دیدبان حقوق بشر: ناپدید کردن اجباری در افغانستان ادامه دارد
دیدبان حقوق بشر از حکومت افغانستان خواسته است تا سرنوشت مفقود شدگان اجباری را، به هر تاریخی که بر می گردد، هر چه زودتر روشن سازد.
سی‌ام اگست ، برابر با روز جهانی ناپدیدشدگان اجباری است و هزاران افغان در چهار دهه گذشته که از سوی رژیم‌های وقت برده‌شده‌، هنوز هم ناپدید‌اند  . سازمان دیدبان جهانی حقوق‌بشر ، با نشر گزارشی گفته است که ناپدید کردن اجباری افراد برای اعضای خانواده‌های شان زخمی است که هرگز بهبود نیافته است  . این گزارش ، به عنوان نمونه گفته است که چهار سال پیش ، خانواده محمد رحیم ، برایش مراسم فاتحه را برگزار کردند ، 34 سال بعد از زمانی که پولیس مخفی افغانستان او را برد و هرگز دیده نشد  . این مراسم ، زمانی برگزار شد که نام محمد رحیم در فهرست " کشته شدگان " دیده شد  .  این افراد در سال‌های 1979 و 1980 میلادی ، زندانی و یا اعدام شده‌بودند  . در گزارش دیدبان جهانی حقوق‌بشر آمده است " این فهرست تنها تایید رسمی از سرنوشت قربانیانی است که خانواده‌ها تا به حال دریافت کرده‌اند  .  پنج هزار نام در آن وجود دارد ، بخشی از کسانی‌اند - که پس از آنکه حزب دموکراتیک خلق کمونیست افغانستان قدرت را به دست گرفت ، جنگ داخلی را آغاز کرد که با تغییرات در جناح‌های متخاصم همچنان ادامه دارد ناپدید شدند " . بر بنیاد گزارش ، رحیم از ولایت پکتیا که محصل ادبیات‌بود ، در زمره معلمین ، مامورین خدمات ملکی ، رهبران مذهبی و سران قومی به اتهام هم‌فکری با " ضد انقلاب " گرفتار شده‌بود  . دیدبان جهانی حقوق‌بشر در این گزارش تذکر داده است که بیش از 27 هزار تن تنها در کابل و ممکن 100 هزار تن در سراسر افغانستان در جریان کمتر از دو سال در دوران رژیم کمونیستی ناپدید‌شده‌باشند  . اکثر این افراد در گورهای دسته جمعی ، دفن گردیده که هنوز هم شناسایی نشده‌اند  . این گزارش گفته است ، یک سارنوال دولتی هالند که فهرست کشته شدگان را به حیث یک سند علیه امان‌الله عثمان ، یک افسر سابق استخبارات که در سال 1993 در هالند خواستار پناهندگی سیاسی شده‌بود ، استفاده کرد ؛ اما در سال 2012 با مرگ غیرمنتظره عثمان ، این دوسیه مسدود گردید  . مقام‌های آلمانی گفته‌اند که آن‌ها فهرستی را به نشر سپرده‌اند تا به زجر و سردرگمی هزاران افغانی که به خاطر ناپدیدبودن وابستگان شان داشتند ، خاتمه دهد  . دیدبان حقوق‌بشر افزوده است که یک صفحه فیسبوک ، به نام " پنج هزار قربانی " به خاطر یادبود این واقعه و دیگر جنایات جنگی ، ایجاد‌شده‌است  .  این صفحه اخیرا در مورد حزب اسلامی گلبدین حکمتیار که متهم به اختطاف و کشتن مخفیانه روشنفکران افغان ، خبرنگاران و دیگران در دهه هشتاد و نود میلادی‌شده‌، مطالبی را نیز نشر کرده است  . این سازمان اما تاکید کرده است " مفقودشدن اجباری امروز هم در این کشور ادامه دارد  .  سازمان ملل متحد در گزارش اخیرش در مورد شکنجه در افغانستان ، از ناپدیدشدن شماری زیادی مردم بعد از گرفتاری توسط پولیس کندهار در سال‌های 2015 و 2016 یادآوری کرده است " . در این گزارش ، به حکومت افغانستان توصیه‌شده‌است تا هرچه عاجل کنوانسیون‌ جهانی حمایت همه افراد از مفقودشدن اجباری را توشیح و مقررات آن را نیز تطبیق کند  . همچنان دیدبان حقوق‌بشر ، از حکومت افغانستان خواسته است که در هماهنگی ملل متحد و دیگر نهادهای زیربط سرنوشت آنانی را که مفقود‌اند به هر مدتی پیش که بر می‌گردد - آشکار سازد  . دیدبان حقوق‌بشر تاکید کرده است ، هر چه که ممکن باشد ، مقامات ، عاملان این اعمال را تحت تعقیب عدلی قرار بدهد و حکومت باید به خاطر آن خانواده‌هایی که هنوز هم منتظر پاسخ‌اند ، همه تلاش‌هایش را به خرچ دهد و حقایق را برملا سازد  .