ឌុចបញ្ជាក់ថា កម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមជាន់ខ្ពស់៤ក្រុម មានសិទ្ធិបញ្ជាការចាប់ និងការកាប់សម្លាប់
ឌុចបញ្ជាក់ថា កម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមជាន់ខ្ពស់៤ក្រុមមានសិទ្ធិបញ្ជាឲ្យការចាប់ និងកាប់សម្លាប់ នៅក្នុងអំឡុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិប្បតេយ្យរបស់ ប៉ុល
ក្នុងសវនាការកាត់ទោសជាបន្ដបន្ទាប់អតីតប្រធានគុកទួលស្លែងកាំងហ្គិចអ៊ាវ ហៅឌុចបានបញ្ជាក់ថាមានកម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមជាន់ខ្ពស់ចំនួន៤ក្រុមដែល មានសិទ្ធិបញ្ជាឲ្យចាប់និងកាប់សម្លាប់ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជានៅក្នុងគុកខ្មែរក្រហម ទាំងអស់នៅក្នុងអំឡុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិប្បតេយ្យរបស់ប៉ុលពត។ លោកឆាំងយុនាយកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាមានប្រសាសន៏ថាកម្មាភិ បាលខ្មែរក្រហមទាំងនោះមានចំនួនសរុបជាង២០នាក់ហើយចែកចេញជាពីរ ក្រុមធំៗដែលជាមេដឹកនាំជាន់ខ្ពស់ទាំងខាងនយោបាយនិងខាងយោធា។ ប៉ុន្ដែអ្នកទាំងនោះភាគច្រើនបានស្លាប់បាត់បង់ជីវិតអស់ទៅហើយ។ "នៅក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យគេមានឋានានុក្រមពីរគឺមួយនយោបាយ មួយកងទ័ព។នៅក្នុងនយោបាយគឺមានសមាជិក២០រូបហើយមានសមាជិក ពេញសិទ្ធិ៩រូបនិងសមាជិកបំរុង១១រូប។នៅក្នុង២០រូបនេះ១៦នាក់បានស្លាប់ បាត់បង់ជីវិតហើយ ។ អ្នកដែលនៅសេសសល់គឺមានអៀងសារី អៀង ធិរិទ្ធ នួន ជា និងខៀវ សំផន"។ យោងតាមឯកសាររបស់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាបានបង្ហាថាប៉ុល ពត មេស្ថាបនិករបបខ្មែរក្រហមដ៏ប្រល័យសុន សេនអតីតរដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងការ ពារជាតិតាម៉ុកអតីតមេទ័ពជើងម្ខាងស្ថិតនៅទាំងក្នុងជួរអគ្គមេបញ្ជាការកង ទ័ពផងនិងជាមេដឹកនាំកំពូលផ្នែកនយោបាយ។ហើយអ្នកទាំងនេះបាន ស្លាប់បាត់បង់ជីវិតអស់ហើយ។ បើយោងតាមឌុចបានឲ្យដឹងថាក្រុមទាំងបួននោះដែលមានសិទ្ធិសម្រេច ចាប់ឬសម្លាប់ប្រជាជនណាម្នាក់ក្នុងសម័យខ្មែរក្រហមនោះមានក្រុមទីមួយ ស្ថិតក្នុងក្រុមលេខាភូមិភាគពោលគឺពួកប្រធានភូមិភាគទាំង៧របស់ពួកខ្មែរ ក្រហមដែលមានគ្នាសរុបចំនួន៧នាក់។ ក្រុមទីពីរគឺលេខាឬក៏ប្រធានគណ កម្មាធិការមន្ទីរ៨៧០ដែលជាមន្ទីរមជ្ឈឹមរបស់រដ្ឋបាលពួកកុម្មុយនីស្ដខ្មែរ ក្រហម។ ហើយក្រុមទីបីអចិន្ដ្រៃយ៍មជ្ឈឹមនិងក្រុមទីបួនគឺសេនាធិការនាយ សេនាធិការគឺសុនសេន។ លោក ឆាំងយុហាក់ដូចជាយល់ស្របចំពោះការលើកឡើងខាងលើ។ "ចំពោះថាឌុចបានសំដៅទៅលើផ្នែកណាមួយនៅក្នុងទ័ពវាហាក់ដូចជាត្រូវ នឹងអ្វីដែលគាត់និយាយជាជាងក្នុងផ្នែកនយោបាយពីព្រោះនៅក្នុងទ័ពមាន មជ្ឈឹមមានតំបន់មានបែងចែកទៅតាមផ្នែកនិងមានភូមិភាគ"។ របបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យរបស់ប៉ុលពតបានបង្កឲ្យមានការស្លាប់បាត់បង់ ជីវិតប្រជាពលរដ្ឋគ្មានកំហុសអស់ជិត២លាននាក់នោះចន្លោះពីឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ឆ្នាំ១៩៧៩។ ការសម្លាប់មួយភាគត្រូវធ្វើនៅក្នុងបណ្ដាគុកនានានៅតាមភូមិឃុំស្រុកដែល មានសរុបចំនួន១៩៦គុកនៅទូទាំងប្រទេសនាសម័យខ្មែរក្រហម។ យោងតាមលោក ឆាំង យុនាយកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាបានឲ្យដឹងថា ចំនួនអ្នកទោសនៅក្នុងគុកនិមួយៗមានចំនួនអ្នកទោសប្រហាក់ប្រហែល ឬ ច្រើនជាងអ្នកទោសនៅគុកទួលស្លែង។ ហើយជួនកាលគុកទាំងនោះមាន ភាពព្រៃផ្សៃនិងអមនុស្សធម៌ធ្ងន់ធ្ងរជាងនៅទួលស្លែងទៅទៀត។ ទោះជាយ៉ាងណាអ្នកទទួលខុសត្រូវមន្ទីរឃុំឃាំងទាំងនោះមួយចំនួន ដែល នៅរស់កំពុងស្ថិតក្នុងសេរីភាពនៅឡើយ៕ចប់