ملا ترابی: شکنجه های پاکستان چهره ملا عمر را از یادم برد 
در جریان شکنجه به وزیر عدلیه طالبان گفته می شد: این بازدهی عذابی است که به زنان افغان میدادی.
برای آنهایی که در زمان رژیم طالبان ( 1996 - 2001 ) در شهر کابل بسر می‌بردند ، نام نورالدین ترابی خاطرات تلخ پولیس شرعی طالبان را با خود دارد  .  ملا ترابی نه تنها یکی از بنیان‌گذاران اصلی وزارت امر بالمعروف و نهی عن المنکر‌بود بلکه در انفاذ شرایط شدید مذهبی طالبان ، شخصا سهم می‌گرفت  . اگر چه ترابی وزیر عدلیه طالبان‌بود اما بیشتر اوقات با گروهی از دستیاران و محافظین اش در بیرون از ساختمان وزارت عدلیه ، ایستگاه‌های بازرسی و استنطاق شرعی را برپا می‌کرد  . از کنترول موهای سر و ریش گرفته تا از برخواندن آیات قرآن و برشمردن فرایض و سنن نماز ، هر مردی که در آزمایشگاه مسلمانی ملا ترابی بازمیماند با دو پیامد مواجه می‌شد : شکنجه فوری و حبس  . برخورد ترابی و اطرافیانش با زنان کمی متفاوت‌بود  .  از زنان در باره فرایض و سنن نماز پرسیده نمی‌شد اما نوعیت لباس و بوت‌ها تعیین‌کننده حد مسلمان بودن آن‌ها شمرده می‌شد  .  لت و کوب زنان در محضر عام ، ظاهرا به دلیل پوشیدن بوت‌های نامناسب یا آشکار شدن صورت از زیر برقعه ، خشن ترین مویده نانوشته قانون انفاذ احکام شرعی طالبان برای زنان‌بود  . ملا ترابی ، که بیشتر اوقات در میان جاده روی چوکی می‌نشست و پای مصنوعی اشرا هم در کناراش می‌گذاشت ، پس از بازجویی چند ثانیه یی امر شکنجه یا آزاد گذاشتن افراد را صادر می‌کرد  . ملا ترابی و پولیس شرعی طالبان برای حدود هفت سال به شکنجه دادن روحی و جسمی افغانها ( در کابل و دیگر شهرهای افغانستان ) ادامه دادند تا آن که رژیم طالبان در اوآخر سال 2001 سرنگون گردید  . مانند سایر رهبران طالبان ، پس از فروپاشی حاکمیت طالبان ملا ترابی به پاکستان رفت و از آنجا در ایجاد و توسعه خشونت‌های مسلحانه در افغانستان سهم داشت  .  ترابی در سال 2005 در شهر کراچی بازداشت شد و برای حدود هفت سال مورد بازجویی قرار داشت  . ملا ترابی در ماه دسامبر سال گذشته از‌بند سازمان استخبارات پاکستان ( آی اس آی ) آزاد شد و به خانواده اش در شهر کویته پیوسته است  . نشریهئ دیلی بئست و نیوزویک از قول بستگان نزدیک ملا ترابی گزارش داده است که وی در جریان حبس در پاکستان ، بصورت سیستماتیک شکنجه می‌شد  .  ترابی به اعضای خانواده و دوستان اش گفته است که برای سالها در سلول انفرادی محبوس‌بود که در آن روشنایی و غذا به ندرت می‌رسید  .  او همچنان ادعا کرده است که پیهم مورد آزار و اذیت جسمی و روحی قرار داشت  . ترابی گفته است که شماری از پاکستانی‌هایی که به او شکنجه می‌دادند به او می‌گفتند " این بازدهی عذابی است که به زنان افغان میدادی " . محل اختفای ملا محمد عمر ، رهبری فراری طالبان ، و رهبران شبکه القاعده سوالاتی‌بود که ، ملا ترابی گفته است ، مستنطقین آی اس آی برای سالها از او آنرا می‌پرسیدند  . شش ماه پیش از رهایی ، ملا ترابی از زندانی در شهر کراچی به مهمانخانه یی در نزدیکی اسلام آباد مرکز پاکستان منتقل گردید  .  ترابی گفته است که در آن مهمانخانه شماری از رهبران گرفتار‌شده‌طالبان ، به شمول ملا عبدالغنی برادر ، بسر می‌بردند  . در حالی که مقدمات رهایی ملا ترابی فراهم می‌شد ، کارمندان سازمان اطلاعات پاکستان رفتار شانرا با ترابی ملایمتر ساختند و از او خواستند که پس از آزادی ، پیام حسن نیت شانرا به ملا عمر برساند  . " به ملا عمر بگو که بر طالبان پاکستانی فشار بیاورد که در داخل پاکستان حملات انجام ندهند ،" این پیامی‌بود که بارها به ملا ترابی گفته شد  . اما دیلی بئست از قول ملا ترابی و یک والی پیشین طالبان که او هم به تازه گی از قید پاکستان رها گردیده ، نوشته است طالبانی که در پاکستان زندانی‌شده‌و شکنجه شده‌اند حکومت این کشور ، به ویژه آی اس آی ، را بدیده دشمن " اسلام و افغانها " می‌نگرند  . در پاسخ به رسانیدن پیام به ملا عمر ، ملا ترابی به مستنطقین پاکستانی اش گفت : شما برای سالها مرا به حدی شکنجه کردید که حالا چهره ملا عمر را فراموش کرده‌ام  .