سوفیا کاپولا با شیرطلایی ونیز نمایش عمومی فیلم «جایی» را آغاز کرد
فیلم «جایی» که روایتگر زندگی چندهفته ای مشترک پدر و دختر یازده ساله اش در یکی از هتل های لس آنجلس است، براساس یادمانده های دوران کودکی سوفیا از همراهی اش با پدر خود (فرانسیس فورد کاپولا) و اقامت در هتل های گوناگون و ثبت رویدادهای آن است
سوفیا کاپولا که سومین فیلمش « جایی » برنده شیر طلایی بهترین فیلم جشنواره ونیز امسال شد ، در آستانه آغاز فصل نمایش عمومی این فیلم بار دیگر در برابر مخاطبان سینما و گزارشگران رسانه‌ها قرار گرفته است  . سوفیا کاپولا سخت امیدوار است همچنان که شیرطلایی ونیز را دریافت کرد ، بتواند گیشه سالن‌های سینما را نیز تسخیر کند  . انتظار می‌رود فیلم « جایی » که درامی برخوردار از مایه‌های کمدی و نماینگر روابط درونی ستارگان سینما و دست اندرکاران هالیوود است ، ( پدیده‌ای که خودبخود جذابیت خاصی برای مخاطبان سینما دارد )، بتواند از فروش بالایی برخوردار شود  . فیلم « جایی » با مایه‌های کمدی که روایتگر زندگی چندهفته‌ای مشترک پدر و دختر یازده ساله اش در هتلی در لس آنجلس است ، گرچه به گفته سوفیا کاپولا حاصل خاطرات دوران کودکی اش از زندگی مشترک خود و پدرش ( فرانسیس فورد کاپولا ، فیلمساز برجسته جهان ) در هتل‌های گوناگون و تماشاگر بودن و ثبت رویدادهای آن است ؛ با این همه این فیلم به طرزی آشکار یادآور فیلم « سال گذشته در مارین باد » اثر آلن رنه فرانسوی‌ست که براساس رمانی به همین نام از « آلن رب گری یه » از نویسندگان رمان نو جایزه بهترین فیلم جشنواره کن را دریافت کرده‌بود  .  هرچند فیلم جایی کندی ریتم ، سخنان روشنفکرانه و فضای هزارتو گرایانه فیلم سال گذشته در مارین باد را نداشته و از فرم و ریتمی زنده و امروزی برخوردار است که این خود می‌تواند در جذب تماشاگران موثر افتد  . سوفیا کاپولا در فیلم « جایی » اما هتل‌ها را بعنوان مکانی ناثابت در می‌یابد که زندگی در آنجا زیر نظر و دیدگان شمار انبوهی از مسافرانی که هویتی جز مسافر بودن و اقامتی کوتاه در آنجا ندارند ، خالی از شگفتی و کمدی نیست  . به گفته سوفیا او از خردسالی همراه با پدرش ( فرانسیس فورد کاپولا ) به اجبار در هتل‌ها زندگی کرده و شاهد هزاران ماجرای عجیب و غریب عاطفی ازجمله : عشق ورزی پنهانی ، جدایی همسران از همدیگر و آشنایی‌های گذرا یا دائمی میان بیگانه‌ها باهم بوده است  . فیلم « جایی » که نمایش عمومی آن در سینماهای آمریکا آغاز خواهد شد ، به دلیل پویایی نشان دادن ارتباط معنوی انسان‌ها با مکان‌هایی که در آن محصورند ، ( چیزی که فیلم سال گذشته در مارین باد نیز به آن می‌پردازد ) مسافرخانه‌ها را واپسین مکان آزاد بازگشت به آزادی ملموس در زندگی شخصی افراد دانسته است  .  این تنها مکان بازمانده برای انسان مدرن تا فرصت یافتن خود و احساساتش را داشته باشد  . سوفیا کاپولا با سومین فیلم خود نماد نسل نوینی از فیلمسازان هالیوود‌شده‌که بازگشت به سینمای متفکرانه طلایی دهه شصت و هفتاد هالیوود را خواهانند  .