სირიელი ლტოლვილები ლიბანში ჩადიან
დამასკოშო ფართომასშტაბიანი სამხედრო შეტაკებების შემდეგ სირიიდან ლიბანში დღეში დაახლოებით 20 ათასი ადამიანი გადადის.
სირიის საზღვარზე მდებარე საკონტროლო-გამშვებ პუნქტზე ლიბანის მესაზღვრეები ყოველ დილას საგანგებო რეჟიმში მუშაობისთვის ემზადებიან. რამადანის დაწყებამდე ერთი დღით ადრე საზღვარი სირიელების უწყვეტმა ნაკადმა გადაკვეთა, თუმცა მათი უმრავლესობა აცხადებდა, რომ ისინი ლტოლვილები არ იყვნენ და მეზობელ ქვეყნაში ნათესავების მოსანახულებლად ჩადიოდნენ. მასნაას სასაზღვრო პუნქტზე მისული სირიელები ძირითადად დამასკოს მაცხოვრებლები და პრეზიდენტი ბაშარ ალ ასადის მხარდამჭერები არიან. საზღვარზე გადასულმა ერთ-ერთმა მძღოლმა განაცხადა, რომ მან ორი ადამიანი დამასკოდან მასნააში ჩაიყვანა და მათთან ერთად უკან ორ დღში აპირებდა გამგზავრებას. მისი თქმით სირიაში ვითარება ხელოვნურადაა დაძაბული: საზღვარზე ჰუმანიტარული ორგანიზაცია „წითელი ჯვრის“ მოხალისეები მზად იყვნენ ლტოლვილებისთვის დახმარება აღმოეჩინათ, მაგრამ მათ დახმარების მოთხოვნით სულ რამდენიმე ადამიანმა მიმართა. დახმარების გაწევა ადგილობრივმა მუსლიმურმა ჰუმანიტარულმა ორგანიზაციამაც სცადა, მაგრამ არც მათთვის მიუმართავთ სირიიდან გადასულ სტუმრებს. ორგანიზაციამ ლტოლვილებისთვის თავშესაფარები ადგილობრივ სკოლებსა და სხვა სახელმწიფო დაწესებულებებში უზრუნველყო, თუმცა გამოყოფილი ადგილი არავინ გამოიყენა. მოხალისეების განცხადებით, ადამიანების ნაკადი, რომელიც დამასკოდან და მისი გარეუბნებიდან ლიბანში გადადის მოსახლეობის შეძლებული ფენაა და მათ თავისუფლად შეუძლიათ ადგილობრივ სასტუმროებში ან საცხოვრებელ ბინებში ოთახების დაქირავება. ალი აბდულ ხალეკი ორგანიზაცია „მუსლიმები საზღვრებს გარეშეს“ წარმომადგენელია. ის აცხადებს, რომ თუ სირიაში ვითარება არ დარეგულირდა, ლიბანში მალე ათობით ათასი ღარიბი სირიელი ჩავა: სირიის კონფლიქტს ლიბანზე არა მხოლოდ ჰუმანიტარულ-სოციალური კუთხით აქვს გავლენა, არამედ ბიზნეს გადმოსახედიდანაც. სასაზღვრო ქალაქებში მდებარე მაღაზიებში ვაჭრობამ დაახლოებით 70 პროცენტით იკლო იმის გამო, რომ სირიიდან ლიბანში ჩასული ტურისტების რაოდენობა მკვეთრად შემცირდა. აჰმედ ალ აჯამის ელექტრო საქონლის მაღაზია აქვს. მისი თქმით: სირიაში სამოქალაქო ომის დასასრული ჯერ არ ჩანს. ამ ფონზე ლიბანი ჰუმანიტარული, ეკონომიკური და პოლიტიკური ვითარების გაუარესებისთვის ემზადება იმ შემთხვევაში, თუ მის გაცილებით დიდ მეზობელ ქვეყანაში შეიარაღებული დაპირისპირება არ დასრულდა.