Qendrat e paraburgimit për emigrantët e paligjshëm
Një raport nga Këshilli Amerikan për Imigracionin kritikon praktikën e paraburgimit për azilkërkuesit
Numri i emigrantëve pa dokumente që mbahen në paraburgim në Shtetet e Bashkuara po rritet. Ata gjithashtu mbahen për periudha më të gjata kohore, pa iu dhënë mbrojtja ligjore që u jepet edhe kriminelëve. Ky është përfundimi i një raporti të fundit të publikuar nga Këshilli Amerikan për Imigracionin. Siç njofton Brian Padden i Zërit të Amerikës, rastet e paraburgimit janë shtuar nën Presidentin Donald Trump, duke ngritur shqetësime mes grupeve të të drejtave të emigrantëve. Gjatë dy dekadave të fundit, numri i emigrantëve në paraburgim është rritur nga më pak se 7,000 në vitin 1994 në më shumë se 44,000 këtë vit. Rregullat e ashpra të emigracionit të administratës Trump e kanë përshpejtuar këtë prirje. Sekretarja e Sigurisë Kombëtare, Kirstjen Nielsen, mbron politikat ndëshkuese të emigracionit të administratës, duke u zotuar se kushdo që do të hyjë ilegalisht në vend do të ndalet, ndiqet dhe riatdhesohet. tha ajo. Por Këshilli Amerikan për Imigracionin, një grup i pavarur, thotë se këto politika kanë prodhuar shkelje të të drejtave të njeriut për shkak të ndarjes së detyruar familjare, kushteve çnjerëzore të paraburgimit dhe mungesës së qasjes në këshillim ligjor. Më parë këtë vit, strategjia “Toleranca Zero” e presidentit Trump, ngarkonte këdo që kalonte kufirin ilegalisht si kriminel. Kjo rezultoi që fëmijët të ndaheshin nga prindërit e tyre. Trump e ndaloi këtë praktikë pas një protestë publike. Në të kaluarën, azilkërkuesit shpesh lejoheshin të ktheheshin në komunitetet e tyre për të pritur ditën e gjyqit. Por administrata Trump po përpiqet gjithnjë e më shumë t’i detyrojë ata të qëndrojnë në paraburgim deri në zgjidhjen e çështjeve të tyre. Edafe Okporo, një aktivist homoseksual i cili u largua nga Nigeria për shkak të dhunës ndaj homoseksualëve në vendin e tij, u trondit kur u arrestua pesë muaj pas kërkesës së azilit në vitin 2017. Këshilli Amerikan për Imigracionin argumenton se paraburgimi për azil kërkuesit legjitim është kryesisht i panevojshëm. Raporti i Këshillit Amerikan për Imigracionin kritikon procesin e paraburgimit si mungesë “përgjegjësie publike dhe transparence” dhe ngre shqetësime rreth “kushteve të papërshtatshme ose të rrezikshme të izolimit”, veçanërisht në ndërtesat e paraburgimit të operuara privatisht, të cilat, sipas kritikëve, kanë motiv për të ulur shpenzimet në lidhje me kujdesin e njerëzve, dhe për të tejzgjatur paraburgimin në mënyrë që t’u rriten fitimet.