امام علی رحمان از توصیف زیاد شخصیت اش بیزار شد
امام علی رحمان، رئیس جمهور تاجیکستان دستور داده است که دیگر هیچ هنرمند تاجیک در مدح و ستایش از وی آهنگ نخواند.
تلویزیون دولتی تاجیکستان پنجشنبه ( 21 فبروری ) گزارش داد که آقای رحمان به خاطر " اشتهار بیش از حد از شخصیت اش " از ورای آهنگ‌ها " ابراز نگرانی " کرده است  . در این گزارش آمده است " رئیس جمهور به رهبری کمیته نشراتی رادیو و تلویزیون دستور داده است تا در عوض ستایش از وی ، کار خستگی ناپذیر مردم ، دستآوردهای عمده کشور و طبیعت منحصر به فرد این سرزمین کهن ( تاجیکستان ) را برجسته کنند " . اشتیاق شدید آقای رحمان به تشریفات تجملی و پرهزینه همواره در شبکه‌های اجتماعی بازتاب یافته و شماری از کاربران بر آن انتقاد ورزیده‌اند  . ستایش از شخصیت رئیس جمهور نه تنها درتاجیکستان بلکه در اکثر کشورهای آسیای مرکزی به روال عادی مبدل‌شده‌است  . در اوزبیکستان ، در همسایگی تاجیکستان نیز مقام‌ها با شمار روز افزون آهنگ و ترانه‌هایی که در وصف شوکت میرزایف ، رئیس جمهور آن کشور سروده می‌شود ، محتاطانه برخورد کرده‌اند  . پس از آنکه یک هنرمند اوزبیک آهنگ " سلفی با رئیس جمهور من " را در وصف آقای میرزایف سرود ، اداره موسیقی اوزبیکستان در هفته روان گفت که رئیس جمهور " به اشتهار هنرمندان نیاز ندارد " . آهنگ " سلفی با رئیس جمهور من " که باربار از مشهورترین تلویزیون آن کشور نشر شد ، با انتقادات گسترده کاربران اوزبیک در شبکه‌های اجتماعی روبرو شد  . پیش از رهبران تاجیکستان و اوزبیکستان ، قربان‌قلی بردی محمدوف ، رئیس جمهور ترکمنستان به محض پیروزی در انتخابات 2006 آن کشور از مقام‌ها و رسانه‌ها خواست تا مدح و ستایش از وی را متوقف کنند  . با اینحال در سال 2015 تندیس بزرگ برونزی آقای محمدوف سوار بر اسپ که سطح آن با طلای 24 قیراط مستور‌شده‌است ، در شهر عشق آباد ، مرکز آن کشور قامت بلند کرد  . اما پیش از وی ، صفر مراد نیازوف ، رئیس جمهور پیشین ترکمنستان که خود را رهبر ترکمن‌ها می‌خواند به تجمل پرستی مشهور شده‌بود  . تندیس بزرگ طلایی نیازوف در زمان زعامت وی در مرکز شهر عشق آباد ساخته شد  .  این مجسمه بزرگ طلایی از زمان طلوع تا غروب رخ به آفتاب داشته و موازی با موقعیت آفتاب در طول روز حرکت می‌کرد  . آقای محمدوف پس از رسیدن به قدرت تندیس طلایی رئیس جمهور فقید ترکمنستان را از مرکز به حومه شهر انتقال داد  . اکثر رهبران کشورهای آسیای میانه به شمول آقای رحمان و رئیس جمهور میرزایف برای کم و بیش دو دهه در قدرت باقی مانده‌اند ، از سوی شماری از سازمان‌های جهانی حقوق‌بشر به استبداد و سرکوب مخالفان سیاسی متهم شده‌اند  .