موسسه آموزش و ارتقای ظرفیت معملین (AIL) در افغانستان
موسسه آموزش افغان که بنام مخفف (AIL)  یاد میگردد، یکی از مراکزی است که سالانه صد ها معلم را در بخش ارتقای سویه و ظرفیت های تدریسی آنها
خانم سکینه که در بین تعداد زیاد مسئولین و فعالان تعلیم و تربیه در موسسهصلح ایالات متحدهدر شهر واشنگتن دی سی صحبت میکرد گفت ، انستیتوت آموزش افغان اساسا یگانه مرکز آموزشی برای زنان در آوانی‌بود که آن‌ها اجازه رفتن به مکتب را نداشتند  . خانم سکینه میگوید کار اداره او از بدو تاسیس در سال 1995 تا حال بر تربیه معلم متمرکز بوده است  .  او گفت تا اکنون بیش از 16 هزار معلم را در ولایات مختلف افغانستان و همچنان در پشاور پاکستان کمک نموده است  . او علاوه کرد که برنامه‌های انستیتوت آموزش افغان ، بامعارف افغانستان در بخش‌های اصلاح نصاب تعلیمی ، تعلیم و تربیه صحی ، حکومتداری ، آشتائیبا مراکز انترنتی و کسب بورس یا دعوت نامه‌های تحصیلی در خارج همکاری می‌کند  . خانم سکینه میگوید اداره او در مناطق مختلف افغانستان فعالیت می‌کند  .  در رابطه به مشکلات امنیتی و مخالفت‌های گروه‌های محافظه کار با کار‌های این موسسه میگوید ، اساسا همه موسسات باید به اساس قوانین کشور تدریس نمایند  . و به اعتقادات مردم احترام نمایند  .  او علاوه کرد که در صورتی برنامه آموزشی را آغاز می‌کند که مردم محل بدان رضایت داشته باشند و این بر پایهرضایت آن‌ها است که موسسه او با ایشان باب گفت و شنود را باز می‌کند  . خانم سکینه میگوید او همکارانش ، باوجود مشکلات امنیتی ، تا هنوز دچار کدام مشکل نشده‌اند ، ولی او میگوید از احتیاط کار میگیرند  . وی در رابطه به تامین مصارف موسسه گفت موسسه او شاید در آینده دچار مشکلات شود ولی در حال حاضر از آن ناحیه نگران نیست  . خانم سکینه اظهار عقیده می‌کند که اگر با طالبان افغان مذاکره شود ، آن‌ها ممکن خانمان را اجازه دهند به مکتب بروند ، ولی طالبان خارجی که در افغانستان هستند ، اجازه نمیدهند طبقه اناث درس بخوانند و تعلیم حاصل نمایند  . او میگوید هدف عمده کار و اداره او خدمت به مردم افغانستان و افغان است ، چه با در نظرداشت جنگ بیش از سه دهه ، در جامعه افغانی زنان از عادی ترین امکانات و تعلیمات ابتدای محروم مانده‌اند  . خانم سکینه میگوید در نصاب تعلیمی که در مکاتب او تدریس می‌شود ، برای هر سن و هر طبقه مواد گنجانیده‌شده‌است  .  خصوصا آنعده زنانیکه طی سال‌های گذشته نتوانسته‌اند به مکتب بروند  . او میگوید موسسه اوسعی میکنددر صنوف درسی فضای خانواده گی را ایجاد نماید بنحویکهحتی خانم‌ها با اطفال شان بتوانند در داخل صنف درس بخوانند  .  خانم سکینه میگوید 40 در صد محصلین و متعملین که مکاتبی تائسیس‌شده‌توسط او درس میخوانند ، بیوه و یتیم‌اند  . مانند سایر افغان‌ها ، خانم سکینه میگوید نیرو‌های بین‌المللی و کشور‌های کمک‌کننده باید شرایط افغانستان را درک نموده کوشش کنند با افغان‌ها همکاری نمایند  .  او میگوید هیچگاه نخواهد آماده‌بود با آنعده خارجی‌ها کار کند که بخواهند به طریقه خود شان برنامه‌ریزی نمایند ، بلکه برنامه‌ها باید نظر به ذوق و نیاز افغان‌ها طرح شود  . خانم سکینه از کشور‌های خارجی که در افغانستان کمک می‌کنند خواست تا در بخش‌های رهبری همکاری نمایند تا افغان‌ها درسطح عالی قابلیت کاری شان بهتر شود وآنها بتوانند با اکثریت افغان‌ها در طبقات پایئن همکاری نمایند  .  و او تکرار نمود که باید تمام کار‌های بازسازی شکل افغانی را اختیار نماید  .