ترکیه به عمق بحران سیاسی فرو می رود
در صورتیکه احزاب سیاسی ترکیه نتوانند ائتلافی را برای تشکیل حکومت شکل دهند، احتمال برگزاری دور تازۀ انتخابات می رود.
ملی‌گرایان تشکیل حکومت ائتلافی را با حزب عمده مخالف حکومت رد کرده و ظاهرا عرصه را برای برگزاری انتخابات جدید پارلمانی یا ابقای اقتدار حکومت به رهبری رجب طیب اردغان با حمایت ملی‌گرایان هموار ساختند  .  در نهایت بهای این اقدام ، پایان مذاکرات صلح میان انقره و کردها خواهد‌بود  . بهای دیگری را که ملی‌گرایان ترکیه در جدال پس از انتخابات در تلاش حصول آن‌اند ، کاهش قدرت رئیس جمهور اردغان است ، کسیکه آرزو داشت با گرفتن اکثریت مطلق کرسی‌های پارلمان در انتخابات هفتم جون ، قانون اساسی کشور را طوری تعدیل کند که از قدرت پارلمان بکاهد و صلاحیت رئیس جمهور را افزایش بخشد  . با اینحال ، حزب اسلامگرای عدالت و انکشاف اردغان هنوز هم بزرگترین حزب آن کشور است ، اما برای نخستین بار پس از سال 2002 اکثریت پارلمانی برای تشکیل حکومت تک حزبی را از دست داد  .  این حزب در انتخابات هفتم جون امسال ده در صد آرای خود را در مقایسه با انتخابات 2011 از دست داد  . حزب جمهوریخواه مردم ، مخالف عمده اردغان ، 132 کرسی پارلمان را در انتخابات اخیر از خود کرد ، حالانکه حزب جنبش ملی گرا و حزب چپگرای دیموکراتیک خلق هر یکی 80 کرسی را از آن خود کردند  .  حزب عدالت و انکشاف به تنهایی توانست 258 کرسی پارلمان 550 عضوی را به خود اختصاص دهد  . دولت باغچه لی ، رهبر حزب ملی گرای ترکیه پیشنهاد تشکیل ائتلاف احزاب رقیب حکومت اردغان را رد کرده و گفته است که چنین ائتلافی کار آیی نخواهد داشت  . تحلیل‌گران ملی‌گرایان را نزدیکترین شریک ائتلافی با حزب عدالت و انکشاف ترکیه می‌دانند ، اما از دید آنان خواسته‌های حزب ملی گرا بر دوش اردغان سنگینی خواهد کرد  .  یکی از این خواستها جلوگیری از مداخله رئیس جمهور در امور حکومت ، کاهش نقش وی براساس قانون اساسی و پایان بخشیدن به ابتکار صلح می‌باشد که به شورشگری سه دهه یی کردها در ترکیه پایان بخشید  . آقای باغچه لی همچنان گفته است که اردغان باید از کاخ تازه بنا‌شده‌ریاست جمهوری ترکیه که 1000 اتاق دارد بیرون‌شده‌و دوباره به مقر کهنه ریاست جمهوری در چانکایا برود  . شماری از آگاهان استدلال می‌کنند که ملی‌گرایان برای وارد شدن در ائتلاف تشکیل حکومت با حزب عدالت و انکشاف باید شرایط خود را سهل بسازند ، زیرا از دید آنان اردغان نسبت به پذیرش شرایط سخت ، برگزاری دور تازه انتخابات را ترجیح خواهد داد  . نظرسنجی‌هایی که پس از انتخابات هفتم جون صورت گرفته است نشان می‌دهد که در صورت برگزاری انتخابات ناگهانی حزب عدالت و انکشاف خواهد توانست آرای بیشتری بیاورد  . در صورتیکه هیچ یک از احزاب نتوانند حکومت را شکل دهند ، رئیس جمهور ترکیه می‌تواند " انتخابات ناگهانی " یا پیش از وقت را برگزار کند  .  سر از تاریخ 24 جون هر آن انتظار می‌رود که چنین تصمیم اتخاذ شود  . اکثر چهره‌های سیکولر و لبرال در ترکیه ، نتایج انتخابات اخیر پارلمانی آن کشور را نقطه آغاز برای کاهش اقتدار سیاسی اردغان می‌خوانند  .  اما شماری به این باور‌اند که حزب عدالت و انکشاف فقط یک میدان را از دست داده است نه کل جنگ را  .