از رویا تا واقعیت در گذر ۵۰ سال
جوانان امروز ممکن است نتوانند با جنبش مدنی ۵۰ سال پیش رابطه برقرار کنند، اما آنها نیز هر روز با موانع خاص امروز روبرو هستند
در حالی که این روزها به پنجاهمین سالگرد « راه پیمایی واشنگتن برای شغل و آزادی » نزدیک می‌شویم ، بسیاری از جوانان آمریکا روز به روز در مورد مارتین لوتر کینگ رهبر برجسته حقوق مدنی کشورشان بیشتر می‌آموزند  . به هنگام این راه پیمایی عظیم و به یاد ماندنی ، مارتین لوتر کینگ سخنرانی مشهور و تاریخی خود را تحت عنوان « من رویایی دارم » ایراد کردT که طی آن خواهان پایان گرفتن جدایی نژادی در آمریکا شد  .  دبرا بلوک خبرنگار صدای آمریکا در گزارش خود نظر برخی از جوانان را در مورد میراث مارتین لوتر کینگ جویا‌شده‌است : مارتین لوتر کینگ رهبر حقوق مدنی نطق تکان‌دهنده خود را در 28 اوت سال 1963 در محل بنای یادبود لینکلن در پایتخت آمریکا ایراد کرد : « من رویایی دارم تا روزی شاهد باشم 4 فرزندم در کشوری زندگی کنند که آن‌ها نه به دلیل رنگ پوستشان ، بلکه به دلیل شخصیتشان مورد قضاوت و داوری قرار می‌گیرند  . » نیلا بنکز که 10 سال دارد هنگام دیدار از نمایشگاه دستاوردهای مارتین لوتر کینگ در « گالری پرتره ملی واشنگتن » گفت که او سخنرانی کینگ را شنیده و تحت تاثیر بخشی از آن قرار گرفته است که راجع به پایان دادن جدایی نژادی سخن می‌گوید : « من فکر می‌کنم کار مهمی که او کرد این‌بود که تلاش کرد به آمریکاییان آفریقایی تبار کمک کند و این خود جهان ما را طوری تغییر داد که اکنون همه با هم روابط خوبی دارند و هر کسی می‌تواند با دیگری دست دوستی بدهد  . » جاناتان ویلیامز 13 ساله تظاهرات ضد خشونت وی را علیه جدایی نژادی تحسین می‌کند و می‌گوید : « کینگ را برای چند بار به زندان فرستادند و من تقریبا مطمئنم که بسیاری در چنین شرایطی دست از مبارزه می‌کشند ، اما او با برنامه‌ای که در سر داشت به این کار ادامه داد  . » یلیندا مارتینز 14 ساله می‌گوید پیام کینگ را فراموش نکرده است : « او حیرت انگیز و کاملا خونسرد است  .  او همه این کارها را در کمال مسالمت و بدون خشونت انجام داد ، ومن فکر می‌کنم که این خود بسیار الهام‌بخش است  . » چنین برخوردی « النور هولمز نورتون » نماینده کنگره آمریکا را خشنود می‌کند ، کسی که در جنبش مدنی آمریکا در دهه 1960 فعال‌بود  .  النور هولمز می‌گوید : « نسل جوان بسیاری از این مسائل را خیلی جدی نمی‌گیرد  .  در غیر اینصورت اگر هنوز ما سرگرم مبارزه برای بدست آوردن همان حقوق‌بودیم و مردم هم همان احساسی را که ما در دهه 1960 داشتیم داشتند ، پس معلوم میشد که ما کار زیادی صورت نداده‌بودیم  . » مارتینز می‌گوید به عنوان کسی که از تبار آمریکای لاتین است ، از تلاش کینگ برای متحد کردن مردم قدردانی می‌کند  .  اما او هنوز فکر می‌کند رنگ پوست در جامعه یک مساله است : « مردم هنوز نگاه متفاوت به یکدیگر دارند  .  مردم هنوز رنگ پوست را گاهی اوقات در یکدیگر می‌بینند و من احساس می‌کنم که این باید تغییر کند  . » ویلیام بل شهردار بیرمنگام آلاباما می‌گوید سالگرد این رویدادهای تاریخی ، فرصتی به ما می‌دهد تا به آینده بنگریم :« این دختران و پسران کوچک ، ممکن است نتوانند جنبش مدنی را درک کنند یا با آن رابطه برقرار کنند ، اما می‌توان دید که آن‌ها نیز هر روز با چالشها و موانعی روبرو هستند » . جولیا لینک 15 ساله می‌گوید یکی از این موانع نگاه قالبی داشتن و کلیشه‌ای است : « هنوز جوکهایی چون « آسیایی‌ها نمی‌تواند رانندگی کنند » و چیزهایی شبیه آن وجود دارد  .  خیلی وحشتناک است ، اما واقعیت این است که اینها هنوز بنا به دلایلی قابل قبول است که از نظر من عجیب است زیرا ما این روزها پذیرش بیشتری نسبت به یکدیگر پیدا کرده ایم » . فعالان حقوق مدنی و کری بوکر شهردار نویارک نیوجرسی ، امیدوارست نسلهای جوانتر به جنگ علیه نابرابریها حال هرچه باشند ادامه دهند : « نکته برای ما بزرگترها باید این باشد که ما خودمان را در شرایط جوانترها قراردهیم و به آن‌ها بگوییم که ما چگونه می‌توانیم به آن‌ها برای پیش بردن نسل آینده کمک کنیم  . » و گرچه برخی ازمشکلات پافشاری می‌کنند بسیاری از جوانترها می‌گویند نسل آن‌ها می‌خواهد تا به مساله نژاد نگاهی متفاوت داشته باشد  . نیلا بنکز می‌گوید : « من دوستان زیادی دارم که از نژادهای مختلف و یا نژادهای یکسانند ولی همه ما همانگونه که آدمهای عادی دور هم جمع می‌شوند گردهم جمع می‌شویم  . » نیلا می‌گوید مارتین لوتر کینگ از شنیدن این مطلب خوشحال می‌شود  .