بی سرنوشتی هندوهای فراری پاکستانی در هند
از دهه‌ها به اینسو هندوهای مستقر در پاکستان، رویای کوچیدن به هند و فرار از آزار و اذیت را در سر می‌پرورانند، اما واقعیت زندگی در کمپ‌های مرزی، معنی متفاوتی به این رویا ها می‌دهد.
شماری زیادی از هندوهای پاکستانی مستقر در هند چاره ندارند جز این که در آن ساحه سنگ شکنی کنند ، زیرا مقامات تحرکات آنان را از نزدیک نظارت می‌کنند و به هر آن کسی که به گونه غیر قانونی از مرز عبور می‌کند ، به دیده شک نگریسته می‌شود  .  این پذیرایی نیست که هندو‌ها انتظار آن را داشتند  . جگداس 81 ساله که در یک کمپ حومه شهر مرزی جودپور زندگی می‌کند ، با شکوه از بیکاری ، بی‌سرپناهی ، مفلسی و بی‌نانی می‌گوید که شرایط زندگی دشوارتر از آنچه است که در موردش فکر می‌کرد  . جگداس گفت " برای ما تجزیه هنوز پایان نیافته است  .  هندو‌ها هنوز هم می‌خواهند به کشور شان برگردند ، اما زمانی که بر می‌گردند ، برایشان هیچ چیزی مهیا نیست " . پس از استقلال هند از بریتانیا در سال 1947 کم و بیش 15 میلیون نفر بیجا شد و خشونت‌های دینی ، جان حد اقل یک میلیون نفر را گرفت  .  هندو‌ها و سیک‌ها در لابلای هرج و مرج خونین از پاکستان که تازه عرض وجود کرده‌بود به هند و مسلمان هندی به پاکستان نقل مکان کردند  . با وجود مهاجرت عمده ، هندو‌ها منحیث یکی از بزرگترین اقلیت دینی در پاکستان باقی ماندند و تخمین زده می‌شود که هندو‌ها 1.6 درصد نفوس تقریبا 200 میلیونی پاکستان را تشکیل می‌دهد ، جاییکه با آنان تعصب‌شده‌و همواره با خطر اختطاف ، تجاوز جنسی و ازدواج‌های اجباری مواجه‌اند  . جگداس می‌گوید که خانواده اش برای فرار از خشکسالی به پاکستان کنونی مهاجر شده‌بود ، اما به گفته وی پس از ایجاد پاکستان و هند ، هرگز روی آرامی را ندیده و همواره مورد آزار و اذیت قرار گرفته است  . اکثریت هندو‌ها از ایالت سند پاکستان به هند مهاجرت کرده‌اند ، اما در ایالت راجستان هند در کمپ‌های دور افتاده زندگی می‌کنند ، کمپ‌هایی که از دیگر جوامع به دور افتاده اما در حلقه تردید مقامات نزدیک است  . بر اساس قانون هند ، هندو‌های پاکستانی پس از سپری کردن هفت سال ، واجد شرایط شهروندی هند شناخته می‌شوند اما طی مراحل بیروکراتیک این روند را طولانی تر ساخته است  . خانا رامجی 64ساله در سال 1997 پاکستان را ترک کرد و در سال 2005 موفق به کسب شهروندی هند شد  .  او می‌گوید که شمار زیادی از هندو‌ها امید شان را از دست داده‌اند و دوباره به پاکستان بر می‌گردند  . هند و سیک‌های مهاجر میگویند که شک و تردید مقامات هندی ، بیشتر از فقر آنان را رنج می‌دهد ، زیرا مقامات هندی با آنان طوری برخورد می‌کنند که گویا جاسوسان پاکستانی‌اند  .  با آنهم این هندو و سیک‌ها می‌گویند که برای حفظ زندگی شان مجبور‌اند به هند بیایند زیرا به گفته آنان حتی همسایه‌های شان نیز آنان را در پاکستان تهدید می‌کردند  .