რეპორტაჟი გორიდან: მარადიულობის ფაქტორი
აგვისტოს ომის დროს ბუფერულ ზონაში დარჩენილი მოსახლეობისთვის საკვების დარიგება, ოკუპანტებთან ურთიერთობა, აქტიურად იყვნენ  ჩართულნი სამღვ
აგვისტოს ომის დროს ბუფერულ ზონაში დარჩენილი მოსახლეობისთვის საკვებისდარიგება, ოკუპანტებთან ურთიერთობა, აქტიურად იყვნენ ჩართულნისამღვდელოების წარმომადგენლები. ამ საქმიანობაში თავიდან ბოლომდე მონაწილეობდასამთავისისა და გორის ეპისკოპოსი, მეუფე ანდრიაც, თუმცა მასთან ამ თემაზე საუბრისუფლების მოპოვება საკმაოდ რთული აღმოჩნდა. მეუფე ანდრია სოხუმიდანაა. აფხაზეთის ომის დროსმშვიდოებისმყოფელის მისიით იმყოფებოდა გაგრაშიც და გუდაუთაშიც. სამღვდლოშესამოსელი კი მხოლოდ ომის შემდგეომ ჩაიცვა. გთავაზობთ ექსკლუზიურ ინტერვიუსმასთან, რომელში იგი არაერთ პრობლემატურ საკუთხს ეხება. „მახსოვს გრუხუნიდა ცეცხლის ალები, რაცთავდაპირველად იყო. ამ ყველაფერს გორის ციხიდან ვადევნებდით თვალყყურს. უკვეშემდეგ, 8 აგვისტოს, გადავწყვიტეთ გავმგზავრებულიყავით ცხინვალის ახლომდებარესოფლების მოსანახულებად. გვინდოდა გვენახა ცხინვალისა და ნიქოზის ეპისკოპოსი მეუფეესაიაც სოფელ ზემო ნიქოზში (500 მეტრი ცხინვალიდან). ამ დროისთვის ჭურვი უკვემოხვედრილი ჰქონდა და ჩანგრეული იყო მისი რეზიდენციის სახურავი, რომელიც მეათესაუკუნის ძველ საეპისკოპოსო სახლშია განთავსებული. სოფელ არბოსთან მოვყევითსაჰაერო დაბომბვის ქვეშ. ავტომანქანაც, რომელიც სოფელ შინდისიდან მოდიოდა. თვითონ იგი და მისიმგზავრები მართლაც რომ სასწაულებრივად გადარჩნენ. მანქანა გამჭოლად იყოგახვერეტილი. მხოლოდ ერთი მოხუცი ქალი დაიჭრა ფეხზე ჭურვის ნამსხვრევით. ასეთიმახსოვს ომის დასაწყისი, რასაც შემდგომში ყოველდღიური დაბომბვები მოჰყვა,“- ამბობსმეუფე ანდრია. თვითმფრინავებისგადაფრენის ხმაზე მეუფე ანდრიასაც ის რეაქცია აქვს დღემდე, რაც ყველა გორელს:„მახსოვს, რომ დაბომბვა, თითქოს მსგავსი ინტერვალებით ხდებოდა, ერთსა და იმავედროს, დილით, დაახლოებით რვა საათიდან თერთმეტამდე. შემდეგ ნაშუადღევისკენ დასაღამოს. ჩემთვის ეს იყო ანალოგი აფხაზეთთან, რადგან სოხუმს როცა ბომბავდნენ ისდრო, დაახლოებით, ცნობილი იყო და ვიცოდით, რომ ამ დროიდან ამ დრომდე იქნებადაბომბვა. გორშიც იგივე რომ განმეორდა, ამიტომ მივაქციე ამას ყურადღება. ტაძარშიყოველდღიური წირვები გვქონდა. როცა ზიარების დრო ახლოვდებოდა, იწყებოდა დამომბვაცდა ეს იმდენად დიდი სიძლიერის იყო, რომ მეშინოდა, ბარძიმი არ გამვარდნოდა ხელიდან,რადგან ტაძარს აქანავებდა, საკმაოდ აქანავებდა, აზანზარებდა,“- იხსენებს მეუფე. მეუფე ანდრიას გორი კრიტიკულ დღეებში ერთი წამითაცარ მიუტოვებია, აღმოჩნდა მარადიორების მსხვერპლიც, თუმცა იმდენი შეძლო, რომოკუპანტებმა სამღვდელოების წარმომადგენლებს უფლება მისცეს ბუფერულ ზონაშიგადაადგილებულიყვნენ და დაღუპული და დაჭრილი ჯარისკეცები გამოეყვანათ. როდესაცგორში ომის ამბებს ყვებიან, იხსენებენ ისტორიასაც იმის შესახებ, როგორ იტირა რუსმაგენერალმა ბორისოვმა მეუფე ანდირასთან პირველი შეხვედრის დროს. „გენერალი ბორისოვიტაძარში წირვის დასასრულს შემოვიდა ჟურნალისტების თანხლებით და მოიცადა, სანამწირვა დასრულდებოდა. შემდეგ მე მივმართე მას და მანაც თქვა, რომ იგი რეაგირებასმოახდენდა ყველა დარღვევის ფაქტზე, აღკვეთავდა მას და დაიჯებოდა ნებისმიერი,კანონდამრღვევი და იცით მე როგორი შთაბეჭდილება დამრჩა? რომ ისინი, არა მარტობორისოვი, არამედ ზოგადად, ყველანი, თავს იმართლებდნენ იმის გამო, რომ შემოიჭრნენჩვენს ქვეყანაში. ამბობდნენ, ეს იმიტომ გავაკეთეთ, რომ დაგვემყარებინა მშვიდობა დარომ გორშიც იმიტომ ვართ, რომ დაგიცვათ მოთარეში ჯგუფებისგან (სხვათა შორის, იყორამდენიმე ფაქტიც რეალურად, როდესაც მათ დააკავეს და დასაჯეს თავისავე ჯარისკაცებიუწესო ქმედების გამო). ჩვენ ვუთხარით მას, რომ მოეცა უფლება სამღვდელოებისწარმომადგენლებისთვის გადაადგილებულიყვნენ სოფლებში, რაზეც ის დაგვეთანხმა იგი ჩვენს საზოგადოებაში გარკვეულ პროგრესსმოქალაქეობრივი თვთშეგნების ამაღლების თვალსაზრისით ხედავს, თუმცა, ამავდროულად,მნიშვნელოვნად და ძალიან საჭიროდ მიიჩნევს ჩვენი უახლესი ისტორიის შეფასებას, მისანალიზს, მასზე ღია საუბარს. „ომის დროს და მის შემდგომ პერიოდში მე დავინახემოქალაქეობრივი თვითშეგნების გაცილებით მაღალი დონე, აფხაზეთთან შედარებით.ჩვენთვის სასირცხვილო ბევრ ფაქტს ჰქონდა ადგილი აფხაზეთში ომის დროს. იყოძარცვა-გლეჯის, ყაჩაღობის ფაქტები და ამას აკეთებდა ქართული მხარე. განსხვავებულისურათი დავინახე შარშანდელი ომის დროს. მიუხედავად იმისა, რომ დაბომბვის შედეგადსრულიად ადვილი ხელმისაწვდომი შეიძლებოდა ყოფილიყო საკვები ობიექტები, მაღაზიები,ბანკები, არ ყოფილა შემთხვევა, რომ ვინმეს რამე გაეძარცვოს. ვფიქრობ, ეს ჩვენსმოქალაქეობრივ შეგნებაზე მეტყველებს. ასევე, მინდა გითხრათ, რომ ჩვენისაზოგადოებისთვის, ისტორიისთვის, ძალიან მნიშვნელოვანია შეფასება და ანალიზიი9მისა, რაც მოხდა აფხაზეთში, სამაჩაბლოში, სამოქალაქო ომის დროს. პირველი ფაქტიიყო წელს, როდესაც შედგა კომისია, რომელმაც 2008 წლის აგვისტოს მოვლენებიშეისწავლა. თვითომ ეს ამბავი ძალიან კარგია, ძალიან მნიშვნელოვანია. მხოლოდ ახლაუნდა გაკეთედეს კიდევ ამ ყველაფრის ანალიზი და მასაც მაშინ ექნება აზრი, როდესაცის იქნება სამართლიანი, დაუმალავი. არა იმიტომ, რომ ვიღაც დავსაჯოთ, არამედიმისთვის, რომ შევაფასოთ ჩვენი ქმედენა. მე მჯერა, რომ უსამართლობა ყოველთვისდროებითია და მას არ აქვს მარადიულობის თვისება,“- ამბობს მეუფე ანდრია.