نگرانی ملل متحد در مورد مسترد شدن درخوست مهاجرین برای پناهندگی
انتونیو گوتیرس، کمشنر عالی ملل متحد برای پناهنده گان، از کشور های جهان تقاضا می نماید تا سرحدات خود را بروی کسانی که خواستار پناهندگی ه
تلویزیون‌ها فقط یک عده محدود 42 ملیون نفری را نشان می‌دهد که بخاطر خشونت‌ها و شکنجه و عذاب بی‌جا شده‌اند  .  این عکس‌ها بیانگر تاثر عمیق پناهنده گان است که در جستجوی پناهنده گی و سرپناه می‌باشند  .  این عکس‌ها کسانی را نشان می‌دهد که موسسه پناهندگی ملل متحد آنان را مردمان واقعی با ضروریات جدی می‌خوانند ، از دسترسی به آب پاک گرفته تا محافظت  . " من با کم شدن مراجع پناه دهند ، شدیدا نگران هستم ، مخصوصا ولی نه مشخصا در کشور‌های رو به انکشاف  .  و اگر من درست بیاد داشته باشم ، در مواقع مشکلات اقتصادی ، دو مرجع به سادگی مورد ملامتی قرار می‌گیرد ، حکومت و خارجیان  . انتونیو گوتیرس ، می‌گوید وی در مورد گرایش جهانی در قسمت قیودات بیشتر و حقوق کمتر برای کسانی که خواستار پناهندگی می‌باشند ، نگران است  .  وی بعضی از کشور‌های پیشرفته را بخاطر محدود ساختن قبولی پناهنده گانی که جدا به پناهندگی نیاز دارند ، متهم به تخطی از قوانین بین‌المللی و منطقوی می‌نماید " . " راندن پناهنده گان دوباره به جا‌های که امنیت موجود نیست ، و یا به کشور هایکه در حال حاضر میزبان تعداد کثیر از پناهنده گان جهان می‌باشند ، کار معقول و قابل قبول نیست " . کمشنر عالی ، هوشدار می‌دهد که مشکلات جهانی بیشتر پیچیده تر‌شده‌می‌رود و خطوتی که به سادگی بتوان افراد ملکی و نظامی را از هم جدا ساخت بصورت روز افزون کمرنگ‌شده‌می‌رود  . " محافظین صلح در جاه‌های موجود است که صلحی برای حفاظت وجود ندارد ، و این جز از مشکلات است  .  در حالیکه قوای نظامی بیشتر و بیشتر خدمات بشری را به عهده می‌گیرند تا بتوانند قلوب مردم را بدست آورند  .  و دستپاچگی و نگرانی ناشی از این امر منجر به بد بینی و اعمال وحشیانه یک عده از جنگجویان می‌گردد که کارگران امدادی را هدف قرار می‌دهند " . " رواج‌های سنتی اذیت‌کننده ، بشمول ختنه دختران در سنین خوردی ، رواج‌های تبعیضی مثل ازدواج‌های اجباری ، و حملات خشونت‌آمیز ، دلایلی است که زنان را مجبود به فرار ، و مواجه شدن به شرایط ناگوار و غیر قابل تحمل می‌سازد " . پیلی ، کشور‌های جهان را ترغیب مینماید تا بر قوانین و رسم و رواج‌های که به اساس آن به زنان و دختران بحیث شهروندان در سطح پایان نگاه می‌شود ، و برخورد صورت می‌گیرد ، غور مجدد نمایند ، در آن‌ها اصلاحات بیاورند ، و به زنان و دختران منحیث شهروندان مساوی با مردان نگریسته شود  .