دوستانی که پس از حبس در گوانتانامو، دشمن شدند
علاقۀ مشترک به شاعری، دوستی دو افغان را محکم کرده بود، اما طرز دید متفاوت شان، آنان در در سنگر های متفاوت قرار داد.
از زندان گوانتانامو تا جنگ علیه داعش در افغانستان - دو افغان که زمانی دوست همدیگر‌بودند ، از سوی نیروهای امریکایی بازداشت و به زندان گوانتانامو فرستاده شدند  .  اما پس از رهایی ، با دو انتخاب کاملا متفاوت ، اکنون در دو جبهه مختلف ، علیه یکدیگر قرار گرفته‌اند  . حاجی غالب و عبدالرحیم مسلم دوست که علاقه مشترک شان به شاعری ، دوستی هردو را باهم آمیخته‌بود ، پس از وقوع حملات تروریستی یازدهم سپتمبر 2001 در ایالات متحده ، توسط نیروهای امریکایی در گوانتانامو زندانی شدند  . سفر مشترک این دو زندانی سابق ، میراث ناکام گوانتانامو را در مبارزه مقابل افراطیت بیان میدارد  . حاجی غالب ، که اکنون ولسوال بتی کوت ولایت ننگرهار است ، میگوید که امریکاییان پنج سال عمرش را در زندان گوانتانامو ضایع ساخت ، اما با آنهم ، پس از رهایی تصمیم گرفت که در برابر امریکائیان نه ، بلکه در برابر دشمنان واقعی افغانستان مبارزه کند  . مگر رفیق سابق او ، که مولوی مسلم دوست خوانده می‌شود و با او در گوانتانامو یکجا زندانی‌بود ، پس از رهایی راه جداگانه‌ای را برگزید و اکنون فرمانده بزرگ داعشیان است  . حاجی غالب ، مسلم دوست را یک عوام فریب و سخنران خوب توصیف می‌کند و میگوید که زندانیان دیگر ، شیفته آواز بلند او‌بودند  . به گفته آقای غالب ، مسلم دوست بیش‌ترین اوقات اش را در عبادت و موعظه در کنار خالد شیخ ، مظنون اصلی طراحی حملات یازدهم سپتمبر ، در مورد جهاد سپری میکرد  . اما کاکو یکتن از زندانیان سابق دیگر گوانتانامو و پسر کاکای حاجی غالب ، زندان گوانتانامو را بستر بذر دهشت افگنی میخواند و میگوید که این زندان به تندروان چون مسلم دوست مشروعیت می‌بخشد  . زندان گوانتانامو در سال 2002 گشوده شد و یک محل تنبیه برای گرایشان ضد امریکا دانسته می‌شود  . نزدیک به یک بر چهارم حصه تمام زندانیان را افغان‌ها تشکیل میداد  .  اما بعدا معلوم شد که بیشتر زندانیان افغان بی‌گناه بوده و اشتباها یا قصدا بنابر خصومت‌های شخصی به امریکائیان تحویل داده شده‌بودند  .