راه حل سبز – روز نود و پنجم
این حرکت «راه حل سبز» مثل بسیار ایده های پیشرو از کالیفرنیا آغاز شد و در این راه، جماعت هنرمندان آمریکا که مرکزشان در آنجاست نقش عمده ای در آموزش مردم ایفا کرده اند
زمین ، همین کره زمین را عرض می‌کنم ، خانه اجدادی من و تو ، از دست ساکنانش بخصوص از جنس دو پای آن ، در این میلیون‌ها ساله اخیر بسیار کشیده و دم نزده  .  اما این ساکنان بی‌توجه به وضعیت خانه خود ، هر چه از نظر تکنولوژی پیشتر رفته‌اند ، بر میزان ویرانگریشان نیز افزوده‌شده‌و آنقدر در این مورد شورش را در آورده‌اند ، که رودخانه و دریاچه‌ای از آسیب مواد شیمیائی و شهر و مکان عمده‌ای از آسیب دود و دمای سوخت کارخانه‌ها و ماشین‌های عهد بوقش در امان نمانده است  . انفجارهای مثلا آزمایشی اتمی و فضولات رادیواکتیویته و اکسید دو کربن فت و فراوان ، سرازیر کردن مواد سمی شیمیائی به رودخانه و دریاچه‌ها ، همه سوغاتی و فرآورده جانبی تکنولوژی بوده که قرار است در جهت رفاه و آسایش من و تو به وجود آمده باشد  .  و صد البته من و تو هم با همه کوچکی ، وسعت تخریبمان در این تخریب همگانی خانه خود ، زیاد حسابمان پاک نیست  . این تخریب دسته جمعی و آلوده‌سازی محیط زیست را بسیار آدمیان با خرد ، دهه‌های متوالیست که فریاد می‌زنند و می‌گویند و انگار گوش کسی بدهکار نیست  .  اما این بار و در این سالها و روزها ، ما ساکنان بی‌قید و مسئولیت زمین به نقطه‌ای رسیده ایم که باید یا فاتحه این خانه را بخوانیم و یا مسئولانه حرمت این مقدس ترین مکان در عالم هستی ، خانه خود ، زمین را حفظ کنیم  . در حقیقت ما به نقطه‌ای رسیده ایم که حق انتخابی آنچنان نیز نداریم ، چون ورای این خانه ، زمین ، جائی وجود ندارد که تشریف ببرید  .  اگر جائی در کرات سماوی را سراغ دارید که وسیله رفتن به آن را هم داشته باشید یک حرفی ، وگرنه مائیم و همین خانه و جبری که بودنمان را با بودن این خانه به هم پیوند داده است  . خوبی کار در آمریکا این است که وقتی مردم ، ایده و اندیشه‌ای را قبول کنند ، آنچنان به دنبالش می‌روند که دیگر احدی جلودارشان نیست و این بار ، آمریکا و از جمله این شهر محل سکونت من ، واشنگتن و حومه ، به « راه حل سبز » یا « Green solution » معتقد‌شده‌است ، که می‌توان آن را در همه شئون زندگی بکار بست  . چگونه می‌توان با دوباره به گردش انداختن کاغذ و روزنامه و بطری و قوطی خالی و ظرف پلاستیکی و غیره ، از بار تخریب و تولید و سوخت این مواد کاست  .  یا چگونه می‌توان از انرژی لایزال آفتاب به جای سوخت مسموم‌کننده فسیلی بهره گرفت و یا چگونه می‌توان با قدرت همیشگی باد ، توربین‌های مولد برق را بکار انداخت و چگونه می‌توان به جای تولید اتومبیل‌های غول آسائی که سوخت را قدم به قدم می‌بلعد و دود مسموم پس می‌دهد ، اتومبیل‌های « سبز » ساخت که برای یک گالون بنزین ( یعنی چهار لیتر ) صد مایل ( یعنی یکصد و شصت کیلومتر ) طی می‌کند و یا ماشین‌های برقی که با یک بار شارژ ، سیصد و پنجاه مایل ما را از این نقطه به آن نقطه می‌برد  . این حرکت « راه حل سبز » مثل بسیار ایده‌های پیشرو از کالیفرنیا آغاز شد و در این راه ، جماعت هنرمندان آمریکا که مرکزشان در آنجاست نقش عمده‌ای در آموزش مردم ایفا کرده‌اند و از محبوبیت خود و اینکه هر کاری که می‌کنند مورد تقلید مردم قرار می‌گیرد ، در این راه بزرگ ، « راه حل سبز » بهره گرفته‌اند  .  و اینک این موج خود جوش مردمان با خرد ، ایالت تا ایالت را در آمریکا فرا می‌گیرد  . نه اینکه مخالفانی وجود نداشته باشند ، اما این مخالفین که در برابر هر تغییر نماز وحشت می‌خوانند مثلا کارگران کارخانه‌ها را می‌ترسانند که کارتان از دست می‌رود ، اما پاسخ اکثریت اینک این است که « راه حل سبز » خود به صورت عامل « تولید کار » در حوزه‌ای تازه نیروی کار را نه تنها کاهش نمی‌دهد که بر آن در ابعاد وسیع خواهد افزود  . اصل قضیه دوست گرامی من این است که مردم در این مورد صبر نکردند تا سیاستمداران برایشان تصمیم بگیرند  .  آنان خود پیش قدم شدند و تبدیل به موجی شدند که امروز هر سیاستمدار با خردی خود را ناچار به دنبال کردن آن می‌بیند  .  و ماموریت این راه حل سبز نیز سامان دادن و مرمت خانه اجدادیست که دهه‌ها و قرنها ، از آن غفلت‌شده‌است  .  خوبست که ما خانه‌ای دیگر نداریم وگرنه چه‌ها که با این خانه نکرده‌بودیم  .