Четири години по Катрина: Расните тензии опстојуваат
Илјадници евакуирани беа транспортирани во други градови, претежно Хјустон, Тексас, каде граѓаните не се многу отворени кон дојденците
Истражувањето заевакуираните од Катрина на Џејсон Шелтон и Никол Колман беше објавено восептемврискиот број на магазинот Social Science Quarterly. Пред четири години, поплавитеод ураганот Катрина уништија поголем дел од Њу Орлеанс. Илјадници евакуиранибеа транспортирани во други градови, претежно Хјустон, во сојузната држава Тексас. Додека на градот му се оддава признание за неговите напори да прими евакуиранилица, последното истражување покажа дека граѓаните од овој град не се многуотворени кон дојденците. Кога Џејсон Шелтон дошол воХјустон од Охајо една година по ураганот Катрина бил изненаден од некои одкажувањата на сограѓаните Афро-американци или повеќето од 150.000 лица кои билеевакуирани од Њу Орлеанс и нашле прибежиште во Хјустон. Додека во Охајо Афро-американцитеизразиле солидарност со евакуираните и оддале почит кон напорите на Хјустон даим помогне, Шелтон дошол до сознание дека многумина хјустонски Афроамериканциизразиле непријателство спрема дојденците. Тој објаснува како размислуваат тие: „Овие луѓе доаѓаат тука и семешаат во нашиот начин на живот. Работитесе добри во Хјустон, а тие прават да се чувстуваме лошо", вели тој. Шелтон велидека бил фасциниран од нивните размислувања. Шелтон дошол во Хјустон да вршисоциолошки истражувања при Универзитетот Рајс и се фокусирал на евакуиранителица од Њу Орлеанс и нивното прифаќање или неприфаќање од различни расни групи. По двегодишно истражување ианализирање на податоците, Шелтон, кој сега е на Универзитетот на Тексас воАрлингтон, објави извештај заедно со ко-авторот Никол Колман, насловен: „Побурата – колку расата, класата и грижите за имиграцијата влијаат врзперцепцијата за евакуираните од Катрина". Студијата покажала деканепријателскиот однос спрема евакуираните бил силен и по една година, но потоапочнал да опаѓа кај афро-американската заедница, најмногу поради напорите нацрнечките лидери за јакнење на похуманитарен однос кон „ браќата и сестрите одЊу Орлеанс". Но, Шелтон вели деканегативниот однос спрема евакуираните останува силен меѓу белците. Повеќето од антипатијата коневакуирани е базиран на идејата дека тие се „дојденци"; луѓе кои дошле да јаискористат предноста од владината помош и можности за пронаоѓање работа преджителите кои со години живеат во Хјустон. Џејсон Шелтон вели декатензиите во некои делови од градот се зголемени и меѓу црнечкото население ихиспанците, каде на површина излегува конкуренцијата за работа. Тој додава дека иако старите проблеминема да исчезнат преку ноќ, сепак еможно надминување на поделбите и пронаоѓањеначин за соживот.