چین، امید افغانستان برای آیندۀ امن
تحلیلگران می گویند که چین با نفوذ بر پاکستان می تواند نقش اساسی در روند صلح افغانستان بازی کند.
برخی به این باوراند که در میدانی که ایالات متحده باخت ، شاید چین بتواند برنده شود ؛ یعنی پاکستان را متقاعد سازد که دیدگاه خود را نسبت به طالبان افغان تغییر دهد  .  مقام‌های افغان و امریکایی مدعی‌اند که پاکستان به طالبان پناهگاه امن فراهم می‌کند ، اما پاکستان همواره این اتهام را رد کرده است  . دو عامل عمده در متن و نفس علاقمندی چین برای ثبات در افغانستان وجود دارد  .  یکی هراس از اینکه مبادا شورشگری طالبان در افغانستان ، افراطیت و شورشگری را در میان مسلمانان اویغور در ایالت شینژیانگ چین تشدید بخشد  .  دوم اینکه ابتکار " یک کمر‌بند ، یک جاده " با عبور از افغانستان جامه عمل بپوشد  . چین می‌خواهد که با عملی ساختن این ابتکار ، شبکه از شاهراه‌ها ، قطارهای آهن ، لوله‌های انتقال نفت و گاز و سایر پروژه‌های زیربنایی را از غرب چین به آسیای مرکزی و اروپا اعمار کند و همزمان با آن ، بندرهای دریایی را از طریق جنوب و جنوبشرق آسیا تا به حوزه مدیترانه انکشاف دهد  . عسکر رضوی تحلیلگر سیاسی در پاکستان به صدای امریکا گفت که سنجش دقیق اینکه نفوذ چین در عمل چقدر کارآیی دارد ، امریست بسا دشوار  . آقای رضوی افزود که کشیده‌گی‌ میان افغانستان و پاکستان به پیمانه عمیق است که چین نمی‌تواند این دو همسایه را به تغییر آن مجبور سازد و از دید وی یگانه کاری که از دست بیجینگ بر می‌آید ، ترغیب کابل و اسلام آباد به نادیده گرفتن اختلافات شان است  . چین - بازیگر جدید در معادله صلح افغانستان - در 15 سال گذشته از صحنه مسایل امنیتی در آن کشور خود را دور نگهداشته و بیشتر بر مسایل و منافع اقتصادی تمرکز کرده‌بود  . اما به گفته حامد صبوری تحلیلگر افغان ، اکنون سود اقتصادی چین با امنیت منطقه گره خورده است و آن کشور را وارد بازی کرده است  .  با اینحال به باور آقای صبوری به نظر می‌رسد که به جای اینکه پیش از وقت عمل کند ، بیشتر وضعیت را نظارت کرده و انتظار می‌کشد  . از دید شمار دیگر آگاهان ، چین به گونه ایده آل در موقفی قرار گرفته است که نقش میانجی را بین افغانستان و پاکستان بازی کند  . خالد محمود ، سفیر پیشین پاکستان در بیجینگ ، به صدای امریکا گفت " چین با احترام به افغانستان و داشتن روابط خوب با پاکستان ، ثبات منطقه را در محراق علایق خود قرار داده است  . " چین تماس‌هایی را با طالبان برقرار کرده و تدریجا پذیرفته است که در گروه هماهنگی چهارجانبه سهم بگیرد تا مذاکرات صلح را میان طالبان و حکومت افغانستان تسهیل بخشد  . شور و شعف ایالات متحده امریکا و افغانستان به خاطر دخالت چین در روند صلح افغانستان کم کم رنگ می‌بازد  . نشست‌های پی در پی گروه هماهنگی چهارجانبه نتوانست خشونت‌ها را در افغانستان کاهش دهد  .  هم کابل و هم واشنگتن پی برده‌اند که چین فراتر از یک سطح معین ، بر پاکستان فشار نخواهد آورد  .  گذشته از آن کشته شدن رهبر پیشین و انتخاب رهبر جدید طالبان ، بیش از هر وقت دیگر چشم انداز مذاکرات صلح افغانستان را نومید‌کننده ساخته است  . چارلس کلفلند معاون فرمانده ماموریت حمایت قاطع در افغانستان گفته است که از سرگیری مذاکرات صلح میان حکومت افغانستان و طالبان در کوتاه مدت بعید به نظر می‌رسد  . آقای رضوی به این فکر است که رویکرد چین بسیار حساب‌شده‌بوده است ، زیرا آن کشور حدود و میزان نفوذ پاکستان را بر طالبان افغان درک می‌کند  . افزون بر همه ، اتحاد بیجینگ و اسلام آباد پس از آن قویتر از پیش‌شده‌است که ایالات متحده برای توازن نفوذ و اقتدار چین در منطقه با هند رقیب دیرینه پاکستان - در حال گسترش همکاری‌ها است  .  آقای محمود می‌گوید که بیان علنی مرام امریکا به اعتلای هند در منطقه ، فحوای خاص برای پاکستان دارد  . از دید اکثر پاکستانی‌ها ، به شمول آنانیکه در رده‌های رهبری ملکی و نظامی آن کشور قرار دارند ، ایالات متحده به منافع پاکستان وقعی نگذاشته و در معاملات منطقه‌یی حساسیت‌های پاکستان را مد نظر نمی‌گیرد ، رویکردی که به باور آقای محمود پاکستان را بیشتر متمایل می‌سازد که به چین ، به عنوان دوست دیرینه و آزموده‌شده‌، نزدیک شود  . به هر حال ، چین ثبات منطقه را متضمن منافع دراز مدت خود می‌بیند  .  شاه محمود میاخیل رئیس دفتر انستیتیوت صلح ایالات متحده در افغانستان می‌گوید که چین سرمایه‌گذاری هنگفت به ویژه در بخش معادن افغانستان دارد  .  او می‌گوید که سرمایه گذاری‌های دراز مدت چین در افغانستان ، مستلزم فضای امن منطقه‌یی است  . آقای میاخیل گفت که از اینرو چین هنوز هم مایه امید برای تامین صلح در افغانستان باقی مانده است  .  او افزود که چین باید پاکستان را متقاعد سازد که چگونه با افغانستان همکاری کند  . آگاهان می‌گویند که چین منتظر عمل‌کرد ایالات متحده و سایر قدرت‌های عمده دخیل در قضیه افغانستان‌اند  .  هرچند از خطر بی‌ثباتی دوامدار در افغانستان به خوبی آگاه است  . آقای صبوری گفت " تروریزم چیزی نیست که در مرزهای یک جغرافیای واحد محدود شود ، بلاخره زمانی از مرزهای کنونی فراتررفته و دردسر بزرگی را برای چین خلق خواهد کرد  . " نجیب الله احمدیار کار با رسانه‌ها را در سال 2001 میلادی آغاز کرد و از سال 2009 به اینسو در بخش دری صدای امریکا به صفت ویراستار ، نویسنده و مجری برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کار می‌کند  .