انفجار بیروت؛ چگونه توقف بی‌برنامۀ یک کشتی منجر به یک فاجعه شد
محمولۀ بزرگ مواد کیمیایی که سبب مرگبارترین انفجار در شهر بیروت، پایتخت لبنان شد، باید سال‌ها پیش به موزمبیق انتقال داده می‌شد و قرار نبود که در بندر بیروت انبار شود. 
بوریس پروکوشیف ، کشتیبان کشتی روسوس گفته است که در سال 2013 در مسیر انتقال محموله 2750 تنی امونیم نایتریت از گرجستان به موزمبیق‌بود که مالک " حریص " کشتی به وی دستور داد که به سمت بیروت تغییر مسیر بدهد و نخست محموله سنگین وسایل ساختن جاده را از بندر بیروت به بندر عقبه در اردن انتقال دهد و سپس به سفر به سمت موزمبیق ادامه دهد  . اما این کشتی که نتوانسته‌بود محموله اضافی را به گونه مصوون جابجا کند و مدت زیادی در بندر بیروت ایستاد مانده‌بود ، به دلیل دعوای زمانگیر حقوقی به خاطر تادیات و تعرفه‌های بندر ، هرگز نتوانست بیروت را ترک کند  . آقای پروکوشیف که 70 سال عمر دارد در مصاحبه با خبرگزاری رویترز گفته است که چون بارکردن محموله اضافی " ناممکن "‌بود و سبب تخریب تمام کشتی می‌شد ، وی با آن مخالفت کرده‌بود  . کشتیبان و وکیلان افراد و شرکت‌های معامله‌دار ، ایگور گریچوشکین ، تاجر روسی و مالک این کشتی را به ترک کشتی متهم و اقامه دعوا کردند  .  چند ماه بعد ، به دلیل نگرانی‌های ایمنی ، امونیم نایتریت از کشتی پایان و در یک انبار بندری جابجا شد  . سه شنبه گذشته ، این انبار آتش گرفت و منجر به انفجار مهیبی شد که سبب مرگ کم از کم 145 نفر ، زخمی شدن 5000 نفر دیگر ، تخریب ساحات وسیع رهایشی و بی‌خانمان شدن کم از کم 250 هزار نفر و میلیاردها دالر خسارت به ساختمانها و زیربناهای شهر بیروت شد  . بوریس موسینچک ، شهروند اوکراین که سرملوان این کشتی‌بود ، به خبرگزاری رویترز گفته است که جرثقیل‌ها و دیگر وسایل سنگین وزن جاده‌سازی در سطحی باید جابجا و انتقال می‌شدند که در زیر هر کدام آن صدها تن امونیم نایتریت جابجا شده‌بود  . آقای موسینچک می‌گوید که کشتی فرسوده و کهنه‌بود و به محض گذاشتن برخی از این وسایل بازو و گیرای دروازه‌های آن قات شد و از این رو کشتیبان و ملوانان تصمیم گرفتند که خطر را نپذیرفته و وسایل جاده‌سازی را بارگیری نکنند  . با زمانگیر شدن دعوای حقوقی به خاطر پرداخت مصارف بندری از سوی مالک این کشتی ، کشتیبان و دیگر کارکنان کشتی مجبور شدند 11 ماه تمام را با پول و غذای اندک در بندر بیروت سپری کنند  . امونیم نایتریتی که در بندر بیروت منفجر شد از سوی شرکت تولید کود کیمیایی " رستاوی ازوت " گرجستان بر یک شرکت تولید‌کننده مواد انفجاری در موزمبیق فروخته شده‌بود  . لیوان بوردیلادزی ، رییس کنونی شرکت رستاوی ازوت می‌گوید که تصمیم برای انبار کردن محموله این کشتی در بندر بیروت " نقض صریح تدابیر ذخیره‌سازی مصوون امونیم نایتریت است ، چون این ماده کیمیایی در جریان شش ماه خاصیت خود را می‌بازد  . " یافته‌های ابتدایی تحقیقات لبنان در مورد چگونگی وقوع انفجار مرگبار سه شنبه گذشته در بیروت نشان داده است که در زمینه مراقبت و نگهداری از این ماده انفجاری خطرناک ، بی‌تفاوتی و سهل‌انگاری صورت گرفته است  . کابینه لبنان روز چهارشنبه پنجم اگست توافق کرد تا تمام کسانیکه از سال 2014 به اینسو مسوول نظارت انبارها و امنیت بندر بیروت بوده‌اند ، در حبس خانگی نگهداری شوند  . رییس بندر بیروت و رییس گمرک‌های آن کشور گفته‌اند که چندین مکتوب را به وزارت عدلیه آن کشور ارسال کرده و خواهان اجازه برای انتقال این مواد به مکان امن شده‌اند ، اما به گفته آنان هیچ اقدامی صورت نگرفته است  .  اما مقام‌های وزارت عدلیه لبنان تا کنون در این مورد واکنشی نشان نداده‌اند  . پروکوشیف نیز می‌گوید که مقام‌های لبنانی به امونیم نایترتی که چندین ماه در داخل بسته‌های بزرگ در داخل کشتی گیرمانده‌بود ، توجه بسیار اندکی نشان دادند  .  او گفت : " به خاطر مردمی که کشته و زخمی شده‌اند متاسف استم  .  اما مقام‌های محلی لبنان باید مجازات شوند  .  آنان در مورد این محموله اصلا توجه نکردند  . " کشتی روسوس که این محموله مرگبار را به لبنان انتقال داده‌بود در سال 2018 در همانجایی که در بندر بیروت لنگر انداخته‌بود ، به دلیل افزایش فرسودگی ، زیر آب فرورفت و غرق شد  .