ສຸດຍອດ​ໜູ ອາດ​ເປັນ​ກະ​ແຈ ທີ່​ນຳ​ໄປ​ສູ່​ການ​ຮັກ​ສາ ມວນ​ກ້າມ​ເນື້ອໃນມະ​ນຸດ
ນັກ​ບິນອະ​ວະ​ກາດ​ທີ່​ຍ່າງ​ຢູ່​ເທິງ​ອະ​ວະ​ກາດ ໄດ້​ປະ​ເຊີນ​ກັບ​ຄວາມ​ເຖົ້າ​ແກ່​ຢ່າງ ວ່ອງ​ໄວ​ຈາກ​ຜົນ​ກະ​ທົບ​ຂອງແສງ​ລັງ​ສີ ແລະ ແຮງ​ດຶງ​ດູດ​ຕ່ຳ​ຢູ່ນອກ​ການ​ໂຄ​ຈອນ​ຂອງ​ໂລກ.
ບັນດານັກວິທະຍາສາດໄດ້ສົ່ງໜູທີ່ຖືກດັດແປງພັນທຸກຳຂຶ້ນໄປເທິງອະວະການເມື່ອວັນທີ 5 ທັນວາທີ່ຜ່ານມາ ອັນເປັນສ່ວນນຶ່ງຂອງການສຶກສາເພື່ອຫາວິທີຊ່ວຍຮັກສາສຸຂະພາບ ຂອງບັນດານັກບິນອະວະກາດ ໃນອະວະກາດ ມັນມີຂະໜາດກ້າມເນື້ອ ຫຼາຍກວ່າເພື່ອນທີ່ເປັນໜູ “ທຳມະດາ” ຂອງມັນສອງເທົ່າ ດັ່ງທີ່ນັກຂ່າວວີໂອເອ ອາຣາຊ ອາຣາບາຊາດີ ລາຍງານນັ້ນ, ການຄົ້ນຄວ້າດັ່ງກ່າວອາສະໜອງຄວາມເຂົ້າໃຈ ກ່ຽວກັບ ການເສື່ອມໂຊມຂອງກ້າມເນື້ອໃນຄົນທີ່ມີອາຍຸສູງ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີສະພາບສູນເສຍກ້າມເນື້ອ ເຊິ່ງ ພຸດທະສອນ ຈະນຳລາຍລະອຽດມາສະເໜີທ່ານໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ ນັກບິນອະວະກາດທີ່ຍ່າງຢູ່ເທິງອະວະກາດ ໄດ້ປະເຊີນກັບຄວາມເຖົ້າແກ່ຢ່າງ ວ່ອງໄວຈາກຜົນກະທົບຂອງແສງລັງສີ ແລະ ແຮງດຶງດູດຕ່ຳຢູ່ນອກການໂຄຈອນຂອງໂລກ ດຣ ໄມເກິລ ບາຣັດ, ນັກຟີຊິກ ແລະ ນັກອະວະກາດຂອງອົງການ NASA ໄດ້ກ່າວ່າ “ໃນການບິນອະວະກາດ ປັດໄຈທີ່ເດັ່ນກວ່າໝູ່ກໍແມ່ນຄວາມບໍ່ມີນ້ຳໜັກ ຫຼື ບໍ່ມີແຮງດຶງດູດ, ຖ້າເຈົ້າຈະໄປ ແລະ ທຸກໆລະບົບໃນຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າມັນກໍຈະປ່ຽນແປງ ” ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈດີກວ່າເກົ່າ ແລະ ບາງເບື່ອຕໍ່ສູ້ກັບການປ່ຽນແປງພວກນັ້ນ, ບັນດານັກວິທະຍາສາດໄດ້ສົ່ງສຸດຍອດໜູທີ່ຖືກລ້ຽງຢູ່ໃນຫ້ອງທົດລອງຂຶ້ນໄປສະຖານີອະວະກາດສາກົນ ຫຼື ISS ທ່ານ ເຊ ຈິນ ລີ, ຈາກຫ້ອງທົດລອງ ແຈັກສັກ ມະຫາວິທະຍາໄລ ຄັອນແນຕິຄັດ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ສຸດຍອດໜູແມ່ນສາຍພັນໜູທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນຜ່ານການດຳເນີນການດ້ານພັນທຸກຳ ແລະ ໜູພວກນີ້ແມ່ນປົກກະຕິຢ່າງສິ້ນເຊີງ ນອກຈາກວ່າມັນຂາດພັນທຸກຳພຽງອັນດຽວ, ແລະ ນັ້ນແມ່ນພັນທຸກຳທີ່ປ່ຽນແປງ ການເຕີບໂຕຂອງກ້າມເນື້ອ ” ອາຈານ ເຊ ຈິນ ລີ ໄດ້ເລີ່ມການດັດແປງການເຕີບໂຕຂອງກ້າມເນື້ອໃນພວກໂຕນູໃນຊຸມປີ 1990 ການເຕີບໂຕຂອງກ້າມເນື້ອ ຫຼື Myostatin ແມ່ນທາດໂປຣຕີນໃນເລືອດທີ່ປົກກະຕິແລ້ວຈະຈຳກັດການເຕີບໂຕຂອງກ້າມເນື້ອ ຖ້າບໍ່ມີມັນ, ສຸດຍອດໜູພວກນີ້ຈະມີກ້າມເນື້ອສອງເທົ່າຂອງໜູທີ່ບໍ່ແມ່ນສາຍພັນສຸດຍອດນັ້ນ ນັກວິທະຍາສາດຈະສຶກສາເບິ່ງວ່າການດັດແປງພັນທຸກຳ ອາດສູ້ກັບປ່ຽນແປງຂອງຮ່າງກາຍຈາກການເດີນທາງໄປອະວະກາດຫຼືບໍ່ ດຣ ໄມເກິລ ບາຣັດ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາເຫັນການປ່ຽນແປງບາງຢ່າງໃນກະດູກ ແລະ ກ້າມເນື້ອ ເພາະວ່າ ມັນບໍ່ໄດ້ມີແຮງຖ່ວງ ທຽບໃສ່ ຕອນຢູ່ໃນແຮງໂນ້ມຖ່ວງປົກກະຕິ ສະນັ້ນມັນຈະເລີ່ມລີບເຂົ້າ ຫຼື ສູນເສຍຂະໜາດ ແລະ ຄວາມແຂງແກ່ນ ຍ້ອນແນວນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງອອກກຳລັງກາຍຢ່າງໜັກ, ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນເຮົາຈະເຫັນການປ່ຽນແປງທີ່ເປັນຕາຢ້ານຫຼາຍຂຶ້ນ ທີ່ພວກເຮົາເປັນຫ່ວງເຊັ່ນກ່ຽວກັບ ຕາ, ເສັ້ນປະສາດຕາ ແລະ ສະໝອງຂອງພວກເຮົາ ” ບັນດານັກບິນອະວະກາດ ສາມາດທີ່ຈະຕໍ່ຕ້ານການສູນເສຍຂະໜາດຂອງກ້າມເນື້ອໄດ້ແນວໃດແນວນຶ່ງ ແລະ ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງກະດູກຜ່ານການຊ້ອມຍົກນ້ຳໜັກ, ແຕ່ເຂົາເຈົ້າຈະປະເຊີນກັບຄວາມສ່ຽງຕ່າງໆຫຼາຍກວ່ານີ້ໃນອະວະກາດ ດຣ ໄມເກິລ ບາຣັດ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ໃນການບິນໂຄຈອນລະດັບຕ່ຳອ້ອມໂລກ ພວກເຮົາຈະຢູ່ໃຕ້ພູມສາດສະໜາມແມ່ເຫຼັກ, ເຊິ່ງເຮັດໜ້າທີ່ດັ່ງກັບສິ່ງປ້ອງກັນສຳລັບພວກເຮົາໃນວິທີໃດນຶ່ງ ແລະ ພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບລະອອງແສງລັງສີຫຼາຍເຖິງສາມເທົ່າເລິກເຂົ້າໄປໃນອະວະກາດ ຄືກັບທີ່ພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບໃນການບິນໂຄຈອນໃນດ້ານລຸ່ມຂອງໂລກ ” ຜົນກະທົບໄລຍະຍາວຂອງແສງລັງສີ ໄດ້ກາຍເປັນບັນຫາທີ່ໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າ ໃນຂະນະທີ່ບັນດານັກບິນອະວະກາດ ກຳລັງພະຍາຍາມທຳການເດີນທາງເລິກເຂົ້າໄປໃນອະວະກາດຫາດາວອັງຄານ ແລະ ໄກກວ່ານັ້ນ ອາຈານ ລີ ຫວັງວ່າ ສຸດຍອດໜູຂອງລາວ ອາດບໍ່ພຽງແຕ່ສະໜອງການແກ້ໄຂບັນຫາຕໍ່ຄວາມເສຍຫາຍ ທີ່ເກີດມາຈາກການບິນອະວະກາດໄລຍະກາວເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຈະຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈ ກ່ຽວກັບ ການສູນເສຍກ້າມເນື້ອ ໃນປະຊາກອນທີ່ກຳລັງເຖົ້າແກ່ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີອາການສູນເສຍກ້າມເນື້ອນັ້ນ