احمدی نژاد در سازمان ملل متحد واعظ غير متعظ بود؟
ناظرسازمان ملل: همزمان با اين موعظه، نارضایی در ايران کماکان به گونه ای بی رحمانه سرکوب می شود
مجله تایم زیر عنوان « خروج آمریکا از جلسه سخنرانی احمدی نژاد » می‌نوسد دیپلمات‌های آمریکایی روز پنجشنبه هنگامی که محمود احمدی نژاد رییس جمهوری ایران در مجمع عمومی سازمان ملل متحد ضمن حمله‌ای شدید به آمریکا و کشورهای عمده اروپایی آن‌ها را قدرت‌هایی استکباری نامید که با حرص و طمع اداره می‌شوند و مشتاق ماجراجویی‌های نظامی هستند ، آغازگر خروجی اعتراض‌آمیز از جلسه‌بود  . پشت سر دو دیپلمات آمریکایی کارشناس در امورخاورمیانه ، دیپلمات‌های بیش از 30 کشور راه خروج از جلسه را در پیش گرفتند  .  به گفته یک دیپلمات سازمان ملل متحد ، آن‌ها از اتحادیه 27 کشوری اروپا ، استرالیا ، نیوزیلند ، سومالی ، لیختن اشتاین ، موناکو ، سان مارینو و مقدونیه‌بودند  . احمدی نژاد گفت « آیا این قدرت‌های مستکبر واقعا شایستگی و توانایی اداره جهان را دارند  ؟ » رئیس جمهوری ایران خود به این سئوال با توصیه مدیریتی مشترک و جمعی برای پایان دادن به بی‌نظمی‌ها ، استبداد و تبعیض‌ها در سطحی جهانی ، پاسخ داد  . احمدی نژاد به تجدید گزینش مورد اختلاف خود به مقام ریاست جمهوری در ژوئن 2009 که نیروهای امنیتی به گونه‌ای سیستماتیک اعتراض‌های مخالفان را سرکوب کردند ، به آشفتگی سیاسی داخلی کنونی که قدرت وی را به شدت کاهش داده است و یا به برنامه اتمی ایران که آمریکا و متحدانش معتقدند هدف آن تولید تسلیحات اتمی است ، اشاره‌ای نکرد  . فیلیپه بولوپیون Philippe Bolopion نماینده سازمان ملل متحد در گروه حقوق بشری Human Rights Watch ، موسوم به دیده‌بان حقوق‌بشر می‌گوید « در حالیکه پرزیدنت احمدی نژاد از تریبون سازمان ملل متحد برای دنیا موعظه می‌کند ، در ایران کماکان نارضایی به گونه‌ای بی‌رحمانه سرکوب می‌شود و ایرانیان خواستار حقوق پایه انسانی مورد درخواست میلیون‌ها نفر در جهان عرب ، به گونه‌ای ظالمانه از این حقوق محروم‌اند  . » وی گفت مجمع عمومی سازمان ملل متحد بهتر است به اظهارات رهبری که در مورد اعدام علنی نوجوانی 17 ساله در کشورش حرفی نزد ، مشکوک باشد  . مارک کورنبلوMark Korblau سخنگوی هیات نمایندگی آمریکا در سازمان ملل متحد می‌گوید « آقای احمدی نژاد می‌توانست به آرمان‌های مردم خود برای آزادی و ارتقای کرامت انسانی بپردازد ، اما به جای آن وی مجددا به طرح تهمت‌های نفرت انگیز ضد یهود و فرضیه‌های مطرود دسیسه و توطئه متوسل شد  . »