وزارت خارجه امريکا: اکثر وکلای مدافع افغانستان فاقد تعليمات حقوقی اند
در گزارش وزارت خارجه امريکا ضمن تماس به مشکلات نظام قضائی در افغانستان گفته شده است که طرز العمل هاي طولانی محاکم قسما نتيجه نارسائي شد
در گزارش‌های انجو‌های بین‌المللی تخمین‌شده‌که بیش از 50 وکیل مدافع ، 1400 قاضی و بین 2000 الی 2500 مدعی العموم انجام وظیفه می‌کنند ، اما اکثر آن‌ها فاقد تعلیمات حقوقی می‌باشند  . در طول سال 2007 ، گروه‌های بین‌المللی در فراهم کردن تعلیمات حقوقی و قضائی با بیش از 800مدعی العموم ، وکیل مدافع و مامورین مسلکی عدلی ، با وزارت عدلیه کمک کردند  . در گزارش وزارت خارجه امریکا خاطر نشان‌شده‌که تشکیل یک قوه قضائیه مستقل در قانون اساسی تضمین‌شده‌است ، اما در عمل پول کافی برای مصارف‌ان تخصیص داده‌نشده‌و تعداد مامورین‌ان کافی نیست و علاوتا معروض به نفوذ سیاسی و فساد اداری گسترده است  . فشار از جانب مامورین حکومتی ، رهبران قبایلی ، خانواده‌های اشخاص متهم ، و افرادی که با شورش بستگی دارند ، و همچنان رشوه و فساد اداری ، بیطرفی سیستم قضائی را تهدید می‌کند  . عدالت بطور غیر مساویانه و مطابق به قوانین اسلامی وعنعنات محلی ، تطبیق می‌شود  .  نظام عدلی در مراکز شهری نسبتا قویتر است ، جائیکه حکومت مرکزی قویتر است و در نواحی روستائی ضعیفتر ، که تقریبا 75 فیصد نفوس کشور در‌ان زندگی می‌کند  . در سر تا سر کشور ، محاکم ، قوای پولیس و محابس ، که بطور کامل فعالیت کنند ، به ندرت وجود دارد  .  نظام عدلی ، ظرفیت کافی ندارد تا به حجم بزرگ کار‌ها رسیدگی کند  . فقدان پرسونل شایسته در کار محاکم موانع ایجاد می‌کند  .  مقامات شهری و ولایتی و همچنان قضات از حد اقل تعلیمات لازم برخور دارند و قضاوت آن‌ها بر دانش شخصی شان از قوانین اسلامی ، رسوم قبایلی و عنعنات محلی استوار است  . در گزارش از فعالین حقوق‌بشر نقل قول‌شده‌است که در بعضی نواحی دور دست که تحت کنترول حکومت نیست ، طالبان از طریق شورا‌های محلی ، یک نظام قضائی موازی را تطبیق می‌کنند  . مجازاتی که توسط این شورا‌ها تعیین می‌شود ، شامل لت و کوب ، بدار اویختن و سر بریدن‌ها است  . گزارش وزارت خارجه امریکا در باره وضع حقوق‌بشر در افغانستان ، ضمن اشاره به استفاده قوه بیش از حد و سایر تخطی‌ها در منازعات داخلی ، می‌نویسد که دوام منازعه داخلی و ادامه قوه بیش از اندازه هلاکت افراد ملکی ، اختطاف اشخاص ، تجاوز بر زندانیان ، خساره بر دارائی‌ها و بیجا شدن باشنگان ، را ببار آورده است  . بتاریخ ششم ماه نومبر سال گذشته ، در اثر انفجار بم لا اقل 64 نفر ، بشمول شش عضو پارلمان ، اطفال و یک تعداد عابرین ، در ولایت بغلان کشته شدند  . در آنوقت گزارش داده شد که بعد از انفجار بم ، تعداد زیاد تلفات در اثر گلوله باری قوای امنیتی بر جمعیت مردم بوقوع پیوست  . ملل متحد گزارش داد که قوای امنیتی بدون تبعیض بر جمعیت مردم بی‌سلاح ، بشمول تعداد زیاد اطفال ، اتشباری کردند  .  اما هئیت‌های تحقیق از وزارت‌های داخله و عدلیه گفتند که صرف چند نفر در اثر گلوله باری تلف شدند  . در گزارش گفته‌شده‌که فعالیت دوامدار طالبان و القاعده ، منجر به جنگ‌های فرقوی بین جنگ سالاران ، و فعالیت‌های جنایت کارانه به کشتار‌های غیر قانونی و تلفات متعدد افراد غیر نظامی‌شده‌است  . تندروان ، خارجیان و کارمندان محلی انوجو‌ها را هدف قرار داده و بقتل میرسانند  .  در سال 2007 ، 143 حمله انتحاری رخ داد که با مقایسه 140 حمله در سال 2006 و پانزده حمله در سال 2005 ، یک افزایش قابل توجه را نشان می‌دهد  . شورشیان مامورین ملی و حکومتی را هدف قرار می‌دهد  .  حملات علیه اشخاص غیر محارب ، مانند مامورین حکومتی ، اهالی ، شخصیت‌های دینی معلمین و متعلمین ، هنوزهم بحیث یک تهدید باقیمانده است  . در یک گزارش ملل متحد که در جریان سال نشر گردید حاکیست که 76 فیصد هدف همه بم گذاری‌های انتحاری قوای امنیتی بین‌المللی و محلی بوده است  . در جریان سال 2007 ، عناصر ضد حکومت به حملات شان علیه رهبران مذهبی طرفدار حکومت ادامه دادند  .  طالبان لا اقل ده عالم دینی و یک تعداد اعمال خشونت بار را در داخل مساجد و تاسیسات مذهبی مرتکب شدند  . وزارت معارف گزارش داد که در اثر حملات دهشت افگنان و شورشیان به تعداد 140 معلم ، محصل و سایر کارمندان مکتب بقتل رسیدند  . در بعضی واقعات تحیقات صورت گرفت اما در پایان سال ، نتایخ‌ان واضح نشد  .  در ارتباط به اختطاف اشخاص ، در گزارش از قول مقامات گفته شد که تقریبا 90 حادثه اختطاف اشخاص در جریان سال 2007 رخ داد ، که لااقل پانزده واقعه آن به مرگ گروگان منجر گردید  . تعداد مجموع اختطاف کارمندان امداد خارجی و انجو‌ها در سال 2007 به 70 نفر رسید در حالیکه در سال 2006 صرف چند نفر‌بود  . آمر اداره امداد ملل متحد در کابل در ماه اکتوبر بطور علنی اعلام نمود که شورشیان و دسته‌های جنایت کاران 76 کارمند امداد را اختطاف ، و در جریان سال 34 کارمند امداد کشته شدند و شورشیان بر 55 کاروان امداد حمله کردند  . طالبان ، تندروان ، رهبران قبایلی و قوای امنیتی ، افراد غیر نظامی و لااقل یک ژورنالیست را برای بهره برداری سیاسی و مالی ، اختطاف کردند  . و به اساس یک گزارش کمشنر عالی ملل متحد برای پناه گزینان ، چندین قضیه مستند اختطاف و ربودن پسران جوان برای بهره برداری جنسی توسط مردان نیز ، موجود است  . موسسه جنگ و صلح گزارش دادکه این اعمال هنوز افزایش می‌یابد ، مخصوصا در شمال کشور  .