نظری بر تاریخ و چگونگی فروریزی دیوار برلین
بیست و پنج سال قبل از امروز، به تاریخ نهم نوامبر سال ١٩٨٩ دیوار برلین فروریخت و آلمان منقسم شدۀ جنگ سرد، دوباره متحد گردید.
انگلا مرکل صدراعظم آلمان که به روز یکشنبه مراسم تجلیل از بیست و پنجمین سالروز فروریختن دیوار برلین را رهبری می‌کرد ، برداشتن این دیوار را نمونه‌ای از اشتیاق انسان برای آزادی عنوان نمود  . خانم مرکل همچنان به آنانی که قربانی دادند و با کارکرد‌های شان کمک کردند تا دیوار برلین برداشته شود ، نیز با گذاشتن یک شاخه گل سرخ و روشن کردن یک شمع ، ادای احترام کرد  . آلمانی‌ها این رویداد تاریخی را امروز یکشنبه با برگزاری کنسرت‌ها ، ایراد بیانیه‌ها ، بزرگداشت از رنج کشیدگان استبداد ، و رها ساختن یک رشته 1٥ کیلومتری از بالون‌های چراغان در امتداد مرز سابق تجلیل کردند  . انگلا مرکل طی سخنرانی اش در پای بنای اصلی یادبود دیوار برلین گفت : « فروریزی دیوار برلین به ما نشان داده است که رویا‌ها می‌تواند به حقیقت بپیوندد  . » فروریزی دیوار برلین نقطه اوج مظاهرات مردم پسندی‌بود که از تغییرات قبلی در سایر حصص اروپای شرقی سرچشمه گرفت  . خانم مرکل در کنار احترام گذاشتن به کسانی که زیر سلطه رژیم کمونیستی رنج کشیده‌بودند ، یاد آن 138 نفری را که در پای دیوار برلین کشته شدند ، نیز تازه ساخت  . صدراعظم آلمان همچنان گفت که نهم نوامبر از لحاظ دیگر نیز در تاریخ آلمان اهمیت دارد ، زیرا 78 سال قبل در همین روز شبه نظامیان رژیم نازی آلمان برنامه‌ای را علیه یهودیان کشور به راه انداخت و بعد‌ها به نام برنامه « شب شیشه‌های شکسته » معروف گشت  . ساعت یک شب مورخ 13 اگست سال 1961 ، آلمان شرق سرحد میان بخش شرقی برلین تحت کنترول شوروی سابق و بخش‌های غربی این شهر را که در اختیار نیرو‌های متحدین‌بود ، مسدود ساخت  . دیواری که در جریان چند هفته پس از مسدود شدن سرحد در ساحه ایجاد گردید ، 1٥٥ کیلومتر طول و سه اعشاریه شش متر ارتفاع داشت  . والتر اولبرخت رهبر کمونیست آلمان شرق این مانعه را " دیوار محافظتی دربرابر فاشیزم " خواند اما در حقیقت منظور از ایجاد آن ، جلوگیری از رفتن سیل آسای مردم به جانب غرب‌بود  . با وجود موانع محکم و جزای سنگینی که برای فراریان تعیین شده‌بود ، هزاران نفر سعی کردند با حفر تونل‌ها در زیر دیوار ، از طریق شنا ، و یا هم از طریق بالا رفتن بر دیوار و یا پرش از آن ، خود را از برلین شرقی به برلین غربی برسانند  . بر اساس تحقیق تازه‌ای که از سوی بنیاد دیوار برلین انجام یافته ، حد اقل 138 نفر ، به شمول چندین کودک ، در آن زمان جان‌های شان را در پای دیوار برلین از دست دادند  . در جریان 28 سالی که دیوار برلین دو آلمان را از هم جدا ساخته‌بود ، در عین حال نمادی از جنگ سرد و نمونه‌ای از ظلم و ستم نظام کمونیستی پنداشته می‌شد  . رهبران ایالات متحده ، از جمله جان اف کنیدی رئیس جمهور پیشین این کشور ، در دیدار شان از برلین ، اکثرا از آن دیوار نیز دیدار می‌کردند  .  رونالد ریگن رئیس جمهور سابق امریکا در سال 1987 خطاب به میخائیل گرباچف رهبر وقت اتحاد جماهیر شوروی گفت که : " این دیوار را برانداز  ! " گرباچف بعدا این درخواست رئیس جمهور ریگن را جدی نگرفت و آن را نمایشی از سوی یک هنرپیشه سینمای هالیوود خواند  . شام نهم نوامبر سال 1989 ، تلویزیون آلمان غرب خبر داد که مقامات کمونیست در آلمان شرق تصمیم گرفته‌اند تا محدودیت‌های وضع‌شده‌بر سفر اتباع خود را رفع سازند و باشندگان آلمان شرق را اجازه دهند که کمابیش آزادنه به سفر بپردازند  . این گزارش‌ها بر مبنای یک اعلامیه مبهمی از سوی یک مقام ارشد آلمان شرق تهیه شده‌بود  .  ظاهرا این مقام نتوانسته‌بود احتیاط لازمه را در اعلام پالیسی جدید حکومت در نظر گیرد و قبل از آن که مقامات کمونیست بتوانند اظهارات شان را اصلاح سازند ، هزاران نفر از باشندگان برلین شرقی به سوی سرحد هجوم بردند و دیوار را برانداختند  . چند ماه پس از این واقعه ، نظام مستبد کمونیستی در آلمان شرق نیز فروپاشید و به تاریخ سوم اکتوبر سال 1990 آلمان شرق و غرب دوباره به یک کشور متحد مبدل گشت  .