فروش گنجینه های یک موزه هنری تهران
فروش گنجینه موزه ها را بر مبنای یک مصوبه مجلس شورای اسلامی انجام می دهند که اجازه فروش بخشی از اموال موزه ها را صادر کرده است
شهرداری تهران می‌خواهد بخشی از گنجینه هنری این نهاد را به فروش رساند تا درآمد آن را صرف هزینه‌های جاری کند  . این برنامه براساس مصوبه چندسال پیش مجلس شورای اسلامی صورت می‌گیرد که به موزه‌ها اجازه داده بخشی از اموالشان را به فروش برسانند  . شورای بین‌المللی موزه از زیر مجموعه‌های یونسکو در‌بند سه و چهار اساسنامه خود موزه را این‌گونه تعریف کرده‌است : « موزه موسسه‌ای‌ست دائمی و بدون هدف مادی که درهای آن به روی همگان باز است و در خدمت جامعه و پیشرفت آن فعالیت می‌کند  .  هدف موزه‌ها ، تحقیق در آثار و شواهد به‌جای‌مانده انسان و محیط زیست او ، گردآوری آثار ، حفظ و بهره‌وری معنوی و ایجاد ارتباط بین این آثار ، به ویژه به نمایش گذاردن آن‌ها به منظور بررسی و بهره معنوی است  . » کارنامه مدیریت موزه‌های ایران خلاف وظایف تعریف‌شده‌موزه‌ها توسط این شورای بین‌المللی‌ست  . حذف شماری از بناهای به ثبت رسیده با معماری تاریخی از فهرست میراث فرهنگی ، فروش اموال اضافی و در انبار مانده موزه‌های کشور ، ایجاد بازار فروش عتیقه در جزیره کیش و واگذاری بخشی از موزه‌های ایران به بخش خصوصی ، همچنین حراج هدیه‌های دریافتی رئیس جمهوریهای وقت از جمله اقدامات در حوزه فروش اموال منقول و غیرمنقول موزه‌های ایران ارزیابی‌شده‌است  . سازمان میراث فرهنگی کشور و دیگر دستگاه‌های حکومتی از جمله بنیاد مستضعفان ، این‌گونه اقدامات را بر مبنای یک مصوبه مجلس شورای اسلامی انجام می‌دهند که اجازه فروش بخشی از اموال موزه‌ها را صادر کرده است  . مصوبه مجلس به پیشنهاد علیرضا سمیعی آذر ، رئیس وقت موزه هنرهای معاصر تهران صورت گرفت  .  این مصوبه با اعتراض دوستداران میراث فرهنگی کشور روبرو شد  . یکی از رخدادهای ناخوشایند از دست رفتن تابلوی زن سوم اثر « ویلم د کونینگ » نقاش هلندی آمریکایی‌بود که در سبک اکسپرسیونیسم انتزاعی خلق‌شده‌و از دوران پهلوی در گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران قرار داشت  . در سال 2006 و براساس همان مجوز مجلس ، مدیران وقت حوزه فرهنگ ظاهرا تحت عنوان مبادله این تابلوی منحط و غیرقابل نمایش با چند برگ از شاهنامه شاه تهماسبی این اثر بی‌نظیر موزه تهران را از ایران خارج کردند  .  برگه‌های شاه تهماسبی بازگردانده‌شده‌به ایران تنها 6 میلیون دلار ارزش دارند ؛ اما تابلوی زن سوم دکونینگ امروزه بیش از 147 میلیون دلار ارزشیابی‌شده‌است  . در همان زمان این حراج آثار هنری با انتقادات گسترده کارشناسان روبرو شد و دست اندرکاران این معامله را متهم به بی‌لیاقتی و همدستی با دلالان بین‌المللی برای خروج دارایی‌های هنری ایران کردند  . اما مدیران دولتی حوزه فرهنگ هنوز و همچنان در پی یافتن مشتریان جهانی برای باقی آثار هنری در زیرزمین‌های موزه‌های ایران‌اند  . امروزه کار فروش آثار هنری به شهرداری تهران نیز سرایت کرده است  .  شهرداری تهران که مالک گنجینه‌های هنری موزه هنر امام علی‌ست ، می‌خواهد بخشی از اموال هنری خود را به فروش رساند  . مدیران شهرداری می‌گویند نگهداری اموال هنری در انبارها هزینه بردار و بی‌معناست و از سویی شهرداری نیازمند منبع تامین هزینه‌های خود است  . مهدی توکلیان مدیر موزه هنر امام علی هم خبر این فروش را تایید کردوگفت آثار درجه 2 و 3 گنجینه سازمان فرهنگی هنری شهرداری قرار است به فروش رسد  . آیدین آغداشلو استاد دانشگاه و کارشناس آثار هنری می‌گوید موزه‌های دنیا براساس اساسنامه شان تنها می‌توانند آثار مکرر و مشابه خود را بر مبنای ضوابط ارزیابی کارشناسان زبده معاوضه کنند یا به فروش رسانند او می‌افزاید : این طرح در صورتی که به‌وسیله افراد غیرکارشناس اجرا شود ، بهترین مجموعه‌ای را که طی سالها و با صرف مبالغ زیاد گردآوری‌شده‌است ، از اعتبار می‌اندازد