Presidenti Obama në Evropë dhe Lindjen e Mesme në 2009
Një vit pas ardhjes në detyrë të Presidentit Obama duket se entuziazmi i publikut në Evropë dhe Lindjen e Mesme është zbehur
Presidenti Obama dhe zonja e parë Mishelë bënin për vete turma të tëra kur shfaqeshin në publik. Në pjesën më të madhe të Evropës ata priteshin si yje të muzikës rok. Për shumë vetë, zoti Obama ishte simbol i shpresës. Nina dhe Simon janë studentë në Universitetin King të Londrës. thotë kjo studente. thotë Simoni, student. Pas afro një viti në pushtet, lufta në Irak po fashitet, por dhuna vazhdon të jetë diçka e zakonshme dhe vendi nuk është stabilizuar ende. Shtetet e Bashkuara do të dërgojnë trupa shtesë në Afganistan dhe po u kërkojnë partnerëve të NATO-s të bëjnë të njëjtën gjë. Irani dhe Koreja e Veriut nuk po japin shenja se do të heqin dorë ngta ambicjet e tyre bërthamore. Dhe në konferencën për ndryshime e klimës në Kopenhagë, përpjekjet për të konsoliduar një aleancë të gjerë kundër ngrohjes globale, nuk dhanë rezultat. thotë zoti Valasek. Në Lindjen e Mesme, ndjesitë janë të ngjashme. Fjalimi i Presidentit Obama në qershor në Universitetin e Kairos, që i drejtohej botës myslimane, u mirëprit dhe ngjalli shpresa për një epokë të re paqësore. Profesor Hasan Nafae i Universitetit të Kairos thotë se njerëzit po shpresonin për një ndryshim të politikës amerikane. Gjithmonë theksi ka qenë tek konflikti izraelito-palestinez. Zoti Obama filloi duke i kërkuar Izraelit që të ndalë gjithë aktivitetin e ndërtimit të vendbanimeve në Bregun Perëndimor për t’i rikthyer izraelitët dhe palestinezët në negociata. Kur kryeministri izraelit Benjamin Netanjahu nuk pranoi, Presidenti Obama u tërhoq, duke pranuar më pak sesa ndaljen e gjithë ndërtimeve. Për Radi dhe Xhumana Xharain në Ramallah të Bregut Perëndimor, pushtimi izraelit i prek jetët e tyre çdo ditë. Ai është profesor i Shkencave Politike në Universitetin Kuds. Ajo është dentiste. thotë Radi. thotë Xhumana. Tomas Valasek thotë se shpresat ishin jorealiste.