Robert Kenedi dhe ëndrra e mohuar
40 vjet më parë, gara presidenciale u trondit nga vrasja e senatorit demokrat Robert Kenedi
Në qershor 1968, senatori Robert Kenedi nga Nju Jorku kishte arritur majat duke ecur drejt emërimit për kandidatin presidencial të partisë demokrate pas disa fitoreve në zgjedhje paraprake. Por Robert Kenedi, nuk pati rastin të shijonte fitoren në kuvendin kombëtar demokrat në Çikago. Ai u vra në Hotelin Ambasador në Los Anxhelos pasi fitoi zgjedhjet paraprake të Kalifornisë. Ёndrra e tij, të cilën e kishin edhe shumë të tjerë, nuk u arrit. Robert Kenedi u varros në Varrezat Kombëtare të Arlingtonit pranë Uashingtonit, ku prehet edhe trupi i vëllait të tij Xhon Kenedi. Frank Mankievic ishte këshilltari dhe sekretari i shtypit i Robert Kenedit. Sot, zoti Mankievic është menaxher për marrëdhënietpublike në Uashington. Megjithatë, ai ende i kujton ato ditë para 40 vjetësh. Zoti Mankievic thotë se 1968-a ashtu sikur 2008-a ishte vit pakënaqësish dhe plagësh të thella. Robert Kenedi, thotë ai, i tërhoqi njerëzit me mesazhin e tij optimist. Në vitin 1968, ashtu si sot, Shtetet e Bashkuara kishin një president jopopullor dhe një luftë që kundërshtohej prej shumicës. Kur Lindon Xhonsoni filloi fushatën për t’u rizgjedhur në mars 1968, ai gati u mund nga kandidati kundër luftës senatori Juxhin Mekarthi. Kjo e bëri zotin Xhonson të dilte nga gara. Tërheqja e presidentit Xhonson i hapi rrugën Robert Kenedit. Disa javë më pas, më 4 prill, kur Amerika u trondit nga vrasja e udhëheqësit të të drejtave civile Dr. Martin Luther King, Robert Kenedi ishte ai që solli mesazhin ngushëllues. Vrulli i Kenedit drejt marrjes së emërimit demokrat u rrit shtet pas shteti gjatë zgjedhjeve paraprake, duke arritur kulmin me fitoren e 4 qershorit në Kaliforni. Por rruga e tij drejt Shtëpisë së Bardhë u ndërpre nga plumbat që ai mori në kokë, pak minuta pas fjalimit të tij në Los Anxhelos me rastin e fitores. Vrasësi ishte Sirhan Sirhan, krimi i të cilit nuk u shpjegua asnjëherë tërësisht dhe nëse ai veproi i vetëm. Më 6 qershor, Robert Kenedi vdiq, duke ndryshuar rrjedhën e emërimit në favor të zëvendës presidentit Hjubert Hamfri. Ja ç’thotë Frenk Mankievic. Shumë analistë e kanë krahasuar kandidatin e tanishëm demokrat Barak Obama dhe tonin e tij frymëzues me atë të Robert Kenedit. Zoti Mankievic thotë se ka ngjashmëri por ka edhe ndryshime. Sot, pas 40 vjetësh, njerëzit ende vijnë në Varrezat Kombëtare të Uashingtonit për të vizituar varrin e Robert Kenedit. Dhe për ata që arrijnë të kujtojnë se çfarë mund të kishte ndodhur, mendimet lexohen qartë në fytyrat e tyre. //ii