طرفداران آئین «وودو» برای اجرای یک مراسم مناجات عمومی برای نجات هائیتی ازمصائب به خیابان ها آمدند
زمين لرزه دوازدهم ماه ژانويه هائيتی که بيش از ٢٣٠ هزار نفر را کشت اگرچه باعث افزايش اعتقادات مذهبی مردم این کشورشده است اما در عين حال اختلاف مذهبی بين پيروان کاتوليک، پرتستان و آئین «وودو» را نیزشعله ور ساخته است
ازسال 2003 و از هنگامی که دولت هائیتی آئین « وودو » را به عنوان یک مذهب رسمی نمی‌شناسد ، پیروان این آئین درهائیتی ، اکثرا مراسم مذهبی خود را به صورت خصوصی و در منازل برگزار می‌کنند  .  اما روز یکشنبه صدها نفر از پیروان وودو به منظور ادای احترام به قربانیان زمین لرزه مهلک و ویرانگر اخیر در این کشور با خواندن دعای مخصوص ، مناجات ونواختن « تومبا » در یک مراسم عمومی شرکت کردند  . این جمعیت که با لباس‌های سفید و بازوبند مشکی ، از مرکز شهر « پورتو پرنس » پایتخت هائیتی به سوی ساحل راهپیمایی کردند ، در آن جا با اجرای مراسم ویژه « وودو » از ارواح درگذشتگان خود خواستند که پس از تطهیر خود با آب اقیانوس در بدن‌های تازه‌ای حلول و به تناسخ بقای خود ادامه دهند  . ژان کلود بیزل ، رهبرروحانی آئین « وودو » می‌گوید : « هائیتی بدون ما وجود نخواهد داشت  .  آئیین وودو تنها راه حقیقت و رستگاری مردم هائیتی است  . » او افزود :« مردم باید متحد شوند تا به کمک این آئین هائیتی را نجات دهند  . » زمین لرزه دوازدهم ماه ژانویه هائیتی که بیش از 230 هزار نفر را کشت اگرچه باعث افزایش اعتقادات مذهبی مردم هائیتی شد ، ولی در عین حال اختلاف مذهبی بین پیروان کاتولیک ، پرتستان و « وودو » را شعله ور ساخته است ، که یکی از عوامل آن را می‌توان ناشی از کمک‌هایی دانست که عمدتا از سوی گروه‌های مسیحی ارسال می‌شوند  . مراسم مشابهی در ماه گذشته از سوی پیروان وودو در سواحل فقیر نشین هائیتی برگزار شد که با حمله گروه‌های مخالف و پرتاب پاره سنگ بسوی شرکت‌کنندگان متوقف شد  . برگزارکنندگان این مراسم بمنظورجلب پیروان جدید این بار دست به تدابیر جدیدی از جمله تبلیغات رادیوئی زده‌اند  .  این مراسم این بار تحت نظارت و حفاظت پلیس بدون بروز هرگونه خشونتی برگزار شد  . بسیاری از مردم هائیتی خود را پیرو مسیحیت و آئین وودو میدانند ، که ریشه در مذاهب اولیه آفریقائی دارد  .  « وودو » آمیزه‌ای است از آیین‌ها ، مذهب ، خرافه و باورهای مردمی به سحر و جادوکه درنواحی آفریقای غربی رواج داشته است  .  این آئین یا مذهب دربرخی از کشورهای آمریکای جنوبی و مرکزی از جمله هائیتی که قسمتی از جزایر آنتیل بزرگ محسوب می‌شود و درشمال دریای کارائیب قرار گرفته رواج دارد  .  بیش از 9٥ درصد از جمعیت موجود در کشورهائیتی را آفریقایی تبارها تشکیل می‌دهند  . در قرن شانزدهم میلادی و در دوران اشغالگری فرانسه حجم عظیمی از سیاهان مناطق غرب آفریقا به صورت برده به جزیره هائیتی آورده شدند  .  درفاصله زمانی بین سال‌های 1664 و 1830 میلادی نزدیک به یک میلیون و 6٥0 هزار آفریقایی به هائیتی آورده شدند که بیشتر آن‌ها از اهالی کشور « بنین » پیشین و « داهومی » امروز در جنوب غربی آفریقا در شمال خلیج « گینه » بوده‌اند  .  مردمی که اکثر آن‌ها را سیاه پوستان بت پرست تشکیل می‌دادند و مذهب آنان بن مایه اصلی ایجاد دین و آئین « وودو » بوده است  .  درآن دوران در سراسر غرب آفریقا مردم به « الهه مهتر » یا « نیروی مقدس » باورداشتند  . به باوراین مردم الهه‌های کوچک و بزرگ فراوانی تحت پوشش این الهه قدرتمند و خدای خدایان وجود دارند  .  بسیاری از الهه‌های آفریقایی به ویژه الهه‌های فرعی و کوچکتر و محلی به باوربردگانی که به هائیتی آورده شدند در طول راه و در عبوراز اقیانوس اطلس از بین رفتند  .  اما « پترو » الهه فرعی که از این دین آفریقایی نشات گرفته به کرانه‌های هائیتی می‌رسد و تبدیل به پایه‌هایی می‌شود که آئین وودوی کنونی در هائیتی از آن نشات گرفته است  . بعدها مالکان مزارع در هائیتی تلاش کردند که دین کاتولیک را به برده‌های آفریقایی بقبولانند و بنابراین مولفه‌هایی از دین کاتولیک با « وودو » آمیخته شد  .