خالد حسینی: ' مردم افغانستان باید از جنگ در افغانستان ثمری ببینند'
خالد حسینی، نویسنده ممتاز کتاب پرفروش " گودی پران باز" می گوید شرایط زندگی مردم افغانستان و طاقت آنها الهامی درنوشتن کتاب تازه من است.
خالد حسینی به تازه گی پس از آنکه سه سال قبل به حیث سفیر حسن نیت اداره پناهندگان ملل متحد تعیین شد به افغانستان سفر کرد  .  در ذیل متن مصاحبه محمد احمدی از رادیو و تلویزیون آشنا صدای امریکا را می‌خوانید  . تا یک مرحله بعضا پیشرفت‌هایی را دیدم ، بعضی مردمی که دو سه سال پیش دیده‌بودم حالا کمی جابجا شده‌اند خانه بهتری دارند ، کم وبیش سرپناه دارند  .  اما متاسفانه هر بار که افغانستان می‌روم و با مهاجرین افغان ملاقات می‌کنم تاحدی متاثر می‌شوم چونکه هنوز تعداد زیادی ازمردم به آب آشامیدنی ، سرپناه ، کار ، تحصیل وکلینک دسترسی ندارند  .  وهنوز هم آسیب پذیرهستند  .  وهنوزهم بسیار خدمات اجتماعی که لازم است برای شان مهیا نیست  .  ازاین خاطر من می‌خواهم همین کار را ادامه بدهم تا مرحله یی که امکان دارد برای مردم کمک کنم  . : فعلا توجه من به سرپناه برای مهاجرین است چونکه یکی از مشکلات بسیار بزرگ ما دربخش عودت مهاجرین به وطن این است که بدون سرپناه وخانه می‌باشند وآدم متاثر می‌شود وقتی می‌بیند که خانواده‌هایی هستندکه دردشت وکوه بدون سرپناه زندگی می‌کنند ودسترسی به چیزی ندارند و به همین خاطر ما بسیار کوشش می‌کنیم به مهاجرین عودت‌کننده به وطن وبدون سرپناه ازطریق اداره پناهدگان سازمان ملل متحد برای شان سرپناه تامین کنیم  . کتاب دوم من که درباره مشکلات زنان درافغانستان است از سفری که درسال 2003 به افغانستان داشتم ، الهام گرفتم  .  در سفری که داشتم با مردمی که درسرک‌ها بودند ، از پولیس گرفته تا موچی ، یک قصاب ، یک کاگر هوتل وکارمند سازمان غیردولتی صحبت کردم  .  و ازاین مردم سوال کردم وآنها به من تشریح دادند که چطور دردوران جنگ زندگی می‌کردند و چطور زنده ماندند ومن بسیار حیران ماندم و بسیار متاثر شدم و درعین حال ، قوت وتحمل این مردم را من بسیار قابل تقدیر دیدم  .  به همین خاطر من کوشش کردم که همین داستان مردم را درکتاب خود بگویم ومخصوصا داستان زنان را چون به فکر من همه گروه‌ها صدمه دیدند اما امکان دارد که زنان ازهمه بشتر صدمه دیده‌اند  . درمورد کتاب تازه یی که روی دست دارم ، نمی‌دانم چقدر ( درموردش ) صحبت کنم کتابی است که تخیلی است یک داستان است وراجع به افغانستان است راجع به بعضی موضوعاتی که درمورد افغانستان است نوشته کنم هنوز تمام‌نشده‌است  . جوانان افغانستان یک منبع بزرگ برای افغانستان است و تا اندازه یی کشورهای کمک‌کننده به افغانستان با جوانان همکاری کنند وروی آن‌ها درمورد کار و تحصیل شان سرمایه‌گذاری وهمکاری کنند  .  چون آینده افغانستان ، جوانان هستند  . فکر می‌کنم مهم این است که مردم افغانستان ثمری ازجنگ ببینند  .  بم‌های زیاد افتاده ، مردم مردند کشته شدند ، شهید شدند ومردم باید قانع شوند که این جنگ آخر یک ثمر دارد  .  ومتاسفانه اگرمردم ( هنوز ) جنگ هست اما این جنگ باعث خدمات اجتماعی آب آشامیدنی ومثل آن نباشد ، کارنباشد مردم مایوس می‌شوند وخطرآن است که مردم شاید به گروه‌های افراطی گوش بدهند وآنها هم شاید به خوشی ازمردم افغانستان استقبال می‌کنند  .