Teksas, familjet e refugjatëve afganë dhe përpjekjet për të nisur një jetë të re 
Për më shumë se tre muaj, disa familje refugjatësh thonë se nuk po marrin ndihmën që u nevojitet nga agjencitë lokale e refugjatëve
Në një kohë kur një numër i paprecedentë refugjatësh afganë janë vendosur në qytetet amerikane, agjencitë që po ndihmojnë në sistemin e tyre po përballen me vështirësi. Korrespondentja e Zërit të Amerikës Deana Mitchell bisedoi me disa familje afgane në Austin të Teksasit, të cilët thonë se nuk po marrin ndihmën që u nevojitet. Ismail Purdali ka punuar me ushtrinë amerikane në Afganistan për disa vite. Ai u plagos në krah nga talebanët në vitin 2014 dhe humbi një këmbë si pasojë e një shpërthimi në vitin 2016. Në gusht të vitit të kaluar, ai iu bashkua rreth 75,000 afganë të tjerë që kërkonin strehim në Shtetet e Bashkuara. “”, thotë ai. Por pas disa muajsh në Austin të Teksasit dhe për shkak të vështirësive që ka për ecur, ai pret në banesën e tij çdo ditë për gjërat që do t'i mundësonin të ndërtojë një jetë të re. Një prej tyre karta e sigurimeve shoqërore, që do t’i mundësonte të aplikonte për kupona ushqimorë, apo të gjente një punë. Të tjera nevoja bazë të premtuara për refugjatët përfshijnë mësimin e anglishtes dhe udhëzime se si të përdorin transportin publik. Kjo nuk ka ndodhur për zotin Purdali dhe dy refugjatë të tjerë me të cilët bisedoi Zëri i Amerikës. Ata shërbenin në të njëjtën njësi të forcave speciale amerikane në Jalalabad në pjesën lindore të Afganistanit. Zoti Purdali thotë se kur merr në telefonon Shërbimin për Refugjatët në Teksas, agjencia që ishte caktuar për ta ndihmuar, askush nuk trajton rastin e tij. “”, shton ai. Në të gjithë Shtetet e Bashkuara, refugjatët afganë jetojnë në baza ushtarake ose janë vendosur në shtëpi nga agjencitë e refugjatëve të caktuara për t'i ndihmuar ata të përshtaten me jetën e re. Por për shkak të një numri të pashembullt afganësh që mbërritën papritur vjeshtën e kaluar, agjencitë po ndeshin në vështirësi për të ndihmuar refugjatët të strehohen, duke ngritur pikëpyetje nëse sistemi mundet ose jo t’i përmbushë nevojat. Russell Smith, drejtor ekzekutiv i Shërbimeve për Refugjatët në Teksas, thotë se nuk ishte në dijeni të detajeve lidhur me situatën në të cilët ndodhet zoti Purdali e refugjatë të tjerë me të cilët bisedoi Zëri i Amerikës. Por ai tha se agjencia po përballet me një kërkesë të lartë. “”. Infrastruktura e zhvendosjes së refugjatëve në SHBA ka vuajtur gjatë administratës Trump, kur fondet e qeverisë federale u shkurtuan, thotë Elizabeth Ferris, eksperte e politikave të migracionit në Universitetin Georgetown. “”. Megjithatë, ajo thotë se situata për familjet me të cilat bisedoi Zëri i Amerikës është e papranueshme. “”, thotë ajo. Kjo duket se ka ndodhur me Fazullah Mohmadin, bashkëshorten dhe 10 fëmijët e tij, mes tyre dhe një i porsalindur. “”, thotë ai. Ai thotë se i kanë thënë se qiraja e tij prej 2,300 dollarë në muaj është shumë e lartë për t'u kualifikuar për pagesat mujore që marrin të tjerët. Ai ka mbijetuar me kupona ushqimore, për të cilat aplikoi falë ndihmës së një fqinji, si dhe disa kursimeve nga puna me ushtrinë amerikane në Afganistan. Fazullah Mohmadi nuk e di se kush është pronari i banesës, dhe se kur pritet t’i paguajë vetë faturat. Ai shton se telefonatat dhe mesazhet e tij drejtuar Shërbimit të Refugjatëve të Teksasit kanë mbetur pa përgjigje. Një zëdhënës i kësaj agjencie e kundërshtoi këtë pretendim dhe tha se të gjitha familjet kanë marrë në dorë shumë herë pagesa në formë ndihme. Por ai pranoi se agjencia, e cila ka ndihmuar në vendosjen e 800 afganëve në këtë zonë në katër muaj, është pas me planit për ofrimin e shërbimeve, të tilla si mësimi i anglishtes apo përdorimi i transportit publik. Demetrio Alvero është drejtor i operacioneve për agjencinë Episkopale të Migracionit, e cila merr para nga qeveria federale dhe ua shpërndan ato degëve që trajtojnë refugjatët, sikurse Shërbimi i Refugjatëve të Teksasit. “”. Marrja e ndihmës dhe vëmendja është pikërisht ajo për të cilën shpreson zoti Mohmadi. “”. Ndërkohë 20,000 afganë të tjerë vazhdojnë të qëndrojnë në baza ushtarake në pritje të caktimit të një qyteti amerikan për t’u vendosur.