افغانستان - موضوع عمده اجلاسیه سران ناتو در اپریل
در اجلاسیه سران ناتو در سوم و چهارم اپریل، افغانستان موضوع عمده مذاکرات خواهد بود. اتحادیه ناتو دو نیم سال قبل، مسئولیت عمده بین المللی
قراریکه ( ال پاسین ) خبرنگار صدای امریکا ، از وزارت دفاع ایالات متحده ، گزارش می‌دهد که افغانستان بر ناتو به همان اندازه تاثیر‌گذار است که اعضای ناتو بر آنکشور می‌باشند  . قرار‌بود ماموریت ناتو در افغانستان ، فشار بالای ایالات متحده را کاهش داده ، و رسیدن افغانستان را به آن روزیکه صلح و آرامش و کامیابی در آنکشور مستقر گردد سرعت بخشد ، و صفحه جدیدی را در قرن بیست یکم برای ناتو بگشاید  . درعوض ، ایالات متحده همچنان بار اکثریت فشار و مسئولیت‌های نظامی را بدوش داشته ، اوضاع امنیتی در افغانستان بدتر گردیده و این مساعی ، سوالاتی را در مورد قابلیت‌های ناتو خلق می‌کند که آیا قادر است در یک جنگ دشوار و فراتر از ماورای سرحدات خود در اروپا و امریکایی شمالی ، موفق گردد  ؟ ( سالی مک نامرا ) مفسر بریتانوی که عضو بنیاد هریتج در واشنگتن می‌باشد میگوید : مک نامرا میگوید اروپایی‌ها باید بدانند که دلیل فرستادن نیرو‌های شان به افغانستان ، مبارزه با دهشت افگنانی است که قبلا به اروپا حمله نموده‌بودند و باز هم شاید اینکار را انجام دهند  . و اما ، خارج نمودن ماموریت ناتو خارج از احاطه خودشان ، ثابت ساخت که از نظر نظامی و سیاسی مشکلات موجود است  .  بسیاری از کشور‌های عضو ناتو ، قادر‌اند فقط تعداد محدودی از عساکر خود را پیشکش نمایند  . دیگران روی استفاده از عساکر خود محدودیت هایرا وضع نموده‌اند و اینکه ماموریت‌های شان تا چی حدی با خطر مواجه می‌باشد  .  و تعداد زیادی از دول عضو ناتو ، به اساس نظریات عامه مخالف ، در قسمت کمک‌های دیگر به افغانستان با محدودیت‌ها مواجه شده‌اند  . رابرت گیتس ، وزیر دفاع امریکا در بیانیه ماه اکتوبر خود در بریتانیا وضعیت را چنین تشریح نمود : در حقیقت ، در حالیکه دیگر کشور‌های عضو ناتو در مناطق نسبتا آرام به گزمه مشغول‌اند و یا به کمک‌های ملکی مشغول می‌باشند ، ایالات متحده و تعداد معدودی از کشور‌های عضو ناتو ، همچنان به جنگ در افغانستان ادامه داده و متقبل تلفات جانی گردیده‌اند  . سالی مک نامارا این وضعیت را کاملا غیر قابل قبول خوانده و میگوید : وزیر دفاع امریکا همچنان از ناتو تقاضا نموده است تا شکل یک مجمع سخن‌پردازی را بخود نگیرد  .  گیتس اکثریت زمان سال اول کار خود را در سال 2007 ، در مساعی برای متقاعد نمودن ناتو برای ارسال عساکر بیشتر به افغانستان سپری نمود  . ولی سال بعد آن ، وی این لحن و شیوه را تغیر داد و بنظر میرسد قبول نمود که بعضی از کشور‌های عضو ناتو ، قادر نیستند تا مشکلات خود را برای ارسال نیرو‌های بیشتر و رفع محدودیت‌های کاری شان ، حل نمایند  . به همین دلیل ، رابرت گیتس میگوید وی پیام‌های متفاوتی برای همتا‌های خود در اجلاسیه اخیر وزاری دفاع ناتو در ماه فبروری در پولند داشت  . کارشناسان میگویند افغانستان به همچو خبره گان امور ملکی ضرورت دارد تا به همان حدیکه در طرز اداره و انکشافات کمک می‌شوند به همان حد برای تعلیم و تربیه نیرو‌های امنیتی کمک شوند تا نظم و امنیت برقرار گردد  .  بنظر میرسد اروپایی‌ها از این نظر استقبال نمایند  . پروفیسور هانس بینیدک ، استاد پوهنتون دفاع ملی ایالات متحده میگوید رهبران ناتو باید سعی نمایند تا مردم خود را قانع سازند که این اتحاد برای تامین امنیت خودشان ضروری می‌باشد و توجه فقط معطوف به افغانستان نیست : مفسرین میگویند اجلاسیه ناتو می‌تواند یک مقطع مهم در زمانی باشد که اتحادیه درحال پیشروی بوده و ماموریت جدید خود را تعین می‌کند  .  ولی طبق اظهارات مفسرین ، در ابتدا ، ناتو باید آنچه را در افغانستان آغاز نموده است تمام نماید  . ستیقن پایفر ، سفیر سابق امریکا در یوکراین که فعلاعضو انستیتوت بروکنز می‌باشد میگوید سفر رئیس جمهور جدید امریکا به اروپا می‌تواند ، اگر وی کدام طرح خوب داشته باشد ، نقش مهمی داشته باشد  . و این طرحی است که مامورین ارشد حکومت امریکا هفته هاست روی آن کار می‌کنند و رئیس جمهور اوباما باید آنرا تائید نماید و بصورت متقاعد‌کننده در اجلاسیه ناتو به کشور‌های عضو ارائه نماید  . afghanistan ، nato ، gates ، robert ، kabul ، voa ، dari news