یادی از شادروان تقی روحانی گوینده بزرگ رادیو
انوشیروان کنگرلو: روحانی روزی به من گفت تو گوینده خوبی خواهی شد، به شرط آن که از کسی تقلید نکنی و خودت باشی
من خاطرات زیادی از همکاری با شادروان تقی روحانی دارم ، ولی شنیدن خبر فوت او دو خاطره را در من زنده کرد که آن را با خوانندگان گرامی در میان می‌گذارم : اولین خاطره بر می‌گردد به آخرین روزهای نظام پادشاهی ، که رادیو تلویزیون در اعتصاب‌بود و فقط عده‌ای حدود 50 نفر در بخش خبر مشغول کار‌بودند  .  یک روز قرار شد آقای روحانی گفتار سیاسی روز را بخواند ، و خانم تاج نیا و من گوینده خبر باشیم  . هنگام شروع برنامه - طبق رسم - می‌بایست گوینده خبر خود و همکارانش را معرفی می‌کرد  .  من قبل از نام خودم از آقای روحانی و خانم تاج نیا نام بردم  .  تقی روحانی در آن هنگام از جایش برخاست و روی مرا بوسید  . خاطره دوم به قبل از آن بر می‌گردد ، به زمانی که رادیو و تلویزیون درهم ادغام شده‌بودند  .  روزی بعد از خواندن خبرهای کوتاه به جمع گروه خبر پیوستم که دور یک میز نشسته‌بودند  .  همه بزرگان خبر حضور داشتند : تقی روحانی ، محمد سلطانی ، حسین توصیفیان ، علی جمالی ، و مرتضی لطفی  .  وقتی به این جمع پیوستم تقی روحانی که مردی رک گو‌بود ، رو کرد به من و گفت : تو روزی گوینده خوبی خواهی شد ، به شرط آن که از کسی تقلید نکنی و خودت باشی  .  و بعد افزود : وقتی سوار تاکسی می‌شوم ، تا مقصد خود را به راننده می‌گویم ، صدایم را می‌شناسند و از من می‌پرسند آقای روحانی حال شما چطور است  ؟ یادش به خیر که بزرگ مردی‌بود در تاریخ رادیو در ایران و استادی بزرگ برای همه هم نسل‌های من  . یادش گرامی باد  !