Marrëdhëniet shqiptaro-amerikane mes dy luftrave botërore
Juristi shqiptaro-amerikan Agron Alibani shpalos fakte historike të miqësisë së mirë mes dy vendeve
Nëntor 1918. Presidenti Wilson shkon në Paris në përpjekje për të vendosur një paqe të qendrueshme në Evropë. Fatet e vendeve të vogla si Shqipëria ishin të rrezikuara. Juristi Agron Alibali ka kohë që gërmon arkivat për të hulumtuar disa aspekte jo shumë të njohura të marrëdhënieve mes Shteteve të Bashkuara dhe Shqipërisë. Ai përshkruan se si papritur në Shqipëri shkon me një mision të posaçëm konsulli amerikan në Torino, Joseph Emmerson Haven. Kjo njohje e plotë e gjendjes në terren, thotë zoti Alibali, bëri që qendrimi amerikan të ishte në favor të ruajtjes së integritetit territorial të Shqipërisë, të forcimit të pavarësisë së saj. Fill pas kësaj, në shkurt të vitit 20, forcat politike shqiptare nga jugu dhe nga veriu u mblodhën në Lushnje dhe hodhën themelet e shtetit modern shqiptar. Në korrik 1922, u lidhën edhe marrëdhëniet diplomatike të Shteteve të Bashkuara me Shqipërinë. Në vitin 1930, Presidenti Herbert Hoover emëron në krye të ambasadës amerikane një personalitet të shquar amerikano-hebre, Herman Bernstein. Zoti Alibali ka patur rastin të gërmojë në arkivën personale të ambasadorit Bernstein në Nju Jork. Fakti që Ahmet Zogu e mbajti Faik Konicën për një kohë të gjatë si përfaqësues të tij në Uashington ndikoi për mirë në marrëdhëniet mes dy vendeve. Ky pushtim u prit me shumë shqetësim në Amerikë. Shtetet e Bashkuara vazhduan të njihnin si të dërguar të qeverisë shqiptare në Uashington Faik Konicën deri më 24 qershor të atij viti kur qeveria propushtuese në Shqipëri vendosi të mbyllë të gjitha konsullatat jashtë vendit. //rd//