A mund ta ushqejmë botën?
Siguria e ushqimit, disa dekada pas Revolucionit të Gjelbër
Disa dekada pas Revolucionit të Gjelbër, që u zhvillua në shumë pjesë të botës, mungesa e ushqimit, çmimet e larta, uria dhe varfëria janë ende probleme të mëdha. Është vlerësuar se rreth një miliard njerëz vujanë nga uria në mënyrë të vazhdueshme. Tani, një libër i ri shtron pyetjen: A mund ta ushqejmë botën? Sir Gordon Conway është autor i librit “Një miliard të uritur” (One Billion Hungry). Ai thotë se përgjigjja e pyetjes është një “po” e kushtëzuar. Zoti Conway e përshkruan urinë si situatën në të cilën mungon ushqimi i mjaftueshëm me cilësitë e duhura ushqyese që ndihmon në arritjen e një jete aktive. Megjithatë, ai shton: Gjatë Revolucionit të Gjelbër kërkimet dhe teknologjia bujqësore pësuan rritje, një pjesë e madhe e të cilës ndodhi në vitet 1960. Zhvillimi i kulturave me rendiment të lartë, teknikat bujqësore moderne, plehrat kimike dhe farat hibride konsiderohen të kenë ndihmuar në shpëtimin e jetëve të mbi një miliard njerëzve. Por ai thotë se ky proces pati disa kufizime. Zoti Conway bën thirrje për një Revolucion të ri Dyfish të Gjelbër. Një revolucion që prodhon po aq ushqim, por që hedh edhe disa hapa të mëtejshme. Gjatë Revolucionit të Gjelbër, mjedisi shpesh kishte rëndësi dytësore krahasuar me prodhimin. Zoti Conway thotë se ka "katër rrugë" që duhet të ndiqen për të garantuar sigurinë ushqimore: novacioni, tregjet, përqëndrimi tek njerëzit dhe udhëheqja politike. Profesori i Kolegjit Imperial të Londrës thotë se suksesi varet edhe nga zbutja e efekteve të ndryshimeve klimatike si dhe nga përshtatja ndaj tyre. Siguria e ushqimit në nivel familjesh, vendesh dhe në shkallë globale bëhet edhe më e rëndësishme ndërsa popullsia e botës rritet. OKB-ja vlerëson se popullsia e planetit do të rritet në më shumë se 9 miliardë njerëz, deri në vitin 2050. Pra, sipas parashikimit, bota do të ketë rreth dy miliardë më shumë banorë se sa tani.