تحولات و انکشافات در افغانستان از اکتوبر ۲۰۰۱ به اینطرف 
پیتر تامس، فرستاده خاص ایالات متحده برای تامین امن و ثبات در افغانستان بعد از خروج قوای اتحاد شوروی سابق از آنکشور، در مرکز مطالعات افغ
وهاب هادی در ارتباط به تحولات و انکشافات بعد از تهاجم قوای ائتلاف برهبری ایالات متحده در افغانستان در اکتوبر 2001 و تجارب و درس هائی که از آن اداره رئیس جمهور اوباما محتملا استفاده خواهد کرد ، با آقای تامسن مصاحبه‌ای نموده که فشرده آن اینک تقدیم می‌گردد  . پیتر تامسن معتقد است بعد از تهاجم قوای ائتلاف برهبری ایالات متحده آنچه لازم‌بود در افغانستان صورت گیرد ، در طرح و تطبیق یک ستراتیژی مقتضی با پالیسی و مشی‌های سازگار‌بود  . پیتر تامسن میگوید ، تهاجم قوای اتحاد شوری سابق به افغانستان هیچ انگیزه برای مردم افغانستان نداشت ، جز اینکه آن کشور در سیاسیات جنگ سرد بر افغانستان ، سلطه جوید و به اصطلاح گامی را از ایالات متحده برباید  . پاکستان همسایه دیگر افغانستان ، تحت زعامت میرزا اسلم بیگ و حمید گل مشی را که ضیا الحق برای کسب عمق ستراتیژیک بمقابل هند در افغانستان طرح کرد ، بشدت در پیش گرفتند  .  و با کمک حکومت‌های دست نشانده حکمتیار و بعد طالبان ، این مرام آن‌ها در افغانستان باید تضمین میشد و باید در پایان کار ، هیچگاه افغانستان قادر نمی‌شد دوباره ظهور کند  .  در این راستا اردوی افغانستان باید تار و مار میگردید و برای پاکستان هرگز خطری را ایجاد نمی‌کرد  . و اما در ارتباط به تهاجم قوای ائتلاف به رهبری ایالات متحده و اهمیت و تاثیری که این عمل ایالات متحده باید برای افغانستان میداشت ، پیتر تامس میگوید : پتر تامسن مدعی است که طی هفت سال اخیر در همه این ساحات پیشرفت‌های بعمل آمده است اما این پیشرفت‌ها نا برابر و ناهمگون بوده است که از مهمترین عوامل آن دو چیز است : اشتباهات جامعه بین‌المللی و اشتباهات و فروگذاشت‌های حکومت افغانستان  . در عرصه بین‌المللی سخن را نخست متوجه ایالات متحده کرده میگوید : " انسان باید از فهم و ادراک از تاریخ افغانها و فرهنگ افغانها شروع کند  .  افغانستاان - کشور با افتخار و با غرور با احساس قوی ملیت طلبی که قدامت آن به صد‌ها سال قبل می‌رسد  . " او بعد سماجت پاکستان را در تعقیب مشی‌های دیرینه آن در افغانستان ملامت میخواند  . ولی پیتر تامسن خوشبین است که در پایان این هفت سال ، ایالات متحده اکنون کاملا درک نموده است که وضع در داخل پاکستان ازچه قرار است  . از جانب دیگر ، بسیاری از پاکستانی‌ها ، شخص زرداری رئیس جمهور انتخاب‌شده‌و اداره امنیت ملی او و جنرال‌های فعلی و متقاعد پاکستانی همه بدین عقیده شده‌اند که پلان ایجاد یک عمق ستراتیژیک در افغانستان یک خواب و خیال است  . عنصر سومی امیدوار‌کننده دیگر ، انتخابات قریب الوقوع ریاست جمهوری در افغانستان است که به گفته وی به مردم اجازه می‌دهد آینده و رهبری سیاسی خود را تعین کنند  .