مبارزه با رسم 'بد دادن' دختران در جامعه افغانستان
برخی از فعالین حقوق زن می گویند که بد دادن و بدل دختران در افغانستان باید از طریق علمای دینی به مردم تفهیم شود.
ابتکار آزاد و مدنی برای صلح ، یک نهاد غیر سیاسی و مستقل است که در بخش حقوق زنان فعالیت دارد  . جاوید محتاط ، رئیس این نهاد می‌گوید که این پژوهش در نتیجه مصاحبه با 1000 نفر که شامل 800 فرد عادی جامعه و 200 فرد دولتی و رهبران قومی و بزرگان قوم بوده ، صورت گرفته است  . آقای محتاط گفت که پس از کسب یافته‌های این پژوهش ، حالا بر راه‌اندازی نشست‌های آگاهی دهی را در مورد پیامدهای بد دادن و انجام این پدیده از نگاه اسلام در ولایات کابل ، پروان ، و پنجشیر آغاز کرده‌اند  . آقای محتاط گفت که آنان این برنامه را با همکاری کارمندان وزارت زنان و حج و اوقاف در ولسوالی‌های میربچه کوت ، استالف ، گلدره ، چاریکار ، بگرام ، آنابه ، بازارک و رخه راه‌اندازی خواهند کرد  . جاوید محتاط گفت : " همچنان ما این برنامه را از طریق افراد شوراهای ولایتی و ولسوال وافراد صاحب نفود همان منطقه انجام میدهیم تا بیشتر بر مردم منطقه تاثیر گزار باشد  . " بد و بدل دادن دختران ، یکی از عنعنه‌های رایج و ناپسند است که درمیان برخی اقوام درافغانستان وجود دارد  . احمد هنایش ، مسئول نهاد رسانه یی جامعه مدنی کهکشان ولایت پروان با اظهار تاسف می‌گوید که این رسم ناپسند هنوز هم در این ولایات وجود دارد و به گفته وی زمانیکه میان دو خانواده یا قوم نزاع و یا قتل صورت می‌گیرد ، علمای مذهبی تصمیم می‌گیرند که با بد دادن روابط دوباره احیا شود  . آقای هنایش گفت : " بنام اصلاح کوشش می‌کنند دختر خانواده قاتل را به پسر خانواده مقتول که با هر قدر تفاوت سنی باشد ، به عقد نکاح در آورند تا روابط دو خانواده دوباره احیا شود  .  این رسم همین حالا هم به شدت جریان دارد  . " ثریا پاکزاد ، رئیس نهاد ندای زن می‌گوید که بد دادن دختران مبنی بر روبط خویشی برای مردم به گونه فرهنگ اسلامی تلقی‌شده‌است  . خانم پاکزاد می‌گوید : " زمانیکه مشکل خانوادگی ایجاد می‌شود ، برای مردم گفته‌شده‌که خویشی نماید و روابط حسنه داشته باشد  .  اگر از دیدگاه اسلام برای مردم تشریح شود ، در کاهش بد دادن تغییر مثبتی رونما خواهد شد  .  و از سوی دیگر دولت باید تصمیم بیگیرد که این پدیده را در قانون جرم بشمارد  . " در حالیکه عمل بد دادن دختران به تصمیم و تحت نظر بزرگان قوم و علمای منطقه صورت می‌گیرد ، ولی برخی از علمای دینی می‌گویند که بد دادن دختر جنبه اسلامی و شرعی ندارد  . ثریا پاکزاد می‌گوید : " بد دادن هیچ در اسلام مشروعیت ندارد  .  اگر دو خانواده یا دو قوم بخواهند اتفاق با اتحاد کنند ، بسیار راه‌های مشروع وجود دارد  . " در این حال خانم پاکزاد می‌گوید که چون مردم افغانستان بیشتر به اعتقادات اسلامی و دینی پابند استند بنابراین مشکل بد دادن دختران بیشتر می‌تواند از طریق آگاهی دهی توسط علمای دینی و متنفدین قومی تاثیر گزار باشد و این وظیفه و مسوولیت علمای دینی است تا در اصلاح و نظم اجتماعی تلاش کنند  . صفیه حساس در سال 2002 میلادی از فاکولته ژورنالیزم دانشگاه کابل گواهینامه لیسانس را به دست آورد و از آن زمان تا کنون در رسانه‌های داخلی و خارجی به صفت خبرنگار و گوینده ایفای وظیفه کرده است  .  او از سال 2013 میلادی به اینسو در بخش دری صدای امریکا کار می‌کند  .