مصاحبه با خانم شرل بنارد (خانم زلمی خلیل زاد) از موسسه تحقیقاتی رند
شرل بنارد، همسر داکتر زلمی خلیلزاد سفیر و نماینده ایالات متحده در سازمان ملل، آثار  تحقیقاتی زیادی  دارد که اکثر  آنها در مورد افغانستا
مطالعات و تحقیقات بانک جهانی و نقش زنان افغانستان درعرصه‌های توسعه و امنیت آنکشور بانک جهانی چه تدابیری را برای سهیم ساختن زنان در فعالیتهای اجتماعی پیش گرفت و نتایج آن چه‌بود  ؟ آن‌ها مطالعاتی روی فساد اداری انجام دادند که نشان میداد اداره مثل اداره پولیس و یا هراداره‌ای دیگر که مشکل فساد اداری دارد ، اگر حد اقل 35 تا 45 فیصد زنان در آن اداره شامل بوده است ، فساد اداری هم کمتر دیده‌شده‌است  . مسوولین باید هنگام استخدام ، این استراتیژی را مدنظر داشته باشند  .  چیز دیگریکه بانک جهانی انجام داد این‌بود که آن‌ها وقتی زنان را در عرصه‌های مختلف سهیم ساختند ، آن‌ها دقت نمودند تا این سهم‌گیری برای مردم و جامعه افغانستان قابل قبول بوده و با نیازهای فرهنگی جامعه مطابقت نماید  . نقش دختران و پسران جوان افغان در توسعه ساحات اجتماعی و سیاسی کشور چه بوده است  ؟ من نگران‌بودم که بعد ازین همه سالها جنگ و خانه جنگی‌ها ، زنان را اکثرا افسرده و غیرفعال یابم ، لیکن چنین نبود  .  من آن‌ها را بطور عجیبی پر انرژی و خلاق و آماده‌ای آغاز یک زندگی نو یافتم  . جامعه بین‌المللی تلاش کرد تا مکاتب بیشتری بروی مردم باز شود ، لیکن فکر میکنم باید کارهای بیشتری انجام شود تا مردم بخصوص جوانان را در رشد اقتصادی کشور سهیم سازند  . من فکر میکنم بخشی ازین عملیه نتیجه حملات طالبان و ناآرامی‌های است که جوانان را مایوس میسازد  .  لیکن بعقیده من ، آن‌ها باید توجه خود را روی ایجاد فرصتها و امکانات کاری متمرکز سازند و برای مردم امکانات تعلیمی ، فرهنگی و بخصوص اقتصادی فراهم نمایند  . افغانستان کشوریست محاط به همسایگان دارای قدرت ذروی که یکی آن‌ها می‌تواند ایران باشد  .  شما آینده افغانستان را در منطقه چگونه ارزیابی میکنید  ؟ من فکر میکنم افغانها بیشتر از این ناحیه نگران‌اند که بار دیگر به باد فراموشی سپرده شوند ، و همه راه خود را گرفته و بروند ، و با مشکلات خود ، بحال خود رها شوند  .  این واقعا خطری نیست که وقوع آن تحقق یابد ، صرف بخاطر موقعیت ستراتیژیکی افغانستان ازنظر همسایگان آن  . بهترین فرصت برای افغانستان این است که مرکز ثبات و تحکیم امنیت در منطقه باشد  .  جائیکه مردم بتوانند از کشورهای دیگر به دان جا رفته سرمایه‌گذاری کنند ، با آن‌ها مراوده نموده ارتباط دوستی و همکاری را با افغانها مستحکم سازند  .  افغانستان خواهان همکاری با جامعه‌ای بین‌المللی است  . طی مراحل انکشافی و توسعه این کشور چه نوع خطراتی متوجه زنان بوده و آیا مفاد اشتراک آنان در عملیه‌ای پیشرفت بر خطرات موجوده غالب بوده است  ؟ اشتراک زنان در دستگاه پولیس از طرف اکثریت مردم و فرهنگ جامعه ، حتی قدرتهایی افراطی ، مورد تائید قرارگرفته است  .  بطور مثال ، اگر خانمی با مشکلی روبروست ، بسیار ساده تر خواهد‌بود که یک پولیس زن با او صحبت کند ، نسبت به یک مرد پولیس  .  و یا بعضا ضرورت میافتد که یک خانه تفتیش و بررسی شود و یا شخصی مورد تلاشی قرار گیرد و اگر آن شخص زن باشد ، سهل تر است که برای رفع نگرانی همه جوانب این تفتیش را پولیس زن انجام دهد  .  پس سهم زنان در قوای پولیس ضرورت مبرم جامعه می‌باشد  . بعد از آنکه آقای خلیلزاد همسر شما افغانستان را ترک گفت ، امنیت تا اندازه‌ای نسبت به قبل خرابتر شد و تعداد انفجارات بمبهای انتحاری افزایش یافت  .  آیا به عقیده شما افغانستان برای ایالات متحده به یک عراق دیگر مبدل خواهد شد  ؟ شرایط مثبت در افغانستان این است که شما در افغانستان با جامعه‌ای سروکار دارید که طرفدار حکومت نو شان ، تغیرات نو و دموکراتیک ، و امید وار یک افغانستان با ثبات هستند  .  واقعا نمیخواهند خشونت باز گردد و یقینا خواستار امنینت پایدار درکشور شان هستند  .  پس شما در افغانستان با موقف بمراتب بهتر از عراق روبرو هستید  . من فکر میکنم افغانستان در موقف بسیار جلوتر از سعی در ساختار ملی قرار دارد  .  در عراق حتی موضوع ساختار ملی مطرح نیست ، هنوز در موقف بعد از معضله قرار ندارد و شما هنوز در عراق شاهد اختلافات و خشونتهای روز افزون هستید  . شما به افغانستان بوده‌اید  .  اگر اشتباه نکنم باری خاطر نشان نمودید که افغانستان به بازسازی نی ، بلکه به ساختار اساسی ضرورت دارد  .  به عقیده شما با فقدان امنیت و یا امنیت کامل در کشور چه مدت زمانی را این ساختار در برخواهد گرفت  ؟ شما کشوری دارید که بعد از سالهای جنگ با طالبان و خانه جنگی‌ها در سطح بسیار پائین انکشاف و توسعه قرار گرفته است وزیر بنای آن که زمانی رویهمرفته خوب‌بود و کشور میتوانست با این یک زیربنا بسوی ترقی و پیشرفت سوق داده شود  .  این کشور کامل تخریب‌شده‌است ، پس ما واقعا از نقطه آغازمیکنیم که آنچه ضرورت‌بود ، تا زیربنای یک سیستم مدرن را بسازد در دست نیست و قبل از درک این مسله وقت تلف‌شده‌است  .