Ndikimi i stilit të jetesës tek demencia
Një studim i ri ngjall shpresë për pakësimin e atyre që preken nga Alcaimeri dhe forma të tjera të demencias
Shumë njerëz nuk e dinë që ndryshimet në stilin e jetesës, mund të ulin në mënyrë dramatike rrezikun e demencias, sipas një sondazhi të ri të Institutit britanik për Studimin e Alcaimerit. Sipas studimit, vetëm një e katërta e të rriturve në Britani janë në dijeni të faktit se ushqimi i shëndetshëm dhe aktiviteti fizik mund t’i ulë shanset e tyre për t’u prekur nga sëmundja. Numri në rritje i njerëzve me një formë të demencias, veçanërisht Alcaimer, e ka shtuar alarmin në gjithë botën. Mosha në rritje është faktori kryesor që rrit rrezikun për demencian dhe ndërsa njerëzit jetojnë më gjatë, barra e sëmundjes është rënduar. Instituti britanik për Studimin e Alcaimerit, po publikon shifra të reja lidhur me këtë rrezik. Raporti i ri e vë theksin tek hapat që mund të ndërmerren për të pakësuar rrezikun e demencias, përfshirë heqjen dorë nga duhani, një mënyrë aktive jetese dhe ushtirime fizike të vazhdueshme, si edhe të ndenjurit ulur sa më pak të jetë e mundur. Po ashtu, një peshë e shëndetshme, një dietë e balancuar dhe konsumi i moderuar i alkoolit, si edhe mbajtja nën kontroll e kolesterolit dhe tensionit, janë të rëndësishme. ”, thotë Dr. Simon Ridley, drejtor i Institutit për Studimin e Alcaimerit. Në vitin 2013, sipas një raporti në gjithë botën kishte 44.3 milionë njerëz që jetojnë me demencia. Kjo shifër pritet të arrijë në 135.5 milionë në vitin 2050. Një nga faktet më të vështira për t’u pranuar nga pacientët është se nuk ka kurë, madje as trajtim për të ngadalësuar përparimin e demencias. Prandaj çdo masë parandaluese është e mirëpritur. thotë dr. Ridley. Për disa njerëz nuk është befasuese dieta dhe ushtrimet fizike mund të pakësojnë rrezikun e demencias. thotë Helen Compton. Edhe Ian Hutchinson bie dakord. Megjithatë aktiviteti fizik dhe dieta nuk janë të mjaftueshme për të luftuar Alcaimerin dhe lloje të tjera të demencias, prandaj thotë zoti Ridley studimet janë jetike. Ai thotë se një objektiv për të gjetur një kurë ose trajtim deri në vitin 2025 është ambicioz, por është e rëndësishme sepse e ka kthyer vëmendjen tek studimet dhe mundësitë për kërkimet në këtë fushë.