ترکیه شریک صلح نیست 
تابه حال سیاست خارجی ترکیه با اهداف واشنگتن در خاورمیانه جور درآمده اما اگر آمریکا با کمک ترکیه اسد را ساقط کند با ترکیه متفاوتی مواجه خواهد بود.
هلیل کاراولی ، کارشناس مسایل ترکیه در مقاله‌ای که در نشریه آمریکایی فارن افرز منتشر‌شده‌می‌نویسد در نگاه اول اینطور به نظر می‌رسد که آمریکا و ترکیه دست در دست برای پایان دادن به جنگ داخلی در سوریه تلاش می‌کنند ؛ اما در واقع‌ان گونه نیست  . فارن افرز می‌نویسد در 11 اوت ، هیلاری کلینتون پس از ملاقات با مقامات ترک ، در بیانیه‌ای گفت که وزیران خارجه دو طرف در حمایت از اپوزیسیون سوریه و انتقال دمکراتیک قدرت در این کشور همکاری می‌کنند  .  در 23 اوت ، مقامات آمریکایی و ترک وعده‌هایشان را عملی کردند و اولین نشست عملیاتی با هدف تسریع سقوط حاکمیت بشار اسد را برگزار کردند  . پشت اشتراک نظر درباره لزوم برکناری اسد ، واشنگتن و آنکارا دو دیدگاه متفاوت درباره آینده سوریه دارند  .  آمریکا بر تکثرگرایی مذهبی و قومی در حاکمیت آینده سوریه تاکید دارد حال آن که حاکمیت سنی ترکیه ، اوضاع سوریه را از منظر فرقه‌ای نگاه می‌کند ، به دنبال رابطه با اخوان المسلمین سوریه ، نادیده گرفتن حقوق کردهای این کشور ، و سرکوب اقلیت شیعه علوی است  .  این رویکرد آنکارا برای دولت آمریکا مضر است چرا که نشان می‌دهد ترکیه حامی ایجاد یک دولت چند قومی و دمکراتیک در دمشق نیست  .  در واقع عمل‌کرد ترکیه تا به حال جدایی‌های فرقه‌ای و قومی را در سوریه بیشتر کرده است  . با آن که مقامات آمریکایی بر لزوم تکثرگرایی قومی و مذهبی و مشارکتشان در اپوزیسیون سوریه تاکید دارد ، هنوز به راحتی نمی‌توان درباره همصدایی آنکارا با واشنگتن در این زمینه ابراز نظر کرد  .  نه تنها آنکارا به غیر از انقلابیون سنی ، دست حمایت به سوی هیچ یک از اقوام و گروه‌های فرقه‌ای سوریه دراز نکرده است ، بلکه اوضاع سوریه را در جدایی مذهبی چارچوب‌بندی می‌کند  .  حزب عدالت و توسعه ، حزب سنی حاکم در ترکیه علوی‌های سوریه را به عنوان دشمن و « حاکمیت اقلیت » قلمداد می‌کند  .  بشار اسد ، رییس جمهوری سوریه از شیعیان علوی است  .  حسین چلیک ، یک سخنگوی حزب عدالت و توسعه پیشتر در یک کنفرانس خبری با اشاره تلویحی به جمعیت علوی‌های سوریه گفت « رژیم بعث بر 15 درصد جمعیت متکی است » .  چنین نظراتی این حقیقت را که حاکمیت بعثی سوریه بقای دیرپای خود را مدیون حمایت جمعیت اکثریتی سنی هاست نادیده می‌گیرند  . حزب عدالت و توسعه با کردهای سوریه نیز مشکل دارد  .  رجب طیب اردوغان گفته است که کشورش با هرگونه تحرک استقلال طلبی کردها در شمال شرق سوریه مقابله می‌کند  .  حمایت ترکیه از اپوزیسیون سوریه تنها به دلیل گرایش مذهبی شان نیست بلکه بخشی از آن به دلیل مخالفت اپوزیسیون سوری با کردهای این کشور است  . همزمان حزب حاکم ترکیه سعی کرده که سیاست ضد اسد را جوری دیگر به مردم خود بفروشد  .  این حزب با علوی‌های ترکیه - بزرگترین اقلیت مذهبی این کشور - به شدت بدرفتاری می‌کند و آنان را به حمایت از علوی‌های سوریه متهم می‌کند  .  علوی‌های ترکیه اقلیت مسلمان غیرسنتی کرد و ترک زبان هستند که تقریبا یک پنجم جمعیت ترکیه را تشکیل می‌دهند و خود را از علوی‌های عرب جدا می‌دانند  .  در عین حال علوی‌های عرب و کرد - ترک ، هر دو از سوی سنی‌ها سرکوب می‌شوند  . در عین حال واشنگتن نیز به نظر می‌رسد که درباره سوریه با ترکیه هم نظر است  .  خانم کلینتون هنگام دیدار از ترکیه گفت که واشنگتن در این نظر که سوریه نباید به پناهگاه امن تروریست‌های ( کرد ) بدل شود ، با ترکیه هم نظر است  .  فیلیپ گوردون معاون وزارت خارجه آمریکا نیز تصریح کرد که واشنگتن از هیچ جنبش استقلال‌طلب و جدایی‌طلب در کردهای ترکیه و سوریه حمایت نمی‌کند  .  چنین ابراز نظری شاید دولت ترکیه را راضی کند اما با نظر اولیه آمریکا مبنی بر این که تمامی گروه‌های مذهبی و قومی سوریه باید حقوق برابر داشته باشند ، در تناقض است  .  این با رویکرد آنکارا که همواره خواسته جمعیت کرد ترکیه برای احقاق حقوق را نادیده گرفته و طی سه سال گذشته 8000 فعال سیاسی کرد را بازداشت کرده در تقابل است  . تمامی این‌ها دلیلی برای پیشنهاد توقف همکاری آمریکا با ترکیه نیست بلکه واشنگتن برای آن که شریکی قابل اتکا در حل بحران سوریه داشته باشد باید بر آنکارا فشار آورد تا فرای ملاحظات قومی و فرقه‌ای اش رفتار کند و رهبران ترک را ترغیب کند تا به منافع ناشی از یک سیاست تکثرگرا توجه کنند  .  ترکیه به جای آن که نگران تحرکات کردهای ترکیه باشد ، می‌تواند از ثبات کردهای سوریه و روابط دوجانبه با آنان ، همانند تشکیلات دولت منطقه‌ای کردستان عراق سود ببرد  .  نمایندگان حزب اتحادیه دمکراتیک ، بزرگترین حزب کردهای سوریه آنکارا را به همکاری ترغیب کرده است  . صالح محمد مسلم ، رهبر این حزب در مصاحبه با مرکز تحقیقاتی صلح خاورمیانه گفت ترکیه باید بر « فوبیای کردها » فایق آید  .  اما اردوغان ترس آن دارد که با نزدیک شدن و به رسمیت شناختن اقلیت‌های سوریه ، اقلیت‌های قومی و مذهبی ترکیه نیز تهییج شوند و خواستار اصلاحات و حقوق برابر شوند  .  ترکیه این را در نظر نمی‌گیرد که اگر گروه‌های مختلف در سوریه بیش از این از کنترل خارج شوند ، عواقب آن دامن ترکیه را خواهد گرفت  . اما حالا ترکیه باید متوجه شود که کمک به سنی‌ها برای گرفتن قدرت در سوریه خطرناک است  .  چرا که اعمال تعصب دینی در سوریه علیه علوی‌ها ، طبعا گروه‌های اقلیت مذهبی در سوریه را دچار وحشت می‌کند و وضع در جامعه شکننده ترکیه را از این هم سست تر می‌کند  . خطر بزرگتر حمایت ترکیه از انقلابیون سنی سوریه ، ترکیه را در یک فضای دوقطبی شیعه و سنی در خاورمیانه گرفتار می‌کند  .  حسن فیروزآبادی ، فرمانده ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران پیشتر در بیانیه‌ای هشدار داد که ترکیه و دیگر کشورهای مخالف اسد باید در انتظار عواقب داخلی دخالت‌هایشان در سوریه باشند  .  پ کاکا ، حزب کارگران کردستان ترکیه که از سوی آنکارا و واشنگتن گروه تروریستی قلمداد می‌شود طی تابستانی که گذشت حملات خود بویژه در استان حکاری ترکیه در مرز با ایران و عراق را افزایش داد  .  ایران هرگونه مسوولیت در حملات پ کاکا را تکذیب می‌کند اما مقامات ترک ایران را به مشارکت در حملات شبه نظامیان کرد در ترکیه متهم می‌کنند  . تابه حال سیاست خارجی ترکیه با اهداف ژئوپولتیک ایالات متحده در خاورمیانه جور در آمده زیرا ترکیه از لاک « مشکلات صفر » با همسایگان خارج‌شده‌و به اردوی مخالفان با ایران پیوسته است  .  اما اگر آمریکا با کمک ترکیه به هدف خود در ساقط کردن اسد برسد ، یا یک ترکیه متفاوت مواجه خواهد‌بود  .