چرا هزار ها عساکر بین المللی نتوانسته اند طالبان را از بین ببرند؟
در غرب در مورد افغانستان چنین پنداشته میشود که طالبان  در مغاره ها پنهان اند و چرا هزار ها تن عساکر بین المللی آنها را از بین نمیبرند.
جنگ طلبی و شورش ، به ذات خود ، بیشتر جنگ علایق و جنگ برای رسیدن به قدرت و یا به قدرت باقی ماندن است  . شورشیان در افغانستان از همین اصل بهره برداری کرده و براینیل به اهداف شان که تضعیف حمایه نیرو‌های خارجی در کشور‌های شان و همچنانتخریب دلیل حضور آن‌ها بین افغان‌ها می‌باشد ، عملیات مغلقی را آغاز نموده‌اند  . این یک عملیات وسیعی است که شامل صفحه انترنتی الاماره میشودکه روزانه چندین بار معلومات تازه در آن سایت به پنج لسان میگنجاند  .  هدف آنتبارز دادن ضعف دولت و رشد حساسیت‌های ملی بین افغان‌ها در حالی است که خارجی هادر کشور شان حضور دارد  . آن‌ها برای مردم محلی ، مجله‌ها را بزبان‌های محلی همراه باسی دی و دی وی دی که شامل عملیات طالبان و ترانه‌های آن گروه است بنشر میرسانند  . اکثریت آن مواد در خارج افغانستان در پاکستان زیر نام امارت اسلامی افغانستانساخته می‌شود  .  و خبرنگاران نیز میتوانند سخنگوی طالبان را در جهت مصاحبه توسط تیلیفونبه ساده گی دریافت نمایند  . در مجموع ، طالبان توانسته‌اند موفقانه ، تصویری از آن گروهرا بزرگتر و قوی تر ازحقیقت ، به اذهان دیگران ترسیم نمایند  .  و خبرنگاران و رهبرانمحلی که علیه خواست آن‌ها صحبت نمایند مورد شکنجه و تهدید قرار میگیرند  . در حالیکه تندروان کوشش می‌کنند موضوع کشته شدن غیر نظامیانرا توسط نیرو‌های خارجی به سطح بین‌المللی بلند نمایند ، خود آن گروه نیز دست بهقتل غیر نظامیان و همچنان افغان‌های میزند که با موسسات خارجی کار می‌کنند  . نیرو‌های بین‌المللی خصوصا حکومت افغانستان بخاطر مبارزهبا طالبان و در رساندن پیام و اهداف شان ، باید بیشتر فعال و آماده به پاسخدهی باشند  .  تبارز دادن سیاست بیرحمانهطالبان ، مشروعیت آن گروه را به مخاطره میاندازد  . پس چنین استنباط می‌گردد که برای بلند بردن مشروعیتحکومت مرکزی ، بخصوص حمایت از موسسات افغانی و قوای امنیتی و برای ایجاد یک چترامنیتی برای چنین انکشافات ، موجودیت قوایبین المللی در افغانستان ضروریست  . نیرو‌های امنیتی و ادارت آن دولت باید بیشترتوسعه یابد  .  در جهت فراهم نمودن زمنیه برای بازسازی و انکشافات امنیت ، حضور نیرو هایبین المللی حمتی ولابدیست  . اما ، انگیزه افزایش در تعداد عساکر تا زمانیکه یک ستراتیژیجدید که اولویت آن ارتقای ظرفیت کاری ادارات افغانی نباشد ، بی‌نتیجه خواهد‌بود  . بلند بردن سویه کاری ادارات افغانی و در رهبریت قرار دادن آن‌ها می‌تواند مبارزاتمتعصب و بی‌رحمانه طالبان را نفی نماید  . حکومت افغانستان باید ثابت بسازد که دولت ارزش آن را داردتا برای بقای آن ، جنگ صورت گیرد  .  آن اداره باید فرهنگ ترحم و بخشیدن را در مواردفساد اداری و سوئ استفاده توسط اعضای آن ختم نماید  . جامعه جهانی نیز باید حسابدهیرا در اقدامات و کمک‌ها بیشتر سازد  .  در مواردی چون کشته شدن غیر نظامیان ، نیاز بهحسابدهی و شفافیت بیشتر میرود  . پروپاگند طالبان می‌تواند قوی باشد ، اما با ارتباطات موثر وطرح‌ریزی موثر می‌تواند شکل برعکس را نیز اختیار نماید  .