گوش پاک کن، بزرگترین عامل سوراخ کردن پردۀ گوش
سرویس عاجل شفاخانه های ایالات متحده تایید می کند که داخل کردن هر شی اجنبی غرض پاک کردن گوش، عمده ترین عامل پاره شدن پردۀ گوش است.
اسناد سرویس‌های عاجل شفاخانه‌های ایالات متحده نشان می‌دهد که 66 درصد بیماران که به خاطر تداوی سوراخ شدن پرده گوش ناشی از ترضیضات ( ضربه ) به شفاخانه‌ها مراجعه می‌کنند ، پرده گوش شان را با داخل کردن اشیا تخریش یا هم سوراخ کرده‌اند  . داکتران طب می‌گویند که عامل نزدیک به نیمی از آن واقعات که به شفاخانه مراجعه می‌کنند ، " پلته‌های کتانی " یا به گفته عوام گوش پاک کن بوده است  . ایریک کارنیول ، متخصص گوش و گلو در پوهنتون تورنتو ، می‌گوید " تجارب نشان داده که استفاده از چوبک‌های پوشیده با پنبه که اکثر بیماران به خاطر پاک کردن گوش از آن استفاده می‌کنند ، عامل تخریب پرده گوش می‌باشد  . " آقای کارنیول می‌گوید که اکثریت جروحات پرده گوش ، به خاطری ایجاد‌شده‌که بیماران خود تلاش کرده‌اند واکس گوش شان را پاک کنند  . پرده گوش وظیفه انتقال صدا را از گوش خارجی به ساختمان‌های موجود در داخل گوش دارد که پاره شدن آن به ناشنوایی می‌انجامد  . کارنیول تاکید می‌ورزد که بیشتر بیماران که به خاطر پاره شدن پرده گوش شان نزد متخصصین گوش و گلو مراجعه می‌کنند ، به خاطر عوامل انتانی یا مکروبی نمی‌باشد  . تحقیق تازه روی عوامل ترضیضی ( ناشی از ضربه ) سوراخ شدن پرده گوش تمرکز کرده است  .  بسیاری بیماران درک نمی‌کنند که با داخل کردن گوش پاک کن حاوی پنبه ، کانال یا دهلیز گوش خود را تخریش کرده ، واکس ( موم ) گوش را به داخل فرو می‌برند که حتی باعث می‌شود ، پرده گوش شان پاره شود  . با بررسی اسناد پنج ساله سرویس‌های عاجل شفاخانه‌های امریکا ، پژوهشگران دریافتند که بیش از 900 واقعه ثبت‌شده‌در سرویس‌های عاجل ، جروحات مربوط به گوش بوده است  . در بخش اطفال ، از نوزادان گرفته تا پنج ساله ، اشیای خارجی ( استفاده از سیخک موی ، چوب گوگرد با پنبه ، پنسل ، شانه ، خلال دندان و چوب شیرینی گک )، عامل 86 درصد جروحات گوش بوده و 66 درصد واقعات آن جروحات در نزد کودکان شش تا دوازده سال مشاهده‌شده‌است  . اما استفاده از گوش پاک کن ، عامل خراش و پاره شدن 53 درصد افراد کاهل عنوان‌شده‌که عمر شان بین 37 تا 54 سال می‌باشد حالانکه افراد بالاتر از 55 سال ، در 67 درصد واقعات ، پرده گوش شان را با استفاده از اشیای خارجی ، پاره کرده‌اند  . داکتر کارنیول علاوه می‌کند که در سایر واقعات مشاهده‌شده‌که غرق شدن در آب ( افزایش فشار بیرون بر پرده گوش ) و خیر در آب نیز به ویژه نزد افراد بین 19 تا 36 سال ، از عوامل عمده پاره شدن پرده گوش بوده است  . آقای کارنیول تاکید می‌ورزد که نباید برای پاک کردن گوش ، انسان‌ها از اشیای که در بالا ذکر شد استفاده کنند و یا هم خود شان دست به آن کار بزنند  . این متخصص بیماری‌های گوش و گلو می‌گوید " واکس گوش در 1 / 3 م حصه کانال یا دهلیز گوش تولید می‌شود و ماده منحل در آب است  .  لذا پس از شاور گرفتن ، اکثر مردم با لباس حمام و یا هم ابزار دیگر تلاش می‌کنند آن را از گوش شان بیرون کنند  . " داکتر حامد دلیلیان ، از متخصصین گوش و گلو که در این تحقیق شامل نبوده می‌گوید که گوش‌ها یک میکانیزم پاک‌کننده خود به خودی دارند که در آن حجرات مرده جلد دهلیز گوش با همان واکس خود به خود از دهلیز گوش بیرون می‌شود  . " لذا ، داکتر دلیلیان تاکید می‌ورزد که استفاده از اشیای خارجی نرم و مخرش " هیچگاهی ضرورت نمی‌افتد و تقریبا در بسیاری واقعات برعکس باعث می‌شود به عوض اینکه واکس را از دهلیز گوش بیرون کند ، پنج تا ده برابر بیشتر احتمال دارد آن را به داخل کانال گوش فرو می‌برند  . " متخصصین امراض گوش و گلو تاکید می‌ورزند که استفاده از اشیای خارجی با پنبه مثل گوش پاک کن ، چوب گوگرد ، سیخک موی ، دندانه شانه و  ....  به منتن شدن دهلیز گوش می‌انجامد که با ایجاد خراش در جلد دهلیز گوش ، زمینه نفوذ و تاسس باکتریاها را در ( گوش بیرونی ) مساعد می‌سازد  .