 ولس ته د حامد کرزي وروستنۍ وینا
د افغانستان ولسمشر حامد کرزي، افغان ولس ته خپله وروستنۍ تلویزیوني وینا د خپل جمهوري ریاست د وروستۍ ورځې په ماښام وکړه.
د څښتن تعالی ډیر شکر ګزار یم چې ما ته یې د خپل هېواد او سرلوړي ملت د خدمت نیکمرغي را په برخه کړه. دیارلس کاله د مخه کله چې د حکومت چارې ما ته را وسپارل سوې، د هېواد حریم مو د پردو د دسیسو ښکار وه. د دې خاورې خاوندان په خپل کور کې بې واکه وو او هر پردي خپل ځان ته دا حق ورکـاوه چې زموږ د هېواد په چـارو کې مداخـله وکړي. د هېواد اقتصادي زیربناوې او دولتي بنسټونه ټول وران، ویجاړ وو. فقر،لـوږه،تبعیض، بی قانونۍ او د پردو سلطې زموږ خلک په خپل کور کې بې کوره کړي وو. باغونه مو د پردو په لاس سوزیدلي وو. لنډه دا چې د هېواد تاریخي او ټینګ حصار مو تر تاخت او تاز لاندې و. افغانستان نه بیرغ درلود،نه واحدې پیسې. په داسې حالاتو کې زما لومړنۍ هڅه دا وه چې ګران افغانستان مو بیا د ټولو هېوادوالو کور سي او موږ بیرته د خپلې خاورې او خپل کور خاوندان سو.د دې وطن بچیان چې د هېواد د پیاوړو بنسټونو او ستنو د نړیدو شاهدان وو، د خپل کور د بیا جوړیدو لپاره سره ملګري شي او ټول هېوادوال د وطن د بازسـازۍ بار پر خپلو زخمي اوږو واخلي. نیاکان سـربلند ما، در این خطه، یکی از بزرگـترین و قدیمی ترین مدنیت های منطقه ما را آفریدند، از آن پاسـداری کردند و به ما به میراث گذاشتند. برای من، بعنوان خـادم این مردم بزرگ، هیچ افتخاری بالاتر از آن نبود تا بتوانم حصار های بلند این کهن دیار را، دوباره بسازم تا فرزندان ما در وطن خود و زیر پرچم خود آینده سازی کنند. برای من سعادت بالاتر از این نیست که بر قله های بلند هندوکـش، بابا، سپین غر و برفراز تپه های سرسبز سـراسر میهن و هم برفراز نماینده گی های سـیاسی ما در جهـان بیرق سه رنگ افغانستان دوباره در اهتزاز است. برای من هیچ سعادتی بالاتر از این نیست که فرزندان این وطن از کوه های بدخشان تا دشتساران نیمروز و از جلگه های ننگرهار تا کوهستان های بامیان دسته دسته به مکتب میروند و هر روز سرود ملی افغانستان آزاد را با نشاط و سربلندی زمزمه می کنند. مردم ما، در سیزده سال گذشته، بنای استواری را گذاشتند تا نسل های فردای ما برآن، لوح جاویدانه گی این ملت دلیر را نصب کنند. په تېروکلونوکې د خپلو خلکو د ټولو غمونو او ښادیو شاهد او شریک وم. کله چې مې د ترور او خارجي بمباریو له امله د هېوادوالو د درد او غم ږغ اوریـدلی،ځـان مې ور رسولی. د دایمي او سرتاسري سولې د استقرار لپاره مې ډیرې هڅې وکړې خو دا آرزو مو په بشپړه توګه لا تر اوسه متاسفانه سرته نه ده رسېدلې. دا باید ووایم چې سوله مو هېواد ته حتماً راځي خو زموږ هڅه ده چې ژر تر ژره راسي او موږ ټول هېوادوال به د نوي جمهور رئیس او حکومت د سولې د هڅو په خدمت کې واوسو. من فردا مسوولیت های دولتی را به رییس جمهور منتخب کشور ما می سپارم و به عنوان یک شهروند جمهوری اسلامی افغانستان مرحلۀ دیگری زندگی ام را در کشور تاریخی و زیبای ما آغـاز می کنم. من با تمام نیرو از رییس جمهور و حکـومت آینده کشـور و قـانون اساسی ما حمایت خواهم کرد و در خدمت شان خواهم بود. تشکیل حکومت جـدید، با مشارکت دو برادر ما، رییس جمهور منتخب کشـور دکتور اشرف غنی احمدزی و رییس اجراییه دکتور عبدالله عبدالله را به ملت عزیز افغانستان تبریـک می گویم و برایشان از بارگاه خداوند متعال در خدمت به وطن عزیز ما کـامیابی روز افزون میطلبم. د انتخاباتي رقابتونو مرحـله تېره سوه او اوس د ورورۍ، همکـارۍ او د افغانستان خلکو ته د خدمت دوران دی. زموږ سرلوړی ملت د لا بهتر ژوند او سوکالۍ مستحق دی. زه د ګران هېواد په بسیا، ترقۍ او خوشحـاله سبا بشپړ ډاډمن یم. دا هېواد تل د تاریخ له سترو آزمیښتونو بریالی او سرلوړ راوتلی دی. یقیناً چې له نن نه بهتره او سوکاله سبا به د دې وطن د خپـلو بچیانو په لاسـو جوړیږي. د دې عـالي هدف د تحقق لپاره باید ټول په یو زړه او یوه خوله له راتلونکي حکومت سره همکار سو او د بري لپاره یې زیار وباسو. زه د هېواد له رسنیو، سیاسیونو او د افغانستان له ټولو بچیانو غواړم چې پدې لاره کې خپل ملي مسوولیت اداکړي. سیزده سال گذشته، سال های ، پیشتبانی، فداکاری و صبوری شما برای آیندۀ بهتر این خانۀ مشترک ما و همراهی با این خادم تان بوده است. طی این مدت همراهی و پیشتبانی شـما برای من حوصله افزا بوده و باعث افتـخـارم می باشد. خداوند همه شما عزیزان هم وطن را آرام و سربلند داشته باشد. پاینده باد ملـــت! تل دې وي افغانستان! خدا حـــافظ تان د خــدای په آمان همیشه خوشحال و آباد باشید. منبع: د افغانستان د جمهوري ریاست ارگ