Ekstremizmi në Ballkan: Bosnja
Luftëtarët e huaj në luftën e Bosnjës krijuan kushtet për përhapjen e ekstremizmit të sotëm
Në shtator 1993, një batalion luftëtarësh të huaj islamikë kapën një fshat afër qytetit Vitez, në pjesën qendrore të Bosnjë-Hervegocinës, që mbahej nga forcat kroate. Grumbulluan të burgosurit dhe të plagosurit dhe i vranë të gjithë. Megjithëse ajo luftë ishte e njohur për gjakderdhje, ky ishte një moment veçanërisht i tmerrshëm. Këta muxhahedinë të luftës afgano-ruse patën filluar të hynin në Bosnjë që një vit më parë. Shpresonin të bënin një luftë xhihadi më të gjerë me fillimin e shpërbërjes së Jugosllavisë që pati kthyer kundër njëri-tjetrit të krishterët ortodoksë, katolikët dhe myslimanët. Luftëtarë të tjerë pasuan nga Afrika e Veriut dhe Lindja e Mesme. Sauditi Aiman Dean ishte ndër ta. thotë ai Ai iu bashkua më vonë al-Kaidës për t’u larguar i zhgënjyer dhe thotë se njësitë e muxhahedinëve filluan me një grusht njerëzish. Më vonë, i bënë kërkesë qeverisë së Bosnjës që të bëheshin pjesë e ushtrisë. , thotë Aiman Dean. Profesori i shkencave politike në Universitetin e Sarajevës, Vlado Azinoviç, ka një tjetër këndvështrim për luftëtarët e huaj islamikë që erdhën në Bosnjë. Ai thotë se disa prej tyre ishin pjesë e përpjekjeve të vendeve myslimane që mundoheshin të shmangnin embargo e armëve të OKB-së dhe të fitonin influencë në rajon. thotë profesori Azinoviç. Në vitin 1993, njësia e muxhahedinëve u bë zyrtarisht pjesë e Korpusit të 3-të të Ushtrisë së Bosnjës, nën komandën e Gjeneral Enver Hadzihasanovicit. Radhët e tyre u shtuan me rreth 1500 trupa boshnjake. Të njohur për brutalitetin e tyre, luftëtarët e huaj islamikë ishin shumë më agresivë se njësitë e rregullta të ushtrisë boshnjake. Torturimi dhe vrasjet masive ishin të zakonshme, madje edhe prerje kokash që është tashmë simboli i grupit Shtetit Islamik. thotë Aiman Dean. Gjenerali Hadzihasanovic refuzoi të filmohej nga kamera e Zërit të Amerikës për shkak të problemeve të tij ligjore, por ra dakort të fliste pa kamera në një kafe të Sarajevës. Ai u gjet fajtor nga Gjykata Ndërkombëtare Penale për krime lufte të njësisë së muxhahedinëve dhe bëri dy vite burg në Hagë. Ironia e jetës deshi që Sllobodan Millosheviçi, udhëheqësi serb që ndezi urrejtjen kundër myslimanëve, të ishte në qelinë ngjitur. Ata u bënë çuditërisht miq dhe mblidheshin shpesh për çaj. Hadzihasanovic përsëriti dëshminë e tij në Hagë dhe faktin se nuk kishte kontroll mbi njësinë muxhahedine. Aiman Dean është dakort, thotë ai duke iu referuar komandatëve të huaj islamistë. Luftëtarët e huaj sollën me vete edhe një interpretim më radikal Salafi të Islamit në Bosnjë, duke mbështetur konceptin e një xhihadi global. , thotë studiuesi boshnjak i Islamit, Hajrudin Somun. “Erdhën në luftë me qëllimin për të konvertuar të rinjtë myslimanë të Bosnjës.” Shumica e boshnjakëve ushtrojnë një formë të moderuar evropiane të Islamit sunit, shpjegon zoti Somun. Pas luftës, qeveria boshnjake u kërkoi të gjithë luftëtarëve të huaj të largoheshin. Disa nuk u larguan dhe krijuan komunitete malore Salafi me anëtarët boshnjakë të njësive muxhahedine. , i tha Zërit të Amerikës zëvendësministri i brendshëm boshnjak për çështjet e terrorizmit, Vjekoslav Vukovic. Një pjesë e mbi 200 luftëtarëve boshnjakë që i janë bashkuar grupit Shteti Islamik në Siri janë nga këto komunitete të izoluara Salafi. Në shkurt 2014, një flamur i Shtetit Islamik u shfaq në një shtëpi në fshatin Gornja Maoca. Zona është bastisur disa herë gjatë dekadës së fundit nga policia boshnjake për aktivitete të dyshuara terroriste. Ndikimi i brigadës së muxhahedinëve të Bosnjës është ndjerë nëpër botë për më shumë se 20 vjet. Ndër ta ishte edhe Khalid Sheikh Mohammed, ideatori i sulmeve terroriste të vitit 2001 në SHBA. Po kështu, ishin edhe anëtarë kryesorë sauditë të al-Kaidas, ose Ramzi bin al-Shibh, anëtari i celulës së Hamburgut që përgatiti planin për sulmet në SHBA. Qindra të tjerë iu bashkuan al-Kaidës në Afganistan dhe luftuan dhe Çeçeni dhe Pakistan. Tani ata po i bashkohen grupit Shtetit Islamik. thotë Aiman Dean,