50 vjet pas protestave të majit 1968 në Francë
Protesta e revolta vazhdojnë, por fryma e përgjithshme dhe tematika kanë ndryshuar.
Kanë kaluar 50 vjet që nga trazirat sociale të majit 1968 në Francë. Në këtë përvjetor, rrugët e Parisit janë të mbushura me protestues që po shprehin kundërshtimin e tyre ndaj reformave të qeverisë centriste të Emmanuel Macronit. Por siç njofton korrespondentja Lisa Bryant, këtë radhë energjia dhe fryma e protestave dallojnë shumë nga trazirat që përfshinë Francën gjysmë shekulli më parë dhe që lan[ një gjurmë të përhershme në historinë dhe shoqërinë e vendit: Protestat që shoqërojnë si gjithmonë ditën e 1 Majit, u rishfaqën këtë javë dhe pritet të pasohen me një muaj tubimesh e demonstratash nga studentë e punëtorë të revoltuar. Këto pamje të kujtojnë Francën e 50 vjetëve më parë. Trazirat e majit 1968 filluan si protesta studentore me thirrjet për më shumë liri, por u përhapën në fabrika dhe thuajse paralizuan ekonominë. Ato arritën të mobilizojnë deri në 1 milion protestues që marshuan në Paris me thirrjet për dorëheqjen e Presidentit të moshuar, heroit të Luftës II Botërore, Charles de Gaulle. Megjithë protestat, partia e tij fitoi në zgjedhjet parlamentare një muaj më pas. Por revolta pati efekte afat-gjata. Një vit më pas, De Gaulle dha dorëheqjen. Protestat e 1968 ishin shumë më tepër se një revoltë publike: thotë historiania Nicole Bacharan. Por të tjerët mendojnë se protestat kryesisht mbollën kaos: thotë publicisti Jean Picollec. Kaos ka pasur edhe gjatë protestave të kësaj jave, por për arsye të tjera. Protestat e 1968 filluan në Universitetin Nanterre, pranë Parisit, ku gjatë javëve të fundit studentët kanë bllokuar rrugët duke kundërshtuar kërkesat e reja për pranim në shkollë. thotë MANEL DJADOUN, Kryetare e Unionit Komunist Studentor, Universiteti Nanterre. Edhe punonjësit e hekurudhave janë hedhur në protesta kundër planeve të qeverisë për të reformuar sistemin kombëtar të transportit hekurudhor. Punonjësit e kompanive të fluturimeve, sektorit të shëndetësisë, aktivistët për të drejtat e imigrantëve dhe grupet anti-kapitaliste janë mobilizuar. Por këto trazira dallojnë nga protestat e 1968: thotë një protestues. thotë historiania Nicole Bacharan. Protestat e majit 1968 përmbyllën një epokë. Presidenti aktual i Francës, Emmanuel Macron i përket një epoke të re. Ai nuk kishte lindur ende në 1968, por zoti Macron duhet të përgatitet për vazhdimësinë e një tradite: protesta, demonstrata dhe thirrje të revoltuara në javët e muajt në vazhdim.