ინტერვიუ ზბიგნევ ბჟეზინსკისთან
ამერიკის ხმასთან ინტერვიუში ცნობილი პოლიტიკოსი უკრაინის, საქართველოსა და ნატოს გაფართოების საკითხებზე საუბრობს.
სამშაბათს, 13 ოქტომბერს,ამერიკის ხმის ურკაინულმა რედაქციამ ინტერვიუ ჩამოართვა შეერთებული შტატების ყოფილიპრეზიდენტის ჯიმი კარტერის მრჩეველს ეროვნული უშიშროების საკითხებში, ბატონ ზბინგევბჟეზინსკის. რუსეთთან ურთიერთობებისგადატვირთვის პოლიტიკის ფარგლებში ობამას ადმინისტრაციას, როგორც ჩანს, ჯერ-ჯერობითვერ ჩამოუყალიბებია თუ რა პრიორიტეტებით უნდა ხელმძღვანელობდეს ვაშინგტონი აღმოსავლეთევროპისა და უკრაინის სტრატეგიის შემუშავებისას. ამასთან დაკავშირებით ბატონმა ბჟეზინსკიმგანაცხადა: „მე ვფიქრობ, რომობამას ადმინისტრაციას აქვს კარგი ლოზუნგი - გადატვირთვა, მაგრამ სამწუხაროდ ის საკმაოდბუნდოვანია და ოდნავ ბავშვურიც კი. სერიოზული ურთიერთობის გადატვირთვა ხომ შეუძლებელია.ამგვარი ურთიერთობის მხოლოდ სტრატეგიული გარდაქმნა არის შესაძლებელი და, ჩემის აზრით,შეერთებულ შტატებს ამჟამად აქვს ორი, ერთი შეხედვით ურთიერთსაპირისპირო, ამოცანა. პირველიეს არის რუსეთთან უფრო ნაყოფიერი ურთიერთობის დამყარება. რუსეთი მნიშვნელოვანი ქვეყანაადა ჩვენ გვაქვს საერთო ინტერესები. მაგალითად, სტაბილურობა სამხრეთ და შუა აზიაში,ირანის ბირთვული პროგრამის პრობლემა, განიარაღების საკითხი და ზოგადად ბირთვული სტაბილურობა.ეს ყოველივე სამართლიანი და მნიშვნელოვანი ამოცანაა. მაგრამ ჩვენ სხვა, არანაკლებ მნიშვნელოვანიამოცანა გვაქვს, და ეს არის პოლიტიკური პლურალიზმის კონსოლიდაცია ყოფილ საბჭოთა კავშირსადა ყოფილ საბჭოთა ბლოკში. ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ უნდა ნათლად დავაფიქსიროთ ჩვენიპოზიცია, რომ საქართველოს დესტაბილიზაცია მიუღებელია, და რომ უკრაინის გარდაქმნა რუსეთისსატელიტ ქვეყნად დაუშვებელია. ზედაპირულად ხსენებული ორი ამოცანა ერთმანეთს უპირისპირდება,მაგრამ სინამდვილეში ეს ასე არ არის იმიტომ, რომ თუ საქართველო გადარჩება და თუ უკრაინააყვავდება, მაშინ იმის ალბათობა რომ რუსეთი გახდება პოსტ-იმპერიული დემოკრატიული ქვეყანამნიშვნელოვნად გაიზრდება. ხოლო თუ საქართველო და უკრაინა დამარცხდა, რუსეთი კიდევ ერთხელგახდება მზარდი ამბიციების მქონე იმპერია, რაც იმას ნიშნავს, რომ მასთან რთული იქნებანაყოფიერი ურთიერთობების დამყარება გრძელვადიან პერსპექტივაში. ამგვარად ამ ორი ამოცანისმოჩვენებითი დაპირისპირებულობა ზედაპირულია, და სინამდვილეში ჩვენ მოგვიწევს რუსეთთანურთიერთობების ამ ორი აპსექტის ფრთხილად წარმართვა. მაშასადამე ისეთი მარტივი ლოზუნგიროგორიც არის გადატვირთვა ხსენებულ სტრატეგიას შესაბამისად ვერ განმარტავს." რამოდენიმე თვეშიუკრაინაში გაიმართება საპრეზიდენტო არჩევნები. კითხვაზე თუ რა უნდა იყოს მომავალი პრეზიდენტისმთავარი პრიორიტეტები საშინაო და საგარეო პოლიტიკის სფეროებში, ბატონმა ბჟეზინსკიმაღნიშნა: „აუცილებელია ჭეშმარიტადდემოკრატიული წყობის კონსოლიდაცია უკრაინაში, რაც ამ ქვეყნას მყისვე მომხიბვლელს გახდისდანარჩენი ევროპისთვის. კულუტურული თვალსაზრისით უკრაინა უკვე ეკუთვნის ევროპას. ახლასაჭიროა ამ ფაქტორის გადატანა სოციალურ და პოლიტიკურ განზომილებაში. უნდა გაგახსენოთრომ თავის დროზე ევროპაში არავის ენაღვლებოდა ის გახდებოდა თუ არა პოლონეთი ევროკავშირისწევრი. პოლონელები შევიდნენ ევროკავშირში იმიტომ რომ პოლონეთი ევროკავშირისთვის მომხიბვლელიქვეყანა გახდა. მათ უჩვენეს ევროპას რომ მათ სურდათ ევროპის ნაწილი გამხდარიყვნენ.უკრაინას აქვს შანსი გახდეს პოლონეთი ხუთ ან ათ წელიწადში, თუ ქვეყანას ეყოლება სათანადომთავრობა და ეროვნული ორიენტაცია." ინტერვიუს ბოლოსკითხვაზე თუ როგორ უნდა დააბალანსოს უკრაინა ნატოში გაწევრიანების მისწრაფება რუსეთთანნორმალური ურთიერთობის შენარჩუნებასთან, ბატონმა ბჟეზინსკიმ დასძინა: „მე ვფიქრობ, რომეს კიდევ ერთხელ დამოკიდებულია თვით უკრაინელ ხალხზე. თუ უკრაინა გახდა ნატოს წევრიდა ქვეყანა კვლავინდებურად გაყოფილი იქნება ორ ნაწილად, ხოლო ნატოში გაწევრიანებისმომხრეთა რიცხვი უმცირესობას წარმოადგენს, ეს უკრაინას ხელს არ შეუწყობს იმიტომ, რომეს გახდება გაყოფის მიზეზი, რომელსაც გარეშე ძალები უთუოდ გამოიყენებენ. უკრაინის ნატოშიგაწევრიანებისკენ მისწრაფება უნდა ეფუძნებოდეს უკრაინის ეროვნულ იდენტურობას რომელსაცგააჩნია გარკვეული გეოპოლიტიკური თვალთახედვა. და სწორედ ამგვარი ეროვნული ერთსულოვნებისსაფუძველზე შესაძლებელი იქნება ლაპარაკი ნატოში გაწევრიანებაზე. კიდევ ერთხელ მოგიწოდებთშეხედოთ პოლონეთის მაგალითს. პოლონეთი ვერ გახდებოდა ნატოს წევრი თუ ქვეყნის შიგნითნატოს გაწევრიანების მომხრეთა რიცხვი 30 პროცენტს უდრიდა. პოლონელი ხალხის ერთიანმამისწრაფებამ დაარწმუნა ნატო, რომ პოლონეთის მიღება გახდებოდა ცენტრალური ევროპის სტაბილურობისსაწინდარი და გააძლიერებდა ალიანსს. თუ პოლონეთი არ იქნებოდა ნატოს წევრი და თუ ქვეყანაგაყოფილი იქნებოდა, მაშინ ის შესაძლოა საქართველოს მსგავს სიტუაციაში აღმოჩენილიყო.ეს არ არის უკრაინისთვის მიზანშეწონილი არჩევანი. უკრაინის პოლიტიკურმა ელიტამ და ახალმათაობამ მშვიდად და რაციონალურად უნდა შეიმუშაოს ევროპასა და რუსეთთან ურთიერთობებისპარამეტრები, რომელთა მთავარი ამოცანა უნდა იყოს სტაბილური, დამოუკიდებელი და სუვერენულიუკრაინა. ეს რუსეთის გაღიზიანებას როდი ნიშნავს და ნატოში გაწევრიანებისკენ მისწრაფებაარ უნდა იყოს გამოყენებული რუსეთის წინააღმდეგ. ეს ნიშნავს ევროპაში თანამშრომლობისადა უსაფრთხოების ფართო სისტემის შექმნას, სისტემას, რომელშიც 45-მილიონიანი უკრაინაპოტენციურად ძალზე მნიშვნელოვან როლს შეასრულებს. ხოლო ეს კი, თავის მხრივ, რუსეთსდასავლეთისკენ მოძრაობის ბიძგს მისცემს. მე ვფიქრობ, რომ გარკვეული თვალსაზრისით, უკრაინამშესაძლოა განსაზღვროს რუსეთის მომავალი." .