راز و رمز ارتباط بین لبخند و خوشحالی واقعی 
پژوهشگران معتقدند با وجودی که معمولاً لبخند با خوشبختی ارتباط دارد، اما می تواند نقاب منفی و نوعی حس مبهم را القا کند
انسان برای تشخیص ویژگی‌های چهره و احساسات دیگران از توانایی‌های خوبی برخوردار است ، اما علم ثابت کرده تشخیص بین لبخند واقعی و لبخند مصنوعی دشوارتر از سایر ویژگی‌های چهره است  . لبخند اسرارآمیز مونا لیزا یک نمونه از این موارد است که به مدت چندین قرن بینندگان این تابلوی نقاشی معروف را بهت زده کرده است  . دیوید بلتران گوئررو ، پژوهشگر دانشگاه لاگونا در اسپانیا کارشناسی است که ظرفیت لبخند برای گمراه کردن توانایی ذاتی قیاسی مردم را مورد تحلیل قرار می‌دهد  .  او می‌گوید « انواع و اقسام ابراز احساسات و ویژگی‌های مبهمی وجود دارند که استنتاج احساس واقعی و درونی افراد را دشوار می‌کند  .  حس خوشبختی و ابراز آن یکی از این نمونه هاست » . بلتران می‌افزاید با وجودی که معمولا لبخند با خوشبختی ارتباط دارد اما از سویی دیگر می‌تواند نقاب منفی و یا نوعی حس مبهم را به بیننده القا کند  . بلتران و محققان دیگر برای این که دریابند چطور لبخند می‌تواند دیگر احساسات انسان را مخفی کند ، چندین چهره با احساسات متفاوت را ایجاد کردند : چهره‌هایی که لبهایشان به خنده گشوده‌بودند ، چشم‌هایی که لبخند می‌زدند و یا چشم‌هایی که هیچ احساس و هیجانی در آن‌ها مشاهده نمی‌شدند  .  این چهره‌ها را به تعدادی داوطلب نشان دادند و از آن‌ها خواستند تا احساسات مختلفی که در این صورت‌ها می‌بینند ، تشریح کنند  . از هر 10 شرکت‌کننده ، 4 نفر تصور کرده‌بودند که چهره‌های مبهم و اسرارآمیز خوشحال هستند  .  به علاوه ، شرکت کننده‌ها موفق نشده‌بودند تا فرق‌های جزئی بین چشم‌هایی که لبخند نمی‌زدند و دهانی که لبخند می‌زند را تشخیص دهند  .  زمانی که شرکت کننده‌ها باید می‌گفتند که کدام چهره خوشحال و کدام غمگین است و یا احساس دیگری را القا می‌کند ، قدرت لبخند تا حدودی در تشخیص این امر کمرنگ شده‌بود  . بلتران می‌گوید « لبخند می‌تواند سبب شود که چهره‌ای را که خوشحال و یا غمگین و یا به عبارتی هیچ حسی در آن نیست را به صورت یک فرد خوشحال تقلی کنیم ، به جز وقتی که قصد داریم ارزیابی احساسی از آن حالت خاص چهره داشته باشیم » . نتایج پژوهش‌ها حاکی از آن است که یکی از دلایلی که لبخند اغلب می‌تواند احساسات دیگر را مخفی کند این است که از نظر بصری بسیار « برجسته » است و به عبارت دیگر ، لبخند توجه‌ها را به خود جلب می‌کند ، چون معمولا آن را با خوشبختی و شادی فرد مرتبط می‌دانند  . یافته‌های تحقیقات دیگر نیز ثابت کرده‌اند که لبخند در روند اولیه بررسی و تجزیه و تحلیل مغز از چهره افراد همیشه در اولویت قرار می‌گیرد  .  چهره‌هایی که واقعا لبخند می‌زنند فعالیت الکتریکی مشابه قیافه‌های مبهم و اسرارآمیزی در مغز ایجاد می‌کنند که که لبخند به لب دارند و چشم‌هایشان خوشحال به نظر نمی‌رسد  . پژوهشگران با ارزیابی حرکات چشم مشاهده کردند که چهره‌های ابهام‌آمیز گیج و سردرگم هستند و در صورتی که ناظر در نگاه اول به جای نگاه کردن به چشم‌های او ، به لبخند روی لبش نگاه کند تصور می‌کند او فرد خوشحالی است  .