რას ფიქრობენ უკრაინელები და უცხოელი ექსპერტები არჩევნების მოლოდინში?
საუბრობენ რობერტ ლეგვოლდი კოლუმბიის უნივერსიტეტიდან და ოქსანა ანტონენკო ლონდონის სტრატეგიული კვლევების ცენტრიდან.
ნარინჯისფერი რევოლუციის წარმატების შემდეგ უკრაინისპრო დასავლურმა პრეზიდენტმა ათობით ათასი მხარდამჭერი შეიძინა. უკრაინელებს ბედნიერების, წარმატების კეთილდღეობისუდიდესი იმედი გაუჩნდათ. რევოლუციის შემდეგ, უკრაინა ეუფორიამ მოიცვა.ყველას ეგონა, რომ რევოლუცია წარმატებას უმალ მოიტანდაშედეგად. დღეს, უცხოეთში მოღვაწე ექსპერტები არ მალავენთავიანთ იმედგაცრუებას რევოლუციის შედეგებით. თუმცა აღიარებენ იმასაც, რომ ნარინჯისფერმარევოლუციამ მართლაც დრამატული გავლენა იქონია უკრაინის პოლიტიკასა და საზოგადოებაზე. ოქსანა ანტონენკო, რომელიც ლონდონში დაფუძნებულისტრატეგიული კვლევების საერთაშორისო ინსტიტუტის ექსპერტია ამბობს: ხმა ანტონენკო: ”დღეს უკრაინა პლურალისტული საზოგადოებაა, სადაც პოლიტიკური ელიტისფარგლებში სხვადასხვა აზრი გამოიხატება და ელექტორატისთვის დიდი არჩევანია. არამცდაარამც არ უნდა მოხდეს ამ მიღწევის გაბათილება.განსაკუთრებით კი მაშინ, როცა მთელი ყოფილი საბჭოთა კავშირის ტერიტორიაზე, ბალტიისპირეთისსახელმწიფოების გარდა, ასეთი პლურალიზმი არსად არ არსებობს, რა თქმა უნდა არც საქართველოში,არც რუსეთში. სწორედ ამ კონტექსტში უკრაინა დღემდე გამონაკლისსწარმოადგენს.” მიუხედავად ამ განცხადებისა, ანტონენკო და კიდევერთი ცნობილი ექსპერტი, კოლუმბიის უნივერსიტეტის პროფესორი რობერტ ლეგვოლდი ამბობენ,რომ პლურალისტული საზოგადოების მიერ მოტანილი წარმატებების პარალელურად, ნარინჯისფერირევოლუციის შემდეგ უკრაინის პოლიტიკური სისტემა გაუთავებელმა პოლიტიკურმა დაპირისპირებამდა ქიშპობამ მოიცვა. ხმა ლეგვოლდი: “ამ მდგომარეობამ არამარტო ჩიხამდემიიყვანა უკრაინა, ანუ აბსოლუტურად უუნარო სიტუაცია გამოიწვია და საკანონმდებლო დააღმასრულებელ ხელისუფლებას შორის გადაწყვეტილებების მიღების პროცესი შეჩერდა, არამედვიწრო პოლიტიკური დაპირისპირება და კონკურეცია წარმოშვა უკრაინელ ლიდერებს შორის, რამაცსაზოგადოება სრულად მოწყვიტა მათ.ეს კი მთავრობასძალიან ცუდ მდგომარეობაში აგდებს, მაშინაც კი როცა ისინი ცდილობენ ერთხმად იმოქმედონდა მოსახლეობა დარაზმონ ამა თუ იმ საკითხის მიღმა.” ამ ფონზე,უცხოელი ექსპერტები ამბობენ იმასაც, რომ პოლიტიკურ მდგომარეობას მწვავე ეკონომიკურისიტუაციას ამძაფრებს. ლეგვოლდი აცხადებს, რომ იუშჩენკოს ადმინისტრაციისერთერთ დიდ წარუმატებლობად სწორედ მწვავე ეკონომიკურ პრობლემებთან უუნარო პოლიტიკისგატარება ითვლება: კანადის ალბერტას უნივერსიტეტის პროფესორი დევიდმარპლსი უკრაინის პრობლემებს შემდეგნაირად ახასიათებს. ხმა მარპლსი: “მიუხედავად პრეზიდენტ იუშჩენკოსძალიან ცუდი საზოგადოებრივი იმიჯისა, იგი მომავალ საპრეზიდენტო არჩევნებში კვლავ მოგვევლინაკანდიდატთა შორის.იუშჩენკოსსაჯარო რეიტინგი ახლა ყველაზე დაბალია ევროპელ ლიდერებსშორისდამხოლოდ ორ პროცენტს შეადგენს. თითქოს იუშჩენკოს არ აინტერესებს ის პრობლემები,რომლებიც მისი შექმნილია, ან მათი მოგვარება.ცოტა ხნის წინ მისი მოხსენება წავიკითხე სადაც იგი თავის მოღვაწობას აფასებდა და შედეგად,იგი ამართლებდა გადაწყვეტილებას -ხელახლა იყაროს კენჭი არჩევნებში. იუშჩენკო ამბობს იმასაც, რომ მას კარგი რეიტინგიაქვს, და იგი ამაყობს ასეთი მხარდაჭერით.მე კი ვსვამ კითხვას-რატომაა ასე ამაყი ვიქტორ იუშჩენკო.ჩემი აზრით, მან ფაქტობრივად ჩააგდო ყველა დარგიდა რაც ყველაზე მთავარია, უკრაინელები მას წარუმატებელ კანდიდატად მოიაზრებენ.“ არავინ ვარაუდობს, რომ უკრაინაში შექმნილ პრობლემებსმალე ეშველება, ან რომ პარლამენტსა და პრეზიდენტს შორის არსებული დაპირისპირება დასრულდებაიანვრის არჩევნებამდე. ზოგიერთი ექსპერტი ეჭვობსიმასაც, რომ საარჩევნო პროცესი ნამდვილ ცვლილებებს მოიტანს უკრაინის პოლიტიკურ სისტემაში,რომლის საშუალებით უკრაინის გრძელვადიანი პრობლემები მოგვარდება.