Sfidat e udhëheqësve botërorë në Pitsburg
Grupi i 20-shes përfaqëson ekonomitë më të mëdha të botës, në zhvillim apo të zhvilluara
Bisedimet e Pitsburgut, pritet të përqëndrohen në përparimin e deritanishëm të përpjekjeve për kapërcimin e krizës, në rregullat për të përmirësuar aftësitë parashikuese mbi mbarëvajtjen e tregjeve, pakësimin e rrezikut në investime dhe parandalimin e kolapseve të ardhshme: Takimit të Pitsburgut i parapriu takimi i ministrave të Financave në Londër në prill ku ata dolën me një marrëveshje që u kërkonte bankave të shtonin sasinë e likuiditeteve për t’u mbrojtur nga investimet dhe kreditë e dështuara. Kërkesa për të mbajtur rezerva më të mëdha financiare nënkupton rrezik më të ulët, pasi ulet vëllimi i kredive dhe investimeve. Grupi i 20-shes përfaqëson ekonomitë më të mëdha të botës, qoftë në zhvillim apo të zhvilluara. Deri tani këto vende nuk kanë mundur të bien dakord për rregullat e reja për të kufizuar shpërblimet e mëdha që firmat financiare u paguajnë drejtuesve. Disa ekspertë thonë se shpërblimet e majme e keqësuan më tej rënien ekonomike. Ministrat evropianë të financave, përfshirë atë të Francës Christine Lagarde, duan vendosjen e kufizimeve të rrepta. Disa bankierë morën shuma të mëdha si shpërblim për masa shumë të rrezikshme që sillnin fitime afat-shkurtra. Në disa raste, këto investime nuk patën sukses, madje ato rezultuan në humbje të mëdha, prandaj qevera ndërhyri, duke i shpëtuar disa nga bankat që ishin në prag të falimentimit. Franca dhe Gjermani kërkojnë vendosjen e një niveli tavan për shumat e shpërblimeve, ndërsa Shtetet e Bashkuara patën rezerva lidhur me këtë ide. Një grup ekspertësh do t’u paraqesin rekomandimet e tyre udhëheqësve të G 20-shes. Ndërkohë, ekspertë të ekonomisë, përfshirë Ministrin kinez të Financave Shie Shyren, thonë se ekonomia globale po rimëkëmbet nga kriza që filloi rreth një vit më parë. Por zoti Shyren thotë se është ende herët të ndërpriten masat qeveritare në ndihmë të ekonomisë. Ndër këto masa përfshihen shpenzime masive për projekte publike që hapin vende pune, si dhe ulje të normave të interesit. Një çështje kryesore për të cilën duhet të vendosë G-20-shja, është se çfarë forme duhet të marrë paketa e ndihmave qeveritare dhe mënyrat e vënies së saj në zbatim. Nëse përpjekjet për stimulimin e ekonomisë mbarojnë shumë shpejt, ekonomistët thonë se bota mund të bjerë përsëri në recesion. Nëse ndihmat qeveritare zgjasin për një kohë shumë të gjatë, kjo e shton borxhin kombëtar dhe rrit rrezikun e inflacionit. Studjuesi Ted Truman në Institutin Peterson thotë se është tepër i rëndësishëm koordinimi mes vendeve të ndryshme. Kryeministri britanik, Gordon Brown thotë se kjo është arsyeja përse vendet e Grupit të 20-shes nuk duhet të veprojnë më të vetme. Domenico Lombardi, studjues në Institutin Brookings thotë se vendet e G-20 pajtohen kur është fjala tek shkaqet e krizës: Claude Barfield i Institutit American Enterprise thotë se takimet në Pitsburg nuk pritet të përfundojnë me ndonjë marrëveshje të rëndësishme: Tregjet po ashtu kanë respekt për fuqinë ekonomike dhe ndikohen prej saj, dhe vendet e G-20ëshes bashkarisht, përfaqësojnë 80 për qind të prodhimit ekonomik global, si dhe dy të tretat e popullsisë së botës.//ii