به دنبال عینکی برای ذهن – روز یکصد و چهل و هفتم
دارم حرف های مردی را می خوانم به نام «باک مینستر فولر» که بعدها دانستم روزی آلبرت انشتین در جائی، وقتی او را می بیند به او می گوید، «مرد جوان» تو مرا حیرت زده می کنی»
در سال‌های دور دانشگاه در آمریکا ، و مشخصا « آمریکن یونیورسیتی » در همین شهر جایگاه من ، واشنگتن ، کتابی جلوی رویم‌بود در مورد نوآوری‌ها و بداعت هائی که در زمینه فیلم‌سازی در جریان است و راه از کجا آغاز کرده و در جستجوی دست یافتن چیست  .  اما حجم پانصد - ششصد صفحه‌ای این کتاب رغبت گشودن آن را نمی‌داد و گذاشته‌بودم برای سر فرصت ، که ماه‌ها می‌گذشت و به دست نمی‌آمد  .  تا یک شب که آن را می‌گشایم و چشمم به مقدمه‌ای سی چهل صفحه‌ای می‌افتد از کسی که نامش را هم پیشتر نشنیده‌ام ، بر کتابی که نویسنده اش کس دیگری است  .  حالا کتاب مفصل کافی نبود که مقدمه مفصل هم اضافه شد  .  و من سرسری چند سطر آن را می‌خوانم که بهانه‌ای پیدا کنم و نخوانده رهایش کنم  .  اما انگار که دیگر دیر‌شده‌است  .  دارم حرف‌های مردی را می‌خوانم به نام « باک مینستر فولر » که بعدها دانستم روزی آلبرت انشتین در جائی ، وقتی او را می‌بیند به او می‌گوید ، « مرد جوان » تو مرا حیرت زده می‌کنی » و من نیز که سال‌های سال دارم به دنبال عینکی می‌گردم که بر ذهنم گذارم تا دنیا را آنچنان که هست ببینم و هر عینک ایسم و ایست و مرام و مسلک و مذهبی نمره اش با چشم ذهن من جور در نمی‌آید ، ناگهان در می‌یابم که عینک اندازه و نمره ذهنم را یافته‌ام  . می‌خواهم بدوم بیرون و فریاد یافتم یافتم سر دهم که می‌بینم بهتر است از خیر آن بگذرم که « عاقلان » خواهند گفت طرف زده به سرش  . به جای آن و از آن شب می‌دانم که باید آنچه را یافته‌ام با تو در میان گذارم و این یافته صد البته پاسخ سوال‌های من و تو نیست  .  این یافته تنها عینک نمره ذهن است که پیرامونت را بنگری و عاری از عدسی‌های محدب و مقعر تعصب‌های ذهنی ، نژادی ، مرامی ، دینی ، قومی و غیره صورت مسئله را درست نگاه کنی ، حالا پاسخ پیشکشت  . « باک مینستر فولر » اما برایم به صورت نامی در آمد که باید می‌رفتم ببینم کیست ، واین ذهن جوان و پویا از کجا می‌آید  .  و تازه درمی یابم که این ذهن جوان و پویا متعلق به مردی است که در آن روزها 81 ساله‌بود  . نگرش او به دنیا اما نگرشی متفاوت با همه اما در هارمونی و هماهنگی با همه اندیشه‌های انسان دوستانه و زندگی دوستانه است  .  او واژه‌ای را به کار می‌برد که ساخته خود اوست ، واژه « Livingry » که مفهومی است مخالف با « Weaponry » و « Killingry » واژه‌ای که کلیت خدمت به انسان و این سیاره و موجودات آن را با خود دارد که در تضاد است با « اسلحه » و « کشتن » . او در کتاب « کشتی فضائی زمین » می‌گوید ما ساکنان یک کشتی فضائی عظیم هستیم به نام زمین که همراه با سیستمی از ستارگان و کرات دارند ما را به سوئی می‌برند  .  مشکل کار ما این است که ما آن دفترچه راهنمای کار کردن با این ماشین را نیافته ایم و نداریم  . او در زندگی پر باری که تجربه می‌کرد پیوسته با یک سئوال دست و پنجه نرم کرده‌بود و آن که آیا انسان سرانجام بر این سیاره به رستگاری و عافیتی دیرپا خواهد رسید  ؟  و اگر می‌رسد چگونه  ؟ چگونه می‌توان این انسان هراسیده از یکدیگر ، این انسان را که هنوز می‌پندارد آنچنان که مالتوس پنداشت ، که ازدیاد جمعیت و نرخ رشد آن با تصاعد هندسی ، زمین را که نرخ رشد منابع آن با تصاعد حسابیست به کمبود خواهد کشاند و در آخر باید مردم سر هم را بخورند تا از گرسنگی و قحطی نمیرند آسوده خاطر ساخت  ؟  که خیالتان راحت باشد که بر این سیاره ، این منزلگاه ما ، همه چیز برای همه موجود است ، زیادتر از آن هم هست ، و بقای من در گرو از میان برداشتن تو نیست  . « باک مینستر فولر » در ستیز با دانش‌ها خطی و تخصص‌های محدود‌بود و « تنها تخصص » را نه شایسته انسان که فقط در شان حشرات می‌دانست که مثل زنبورهای کارگر یا جنگجو ، یا زاد و ولد فقط باید کار خودشان را بکنند  . او هر انسان را به عنوان یک موجود منفرد ، در ارتباط و جزئی از عالمی می‌دید که در هر لحظه با این انسان بر یکدیگر تاثیری متقابل می‌گذارند و بر حجم ذهنی این عالم هستی می‌افزایند  .  به همین سبب باک مینستر فولر را نمی‌توان در یک حرفه و یک طبقه‌بندی قرار داد که او آرشیتکتی بداعت آفرین ، آینده نگر ، طراح ، مخترع ، مولف و نویسنده و مجموعه‌ای بود از همه این‌ها و فراتر  . او کلماتی مثل بالا و پایین را بر کره چرخنده‌ای که هر لحظه بالا و پایین آن در تغییر است بی‌معنا می‌دانست و واژه « برون » و « درون » را جایگزین آن کرده‌بود که نسبت وضعیت هر موجود را با مرکز زمین معین می‌کرد  . او به انسان و رسالت او بر این صحنه هستی اعتقاد داشت و اساس این عالم هستی را فراتر از خیالات موهوم ، روز فاجعه و روز آخر و این لاطلائات تکرار‌شده‌برای هزاران سال می‌دانست  .