توافق ایران، فاجعه‌ای برای داعش
فدریکا موگرینی در مقاله ای در گاردین نوشت که دیپلماتها پس از دهه‌ها تنش و بی‌اعتمادی و بیست و دو ماه مذاکرات فشرده، دشوار، فوق‌العاده فنی و سیاسی سرانجام به نتیجه رسیدند و او باور دارد که واقعا فصل نویی در حال گشایش است.
« همیشه غیرممکن به نظر می‌رسد تا این که به انجام برسد »؛ وقتی بیست و سوم تیر ماه هفت کشور دور میز مذاکرات در وین ، تحت هدایت اتحادیه اروپا ، به توافقی بر سر برنامه هسته‌ای ایران رسیدند این واژه‌های مردی که غیرممکن را ممکن کرد - نلسون ماندلا - در ذهن من طنین‌انداز شد  . پس از دهه‌ها تنش و بی‌اعتمادی ، دوازده سال ترس و امید و بیست و دو ماه مذاکرات فشرده ، دشوار ، فوق‌العاده فنی و سیاسی سرانجام به نتیجه رسیدیم  .  آیا ایران برگی جدید در روابط ایران با بقیه کشورهای جهان خواهد‌بود  ؟  مفسران نظرات متفاوتی دارند و بحث‌ها همچنان ادامه دارد  .  من دلایل این بدبینی را درک می‌کنم  .  اما باور دارم که واقعا فصل نویی در حال گشایش است  . تغییر در یک شب رخ نخواهد داد و ممکن است طی چند ماه آتی هم رخ ندهد  .  تغییر زمان می‌برد  .  تغییر عزم سیاسی قوی ، بینش ، و کار بسیار سخت می‌طلبد  .  تغییر شجاعت می‌خواهد و حتی بی‌پروایی - دقیقا همان عناصری که رسیدن به یک توافق‌طلب می‌کند  .  ولی نتیجه داد  .  ما باید اطمینان داشته باشیم که عزم قوی مشابهی مبتنی بر همکاری به جای رو در رویی می‌تواند یک چارچوب منطقه‌ای متفاوت پدید آورد  . تصاویر دلگرم‌کننده جوانان در حال شادی در خیابان‌های ایران دلایل خوبی برای امیدواری است ؛ ما سرازیر شدن شادی همراه با انتظاراتی برای یک فردای بهتر را به چشم دیدیم  .  این توافق همچنین یک سرمایه‌گذاری در نسل‌هایی است که آینده‌ای متفاوت را جشن می‌گیرند  . ما از سطحی از تشویش و اضطراب در منطقه آگاهیم  .  اما اگر مذاکرات این همه زمان برد ، اگر مذاکرات چنین سخت‌بود ، دقیقا به خاطر این‌بود که ما یک توافق قوی می‌خواستیم - توافقی که زیر هر گونه موشکافی در هر کجا و طی زمان بتواند معتبر باشد  . من شخصا شاهد تعهد مذاکره‌کنندگان ایرانی تحت رهبری محمدجواد ظریف ، وزیر امور خارجه ایران ، و تعهد تمام مذاکره‌کنندگان شش قدرت جهان‌بودم  .  گمانه‌زنی‌های بسیاری درباره « داغ بودن » بعضی از جلسات در وین انجام گرفت  .  وقتی مسائل چنین با اهمیت هستند چیزی غیر از این انتظار نمی‌رود  .  با این اوصاف همه می‌خواستیم مذاکرات در نهایت احترام متقابل و به روشنی انجام بگیرد ؛ و حقیقتا چنین‌بود  . همیشه باید به خاطر داشته باشیم که نقطه آغاز مذاکرات ، بی‌اعتمادی میان ایران و جامعه بین‌المللی‌بود  .  در آخر ، ما به توافقی دست یافتیم که نه بر اعتماد که بر تعهدات دقیق و معین ، شفافیت و تایید بنا گذاشته‌شده‌است  . هدف مذاکرات ، رفع نگرانی‌ها از برنامه هسته‌ای ایران و موافقت بر سر تضمین‌های بلند مدتی‌بود که ماهیت صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای ایران را تایید کند  .  خواست ایران برای برخورداری از یک برنامه هسته‌ای غیرنظامی با این اطمینان که « تحت هیچ شرایطی » در پی دستیابی به بمب اتم نخواهد‌بود کاملا به رسمیت شناخته شد  .  لغو تحریم‌ها قدم به قدم با اجرای اقدامات مرتبط هسته‌ای از سوی ایران همراه خواهد‌بود  .  این توافق طوری تنظیم‌شده‌است تا از پس چالش زمان بربیاید ، توافقی خوب که جایی برای تعبیر و تردید نگذاشته است  .  توافقی که حین اجرا به ما امکان می‌دهد اعتمادسازی کرده و یک رابطه جدید را بنا کنیم  . در مرحله بعدی ، ماموریت من هماهنگ کردن کمیسیون مشترک اجرای توافق است  .  این دلیل اصلی سفرم به ایران دقیقا دو هفته پس از امضای توافق است  .  اما تنها این نیست  .  ما اینک وظیفه داریم از دستاورد تاریخی وین گامی فراتر بگذاریم  . توافق وین به ما می‌گوید که اگر همکاری را بر رو در رویی ترجیح بدهیم همه از آن بهره خواهیم برد  .  این که از این فرصت نهایت استفاده را ببریم کاملا بر عهده ما است  .  اما اگر سخت برایش تلاش نکنیم هیچ اتفاق خوبی رخ نخواهد داد  .  ما اروپایی‌ها سنت دیرینی از روابط فرهنگی و اقتصادی با ایران داریم  .  پیش از آغاز تحریم‌ها در سال دو هزار و پنج همکاری بین ما در بسیاری حوزه‌ها از انرژی تا تجارت گسترده‌بود  .  اما منافع مشترک ما بسیار فراتر از اقتصاد است  . هفته گذشته وزیران امور خارجه اتحادیه اروپا به من ماموریت دادند تا به دنبال توافق وین « راه‌های پیش روی اروپا برای ترویج فعالانه چارچوب یک همکاری منطقه‌ای فراگیرتر » را جستجو کنم  .  داعش در حال گسترش یک ایدئولوژی شرارت بار آخر زمانی در خاورمیانه و فراسوی آن است  .  برای داعش هیچ چیزی نگران‌کننده تر از همکاری میان « غرب » و جهان اسلام نیست زیرا گفتمان برخورد تمدن‌ها را که سعی در احیا آن دارد به چالش می‌کشد  .  اتحاد تمدن‌ها قوی‌ترین سلاح ما در جنگ علیه ترور است  . اما این تنها مربوط به داعش نیست  .  تمام خاورمیانه در آشوب فرو رفته است  .  فرقه‌گرایی در اوج است  .  ما باید روندهای سیاسی برای پایان دادن به جنگ‌ها را آغاز کنیم  .  ما باید تمام قدرت‌های منطقه‌ای را برای متوقف کردن قتل عام مردم به میز مذاکره بازگردانیم  .  همکاری بین ایران ، همسایگانش و تمام جامعه جهانی می‌تواند امکانات کم نظیری را برای صلح در منطقه از سوریه تا یمن و عراق به روی ما بگشاید  . آن‌ها که مردد هستند خواهند گفت چنین چیزی بسیار بعید یا غیرممکن است  .  بدبین‌ها نسبت به خطرات هشدار خواهند داد  .  مذاکرات در وین نشان داد اگر عزم سیاسی برای چیرگی بر مشکلات وجود داشته باشد هیچ معضل پیچیده‌ای نیست که نتوان آن را حل کرد  .  سفر به ایران برای من یک انتخاب آشکار است ؛ سال‌ها مذاکرات به پایان رسید اما کار مشترک ما قطعا تمام‌نشده‌است  .  « همیشه غیر ممکن به نظر می‌رسد تا این که به انجام برسد  . »