حفر خندق‌ در امتداد دیورند، حق پاکستان یا تخطی؟
حفر خندق در امتداد مرز پس از راکت پراگنی و لانه دادن دهشت افگنان در داخل پاکستان، مایۀ کشیدگی روابط کابل و اسلام آباد شده است.
حفر خندق‌ها توسط قوای نظامی پاکستان در مرز با افغانستان و اعلام گسترش عملیات جنگی طالبان پنجابی در افغانستان واکنش جدی کابل را برانگیخته و وزارت خارجه افغانستان را وادار ساخت تا شارژدافیر سفارت پاکستان را احضار کند  . در حالیکه افغانستان دچار بحران سیاسی ناشی از انتخابات ریاست جمهوری است و پاکستان نیز در پی اعتراضات یک حزب مطرح سیاسی و یک روحانی متنفذ دچار تنش سیاسی‌شده‌است ، روابط میان این دو کشور همسایه نسبت به هر وقت دیگر به تیرگی گراییده است  . کابل در این اواخر از ادبیات بسیار تند نسبت به برخی اقدامات اسلام آباد کار گرفته است که تازه ترین آن اعتراض شدید افغانستان نسبت به حفر خندق از سوی نظامیان پاکستانی در امتداد خط دیورند است  . صدیق صدیقی ، سخنگوی وزارت داخله افغانستان گفت که حکومت افغانستان این اقدام نظامیان پاکستانی را به شدت محکوم کرده و هیاتی را برای بررسی این موضوع توظیف کرده است  . مقامات نظامی پاکستان می‌گویند که اقدامات اخیر آن کشور در امتداد خط دیورند برای جلوگیری از تردد شورشیان و سرکوب فعالیت دهشت افگنان است ، موضوعی که به گفته آنان افغانستان همواره پاکستان را به کمکاری در این زمینه مقصر می‌داند  . عاصم سلیم بجوا ، سخنگوی ارتش پاکستان می‌گوید " باید مرز‌های خود را پاسبانی کنیم و امن سازیم  .  پس هر کاری که در این سوی مرز و در ساحه خود ما صورت می‌گیرد بسیار زیاد قانونی است  .  صادقانه می‌گویم که تا هنوز شاهد اقدامی از جانب افغانستان نبوده ایم تا گرایش تروریستانی را که از آنجا بر ما حمله می‌کنند ، مهار کند  . " حکومت افغانستان هیچگاهی خط دیورند را به مثابه مرز خود با پاکستان به رسمیت نشناخته و اداره امور و شورای وزیران افغانستان نیز در خبرنامه اخیر خود از آن به عنوان " خط فرضی دیورند " یاد کرده است  . با اینحال شماری از آگاهان می‌گویند که مبنای مشروعیت این خط نباید معاهده دیورند باشد که میان امیر افغانستان و هند بریتانیایی امضا شد ، زیرا به باور این تحلیلگران با رسمیت یافتن استقلال افغانستان از سوی بریتانیا معاهده دیورند نیز باطل می‌گردد  . سردار محمد رحیمی ، استاد علوم سیاسی در دانشگاه ابن سینا می‌گوید که خط دیورند از نظر جغرافیای سیاسی و حقوق بین‌المللی مرز میان افغانستان و پاکستان است ، اما حکومت‌های افغانستان بنا برناسیونالیزم افغانی همواره آن را نادیده گرفته‌اند  . برخی دیگر از تحلیلگران چنین می‌اندیشند که دیورند یک خط تحمیلی بوده که اقوام ساکن در دو طرف این خط با آن موافق نبوده است و باید این مشکل را مردمان دو سوی این خط حل کنند  . غفور لیوال ، رئیس مرکز مطالعات منطقه یی افغانستان ادعا می‌کند که بر اساس اسناد و میثاق‌های موجود ، افغانستان این حق را دارد که با هرگونه اقدام پاکستان در امتداد نوار دیورند مخالفت کند  . به گفته آقای لیوال " هرگونه اقدام و تحرک نظامی در دوسوی مرز باید در هماهنگی و توافق هر دو کشور و قبایل ساکن در امتداد دیورند صورت گیرد  . او تاکید می‌کند که دعوا بر سر دیورند داعیه هر حکومت افغانستان است و حکومت‌ها و مردم افغانستان باید تا روزی از این داعیه دفاع کنند که دو حکومت مشروع و مردمی در افغانستان و پاکستان در جو مناسب بین‌المللی این موضوع را حل و فصل کند  . معاهده دیورند به تاریخ 12 اکتبر 1893 میان امیرعبدالرحمان خان و هنری دیورند امضا شد و خط دیورند را به عنوان مرز میان افغانستان و هند بریتانیایی تعیین کرد  .  اما از زمان تشکیل پاکستان در سال 1947 تا کنون خط دیورند مایه تنش میان افغانستان و پاکستان بوده است  . در همین حال برخی آگاهان ابراز عقیده می‌کنند که رسمیت یافتن دیورند به صفت مرز میان افغانستان و پاکستان می‌تواند افغانستان را از نظر سیاسی در موقعیت قویتری قرار دهد تا معادلات منطقه یی را به سود ثبات خود چرخش دهد  . نجیب الله احمدیار کار با رسانه‌ها را در سال 2001 میلادی آغاز کرد و از سال 2009 به اینسو در بخش دری صدای امریکا به صفت ویراستار ، نویسنده و مجری برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کار می‌کند  .