میکانیزم وقوع زلزله
زمین از ۶ طبقه تشکیل شده است. طبقه سطح زمین را به نام کرست یا قشر یاد میکنند که به چندین پلیت یا صفحات متعدد تقسیم شده است.
این صفحات به شکل ثابت در حرکت‌اند ، ولی حرکت آن‌ها آنقدر بطی است که تغییر چشمگیر را صرف در هر چندین هزار سال می‌توان مشاهده کرد  . ولی وقتا فوقتا حرکت یک صفحه روی صفحه دیگر ، و یا حرکت دو صفحه به جهات مخالف ، باعث تولید انرژی می‌گردد  . محل ملاقات صفحات مختلف در قشر زمین را به نام فالت لاین یا خطوط شکست زمین یاد می‌کنند  . ساحات تجمع انرژی را به نام فوکل پاینت یاد می‌کنند که در قسمت‌های تحت قشر زمین موقیعت دارند  . این انرژی از اپی سینتر یا مرکز زلزله در امتداد فالت لاین و خطوط شکست زمین آزاد‌شده‌و باعث ایجاد امواج در قشر زمین می‌گردد  . این امواج با سرعت‌های متفاوت حرکت کرده و هر قدریکه از فوکل پاینت یا مرکز تجمع انرژی دور می‌شوند ، قدرت شان کمتر می‌شود  .  سر انجام انرژی که این امواج را ایجاد کرده‌اند ضعیف‌شده‌و امواج از بین میروند  . زلزله‌ای را که ما حس می‌کنیم حرکت این امواج در قشر زمین است امواجی که با خود ، انرژی تولید‌شده‌در فوکل پانیت را حمل مینماید  .  مقیاس و دوام زلزله وابسته به قدرت این امواج می‌باشد  . آتش فشان‌ها و انفجارات غیر طبیعی ساخته انسان نیز باعث زلزله میگردند ، ولی زلزله‌های که علت آن حرکت صفحات تکتانیک زمین است عموما در نواحی نزدیک خطوط شکستگی‌های قشر زمین واقع می‌شوند  . این نوع زلزله‌ها که با صدا همراه‌اند ، باعث تخریبات و تلفات وسیع میگردند - چنانچه در زلزله اخیر در کشور هایتی دیده شد  .