زهره اولین آرکستر دختران در افغانستان
احمد سرمست رئیس انستیتوت ملی افغانستان میگوید"هدف از تشکیل این ارکستر اینست تا یک پیام مثبت به دختران برسانند و فامیل ها و دختران را ترغیب نماید تا به جهان موسیقی رو آورند".
انستیتیوت موسیقی یگانه مکتبی در افغانستان می‌باشد که دختران و پسران مشترکا در یک صنف درس میخوانند  .  در جمله شاگردان این انستیتیوت اطفال یتیم و اطفال " روی سرک " یا بی‌سرپناه شامل‌اند که به آن‌ها چانسی برای یک زندگی داده می‌شود  . دو رهبر این ارکستر نشان میدهند چقدر اینکار مشکل است ولی چگونه موفقیتی که بدست میاید ، تا چه اندازه مایه خوشی و قانع‌کننده است  . یکی از آن‌ها ، نگین خپلواک است که به حمایت پدرش به انستیتیوت ملی موسیقی در افغانستان شامل شد و بعدا عضو ارکستر دختران شد که بنام زهره مسمی‌شده‌است  .  اما بقیه فامیل وی شدیدا مخالف‌بودند  .  کاکایش روابطش را با پدرش قطع نموده به وی گفت که وی را دیگر بحیث برادر نمی‌شناسد  .  نگین می‌گوید که حتی مادرکلانم پدرم را " عاق " کرد  . نگین خپلواک که 20 ساله‌شده‌است ، در مورد انستیتیوت موسیقی در یتیم خانه یی شنید که وی بیش‌ترین عمرش را در آنجا سپری نموده است  .  مادرش وی را به آن یتیم خانه به خاطری فرستاده‌بود که در مورد امنیت و مصوونیت نگینه در زادگاه شان ولایت کنر نگران‌بود  .  در آنجا جنگجویان طالب فعال‌بودند  . نگین قبل از آنکه رهبر آرکستر شود ، دروس پیانو و آلات موسیقی ضربی ، مثل جازبند را آموخت  . در ارکستر زهره بیش از 20 دختر بین 12 تا 20 ساله عضویت دارند  .  نام این ارکستر " زهره " گذاشته شد که در ادبیات کهن این سرزمین " الهه موسیقی "‌بود  .  این آرکستر در ماه جنوری که موسیقی سنتی افغانی و کلاسیک غربی را مینوازد اولین سفر بین‌المللی اش را در ماه جنوری انجام داد و در نشست اقتصادی جهانی در داووس سویس و تعدادی از شهر‌های جرمنی کنسرتهایی اجرا نمود  . احمد ناصر سر مست رئیس و موسس این انستیتیوت میگوید " هدف از تشکیل این ارکستر اینست تا یک پیام مثبت به جامعه برسانند ، پیام مثبت به دختران برسانند و فامیل‌ها و دختران را ترغیب نماید تا به جهان موسیقی رو آورند " . سرمست برای اولین بار ضربه تنفر جنگجویان را در برابر موسیقی در سال 2014 وقتی تجربه نمود که یک بمگذار انتحاری طالبان خود را در کنسرتی انفجار داد که سرمست در آنجا حضور داشت  .  آن انفجار با عث مرگ یک جرمن شد و سرمست را زخمی ساخت  . آرکستر زهره در سال 2014 بعد از آن ایجاد شد که مینه یکتن از شاگردان مکتب برای تشکیل یک گروه موسیقی تقاضا نمود که تنها در آن زنان شرکت داشته باشند  .  سرمست روی این مفکوره کار را آغاز نمود  . ولی از آن ببعد مینه ناپدید شد  .  سال گذشته وی به هم صنفانش گفته‌بود که باید در عروسی خواهرش درقریه شان در ولایت ننگرهار شرکت نماید ولی او هرگز دوباره برنگشت  .  این خود نشان می‌دهد که وضعیت زندگی مردم در کشوریکه جنگ روان است ، مخابرات ناقص بوده و مردم از فقر رنج میبرند ، چقدر پرمشقت است  .  به گفته سرمست ، انستیتوت با مینه در تماس‌نشده‌ولی امیدوار است تا مینه دوباره به انستیتیوت و ارکستر زهره برگردد  . ظریفه ادیبه یکی از رهبران دیگر ارکستر زهره است  .  وی نیز مانند نگین خپلواک از طرف فامیلش حمایت‌شده‌است  . وقتی ادیبه در سال 2014 شامل این مکتب شد ، وی این موضوع را تنها با مادر و پدراندرش در میان گذاشته‌بود نه با چهار برادرش و کاکاها وماما‌هایش  .  زیرا وی میدانست آن‌ها موافقه نخواهند کرد  .  مادر و پدراندر ادیبه تلاش کردند اهمیت موسیقی را به آن‌ها توضیح دهند ولی آن‌ها قانع نشدند  . ادیبه میگوید اگر براداران و ماما‌هایم می‌فهمیدند که من موسیقی می‌خوانم و مینوازم آن‌ها صد در صد مرا " ممانعت مینمودند ، زیرا آن‌ها نظر بی‌انداره منفی نسبت به موسیقی " داشتند  . حساسیت فامیل وی در برابر موسیقی آنقدر شدید‌بود که وی نمی‌خواست با ارکستر زهره به داووس سویس سفر نماید  .  اما او بالاخره این تصمیم را گرفت  .  وی بحیث یکی از رهبران ارکستر مورد استقبال شایان قرار گرفت و مصاحبه‌های زیادی انجام داد و در تلویزیون ظاهر گردید  . وقتی دوباره به افغانستان برگشت ماما‌ها و کاکاهایش اولین کسانی‌بودند که وی را تبریکی دادند ولی دو برادرش هنوزهم در مورد رو آوردن وی به موسیقی خوش نیستند ، بهر حال وی اکنون حمایت اکثر اعضای فاملیش را دارد  .  وی حالا جرات بیشتر دارد و میگوید مطمئن است زمانی برادرانش هم بر وی افتخار خواهند کرد  . ادیبه میگوید من فامیلم را تغییر دادم ، حالا وقت آن فرا رسیده که سایر دختران فامیل‌های شانرا نیز تغییر بدهند  .  من مطمئن هستم که به تدریج " تمام افغانستان تغییر خواهد نمود " . گزارش اسوشیتد پرس برگردان : احد عزیززاده