សម្រាប់​ក្មេង​ស្រី​តម្លៃ​នៃ​ការ​អប់រំ​គឺ​មិន​មាន​អ្វី​ជា​អាថ៌​កំបាំង​ទេ
សិស្ស​ស្រី​ឈ្មោះ សៀន សិលា រៀន​ថ្នាក់​ទី១០ នៃ​វិទ្យាល័យ​អង្គរ បាន​និយាយ​បន្ទាប់​ពី​នាង​បាន​រត់​លេង​ជាមួយ​នឹង​មិត្តភ័ក្តិ​ថា សាលារៀន​មាន​សារៈសំខាន់​។
សៀមរាប — គម្រោងផ្តល់ឱកាសឲ្យសិស្សស្រីបានសិក្សា ឬហៅថា Let Girls Learn Initiative ដែលជាគំនិតផ្តួចផ្តើមរបស់សេតវិមានមានគោលបំណងផ្តល់ឱកាសឲ្យក្មេងស្រី និងស្ត្រីចំនួន៦២លាននាក់នៅទូទាំងពិភពលោកបានទទួលការអប់រំសិក្សា។ លោកស្រី Michelle Obama ភរិយារបស់លោកប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក បានធ្វើដំណើរមកខេត្តសៀមរាបនៃប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីលើកកម្ពស់គម្រោង Let Girls Learn នេះ។ សិស្សស្រីកម្ពុជាជាច្រើននាក់ប្តេជ្ញាចិត្តខិតខំរៀនសូត្រ ដើម្បីកសាងប្រទេសជាតិ។ សិស្សស្រីនៃវិទ្យាល័យអង្គរ ខេត្តសៀមរាប ឲ្យដឹងថា ពួកគេទទួលស្គាល់ពីតម្លៃនៃគម្រោងផ្តល់ឱកាសឲ្យសិស្សស្រីបានសិក្សា ឬហៅថា «‍Let Girls Learn» ដែលជាគំនិតផ្តួចផ្តើមរបស់សេតវិមាន និងលោកស្រី Michelle Obama ភរិយាប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយសិស្សស្រីជាច្រើននាក់បានត្រៀមខ្លួនជាស្រេចដើម្បីចូលរួមក្នុងគម្រោងនេះ។ សិស្សស្រីឈ្មោះ សៀន សិលា រៀនថ្នាក់ទី១០ នៃវិទ្យាល័យអង្គរ បាននិយាយបន្ទាប់ពីនាងបានរត់លេងជាមួយនឹងមិត្តភ័ក្តិថា សាលារៀនមានសារៈសំខាន់។ «‍ព្រោះសាលាគឺជាផ្នែកមួយដែលអប់រំមនុស្សទូទៅឲ្យទទួលបានចំណេះដឹងច្រើន»។ សិលា បាននិយាយថា ប្អូនបានត្រៀមខ្លួនជាស្រេចប្រឈមនឹងបញ្ហាគ្រប់យ៉ាងទាំងអស់ ដើម្បីសម្រេចគោលដៅរបស់នាង។ សិលា ក៏ដឹងថា នាងត្រូវតែតស៊ូ បើទោះបីជាជោគជ័យមិនទាន់ប្រាកដប្រជាសម្រាប់នាងក៏ដោយ។ សិលា និយាយថា៖ « ខ្ញុំចង់ក្លាយជាអ្នកធ្វើការនៅធនាគារ។ ខ្ញុំកំព្រាឪពុកម្តាយ ហើយខ្ញុំរស់នៅជាមួយគេ។ ខ្ញុំត្រូវខំរៀន ត្រូវជំនះគ្រប់ឧបសគ្គដែលខ្ញុំមាន ព្រោះថាខ្ញុំបានជំនះតាំងពីតូចមកហើយ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំត្រូវតែជំនះរហូតដល់បានសម្រេចគោលដៅរបស់ខ្ញុំ»។ គម្រោងផ្តល់ឱកាសឲ្យសិស្សស្រីបានសិក្សា ឬ « Let Girls Learn» មានគោលបំណងលុបបំបាត់រាល់ឧបសគ្គនៅតាមសហគមន៍ ដើម្បីឲ្យកេ្មងស្រីបានទទួលការអប់រំ។ លោកស្រី Michelle Obama កំពុងស្ថិតនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីលើកចាប់ផ្តើមគម្រោងផ្តួចផ្តើមនេះ ដែលអនុវត្តនៅក្នុងប្រទេសចំនួន១១នៅទូទាំងពិភពលោក។ លោកស្រី Michelle Obama បាននិយាយទៅកាន់សិស្សស្រីមួយក្រុមនៃវិទ្យាល័យ ហ៊ុន សែន ប្រាសាទបាគង អំពីគោលបំណងនៃគម្រោងនេះដើម្បីគាំទ្រសិស្សស្រីគ្រប់រូបទាំងអស់ឲ្យបានសិក្សា។ លោកស្រី Michelle Obama មានប្រសាសន៍ថា៖ « ខ្ញុំដឹងថា អ្វីដែលក្មួយៗកំពុងតែធ្វើមិនមែនជារឿងងាយស្រួលនោះទេ។ ខ្ញុំក៏ដឹងថា ពេលខ្លះក្មួយៗមានការលំបាកក្នុងការរៀនសូត្រ ព្រោះវាមិនមែនជារឿងងាយស្រួលទេ ដែលក្មួយៗត្រូវជួយឪពុកម្តាយ និងក្រុមគ្រួសារធ្វើស្រែចម្ការ ជួយកិច្ចការផ្ទះ ហើយត្រូវជិះកង់ ជិះម៉ូតូរយៈពេលមួយម៉ោង មកសាលារៀន ដើម្បីខំប្រឹងរៀនសូត្រឲ្យបានពូកែ។ ខ្ញុំដឹងថា ទាំងអស់នេះមិនមែនជាកិច្ចការងាយស្រួលនោះទេ។ ក៏ប៉ុន្តែ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតដែលក្មួយៗទាំងអស់គ្នាត្រូវដឹងនោះ គឺថា ក្មួយៗទាំងអស់គ្នាមករៀន ដើម្បីបង្ហាញមនុស្សគ្រប់គ្នា ថាក្មួយៗឆ្លាត រឹងមាំ និងមានសមត្ថភាព»។ សម្រាប់សិស្សស្រីនៅវិទ្យាល័យអង្គរវិញ អ្វីដែលលោកស្រី Michelle Obama បានលើកឡើងគឺជាកត្តាលើកទឹកចិត្តមួយបន្ថែមទៀត។ សម្រាប់ពួកគេ ចំណេះដឹងគឺពិតជាមានតម្លៃណាស់ បើទោះបីជាពួកគេមិនច្បាស់ថាត្រូវស្វែងរកចំណេះដឹងដ៏មានតម្លៃនោះតាមមធ្យោបាយណាក៏ដោយ។ វុទ្ធី គីមអ៊ាង រៀនថ្នាក់ទី៨ និយាយអំពីសារៈសំខាន់នៃសាលារៀនថា៖ «‍ព្រោះវាធ្វើឲ្យសិស្សទាំងអស់មានចំណេះដឹង ព្រោះទៅថ្ងៃអនាគត យើងអាចរកប្រាក់មកចញ្ចិមគ្រួសារបាន»។ មិត្តភ័ក្តិរបស់គីមអ៊ាង ដែលមានឈ្មោះថា កេង សុម៉ារី បាននិយាយថា នាពេលអនាគត នាងមិនច្បាស់ថា នាងចង់ក្លាយជាគ្រូពេទ្យ ឬតារាទេ ក៏ប៉ុន្តែ នាងដឹងច្បាស់ថា នាងត្រូវការការអប់រំ ដើម្បីសម្រេចអាជីពនាពេលអនាគតរបស់នាង។ សុម៉ារី និយាយថា៖ « ខ្ញុំរាល់ថ្ងៃមិនសូវប្រាកដដែរ។ ខ្ញុំចង់ក្លាយជាពេទ្យបន្តិច និងតារាបន្តិច។ បើខ្ញុំមិនមកសាលារៀន ខ្ញុំមិនអាចចេះអក្សរ ហើយបើមិនចេះអក្សរ នោះខ្ញុំមិនអាចក្លាយជាតារាបានទេ»។ សិស្សស្រីផ្សេងៗទៀតក៏យល់ឃើញដូច សុម៉ារីដែរ គឺថា ការសិក្សារៀនសូត្រគឺពិតជាមានសារៈសំខាន់ណាស់។ ទួន ស្រីនៀត អាយុ១៣ឆ្នាំ បាននិយាយថា៖ «‍បើមិនមានចំណេះ យើងនឹងល្ងង់ ហើយពិតជាពិបាករកការងារធ្វើ»។ ចំណែកឯជា ស្រីទូច អាយុ១២ឆ្នាំ បាននិយាយថា៖ « ចំណេះដឹងគឺមានសារៈសំខាន់ ជាពិសេសគឺសម្រាប់ក្មេងស្រី ដូចជារូបខ្ញុំតែម្តង ពីព្រោះការសិក្សាអាចជួយឲ្យយើងមានអនាគតភ្លឺស្វាង។ ហើយបើយើងមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះ យើងថែមទាំងជួយដល់ប្រទេសជាតិយើងបាន»។ យ៉ាងណាមិញ ការបន្តការសិក្សារបស់សិស្សស្រីជួបនឹងកត្តាប្រឈមជាច្រើន ដូចជា ប្រពៃណីក្នុងគ្រួសារដែលទុកឲ្យក្មេងស្រីនៅផ្ទះ ហើយបញ្ជូនក្មេងប្រុសឲ្យទៅសាលារៀន ភាពក្រីក្រ និងការចេញទៅរកការងារធ្វើដើម្បីប្រាក់ចំណូលជាដើម។ បញ្ហាទាំងអស់បានបណ្តាលឲ្យសិស្សស្រីជាច្រើនបោះបង់ការសិក្សា។ ក៏ប៉ុន្តែ កាលពីថ្ងៃសៅរ៍ ទី២១កន្លងទៅនេះ លោកស្រី Michelle Obama បានលើកឡើងថា សិស្សស្រីទាំងអស់មិនត្រូវអស់សង្ឃឹមដាច់ខាត។ លោកស្រី Michelle Obama ថា៖ « មនុស្សជាច្រើននឹងមិនសប្បាយចិត្តប៉ុន្មានទេ នៅពេលដែលឃើញក្មួយៗទាំងអស់គ្នាមានភាពវៃឆ្លាត រឹងមាំ និងមានសមត្ថភាព។ បញ្ហានេះបានកើតឡើងលើរូបខ្ញុំ កាលពីខ្ញុំនៅក្មេងដូចក្មួយដែរ។ មានមនុស្សមួយចំនួនបានប្រាប់ខ្ញុំថា ខ្ញុំមិនឆ្លាតទេ ហើយខ្ញុំមិនអាចបន្តការសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យ និងរៀនផ្នែកច្បាប់បានទេ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំមិនខ្វល់ពីអ្វីដែលអ្នកទាំងនោះបាននិយាយនោះទេ។ ហើយខ្ញុំចង់ឲ្យក្មួយទាំងអស់គ្នា កុំខ្វល់ពីអ្វីដែលអ្នកទាំងអស់នោះនិយាយទិតៀន»៕