ننگ از نام گرفتن زن، افتخار یا عرف ناپسند
شماری از افغانها گرفتن نام زنان خانوادۀ شان را شرم می دانند، اما فعالان آن را انکار از هویت زنان تعبیر می کنند.
گرفتن یا شنیدن نام خواهر ، مادر ، دختر و یا همسر برای شماری از افغانها " شرم و ننگ " پنداشته می‌شود  .  فعالان حقوق زن و جامعه مدنی می‌گویند که هویت و انسانیت زنان را با گرفتن نام شان باید به رسمیت شناخت  . رویین توحید ، لسانس اقتصاد که در یکی از بانک‌های خصوصی شهر مزارشریف کار می‌کند ، حاضر نشد که در مصاحبه با رادیو آشنا از مادرش نام ببرد  .  به باور توحید اینکار " شرم " است و اگر دوستانش نام مادرش را بدانند ، او را مورد تمسخر قرار خواهند داد  . ملیحه ، زن سالمندی است که نمی‌خواهد دوستان پسر یا شوهرش نام وی را بدانند چون به گفته او این خلاف " رسم و رواج " افغانها است  .  ملیحه پافشاری کرد که اگر اسم او را یکی از دوستان شوهرش بداند به غیرت شوهرش بر خواهد خورد و از خود خواهد پرسید که " مرد بیگانه چگونه نام همسرش را می‌داند  . " اما شمار دیگر افغانها مانند نوید شریفی ، کارمند یکی از دفاتر خارجی در مزار شریف ، از بردن نام زنان و دختران خانواده شان عار ندارند  .  شریفی می‌گوید که به نام مادر ، خواهر و همسرش افتخار می‌کند و ننگ دانستن نام گرفتن زنان را " فرهنگ ناپسند " می‌داند  . ناجیه حنیفی عضو سازمان زنان و قوانین اسلامی می‌گوید که این مشکل ریشه سنتی دارد  .  او اضافه می‌کند که زنان همیشه در پیوند با یک مرد معرفی می‌شوند و در اجتماع در جایگاه دوم و یا " هیچ " قرار می‌گیرند  . خانم حنیفی استدلال می‌کند که به محض تولد یک دختر ، " ابتدا دختر پدرش است ، بزرگتر که شد خواهر برادرش می‌شود ، پس از ازدواج همسر شوهر یا مادر یک مرد دیگر می‌شود  . " شماری از فعالان مدنی و حقوق زن می‌گویند که از گذشته‌های دور مرد‌ها ممثل هویت خانوادگی هستند و هر چه سهم زنان در کارهای بیرون از منزل بیشتر شود و در اقتصاد خانواده شریک باشند به همان اندازه " عرف ناپسند " نام گرفتن زنان تابو نخواهد‌بود  . فوزیه کوفی ، عضو شورای ملی افغانستان می‌گوید که در سالهای اخیر به گونه ابتدایی برای از بین بردن این مشکل گامهایی برداشته‌شده‌است ، چون به گفته وی زنان اکنون علاقه مندی و امکانات آموزش و کار بیرون از منزل را دارند  .  او تاکید کرد که زنان در افغانستان همیشه مشکل تثبیت " هویت و موجودیت " داشته‌اند و زدودن آن زمانگیر خواهد‌بود  . برای از بین بردن تابو‌های اجتماعی و آنچه سنن ناپسند خوانده می‌شود ، موثریت نقش افراد با سواد است که فعالانی چون ناجیه حنیفی بر آن تاکید دارند  .  اما او ابراز تاسف می‌کند که این پدیده حتا در میان شمار زیاد افغان‌های با سواد نیز دیده می‌شود  . برای اثبات این گفته خود ، خانم حنیفی به کاربران مرد صفحه‌های اجتماعی اشاره کرده ، می‌گوید که " مرد‌ها به ندرت تصویر زنان خانواده خود را شریک می‌کنند و حتا تصاویر با نوشته " تصویر خانواده " گذاشته می‌شوند بدون حضور زنان ، انگار که در این خانواده زنی وجود ندارد  . نوید شریفی با تاکید بر نقش مهم رسانه‌ها ، چشم امید به نسل آینده افغانستان دارد  .  او می‌گوید از همین اکنون باید کار در مکتب‌های افغانستان آغاز شود تا نسل‌های آینده تحمل شنیدن نام عضو زن خانواده شان را داشته باشند  . محمد اشرف غنی در نخستین سخنرانی خود به صفت رئیس جمهور افغانستان از همسرش رولا غنی یاد کرده و به نام بی‌بی گل از همکاری وی سپاسگزاری کرد  . کارشناسان می‌گویند که شاید رئیس جمهور غنی عمدا می‌خواست که در نخستین سخنرانی اش به عنوان شخص اول حکومت وحدت ملی از همسرش نام ببرد  .  آنان این اقدام را فال نیک گرفته و آرزومند نقش فعال زنان در حکومت آینده استند  . صدف غیاثی در سال 2008 میلادی از فاکولته ژورنالیزم و ارتباطات جمعی دانشگاه بلخ به درجه لسانس فارغ شد  .  صدف از اوایل سال 2012 تا اواخر 2014 در دانشگاه بلخ به صفت آموزگار در رشته ژورنالیزم تدریس کرد و نیز در هفت سال گذشته با رسانه‌های متعدد داخلی و خارجی به حیث گوینده ، گزارشگر و خبرنگار ایفای وظیفه کرده است  .