مسدود ماندن مکاتب دختران در افغانستان؛ ۳۰۰ روز محرومیت
پس از آن که گروه طالبان یک بار دیگر بر افغانستان مسلط شدند، دروازه‌های مکاتب متوسطه و لیسه را به روی دختران مسدود کردند و با وجود تعدات مقامات این گروه برای بازگشایی مکاتب،  ۳۰۰ روز است که دختران از فراگیری آموزش محروم نگهداشته شده اند.  
طالبان در جریان حکمرانی قبلی خویش میان سال‌های 1996 و 2001 نیز به دختران اجازه نمی‌دادند پس از صنف ششم به مکتب بروند و اکنون با اتخاذ این تصمیم ، بار دیگر خاطرات دوران قبلی خویش را تازه کرده‌اند  . مسدود ماندن مکاتب متوسطه و لیسهٔ دختران واکنش‌های ملی و بین‌المللی را در قبال داشته است  .  در افغانستان زنان در شهر‌های مختلف دست به اعتراض زدند و کمپاین‌های مدنی نیز از طریق رسانه‌های اجتماعی راه‌اندازی شد ، اما هیچ یک از این تلاش‌ها تا اکنون نتیجه نداده است و طالبان ضمن این که این دادخواهی‌ها را نظر انداز کرده ، دست به بازداشت و حبس فعالین شامل در آن نیز زده‌اند  . طالبان می‌گویند که طبق قوانین شریعت ، حقوق زنان را تامین می‌کنند و مصروف تصمیم‌گیری روی نصاب تعلیمی و یونیفورم مکاتب دختران هستند ، اما به دلیل مشکلات اقتصادی و امنیتی و مساعد نبودن شرایط مکاتب دختران را مسدود نگهداشته‌اند و با حل این مشکلات مکاتب بازگشایی خواهند شد  . با آنهم ، افغانستان یگانه کشور اسلامی است که دختران در آن اجازه رفتن به مکتب را ندارند  . انیسه شهید ، خبرنگار افغان ، این وضعیت را فاجعه‌بار خوانده و می‌گوید که مسدود ماندن مکاتب ، دختران را به سمت بحران‌های بدتر می‌کشاند : " هیچ کشور اسلامی ندیده باشید که دختران در آن حق آموزش را نداشته باشند ، خداوند گفته است که آموزش علم بر مرد و زن فرض است  .  طالبان بر اساس کدام فلسفه و دین دختران افغان را از آموزش محروم ساخته‌اند  ؟ " طالبان ، چند روز پیش از کنفرانس ملل متحد روی جمع‌‌آوری کمک‌ها برای افغانستان در ماه مارچ سال جاری ، تعهد کردند که مکاتب را به تاریخ 31 ماه مارچ خواهند گشود ، اما چند روز بعد این تصمیم را فسخ کردند  . برخی از تحلیلگران از عدم واکنش جدی جهانی در این خصوص انتقاد کرده و می‌گویند که جدی نبودن جامعهٔ جهانی سبب مسدود ماندن مکاتب دختران در افغانستان‌شده‌است  . هیدر بار ، معاون بخش زنان در دیده‌بان حقوق‌بشر به صدای امریکا گفت : " ما از واکنش جهانی بی‌نهایت متاسفیم که با تقبیج گسترده و اعلامیه‌ها همراه‌بود اما نه با یک طرح واحد " . جامعهٔ جهانی از طالبان می‌خواهد تا به حقوق بشری مردم افغانستان ، به ویژه اقلیت‌ها ، زنان و دختران احترام گذاشته و به زنان و دختران زمینه کار و آموزش را فراهم کنند  . برخی از اعضای حکومت طالبان نیز با انتقاد از عمل‌کرد رهبری این گروه ، خواستار بازگشایی مکاتب دختران شده‌اند  . شیر محمد عباس استانکزی ، معاون وزارت خارجهٔ حکومت طالبان و سهیل شاهین ، سخنگوی پیشین دفتر سیاسی طالبان در قطر و یکی از اعضای بلند پایهٔ این گروه که بر اساس گزارش‌ها ، دختران شان در خارج مصروف تحصیل‌اند ، خواهان بازگشایی مکاتب دختران در افغانستان شده‌اند  . دراوایل هفتهٔ جاری ، فقیرالله فایق ، رییس شورای علمای طالبان در ولایت کابل گفت که هبت الله اخندزاده ، رهبر طالبان ، با گشایش مکاتب دختران مخالفت ندارد و دروازه‌های مکاتب به زودی به روی دختران باز خواهند شد  . رییس شورای علمای طالبان در ولایت کابل در مصاحبه‌ای به صدای امریکا گفت که یگانه علت باز نشدن مکاتب دختران این است که " صنوف آنان باید جدا باشد " .  این درحالی است که در طول دو دههٔ گذشته مکاتب دختران و پسران جدا بوده و حتی اکثریت استادان و مامورین مکاتب دختران نیز زنان‌بودند  . تحلیل‌گران و آگاهان می‌گویند که در بخش رهبری طالبان انقسام وجود دارد و گفته می‌شود اعضای افراطی این گروه مخالف این نوع نظریات‌اند اما ضمنا گفته می‌شود که طالبان از مکاتب دختران منحیث ابزار فشار بر جامعهٔ جهانی برای کسب رسمیت استفاده می‌کنند  . طارق فرهادی ، تحلیلگر امور سیاسی به صدای امریکا گفت : " برخی فکر می‌کنند که زعامت طالبان که آدرس اش معلوم نیست که از کجا اداره می‌شود ، شاید از بیرون به آن‌ها گفته می‌شود که افغانستان را در حالت انزوا نگه دارند و توجه جهان را به موضوعات حقوق بشری مبذول دارند تا از معادن افغانستان ، سواستفاده صورت گیرد  . " هر چه باشد ، قربانیان اصلی این تصمیم حکومت طالبان ، میلیون‌ها دختری‌اند که از آموزش محروم مانده‌اند و اکنون شماری از آنان می‌گویند که در حالت بی‌سرنوشتی به اختلالات روانی مبتلا شده‌اند و اضطراب ، ترس ، فشار ، وسواس و یادفراموشی از مواردی‌اند که به گفتهٔ این دانش‌آموزان در طی حدود 11 ماه تجربه کرده‌اند  . ام‌البنین ، یک دانش‌آموز در کابل ، به صدای امریکا گفت که بسته‌ماندن مکاتب از رهگذر روحی و روانی بر وی تاثیرات منفی گذاشته است  . او افزود : " همیشه فکرم این است که چه زمانی مکتب‌ها باز می‌شود  .  آن‌قدر هم پولدار نیستیم که به کورس‌های خانگی برویم  . " در این حال ، شماری دیگر از دختران می‌گویند که می‌خواهند تحصیل کنند ، در جامعه جایگاه خود را داشته باشند و برای مردم و کشور شان خدمت کنند  . یکی از این دانش‌ آموزان که به دلایل امنیتی از گرفتن نامش خودداری کرد به صدای امریکا گفت : " می‌خواهیم داکتر و یا یک معلم خوب شویم و درس خواندن حق مسلم ما است  .  در دین اسلام به درس خواندن و یا کار کردن زنان در جامعه ، ممانعتی وجود ندارد ، ما می‌خواهیم درس بخوانیم تا به کشور خدمت کنیم  . " اگرچه طالبان وعده داده‌بودند که همه دختران و زنان افغان به آموزش و کار دسترسی کامل خواهند داشت و به حقوق آن‌ها احترام می‌گذارند ، این گروه تا اکنون این وعده‌ها را عملی نکرده است  .