'در افغانسنان خطر مبتلا شدن اطفال به مرض ایدز افزایش یافته است'
یونیسف یا صندوق حمایه اطفال سازمان ملل متحد طی آخرین گزارش خود که در ماه قبل بچاپ رسید، میگوید در افغانستان، خطر مبتلا شدن اطفال به مرض
 . داکتر ملالی احمدزی ، متخصص اچ آی قی و امراض نسایی موسسه یونیسف میگوید : این اطفال والدین خود را در طول جنگها از دست داده و در خیابانها مصروف کار‌اند و خطر آن میرود که این اطفال ویروس اچ آی قی را از مادران شان در خون خود داشته باشند  . طبق گزارش آشیانه ، که یک موسسه غیر انتفاعی کمک به اطفال دوره گرد می‌باشد ، در حدود 70 هزار طفل در خیابانهای کابل زندگی و کار نموده و از این طریق خانواده‌های خود را امرار معاش مینمایند  . انجنیر یوسف ، رئیس آشیانه نگرانی شدید خود را در مورد اطفال افغانستان و قابلیت مبتلا شدن به ویروس اچ آی قی و مرض ایدز را ابراز نمود  .  وی میگوید در افغانستان حتی صحبت نمودن در مورد ایدز ناجایز است و نمیتوان در ملای عام در مورد آن صحبت نمود  . در بین موضوعاتی که در افغانستان در مورد آن صحبت نمیشود روابط ناجایز جنسی بین دو مرد و یا با اطفال و همچنان استفاده از مواد مخدر می‌باشد  . انجنیر یوسف اضافه می‌کند عدم صحبت در این موارد منجر به افزایش و سرایت این مرض می‌گردد  . در طول سی سال جنگ در افغانستان خانواده‌ها از هم پاشیده‌شده‌و نقش و مسئولیت نان آور خانواده‌ها هم متغیر‌شده‌است  . اطفالیکه یتیم شده‌اند و یا مسئولیت اعاشه خانواده بدوش شان افتاده است در جاده‌ها به گدایی و یا کار مشغول‌اند و اهداف مناسبی برای جنایتکارانی هستند که از این اطفال یا برای روابط جنسی استفاده مینمایند و یا اینکه آنان را مبتلا به مواد مخدر می‌کنند  . استفاده از مواد مخدر از طریق تزریق یکی از خطرناک ترین راه‌های مبتلا شدت به ایدز و یا اچ آی قی در افغانستان می‌باشد  . و در این کشوریکه در صدر تولید‌کنندگان مواد مخدر قرار دارد ، مقادیر زیادی از پیچکاری‌های استفاده‌شده‌را در بین مواد فاضله می‌توان مشاهده نمود ، همان مواد فاضله که اطفال در بین آن دنبال مواد سوختی و یا آهن پاره‌ها میگردند  . و عدم اطلاعات و تعلیمات در بین اطفال دوره گرد در مورد خطرات استعمال مواد مخدر و تزریق آن ، احتمال مبتلا شدن این اطفال را به ایدز و اچ آی قی بیشتر ساخته است  . طبق گزارش دفتر ملی پروگرام کنترول ایدز در افغانستان فقط 504 قضیه ایدز تا ماه نوامبر سال 2008 راپور داده‌شده‌است در حالیکه دفتر ایدز ملل متحد میگوید شاید به هزاران قضیه ایدز در آنکشور موجود باشد  . کمبود بازرسی و آزمایشات و ناجایز بودن این مرض و بر علاوه آن اداره ضعیف حکومت ، بسوادی و مهاجرت‌ها و تولیدات عظیم هروئین ، به اچ آی قی و ایدز زمینه سرایت بیشتر را در مردم مهیا ساخته است  . از سال 2003 تا به حال ، یونیسف و وزارت صحت عامه افغانستان همکاری را در زمینه بیداری و آگاهی در مورد اچ آی قی و ایدز آغاز نموده‌اند  . تدریس و لاگاهی دادن از طریق ملا امام‌ها ، معلمین و همچنان یک پروگرام جلوگیری از سرایت ایدز از مادر به طفل از جمله کار هایست که تا به حال انجام گرفته است  . در ضمن یونیسف با همکاری وزارت صحت عامه افغانستان در حال ارزیابی بهتر خطرات استفاده ناجایز از اطفال در جوامع آنکشور می‌باشند  . در اواخر سال 2008 ، در 5 مرکز آزمایش ایدز ، خدمات کمکی به آنعده کسانی باز شودکه میخواهند بصورت ناشناس طالب کمک گردند  . باوجود عدم صحبت در مورد ایدز ، یونیسف به کمک حکومت افغانستان موفق گردیده است تا در این دیوار‌ها رخنه نموده و به مردم آسیب‌پذیر دسترسی یافته و در آگاهی آنان کوشا باشد  . هدف یونیسف آنست تا اطفال افغانستان در مقابل این امراض ساری کشنده ، حمایت گردند  .