សៀវភៅអំពីនីតិវិធីធ្វើបាតុកម្ម ត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយ
សៀវភៅណែនាំអំពីនីតិវិធីធ្វើបាតុកម្មត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណៈ   ប៉ុន្តែក្រុមអ្នករិះគន់និយាយថា  ច្បាប់នេះបានរឹតបន្តឹងសិទ្ធិសេរីភាពជា មូ
ដើម្បីស្តាប់ព័ត៌មាននេះ ប្រទេសកម្ពុជានៅថ្ងៃច័ន្ទនេះបានផ្សព្វផ្សាយសៀវភៅណែនាំសម្រាប់សាធា- រណៈជនដើម្បីឱ្យយល់ដឹងអំពីរបៀបអនុវត្តសិទ្ធិសេរីភាពរបស់ខ្លួនក្នុងការធ្វើ បាតុកម្មសម្តែងមតិដែលជាវិធីមួយបញ្ចៀសជម្លោះផ្លូវច្បាប់។ អ្នកចូលរួមប្រមាណ២០០នាក់មានមន្ត្រីស៊ីវិល ប៉ូលិសនិង កងរាជអាវុធហត្ថ នៅទូទាំងប្រទេសព្រមទាំងក្រុមអង្គការសិទ្ធិមនុស្សក្នុងស្រុកនិងអង្គការសិទ្ធិ មនុស្សសហប្រជាជាតិបានចូលរួមក្នុងពិធីប្រកាសផ្សព្វផ្សាយសៀវភៅនេះ។ សៀវភៅណែនាំថ្មីនេះត្រូវបានប្រកាសដោយក្រសួងមហាផ្ទៃនិងទីភ្នាក់ងារអភិ- វឌ្ឍន៍អន្តរជាតិរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ ច្បាប់បាតុកម្មនេះត្រូវបានអនុម័តដោយរដ្ឋសភានិងព្រឹទ្ធសភាព្រមទាំងឡាយ ព្រះហស្ថលេខាដោយព្រះមហាក្សត្រនៅក្នុងខែធ្នូឆ្នាំ ២០០៩។ ច្បាប់បាតុកម្ម នេះបានជំនួសច្បាប់បាតុកម្មនៅក្នុងអតីតសម័យកុម្មុយនីស្តឆ្នាំ១៩៩១។ក្រុម មន្ត្រីនៃគណបក្សប្រឆាំងនិងអង្គការសង្គមស៊ីវិលបានរិះគន់ច្បាប់បាតុកម្មនេះ ថា រឹតបន្តឹងលើសិទ្ធិជាមូលដ្ឋាននិងមាននិយមន័យមិនច្បាស់លាស់ទាក់ទង នឹងសន្តិសុខជាតិនិង សណ្តាប់ធ្នាប់សាធារណៈដើម្បីហាមឃាត់ការធ្វើបាតុ កម្ម។ លោកឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីស ខេង រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃបានបញ្ជាក់នៅក្នុង ពិធីផ្សព្វផ្សាយសៀវភៅណែនាំនេះថាបើមានបាតុករ២០០នាក់មេដឹកនាំបាតុ កម្មគ្រាន់ប្រាប់ទៅអាជ្ញាធរហើយបន្ទាប់មកចាប់ផ្តើធ្វើបាតុកម្មដោយមិនចាំ បាច់រង់ចាំចម្លើយទេ។ បើមានបាតុករលើស២០០នាក់អ្នកដឹកនាំបាតុកម្មត្រូវ ជូនដំណឹងទៅអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានអំពីផ្លូវដង្ហែរក្បួន និង រយៈពេលប៉ុន្មានម៉ោង ដើម្បីឱ្យអាជ្ញាធររៀបចំសន្តិសុខនិងសណ្តាប់ធ្នាប់សាធារណៈ។ លោកឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីសខេងបានបន្តថាយើងមិនហាមឃាត់សិទ្ធិសេរីភាព នៃការបញ្ចេញមតិទេ។ ច្បាប់បាតុកម្មនេះលើកស្ទួយលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនិង គោរពសិទ្ធិបញ្ចេញមតិរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ។ «បើការធ្វើបាតុកម្មមានមនុស្សប្រមាណ៥.០០០ទៅ ១០.០០០នាក់ដោយមិន មានទំនាក់ទំនងអ្វីសោះជាមួយអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាននិងរដ្ឋាភិបាលប្រទេសកម្ពុជា ប្រហែលជាមិនទាន់ឈានទៅដល់ចំណុចនោះទេ»។ លោករ៉ុងឈុន ប្រធានសមាគមគ្រូបង្រៀនកម្ពុជាឯករាជ្យបានបញ្ជាក់ថាការ បកស្រាយច្បាប់របស់លោកឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីសខេង មិនស្របនឹងច្បាប់ទេ។ «អ្វីដែលលោកសខេង បំភ្លឺគឺផ្ទុយទៅនឹងអ្វីដែលមាននៅក្នុងច្បាប់នេះ។ មាត្រា ១៤បានកំណត់ច្បាស់ណាស់ថាត្រូវតែមានការជូនដំណឹងហើយខ្ញុំគិតថាការ ពិភាក្សាបន្តទៀតនេះគ្មានន័យខ្លឹមសារទេពីព្រោះច្បាប់ចូលជាធរមានហើយ»។ លោកអ៊ូវីរៈ ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជាបានថ្លែងថាចំណុចជាច្រើន នៅក្នុងច្បាប់បាតុកម្មមិនបានចែងនិយមន័យឱ្យបានច្បាស់លាស់ទាក់ទងនឹង សន្តិសុខជាតិសណ្តាប់ធ្នាប់សាធារណៈការកំណត់ចំនួនបាតុករនិងការជូន ដំណឹងជាដើម។ «យើងត្រូវពន្យល់ពីច្បាប់នេះថាតើត្រូវអនុវត្តក្នុងន័យយ៉ាងម៉េច។យើងដឹងថា ច្បាប់នេះមានកន្លែងច្រើនណាស់ដែលន័យអត់ច្បាស់ហើយន័យអត់ច្បាស់ជា ទូទៅនេះអាចយកទៅគាបសង្កត់និងរំលោភបំពានទៅលើសិទ្ធិរបស់ប្រជាពល រដ្ឋ»។ លោកចាន់សាវ៉េត អនុប្រធានផ្នែកស៊ើបអង្កេតនៃសមាគមសិទ្ធិមនុស្សAdhoc បានថ្លែងថាការកំណត់ចំនួនបាតុករនេះមិនមែនជាទម្រង់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ ទេ។ «បើអាជ្ញាធរនឹងអនុវត្តច្បាប់បាតុកម្មតឹងរឹងខ្ញុំគិតថា អ្នកដឹកនាំបាតុកម្មនិង អ្នកធ្វើបាតុកម្មពិតជាទទួលរងគ្រោះថ្នាក់ដោយសារច្បាប់នេះជាមិនខាន។ យើងព្រួយបារម្ភថាច្បាប់រឹតបន្តឹងពេកធ្វើឱ្យមនុស្សកាន់តែស្ទាក់ស្ទើរនិងកាន់ តែមិនអស់ចិត្ត»។ ប្រទេសកម្ពុជាបានទទួលរងនូវការរិះគន់ពីក្រុមអង្គការសិទ្ធិមនុស្សចំពោះការ រារាំងការធ្វើបាតុកម្មសម្តែងមតិតាមទីសាធារណៈចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០៣ដែល ក្រុមបាតុករបានដុតបំផ្លាញស្ថានទូតថៃនៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ៕