جلوگیری از قاچاق اطفال ونوجوانان به اروپا 
یک تحقیق تازه نشان میدهد که اطفال بدون همراه هنگام مهاجرت به سایر کشور ها سبب آزارواذیت قرار میگیرند.
این تحقیقی جدید که توسط واحد تحقیق وارزیابی افغانستان واداره سازمان ملل متحد درامور پناهندگان انجام‌شده‌نشان می‌دهد که فشار‌های اقتصادی ، ناامنی‌ها ، عدم موجودیت فرصت‌های امرار معیشت وتوقعات خانواده‌ها از جمله عواملی است که سبب افزایش سفرهای اطفال به کشور‌های دیگر بدون همراه‌شده‌است  . این تحقیق به اساس مصاحبه‌های رو دررو با 68 تن از خانواده‌ها ، مردم ومقامات در چهار محل در چهار ولایت صورت گرفته است  . هدف از این گزارش درک بهتر انگیزه‌های سفر به اروپا وسایر کشور‌ها از دیدگاه اطفال ، خانواده‌ها وباشندگان مناطق می‌باشد  . نادر فرهاد سخنگوی اداره سازمان ملل متحد درامور پناهندگان درنشست خبری گفت که در این مطالعه برچند مبنا وچند واقعیت‌های خیلی روشن اشاره صورت‌شده‌وهم چنان یک سلسله پیشنهاداتی مهم را به دولتها به خصوص دولت افغانستان درراستای تنظیم امور مهاجرت‌ها از افغانستان ، چگونگی امور بازگشت افغانها به خصوص کسانیکه که سن کم دارند وهم به برنامه‌های که دولت افغانستان درقبال اتباع خود به خصوص افغانهای که تحت سن وسال سفر می‌کنند ، اشاره کرده است  . میراحمد جوینده ، مسوول نهاد واحد تحقیق وارزیابی افغانستان گفت که این تحقیق به کمک مالی اداره ملل متحد درامور پناهندگان انجام‌شده‌است  . او افزود که مهاجرت اطفال زیر سن بدون همراه به کشور‌های اروپایی وکشور‌های دیگر از جمله معضلات خیلی بزرگی بوده وتوجه حامیان حقوق‌بشر وجوانان را به خود جلب کرده است  . به گفته جوینده ، افغانستان از جمله کشورهای است که زیادترین نوجوانانی را داشته که بدون همراه دست به مهاجرت زده‌اند  . او گفت " تحقیقات ما تحقیقات ساحوی است که ما در چهار ساحه بیشتر تحقیقات کردیم و یکی دوساحه که بیشتر جوانان به اروپا وکشور‌های صنعتی میروند ویک منطقه هزار ه نشین ویک دو منطقه پشتونها را گرفتیم " . به گفته یی جوینده ، بیشتر پشتونهای که به مهاجرت می‌پردازند جلال آباد است وبیشترین هزاره‌ها از کابل است وکمترین درمیان پشتونها پکتیا است ودرمیان مردم هزاره بامیان است که کمتر به اروپا ودیگر کشور‌ها سفر می‌کنند  . درگزارش آمده است که درسال 2013 به تعداد 3595 طفل افغان که اکثریت شان را پسران تشیکل میداد ، تقاضای پناهندگی به اروپا را داده‌اند اما این آمار درسال 2012 به 5700تن میرسید  . این تحقیقات نشان می‌دهد که کاهش در آمار اطفال درخواست‌کننده پناهندگی در اروپا آمده است اما اداره پناهندگی سازمان ملل متحد میگوید که بسیاری از اطفال در هنگام مهاجرت تقاضای پناهندگی نمیدهند  . به اساس یافته‌های این گزارش ، عدم موجودیت دور نما‌ها برای یک آینده روشن تر به خصوص در عرصه آموزشی وعدم دسترسی به فرصت‌های کاری ودسترسی ناکافی به خدمات اجتماعی وفقر از عوامل عمده مهاجرت‌های اطفال به اروپا وسایر کشور‌ها می‌باشد  . در گزارش آمده است که در مهاجرت به خصوص مهاجرت اطفال یک شبکه سازمان یافته قاچاق انسان وسرحات قابل نفوذ در مهاجرت‌های تنظیم ناشده نقش دارند  . یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که پسران میان 13 الی 17 سال بدون همراه به کشور‌های دیگرسفر مینمایندومهم ترین مراکز سفر آنان را هرات ، اسلام قلعه وزرنج تشکیل می‌دهد  .  وبیشتر آنان از طریق ایران به کشورهای اروپایی خود را میرسانند  . میراحمد جوینده ، گفت که تحقیقات نشان میدهدکه بسیاری از خانواده‌ها از خطر سفر بدون همراه اطفال شان آگاهی دارند اما باز هم اطفال شانرا میفرستند  . به گفته او ، اطفال در جریان سفر خطرات متعددی را متحمل می‌شوند وحتا مورد آزار واذیت قاچاقبرانی که آن‌ها را انتقال میدهند قرار میگیرند واینها شکنجه می‌شوند ولت وکوب می‌شوند ودربسیاری موارد مورد تجاوز جنسی وفزیکی هم قرار میگیرند وحتا پولیس کشورهای همسایه واز مناطقی که میگذرند آن‌ها را آزار وشکنجه میدهند ومورد تهدید پولیس وقاچاقبران قرار میگیرند  . دراین گزارش از حکومت افغانستان خواسته‌شده‌تا یک برنامه آگاهی دهی را درمورد خطرات ناشی از سفرهای بدون همراه اطفال راه‌اندازی نماید  . میراحمد جوینده ، گفت که روند مهاجرت اطفال بدون همراه یک روند بسیار خطرناک است که جریان دارد وباید از آن جلوگیری گردد  . گزارش می‌افزاید که حکومت افغانستان باید تلاش کند تا با استفاده از شبکه‌های جوانان ورسانه‌های اجتماعی برای آموزش اطفال کار نمایدوفرصتهای‌های را برای نوجوانان وجوانان ایجاد نمایند تا جلوگیری از مهاجرت آن‌ها شود  . میراحمد جوینده گفت " باید ظرفیت‌سازی شود با آن کسانیکه سروکار دارند با نسلی که به طرف اروپا میروند خصوصا درمناطقی مرزی وپولیس محلی وسرحدی ویک شبکه وسیع با پولیس کشور‌های ترانزیت وکشورهای سوم که اطفال به آنجا میروند با آن‌ها کارشود تا آن‌ها را مورد آزار واذیت قرار ندهند " . دراین گزارش از دولت افغانستان وجامعه جهانی خواسته‌شده‌تا از توسعه وگسترش شبکه‌های قاچاق در افغانستان وکشور‌های همسایه جلوگیری کنند زیرا بیشتر این شبکه‌ها باعث تشویق اطفال به مهاجرت می‌شود  . درگزارش از حکومت افغانستان خواسته‌شده‌است تا برای توانمند‌سازی جوانان ویافتن شیوه‌های امرار معیشت فرصت‌های امرار معیشت وبرنامه‌های مسلکی را که به‌وسیله آن توانمندی اقتصادی اطفال وخانواده‌های شان افزایش یابد به راه اندازد  . این تحقیقات نشان می‌دهد که اطفال وخانواده‌های شان هنگام عودت به کشور شان نسبت به گذشته بیشتردرمعرض خطر قرار دارند و از حکومت خواسته‌شده‌است تا درمواردیکه بازگشت اطفال مطرح می‌شود وخامت اوضاع امنیتی در بعضی از مناطق را درنظر بگیرند  .