از بغلان تا کانادا – سرگذشت تلخ یک زن افغان
شکیلا زرین، زن جوان افغان، است که خشونت شوهرش آنهم با ضرب مرمی، چهره اش را سوء شکل داده است.
خانم زرین زمانیکه 17 ساله‌بود ، جبرا توسط شوهر خواهر اش با مردی که چندین سال از وی بزرگتر‌بود ، به عقد نکاح در آمد  . او می‌گوید ، زمانیکه به جبر مجبور به ازدواج شد ، بار‌های مورد لت و کوب قرار می‌گرفت ؛ تجاوز جنسی بالایش صورت گرفت و در نهایت با ضرب گلوله ، صورت اش سوئ شکل یافت  .  او به تلویزیون سی بی‌سی گفته است که بدرفتاری با وی در شب عروسی آغاز شد و برای ماه‌ها ادامه یافت  . خانم زرین می‌گوید " از آن شب به بعد { شب عروسی } او { شوهرش } مرا لت و کوب می‌کرد و بالایم تجاوز جنسی می‌کرد و همین واقعیت زندگی‌ام شد  . " به تدریج ، خانم زرین مجبور شد تا به پولیس مراجعه کند و خواهان کمک شود  .  او به پولیس همچنین گفته‌بود که شوهر و شوهر خواهرش هر دو با طالبان در ارتباط‌اند  . اما پاسخ پولیس برایش به گونه نبود که انتظار آنرا داشت  .  خانم زرین می‌گوید که " پولیس برایم گفت که او شوهر تو است و چیزی بد در برابر تو انجام نداده است  .  او گوش‌های ترا قطع نکرده ؛ دهان ترا قطع نکرده و بینی‌ات را قطع نکرده است  . " خانم زرین پس از شنیدن استدلال پولیس ، از روی ناامیدی ، راهی خانه مادرش می‌شود  .  چند ساعت بعد ، شوهرش به سراغ او در خانه مادرش میاید و با ضرب مرمی ، صورت اش را نشانه می‌گیرد  . خانم زرین می‌گوید " مرمی که به صورت اصابت کرد ، نیم از رویم را از بین برد  .  صورتم ، بینی‌ام ، دهانم ، چشمم ، دندان‌هایم و الاشه‌ام همه از بین رفت  . " به نوشته شبکه خبری سی بی‌سی ، در سال 2017 میلادی ، روزنامه گاردین ، مقاله در مورد خانم زرین نوشت و تلاش کرد تا نظر شوهر وی را نیز در گزارش بگنجاند ، اما شوهرش حاضر نشد در مورد چیزی بگوید  .  ولی شوهر خواهرش ادعا کرده که زرین خود به صورت اش صورتش فیر کرده است  . شوهر زرین در پیوند با این قضیه 10 ماه زندانی و سپس آزاد شد  . خانم زرین که در ولایت بغلان زندگی می‌کرد ، پس از شلیک به صورت اش به یکی از شفاخانه‌های کابل انتقال یافت و حکومت هند در قضیه او دخیل شد  .  سپس حکومت هند ، خانم زرین ، مادر و خواهر کوچک تر او را به هند انتقال داد ، جائیکه برای سه سال پیهم ، وی چندین بار مورد عمل جراحی قرار گرفت  .  حکومت هند ، مصارف معالجه اش را پرداخت کرد  . در هند ، کمیشنری عالی ملل متحد در امور پناهندگان در قضیه دخیل شد و از ایالات متحده خواست تا خانم زرین را پناهندگی بدهد  .  در جون 2016 میلادی ، ایالات متحده آنان را به صورت مشروط پذیرفت  .  پس از تعهد مشروط امریکا ، خانم زرین رویایی زندگی نو را در کشوری می‌دید که از افغانستان بسیار فاصله دارد و از گزند شوهرش نیز در امان خواهد‌بود  . اما یک سال پس ، خانم زرین نامه دیگری از اداره مهاجرت ایالات متحده به دست آورد  .  در این نامه گفته شده‌بود که به دلایل امنیتی ، درخواست آنان رد‌شده‌است  .  در این نامه مشخص نشده‌بود که روی کدام دلیل مشخص امنیتی ، درخواست وی رد‌شده‌، اما این رد درخواست ، موجب شد تا پناهندگی وی در سویدن نیز رد شود  . خانم زرین می‌گوید که پس از دریافت نامه اداره مهاجرت امریکا " گریه کردم و گریه کردم که چرا به هیچ کشور اجازه ورود داده نمی‌شوم  .  با یک افسردگی بی‌نهایت سیاه مواجه شدم  . " رد درخواست پناهندگی خانم زرین شش ماه پس از رویکار آمدن دونالد ترمپ ، رئیس جمهور ایالات متحده ، به قصر سفید صادر شد  .  آقای ترمپ پس از رسیدن به قصر سفید ، مقررات جدید مهاجرت را معرفی کرد و برخی برنامه‌های مهاجرت به امریکا را به حالت تعلیق آورد  . سپس کمیشنری ملل متحد در امور پناهندگان درخواست خانم زرین را به کانادا محول کرد  .  در ماه نوامبر 2017 ، خانم زرین جهت مصاحبه به سفارت کانادا در دهلی جدید خواسته شد و پس از چند هفته ، سفارت کانادا برای او ، مادر و خواهر کوچکترش ، ویزه داد و در نهایت به تاریخ 30 جنوری 2018 آنان وارد کانادا شدند  . زمانیکه خانم زرین در هند به سر می‌برد ، به ندرت بنداژ و پانسمان صورت اش و چشم چپ اش را دور می‌کرد ، زیرا ترس داشت که مبادا مورد تمسخر افراد قرار بگیرد  .  اما پس از رسیدن به کانادا ، دیگر چنین هراسی ندارد  . خانم زرین می‌گوید " بنداژ را دور کردم و با افتخار قدم می‌زنم  .  در اینجا هیچ کسی مرا مسخره نمی‌کند و این چیزی است که بیش‌ترین امنیت را برایم می‌دهد  . " حکومت کانادا در جریان حضور نظامی اش در افغانستان و حتی پس ختم حضور نظامی در آن کشور ، همواره تلاش کرده است تا زنان و دختران افغانستان را کمک کند  . حال خانم زرین از سیاستمداران کانادایی می‌خواهد تا آنان بدانند که کار‌های زیادی در افغانستان باقی مانده تا انجام بیابد  . خانم زرین می‌گوید " می‌خواهم آنان [ سیاستمدران کانادایی ] بدانند که زندگی زنان افغان بی‌نهایت دشوار است  .  می‌خواهم آنان همچنین بدانند که زنان افغان بسیار زیاد قوی‌اند  .  اما می‌خواهم نفرت در برابر زنان ، متوقف گردد  . " اما زندگی نو برای خانم زرین در کانادا نیز عاری از مشکلات نیست  .  او می‌داند که برای سر و سامان دادن زندگی نو در کانادار راه طولانی در پیش دارد  .  حال او تحت معالجه و مشوره داکتر قرار دارد ؛ لسان انگلیسی میاموزد ؛ و تلاش می‌کند با محیط و ماحول زندگی نو ، آشنایی بیشتر پیدا کند  . خانم زرین که یک تصویر قبل از جراحت اش را نیز باخود دارد ، می‌گوید که " به این تصویر همیشه نگاه می‌کنم که چه‌بودم و حال چه شدم  .  فکر می‌کنم که چگونه یک مرد این کار در برابر یک زن انجام می‌دهد  .  چه نوع مرد یک نفر مثل من را چنین آسیب می‌رساند  . "