در افغانستان بیش از یک میلیون کودک کارگر وجود دارد
سن کار در قانون اساسی افغانستان ۱۵سال تعیین شده اما جاده ها، کارگاه ها و داش های خشت پزی در این کشور، اماکنی است که شاهد کودکان کارگر پنج تا ۱۴سال است.
مجمع عمومی ملل متحد 27 سال پیش در همین روز ( 20 نومبر 1989 ) کنوانسیون حقوق اطفال را تصویب کرد  .  حکومت افغانستان در سال 1994به این کنوانسیون ملحق شد اما امروز پس از گذشت 21 سال ، هزاران کودک افغان در جاده‌ها مصروف کار‌های شاقه‌اند و همه روزه با خشونت‌های گوناگون مواجه می‌باشند که در بد ترین واقعات ، به مرگ آنان می‌انجامد  . بر اساس ارقام ارایه‌شده‌توسط وزارت کار ، امور اجتماعی ، شهدا و معلولین در حدود 1.1 میلیون کودک کارگر در افغانستان وجود دارد  .  این در حالیست که سن کار در قانون اساسی افغانستان 15سال تعیین‌شده‌اما جاده‌ها ، کارگاه‌ها و داش‌های خشت پزی در این کشور ، اماکنی است که شاهد کودکان کارگر پنج تا 14سال است  .  اما با اینهمه احصاییه دقیقی از کودکان کارگر در افغانستان وجود ندارد  . کودکان در جاده‌های افغانستان در گرمای داغ تابستان و سردی زمستان ، مصروف موتر شویی ، دست فروشی ، گدایی ، اسپند کردن و سایر کار‌های شاقه‌اند  .  در برخی موارد بر اساس معلومات وزارت کار ، امور اجتماعی ، شهدا و معلولین این کودکان با خطرات چون قاچاق ، ضرب و شتم ، اعتیاد به مواد مخدر ، و استفاده منیحث ابزار انتحار و انفجار مواجه می‌باشند  . در تازه ترین خبر ، کمیسیون حقوق‌بشر افغانستان گفته است که در ساحات نا آرام احتمالا از کودکان منحیث ابزار جنگی استفاده صورت گرفته است  . کودکان کارگر در قضایای مختلف مورد تجاوز جنسی نیز قرار میگیرند که بچه بازی از بد ترین نوع این خشونت محسوب می‌گردد  . براساس یک سروی جدیدی که توسط بانک جهانی صورت گرفته است 76در صد کودکان افغان روزمره در منازلشان ، کودکستان‌ها ، مکاتب و محلات کار شان لت و کوب می‌شوند که وضعیت 36 در صد آنان نگران‌کننده عنوان‌شده‌است  . این در حالیست که عبدالفتاح احمدزی ، مشاور مطبوعاتی وزارت کار و امور اجتماعی میگوید که حکومت افغانستان در بخش بهبودی وضعیت کودکان کار‌های جدیدی را روی دست گرفته است  . او افزود :" برنامه جدید ثبت نام و شامل ساختن کودکان کارگر است که نان آور خانه‌هایشان نیز می‌باشند  .  این برنامه از ولایت بلخ آغاز‌شده‌و تا حال بیش از پنج هزار خانواده مشخص‌شده‌و تحت برنامه‌های جدید ، کمک‌های مالی و نقدی برای آغاز کار و بار با آنان صورت گرفته است  . " براساس معلومات یونسف یا صندوق وجهی ملل متحد برای اطفال ، تنها در جاده‌های کابل بیش از 50 هزار کودک مصروف کار است اما کمیسیون مستقل حقوق‌بشر افغانستان میگوید که تعداد این کودکان بیشتر از آن است زیرا این رقم فقط بر اساس مطالعات از شهر‌های بزرگ ارایه‌شده‌است  . عفیفه معروف مسوول بخش کودکان در کمیسیون مستقل حقوق‌بشر افغانستان میگوید که ارقام کودکان که مصروف کار‌های شاقه‌اند بیشتر از این است و قرار است کمیسیون مستقل حقوق‌بشر سال آینده در همکاری با صندوق وجهی ملل متحد برای اطفال ، یک تحقیق ملی را راه‌اندازی کند تا رقم دقیق کودکان کارگر در افغانستان واضح شود  . حکومت افغانستان به دلیل جنگ‌های بیش از سه دهه که اکنون هم جریان دارد ، نمیتواند حقوق این کودکان را به گونه شاید و باید تامین کند ، اما نهاد‌های مدافع حقوق کودکان نیز نتوانسته‌اند کار بنیادی را برای این قشر محروم جامعه انجام دهند  . بر اساس معلومات وزارت کار ، امور اجتماعی ، شهدا و معلولین افغانستان نفوس کودکان در افغانستان در حدود 14میلیون است که تعداد زیادی از آن به تعلیمات ابتدایی دسترسی ندارند و حد اقل سه میلیون این کودکان در معرض خطر قرار دارند  . موسسات خیریه مانند ، یونیسف ، اکشن‌اید ، سیف دی چلدرن و چندین نهاد دیگر با وجود آنکه از سالها به اینسو در بخش کمک با کودکان افغانستان فعالیت دارند ، نتوانسته‌اند ، خدماتی را ارایه کنند که بتواند آینده کودکانی را تغییر دهند که از دسترسی به مکاتب محروم بوده و در جاده‌ها مصروف کار‌اند  . در کشور‌های مانند هند ، پاکستان و بنگله دیش ، برنامه‌های تطبیق‌شده‌که توانسته زندگی کودکان کارگر را تغییر دهد  .  برنامه‌های این نوع توانسته است هزاران کودک را به مکتب بفرستد و از کار‌های شاقه نجات دهد  . بر اساس گزارش سال 2015 موسسه سیف د چلدرن ، این موسسه به 185میلیون کودک رسیدگی کرده که از آن جمله با 62 میلیون کودک کمک‌های مستقیم صورت گرفته است  .  یکی از برنامه‌ها تحفه دادن یک حیوان به یک کودک است  .  کمک‌کنندگان و اعانه‌دهندگان از طریق این برنامه ، چوچه مرغ ، مرغابی ، بز ، گوسفند ، گاو و سایر حیواناتی را به کودکان هدیه میدهند که می‌تواند منبع خوب عاید برای آنان باشد  . به‌طور مثال اگر به یک کودک یک چوچه مرغ تحفه داده شود که قیمت آن در حدود 100 افغانی است ، این کودک می‌تواند پس از شش ماه تخم آنرا به فروش برساند  .  طبق تجاربی که از تطبیق این برنامه کسب‌شده‌است که اگر این روند برای چند سال کوتاه تعقیب شود به منبع مناسب عاید مبدل خواهد شد  . همین روند می‌تواند از طریق برنامه‌های مشابه در افغانستان نیز تطبیق شود  . گزینه دیگر ، سپانسر شدن کودکان است که موسسه آشیانه در افغانستان نیز این گزینه را به کمک‌کنندگان ارایه می‌کند  .  اعانه‌دهندگان و کمک‌کنندگان میتوانند از طریق این برنامه ، ماهوار با یک کودک مقدار معین پول را کمک کند که می‌تواند مساوی و یا بیشتر از عاید ماهانه آن کودک در روی جاده‌ها یا کارگاه‌های بزرگ باشد  .  کودکان با استفاده از این روش میتوانند به مکتب دسترسی پیدا کنند و آینده بهتر داشته باشند  . موسسه چایلد فند ، که بیشتر در کشور‌های افریقای و کودکان فقیر کمک می‌کند ، برنامه یی را معرفی کرده است که از طریق آن با والدین کودکان کارگر کمک صورت می‌گیرد تا عاید دوامدار داشته باشند و از این طریق بتوانند زندگی روزمره خویش را به پیش ببرند و کودکان خود را شامل مکتب سازند  . این موسسه برای والدین کودکان مشاغلی را ارایه می‌کند که تطبیق آن در افغانستان نیز به دور از احتمال نیست  .  خریداری کراچی فروش مواد ارتزاقی ، تهیه سرمایه کوچک در یک دوکان ، ایجاد نانوایی زنانه ، بنا نهادن کارگاه قالین بافی و فراهم‌آوری فرصت‌ها برای تهیه و فروش صنایع‌دستی از گزینه‌های است که می‌تواند منحیث منبع در آمد برای والدین کودکان کارگر باشد  . تعلیمات مسلکی مانند ، خیاطی ، آشپزی ، بوت دوزی ، حلبی‌سازی ، میخانیک موتر ، مرمت بایسکل یا بایسکل‌سازی و غیره نیز از گزینه‌های است که والدین کودکان کارگر میتوانند آنرا فراگیرند و از آن طریق درآمد مناسبی داشته باشند  . محمد هاشم حبیب زاده از سال 2000میلادی به این سو با رسانه‌های مختلف منحیث گوینده ، گزارشگر ، نویسنده ، ویراستار و عکاس ایفای وظیفه نموده و اکنون در بخش دری صدای امریکا مصروف کار است  .