ادعای پاکستان، رد آن از سوی افغانستان و امریکا
پاکستان ادعا می کند که دهشت افگنان را بدون تفکیک هدف قرار می دهد، اما مقامات افغان و امریکایی در مورد این ادعا شک و تردید دارند.
بعد از سیزده سال فشارهای دوامدار جامعه بین‌المللی به خصوص ایالات متحده ، پاکستان بالاخره در پانزدهم ماه جون 2014 ، عملیات نظامی تحت عنوان " ضرب عضب " را بر ضد تندروان در وزیرستان شمالی آغاز کرد ، عملیاتی که تا هنوز هم ادامه دارد  . این عملیات که در آن حدود سی هزار سرباز پاکستان سهم دارد ، دقیقا یک هفته پس از حمله تندروان بالای میدان هوایی جناح در کراچی صورت گرفت و هدف آن ظاهرا مبارزه بر ضد گروه‌های دهشت افگن به شمول تحریک طالبان پاکستان ، جنبش اسلامی ازبکستان ، تحریک اسلامی ترکستان شرقی ، لشکر جهنگوی ، القاعده ، جندالله و شبکه حقانی است  . شش ماه پس از عملیات ضرب عضب ، در یک اقدام انتقام جویانه ، تحریک طالبان پاکستان که به گفته مقامات پاکستان از وزیرستان شمالی به سراسر آن کشور متواری شده‌بودند ، بالای یک مکتب نظامی در شهر پشاور حمله کردند که در نتیجه آن 141 نفر که اکثر آنان اطفال مکتب‌بودند ، کشته شد  . این حمله اسلام آباد را وا داشت تا " پلان عمل ملی " را اعلام و به تعقیب آن در جنوری 2015 آنرا عملی کند  .  ظاهرا هدف این اقدام پاکسازی تندروان در سراسر پاکستان اعلام شد  . نواز شریف ، صدراعظم پاکستان ، در آن زمان اعلام کرد که کشورش دیگر میان طالبان " خوب و بد " و سایر گروه‌های دهشت افگن تفکیک قائل نخواهد شد  . عملیات ضرب عضب نقطه عطف در مبارزه پاکستان و تغییر پالیسی اسلام آباد بر ضد تندوران مستقر در آن کشور تلقی می‌شود  .  حتی حکومت افغانستان به صورت محتاطانه از آن استقبال کردند  . در عین حال ، رئیس جمهور اشرف غنی پس به قدرت رسیدن ، تلاش‌های کم سابقه را روی دست گرفت تا روابط میان کابل و اسلام آباد بهبود یابد  . اما پس از چندین حملات مرگبار در ماه‌های سرطان و اسد در کابل و سایر ولایت افغانستان ، آقای غنی خود از پاکستان انتقاد کرد و مقامات افغانستان اتهامات گذشته مبنی بر دست داشتن پاکستان در رویداد‌های خشونت افغانستان ، تکرار کردند  . مقامات عالی رتبه پاکستان از جمله سرتاج عزیز ، مشاور امنیت ملی و روابط خارجی صدراعظم آن کشور ، ادعا می‌کند که کشورش خود قربانی خشونت‌های مرگبار افراطیگرایی بوده است و روی همین دلیل ، مبارزه پاکستان در برابر دهشت افگنان ادامه دارد  . سرتاج عزیز می‌گوید " زمانی که حکومت ما در جون 2013 روی کار آمد در جون 2014 ، عملیات ضرب عزب در وزیرستان شمالی آغاز شد و به تعقیب آن در جنوری 2015 ، پلان عمل ملی آغاز گردید تا کسانیکه از وزیرستان شمالی به سراسر شهر‌های عمده کشور پراگنده شده‌اند ، پاکسازی شوند  . " آقای عزیز همچنین ادعا می‌کند که از آغاز حکومت نواز شریف ، صدراعظم پاکستان ، 20 هزار تن از دهشت افگنان در آن کشور کشته و دستگیر شده‌اند  . عاصم سلیم بجوا ، رئیس ارتباطات عامه اردوی پاکستان ، نیز در صفحه تویتر خود نیز ادعا می‌کند که از ماه جون سال گذشته تا جون امسال ، در نتیجه عملیات ضرب عزب بیش از 2700 دهشت افگن کشته‌شده‌، 9 هزار تن آنان در مناطق وزیرستان شمالی وخیبر دستگیر شده‌اند  . تائید چنین ادعا‌ها از سوی منابع مستقل دشوار است ، زیرا نظامیان پاکستان به خبرنگاران اجازه نمی‌دهند تا آزادانه به مناطقی که پاکستان ادعای عملیات نظامی بر ضد تندوران را می‌کند ، سفر کنند  . این جنرال پاکستانی همچنین گفته است که کشورش از روی حسن نیست ، 29 تن از تندروان افغان را که در ساحه گل خان واقع در مناطق قبایلی پاکستان دستگیر شده‌بودند ، به حکومت افغانستان تسلیم داده‌اند ، ولی مقامات افغانستان تا حال در قسمت دستگیری افراد وابسته به تحریک طالبان پاکستان که در ولایات کنر و نورستان فعالیت دارند ، هیچ کمکی نکرده است  . اما محمد حنیف اتمر ، مشاور امنیت ملی رئیس جمهور افغانستان ، با رد این ادعا در مصاحبه با تلویزیون 1 گفت که پاکستان صادر‌کننده دهشت افگنی است - نه افغانستان  . آقای اتمر گفت " از خاک ما دهشت افگن به پاکستان نمی‌رود ؛ از خاک آنان ( پاکستان ) به افغانستان میاید  . " در پهلوی مقامات فعلی افغانستان ، مقامات حکومت پیشین افغانستان مثل محمد عمر داودزی ، وزیر داخله حکومت حامد کرزی ، روز دو شنبه در جریان اظهارات اش در مرکز تحقیقاتی کارنیگی مستقر در واشنگتن دی سی که عملیات ضرب عضب را تلاشی برای تامین منافع پاکستان تلقی کردنه مبارزه واقعی در برابر گروه‌های دهشت افگن  . آقای داوودزی گفت : " آنان علمیات ضرب عزب را راه‌اندازی کردند و تمام دهشت افگنان را به داخل افغانستان فرستادند و شبکه حقانی را هدف قرار ندادند  . " آقای داوودزی ادعا می‌کند که هدف اصلی پاکستان از عملیات ضرب عضب ، از بین بردن گروه‌های دهشت افگن نبوده ، بلکه بیرون راندن تندروان از پاکستان به داخل افغانستان می‌باشد  .  او می‌گوید پاکستان با این اقدام تلاش می‌کند تا به جامعه بین‌المللی بگوید که دهشت افگنان در افغانستان استنه در پاکستان  . افغانستان یگانه کشوری نیست که در مورد ادعای پاکستان در مبارزه بر ضد تندروان شک دارد ، بلکه مقامات کشور‌های مختلف از جمله ایالات متحده نیز در مورد چنین ادعای پاکستان تردید دارند  . جان کمپبل ، قوماندان قوای ناتو در افغانستان ، نیز در جریان اظهارات اش در ماه اکتوبر امسال در کانگرس ایالات متحده گفت که شبکه حقانی در پاکستان هنوز هم فعالیت دارد  . جان کمپبل گفت " شبکه حقانی که در پاکستان مستقر است و از آنجا عملیات خود را سازماندهی می‌کند ، هنوز هم به مثابه خطرناک ترین نوع شورشیان است  .  این شبکه بزرگترین خطر را متوجه قوای ائتلاف می‌سازد و برای القاعده هنوز هم تسهیلات فراهم می‌کند " . علاوه بر آن ، بر اساس آخرین گزارش وزارت دفاع امریکا ، شورشیان افغان هنوز هم در پاکستان پناهگاه‌های امن دارند و اسلام آباد از طریق همین شورشیان ، جنگ نیابتی در افغانستان را رهبری می‌کند تا در برابر نفوذ هند در افغانستان جنگ زده ، موازنه ایجاد گردد  . در عین حال ، عاصم سلیم بجوا ، جنرال پاکستانی ، نیز به گونه ضمنی تائید می‌کند که اردوی کشورش گروه‌های خاص را هدف قرار داده‌اند  . جنرال بجوا گفت " هر سازمان دهشت افگن باید به مثابه تهدید تلقی شود و محو گردد ، ولی قسمی که شما می‌دانید ، در اغلب موارد ما بر ضد سازمان‌های که فعالیت آنان ممنوع‌شده‌است ، مبارزه می‌کنیممثل تحریک طالبان پاکستان  . " مقامات پاکستانی می‌گویند که آنان بدون تفکیک تندروان هدف قرار می‌دهند ، ادعای که به صورت کل مورد شک تحلیلگران نیز قرار دارد  . تحلیلگرانی چون لیزا کورتیس ، از بنیاد پژوهشی هریتیج مستقر در شهر واشنگتن دی سی ، با مقامات افغان و امریکایی در قبال ادعای پاکستان هم سو است  .  او می‌گوید که پاکستان هنوز هم میان گروه‌های دهشت افگن تفکیک قایل است  . لیزا کورتیس گفت " آنان بر ضد تحریک طالبان پاکستان که تهدید به دولت پاکستان است ، مبارزه می‌کنند ، ولی برای آنعده از گروه‌های دهشت افگنی که منافع استراتیژیک پاکستان را در منطقه تامین می‌کنند ، پناهگاه فراهم می‌کنندمثل شبکه حقانی ، لشکر طیبه و سایر گروه‌ها  . " شکریه بارکزی ، عضو ولسی جرگه افغانستان ، با خانم کورتیس نیز هم نظر است  . بارکزی گفت " پاکستان در یک وقت نباید دو گونه دهشت افگنان را در قانون خود بگنجاند به گونه که یکی را دوست و دیگر را دشمن بداند  .  فعالیت‌های دهشت افگنی هم نمی‌تواند دو گونه باشد که یک عده که فعالیت دهشت افگنی می‌کند ، تحت حمایت پاکستان قرار بگیرد و عده دیگر که عین فعالیت را انجام می‌دهد ، مورد غضب قرار بگیرد " . مقامات سیاسی و نظامی پاکستان ادعا کرده‌اند که از آغاز عملیات ضرب عزب ، 20 هزار تن از دهشت افگنان در آن کشور کشته و یا دستگیر شده‌اند  . اما احمد سعیدی ، دیپلومات پیشین افغانستان در پاکستان ، می‌گوید که همه افراد کشته‌شده‌در عملیات اردوی پاکستان دهشت افگنان نیستند  . آقای سعیدی گفت " حدود یک تا یک و نیم هزار ملک ، ارباب و سران قبایل را کشته‌اند  .  دوم شخصیت‌های با نفوذ را کشتند  .  سوم آزادی خواهانی را کشتند که مساله پشتونزم را مطرح می‌کردند و از پنجابی‌ها اطاعت نمی‌کردند و بالاخره یک تعداد دهشت افگنان که از آی اس‌ای اطاعت نمی‌کردند ، کشته شدند " . مشاور امنیت ملی صدارعظم پاکستان تائید می‌کند که مبارزه بر ضد گرو ه‌های دهشت افگن در آن کشور تعلل صورت گرفته است و این مبارزه باید سال‌ها قبل در پاکستان آغاز می‌گردید ، اما با آنهم ادعا می‌کند که عملیات نظامی آن کشور در برابر گروه‌های دهشت افگن به خصوص در وزیرستان شمالی ، با دست آورد‌های قابل ملاحظه همراه بوده است  . آقای عزیز گفت " در نو ماه گذشته ما دست آورد‌های قاطع داشتیم به خصوص در وزیرستان شمالی که تمام دهشت افگنان فابریکه‌های مواد انفجاری ایجاد کرده‌بودند ، محل برای پرورش انتحار‌کنندگان داشتند  .  حالا همه آنان تخریب شدند  .  ولی تعداد از آنان در سراسر کشور پراگنده شده‌اند " . جاوید کوهستانی ، تحلیلگر مسایل سیاسی و نظامی افغانستان تائید می‌کند که پاکستان در گذشته و حال در برابر گروه‌های دهشت افگن و تندرو مثل شبکه القاعده و تحریک طالبان پاکستان مبارزه کرده و متقبل تلفات نیز‌شده‌است ، ولی تندروان که منافع پاکستان را تامین می‌کنند ، مورد حمایت استخبارات نظامی پاکستان قرار گرفته اندمانند طالبان افغان و شبکه حقانی  . آقای کوهستانی گفت " هدف پاکستان مبارزه تنها با کسانی بوده است که به منافع پاکستان آسیب میرساندند  .  اما به آنعده از طالبان که در افغانستان ، هند و منطقه کشمیر حملات دهشت افگنی را انجام می‌دهند ، با آنان کار نداشته است  . " مقامات سیاسی و نظامی امریکا بار‌ها به صورت مستقیم و غیر مستقیم پاکستان را متهم بر حمایت شبکه حقانی و سایر گروه‌های تندرو مستقر در آن کشور کرده‌اند ، ولی مایک مولن ، لوی درستیز پیشین قوای نظامی امریکا ، به این ادعا‌ها صراحت داد  . آقای مولن گفت " شبکه حقانی به مثابه بازوی واقعی سازمان استخبارات پاکستان یا آی اس آی عملی می‌کند "  . اما حالا جنرال بجوا ، رئیس ارتباطات اردوی پاکستان ، در نوامبر 2014 به صدای امریکا گفت که با راه‌اندازی عملیات ضرب عضب ، بحث مقصر دانستن پاکستان مبنی بر عمل نکردن در برابر تندوران ، خاتمه یافته است  . آقای بجوا گفت " پاکستان همیشه بخاطر عمل نکردن بر ضد پناهگاه‌های دهشت افگنان در وزیرستان شمالی مقصر دانسته می‌شد و استدلال این‌بود که دهشت افگنان از آنجا با عبور از سرحد حملات را در افغانستان راه‌اندازی می‌کنند  .  با آغاز عملیات در وزیرستان شمالی ، این بحث بسته‌شده‌است "  . ولی آقای سعیدی با ابراز شک در مورد ادعای آقای این جنرال نظامی را مورد سوال برده ادعا می‌کند که گروه‌های دهشت افگن مثل شبکه حقانی هنوز هم مورد حمایت پاکستان قرار دارد  . آقای سعیدی گفت " تردید وجود ندارد که همین لحظه گروه حقانی در میرانشاه و وزیرستان شمالی حضور دارد  .  در منطقه تانک پشاور ، دفتر حافظ گل بهادر است  .  دفاتر حکیم الله محسود و بیت الله محسود عملا وجود دارد  .  بزرگان آنان در اسلام استند  .  ولی سرمایه‌گذاری که آی اس آی می‌کند اول بالای شبکه حقانی است ، لشکر طیبه که حالا به جمعیت الدعوت یاد می‌شود ، تا اندازه جهش محمد را تقویت می‌کند و طالبان افغانستان را نیز حمایت می‌کند  . " ده‌ها گروه تندرو و دهشت افگن در پاکستان فعالیت دارد ، اما تعداد اندکی از این گروه شامل لیست سیاه ایالات متحده و شورای امنیت ملل متحد می‌گردد که شامل شبکه القاعده ، تحریک طالبان پاکستان ، شبکه حقانی ، جهش محمد ، لشکر طیبه ، جماعت اسلامی ، لشکر جهنگوی ، سپاه محمد ، جندالله ، لوای عبدالله اعزام می‌شود  . اما به نظر مقامات امریکایی و آگاهان ، طالبان افغان و شبکه حقانی ، بیش‌ترین حمایت آی اس آی را با خود دارند  . جنرال جان کمپبل ، می‌گوید تندروان از کشور‌های مختلف در افغانستان مصروف فعالیت تخریبی‌اند ، ولی افزود که شماری دقیق تندوران خارجی که در آن کشور فعالیت دارند ، معلوم نیست  . جنرال کمپبل گفت " آنچه را در رسانه‌های آزاد مشاهده کرده‌ام ، تعداد گروه داعش در افغانستان بین یک تا سه هزار نفر است و در طول سال‌های متمادی بین 20 تا 80 هزار جنگجویان طالب در افغانستان فعال بوده‌اند  .  ولی دشوار است تا میان طالبان جنگی و کسانی که با آنان همسویی دارند ، تفکیک قائل شد  . " مقامات امنیتی افغان مثل محمد حنیف اتمر ، مشاور امنیت ملی رئیس جمهور افغانستان در مصاحبه با تلویزیون 1 در کابل گفت که اکثر تندروان داعش در ولایت ننگرهار را نیز پاکستانی‌ها تشکیل می‌دهند  . آقای اتمر گفت : " هشتاد در صد گروه دهشت افگن داعش در ولایت ننگرهار ، پاکستانی استند  .  این سوالی است که پاسخ آنرا باید پیدا کرد  . " اما جسن کمپبل ، پژوهشگر در مرکز تحقیقاتی رند کارپوریشن مستقر در واشنگتن دی سی ، به این باور است که پاکستان در مقایسه با سایر گروه‌های تندرو ، طالبان را ترجیع می‌دهد ، زیرا به باور او اسلام آباد با این گروه سابقه طولانی دارد  . آقای کمپبل گفت " اگر قرار باشد که یک گروه شورشی مخالف در افغانستان وجود داشته باشد ، پاکستان طالبان را ترجیع میدهدحتی حالا که ملا عمر نیست ، برای آنان تا اندازه کمک می‌کند ؛ برای آنان پناهگاه فراهم می‌کند و از نفوذ قابل ملاحظه بالای آنان برخوردار است  . " ولی نواز شریف ، صدراعظم پاکستان ، در جریان سفر اخیرش به واشنگتن دی سی گفت که حکومت او برای طالبان به شمول شبکه حقانی اجازه نخواهد داد تا از قلمرو آن کشور استفاده کند  . اما مثل سایرین مقامات پیشین حکومت مثل محمد عمر داودزی ، وزیر داخله حکومت حامد کرزی ، می‌گوید که پناهگاه‌های تندروان و دهشت افگنان هنوز هم پاکستان فعال است  . ریشه مشکلات در پاکستان است  .  پناهگاه‌های امن دهشت افگنان در پاکستان است  .  رهبری طالبان ، شورای کویته ، شورای پشاور ، شورای میرانشان شورا همه در پاکستان مستقر است  . " مثل شبکه حقانی ، طالبان نیز مسولیت حملات بمی و انتحاری را در افغانستان بر عهده می‌گیرد ، ولی فقط شبکه حقانی در لیست سیاه امریکا دخیل استطالبان از این امریکا مستثنی است  . اما وحید مژده ، تحلیلگر سیاسی افغان ، می‌گوید که طالبان و شبکه حقانی دو رخ یک سکه استند  .  آقای مژده گفت " هیچ کس نمی‌تواند ثابت کند که گروه حقانی جدا از طالبان است  .  تا امروز چنین کار صورت نگرفته است ، چنانچه بعد مرگ ملا محمد عمر دیدیم که سراج الدین حقانی به حیث معاون رهبر جدید طالبان مطرح می‌شود  . " مقامات و کارشناسان به صورت کل ادعا می‌کنند که گروه‌های تندرو و دهشت افگن در نقاط مختلف پاکستان فعالیت دارند  .  ولی تمرکز بیشتر این گروه‌ها در پشاور ، کویته ، منطقه چمن ، کراچی ، وزیرستان شمالی ، کرم اجنسی ، منطقه پشتون خواه و حتی در بخش‌های از وزیرستان جنوب هنوز هم گروه‌های افراطی فعالیت دارند  . این تندروان بیشتر از مرز‌های جنوب غرب ، جنوب غرب ولایت نیمزوز ، ولایت جنوبی چون هلمند ، جنوب غرب ، جنوب شرق ، شرق و شمال شرق وارد افغانستان می‌شوند  . بیش‌ترین فعالیت تندروان در ولایات جنوب هلمند ، قندهار ، زابل ، ارزگان ، غزنی ، میدان وردک ، ولایات جنوب شرق لوگر ، پکتیا ، پکتیکا ، خوست ، ولایت شرقی کنر ، نورستان ، ننگرهار ، ولایت شمالی چون تخار ، کندز ، بغلان ، فاریاب ، سرپل و ولایت شمال شرقی بدخشان فعالیت دارند  . به باور تحلیلگران چندین دلیل در این مورد وجود دارد  .  اول ، تندروان به حمایت استخبارات و نظامیان پاکستان وارد افغانستان می‌شوند  . دوم ، سرحد طولانی میان دو کشور است که طول آن به بیش از 2400 کیلو متر می‌رسد و افغانستان فاقد قوای سرحدی قوی است تا جلو ورود آنان را بگیرد  . سوم ، تندروان با استفاده از روابط تاریخی و فرهنگی اقوام دو طرف خط دیورند ، سو استفاده کرده وارد افغانستان می‌شوند  .  چهارم ، عدم همآهنگی میان ادارات امنیتی و استخباراتی افغانستان  . بالاخره ، موجودیت فساد اداری در نهادی‌های امنیتی از جمله عوامل عمده است که تندروان را قادر می‌سازد تا داخل افغانستان شوند  . مقامات پاکستانی به شمول سرتاج عزیز می‌گویند که پاکستان خود قربانی خشونت‌های مرگبار بوده و اگر کابل بخواهد ، اسلام آباد در از سر‌گیری مذاکرات صلح میان طالبان و نمایندگان حکومت افغانستان وساطت خواهد کرد  . ولی مقامات افغانستان به شمول رئیس اجرائیه آن کشور ، در پاسخ گفتند که آنان فقط خواهان متوقف کردن حمایت پاکستان از طالبان و گروه‌های دهشت افگن مثل شبکه حقانی اندنه بیشتر از آن  . پس از ایجاد حکومت جدید در کابل ، محمد اشرف غنی ، رئیس جمهور افغانستان ، به صورت واضح اعلام کرد که کابل و اسلام آباد در " یک جنگ اعلام ناشده " در برابر همدیگر قرار داشته است و این وضیعت باید پایان یابد  . محمد حنیف اتمر ، مشاور امنیت ملی افغانستان ، در آخرین مصاحبه اش با تلویزیون یک گفت که کشورش می‌خواهد با پاکستان صلح کند ، اما صلح با شرایط خاص  . محمد حنیف اتمر گفت " در چهارده سال گذشته ، پاکستان و رهبری آن کشور ادعا می‌کرد که این رهبر و دولت افغانستان است که با ما صلح نمی‌خواهد  .  این‌ها استند که در مورد صلح با ما صادق نیستند  .  ما به مردم پاکستان و جهان نشان دادیم که افغانستان واقعا می‌خواهد با پاکستان صلح کند ، مشروط بر اینکه پاکستان اجازه ندهد که از خاک آن کشور دهشت افگنان بر ضد مردم ما جنگ را ادامه بدهد  . " آقای عزیز می‌گوید که پاکستان طالبان را کنترول نمی‌کند ، ولی بالای آنان از نفوذ برخوردار است ، زیرا خانواده‌های طالبان در پاکستان به سر میبرند و هرگاه آنان مذاکرات صلح را رد کنند ، پاکستان طالبان از پاکستان اخراج خواهد کرد  . لیزا کورتس با اظهارات آقای عزیز تا اندازه موافق است ، ولی می‌گوید که پاکستان از نفوذ که بالای طالبان داشته است ، در روند صلح افغانستان استفاده نکرده است  . خانم کورتس گفت " آنان از نفوذ قابل ملاحظه بر طالبان برخوردار‌اند که از آن استفاده نمی‌کنند  .  بیبینید ، آنان می‌توانستند رهبران طالبان را دستگیر کنند ، مانع سفر و ملاقات‌های آنان می‌شدند  . " جنرال کمپبل همچنین گفت که او در سطوح مختلف از قصر سفید گرفته تا وزارت دفاع امریکا تلاش کرده تا مقامات ایالات متحده بالای پاکستان فشار وارد کند تا برای شبکه حقانی پناهگاه امن فراهم نکند  .  او تاکید می‌کند که فشار بالای پاکستان در این عرصه تا زمانی ادامه یابد که پاکستان دست از حمایت آن گروه بکشد  . کارشناسان سیاسی و نظامی به صورت کل در مورد مذاکرات صلح با طالبان و طرز دید و عمل‌کرد پاکستان در قبال افغانستان وحدت نظر دارند  .  آنان می‌گویند که با در نظر داشت موقف گیری‌های قبلی طالبان در مورد مذاکرات صلح ، تضاد میان گفتار و کردار پاکستان در قبال روند صلح افغانستان ، کابل نباید متکی به مذاکرات صلح باشد  . بر عکس آنان پیشنهاد می‌کنند که جامعه بین‌المللی قوای افغانستان را تقویت بیشتر کنند تاآنان قادر شوند که به زبان خود شورشیان که به گفته آنان زبان جنگ است ، پاسخ محکم بدهند  . به گفته آنان چنین کار ، شورشیان به شمول طالبان را وا خواهد داشت تا تن به مذاکرات صلح بزنند  . در عین زمان ، قوای ناتو به خصوص ایالات متحده برای پاکستان تفهیم کند که افغانستان را تا زمانی ترک نخواهند کرد که امنیت در آن کشور تامین گردد  .  آنان استدلال می‌کنند که این‌گونه پالیسی موجب خواهد شد که مقامات پاکستان به خصوص نظامیان آن کشور پالیسی شان را در قبال افغانستان ، تغییر دهند  . ولی چنین کار به دلیل موقفگیری‌های ظاهرا قاطع ایالات متحده و طالبان دشوار به نظر می‌رسد  .  اخیرا مقامات امریکایی اعلام کردند که آنان تا زمانی در افغانستان باقی خواهند ماند که صلح در آن کشور تامین شود ، ولی طالبان گفته‌اند که صلح تا زمانیکه قوای خارجی در افغانستان باشد ، تامین نخواهد شد و آنان به جنگ شان ادامه خواهند داد  . خالد مفتون ، به عنوان تهیه‌کننده گزارش‌های تحلیلی و گوینده خبر ، کارش را از ابتدای سال 2014 در رادیو صدای امریکا در واشنگتن آغاز کرد  .  خالد پیشتر از این ، حدود 10 سال در رسانه‌های بین‌المللی مختلف به شمول خبرگزاری آلمان درکابل و رادیو آزادی در پراگ کار کرده‌بود  .  خالد مفتون سند لیسانس حقوق و علوم سیاسی را از دانشگاه کابل دریافت کرده و سند ماستری را در رشته مدیریت عامه از انستیتوت مطالعات بین‌المللی مونتری کالیفرینای امریکا کسب کرده است  .