Libri “Ushtria Çlirimtare e Kosovës”
Autori James Pettifer, ekspert i çështjeve të Ballkanit jugor, flet rreth librit dhe zhvillimeve të fundit në Kosovë
Të hënën në Universitetin Georgetown u zhvillua një diskutim me temë, Kosova – drejt historisë bashkëkohore. I ftuar ishte eksperti i çështjeve të Ballkanit jugor, autor i një numër librash rreth rajonit, James Pettifer, mes të cilëve më i fundit ai me titull “Ushtria Çlirimtare e Kosovës”. Libri “Ushtria Çlirimtare e Kosovës - lufta sekrete deri në kryengritjen në Ballkan”, mbulon një periudhë mbi 50 vjeçare nga viti 1948 deri në vitin 2001. Profesori Pettifer thotë se historia bashkëkohore ndikon një numër subjektesh, jo vetëm në rajonin e Ballkanit, por në gjithë botën. Por kjo, thekson ai ndoshta është më e rëndësishme për rajonin e Ballkanit për shkak të konflikteve shkatërrimtare të viteve 90-të deri në vitin 2001, që u pasuan me vdekjeve e mijëra njerëzve. Ushtria Çlirimtare e Kosovës, që filloi si një lëvizje e fshehtë e shqiptarëve të Kosovës, të cilët jetonin në disa vende të Evropës, kishte në rradhët e saj një numër të vogël njerzish dhe deri në përfundim të luftës UÇK ishte një ushtri masive me rreth 18 mijë anëtarë, të cilët luftonin për pavarësinë e Kosovës. Profesor Pettifer është përpjekur të analizojë në librin e tij se si lëvizje të caktuara mund të transformohen në kryengritje të sukseshme, nëpërmjet një kombinimi të fatit, punës së madhe, rrethanave të favorshme dhe angazhimit shumë të guximshëm nga grupe të vogla njerëzish. Më shumë se 10 vjet pas përfundimit të luftës në Kosovës dhe shpërbërjes së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Profesor Pettifer tha për Zërin e Amerikës se është me rëndësi që historia të shkruhet e saktë, ashtu siç ndodhi. Eksperti i çështjeve ballkanike vlerëson përparimin që ka bërë Kosova gjatë gati 5 vjetëve që prej shpalljes së pavarësisë, por ai thekson se ende mbetet punë për t’u bërë. Një aspekt tjetër që e shqetëson analistin është papunësia e lartë mes të rinjve; shoqëria, thotë ai ka nevojë që të rinjtë të punojnë dhe të kontribuojnë me talentin e tyre. Por ai është shumë optimist rreth tregëtisë, që zhvillohet mes shqiptarëve pa pengesa kufitare, për të cilët ai thotë se kanë krijuar Shqipërinë e Madhe në aspektin ekonomik. Ndërsa Prishtina dhe Beogradi janë angazhuar përsëri në mundësinë e fillimit të një raundi të ri bisedimesh, profesor Pettifer thotë se, pavarësisht se cila do të ishte tema e diskutimit, nuk duhet pritur shumë nga bisedimet. Historiani shpreh pesimizëm për këtë edhe për vetë faktin se disa prej politikanëve të sotëm në Serbi ishin pjesë e ministrisë së brendshme në atë kohë, prandaj edhe mundësitë për ndryshime të politikave janë shumë të vogla. I pyetur se ç’mendon rreth kërkesës së shqiptarëve të Luginës së Preshevës për t’u përfshirë në bisedimet Prishtinë-Beograd, ai thotë se përfshirja e shqiptarëve të Luginës së Preshevës do të ishte një hap pozitiv se pari sepse problemet e tyre janë të ngjashme me ato të serbëve të veriut, por edhe sepse Presheva është neglizhuar për shumë vite, që në kohën e Titos dhe u trajtua shumë keq nën regjimin e Millosheviçit dhe vuajti gjatë luftës.