Ulja e kreditit dhe pasojat për ekonominë amerikane
Afrimi i fushatës presidenciale mund t'i shtojë më tej tensionet politike në klimën e pafavorshme për ekonominë
Xhon Çejmbërs, i firmës Standard & Poor, thotë se marrëveshja e fundit bën shumë pak për të ulur borxhin, duke i shtyrë analistët ta përqendrojnë vemendjen te klima politike jofunksionale. Disa në rrugët e Nju Jorkut janë dakord. Ulja e klasifikimit nga firma S&P mund të bëjë që kreditorët të imponojnë interesa më të larta si për konsumatorët edhe për qeverinë. Rritja e kostos së huamarrjes e rëndon më tej problemin e borxhit dhe ua bën më të vështirë bizneseve të blejnë pajisje të reja apo të punësojnë njerëz të rinj. Uilliam Klajn i Institutit Peterson për Ekonominë Ndërkombëtare, thotë se ndikimi do të varet se sa lart do të shkojnë interesat. Ai i tha Zërit të Amerikës se fillimisht ndikimi nuk do të jetë i qartë për shkak se rritja e ngadaltë ekonomike i mban interesat të ulta. Firma S & P ka paralajmëruar se Uashingtoni mund të përballet me një tjetër ulje të klasifikimit nëse gjendja nuk përmirësohet. Isaac Cohen, ekspert për ekonominë dhe politikat amerikane, thotë se tensionet politike mund të shtohen me afrimin e zgjedhjeve presidenciale të 2012s. Konfrontimi midis demokratëve dhe republikanëve vjen nga ideologjitë e tyre mjaft të ndryshme. Republikanët thonë se qeveria është shumë e madhe dhe kërkojnë të ulin taksat, pasi sipas tyre, kjo ndihmon rritjen e sektorit privat. Demokratët thonë se qeveria mund të luajë një rol konstruktiv në ekonomi, dhe kërkojnë taksa më të larta për të pasurit dhe për korporatat e mëdha. Robert Biksbi kryeson Koalicionin Concord, një grup që i kërkon Uashingtonit t’i menaxhojë më mirë financat. Ai thotë se marrëveshja e fundit e borxhit nuk e zgjidh çështjen e kostos së lartë që qeveria paguan për pensionet, kujdesin shëndetësor për të moshuarit apo për të varfërit. Shpenzimet e kujdesit për të moshuarit po rriten më shpejt se sa të ardhurat nga taksat, arsyeja kryesore që deficitet e buxhetit i shtohen çdo vit borxhit qeveritar prej 14,3 trilionësh. Marrëveshja për borxhin parashikon shkrtimin e 1 trilion dollarë shpenzimeve në 10 vjet, dhe ngritjen e një komisioni të posaçëm në Kongres për të shkurtuar edhe 1,5 trilion dollarë shpenzime të tjera. Shpenzimet ushtarake janë një fushë politikisht e vështirë për shkurtime, për shkak të mbështetjes së fuqishme të republikanëve për programe të tilla. Nga ana e tyre, demokratët u rezistojnë shkurtimeve në programet sociale. Marrëveshja parashikon shkurtime masive automatike nëse dy palët nuk bien dakord.