د ډیوه ریډیو د هاغه یو اواز په یاد کې چې خاموش کړی شوی دی
د پاکستان په قبائیلي سیمه مومندو کې د د وائس اف امریکا ډیوه ریډیو خبریال مکرم خان عاطف د نهې په ورځ د جنورۍ د میاشت په ١٧ مه نیټه خپل کورسره نزدې جومات کې د مونځ په مهال وژل شوی دی. وسله والو د هغه د وژنې ذمه واري اخستې ده
د مکرم خان عاطف یو همکار او ملگری د هغه په یاد کې څه داسې لیکې: د جنوري په ١٨ مه نیټه د مکرم خان د جنازې نه ورستو، د هغه په یاد کې دا څو کرښې راته لیکل د خپل صڅافتي ژوند تر ټولو زیات گران کار گرځیدلی دی. پاڼی توروم او ورانه وم خو نه پوهیږم چې د چرته نه يي پیل اوکم او یا څنگه اویم چې مکرم خان مونږ یواځې پریښودو. د مکرم خان سره زما وړمبۍ لیدنه درې کاله اگاهو پیښور کې د قبائیلي سمې په حقله یو پروگرام کې شوې وه. هاغه ورځ او دا ورځ ډیرې کمې موقعې به داسې وې چې مونږ هره ورځ په ټیلې فون خبرې نه وې کړې. زه دا خبره بېخي په یقین کوم چې مکرم خان عاطف ٢۴ ساعته کارونکی صحافي وو. او ماته یوه هم داسې موقع نه یادیږي چې مکرم خان ته سپارلی شوې وظیفه یا کار نیمگړی پاتې شوی وي. او د زیاترو صحافیانو پرتله مکرم خان به یواځې دي ته نه وو حصار چې چرته د بمي چاؤدنې او د وژنې خبرونه اوکي، بلکه مکرم به په خپلو رپورټونو کې داسې نوي نوي اړخونه راویستل چې ما به ترې اکثر پوښتنه کوله چې مکرم صیب دا دومره آئیډیاز یا د خبرونو خاکې د کوم ځائې راوړې، نو د مکرم صیب ځواب به مودام دا وو ،مانیټر صیب د پوښتنو په ټولنه کې د خبرونو کمی نشته خو سترگې او غوږونه غواړي،. (مکرم به ماته لکه د سکول د جماعت د وخت مانیټر وویل او په ټوکه او خندا کې بې وویل چې هر وخت دې راپسې چوکا راخستي وي). مکرم خان به مودام کوشش کولو چې ماسپښخین د سترگو پټولو د پاره څه وخت اوباسي. ما به ترې اکثر تپوس کولو چې څنگه نن دې قیلوله کړې ده او که نه؟ او که چرې زما نه به دغه تپوس هیر وو نو هغه به راته خپله را یاد کړل چې نن مې صادر نه دی کلک کړی او یا نن مې بړستن نه ده راښکلې. مکرم خان د روب دارې جوسې مالک وو خو د کلک، ټینگ او د دنگي اونې مکرم د زړه نه هم دومره نرم، خوږمن او مینه ناک وو. مکرم خان به هر یو کارد زړه نه کولو او خندا به يي هم د زړه د اخلاصه وه. ټوکې ټکالې او د خندا خبرې کول او اوریدل د مکرم د خوښې په کارونو کې شامل وو. د مکرم خان ملگرو به هغه د یو سنجیده او، خاموش طبعه او د یو کلک او مخلص ملگرې په حیث یادولو. مکرم خان به په سختو حالاتو کې هم نه بې حوصلې کیدو او که په ملگرو کې به په چا څه سخته راغله نود مکرم خان عاطف خبرې به د زړه ټینگولو د پاره ډیرې ضروري وې. د مکرم په خبرو کې به داسې خوند وو چې بنده به وې چې ده ویلی او ما اوریدی. د هغه د شخصیت د خوښې یوه دا خبره هم وه چې بې مطلبه به يي د چا په څه خبره یا کار کې نه ور دانگل او خپله رائې به يي تر هاغه وخت پورې نه ورکوله ترڅو چې به ترې چا غوښتې نه وه ځکه چې داسې نه کول به يي د بل په کار بې ځایه لاس وهنه گڼله. اوس چې د مکرم خان عاطف اواز د خاورو د لاندې پټ شوی دی، زه فکر وړی یم چې د هغه شیرین او خوږ اواز څه رنگ څوک د هغه وژلو ته هسه ولی شي.