Zgjedhjet në Turqi dhe marrëdhëniet Uashington-Ankara
Pas zgjedhjeve në Turqi, nuk është i qartë qëndrimi i Ankarasë për luftën ndaj ISIS-it
Ndërsa lufta civile e shpërbëri Sirinë, Presidenti turk Recep Tayyip Erdogan kërkonte largimin nga pushteti të udhëheqësit sirian Bashar al-Assad. Luftëtarët e Shtetit Islamik morën territore përgjatë kufirit verior të Sirisë, duke i detyruar refugjatët të largohen drejt Turqisë. Presidenti Erdogan vazhdonte të këmbëngulte që Damasku ishte problem kryesor, ndërsa Uashingtoni krijoi një koalicion prej shumë vendesh për fillimin e një fushate ajrore kundër militantëve ekstremistë. Media turke hodhi dyshime për një marrëveshje të fshehtë të Ankarasë, si furnizimi me armë i rebelëve që luftonin kundër Assadit, apo mospengimi i personave që kalonin kufirin për në Siri për t'u bashkuar me forcat rebele, të cilët më pas ju bashkuan Shtetit Islamik. Ankaraja i mohoi akuzat përsëri edhe këtë të enjte, kur zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme Tanju Bilgiç i hodhi poshtë ato si shpifje. Megjithatë, politika e jashtme nuk ishte një çështje e rëndësishme gjatë zgjedhjeve. Siç shprehet profesori i marrëdhënieve ndërkombëtare Aydin Mustafa, në një artikull për gazetën turke Hurriyet Daily News, (()) ndërsa miliona votues mund të mos ketë votuar, për shkak të politikës së Ankarasë në Siri: Presidenti turk e bëri një mision personal qëndrimin ndaj Damaskut, thotë Sinan Ciddi, drejtor i Institutit për Studime mbi Turqinë në Universitetin Georgetown. Për Ankaranë, Shteti Islamik është një çështje sigurie, po aq sa edhe një sfidë logjistike. Mijëra refugjatë që largohen nga Siria vazhdojnë të hyjnë çdo javë në Turqi, duke e çuar numrin e refugjatëve sirianë në të paktën 1, 5 milionë vetë. Megjithë kërkesat e vazhdueshme të Uashingtonit për një rol më aktiv në koalicionin kundër IS-it, Erdogani ra darkord që vendi i tij të merret kryesisht me ndihmën për stërvitjen e rebelëve të moderuar sirianë. shkruan eksperti Mustafa në gazetën Hurriyet. Por në një mundje modeste në zgjedhje, që shihet në fakt si referendum ndaj ambicieve të presidentit për pushtet më të fortë ekzekutiv, Partia në pushtet AKP e humbi shumicën absolute, duke siguruar vetëm 41 për qind të votive. thotë Bulent Aliriza, drejtor i Projektit për Turqinë në Qendrën për Studime Strategjike dhe Ndërkombëtare në Uashington. Grupi kryesor i opozitës, Partia Republikane e Popullit, (CHP), siguroi 25 për qind të votave, e pasuar nga Partia e Lëvizjes Kombëtare (MHP) me 16.5 për qind dhe nga partia e majtë pro-kurde, Partia e Demokracisë së Popullit, (HDP) me 13 për qind. Mes fituesve, pak koalicione janë të natyrshme; disa udhëheqës partish kanë deklaruar publikisht se me cilat grupe nuk do të formojnë koalicion. i tha Zërit të Amerikës eksperti Aliriza. Në se nuk formon dot koalicion, zoti Erdogan mund të kërkojë mbajtjen e zgjedhjeve të reja, prandaj do të duhet të formohen koalicione, qoftë edhe me parti të parëndësishme. F. Michael Wuthrich, Nëndrejtor i Qendrës për Studime Globale dhe Ndërkombëtare në Universitetin e Kansasit, mendon se dobësitë politike do të sjellin një politikë të jashtme të profilit të ulët, edhe ndërsa avionët e koalicionit nën drejtimin e SHBA vazhdojnë të godasin objektiva të Shtetit Islamik në Siri, disa kilometra larg kufirit me Turqinë. Sipas zotit Wuthrich, studjues për politikat me Turqinë, Fysal Dagli, gazetar në rajonin me shumicë kurde të Dixharbakirit, i tha shërbimit kurd të Zërit të Amerikës se Turqia do të duhet ta ndryshojë qëndrimin ndaj Shtetit Islamik. thotë zoti Dagli. Pas rezulatit të zgjedhjeve, Uashingtoni nuk u shpreh menjëherë. Zëdhënësi i Departamentit të Shtetit, Jeff Rathke i vlerësoi zgjedhjet dhe i tha gazetarëve në fillim të javës se SHBA Ky është veprimi i duhur, sipas ekspertit Aliriza: Uashingtoni, ndoshta është duke kërkuar stabilitet politik, cilido qoftë koalicioni që do të krijohet, sipas profesorit të Universitetit Georgetown, Ciddi. Bazuar tek rezultatet, kjo do të thotë një aleancë mes AKP-së dhe Partisë Republikane të Popullit. Megjithatë, Presidenti Barack Obama dhe zoti Erdogan këmbyen disa replika në fjalimet që mbajtën këtë javë në Gjermani, për takimin e G-7-ës; udhëheqësi amerikan e akuzoi Ankaranë se i ka lejuar luftëtarët e huaj të kalojnë kufirin për në Siri. tha zoti Obama. Megjithë përpjekjet e Uashingtonit për të patur mbështetjen e Turqisë për koalicionin kundër ISIS-it, Ankaraja mbetet e vendosur. Një një fjalim që mbajti të enjten, të transmetuar me televizion, zoti Erdogan tha se vendet perëndimore janë duke ndihmuar ato që ai i cilësoi grupe “terroriste" kurde në Siri, ku forcat kurde i janë bashkuar rebelëve sirianë për të luftuar kundër grupit ISIS. , tha ai. Marrëdhënia e tensionuar politike e Turqisë me pakicën e vet kurde është një burim tensioni prej kohësh, duke e bërë më të rëndësishme fitoren për herë të parë të partisë pro-kurde HDP. Por eksperti Wuthrich, thotë se kjo parti mundet që të ruajë një profil të ulët gjatë herës së parë që arritu të përfaqësohet në parlament. Në se Uashingtoni, apo një tjetër vend perëndimor, i jep rol më të madh qeverisë së re, si ndihmë për të negociuar për marrëveshjne e paqes në rajon, ka pak shanse që partia HDP do të dëshirojë të krijojë shqetësime jashtë vendit. përfundon eksperti Wuthrich.