یونیسف: سال گذشته حدود ۳۷ میلیون کودک در جهان آواره شدند
صندوق وجهی سازمان ملل متحد برای کودکان (یونیسف) می‌گوید که درگیری‌ها، خشونت‌ها و سایر بحران‌ها سبب شد که در سال ۲۰۲۱ میلادی، ۳۶.۵ میلیون کودک در سراسر جهان از خانه‌های شان آواره شوند.
یونیسف به تازگی با نشر گزارشی گفته است که بر اساس تخمین این سازمان ، این بالاترین رقم کودکان آواره از زمان جنگ جهانی دوم است  . در گزارش آمده است : " این رقم شامل 13.7 میلیون کودک مهاجر و پناهجو و نزدیک به 22.8 میلیون کودک است که در داخل کشورها به دلیل درگیری و خشونت آواره شده‌اند  ...  در سال گذشته ، تعداد کودکان آواره در جهان 2.2 میلیون افزایش یافت  . " یونیسف گفته است که کودکانی که در اثر آفات طبیعی و یا جنگ در سال 2022 آواره شده‌‌اند ، شامل ارقام ارایه‌شده‌نیستند  . این ادارهٔ ملل متحد گفته که آمار بلند کودکان آواره ، نتیجه مستقیم بحران‌های مسلسل از جمله درگیری‌های حاد و طولانی مثلا در افغانستان ، شکنندگی در کشورهایی مانند جمهوری دموکراتیک کانگو یا یمن و شوک‌های ناشی از تاثیرات تغییرات اقلیمی است  . کاترین راسل ، مدیر اجرایی یونیسف گفته است : " ما نمی‌توانیم شواهد را نادیده بگیریم ، تعداد کودکانی که به دلیل درگیری‌ها و بحران‌ها آواره می‌شوند به سرعت در حال افزایش است  . " مدیر اجرایی یونیسف ابراز امیدواری کرده است که این رقم هشدار‌دهنده باعث شود که دولت‌ها در وهله اول از آواره شدن کودکان جلوگیری کنند و زمانی که آن‌ها آواره می‌شوند ، دسترسی آن‌ها را به آموزش ، حفاظت و سایر خدمات حیاتی که از رفاه و توسعه آن‌ها در حال و آینده حمایت می‌کند ، تضمین کنند  . بحران‌های مانند جنگ در اوکراین - که از ماه فبروری سبب فرار بیش از دو میلیون کودک از کشور و آواره شدن سه میلیون نفر در داخل آن کشور‌شده‌است - بالاتر از این ریکارد است  .  علاوه بر این در گزارش به رویدادهای شدید مرتبط اقلیم ، مانند خشک‌سالی درشاخ افریقا و سیلاب‌های شدید در بنگله‌دیش ، هند و افریقای جنوبی که سبب آواره شدن کودکان‌شده‌، نیز اشاره‌شده‌است  . یونیسف از دولت‌ها می‌خواهد که اقداماتی را برای دستیابی به حقوق و فرصت‌های برابر برای همه کودکان پناهجو ، مهاجر و آواره روی دست گیرند ، از جمله حمایت یک‌سان از همه کودکان بدون توجه به این که از کجا استند  . همچنان یونیسف تاکید کرده است که دولت‌ها ، کودکان پناهنده ، مهاجر و آواره را در درجه اول به عنوان کودک به رسمیت بشناسند و اقدامات جمعی را برای اطمینان از دسترسی موثر به خدمات ضروری برای همه کودکان افزایش دهند  .