​ພວກປະ​ທ້ວງ ສະ​ແດງ​ຄວາມບໍ່​ພໍ​ໃຈ ​ໃນທົ່ວ​ໂລກ
ໃນ​ປະ​ເທດ ຝ​ຣັ່ງ, ຜູ້​ປະ​ທ້ວງ​ໄດ້​ໃສ່​ເສື້ອ​ກັກ​ສີ​ເຫຼືອງ ແລະ ໄດ້​ຮຽກ​ຮ້ອງ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ທີ່​ດີກວ່າ​ເກົ່າ ແລະ ຢຸດ​ການ​ຂຶ້ນ​ລາ​ຄາ​ຕ່າງໆ.
ໃນຮອບປີທີ່ຜ່ານມາໄດ້ມີການປະທ້ວງຫຼາຍຄັ້ງເກີດຂຶ້ນຈາກ ຮົງກົງ ຫາປະເທດ ຊີເລ ແລະ ຈາກປະເທດ ຊູດານ ຫາ ປະເທດ ອີຣ່ານ ໃນຫຼາຍກວ່າສິບປະເທດ, ປະຊາຊົນໄດ້ພາກັນອອກມາສູ່ຖະໜົນ ເພື່ອສະແດງຄວາມເສຍໃຈ ແລະ ຫຼາຍຄົນກໍໄດ້ຮັບຜົນທີ່ອອກມາຫຼາກຫຼາຍ ນັກຂ່າວວີໂອເອປະຈຳ ສະຫະປະຊາຊາດ ມາກາເຣັດ ເບເຊຍ (Margaret Besheer) ໄດ້ລາຍງານ ກ່ຽວກັບ ຄວາມບໍ່ພໍໃຈໃນນຶ່ງປີທີ່ຜ່ານມາ, ເຊິ່ງ ພຸດທະສອນ ຈະນຳລາຍລະອຽດມາສະເໜີທ່ານໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ ໃນປະເທດ ຝຣັ່ງ, ຜູ້ປະທ້ວງໄດ້ໃສ່ເສື້ອກັກສີເຫຼືອງ ແລະ ໄດ້ຮຽກຮ້ອງຄ່າຈ້າງທີ່ດີກວ່າເກົ່າ ແລະ ຢຸດການຂຶ້ນລາຄາຕ່າງໆ ໃນປະເທດ ຊູດານ, ປະຊາຊົນໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມລະບອບການປົກຄອງຜະເດັດການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນທີ່ແກ່ຍາວມາໄດ້ 40 ປີ ໃນປະເທດ ເຮຕີ, ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະທານາທິບໍດີລາອອກຈາກຕຳແໜ່ງ ແລະ ການລົງໂທດເຈົ້າໜ້າທີ່ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ໃນ ຮົງກົງ, ຜູ້ປະທ້ວງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການລຸກຂຶ້ນຕ້ານອຳນາດການປົກຄອງ ຈີນ ກ່ຽວກັບກົດໝາຍການສົ່ງຜູ້ຮ້າຍຂ້າມແດນ ແລະ ຂະຫຍາຍການຮຽກຮ້ອງຂອງເຂົາເຈົ້າທີ່ລວມມີປະຊາທິປະໄຕຫຼາຍກວ່າເກົ່າ ນາງ ເກຣຕ້າ ທູນເບີກ ນັກເຄື່ອນໄຫວສິ່ງແວດລ້ອມໄດ້ກ່າວໃນການຊຸມນຸມວ່າ “ລຸ້ນຄົນທີ່ມີອາຍຸສູງກວ່າ ບໍ່ສາມາດທີ່ຈະແກ້ໄຂວິກິດການທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ທີ່ມວນມະນຸດເຄີຍໄດ້ປະເຊີນ ” ແມ່ນກະທັ້ງເດັກນ້ອຍຢູ່ໂຮງຮຽນໄດ້ພາກັນອອກໄປເຕົ້າໂຮມກັນຢູ່ຖະໜົນ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ໃຫຍ່ ເບິ່ງແຍງໂລກໃຫ້ດີກວ່າເກົ່າ ໃນປະເທດທີ່ວ່ານີ້ ແລະ ໃນຖະໜົນຕ່າງໆຂອງປະເທດ ອີຣັກ, ເລບານອນ ແລະ ເອກົວດໍ ປະຊາຊົນໄດ້ເວົ້າວ່າ “ພໍແລ້ວ” ແລະ ຮຽກຮ້ອງການປ່ຽນແປງຕໍ່ການທຸລະກິດຕາມປົກກະຕິ ເລຂາທິການໃຫຍ່ ສະຫະປະຊາຊາດ ໄດ້ຮຽກຮ້ອງລັດຖະບານທັງຫຼາຍໃຫ້ຟັງເອົາ “ບັນຫາທີ່ແທ້ຈິງ” ຂອງປະຊາຊົນຂອງເຂົາເຈົ້າ ທ່ານ ແອນໂຕນີໂອ ກູເຕເຣັສ ເລຂາທິການໃຫຍ່ ສະຫະປະຊາຊາດໄດ້ກ່າວວ່າ “ມັນແນ່ນອນວ່າ ມັນມີການຂາດດຸນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນໃນຄວາມເຊື່ອຖື ລະຫວ່າງປະຊາຊົນ ແລະ ສະຖາບັນການເມືອງ, ແລະ ໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຕໍ່ສັນຍາປະຊາຄົມ ໂລກກໍກຳລັງຕໍ່ສູ້ກັບຜົນກະທົບຂອງຍຸກໂລກາພິວັດ ແລະ ເທັກໂນໂລຈີໃໝ່ເຊັ່ນກັນ, ເຊິ່ງໄດ້ຂະຫຍາຍຄວາມບໍ່ເທົ່າທຽມ ພາຍໃນສັງຄົມຕ່າງໆ ” ໃນການຕອບໂຕ້ນັ້ນ, ບາງລັດຖະບານແມ່ນໄດ້ພະຍາຍາມທີ່ຈະແກ້ໄຂຄວາມບໍ່ພໍໃຈ, ໃນຂະນະທີ່ລັດຖະບານອື່ນໆໄດ້ໃຊ້ການກົດຂີ່ເພື່ອພະຍາຍາມຮັກສາອຳນາດໄວ້ ໃນປະເທດ ອີຣັກ ແລະ ອີຣ່ານ, ຜູ້ປະທ້ວງຫຼາຍຮ້ອຍຄົນໄດ້ຖືກຂ້າຕາຍຍ້ອນການກົດຂີ່ຂອງກອງກຳລັງຮັກສາຄວາມປອດໄພ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ປະທ້ວງໄດ້ມີຄວາມສະຫງົບຢ່າງກວ້າງຂວາງນັ້ນ, ບາງກຸ່ມໃນປະເທດ ຝຣັ່ງ, ຊີເລ, ເອກົວດໍ, ໂບລີເວຍ ແລະ ຮົງກົງ ໄດ້ທຳລາຍ ແລະ ປຸ້ນສະດົມຊັບສິນຕ່າງໆ ທ່ານ ຫຼຸຍ ຊາບົງໂນ, ຜູ້ອຳນວຍການອົງການສິ້ງຊອມສິດທິມະນຸດ ສະຫະປະຊາຊາດ ກ່າວວ່າ “ເຂົາເຈົ້າມີສິດທີ່ຈະປະທ້ວງຢ່າງສັນຕິ ລັດຖະບານ, ແນວໃດກໍຕາມ, ໃນຫຼາຍກໍລະນີແມ່ນໄດ້ໃຊ້ກຳລັງເກີນຂອບເຂດ, ຈັບກຸມປະຊາຊົນຕາມອຳເພີໃຈ, ບາງຄັ້ງໄດ້ຂ້າເຂົາເຈົ້າຕາຍດ້ວຍ, ຄາດຕະກຳເຂົາເຈົ້າ ນັ້ນແມ່ນຜິດກົດໝາຍ ພວກເຈົ້າໜ້າທີ່ ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບສຳລັບການຕິດສິນໃຈ ແລະ ການເຂັ່ນຂ້າປະຊາຊົນນັ້ນ, ຄວນຖືກນຳຕົວມາລົງໂທດ ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຜູ້ປະທ້ວງຕ້ອງໄດ້ປະພຶດຕົນຢ່າງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບເຊັ່ນກັນ ” ມີອົງປະກອບນຶ່ງທີ່ການປະທ້ວງທຸກໆຄັ້ງມີໂດຍທົ່ວໄປ ກໍແມ່ນການປ່ຽນແປງການປະພຶດ ທ່ານ ໂອມາ ເດວາຈີ, ອາຈານສອນ ກ່ຽວກັບ ມະນຸດວິທະຍາ ຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ ຣັດເກີສ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ສິ່ງສຳຄັນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນໃນສະຖານທີ່ຫຼາຍໆແຫ່ງພວກນີ້ກໍແມ່ນ ການທຳລາຍວົງລ້ອມຂອງຄວາມຢ້ານກົວ ປະຊາຊົນຕອນນີ້ແມ່ນບໍ່ຢ້ານທີ່ຈະອອກໄປຖະໜົນ ແລະ ກ່າວວິຈານນັກການເມືອງພວກນີ້ ເຊິ່ງມັນເປັນເຄີຍເປັນຂໍ້ຫ້າມໃນອະດີດ ” ທ່ານ ເດວາຈີ ກ່າວວ່າ, ໃນຫຼາຍກໍລະນີ, ມັນແມ່ນເວລາທີ່ບັນດານັກການເມືອງເປັນຜູ້ທີ່ຢ້ານປະຊາຊົນ ອຳນາດທີ່ວ່ານັ້ນສ່ວນຫຼາຍແມ່ນມາຈາກການຈັດຈັ້ງຜ່ານສື່ສັງຄົມ, ເຊິ່ງເປັນທັງເຄື່ອງມືທີ່ແຂງແກ່ນຫຼາຍ ແລະ ມີຄວາມສ່ຽງ ໃນເວລາທີ່ລັດຖະບານຕັດເຄືອຂ່າຍການສື່ສານ ທ່ານ ຫຼຸຍ ຊາບົງໂນ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ລັດຖະບານໄດ້ຮູ້ວ່າການປິດອິນເຕີແນັດ ແມ່ນວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ປະທ້ວງມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທີ່ຈະຈັດການປະທ້ວງ ພວກເຮົາກໍໄດ້ເຫັນວ່າເຂົາເຈົ້າຍັງຈັດຢູ່ ເຈົ້າຢຸດເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ດອກ ” ໃນຂະນະທີ່ປີ 2020 ຫຍັບໃກ້ເຂົ້າມານັ້ນ, ມັນກໍບໍ່ມີສັນຍານວ່າ ການເຄື່ອນໄຫວປະທ້ວງທີ່ຮ້ອນແຮງຂຶ້ນຍ້ອນສື່ສັງຄົມນັ້ນ ຈະຫຼຸດຜ່ອນລົງ