جرگۀ مشورتی صلح با چه خواست‌ها و سفارش‌های پایان یافت؟
اعضای جرگه مشورتی صلح، سفارش‌های شان را در خصوص گفتگوهای صلح در قالب یک قطعانۀ ۲۳ ماده‌ای به حکومت افغانستان، طالبان و  کشورهای دخیل در روند صلح، ارائه کردند.​
تلاش برای ترغیب طالبان به گفتگوهای صلح ، حفظ نظام کنونی ، حفظ دستاوردهای هجده سال گذشته ، خروج مسئولانه نظامیان خارجی پس از توافقات صلح ، و ایجاد دفتری برای طالبان در داخل افغانستان از خواست‌های کلیدی اعضای جرگه مشورتی صلح‌بود که در این قطعنامه درج‌شده‌است  . جرگه مشورتی صلح رایزنی‌های چهار روزه‌اش را روز جمعه ( 13 ثور ) در حضور رئیس جمهور غنی پیشکش کرد  .  در این قطعنامه آمده است : 1 - اشتراک‌کنندگان متعهد‌اند که برای آوردن صلح تلاش کنند  . 2 - اعضای جرگه از طالبان می‌خواهند که با در نظرداشت پیامد‌های ناگوار جنگ و خون‌ریزی به صدای مردم افغانستان گوش داده و از دشمنی دست بردارند  . 3 - یکی از عوامل بزرگ جنگ ، برداشت و قرائت‌های متفاوت از دین اسلام است  .  باید دولت طالبان و عالمان دینی دیدگاه‌های شان را از قرائت اسلام واحد سازند  . 4 - دولت افغانستان و طالبان به صدای مردم گوش داده و برای پایان خشونت‌ها سر از آغاز ماه مبارک رمضان ، آتش بس فوری و دایمی را عملی کنند  . 5 - نظام " جمهوری اسلامی " دستاورد بزرگ افغان‌ها است ، استقرار و استحکام صلح در افغانستان باید با حفظ نوعیت نظام کنونی صورت گیرد  . 6 - قانون اساسی افغانستان حفظ گردد و اما در صورت لزوم دید تعدیل برخی مواد آن از طریق میکانیزم اصولی و پسندیده در این قانون بعد از تواق صلح انجام شود  . 7 - حقوق اساسی اتباع افغانستان ، به شمول حقوق زنان و کودکان ، حق مشارکت سیاسی و مدنی ، حق آزادی بیان ، تعلیم و تربیه ، دسترسی به کار و خدمات عامه حفظ گردد  . 8 - تحکیم و تداوم صلح پایدار نیازمند نهادهای امنیتی و دفاعی افغانستان است و باید این نهاد‌ها حفظ شوند  . 9 - طرف‌های درگیر و کشورهای دخیل در پروسه صلح ، باید در تفاهم زمینه باز نمودن دفتر سیاسی طالبان را در افغانستان فراهم کنند  . 10 - دولت افغانستان در هماهنگی نزدیک با جامعه جهانی بعد از تفاهم میان تمام جناح‌های ذیدخل در پروسه صلح ، جدول زمان‌بندی عملی برای خروج مسوولانه نیروهای خارجی از افغانستان را تنظیم کند  . 11 - دولت افغانستان ، احزاب و جریان‌های سیاسی با استفاده از فرصت پیش آمده اجماع ملی و سیاسی داخلی را برای پیش‌برد روند صلح ایجاد نمایند و باید از یک آدرس واحد وارد مذاکره شوند  . 12 - تمامی طرف‌ها باید از پیشرفت‌های که زمنیه صلح مستقیم را محدود می‌سازد خود‌داری کنند  . 13 - دو طرف با استفاده از روش‌های سازنده و انعطاف‌پذیر در قبال تبادل و رهایی زندانیان اقداماتی را برای اعتمادسازی و حسن نیت روی دست گیرند  . 14 - کشورهای منطقه و جامعه جهانی تلاش‌های شان را برای استقرار صلح با دولت افغانستان هماهنگ ساخته و نقش دولت افغانستان را در محور ابتکارها و تلاش‌های شان قرار دهند  . 15 - در صورت تداوم دخالت کشورهای منطقه در امور افغانستان ، باید دولت افغانستان به صورت رسمی شکایت مردم افغانستان را به آدرس شورای امنیت سازمان ملل درج کند  . 16 - دولت افغانستان باید در مشوره با آدرس‌های تاثیر‌گذار ملی برنامه همه شمول را برای تسریع روند صلح و آغاز مذاکرات مستقیم با طالبان روی دست گیرد  . 17 - با درک نیاز مبردم به وجود یک نهاد بی‌طرف برای تسهیل مذاکرات صلح و به منظور شفافیت و موثریت شورای عالی صلح ، در ساختار این شورا اصلاحات بنیادی صورت گیرد  . 18 - هیات مذاکره‌کننده باید از همه اقشار جامعه ، به ویژه چهره‌های جهادی  ...  و افراد با تجربه ، نیک نام که متعهد به ارزش‌های حقوق بشری و صلح‌طلب با ترکیب ( 50نفری ) ایجاد گردد  . 19 - دولت افغانستان برای تسریع گفتگوهای صلح باید خواست‌ها و مطالبات مشروع طالبان را شناسایی کرده و اقدامات لازم را برای اعتمادسازی روی دست گیرد  . 20 - اعضای جرگه پس از بازگشت برای آوردن صلح تلاش کرده و پیام این جرگه را به مردم می‌رسانند  . 21 - دولت افغانستان ، گروه طالبان ، جامعه جهانی و کشورهای منطقه باید به تصمیم این جرگه احترام گذاشته و برای استقرار صلح پایدار و جلوگیری از تداوم جنگ پایان خشونت‌ها جلوگیری کنند  . اعضای این جرگه در ماده پایانی ( 23 ) این قطعنامه از رئیس جرگه مشورتی صلح افغانستان خواسته‌اند که تمامی دیدگاه شان که در این قطعنامه گنجانیده‌شده‌است ، باید در یک سند رسمی به چاپ برسد  .