سلامت جامعه در گرو تأمین بهداشت زنان 
«عوارض جانبی و هزینه رواج خشونت علیه زنان در یک جامعه بسیار بیشتر از هزینه درمان بیماریهای روانی ناشی از آن یا درمان شکستگی دست و پا و دندان و پارگی کبد و طحال و حتی مرگ انسان هاست. زیرا می باید به تمام این عوارض و آسیبها، هزینه سنگین تأمین سرپناه برای زنان و هزینه سیستم قضایی و اقدامات تأدیبی مجرمین و عوارض بیشمار خشونتی که در نسل بعد نهادینه می شود هم اضافه شود»
سال‌ها پیش بانوی آهنین ، مارگارت تاچر در بزرگداشت روز زن گفت : « اگر می‌خواهید حرفی گفته شود ، مسئولیتش را به مردان بسپارید ، اما اگر می‌خواهید به آنچه گفته‌اید عمل شود ، میدان را به زنان واگذار کنید » .  اگر این قول در هر حوزه کلان یک مصداق داشته باشد ؛ در حیطه سلامت و بهداشت زنان ، مثال روشن آن دکتر سوزان وود ، مدیر انیستیتوی مطالعات زنان جاکوب وابسته به دانشگاه جورج واشنگتن آمریکاست  . تمرکز مطالعاتی و پژوهشی دکتر وود ، سلامت و بهداشت زنان و مستند کردن نابرابریهای بهداشتی بین زنان و مردان ، نیزمیان زنان کشورها ، نژادها ، اقوام و گروه‌های مختلف اقتصادی - اجتماعی است  .  او این نابرابریها را بازتابی از نابرابری در دسترسی به ثروت ، منزلت و امکانات اجتماعی می‌داند  .  به مناسبت روز جهانی زن ، در گفتگویی با خانم دکتر وود نظر او را درباره گستره و تمرکز رشته تخصصی وی ؛ سلامت و بهداشت زنان ؛ جویا‌شده‌ایم  . دکتر وود بهداشت زنان را یک رشته جامع علمی می‌داند و می‌گوید برخلاف آنچه در ذهن بسیاری از مردم و متخصصین است ، حوزه این علم فراتر از بهداشت باروی و رشته زنان و مامایی است  .  او می‌گوید : « من وقتی راجع به بهداشت زنان حرف می‌زنم ، سلامت یک زن را در تمام دوره زندگی اش در نظر می‌گیرم  .  از رشد داخل رحمی یک جنین مونث تا یک دختر بچه شیرخوار و از نوجوانی دختران تا سالمندیشان  .  اینها همه باید مورد توجه ویژه باشند  .  بهداشت بلوغ و باروی ، حاملگی ، زایمان و تنظیم خانواده بخشی از این علم گسترده است ولی همه آن نیست  .  اگر به‌طور مثال به تغذیه دختران توجه نشود ، نه تنها سلامتی خود آن‌ها بلکه سلامتی نسل آینده هم در معرض خطر است  .  پاپ اسمیر و تست‌های غربالگری برای سرطان پستان ، بیماری‌های آمیزشی و خشونت خانگی ، باید از ابتدای ورود زن به دوره جوانی انجام بشود و همینطور که سن زنان بالاتر میرود ، سرطان رحم و تخمدان ، پوکی استخوان و بیماریهای قلبی اهمیت پیدا می‌کند  .  بر خلاف تصور خیلی‌ها بیماری قلبی ، بیماری مردان نیست و در زنان در سن یائسگی بسیار شایع و خطرناک است و اصلی ترین دلیل مرگ زن‌ها از سنین میانسالی به بعد است  . » نابرابری بهداشتی زنان عبارتی است که نهادهای بهداشتی و متولیان سلامت جامعه برای سنجش پیشرفت و توسعه انسانی کشورها به کار می‌برند  .  به گفته خانم دکتر وود این نابرابری شامل وجوه مختلفی از جمله نابرابری در سرانه بودجه بهداشتی ، دسترسی به خدمات بهداشتی - درمانی ، پژوهش‌های مربوط به بیماریها و برنامه‌های ارتقای سلامت است  . دکتر وود در ادامه می‌گوید که نابرابری باید از چندین زاویه مورد بررسی قرار گیرد ؛ نخست نابرابری بین زنان و مردان یک جامعه در زمینه شاخص‌های گوناگون سلامت و سپس نابرابری بین زنان متعلق به کشورها ، نژادها ، اقوام و طبقات مختلف اقتصادی - اجتماعی  .  دکتر وود با ذکر مثال می‌گوید : « مثلا در مورد بیماری‌های مشترک بین زن و مرد مثل ایدز ، مثل بیماری بیماری قلبی ، پرسش آن است که این بیماریها بین زنها بیشتر است یا مردها  ؟  زنان وقتی مریض می‌شوند ، دسترسیشان به خدمات بهداشتی به اندازه مردها هست یا نه  ؟  پژوهشهای علمی به نیازهای بهداشتی زنان و مردان یک جامعه به صورت مساوی توجه کرده یا نه  ؟  برنامه‌های پیشگیری از بیماری که در جامعه ترویج و پیاده می‌شود ، به عوامل خطری که سلامت زن‌ها را تهدید می‌کند ، توجه کرده یا نه  ؟  مثلا در مورد ایدز زنها به لحاظ بیولوژی دو برابر آسیب پذیرتر از مردها هستند ، آیا بودجه درمانشان نیز دو برابر است  ؟ » به نظر دکتر وود تحلیل اطلاعات و شاخص‌های بهداشتی مختص زنان برای تامین سلامت کل جامعه اهمیت دارد  .  نه فقط به این دلیل که زنها نیمی از جامعه‌اند بلکه به دلیل آن که نیمه مسئول و مراقب رفاه و سلامت نیمه دیگر جامعه نیز هستند  . در پاسخ به پرسش دیگری درباره برجسته ترین جنبه نابرابریهای بهداشتی زنان در جهان چند بیماری مشخص مورد اشاره دکتر سوزان وود قرار گرفت : « بیماری ایدز نشان روشنی از نابرابری بهداشتی در جهان است  .  ایدز ، دیگر به هیچ وجه بیماری مختص مردان همجنسگرا نیست ، بلکه در بسیاری از جوامع بروز و مرگ و میر بیماری در زنها بیشتر از مردهاست ؛ چون پژوهشها دلیل بیمار شدن مردان را مشخص کرد و راههای پیشگیری آن را ارائه داد  .  موضوع بعدی بیماریهای قلبی است ، در مورد ابتلا به این بیماریها زنها و مردها تقریبا برابرند ، اما زنها بیشتر از مردها از بیماری قلبی می‌میرند ، چون حتی تعداد زنهایی که اطلاع دارند باید آسپرین مصرف کنند کمتر از مردهاست ، چون به طرز فاحشی زنهایی که دچار درد قلبی می‌شوند کمتر به اورژانس مراجعه می‌کنند و در اورژانس بسیار کمتر از مردها آنژیوگرافی می‌شوند ، بخشی از این موضوع به دلیل نا آگاهی است و بخش زیادی از آن به سادگی به پوشش بیمه مربوط می‌شود  .  اشتغال زنان کمتر است و بیمه جامعی ندارند  . » دکتر وود اصلی ترین راه ارتقای سلامتی زنان را توانمند‌سازی تحصیلی ، شغلی و اقتصادی و بسیار فراتر از تمرکز برغربالگری و تامین دارو و درمان می‌داند  .  او خشونت علیه زنان را بسیار شایع و نیازمند به همکاری و هماهنگی نیروهای حافظ نظم جامعه ، پلیس و قانونگذاران با سیستم مددکاری و پزشکی و بهداشت جامعه قلمداد کرد  . او گفت :« عوارض جانبی و هزینه رواج خشونت علیه زنان در یک جامعه بسیار بیشتر از هزینه درمان بیماریهای روانی ناشی از آن یا درمان شکستگی دست و پا و دندان و پارگی کبد و طحال و حتی مرگ انسان هاست  .  زیرا می‌باید به تمام این عوارض و آسیبها ، هزینه سنگین تامین سرپناه برای زنان و هزینه سیستم قضایی و اقدامات تادیبی مجرمین و عوارض بیشمار خشونتی که در نسل بعد نهادینه می‌شود هم اضافه شود  . » وی تعهد سیاسی دولتها را در تامین سلامت زنان یک جامعه ، مهم دانست و گفت : « سلامت زنان و ارتقای موقعیت آنان به تنهایی قابل حصول نیست و در گرو تخصیص منابع مالی و انسانی است  . »