რატომ აწუხებთ ამერიკის  საემიგრაციო  მოსამართლეებს დეპრესია?
ზოგიერთი ემიგრანტის ისტორია არაადამინური ტანჯვისა და წამების  გაუგონარ ფაქტებს ასახავს.
ამერიკაში ყოველწლიურად მილიონამდე ჩამოსულ ემიგრანტს შორის ძალზე ცოტა რაოდენობა ითხოვს პოლიტიკურთავშესაფარს.ამის მიზეზი კი ის გახლავთ,რომთავშესაფრის მოთხოვნის საფუძვლად- შეერთებულიშტატების საემიგრაციო სამსახური კონკრეტულ მიზეზებს მოითხოვს. იმ შემთხვევაში თუ ემიგრანტიაცხადებს,რომ საკუთარ სამშობლოში იდევნებადა მის სიცოცხლეს საფრთხე მოელის, თავშესაფრის მისაღებად საემიგრაციო სამსახურს ამ ფაქტების დამადასტურებელი საბუთები უნდა წარუდგინოს. უკანასკნელიკვლევის დროს ,რომელიც ამერიკის ფედერალური მოსამართლეების ანონიმური გამოკითხვისსაფუძველზე ჩატარდა, ერთერთმა მოსამართლემ აღნიშნა,რომ ზოგიერთი ემიგრანტისისტორია არაადამინური ტანჯვისა და წამებისგაუგონარ ფაქტებს ასახავს. აქედან გამომდინარე,ლოგიკურია,რომ ამერიკის საემიგრაციო მოსამართლეებიმუდმივად სულიერის სტრესის ქვეშ არიან და პოსტტრამვულ დაავდაებათასიმპტომები აწუხებთ. სან ფრანცისკოს სახელმწიფოუნივერსიტეტის პროფესორი სტუარტ ლუსტიგი მოსამართლეთაფსიქოლოგიური მდგომარეობის შემსწავლელ ჯგუფსხელმძღვანელობს. მისი განცხადებით,მოსამართლეთაუმეტესობას უძილობა,პანიკურიშემოტევები და მონათხრობისრეალური წარმოსახვის შიში სტანჯავს. ეს შეგრძნებებიმათ მუდმივი ფიქრის შედეგად უვითარდებათ დახშირად ღამის კოშმარების სახით ესტუმრება ხოლმე.არადა ძნელია მსგავსი ისტორიები გულრილად ისმინო ,ეფექტურადიმუშავო და ახალი ისტორიის მოსასმენადაც ნერვებიშეინარჩუნო. ყველა ადამიანსსაკუთარი ემოცია და წარმოსახვის უნარი აქვს.ამ მხრივ გამონაკლისი არც მოსამართლეები არიან. დანა ლეი მარკსისაემიგრაციო მოსამართლეთა ასოციაციის პრეზიდენტი გახლავთ. იგი ამავე დროს თავშესაფრისმომთხოვნი ემიგრანტების საქმეებსაც განიხილავს. ხშირად მე და ჩემსკოლეგებს ხშირად დღეში რამოდენიმე საქმის მოსმენაგვიხდება-აცხადებს მოსამართლე მარკსი. „ხშირად ისეთი სტრესის ქვეშ ვექცევით თითქოს სასიკვდილო განაჩენი გამოგვეტანოს ვინმესთვის.არადარაიმე შეცდომა რომ დავუშვათ ვიღაცის ცხოვრებაში შესაძლოა საბედისწერო როლი ვითამაშოთ" მირიამ ბრავო გუატემალელიემიგრანტი გახლავთ.მან ამერიკის შეერთებულ შტატებში თავშესაფარი მოითხოვა.საკუთარი ისტორიის მოყოლაზეთავიდან უარი თქვა: „ვერც კი წარმოიდგენთ რა გადავიტანე ჩემს სამშობლოში,მიჭირს იმ ტკივილის გახსენება,შესაფერისი სიტყვებიც კი არ გამაჩნია ... " მიუხედავად ამისა,ემიგრანტი ბრავოს მოტხოვნაზე თავშესაფართან დაკავშირებით მოსამართლემ უარი განაცხადა: „ჩემი საქმე იმდღეს რიგით მეხუთე გახლდათ,მოსამართლე უკვე გადაღლილი იყო.შესაძლოა ჩემამდე უფრო საშინელი ისტორია ჰქონდა მოსმენილი" ბრავო არც იმასგამორიცხავს,რომ მოსამართლემ მის ისტორიასხეირიანად ვერც კი მოუსმინა.რომ მოესმინა -თავსესაფარს უეჭველად მომცემდა-აცხადებსიგი. პროფესორილუსტიგი მოსამართლეების მხრიდან მსგავს გულგრილობას მათი გადაღლილობითა და სტრესული სულიერი მდგომარეობით ხსნის.თუმცა ხშირიაშემთხვევები,როცა ემოციის ფონზე მოსამართლეობიექტურობას კარგავს და სხვა რომელიმე ემიგრანტს დაუმსახურებლად ანიჭებსთავშესაფარს. აც ისააგამორიცხული,რომ მოსამართლემ შთაბეჭდილებების შედეგად საკუთარითავი ემიგრანტთან გააიგივოს .სწორედ მაშინ გაუჩნდება მას უარყოფითიან დადებითი შეფასების საპასუხო რეაქციაც. დანა მარკსი მოსამართლეებზე ჩატარებული კვლევის ჯგუფში მუშაობს. 16ათასი თავშესაფარმინიჭებული ემიგრანტის საქმის წაკითხვის შემდეგ იგი აღნიშნავს: „მოსამართლეგულისხმიერი უნდა იყოს და ნეიტრალურ პოზიციას ინარჩუნებდეს.ამისათვის კი უდიდესი სულიერსიმტკიცე და პასუხისმგებლობაა საჭირო" მარკსი არც იმასგამორიცხავს,რომ მოსამართლეები ობიექტურობას საქმეთასიმრავლის გამო კარგავენ. თუმცა ამის დასადგენად, მისი აზრით, ცალკე კვლევების ჩატარებაარის საჭირო.