گزارش «شرق اندوه» تارا کمانگر
شرکت هواپیمایی «ویرجین آتلانتیک» حق استفاده از آلبوم تکنوازی پیانو تارا کمانگر را خریده و حالا مسافرها در پرواز از نیویورک به لندن می‌توانند در لذت «شرق اندوه» شریک شوند.
موسیقی‌دان نیویورکی ، تارا کمانگر ، جمعه هفته گذشته به مناسبت انتشار آلبوم جدیدش ، « شرق اندوه » در باشگاه لو پاسون روژ نیویورک یک کنسرت برگزار کرد  .  این آلبوم که در پایان ماه گذشته از سوی کمپانی صفحه پرکنی در آمریکا منتشر‌شده‌، به فاصله کوتاهی به فهرست پرفروش‌ترین آلبوم‌های کلاسیک فروشگاه معظم اینترنتی وارد شد  . تارا کمانگر را بیشتر بیننده‌های صدای آمریکا به عنوان یکی از اعضای گروه راک زیرزمینی « کیوسک » می‌شناسند  .  نوای ویولون او در کنسرت ویژه نوروزی صدای آمریکا با محسن نامجو ، هنوز در خاطره‌ها تازه است  .  ولی ساز اصلی خانم کمانگر پیانو است  .  آلبوم جدید او هم تکنوازی پیانو است ، که سبک خاص نوازندگی او و گزینه‌هایش ، به آن شخصیت ویژه بخشیده است  . قطعه « تنهایی » برگرفته از مجموعه مینیاتورهای ایرانی امین‌الله حسین ، آغاز شد ، بزرگداشت شعرهای عمر خیام و آغازگر کنسرت کوتاه خانم کمانگر‌بود ، که در آن نوازنده برجسته ویلن سل ، « آرش امینی » روی صحنه به خانم کمانگر پیوست  . در شرق مالیخولیا ، قطعاتی از امین‌الله حسین ، در کنار برگزیده‌ای از آثاز آهنگسازان ایرانی ، ارمنی و روسی عرضه می‌شود  . خانم کمانگر می‌گوید اسم آلبوم از نام کتاب اشعار سهراب سپهری برگرفته‌شده‌و خیلی از قطعات آلبوم ، الهام گرفته از شعر فارسی است  .  مثلا امین‌الله حسین خیلی شعرهای عمر خیام را دوست داشت و همه‌ آن‌ها را حفظ‌بود و این آهنگ را در تجلیل از عمر خیام نوشته  .  آهنگ کاروان از امین‌الله حسین ، هم براساس شعری از سعدی است  .  آغازگر آلبوم شرق اندوه ، قطعه‌ای از آهنگساز روسی است  . تارا کمانگر می‌گوید موسیقی مورد علاقه او ، موسیقی رومانتیک است ، و منابع الهام او ، قطعاتی است که دوست دارد بنوازد -- مثل آثار فردریک شوپن ، راخمانینف ، و فرانتس لیست آهنگسازانی هستند که او با نواختن آثارشان بزرگ‌شده‌و می‌گوید موسیقی مورد علاقه او ، لزوما موسیقی امروزی نیست  . از راخمانینف ، خانم کمانگر موومان آندانته ، از سونات پیانو و ویلن سل اورا برگزید ، که برای پیانوی تنها تنظیم‌شده‌ . او می‌گوید همیشه به نغمه‌های زیبا و همنوازی‌های غیرمنتظره را دوست داشته ، و همیشه هم در کلید غمگین  .  دلیلش را نمی‌داند ، ولی در این آلبوم می‌خواست قطعاتی را ضبط کند که بلافاصله عاشق آن‌ها شده‌بود ، و همه قطعات این آلبوم ، برای او چنین حالتی را دارند  . تارا می‌گوید در این آلبوم می‌خواست به خصوص کار آهنگسازان ایرانی را که معمولا ضبط نمی‌شوند ، عرضه کند که در مقیاس وسیع‌تری شنیده شوند ، ولی کارهایی از آهنگسازان روسی را که از شرق الهام گرفته‌اند را هم در آن گنجانده ، چون به نظر او ، این الهام دوجانبه‌بود  .  آهنگسازان ، در ایران و ارمنستان هم از آهنگسازان رومانتیک روسی که شرقی‌گری در کارشان دارند ، تاثیر پذیرفته‌اند  . گزینه‌های آلبوم بیشتر متمرکز بر قطعاتی است که کمتر شنیده می‌شوند ، از جمله یک قطعه از باله اسپارتاکوس ، نوشته آرام خاچاطوریان ، آهنگساز ارمنی‌تبار اتحاد شوروی  .  این قعطه را آهنگساز نیویورکی « متیو کمرون » برای پیانوی سولو ضبط کرد و روی یوتیوب گذاشت ، وحیرت کرد وقتی دید خانم کمانگر آن را بدون استفاده از نت ، به صورت گوشی یاد گرفت و اجرا کرد  .  او می‌گوید وقتی اجرای تارا کمانگر را شنید ، نتیجه گرفت که این قطعه را انگار اصلا برای این که تارا کمانگر آن را بنوازد ، تنظیم کرده است  . مثل خیلی دیگر از ایرانی‌تبارهای آمریکایی ، تارا کمانگر هم هویت دوگانه دارد  . خانم کمانگر می‌گوید نمی‌داند ایرانی است یا آمریکایی ، ولی وقتی بین آمریکایی‌ها هست ، خود را بیشتر ایرانی احساس می‌کند و به یاد دارد که در دانشگاه خود را بیگانه احساس می‌کرد تا وقتی به جامعه دانشجویان بین‌المللی پیوست  .  او می‌گوید خود را یک چیز نمی‌بیند ولی احساس نمی‌کند که آمریکایی است ، و نمی‌داند چرا  . ویژگی کار خانم کمانگر کثرت منابع الهام او و تنوع سلیقه او است ، که نه تنها موسیقی کلاسیک ، بلکه انواع دیگرموسیقی ، از جمله فولکوریک ، بلوز و راک را هم در بر می‌گیرد  .  او چهار سال است در کنار کارهای دیگرش ، با گروه موسیقی زیرزمینی « کیوسک » روی صحنه می‌رود و بیشتر به تکنوازی ویلن می‌پردازد  . خانم کمانگر می‌گوید چهار سال پیش در سنفرانسیسکو کارش را با گروه کیوسک شروع کرد ، هنگامی که محسن نامجو ، بورسیه دانشگاه استنفورد‌بود و از او برای نواختن پیانو در کنسرتش دعوت کرد ، که در آن با اعضای کیوسک همراه‌بود  .  او می‌گوید تماشای ویدیوی « تو کجایی » از کیوسک ، که در آن از ویلون سولو استفاده‌شده‌، باعث شد که سراغ ویولون برود ،‌سازی که ده سال‌بود کنار گذاشته‌بود ، و شروع کرد به نواختن با کیوسک  . یک بخش شوق انگیز کنسرت هفته پیش در اجرای چند قطعه فولکوریک ایرانی‌بود ، از جمله موسیقی کردی ، به خصوص ترانه‌هائی که کامکارها اجرا کرده‌اند و همچنین قطعه‌ای سنتی از حسن زیرک  .  در این اجراها ، نوازنده طبل‌ها آقای یحیی الخنسا از گروه‌های راک « 127 » و « کیوسک »، با تارا کمانگر همراه شد  . خانم کمانگر می‌گوید : پدرم از سنندج است و با پدر کامکاران موزیک یاد گرفت و این آهنگ‌ها را همیشه دوست داشتم و برای اینکه پیانو برای من آسان تر است برای پیانو تنظیم کردم و امشب برای اولین دفعه با الخنسا با هم زدیم و فکر می‌کنم حس موسیقی جاز بیرون آمد ، که جالب بود او می‌گوید : در موزیک کلاسیک ریتم‌ها خیلی ساده هستند ، چهار چهار ، و نظائر آن ، ولی در موسیقی کردی ریتم‌ها خیلی پیچیده‌اند ، مثل ده هشت و این‌ها ، و خوشبختانه الخنسا همه چیز را می‌تواند بنوازد  . برای این پیانیست متولد آمریکا ، که در یک باغ انجیر در شهرستان « مرسد » در مرکز کالیفرنیا بزرگ‌شده‌، گرایش به موسیقی شرقی ، از یکسو طبیعی است واز سوی دیگر ، غیرعادی  . خانم کمانگر می‌گوید پدرمادر او ، تنها ایرانی‌های ناحیه‌بودند ، ولی او همیشه در باره ایران و فرهنگ آن کنجکاو‌بود و هر چیزی در باره ایران او را شیفته و مجذوب می‌کرد ، و وقتی با یک ایرانی برخورد می‌کرد به شدت ذوق زده می‌شد ، و هنوز هم همینطور است  . در آلبوم جدید او ، قطعه‌ای هست از ساخته‌های خودش به اسم « شرق اندوه  . » او می‌گوید وقتی موسیقی می‌نویسد ، ابتدا بداهه‌نوازی می‌کند و ضبط می‌کند روی « آیفون » و بعد به آن گوش می‌دهد و آنچه دوست دارد ، بر می‌گزیند  .  او می‌گوید خیلی طول می‌کشد اگر بخواهد مثل قدیم با نت‌نویسی آهنگسازی کند  . بازتاب انتشار آلبوم « شرق اندوه » همچنان در رسانه‌ها ادامه دارد  .  همان روز که تارا کمانگر در باشگاه لو پاسون روژ به مناسبت انتشار آلبوم کنسرت داشت ، رادیوی معتبر و سراسری آمریکا مصاحبه مفصلی داشت در برنامه پرشنونده با تارا کمانگر ، که در آن ، او در باره موسیقی روسی از موسیقی محلی ارمنی و ایرانی را تشریح کرد و در باره برداشت متقابل آهنگسازان در ایران و ارمنستان از موسیقی روسی سخن گفت  . از جمله خبرهای دیگر ، یکی هم این‌بود که همان شب اعلام شد شرکت هواپیمایی حق استفاده از آلبوم تکنوازی پیانو تارا کمانگر را برای استفاده در برنامه موسیقی پروازها خریده و بنابر این حالا در پرواز از نیویورک به لندن ، مسافرها می‌توانند با صدای پیانو کمانگر ، اندکی آرام بگیرند و در لذت « شرق اندوه » شریک شوند  .