Historia e Murit të Berlinit
Rrymat historike që çuan në ngritjen e murit që ndau Berlinin dhe dy Gjermanitë
Më 9 nëntor mbushen 25 vjet nga rënia e Murit të Berlinit. Korrespondenti Andre de Neshnera bisedoi me historianin britanik Frederick Taylor, ekspert për Murin e Berlinit lidhur me shtjellën e ngjarjeve që i nxiti autoritetet e Gjermanisë Lindore të ngrinin këtë mur. Në bazë të Marrëveshjes së Jaltës së vitit 1945, forcat aleate që fituan Luftën II Botërore e ndanë Gjermaninë në katër zona: atë amerikane, britanike, franceze dhe sovjetike. Rreth 160 km brenda zonës sovjetike ndodhej kryeqyteti gjerman, Berlin. Qyteti ishte i ndarë në katër pjesë, të kontrolluara nga katër palët që kontrollonin Gjermaninë. Me kalimin e viteve, filluan të shfaqen tensione mes sovjetikëve dhe aleatëve perëndimorë. Në 1949, zona perëndimore e Gjermanisë u shkëput nga autoritetet komuniste që kontrollonin Gjermaninë Lindore dhe kishin nën administrim zonën përreth Berlinit. Historiani Frederick Taylor shpjegon. Historiani thotë se për këtë arsye u krijua një vijë kufitare mes Gjermanisë Lindore dhe asaj Perëndimore. Zoti Taylor thotë se nga viti 1949-1961, Gjermania Lindore humbi 2.5 milionë njerëz që largoheshin drejt Gjermanisë Perëndimore nga një popullatë prej 17 milionësh. Historiani thotë se udhëheqja e Gjermanisë Lindore arriti në përfundimin se e vetmja mënyrë për të penguar eksodin drejt Perëndimit ishte ngritja e një barrier fizike që ndante Berlinin Lindor nga ai Perëndimor. Zoti Taylor thotë se më 12 dhe 13 gusht 1961, tolelata me lëndë drusore, blloqe betoni dhe tel me gjemba u sollën në Berlinin Lindor. Zoti Taylor thotë se ngritja e gardhit ndau brenda një nate familje, lagje dhe miq në Berlin. Historiani thotë se pas afro një jave u ngrit muri, në jug të Portës së Brandenburgut. Kur u përfundua, muri ishte 43 km i gjatë në Berlin dhe mbi 110 km kur kalonte përmes dy Gjermanive. U ngritën mbi 300 kulla vrojtimi, zona të minuara dhe u vendosën roje me armë. Zoti Taylor përshkruan përjetimet e shumë gjermano-lindorëve. Gjatë dekadave që pasuan, gjermano-lindorët vazhduan përpjekjet për të kaluar në Perëndim me metoda të ndryshme: disa kapërcenin murin, disa hapën tunele të nëndheshme. Shanset e suksesit ishin të vogla, por historian thotë se njerëzit ishin të gatshëm të bënin sakrifica maksimale për shpresën e një jete më të mirë përtej Murit të Berlinit.