Modernizim apo ruajtje e vlerave historike?
Qyteti i Riçmondit gjendet përballë dilemës së një plani zhvillimi dhe ruajtjes së trashëgimisë së skllevërve
Para Luftës Civile amerikane në vitet 1860, qyteti jugor Riçmond i shtetit Virxhinia përfshinte zonën e dytë më të madhe për tregtinë e skllevërve në vend. Sot, për lagjen që njihet me emrin Shockoe Bottom ka disa plane të reja zhvillimi dhe modernizimi. Por banorët dhe mbrojtësit e vlerave historike shqetësohen se këto plane mund të rrezikojnë trashëgiminë e saj. Ndërkohë që kryetari i bashkisë së Riçmondit mbështet një plan të nevojshëm rigjallërimi për këtë komunitet afrikano-amerikan kryesisht të varfër, shumë vetë shqetësohen se e kaluara e zonës, që gjendet ende nën asfaltin e vend-parkimeve të shumta, mund të shkatërrohet nga buldozerët e ndërtuesve. Ekonomia e Riçmondit është e rënduar, thotë kryetari i Bashkisë Dwight Jones. Ai dëshiron të rigjallërojë Shockoe Bottom – zona e qendrës së qytetit – duke ndërtuar një stadium bejzbolli, apartamente, dyqane ushqimore dhe një hotel, aty ku tani ka disa vend-parkime të vjetra. Shumë pronarë biznesesh lokale e pëlqejnë planin. Por nën këto parkime të rrënuara, ku është propozuar të ndërtohet stadiumi i bejzbollit, qëndrojnë thesaret arkeologjike nga ditët kur Shockoe Bottom ishte një qendër për tregtinë e skllevërve, mbi 150 vjet më parë. Aktivistja lokale Ana Edwards thotë se gërmimet do të mund të zbulonin se çfarë ndodhi me 400 mijë burra dhe gra të cilët u sollën në Riçmond dhe u shitën në ankandet e skllevërve. Arkeologët kanë zbuluar një pjesë të vogël të asaj historie. Një memorial shënon vendin e burgut famëkeq Lampkin, ku u mbajtën mijëra skllevër, dhe tokën e varrezave të Afrikanëve, aty pranë. Robert Nieweg, i Këshillit Kombëtar për Ruajtjen Historike, thotë se lagjja Shockoe do të përfitonte më shumë nga turizmi historik ndërkombëtar sesa nga tifozët e bejzbollit. Ana Edwards thotë se ruajtja e zonës Shockoe Bootom do të lejonte që Riçmondi të kujtonte historinë e skllevërve të tij, por edhe atë të pronarëve të tyre. Delores McQuinn kaloi gati njëzet vjet duke identifikuar dhe duke shënuar rrugët që sollën skllevërit afrikanë në ankandet e lagjeve të Riçmondit. Ajo e mbështet planin e kryetarit të Bashkisë si mënyrën e vetme për të financuar një muze dhe përmendore të tjera rreth trashëgimisë së skllevërve të Shockoe Bottomit. Por nëse plani i tij dështon?