حکایت کودکی که عروس شد؛ 'پدرم باور داشت که تاخیر ازدواج گناه است'
مادر نگرانی که در سن ۱۳ سالگی به ازدواج واداشته شد، طرح یک زندگی مختلف را به دختر جوانش می‌ریزد.
کبرا با پیکر ضعیف و باریک در سن 13 سالگی به نکاح مردی درآمد که دو برابر او عمر داشت  .  دودو خان ، کبرا را به حویلی خانوادگی اش در قریه پیربخش لاشاری ، روستایی در ایالت جنوبی سند برد تا با او زندگی کند  .  دودوخان بیمار به فردی نیاز داشت تا از او ، از مادر بیوه و خانه اش پرستاری کند  . کبرا که اکنون 19 سال دارد در مورد تصامیمی می‌اندیشد که منجر به توقف درس و تعلیم وی در صنف هشت شد و او را مصروف کار‌های خانه و مسوولیت‌های مادرانه کرد  .  او از دودو خان یک دختر سه ساله و یک پسر کوچک دارد  . کبرا به گفته خودش پس از ازدواج ، مسوولیت تمام خانه را بر دوش گرفت ؛ از غذا پختن گرفته تا آتش افروختن و هموار کردن لباس‌ها روی رسیمان  .  او گفت : " هنوز هم امید فراگیری تحصیل را در سر می‌پرورانم  ...  می‌خواهم دخترم در سن مناب ازدواج کند ، در غیر آن چگونه تحصیلات اش را به پیش خواهد برد  . " با آنکه موارد ازواج دختران در کودکی در دهه‌های اخیر کاهش یافته است ، جامعه سنتی پاکستان صدها هزار دختر را در آن کشور وا می‌دارد در سن 18 سالگی ازدواج کنند  . صندوق وجهی ملل متحد برای اطفال ( یونیسف ) تخمین می‌کند که حد اقل در هر پنج ازدواج ، یکی آن در سن کمتر از 18 سال صورت می‌گیرد که 21 در صد ازدواج‌ها در پاکستان است  .  فعالان می‌گویند که رقم ازدواج‌های زیر سن بیشتر از این است ، به ویژه در میان دختران دهاتی و فقیر  . ولیری خان ، مدیر اجراییه موسسه حمایت از کودکان می‌گوید : " موارد بسیاری از ادواج کودکان در سراسر پاکستان وجود دارد که گزارش نمی‌شود  . " ائتلاف جهانی که سازمان‌های صحی و جامعه مدنی پاکستان از شرکای آن است ، از سایر عوامل که در عقب ازدواج پیش از وقت قرار دارد ، گزارش می‌دهد  .  این موارد بد دادن دختران برای حل منازعات یا پرداخت قرضه است که در برخی از مواد حتی دختران پیش از آنکه تولد شوند ، به شوهر داده می‌شوند  . پاکستان به برنامه اهداف پایدار انشکافی ملل متحد تا سال 2030 پیوسته است که ختم ازدواج کودکان بخشی از این برنامه است  .  بر اساس تخمین این برنامه انکشافی ملل متحد ، جلوگیری از ازدواج کودکان ، معیارهای زندگی را بلند خواهد برد و به رفاه بیشتر کشورها خواهد انجامید  . بانک جهان و مرکز مطالعات بین‌المللی در مورد زنان در یک پژوهش سال 2017 گزارش داده است که زیان اقتصادی ازدواج‌های پیش از وقت با در نظر داشت تاثیرات ختم پیش از وقت تحصیلات دختران و محدود کردن عواید آنان ، می‌تواند به 6.3 میلیارد دالر در سال بالغ گردد  . بر اساس قانون فعلی پاکستان ، سن قانونی دختران برای ازدواج 16 و از پسران 18 سال است  .  در ماه اپریل ، مجلس سنا پاکستان لایحه را تصویب کرد که توسط یک قانون‌گذار زن پیشنهاد شده‌بود  .  در این لایحه سن ازدواج برای دختران نیز 18 سال پیشنهاد شده‌بود  .  اما شورای عقاید اسلامی ، که پارلمان را در بخش این که قوانین با احکام اسلامی تطابق دارد یانه ، با نشر اعلامیه در اوایل ماه می‌، با این قانون اظهار مخالفت کرد  . با آنهم ، بر اساس گزارش روزنامه پاکستان تودی ، گزارش این شورا عواقب و مشکلات منفی متعدد پیرامون ازدواج کودکان را تصدیق کرده و خواستار عدم ترویج ازدواج کودکان‌شده‌است  .  با آنهم این شورا در سال 2017 نیز با عین لایحه اظهار مخالفت کرده‌بود  . چهار ایالت پاکستان نیز صلاحیت قضایی خود را در مورد ازدواج تصویب کرده‌اند  .  در سال 2014 ، قانونگذاران ایالت سند ، جاییکه کبرا زندگی می‌کند ، حد اقل سن ازدواج برای دختران و پسران را 18 سال تعیین کردند  .  بر اساس این قانون ، مجازات دو سال زندان و جریمه احتمالی نقدی برای هر مردی در نظر گرفته‌شده‌است که در ازدواج زیرسن دخیل باشد  . در سال 2015 ، ایالت پنجاب که پر نفوس ترین ایالت در پاکستان است ، با تصویب قانونی ، مجازات را تنها به والدین نه بلکه بر ملا‌هایی نیز در نظر گرفت که اجازه می‌دهند ازدواج‌های زیر سن صورت بگیرد  .  ماده قانون محدودیت بر ازدواج کودکان در ایالت پنجاب حکم می‌کند که هر مردی که بیشتر از 18 سال عمر داشته باشد و با کودکی ازدواج کند به شش ماه حبس و تا 318 دالر امریکایی ( 50 هزار روپیه ) جریمه نقدی خواهد شد  .  این قانون همچنان والدین یا سرپرستان کودکان را نیز مجازات خواهد کرد  . با آنهم ، چنین موانع همیشه تطبیق نمی‌شود بلکه منحیث یک ضمیمه برای آگاهی دهی در مورد تاثیرات منفی ازدواج‌های زیر سن از آن استفاده صورت می‌گیرد  . در اواخر سال 2016 ، سازمان سوجاگ سانسر ، یک گروه جامعه مدنی در ایالت سند ، کار با نکاح خوانان را آغاز کردند  .  این سازمان نکاح خوانان را آموزش دادند تا در زمان نکاح ، تذکره‌های عروس و داماد را ببیند و تصدیق کنند که زیر سن نیستند  . این سازمان همچنان از طریق رسانه‌های اجتماعی و نقش آفرینی در قریه‌ها ، تلاش کردند بحث پیآمد‌های ازدواج‌های زیر سن را داغ نگهدارند  . زمانی که سازمان سوجاگ سانسر به قریه کبرا بی‌بی رسید ، او ازدواج کرده‌بود و صاحب دختری به نام اریبا شده‌بود  . کبرا می‌گوید که می‌خواست ازدواج کنند اما ضمنا خواستار ادامه تحصیلات اش‌بود  .  او و شوهرش که فارغ صنف هشت‌بود ، توان مصارف کورس‌های خصوصی را ندارند  .  شوهرش کارگر روزمزد است و کبرا با عایدی که از گلدوزی به دست می‌آورد با شوهرش در مصارف روزمره زندگی کمک می‌کند  . کبرا می‌گوید : " من بیکار‌بودم اما پس از آن که ازدواج کردم ، مسوولیت کار‌های خانه و مراقبت از کودکان بر دوشم افتاد  . " او می‌گوید که این کار‌ها بر وضعیت صحی اش تاثیر گذاشته است زیرا او زمانی که ازدواج کرد ، هنوز بالغ نشده‌بود و سال گذشته زمانی که پسرش عبدالوهاب پیش از وقت تولد می‌شد ، عملیات جراحی انجام داد  .  اما او در مورد عملیات جراحی معلومات ارایه نکرد  . مهران بی‌بی ، مادر کبرا نیز در سن 12 سالگی ازدواج کرده و صاحب سه فرزند‌بود  .  اما اکنون کبرا می‌گوید که رسم و رواجی را خواهد شکست که از چندین نسل در خانواده او جریان دارد  . مهران بی‌بی می‌پذیرد که او و شوهرش با مجبور کردن دختر شان به ازدواج ، کار بدی را انجام داده‌اند  . او گفت : " ما اکنون دیدیم که تحصیل به یک امر ضروری مبدل‌شده‌است  . " او افزود که اکنون پی برده‌اند که باید در مورد آینده دختر و نواسه‌های فکر کند و دختران را در کودکی مجبور به ازدواج نکنند بلکه دختران باید تحصیلات شان را تکمیل کنند  .