قهرمان ضد ماین افغانستان قربانی ماین شد
بهادرآغا، شش بار در جریان خنثی‌سازی ماین‌های جاگذاری شده از سوی طالبان، جراحت برداشته بود. او به شوخی گفته بود که در انفجار هفتمین ماین در جریان خنثی سازی آن، ممکن زندگی خود را از دست بدهد؛ اما این شوخی وی به واقعیت مبدل شد.
پس از خنثی‌سازی صدها ماین و مواد انفجاری ، این ماین در جریان خنثی‌سازی ، زندگی او را گرفت  . این پولیس افغان که 31 سال سن داشت ، برای خنثی‌سازی ماین‌ها و مواد انفجاری ، بدون داشتن کلاه محافظتی ، واسکت زرهی و دستکش ، پیشتر از نیروهای افغان می‌رفت و ماین‌ها را خنثی می‌ساخت ، این‌گونه زندگی تعدادی زیادی از مردم را نجات داد  . بهادرخان می‌دانست که بدون وسایل محافظتی ، ممکن است که یک حرکت نادرست زندگی وی را بگیرد ؛ اما با وجود آن هم برای ادامه زندگیش ، این احتمالات را پذیرفته‌بود  . بهادرخان در مصاحبه با بین اندرسن ، خبرنگار " وایس نیوز " در اکتوبر سال 2016 میلادی با خنده گفته‌بود " شش بار زخمی شده‌ام و در بار هفتم ممکن است زندگی خود را از دست بدهم " . جنگ‌ چهل ساله در افغانستان ، این کشور را در داشتن ماین‌های جاگذاری‌شده‌در زمین ، در ردیف نخست قرار داده است  . بربنیاد آمار سازمان ملل متحد در سال گذشته ، مواد انفجاری و ماین‌های جاگذاری‌شده‌، جان 600 افغان را گرفته است که بیش از صد تن آنان به شمول بهادرخان فقط در هلمند قربانی انفجار ماین‌های جاگذاری‌شده‌،‌اند  . برادرخانم بهادرخان در مصاحبه با آژانس خبری فرانس پرس گفت که طالبان به عوض جاسازی یک ماین ، دو ماین را جاگذاری کرده‌بودند ، که با خنثی شدن اولی ، ماین دوم انفجار کرد  . او افزود " ماین دوم  ...  بهادرخان را از ما گرفت " . به دلیل وضعیت امنیتی هلمند ، خبر مرگ این سرباز پولیس در جریان چند ماه گذشته ، نشر نشد  . نزدیکان بهادرخان می‌گویند که این پولیس " مسلکی و وطن پرست " از کشته شدن اعضای خانواده‌اش به ویژه از از کشته شدن مادرش به دست طالبان ، سخت غمگین‌بود  . بهادرخان به اندرسن ، خبرنگار وایس نیوز گفته‌بود " خانواده‌ای من ختم شد ، همه چیز ختم‌شده‌، ممکن من هم بمیرم ، گپی نیست " . آقای اندرسن ، خبر مرگ بهادرخان را در صفحه توییترش منتشر کرده و گفته است که او ، بهادرخان را به چشمان خود دید که با وجود تیراندازی ، در وسط جاده رفته و به خنثی‌سازی ماین جاگذاری‌شده‌ادامه می‌داد و برای سربازانی که در موترهای زرهی در عقب وی پناه گرفته‌بودند ، راه را باز مینمود  . آقای اندرس به خبرنگار فرانس پرس ، گفته است به بهادرخان و همکارانش تیراندازی می‌شد ، همکاران وی در مکان‌های امن پناه می‌بردند ؛ اما بهادرخان بی‌پروا‌بود در همان حالت به کارش ادامه می‌داد و حرکت می‌کرد  . بهادرخان در سن 15 سالگی در صفوف پولیس جذب شد  . بهادرخان به خبرنگار " وایس نیوز " تصاویری را نشان داده که در جریان پاکسازی ماین مجروح شده‌بود ، مرمی و پارچه‌های ماین بدنش را زخمی ساخته‌بود و این سبب دورشدن ترس از وی گردیده‌بود  . " یک پارجه در پیشانیش داخل شده‌بود ؛ اما به مغزش آسیب نرسانیده‌بود " . دوستان بهادرخان در هلمند نام وی را که به معنی شجاعت است یاد می‌کنند و می‌گویند که او واقعا شجاع‌بود و زمانی که حالات دشوار و پیچیده می‌شد ، بهادرخان برای مشکل ، راه‌ حل جستجو می‌کرد  . حبیب الله ، همکار بهادرخان به فرانس پرس گفته است " حکومت به زندگی ما توجه نمی‌کند " . با توجه به قربانی‌های بهادرخان ، به مرگ وی در افغانستان زیاد توجه‌نشده‌است  . هزاران سرباز پولیس و اردوی افغانستان در جریان جنگ‌ در این کشور کشته و زخمی شده‌اند ؛ اما حکومت افغانستان شمار تلفات را منتشر نمی‌کند  . یک روز پس از کشته شدن بهادرخان نماز جنازه وی برگزار شد و در حالی که تابوت وی با بیرق افغانستان پوشانیده شده‌بود و عکس وی بر سر آن نصب گردیده‌بود ، فقط کم و بیش 20 نفر در جنازه وی ، حضور داشت  . بهادرخان تازه ازدواج کرده‌بود و یک کودک نیز از او باقی مانده است  .  احمدشاه زلاند می‌گوید که آرزوی بزرگ بهادر خان این‌بود که " طفلش را در حال راه رفتن بیبیند " . اما به گفته آقای زلاند ، او این آرزویش را با خود به خاک برد  .