بدرالسادات مفیدی: آزادی بیان در ایران صرفا یک «حرف» است
شاهد برخورد با بعضی از روزنامه نگاران هستیم که اقدام به امضای بعضی از بیانیه های صنفی و صرفا به خاطر حمایت از حقوق همکاران دربند خودشان نمودند، و این افراد را احضار می کنند
خبر کاملا درست است  .  سفر من با آن دو دوست روزنامه نگار همزمان نبوده و من سفر خانوادگی داشتم ، منتها هنگامی که مهر خروج روی پاسپورتم خورد ، و قصد داشتم سوار هواپیما شوم ، چند تا مامور اعلام کردند که شما بر اساس حکم معاونت امنیت دادگاه انقلاب ، از تاریخ بیست و یکم شهریورماه به مدت یکسال ، ممنوع الخروج شدید  .  من علت را پرسیدم ولی پاسخ درستی ندادند و گفتند اگر می‌خواهید اطلاعات بیشتری بگیرید باید به معاونت امنیت دادگاه انقلاب رجوع کنید ، و پاسپورتم را ضبط کردند  . من مشکل قضایی تاکنون نداشته‌ام و در هیچ محکمه‌ای حاضر نشده‌ام و یا دادگاهی نداشته‌ام و یا اعلام جرمی و یا اتهامی نسبت به من صورت نگرفته ، در نتیجه ، من برایم جای سئوال است که بر چه اساس و حکمی و بنا بر چه نوع اتهام و جرمی ، چنین رفتاری با من‌شده‌، در عین حال ترجیح دادم با فضای سنگین امنیتی که هم اکنون بر کشور حاکم است ، رجوعی به معاونت امنیت دادگاه انقلاب نداشته باشم و بگذارم که این قضیه مشمول مرور زمان شود ، بلکه حل شود  .  بعد مطلع شدم که دو تن دیگر از دوستان روزنامه نگار که پیش از من قصد خروج از کشور را داشتند با این مشکل مواجه شدند و به نظر می‌رسد که این روند ، ختم به ما سه روزنامه نگار نشود و شاید تعداد ممنوع الخروج‌ها بیش از این باشد و نخواستند که علنا اسم آن‌ها را اعلام کنند و بر این اساس به نظر می‌رسد که دور جدیدی از برخورد با روزنامه نگاران آغاز‌شده‌است  . اصلا اینطور نیست ، یعنی چنین چیزی ، نه عرفی است و نه قانونی  .  به لحاظ قانونی این رفتاری که با ما صورت گرفته ، اساسا توجیهی ندارد  .  و قاعده اش این‌بود که پیش از آن لااقل به روزنامه نگاران اطلاع دهند که چنین اقدامی صورت گرفته ، چون هم هزینه‌ای بر دوش روزنامه نگاران گذاشته و هم برنامه‌های آن‌ها را به هم می‌ریزد و نمی‌دانم که آیا این یک نوع محدودیت جدید است که دارد از سوی حکومت نسبت به روزنامه نگاران اعمال می‌شود  ؟  پیش از این هم ، البته سابقه داشته طی سال‌های اخیر ، ولی خیلی محدودتر بوده ، ظاهرا این اتفاق دارد به شکل گسترده تری صورت می‌گیرد و به خصوص پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ، که دور جدیدی از برخورد آغاز شد و علاوه بر برخورد با فعالان سیاسی ، ما شاهد برخورد با روزنامه نگاران‌بودیم که متاسفانه عده‌ای از آن‌ها را بازداشت کردند عده‌ای را احضار کردند و این روش تاکنون ادامه دارد ، و به نظر می‌رسد که بحث ممنوع الخروجی هم اضافه‌شده‌بر سایر محدودیت‌هایی که بر روزنامه نگاران اعمال می‌شود  . من فکر می‌کنم این حرفها بیشتر جنبه شعاری داشته ، و عملا ما چنین رفتاری را طی سال‌های اخیر از سوی حاکمیت ندیدیم ، به خصوص بعد از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ، بحث « آزادی بیان »، و آزادی « حقوق شهروندی » بسیار محدود‌شده‌و کاهش یافته ، و اساسا ما جز محدودیت ، برای رسانه‌ها و مطبوعات و روزنامه نگاران ، هیچ رفتار دیگری را شاهد نبوده ایم  .  همین که روزنامه نگاران بازداشت‌شده‌و یا احضار می‌شوند به نظر می‌رسد که این محدودیت‌ها رو به افزایش است و ظاهرا بحث « آزادی بیان »، که از سوی بعضی از حاکمان نظام جمهوری اسلامی ، در محافل مختلف خبری اعلام می‌شود ، صرفا یک « حرف » است و در « عمل » کاملا متضاد و متناقض با آن گفته‌ها ، عمل می‌کنند  .  و از همه مهم تر این که ما اخیرا شاهد برخورد با بعضی از روزنامه نگاران هستیم که اقدام به امضای بعضی از بیانیه‌های صنفی و صرفا به خاطر حمایت از حقوق همکاران دربند خودشان نمودند ، و ما شاهد این هستیم که با این افراد برخورد می‌شود اینها را احضار می‌کنند و حتا تلفنی آن‌ها را تهدید می‌کنند و وادارشان می‌خواهند بکنند که امضای خودشان را از پای این بیانیه‌ها پس بگیرند و بعد از این رفتارها ، ما می‌بینیم که این بحث « ممنوع الخروجی » شروع‌شده‌و دارند چنین برخوردهایی را با روزنامه نگاران انجام می‌دهند  .