دیدگاه| زنان ایران نباید برای تماشای یک مسابقه فوتبال چهار سال دیگر صبر کنند
رسیدن به این نقطه خودش پیشرفت است. اما از آغاز نباید ممنوعیتی برای حضور زنان در استادیوم ها وجود داشت. زنان ایران نباید چهار سال دیگر صبر کنند تا بتوانند وارد استادیوم ها شده و تیم ورزشی مورد علاقه شان را تشویق کنند.
عمل‌کرد قوی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی روسیه فرصتی فراهم کرد تا زنان ایران از مقامات خواستار آزادی‌های بیشتری شوند  . زنان ایران برای اولین بار پس از انقلاب 1357 اجازه پیدا کردند وارد استادیوم آزادی شوند  .  مقامات مسئول با بی‌میلی زیر فشار افکار عمومی و خواست بین‌المللی درهای استادیوم را به روی زنان باز کردند  .  ممنوعیت ورود زنان به ورزشگاه‌ها یادآور سیاست تبعیض جنسیتی دیرین جمهوری اسلامی است  . اما مقامات مسئول عجله‌ای در دادن اجازه ورود زنان به استادیوم‌ها نداشتند  .  بلیط روز مسابقه به سرعت تمام شد  .  روز مسابقه با وجودی که بازی شروع شده‌بود در استادیوم را به روی زنان باز نمی‌کردند  .  پس از این که بسیاری ناامید‌شده‌و رفتند اجازه دادند جمعیت اندکی که مانده‌بودند ، وارد استادیوم شوند  .  البته به معطلی اش می‌ارزید  . بسیاری از رسانه‌ها به این تحول واکنش مثبتی نشان دادند  .  پلاکاردهای « رویا به واقعیت پیوست » در دست مردم دیده می‌شد  . ابوالفضل یکی از علاقمندان به فوتبال پس از حضور در استادیوم آزادی گفت : « تقریبا چهل سال است که مسئولین مردهای ایرانی را متهم می‌کنند که ظرفیت حضور زنان را ندارند  .  این یک ادعای دروغ است  .  ما چند ساعت با هم در استادیوم‌بودیم و هیچ اتفاقی نیفتاد  .  هیچ مشکلی نبود  . » در اینستاگرام یک زن ایرانی نوشت : « ما استادیوم آزادی را تسخیر کردیم  .  مهم نبود که بازی روی چمن برگزار نمی‌شد  .  تجربه بودن در آن جا حیرت آور‌بود ، زیرا برای این لحظه آزادی سال‌ها انتظار کشیده‌بودیم  . » ولی هنوز راهی طولانی در پیش است  .  چالش‌های پیش رو تخصیص جایگاه ویژه زنان ، دستشویی مختص بانوان و مساله حضور خانواده هاست  . رسیدن به این نقطه خودش پیشرفت است  .  اما از آغاز نباید ممنوعیتی برای حضور زنان در استادیوم‌ها وجود داشت  .  زنان ایران نباید چهار سال دیگر صبر کنند تا بتوانند وارد استادیوم‌ها‌شده‌و تیم ورزشی مورد علاقه شان را تشویق کنند  .