شورش های خاورميانه به اپوزيسيون ايران قدرت می دهد
چشم انداز اوضاع در خاورميانه گويای تقويت نيروهای معتدل و ميانه رو است
واشنگتن پست زیر عنوان " ایران ممکن است برنده بزرگ شورش‌های خاورمیانه نباشد " می‌نویسد شورش‌های بی‌سابقه در گوشه و کنار خاورمیانه این سئوال واضح را پیش می‌آورد که آیا ایران ازیک نظم جدید استراتژیک به نفع خود بهره برداری خواهد کرد  ؟  مطمئنا از یک دیدگاه بنظر می‌رسد که چنین می‌شود  .  ایران در لبنان ، غزه و سوریه متحدان خود را دارد  .  حسنی مبارک و زین العابدین بن علی دو متحد دیرین و عمده آمریکا در مصر و تونس از صحنه خارج شده‌اند ، و ناآرامی در بحرین - مقرّ ناوگان پنجم دریائی آمریکا در خلیج‌فارس - رو به افزایش است  .  اما ارزیابی‌های حاکی از برنده شدن ایران نیز زودرس و بی‌موقع بنظرمی رسد  .  به عبارت دیگر ناآرامی‌های جاری ممکن است تا آن حد هم که بعضی‌ها می‌گویند موضع آمریکا را در مقابل ایران تضعیف نکند ، و بعکس آشفتگی و التهاب در خاورمیانه ممکن است بیشتربه عاملی برای نگرانی ایران مبدل شود  . به عنوان مثال به آنچه که در مصر رخ داده است نگاه کنید  .  در حالیکه مبارک مسلما به ایران به عنوان عاملی خطرناک و تهدید‌کننده نگاه می‌کرد ، نقش مصر در مقابله با ایران در کمک به محاصره غزه یعنی سیاستی شکست خورده محدود می‌شد که مسلما نتوانسته است از نفوذ ایران در غزه جلوگیری کند  .  نفوذ منطقه‌ای مصر ، با توجه به درگیری رژیم مبارک با مسائل و مشکلات داخلی از سالها پیش رو به کاهش گذاشته‌بود ، و در مقابل دولت‌های کوچکتر عرب نظیر قطر در دیپلماسی منطقه نقشی فعال ترایفا می‌کردند  . حتی دوستان آمریکا در خلیج‌فارس نیز سالهاست که از دیدگاه هائی متفاوت به ایران نگاه می‌کنند  .  کشورهای دارای جمعیتی قابل توجه از شیعیان ، ( عربستان سعودی و بحرین ) علیه ایران موضعی سخت تر از قطر و یا عمان اتخاذ کرده‌اند  .  در واقع آمریکا هیچگاه یک ائتلاف متحد ضد ایران نداشته است که اکنون آن را از دست بدهد  .  حتی قبل ازگسترش اخیر دامنه ناآرامی‌ها ، رهبران عرب بیشتر با محدودیت هائی از نظر افکار عمومی روبرو‌بودند که همواره نشان می‌داد اکثریتی از مردم بیشتر متمایل به طرفداری از ایران و مواضع ضد غربی و ضد اسرائیلی آن هستند ، تا آمریکا  . اکنون ایران متعصب و ضد آمریکائی و مطلوب درافکارعمومی اعراب هنگامی که استدلال می‌کند قیام مردم مصربا انقلاب اسلامی 1979 در ایران شباهت دارد ، استدلالش نزد مردمی که سرنوشت خود را به دست خود گرفته‌اند بی‌ارزش می‌شود  .  آن‌ها خود را نیازمند به به راهنمائی و تشویق ایران نمی‌بینند  .  آن‌ها برای مبارزه با رژیم‌های فاسد راه و روش خود را دارند و این راه و روش را بیشتر به گونه‌ای عاری از خشونت و بدون کمک ایران به اجرا گذاشته‌اند  . گرچه آینده کماکان با موارد مبهم بسیاری روبروست - بخصوص در جریان روند انتقالی دمکراتیکی که احتمالا طولانی نیز خواهد‌بود - چشم انداز ناشی از اوضاع جدید در خاورمیانه گویای تقویت نیروهای معتدل و میانه رو است ، نه تضعیف آن‌ها  . بعلاوه شورش‌ها در جهان عرب به جنبش اپوزیسیون ایران که بی‌حرکت مانده‌بود جان و حرکتی تازه می‌بخشد  .  پس از ناآرامی‌های ناشی از انتخابات سال 2009 ریاست جمهوری ایران ، تندروها با توسل به زوری بیرحمانه به تقویت مواضع خود در داخل رژیم و حفظ قدرت مشغول شدند  .  اما رژیم اکنون با فشارهائی داخلی روبروست که بسیاری حتی تا چند هفته پیش تصورآن را هم غیرممکن می‌دانستند  . آمریکا در اوضاع و احوال کنونی برای پشتیبانی از اپوزیسیون ایران با محدودیت‌های کمتری روبروست  .  پس از شکست مذاکرات ژنو در مورد برنامه اتمی تهران ، که درست مصادف با شروع گسترش شورش در جهان عرب‌بود ، و بسیاری به علاقمندی کادر رهبری ایران در رسیدن به یک توافق شک داشتند ، بنظر می‌رسد دولت اوباما برای حمایتی علنی تر از اپوزیسیون ایران با محدودیت‌های کمتری روبروست  . رهبران جدید ومردم ناآرام در جهان عرب ، با توجه به تجربیاتی که اخیرا کسب کرده‌اند ، ممکن است اقدام جمهوری اسلامی در سرکوبی مردم خود را عملی نفرت انگیزتلقی کنند  .  در حقیقت اکنون شکل بخشیدن به یک ائتلاف واقعی ضد ایران در جهان عرب ، برپایه حمایت از نیروهائی که برای اصلاحات ، حقوق‌بشر و آزادی می‌جنگند ، به مراتب آسان تر از تشکیل ائتلافی است که توافق‌های نظامی با رهبران فاقد حقانیت رهبری متکی باشد  . طی دهه گذشته و بخصوص پس از اخراج صدام حسین از جرگه دشمنان ایران ، نفوذ منطقه‌ای ایران بیشتر ، و همزمان ، نفوذ آمریکا کمتر‌شده‌است  .  ایران سعی خواهد کرد برای پیش‌برد این روند ، از وقایع استفاده کند  .  آمریکا نیز می‌تواند از تغییرات اخیر برای پیش‌برد موج اصلاحات در میان جوانان در منطقه خاورمیانه استفاده کند  . حمایت از مردم نه تنها با ارزش‌های دمکراتیک آمریکائی مطابقت دارد بلکه برای کند ساختن چاقوی نفوذی ایران نیز یک استراتژی خوب است  .