عفو بین‌الملل: طالبان از اقدامات مختلف برای خاموش کردن رسانه‌ها استفاده کرده اند
یک مقام سازمان عفو بین‌المللی گفته است که طالبان از اقدامات مختلفی برای ساکت‌کردن رسانه‌ها در افغانستان استفاده کرده‌اند، از ایجاد دستورالعمل‌های محدود کننده گرفته تا فرستادن مقامات اطلاعاتی برای ملاقات با کارکنان رسانه‌ها.
به تاریخ 28 ماه می‌، از چینل یویتوب آقای حقیقی ویدیویی نشر شد که در آن غلام سخی یکی از همکارانش - که ادعا می‌شود در گذشته به مخدرات معتاد بوده و اکنون هم از " بیماری روانی " رنج می‌برد - ظاهرا آیاتی از قرآن را به گونه آهنگ خوانده و هم‌زمان می‌رقصد  . دو روز پس از آن ، اجمل حقیقی و غلام سخی در یک ویدیوی دیگر ظاهر‌شده‌و ضمن عذرخواهی از کردار همکارش ، این عمل او را اشتباه خوانده و گفته‌بود که " این اشتباه بار دیگر صورت نخواهد گرفت  . " اداره استخبارات طالبان به تاریخ ششم ماه جون ویدیویی را نشر کرد که در آن حقیقی " به ترویج فحشا و توهین به آیات قرآن " اعتراف می‌کند  .  در این ویدیو دیده می‌شود که به دستان حقیقی و دو همکارش دست‌بند زده‌شده‌است و لباس مخصوص زندانیان را به تن دارند  . فرشته عباسی ، پژوهشگر بخش آسیای جنوبی عفو بین‌الملل ناوقت سه شنبه 14 جون ( 24 جوزا ) گفت : " این افراد همچنان در بازداشت به سر می‌برند  .  هیچ اتهامی علیه آن‌ها مطرح‌نشده‌است و هیچ وکیل یا اعضای خانواده نتوانسته‌اند آن‌ها را ببینند  .  این بازداشت‌ها از جدیدترین بازداشت‌ها در سرکوب آزادی بیان توسط طالبان است  . " همچنان خانم عباسی گفته است که طالبان میرزا حسنی ، مدیر رادیو صدای آفتاب را به تاریخ 24 می‌در یک ایست بازرسی در شهر هرات به اتهام حمایت از گروه‌های مخالف و خان محمد سیال ، خبرنگار دیگر را به تاریخ دهم می‌، بدون هیچ توضیحی در ارزگان بازداشت کردند که تا اواسط جون ، هیچ یک از این دو نفر آزاد نشده‌بودند  . این پژوهشگر عفو بین‌الملل به نقل از یک خبرنگار در قندهار که در ماه اپریل به مدت چهار روز به دلیل پخش موسیقی بازداشت شده‌بود ، گفته که او به همکاری با " خارجی‌ها " متهم‌شده‌است و طالبان نیز به اجبار و ذریعهٔ لت و کوب از وی اعتراف اجباری گرفته‌اند  . خانم عباسی افزود : " طالبان از اقدامات مختلفی برای ساکت‌کردن رسانه‌ها در افغانستان استفاده کرده‌اند ، از ایجاد دستورالعمل‌های محدود‌کننده گرفته تا فرستادن مقامات اطلاعاتی برای ملاقات با کارکنان رسانه‌ها  . " به‌ باور وی ، اجبار کارکنان رسانه‌ها به اعتراف به جنایات مشکوک ، پیامی برای دیگران می‌فرستد که به قوانین طالبان پایبند باشند ، تاکتیکی که همچنان علیه زنان معترض که بازداشت و مجبور به اعتراف شدند ، استفاده می‌شود  . طالبان هنوز در واکنش به این اظهارات پژوهشگر عفو بین‌الملل چیزی نگفته است  .  اما روز گذشته بلال کریمی ، معاون سخنگوی حکومت طالبان به یکی از رسانه‌های محلی گفت که بازداشت خبرنگاران " اگر اتفاق بیفتد " به دلیل فعالیت رسانه‌ای شان نیست  . دو هفته پیش ، دفتر هیات معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان ( یوناما ) از تداوم آزار و اذیت و خشونت علیه خبرنگاران نگرانی کرد  . یوناما از طالبان خواست که باید تمامی کارمندان رسانه‌ای را که در توقیف این گروه قرار دارند ، دوباره آزاد کنند و به اقدامات سخت‌گیرانه شان پایان دهند  .