کساد بازار صنایع دستی افغانستان پس از مسلط شدن طالبان 
ساخته‌های دستی افغانستان در درون و بیرون کشور شهرت و علاقه‌مندان خوبی داشته‌است، اما اتحادیه صنعت‌گران افغانستان می‌گوید که بازار صنایع دستی افغانستان ۷۰ درصد کاهش یافته است.
عبدالجبار صافی ، رییس این اتحادیه به صدای امریکا گفت که بازار صنایع‌دستی افغانستان در یک سال اخیر 70 درصد کاهش یافته است  . آقای صافی افزود : " در گذشته زنان در نمایشگاه‌های بین‌المللی شرکت می‌کردند ، اما فعلا در بازارها و نمایش‌گاه‌های خارجی شرکت کرده نمی‌توانند و اقتصاد مردم هم خوب نیست که در داخل فروشات شان زیاد باشد  . " آقای صافی می‌گوید که در گذشته کسانی که از خارج به کشور می‌آمدند از همین تولیداد می‌خریدند و به خارج می‌بردند ، کاهش چشم‌گیر در رفت و آمدها نیز بر بازار این ساخته‌ها اثر گذاشته است  . کیارنگ سادات ، دانش‌آموختهٔ اقتصاد و حقوق سه سال پیش ( در سال 1398 ) هنگامی‌که 23 ساله‌بود ، صنایع‌دستی گل‌نگار ( یک مرکز تجارت کوچک ) را با سرمایه‌گذاری 150 هزار افغانی ساخت  .  صنایع‌دستی گل‌نگار لباس‌های سنتی و زیورهای زینتی می‌سازد و به داخل و خارج کشور می‌فرستد  . خانم سادات به صدای امریکا گفت : " هدفم این‌بود که حد اقل از لحاظ مالی استقلال داشته باشم و زمینه کار را برای خانم‌های دیگر فراهم بسازم و به عنوان یک شهروند سهمم را در رشد فرهنگ افغانی داشته باشم ، مشخصا در بخش لباس  .  " کیارنگ سادات می‌گوید که در آغاز بانوان از کابل در دوخت لباس با آنان کمک می‌کردند و پسان‌تر بانوانی از غزنی ، هرات ، بلخ و بامیان نیز با آنان همکار شدند  . کیارنگ سادات بنیان‌گذار صنایع‌دستی گل‌نگار پس از سقوط جمهوریت به خارج پناهنده شد و اکنون مسوولیت این تجارت کوچک را همکارش روح‌الله احمدی بر عهده دارد  . مسوول این صنایع‌دستی می‌گوید که در فروش ساخته‌های شان کاهش چشم‌گیری آمده است ، با آن هم از ادامه کار و سفارش‌هایی که از بیرون کشور برای‌شان می‌رسند ، خشنود است  . روح الله احمدی به صدای امریکا گفت : ‌ " ما از چندین کشور سفارش به دست می‌آوریم و بیش‌ترین سفارش‌ها تا حالا از آسترالیا ، کانادا ، پاکستان و آلمان بوده است  .  " از سوی دیگر با ممنوعیت کار برای زنان ، بیش‌تر زنان به بخش صنایع‌دستی و خیاطی رو آورده‌اند  . رییس اتحادیه صنعت‌گران افغانستان در این باره گفت : ‌ " بخشی از خانم‌های افغانستان در دفترها و دولت کار می‌کردند و وقتی که کار نداشتند باشند و اقتصاد شان خراب باشد ، مجبور استند که به بخش‌های تولیدی و صنایع‌دستی رو بیاورند  .  " پیش از سقوط جمهوریت در کنار چند مرد ، 80 زن با صنایع‌دستی گل‌نگار همکاری می‌کردند ، اما روح الله احمدی مسوول این صنایع‌دستی می‌گوید که در حال حاضر 300 زن در چندین ولایت به گونه مستقیم و غیر مستقیم با آنان کار می‌کنند  .