40 vjetori i pushtimit sovjetik të Çekosllovakisë
Dështimi i negociatave për politikën e liberalizimit të njohur si "Pranvera e Pragës" kontribuoi në invazionin sovjetik
Pushtimi i vitit 1968 ishte i suskseshëm në ndalimin e reformave tëpjesshme demokratike që ishin filluar nga ushëheqësi i partisë komuniste çekeAleksandër Dubçek. Atë natë gushti, ushtritë e bllokut lindor nga vendet ePaktit të Varshavës, Bashkimi Sovietik, Bullgaria, Polonia, Hungaria dheGjermania Lindore iu bashkuan pushtimit. Kjo u pasua nga një valëemigracioni, rreth 300 mijë veta gjithsej, në përgjithësi intelektualë. Mesatyre që erdhën në Shtetet e Bashkuara ishte edhe Xhiri Fisher, dikur gazetarnë Shërbimin Çek të Zërit të Amerikës, i cili ishte 19 vjeç në atë kohë. Aithotë se kishte qenë duke u kthyer nga pushimet në një ishull tëish-Jugosllavisë. Xhiri Fisher thotë se pastaj ai dhe shokët e tij kishin përfunduar nëqytetin port të Rijekës në bregdetin Adriatik. Xhiri Fisher thotë se përmes Zagrebit, Vienës, qytetit të tij të lindjesBërno në rajonin e Moavias ai arriti të vinte deri në Shtetet e Bashkuara. Igor Zevelev, shefi izyrës së RIA Novesti në Uashington thotë se të rinjtë në Rusi nuk dinë shumëpër pushtimin e Çekosllovakisë në gusht 1968, megjithëse më të vjetërit ekonsiderojnë atë si gabim të madh. Por Dejvid Nikurnaxes, korrespondent i Rustavi 2 në Uashington, kompaniakryesore gjeorgjiane e transmetimeve, ngjarjet e dy javëve të fundit janë shumëtë ngjashme me ato të gushtit 1968. Edhe Xhiri Fisher thotë se sheh një analogji mes pushtimit tëÇekosllovakisë në gusht 1968 dhe pushtimit rus të Gjeorgjisë në 2008-ën. Megjithatë shumëanalistë e shohin ndryshe. Ata thonë se vendimi i presidentit Sakashvili për tëfutur trupat e tij në kryeqytetin e Osetisë Jugore i tha Moskën një arsye përtë përdorur grushtin e hekurt. Ata thonë se megjithëse prirja për të bërëkrahasime është tunduese, sejcila ngjarje duhet të shqyrtohet më vete. //iç//