گفت وگوی هسته ای با ایران نباید تا ابد ادامه یابد
آمریکا باید پیشنهاد جامعی به ایران بدهد تا غنی سازی اورانیوم به طور دائم محدود شود و به ازای لغو تحریم ها، ایران با نظارت بین المللی توافق کند
همزمان با آغاز سال نو میلادی ، دولت اوباما و شرکای دیپلماتیک آن انتظار دارند تا مذاکرات با ایران پیرامون برنامه اتمی این کشور پس از یک وقفه شش ماهه بار دیگر آغاز شود  . اما شواهد اندکی در مورد دستیابی به توافق و حل و فصل این مسئله وجود دارد  .  ائتلاف بین‌المللی پنج کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد به علاوه آلمان قصد دارند تا نسخه اصلاح شده‌ای از پیشنهاداتی را به ایران ارائه دهند که تهران ژوئن گذشته با آن‌ها مخالفت کرده‌بود  . امید کشورهای مذاکره‌کننده این است که فشار و چالش تحریم‌های اقتصادی سبب نرم تر شدن موضع آیت‌الله علی خامنه‌ای ، رهبر ایران‌شده‌باشد  .  اما شواهد آشکاری در این مورد وجود ندارند  .  در واقع ، ایران برای موافقت با شرکت در جلسه جدید کند عمل کرده است و بنا به گزارش نیویورک تایمز مقامات این کشور به پیام‌های ضمنی پس از انتخابات دولت اوباما برای شرکت در مذاکرات مستقیم دوجانبه پاسخ نداده است  . پیشنهاد پنج بعلاوه یک ، که به عنوان قدمی برای اعتمادسازی مطرح‌شده‌است ، به خطرناک ترین بخش برنامه ( اتمی ) ایران و درخواست توقف غنی‌سازی اورانیوم در سطح بیست درصدی که با میزان مورد نیاز برای ساخت بمب فاصله اندکی دارد ، اشاره خواهد کرد  . پنج بعلاوه یک همچنین از تهران خواهد خواست تا مجتمع زیرزمینی فردو را که غنی‌سازی در آن انجام می‌شود تعطیل کند  .  پنج بعلاوه یک از ایران همچنین خواهد خواست تا ذخایر اورانیومی که به‌طور متوسط غنی‌شده‌است ، را از کشور خارج کند  .  در ازای این اقدامات امتیازات اقتصادی خاصی همچون قطعات یدکی هواپیما به ایران داده خواهد شد و شاید فشار برخی از تحریم‌ها علیه این کشور کاهش یابد  . با این وجود ، همانگونه که در ماه ژوئن روشن شد ، ایران انتظار دارد ( امتیازاتی ) بیش از یک توافق نامه به دست بیاورد  .  ایران خواهان لغو کامل تحریم‌ها است  .  تهران همچنین می‌خواهد که شورای امنیت ( سازمان ملل متحد ) با وجود قطعنامه‌های متعددی که برای توقف غنی‌سازی اورانیوم صادر کرده است ، « حق » ایران برای غنی‌سازی اورانیوم را به رسمیت بشناسد  .  گروه‌های مذاکره‌کننده ایران همچنین متذکر شده‌اند که خواهان عقد یک پیمان در ارتباط با جنگ داخلی سوریه هستند چرا که ایران می‌خواهد جایگاه ویژه خود در مقام یک متحد راهبردی در این کشور را حفظ کند  . بیشتر تقاضاهای ایران به‌طور منطقی برای دولت اوباما غیرقابل پذیرش هستند : در مقام نمونه ، سرنوشت مناسبات آتی سوریه با ایران را مردم سوریه و پس از برکناری اسد از قدرت تعیین خواهند کرد و این روابط با عقد یک قرارداد بین‌المللی تعریف نخواهد شد  .  اما احتمال دارد تمایل حکومت خامنه‌ای برای اتخاذ موضع نرم تر در این زمینه با وجود جنگ قدرتی که در ایران وجود دارد و تا انتخابات ریاست جمهوری ماه ژوئن ادامه خواهد یافت ، با چالش‌های جدیدی روبرو شود  . از سویی دیگر ، ایالات متحده و بیشتر از آن اسراییل ، نمی‌توانند با آرامش برای دستیابی به یک توافق نامه چند ماه بیشتر صبر کنند  .  اگر ایران به روند غنی‌سازی اورانیوم در سطح بیست درصدی و سطح کنونی آن ادامه دهد ، ممکن است به سرعت به میزان کافی اورانیوم غنی‌سازی دست پیدا کند تا اواسط سال جاری میلادی بمب بسازد  . دست‌یابی به چنین توانایی ایران را به سطح « حداکثر ظرفیتی » سوق خواهد داد که هم پرزیدنت اوباما و هم دولت اسراییل وعده داده‌اند تا در آن مرحله ایران را متوقف کنند  .  اگر ایران پاییز سال گذشته بخش بزرگی از ذخیره ( اورانیوم غنی‌شده‌) خود را برای تولید سوخت به یک راکتور تحقیقاتی منتقل نکرده‌بود ، در سطوحی اورانیوم داشت که در واقع از خط قرمز عبور کرده‌بود  . دولت اوباما می‌تواند امیدوار باشد که ایران ذخایر اورانیوم را در زیر سطح آستانه ظرفیت ساخت بمب نگه دارد و یا موضع خود را تغییر دهد و نسخه‌ای از موافقت‌نامه پیشنهادی موقت را بپذیرد  .  اما اگر مذاکرات از سر گرفته نشوند ، دولت اوباما باید ارائه یک پیشنهاد جامع به ایران را مد نظر داشته باشد که بر اساس آن غنی‌سازی اورانیوم این کشور به‌طور دائم محدود شود و به ازای لغو تحریم‌ها ، ایران با نظارت بین‌المللی جدی موافقت می‌کند  .  این ابتکار از این مزیت برخوردار است که حکومت تهران با یک گزینه جدی روبرو می‌شود و تردیدی در مورد احتمال وجود یک راهکار دیپلماتیک باقی نمی‌گذارد  . از : شورای سردبیری روزنامه واشنگتن پست