ລັດຖະມົນຕີ ລາວ ຢືນຢັນວ່າ ຈະປູກຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ໄດ້ ໃນພື້ນທີ່ 11,000 ເຮັກຕາ
ໃນໄລຍະນັບແຕ່ປີ 2017 ນີ້ໄປຈົນເຖິງປີ 2020 ລັດຖະບານ ລາວ ຈະຕ້ອງເພີ່ມການປົກຫຸ້ມຂອງປ່າໄມ້ ໃຫ້ໄດ້ໃນອັດຕາສະເລ່ຍ 10 ເປີເຊັນຕໍ່ປີ.
ລັດຖະມົນຕີ ລາວ ຢືນຢັນວ່າຈະປູກຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ໄດ້ໃນພື້ນທີ່ 11,000 ເຮັກຕາ ພາຍໃຕ້ ແຜນການຟື້ນຟູສະພາບປ່າໄມ້ໃນປີ 2017 ໂດຍສຸມໃສ່ປູກຕົ້ນໄມ້ຢູ່ເຂດອ່າງໂຕ່ງຂອງ ເຂື່ອນ ແລະ ຊົນລະປະທານຕ່າງໆ ທ່ານ ລຽນ ທິແກ້ວ ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ຢືນຢັນວ່າເປົ້າ ໝາຍສຳຄັນປະການໜຶ່ງຂອງແຜນການເພີ່ມການປົກຫຸ້ມປ່າໄມ້ໃນປີ 2017 ນີ້ກໍຄື ການຟື້ນຟູສະພາບປ່າໄມ້ໃຫ້ໄດ້ໃນເນື້ອທີ່ 37,000 ເຮັກຕາ ໂດຍແນໃສ່ການເພີ່ມ ຄວາມໜາແໜ້ນ ຫຼື ການປົກຫຸ້ມຂອງປ່າໄມ້ໃຫ້ໄດ້ເຖິງ 70 ເປີເຊັນຂອງພື້ນທີ່ໃນປີ 2020 ຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນແຜນຍຸດທະສາດປ່າໄມ້ ທັງນີ້ໂດຍການສຸມໃສ່ ແລະ ຊຸກ ຍູ້ການປູກຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ໄດ້ໃນພື້ນທີ່ 11,000 ເຮັກຕາ ໂດຍສະເພາະແມ່ນຢູ່ເຂດອ່າງ ໂຕ່ງຂອງເຂື່ອນໄຟຟ້າ ແລະ ຄອງຊົນລະປະທານຕ່າງໆນັ້ນ ຖືເປັນພື້ນທີ່ສຳຄັນທີ່ຈະ ຕ້ອງປູກຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ເພາະຈະສົ່ງຜົນດີຕໍ່ການຕອບສະໜອງນໍ້າໃຫ້ແກ່ ການຜະລິດໃນດ້ານກະສິກຳດ້ວຍໃນເວລາດຽວກັນ ດັ່ງທີ່ທ່ານ ລຽນ ໄດ້ໃຫ້ການຢືນ ຢັນວ່າ ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ທ່ານ ລຽນ ກໍໄດ້ປະເມີນສະພາບປ່າໄມ້ໃນ ລາວ ໃນປັດຈຸບັນນີ້ວ່າ ຍັງຄົງມີຄວາມໜາແໜ້ນເຫຼືອຢູ່ປະມານ 40 ເປີເຊັນຂອງພື້ນທີ່ທັງໝົດ ໝາຍຄວາມ ວ່າໃນໄລຍະນັບແຕ່ປີ 2017 ນີ້ໄປຈົນເຖິງປີ 2020 ລັດຖະບານ ລາວ ຈະຕ້ອງເພີ່ມ ການປົກຫຸ້ມຂອງປ່າໄມ້ໃຫ້ໄດ້ໃນອັດຕາສະເລ່ຍ 10 ເປີເຊັນຕໍ່ປີໃນທຸກເຂດແຂວງທົ່ວ ປະເທດ ໂດຍເຂດໜຶ່ງທີ່ລັດຖະບານ ລາວ ຖືເປັນພື້ນທີ່ເປົ້າໝາຍສຳຄັນທີ່ຈະຕ້ອງປະ ກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເພື່ອໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍ ກໍຄືເຂດປ່າສະຫງວນ ແຫ່ງຊາດ ທາງດ້ານທ່ານ ສຸຊາດ ໄຊຍະກຸມານ ຫົວໜ້າກົມປ່າໄມ້ ກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ ໃຫ້ການຍອມຮັບວ່າເປັນການຍາກ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ທ້າທາຍຫຼາຍທີ່ຈະເພີ່ມການປົກ ຫຸ້ມຂອງປ່າໄມ້ໃນ ລາວ ໃຫ້ໄດ້ 70 ເປີເຊັນຂອງພື້ນທີ່ທັງໝົດໃນປີ 2020 ເພາະການ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 2005 ເປັນຕົ້ນມາໄດ້ປະເຊີນກັບບັນຫາຫຼາຍດ້ານ ລວມ ເຖິງບັນຫາໃນການປະສານງານ ລະຫວ່າງ ໜ່ວຍງານຂອງລັດຖະບານ ລາວ ນັ້ນ ດັ່ງ ທີ່ທ່ານໄດ້ໃຫ້ການຢືນຢັນວ່າ ໂດຍການສຳຫຼວດພົບວ່າ ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງປ່າໄມ້ໃນ ລາວ ໄດ້ຫຼຸດລົງຈາກ 17 ລ້ານເຮັກຕາ ຫຼື 71 ເປີເຊັນຂອງພື້ນທີ່ທັງໝົດໃນປີ 1960 ມາເປັນ 9 4 ລ້ານເຮັກຕາ ຫຼື 40 ເປີເຊັນຂອງພື້ນທີ່ທັງໝົດໃນປັດຈຸບັນ ໂດຍມີສາເຫດທີ່ສຳຄັນມາຈາກການລັກ ລອບຕັດໄມ້ເກີນໂຄຕ້າ ທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດສຳປະທານຈາກທາງການ ລາວ ທັງໃນລະ ດັບສູນກາງ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງລະດັບທ້ອງຖິ່ນ ທັງຍັງບໍ່ມີການປະສານງານ ກັນຢ່າງມີປະສິດທິພາບອີກດ້ວຍ ໂດຍເຖິງແມ່ນວ່າ ລັດຖະບານ ລາວ ຈະໄດ້ຈັດສັນປ່າໄມ້ໃນ 51 ເຂດໃຫ້ເປັນເຂດປ່າ ຜະລິດ ຊຶ່ງຄິດເປັນພື້ນທີ່ກວ້າງເຖິງ 3 1 ລ້ານເຮັກຕາທີ່ມອບໝາຍໃຫ້ປະຊາຊົນໃນ 442 ພື້ນທີ່ຮັບຜິດຊອບໃນການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ເກັບເອົາຜົນປະໂຫຍດ ອັນຖືເປັນສ່ວນ ໜຶ່ງໃນການເພີ່ມການປົກຫຸ້ມຂອງປ່າໄມ້ກໍຕາມ ແຕ່ວ່າການລັກລອບຕັດໄມ້ໃນເຂດປ່າສະຫງວນກໍຍັງເປັນບັນຫາທີ່ຈະຕ້ອງປາບປາມຢ່າງເດັດຂາດຕໍ່ໄປ