Fotografi që u kthye në Japoni për të dëshmuar fatkeqësinë
Mark Eduard Haris thotë se ndjeu detyrimin për të paraqitur ngjarjet që përjetoi populli japonez pas tërmetit dhe cunamit
Mark Eduard Haris ka udhëtuar shumë herë nëpër Japoni për të fotografuar pamjet e saj, përfshirë llixhat e famshme. Ai vizitoi vitin e kaluar krahinën piktoreske Tohoku në verilindje të Japonisë, katër muaj para tërmetit dhe cunamit shkatërrues. Zoti Haris vendosi që të kthehet, duke thënë se ai ndjeu detyrimin për të treguar ngjarjet që përjetoi populli, kështu që kontaktoi një mik, Joshi Ohkuma, i cili punon për një agjenci udhëtimesh. Të dy burrat shkuan me makinë në zonën e prekur në prefekturat Mijagi dhe Iuate. Një muaj pas fatkeqësisë, kërkimi për të mbijetuarit kishte përfunduar. Ekipet e shpëtimit u larguan dhe në vend të tyre erdhën ekipet me qentë nuhatës, që vazhdojnë të kërkojnë për trupa nën rrënoja. Fotografi Haris thotë se janë krijuar kontraste të zymta: Ai thotë se skenat në qytetet e goditura ishin të habitshme. Në Ocuçi, për shembull, një anije udhëtimi ka ngelur mbi kulmin e një ndërtese, ndërsa banorët vendas përpiqen t’i kthehen jetës normale. thotë ai. Duke përshkruar fotografitë, ai thotë se lodrat e fëmijëve mund t’i shihje kudo, bashkë me dëshmi të tjera të jetës që për shumë njerëz kishte përfunduar papritmas. Ai thotë se njerëzit donin t’u tregonin se ç’kishte ndodhur. Në periferi të Sendait, një e mbijetuar e quajtur Çie i çoi ata në një kopsht fëmijësh që kishte shërbyer si vend-strehim në një zonë që mendohej të ishte e sigurt. thotë Harris. Zoti Haris thotë se ai dhe shoku i tij nga agjencia turistike u prekën thellë nga pamjet e shkatërrimit, fatkeqësi kjo më e rënda që ka përjetuar Japonia qysh nga Lufta e Dytë Botërore. Zoti Haris thotë se ishte gjithashtu e qartë se një hapësirë prej më pak se një metri mund të sillte dallimin mes jetës dhe vdekjes. Në një ndërtesë, uji arriti deri në katin e katërt; kati i pestë mbeti i paprekur. Fotografi pati shkruar më parë në një libër mbi llixhat e Japonisë se mënyra e jetesës dhe bukuritë piktoreske natyrore janë mundësuar nga vendndodhja në të ashtuquajturën unazë të zjarrit, rajoni i Paqësorit i njohur për malet dhe vullkanet, tërmetet dhe cunamet. Ai thotë se japonezët janë rimëkëmbur nga fatkeqësitë e kaluara, dhe përkundër shkatërrimit, ata me të cilët ka folur thonë se do t’ia dalin mbanë përsëri.