ادعای حامد کرزی، هند و نقش پاکستان در بم گزاری کابل (مصاحبه)
اظهارات اخير حامد کرزى، رئيس جمهور افغانستان را که ميگويد قواى نظامى و عمال استخباراتى پاکستان مستقيماً در حمله انتحارى هفتۀ گذشته به س
او میگوید : از نقطه نظر ستراتیژی ، آنچه نمایان است تشنج جدی بین هند وپاکستان روی افغانستان وجود دارد  .  از سال 2001 تا به حال ، که هند تصمیم گرفتهمکاری‌های نزدیک با حکومت کرزی برقرار نموده و در اعمار شاهراه‌ها و دیگر پروژههای بازسازی و انکشافی در افغانستان سهیم باشد ، پاکستان را جدا ناراحت نموده وآنرا بحیث یک نگرانی ستراتیژیک میشمرد  .  در نهایت ، بمگذاری اخیر ، این تشنج را بین هند و پاکستان عمیقتر نموده است  . به افزایشانتقادات در مورد اینکه پاکستان به اندازه کافی برای سرکوبی و از بین بردن پناهگاه‌های امن طالبان در مناطق قبایلی آنکشور ، فعالیت نمیکند ، اشاره نموده و از اینکه پاکستان هم در مقابل ، افغانستان رابه عدم همکاری‌های نزدیکتر متهم میسازد ، جویای نظر و دیدگاه آقای جونز می‌شود کهمقالات متعددی در زمینه نوشته و سفر‌های به منطقه داشته است  . سیت جونز علاوه می‌کند : " بنظر من ، هر دو جانب تا اندازه درستمیگویند  .  افغانها عموما خارجی‌ها را و اکثرا پاکستان را متهم مینمایند و پاکستانهم در مقابل افغانها را ملامت می‌کنند که قادر به حل مشکلات داخلی شان نیستند  .  کهبه عقیده من حقیقت را می‌توان در این وسط جستجو نمود  .  به این معنی که اکثر شورشیانیکه در افغانستان میجنگند ، مردم محلی هستند  . " یعنی مردم قرا و قصبات‌اند که میگویند حکومت ، خدمات لازمهو یا امنیتی را برایشان مهیا نساخته است  .  ولی البته پناهگاه‌ها در پاکستانهم افزایش یافته است و تمام گروه‌های شورشی از این پناه گاه‌های امن استفادهمینمایند  .  به عبارت دیگر ازدیاد خشونت‌ها در افغانستان در حقیقت هم به چالش‌ها ومشکلات در افغانستان و هم به موجودیت پناهگاه‌ها در پاکستان ، ارتباط مستقیم دارد  .  که به گفته آقای جونز ، هر دو موضوع بسیار مهم می‌باشد  . از جانبی امریکا میگوید به تمامیت ارضی پاکستان احترامداشته و برای حل مشکل منطقه بیشتر روی مذاکره تاکید مینماید ، و پاکستان هم میگویدکه به هیچ نیروی خارجی اجازه نخواهد دادتا قدم در خاک آنکشور گذارد  .  در این رابطه و نقش ایالات متحده در این میان ، وراه حل موضوع ، سیت جونز میگوید : " بنظر من یگانه راهی که می‌تواند بصورتموثر این مشکل را حل نماید آنست که در قدم اول ، ایالات متحده باید جنوب آسیا را کهشامل افغانستان ، پاکستان ، هند و دیگر ساحات است ، از نظر سترتیژیک در اولویت قراردهد  .  چرا در چند سال اخیر توجه ایالات متحده بیشتر روی عراق متمرکز بوده است  . درقدم بعدی ، در رابطه به پاکستان ، ستراتیژی ایالات متحده باید ساحه وسیعی را در برگیرد که شامل مراحل سیاسی ، اقتصادی و نقش قانون و امنیت باشد  .  یعنی ایالات متحدهدر مورد نقش و موقعیت ساحه صوبه سرحد در یک پاکستان فدرالی عمیقا تفکر نموده وپاکستان را هم در این زمینه کمک نماید تا زمینه انکشافات اقتصادی در آن ساحه وپاکسازی و حضور حکومت در منطقه صوبه سرحد ، بلوچستان و دیگر مناطق قبایلی را مورد بررسی قرار دهند  . " سیت جونز ، در مورد نقش هند در اینموضوع : " به عقیده من نقش هند در این زمینه می‌تواند ، بسیار مهم باشد  .  فکرمیکنم بخشی از مشکل در منطقه از نگاه ستراتیژیک ، همان چیزی است که ما به آن بازیبزرگ میگویم ، یعنی تشنج بین هند و پاکستان  .  که افغانستان را مبدل به میدان جنگ ایندو کشور نموده است  . جونزمیگوید به نظر وی مساعی برای حل موضوع کشمیر ، تاثیر مثبتی بر افغانستان خواهدگذاشت ، زیرا حضور هند در افغانستان ، موجب نگرانی و تهدید استراتیژیک برای پاکستاننخواهد‌بود  . با وجودیکه مسله کشمیر بنیادی می‌باشد ولی جونز میگوید باوجود آنهم هندباید در مورد کمک‌های امنیتی به افغانستان بسیار محتاط باشد ، و کمک به پولیس و یادیگر نیرو‌های امنیتی افغانستان ، دیدگاهپاکستان را مشتعل و بر آشفته خواهد نمود  . جونز میگوید به همین دلیل من شدیداتوصیه مینمایم تا هند ، توجه خود را به کمک‌های انکشافی و بازسازی معطوف داشته ودر مسایل امنیتی دخالتی نداشته باشد  .