Tensionet Francë-Amerikë: Të reja apo historike?
Megjithëse këto vende kanë qenë aleate për 200 vjet, gjithmonë ka patur një farë tensioni thuajse të padukshëm mes tyre
Këngëtari francez Vigon këndon këngë amerikane çdo natë në restorantin Ëndrra Amerikane në zemër të Parisit. Ai thotë se francezët e duan Amerikën. Në skajin tjetër të spektrit, Frederick Royer është aq kritik ndaj politikës së jashtme amerikane saqë ka krijuar një publikim të vetin satirik të quajtur anti-amerikani, me artikuj që venë në lojë amerikanët. Në këtë numër botohet një konkurs për t’u ndryshuar emrin Shteteve të Bashkuara dhe një bllok i rremë shënimesh i Presidentit Bush, ku janë radhitur aktivitete të tilla si bombardimi i Irakut dhe një bisedë me Zotin. Të dyja këndvështrimet janë karakteristike për ndjenjat e dashurisë dhe urrejtjes që shumë francezë kanë për Amerikën. Andre Kaspi, profesor i Historisë Amerikane në Univerisitetin Sorbonne të Parisit thotë se tensioni nuk e ka bazën thjesht tek politika aktuale. Humbja e identitetit kulturor e shoqëruar nga një mosmarrëveshje e ashpër lidhur me përdorimin e njëanshëm të forcës ushtarake amerikane në Irak kërcënuan të minonin aleancën transatlantike. Por zgjedhjet në Irak, nisma diplomatike e administratës së Presidentit Bush në Evropë dhe vetëdija nga të dyja palët se kanë nevojë për njëra-tjetrën, japin shpresë për ripërtëritjen e bashkëpunimit. Ajo që do t’i tjetërsonte në mënyrë të konsiderueshme marrëdhëniet mes vendeve evropiane dhe Shteteve të Bashkuara në të ardhmen e afërt është perspektiva e një Evrope të bashkuar. Përfaqësuesi i Asamblesë Kombëtare franceze dhe president i delegacionit francez në Bashkimin Evropian Pierre Leguiller thotë se një lloj bashkimi si për shembull Shtetet e Bashkuara të Evropës do të ishte një partner më i fortë dhe më me ndikim, edhe si mbështetje, edhe si kundërpeshë për aleatët amerikanë. Ai shton se megjithëse miqtë e mirë ndonjëherë kanë mosmarrëveshje, një aleat i fortë dhe i bashkuar është më vështirë të injorohet.