محمد علی: ستایش شده، درک نشده، استثمار شده
رابطه محمد علی با "ملت اسلام" پیچیده بود. می گویند او قربانی شد و این سازمان پول او را به جیب زد. نیویورک تایمز به نقل از برخی در آن نهاد می گوید، برعکس، علی بود که پول می گرفت.
محمد علی قهرمان بوکس جهان هفته گذشته در 74 سالگی  .  او سه بار قهرمان بوکس سنگین وزن جهان شد و در همه جا با لقب " برترین " شناخته می‌شد  . او که بر اثر مشکلات تنفسی درگذشت ، و سالها‌بود که با بیماری پارکینسون دست و پنجه نرم می‌کرد رنج سه سال و نیم محرومیت از ورزش آن هم در سالهای طلایی عمر حرفه‌ای خود را به جان خرید  . محمد علی بوکسور سنگین وزن در سال 1967 به ارتش فراخوانده شد ولی از رفتن به جنگ ویتنام سرباز زد  .  این تصمیم باعث شد که بازداشت شود و مقامات بوکس آمریکا کمربند قهرمانی را از او گرفتند  .  روزنامه نیویورک تایمز می‌گوید تصمیم او صرفا به دلیل پیروی از سیاست " ملت اسلام "‌بود که چند سال قبل به آن پیوسته‌بود  . رابطه او با " ملت اسلام " پیچیده‌بود  .  می‌گویند او قربانی شد و این سازمان پول او را به جیب زد  .  نیویورک تایمز به نقل از افرادی از این نهاد می‌گوید برعکس ، این علی‌بود که از ملت اسلام پول می‌گرفت  . با تمام این حرف‌ها وکیل علی می‌گوید که تلفن او مدام در حال زنگ زدن‌بود  .  مراجعین فرمایشات مختلفی داشتند ، از پرداختن کرایه خانه تا درخواست وام  . او از 25 تا 29 سالگی از حضور در رینگ محروم شد  .  سال‌هایی که برای هر ورزشکاری اوج عمر حرفه‌ای است ؛ بخصوص اگر بوکسور حرفه‌ای باشد  .  در سال‌های غیبت علی ، جو فریزیر بر بالای سکوی بوکس جهان ایستاد  .  او پس از پایان محرومیت و بازگشت به رینگ در یک رشته مبارزه فراموش نشدنی با جو فریزیر شکست ناپذیر شرکت کرد  .  اولین مبارزه را فریزیر برد اما دومین و سومین مبارزه به نفع علی تمام شد  .  اما آیا محمد علی حقیقتا آن طوری که خودش همیشه کری می‌خواند " بهترین تمام دوران "‌بود  ؟ روزنامه نیویورک تایمز می‌نویسد محمد علی از نظر فیزیکی آسیب پذیر‌بود  .  پزشکان همان اوایل کار به او هشدار داده‌بودند که در زمان تمرین برای مبارزه‌هایش ضربه‌های زیادی را تحمل می‌کند  .  اما او توجه نکرد و هیچکس از اطرافیانش هم نتوانست او را متقاعد کند  .  بسیاری از صاحبنظران با امانوئل استوارت مربی بوکس هم عقیده‌اند که گفته‌بود علی باید پس از پیروزی بر جرج فورمن در زئیر ( جمهوری دموکراتیک کنگو فعلی ) در سال 1974 با بوکس خداحافظی کند  .  اما او برای هفت سال دیگر ادامه داد و بعد سال‌ها با عواقب روحی و جسمی آن زندگی کرد  .  آنجلو داندیی مربی محمد علی می‌گوید او در دو مبارزه آخرش ، به آسیب مغزی دچار شده‌بود  . نیویورک تایمز می‌گوید علی پس از بازنشستگی همچنان سمبل " قدرت لایزال "‌بود ، اما واقعیت این است که اینطور نبود و بخصوص این که سه سال و اندی دوری از رینگ ، ضربه محکمی به او زده‌بود  . شبکه خبری سی  . ‌ان  .  بی‌ .  سی می‌گوید نباید فراموش کرد که علی الزاما به خاطر آنچه که در رینگ بوکس‌بود تاج " بهترین " را بر سر نگذاشته‌بود بلکه آنچه که در بیرون از رینگ کرده‌بود او را در دل مردم جا کرده‌بود  . رفتارها و منش پلهوانی او در ورزش و اقدامات انساندوستانه اش و سفر به گوشه و کنار جهان به دلایل انساندوستانه و به عنوان سفیر صلح از او تصویری منحصر به فرد ساخت  . برخی می‌گویند جو لوئیز از محمد علی برتر‌بود  .  لوئیز خود سونی لیستون را بهترین قهرمان سنگین وزن بوکس می‌داند  .