اتفاق هدف در غیاب اتفاق نظر – روز شصت و یکم
پرزیدنت اوباما دیشب در آخر سخن خود با یک جمله در حقیقت همه را خلع سلاح کرد که همه شما که در این مکان نشسته اید، در یک امر با هم سهیم و یکصدائید و آن عشق و تعلق به این سرزمین و عشق به پیشرفت این سرزمین است
بیشتر از یازده دقیقه طول کشید تا پرزیدنت اوباما بعد از پایان سخنرانی خود در برابر نمایندگان کنگره آمریکا ، بالاخره توانست در میانه ابراز احساسات حاضران و امضا دادن به خیل بی‌شماری از آنان که او را محاصره کرده‌بودند ، از تالار کنگره خارج شود  .  صحنه‌ای که آدم را بیشتر بیاد هجوم مردم بسوی ستاره‌های سینما و راک استارها و ستاره‌های ورزشی میانداخت تا مواجهه نمایندگان کنگره با رییس جمهوری مملکت  . این جمعیت مشتاق نه جوانها و نوجوانهای کنسرت رو بلکه اکثرا آدمهای میان سال ببالا و نمایندگان مجلس و سناتورهای این سرزمین‌بودند که هرکس بدنبال یادگار و امضائی و فشردن دستی با اوباما‌بودند و بسیاری از آن‌ها هم شاید از حزب مخالف و شاید همان کسانی‌بودند که احیانا به طرح اصلی و پایه‌ای پرزیدنت اوباما برای احیای اقتصادی رای منفی دادند  . میدانید که بسته محرک اقتصادی نزدیک به هشتصد میلیارد دلاری اوباما تنها سه رای موافق جمهوریخواهان را در مجلس سنا داشت و در مجلس نمایندگان حتی یک تن از جمهوریخواهان باین طرح رای مثبت نداد  . اما منش و کردار « اوباما » او را بصورت پدیده‌ای در آورده که حداقل در این نیم قرن اخیر کسی نظیرش را بیاد ندارد و این پدیده جاذب حتی نمایندگان حزب مخالف را هم جذب می‌کند ، حتی اگر رایشان را بنا به مصالح حزبی خلاف خواسته او بدهند  . بهرحال مراد آنست که اینجا هر کس حد و حدودی برای خود قایل است که این حد و حدود را مسئولیت اجتماعی او برایش تعیین کرده و معمولا از آن عبور نمی‌کند  . معنای دقیق تر و واضح تر حرف بنده اینست که اینجا مخالفت عقیده تو با من « خیانت » تلقی نمی‌شود و نه من تو را « خائن » مینامم و نه تو مرا  .  کلمه‌ای که در سرزمین‌های بسیاری که باز اسم نمی‌برم که به تریز قبای کسی بر نخورد ، مثل نقل و نبات نثار یکدیگر می‌شود  .  کافیست عقیده سیاسی یک نفر با آن یکی در تضاد باشد که همین برای اثبات « خیانت » طرف کافیست و هیچ نوع مدرک و دلیل و محکمه‌ای هم لازم نیست ، یک « خائن » میگویی و راحت  . آیا فی الواقع فاصله میان « مخالف » تا « خائن » این چنین کم است  ؟  یا اصلا وجود ندارد  ؟  این خصوصیت البته منحصر به مردم و فعال سیاسی نیست که همیشه در این اجتماعات که معمولا نیز حاکمانی زورگو دارند ، از بالا و از راس هرم شروع می‌شود و به همگان سرایت می‌کند و معمولا در منش‌ها و روش‌های سیاسی الهام از بالا میگیرند که هر مخالفت حتی با اشاره ، خیانت اعلام می‌شود و تعداد خائنان نیز طبیعتا خارج از شماره  . پرزیدنت اوباما دیشب در آخر سخن خود اشاره کرد که روابط با حزب مخالف آنچنان که باید آسان و بی‌دردسر نبوده ، اما با یک جمله در حقیقت همه را خلع سلاح کرد که همه شما که در این مکان نشسته‌اید ، در یک امر با هم سهیم و یکصدائید و آن عشق و تعلق به این سرزمین و عشق به پیشرفت این سرزمین است  . و با چنین زمینه‌ای ، یعنی اعتقاد و اطمینان که همه ( حالا هر کس به راه و سلیقه خود ) نه خائن که عاشق سرزمین خود هستند او میگوید : " سنگینی این بحران ( اقتصادی ) سرنوشت این ملت را معین نمی‌کند و پاسخ مشکلات ما دور از دست رس ما نیست  .  پاسخ ما در لابراتوارها ، در دانشگاهها ، در مزارع ، در کارخانه‌ها ، در قوه تصور کار آفرینان و در غرور سخت کوش ترین مردم روی زمین است " . و دوست گرامی من در این لابراتوارها ، دانشگاهها ، مزارع ، و  ...  همگان اتفاق نظر ندارند ، اما در « اتفاق هدف » یکدیگر شک نمی‌کنند  .