بی سرنوشتی مهاجرین در یونان
وضعیت مهاجرین قید مانده در یک کمپ در جزیره لیسبوس، یونان، از چی قرار است؟
این کمپ که قبلا مهاجرین برای مدت کوتاهی برای ثبت نام در آن توقف می‌کردند و بعد به سوی آتن و از آنجا به جانب کشور‌های غربی روانه می‌شدند ، حال ساکنین آن که اطراف شان را سیم‌های خاردار گرفته است ، بیشتر به محبوسین شباهت دارند تا پناه جو  . هدر مرداک ، خبرنگار صدای امریکا که از این کمپ دیدن کرده است می‌گوید زمانی که داخل کمپ شد و با لهجه شکسته عربی به ساکنان آن سلام گفت ، یک گروه که مشتاق صحبت‌بودند به او نزدیک شدند  .  البته مرداک میگوید پولیس اجازه نمی‌دهد که خبرنگاران و یا کارمندان امدادی دیر در کمپ باقی بمانند  . از بین گروهی که خواهان صحبت با مرداک‌بودند یکی سوال کرد که سرنوشت شان چی خواهد شد  .  این مرد که محمد نام داشت گفت شنیده است صد‌ها نفر از این کمپ انتخاب‌شده‌و تا چند روز دیگر به ترکیه منتقل خواهند شد ، زیرا این بخشی از توافق ترکیه با اتحادیه اروپایی است  . محمد سوال میکرد که از ترکیه به کجا خواهند رفت ، آیا در یک کمپ دیگر در ترکیه محبوس خواهند شد  ؟  آیا او را دوباره به شهرش یعنی دیر الزور می‌فرستند ، جائیکه گروه دولت اسلامی مستقر است و حتمی او را خواهند کشد  .  خبرنگار صدای امریکا که جوابی برای محمد نداشت ، از دیگر ساکنین کمپ لیسبوس این سوال را کرد که فکر می‌کنند ، چی خواهد شد  .  یک مرد که در عقب سیم خاردار قرار داشت صدا کرد که میخواهد به آلمان ، یا اتریش و یا سویدن برود ، او اضافه کرد که خانه اش در سوریه ویران‌شده‌است ، و چیزی وجود ندارد که او برگردد  . مهاجرین این کمپ از این که سرحد با مقدونیه مسدود است آگاه‌بودند ، همچنان آن‌ها میدانستند که اتحادیه اروپایی سعی می‌کند جریان آمدن مهاجرین را متوقف کند  .  اما مانند ملیون‌ها مهاجر دیگری که قبل از آن‌ها به یونان آمده‌بودند ، این افراد هم میخواهند باوجود تمام موانع به اروپا بروند  . اما ساکنین این کمپ از سرنوشت شان هیچ اطلاعی ندارند که گام بعدی چی خواهد‌بود  .  بعضی‌ها حتی نام جزیره‌ای را که در آن‌بودند نمی‌دانستند  .  عبدالرحمن برادر کوچک محمد سوال میکرد که نام محل اقامت شان چی است  .  دیگری سوال میکرد که آیا نام این محل موریا است  ؟  خبرنگار صدای امریکا میگوید برایشان گفتم که اینجا جزیره لیسبوس است که شهر عمده آن میتیلینی نام دارد  .  هدر مرداک میگوید یک مرد به مجرد شنیدن نام جزیره به کسی تلیفون کرد و موقعیت خود را به او گفته و حتی از مرداک خواست تا نام جزیره را برایش به عربی بنویسد تا فراموشش نشود  . خبرنگار صدای امریکا می‌گوید پولیس به او اجازه داد که 20 دقیقه با مهاجرین صحبت کند و بعد اجازه دیدن از کمپ را دادند  .  ساکنین این کمپ می‌گویند روزانه صد‌ها تازه وارد از راه میرسد و این محل را که هزاران نفر در آن زندگی می‌کنند ، بسیار مزدحم ساخته است  . شماری از تازه واردین می‌گویند در اتاق‌های می‌خوابند که اقلا 50 نفر را به خود جا داده است و اگر در اتاق جا نباشد مهاجرین در بیرون می‌خوابند  . اما مهاجرین با پریشانی که از بی‌سرنوشتی خود دارند ، از این شرایط اسفناک کمتر نگرانی دارند  .  آن‌ها میدانستند که سفر شان پر هزینه و دشوار خواهد‌بود اما بعد از آن که اتحادیه اروپایی سال قبل ، شمار روز افزونی از مهاجرین را پذیرفت ، آن‌ها تصور نمی‌کردند که غرب در‌ها بروی شان بسته کند  .  یگانه نگرانی آن‌ها برگشت دوباره به کشور‌های شان می‌باشد  . این در حالیست که از زمان عملی شدن توافق اتحادیه اروپا با ترکیه ، نهاد‌های امدادی هیچ‌گونه دسترسی به به این کمپ که بنام موریا یاد می‌شود ، ندارند  .  در عین زمان داکتران بدون سرحد و کمشنری عالی ملل متحد در امور پناهندگان گفته‌اند که فعالیت خود در این کمپ‌ها را متوقف می‌کنند  . گزارش صدای امریکا برگردان : ژیلا سمیعی