بی میلی شماری از مسلمانان روهینگیایی به برگشت به میانمار
میانمار گفته است که روهینگیایی‌هایی که اقامت شان را در میانمار تثبیت کنند می‌توانند به آن کشور برگردند، اما مهاجران فراری روهینگیا برگشت را ادامۀ بی وطنی و بی سرنوشتی می‌خوانند.
بیش از نیم میلیون روهینگیایی از 25 اگست به اینسو ، از سرکوبگری نظامیان برمایی در ایالت راخین میانمار فرار کرده و به بنگله دیش پناه برده‌اند  . ملل متحد عملیات نظامیان میانمار را راخین " پاکسازی قومی " عنوان کرده است ، اما حکومت میانمار استدلال می‌کند که نظامیان آن کشور بر ضد دهشت افگنانی در راخین عملیات می‌کنند که مسوولیت چندین حمله را بر پسته‌های امنیتی به دوش گرفته‌اند  . بنگله دیش و میانمار روز دوشنبه توافق کردند تا طرح برگشت روهینگیایی‌های فراری به میانمار ، روی دست گرفته شود  .  اما روهینگیایی‌هایی که به گفته خودشان هست و‌بود شان در میانمار طعمه آتش‌شده‌است ، اسناد و مدارکی را که هویت مهاجر آنان را تثبیت کند ، از کجا کنند  . یک مقام وزارت خارجه بنگله دیش به خبرگزاری رویترز گفته است که اکثر مهاجران روهینگیایی هیچ‌گونه مدرک و سندی ندارند و به گفته وی حکومت میانمار باید اندکی انعطاف‌پذیری کند  .  با اینحال ، زاو هتای ، سخنگوی حکومت میانمار ، گفته است که حتا اسناد و مدارک یک شفاخانه میانمار هم می‌تواند برای تثبیت اقامت روهینگیایی‌ها در آن کشور بسنده کند  . ریشه این مشکل ، امتناع حکومت اکثریت بودایی میانمار از دادن شهروندی به اقلیت مسلمان آن کشور است  .  بوداییان میانمار اگر با مسلمانان روهینگیایی دشمنی نداشته باشند ، کم از کم با آنان همدردی نداشته و آنان را مهاجران غیر قانونی بنگله دیشی می‌پندارند  . مسلمانان روهینگیایی بیم دارند که حتا با داشتن اسناد و مدارک ضروری برای برگشت به میانمار ، به آنان شهروندی داده نخواهد شد و در نهایت باز هم برای سال‌های سال با تبعیض و پیگرد در میانمار روبرو خواهند‌بود  . کمیشنری عالی سازمان ملل متحد از حکومت میانمار خواسته است تا به روهینگیایی‌ها شهروندی داده و آنان را از بی‌وطنی برهاند و در نهایت به فقر و بدبختی در ولایت راخین نقطه پایان بگذارد  .