فروش عکس رکورد شکن ریچارد آویدان در حراجی کریستی پاریس
آویدان به صورتی در عکس های خود همواره آزادى و حس آزاد بودن را به تصویر مى كشید و در عکاسی از مدل ها توانسته بود بین واقعیت و دنیای غیرواقعی یک رابطه اعجاب انگیز ایجاد کند
­­ شهر پاریس با برگزاری چند نمایشگاه و چند حراجی پرسروصدا ، ماه نوامبر را به قدردانی از هنر عکاسی مدرن اختصاص داده است  .  یکی از مهم ترین این رویدادها در رابطه با هنر عکاسی که اغلب وقایع دیگر را تحت‌الشعاع قرار داد ، یک حراجی کم سابقه در « کریستی » پاریس‌بود از آثار عکاسی « ریچارد آویدان » Richard Avidon عکاس معروف آمریکایی مد و پرتره که در سال 2004 در اثر یک عارضه مغزی در سن 81 سالگی درگذشت  . در این حراج پرسروصدا ، همه 6٥ قطعه آثار « آویدان » به بیش‌ترین مبلغ فروخته شد اما یکی از این آثار با فروش 719 هزار پوندی ، رکورد تازه‌ای در فروش عکس‌های هنری بجای گذاشت  .  عکس بزرگی از مدلی به نام « دویما » در یک لباس شب مجلل « کریستین دیور » که میان دو فیل از سیرک « دو هیوه » پاریس ایستاده است  .  این عکس متعلق به سال 19٥٥ می‌باشد  .  عکس مذکور در سال 1978 به اندازه کنونی درآمد تا در موزه متروپولیتن نیویورک در نمایشگاهی از مجموعه آثار « آویدان » به نمایش گذاشته شود  .  این عکس در همان زمان توسط « مزون کریستین دیور » خریداری شد  . ریچارد آویدان یکی از مشهورترین و مطرح ترین عکاسان جهان و از مهم ترین هنرمندان قرن بیستم آمریکا به شمار می‌رود  .  او عکاس چهره‌های سرشناس هم دوره خود چون « مارسل دوشامپ »، « پابلو پیکاسو »، و شخصیت‌های معروف دیگری چون « بریژیت باردو » ، « ژاکلین کندی » و « بیتل‌ها »‌ست و پرتره‌های او از لحاظ هنری از اهمیت زیادی برخوردارند  .  تعداد 6٥ اثر او بین پنج هزار تا 600 هزار یورو قیمت گزاری شده‌بودند که همه آن‌ها در حراج روز شنبه گذشته به فروش رسید  . ریچارد آویدان در سال 1923 در شهر نیویورک متولد شد و کودکی آرام و آسوده‌ای را سپری کرد  .  او اصول عکاسی را از پدر خود آموخت و به این صورت مسیر زندگیش را از همان دوران مشخص کرد  . با پایان جنگ دوم جهانی ، آویدان به مجله « هارپر بازار » پیوست و از یک مجموعه مد زنانه عکاسی کرد  .  کارشناسان معتقدند که آویدان با این کار خود توانست در عکاسی مد لباس و فرهنگ مد فرانسوی انقلابی ایجاد کند  .  آویدان با استفاده از سبک عکاسی خبری ، به جای نماهای داخلی ، در اماکنی مثل فروشگاه‌ها ، پارک‌ها و کلوپ‌های شبانه از مانکن‌ها عکاسی می‌کرد و همین مسئله جلوه‌های ویژه‌ای به کارهای او می‌بخشید که تا آن زمان بی‌سابقه‌بود  . آویدان هم چنین به صورتی در عکس‌های خود همواره آزادی و حس آزاد بودن را به تصویر می‌کشید و در عکاسی از مدل‌ها توانسته‌بود بین واقعیت و دنیای غیرواقعی یک رابطه اعجاب انگیز ایجاد کند  .  عکس‌های هنری آویدان در طول سال‌ها در انستیتوی اسمیتسونین ، در نمایشگاهی در موزه ویتنی و در موزه هنری متروپولیتن نیویورک به نمایش درآمده است  .  او در عین حال یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های عکاسی تبلیغاتی بوده است که عکس‌های متعددی برای مدسازانی چون « رولون » و « کریستین دیور » گرفته است  . آویدان نخستین عکاسی‌بود که رسما از طرف روزنامه معتبر نیویورک تایمز استخدام شد و سردبیری که او را استخدام کرد به او قول داده‌بود که هرچه بخواهد می‌تواند انجام بدهد و همه آثار او بدون سانسور در روزنامه بچاپ خواهد رسید  .  این نشان‌دهنده شایستگی و لیاقت این هنرمند برجسته به شمار می‌رفت که در همان زمان گفته‌بود :« من از هر کسی در دنیا عکاسی می‌کنم ، اما امیدوارم بتوانم کمال و فضیلت انسان‌ها را به تصویر در آورم و کارم محدود به عکاسی از اشخاص نامدار و مشهور نباشد  . » با این همه آویدان برخی از آثار عکاسی خود را هرگز درصفحات این روزنامه به چاپ نرساند  .  از جمله عکس‌های نیمه عریان « مرلین مونرو » و سری عکس‌هایی که این عکاس هنرمند از اندام‌های زیبا و ورزیده انسان‌ها ، زنان و مردان گرفته است  . تعدادی از عکس‌های آویدان که کم تر بحث برانگیز بوده است ، پرتره‌هایی است در مجله نیویورکر از شخصیت‌های سرشناسی چون « هیلاری رادهام کلینتون »، « تونی موریسون »، « جان کری »، « کرت وانگات » و « استیون سادنهایم » که از شمار آثار تاثیر گزار او به شمار می‌روند  .  هم چنین عکس‌های آرشیو خصوصی او با تصاویری از « ادری هیپورن » ، « جین شریمپتون »، « ژاکلین کندی » و « رودلف نوریف » . عکاسی ریچارد آویدان و پرتره‌های او در خلال سال‌های فعالیتش متحول شدند ، در ابتدا به وضعیت زندگی آمریکایی و فرهنگ آن توجه داشت خصوصا در دهه 50 تا 60 با دید کاملا مثبت به تصویر برداری می‌پرداخت  .  او از زمانی که کار پرتره را آغاز کرد همیشه سعی می‌کرد به نوعی روح و باطن موضوع‌های خود را نیز به تصویر بکشد  .  او در دهه 70 بر مسئله سن و سال و مرگ متمرکز شد  .  در سال 1969 او عکاسی ضد جنگ از جمله مجموعه « شیکاگو هفت » را آغاز کرد  . در سال 1976 در جشن دویست سالگی آمریکا آویدان به همراه نویسنده معروف « رناتا آدلر » از 73 مرد و زن در مسند قدرت برای مجله رولینگ استون عکاسی کرد  .  در خلال سال‌های 1984 - 1978 او شروع به عکاسی از مردم کرد که معتقد‌بود با این کار روحیه غربی آمریکا را به تصویر می‌کشد  . ریچارد اویدان که سال‌های پایانی عمر خود را به نوشتن خاطرات خود وکتاب‌های تخصصی در رابطه با هنر عکاسی می‌گذراند در کتاب آمریکا در غرب می‌گوید : « پرتره همانند خود فرد نیست ، تمام عکس‌ها دقیق هستند ، اما هیچ کدام واقعی نیستند  . »