عفو بین‌الملل: طالبان خانه‌‌های امن را مسدود و مجرمین جنسیتی را آزاد کرده اند
سازمان عفو بین الملل می‌گوید که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، خدمات ضروری برای زنان و دختران قربانی خشونت‌های جنسی در این کشور از بین رفت.  
این سازمان امروز ششم دسمبر ( 15 قوس ) گزارشی را بر اساس مصاحبه با 26 تن از قربانیان خشونت‌های جنسی نشر کرده که در آن قربانیان گفته‌اند که طالبان خانه‌های امن را مسدود کرده و زندانیان ، به شمول مجرمین خشونت‌های جنسیتی را آزاد کرده‌اند  . این سازمان گفته است که کارمندان این خانه‌ها ، وکلا ، قضات ، مقامات دولتی و سایرینی که در ارایهٔ خدمات به قربانیان خشونت‌های جنسیتی دخیل‌بودند ، اکنون با خطر خشونت و مرگ مواجه‌اند  . اگنیس کالامار ، منشی عمومی سازمان عفو بین‌الملل گفت که زنان و دخترانی که شکار خشونت‌های جنسی شده‌بودند ، اکنون واگذاشته شده‌اند  .  او گفت : " شبکهٔ حمایت آنان از بین رفته و پناهگاه‌های شان ناپدید‌شده‌است  . " این مقام عفو بین‌الملل گفت که طالبان بدون این که به خطرات آن فکر کنند ، دروازه‌های زندان‌ها را در سراسر افغانستان باز کردند  . خانم کالامار اضافه کرده است که طالبان باید برای جلوگیری از خشونت‌های بیشتر به زنان و دختران اجازه بدهند که خانه‌های امن دوباره گشایش یابد و خدمات حفاظتی آنان احیا شود و همچنان وزارت امور زنان را مجددا فعال سازند  . او علاوه کرده است که طالبان باید تضمین کنند که فراهم‌آوران خدمات به این خانه‌ها آزادانه و بدون هراس از انتقامجویی به کار شان ادامه دهند  . در این پیشنهاد ، سازمان عفو بین‌الملل از جامعهٔ جهانی نیز خواسته است تا برای تمویل درازمدت این خدمات بودجهٔ فوری فراهم کرده و آنانی را از افغانستان بیرون کنند که زندگی شان با خطر حتمی مواجه است  . ذبیح الله مجاهد ، سخنگوی حکومت طالبان به تاریخ 26 و 29 نومبر از طریق تلیفون به عفو بین‌الملل گفت که در اسلام خشونت علیه زنان و دختران هیچ جای ندارد و قضایای خشونت‌‌های خانوادگی به محاکم راجع خواهد شد و در آنجا به شکایات شان رسیدگی صورت خواهد گرفت  . اما این سازمان گفته است که به گزارش‌های معبتری مبنی بر انتقال شماری از قربانیان خشونت‌های جنسیتی توسط طالبان به زندان‌ها ، به شمول زندان پلچرخی ، نیز دست یافته است  . سازمان عفو بین‌الملل این گزارش را بر اساس مصاحبه با قربانیان خشونت‌های جنسیتی و فراهم‌آوران خدمات محافظتی در ولایت‌های بادغیس ، بامیان ، دایکندی ، هرات ، کابل ، کندز ، ننگرهار ، پکتیکا ، سرپل و تخار تهیه کرده است  . اکثر خشونت‌هایی که علیه این قربانیان صورت گرفته شامل ضرب و شتم ، تجاوز جنسی ، خشونت‌های فزیکی و جنسی و ازدواج‌های جبری است  . ملا هبت‌الله اخندزاده ، رهبر طالبان روز جمعه سوم دسمبر ( 12 قوس ) دستور داد تا برای تحقق حقوق زنان از جمله حق ازدواج ، اقدامات جدی روی دست گرفته شود  . بر اساس فرمان رهبر طالبان ، توافق زنان برای نکاح و ازدواج یک " امر الزامی " است  .  در این فرمان آمده است که " هیچ کسی نمی‌توانند زنان را با جبر و فشار به ازدواج مجبور کند  . " او به وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان دستور داده است تا مقالات نوشتاری و صوتی را در مورد حقوق زنان نشر کند و در عین حال ، ‌ نویسندگان و فعالان را ترغیب کند تا مقالات موثری را در مورد حقوق زنان نشر کنند تا زنان از حقوق شان مطابق شریعت اسلام مستفید شوند و مظالمی که بر ضد زنان جریان دارد ، خاتمه یابد  . در گزارش عفو بین‌الملل به نقل از یکی از فراهم‌کنندگان خدمات به این زنان و دختران در ولایت ننگرهار نوشته‌شده‌که گفته است : " برخی از این قضایا بسیار مفرط‌بود  .  در یکی از قضایا یک مرد ناخن‌های همسرش را کشیده‌بود  ...  یک مرد دیگر با جبل ، پوست همسرش را جدا کرده‌بود  ...  در یک قضیه دیگر یک زن به حدی از سوی خانواده‌اش لت و کوب شده‌بود که نمی‌توانست حتا به تشناب برود  . " زینت ( نام مستعار ) گفته است که برادر و شوهرش دشمنانش هستند و به گفته وی همواره از سوی آنان مورد لت و کوب قرار می‌گرفت  . او گفته است که پس از آمدن طالبان و مسدود شدن خانه‌های امن ، زنان زیادی در خفا به سر ‌می‌برند : " ما با یک لباسی که بر تن داریم بیرون شدیم  .  ما برای گرم نگهداشتن خود بخاری نداریم و با شکم گرسنه می‌خوابیم  .  اگر برادرم مرا یا کودکانم را ببیند ، همهٔ ما را خواهند کشت و مطمین استم که در تلاش یافتن ما است زیرا او می‌داند که خانه‌‌های امن مسدود‌شده‌است  . " این در حالی است که یکی از فراهم‌کنندگان خدمات به خانه‌های امن گفته است که گروه طالبان ، گروه داعش ، مرتکبین جرایم جنسیتی و اعضای خانواده‌های زنان و دختران قربانی ، همه روزه او را تهدید می‌کنند  . سازمان عفو بین‌الملل گفته است که در این گزارش با 18 تن از فعالین محلی ، خبرنگاران ، نمایندگان سازمان‌های غیردولتی و ملل متحد و سایر کارشناسان در افغانستان نیز مصاحبه‌شده‌است  .