Shërli DioGuardi: Politikanët e Kosovës të ngrenë zërin
Këshilltarja për Ballkanin e Lidhjes Qytetare Shqiptaro-Amerikane, Shërli Klois DioGuardi shpreh shqetësimin për situatën e paqartë në
Shërli Kloi Dioguardi, këshilltare për çështjete Ballkanit në Lidhjen Qytetare Shqiptaro-Amerikane në një intervistë që dhanga Nju Jorku për Zërin e Amerikës thekson se synimi i Beogradi ka qënëgjithmonë ndarja e Kosovës duke shtuar se beteja e të ardhmes nuk do të jetë në rrugë, por në në shtypindhe parlamentet e vendeve të tjera. Zonja Dioguardi, cili është mendimi juaj për zhvillimet e fundit nëKosovë të cilat ngjallën shumë shqetësime tek udhëheqja dhe popullsia në Kosovë? Edhe unë jam shumë e shqetësuar. Plani me gjashtë pika është imbështetur vetëm tek rekomandimet e Beogradit dhe sipas mendimit tim tregon sePerëndimi po i kthehet sërish politikës që i jep mundësi Beogradit të ketë tëdrejtën e fjalës për të ardhmen ekonomike dhe politike të Kosovës. Duhet kuptuar se Beogradi nuk ka menduarndonjëherë se do të bllokonte pavarësinë e Kosovës, synimi ka qenë ndarja eKosovës, marrja e Veriut dhe unë jam e shqetësuar për klauzolat e planit që dota lejonin një gjë të tillë. Plani lejon vendet e EULEX-it që të mos tapranojnë sovranitetin e Kosovës, me idenë e qëndrimit të paanshëm ndaj statusit.Nga ana tjetër, si u rikthye në lojë rezoluta 1244 sipas së cilës Kosova ështëpjesë e Serbisë? Ndërkohë Veriu nuk është nën kontrollin e autoriteteve tëqeverisë. Nëse vazhdon kjo, do të bëhet fjalë për struktura paralele dhe njëvend të ndarë etnikisht, edhe më keq sesa Bosnja. Ky nuk është drejtimi i duhur. Dhe sipas jush cila është rruga e daljes nga kjo prirje? Mendoj se duhet të fillojmë me një pyetje shumë të rëndësishme: Simundet që një sistem apo një plan që minon aftësitë e qeverisë së Kosovës përtë kontrolluar territorin e saj, si edhe që lehtëson krijimin e shumë lloj lidhjeve tëligjshme dhe jashtëligjshme mes serbëve të Kosovës dhe Beogradit, të sjellëpaqe dhe stabilitet në Kosovë dhe rajon? Është koha që të vihet para përgjegjësisëkomuniteti ndërkombëtar, duke pasur parasysh edhe çfarë po ndodh në Bosnje. Ështënjë sistem i dështuar i cili nuk duhet përsëritur në Kosovë. Komunitetindërkombëtar duhet t’i bëjë ballë Beogradit dhe të kthehet tek parimet edeklaratës së pavarësisë, duke vendosur një demokraci të vërtetë në Kosovë. A mendoni se një gjë e tillë është e mundur në këtë kohë? Pa diskutim. Por do të duhet angazhimi i aktorëve shqiptarë. Serbia kapunuar në mënyrë shumë aktive për të realizuar synimet e saj. Pothuajse e kafrenuar krejtësisht njohjen e pavarësisë, e cila deri tani është bërë nga 53 shtete, por nuk dihet sesi do tëvazhdojë, po ndryshon realitetin në terren dhe mbi të gjitha po vazhdonpropagandën antishqiptare. Ndërsa nga ana tjetër jemi përballë një pasivitetitë udhëheqësve të Kosovës dhe jam shumë e shqetësuar nga një fakt i tillë. Pasluftës, udhëheqësit shqiptarë nuk arritën ta përdorin në favorin e tyre prirjenproshqiptare. Po ashtu ata duhet ta kthejnë vëmendjen e perëndimit tek viktimate luftës, e cila nuk filloi nga të gjithë faktorët në Ballkan, por ngaMillosheviçi. Viktimat e luftës ende janë gjallë. Nuk mund të ndjekësh njëpolitikë me synimin për të bërë të lumtur Serbinë dhe shqiptarët dhe të mendoshqë një gjë e tillë plotëson objektivat e Shteteve të Bashkuara në Evropënjuglindore. Kështu veçse krijohen një sërë shtetesh të ndara etnikisht dhe tëdështuara. Të krijohet ideja se udhëheqësit e Kosovës nuk duan të shfaqin mosmirënjohjendaj Perëndimit, por nga ana tjetër është e kuptueshme që ata të jenë tëshqetësuar për situatën. Si mund të bashkëjetojnë këto dy ndjesi? Pikërisht kjo është dilema, por problemi është që politikanëtshqiptarë nuk e kanë ngritur zërin. Nuk është e mjaftueshme që të thonë që përshkak të mirënjohjes nuk mund të kundërshtojnë pozicionet e Perëndimit. Një gjëe tillë krijon terrenin për mosveprim. Besoj se një pjesë e dilemës vjen nga fakti që ka vetëm një mënyrë përtë sfiduar dhe një gjë e tillë mund të krijonte ekstremizëm. Lufta në Ballkannuk është përgjigjia dhe nuk do të tolerohet, por diplomacia e vërtetë ështërruga që duhet ndjekur. Asgjë nuk mund t’i ndalojë politikanët shqiptarë që tëvendosin autoritetin në shtetin e ri të pavarur të Kosovës. Shikoni shembulline trenit serb që hyri në Kosovë duke injoruar doganën. Policia duhet t’indalojë ngjarje të tilla. Ata duhet të ngrenë çështjen e 2 mijë të zhdukurve, ekompensimeve nga ana e Beogradit për luftën. Ndërsa flitet gjithmonë për gjendjene pakicës serbe, duhet të ngremë pyetjen për të drejtat e shqiptarëve në zona të tjera të Ballkanit, e shkeljes flagrantetë të drejtave të shqiptarëve në Preshevë, Medvegjë dhe Bujanoc. Duhet folurpër arsimin e lartë. Do të kemi një Universitet Serb në veri të Kosovës, pse jonjë universitet shqip në Preshevë, Medvegjë dhe Bujanoc. Roli i organizatave si e jauja është që Kosova të jetë sa më pranë vëmendjes sëadminsitratës amerikane. Në kushtet ereja të krijuara në Kosovë dhe zgjedhjet në Amerikë, çfarë roli po luanorganizata juaj? Me ardhjen e administratës së re, ne kemi vendosur lidhjet mezv/presidentin e zgjedhur Bajden dhe do të rifillojmë përpjekjet me Kongresin.Por dua të theksoj se përpjekjet tona nuk janë të mjaftueshme. Ka ardhur kohaqë politikanët shqiptarë të Kosovës dhe pjesëve të tjera të Ballkanit tëndërmarrin një fushatë të orkestruar të tërheqjes së opinionit publik. Beteja etë ardhmes nuk është në rrugë, por në në shtypin dhe parlamentet e vendeve tëtjera. //kk//