ជំងឺឆ្កែឆ្កួត​គួរ​ត្រូវបាន​យល់​ដឹង​ក្នុង​ចំណោម​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា
ជំងឺ​នេះ​អាច​សម្លាប់​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ពី៣០០​ទៅ៦០០​នាក់​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ ហើយ​ពលរដ្ឋ​ទូទៅ​​​មាន​ការ​យល់​ដឹង​តិច​អំពី​​ជំងឺ​នេះ។
ជំងឺឆ្កែឆ្កួតគឺជាជំងឺកាចសាហាវមួយដែលមិនអាចព្យាបាលបាន។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំជំងឺនេះអាចសម្លាប់មនុស្សនៅកម្ពុជាចន្លោះពី៣០០នាក់ទៅ៦០០នាក់។ក៏ប៉ុន្តែប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាទូទៅនៅមិនទាន់យល់ដឹងអំពីគ្រោះថ្នាក់នៃជំងឺនេះនៅឡើយទេ។ លោកលី សុវណ្ណ អនុប្រធាននាយកដ្ឋានប្រយុទ្ធនឹងជំងឺឆ្លងនៃក្រសួងសុខាភិបាលបានមានប្រសាសន៍ថា អាចមានប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាស្លាប់ដោយសារជំងឺឆ្កែឆ្កួតកើនដល់៦០០នាក់ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ លោកថ្លែងដូច្នេះថា៖ «ជំងឺឆ្កែឆ្កួតនេះគឺជាជំងឺមួយកាចសាហាវ។ យើងមានដាក់នូវជំងឺនេះក្នុងប្រព័ន្ធតាមដានជំងឺឆ្លងដែលជាជំងឺមួយក្នុងប្រព័ន្ធប្រកាសអាសន្ន។ ការរាយការណ៍របស់ប្រជាពលរដ្ឋមិនទាន់បានល្អនៅឡើយទេ។ ជាផ្លូវការយើងទទួលបានត្រឹមតែ២ ឬ៣ករណីទេ ដែលបញ្ជាក់ថា មានជំងឺឆ្កែឆ្កួត ប៉ុន្តែបើតាមការអង្កេតសិក្សារបស់វិទ្យាស្ថាន ប៉ាស្ទ័រយើងអាចប៉ាន់ប្រមាណថា អ្នកដែលបង្កឲ្យមានជំងឺឆ្កែឆ្កួតនោះមានប្រមាណជាលើសពី៣០០ទៅ៦០០នាក់ ដែលបានស្លាប់ដោយសារជំងឺឆ្កែឆ្កួតនេះ»។ យោងតាមលោកលី សុវណ្ណ ជាង៩០ភាគរយនៃជំងឺឆ្កែឆ្កួតកើតមានចំពោះឆ្កែ ឆ្មា ជ្រូក គោ ក្របី និងប្រចៀវ។ ជំងឺឆ្កែឆ្កួតអាចឆ្លងមកមនុស្សបានយ៉ាងងាយ ប្រសិនបើមនុស្សនោះត្រូវសត្វទាំងនេះខាំ ឬគ្រាន់តែខ្វាចឲ្យរលាត់ចេញឈាមតែប៉ុណ្ណោះ។ ជំងឺនេះគឺជាជម្ងឺកាចសាហាវបំផុតមួយ ដោយសារតែពុំមានថ្នាំណាអាចព្យាបាលបានទេ ក៏ប៉ុន្ដែគេអាចមានថ្នាំការពារវាបាន។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅលើពិភពលោកមានមនុស្សប្រមាណជា៥៥.០០០នាក់បានស្លាប់ដោយសារជំងឺឆ្កែឆ្កួត។ ឥណ្ឌាគឺជាប្រទេសដែលមានអត្រាអ្នកស្លាប់ខ្ពស់ជាងគេ គឺមានរហូតទៅដល់ជាង២ពាន់នាក់ និងចិន មានជនរងគ្រោះស្លាប់ដោយសារជំងឺឆ្កែឆ្កួតនេះប្រមាណជាង១.៧០០នាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ។ កាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែកញ្ញាកន្លងទៅថ្មីនេះ កម្ពុជាបានប្រារ្ធពទិវាពិភពលោកប្រយុទ្ធនឹងជំងឺឆ្កែឆ្កួត ដោយមានការចូលរួមពីមន្រ្តីក្រសួងសុខាភិបាល ក្រសួងកសិកម្ម និងអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលមួយចំនួន។ ពួកគេបានជួបពិភាក្សាគ្នារកដំណោះស្រាយ និងសហការគ្នាធ្វើយ៉ាងណារកវិធានការទប់ស្កាត់ឲ្យបានទាន់ពេលវេលា ដើម្បីឈានទៅរកការកាត់បន្ថយនិងលប់បំបាត់ជំងឺឆ្កែឆ្កួតនេះនៅឆ្នាំ២០២០ខាងមុខនេះ។ លោក ឆេង កាន់ណារ៉ាន់ អនុប្រធានវិទ្យាស្ថានជាតិសុខភាពសាធារណៈបានឲ្យដឹងថា ដោយសារការផ្សព្វផ្សាយអប់រំអំពីជំងឺឆ្កែឆ្កួតនៅមានកំរិតនៅឡើយ ទើបប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាមិនសូវបានយល់ដឹង និងចាប់អារម្មណ៍ពីការការពារជំងឺឆ្កែឆ្កួតនេះជាមុន។ លោកបានបញ្ជាក់ថា ប្រសិនបើអ្នកដែលត្រូវឆ្កែដែលមានជំងឺឆ្កែឆ្កួតខាំ ហើយមិនបានចាក់ថ្នាំការពារក្នុងរយៈពេល៧២ម៉ោងនោះទេ រយៈពេលចន្លោះពីមួយសប្តាហ៍ទៅ៦ខែ ក្រោយរោគសញ្ញាជំងឺឆ្កែឆ្កួត នឹងលេចចេញជារូបរាង។ នៅពេលនោះ អ្នកជំងឺមានអាការៈផ្លែកដូចជាវង្វេងវង្វាន់ហើយញាំមិនបាន។ រួចបន្ទាប់មកអ្នកជំងឺអាចស្លាប់ក្នុងរយៈដ៏ខ្លី។ លោកបន្តថា៖ «ជំងឺនេះជាជំងឺដែលគេហៅថាអត់ទាន់មានការចាប់អារម្មណ៍ទេដោយសារតែយើងមានជំងឺផ្សេងទៀតច្រើនដែលវាផ្ទុះឡើង។ ប្រជាជនដោយសារគាត់ខ្វះព័ត៌មានច្រើនណាស់ តាមពិតទៅពីជំងឺនេះ សូម្បីតែបុគ្គលិកសុខាភិបាលក៏គាត់មិនបានយល់ច្បាស់ថា ជំងឺនេះវាមានទំហំប៉ុន្មាន វាមានគ្រោះថា្នក់ដូចម្តេចក៏មិនទាន់បានយល់ច្បាស់ដែរ»។ ជាមួយគ្នានេះដែរលោក កៅ ផល ប្រធាននាយកដ្ឋានផលិតកម្ម និងបសុព្យាបាលនៃក្រសួងកសិកម្ម បានមានប្រសាសន៍ថា នៅកម្ពុជាមានឆ្កែប្រមាណជា៤លាន៥សែនក្បាល។ ក្នុងចំណោមឆ្កែទាំងនោះមានសត្វឆ្កែចំនួនតិចតួចតែប៉ុណ្ណោះដែលទទួលបានការចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺឆ្កែឆ្កួតពីម្ចាស់របស់វា។ លោក កៅ ផល បញ្ជាក់ថា ឆ្កែភាគច្រើននៅតាមជនបទមិនបានទទួលការចាក់ថ្នាំបង្ការនោះទេ ដែលធ្វើឲ្យសត្វឆ្កែទាំងនោះប្រឈមនឹងជំងឺឆ្កែឆ្កួតយ៉ាងខ្លាំង។ លោកថ្លែងថា៖ «អ្នកដែលមានឆ្កែទាំងអស់គឺទីមួយត្រូវមានខ្សែរបស់វាកុំឲ្យមានចិញ្ជឹមលែង ហើយបើសិនជាអាចដាក់នៅក្នុងទ្រុងបាន ហើយពេលយប់សឹមប្រលែង វាជាការមួយល្អ។ ហើយបញ្ហាទីពីរ គឺសុំឲ្យប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់នៅពេលដែលចិញ្ជឹមឆ្កែសូមនាំឆ្កែទៅចាក់ថ្នាំការពារជំងឺឆ្កែឆ្កួតនេះគ្រប់ៗគ្នា ដើម្បីបញ្ជៀសនូវការរីករាលដាលឆ្លងនូវជំងឺឆ្កែឆ្កួត»។ លោក កៅ ផល មានឲ្យដឹងទៀតថា ឆ្កែដែលមានជំងឺឆ្កែឆ្កួតមួយចំនួនមានលេចចេញនូវរោគសញ្ញាមួយចំនួន ដូចជាស្ងៀមស្ងាត់ខុសពីធម្មតា ខឹងមួរម៉ៅវង្វេងវង្វាន់មិនស្គាស់ម្ចាស់ ហៀរទឹកមាត់ខ្លាំង រត់មិនឈប់។ ហើយមានឆ្កែខ្លះមានជំងឺឆ្កែឆ្កួតនេះដែរតែមិនមានរោគសញ្ញា អ្វីបង្ហាញចេញមកក្រៅនោះទេ៕