Mëngjesi Kombëtar i Lutjeve zgjon kritika
Kritikët e shohin si një aktivitet sipërfaqësor, pa një angazhim substancial ndaj besimit fetar.
Nesër Presidenti Barak Obama do të kryesojë Mëngjesin Kombëtar të Lutjeve. Ky është një ndër aktivitetet e rregullta fetare ku angazhohen presidentët amerikanë. Megjithëse shumë amerikanë duan një president që beson në Zot, disa kritikë thonë se Mëngjesi i Lutjeve është hipokrizi: Mëngjesi Kombëtar i Lutjeve shpesh organizohet në sallën kryesore të një hoteli luksoz. Ky aktivitet tërheq njerëz të njohur dhe është një simbol i besimit që ka presidenti tek forca e lutjeve. Ish-Presidenti George Bush në vitin 2008: “Besoj në fuqinë e lutjeve pasi e kam provuar në jetën time. Lutjet më kanë dhënë forcë në momente të vështira personale”. Presidenti Barak Obama: “Ju siguroj që këto ditë po lutem shumë”. Dy vjet më parë, Presidenti Barak Obama u tha mijëra të ftuarve se shumë gjëra mund të përmbushen përmes lutjeve: “Lutjet mund të na ringjallin thjeshtësinë brenda vetes. Mund të na mbushin me frymën e vëllazërisë. Mund të na kujtojnë se secili prej nesh është bir i një Zoti të madhërishëm dhe të dashur”. Mëngjesi i Lutjeve sponsorizohet nga një grup i krishterë i quajtur The Fellowship, që i mban sekret emrat e anëtarëve. Kritikët thonë se ky aktivitet është një shpalosje hipokrizie: “Ka njerëz që luten por nuk bëjnë më pas asgjë për të ndryshuar rrethanat e individit dhe komunitetit”. I Përndershmi Grayland Hagler mori pjesë në Mëngjesin e Lutjeve në vitin 1993 dhe tha se nuk i kishte lënë përshtypje: “Për mua, ishte një aktivitet i ftohtë teologjik. Me këtë nënkuptoj një angazhim mekanik në lutje dhe jo një shprehje substanciale të forcës së lutjeve”. I përndershmi Hagler i përket një grupi klerikësh të besimeve të ndryshme që kanë lidhje me lëvizjen “Zaptimi”. Ata po organizojnë një aktivitet alternativ me titullin “Mëngjesi i Lutjeve për Popujt”. Besimi është me rëndësi qendrore në jetën e shumë amerikanëve. Mark Rozell është pedagog në universitetin George Mason dhe redaktor i një libri për besimin dhe presidencën amerikane: “Mëngjesi Kombëtar i Lutjeve është simbol i një kulture të përgjithshme në Shtetet e Bashkuara, ku pjesëmarrja në veprimtari fetare po rritet dhe ku njerëzit presin të kenë një president me bindje të forta fetare. Ata nuk e kanë problem të shohin që presidenti angazhohet aktivitete që shpalosin publikisht besimin e tij fetar”. Ndërkohë që larmia fetare në Shtetet e Bashkuara pasurohet dhe ndërlikohet gjithnjë e më shumë, zoti Rozell thotë se Mëngjesi Kombëtar i Lutjeve është një mënyrë që Presidenti të shprehë publikisht besimin e tij, pa mbajtur anën e një feje apo tjetrës.