یک سال سلطهٔ طالبان بر افغانستان؛ 'دختران منزوی‌تر، گرسنه‌تر و غمگین‌تر استند'
بر اساس گزارش جدید سازمان حفاظت از کودکان (Save the Children) یک سال پس از تسلط طالبان بر افغانستان، بحران اقتصادی، خشک‌سالی فلج‌کننده و محدودیت‌های تازه توسط طالبان، زندگی دختران را از بین برده، آنان را از جامعه منزوی و گرسنه رها کرده است. 
در این گزارش که زیر نام " نقطه شکست : زندگی برای کودکان " امروز چهارشنبه دهم اگست ( 19 اسد ) نشر شد ، آمده است که یک چهارم دختران علایم افسردگی دارند  . بر اساس این گزارش ، یک سال پس از مسلط شدن طالبان بر افغانستان ، 97 درصد خانواده‌ها برای تامین غذای کافی برای فرزندان خود در تلاش‌اند و دختران کمتر از پسران غذا می‌خورند  . در گزارش آمده است : " تقریبا 80 درصد از کودکان گفتند که در 30 روز گذشته گرسنه به رخت‌خواب رفته‌اند  .  دختران تقریبا دو برابر پسرها بیشتر گرسنه به رختخواب می‌روند  . " این گزارش تاکید کرده است که کمبود غذا پیامدهای مخربی بر سلامت کودکان دارد و آینده آنان را تهدید می‌کند  . در این پژوهش از هر ده دختر ، نه تن آنان گفته‌اند که وعده‌های غذایی‌شان در سال گذشته کاهش یافته است و نگران‌اند ، زیرا وزن شان رو به کاهش است و برای مطالعه ، بازی و کار انرژی ندارند  . سازمان حفاظت از کودکان گفته است : " این بحران همچنین آسیب‌های خطرناکی بر سلامت روانی و روانی دختران وارد می‌کند  .  بر اساس مصاحبه با وابستگان دختران ، 26 درصد از دختران در مقایسه با 16 درصد پسران ، علایم افسردگی را نشان می‌دهند و 27 درصد از دختران در مقایسه با 18 درصد از پسران ، علایم اضطراب را نشان می‌دهند  . " بر اساس این گزارش ، دختران گفته‌اند که شب‌ها در خوابیدن مشکل دارند ، زیرا نگران‌اند و خواب‌های بدی می‌بینند  .  آن‌ها همچنین گفته‌اند که از بسیاری فعالیت‌هایی که قبلا آن‌ها را خوشحال می‌کرد ، مانند گذراندن وقت با اقوام و دوستان و رفتن به پارک‌ها و مغازه‌ها ، کنار گذاشته شده‌‌اند  . پس از مسلط شدن طالبان در ماه اگست سال گذشته ، هزاران دختر بالاتر از صنف ششم از رفتن به مکتب محروم و خانه‌نشین شدند  .  به باور فعالان حقوق زن ، این مسله سال‌ها پیشرفت برای برابری جنسیتی را معکوس کرد  . دخترانی که با دفتر حفاظت از کودکان مصاحبه کرده ، گفته‌اند از این که دیگر نمی‌توانند به مکتب بروند ، ناامید و خشمگین‌اند  .  این دختران نسبت به آینده خود ناامید هستند زیرا " حقوق و آزادی‌هایی " را که قبلا داشتند ، اکنون ندارند  . بیش از 45 درصد از دختران گفته‌اند که به مکتب نمی‌روند و چالش‌های‌اقتصادی ، ممنوعیت طالبان برای حضور دختران در مکاتب متوسطه و لیسه و همچنین نگرش منفی جامعه را به عنوان موانع اصلی برای دسترسی به آموزش بیان کرده‌اند  . این در حالی است که با گذشت یک سال از سلطه طالبان بر افغانستان ، وزارت معارف حکومت این گروه هنوز هم می‌گوید که تلاش‌های برای بازگشایی مکاتب متوسطه و لیسهٔ دختران جریان دارد  . نورالله منیر ، سرپرست این وزارت ادعا کرد که حکومت این گروه ، هیچ مخالفتی با آموزش دختران ندارد  .  او گفت : " مردم در نقاط دوردست با تعلیم دختران مخالفت ندارند ، بلکه در برابر بیرون شدن دختران شان از خانه حساسیت دارند  .  فرهنگ افغان‌ها در این مورد بسیار حساس است  . " از سویی هم ، کریس نیامندی ، رییس سازمان حفاظت از کودکان در افغانستان گفت : " زندگی برای کودکان در افغانستان وخیم است ، یک سال از زمانی که طالبان قدرت را به دست گرفتند ، کودکان شبانه گرسنه به بستر می‌روند ، آن‌ها احساس خستگی و بیهودگی می‌کنند و نمی‌توانند مانند گذشته بازی و مطالعه کنند  . به گفتهٔ وی ، کودکان افغان ، روز خود را با زحمت در کارخانه‌های خشت‌پزی ، جمع‌آوری زباله و نظافت خانه‌ها " به جای رفتن به مکتب " می‌گذرانند  . آقای نیامندی گفت : " دختران بیش‌ترین وخامت اوضاع را تحمل می‌کنند  .  آن‌ها وعده‌های غذایی بیشتری را از دست می‌دهند ، از انزوا و پریشانی عاطفی رنج می‌برند و در حالی که پسران به مکتب می‌روند ، در خانه می‌مانند  .  این یک بحران انسانی و یک فاجعه حقوق کودک نیز است  . " به باور وی ، راه حل به تنهایی در افغانستان یافت نمی‌شود ، بلکه راه حل در راهروهای قدرت و در دفاتر رهبران سیاسی جهانی نهفته است  . رییس سازمان حفاظت از کودکان هشدار داده است که اگر رهبران سیاسی جهان ، بودجه فوری بشردوستانه را تامین نکنند و راهی برای احیای سیستم بانکی و حمایت از اقتصاد رو به سقوط افغانستان نیابند ، زندگی کودکان از دست خواهد رفت و تعداد بیشتری از پسران و دختران دوران کودکی خود را به دلیل کار ، ازدواج و نقض حقوق از دست خواهند داد  .