ინტერვიუ "ინტერნიუს ნეთვორკის" უფროს მრჩეველთან პერსეფონე მიელთან
არასამთავრობო ორგანიზაცია ინტერნიუს ნეთვორკი კავკასიაში მედიის თავისუფლების სფეროში სხვადასხვა დახმარების პროგრამებს ახორციელებს.
არასამთავრობო ორგანიზაცია"ინტერნიუს ნეთვორკი" კავკასიაში მედიის თავისუფლების სფეროში სხვადასხვა დახმარებისპროგრამებს ახორციელებს. ამერიკის ხმის ქართულმა რედაქციამ ახლახან ინტერვიუ ჩამოართვა"ინტერნიუს ნეთვორკის" უფროს მრჩეველს ქალბატონ პერსეფონე მიელს. კითხვაზე თუ რაარის ის სპეციფიური გამოწვევები, რომლის წინაშეც დგას დამოუკიდებელი მედია საქართველოშიდღეს, პერსეფონე მიელმა აღნიშნა, რომ საქართველო წარმოადგენს უნიკალურ მაგალითს, რადგანქვეყანამ არცთუ შორეულ წარსულში განიცადა მედიის ნამდვილი აყვავება, რაც განსაკუთრებითშესამჩნევი იყო ეროვნული ტელემაუწყებლობის დონეზე. მაგრამ "რუსთავი 2" -ის ხელმძღვანელობაშიცვლილებების განხორციელებისა და იმედზე მომხდარი თავდასხმის შემდეგ, მიელის აზრით,მედიის თავისუფლება საქართველოში საგრძნობლად შემცირდა და ამდენად ამჟამად მთავარიგამოწვევა ის არის, რომ საქართველოში კვლავინდებურად გაბატონებულია საკმაოდ ძლიერიეროვნული სატელევიზიო არხები, მაგრამ მათ მაუწყებლობაში წარმოდგენილ პოლიტიკურ აზრთამრავალფეროვნება მნიშვნელოვნად შეზღუდულია. მიელს მიაჩნია, რომ ის მედია პროფესიონალები,რომლებიც ალტერნატიულ ხედვას სთავაზობენ საზოგადოებას, რთულ მდგომარეობაში იმყოფებიანიმის გამო, რომ მათ უჭირთ საზოგადოების ყურადღების მიპყრობა რადგამ ეროვნული არხებიდიდი პოპულარობით სარგებლობენ. ამას გარდა, უნდააღინიშნოს, რომ ეგრედწოდებული „ახალი მედიის" გავლენა უმნიშვნელოა, ვინაიდან ინტერნეტისგავრცელება რეგიონში ჯერ-ჯერობით შეზღუდულია, მაგრამ იმავდროულად მთავრობა ეფექტურადაკონტროლებს ეროვნულ სატელევიზიო მაუწყებლებს. მიელი ფიქრობს, რომ ამ კონტექსტში პლურალისტულიმედიის განვითარების ყველაზე ხელსაყრელი მეთოდი იქნებოდა ყველა სახის მედიის გადაყვანაინტერნეტზე. ამასთან დაკავშირებით იგი აღნიშნავს: „ინტერნეტის საშუალებითუნდა გაუმჯობესდეს კავშირი თბილისსა და რეგიონებს შორის. საქართველოში აღმოვაჩინე,რომ ქართველ ჟურნალისტებს ხშირად უჭირდათ სანდო ინფორმაციის მოპოვება ქვეყნის სხვადასხვარეგიონების შესახებ. ამდენად მე ვფიქრობ, რომ ინტერნეტის გამოყენება ადგილობრივ დონეზეძალიან გამოადგებათ ადგილობრივ გაზეთებს, რადიოსადგურებსა თუ ტელეარხებს. ყველა ვინცდაინტერესებულია ქართული საზოგადოების განვითარებაში ყველა დონეზე - იქნება ეს ეკონომიკური,პოლიტიკური თუ კულტურული - უნდა ემხრობოდეს ქვეყანაში ფინანსურად ხელმისაწვდომი დასანდო ინტერნეტის გავრცელებას. სწორედ ამ სფეროზე უნდა გაამხვილოს ყურადღება საქართველოსმთავრობამ, კერძო კომპანიებმა და საერთაშორისო დონორებმა." მიელმა აღნიშნა,რომ საქართველო ამჟამად განიცდის მაღალი დონის პროფესიონალური საინფორმაციო სააგენტოებისნაკლებობას. რეგიონალური საინფორმაციო საშუალებები საქართველოში, როგორც წესი, არ ათავსებენსაკუთარ მასალებს ინტერნეტზე. შედეგად რეგიონალური გაზეთი ან სატელევიზიო არხი ხშირადსაქმის კურსში არ არის იმის შესახებ, თუ რა ხდება ქვეყნის სხვა რეგიონებში. ამას გარდასაკითხავია აგრეთვე თვით საინფორმაციო ცნობების ხარისხიც. მიელს მიაჩნია, რომ საქართველოშიდღემდე არ არსებობს ეროვნული საინფორმაციო სააგენტო, რომელიც ადეკვატურად გააშუქებდამთელს ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებს. და ბოლოს, კითხვაზეთუ როგორ შეადარებდა იგი მედიის თავისუფლების დონეს კავკასიის რეგიონის ქვეყნებს შორის,პერსეფონე მიელმა ასეთი პასუხი გაგვცა: „მე ეჭვი არ მეპარება,რომ ბევრი მიზეზის გამო აზერბაიჯანში ყველაზე აშკარად შეინიშნება მედიის თავისუფლებისჩახშობა. იქ ხომ თვით-ცენზურის საკმაოდ ძლიერი კულტურა არის დამკვიდრებული, რაც მედიისთავისუფლების ჩახშობას უწყობს ხელს. ხოლო საქართველოს შედარება სომხეთთან მე მიზანშეწონილადარ მიმაჩნია იმის გამო, რომ ამ ორ ქვეყანაში ერთმანეთისგან განსხვავებული პრობლემებიდა გამოწვევებია ამ სფეროში და განსაკუთრებით კი ისეთ საკითხებთან დაკავშირებით როგორიცარის პროფესიონალიზმის დონე ან ჟურნალისტებზე ზეწოლა."