گزارش: بازگشايی مدارس در برخی مناطق ليبی
آموزش در اين مدارس متفاوت از نظام آموزشی تحت حکومت معمر قذافی، رهبر ليبی است و به برجسته کردن او و عملکردهايش نميپردازد که اين خود جنبه اصلی آموزش در بنغازی است
همزمان با پایان سال تحصیلی 2010 - 2011 در اکثر مناطق جهان ، یکی از دبستانهای مصراته ، شهر تحت کنترل مخالفان دولت قذافی در لیبی برای آموزش علوم پایه با 1080 دانش آموز مقطع ابتدایی ، پس از 5 ماه بازگشایی شد  . مراسم سرود خوانی در محوطه دبستان برای دانش آموزان یاد آور این واقعیت است که کشورشان در یک بحران سیاسی به سر می‌برد  . اما با وجود همه تهدیداتی که از سوی قذافی و طرفدارانش صورت می‌گیرد ، مدرسه جایی است تا کودکان در کنار یکدیگر ، چند ساعتی ، هیاهو و خشونتهای جاری را از یاد ببرند  . چنانچه نسرین فرهت ، یکی از آموزگاران دبستان می‌گوید : « به خاطر وضعیت لیبی ، و بخصوص مصراته ، آموزش دانش آموزان حدود سه ماه با وقفه رو به رو بوده است  .  بنابراین ما تصمیم گرفتیم مدرسه را بازکنیم تا مسیر توجه دانش آموزان را از شرایط بدی که در حال حاضر با آن مواجه هستند ، مثل جنگ و وحشت و ترور ، تغییر بدیم » نسرین فرهت یکی از 80 نفری است که برای تدریس در این دبستان داوطلب شده‌اند  . در حال حاضر زبان عربی ، حساب ، انگلیسی و هنر در مدرسه تدریس می‌شود و دانش آموزان خوشحال به نظر می‌رسند  . از زمان آغاز اعتراضات ضد دولتی کلیه مدارس ، دانشگاهها و مراکز آموزشی در شرق لیبی تعطیل بوده است و شورای ملی انتقالی اپوزیسیون مایل است به نشانه عادی شدن وضعیت زندگی مردم ، و برای تغییر مسیر تفکر جوانان ، نهادهای آموزشی را باز کند  . اما بازگشایی نهادهای آموزشی تنها یک روی سکه است ، روی دیگر سکه ، بازگشت آموزگاران فراری ، جلب رضایت والدین برای فرستادن کودکانشان به مدرسه ، و بازآموزی آموزگاران و ایجاد تحول فکری در میان آنان در راستای تشویق دانش آموزان به آزاد اندیشی است  . در واقع کودکان لیبیایی از شورش‌های ضد دولتی در آن کشور بی‌آسیب نمانده‌اند  .  الیزابت اروت ، خبرنگار صدای آمریکا ، به تازگی در پناهگاه شورشیان در شهر بنغازی در لیبی بوده و می‌گوید آموزش تعداد زیادی از کودکان مختل‌شده‌است ، با این حال بعضی والدین به این امر توجهی ندارند  . در چند هفته ی اخیر تعداد کمی از مدارس در شهر بنغازی مجددا باز‌شده‌است  .  اما ساعات کار آن‌ها محدود بوده ، تعداد معلمان اندک است و بدلیل ناآرامی‌ها بسیاری از والدین کوکان خود را به دلیل هراس از تیراندازی به این مدارس نمی‌فرستند  . حسین الاوامی از دوران بازنشستگی خود بازگشته تا به مدرسه‌ای در بنغازی کمک کند  .  آموزگاران در این شهر امیدوارند با فعالیت خود محیطی به دور از جنگ و ناآرامی برای کودکان ایجاد کنند  .  با وجود حجم کم تدریس ، آموزش در این مدارس متفاوت از نظام آموزشی تحت حکومت معمر قذافی ، رهبر لیبی است و به برجسته کردن او و عملکردهایش نمیپردازد که این خود جنبه اصلی آموزش در بنغازی است  . یاسر ده ساله کلاس درسش قبل از ناآرامی‌ها را به یاد می‌آورد  .  او می‌گوید : « یادم میاد ما خیلی زیاد علوم اجتماعی می‌خوندیم  .  اما درباره مسکن و خانه‌سازی چیز زیادی یاد نمی‌گرفتیم  . » دانش آموز دیگری از دوران دبیرستان می‌گوید ، دورانی که بیانیه‌های معمر قذافی با اجبار تدریس می‌شد : « بعضی از چیزهایی که ما باید یاد می‌گرفتیم ، اگر به یکی خارج از لیبی بگویید به شما می‌خندد ، فکر می‌کند دیوانه هستید  .  ما باید چیزهایی را یاد می‌گرفتیم که بر ضد طرز تفکر یک انسان معمولی‌بود  . » یاسر که بر روی تاب نشسته‌بود سرش را به نشانه موافقت تکان می‌دهد  .  او می‌گوید دوست دارد ریاضی یاد بگیرد  .