მატარებელმა უკვე ჩაიარა: შეიცვლება თუ არა ამერიკის პოკლიტიკა საქართველოს მიმართ
რამდენად რეალურია ამერიკის მიერ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის მიმართ პოლიტიკის შეცვლა? ამ კითხვაზე ამერიკელი ექსპერტები საუბრობენ.
ამერიკაში აქტიურად დაიწყო საუბარი აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის მიმართ "ურთიერთობა აღიარების გარეშე" პოლიტიკის შესახებ. კარნეგის საერთაშორისო მშვიდობის ინსტიტუტში გასულ კვირას პრეზენტაცია გაიმართა, რომლის დროსაც კოლუმბიის უნივერსიტეტის ორმა პროფესორმა ამერიკის მთავრობისთვის გაკეთებული რეკომენდაციები ფართო საზოგადოებას გააცნო. ერთ-ერთი ასეთი რეკომენდაცია აფხაზეთის მთავრობასთან „ურთიერთობა აღიარების გარეშე“ პოლიტიკის განხორციელება იყო. რეკომენდაციის მოსალოდნელ შედეგებზე კომენტარი მათ თანაავტორს, პროფესორ ლინკოლნ მიტჩელს ვთხოვეთ. მისი თქმით, გასათვალისწინებელია ის, რომ რეკომენდაციები დაწერილია არა საქართველოს არამედ ამერიკის მთავრობისთვის. ამერიკამ კავკასიაში ახლებური პოლიტიკა უნდა შეიმუშავოს საკუთარი ინტერესების დასაცავად. პროფესორი მიტჩელი ამბობს: ხოლო იმაზე თუ როგორ შეიძლება ეს პოლიტიკა რუსეთმა თავის სასარგებლოდ გამოიყენოს, პროფესორმა მიტჩელმა თქვა: აღსანიშნავია, რომ როგორც პოლიტიკურ, ასევე აკადემიურ წრეებში ვაშინგტონში უკვე რამდენიმე ხანია საუბარობენ იმაზე, რომ საქართველო „დემოკრატიის შუქურა“ აღარ არის. კარნეგის ფონდის მკვლევარი ტომ დე ვალი აცხადებს, რომ 2008 წლის აგვისტომდე საქართველოს ეკონომიკური და დემოკრატიული განვითარებით ჯერ კიდევ შეეძლო აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთისთვის რეინტეგრაციის დადებითი მხარეების ჩვენება. ომმა ეს შესაძლებლობა ავტომატურად გააქრო. ამბობს ბატონი დე ვალი. აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის რეინტეგრაციაზე საუბრისას დასავლეთში ყოველთვის ხაზი ესმევა იმას, რომ საქართველოში პოლიტიკური პლიურალიზმი არ არსებობს და გადაწყვეტილებების მიღება არაინსტიტუციონალური ხერხებით ხდება. ექსპერტების ნაწილი აცხადებს, რომ 2008 წლის აგვისტოს ომი სწორედ ამ სახის მმართველობამ მოიტანა შედეგად და ამის გამო, ქვეყანას დამატებითი სირთულეებისთვის უწევს თავის გართმევა. თუ ვაშინგტონში და ბრიუსელში მართლაც მიიღეს კოლუმბიის რეკომენდაციები, საქართველომ შესაბამისი ნაბიჯები უნდა განახორციელოს, როგორც საშინაო ასევე საგარეო პოლიტიკაში. მაგალითად, დაადგინოს რა მეთოდებითა და საშუალებებით მოხდება აფხაზეთთან ურთიერთობა, რა როლი მიენიჭება ამ პროცესში საქართველოს ადმინისტრაციულ მექანიზმებს და რამდენად მოხერხდება საქართველოს, თუნდაც არა-პირდაპირი ჩართვა „ურთიერთობის“ პროცესში. ამერიკის უნივერსიტეტის კასპიისა და შავი ზღვის აუზების კვლევითი ცენტრის დირექტორი პროფესორი მამუკა წერეთელი აცხადებს, რომ გამორიცხული არ არის ვაშინგტონმა საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიების მიმართ პოლიტიკა შეიცვალოს: მისი თქმით, “ იმაზე, თუ რა უარყოფითი შედეგები შეიძლება მოჰყვეს ეგრეთ წოდებული ‘ურთიერთობა აღიარების გარეშე’ პოლიტიკას, ბატონმა მამუკამ გვიპასუხა: ბატონი მაუკას თქმით, ამ ეტაპზე აუცილებელია შემუშავდეს ალტერნატიული დოკუმენტი, რომელიც საქართველოსთვის შედარებით მომგებიანი იქნება, ვიდრე ის რეკომენდაციები, რომლებზეც ამერიკაში საუბრობენ. საქართველოს ჯერ კიდევ აქვს შესაძლებლობა აფხაზეთის მიმართ დასავლეთის პოლიტიკის შეცვლას ტერიტორიული მთლიანობის აღდეგენის მიმართულებით წარმართვას შეუწყოს ხელი. თუმცა, ექსპერტების აზრით, თბილისს ცოტა დრო აქვს დარჩენილი. თუ აფხაზეთი კიდევ რამდენიმე ქვეყანამ აღიარა საქართველოს მისი შემოერთების იმედი აღარ უნდა ჰქონდეს.