آیا چین گروه طالبان را به میز مذاکرات خواهد کشاند؟
شمولیت چین در روند تسهیل مذاکرات صلح بین حکومت افغانستان و طالبان تا اندازه ای انتظارات در مورد موفقیت این روند را بلند برده است.
در سال‌های اخیر تلاش‌های چین به خاطر بارز شدن نقش آن کشور در حل بحران افغانستان افزایش یافته است  . چین اکنون یکی از اعضای فعال « گروه هماهنگی چهارجانبه » در کنار افغانستان ، پاکستان و ایالات متحده می‌باشد و تلاش دارد گروه طالبان را به از سرگیری مذاکرات صلح با کابل ترغیب کند  . تواب غورحنگ ، سخنگوی شورای امنیت ملی افغانستان می‌گوید که حضور چین در گروه هماهنگی چهارجانبه " امیدوار‌کننده " می‌باشد  .  او می‌افزاید : " چین در مسایل منطقه همواره نقش مثبت داشته است و بالای پاکستان نیز نفوذ دارد  .  چین در بهبود روابط بین افغانستان و پاکستان نیز همیشه همکاری نموده است  . " مقامات افغان همواره پاکستان و به ویژه اداره استخبارات نظامی آن کشور را به حمایت از گروه طالبان متهم کرده‌اند و به نظر می‌رسد که روابط نزدیک بیجینگ و اسلام آباد سبب‌شده‌است تا مقامات افغان بر نقش بارزتر چین در حل بحران افغانستان تاکید کنند  . از جانب دیگر ، علاقه بیجینگ به حل بحران افغانستان زمانی افزایش یافت که شی جین پینگ ، رئیس جمهور چین در سال گذشته میلادی از پاکستان دیدار کرد و از سرمایه گذاری‌های هنگفت در « دهلیز اقتصادی چین و پاکستان » خبر داد  . برخی از کارشناسان به این باور‌اند که چین به خاطر نگرانی‌های امنیتی و حفظ منافع اقتصادی خود در پی آوردن صلح و ثبات در افغانستان می‌باشد  . روح الله عثمانی ، کارشناس مسایل آسیای شرقی و جنوبی در پوهنتون جانس هاپکینز امریکا می‌گوید که چین از سرمایه گذاری‌های بزرگ خود در منطقه به هر قیمت محافظت خواهد کرد  . به گفته آقای عثمانی " چین نگران گسترش افراط‌گرایی در منطقه پس از خروج نیرو‌های بین‌المللی به رهبری امریکا از افغانستان است و روی همین دلیل تلاش دارد تا حکومت افغانستان را در راستای مبارزه با دهشت افگنی و روند مصالحه با مخالفین مسلح یاری رساند  . " آقای عثمانی می‌افزاید که هر چند بیجینگ و اسلام آباد روابط دیرینه و نزدیک دارند ، اما چین هرگز منافع اقتصادی و ملاحظات امنیتی خود چون شورش اویغور‌ها در ولایت سین کیانگ هم مرز با افغانستان را قربانی روابط خود با پاکستان نخواهد کرد  . این تحلیلگر افغان می‌گوید انتظار می‌رود چین بر پاکستان فشار وارد کند تا آن کشور از حمایت گروه طالبان دست بردارد و در عوض ، اسلام آباد با کمک در آوردن ثبات در افغانستان می‌تواند زمینه دستیابی چین و پاکستان به منابع و بازار‌های آسیای میانه را مساعد کند  . تلاش‌های کابل برای دخیل ساختن چین در حل بحران افغانستان در زمان ریاست جمهوری حامد کرزی شروع شد و با آغاز دوره ریاست جمهوری محمد اشرف غنی شدت گرفت  . به نظر می‌رسد با شامل شدن چین در گروه هماهنگی چهارجانبه ، ایالات متحده نیز از نقش چین در حل بحران افغانستان حمایت می‌کند  . اما شماری از تحلیلگران به مثمر بودن این نقش چین به دیده شک و تردید می‌نگرند  . ملک سراج اکبر ، تحلیلگر مسایل سیاسی پاکستان و چین است  .  او " تجربه و تخصص " چین در مذاکرات سیاسی را زیر سوال می‌برد و می‌گوید : " متاسفانه چین تجربه و ابزار شامل شدن در روند مذاکره با گروه طالبان را ندارد  .  چین یک رژیم بسیار مستبد است و سابقه بسیار وحشتناک در برخورد با مخالفین سیاسی خود را دارد  . " این تحلیلگر پاکستانی می‌افزاید که چین از " حمایت اسلام آباد از گروه طالبان " تا کنون نه تنها انتقاد نکرده است بلکه در این مورد اذعان نیز ننموده است  . آقای اکبر می‌گوید چین " پیچیدگی‌های " بحران افغانستان را به خوبی نمی‌داند و اگر قرار باشد جنگ در افغانستان از طریق یک اجماع منطقه‌ای حل گردد ، پس به جای چین باید هند شامل مذاکرات صلح شود چون به گفته وی ، بحران افغانستان نتیجه جنگ نیابتی بین هند و پاکستان می‌باشد  . قرار است چین یک بار دیگر به تاریخ 17 دلو امسال در کنار افغانستان ، پاکستان و ایالات متحده در سومین جلسه گروه هماهنگی چهارجانبه برای یافتن راه‌های از سرگیری مذاکرات صلح با گروه طالبان در اسلام آباد شرکت کند  .