یک روز در زندگی یک زن پولیس
زنان شامل در صفوف پولیس ملی می گویند که حاکم بود سنت های ناپسند اجتماعی و حقیر نگریسته شدن زنان در دایرۀ نظام، مانع پیوستن زنان به صفوف قوای مسلح شده است.
سمونمل ناهید رضایی نخستین بانوی جوان که حدود 12 سال پیش به صفوف پولیس ملی در ولایت بامیان پیوسته است ، می‌گوید که با وصف زن بودن می‌خواهد که در تامین امنیت کشورش به " مسوولیت مهم زندگی " سهم داشته باشد  . با آنکه این افسر زن همه روزه از ساعت هشت مانند منسوبین مرد در پولیس ملی ، روز پرمشغله را آغاز می‌کند ، مسوولیت‌های درون خانه یک خانواده پنج نفری را نیز به دوش دارد  . خانم رضایی می‌گوید که برعلاوه تربیت فرزندان خردسالش تهیه غذا و رسیدگی به امور خانه ، همه روزه در اوقات رسمی کار ، به چندین دوسیه رسیدگی می‌کند و همواره بربنیاد احکام قانون کارهایش را انجام می‌دهد  . ناهید رضایی مادر دو کودک است او می‌گوید که مبارزه بر ضد سنت‌ها ناپسندیده و نابرابری‌های اجتماعی علیه زنان را از خانواده خود آغاز کرده و اکنون نزدیک به 35 عضو خانواده اش را شامل چوکات پولیس ملی ساخته است  . خانم رضایی می‌گوید که بزرگترین هدفش خدمت به زنان بوده و می‌خواهد دخترخانم‌های بیشتری درصفوف پولیس ملی افغانستان جذب شوند  . سمونمل ناهید در 12 سال گذشته پیشرفت‌های چشمگیری را نصیب‌شده‌است و در بخش‌های مختلف چون کشف جرایم جنایی ، آمریت تعلیم و تربیه پولیس ملی و آمریت خشونت‌های خانوادگی فعالیت کرده است  .  او هم اکنون مدیر بخش حقوق‌بشر و جندر در فرماندهی پولیس بامیان است  . این بانوی جوان بزرگترین دستآورد خود را در بیش از یک دهه خدمت در صفوف پولیس ملی ، جذب نزدیک به 40 دختر خانم در صفوف پولیس قوماندانی امنیه بامیان می‌خواند  . خانم ناهید رضایی می‌گوید که در جامعه سنتی بامیان و در محل وظیفه منحیث پولیس زن با مشکلات روبرو است  .  او می‌گوید :" پولیس‌های مرد در رتبه‌های پایینتر به خاطر رسم و رواج حاکم در جامعه به آنان ( پولیس‌های زن ) ادای احترام نظامی نمی‌کنند " . خانم رضایی با انتقاد از مقامات ارشد پولیس ملی می‌گوید که آنان به توانمندی پولیس زن باور ندارند که به گفته وی این امر خود سبب بی‌اعتمادی زنان نسبت به جایگاهشان درچوکات نظام‌شده‌است  . سمونمل ناهید رضایی می‌گوید زنانی که تازه در صفوف نیرو‌های پولیس جذب می‌شوند در مرکز آموزشی این ولایت با مشکلات زیادی رو برو استند  . خانم رضایی به موارد زیادی چون بی‌احترامی منسوبان مرد به پولیس زن ، نداشتن خوابگاه و معاش و امتیازات اندک اشاره می‌کند ، امری که به گفته وی سبب بی‌علاقگی و نپیوستن زنان به صفوف قوای مسلح‌شده‌است  . حضور زنان در چوکات پولیس به ویژه برای رسیدگی به قضایای خشونت‌های خانوادگی ، بازرسی و پیگرد از زنان و کشف جرایم جنایی که یک طرف قضیه زنان‌اند ، بسیار ضروری است ، اما حضور زنان در صفوف قوای مسلح بسیار کمرنگ است  . امیر شریف یکی از فعالین مدنی بامیان در مورد حضور کمرنگ زنان در صفوف پولیس ملی می‌گوید که به دلیل سپری کردن سه دهه جنگ ، این امر طبیعی است که مردم به پولیس زن دید منفی داشته باشند  . شریف استدلال می‌کند که حتا مردان شامل در صفوف پولیس که از همین جامعه برخاسته‌اند ، نگاه سنتی مشابه به سایر بافت‌های اجتماتی نسبت به پولیس زن داشته و عرصه را برای منسوبین زن تنگ می‌کنند ، چونکه به گفته وی زنان افغان در گذشته کمتر در ارتش و پولیس ایفای وظیفه می‌کردند  . مسئولان قوماندانی امنیه بامیان ، می‌گویند که درسال جاری وزارت امور داخله و قوماندانی امنیه آن ولایت تصمیم گرفته‌اند که زنان و دختران علاقه مند بیشتری را که ازصنف 9 تا مقطع لیسانس درس خوانده‌اند در صفوف پولیس ملی جذب کنند  . نیکبخت ، دختر جوانی است که به تازگی به صفوف پولیس ملی در بامیان پیوسته است  .  او از معاش کم ، نبود مدد معاش در جریان آموزش‌های پولیس ، و نبود خوابگاه برای دختران در مراکز آموزشی پولیس شکایت دارد  . احمد علی یار ، آمرتولی تعلیمی قوماندانی امنیه ولایت بامیان نیز تایید می‌کند که امکانات دست داشته آنان برای پولیس زن در مرکز آموزشی بامیان اندک است  . هم اکنون 37 زن درچوکات نیروهای پولیس ملی در ولایت بامیان جذب شده‌اند اما مسئولان پولیس می‌گویند که این ولایت مکان امن و مناسب برای آموزش پولیس زن بوده که به همین دلیل وزارت امور داخله افغانستان و بخش پولیس اتحادیه اروپا مصمم بر ایجاد یک مرکز آموزشی پولیس در بامیان است  . ظفر بامیانی فارغ التحصیل بامیان است  .