قربانیان جنگ از حکومت افغانستان چه می خواهند؟
عبدالشکور، سرباز پیشین پولیس ملی از حکومت می خواهد که برای معالجه به خارج از کشور فرستاده شود.
عبدالشکور ، سرباز پیشین پولیس یکی از قربانیان ماین‌های کنار جاده است که هفت سال پیش در نتیجه تصادم موترش با ماین زخم برداشت  .  او برای بار اول به کشور هندوستان فرستاده شد  . از آن رویداد هفت سال می‌گذرد ، اما هنوز هم عبدالشکور قادر به راه گشتن نیست واز حکومت می‌خواهد تا برای عملیات جراحی دوم به آلمان فرستاده شود  . در حالیکه از آغاز نبرد ، خشونت‌ها ، فساد و بی‌ثباتی در افغانستان ، ده‌ها سال می‌گذرد ، شمار روزافزون آسیب دیدگان جنگ از حکومت خواستار کمک‌های بیشتر می‌باشند  . اکثریت این قربانیان را معیوبین تشکیل می‌دهد و بی‌توجهی حکومت باعث‌شده‌است تا شمار زیاد این قربانیان برای معالجه و اخذ کمک‌های مالی به کمک‌کنندگان بیرون از کشور مراجعه کنند  . عبدالشکور در حالی خواستار درمان طبی در خارج از افغانستان است که روز گذشته از روز جهانی افراد دارای معلولیت در افغانستان زیر شعار " توسعه پایدار ، نوید تکنالوژی " یادبود به عمل آمد  . افراد دارای معلولیت و فعالان مدنی و حقوق‌بشر در این روز از حکومت افغانستان خواستند تا امکانات برابر رفاهی و اجتماعی را برای معلولین فراهم سازد  . تا کنون وزارت کار و امور اجتماعی ، شهدا و معلولین افغانستان 800 هزار فرد دارای معلولیت را ثبت کرده است ، اما تخمین زده می‌شود که شمار دقیق این افراد بیشتر از یک میلیون نفر باشد که اکثر آنان در رویداد‌های جنگی معلول شده‌اند  . سازمان ملل متحد در آغاز سال روان گزارش داد که ماین و بم‌های تعبیه‌شده‌در کنار جاده ، کشنده ترین سلاح شورشیان است که از آن در ساحات مزدحم استفاده می‌شود  .  نیروهای افغان که در حال حاضر با طالبان درگیر جنگ‌اند ، نیز بیش‌ترین بهای انسانی را به بیم‌های کنار جاده می‌پردازند  . براساس گزارش سازمان ملل متحد ، یک سوم قربانیان ماین‌ها و بم‌های کنار جاده در افغانستان غیرنظامیان تشکیل می‌داد  .  تنها در سال گذشته 29٥9 نفر در اثر انفجار این ماین‌ها کشته و ٥6٥6 نفر دیگر زخمی شد  . هرچند مسوولیت کشتار غیرنظامیان به دوش هر دو طرف درگیر جنگ انداخته‌شده‌است ، اما گزارش ملل متحد سه چهارم این تلفات را به شورشیان طالب نسبت داده است  .