پژوهش علمی: از پوسته خرچنگ‌ و شاه‌میگو می‌توان باتری‌ تجدیدپذیر ساخت
دانشمندان، پس از یک سری تحقیقات، می خواهند از ماده شیمیایی موجود در پوسته خرچنگ و لابستر (خرچنگ دراز دریایی) برای پایایی بیشتر باتری‌ها استفاده کنند.
دانشمندان به دنبال آن هستند که از ماده شیمیایی موجود در پوسته خرچنگ و شاه‌میگو برای ساخت باتری‌ها تجدیدپذیر و دوام بیشتر آن‌ها استفاده کنند  . به گزارش گاردین ، لیانگبینگ هو مدیر مرکز نوآوری مواد دانشگاه مریلند ، و نویسنده ارشد پژوهش ، می‌گوید که به نظر آن‌ها « هم زیست‌تجزیه‌پذیری مواد یا تاثیرات زیست‌محیطی آن‌ها و هم عمل‌کرد باتری‌ها ، برای محصولی که امکان سودآوری دارد ، مهم است  . » تجزیه مواد شیمیایی مورد استفاده در باتری‌های معمولی مثل لیتیوم - یون ممکن است صدها یا هزاران سال طول بکشد  .  این مواد شیمیایی نیز اغلب خورنده و قابل اشتعال هستند  .  در برخی موارد باتری‌های ابزارهای الکتریکی مصرف‌کنندگان در هواپیماها شعله‌ور‌شده‌یا باعث آتش‌سوزی در چاله‌های زباله و مراکز بازیافت‌شده‌است  . پوسته بیرونی سخت‌پوستان مثل خرچنگ ، میگو ، و شاه‌میگو از سلول‌های حاوی « کیتین »، نوعی پلی ساکارید که پوسته آن‌ها را سخت و مقاوم می‌کند ساخته‌شده‌است  . به گفته پژوهشگران ، از طریق پردازش شیمیایی و افزودن محلول آبی اسید استیک به کیتین ، می‌توان از آن به عنوان الکترولیت باتری استفاده کرد  .  الکترولیت مایع ، خمیر ، یا ژل درونی باتری است که به یون‌ها - مولکول‌های باردار - کمک می‌کند تا از یک سر به سر دیگر باتری حرکت کرده و انرژی را در باتری ذخیره کند  . هو و گروه پژوهشی‌ او ، با ترکیب این ماده با « روی » که یک فلز طبیعی است ، و از آن به‌طور فزاینده‌ای برای ساختن باتری‌های ارزان و ایمن استفاده می‌شود ، توانستند یک باتری تجدید‌پذیر بسازند  . این باتری حتی پس از 400 ساعت مصرف ، 97 درصد بازدهی الکتریکی دارد  . نتایج این پژوهش در ژورنال علمی « ماده » Matter منتشر‌شده‌است  .