متن کامل بیانیه رئیس جمهور براک اوباما
من میخواهم امشب در مورد مساعی ما در افغانستان، هویت تعهد ما در آنجا، وسعت علاقۀ ما و استراتیژی ای که حکومت من برای تکمیل مؤفقانۀ آن کار
برای مطرح نمودن این موضوعات ، مهم است که بخاطر بیاوریم چرا امریکا و متحدین ما در افغانستان مجبور بجنگ شدند  .  ما خواستار این جنگ نشدیم  .  بتاریخ 11 سپتمبر سال 2001 نزده تن ، چهار طیاره را ربودند و برای قتل بیش از سه هزار نفر ازان استفاده کردند  .  آن‌ها بر مراکز قوای نظامی و اقتصاد ما حمله نمودند  .  آن‌ها مردان ، زنان و کودکان بیگناه ما را بدون در نظر داشت عقیده ، نژاد و یا موقعیت به قتل رسانیدند  .  اگر بخاطر اعمال قهرمانانه سرنشینان یکی ازین طیارات نمیبود ، آن‌ها بر یکی از بزرگترین سمبول‌های دیموکراسی ما در واشنگتن نیز حمله نموده و یک عده بیشتر را بقتل میرسانیدند  . طوریکه میدانیم ، این افراد مربوط القاعده‌بودند ، یک گروه افراطی که اسلام ، یکی از بزرگترین مذاهب جهان را ، تحریف کرده‌اند ، تا قتل عام مردم بیگناه را توجیه نموده باشند  .  پایگاه عملیات القاعده در افغانستان‌بود ، جائی که طالبان ، یک جنبش ظالم ، مختنق و افراطی که کنترول آن کشور جنگ زده را بعد از اشغال شوروی و جنگ داخلی وبعد ازانکه توجه امریکا و دوستان آن منحرف گردید ، بدست گرفتند و به القاعده پناه داده‌بودند  . صرف چند روز بعد از 11 سپتمبر 2001 کانگرس استفاده از قوه را علیه القاعده و کسانی که به آن پناه داده‌بودند ، اجازه داد و این اجازه هنوز هم ادامه دارد  .  در رای‌گیری مجلس سنا 98 سناتور به آن رای دادند بدون اینکه کسیرای مخالف بدهد  .  رای‌گیری در مجلس نمایندگان 420 بمقابل یک‌بود  .  ناتو برای اولین بار در تاریخ آن اتحادیه از فقره پنجم استفاده نمود و آن تعهدی است که میگوید حمله بر یک عضو آن ، حمله بر همه اعضاست  .  و شورای امنیت ملل متحد استفاده از همه اقدامات لازم را برای پاسخ به حملات 11 سپتمبر تصویب کرد  .  امریکا ، متحدین ما و جهان برای از بین بردن شبکه دهشت افگنی القاعده مثل یک مرجع عمل میکردند تا از امنیت دسته جمعی ما محافظت نمایند  . ما تحت پرچم اتحاد داخلی و مشروعیت بین‌المللی و صرف بعد ازانکه طالبان از تسلیمی اسامه بن لادن امتناع ورزیدند ، عساکر ما را به افغانستان اعزام نمودیم  .  ظرف چند ماه ، القاعده پراگنده شد و بسیاری از عمال آن بقتل رسیدند  .  طالبان از قدرت برانداخته و عقب زده شدند  .  محلی که برای ده‌ها سال تنها ترس را دیده‌بود ، دلیلی برای امیدواری یافت  .  طی کنفرانسی که توسط ملل متحد دایر شده‌بود ، یک حکومت موقت تحت ریاست حامد کرزی تشکیل گردید  .  و یک قوه بین‌المللی مساعدت امنیتی یعنی آیسف تاسیس شد تا صلح پایداری را دران کشور جنگ زده بمیان آورد  . متعاقبا در اوائل سال 2003 ، تصمیم گرفته شد تا جنگ دومی را با عراق براه اندازیم  .  مباحثات روی جنگ عراق شهرت کافی دارد و لازم نیست تکرار کرد  .  کافیست بگوئیم که شش سال بعد ، عراق یک بخش عمده عساکر ما را مشغول ساخت و منابع ما ، دپلوماسی و توجه ملی ما را احتوا کرد و تصمیم جنگ عراق اختلافی را بین امریکا و یک قسمت زیاد جهان سبب گردید  . امروز بعد از مصارف فوق العاده ، ما جنگ عراق را بیک پایان مسولانه میرسانیمما عساکر محارب خود را تا تابستان آینده و همه عساکر ما را تا ختم سال 2011 از عراق خارج خواهیم کرد  .  این که ما این کار را می‌کنیم گواهی مشخصه زنان و مردان قوای نظامی ماست  .  از برکت شجاعت ثابت و پایداری آن‌ها ، ما برای عراقی‌ها فرصت تصمیم در مورد سرنوشت شان را فراهم کردیم و ما عراق را موفقانه بمردم آن کشور واگذار میشویم  . اما ما در حالیکه در عراق با مشقات زیاد دست آوردهای تاریخی داشتیم ، در افغانستان اوضاع رو بخرابی نهاد  .  رهبری القاعده بعد ازانکهدر سال‌های 2001 و 2002 به پاکستان فرار کرد ، پناه گاه خود را درانجا بنا نمود  .  اگرچه مردم افغانستان یک حکومت مشروع را انتخاب کردند ، اما این حکومت را فساد اداری ، قاچاق مواد مخدر ، اقتصاد انکشاف نیافته و عدم موجودیت قوای امنیتی کافی ، مانع می‌شود  . طی چند سال گذشته طالبانهدف مشترک خود را با القاعده نگه داشته‌اند و آن ، برانداختن حکومت افغانستان است  .  طالبان تدریجا به اخذ کنترول بخش‌هایی از افغانستان آغاز نموده و در عین زمان بطور فزاینده ایاعمال تباه‌کننده دهشت افگنی را علیه مردم پاکستان براه انداخته‌اند  . در سراسر این مدت تعداد عساکر ما در افغانستان یک مقدار کوچکی از تعداد عساکر ما در عراق‌بود  .  وقتی من عهده ریاست جمهوری را اختیار کردم ، ما صرف 32 هزار عسکر در افغانستان داشتیم ، بمقایسه 160 هزار عسکر ما در عراق که در اوج جنگ‌بود  .  قوماندان‌ها در افغانستان مکررا خواستار عساکر بیشتر می‌شدند تا با طالبان که جهش تازه یافته‌بود برخورد نمایند ، اما این نیروهای اضافی برای شان نرسید  .  بهمین دلیل وقتی من کار خود را آغاز کردم ، تقاضای دیرینه برای عساکر اضافی را منظور کردم  .  من بعد از مشوره با متحدین ما ستراتیژئی را اعلام نمودم که ارتباط بین مساعی جنگ ما در افغانستان و پناه گاه افراطیون در پاکستان را اذعان کرد  .  من هدفی را تعیین کردم که خیلی مشخص اخلال ، از بین بردن و شکست القاعده و متحدین افراطی آن را تعیین کرده و تعهد نمود که به قوای نظامی ما و مساعی ملکی انسجام بیشتر بدهد  . ازان وقت تاکنونما در قسمت بعضی از اهداف مهم پیشرفت‌هایی نموده ایم  .  رهبران عالیرتبه القاعده و طالبان کشته شده‌اند و ما فشار را بر القاعده در سراسر جهان بیشتر ساخته ایم  .  در پاکستان اردوی آن کشور به بزرگترین تهاجم خود طی سالها مشغول است  .  در افغانستان ما و متحدین ما طالبان را از متوقف ساختن انتخابات مانع شدیم و اگرچه این انتخابات بخاطر تقلب لکه‌دار شد ولی حکومتی را بمیان آورد که مطابق به قانون اساسی و سایر قوانین افغانستان است  . با آنهم چالش‌های بزرگی باقی مانده است  .  افغانستان از دست نرفته ، ولی چندین سال بعقب رفته است  .  خطر فوری برای برانداختن حکومت وجود ندارد ، ولی جنبش طالبان تحرک کسب کرده است  .  القاعده در افغانستان دوباره به تعداد قبل از حمله 11 سپتمبر ظهور ننموده ولی پناه گاه خود را در امتداد سرحد حفظ نموده است  .  و قوای ما منابع کافی برای تعلیم موثر قوای امنیتی افغانستان ندارد تا مردم را محفوظ سازند  .  جنرال مککرستل قوماندان جدید ما در افغانستان گزارش داده است که وضع امنیتی جدی تر ازان است که پیشگوئی میشد  .  خلاصه اینکه وضع موجود قابل دوام نیست  . شما بحیث محصلین اکادمی نظامی درین وقت خطرناک برای خدمت رضاکارانه آماده شدید  .  بعضی از شما در افغانستان خدمت نمودید  .  بسیاری دیگر بعدتر سوق داده خواهند شد  .  من بحیث قوماندان اعلای شما مکلف هستم برای تان ماموریت واضحی را که سزاوار خدمت شما باشد ، تعیین کنم  .  روی همین دلیل وقتی انتخابات در افغانستان تکمیل شد ، من بر ارزیابی دقیق استراتیژی ما اصرار ورزیدم  .  اجازه بدهید واضح حرف بزنم ، کسی هرگز تقاضا نکرده‌بود که قبل از سال 2010 عساکر سوق داده شوند ، پس در قسمت منابع لازم برای جنگ نه تاخیری صورت گرفته و نه رد‌شده‌است  .  در عوض ، این ارزیابی بمن اجازه داد تا سوالات مشکل را بکنم و با تیم امنیت ملی‌ام ، قوای نظامی ما و رهبری ملکی در افغانستان و متحدینو شرکای عمده ما ، طرق مختلف را جستجو نمایم  .  آنچه مطرح است ، من بمقابل مردم امریکا و عساکر ما مکلف هستم که ازان کمتر نکنم  . این ارزیابی اکنون تکمیل‌شده‌است  .  و من بحیث قوماندان اعلی تصمیم گرفتم که برای مصالح ملی ما لازم است که 30 هزار عسکر اضافی به افغانستان بفرستیم  .  بعد از 18 ماه عساکر ما به بازگشت بوطن آغاز خواهند کرد  .  این منابعی است که ما به آن نیاز داریم تا ابتکار را بدست خود بگیریم و در عین زمان ظرفیت افغان‌ها را اعمار کنیم تا ما رابر‌ای یک انتقال مسولانه قوای ما در افغانستان قادر سازد  . من این تصمیم را به آسانی اتخاذ نکردم  .  من دقیقا بخاطری با جنگ عراق مخالف‌بودم که عقیده دارم که در قسمت استفاده از قوای نظامی باید خویشتن‌داری داشته باشیم و همیشه عواقب دراز مدت اعمال ما را مد نظر دارم  .  ما برای هشت سال در جنگ بوده ایم ، که بهای آن چه از نقطه نظر جانی یا مالی گزاف بوده است  .  سالها مباحثه روی موضوعات عراقو دهشت افگنی اتحاد ما را در مورد موضوعات امنیت ملی از بین برد و برای این مساعی یک زمینه خیلی دو قطبی و حزبی را ایجاد کرد  .  و بدترین بحران از زمان بحران عمیق اقتصادی سال‌های 1930 باینطرف مردم امریکا توجه را بر اعمار مجدد اقتصاد ما و یافتن شغل برای بیکاران معطوف ساخته‌اند که قابل فهم و درک است  . مهمتر از همه من میدانم که این فیصله نسبت به هر کس دیگری از شما ، از قوای نظامی که همراه با فامیل‌های تان هم اکنون بیش‌ترین بار را بدوش دارید ، مطالبه می‌کند  .  من بحیث رئیس جمهور نامه تعزیت را بهر یک از خانوداه‌های امریکائیانی امضا کرده‌ام که جان شان را درین جنگ‌ها از دست داده‌اند  .  من نامه‌های والدین و همسران کسانی را که بجنگ سوق داده شده‌اند خوانده‌ام  .  من از عساکر شجاع مجروح در شفاخانه نظامی والتر رید دیدن کردم  . من از تابوت‌های 18 امریکائی که در جنگ کشته شده‌اند در میدان هوائی نظامی دیدن نمودممن بهای جنگ را بچشم سر دیده‌ام  .  اگر من فکر نمیکردم که امنیت ایالات متحده و مصونیت مردم افغانستاندر معرٰض خطر است به خوشی هدایت میدادم که فردا هر یک از عساکر ما بوطن بازگردند  . من این تصمیم را به آسانی نگرفته‌ام  .  این تصمیم را به این خاطر گرفتهام که معتقد شده‌ام امنیت ما در افغانستان و پاکستان معروض به خطر است  .  این محراق خشونت افراط گرائیست کهالقاعده بکار میبرد  .  از همینجاست که ما در یازدهم سپتمبرمورد حمله قرار گرفتیم و از همینجاست که حملات جدید طرح‌ریزی می‌شود  .  این یک خطر بی‌اساس نیستو‌یم تهدید فرضی نستتنها در چند ماه گذشته ما تند افراطیونی را در سرحدات خود گرفتار کردیم که از مناطق سرحدی افغانستان و پاکستان اعزام شده‌بودند که اعمال دهشت افگنی را مرتکب شوند  .  این خطراگر این منطقه بار دیگر به برگشت سقوط میکندرشد خواهد کردگ القاعده میتواندبا معافیت فعالیت کندما باید فشار رابر القاعدهحفظ کنیم ، ما بایدثباتو ظرفیت‌ها ی شرکای خود رادر منطقه افزایش دهیم  . البته تنها بر دو ش ما نیست  .  این تنها جنگ امریکات نیستاز یازدهم سپتمبر بدین سوپناه گاه‌های مصون القاعدهمنبع حملات علیه لندنو عمان و بالی بوده استمردم و حکومتهای افغانستان و پاکستانمعروض به خطر هستند  .  و خطر حتیدر پاکستان دارای قدرت ذروی بزرگتر است زیرا ما میدانیم که اقاعده و سایر افراطیون در جستجوی سلاح ذروی هستند و ما دلایلی زیادی داریم که معتقد باشیمآنها از آن استفاده خواهند کرد  . این حقایق ما را وا میدارد همراه با دوستان و متحدین خود عمل نمائیم  .  هدف غائی را عین اهداف استیعنی اخلال ، پراگنده ساختنو شکست القاعده در افغانستان و پاکستانو مانع شدن ظرفیت آن تا نتواند امریکا و متحدین آنرا در آینده تهدید کند  . برای بر آورده ساختن این هدف ما این اهداف را در افغانستان تعقیب خواهیم کرد  .  ما بایدالقاعده را از داشتن پناه گاه مصون محروم سازیم  .  ما باید جلو پیشروی طالبان را بگیریم و آن‌ها را از توانائیبرایسر نگون ساختنحکومت محروم سازیم  .  و ما باید ظرفیت قوای امنیتی افغانستان و حکومت را استحکام بخشیم تاآنها بتوانند مسولیت آینده افغانستان را بدست گیرند  . ما این اهداف را از سه طریق بدست آورده میتوانیم  .  نخستما یک ستراتیژینظامی راتعقیب خواهیم کرد که جهش طالبان را در هم شکند و ظرفیتافغانستان را در هجده ماه آیندهافزایش دهد  . ثانیا ما با شرکای خود ، ملل متحد و مردم افغانستان برای پیگیرییک ستراتیژی موثر تر ملکی کار خواهیم کرد تا حکومت بتواند از بهبودامنیت میتفید گرد  . این کوشش هاباید متکی بر عمل اجراآت باشد  .  ایام فراهم کردنچک سفیدگذشته است  .  بیانیه افتتاحیه رئیس جمهورکرزی پیام درستی رادر باره حرکت در یک راستای جدید فرستادو برای پیشروی مادر بارهآنچه از آنانیکهکمک‌های ما رات دریافت میدارندواضح خواهیم‌بود  .  ما از وزرا ، والین و رهبران محلی افغانکه با فساد اداریمبارزه میکنندو به مردم خدمت می‌کنند پشتیبانی خواهیم کرد  .  مااز آنانی که موثر نیستندو یا فاسد هستند توقع دارینهم حساب ده باشند  .  و ما همچنان بر کمکدر ساحاتی مثلزراعت تمرکز خواهیم داشت که می‌تواند تاثیر لانیبر حیات مردم افغانستان داشته باشد  . مردم افغانستان برای ده‌ها سال خشونت را تحمل کردند ، آن‌ها با اشغال اتحاد شوروی ، و بعد جنگجویان خارجی القاعده ، مقابل شدند که از سر زمین افغانستان برای مقاصد شان استفاده نمودند ، لذا امشب میخواهم که مردم افغانستان بدانند ، امریکا در صدد خاتمه دادن به این دوران جنگ و رنج است  .  ما علاقمندی به اشغال کشور شما نداریم ، ما از مساعی حکومت افغانستان برای باز کردن باب مذاکره با آن طالبانیکه خشونت را ترک گویند و حقوق انسانی همشهریان شان را احترام گذارند پشتیبانی می‌کنیم و ما در صدد شراکت با افغانستان بر اساس احترام متقابل برای تجرید آنانی خواهیم‌بود  . تخریب کاری می‌کنند و برای استحکام آنانیکه اعمار مینمایند وتقویه تسریع روزیکه عساکر ما آنجارا ترک گویند و ایجاد دوستی پایداری که در آن امریکا شریک شما خواهدبود و هیچ گاهی شمارا تحت الحمایه قرار نخواهد داد ، کار خواهیم کرد  . سوم : ما با درک کامل این امر که پیروزی ما در افغانستان ارتباطی نا گسستنی به شراکت ما با پاکستان دارد ، اقدام مینمائیم  . ما برای جلوگیری از سرطانی در افغانستان هستیم که بار دیگر در آن کشور سرایت می‌کند  . ولی ، عین این سرطان در منطقه سرحدی پاکستان ریشه دارد و به همین دلیل است که ما به ستراتیژی نیاز داریم که در هر دو جانب سرحد کار نماید  . در گذشته افرادی در پاکستان بوده‌اند که استدلال میکردند که مبارزه علیه افراطگرائی ، نبرد آن‌ها نیست و اینکه پاکستان با اقدام کمتر و یا مسامحه با آنانیکه از خشونت استفاده می‌کنند ، وضع بهتری خواهد داشت ، ولی در سال‌های اخیر با کشته شدن مردم بیگناه از کراچی تا اسلام آباد واضح گردید که این مردم پاکستان هستند که بیشتر در معرض خطر از جانب افراطگراها قرار دارند  . افکار عامه تغیر نمود ، اردوی پاکستان تهاجمی را در سوات و وزیرستان جنوبی براه انداخت و شکی نیست که ایالات متحده و پاکستان دشمن مشترکی دارند  . در گذشته ما هم اکثرا روابط خود را با پاکستان محدود تعریف میکردیم ، آنروز‌ها گذشته است ، برای پیشرفت ، ما به مشارکت با پاکستانی متعهد هستیم که مبتنی است بر منافع مشترک ، احترام متقابل و اعتماد متقابل  . ما ظرفیت پاکستان را استحکام خواهیم بخشید تا گروه‌های را هدف قرار بدهد که کشور‌های مارا تهدید می‌کنند و این را واضح ساختیم که ما پناگاه مصون را برای دهشت افگنانی که موقعیت شان معلوم و نیات شان واضح است ، تحمل نخواهیم کرد  . امریکا همچنان منابع قابل ملاحظه را برای پستیبانی از دیموکراسی و انکشاف پاکستان فراهم میسازد  . ما بزرگترین پشتیبان بین‌المللی برای آن پاکستانی‌هایی هستیم که در اثر جنگ بیجا شده‌اند ، و برای پیشرفت در این جهات مردم پاکستان باید بدانند که امریکا پشتیبان قوی امنیت و آسایش پاکستان برای مدت‌های طولانی بعد از آنکه تفنگ‌ها خاموش گردد ، باقی خواهد ماند ، تا آنکه استعداد بزرگ مردم آن شگوفان شود  . این‌ها سه عنصر اصلی ستراتیژی ماست : مساعی نظامی برای ایجاد شرایط برای انتقال ، یک افزایش ملکی که اقدامات مثبت را تقویه نماید ، و مشارکت موثر با پاکستان  . من درک میکنم که یک سلسله نگرانی‌های در مورد روش ما موجود است ، اجازه بدهید مختصرا به چند استدلال عمده که شنیده‌ام و آنرا بسیار جدی میگیرم ، اشاره نمایم  . نخست : آنانی هستند که استدلال می‌کنند ، افغانستان ویتنام دیگریست  . آن‌ها استدلال می‌کنند که این کشور با ثبات‌شده‌نمی‌تواند و بهتر است ما تلفات خود را متوقف بسازیم و به سرعت خارج شویم  . این استدلال متکی بر قرات نادرست از تاریخ است ، برخلاف ویتنام ، ما به یک بغاوت محبوبی با پایه‌های وسیع مواجه نیستیم ، و مهمتر از آن ، بر عکس ویتنام ، مردم امریکا مذبوحانه از افغانستان مورد حمله قرار گرفتند و بحیث هدف عین افراطیونی قرار دارندکه از امتداد سرحد آن کشور دسیسه می‌کنند  . اگر این ساحه را حالا ترک بگوئیم ، و تنها بر مساعی علیه القاعده از فاصله دور اتکا کنیم ، توانائی خود را برای حفظ فشار بر القاعده به نحو قابل ملاحظه صدمه خواهیم زد و خطر غیر قابل قبول حملات بیشتر را بر سرزمین مان و متحدین ما ایجاد خواهیم کرد  . ثانیا ، هستند کسانیکه اعتراف می‌کنند ما نمیتوانیم افغانستان را در حالت موجود ترک نمائیم ، اما ابراز نظر مینمایند که با سطح موجودهعساکر باید به پیش برویم ، اما این اقدام وضع موجود را نگه خواهد داشت که ما درگیر آن هستیم ، و میگذارد که اوضاع در آنجا به آهستگی روبه وخامت برود و چنین امری آخرالامر هزینه زیادی بکار خواهد داشتو موجودیت مارا در افغانستان طولانی خواهد ساخت ، زیرا ما هیچگاهی قادر نخواهیم‌بود ، شرایطی را بوجود آوریم که برای تربیه قوای امنیتی افغانستان و سپردن مسولیت به آن‌ها لازمیست  . بالاخره هستند کسانیکه با تعین تقسیم اوقات برای انتقال مسولیت به افغانها مخالفت می‌کنند  .  در حقیقت برخی توسعه قابل ملاحظه و بی‌پایان جنگ مساعی محاربوی مارا تقاضا دارند ، چیزی که مارا به پروژه ملت‌سازی تا 10 سال متعهد میسازد ، من این مسیر را رد میکنم زیرا ، اهدافی را تعین مینماید که فراتر از آنچیزیست که ما میتوانیم ، با مصارف معقول بدست آوریم ، و آنچه ما ضرورت داریم که بدست آوریم ، تامین منافع ماست ، مزید بر آن عدم موجودیت یک تقسیم اوقات برای امنیت ، مارا از هرگونه تعجیل در کار کردن با حکومت افغانستان باز میدارد ، باید واضح گردد که افغانها باید مسولیت امینت شانرا بدست بگیرند و امریکا علاقمندی به یک جنگ بی‌پایان در افغانستان ندارد ، به حیث رئیس جمهور تعین اهدافی را که فراتر از مسولیت ما باشد رد میکنم ، یعنی ابزار و منافع ما  . و من باید بر آزمون‌های که ملت ما با آن مواجه است ، تاکید نمایم ، من این تجمل تعهد به تنها یک امر را ندارم در حقیقت من به این کلمات رئیس جمهور آیزن هاور ، فکر میکنم که وقتی در مورد امنیت ملی ما گفته‌بود « هر پیشنهاد باید در پرتو تعمق وسیع یعنی ضرورت به حفظ موازنه در برنامه‌های ملی نگریسته شود  .  » طی چند سال گذشته ما موازنه را از دست داده‌بودیم ، و در مد نظر گرفتن ارتباط میان امنیت ملی مان و اقتصاد ما ناکام شدیم  .  در ضعف بحران اقتصادی عده زیادی از دوستان و همسایه گان ما بیکار گردیده و در مجادله با پرداخت تعرفه‌ها می‌باشند ، و تعداد زیاد امریکایی‌ها در مورد آینده که اطفال ما با آن مواجه‌اند ، نگران گردیده‌اند  .  ضمنا رقابت موجود در اقتصاد جهانی به شکل حریصانه تری رشد نموده است  .  پس ما به این ساده گی نمیتوانیم بهای این جنگ‌ها را نا دیده گرفته و بار آنرا تحمل کنیم  . از زمانیکه من این سمت را احراز نمودم ، همه اظهار نمودند که هزینه جنگ در عراق و افغانستان به هزاران میلیارد دالر بالغ گردیده است  .  پیشتر برویم ، من به نشان دادن این مصارف به گونه باز و صادقانه متعهد میباشم  .  احتمالا ، تقرب جدید ما در افغانستان طی سال آینده ، برای ما در عرصه نظامیتخمینا 30 میلیارد دالرهزینه برمیدارد ، و من با کانگرس ایالات متحده بطور نزدیک کار خواهم کرد تا این مصارف را نشان داده و نیز در کاهش کسر بودجه با هم - کار خواهیم نمود  . اما به محض ختم جنگ در عراق و تحویلدهی مسوولیت به افغان‌ها ، ما باید اینجا در کشور خویش اعاده قوا نماییم  .  موفقیت ما اساسی را برای قدرت ما فراهم میسازد  .  بهای مصارف نظامی ما را تامین مینماید  .  سیاست ما را برجسته میسازد  .  توانایی مردم را بلند میبرد ، و اجازه سرمایه‌گذاری در صنایع جدید را می‌دهد  .  و به ما اجازه می‌دهد تا در قرن جاری به‌طور موفقانه به رقابت بپردازیم ، چنانچه که در گذشته‌ها نیز نمودیم  .  به همین خاطر است که تعهدات ما در افغانستان نا محدود بوده نمیتواند ، زیرا کشوری که من بیشتر به اعمار آن علاقه مند میباشم ، کشور خودم است  . بگذارید واضح صحبت کنم : هیچ یک از این کار‌ها آسان نیست  .  مبارزه علیه افراط‌گرایی خشونت بار به زودی خاتمه نخواهد یافت ، و فرا تر از افغانستان و پاکستان توسعه میابد  .  آن یک آزمایش دوامدار جامعه آزاد و رهبری ما در جهان خواهد‌بود  .  برخلاف تنش‌های قدرت‌های بزرگ و خطوط واضحی کهتقسیمات را در قرن 20 مشخص ساخت ، تلاش‌های ما شامل حال مناطق نا امن و سرکوبی دشمنان خواهد‌بود  . پس در نتیجه ، امریکا حتما قدرت خویش را در راه خاتمه بخشیدن به جنگ و جلوگیری از منازعات به نمایش خواهد گذاشت  .  ما باید در استفاده از قوای نظامی خویش زیرک و دقیق باشیم  .  هرجاییکه القاعده و متحدینش تلاش مینمایند تا جای پایی ایجاد نمایندچه سومالیا باشد ، یا یمن و یا هرجای دیگرآنان باید با فشار روبه رشد و همکاری‌های نیرومندانه مواجه گردند  . ما نمیتوانیم تنها روی قوای نظامی حساب کنیم  .  ما باید روی امنیت داخلی در کشور خویش سرمایه‌گذاری نماییم ، زیرا ما نمیتوانیم هر گونه افراط‌گرایی خشونت بار را در بیرون سرکوب یا محو نماییم  .  ما باید استخبارات خویش را بهتر از پیش تقویت بخشیده و هماهنگ سازیم ، تا یک گام پیشتر از استخبارات شبکه‌های دهشت افگنی باشیم  . ما باید وسایل کشتار جمعی را ازمیان برداریم  .  به همین خاطر است که من جلوگیری از دسترسی دهشت افگنان به مواد ذروی را رکن مرکزی سیاست خارجی خویش قرار داده‌ام ؛ تا انتشار تسلیحات ذروی را متوقف ساخته و اهداف جهانی را در عدم وجود آن دنبال نماییم  .  بخاطریکه هر کشور باید درک کند که امنیت واقعی هرگز از مسابقه بی‌پایان تسلیحات بیشتر کشتار جمعی به میان نیامدهبلکه امنیت حقیقی توسط کسانیکه آنرا طرد مینمایند ، حاصل می‌گردد  . ما باید دیپلوماسی را به خرچ بدهیم ، زیرا هیچ یک کشور به تنهایی قادر به اقدام علیه چالش‌های مرتبط به هم جهانی نمیتواند باشد  .  من سال جاری را صرف تجدید متحدین و تعمیم همکاری‌های جدید نمودم  .  و ما یک آغاز جدیدی را میان امریکا و جهان اسلام تعمیم نموده ایمآغازی که علایقمشترک مان را در از میان برداشتن حلقه تنش‌ها مشخص ساخته و به ما نویدهای آینده‌ای را می‌دهد که در آن کسانیکه مردم بیگناه را به قتل میرسانند ، توسط کسانیکه برای صلح و رفاه و آبروی بشریت قد علم نموده‌اند ، منزوی میگردند  . در نهایت ، ما باید بر استحکام ارزش‌های خود اتکا داشته باشیم ، برای آزمون‌هایی که ما با آن مواجه استیم شاید تغیر کرده باشد ولی با آنچه که ما اعتقاد داریم نباید تغیر وارد شود  .  روی همین دلیل است که ما باید ارزش‌های خود را با پیروی از آن در کشور خود به پیش ببریم و به همین دلیل است که من شکنجه را منع قرار داده‌ام و زندان گوانتانامو را مسدود خواهم ساخت و ما باید به هر مرد ، زن و طفلی در اطراف جهان که تحت تاریکی ابر‌های ظلم به سر میبرند ، واضح بسازیم که امریکا به نماینده گی از حقوق انسانی آن‌ها صدا بلند خواهد کرد ، و مشعل عدالت ، آزادی وفرصت را برخواهد افروخت و وقار و حیثیت مردم را احترام خواهد کرد ، این مشخصه ماست این منبع اخلاقی قدرت امریکاست  . از روز‌های فرانکلین روزولت تا کنون و قربان‌ها و خدمات اجداد ما کشور ما بار خاص امور جهانی را بدوش داشته است ، ما خون امریکایی‌ها را در بسیاری کشور‌ها و در چندین قاره ریختانده ایم ، ما عواید خود را برای کمک به دیگران جهت بازسازی از مخروبه‌ها و انکشاف اقتصاد آن‌ها به مصرف رسانده ایم ما برای انکشاف و ساختار زیربنا‌ها از ملل متحد گرفته تا ناتو و بانک جهانی به منظور فراهم کردن امنیت مشترکو آسایش انسان به دیگران پیوسته ایم  . از ما همیشه ، از چنین مساعی سپاس گذاری‌نشده‌است و ما هم گاهگاهی اشتباهاتی کرده ایم ولی بیش از هر کشور دیگری ایالات متحده در بیش از شش دهه نقش برجسته‌ای در امنیت جهانی داشته است ، حتی در آوانیکه با وصف تمام مشکلات اش ، شاهد فروریختن دیوار‌ها ، باز کردن بازار‌ها ، رهایی ملیارد‌ها انسان از فقر ، پیشرفت غیر موازی علمی و پیش‌برد مرز‌های آزادی انسان‌ها بوده ایم  . بر عکس قدرت‌های بزرگ عصر کهن ، ما در پی تسلط جهان نبوده ایم ، اتحاد ما در مقاومت در برابر اختناق بنیاد نهاده شد ، ما در پی اشغال کشور‌های دیگر نیستیم ، ما ادعای حاکمیت بر ملل دیگر یا هدف قرار دادن مردمان به دلیل اینکه اعتقاد و یا نژاد شان با ما متفاوت است ، را نداریم  .  آنچه ما برای آن جنگیده ایم و به این جنگ دوام میدهیم ، آینده بهتر برای فرزندان و نواده گان ماست و ما عقیده داریم که حیات آن‌ها در صورتیکه فرزندان و نواده گان سایر مردم در آزادی و دسترسی به فرصت‌ها به سر برند بهتر خواهد‌بود  . ما به حیث یک کشور آنقدر جوان نیستیم و شاید هم آن طوریکه در زمان رئیس جمهور روز ولت بی‌گناه‌بودیم اکنون نباشیم ، ولی هنوز هم ما وارثین یک مبارزه اصیل برای آزادی استیم ، اکنون ما باید تمام قدرت و تحرک اخلاقی خود را برای مقابله با چالش‌های عصر جدید تمرکز دهیم  . در خاتمه امنیت و رهبری ما صرفا از قوت بازوی ما نشات نکرده است ، این از مردم ما منشا گرفته است ، از کارگران و تجاری که اقتصاد ما را اعمار خواهند کرد ، از سرمایه‌گذاران و محققینی که صنایع جدیدی را پیشگام خواهد شد ، از معلمینی که تحمل اطفال مان را دارند و از خدمات آنانی که در مجامع ما در کشور کار می‌کنند از دیپلومات‌ها و رضا کاران خدمات صلح که امید را در جهان گسترش میدهند و از مردانو زنان نظامی که جزئ از صف نا شکستنی قربانی استند که حکومت مردم را توسط مردم و برای مردم در روی زمین تحقق بخشیده‌اند ، نشات کرده است  . این تنوع وسیع جامعه همواره در همه چیز توافق نخواهد داشت و نباید هم توافق داشته باشد ، ولی من همچنان میدانم ، در صورتیکه خود را اجازه بدهیم که براساس عین خصومت‌های دیرینه و تردیدات و تفرقه جویی که اخیرا مسیر ملی را زهرآگین ساخته است ، متفرق گردیم ، ما به حیث یک کشور رهبری خود را نمیتوانیم پایه‌دار نگه داریم ویا در آزمون‌های بزرگی که در عصر حاضر با‌ان مواجه استیم ، رسیده گی کنیم  . آسان است فراموش نمود که این جنگ چه وقت آغاز گردید ، ما متحد‌بودیم با خاطرات تازه از یک حمله وحشت بار و با تصمیم دفاع از سرزمین خود و ارزش‌هایی که برای ما عزیز است بهم پیوست شدیم  .  من از پذیرفتن این تفکر امتناع میورزم که ما چنین اتحادی را بار دیگر ایجاد کرده نمیتوانیم ، من با تمام رگ و پوست خود اعتقاد دارم که ما بحیث امریکایی‌ها هنوز هم میتوانیم برای یک هدف مشترک متحد باشیم ، زیرا ارزش‌های ما فقط کلماتی نیست که بر یک پرچم نگاشته‌شده‌باشد  .  آن‌ها اعتقادیست که اتحاد ما را تقاضا دارد و این اعتقاد در درازای تاریکی طوفان‌ها به حیث یک ملت و یک مردم وجود داشته است  . امریکا  !  ما از مسیر یک آزمون بزرگ عصر میگذریم ، و پیامی که ما در خلال این طوفان‌ها میفرستیم باید واضح باشد که داعیه ما عادلانه است ، اراده ما خلل نا‌پذیر است  .  ما با این اعتماد که حق قدرت را میسازد به پیش میرویم وبا تعهد برای ایجاد امریکایی که مصئون باشد ، جهانی که امن تر باشد و آینده که نه تنها از اعماق ترس نماینده گی کند بلکه از مدارج عالی امید نماینده گی نماید به پیش میرویم  . تشکر  !  خداوند شما را مسعود داشته باشد ، خداوند عساکر را در پناه خود داشته باشد و خداوند ایالات متحده را در پناه خود داشته باشد  .