Պատերազ՞մ, թե խաղաղություն. Ուկրաինայի սահմանամերձ քաղաքներում

Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևից դեպի արևելք Դնեպր քաղաքի բնակիչներն այսօր կանգնած են ռուսական հնարավոր ներխուժման շեմին։ Բնակիչների մեծ մասն այստեղ բնիկ ռուսախոսներ են եւ կրում են ռուսական մշակույթ։
Դոնեցկից և Լուգանսկից հետո Դնեպրը ուկրաինական վերջին խոշոր քաղաքն էր, որոնք 2014 և 2015 թվականներին հայտնվեցին Ռուսաստանի աջակցությունը վայելող անջատողական ուժերի ապստամբության թատերաբեմում: Հիմնականում այս քաղաքում կազմավորված ուժերն էին, որոնք դուրս ելան ընդդեմ անջատողականների: Եվ ահա այսօր նրանք մեծ մտահոգությամբ են հետեւում այսօր զարգացող իրադարձություններին, երբ Մոսկվան շարունակում է մեծացնել ռազմական ներկայությունն Ուկրաինայի սահմաններին: ‘’’Մենք արդեն անցել ենք սրա միջով։ Ես կռվել եմ մինչև 2016 թվականը’’, ասում է Միխայիլ անունով հանդես եկող նախկին դիպուկահարը: ‘’Ես գիտեմ, թե ինչ է պատերազմը’’, ասում է նա։ Պատերազմը, որն այստեղ հազարավոր կյանքեր խլեց, այժմ սպառնում է վերադառնալ: Քաղաքը պատրաստվում է վատթարագույնին՝ հիմնանորոգելով իր հին խորհրդային ժամանակների բունկերները, որոնք, ճակատագրի հեգնանքով, կոչված էին պաշտպանելու քաղաքացիներին ՆԱՏՕ-ի հարձակումից: Վիտալի Կերդրուկը, որը պատասխանատու է քաղաքի արտակարգ իրավիճակների արձագանքման համակարգի համար, ասում է, թե ‘’Այս ապաստարանը միշտ պատրաստ է։ Պարբերաբար ստուգում ենք խողովակները, լույսը, ջուրը, անհրաժեշտ ամեն ինչ, որ անհրաժեշտության դեպքում մարդկանց ընդունենք’’, ասում է նա։ Չնայած պատերազմի սպառնալիքին, քաղաքն այնուամենայնիվ շարունակում է իր բնականոն ռիթմը: Իրենց աշխատանքը ոչ մի օր չեն դադարեցրել քաղաքի օպերայի և բալետի թատրոնի արտիստները: ‘’Շատ ուկրաինացիներ Ռուսաստանում բարեկամներ ու ընկերներ ունեն, բայց իրավիճակն այսպես է զարգացել. Մենք սովորել ենք այս ցավին և ապրում ենք դրանով’’, ասում է Տատյանա Գալնիկը` Դնեպրի օպերայի թատրոնից: Ուկրաինայի սահմանին ամիսներ շարունակ ռուսական զորքերի կուտակման արդյունքում առաջացած լարվածությունն այժմ վերածվում է տառապալից անորոշության, երբ մարդիկ այստեղ սպասում են, սպասում ու շարունակ տալիս նույն հարցը.