آغاز کار «جشنواره فیلم های عربی» در لس آنجلس
فیلم های جشنواره امسال «فستیوال فیلم های عرب» به تماشاگر غربی فرصتی خواهد داد تا با مسائل مهمی در رابطه با خیزش ها و انقلاب های اخیر در منطقه موسوم به «بهار عربی» از نزدیک آشنا شود
هشت ماه پس از فروپاشی رژیم دیکتاتوری « حسنی مبارک » ، درحالی که مصر خود را آماده انتخابات پارلمانی ماه آینده می‌کند ، هنو هم این کشور و مردم آن با پیامدهای انقلاب و چالش‌هایی برای رسیدن به جنبه‌های آزادی که به دنبال آن بوده‌اند رویارو هستند  .  اما در « فستیوال فیلم‌های عرب » که از امروز ( جمعه 21 اکتبر ) در محل سینمای « انجمن فیلمنامه نویسان آمریکا » در شهر « بورلی هیلز » برگزار می‌شود ، فیلم‌هایی به نمایش گذاشته خواهد شد که روایتگر رویدادها و شرایط زندگی مردم ، پیش از خیزش‌های موسوم به « بهار عربی » است و دلایل وقوع انقلاب در مصر و دیگر کشورهای ناحیه را به نمایش می‌گذارد  . در فیلم « پرندگان نیل » The Birds Of Nile مردی درجستجوی زندگی بهتر از یک دهکده کوچک به « قاهره » نقل مکان می‌کند اما در آنجا با عوامل جداسازنده و شکاف‌های طبقاتی که جامعه مصری را درخود پوشانده مواجهه می‌شود  . در فیلم مصری دیگری به نام « جاده زنگی » ماجرای مردی به نمایش گذاشته‌شده‌که برای نجات جان دخترش خود را درمقابل نیروهای بازدارنده دریک سیستم دولتی فاسد می‌یابد که گذشتن از آن غیرممکن به نظر می‌رسد  . فیلم « دختران دم بخت مصر » درباره دو زن ازدواج نکرده ، نمایشی است از محرومیت‌ها ، نومیدی‌ها و چالش‌هایی که جامعه زنان مصر به صورت روزانه با آن روبروست  . دربخش‌های دیگر فستیوال فیلم‌های عربی ، چند اثر سینمایی از کشورهای تونس ، اردن و عراق نمایشی است از وقایع زیربنایی ناهمگونی که درجوامع مختلف دراین کشورها جریان دارد  .  این جریان زیربنایی است که در نهایت موجب بروز خشم و اعتراضاتی که در ماه‌های اخیر شاهد آن بوده ایم می‌شود ودامنه آن کم کم به تمام نقاط جهان عرب گسترش پیدا می‌کند  . « میشل شیهادا » مدیر اجرایی فستیوال فیلم‌های عربی که روز 13 اکتبر در سن فرانسیسکو شروع به کار کرد و روز یکشنبه 23 اکتبر در لس آنجلس کار خود را پایان می‌دهد می‌گوید :« این فیلم‌ها درواقع شما را به « شب انقلاب » در این کشورهای عربی می‌برد  .  با تماشای این فیلم‌ها شما ناگهان متوجه می‌شوید که دلایل پشت این شورش و اعتراضات‌های پی در پی چه بوده است  ؟ » « میشل شیهادا » می‌گوید هرچند برخی از تحلیل‌گران درطول خیزش‌های مردمی در مصر و دیگر کشورهای ناحیه ، از خشم عمیقی که این جنبش‌ها و تظاهرات اولیه به همراه داشته اظهار شگفتی می‌کنند اما فیلم ، آثار ادبی و موسیقی که بتازگی از خاورمیانه و آفریقای شمالی بیرون آمده بخوبی دلایل این مسئله را روشن می‌سازد :« من می‌گویم اگر مردم به تماشای این فیلم‌ها در فستیوال فیلم عربی امسال بنشینند دیدگاهشان راجع به این وقایع بکلی عوض خواهد شد  . » در این پانزدهمین سال برگزاری فستیوال فیلم‌های عربی ( در لس آنجلس در پنج سال گذشته ) این جشنواره سینمایی غرب آمریکا توانسته است فیلم‌های داستانی و مستندی از آثار فیلمسازان از سراسر جهان عرب را به نمایش بگذارد  .  هدف این فستیوال ایجاد شرایطی است تا دیدگاه‌های واقع گرا و تازه‌ای در مقابل دیدگاه‌های کلیشه‌ای و همیشگی که رسانه‌های جریان اصلی غرب از اعراب نشان می‌دهند بوجود بیاید  .  ازجمله نشان دادن زندگی واقعی مردم منطقه به صورتی حقیقی و نمایش ناخشنودی‌های آن‌ها ازشرایط حاکم و خواسته‌های عمیق آن‌ها برای ایجاد تغییرات اساسی در کشورهای مختلف خاورمیانه و آفریقای شمالی که به آن به غلط لقب جهان عرب یا دنیای اسلام داده‌شده‌است  . محرومیت‌های مردم جوامع مختلف عرب را هم چنین می‌توان در موسیقی زیرزمینی و انوع دیگر موسیقی که از این مناطق بیرون می‌آید مشاهده کرد  . « مارک لواین » پروفسور تاریخ‌شناسی دانشگاه « یوسی ارواین » در جنوب کالیفرنیا می‌گوید « رپ خوان »‌ها و گروه‌های « هوی متال » عرب در طول سال‌ها در ترانه‌های خود شرایط سیاسی و اجتماعی وخیم دوران خود را زیر سئوال برده‌اند :« گروه‌های « اسلام هوی متال »، « راک و مبارزه » و گروه « مبارزه برای روح اسلام » بارها و بارها از طریق موسیقی این شرایط ناهمگون و عواقبی که در انتظار آن است را توصیف کرده‌اند  .  کار آن‌ها انعکاسی از این وقایع بوده است و همین مسئله است که هنرمندان را منحصر به فرد می‌کند  .  آن‌ها می‌توانند مسائل را به صورتی در ترانه‌ها و تصاویر بگنجانند که آدم‌های معمولی هرگز قادر به انجام آن نیستند  .  این‌گونه آثار است که در نهایت همه شک و شبهه‌ها را از بین می‌برد و مسائل را به شکل واقعی آن به نمایش می‌گذارند  . » « کمیل الیک » عضو هیئت برگزای « فستیوال فیلم عرب » می‌گوید سیاستمداران در منطقه و خارج از آن همواره هنرها را نادیده گرفته‌اند :« اما پدیده‌های هنری درواقع بیانگر تجربیات و نتیجه دیده‌ها و شنیده‌های مردم از فضای پیرامون آن هاست و همان چیزی است که در نهایت تبدیل به موضوع و وقایع روز می‌شود  . » « سینتیا اشنایدر » از بخش فرهنگ و هنر انستیتوی « سابان » بروکلین و مرکز پژوهش‌های خاورمیانه این مرکز فرهنگی می‌گوید انقلاب در مصر ، لیبی و کشورهای دیگر منطقه به ما نشان داد که وقتی ناظران فکر می‌کنند با شنیدن نظرات دولت‌ها و سیاستمداران ، مردم یک کشور را شناخته‌اند چقدر دچار توهم هستند  .  کسانی که فکر می‌کردند « مصر » صاحب یکی از محکم ترین و پایدارترین حکومت هاست حالا می‌دانند که زیر این پوسته ظاهری ، چه ممنوعیت‌ها ، چه محرومیت‌ها و بدبختی‌هایی در هربخش از طبقات مختلف جامعه وجود داشته است  . » این مسئله در نوول پرفروشی به نام « ساختمان یعقوبیان » به قلم « علا الاصوانی » به خوبی منعکس‌شده‌است  .  کتابی که بعدها از روی آن فیلمی هم ساخته شد  .  این فیلم دردهای اجتماعی مردم را از طریق نفاقی که بین ساکنان یک ساختمان که هرکدام به نحوی با دستگاه‌های فاسد دولتی سرو کار دارند درقاهره وجود دارد به تماشاگر نشان می‌دهد :« این فیلم‌ها هرکدام به شکلی پنجره کوچکی است که گوشه‌ای از زندگی مردم ستم کشیده در این کشورهای انقلابی را نشان می‌دهد  . »