گورجهان پهلوان غلامرضا تختی در معرض نابودی؟
روند تخریب این گورستان هم مانند خیلی جاهای قدیمی دیگر شروع شده و اولین گام‌ها برای تخریب آن از حدود ۱۷ سال پیش برداشته شد. زمانی که به بهانه ایجاد باغ مشاهیر ده‌ها مقبره خانوادگی تخریب شد
گورستان ابن بابویه مدفن بزرگان فرهنگ و تاریخ ایران است  .  در این گورستان افرادی چون علی اکبر دهخدا ، میرزاده عشقی ، اشرف الدین گیلانی معروف به « نسیم شمال »، بانو فخرالدوله بانی مسجدی به همین نام ، دختر مظفرالدین شاه و مادر دکتر علی امینی و بالاخره جهان پهلوان غلامرضا تختی  . بنا بربرخی از گزارش‌های رسیده ، پروسه‌ای به نام « سامان دهی » که بیشتر شبیه به « به دست فراموشی سپردن » این گورستان تاریخی به دست دولت است ، موجودیت « ابن بابویه » و آرامگاه مشاهیر ایرانی در آن را به خطر انداخته است  . گورستان ابن‌بابویه که نامش را از دانشمند شیعی قرن چهارم ، شیخ صدوق معروف به ابن بابویه گرفته است هم می‌توانست شبیه پرلاشز در پاریس ، فخرلر در باکو ، هایگیت در لندن ، نوودویچی در مسکو و یا حتی شهدای صالحین در کابل و وادی السلام در نجف باشد ، اما با همه آن‌ها متفاوت است طرح‌های سامان دهی رژیم هریک به صورتی نمای ظاهری این گورستان را به خطر انداخته است  . « ابن بابویه » با 200 سال قدمت و 12 هکتار وسعت ، دومین گورستان شهر تهران پس از بهشت زهرا به شمار می‌رود که از زمان فتحعلی شاه قاجار ، پس از کشف اتفاقی جسد سالم شیخ صدوق در محلی که امروز هم بقعه او قرار دارد ، به عنوان گورستان رونق گرفت و بسیاری از نام‌آوران ایرانی در عرصه‌های مختلف در آن آرمیدند  .  بسیاری هم آرامگاه خانوادگی با معماری و تزئیناتی با سلیقه خود در آن درست کردند تا نوادگان و بستگانشان از آرامگاهشان دیدن کنند  . بنا بر پژوهشی که سید احمد محیط طباطبایی ، پژوهشگر تهران قدیم ، در این گورستان انجام داده ، حدود 260 نفر از رجال معاصر ایران که هر یک ، نیک یا بد ، در تاریخ این کشور نقشی داشته‌اند ، در گورستان ابن‌بابویه آرمیده‌اند  . اما روند تخریب این گورستان هم مانند خیلی جاهای قدیمی دیگر نیز شروع شد و اولین گام‌ها برای تخریب آن از حدود 17 سال پیش برداشته شد  .  زمانی که به بهانه ایجاد باغ مشاهیر ده‌ها مقبره خانوادگی تخریب شد  .  مقبره‌هایی که هر یک معماری خاص خود را داشتند و در آن‌ها وسایل مختلفی مانند عکس‌های قدیمی ، آیینه و شمعدان ، فرش و میز و صندلی و حتی وسایل پذیرایی از میهمان نگهداری می‌شدند  .  اگر این مقبره‌ها امروز وجود داشتند می‌شد به عنوان موزه‌ای برای نمایش آیین مرگ به آن توجه کرد  .  چرا که دیگرکمتر گورستانی در ایران وجود دارد که مقبره‌های خصوصی با معماری دوره قاجار و پهلوی داشته باشد  .  آرامگاه‌های خانوادگی زیادی از بین رفتند مانند آرامگاه‌های خانوادگی امیراعلم ، زراندوز ، خلعتبری و دیگران و سنگ مزارهای نفیس و تاریخی این مقبره‌ها نیز در معرض باد و باران قرار گرفتند و آسیب‌های زیادی دیدند  . پس از این تخریب ، نه باغ مشاهیری ساخته شد و نه آرامگاه‌هایی که تخریب شدند ، بازسازی شد  .  حتی معتادان بیش از گذشته به این گورستان پناه آوردند  . مدتی بعد تعداد زیادی از سنگ قبرها به دلیل سهولت در عبور و مرور تخریب و همسطح زمین شدند و حالا هم مدتی است که قرار است بقعه شیخ صدوق که در سال 1375 با شماره 1816 در فهرست آثارملی کشور به ثبت رسید ، گسترش یابد  .  در این طرح توسعه ، بقعه از هر طرف به شعاع 20 متر توسعه می‌یابد و در این میان همه قبرهایی هم که وجود دارند ، خراب می‌شود  .  مسئولان اوقاف می‌گویند که قبرها شناسایی‌شده‌و پس از بازسازی اسم مردگان روی سنگ‌های یکدستی نوشته و سرجایشان نصب می‌شود  . اما مسئولان شهر ری معتقدند که کل گورستان به خاطر اینکه در میانه شهرری قرار گرفته باید ساماندهی شود و قبرهایش همسطح شوند  .  در بخشی از گورستان هم باید امکانات تفریحی و ورزشی برای اهالی ایجاد شود  . اما اگر کمی بیشتر به وضعیت گورستان توجه می‌شد ، مانند گذشته می‌توانست زائران اهل قبور را راضی نگه دارد  .  البته اگر درختان گورستان آبیاری می‌شد تا خشک و بی‌شاخ و برگ نشوند و اگر روشنایی آن به اندازه کافی تامین می‌شد  .  دیدارکنندگان از آرامگاه‌ها همیشه یکی از منابع درآمدی اهالی شهرری بوده چرا که پیوسته بسیاری از مردم بویژه از تهران به دیدن گورستان‌ها و زیارت مزارهای شهرری مانند ابن‌بابویه ، امامزاده عبدالله ، بی‌بی زبیده و همین طور زیارت شاه عبدالعظیم می‌رفته‌اند  .