پایان پرسروصدای بیست و هشمین جشنواره سینمایی فجر
روزنامه کینهان چاپ تهران بیست و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم فجر را «علیرغم برخورداری از نکات مثبت و درخور تقدیر دارای حواشی تیره و تار» خواند. حواشی که بنا برنوشته این روزنامه «برجستگی های این جشنواره را تحت تاثیر قرار داده است
جشنواره سینمایی فجر که امسال با وجود تحریم فیلمسازانی چون « کن لوچ » و نامه سرگشاده سینماگران ایرانی که به جهت مسائل امنیتی از امضای نام خود در آن خودداری کرده‌اند به سینماگران جهان در اعتراض به عملکردهای جمهوری اسلامی درمقابل مخالفان رژیم همراه‌بود ، روز چهاردهم بهمن ماه ضمن مراسمی در برج میلاد تهران پایان یافت  . بنا برگزارش‌های رسیده از خبرگزاری‌های مختلف ، در مراسم پایانی این جشنواره به خبرنگاران و عکاسان به بهانه ازدحام بیش از اندازه تماشاگران ، اجازه ورود به سالن محل برگزاری این مراسم داده نشد  .  بنا بر گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران ، « ایسنا »، مهدی مسعود شاهی ، دبیر جشنواره فجر به خبرنگارانی که پشت درهای بسته اجتماع کرده‌بودند گفت :« تعداد زیاد جمعیت در داخل سالن و هجوم آنان باعث شکسته شدن در‌شده‌است  . » مسعود شاهی درپاسخ به این سئوال که چرا برای خبرنگاران جای مخصوصی در این سالن تعیین‌نشده‌است گفت : « این نشان‌دهنده استقبال مردم از جشنواره فیلم فجر است  .  البته ما جای مخصوص خبرنگاران را از قبل تعیین کرده‌بودیم اما مردم با هجوم خود این جاها را گرفتند و از آنجایی که این مردم به هرجهت مهمان ما هستند ما بایستی پذیرای آنان هم باشیم  ! » امسال تندیس « سیمرغ بلورین » که جایزه اول جشنواره فیلم فجر محسوب می‌شود به فیلم « به رنگ ارغوان » محصول سال 2004 اهدا شد که در طول سال‌های گذشته در توقیف بوده است  !  این فیلم باگهان به صورت غیرمنتظره‌ای از سوی جواد شمقدری معاون سینمایی وزارت ارشاد جمهوری اسلامی اجازه نمایش در جشنواره را به دست آورد  . پنج سال پیش ، فیلم " به رنگ ارغوان " از جدول برنامه‌های جشنواره فیلم فجر سال 83 حذف شد ، که گفته می‌شد این کار به درخواست وزارت اطلاعات بوده است  .  هم زمان با انتشار شایعاتی مبنی برتوقیف این فیلم ، ابراهیم حاتمی کیا ، کارگردان فیلم به محمد یونسی ، وزیر اطلاعات وقت نامه‌ای نوشت و شهادت داد که به اختیار خودش فیلم را از جشنواره فیلم فجر خارج کرده است  .  آقای حاتمی کیا در بخشی از این نامه نوشت : " می‌دانم شما نیز همچون من از اینکه حاصل یکسال زحمت اهالی هنر در دولت هنردوست خاتمی چنین سرنوشتی پیدا کرده است ، متاسف هستید » .  او در این نامه نوشته‌بود که انتظار روزی را خواهد کشید که فیلم در « فضایی صرفا فرهنگی » اکران عمومی شود  . داستان فیلم « به رنگ ارغوان » که در دوره نخست جمهوری محمود احمدی نژاد و وزارت محمد حسین صفار هرندی نتوانست اجازه نمایش بگیرد ، ماجرای زنی به نام « شفق » - یکی از عوامل گروه‌های سیاسی که اوائل انقلاب با مخالفت با رژیم اسلامی از کشور گریخته‌اند است که تصمیم می‌گیرد پس از سال‌های برای دیدار از دخترش « ارغوان » به صورت مخفیانه به ایران بازگردد  .  یکی از مامورین مخفی امنیتی برای به دام انداختن « شفق » به عنوان دانشجو وارد دانشکده می‌شود تا از طریق ایحاد ارتباط با « ارغوان » مادر او را دستگیر کند اما رابطه عاطفی بین او و ارغوان بوجود می‌آید  . سیاست‌های تازه معاون سینمایی جدید وزارت ارشاد اسلامی در رابطه با نمایش فیلم‌هایی که در دوره‌های قبلی توقیف شده‌بودند و هم چنین اجازه نمایش به فیلم‌هایی که احتمال می‌رفت در مروری دوباره دچار ممیزی و سانسور شوند از سوی عده‌ای از نویسندگان و چهره‌های اصول گرا به ویژه حامیان احمدی نژاد مورد انتقاد شدید قرار گرفت  . شب گذشته ، محمود احمدی نژاد که برای تماشای فیلم « ملک سلیمان » ساخته شهریار بحرانی به سالن وزارت ارشاد در میدان بهارستان رفته‌بود درپاسخ به این سئوال که نظرتان درباره فیلم « به رنگ ارغوان » چیست به خبرنگاران گفت :« کار آقای حاتمی کیا واقعا قوی‌بود  !  اگرچه برخی از قسمت‌های این فیلم بایستی اصلاح شود اما فیلم به رنگ ارغوان در مجموع فیلمی قوی و خوب از نوع انتقادی‌بود  . » ا احمدی نژاد در رابطه با صدور مجوزها برای اکران فیلم‌های توقیف‌شده‌دیگر گفت : « نظام جمهوری اسلامی ایران از چند فیلم نمی‌ترسد  .  پایه‌های نظام خیلی محکم تر از این حرف هاست که با اکران چند فیلم متزلزل شود  . » درهمین گفتگو احمدی نژاد توقیف چند ساله به رنگ ارغوان را « سلیقه‌ای عمل کردن » خواند و با یادآوری به این مطلب که باید « به جامعه اجازه رشد داد » افزود : ساخت این‌گونه فیلم‌ها هیچگونه مشکلی ندارد  ! » او گفت :« مثلا اگردرفیلمی از بنده انتقادی صورت بگیرد نباید آن را توقیف کنیم  .  بلکه باید به جامعه اجازه رشد بدهیم  .  اگر خواستار انجام کار فرهنگی قوی در دنیا هستیم باید در طول سا ل حدود ٥00 فیلم بسازیم  . » اما در حال حاضر سالیانه ٥0 فیلم بیشتر در داخل ایران تولید نمی‌شود  .  فیلم‌هایی که نیمی از آن‌ها هیچگونه حرفی برای گفتن ندارند و نیم باقی مانده که درصد قابل‌توجهی را تشکیل می‌دهد فیلم‌های « خنثی » هستند و در نهایت حدود 10 فیلم باقی می‌ماند که نیمی از آن‌ها حق اکران پیدا نمی‌کنند  . احمدی نژاد در سخنان خود گفت :« باید به کارگردانان و نویسندگان گفت که به سمت منفی بافی نروند و به‌طور کلی برای انقلاب و مردم فیلم بسازند  . » سخنان محمود احمدی نژاد موجب ایجاد عکس العمل‌هایی در جوامع تندروی رژیم اسلامی شد و روزنامه کیهان از تمجید فیلم « به رنگ ارغوان » ساخته حاتمی کیا توسط رئیس جمهور به شدت انتقاد کرد :« فیلم مورد تمجید رئیس جمهور بنای نقد منصفانه را ندارد و غرض ورزی تا به آن جا در آن به چشم می‌خورد که حتی دولت اصلاحات نیز از اکران آن ممانعت به عمل آورد  .  بنابراین جای تعجب است که چگونه رئیس جمهور ، فیلمی را که تصویری سیاه از سربازان گمنام و بی‌ادعاای امام زمان ( عج ) را ارائه می‌دهد و همه ارزش‌های نهفته در سیستم اطلاعاتی ما را مخدوش می‌کند ، « فیلمی قوی و خوب از نوع انتقادی » خوانده است  .  ثانیا لازم است مرز میان انتقاد وتخریب و مرز میان انصاف و غرض ورزی نیز درک شود تا چنین اظهار نظرهایی که با سیاست‌های کلی نظام جمهوری اسلامی مغایر است صورت نگیرد  .  رابعا ، همین تناقض در مواضع انقلابی ریاست محترم جمهور پیرامون انرژی هسته‌ای و سیاست خارجی با مواضع فرهنگی ایشان بارز است و چه بسا و احتمالا این نگاه فرهنگی ایشان که جنسی متفاوت با رویکردهای انقلابی رئیس جمهور دارد را باید در نگرش نامطلوبی جستجو کرد که آقای مشایی « رئیس کمیسیون فرهنگی دولت » خواهان ترویج آن است  .  » درپایان این مقاله روزنامه کیهان می‌نویسد :« امیدواریم آقای احمدی نژاد متوجه چنین تنافض و تعارضی بشوند و ارزش‌های انقلابی که در عمل‌کرد سیاست خارجی ایشان نمود داشته ودارد را به حیطه‌های فرهنگی و سیاست داخلی نیز گسترش دهند و اجازه ندهند که چنین تناقضاتی ناگهان راه به مسیر یک التفاظ فرهنگی ببرد  . » پیش از این روزنامه کیهان در بخش یادداشت‌های روزانه جشنواره سینمایی فجر از نمایش فیلم‌هایی چون به رنگ ارغوان ، زمهریر و تسویه حساب انتقاد کرده‌بود و ساختن این فیلم‌ها را عقب گردی برای فیلمسازان سازنده آن‌ها دانست  .  این روزنامه هم چنین بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر را « علیرغم برخورداری از نکات مثبت و درخور تقدیر دارای حواشی تیره و تار » خواند  .  حواشی که بنا برنوشته این روزنامه « برجستگی‌های این جشنواره را تحت تاثیر قرار داده است  . » بیست و هشتمین دوره برگزاری جشنواره سینمایی فجر روز چهارم بهمن ماه در تهران و چند شهر دیگر با سروصدا و اعتراض آغاز شد  .  بسیاری از فیلمسازان خارجی که به این جشنواره دعوت شده‌بودند به خاطر وقایع سیاسی اخیر در ایران ، رفتار ناهمگون ضد حقوق بشری رژیم اسلامی ، اعدام‌های بی‌مورد و برخورد‌های خشونت‌آمیز حکومت با معترضان به نتیجه انتخابات ، این جشنواره را تحریم کردند  .  بعضی فیلمسازان و بازیگران ایرانی ز جمله عزت الله انتظامی و اصغر فرهادی و فرهاد توحیدی از شرکت در بخش داوری سرباز زدند و برخی نیز نخواستند فیلم‌های خود را در جشنواره امسال شرکت دهند  . علیرغم جشنواره‌های بین‌المللی که هیئت داوران آن از پیش از آغاز جشنواره مشخص می‌شوند ، دبیر جشنواره فجر در آغاز کار اعلام کرد که نام هیئت داوران پس از پایان جشنواره اعلام خواهد شد  .  نهایتا در چهارمین روز برگزاری جشنواره فیلم فجر اسامی داوران که اغلب آن‌ها را چهره‌های فرهنگی کم تر شناخته‌شده‌تشکیل می‌دادند اعلام شد  .