កង្វះ​អាហារូបត្ថម្ភ​សម្រាប់​ម្តាយ​និង​ទារក​ជា​ការ​ខាតបង់​ទាំង​ថវិកា​និង​ជីវិត​កុមារ
កង្វះ​អាហារូបត្ថម្ភ​បាន​​ធ្វើឲ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាត់បង់​បាក់​ចំណូល​ប្រមាណ​៤០០​លាន​ដុល្លារ​អាមេរិក​​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំៗ។​
ភ្នំពេញ — កង្វះអាហារូបត្ថម្ភសម្រាប់ម្តាយនិងកុមារជាការព្រួយបារម្ភដ៏ធំមួយនៅកម្ពុជា។ វាធ្វើឲ្យកុមារកម្ពុជាស្លាប់យ៉ាងហោចណាស់៦.០០០ពាន់ នាក់ក្នុងមួយឆ្នាំៗ និងធ្វើឲ្យកុមារផ្សេងទៀតលូតលាស់មិនបានល្អ។ អ្នកជំនាញបានអះអាងថា ប្រទេសកម្ពុជាខាតបង់ប្រាក់ចំណូលរហូតដល់ទៅ៤០០លានដុល្លារក្នុង១ឆ្នាំៗ។ កង្វះអាហារូបត្ថម្ភបានធ្វើឲ្យប្រទេសកម្ពុជាបាត់បង់បាក់ចំណូលប្រមាណ៤០០លានដុល្លារអាមេរិកក្នុងមួយឆ្នាំៗ។ នេះបើយោងតាមក្រុមមន្ត្រីជំនាញនិងរបាយការណ៍អង្កេតរបស់អង្គការអន្តរជាតិសំខាន់ៗមួយចំនួនដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងសន្និសីទជាតិស្តីពីអាហារូបត្ថម្ភរយៈពេលពីរថ្ងៃក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ។ សន្និសីទបានបញ្ចប់នាថ្ងៃពុធនេះ។ នៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសរួមរបស់អង្គការមូលនិធិអង្គការសហប្រជាជាតិសម្រាប់កុមារហៅថា Unicef ទីស្តីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី និងកម្មវិធីស្បៀងអាហារពិភពលោក WFP បានបង្ហាញថា ការខាតបង់តម្លៃសេដ្ឋកិច្ចនេះតំណាងឲ្យ២,៥%នៃផលិតផលសរុបរបស់ប្រទេសកម្ពុជាដ៏ក្រីក្រនេះ។ សេចក្តីថ្លែងការណ៍ដដែលរៀបរាប់ថា ទឹកប្រាក់ដែលខាតបង់ រួមមាន ៨៨,៧លានដុល្លារអាមេរិកបណ្តាលមកពីអត្រាមរណៈនៃកុមារអាយុក្រោម៥ឆ្នាំ ដោយសារកង្វះអាហារូបត្ថម្ភរបស់ម្តាយ ដែលមិនគ្រប់ទម្ងន់ និងស្គាំងស្គម ការបំបៅកូននឹងទឹកដោះមិនបានល្អនិងកង្វះមីក្រូសារជាតិជាដើម។ ហើយទឹកប្រាក់ចំនួន១២៨លានដុល្លារផ្សេងទៀតបានខាតបង់ ដោយសារភាពក្រិននិងភាពស្លេកស្លាំង ដោយសារបញ្ហាបំពង់សរសៃប្រសាទនិងដោយសារការលូតលាស់ទន់ខ្សោយ និងការអន់ខ្សោយផ្នែកសតិបញ្ញារបស់កុមារ។ លោក ងី ចាន់ផល អនុប្រធានក្រុមប្រឹក្សាស្តារអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មនិងជនបទ បានពន្យល់ថា អាហារូបត្ថម្ភមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ព្រោះថា កង្វះអាហារូបត្តម្ភរបស់កុមារធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់ការលូតលាស់របស់កុមារ ទាំងខាងរាងកាយនិងប្រាជ្ញា ហើយនឹងអាចបណ្តាលឲ្យខាតបង់សេដ្ឋកិច្ចជាតិទាំងមូលទៀតផង។ លោកចាត់ទុកថា ការខាតបង់នេះជាការខាតបង់សេដ្ឋកិច្ចជាតិដ៏ធំធេងមួយ។ «សេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជាបាត់ប្រហែលជា៤០០លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំ ហើយស្មើនិង២,៥នៃផលសរុបជាតិរបស់យើង។ នេះគឺជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរណាស់។ ប្រសិនបើយើងមិនបានធ្វើអ្វីសោះ យើងបាត់បង់ចំណូលជាតិស្មើនឹង២,៥នៃ GDP»។ លោកងី ចាន់ផលបានបញ្ជាក់ថា៖ ការខាតបង់របស់កម្ពុជា រួមមាន ការស្លាប់របស់កុមារកម្ពុជាចំនួន៦០០០នាក់ក្នុង១ឆ្នាំៗ ការបាត់បង់កាយសម្បទា ការក្រិននិងការលូតលាស់មិនបានល្អរបស់កុមារ ដែលបណ្តាលមកពីការខ្វះអាហារូបត្ថម្ភ ការកើតជំងឺស្លេកស្លាំង ដែលបណ្តាលឲ្យកម្ពុជាបាត់បង់កម្លាំងពលកម្ម ដែលអាចរកចំណូលសម្រាប់ជាតិ។ សន្និសីទជាតិស្តីពីអាហារូបត្ថម្ភរយៈពេលពីរថ្ងៃដែលមានការចូលរួមសហការពីទីភ្នាក់ងារជំនួយសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍអន្តរជាតិ USAID និធិអង្គការសហប្រជាជាតិសម្រាប់កុមារ UNICEF និង អង្គការកម្មវិធីស្បៀងអាហារពិភពលោក World Food Program នេះគឺផ្តោតសំខាន់ដើម្បីរិះរកមធ្យោបាយដើម្បីទប់ស្កាត់បញ្ហានេះនិងអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្សរបស់កម្ពុជា។ អ្នកជំនាញកម្ពុជាដដែលនេះបានបន្ថែមថា ដើម្បីឲ្យម្តាយនិងកុមារកម្ពុជាមាន«កម្លាំងនាពេល១០ទៅ២០ឆ្នាំខាងមុខទៀត»សម្រាប់កិច្ចអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចជាតិ កម្ពុជាគួរចាប់ផ្តើមធ្វើសកម្មភាពពីពេលនេះទៅ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយទៀតនៅក្នុងសន្និសីទជាតិនេះដែរបង្ហាញថា អត្រាជំងឺក្រិនរបស់កុមារ និងជំងឺ ខ្វះអាហារូបត្ថម្ភរ៉ាំរ៉ៃនៅកម្ពុជា បានធ្លាក់ចុះជាគំហុកពី៤៣% នៅក្នុងឆ្នាំ២០០៥ មកនៅត្រឹម២៣%នៅ២០១៤ ក៏ប៉ុន្តែកុមារកម្ពុជានៅតែជួបប្រទះបញ្ហាកង្វះ ជីវជាតិបំប៉ននិងស្គមស្គាំងនៅឡើយ។ លោកស្រី ជូលី ជុង (Julie Chung) នាយិការងបេសកម្មសហរដ្ឋអាមេរិកនៅទីក្រុងភ្នំពេញមានប្រសាសន៍ថា កង្វះអាហាររូបត្ថម្ភគឺជារឿងដ៏ស្មុគស្មាញ ដែលតម្រូវឲ្យ រដ្ឋាភិបាលនិងផ្នែកឯកជនធ្វើការជាមួយគ្នាដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាទាំងនេះ ដែលរួមមានការផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាត ផ្តល់ភាពងាយស្រួលដល់ការទទួលអាហារមានជីវជាតិគ្រប់គ្រាន់ដល់ប្រជាជនកម្ពុជា ជាពិសេសស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ និងកុមារដែលមានអាយុក្រោម២ឆ្នាំ។ «ការដាក់ទុនទៅលើអាហារូបត្ថម្ភរបស់កុមារអាយុក្រោម២ឆ្នាំ គឺជាការបណ្តាក់ទុនលើផ្នែកសុខភាពរបស់ប្រទេសទាំងមូល។ យើងមិនអាចសង្ឃឹមថា វានឹងទទួលលទ្ធផលភ្លាមៗនោះទេ»។ ជាមួយគ្នានេះដែរ លោកស្រីជូលី ជុងបានបង្ហាយពីការព្រួយបារម្ភពីការធ្លាក់ចុះនៃទិន្នផលត្រីនៅកម្ពុជាដែលជាអាហារូបត្ថម្ភដ៏សំខាន់សម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជា ក្រោយពីការសាងសង់ទំនប់វារីអគ្គិសនីនៅតាមបណ្តោយទន្លេមេគង្គ៕