Ekspozita rreth punëtorëve “Bracero”
Një ekspozitë e institutit Smithsonian tregon aspektet pozitive dhe negative të programit të punëtorëve Bracero
Kur qindra mijëra amerikanë ikën për të luftuar gjatë Luftës së II-të Botërore, ata lanë pas vende pune të hapura nëpër ferma dhe fabrika. Një zgjidhje për t’i mbushur vendet e punës ishte Programi Urgjent i Plotësimit të Vendeve të Punës në Ferma, i vitit 1942. Ai ishte një marrëveshje mes Shteteve të Bashkuara dhe Meksikës, i njohur ndryshe si Programi Bracero, i cili lejoi 4,5 milionë meksikanë të punojnë në Shtetet e Bashkuara gjatë 22 vjetëve që u zbatua. Të mirat dhe të metat e këtij programi janë tashmë pjesë e një ekspozite të re të hapur në institutin Smithsonian, ndërkohë që ligjvënësit amerikanë po shqyrtojnë mundësinë e një programi të ngjashëm si pjesë e reformës së imigracionit. Ideja për të ardhur dhe punuar në Shtetet e Bashkuara i ishte ngulitur në mendje Saturnino Gonzales Diaz-it nga babai i tij. Babai i tij ishte një nga punëtorët e parë që përfitoi nga programi Bracero. Në vitin 1943, ai gjeti punë në hekurudhën e Çikagos. Përvoja dhe të ardhurat e fituara bënë të mundur që Saturnino dhe familja e tij të jetonin mirë në Meksikë. Kur Saturnino u pranua në programin Bracero në fillim të viteve ’60, ai shkoi në Kaliforni për të mbledhur fruta dhe perime. Edhe pse përvoja e Saturninos ishte pozitive, për Lorenzo Canon ishte ndryshe në fushat e Teksasit.Ai thotë se e paguanin më pak se një dollar në ditë dhe për shkak të kësaj, përvoja e tij dhe disa të tjerëve nuk ishte fare e mirë. Geraldo Cadava është asistent profesor në Universitetin Northwestern: Ekspozita , e cila po shfqet në Universitetin Northwestern, tregon të mirat dhe të këqijat e programit Bracero. thotë zoti Cadava. Kur programi mbaroi, shumë imigrantë qëndruan përfundimisht në Shtetet e Bashkuara për t’u vendosur atje ku kishin punuar. Në mes të debatit aktual rreth reformës së imigracionit në Kongres, disa ligjvënës duan të fillojnë një program të ri Bracero. Geraldo Cadava: Saturnino, i cili tani jeton në Çikago ku punoi i ati, mendon se një program i ri mund të frenojë imigracionin e paligjshëm dhe deportimet e kushtueshme. Por propozimet për një program të ri përballen me kundërshtime të forta nga sindikatat e punës dhe janë një nga arsyet që nuk i ka lejuar ligjvënësit të vazhdojnë me reformën e imigracionit.