Anxhelina Zholi për Zërin e Amerikës mbi filmin e saj të ri
Në një intervistë ekskluzive për VOA, artistja flet për përvojën e saj të parë si regjisore e skenariste
Aktorja ka qenë prej vitesh Ambasadore e vullnetit të mirë për Komisionerin e Lartë të Kombeve të Bashkuara për refugjatët. Në këtë rol, ajo ka qenë aktive në përpjekjet për të hedhur dritë mbi fatin e viktimave të harruara të konflikteve duke vizituar kampe refushatësh në vende si Tanzania e Namibia, e deri në Kamboxhia e Pakistan. Vuajtjet tronditëse njerëzore të vërejtura në këto kampe ishin edhe frymëzimi kryesor për këtë film, shpjegon autorja: Këtë radhë, aktorja e prezanton tragjedinë e luftës përmes filmit të saj të ri, që shtjellon historinë e dy banorëve të Bosnjes, nga anët e kundërta të konfliktit, për të konkretizuar barrën emocionale, morale dhe fizike të luftës. Ishte revoltimi i thellë, trishtimi dhe irritimi nga ato që mësova për Bosnjen, që më shtynë të realizoj këtë film, shpejgon Zholi. Për aktoren, filmi ishte një vazhdimësi e punës së saj për ndërgjegjësimin e publikut mbi detyrimin moral të gjithkujt dhe secilit, për të ndikuar për të mbyllur plagët që lë pas lufta: Aktorja shpjegon se për t’u përgatitur për filmin kishte bërë kërkime të hollësishme, duke intervistuar njerëz nga segmente e grupe të ndryshme të shoqërisë në Bosnje. Por mbi të gjitha, ishte përpjekur të dëgjonte historitë e grave, që u viktimizuan gjatë këtij konflikti: Filmi shkaktoi bujë dhe polemika ende pa u përfunduar. Në Bosnje u përhapën zëra se filmi kishte si subjekt historinë e një gruaje boshnjake që përdhunohet nga një serb i Bosnjes, dhe më pas bie në dashuri me përdhunuesin e saj. Shoqata e Grave të Viktimizuara nga Lufta në Bosnje protestoi kundër filmit, leja për xhirime u ndërpre për pak kohë, deri në sqarimin e plotë të çështjes. Aktorja shpjegon se është munduar të marrë sa më shumë mendimin e trupës realizuese boshnjake për t’u siguruar që filmi i saj nuk do të ishte ofendues apo një shtrembërim i ngjarjeve të dhimbshme të atyre viteve: Aktorja rrëfen se përvoja e realizimit të filmit ishte shumë më tepër se thjesht roli i saj si regjisore e skenariste. Këtë radhë ajo është përpjekur të ndërthurë në këtë projekt profesionin e saj si aktore me misionin që i ka vënë vetes në jetë: Është e vështirë pohon autorja, që një amerikan si ajo vetë të arrijë të kuptojë realitetin e tmerrshëm të luftës, por ajo shton me krenari se shumë nga amerikanët që e kanë parë filmin, janë ndjerë fajtorë për faktin e thjeshtë që nuk dinin më shumë për Bosnjen. Ende pa u shfaqur për publikun e gjerë, filmi ka ndezur polemika të shumta për subjektin si dhe është pasur me një padi gjyqësore të ngritur nga një autor kroat që e akuzon autoren Anxhelina Zholi se e ka bazuar skenarin në romanin e tij. Por duket që autorja ka arritur me sukses të realizojë atë që kishte si synim që në fillim – të nxiste një debat publik mbi përgjegjësinë morale të secilit ndaj viktimave të luftës kudo qofshin, dhe të risjellë në mendjet e publikut viktimat e një konflikti tragjik dhe të përgjakshëm që kanë vuajtur prej vitesh nën hijen e harresës.