تحلیلگران:‌ قطعنامهٔ طالبان برای تحکیم قدرت شان بود، نه رسیدگی به خواست افغان‌ها و جهان
پس از برگزاری "گرد همایی بزرگ علمای افغانستان" در کابل،‌ شماری از تحلیلگران سیاسی و فعالان مدنی می گویند که قطعنامهٔ طالبان بیشتر بر تحکیم قدرت این گروه متمرکز بوده است، نه خواست های مردم افغانستان و جامعهٔ بین المللی. 
نصیر احمد فایق ، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد ، به صدای امریکا گفت که از قطعنامهٔ نشست طالبان مایوس است ، زیرا به گفته وی این نشست نه به خواست‌های مردم افغانستان و نه هم به خواست‌های جامعهٔ بین‌المللی پاسخ گفته است  . فایق گفت : " بر عکس ، این جلسه فقط در مورد تحکیم و سلطهٔ گروه طالبان و تجدید بیعت " به رهبر طالبان است که همه تصامیم به نفع گروه طالبان بوده است ، نه مردم افغانستان  . به گفتهٔ این دپلومات افغانستان ، خواست مردم افغانستان و جامعه بین‌المللی از طالبان ، احترام به حقوق‌بشر ، حقوق زنان ، حق تحصیل و کار برای زنان و دختران ، تشکیل حکومت فراگیر بوده است و تصامیم نشست طالبان مردم افغانستان را در کوتاه مدت و دراز مدت به انزوای بیشتر قرار می‌دهد  .  به گفتهٔ فایق ، تا زمانیکه طالبان به خواست‌های مردم و جامعهٔ بین‌المللی تمکین نکند ، ‌ ادارهٔ این گروه هیچگاهی به رسمیت شناخته نخواهد شد  . حمایت از نظام طالبان ، دفاع از آن و بیعت به هبت‌الله آخندزاده ، رهبر طالبان ، از نکات عمده قطعنامه 11 ماده‌ای " گردهمایی بزرگ علمای افغانستان "‌بود  . عظیم الله ورسجی ، تحلیلگر سیاسی مستقر در ایالات متحده ، نسبت به قطعنامهٔ طالبان بدبین به نظر می‌رسد  .  ورسجی به صدای امریکا گفت : ‌ " این قطعنامه پایان امیدواری جامعه بین‌المللی و مردم افغانستان در مورد احتمال اتخاذ سیاست نرم این گروه در برابر خواسته‌های جامعهٔ بین‌المللی و مردم افغانستان‌بود  . " در نشست سه روزه " علمای افغانستان " که در کابل برگزاری شده‌بود ، نمایندگان زنان حضور نداشتند و معاون رییس الوزرای طالبان پیش از برگزاری این نشست گفته‌بود که مردان از زنان در این گردهمایی نمایندگی خواهند کرد  . هدا خموش ، فعال حقوق زنان مستقر در ناروی ، به صدای امریکا گفت که قطعنامهٔ طالبان فقط متضمن تامین منافع خود این گروه بوده و منافع مردم افغانستان ، به خصوص زنان و دختران را تضمین نمی‌کند و به گفته وی این قطعنامه برای مردم افغانستان غیر قابل قبول است  . خانم خموش گفت : ‌ " هیچ زنی در این نشست به نمایندگی از زنان حضور نداشت و هیچ برنامه‌ای برای زنان که بتواند حقوق برابر آنان را توضیح بدهد و حضور آنان در جامعه و سیاست را تشریح کند ، گنجانیده‌نشده‌است  . " به گفتهٔ این فعال حقوق زنان ، قطعنامهٔ طالبان نه متضمن حقوق برابر زنان است و نه برنامهٔ اقتصادی را برای رفاه جامعه دارد  .  او گفت : " به صراحت این تحقیر را تحریم می‌کنیم و تعلقی به این نشست نداریم  .  عصر مدرن راه حل‌هایی مبنی بر رای مردم و مطالبات مردم می‌خواهد  . " شماری از کارشناسان می‌گویند که اشتراک‌کنندگان در جریان این نشست بر خلاف توقعات افغان‌ها ، ‌ در مورد مشکلات فعلی از جمله بازگشایی مکاتب دختران و ایجاد یک حکومت همه شمول بحث نکردند  . محمد اسحاق اتمر ، تحلیلگر سیاسی ، گفت : " حکومت را بین علما و حاکمان تقسیم کردند  .  به فکر من در مجموع طالبان فقط بر حاکمیت خود تمرکز کرده و خواستار به رسمیت شناختن از سوی جامعه بین‌المللی و روی رها‌سازی پول بحث کردند  .  آنچه را که افغان‌ها توقع داشتند و برای آن‌ها تبلیغ شده‌بود ، نتیجه آن به‌دست نیامد  . " قاضی محمد حسن حقیار ، تحلیلگر سیاسی می‌گوید که با وجود اینکه بیش از 3000 " علما و متنفذین " حمایت شان را از طالبان اعلام کردند ، ‌ ملا هبت الله اخندزاده ، رهبر طالبان ، در مورد ، اشتغال زنان ، آموزش ، تشکیل یک حکومت فراگیر و سایر موضوعات دیگر صحبت نکرد  . تشکیل حکومت همه‌شمول متشکل از تمام اقوام ، گروه‌های سیاسی و اقلیت‌های مذهبی و احترام به حقوق‌بشر به ویژه حقوق زنان و دختران موضوعات اساسی است که جامعه جهانی به خاطر آن طالبان را زیر فشار قرار داده است  . رامش سالمی ، یکی دیگر از تحلیلگران سیاسی ، گفت : موضوع اصلی بحث در این نشست طالبان ، تقویت نظام اسلامی‌بود  .  آقای سالمی گفت : " در این جلسه مسایل مربوط به تحصیل زنان و دختران مطرح نشد و همچنان هیچ اشاره‌ای از یک نظام قوی ملی نشد  . " سالمی افزود ، از آنجایی که در این نشست به‌طور صریح روی موضوعات بحث صورت نگرفت ، بنابراین این نشست چندان تاثیر بر جامعه بین‌المللی نخواهد داشت  . این تحلیلگران با توافق نظر به این باوراند که طالبان برخلاف تعهدات قبلی شان مبنی برای رعایت حقوق‌بشر ، حقوق زنان ، آزادی بیان و قطع رابطه با گروه‌های تندرو ، عمل می‌کنند  .  به باور این تحلیلگران ، طالبان معتقد‌اند که با این موقفگیری‌های تند ، در نهایت مردم افغانستان را مجبور خواهند کرد تا به اوامر این گروه تمکین کنند و جامعهٔ بین‌المللی نیز با این گروه کنار خواهد آمد  . اما ورسجی که قبلا‌ شارژدافیر حکومت پیشین افغانستان در قطر‌بود ، گفت : ‌ " نشست گروه طالبان در کابل ، تنها فرصتی‌بود که می‌توانست با در نظر داشت خواست‌های مردم و جامعهٔ بین‌المللی با صدور قطعنامه نرم تر در سیاست شان تغییر ایجاد می‌کرد و به دنبال کسب رضایت جهان و مردم می‌شد  .  اما مشخص شد که طالبان هیچ‌گونه آمادگی عقب‌نشینی از اهداف تعیین شدهٔ شان ندارند تا به خواست دیگران تمکین کنند  . "