ມີການ​ເຊື່ອມ​ໂຍງ​ກັນ ​ຢ່າງແທ້ຈິງ ລະຫວ່າງ​ ໄຂມັນ ​ກັບການເປັນ​​ໂຣກມະ​ເຮັງ
​ການ​ສຶກສາຄົ້ນຄວ້າ ​​ເມື່ອໝໍ່ໆນີ້ ທີ່​ພິ​ມ​ເຜີຍ​ແຜ່ ​ຢູ່​ໃນ​ວາລະສານ ວິທະຍາສາດ ​​ພົບ​ວ່າ ມີ​ການ​ເຊື່ອມ​ໂຍງ​ກັນ​ ໂດຍ​ກົງ ລະຫວ່າງ​ໄຂມັນ ​ກັບ ຄວາມ​ສາມາດ ​ໃນ​ການ​​​ຂະຫຍາຍໂຕ ຂອງ​ພະຍາດ​ມະ​ເຮັງ.
ພວກນັກວິທະຍາດສາດໄດ້ພາກັນມີຄວາມສົງໄສມາໄດ້ດົນນານແລ້ວວ່າ ມີການເຊື່ອມ ໂຍງກັນຢ່າງແທ້ຈິງ ລະຫວ່າງໄຂມັນ ກັບການເປັນໂຣກມະເຮັງ ແຕ່ວ່າ ການສຶກສາ ຄົ້ນຄວ້າທີ່ຜ່ານມາເມື່ອໝໍ່ໆນີ້ ທີ່ພິມເຜີຍແຜ່ຢູ່ໃນວາລະສານ  ຫລື ວິທະຍາ ສາດໄດ້ພົບວ່າ ມີການເຊື່ອມໂຍງກັນໂດຍກົງ ລະຫວ່າງໄຂມັນ ກັບຄວາມສາມາດໃນ ການຂະຫຍາຍໂຕຂອງພະຍາດມະເຮັງ ການຄົ້ນພົບນີ້ ອາດນໍາໄປສູ່ການປ່ຽນແປງ ໃນວິທີການປິ່ນປົວໂຣກມະເຮັງ ທີ່ໃຊ້ຢູ່ນີ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ Faith Lapidus ໄດ້ໃຫ້ລາຍ ລະອຽດກ່ຽວກັບບົດລາຍງານຂອງ Kevin Enochs ຊຶ່ງບົວສະຫວັນ ຈະນໍາມາສະເໜີ ທ່ານໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ: ພວກນັກຄົ້ນຄວ້າ ທີ່ດໍາເນີນການສຶກສາຢູ່ນະຄອນ Barcelona ໄດ້ຄົ້ນພົບທາດໂປຣຕີນ ຊື່ວ່າ CD-36 ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ໃນແຊລຂອງມະເຮັງ ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຄົ້ນພົບທາດດັ່ງກ່າວ ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງຊອກຫາເຫດຜົນວ່າ ເປັນຫຍັງແຊລມະເຮັງຈຶ່ງຕັດສິນໃຈແຜ່ກະຈາຍ ຫລືແຜ່ລາມໄປທົ່ວຮ່າງກາຍ ທ່ານ Salvador Aznar Benithah, ຜູ້ນໍາພາຄະນະກວດກາທົບທວນຄືນຂອງສະຖາບັນ ຫລື IRB ຢູ່ Barcelona ກ່າວວ່າ: " ທາດໂປຣຕິນ CD-36 ແມ່ນວິທີການອັນນຶ່ງ ທີ່ແຊລມະເຮັງເອົານໍ້າກົດທີ່ເປັນໄຂມັນ ທີ່ຕົນຕ້ອງການມາໃຊ້ເພື່ອທຳການແຜ່ຂະຫຍາຍ ດັ່ງທີ່ທ່ານ Salvador Aznar Benithah ອະທິບາຍວ່າ: ແລະຜົນອອກມາກໍຄື ແຊລມະເຮັງຊຶ່ງນໍາເອົາໄຂມັນເຂົ້າໄປ ຜ່ານທາດ CD-36 ຈຶ່ງແມ່ນ ຈຳພວກທີ່ຈະແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວຮ່າງກາຍ ສະນັ້ນພວກນັກຄົ້ນຄວ້າຈຶ່ງພາກັນສະກັດກັ້ນທາດ CD-36 ໄວ້, ແລະພຽງແຕ່ເຮັດແບບ ນັ້ນຊື່ໆ ເຊື້ອມະເຮັງກໍຈະຢຸດແຜ່ຂະຫຍາຍອອກໄປ ດັ່ງທີ່ທ່ານ Salvador Aznar ກ່າວເພີ້ມເຕີມວ່າ: ແລະກໍບໍ່ມີພຽງແຕ່ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ສໍາລັບໜູແລ້ວ, ຖ້າຫາກເຊື້ອມະເຮັງ ໄດ້ແຜ່ລາມໄປແລ້ວ, ການຕັນທາດໂປຣຕິນນີ້ໄວ້ ທີ່ຈິງແລ້ວ ແມ່ນຈະເຮັດໃຫ້ໂອກາດທີ່ຈະເກີດເນື້ອງອກອັນ ໃໝ່ນັ້ນຫລຸດລົງ ໂດຍທີ່ມີຄວາມຮູ້ອັນນີ້ແລ້ວ, ພວກນັກວິທະຍາສາດ ຈຶ່ງພວມພາກັນຊອກຫາວິທີການ ແບບທໍາມະຊາດ ແລະທາງເພຊັດສະກຳ ເພື່ອຫັກຫ້າມທາດ CD-36 ໄວ້ ພວກເພິ່ນພວມພາກັນທົດລອງເບິ່ງເພື່ອຢາກຮູ້ວ່າ ການກິນອາຫານທີ່ມີນໍ້າກົດ ທີ່ເປັນ ໄຂມັນຕໍ່າ ອາດຈະສະກັດກັ້ນການຂະຫຍາຍໂຕຂອງໂຣກມະເຮັງໄດ້ ທັງຍັງຊອກຫາ ຢາຊະນິດໃໝ່ນຳ ທີ່ອາດສາມາດລົບລ້າງການມັກທາດໂປຣຕິນ ທີ່ມີໄຂມັນນັ້ນກໍເປັນ ໄດ້ ທ່ານ Salvador Aznar Benithah ກ່າວຢໍ້າວ່າ: ຖ້າການຄົ້ນຄວ້າ ແລະການທົດລອງຂອງພວກເພິ່ນ ຫາກດໍາເນີນໄປໄດ້ດີ ທີມງານດັ່ງ ກ່າວບອກວ່າ ພວກເພິ່ນກໍຈະສາມາດເຮັດໃຫ້ມີຜະຫລິດຕະພັນທີ່ກຽມພ້ອມໄວ້ໃຫ້ຄົນ ເຈັບໃນອີກ 5 ປີ ຂ້າງໜ້າ