Sulmi në Pentagon, kujtimet e një dëshmitari
Ish-analisti i Pentagonit, Bruce Powers ka një ritual të veçantë për të nderuar kolegët e vrarë dhe për t’i dhënë kuptim asaj dite
Për Dr. Bruce Powers, 11 shtatori zgjon kujtime të forta mbi sulmin terrorist të vitit 2001 në Pentagon. Dr. Powers, aktualisht profesor në Departamentin e Shkencave Politike të Universitetit George Washington, ishte në atë kohë analist për politikat e mbrojtjes në Pentagon kur Shtetet e Bashkuara u bënë objektiv i sulmit më të rëndë terrorist ndaj vendit. Në një bisedë me kolegen Ardita Dunellari, Dr. Powers kujton zhvillimet e asaj dite dhe flet për mënyrën që ka zgjedhur për të nderuar kolegët që humbën jetën dhe për t’i dhënë kuptim asaj dite. Çdo 11 shtator, Dr. Bruce Powers ndjek një ritual të përvitshëm të krijuar gjatë 15 vjetëve të fundit. “”, thotë ai. Ashtu si dhjetëra mijëra të tjerë në Uashington dhe Nju Jork, Dr. Powers mbeti i bllokuar pa mundësi transporti, pasi metrotë dhe autobusët u pezulluan menjëherë pas sulmit. Ai kishte ardhur në punë me autobus, si zakonisht, duke filluar një ditë të zakonshme si analist i mbrojtjes në Pentagon. Por, shumë shpejt dita filloi të merrte një atmosferë ogurzezë, kur dy kullat binjake në Nju Jork u goditën nga avionët. “”, rrëfen zoti Powers. Ai kujton se doli në oborrin e brendshëm të Pentagonit, ku njerëzit ishin mbledhur e po shkëmbenin informacione dhe po përpiqeshin të gjenin kolegët. Bruce Powers zbuloi me kalimin e ditëve se disa miq të tij, banorë të zonës së Uashingtonit, kishin vdekur pasi ishin në avionin që goditi Pentagonin. “”. Në këtë 15 vjetor të sulmeve, ai kujton miqtë dhe kolegët që humbi atë ditë. 125 vetë gjetën vdekjen nga sulmi ndaj Pentagonit. Por, kjo tragjedi do të kishte qenë shumë më e madhe nëse fati nuk do të kishte ndërhyrë për të shpëtuar mijëra jetë të tjera. “”, thotë ai. Vetë Dr. Powers ishte ndër ata që e mbrojti fati. “”, thotë ai. Tani, ai e ndan atë histori me vizitorët në Memorialin e Qendrës Botërore të Tregtisë në Nju Jork, ku punon si guidë turistike. Është një mënyrë që e ndihmon të mbajë gjallë kujtimet e asaj dite. Këtë të dielë ai i përjeton kujtimet me ecjen e përvitshme për në shtëpi nga Pentagoni. Një nga nipat e tij e shoqëron çdo vit në këtë ecje. Është një traditë familjare që ai shpreson se nipat do të mbajnë gjallë edhe pasi ai të mos jetë më në gjendje ta përballojë rrugën.