زنان ابزار جنسی و سیاسی جنگجویان دولت اسلامی
جنگجویان دولت اسلامی با استفاده از رسانه های اجتماعی جهت اغراض سیاسی زنان را از سرتاسر جهان به صفوف خود جذب می کنند.
چند ماه پس از آنکه گروه دولت اسلامی که در آغاز داعش نامیده می‌شد ، شهر رقه سوریه را تصرف کرد و پسته‌های امنیتی را ایجاد کرد ، این گروه با یک مشکل مواجه شد : و آن اینکه دشمنان این تندروان ، در پوشش زنانه از آن شهر فرار کردند  . جنگجویان مرد این گروه نمی‌توانستند کسانی را که لباس سنتی زنانه با چادر‌های دراز به تن داشتند ، تلاشی بدنی کنند  .  این گروه برای رسیدگی به این موضوع ، لوای زنانه الخنسائ را ایجاد کرد  . این لوا به نام یک شاعر مسلمان و معروف زن - زمان پیامبر اسلام - نامگذاری‌شده‌است  .  وظیفه این لوا نظارت از منطقه رقه‌بود تا اطمینان حاصل کند که رفتار زنان مطابق به قوانین گروه دولت اسلامی است  . اعضای این لوا به‌طور گروهی در منطقه رقه رفت و برگشت داشته و در اکثر موارد ، مجهز با سلاح استند  .  آنان هر زن بدون همراه مرد را متوقف کرده از وی بازجویی می‌کنند  . مردانی را بررسی می‌کنند که زنان جوان را همراهی می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که آیا آن مرد از بستگان نزدیک زن است و آیا اجازه سفر را با زن همراهش دارد و در نهایت بررسی می‌کنند که آیا زنان مطابق به میعار‌های گروه دولت اسلامی لباس پوشیده‌اند یا خیر  . میا بلوم ، نویسنده چندین کتاب در مورد زنان و دهشت افگنی می‌گوید که در سه مورد زنان در عراق از سوی جنگجویان گروه داعش مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند که بعدا آنان خودکشی کردند  .  بلوم اضافه می‌کند که این رفتار جنگجویان فشار شدیدی را بر جنگجویان تحمیل کرد  . چنین فشار شدید می‌تواند مانع استخدام زنانی گردد که متعهد به ایدیولوژی محافظه کارانه گروه دولت اسلامی استند تا به منطقه رقه بیایند و با جنگجویان گروه دولت اسلامی ازدواج کنند  . حمیرا خان ، فعال اجتماعی گروه مفلحون یا رستگاری در واشنگتن است ، نهادی که بر ضد افراطگرایی خشونتبار فعالیت می‌کند  .  او می‌گوید که برای ایجاد یک اجتماعی از همفکران ، جنگجویان داعش نیاز به تشکیل خانواده دارند ؛ این گروه نیاز به جنگجویانی دارد که در منطقه باقی بمانند ؛ به زنانی نیاز دارند تا مردان شان را تشویق به جهاد کنند و بالاخره نیاز به مادرانی دارد که اطفال شان را شتشوی مغزی بدهد  . برای این منظور ، زنان متعهد به داعش و گروه‌های مشابه ، نقش خواهری و همراهی شان را در رسانه‌های اجتماعی ایفا می‌کنند  .  آنان گروه‌های حمایتی را تشکیل می‌دهند  .  علاوه بر آن ، این زنان ، کسانی را که تازه استخدام می‌شوند ، رهنمایی می‌کنند که چی کاری را انجام دهند و چی توقع داشته باشند  . حمیرا خان می‌گوید که آنان زنان را رهنمایی می‌کنند که چگونه بدون اینکه تشخیص شوند به سوریه بروند  .  این فعال مدنی اضافه می‌کند که این اقدام داعش در تناقض با مقرارت آن گروه قرار می‌گیرد که زنان نمی‌توانند بدون همراه شرعی سیر و سفر کنند  .  این یگانه روشی نیست که داعش مقرارت خود را نقض کرده است  . از لحاظ سنتی ، زنان مسلمان از ولی مرد خویش اجازه ازدواج می‌گیرند  .  خانم حمیرا قضیه یک زن برتانیایی را برشمرد که به سوریه رفت تا در آنجا ازدواج کند  .  آن زن برتانیایی با پدرش تماس گرفت تا اجازه ازدواج اش را بگیرد ، که از سوی پدرش رد شد  .  در عوض ، رهبران دولت اسلامی ولی دیگری را برای وی تعیین کردند  . رسانه‌های اجتماعی چون فیس بوک و تویتر نقش دیگری را نیز بازی کند و آن اینکه تسهیلاتی را برای ازدواج جنگجویان گروه دولت اسلامی با زنانی فراهم می‌کند که در بیرون از سوریه و عراق زندگی می‌کنند  . گروه دولت اسلامی در تلاش برای ایجاد جوامع زنانی که جنگجویان آن گروه را حمایت کنند ، تنها نیست  .  در سال 2004 میلادی ، اولین مجله انترنیتی برای زنان که به نام الخنسائ یاد می‌شد ، ایجاد گردید  .  هدف ایجاد این مجله ایجاد جامعه حمایتی از همسران جنگجویان جهادی‌بود  . به گفته خانم میا بلوم ، این مجله رهنمایی‌های زیبایی و مشوره برای زنان می‌داد  .  مثلا برای زنان مشوره داده می‌شد که در زمان دوری از شوهران شان چاق نشوند ، همه پول‌های شان را مصرف نکنند از آرزو‌های شوهران شان حمایت کنند تا جهاد را آغاز کنند  . در سال 2011 میلادی ، شبکه القاعده مجله یی دیگری را به نام الشامخه که معنای آن زنان با شکوه است ، معرفی کرد  .  این مجله به زنان رهنمایی‌های را در مورد زیبایی جلد شفاف تشریح می‌کرد که با ایدیولوژی تندروان مطابقت داشت ؛ مثلا برای زنان مشوره داده می‌شد که روی شان را بپوشانند و جلد شان را از شعاع آفتاب ، نگهدارند  . در نخستین شماره این مجله ، مصاحبه یکی از زنان بیوه یکی از تندروان نشر شد که برای سایر زنان مشوره می‌داد که چگونه با جنگجویان ازدواج کنند و بچه‌های شان را به گونه یی بزرگ کند تا آنان نیز به جنگ بروند  . اما خانم میا بلوم می‌گوید که مجله الشامخه تا اندازه یی فرا تر از نقش زنان در بخش جهاد پیش رفت  .  خوانندگان این مجله تشویق می‌شدند که تنها زن و مادر خوب برای مردان جهادی نباشد ، ولی نقش تبلیغ و جمع‌‌آوری کمک مالی را نیز بر عهده داشته باشند  . در حالیکه فعالیت‌های حمایتی زنان از گروه‌های ایدیولوژیک در حیطه سنت‌ها محصور است ، زنان که بیگانه تلقی می‌شوند ، به مثابه وسیله تکتیکی از آنان استفاده می‌شود  . گروه بوکو حرام در نایجریا ، شماری از زنان جوان را اختطاف کرد تا از آنان به مثابه حمله‌کننده انتحاری استفاده کنند ؛ و اینکار با جبر و اکراه ، تهدید به تجاوز جنسی و یا هم استفاده از خشونت در برابر خانواده‌های آن دختران ، صورت می‌گیرد  . انصار النصره ، یکی از گروه‌های تندور سنی در عراق از فرهنگ شرم‌آوری در مورد روابط جنسی زنان استفاده کرد  .  جنگجویان این گروه اول بالای زنان تجاوز جنسی می‌کردند و زمانیکه زنان از سوی خانواده‌ها و جوامع شان رد می‌شدند ، آنان دو باره به آن گروه مراجعه می‌کردند و حاضر به انجام حملات انتحاری می‌شدند تا شرمی که به خود خانواده شان آورده شده‌بود ، از بین برود  . خانم میا بلوم در این مورد می‌گوید که با استفاده از این روند ، زنان به این باور استند که شهید می‌شوند و 72 تن از نزدیکان شان نیز با آنان به بهشت میروند  . خانم میا بلوم ترس دارد که صد‌ها دختر نایجریایی که در ماه اپریل سال جاری توسط گروه بوکو حرام اختطاف شدند ، شاید با عین سرنوشت مواجه شوند  .  به گفته او ، اگر دختران جوان اختطاف نایجریایی مورد تجاوز جنسی قرار گرفته باشند ، شاید عین مسله که در عراق به وقع پیوست ، تکرار شود  . نجیب الله احمدیار کار با رسانه‌ها را در سال 2001 میلادی آغاز کرد و از سال 2009 به اینسو در بخش دری صدای امریکا به صفت ویراستار ، نویسنده و مجری برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کار می‌کند  .