برنامه اتمی ایران و کشورهای عربی
سیاست خارجی ایران و پرونده اتمی این فرصت را به اعراب داد تا روابط خود را با غرب تقویت کنند و از انزوای ایران سود ببرند.
* هادی طرفی خبرنگار پیشین تلویزیون العربیه کارشناس مسایل عرب ، دارای مقاله‌های متعددی به زبان عربی درباره روابط ایران با جهان عرب است  .  هادی طرفی اکنون خبرنگار آزاد و مقیم لندن است و این تحلیل را برای سایت فارسی صدای آمریکا نوشته است : توافق اتمی بین ایران وک شورهای غربی هرچند که با نشانه‌هایی از عدم برخورد مسلحانه و تحمیل هزینه‌های اضافی به کشورهای منطقه همراه است اما اغلب کشورهای عربی از توافق اخیر بین ایران وقدرت‌های بزرگ اظهار نگرانی کرده‌اند  . این نگرانی ریشه در رقابت‌های منطقه‌ای ، تحولات طولانی پرونده اتمی وحوادث جاری خاورمیانه دارد  .  چرخش ناگهانی مقامات جمهوری اسلامی وتعامل مستقیم با آمریکا رقابت بر سر نقش « ژاندارم منطقه » را دوباره زنده کرده و این نگرانی را در میان کشورهای همسایه این کشور به وجود آورده است که مبادا این توافقات به قیمت کنارگذاشتن آن‌ها از عرصه تعاملات منطقه‌ای وجهانی منتهی شود  . در واقع سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران وچالش‌های فراوان آن با غرب با مطرح شدن پرونده اتمی این فرصت را به کشورهای عربی داد تا روابط خود را با غرب بیش از گذشته تقویت کنند واز انزوای بین‌المللی همسایه خود سود ببرند  . این روند اما هزینه‌هایی هم برای آن‌ها داشته است ؛ غرب برای حل مساله اتمی دو راه حل « دیپلماتیک » و « تهدید نظامی » را در پیش گرفت اما در هر دو روش منافع کشورهای عربی تهدید شد  . در بحث دیپلماتیک بر اساس سیاست چماق وهویجی که کشورهای غربی در پیش گرفتند امتیازهای سخاوتمندانه‌ای به تهران ارائه شد هر چند که اغلب پیشنهادها رد شد  .  از طرف دیگر مذاکره‌کنندگان اتمی ایران ، علاوه بر مساله اتمی پرونده‌های دیگری از جمله مساله بحرین و سوریه را روی میز مذاکرات گذاشتند واین گمان را که ایران به بهانه برنامه اتمی در پی امتیازگیری وتقویت جایگاه منطقه‌ای خویش است ، بیش از پیش تقویت کرد  . همچنین درگیری‌های لفظی مقامات غربی و ایران وتهدید به حمله نظامی این فرصت را به مقامات سیاسی وفرماندهان سپاه داد که از تهدید کشورهای عربی دریغ نکنند  .  در ذهن مقامات تهران مکان آغاز هجوم احتمالی خاک کشورهای همسایه‌ای است که روابط نزدیکی با آمریکا دارند و چند پایگاه نظامی خارجی را دربرگرفته‌اند  .  مقامات سپاه طی سال‌های گذشته به شکل تحقیرآمیزی علیه این کشورها موضع گرفتند  .  و آن‌ها را به « نابودی » و « حمله موشکی » تهدید کردند  . توافق اخیر اما در شرایطی صورت گرفت که کشورهای عربی درگیر بحران سوریه هستند ؛ رژیم بشار اسد به سرکوب وکشتار مردم خویش مشغول است و همپیمان آن روابط خود را با غرب تقویت کرده است  . از نگاه مخالفان اسد ، کشورهای غربی به جای فشار بر این رژیم و همپیمانان آن در حال بازسازی روابط خویش با همپیمان اصلی رژیم سوریه هستند  . احمد جربا رئیس ائتلاف ملی سوریه که مورد حمایت همه کشورهای عربی است ماه گذشته در لندن گفت اگر حمایت‌های ایران نبود مخالفان از خیلی وقت پیش رژیم اسد را سرنگون می‌کردند  .  مخالفان اسد در حالی که برای بسیج جامعه جهانی علیه رژیم وحامیان آن تلاش می‌کنند اکنون کشورهای غربی را در حال توافق با عمده ترین حامی اسد می‌بینند واین تحول را یک ناکامی سیاسی بزرگ تلقی می‌کنند  . با این حال حتی اگر شکل تحولات منطقه‌ای این‌گونه نبود ، برنامه اتمی جمهوری اسلامی ایران از نگاه کشورهای عربی به عنوان یک عامل « برتری جویی منطقه‌ای » تلقی می‌شد به ویژه این که سند چشم انداز بیست ساله‌ای که در مجمع تشخیص مصلحت نظام تدوین‌شده‌است هدف اجرای این برنامه را تقویت جایگاه منطقه‌ای نظام تعریف کرده است  .