Haiti: Ndihmat ende shpërndahen me vështirësi
Megjithëse haitianët janë vizituar nga personalitete, si Sekretarja amerikane e Shtetit, Sekretari i Përgjithshëm i OKB-së dhe ish pres
Ndërsa presidentë dhe ish presidentë kanë vizituar aeroportin e kryeqytetit haitian duke premtuar shpërndarjen e ndihmave, banorët thonë se ende nuk kanë marrë asgjë. Inoge Laviette, punonjës i organizatës ndërkombëtare të ndihmave, Aksion Kundër Urisë, shpërndan për herë të parë ujë për njerëzit që e kalojnë natën përjashta përpara pallatit të dëmtuar presidencial. Shtëpia e Mirland Havierit u shkatërrua nga tërmeti. Ajo bashkë me familjen e saj kanë fjetur poshtë kësaj peme për gati një javë. Atyre shumë shpejt do t’u mbarojnë ushqimet dhe paratë. E pyetur se çfarë ka në plan të bëjë, ajo përgjigjet: ‘Nuk e di’. Bashkimi Evropian i ka ofruar Haitit një ndihmë prej më tepër se 575 milionë dollarësh. Ndihma e evropianëve dhe vendeve të tjera për Haitin përbëjnë kontributin më të madh global që prej cunamit të vitit 2004 në Azi. Kanadaja thotë se do të organizojë një takim javën e ardhshme për të kordinuar përpjekjet e donatorëve perëndimore dhe të Kombeve të Bashkuara. Por donacionet për të ardhmen nuk u interesojnë shumë banorëve të dëshpëruar të Porto Princit, pasi ata janë të shqetësuar sot për sot. Megjithëse haitianët janë vizituar nga personalitete, si Sekretarja amerikane e Shtetit, Sekretari i Përgjithshëm i OKB-së, një president si dhe ish presidenti Bill Klinton, ata ende nuk kanë parë me sy ushqime, ujë dhe artikuj të tjerë të domosdoshëm. thotë një grua. Zoti Klinton vizitoi spitalin e shkatërruar të Porto Princit bashkë me të bijën Çelsi dhe u përpoq të shprehej me fjalë inkurajuese. Fjalët mund të jenë plot shpresë, por banorët përballen me një realitet të hidhur. Në një prej shumë çadrave të ngritura në qytet, shpresa është e përzjerë me dëshpërimin në rritje. thotë një banor. Sipas ish-presidentit Klinton, ndihma po arrin, madje edhe njerëzit që presin radhën në aeroport për t’u evakuuar, janë optimistë. Por ndërkohë, banorët e Porto Princit bëjnë çështë e mundur për të mbijetuar. Ata kalojnë mbi rënoja, më tutje është një trup i pajetë, disa burra gjejnë disa shishe me ujë aty ku para tërmetit ndodhej një dyqan. Ata kërkuan që të mos fotografoheshin, sepse nuk po plaçkisnin, por thanë se thjesht po përpiqeshin të mbijetonin. //ii