ايمنی راکتورهای اتمی - بخش نخست
فرهنگ حفاظتی حاکم بر بکار گيری ايمن سازی محيط کار و زيست چيست
پریپیات شهری‌ست که در 3 کیلومتری راکتور اتمی حادثه دیده چرنوبیل در اوکراین مرکزی در اتحاد شوروی سابق قرار دارد  .  شهری به واقع مرده که کلاس‌های درس و زمین‌های بازی آن مدت‌های مدید متروک مانده است  .  در نیمه شب ششم اردیبهشت ماه 1365 سقف فلزی قطور راکتور اتمی واحد شماره 4 نیروگاه چرنوبیل با صدای مهیبی از جا کنده شد  .  این انفجار ناشی از خطای انسانی در آزمایش سیستم خنک کننده‌بود  .  این فعل و انفعال حرارت درونی و فشار بخار آب راکتور را دفعتا افزایش داد  .  این حادثه با مقیاس 7 در درجه‌بندی این نوع از وقایع طبقه بندی‌شده‌، که وخیم ترین واقعه اتمی غیر نظامی در دنیا شمرده می‌شود  . انفجارسقف رآکتور شماره 4 نیروگاه اتمی چرنوبیل ساکنان شهر 50 هزار نفره پریپیات را که در خواب‌بودند در معرض تشعشعات اتمی قرار داد و با وجودیکه حتی از هلیکوپتر برای فرو ریختن هزاران تن شن و ماسه جهت اطفای حریق استفاده شد ، آتش سوزی درآن راکتور تا چندین روز ادامه داشت  . پخش مواد رادیو اکتیو حاصل از حادثه در نیروگاه اتمی چرنوبیل محدود به حومه آن نشد و بر اثر وزش باد منطقه وسیعی ، از جمله اوکراین ، روسیه سفید ، کشورهای اسکاندیناوی و بریتانیا را نیز آلوده کرد  .  واکنش مقام‌های شوروی سابق به این حادثه آنچنان کند‌بود که دستور تخلیه کامل شهر پریپیات را 36 ساعت بعد صادر کردند  .  به دلیل تاخیری که در تخلیه ساکنان پریپیات صورت گرفت و به جهت آلوده بودن هر آنچه در شهر‌بود عمدا به مردم گفته شد مدت کوتاهی از خانه و کاشانه شان دور خواهند‌بود  .  به همین دلیل تقریبا تمام ساکنان شهر همه چیز را پشت سر گذاشتند ، اما وخامت حادثه بحدی‌بود که از آن به بعد شهر پرییپات و حومه آن به شعاع 30 کیلومتر « منطقه ممنوعه » اعلام شد  . اگرچه در ابتدا مقام‌های اتحاد شوروی سابق در مورد حادثه نیروگاه اتمی چرنوبیل پنهانکاری کردند اما دستگاه‌های ضبط و اندازه‌گیری تشعشات اتمی در کشورهای دور و نزدیک کرملین را وادار به اعتراف کرد  .  مسکو صدها تن را برای تمیز کردن چرنوبیل و ساخت سرپوشی برای راکتور منفجر‌شده‌به نیروگاه مذکور فرستاد ، اما با وجود رعایت احتیاط‌های مرسوم بسیاری از کارگران بر اثر تشعشعات اتمی بیمار شدند و بسیاری از وسایل کار آنان را نیز از فرط آلودگی در محفظه‌های سیمانی در خاک مدفون کردند  . حداقل 31 تن مستقیما بر اثر انفجار نیروگاه چرنوبیل کشته شدند و به گزارش سازمان بهداشت جهانی انتظار می‌رود رقم تلفات آنهایی که مستقیما در پاکسازی نیروگاه شرکت کردند به 2200 نفر بالغ شود  .  افزون بر این مجموع افرادی که بر اثر انواع سرطان و امراض دیگر ناشی از تشعشعات اتمی تدریجا تلف خواهند شد نهایتا به 4 هزار نفر خواهد رسید  .  با این حال دولتمردان مسکو بخش هائی از نیروگاه چرنوبیل را تا سال 1372 فعال نگهداشتند  . راکتور ار  .  ب  . ‌ام  .  کی  .  نیروگاه اتمی چرنوبیل بر خلاف فن‌آوری این صنعت در غرب در داخل بنای بزرگ و مقاومی موسوم به « کانتینر » قرار نداشت ، محفظه‌ای که به گفته فیلیپ یامه مدیر امنیت نصب در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به منظور حفاظت از مردم و محیط زیست از پرتوهای رادیو اکتیو بر پا می‌شود  . هفت سال قبل از حادثه مرگبار چرنوبیل اهمیت کانتینر در بنای راکتور‌های اتمی در واقعه‌ای در یکی از واحد‌های نیروگاه تری مایل آیلند در ایالت پنسیوانیا در آمریکا به اثبات رسید  .  در هشتم فروردین ماه 1372 خراب شدن یکی از شیر‌ها در راکتور اتمی شماره 2 آن نیروگاه با خطای انسانی توام شد و بخش‌هایی از راکتور به دلیل نرسیدن آب سرد کافی ذوب شدند  .  در این حادثه گاز‌های آلوده به تشعشعات سمی رادیو اکتیو تنها در فضای نیروگاه شماره 2 پراکنده شدند ، اما به دلیل وجود کانتینر در همان محل ماندند و صدمه‌ای به محیط زیست نزدند  .  بعد از واقعه با وجودیکه همه چیز در نیروگاه تری مایل آیلند تحت کنترل‌بود ، مقام‌های محلی تعدادی از مردم ساکن حومه آن را تخلیه کردند  .  راکتور اتمی شماره 2 تری مایل آیلند بعد از پاکسازی برای همیشه تعطیل شد اما بقیه نیروگاه تا به امروز به تولید برق ادامه می‌دهد  . حادثه در نیروگاه اتمی تری مایل آیلند از یک طرف دلنگرانی آمریکایی‌ها از این صنعت را افزایش داد ، و از طرف دیگر بگفته تونی پیئترو آنجلو معاون انستیتوی انرژی اتمی تحولی در استاندارهای آموزش مهندسان و تکنیسین‌ها و افزایش توانائی‌های واکنش به حوادث احتمالی به وجود آورد  . آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و مدیران راکتورهای هسته‌ای در سراسر جهان مهمترین بخش از « فرهنگ حفاظتی » در رآکتورهای اتمی یعنی آموزش مداوم و نظارت دقیق بر کار این نیروگاه‌ها را در راس امور قرار داده‌اند  . مقام‌های سازمان انرژی اتمی ایران نیز می‌گویند این امر در مورد نیروگاه اتمی بوشهر نیز صدق می‌کند ، اما هنوز دلنگرانی‌ها در مورد دسترسی مدیران صنعتی و تکنیسین‌ها به آخرین دانش روز و به ویژه سیستم تخلیه مردم در مناطق اطراف در صورت بروز حادثه در آن نیروگاه از بین نرفته است  . ادامه دارد  .......