صحرای برهوت آفریقا، منبع سرسبزی پایدار جنگل های آمازون
صحرای آفریقا بزرگترین بیابان دنیا، و جنگل های آمازون متراکم ترین منطقه جنگلی در جهان، توسط جریانی از گرد و غبار که سراسر اقیانوس اطلس را طی می کند، با هم در ارتباط هستند.
صحرای آفریقا ، بزرگ‌ترین منطقه بی‌آب و علف در دنیا ، ضامن تداوم حیات در مکانی نامنتظر است ، در جنگل‌های بارانی آمازون در آمریکای جنوبی که بزرگ‌ترین و فشرده ترین منطقه جنگلی در جهان است  . گزارشی که در نشریه « نامه پژوهش‌های ژئوفیزیکی » منتشر‌شده‌است ، نشان می‌دهد هر سال جریانی از گرد و غبار سراسر اقیانوس اطلس را از شرق به غرب طی می‌کند ، تا به خاک‌های آمازون که بر اثر باران‌های تند و سیلاب فسفر خود را از دست داده‌اند ، فسفر برساند  . جریان‌های عظیم پر مانند گرد و غبار ناشی از توفان یکی از مشخص ترین ویژگی‌های جوی است که در تصویرهای ماهواره‌ای به‌خوبی دیده می‌‌شود  .  جوزف پراسپرو دانشمند علوم جوی از دانشگاه میامی که سال‌ها در این باره تحقیق کرده می‌گوید ، « اینها خیلی شبیه ابر هستند » . او که نخستین بار در سال‌های 1970 میلادی به این مجموعه عظیم گرد و غبار ، و عبور آن از اقیانوس اطلس پی برد ، می‌گوید « اندازه‌گیری میزان آن کار دشواری است ، اما مقدارش خیلی زیاد است  .  به طوری که وقتی در تابستان در باربادوس یا حتی در اینجا در میامی باران می‌آید ، ته سطل ، واقعا یک لایه گل جمع می‌شود » درست است که این میزان خاک ، کیفیت هوا را پائین می‌آورد ، اما فایده‌هایی هم دارد  . دانشمندان با استفاده از ماهواره توانسته‌اند گرد و غبار صحرا و عبور آن از اقیانوس اطلس را ردگیری کنند  . این پژوهش‌ها نشان داده است که در مدت هفت سال ، بطور متوسط هرسال 28 هزار تن خاک به منطقه جنگلی آمازون در آمریکای جنوبی منتقل‌شده‌است  .  این خاک دارای 22 هزار تن فسفر بوده ، که عامل غذایی حیاتی در رشد گیاهان و ماده اصلی کودهای تجارتی است  . هونگ بین یو ، دانشمند علوم جوی از دانشگاه مریلند می‌گوید « خاک‌های صحرای آفریقا نقشی اساسی در جلوگیری از کمبود فسفر در حوزه آمازون دارد » . به گفته او ، در گذشته نیز پژوهش‌ها نشان داده‌اند که گرد و غبار از آسیا توانسته است در طی هزاره‌ها به پایدار ماندن جنگل‌های هاوایی یاری کند ، و در پژوهش‌های دیگر نیز معلوم‌شده‌که ذرات آلاینده هوا در آسیا با عبور از اقیانوس آرام آسمان ایالات متحد را ابری کرده‌اند  . همه این‌ها نشان می‌دهد که در سیاره کوچک ما همه چیز بیش از آن چه تصور می‌کنیم در هم پیوسته و به هم مرتبط هستند  .