រដ្ឋាភិបាល​​កម្ពុជា​​បង្កើត​​ផែន​ការ​​សុវត្ថិភាព​ចរាចរណ៍​​ផ្លូវ​គោក
គម្រោង​នេះសំដៅ​កាត់​បន្ថយ​​អត្រា​ស្លាប់​ដោយ​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរាចរណ៍​ចំនួន​៣០​ភាគរយ។
អត្រាស្លាប់ដោយសារគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ផ្លូវគោក បានកើនឡើងពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំគួរឱ្យព្រួយបារម្ភ ជាពិសេសនៅក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយខែដើមឆ្នាំ២០១០នេះ មនុស្សយ៉ាងតិច៩៣១នាក់បានស្លាប់ និងជាង៥,០០០នាក់ទៀតបានរងរបួស។ កាលពីឆ្នាំ២០០៩ ប្រទេសកម្ពុជា បានខាតបង់ប្រាក់អស់២៤៨លានដុល្លារអាមេរិក ដោយសារគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍នេះ។ កម្ពុជាគ្រោងនឹងធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងដល់សុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ផ្លូវគោកសំដៅកាត់បន្ថយអត្រាស្លាប់ដោយសារគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ចំនួន៣០ភាគរយ និងជួយសង្គ្រោះជីវិតមនុស្សប្រមាណ៤៧០០នាក់នៅក្នុងរយៈពេល១០ឆ្នាំខាងមុខ។ គណៈកម្មាធិការជាតិសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ផ្លូវគោកដែលបានបង្កើតឡើងដោយក្រសួងអប់រំ ក្រសួងមហាផ្ទៃ ក្រសួងសុខាភិបាល ក្រសួងគមនាគមន៍ និងខេត្ត ក្រុងចំនួន២៤ បានព្រាង ផែនការទសវត្សរ៍សុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ផ្លូវគោកឆ្នាំ២០១១ ដល់ឆ្នាំ២០២០ ដើម្បីជួយទប់ស្កាត់ និងកាត់បន្ថយអត្រាស្លាប់ដោយគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍នៅកម្ពុជា។ មនុស្សយ៉ាងតិច៩៣១នាក់ បានស្លាប់ដោយគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍នៅក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយខែដើមឆ្នាំ២០១០នេះ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងអ្នកស្លាប់ចំនួន១,៧១៧នាក់ និងការខាតបង់ប្រាក់២៤៨លាន ដុល្លារអាមេរិកនៅក្នុងឆ្នាំ២០០៩ទាំងមូល។ កញ្ញាសាម សុជាតា ប្រធានកម្មវិធីសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ផ្លូវគោក បានថ្លែងយ៉ាងដូច្នេះថា៖ «ផែនការរយៈពេល១០ឆ្នាំនេះ គឺកាត់បន្ថយគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ជាពិសេសគោលបំណងសំខាន់ដែលយើងផ្តោតជាសំខាន់ទៅលើបីចំណុច គឺជំរុញឱ្យមានការពាក់មួកសុវត្ថិភាព កាត់បន្ថយការបើកបរក្នុងពេលស្រវឹង និងកាត់បន្ថយការបើកបរហួសល្បឿនកំណត់»។ ផែនការនេះ បានកំណត់ថា ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវថ្នល់កំពុងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងវិស័យសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ផ្លូវគោក។ ផ្លូវថ្នល់ ដែលកសាងមានគុណភាព និងសុវត្ថិភាពអាចជួយឱ្យប្រជាពលរដ្ឋធ្វើដំណើរមានសុវត្ថិភាពទាំងទៅទាំងមក និងអាចកាត់បន្ថយអប្បបរមានូវហានិភ័យដែលអាចកើតឡើង។ នៅពេលមានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍កើតឡើង ផ្លូវថ្នល់ដែលមានគុណភាព និងសុវត្ថិភាព មានលទ្ធភាពជួយកាត់បន្ថយភាពធ្ងន់ធ្ងរ និងជួយជនរងគ្រោះឱ្យរួចផុតពីសេចក្តីស្លាប់បាន។ ផែនការនេះ បានចែងថាហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវថ្នល់ដែលផ្តោតសំខាន់ទៅលើការកាត់បន្ថយល្បឿនយានយន្តឱ្យស្ថិតនៅក្នុងកម្រិតមួយសមស្រប និងមានលក្ខណៈអនុគ្រោះ ចំពោះអ្នកប្រើប្រាស់ផ្លូវ ថ្នល់ ដែលងាយរងគ្រោះ ដូចជា អ្នកបើកបរម៉ូតូ ថ្មើរជើង កុមារ និងជនពិការជាដើម។ ផែនការនេះបានផ្តោតលើដំណោះស្រាយវិស្វកម្មដែលនាំទៅរកការកាត់បន្ថយល្បឿនយានយន្ត តាមរយៈវិធានការការកាត់បន្ថយល្បឿន និងការគ្រប់គ្រងល្បឿន ជាពិសេសក្នុងតំបន់ ដែលមាន អ្នកប្រើប្រាស់ផ្លូវឆ្លងកាត់កុះករ ដូចជា តំបន់សាលារៀន លំនៅដ្ឋាន និងទីប្រជុំជន។ វិស្វករផ្នែកស្ពានថ្នល់នឹងត្រូវទទួលការបណ្តុះបណ្តាលពីបច្ចេកទេស សវនកម្មផ្លូវ ហើយអាទិភាពនឹងផ្តោតទៅលើសមាហរណកម្មសវនកម្មបញ្ចូលទៅក្នុងគម្រោងរចនាផ្លូវថ្នល់ និងគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ។ ផែនការនេះ បានបញ្ចាក់ថា ការកែលម្អលើលក្ខណៈបច្ចេកទេសការពារគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ និងសុវត្ថិភាព ដែលបំពាក់ក្នុងរថយន្តត្រូវបានគេអះអាងថា ពិតជាជួយកាត់បន្ថយការរងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ និងការស្លាប់បាន។ កម្មវិធីការត្រួតពិនិត្យលក្ខណៈបច្ចេកទេសយានយន្តគ្រប់ប្រភេទនឹងត្រូវទទួលការកែលម្អ និងពង្រីកបន្ថែមទៀតព្រមទាំងធ្វើតេស្តមួកសុវត្ថិភាពដែលបានដាក់លក់ នៅតាមទីផ្សារ។ ផែនការនេះ បានផ្តោតទៅលើកត្តាហានិភ័យចម្បងៗ ជាគោលដៅ ដូចជាការពាក់មួកសុវត្ថិភាព ល្បឿនបើកបរ ការបើកបរក្នុងពេលស្រវឹង ការប្រើប្រាស់ខ្សែក្រវ៉ាត់សុវត្ថិភាព ការផ្ទុកលើសចំណុះ និងប័ណ្ណបើកបរដែលជាយុទ្ធសាស្ត្រនឹងត្រូវផ្សព្វផ្សាយអប់រំសាធារណៈ តាមប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ សាលារៀន សាកលវិទ្យាល័យ មិត្តអប់រំមិត្ត និងការពង្រឹងច្បាប់ចរាចរណ៍។ ក្រសួងសុខាភិបាលត្រូវអភិវឌ្ឍ និងពង្រឹងសេវាសង្គ្រោះបន្ទាន់ថ្នាក់ជាតិ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងជំនាញសង្គ្រោះបឋម ការដឹកជញ្ចូនជនរងគ្រោះ សមត្ថភាពមន្ទីរពេទ្យ យន្តការក្នុងការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធ និងសមាហរកម្មប្រព័ន្ធព័ត៌មាន។ ច្បាប់ និងការអនុវត្តច្បាប់ប្រកបដោយស្រិទ្ធិភាពនឹងផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថរបស់អ្នកប្រើប្រាស់ផ្លូវ និងកាត់បន្ថយគ្រោះថ្នាក់ និងជនរងគ្រោះជាក់ជាមិនខាន។ ផែនការនេះ បានបញ្ជាក់ថាប័ណ្ណបើកបរ គឺជាផ្នែកដ៏មានសារៈសំខាន់ជាមូលដ្ឋានក្នុងការបើកបរប្រកបដោយសុវត្ថិភាព។ ប្រព័ន្ធទិន្នន័យ ស្តីពីប័ណ្ណបើកបររបស់នាយកដ្ឋានដឹកជញ្ចូននឹងភ្ជាប់ទៅប្រព័ន្ធរបស់ប៉ូលីស និងតុលាការដើម្បីពង្រឹងការអនុវត្តច្បាប់ចរាចរណ៍ប្រកបដោយប្រសិទ្ធិភាព។