واشنگتن پوست در مورد مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری در افغانستان
پامله کانستبل نوشته است که تصاویر بزرگ با عکس های حماسی و شعار های حامد کرزی در هر گوشه وکنار دیده میشود، ولی کرزی خودش در هیچ جای به ن
همکاران وی میگویند از زمانیکه مبارزات انتخاباتی ماه گذشته آغاز گردیده ، بیش از 50 گرد همائی توسط حامیان او در سراسر افغانستان برگزار‌شده‌، ولی خود او تا هنوز در یکی از آن‌ها اشتراک نکرده است  . واشنگتن پوست از احمد عمر ، سخنگوی مبارزاتی کرزی نقل قول نموده که رئیس جمهور از اشتراک در مباحثات حراس ندارد ، ولی نگران این است که بعضی از کاندیدان طرز بحث نمودن درست را نمیدانند  . در مطلب آمده ، از سوی دیگر رئیس جمهور به روابط خود با سران قومی ، تجار ، و گروه‌های شبه نظامی سابقه اتکا می‌کند تا کامیابی خود را یقینی سازد  .  در حین حال ، مامورین ملل متحد و گروه‌های حقوق‌بشر مامورین حکومتی را در سراسر کشور متهم نموده‌اند که آن‌ها از دفاتر و نفوذ شان در مبارزات انتخاباتی استفاده می‌کنند  . کانستبل نوشته است اگرچه توقع نمیرود هیچ یک از رقبای عمده کرزی او را در انتخابات 20 آگست شکست بدهند ، ولی ناظرین انتخابات میگویند آن‌ها شاید بتوانند با پائین آوردن فیصدی رای عمومی انتخابات را به دوردوم بکشانند  . آنانیکه با حامیان و همکاران کرزی در تماس‌اند از مبارزات غیر منظم کرزی ابراز نگرانی نموده‌اند و کرزی نیز ملاقات سفیر ایالات متحده را با سایر کاندیدان ریاست جمهوری تقبیح نموده است  . در مطلب آمده است که کرزی روابط خود را با افغان‌های پرنفوذ مستحکم تر ساخته و گویا که وعده نموده که برای آن‌ها در کابینه و ولایات پوست می‌دهد و حتی ولایات جدید را تشکیل خواهد داد  . واشنتگن پوست از نادر نادری سخنگوی کمیسیون مستقل حقوق‌بشر افغانستان نوشته است که شاید خود کرزی ازین واقعات آگاه نباشد ، ولی تعداد زیاد مقامات محلی میخواهند او برنده شود  . او در مورد یک واقعه ولایت بغلان صحبت نمود که والی مامورین ولسوالی‌ها را هدایت داده‌بود تا هر کدام 100 تن را به اجتماعی به طرفداری از کرزی بیاورند و از هر یک آن‌ها خواسته شده‌بود تا 15 تن دیگر را با خود بیاورند  . آرتر کینت در صفحه انترنتی سکای رپورتر نوشته است ، درحالیکه قوای ائتلاف برهبری ایالات متحده در افغانستان با تلفات بی‌سابقه مواجه می‌باشند ، رهبران سیاسی مسولیت را به دوش رهبریت طالبان و پناه گاه‌های مصون آن‌ها در پاکستان می‌اندازند  . درحالیکه تعداد بیشتر عساکر برتانوی ، کانادائی و امریکایی جان‌های شانرا از دست میدهند ، دشمنان آن‌ها در ‌آن‌سوی سرحد در پاکستان از پناه گاه مصون برخوردار‌اند ، قوای ائتلاف توانائی سیاسی و نظامی را ندارد تا آن‌ها را در داخل پاکستان مورد هدف قرار دهند  . تمام شواهد در دسترس نشان میدهدکه شورای کویته که رهبری آنرا ملا محمد عمر عهده‌دار است ، از حمایه و مصونیت اردوی پاکستان برخوردار می‌باشد  .  در بدل آن ، ملا عمر پاکستان را در سرکوبی بی‌رحمانه ملی‌گرایان بلوچ مساعدت می‌کند  . نویسنده افزوده پاکستان از دهه 90 میلادی تا اکنون متعهد است تا جنگجویان ملا عمر را منیحیث یک قوای دست نشانده در افغانستان نگهدارد تا یک رقیب منطقوی و دوست هند را بی‌ثبات نگهداشته باشد  . در اخیر نویسنده نتیجه‌گیری نموده است که کوشش‌های ناکام غرب بخاطر بدست آوردن حمایه پاکستان برای جنگ علیه طالبان غیر موثر ثابت گردید ، بخاطریکه اکنون شورش گرائی در هر دو کشور در حال افزایش می‌باشد  . روزنامه گاردین برتانیه بروز یکشنبه در سرمقاله آن مطلبی را در مورد جنگ در افغانستان نشر نموده که فشرده آن تقدیم می‌شود  . تفاوتی که شورشیان افغان نسبت به قوای ناتو دارند این است که آن‌ها میدانند کامیابی چگونه می‌باشد  .  برای آنانیکه حضور خارجی‌ها را خوش ندارند ، کشتار بیرحمانه خود را با یک هدف توجیه میدهند و آن هم ختم اشغال بیگانه گان است  . این‌گونه احساس برای مردان و زنانی که طرفدار شورشیان در افغانستان‌اند توانائی می‌دهد تا علیه قوای خارجی مبارزه نمایند ، ولی برای قوای برتانیه و در مجموع قوای ائتلاف ، اهداف مبارزات شان در افغانستان در حال تغیر می‌باشد  . زمانیکه وضع نسبتا آرام باشد ، سیاستمداران در مورد ملت‌سازی ، حقوق‌بشر و مظالم طالبان صحبت می‌کنند  .  ولی زمانیکه وضع وخیم گردد ، اهداف ، بیشتر شکل استراتیژیک را اختیار می‌کند  . گاردین از دیوید ملیبند وزیر خارجه برتانیه نقل قول نموده که آن‌ها نمیخواهند افغانستان یکبار دیگر به پناگاه دهشت افگنان مبدل شود  .