کندهار، مرکز شکنجه در افغانستان
سازمان ملل می گوید که بیشترین موارد شکنجه محبوسین در افغانستان، در ولایت کندهار صورت می گیرد.
دریافت اعتراف از افراد توقیف‌شده‌در زندانهای افغانستان بیشتر با بکارگیری انواع شکنجه انجام می‌یابد  .  ضرب و شتم ، بیدار نگهداشتن اجباری ، ندادن غذا و قید کردن افراد در سلول‌های کوچک و تاریک از تخطی‌های است که بر اساس یک گزارش اداره معاونت سازمان ملل برای افغانستان ( یوناما ) در زندان‌های این کشور ، وسیعا بکار گرفته می‌شود  . این گزارش بر اساس مصاحبه با بیشتر از 600 محبوس در 30 ولایت افغانستان تهیه‌شده‌است  . اگر چه موارد شکنجه محبوسین در 30 ولایت تایید‌شده‌است اما در ولایت کندهار بیشتر و جدی تر بوده است  . بر مبنای یافته‌های یوناما ، 81 فردی که به ظن شورشگری و حمایت از طالبان از سپتامبر سال 2011 تا اکتوبر سال 2012 توقیف گردیده‌بودند از زندان پولیس در ولایت کندهار مفقود گردیدند  .  گمان می‌رود که این افراد توسط پولیس کشته شده‌اند  . یوناما همچنان از موجودیت زندان‌های غیررسمی در کندهار خبر داده است  .  یکی از این‌گونه زندانها در داخل محوطهئ دفتر والی کندهار گزاش‌شده‌است که در آن محبوسین بطور سیستماتیک شکنجه می‌شدند  . کارمندان ریاست امنیت ملی ، پولیس و فرماندهان پولیس سرحدی در دادن شکنجه به افراد بازداشت‌شده‌، نقش داشته‌اند  . مقامات در کندهار در گذشته بکارگیری شکنجه در توقیفگاهای این ولایت را رد کرده‌بودند  . یوناما گزارش داده است که کم از کم 105 طفل ( افراد کمتر از 18 سال ) در جریان یک سال در افغانستان توقیف شدند که در آن میان 80 تن گفتند به آن‌ها شکنجه داده شده‌بود  .  این اطفال گفته‌اند که کارمندان پولیس و امنیت ملی با کیبل به کف پاهای آن‌ها تا زمانی میزدند که اعتراف نامه‌های تهیه‌شده‌را تایید می‌کردند  . یک پسر 16 ساله به گزارشگران یوناما گفته است که پس از بازداشت برای هشت روز بطور مداوم شکنجه می‌شد  .  " آن‌ها یک چوبی که با پلاستیک پوشیده شده‌بود را به من نشان دادند و گفتند که اگر اعتراف نکنم که طالب استم ، آنرا در مقعدم فرو خواهند برد  .  من تحمل لت و کوب را داشتم اما توان این بی‌شرمی را نداشتم ، بنا هر چیزی را که آن‌ها می‌گفتند نوشتم و در پای آن شصت امرا گذاشتم  . " عدم رسیده گی مقامات به قضایای شکنجه و نبود حسابدهی مستنطقین ، به گزارش سازمان ملل ، استفاده از شکنجه را به یک روش معمولی اخذ اعترافات در زندانهای افغانستان مبدل کرده است  . یوناما گفته است که دها محبوسی که از بازداشتگاه نیروهای خارجی به نهادهای افغان سپرده شد ، شکنجه شدند  . در حالی که رئیس جمهور حامد کرزی خواستار انتقال تمام محبوسین افغان از نیروهای خارجی به حکومت افغانستان است ، موجودیت گسترده شکنجه در زندانهای این کشور برآورده ساختن این تقاضا را به مشکل روبرو کرده است  . جورجیت گگنان ، رئیس بخش حقوق‌بشر یوناما که این گزارش را تهیه کرده است به رادیو آشنا گفت که تحقیقات این اداره در همآهنگی با نهادهای دولت افغانستان صورت گرفت  . اما عبدالقادر روشنگر ، مشاور حقوقی وزارت داخله یافته‌های گزارش یوناما را بصورت قطعی رد کرد  .  " مطالعه را که وزارت داخله از زندان‌های افغانستان دارد ، هیچ نوع شکایات زندانیان در مورد شکنجه بیرون‌نشده‌است  .  ما در ماه جدی و قبل از آن بشمول زندان پل چرخی از اکثریت زندان‌ها دیدن کرده با زندانیان صحبت کردیم و آن‌ها از هیچ‌گونه موارد شکنجه یاد‌آوری نکردند  .  من فکر میکنم در زندان‌های که مورد پولیس افغانستان است ، هیچ شکنجه وجود ندارد  . " ریاست امنیت ملی تا حال به اتهامات شکنجه کردن محبوسین جنگی ، واکنش نداده است  .