چهره جنگ در موزه پرتره آمریکا: کشته ها عدد نیستند، انسان اند
موزه ملی پرتره آمریکا درنمایشگاهی به مناسبت صدمین سالگرد ورود آمریکا به سوژه جنگ آمریکا با دیگر کشورها از سپتامبر ۲۰۱۱ تا به امروز پرداخته است
آوریل 2017 یکصدمین سالگرد ورود آمریکا به جنگ جهانی اول است  .  آمریکا پس از جنگ جهانی اول ، در جنگهای متعدد دیگری هم نقش داشته از جمله جنگ جهانی دو و یا جنگ ویتنام در قرن بیستم میلادی  . در تاریخ این کشور در قرن بیست و یکم نیز از حملات 11 سپتامبر 2001 به بعد ، آمریکا در جنگهای پیاپی بوده است که از جنگ با افغانستان شروع شد و هنوز هم ادامه دارد  . موزه ملی پرتره آمریکا که بخشی از مجموعه عظیم موزه‌های « اسمیت سونین » است در نمایشگاهی تحت عنوان « چهره جنگ آمریکائیان در جنگ از 11 سپتامبر تا امروز » به جنگهای آمریکا در قرن 21 پرداخته که مورخ ارشد موزه ، « دیوید وارد » آن را سوژه‌ای معاصر می‌داند  . او می‌گوید برای دست اندرکاران موزه این نمایشگاه اهمیت خاصی دارد چرا که نه تنها هنر آن ، بلکه سوژه اش نیز معاصر است  . نمایشگاه با ارائه آثار 6 هنرمند در سبک تصویرسازی معاصر از طریق نقاشی ، ویدئو ، عکس و طراحی به هزینه‌ای که آمریکا از سال 2001 تا کنون در جنگهای پیاپی پرداخته نوری می‌افکند  . دیوید وارد می‌گوید « هدف ایجاد نمایشگاه این بوده که ببینیم هنرمندان خصوصا در سبک پرتره - به جنگ و سربازان چه نوع واکنشی نشان میدهند  .  همچنین می‌خواستیم یک جنبه یادبودی نیز داشته باشتد  .  از این نظر که میدانیم جنگ ادامه دارد ، که مردم می‌جنگند و می‌میرند  .  و این جنگ حال بخشی دائمی از زندگی‌شده‌است  .  اما وقت نمی‌گذاریم تا به آن‌ها نگاه کنیم  .  مردم امریکا با دیدن این نمایشگاه شاید بیشتر معنای جنگ را درک کنند  . » امیلی پرینس یکی از شش هنرمند ، کتابدار دانشگاه استنفورد در کالیفرنیاست است و با نقشه‌های قدیمی و اسناد ویژه سر و کار دارد  .  او بیشتر از 5 هزار پرتره کوچک سربازانی که در جنگ‌های امریکا جان باخته‌اند را کشیده روی دیوار به ترتیب زمانی نصب می‌کند  .  پروژه‌ای که بیش از یک دهه وقت برده است  . او می‌گوید « هدفم از این کار شکستن تصویر ابستره اعداد است و نگاهی فردگرایانه به سربازانی که هنگام جنگ جانشان را از دست داده‌اند  .  » هر ردیف نشان‌دهنده یک هفته است و تصاویر سربازانی را که در آن هفته کشته شده‌اند در بر می‌گیرد  .  امیلی می‌گوید این اثر در مورد اعداد نیست  .  درمورد ایجاد حس همدردی است  . لویی پالو یکی از 3 عکاس نمایشگاه‌ست که از سال 2008 تا 2010 را همراه با سربازان در جنگ آمریکا با افغانستان در خط مقدم گذراند و از سوژه‌هایش عکس پرتره گرفت  . « میخواستم در عین حال که جنگ را پوشش می‌دهم یک سری عکس ارائه کنم تا مردم را با این سربازان آشنا کنم تا درک کنند که اتها هم انسان هستند ، نه ارقام و آمار  . » دیوید وارد مورخ ارشد موزه پرتره امیدوار است بازدیدکنندگان بعد از دیدن این نمایشگاه به قدرتی که در پرتره نهفته است پی ببرند و از دریچه این قابها وارد دنیای دیگری شوند  .  و با کسانی که در آن دنیا بسر می‌برند ارتباط برقرار کنند  .  با تاریخ ، با مکانی دیگر ، با زمانی دیگر ، و با تجربه‌ای که بیشتر ما با آن نا آشناییم  . او میگوید اگر ما وارد جنگ می‌شویم باید هزینه اش را هم در نظر بگیریم  .  نه تنها آنچه به دست می‌اوریم  .  بلکه آنچه از دست می‌دهیم  .