رئیس جمهور جهادی - گزینه یی اجتناب ناپذیر؟ 
قانون انتخابات افغانستان دخالت مقامات دولتی در روند انتخابات را ممنوع کرده است، اما وزیر انرژی و آب افغانستان برای انتخاب یک رهبر جهادی بحیث رئیس جمهور آینده افغانستان، علناً فعالیت میکند.
گمانه زنی‌ها در باره جانشین حامد کرزی ، رئیس جمهور افغانستان ، که قرار است تا 16 ماه دیگر از سمت اش کنار برود بیشتر با یک پرسش اساسی مواجه است : کرزی از کی حمایت خواهد کرد  ؟ آقای کرزی بارها کنار رفتن اش از قدرت را تایید نموده است اما در باره نامزد مطلوب اش برای احراز ریاست جمهوری ، تا حال حرف نزده است  . گروه بحران بین‌الملل ، یک نهاد تحقیقاتی مستقر در بروکسل ، هشدار داده است که در صورت حمایت رئیس جمهور کرزی از قیوم کرزی ، برادر اش ، سیستم سیاسی افغانستان به یک نوعی از نظام خانوادگی مبدل خواهد شد  . این هشدار ، رئیس جمهور کرزی را به حدی خشمگین کرده است که دستور ارزیابی همه جانبه فعالیت‌های گروه بحران بین‌الملل در افغانستان را داده و سخنگوی ریاست جمهوری از اخراج محقق این موسسه از کشور ، خبر داده است  . در حالیکه محمود کرزی ، یک برادر دیگر رئیس جمهور کرزی ، از نامزدی قیوم کرزی قویا حمایت کرده مشخص نیست که آیا تمام برادران کرزی در این مورد به یک اجماع خانوادگی رسیده‌اند یا نه  . قیوم کرزی 56 ساله بنابر معاذیر صحی ، نماینده گی مردم ولایت کندهار در ولسی جرگه را در سال 2009 ترک کرد  .  گفته می‌شود او فعالیت‌های سیاسی " پشت پرده " داشته و در روند مذاکرات با طالبان ، نقش غیررسمی دارد  . عمده ترین متحدین و حامیان رئیس جمهور کرزی در 11 سال گذشته ، رهبران و گروه‌های جهادی بوده است  . با وجود مخالفتهای شدید دیپلمات‌های غربی وسازمان‌های حامی حقوق‌بشر ، حامد کرزی در انتخابات سال 2009 دو چهره جهادی ، قسیم فهیم و کریم خلیلی ، را به عنوان معاونین ریاست جمهوری برگزید  . نقش و مشارکت سایر شخصیت‌های جهادی چون عبدالرب رسول سیاف ، محمد اسماعیل ، صبغت الله مجددی ، سیداحمد گیلانی ، برهان الدین ربانی ( تا پیش از کشته شدن اش در سال سپتامبر 2011 ) در حکومت آقای کرزی ، رهبری‌کننده بوده است  .  حامد کرزی بیشتر تصامیم مهم دولتی را ، در مشورت با شورای رهبران جهادی ( یک تشکل غیررسمی ) اتخاذ می‌کند  . به نظر میرسد که آقای کرزی ، کم از کم برای بقای ارزش‌های که با متحدین جهادی اش بنا کرده است ، تمایل به ابقائ یک چهره جهادی در ریاست جمهور را دارد  . محمد اسماعیل ، وزیر انرژی و آب ، در تلاش تشکیل " شورای ملی جهادی " است که به گفته او یک شخص مجاهد را جانشین آقای کرزی خواهد کرد  .  گمان میرود که فعالیت‌های سیاسی محمد اسماعیل برای ایجاد یک اجماع جهادیان برای تصاحب رهبری کشور بعد از سال 2014 ، در مشورت با رئیس جمهور کرزی صورت می‌گیرد  . هفته گذشته محمد اسماعیل در یک اجتماع " جهادی‌ها " در شهر هرات گفت : " حالا زمانی رسیده که همه با هم باید نظام بسازیم و همه در کنار هم بصورت یک صف واحد بایستیم  .  بیش از80 فیصد زن و مرد این ملت همه مجاهد هستند  .  امیدوارم که مردانه و دقیق بنشینیم و تصمیم بگیریم که رهبری انتخاب کنیم که او از افغانستان و نوامیس ملی دفاع کند و رییس جمهوری باشد که تجربه 30 ساله جهاد و مقاومت را داشته باشد  . " 22 سال بعد از خروج ارتش شوروی سابق از افغانستان ، رهبران گروه‌های که بر ضد نظامیان شوروی و متحدین افغان آن‌ها جنگیدند هنوز از ایجاد یک دولت اسلامی که مورد تایید تمام آن‌ها باشد ، به تفاهم نه رسیده‌اند  . از بدو تاسیس رژیم اسلامی در سال 1992 ، اختلافات شدید و عمیق میان گروه‌ها و رهبران جهادی باقی مانده که در بسیاری موارد با خشونت‌های مسلحانه همراه بوده است  .  در این میان ، افزایش پسوند " مقاومت " به جهاد جهاد و مقاومت هویت سیاسی نوی به شماری از گروه‌های جهادی پیشین داده است  . اگر چه رئیس جمهور کرزی میانه خوبی با رهبران جهادی دارد اما رهبران " جهاد و مقاومت " ( داکتر عبدالله ، یونس قانونی ، محمد محقق ، عبدالرشید دوستم ، امرالله صالح ، احمدضیا مسعود ، عطامحمد نور ) در صف مخالفین سیاسی آقای کرزی ایستاده‌اند  . وحید مژده ، آگاه مسایل سیاسی ، میگوید در زمان حاضر دسترسی به یک اجماع عمومی میان تمام گروه‌های جهادی برای تعیین یک نامزد پست ریاست جمهوری ، مشکل به نظر میرسد  .  " تشکلات سیاسی مجاهدین ، متحد و یک پارچه نیست بنابر این ، یک کاندید مجاهدین وجود نخواهد داشت  . " رهبران جهادی ، با وجود تمام انتقادات و موجودیت اختلافات شدید میان آن‌ها ، بزرگترین قدرت سیاسی در افغانستان پنداشته می‌شوند  .  تقریبا تمام جناح‌های مطرح سیاسی موجود در افغانستان ، مورثین دوره‌های جهاد و مقاومت است  . اگر چه احزاب و سازمان‌های سیاسی دیگری که از جهاد و مقاومت الهام نگرفته‌اند ، در افغانستان فعالیت دارند اما توانائی آن‌ها برای بسیج اجتماعات وسیع مردمی ، حداقل در تناسب با گروه‌های جهاد و مقاومت ، ضعیف به نظر میرسد  . در حالی که شورشیان طالب برای ایجاد مجدد یک رژیم کاملا شرعی در افغانستان میجنگند ، انتخاب یک یک رهبر جهادی با هویت قوی و مشخص اسلامی یک امر حتمی برای ثبات سیاسی کشور تلقی می‌شود  . اما سیاست و رهبری افغانستان فقط در انحصار رهبران جهاد و مقاومت ، به باور برخی‌ها ، به سود یک نظام دموکراتیک و کثرتگرا نیست  .