وضعیت زنان افغان هنوز هم نگران کننده است – ملل متحد
گزارشگر ویژه ملل متحد در مورد وضعیت زنان افغان می گوید که زنان افغان هنوز هم با انواع مختلف خشونت روبرو اند.
رشیده مانجو ، گزارشگر ویژه ملل متحد می‌گوید که با وصف تلاش‌های 13 سال اخیر در راستای تامین حقوق زنان در افغانستان ، هنوز هم اکثر زنان افغان به حقوق اساسی شان در این کشور دسترسی ندارند  .  او گفت که هشت روز گذشته را صرف ارزیابی عوامل خشونت علیه زنان در افغانستان کرده است  . پیشتر از این دو گزارشگر دیگر سازمان ملل متحد یکی در سال 1999 در زمان حاکمیت طالبان و دیگری در سال 2005 از وضعیت زنان در افغانستان گزارش تهیه کرده‌بودند  . خانم مانجو می‌گوید که در مقایسه با نه سال قبل در زندگی زنان افغان از رهگذر مشارکت سیاسی ، اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی تغیرات زیادی آمده و قوانینی برای تضمین مصوونیت زنان به تصویب رسیده است  .  اما او اضافه می‌کند که این تغیرات تنها به زنان شهر نشین خلاصه‌شده‌است و این چنین تغییر در زندگی زنان روستایی ملموس نیست  . خانم مانجو گفت که در افغانستان از قانون منع خشونت علیه زنان تعبیر و تفسیر‌های غلط صورت می‌گیرد و یا هم دیدگاه مردم در مورد خانه‌های امن زنان که به گفته وی آنان را از چنگ خشونت می‌رهاند ، نگران‌کننده است  . یافته‌های گزارشگر ملل متحد همچنان حاکی است که مردم افغانستان چنین می‌پندارند که گویا خانه‌های امن ، زنان را به فرار از منزل تشویق می‌کند و یا هم به باور برخی از افغان‌ها " کار‌های غیر اخلاقی " در این خانه‌ها صورت می‌گیرد  . خانم مانجو می‌گوید که در جریان سفر به افغانستان ، دیدار از زندان بادام باغ و صحبت با شماری از زنان محبوس دریافته است که برخی از آن‌ها به خاطر فرار از منزل به اتهام ارتکاب " جرایم اخلاقی " زندانی شده‌اند  . به گفته پژوهشگر ملل متحد ، این زنان پیش از فرار از منزل یا رسیدن به زندان ، در یک فضای خشونتبار جنسی و فزیکی در خانواده شان به سر می‌برند و این وضعیت سبب‌شده‌است که سرنوشت آنان به زندان کشانده شود  . گزارشگر ویژه ملل متحد می‌گوید که زنانی در زندان‌ها وجود دارند که به خاطر ارتکاب جرایمی چون قتل ، قاچاق ، دزدی و یا زنا به زندان افتاده‌اند ، اما به گفته وی زنانی هم به خاطر فرار از منزل در زندان به سر می‌برند که در قوانین جرم پنداشته‌نشده‌است  . خانم مانجو می‌گوید که ارزیابی‌هایش نشان می‌دهد که نگرانی‌های امنیتی و فضای ترس از برخی مسایل بر زندگی زنان افغان سایه افگنده و بر پیشرفت آنان اثر ناگوار گذاشته است  .  او افزود که گزارشی را در مورد یافته‌هایش ترتیب داده و آن را به ملل متحد پیشکش خواهد کرد  . رشیده مانجو گفت که آمار دقیق از میزان خشونت‌ها علیه زنان در افغانستان در دست ندارد ، اما می‌گوید که زنان افغان با گونه‌های زیاد ناهنجاری‌ها چون خشونت‌های خانوادگی ، اجتماعی ، بد دادن ، بدل ، قتل‌های ناموسی و خودسوزی در زندگی روزمره شان روبرو‌اند  . خانم مانجو می‌گوید که پس از دیدار از یکی از شفاخانه‌های هرات پی برده است که زنان در اکثر موارد به هدف خودکشی نه بلکه به منظور جلب توجه به خود و مشکلات زنان ، خود را به آتش می‌کشند  . هدف قراردادن زنان ، کشتن زنان ، مزاحمت‌های جنسیتی در محل کار ، در کوچه و بازار و تجاوز جنسی از انواع دیگر خشونت در برابر زنان است که خانم مانجو آن را در گزارش خود گنجانده است  .  او افزود یکی دیگر از مشکلات زنان و دختران عدم دسترسی آنان به عدالت است  . رشیده مانجو گفت که نظام رسمی عدلی و قضایی افغانستان ، جوابگوی نیازمندی‌های زنان نبوده و از سویی هم فساد موجود زنان را نسبت به نهاد‌های عدلی و قضایی بی‌باور ساخته است  . او افزود که به دلیل مشکلات خانوادگی و فرهنگی در بسا موارد قضایای خشونت علیه زنان در شورا‌ها و جرگه‌های قومی حل می‌شود که در آن نیز عدالت به درستی تامین نمی‌شود  . گزارشگر ملل متحد از دولت افغانستان خواست تا نهایت کوشش را برای از بین بردن تمام اشکال خشونت و تبعیض علیه زنان انجام دهد و توانمند ساختن زنان و از بین بردن تبعیض علیه زنان رادر اولویت‌های کاری خود قرار دهد  .  او سفارش می‌کند که برای روشن شدن میزان خشونت علیه زنان به ایجاد یک سیستم هماهنگی ثبت آمار خشونت نیاز است تا به اساس آن تغییرات در قوانین به وجود آید و اقدامات لازم اتخاذ گردد  .