کشف ستاره جدید در کهکشان زمین، کهکشان "راه شیری"
ستاره شناسان با استفاده از رصد خانه اکس ری چندرا و تلسکوپ رادیویی بسیار بزرگ در ایالت نیومکزیکوی ایالات متحده امریکا بقایای ستاره فوق ن
این ستاره ما فوق نور ، کهشکان ما را با یک برق نور در حدود 140 سال قبل روشن نمود  . دانشمندان در یک کنفرانس خبری در اداره فضایی ایالات متحده یعنی ناسا گفتند آن‌ها با ردیابی سرعت انبساط باقی مانده این ستاره ، ظرف بیست سال گذشته ، قادر به تخمین عمر این ستاره فوق روشنایی گردیدند  . آن‌ها گفتند این ستاره فوق نور تا 16 در صد که یک میزان بسیار زیاد است ، توسعه می‌یابد و نشان می‌دهد نسبت به آنچه که قبلا تصور می‌شد ، جوان تر باشد  . استیفان رینولدز از پوهنتون ایالت کارولینا ، دانشمندی که این مطالعه را هدایت کرده است میگوید تکنالوجی رادیویی و اکس ری دانشمندان را قادر ساخته تا از طریق میدانی متراکم از گاز و غبار به ردیابی ستاره درحال مرگ دست پیدا نمایند که قبلا این نظریه واضح نبود  . تصور می‌شود دومین و جدید ترین ستاره فوق روشنایی درسال 1680 رخ داده است  .  از آن زمان تاکنون ستاره‌شناسان آن ستاره فوق روشنایی را افزون بر 50 سال گذشته کشف کردند  .  آن‌ها در مورد این ستارهئ گمشده و بقایای آن درحال تحقیق می‌باشند  . رینولدز توضیح می‌دهد : " دانشمندان سرعت انفجار این ستاره را در دیگر کهکشان‌ها اندازه‌گیری کرده‌اند و پی بردند که کهکشان راه شیری که زمین در آن موجود است به نظر می‌رسد که در شمار ستاره فوق روشنایی درهر قرن عقب مانده است  . " کهکشان مارپیچ کلانی مثل راه شیری به نظر می‌رسد درهر قرن ، دو یا سه ستاره داشته است  .  اما این واضح است که ما در آن سهمی نداشته ایم  .  در حدود شش ستاره ظرف یک هزار سال گذشته گزارش‌شده‌است ، اما باید درحدود 20 یا 30 ستاره باشد  . اکنون این کهکشان پر از گاز و غبار است که ستاره فوق روشنایی در فاصله دور را از دید پنهان می‌سازد ، اما این بقایا هنوز امواج رادیوی و اکس ری قابل تشخیص را تولید می‌کند  . این فقدان یک معمای قابل توجه است : " کشف باقی مانده تازه از این ستاره فوق روشنایی بلا فاصله معما را حل نمی‌نماید ، اما دانشمندان می‌گویند این یک منبع مهم برای مطالعه ما است ، زیرا این هنوز بسیار تازه و پر انرژی است  .  آن‌ها می‌گویند این یک یافته مهم برای درک چرخه زندگی ستارگان در کهکشان راه شیری است  . باب کرشنیراز پوهنتون هاروارد توضیح می‌دهد که چرا ستاره فوق روشنایی برای همه ما مهم است : " ستاره فوق روشنایی این عناصر کیمیاوی را از طریق علم واقعی کیمیا با تبدیل کردن یک عنصر یعنی عناصر نور به عناصر سنگین تر می‌سازد  . بنابر این کلسیمی که در استخوان شما است و آهنی که در خون شما است ممکن است از ستاره فوق روشنایی باشد که قبل از شکل‌گیری خورشید منفجر گردیده است  . بنابراین ما همه غباری از ستارگان هستیم ، و به نظر می‌رسد برای ما منصفانه باشد اینکه بخواهیم بدانیم چگونه این عناصر زمانی که ستارگان منفجر می‌شوند شکل می‌گیرند  . " ستاره فوق روشنایی و بقایای آن‌ها اکثریت عناصر در کیهان را با توسعه هر چیز از کبالت یعنی فلز لاجورد به طلا ایجاد می‌کند و تعمیم می‌نماید  .