تاخیر در مذاکرات صلح به سود طالبان است - جلالی
علی احمد جلالی، وزیر داخلۀ پیشین افغانستان می‌گوید که تطبیق مرحله اول توافقنامهٔ صلح امریکا – طالبان با مشکلات همراه بوده است.
بر اساس توافقنامه صلح امریکا - طالبان که به تاریخ 29 فبروری میان نمایندگان دو طرف در قطر امضا شد ، باید در جریان 135 روز پس از امضای این سند حضور قوای امریکایی در افغانستان به مرز 8600 نفر کاهش یابد  . مقام‌های امریکایی گفته‌اند که با خروج شماری از نظامیان آن کشور از پنج پایگاه در افغانستان اکنون حضور نظامی امریکا در آن کشور به 8600 نفر کاهش یافته است  . آقای جلالی در مصاحبه با صدای امریکا گفت که طالبان از این وضعیت سود برده و شاید تلاش کنند که مذاکرات را هرچه بیشتر به تعویق بیاندازند  . کاهش خشونت طالبان و رهایی 5000 زندانی آن گروه از زندان‌های حکومت و رهایی 1000 اسیر حکومت از قید طالبان یکی از شرایط دیگر توافقنامه امریکا - طالبان برای اعتمادسازی میان حکومت افغانستان وطالبان است  . اما آقای جلالی می‌گوید که طالبان به تعهد شان مبنی بر کاهش خشونت عمل نکرده و تکمیل نشدن رهایی 5000 زندانی را بهانه می‌آورند  . حکومت افغانستان تا کنون بیش از 4000 زندانی طالبان را رها کرده است  .  طالبان ادعا دارند که تا کنون 600 اسیر دولت را از‌بند رها کرده‌اند ، اما مقام‌های حکومت افغانستان می‌گویند که در جمع اسیران رها‌شده‌از قید طالبان ، 175کارمند ملکی و 75 تن از نیروهای خیزش مردمی شامل‌اند  . وزیر داخله پیشین افغانستان به این باور است که فضای عدم اعتماد میان حکومت افغانستان و طالبان حاکم است و این وضعیت باعث افزایش خشونت در افغانستان‌شده‌است  . حکومت افغانستان از رهایی کم و بیش 600 زندانی طالبان که آن گروه خواستار رهایی آنان‌اند پرهیز کرده و گفته است که آنان را به دلیل موجودیت ادعای " حق‌العبدی " رها کرده نمی‌تواند و باید نهادهای عدلی و قضایی افغانستان در مورد آنان تصمیم بگیرد  . آقای جلالی گفت که در فهرست ارایه‌شده‌از سوی طالبان برای رهایی زندانیان ، خارجیان به ویژه پاکستانی‌ها وجود دارند و به گفته وی طالبان برای رهایی آنان زیر فشار پاکستان قرار دارند  . آقای جلالی افزود : " پاکستان خود را در یک موقف قوی می‌بیند  .  پاکستان در پروسه صلح کمک کرده تا طالبان را به مذاکره وادارد اما در نتیجه مذاکرات ، امریکا تعهد کرده که افغانستان را ترک کند  .  این چیزی است که نه تنها پاکستان بلکه روسیه ، چین و ایران نیز می‌خواهند  . "