حسین زاده: وقتی هویتی به تو ندهند، بیشتر رقابت میکنی
زهرا حسین زاده، شاعر افغان مقیم ایران، که تاکنون دو مجموعه شعری اش به چاپ رسیده است، نمادیست از شعر جوان افغانستان در غربت.
زهرا حسین ‌زاده یا به گفته همولایتی‌هایش « جواهر »، در ولسوالی لعل و سرجنگل از توابع ولایت غور دیده به جهان گشود  .  یکساله‌بود که بدلیل جنگ داخلی در افغانستان با خانواده اش مجبور به مهاجرت به ایران و زندگی در شهر مشهد گردید  . زهرا تحصیلات خود را تا مقطع لیسانس در رشته علوم تجربی و بعد از آن تا مقطع فوق لیسانس در رشته کارشناسی ارشد فلسفه و کلام ادامه داد  .  حسین زاده برای بیش از دو دهه است که شعر مینوسد و ادبیات را راهی برای تشریک احساسات خود منحیث یک زن مهاجر انتخاب کرده است  .  او یکی از مدافعین حقوق زن و فعال مدنی نیز بشمار میرود  . آثار ادبی زهرا حسین زاده در مطبوعات ایران و افغانستان و در کتب مختلف به چاپ رسیده است  .  وی در مقالات خود اغلب به موضوعات مربوط به حقوق زنان پرداخته است  .  تاکنون دو مجموعه از اشعار وی تحت عنوان‌های « نامه یی از لاله کوهی » و « پلنگ در پرانتز » توسط انتشارات عرفان و سپیده باوران به چاپ رسیده است و یک مجموعه هم با نام « دو پاره شمایل بر پوست گوزن » آماده چاپ دارد  . حسین زاده بیشتر در غزل نویسی شهرت دارد و عضو چند انجمن شناخته‌شده‌شاعران و نویسنده گان در ایران بشمول موسسه " در دری " می‌باشد و تاکنون در بیش از یکصد رقابت و جشنواره علمی ، فرهنگ و هنری ، برنده جایزه گردیده است  . حسین زاده ، برای کمک به جامعه مهاجر افغان در ایران ، در حوزه‌های علمیه و مدارس خودگردان مهاجرین افغان منحیث معلم نیز ایفای وظیفه کرده است و بنا به دستاورد‌های زیادی که در عرصه ادبیات و شعرنویسی در این کشور داشت ، برخی از شاعران و نویسنده گان ایرانی و افغان به بحث و نقد شخصیت و آثار او پرداختند  .  او منحیث داور در چندین رقابت ادبی نیز ایفای وظیفه کرده است  . در نشست ادبی که با حضور تعدادی از شاعران ایرانی و مقام رهبری ایران برگزار گردیده‌بود ، زهرا حسین زاده شعری را در مورد رنج مهاجرین افغان را دیکلمه کرد و در پاسخ به آن ، آقای خامنه یی از جنبش ادبی افغانستان تمجید بعمل آورد  . حسین زاده میگوید ، موفقیت او در عرصه شعر نویسی از جدال او با مشکلات زندگی در مهاجرت ، زن بودن و این واقعیت سرچشمه می‌گیرد که او گرچه کشورش را در یکسالگی ترک گفته است ولی امید بازگشت به کشورش در او زنده و پا برجاست  .