صلیب سرخ: مردم در کابل هنوز هم وسایل خانه های شان را می فروشند تا غذا بخرند
سرحرییس کمیتهٔ بین المللی صلیب سرخ در افغانستان روز دوشنبه ششم جون (۱۶ جوزا) گفت که افغان ها هنوز هم در کابل اسباب و لوازم خانه های شان را می فروشند تا در عوض مواد خوراکی بخرند. 
ایلوی فیلیون در تویتی نوشته است که " در کابل هنوز هم مردم بیشتر را می‌بینیم که وسایل خانه‌های‌شان را می‌فروشند تا پول به دست بیاورند و بر سفره‌های خود غذا فراهم کنند  .  عمیق تر شدن بحران اقتصادی میلیون‌ها افغان را به فقر می‌کشاند  .  ما بدون بسیج کامل جامعهٔ بین‌المللی نمی‌توانیم چنین بحران را مهار کنیم  . " در همین حال ، امرالله صالح ، معاون نخست رییس‌جمهور پیشین افغانستان ، در واکنش به اظهارات آقای فیلیون در صفحهٔ تویتر خود نوشته است که این مقام کمیتهٔ بین‌المللی صلیب سرخ فقط بخشی از مشکلات مردم را بازتاب داده است  . صالح با باز نشر تویت فیلیون در صفحهٔ تویتر خود نوشته است : " با تمام احترام ، در نسخهٔ که فیلیون ، عامل عمده و غیرقابل انکار گم‌شده‌است ، یعنی مشروعیت [ طالبان ] و حمایت داخلی [ مردم از طالبان ] .  طالب نظامی دست نشانده ، کرامت انسانی افغان‌ها را کاهش داده است  .  غذا یگانه مواد گمشده نیست  .  اگر تاریخ یک درس باشد ، آنان [ طالبان ] دوام نخواهند کرد  . " اظهارات فیلیون در مورد افزایش بحران اقتصادی افغان‌ها در حالی بیان‌شده‌است که کشور‌ها و سازمان‌های مختلف بین‌المللی از جمله ملل متحد و بانک جهانی بار‌ها از وخیم تر شدن بحران اقتصادی و بشری در افغانستان هشدار داده‌اند  . پس از مسلط شدن طالبان ، مردم افغانستان نه تنها با فقر کم‌سابقه مواجه شده‌اند ، بلکه با کمبود غذا نیز دست و پنجه نرم می‌کنند  .  سازمان‌های بین‌المللی هشدار داده‌اند که در حال حاضر ، گرسنگی و قحطی میلیون‌ها نفر از جمله کودکان را در این کشور تهدید می‌کند  . بر اساس آمار ملل متحد ، در حال حاضر ، حدود 24 میلیون شهروند افغانستان گرسنگی حاد را تجربه می‌کند و 95 درصد مردم این کشور غذای کافی برای خوردن ندارند  . این سازمان همچنین گفته است که 10 میلیون کودک افغان برای زنده ماندن به کمک‌های فوری نیاز دارند  . پس از مسلط شدن طالبان در اگست 2021 ، نه تنها کمک‌های جامعهٔ بین‌المللی بر افغانستان جنگ‌زده به‌طور قابل ملاحظه کاهش یافت ، بلکه تا حال هیچ کشوری این گروه را به رسمیت نشناخته است ، به شمول پاکستان که حامی اصلی طالبان پنداشته می‌شود  . نقض حقوق‌بشر ، وضع مقررات سختگیرانه به خصوص وضع محدودیت بر فعالیت زنان و دختران از جمله حق تحصیل و کار ، ادعای کشتار قوای امنیتی حکومت پیشین ، سرکوب فعالان جامعهٔ مدنی از جمله ژورنالستان ، عدم ایجاد حکومت همه شمول و فراگیر و در نهایت ادامهٔ روابط طالبان با گروه‌های تندرو از جمله القاعده از جمله عوامل عمده‌ای است که سبب‌شده‌تا حال هیچ کشوری ادارهٔ طالبان را به رسمیت نشناسد  .