“The Zookeeper’s Wife”, historia e çiftit polak që shpëtoi 300 hebrenj
Roli i djalit të çiftit interpretohet nga aktori nga Kosova, Val Maloku
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Kopshti Zoologjik i Varshavës në kryeqytetin e Polonisë, u bë një strehë për hebrenjtë e fshehur nga persekutimi nazist. Filmi i Niki Caros, “Zookeeper’s Wife”, paraqet në mënyrë kronologjike këtë histori të vërtetë, duke theksuar guximin dhe dhembshurinë e veterinerëve Jan dhe Antonina Zabinski, një çift që rrezikuan jetën e tyre dhe jetën e djalit të tyre, për të mbrojtur ata që ishin në rrezik. Korrespondentja e Zërit të Amerikës Penelope Poulou njofton. Jeta idilike e Antonina dhe Jan Zabinskit, pronarë të Kopshtit Zoologjik të Varshavës, ndryshon papritur kur nazistët pushtojnë Poloninë në vitin 1939. Djali i tyre, Ryszard, interpretohet nga aktori nga Kosova, Val Maloku, i cili ka interpretuar edhe tek filmi “Babai”. Gjatë një sulmi ajror nazist, shumica e kafshëve të tyre vriten dhe ata që mbijetojnë përballen me një të ardhme të pasigurtë. “”, thotë në film oficeri nazist Lutz Heck. I orientuar nga lakmia dhe epshi, Lutz Heck, një oficer nazist, luajtur nga Daniel Bruhl, ofron ndihmën e tij për Antoninën. Skenaristja Angela Workman thotë se Lutz ishte një figurë historike: “ " Megjithëse e frikësuar nga Heck, Antonina Zabinski manipulon ndjenjat e tij dhe e bind ta lërë atë dhe të shoqin ta mbajnë kopshtin zoologjik hapur, duke operuar si një fermë derrash për trupat naziste. Nën hundën e Heck-ut, ata strehojnë hebrenj nga getot e Varshavës dhe i fshehin në tunele dhe kafazë të nëndheshëm për kafshët gjatë gjithë luftës. Jessica Chastain e përshkruan Antoninën si të kujdesshme, si me kafshët ashtu edhe me njerëzit. Filmi tregon historinë e Holokaustit nga prespektiva e një gruaje, thotë regjisorja Niki Caro, e cila punoi me një grup të madh artistësh. “”, thotë ajo. Antonina Zabinski shpëtoi jetët e gati 300 hebrenjëve, duke përdorur kopshtin e saj si një stacion. Gjatë ditës ata fshiheshin në qilarin e kopshtit ndërsa natën dilnin sapo e dëgjonin atë të fillonte t’i binte pianos. Ishte shenja e saj se nazistët ishin larguar. Në një shfaqje të filmit në muzeun e Holokaustit, në Washington, DC, skenaristja Angela Workman tha se megjithëse ishte bazuar tek romani i shkrimtares Diane Ackerman, ajo kishte marrë shkas edhe nga historia e familjes së saj. “”, i tha skenaristja Zërit të Amerikës. Edhe Jessica Chastain ishte shumë e prekur nga atmosfera solemne e muzeut. Ajo tha se filmi dërgon një mesazh për krizën e sotme të refugjatëve. “”, thotë Jessica.