Për të afërmit e viktimave të komunizmit, plagët mbeten të hapura
Një dokumentar i ri dhe një aktivitet në Nju Jork, kthejnë vëmendjen tek krimet e komunizmit
Pothuajse tre dekada pas rënies së komunizmit në Shqipëri, shumë bij dhe familjarë të të përndjekurve politikë, thonë se drejtësia për ta nuk është vënë në vend që nga mospërballja e vendit me krimet e asaj kohe e deri tek mosgjetja e eshtrave të të dashurve të tyre të ekzekutuar. Në Nju Jork, një organizatë shqiptaro-amerikane e gruas dhe aktivistë të tjerë, shfaqën një dokumentar ka dalë së fundmi me këtë temë dhe nderuan sakrificat e familjeve që vuajtën pasojat e regjimit komunist. thotë Katerina Cima. Pasi i kishin ekzekutuar të atin, baba i gjashtë fëmijëve, nëna e saj, ishte detyruar ta dërgonte atë dhe një vëlla në jetimore në Shkodër, pasi nuk i ushqente dot me bukë. Ngaqë nuk e shihnin shpesh të ëmën ndonjëherë nuk e njihnin. thoshte ajo. Zonja Cima ishte vetëm një nga familjarët të-ish të përndjekurve në Shqipëri të pranishëm në aktivitetin e mbajtur në Producer Club Theaters. Presidentja e shoqatës së gruas “Hope & Peace”, Mimoza Dajçi, që vetë vjen nga një familje e tillë, thotë se mbrëmja e mbajtur në ditën kur në Amerikë është festa e nënave, ishte një homazh, një buqetë me lule... Zonja Dajçi, është një nga protagonistet e dokumentarit “Të zhdukur në Shqipëri: Familjet ende në kërkim të përgjigjeve”, prodhuar nga BBC Alba, një kanal televiziv në gjuhën galike, në bashkëpronësinë e BBC-së. Xhaxhai i saj, Rasim Dajçi u ekzekuta në Prizren në vitin 1945. Beqir Sina, bashkëorganizator i aktivitetit, i cili vetë ka lindur në internim, thotë se Shqipëria është ende larg demokracisë për arsye se korrupsioni, kriminaliteti dhe harresa e asaj që kaloi vendi, ka ndikuar shumë në këto 28 vjet. Ashtu si zoti Sina, edhe zonja Dajçi shprehet me shqetësim për shfaqjet e nostalgjisë për komunizmin në Shqipëri dhe thotë se kjo ishte një nga shtysat kryesore për aktivitetin. Disa prej atyre të vuajturve ishin pikërisht në atë sallë. “Nuk mjaftuan vuajtjet e Spaçit (ndalon sepse ngashërehet) ...Më arrestuan tre muaj para se të lindte djali. E lashë gruan shtatzënë në shtëpi. E gjeta djalin ... pesë vjeç. Më falni se kam emocione...”, thotë Gëzim Vojka që ka vuajtur në burgun e Spaçit dhe e quan atë që nodhi një hakmarrje primitive. , thotë Suzana Matja, familja e së cilët u internua, pasi iu ekzekutua babai. thotë ajo. thotë Flora Selfo, ish e përndjekur. Në dokumentar, kryeministri Edi Rama e pranon se është e vështirë të përballesh me çrrënjosjen e pasojave të komunizmit dhe thotë se njohja më e mirë është përmes muzeumeve, ku të rinjtë të njihen me të kaluarën. thotë ai në dokumentar. Por për pjesëmarrësit në aktivitet dhe të intervistuarit në dokumentar, të afërmit e disa prej të paktën 6 mijë personave që u ekzekutuan ose vdiqën nga torturat gjatë komunizmit, harresa është e pamundur. Ndërsa vazhdojnë të përpiqen për zbardhjen e fatit të të dashurve të tyre, ata duan të paktën të ketë një memorial ku të shprehin homazhet e tyre dhe të vënë një tufë lule.