ក្រុមអ្នក​ជំនាញ៖ អន្តរជាតិ​ត្រូវ​ដោះស្រាយ​រដ្ឋប្រហារ​នៅភូមា​តាមវិធី​តុលាការ​ព្រហ្មទណ្ឌ​អន្តជាតិ ​ទណ្ឌកម្ម មហា​សន្និបាត​អ.ស.ប.
លោក​បណ្ឌិត ​Salai Maung Taing San ​(Sasa)​ ជា​ប្រសិត​ពិសេស ​អ.ស.ប.​ ស្តីពី​កិច្ចការ​សភា​ពីដុងស៊ូ លូដរ ​(Pyidaungdu Hluttaw)​ នៃ​ប្រទេស​ភូមា​ បាន​ថ្លែង​ថា ​សហគមន៍​អន្តរជាតិ​មាន​អំណាច​បញ្ឈប់​រឿង​រ៉ាវ​នៅភូមា​បាន។​ 
ទីក្រុង CHARLOTTE រដ្ឋ NORTH CAROLINA — ក្រុមវាគ្មិនជាច្រើនរួមទាំងប្រសិតពិសេសអង្គការសហប្រជាជាតិ (អ.ស.ប.) អ្នកជំនាញកិច្ចការអាស៊ីបាននិយាយថា បញ្ហារដ្ឋប្រហារនៅប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា (ភូមា) ត្រូវការវិធានការពីសហគមន៍អន្តរជាតិ ដើម្បីដោះស្រាយជាបន្ទាន់តាមវិធានការអន្តរជាតិជាច្រើន។ នេះគឺដោយសារការរង់ចាំវិធានការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខ ដែលចិនមានឥទ្ធិពលវេតូនោះ មិនអាចបញ្ចប់អំពើហិង្សាការចាប់ចងពលរដ្ឋ ការកាប់សម្លាប់ក្នុងប្រទេសភូមាបានទេ។ អ្នកវិភាគខ្លះអធិប្បាយថា ទាំងនេះជាអំពើព្រៃផ្សៃដែលអាចនាំទៅដល់អំពើប្រល័យពូជសាសន៍ អំពើសម្លាប់បំបាត់ជាតិសាសន៍ និងអំពើឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងនឹងមនុស្សជាតិកាន់តែខ្លាំងឡើង។ លោកបណ្ឌិត Salai Maung Taing San (Sasa) ជាប្រសិតពិសេស អ.ស.ប. ស្តីពីកិច្ចការសភាពីដុងស៊ូ លូដរ (Pyidaungdu Hluttaw) នៃប្រទេសភូមា បានថ្លែងថា សហគមន៍អន្តរជាតិមានអំណាចបញ្ឈប់រឿងរ៉ាវនៅភូមាបាន។ «សហគមន៍អន្តរជាតិមានអំណាចខ្លាំងពិតប្រាកដ ដើម្បីបញ្ឈប់ឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងនឹងមនុស្សជាតិ បញ្ឈប់អំពើឃោរឃៅរារាំង អំពើប្រល័យពូជសាសន៍ រារាំងឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងនឹងមនុស្សជាតិ មិនឲ្យកើតមានម្តងហើយម្តងទៀត»។ លោកថា លោកមានការមិនសប្បាយចិត្តចំពោះសហគមន៍អន្តរជាតិដែលបណ្តោយឲ្យមានអំពើហិង្សា ហើយឈរមើលការកាប់សម្លាប់ ការចាប់ដាក់គុក អំពើឃោរឃៅរាល់ថ្ងៃលើពលរដ្ឋភូមា។ លោកជឿថា ប្រទេសចិន ឥណ្ឌា និងប្រទេសដទៃទៀត និងអាស៊ាន ដែលមានច្បាប់មិនជ្រៀតជ្រែកកិច្ចការផ្ទែក្នុងទៅវិញទៅមកនោះ អាចជួយដោះស្រាយបាន តែប្រទេសទាំងអស់នេះមិនជួយ។ ទោះជាយ៉ាងណា លោកសម្តែងការអរគុណយ៉ាងខ្លាំងដល់រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមរិករបស់លោកប្រធានាធិបតី Joe Biden និងអង់គ្លេស អឺរ៉ុប ដែលនាំមុខលើការដាក់ទណ្ឌកម្មកន្លងមក លើក្រុមមេដឹកនាំរដ្ឋប្រហារ និងអ្នកពាក់ព័ន្ធនឹងការបំផ្លាញលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនិងសិទ្ធិមនុស្ស។ លោក សាសា ថ្លែងដូច្នេះ នៅក្នុងពេលលោកបានចូលរួមជាវាគ្មិនមួយរូបក្នុងកិច្ចពិភាក្សាមួយ កាលពីសប្តាហ៍មុន ដែលរៀបចំដោយអង្គការសិទ្ធិមនុស្សរ៉ូហុីងយ៉ាភូមា ប្រចាំនៅប្រទេសអង់គ្លេស ហៅថា ដែលសម្របសម្រួលដោយអ្នកស្រី Thin Lei Win។ ការពិភាក្សានេះ គឺផ្តោតទៅលើបញ្ហា «ឧបសគ្គរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ មិនមែនជាលេសសម្រាប់ការមិនចាត់វិធានការចំពោះបញ្ហាភូមា»។ ក្រុមវាគ្មិនសំខាន់ៗសុទ្ធតែបានលើកឡើងស្រដៀងគ្នា ជាចំហចំពោះវិធានការជាច្រើន ដែលសហគមន៍អន្តរជាតិត្រូវប្រញាប់ដោះស្រាយជាបន្ទាន់ ដូចជាតាមរយ:ការដាក់ទណ្ឌកម្មសេដ្ឋកិច្ចបុគ្គល ក្រុមហ៊ុន រដ្ឋភូមា ការហ៊ុមព័ទ្ធ ការផ្តល់អាវុធ ជំនួយថវិកា ចំណាត់ការរបស់មហាសន្និបាតអង្គការសហប្រជាជាតិ ចំណាត់ការតាមផ្លូវតុលាការព្រហ្មទណ្ឌអន្តរជាតិ ក្នុងទីក្រុងឡាអេ ប្រទេសហូឡង់។ លោក សាសា បានបន្តថា ការដាក់ទណ្ឌកម្មហិរញ្ញវត្ថុថែមទៀត ការបញ្ឈប់ការលក់អាវុធ ឬផ្តល់អាវុធដល់ក្រុមមេដឹកនាំរដ្ឋប្រហារ ជារឿងសំខាន់ ដោយសារក្រុមឧត្តមសេនីយ៍លួចលុយជាតិ លុយពលរដ្ឋទិញអាវុធ ហើយកាលណាគេមានអាវុធច្រើន គេសម្លាប់ពលរដ្ឋកាន់តែច្រើន។ «ពេលប្រទេសនានាគេផ្តល់លុយកាន់តែច្រើនដល់ឧត្តមសេនីយ៍យោធាទាំងនេះ មនុស្សកាន់តែច្រើននឹងត្រូវស្លាប់ អំពើឃោរឃៅកាន់តែកើតឡើងច្រើន អំពើប្រល័យពូជសាសន៍កាន់តែកើតឡើងច្រើន ឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងនឹងមនុស្សជាតិកាន់តែកើតឡើងច្រើន។ ពិតណាស់ នេះជារឿងងាយណាស់។ ចូរកុំឲ្យយើងយល់ខុស កុំឲ្យយើងច្រឡំ កុំរវើរវាយ ដូច្នេះសហគមន៍អន្តរជាតិត្រូវតែបញ្ឈប់ផ្តល់គ្រឿងសព្វាវុធដល់មនុស្សអាក្រក់ទាំងនេះ គឺឧត្តមសេនីយ៍យោធា»។ ដោយព្រួយបារម្ភពីការទិញអាវុធពីចិន និងរុស្សុី លោក សាសា បានបន្តថា ការផ្តល់អាវុធទៅឲ្យក្រុមឃាតកគួរតែបញ្ចប់ ព្រោះពួកគេជាសត្រូវប្រជាជនជាឧក្រិដ្ឋជន ហើយបើក្រុមមនុស្សអាក្រក់នេះមិនឈប់ទេ នោះភូមានឹងច្បាស់ជាគ្មានអនាគតទេ។ «ដូច្នេះសហគមន៍អន្តរជាតិត្រូវតែរួមគ្នាដោយឡែកៗពីគ្នា គឺក្រុមហ៊ុននិងក្រុមហ៊ុន ប្រទេសនិងប្រទេស សហគមន៍និងសហគមន៍ អង្គការនិងអង្គការ ស្ថាប័នអន្តរជាតិនិងស្ថាប័នអន្តរជាតិ។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាត្រូវតែបញ្ចប់បញ្ហាភូមាពេលនេះ ទោះជាក្រោមហេតុផលអ្វីក៏ដោយ»។ បន្ថែមពីលើទណ្ឌកម្មពីសហរដ្ឋអាមេរិកនិងអឺរ៉ុបកន្លងមក សហរដ្ឋអាមេរិកដែលនាំមុខពិភពលោកស្វែងរកដំណោះស្រាយបញ្ហារដ្ឋប្រហារនៅប្រទេសភូមា និងដាក់ទណ្ឌកម្មមេដឹកនាំរដ្ឋប្រហារភូមាជាថ្មីទៀតនោះ បានដាក់ទណ្ឌកម្មលើក្រុមហ៊ុនដែលគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋរបស់ភូមា ដែលបង្កើតចំណូលជាច្រើនពាន់លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំៗ។ ការណ៍នេះបានកើតឡើងនៅពេលដែលប្រទេសភូមាបន្តមិនអើពើនឹងការទទូចឲ្យមានការឈប់កាប់សម្លាប់ក្រុមអ្នកតវ៉ា ដែលមានមនុស្សជាង ៦០០ នាក់បានស្លាប់ ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី ១ ខែកុម្ភៈ ដែលជាថ្ងៃក្រុមយោធាបានធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់រដ្ឋាភិបាលស្របច្បាប់របស់លោកស្រី Aung San Suu Kyi។ សេចក្តីថ្លែងការណ៍កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍របស់ក្រសួងការបរទេសអាមេរិក និងក្រសួងរតនាគារអាមេរិក បានបញ្ជាក់ថា៖ «តាមរយៈការដាក់ទណ្ឌកម្មលើក្រុមហ៊ុននេះ សហរដ្ឋអាមេរិកកំពុងបញ្ជូនសញ្ញាច្បាស់ៗទៅកាន់ក្រុមយោធាភូមាថា សហរដ្ឋអាមេរិកនឹងបន្តបង្កើនសម្ពាធលើចរន្តថវិកាជាតិនៃរបបយោធាភូមា រហូតទាល់តែរបបនេះបញ្ឈប់អំពើហិង្សារបស់ខ្លួន ដោះលែងអ្នកជាប់ឃុំដ៏អយុត្តិធម៌ទាំងនោះ ដកចេញច្បាប់អាជ្ញាសឹក និងឈប់ដាក់ប្រទេសក្នុងស្ថានភាពអាសន្នទូទាំងប្រទេស ដកចេញការរឹតត្បិតផ្នែកប្រព័ន្ធទំនាក់ទំនងទូរគមនាគមន៍ ស្តារប្រទេសភូមាទៅតាមផ្លូវលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យឡើងវិញ»។ សេចក្តីថ្លែងការណ៍ដដែល បានបន្ថែមសេចក្តីថា៖ «សហរដ្ឋអាមេរិកធ្វើកិច្ចការជិតដិតជាមួយសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់យើង និងដៃគូទាំងអស់ក្នុងតំបន់និងក្នុងពិភពលោក នឹងប្រកាន់ជំហរប្តេជ្ញាចិត្តរបស់យើងដ៏ខ្ជាប់ខ្ជួន ដើម្បីដាក់សម្ពាធលើយោធាភូមាកម្លាំងសន្តិសុខ ដើម្បីបញ្ឈប់គ្រប់ទម្រង់នៃអំពើហិង្សាប្រឆាំងនឹងក្រុមបាតុករអហិង្សា និងពលរដ្ឋដទៃទៀតដើម្បីគាំទ្រការស្តារឡើងវិញនូវលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ និងដើម្បីលើកកម្ពស់ឲ្យមានការទទួលខុសត្រូវចំពោះអំពើរដ្ឋប្រហារ និងអំពើហិង្សាដែលកើតឡើងបន្ទាប់មកនោះ»។ លោកស្រី Naomi Kikoler នាយិកានៃមជ្ឈមណ្ឌល Simon-Skjodt សម្រាប់ការរារាំងអំពើប្រល័យពូជសាសន៍ មានទីតាំងនៅក្នុងរដ្ឋធានីវ៉ាស៊ីនតោន បានថ្លែងថា វាជាពេលវេលាដែលត្រូវដោះស្រាយជាបន្ទាន់ ដើម្បីរារាំងបញ្ហាដែលអាចកើតមានឡើងកាន់តែខ្លាំង រាប់ទាំងការហ៊ុមព័ទ្ធសេដ្ឋកិច្ច ការមិនផ្តល់អាវុធមុខជំនួញជាដើម។ «សហគមន៍អន្តរជាតិចាំបាច់ត្រូវតែត្រៀមចាត់វិធានការឲ្យទាន់ពេលវេលា និងស្វាហាប់ទៅតាមធម្មនុញ្ញ អ.ស.ប. ដើម្បីការពារពលរដ្ឋ»។ លោកស្រីបានបន្តថា សោកនាដ្ឋកម្មកំពុងបន្តកើតឡើងពលរដ្ឋកំពុងត្រូវគេសម្លាប់ ការវាយប្រហារតាមអាកាសកំពុងកើតមាននៅផ្នែកខ្លះនៃប្រទេសភូមា ការចាប់ដាក់គុកកំពុងកើតឡើង ដោយសារតែសហគមន៍អន្តរជាតិបរាជ័យក្នុងការការពារពលរដ្ឋ។ «វាជារឿងតម្រូវការនៃយុត្តិធម៌ដែលទាក់ទងនឹងតុលាការព្រហ្មទណ្ឌអន្តរជាតិ។ វាជារឿងតម្រូវការក្នុងការកំណត់ការដាក់ទណ្ឌកម្ម។ វាជារឿងតម្រូវការសម្រាប់ការដាក់ទណ្ឌកម្មផ្នែកគ្រឿងសព្វាវុធ។ វាជារឿងតម្រូវការចាំបាច់សម្រាប់សមាគមអាស៊ាន ក្នុងការបង្កើនគម្រោងការថែមទៀតឲ្យមានតួនាទីខ្លាំងក្លា»។ លោកស្រីបានដកស្រង់ការទទួលខុសត្រូវរបស់សហគមន៍អន្តរជាតិ ដែលមានតួនាទីនិងព្រមព្រៀងការពារពលរដ្ឋក្នុងការទប់ស្កាត់អំពើឃោរឃៅ ដូចជាអំពើប្រល័យពូជសាសន៍ ឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងនឹងមនុស្សជាតិ ឧក្រិដ្ឋកម្មសង្គ្រាមការបំបាត់ពូជសាសន៍ជាដើម។ «ដូច្នេះបញ្ហាពិតប្រាកដសម្រាប់អ្នកដឹកនាំរដ្ឋាភិបាលបរទេស ហើយនឹងស្ថាប័នផ្សេងៗ គឺថា នៅពេលពលរដ្ឋបន្តប្រឈមមុខនឹងកាំភ្លើង នៅពេលដែលពលរដ្ឋប្រឈមនឹងការចាប់ដាក់គុក តើគេយល់ឃើញថាគួរមានវិធានការរួមគ្នាដ៏ខ្លាំងក្លាថែមទៀត ដើម្បីព្យាយាមជួយសង្គ្រោះជីវិតមនុស្ស ឬទេ? តើគេនឹងដោះស្រាយបញ្ហាជាបន្ទាន់នេះយ៉ាងម៉េច? ពីព្រោះថាពេលនេះ ជាថ្មីទៀតពលរដ្ឋបានចេញតវ៉ានៅតាមដងផ្លូវរាល់ថ្ងៃ ដោយសារអន្តរជាតិខកខានក្នុងការដោះស្រាយ»។ លោកស្រី Naomi Kikoler បានបន្តថា៖ «យើងមិនអាចឈរមើលស្ថានការណ៍នេះ ហើយទទួលយកការបរាជ័យក្នុងការចាត់វិធានការ ដែលត្រូវធ្វើដោយសហគមន៍អន្តរជាតិ និងស្ថាប័ននានា និងវិធានការដែលមិនបានធ្វើខ្លះនោះទេ។ ដូច្នេះចូរធ្វើឲ្យប្រាកដថា យើងរៀនសូត្រពីអតីតកាល ហើយឆ្លើយតបដោយការរៀបចំត្រឹមត្រូវរួមគ្នា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាដែលកំពុងកើតមាននេះ»។ លោក Thomas Andrews អ្នករាយការណ៍ពិសេសរបស់ អ.ស.ប. ស្តីពីបញ្ហាសិទ្ធិមនុស្សប្រចាំប្រទេសភូមា បានថ្លែងថា សហគមន៍អន្តរជាតិត្រូវតែរួមគ្នាដាក់ទណ្ឌកម្មលើមេដឹកនាំរដ្ឋប្រហារភូមា ហើយក្រុមហ៊ុនប្រេងនិងឧស្ម័ននានា ដូចជាក្រុមហ៊ុន French Total, American Chevron និង Malaysian Petronas ហើយនិងក្រុមហ៊ុនផ្សេងៗទៀត ដែលបង្កើតប្រាក់ចំណូលថវិកាជាតិត្រូវដាក់ទណ្ឌកម្ម និងបញ្ឈប់ប្រតិបត្តិការជាបន្ទាន់ជាមួយរដ្ឋាភិបាលមិនស្របច្បាប់ ដែលដឹកនាំដោយពួកយោធា។ «ដូច្នេះបញ្ហាទាំងអស់នេះ ខ្ញុំគិតថា ជាផ្នែកមួយនៃកញ្ចប់រឿងដែលអាចកើតឡើងខាងក្នុង ឬខាងក្រៅ អ.ស.ប.។ ការគ្មានវិធានការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខ អ.ស.ប. មិនគួរក្លាយជាលេស គ្មានវិធានការសម្រាប់បណ្តាប្រទេសនានា ក្នុងពិភពលោក ឬក្រុមអ្នកជំនួញក្នុងពិភពលោកទេ»។ លោកបានបន្ថែមថា៖ «ចូរគិតរឿងនេះបន្តិច។ កិច្ចសន្យាបានចុះហត្ថលេខា គឺបានចុះហត្ថលេខាជាមួយនឹងរដ្ឋាភិបាលស្របច្បាប់។ រដ្ឋាភិបាលស្របច្បាប់នោះត្រូវគេប្លន់ទម្លាក់ ហើយពេលនេះចំណូលជាតិទាំងនោះហូរចូលទៅក្នុងដៃក្រុមឧក្រិដ្ឋជន។ ពួកគេកំពុងប្រើប្រាស់លុយទាំងនោះមិនមែន ដើម្បីផលប្រយោជន៍ពលរដ្ឋភូមាទេ តែដើម្បីគាំទ្រនិងបង្កើនអំណាចរបស់គេក្នុងការប្រព្រឹត្តឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងនឹងមនុស្សជាតិ»។ ពាក់ព័ន្ធនឹងការដែលគ្មានវិធានការពីក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខ អ.ស.ប .ដែលមានរុស្សុីនិងចិនជាសមាជិកអចិន្ត្រៃយ៍ដ៏មានឥទ្ធិពល ក្នុងការវេតូជំទាស់លើវិធានការជាក់លាក់ភ្លាមៗនោះ លោកបានបន្ថែមថានៅមានជម្រើសផ្សេងទៀតដែលអាចដោះស្រាយបានពីមហាសន្និបាត អ.ស.ប. ដែលប្រទេសជាសមាជិក អ.ស.ប. នានា អាចរួមគ្នាផ្តល់យោបល់អនុម័តសេចក្តីសម្រេចនានា និងអាចជំរុញឲ្យមានដំណើរការនៃវិធានការជាអន្តរជាតិបាន។ «តែអ្វីដែលសំខាន់ គឺថា មហាសន្និបាត អ.ស.ប. អាចផ្តល់វេទិកាបើកចំហដោយពេញលេញ ហើយប្រទេសនានាជាសមាជិកអាចគិតពីរឿងរ៉ាវទាំងអស់ ដោយបើកចំហ មិនមែនដោយសម្ងាត់ ហើយបន្ទាប់ទៅអាចរៀបចំនិងបង្រួបបង្រូមប្រទេសនានាក្នុងពិភពលោក ដែលចង់ចូលរួមគ្នាចាត់វិធានការរួមគ្នា។ ពេលនោះ វាអាចជំរុញឲ្យក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខ អ.ស.ប. ដំណើរការទៅមុខ តែវិធីផ្សេងទៀតក្នុងចំណោមវិធីដទៃ គឺថា ត្រូវនាំពិភពលោកមករួមគ្នាដែលមិនគួរត្រូវរង់ចាំក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខទេ»។ លោក Thomas Andrews អ្នករាយការណ៍ពិសេសរបស់ អ.ស.ប. បានបន្តថា៖ «ជារឿងល្អប្រពៃបើយើងមានមហាសន្និបាតពិសេស និងបន្ទាន់មួយកើតឡើង តែយើងអាចមានវិធានការទាំងពីរគឺ ទាំងក្នុងក្របខណ្ឌមហាសន្និបាត អ.ស.ប. និងខាងក្រៅក្របខណ្ឌមហាសន្និបាត អ.ស.ប. ដើម្បីនឹងសម្របសម្រួលឲ្យមានវិធានការនានា ដោយរដ្ឋក្នុងពិភពលោកងើបឈរឡើងដើម្បីពលរដ្ឋមីយ៉ាន់ម៉ា»។ ធនាគារពិភពលោកបានឲ្យដឹងកាលពីថ្ងៃទី ១៩ ខែកុម្ភៈថា ខ្លួនកំពុងបង្កកប្រាក់ដែលត្រូវផ្តល់ទៅប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា «ខណៈកំពុងតាមដាននិងវាយតម្លៃលើស្ថានភាពយ៉ាងដិតដល់»។ ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ក៏មានចំណាត់ការដូចគ្នានេះដែរ ដោយកាលពីថ្ងៃទី ១០ ខែមីនា បានផ្អាកកិច្ចសន្យានិងមូលនិធិថ្មីទៅឱ្យគម្រោងវិស័យសាធារណៈ ដែលកំពុងមានដំណើរការស្រាប់។ ស្ថាប័នទាំងពីរនេះបានរួមគ្នាផ្អាកទឹកប្រាក់ជំនួយរាប់រយលានដុល្លារ ដែលត្រូវផ្ទេរទៅមីយ៉ាន់ម៉ាដើម្បីចៀសវាងការធ្វើការជាមួយនឹងរដ្ឋាភិបាលយោធាថ្មីដែលបានបាញ់សម្លាប់មនុស្សជាង ៦០០ នាក់ នៅក្នុងការបង្ក្រាបការតវ៉ាចាប់តាំងពីដណ្តើមអំណាចនៅថ្ងៃទី ១ ខែកុម្ភៈមក។ ប្រាក់ជំនួយនិងប្រាក់កម្ចីរបស់ធនាគារទាំងពីរបានពង្រីកគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផងដែរ ដោយរាប់ចាប់ពីគម្រោងធ្វើផ្លូវធំៗរហូតដល់បណ្តាញអគ្គិសនី។ ធនាគារទាំងពីរមិនបានបញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់ថា តើទឹកប្រាក់ចំនួនប៉ុន្មានត្រូវបានបង្កកនោះទេ។ ធនាគារពិភពលោកមិនធ្វើការបកស្រាយអ្វីនោះទេ និងបានស្នើឱ្យ VOA ទៅមើលសេចក្តីថ្លែងការណ៍កាលពីថ្ងៃទី ១៩ ខែកុម្ភៈ របស់ខ្លួនដែលមិនបានផ្តល់តួលេខ និងព័ត៌មានលម្អិតអ្វីផ្សេងនោះទេ។ ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ក៏មិនបានផ្តល់តួលេខឱ្យ VOA ដែរ។ យោងតាមគេហទំព័ររបស់ខ្លួនធនាគារពិភពលោកមានគម្រោង ដែលកំពុងដំណើរការចំនួន ២៤ នៅមីយ៉ាន់ម៉ាដែលមានទឹកប្រាក់សរុបស្មើនឹង ២,៧៣ ពាន់លានដុល្លារ និងគម្រោងចំនួន ១៣ ផ្សេងទៀតកំពុងស្ថិតក្នុងការរៀបផែនការដែលមានទឹកប្រាក់ចំនួន ១,៦៨ ពាន់លានដុល្លារ។ ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ីនិយាយថា ខ្លួនប្តេជ្ញាផ្តល់ទឹកប្រាក់ចំនួន ៣,៥៧ ពាន់លានដុល្លារទៅឱ្យមីយ៉ាន់ម៉ា សម្រាប់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំរហូតចុងឆ្នាំ ២០១៩ ដោយមានគម្រោងកំពុងដំណើរការឬដែលត្រូវបានអនុម័តចំនួន ៩៩ គិតត្រឹមខែកុម្ភៈ និងមានគម្រោងចំនួន ១០ ផ្សេងទៀត កំពុងស្ថិតក្នុងការរៀបផែនការ។ ប្រទេសរុស្ស៊ីបានបញ្ជាក់កាលពីថ្ងៃអង្គារនេះថា ខ្លួនជំទាស់ទៅនឹងការដាក់ទណ្ឌកម្មប្រឆាំងនឹងរបបយោធាមីយ៉ាន់ម៉ា ដោយបានព្រមានថា វិធានការដាក់ទណ្ឌកម្មអាចបណ្តាលឲ្យមានសង្គ្រាមស៊ីវិលទ្រង់ទ្រាយធំ នៅក្នុងប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា ក្រោយពេលដែលមេដឹកនាំយោធាភូមាឧត្តមសេនីយ៍ Min Aung Hlaing បានចាត់ទុកថា ក្រុមបាតុករកំពុងព្យាយាមបំផ្លាញប្រទេសភូមា ហើយលោកព្យាយាមបង្ក្រាបដោយហិង្សាទៅលើពលរដ្ឋភូមា និងជនជាតិដើមភាគតិចជាច្រើនរាប់ទាំងរ៉ូហ៊ីងយ៉ា ហើយនិងជម្នះការគំរាមជាអន្តរជាតិ។ ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មាន Interfax របស់រុស្ស៊ី បានដកស្រង់សម្តីអ្នកនាំពាក្យក្រសួងការបរទេសរុស្ស៊ី ដែលបាននិយាយថា៖ «ការគំរាមកំហែងនិងការដាក់សម្ពាធដែលក្នុងនោះ រួមមានទាំងការប្រើការដាក់ទណ្ឌកម្មប្រឆាំងនឹងអាជ្ញាធរមីយ៉ាន់ម៉ាបច្ចុប្បន្នផងដែរនោះ នឹងមិនទទួលបានជោគជ័យនោះទេ ហើយពិតជាគ្រោះថ្នាក់បំផុត»។ មហាអំណាចអន្តរជាតិនានាបានស្វះស្វែងដាក់សម្ពាធលើរបបយោធាមីយ៉ាន់ម៉ា។ ក៏ប៉ុន្តែរហូតមកទល់នឹងពេលនេះ ទាំងការដាក់ទណ្ឌកម្មនិងទាំងការអំពាវនាវឲ្យអត់ធ្មត់ សុទ្ធតែមិនអាចបញ្ឈប់របបយោធាមីយ៉ាន់ម៉ានៅក្នុងការបន្តអនុវត្តតាមគោលដៅរបស់ខ្លួន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោក Tun Khin នៃអង្គការសិទ្ធិមនុស្សរ៉ូហ៊ីងយ៉ាភូមាប្រចាំ នៅប្រទេសអង់គ្លេស ហៅថា Burmese Rohingya Organization UK (BROUK) បានដាក់ក្តីសង្ឈឹមនិងទទូចដល់សហគមន៍អន្តរជាតិ ឲ្យជួយដល់ភូមានិងជនជាតិភាគតិចរ៉ូហុីងយ៉ា ភូមា ហើយឈរជាមួយនឹងចលនាប៉ះបោរដើម្បីលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យភូមា។ លោកថា៖ «សាមគ្គីភាពដែលក្រុមបាតុករនិងចលនាបះបោរ ដើម្បីលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យភូមា បានបង្ហាញជាមួយនឹងជនជាតិដើមភាគតិចរ៉ូហ៊ីងយ៉ា បានលើកទឹកចិត្តខ្ញុំឲ្យជឿថា អនាគតនៃលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យភូមានឹងកើតមានជាមិនខាន»។ នេះជាការអះអាងរបស់លោក Tun Khin ក្នុងពេលលោកជាវាគ្មិនមួយរូបនិងជាអ្នករៀបចំកិច្ចពិភាក្សាតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ អំពី «ឧបសគ្គរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ មិនមែនជាលេសសម្រាប់ការមិនចាត់វិធានការចំពោះបញ្ហាភូមា»៕