Викендов се навршуваат 40 години од Вудсток
На тридневниот рок-фестивал пред 40 години во државата Њујорк дојдоа стотици илјади поклоници на музиката и слободната љубов, што до де
За многумина местото каде се одржа фестивалот Вудсток е света земја.Земјиштето било во сопственост на МаксЈасгар, млекар, кои починал многу годиниподоцна. Неговиот син, Сем, вели дека веднаш по давањето дозвола за концертот,се јавила опозиција. „Почнаа да се појавуваат знаци: Не го купувајте млекото наЈасгар! Јасгар сака хипици!" Тоа го налутило татко му. Дјук Девлин, самонаречен хипик, патувал авто-стоп во областа кога слушналза идниот фестивал. Ќеимало Индиско село, градина со животни кои ќе можат да се галат, и пазар наракотворби. На дното на соопштениетостоело – дојдете да дишете воздух никогаш порано невдишен. Сето тоа за негобило многу примамливо. Стотициилјади дошле. Сите патишта во областабиле блокирани. И тогаш, на 15 август, започнал концертот што ќедефинира цела една генерација. Ричи Хеванс, првиот изведувач, дошол со хеликоптер, зашто друг начин бил невозможен зарадитолпите. Кога погледнал долу, не можел да поверува- земјата била покриена со шаренило од бои и луѓе. Тој вели, секоечовечко суштество било претставено. Помислил, ако весниците ова го сликаат, смепобедиле. Тинејџери, како Зик Бојл и Џо Дипон, дошле зашто се чувствувале отуѓениод генерацијата на нивните родители. Зик вели, „кога стигнав таму и го видов сиот тој свет, знаев дека не сумсам во дивината. Постоеше чувство на движење. Тоа ме охрабри да мислам дека смесила што не е за занемарување". Други дошле од други причини. Џеф Корвин вели – заради слободната љубов." Имаше езерце зад нас и голи се бањавме. Сите беа со сите. Беше волшебно, незнам кој друг збор да го употребам". Дјук Девлин вака го опишуваВудсток: „Сите божиќи, сите празници на ханука, тоа беа сите твои родендени воеден викенд". „Ако најдев нешто да јадам, јадев, ако најдев нешто да пушам,пушев. Ако најдев место да дремнам,заспивав". Како што растела толпата, се помалку имало место за присутните. СемЈасгар вели дека не можело да се види тревата на полињата од тела спружени нанеа. Фармерите не можеле да минат со камионите полни со млеко. Морале да го истуратмлекото. Тоа било како да го фрлиле онаод кое живееле. Јасгар вели дека нашироко се очекувало дека ќе се случи некаков вид нанасилство. Наместо тоа, локалното население се здружило со посетителите наконцертот. „Имавте некои чудни луѓе коиизвршија инвазија на вашето место, идруги, кои тука живееја, и кои си рекоа – овие деца се гладни, ајде да имдонесеме вода и храна. Сите помагаа. Ги имавме сите состојки за големи нереди,а се случи органско мешање на смиреност и мир". Немало никакво забележителнонасилство. Дури, многумина останале по концертот да помогнат во чистењето.Некои, како Дјук Девлин, кој стопирал во областа, никогаш не заминале. Денестој е водич на тури во Уметничкиот центар Бетел. „Ме прашаа дали сакам тоа да гоправам", вели тој. „Ми плаќаат за тоа. А не знаат дека јас би го правел тоа за џабе.Уживам во интеракции со луѓето. Дојдов тука на три дена, а останав 4о години. Прекрасен живот", вели Девлин.