نتیجه‌ای غیرمنتظره در درمان سرطان روده
انتظار اولیه این بود که پس از این درمان، اکثر بیماران همچنان تحت درمان ترکیبی استاندارد شیمی درمانی، پرتودرمانی و احتمالاً جراحی قرار بگیرند. اما در کمال ناباوری، تومورهای بیماران تنها با مصرف این دارو کامل از بین رفت. 
در یک کارآزمایی بالینی کم‌سابقه ، تومورهای بیماران مبتلا به سرطان رکتوم یا سرطان راست روده پس از دریافت یک داروی آزمایشی به نام « دستارلیماب »، ناپدید شدند  . حدود 5 تا 9 درصد از بیماران مبتلا به این نوع سرطان دچار نقض نوعی فعالیت ترمیمی موسوم به « ام‌ام‌آر » () هستند یعنی برخی از ژن‌های آن دسته از سلول‌هایشان که اشتباهات را هنگام کپی کردن دی‌ان‌ای در سلول تصحیح می‌کنند جهش پیدا کرده‌اند  . سلول‌های فاقد این فعالیت ترمیمی یا « ام‌ام‌آر »، معمولا جهش‌های دی‌ان‌ای زیادی پیدا می‌کنند که ممکن است منجر به سرطان شود  . مقاومت این نوع سرطان‌ها در برابر شیمی‌درمانی و پرتودرمانی به این معنی است که بیماران مبتلا به احتمال زیاد به پروکتکتومی نیاز پیدا می‌کند و مجبور می‌شود با جراحی تمام یا بخشی از رکتوم یا آخرین قسمت از روده بزرگ را بردارد که این می‌تواند باعث آسیب دائمی عصبی و اختلال در عمل‌کرد روده ، ادرار و فعالیت جنسی شود  . محققان مرکز سرطان یادبود اسلون کترینگ () آزمایش خود را به امید کمک به بیماران برای اجتناب از عوارض جانبی بالقوه جراحی آغاز کردند  . آن‌ها گمان می‌کردند « دستارلیماب » ممکن است بر اساس نتایج آزمایشات قبلی با دارویی از همان طبقه به نام « پمبرولیزوماب » به کوچک کردن یا از بین بردن تومور بیماران کمک کند  . پمبرولیزوماب و دستارلیماب هر دو « مهارکننده‌های ایست بازرسی » هستند  . این نوع داروها پروتئین‌هایی را که به « ایست بازرسی » مشهور هستند و توسط برخی از انواع سلول‌های سیستم ایمنی و شماری از سلول‌های سرطانی ساخته می‌شوند را مسدود می‌کنند  .  این ایست‌های بازرسی معمولا باعث می‌شوند پاسخ ایمنی بیش از حد قوی نباشد و گاهی اوقات حتی سلول‌های ایمنی را از کشتن سلول‌های سرطانی باز می‌دارند  .  حالا اگر این ایست‌های بازرسی مسدود شوند ، سلول‌های سرطانی بدون حفاظ در معرض سلول‌های ایمنی قرار خواهند گرفت و احتمال از بین رفتن آن‌ها بیشتر می‌شود  . شرکت‌کنندگان در کارآزمایی بالینی ، هر سه هفته به مدت شش ماه ، 500 میلی‌گرم « دستارلیماب » دریافت کردند  . این دارو با هزینه 11 هزار دلار برای هر دز به بیماران داده شد  . انتظار اولیه این‌بود که پس از این درمان ، اکثر بیماران همچنان تحت درمان ترکیبی استاندارد شیمی‌درمانی ، پرتودرمانی و احتمالا جراحی قرار بگیرند  . اما در کمال ناباوری ، تومورهای بیماران تنها با مصرف این دارو کامل از بین رفت  . در عین حال ، هیچ یک از بیماران عوارض جانبی قابل‌توجهی از این روش درمانی را تجربه نکردند  .  البته تعداد شرکت‌کننده‌ها به اندازه‌ای نیست که بتوان نظر قطعی در مورد عوارض جانبی ارائه کرد  . دکتر لوئیس دیاز ، یکی از نویسندگان اصلی مقاله از مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ در نیویورک به نیویورک تایمز گفت : « این اولین بار است که این اتفاق در تاریخ سرطان رخ می‌دهد  . » یافته‌های این گروه در مجله پزشکی نیوانگلند منتشر شد و واکنش بالینی کامل را در تمامی بیماران دریافت‌کننده داروی دستارلیماب به عنوان اولین خط درمانی تایید کرد  . این رویکرد جدید از ایمنی‌درمانی به عنوان جایگزینی برای جراحی ، شیمی‌درمانی و پرتودرمانی برای از بین بردن سرطان استفاده می‌کند  . در این کارآزمایی ، هیچ یک از بیماران به شیمی‌درمانی یا جراحی نیاز پیدا نکرد و هیچ موردی از پیشرفت سرطان در طول زمانی که بیماران تحت نظر‌بودند ( 25 ماه ) مشاهده نشد  . یکی دیگر از پژوهشگران این مطالعه می‌گوید :« از آنجایی که جراحی و پرتودرمانی اثرات دائمی بر باروری ، سلامت جنسی ، روده و عمل‌کرد مثانه دارند و سرطان رکتوم در جوانان رو به افزایش است و می‌تواند کیفیت زندگی آن‌ها را به شدت تحت تاثیر قرار دهد ، این رویکرد جدید می‌تواند اثرگذار باشد  . » این یافته‌ها همچنین می‌تواند دریچه تازه‌ای به روی ایمنی‌درمانی بر اساس سیستم ایمنی خاص هر بیمار باز کند  .  در واقع ، هدف کلی این خواهد‌بود که سیستم ایمنی بیمار برای از بین بردن سلول‌های سرطانی و از طریق تشخیص جهش‌های خاص در ساختار ژنتیکی تومور آموزش داده شود  . دانستن اینکه این روش درمانی چه تاثیری بر دیگر انواع سرطان خواهد داشت ، اینکه آیا اثر آن بر اساس نژاد و جنسیت تغییر خواهد کرد یا خیر و عوارض جانبی آن چه خواهد‌بود نیازمند تکرار این آزمایش‌ها بر روی طیف گسترده‌تری از بیماران مبتلا به سرطان است  .