تظاهرات زنان در کابل با شعار کار، نان آزادی؛ طالبان مانع شدند
در آستانۀ یک سالگی سقوط افغانستان به دست طالبان و ادامۀ وضع محدودیت‌ها بر زنان و دختران در این کشور، شماری از فعالان زن در کابل دست به اعتراض زده و اما طالبان با شلیک‌های هوایی این تظاهرات را برهم زده ند.
این زنان معترض که شمار شان به ده‌ها نفر می‌رسید ، روز شنبه 13 اگست ( 22 اسد ) به جاده‌های کابل برآمده و با شعار " کار ، نان و آزادی " " ما زنان بیداریم و از تبعیض بیزاریم " از ادامه وضع محدودیت‌های طالبان بر زنان در افغانستان انتقاد کردند  . شماری این زنان با وجود ممانعت طالبان و " جمع‌آوری " تلیفون‌های همراه معترضان ، " تهدید ، خشونت فزیکی و گلوله‌باری هوایی افراد طالبان به هدف متفرق‌کردن معترضان " را در رسانه‌های اجتماعی خود به گونه زنده نشر کردند  . لیلا بسیم ، یکی از این معترضان ، گفت : " ما امروز تظاهرات داشتیم ، متاسفانه مثل همیشه این‌ها [ افراد طالبان ] آمدند و فیرهای هوایی کردند  . " ژولیا پارسی ، یکی از دیگر معترضان ، گفت که شماری زنان و دخترانیکه در این تظاهرات اشتراک کرده‌بودند ، به بیش از 80 نفر می‌رسید  .  خانم پارسی افزود : طالبان زنان را دیده نمی‌توانند ، از زنان می‌ترسند ، از ایستادگی زنان می‌ترسند و از علم و دانش زن می‌ترسند  . " او افزود که آنان به خاطر یک‌سالگی حاکمیت طالبان بر افغانستان به جاده‌ها برآمده و آنان خواستار حق کار و مشارکت همه‌جانبه زنان و دختران در تمام عرصه‌های اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی‌اند  . خانم پارسی اضافه کرد : " از حکومت شان هیچ خبری نیست ، هنوز همه سرپرست استند ، دروازه‌های مکاتب به روی اکثر زنان و دختران بسته است و ما به همین دلیل تظاهرات کردیم  . " پس از مسلط شدن بر افغانستان در اگست سال گذشته ، طالبان افزون بر ممانعت از کار زنان در ادارات ، به استثنای چند اداره معدود ، و جلوگیری از ادامه تحصیل دختران از صنف ششم به بالا ، محدودیت‌هایی را در زمینه سیر و سفر آزادانه و " بدون محرم " و نیز نحوه پوشش حجاب زنان وضع کرده‌اند که با انتقاد گسترده داخلی و بین‌المللی مواجه‌شده‌است  . این زنان معترض تاکید کردند تا زمانیکه عدالت برای مردم به ویژه زنان در افغانستان تامین نشود و گروه طالبان به سیاست‌های خود در قبال مردم تغییرات نیاورد ، آنان به اعتراض‌های خود ادامه خواهند داد  . خانم پارسی همچنان گفت : " ما هیچ وقت به این‌ فیرها و سر و صدای طالبان ترس نداریم و نمی‌ترسیم  .  ما به راه خود ادامه می‌دهیم و تا زمانیکه حق خود را نگیریم ، این راه ما ادامه دارد  . " در این حال ، گفته می‌شود که طالبان افزون بر شلیک‌های هوایی برای متفرق‌کردن زنان ، برخی از این معترضان و خبرنگارانی را که برای پوشش این راه‌پیماهی در محل حضور داشتند ، با خود برده‌اند  . لیلا بسیم در مورد بازداشت خبرنگاران و معترضان زن چیزی نگفت ، اما تاکید کرد که باوجودیکه آنان ساحه را ترک کرده‌اند ، طالبان موتر آنان را تعقیب کرده و به دنبال آنان استند  . طالبان نسبت به حکمروایی اخیر شان بین سال‌های 1996 و 2001 وعده یک حکومت فراگیر و شکل معتدل‌تری از حکومت اسلامی را داده‌اند ، اما بسیاری از افغان‌ها ، به‌ویژه زنان ، عمیقا بدبین بوده و بیم از دست‌دادن حقوق شان را دارند که در دو دهه گذشته به دست آورده‌بودند  . طالبان همواره گفته‌اند که به حقوق زنان " درچارچوب شریعت اسلامی " باور دارند  .  اما تمام اعضای حکومت طالبان مردان هستند و اکثر زنان تاکنون اجازه بازگشت به کار خود را نیافته‌اند  .  طالبان گفته‌اند که برای بازگشت کارمندان زن به ادارات دولتی " شرایط " آن باید مهیا شود  .