گاردین: چرا رویکرد کانادا دربرابر ایران اشتباه است؟
در حالی که غرب از فرصت پیش آمده برای تعامل با حسن روحانی استفاده می کند، به نظر می رسد کانادا در مسیری متفاوت گام بر می دارد
روزنامه بریتانیائی گاردین در مقاله‌ای به قلم سعید کمالی دهقان تحت عنوان « چرا کانادا در برابر ایران رویکردی اشتباه در پیش گرفته است  ؟ » می‌نویسد در حالی که غرب در مسیر آشتی و تفاهم با ایران گام بر می‌دارد ، اتاوا سیاستی غلط اتخاذ کرده است که به انزوای ایران و رنجش ایرانی‌ها منجر می‌شود  . از زمانی که کانادا روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع کرده است ، اتاوا موضع خود را نسبت به تهران سخت تر کرده و رویکردی شبیه به رویکرد اسرائیل در پیش گرفته است  . در حالی که غرب از فرصت پیش آمده برای تعامل با حسن روحانی رییس جمهوری ایران استفاده می‌کند ، به نظر می‌رسد کانادا در مسیری خلاف جهان غرب گام بر می‌دارد که نه تنها نادیده انگاشتن دعوت جامعه جهانی برای گفتگو با ایران است ، بلکه بی‌توجهی به خواسته ایرانیان ناراضی است که کانادا ادعای حمایت از آنان را می‌کند  . در واقع کانادا با جانب‌داری از تندروهایی چون گروه راستگرایان اسرائیلی ، از واقعیت‌های دنیای حاضر فاصله می‌گیرد  . جان بیرد ، وزیر امور خارجه کانادا ، در سال 2012 ایران را به عنوان « عمده ترین تهدید برای صلح و امنیت جهانی » توصیف کرد و بطور یکجانبه سفارت خود در تهران را بست و دیپلمات‌های ایرانی را از کانادا اخراج کرد  . سال بعد ، آقای روحانی به نیو یورک سفر کرد تا روابط غرب با ایران را بهبود بخشد که از حمایت عمومی در تهران برخوردار‌بود  .  بیرد نسبت به « کلمات مهرآمیز ، لبخند و ظاهر فریبنده‌ای که جایگزین یک رفتار واقعی نیست » هشدار داد  . بعد‌ها ، وقتی ایران و گروه موسوم به 1 + 5 در ژنو به توافقی تاریخی بر سر برنامه هسته‌ای ایران در آذر ماه سال 1392 رسیدند تا بتوانند تهدیدشعله ور شدن آتش جنگی دیگر در خاورمیانه را خاموش کنند ؛ کانادا اما با شک و تردید با آن برخورد کرد  . عمده ترین بهانه کانادا ، نقض حقوق‌بشر در ایران است  .  کارنامه وحشتناک نقض حقوق‌بشر در ایران ، از جمله آمار بالای اعدام‌ها و بازداشت‌های خودسرانه فعالان سیاسی ، به عنوان یک نگرانی عمده کماکان باقی است  . ولی سیاست به انزوا کشاندن ایران از سوی کانادا ، در زمانی که آقای روحانی تحت فشار شدید رقبای تندرو ، اصولگرا و بنیادگرای داخلی است ، تنها می‌تواند به آینده صلح جهان و رفاه ملت ایران آسیب برساند  .  با رد تعامل با ایران ، کانادا همچنین چشمان خود را به روی در خواست‌های مکرر چهره‌های شاخص مخالفان دولت - که معتقدند انتخاب روحانی یک موقعیت بی‌نظیر آفریده - می‌بندد و توجهی به چنین خواسته‌هایی ندارد  . مراسم این هفته حقوق‌بشر در پارلمان کانادا تجسم رویکرد غلط کانادا است  .  یکی از سخنرانان اصلی این برنامه که درباره نقض حقوق‌بشر در ایران‌بود ، مریم رجوی است  .  خانم رجوی رهبر گروه تبعیدی مجاهدین است که تا چندی پیش به عنوان یک گروه تروریستی از سوی آمریکا و بریتانیا محسوب می‌شد  . بسیاری از ناظران ، سازمان مجاهدین را شبیه یک گروه فرقه‌ای می‌دانند که بارها از سوی سازمان ملل متحد به خاطر بدرفتاری حتی با اعضای خودش ، مورد انتقاد قرار گرفته است  . بر اساس گزارش‌ها ، حضور مجاهدین در برنامه حقوق بشری پارلمان کانادا باعث انصراف احمد شهید ، بازرس ویژه سازمان ملل متحد درباره وضعیت حقوق‌بشر از شرکت در این مراسم‌شده‌است  . به گفته گلناز اسفندیاری ، روزنامه نگار ، « اگر می‌خواهید وضعیت حقوق‌بشر در ایران بهبود یابد ، رهبر مجاهدین را دعوت نکنید  .  مجاهدین گروهی است که متهم به نقض شدید حقوق‌بشر در ایران است  .  مجاهدین که در جنگ 8 ساله بین ایران و عراق در دهه 1980 با حمایت از صدام حسین ، رهبر پیشین عراق ، به نفع عراقی‌ها علیه هموطنان ایرانی شان جنگیدند ، هنوز در ایران به شدت نامحبوب هستند  . » در اوایل سال جاری ، الدر ممدوف به جزئیات شیوه مجاهدین - که با استفاده از حقوق‌بشر به مثابه انگیزه و هدفشان به توضیح پیچیدگی‌های سیاست‌های داخلی ایران به خارجیان می‌پردازند - پرداخت تا نشان دهد چگونه مجاهدین با چنین روشی در پی خدشه وارد کردن بر روند مذاکرات بین ایران و گروه 1 + 5 هستند  . به نظر می‌رسد کانادا ، همان اشتباهی را مرتکب می‌شود که آمریکا و اروپا برای دهه‌ها به منظور آگاهی از اوضاع داخل ایران ، با اتکا به گروههای تندرویی چون مجاهدین یا برخی گروه‌های سلطنت‌طلب ، مرتکب شدند  . علاوه بر این ، کانادا اغلب ایران را به بهانه دفاع از فعالان حقوق‌بشر و چهره‌های مخالفی که در ایران زندانی هستند ، سرزنش می‌کند  .  ولی وقتی همان شخصیت‌ها از جمله 50 نفر از زندانیان سیاسی به تحریم‌های فلج‌کننده اقتصادی که به زندگی روزانه مردم ایران آسیب می‌رساند اعتراض کردند و از باراک اوباما ( رییس جمهوری آمریکا ) خواشتند از آخرین فرصت موجود برای گفتگو با تهران تحت رهبری روحانی به مذاکره بپردازد ، گوشهایش را بست و این درخواست ناراضیان ایرانی را ناشنیده گرفت  . به جای چنین سیاستی ، کانادا باید به نداهای منطقی تری همچون نظرات جان ماندی ، سفیر پیشین کانادا در ایران ، توجه کند که گفته است اقدام کشور متبوعش در قطع رابطه با تهران اشتباه بوده است  . بگذارید روشن بگویم هیچ کسی منکر نقض شنیع حقوق‌بشر در ایران یا چالش‌های پیش رو در یافتن راه حلی جامع و نهایی برای توافق بر سر برنامه هسته‌ای با ایران نیست ، ولی حقوق‌بشر در ایران فقط می‌تواند از راه گفتگو بهبود یابد  . به همین دلیل است که سفر اخیر کاترین اشتون ، سرپرست سیاست خارجی اتحادیه اروپا ، به ایران و دیدار با تنی چند از رهبران فعالان حقوق زن ، بسیار موثرتر از بسیاری از اعلامیه‌های کانادا در حمایت از وضعیت حقوق‌بشر در ایران بوده است  . کانادا و ایران از زمان وقوع انقلاب اسلامی روابط سردی داشتند  .  این رابطه در سال 2003 در پی مرگ مشکوک زهرا کاظمی ، عکاس - خبرنگار کانادایی ایرانی تبار در زندان اوین ایران به وخامت گرایید  . اگر کانادا واقعا نگران وضعیت حقوق‌بشر در ایران است و بهبود شرایط زندگی شهروندان ایرانی ، از جمله آنهایی که تحت پیگیرد در کشور قرار گرفته‌اند ، است باید در سیاست خود در برابر ایران بازنگری کند  .  در حال حاضر ، کانادا در رویکرد با ایران در مسیر اشتباه گام بر می‌دارد  .