Rusia dhe përpjekjet për rehabilitimin e figurës së Stalinit
Ndërsa Rusia e Putinit po përpiqet të rehabilitojë Stalinin duke mbuluar krimet e tij, zyra e një historiani po lufton për të dokumentuar të kaluarën komuniste të vendit
Historiani rus Anatoly Razumov ka punuar për më shumë se tre dekada për të identifikuar njerëzit që vdiqën në spastrimet e Josip Stalinit. thotë ai. Ndërsa ai punon në zyrën e tij të mbushur me rafte librash dhe letra të shpërndara gjithandej, ai e siguron Zërin e Amerikës se Zyra e zoti Razumov, e cila mund të zbulohet në fund të një serie korridoresh të ngushta dhe shkallëve që gjarpërojnë në Bibliotekën Kombëtare të Rusisë në Shën Petersburg, është vija e parë e frontit në një betejë që po zhvillohet mbi historinë dhe të dhënat e së kaluarës komuniste. Figura e diktatorit sovjetik Joseph Stalin është rehabilituar ngadalë që kur erdhi në pushtet Vladimir Putini, një rehabilitim që po rritet me ngritjen e memorialeve për Stalinin dhe zyrtarët nuk kanë më turp të varin portrete të diktatorit sovjetik. Pas zotit Razumov ndodhen vëllime voluminoze të kuqe të një përpjekjeje kolektive për kërkime që ai i ka kryesuar për të përmendur emrat e atyre që u masakruan në Terrorin e Madh të Stalinit. Viktimat u vranë me një plumb pas koke, ose vdiqën ndërsa torturoheshin ose nga kequshqyerja dhe i ftohti në kampet e punës, ku të ashtuquajturit dërgoheshin për të Librat me lista emrash, të cilët shtohen çdo ditë, përmbajnë edhe emrat e atyre që vdiqën gjatë rrethimit nazist të Leningradit, qyteti që pas rënies së Bashkimit Sovjetik u riemërua Shën Petersburg. Ndërsa ai kontrollon librat, ai thotë shton njeriu që është bërë bibliotekar i terrorit. Hulumtimi vazhdon në detaje për numrin e vdekjeve nga spastrimet komuniste dhe rrethimi i Leningradit. Lista me emra të burrave, grave, fëmijëve. Secili emër është një histori e përgjakshme e një jete të shuar brutalisht, e një premtimi dhe shprese të mohuar, e fëmijëve të mbetur jetimë, të bashkëshortëve të copëtuar dhunshëm, të prindërve të mbetur pa djem dhe vajza. thotë historiani me flokë thinjur. thotë ai. Kremlini nuk do t’ia dijë. Tani vetë akti i kujtesës shihet me inat nga autoritetet nën Presidentin Putin, që i shohin përpjekjet për të përkujtuar veprimet e komunistëve si jo patriotike dhe në dobi të vetëm armiqve perëndimorë. Një përballje kryesore në betejën për historinë është përqendruar në varrezën masive në Sandarmokh, pranë kufirit me Finlandën, ku zoti Razumov dhe historianë të tjerë të Gulagut thonë se më shumë se 6, 241 viktima të Terrorit të Madh të Stalinit u pushkatuan dhe u varrosën gjatë viteve 1937-38. Ata i mbështesin pretendimet e tyre në punën në terren dhe dokumentet nga arkivat sekrete të policisë, përfshirë dëshmitë e marra nga ekzekutuesit, të cilët më vonë u vetëvranë. Në gusht, pati një gërmim të shkurtër në këtë zonë, të sponsorizuar nga shteti nga një organizatë e sponsorizuar nga Kremlini, e quajtur Shoqata Ushtarake-Historike e Rusisë, RVIO, me qëllim që të provonte se jo të gjithë njerëzit e varrosur në Sandarmokh ishin viktima të Stalinit. Sipas tyre, disa nga viktimat mund të kishin qenë ushtarë sovjetikë, të cilët ose u qëlluan nga finlandezët ndërsa territori ishte nën kontrollin e tyre në vitet 1942-44 ose që vdiqën ndërsa po mbaheshin rob nga finlandezët. Ekipi i gërmimit tha se ata nuk kishin ardhur të rishkruanin historinë, por thjesht po provonin një hipotezë se, pasi finlandezët mbanin robër sovjetikë aty afër, ishte plotësisht e mundshme që ata kishin përdorur të njëjtën zonë ku kishin ndodhur vrasjet. Por në një konferencë shtypi në Sandarmokh, Sergei Barinov, kreu i ekipit të gërmimeve, mbajti letrën zyrtare të ftesës për gërmimet nga ministria e kulturës. Gjatë konferencës për shtyp, një vëzhgues nga Memorial, një organizatë e të drejtave të njeriut e përkushtuar ndaj punës për të dokumentuar spastrimet e epokës sovjetike, ia mori letrën nga dora Barinovit. Dhe në letër, ministria e kulturës theksonte se si Sandarmokhu Teoria që të burgosurit e luftës sovjetike mund të ishin varrosur në Sandarmokh u përhap së pari nga Sergey Verigin, drejtor i Institutit të Historisë në Universitetin Shtetëror të Petrozavodskut. Ai thotë se nuk po përpiqet të mohojë faktin që viktimat e Stalinit janë varrosur në këtë vend, por ai thotë se hipoteza e tij është e arsyeshme, pavarësisht faktit se i mungon ndonjë provë dokumentare. i tha ai Zërit të Amerikës. "Teoria ime është që të burgosurit e luftës sovjetike kundër pushtimit finlandez gjithashtu mund të ishin varrosur aty, megjithëse ka dyshime edhe për numrat në përgjithësi të njerëzve të varrosur atje," shton ai. Në gusht, Arkivi Kombëtar i Finlandës lëshoi një deklaratë të ashpër duke hedhur poshtë hipotezën e RVIO-s. thuhet në deklaratën e arkivit finandez. Në zyrën e tij universitare, pa libra ose letra, zoti Verigin thotë se pjesa më e madhe e betejës për historinë u jepet historianëve të Gulagut që duan të përdorin kritikën e epokës së Stalinit kundër Putinit. thotë ai. Razumov dhe historianë të tjerë të Gulag-ut thonë se RVIO është duke u përpjekur të hedhë në erë historinë e Sandarmokhut, duke u përpjekur t’ua hedhë pjesërisht fajin për varrezën finlandezëve, të cilët drejtuan një kamp të robërve të luftës aty afër. Përplasjet mbi historinë ka të ngjarë të intensifikohen. Razumov thotë se hulumtimet mbi Terrorin e Madh kanë qenë gjithmonë të vështira, madje edhe gjatë viteve të shkrirjes së Mikhail Gorbachev-it dhe Boris Jelcinit, paraardhësi i Putinit. Ai e identifikon 1997-ën si shënimin e fillimit të fundit të shkrirjes kur bëhet fjalë për historinë e Terrorit të Madh. Në një dekret presidencial, Yelcini e shpalli 1997-ën si Vitin e Pajtimit. thotë Razumov. Për ironi, viti 1997 ishte viti që miku dhe kolegu i tij i mirë historiani i epokës Stalin, Yury Dmitriyev zbuloi përmes hulumtimeve dhe gërmimeve arkivore varret masive në Sandarmokh dhe një tjetër në Krasny Bor, në periferi të kryeqytetit Karelian të Petrozavodskut. Dmitriyev tani është në vitin e tij të tretë në burg në pritje të gjykimit për atë që familja e tij, miqtë dhe kolegët e tij thonë se janë akuza të sajuara për sulme seksuale ndaj një të mituri. thotë ai. Historia nuk duhet të shkruhet përsëri thjeshtë sepse është e përshtatshme politikisht pasi tha zoti Razumov.