Контрола на апетитот  - крај на претераното јадење
Маснотиите, шеќерот и солта се најголеми непријатели на доброто здравје
Не е тајна дека Америка се соочува со епидемија на прекумернатежина. Дејвид Кеслер е поранешендиректор на американската Администрација за храна и лекови. Седум години тој се обидувал да открие што етоа што ги тера Американците да јадат претерано. Заклучил дека не се работиза недостаток на волја и дека тие не се виновни за тоа што им се случува. Во новообјавената книга „Крај на прекумерната исхрана" Кеслер пишува декаАмериканците се всушност зависни од храната. „Ние повеќе не јадеме кога е време за оброк. Ние правиме оброкот да ни биде на располагање24 часа во денот, седум дена во неделата. Јадеме во секое време. Општесствено прифатена е навиката да одиме по улица и да јадеме, да јадеме на деловни состаноци. Во суштина храната смеја направиле дел од нашата забава", вели Кеслер. Кеслер разговарал со познати научници и експерти воиндустријата за храна. Тој вели дека припроцесирањето на храната се користат производи и зачини што придонесуваат зазголемување на желбата за повеќе храна. „Не станува збор само за маснотиите, шеќерот исолта, туку се работи за исчекувањето, за најава на храна што доаѓа, сето тоа гоактивира мозокот и ја развива желбата за јадење. Ние постојано сме бомбардирани со нешто што упатува на храна. Мозокот е постојаноактивиран, возбудени сме, нашето внимание е привлечено и постојано се враќаме на храната", вели Кеслер. Кеслер прави паралела меѓу индустриите за цигари ихрана. И обете, вели тој, манипулираатсо однесувањето на муштериите за продажба на своите производи, без оглед на тоакакво влијание ќе имаат тие производи на здравјето на конзументите. Значи, наместо да се задоволи гладта,индустријата за храна прави такви производи што ќе ги натераат потрошувачите дајадат повеќе од потребното, повеќе одошто сакаат. Таквите производи имаат слоеви и слоеви на маснотии,шеќер и сол. Таквата храна го стимулира мозокот да го ослободи хормонотдопамин, што прави да се чувствуваме добро.Наскоро, само помислата на таа храна, прави да копнееме за неа. Такватапостојана стимулација, вели Кеслер, ги урива сите обиди да се изгубат вишокот килограми. Во книгата „ Крај на прекумерната исхрана", Кеслер предлагастратегија за ставање крај на зависноста од храна, започнувајќи со осознавањето зошто луѓето имаат неодолива желба за одреден вид на храна. „Она што треба да направите, е да го намалитестимулансот, да се заштитите од обидите од активирање на вашиот мозок", сметаКеслер. Најдобриот начин да се стори тоа, вели тој, е да сепромени начинот на перцепција на храната. „Треба да си поставите сопствени правила. Некои луѓе стануваат вегетаријанци. Некоипочнуваат да избегнуваат процесирана храна, некои ги избегнуваат огромнитепорции храна. Потребно е повторно да учиме како да јадеме", вели Кеслер.