گسترش شهرها حیوانات وحشی را نابود می کند
در ایالت تکزاس در امریکا و حومه شهرهای آن شهرها به سرعت وسعت می یابند و جنگلات و حیات وحش اطراف این شهرها را به نابودی تهدید می کند.
جنگلات مسکن اکثرحیوانات وحشی محسوب می‌شود  .  اکنون رهبران محلی و فعالان محیط زیست درین ایالت کوشش دارند تا راه و چاره‌ای را برای این مشکل بیابند و می‌خواهند یک نوع توازنی بین رشد شهرها و حفاظت از حیوانات را عملی نمایند  .  اما وقت به سرعت از دست می‌رود  . در یکی از طویله‌های خاص در شمال شرق شهر هوستن چندین چوچه ( بچه ) آهو که مادرشان کشته‌شده‌است فعلا دریک جای محفوظی مراقبت می‌شوند  . درعین حال ازین جا نه چندان دور تعدادی از حیوانات وحشی زخمی را یک گروهی از داوطلبان مداوا می‌کنند  .  درین جا یک نوع باشه که بالهای آن از اثر تصادم با یک پنجره شیشه‌ای صدمه دیده است تحت درمان قرار دارد  . لیزا ولینگ ، آمر مرکز مداوا ، کوشش می‌کند به باشه زخمی یاد بدهد که چگونه بالهایش را دوباره به کار گیرد و بعدا برای رها شدن به فضای ازاد اماده شود  . این زن می‌گوید که باشه برای اینکه سختی‌های محیط را مقابله نموده بتواند باید دوباره قادر شود که بالهایش را بکار گیرد  . در اثر بزرگ شدن شهر هوستن حیوانات وحشی اطراف این شهر مواجه با یک بحران شده‌اند  . جینت ونکلمن رئیس دوستان حیات وحش تکزاس می‌گوید که مقدار پولی که او در اداره خویش ازطریق اشخاص خیرخواه کمک‌شده‌است صرف می‌تواند تعداد اندکی از حیوانات بیجا‌شده‌را کمک نماید  .  او می‌گوید : این حیوانات جایی ندارند که بروند  .  این حیوانات بیچاره مجبور‌اند به جاده‌ها پناه برند یا اینکه به خانه‌های مردم داخل شوند  . " چون در بیرون از شهرها زمین ارزان بدست می‌آید شهرها درین جا به سرعت وسعت می‌یابند  . شما می‌توانید حتی شهرهای نیویارک ، واشنگتن ، بوستن ، سانفرانسسکو ، سیاتل ، منیاپولیس ، میامی همه را درداخل شهر هوستن بگنجانید  .  این مطلب را آن تیلور آمر انستتیوت زمین‌های شهری بیان داشت  .  این موسسه غیرانتفاعی درمسایل انکشاف شهری و پلان‌گذاری شهری کار می‌کند  . آن می‌گوید که بهترین راه حل برای رفع مشکل این است تا عوض اینکه شهرها خیلی وسعت داده شوند بهتر است ازجای کم استفاده زیادی صورت گیرد  .  تا به این طریق ساحه ازاد برای زیست حیوانات وحشی نیز از بین نرود  . یکی از چاره‌های دیگر در شهر‌ها این است تا درآنها پارک‌های طبیعی بوجود آید و درختان و بوته‌های حفاظت شود  . اما فرصت‌های اقتصادی در هوستن این کار را ناممکن می‌سازد  . تایلر می‌گوید تا 1٥سال دیگر ما باید برای دو تا دونیم ملیون تن دیگر شهر را وسعت بخشیم تا هرکس سرپناه پیدا کند  . حالا یک خوبی دیگر این است که یک تعداد جوانان دارای مسلک می‌خواهند در داخل شهر‌ها زندگی کنند تا بتوانند دربسیاری جاها با پای پیاده گشت و‌گذار کنند  . کوشش شود ساختمانها در داخل شهرها ساخته شوند و از گسترش دامنه شهرها به جاهاییکه مناطق طبیعی یا جنگلات است پرهیز شود تا اینکه حیوانات که عجایب روی زمین‌اند نیز چانس زندگی و باقی ماندن را دریابند  .