مشکلات ترجمان های افغان در امریکا
شماری از مشکلات منجمله مواجه شدن با محیط جدید و دوری از عزیزان سبب شده تا شماری از ترجمان های افغان در امریکا دوباره به افغانستان برگردند.
شماری از ترجمان‌های افغان که از طریق برنامه ویزه ویژه مهاجرت یا SIV داخل امریکا می‌شوند ، با مشکلات متعددی روبرو‌شده‌که تعدادی را مجبور به بازگشت به افغانستان می‌سازد  . این در حالیست که مسئولین نهاد‌های کمک رسان به مهاجرین در امریکا می‌گویند که خواست‌های بیش از حد این افراد باعث بروز مشکلات برای آنان می‌شود  . حشمت فواد یکی از این ترجمان‌ها است که از سال 2008 تا 2015 با نیرو‌های خارجی در افغانستان کار کرد و از 25 مارچ سال جاری به این سو در امریکا زندگی می‌کند  . آقای فواد می‌گوید که او و خانواده اش از سوی نهادی بنام ائتلاف مساعدت برای افریقا - Alliance for Africa Assistance ماهانه مبلغ شش صد دالر کمک دریافت می‌کند اما این مقدار پول برای مصارف یک خانواده چهار نفری کافی نمی‌باشد  . به گفته او این کمک‌ها پس از اینکه کار پیدا می‌کنید ، قطع می‌گردد  . حشمت فواد گفت " در حال حاضر نگرانی من این است تا وظیفه پیدا کنم و کرایه خانه را که هنگفت می‌باشد ، بپردازم  .  پولی که اکنون از سوی اداره مربوط پرداخت می‌شود کافی نبوده و تا حال حاضر بیکار استم  . " در همین حال ، فردین نسیم که پس از هفت سال کار با نیروهای خارجی در بخش‌های امنیتی و اداری به ویژه ترجمانی در سال 2014 به امریکا آمده می‌گوید " تعهدات که به ما در افغانستان داده شده‌بود ، بنابر دلایل نامعلومی در امریکا جامه عمل نپوشید و این امر باعث‌شده‌تا تعداد زیادی از ترجمان‌ها یکجا با خانواده‌های شان دوباره به افغانستان برگردند  . " به باور آقای نسیم ، ترجمان‌های که از افغانستان به امریکا می‌آیند باید با تلاش و پشت کار ، خود را با محیط جدید یعنی امریکا آشنا ساخته و برای کسب تحصیل و پیدا کردن کار کوشش به خرج دهند  . آقای نسیم پس از تلاش فراوان اکنون توانسته است در یک شرکت امنیتی در امریکا برای خود کار پیدا کند  . اما شفیع الله جلیلی ، مسئول اسکان مجدد در نهاد ائتلاف مساعدت برای افریقا در ایالت کلفورنیای امریکا می‌گوید که برای افرادی که از طریق برنامه SIV به امریکا می‌آیند ، برنامه‌های مختلف موجود است و تلاش‌های زیادی به خرج داده می‌شود تا برای آنان هرگونه مساعدت پولی و برنامه‌های رهنمایی و ادغام در جامعه امریکا فراهم گردد  . آقای جلیلی دلیل عدم رضایت شماری از ترجمان‌های افغان در امریکا را " تقاضا‌های قبل از وقت " آنان می‌خواند  .  به گفته او ، شماری از افغان‌های که با اخذ ویزه ویژه مهاجرت به امریکا می‌آیند ، در طول " یک ماه " خواستار کار در دفاتر و ادارات امریکایی می‌شوند  . آقای شفیع الله جلیلی گفت : " زمانی که آنان ( ترجمان‌ها ) به ادارات کمک رسان و اشتغال زایی معرفی می‌شوند ، دوباره به ما برگشته و شکایت می‌کنند  .  مشکل در حال حاضر فقط انتظارات بیش از حد این افراد است و بس  . " نظر به گفته شماری از ترجمان‌های که در ایالات متحده زندگی می‌کنند ، برنامه صدور ویزه ویژه مهاجرت یک برنامه جدی بوده و در آن هیچ‌گونه سو استفاده صورت گرفته نمی‌تواند  . با این حال ، نگرانی‌های وجود داشت که با ختم ماموریت نیرو‌های امریکایی در افغانستان برنامه صدور این ویزه برای افغان‌های واجد شرایط نیز پایان می‌یابد  . اما لایحه پیشنهادی وزارت خارجه ایالات متحده به منظور تمدید این برنامه در 31 دسمبر سال 2014 از سوی کانگرس امریکا به تصویب رسید و قرار است تا سال 2016 به افغان‌های که در بخش‌های نظامی و غیر نظامی با امریکایی‌ها در افغانستان کار کرده‌اند ، چهار هزار ویزه ویژه مهاجرت صادر گردد  . از سال 2013 تا کنون 9000 ویزه ویژه مهاجرت برای افغان‌ها صادر‌شده‌است  . به اساس گزارش بخش انگلیسی صدای امریکا ، سفارت ایالات متحده در کابل تا مارچ سال روان میلادی حدود 13 هزار درخواست از سوی افراد واجد شرایط برای اخد این ویزه دریافت نموده است  .