پالیسی سازان و مامورین ارشد امریکا - در صدد حل 'مشکل افغانستان'
در حالیکه فعالیت های شورشیان در افغانستان در حال افزایش میباشد، در سر خط اخبار های غربی، خصوصاً در واشنگتن موضوع افغانستان را با کلمات
با بکار آمدن حکومت جدید در امریکا ، اکنون تعداد کثیر سازمان‌های پالیسی ساز و مامورین ارشد حکومتی در صدد پیدا نمودن راه‌های موثر برای حل مشکلات در افغانستان‌اند  . تا اکنون حکومت جدید واشنگتن یک ماه عمر ندارد ، ولی رئیس جمهور براک اوباما ، هلری کلنتن وزیر خارجه ایالات متحده و سایر مامورین عالیرتبه حکومتی توجه خاصی را به وضع در افغانستان مبذول ساخته‌اند و اخیرا ریچارد هولبروک را نیز به حیث نماینده خاص امریکا به افغانستان و پاکستان برگزیدند که هدف عمده حکومت تغیر استراتیژی امریکا در قبال افغانستان است  . با در نظر داشت این تغیر ، ادارات پالیسی ساز در واشنگتن پیشنهادات شانرا برای یک پالیسی جدید تقدیم می‌کنند  .  اداره کارنیگی برای صلح بین‌المللی ، طی یک نشست ، چند تن از متخصصین امور افغانستان را دعوت نموده و آن‌ها روی نظریات متفاوت یکدیگر در مورد یک استراتیژی جدید برای افغانستان صحبت نمودند  . جیلیس دورونوسرو ، یکی از محقیقن اداره کارنیگی میگوید حضور نیرو‌های خارجی در افغانستان یکی از عمده ترین عوامل جنگ طالبان در آن کشور می‌باشد  .  او میگوید افزایش در تعداد عساکر خارجی در افغانستان نتیجه مثبت نخواهد داشت  . جیلیس اظهار عقیده نمود که اروپایی‌ها طی چند سال آینده افغانستان را ترک خواهند کرد و همین اکنون نیز منابع کافی در دسترس ندارند تا در جنگ زمینی علیه طالبان کامیاب شوند و از روش جدید حکومت اوباما نیز انتقاد نمود  . " نکته جالب این است که قبل از طرح یک استراتیژی جدید ، حکومت جدید میخواهد منابع و عساکر بیشتر را به افغانستان فراهم سازد  .  درحالیکه پالیسی وجود نداشت ، اوباما میخواست عساکر بیشتر تعبیه شود و تا هنوز هم پالیسی واضح درین مورد ندارند  . " او علاوه می‌کند در حالیکه وارد نمودن فشار بالای پاکستان بخاطر همکاری بیشتر حتمی است ، حمله بر خاک پاکستان خطرناکتر از آن می‌باشد ، زیرا دولت پاکستان توانائی محو شورشیان را ندارد و ادامه چنین کاری می‌تواند به " جنگ داخلی " منجر گردد  . اشلی تیلیس ، کارشناس دیگر در مرکز کارنیگی ، با نظریات جیلیس مخالفت نموده و میگوید ، در آغاز حکومت امریکا باید مشخص سازد که به چه دلیلی جنگ در افغانستان است و اهداف امریکا در آنجا چه می‌باشد ، بعدا با درنظر داشت اهداف و منابع موجوده ، استراتیژی جدیدی را طرح نماید  . به عقیده تیلیس ، دلیلی که امروز قوای ائتلاف و دولت افغانستان با چالش بزرگ شورشی‌ها مواجه‌اند ، تمویل نکردن جنگ و روند بازسازی افغانستان از آغاز ماموریت می‌باشد  . او ترجیع می‌دهد که ناتو تا ختم کار با امریکا همراهی کند ، ولی اگر چنین نشود ، پس ایالات متحده باید ماموریت را به تنهای به ختم برساند  . تشکیل طالبان را تجزیه نموده ، آقای تیلیس میگوید ، این گروه شامل سه نوع طالبان است که اولی شورای طالبان در کویته می‌باشد که ایدیالوژی و مفکوره عمومی طالبان را با جدیدت تعقیب می‌کنند  .  طبقه دومی سران قومی‌اند که با طالبان همبستگی داشته و سومی هم افرادی است که برای روز مزد همراه با طالبان میجنگند  . او میگوید زمانیکه در سال 2005 ایالات متحده قوماندانی قوا را به ناتو تسلیم نمود ، ممالک همسایه خصوصا پاکستان حمایت از طبقه اولی طالبان را بیشتر ساختند  .  طبقه دوم نیز همکاری با طالبان نسبت به دولت افغانستان که حتی توانائی تهیه خدمات اولیه را ندارد را در نفع خود دانستند  . جنرال دیوید بارنو ، رئیس مطالعات آسیای جنوبی در پوهنتون ملی دفاع ایالات متحده که در سال 2003 قوماندان قوای ائتلاف‌بود ، با اظهارات آقای تیلیس موافقه نمود  .  او میگوید طالبان از حضور نیرو‌های خارجی در افغانستان در استخدام جنگجویان با تحریک نمودن مردم استفاده می‌کنند  . این جنرال متقاعد میگوید مردم افغانستان از حضور نیرو‌های خارجی در کشور شان نارضایتی ندارند ، ولی کشته شدن غیر نظامیان باعث خشم آن‌ها می‌گردد  . جنرال بارنو میگوید با در نظر داشت اهمیت امنیت داخلی امریکا ، ایالات متحده می‌تواند مصارف زیادی را در ماموریت افغانستان قبول نماید  . در مورد تعهد امریکا بخاطر بازسازی و تامین امنیت در افغانستان ، جنرال بارنو گفت همکاری مردم عراق زمانی با قوای ائتلاف بیشتر شد که نیرو‌های امریکایی برای شان اطمینان داد که تا ختم ماموریت همراه شان‌اند ، و او گفت به نظر او حکومت ایالات متحده به مردم افغانستان باید اطمینان دهد که تا زمانیکه نیاز به حضور ایالات متحده باشد ، امریکا در کنار آن‌ها خواهد‌بود  .