آلودگی هوا و تاثیرات ناگوار آن بر صحت و سلامتی موجودات زنده
آلودگی هوا طبیعت زیبا را در خود گم میکند و زندگی سالم را نه تنها از انسان‌ها بلکه از تمام موجودات سلب می‌کند.
اوزون که جز اصلی دود و غبار می‌باشد ، گازی است که از ترکیب نایتروجن اکساید و هایدروکاربنها در حضور نور آفتاب بوجود میآید  . در اتموسفیر ، اوزون بطور طبیعی به صورت لایه‌ای که ما را از اشعه ماورای بنفش محافظت می‌کند ، وجود دارد  .  ولی زمانی که در سطح زمین تولید شود ، کشنده است  . موتر‌ها ، ریل‌های ذغالی ، وهر آن ماشینی که جهت چرخش آن از مواد نفتی و یا سایر مواد عضور کار گرفته می‌شود منابع اوزون پنداشته می‌شوند  .  نیروگاهها ، کارخانه‌های کیمیایی و پالایشگاههای نفت نیز سهم بزرگی در همین مساله دارند  . صدمات ریوی ناشی از هوای آلوده به اوزون ، خطری است که از هر 5 نفر سه تن با آن روبرو هستند یعنی 60 در صد نفوس دنیا  . اکثر مردم نمی‌دانند که دود غیر از انسان ، به سایر موجودات زنده هم آسیب میرساند  .  دود اوزونی مسئول صدمات زیاد به درختان کاج و نابودی محصولات زراعتی در بسیاری از مناطق است  . هر ماده‌ای که وارد هوا شود ، خواص فیزیکی ، کیمیایی و زیستی آن را تغییر می‌دهد و به چنین هوای تغییر یافته ، هوای آلوده میگویند  . فوران‌های شدید آتشفشان ، وزش توفان ، بادهای شدید وغیره گازها و ذراتی را وارد هوا ساخته و باعث آلوده شدن آن می‌گردد  . کارخانجات صنعتی ، زراعتی ، شهرسازی ، وسایل گرمازا ، نیروگاهها ، وسایل نقلیه وغیره نیز از عوامل آلوده‌کننده هوا هستند  . مواد آلوده‌کننده هوا زیاد‌اند اما بصورت خلص به شرح‌ان میپردازیم  . گاز سمی کاربن مونوکساید بطور عمده مربوط به عراده جاتی است که مصرف سوخت آن‌ها تیل دیزل می‌باشد  . عمدتا مربوط به نفت کوره یا نفت سیاه است که در بعضی صنایع و تاسیسات حرارت مرکزی و تولید نیرو مورد استفاده قرار می‌گیرد  . بطور عمده مربوط به گاز و گازوئیل مربوط است  . هیدروکربن‌‌های سوخته‌نشده‌: عمدتا مربوط به موتر‌هایی است که دیزل مصرف می‌کنند  .  ذرات معلق در هوا که به‌طور عمده از سوختن گاز حاصل می‌شود  .  بروماید سرب که در نتیجه مصرف بنزین در وسایل موتور‌دار حاصل می‌شود  . تیل موتر‌ها اغلبا دارای موادی است که بخاطر بهتر سوختن به آن اضافه می‌شود  .  این ماده هنگام سوختن تیل و مواد نفتی باعث پراگنده شدن ذرات جامد و معلق ترکیبات سرب در هوا می‌شود که هم سمی‌اند و هم به صورت رسوب‌های جامد وارد دستگاه تنفسی می‌شوند  . در جایی دور ، بالای سر ما ، لایه غیر قابل دید و ظریفی از اوزون وجود دارد که ما را از تشعشعات خطرناک ماورای بنفش آفتاب محافظت می‌کند  .  لایه اوزون قرنهاست که آنجا بوده است  . ولی اکنون انسان این سپر محافظ را از بین میبرد  .  کلورو فلورو کاربنها ( CFCS ) ، هالونها ( halons ) ) و سایر مواد کیمیایی مصنوعی ، در 10 تا 50 کیلومتری بالای سر ما شناورند  .  آن‌ها تجزیه‌شده‌و مالیکول‌هایی را آزاد می‌کنند که اوزون را از بین میبرد  . CFC‌ها موادی‌اند که مقاوم در برابر حرارت بوده و به راحتی تجزیه نمیشوند  .  به خاطر چنین پایداری ، آن‌ها تا 150 سال باقی میمانند  . گازهای CFC به آرامی تا ارتفاعات 40 کیلومتری صعود کرده و در آنجا تحت نیروی عظیم تشعشعات ماورای بنفش آفتاب شکسته‌شده‌و عنصر شیمیایی کلور را آزاد می‌کنند  . بعد از آزادی هر اتم کلور قبل از برگشت به زمین که سالها طول می‌کشد ، حدود صد هزار مالیکول اوزون را از بین میبرد  .  سه و شاید پنج درصد لایه اوزون در سطح جهان تاکنون توسط گازهای CFC تخریب‌شده‌است  . با تخریب اوزون در لایه‌های بالای اتموسفیر ، اشعه ماورای بنفش به سطح زمین تابیده باعث بروز امراض مختلف می‌گردد که مهمترین آن بروز سرطان‌های جلدی و تضعیف سیستم دفاعی بدن می‌باشد  . با نفوذ بیشتر اشعه ماورای بنفش از لایه‌های اتمسفر ، اثرات آن روی صحت و سلامت بدتر‌شده‌، محصولات زراعتی و جمعیت ماهیها کاهش خواهد یافت  . کشورهای پیشرفته بیش از هفتاد هزار ماده مختلف کیمیایی تولید می‌کنند که بیشتر آن‌ها بطور کامل از نظر صحی آزمایش نشده‌اند  .  استفاده نامحتاطانه از این مواد ، مواد غذایی و آب و هوای ما را آلوده کرده و سیستم‌های محیطی را که ما به آن‌ها متکی هستیم ، شدیدا تهدید می‌کند  . مواد کیمیایی به جزئ لاینفک زنده گی روزمره ما مبدل گشته است  .  ما از پلاستیکها ، پودرهای رختشویی و سایر اشیایی که از مواد کیمیایی ساخته شده‌اند ، استفاده می‌کنیم  .  نهایتا آن‌ها از طریق محلات دفن کثافات ، بدرفت‌ها و فاضلابها به آب و یا زمین راه پیدا می‌کنند  . یکی از آثار و نتایج آلودگی هوا ، باران اسیدی است  .  در دو دهه اخیر و در برخی نواحی صنعتی و بر اثر فعالیت‌های کارخانه‌ها میزان گازات در هوا افزایش یافته است  . این گازات در اتموسفیر با اکسیجن و بخار آب تعامل کیمیایی نموده و بصورت نیتریک اسید و سولفوریک اسید در میآید  .  این ذرات اسیدی مسافت‌های طولانی را بوسیله باد طی می‌کنند و به صورت باران اسیدی بر سطح زمین فرو می‌ریزند  . چنین بارش‌هایی ممکن است به صورت برف یا باران یا مه نیز در بیاید  .  باران اسیدی خود زیانبار ترین نتیجه آلوده گی هوا می‌باشد  . باران اسیدی باعث از بین رفتن بناها و آثار تاریخی بخصوص در ساختمان‌هایی که از سنگ مرمر یا آهک ساخته‌شده‌باشند ، می‌شود  . باران اسیدی میزان حاصلخیزی خاک را کاهش داده و حتی ممکن است مواد سمی را وارد خاک‌ها کند  .  باران اسیدی موجب نابودی درختان ، کاهش مقاومت آن‌ها بخصوص در برابر سرما می‌شود  .