څه ډول یو هیواد پر یوه هیواد باندي بندیزونه لگوي؟
په تیرو څو لسیزو کې د حکومتونو د پالیسي د بدلولو په هدف پر هغوی باندي د فشار اچولو لپاره د بندیزونه نه د یوې دپلوماتیکي وسلې په توگه کا
. هر یو هیواد چې هر کله وغواړي پر بل هیواد بندیزونه ولگوي، د دولت مشر او یا هم په ځینو هیوادونو کې مقننه ارگان یې د لگولو واک لري. خو د نیویارک په پوهنتون کې پروفیسور ټام ویس وایي د دا ډول یو طرفه بندیزونو عملي کول گران وي: ”ددې امکان ډیر لږ وي چې یو هیواد په یوازي سر پر بل هیواد لگول شوي بندیزونه عملي کړي. تر بندیزونو لاندي هیواد هغه مواد د بل مدرک نه موندلی شي. او د بندیزونو د بې اغیزې کولو ډیرې لاري وي. په همدې خاطر چې ډیر کم شمیر هیوادونو په یوازي توگه د بندیزونو د عملي کولو توان لري، زیاتره وخت د ملگرو ملتونو د امنیت د شورا د لاري نه یې د کولو د هڅې عامل همدا دی چې له دې لارې د بندیزونو عملی کولو ته ټول هیوادونه ژمن وي. په عمومي ډول، د ملگرو ملتونو د امنیت شورا هغه وخت بندیزونه لگوي چې دپلوماتيکي هڅې ناکامه شي او د نړی سوله د گواښ سره مخامخ شوي وې. په تیرو څو کلونو کې د بندیزونه یو ډول چې پرځای بندیزونه بلل کیږي رواج موندلی دی او په دې ډول کې پر تجارت سربیره، د وسلو په اخیستلو، د دولتي چارواکیو پر سفرونو او د دولتي سرمایې کنگول شامله دي. د نړیوال اقتصاد لپاره د پیترسن انستیتیوت چارواکی، گیري هوفبار وایي: ”پرځای یا سمارت بندیزونه رژیمونو ته صدمه رسوي او عادي وگړی یې د بدو تاثیراتو نه ژغورل کیږي. که سرمایه داره طبقه د بانکي حسابونو نه، په بهر کې د خپلو ښوونځیو نه او د سفرونو نه محرومه شي، په دې عادي خلک د تکلیف نه ژغورل کیږي. ددې ډول بندیزونه گټه دا وي چې اقلاً د هغې ټولنې ماشومان او زاړه د کم خوراکي او د دارو درملو د کموالي په څیر د بندیزونه د بدو تاثیراتو سره نه مخامخ کیږي." څو ورځې وړاندې د امنیت شورا د ایران پرخلاف د اتومي پروگرام ته د ادامې ورکولو له امله پر هغه هیواد باندي دریم ځل بندیزونه ولگول. خو پروفیسور ویس وایي ددې بندیزونو تاثیرات به یوازي سمبولیک وي: ”د ایران رژیم د بندیزونو هر کلی نه کوي، هغه هم غواړي د نړیوالې ټولنې یو غړی ويي او د بندیزونو د مخنیوي لپاره ډیرې هڅې وکړې ددې لپاره نه چې د ایران حکومت د اقتصادي تاوان ویره لري، خو په سمبولیک ډول ډیر بد تاثیرات لري." د امنیت د شورا لخوا د لگول شويو بندیزونه د عملي کولو د ملگرو ملتونو څو نورې ادارې کار کوي. په دې لړ کې تر ټولو مهمه انترپول بلل کیږي. یو سل اتیا هیوادونه د انترپول غړي دي او روزل شوي پولیس لري چې د تجارتي او سفري بندیزونو څارنه کوي. په همدې ډول نړیوال گمرکات او هوایي شرکتونه هم مهم نقش لري. د اروپایي ټولنې، عرب لیگ او د امریکایي هیوادونو د ټولنې په څیر منطقوي ارگانونه هم دې لړ کې د ملگرو ملتونو ملتونو پریکړې باید عملي کړې. که څه هم ځیني هیوادونه د بندیزونو د لگولو ډیر لیوال وي خو د چارو پوهان وایي بندیزونه هغه مهال موثره وي چې د یو جامع پلان یوه برخه وگرځي.