سناتور کری: پیش از صحبت کردن راجع به ایران به دقت بیندیشید
پرزیدنت اوباما در پیام روشن خود به ایران و دنیای اسلام به رویکردی جدید اشاره کرد. رئیس جمهور آمریکا با پیشنهاد صلح و مذاکره تندروهای مسلمان منطقه را در مو ضعی دفاعی قرار داد
اعتراضات گسترده و خودجوش مردمی که از هفته گذشته و به دنبال انتخابات ریاست جمهوری سراسر ایران را فراگرفته موجب شد تا آن کشور بار دیگر مورد توجه ایالات متحده آمریکا قرار گرفته و انعکاس خبری نا آرامی‌های مربوط به آن در صدر اخبار رسانه‌های مهم آمریکا قرار گیرد  .  اظهار نظر صریح پرزیدنت اوباما مبنی بر تقبیح هرگونه تقلب و آمار ساختگی در اعلام نتایج انتخابات در ایران موجب شد آمریکا عملا به عرصه مناقشات و نا آرامی‌های جاری در این کشور کشیده شود  . مک کین سناتور جمهوریخواه و رقیب اصلی پرزیدنت اوباما در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 ایالات متحده ، اظهارنظر وی را در باره انتخابات ایران سست و بی‌پایه خواند و ادعا کرد « اگر ما در مواضعمان نسبت به آن کشور استوار وثابت قدم بمانیم مردم ایران سرانجام بر شرایط نا آرام کنونی فائق می‌آیند  . » قدر مسلم نطق روشن آقای مک کین برای سیاست‌گذاران آمریکا که از پیام‌های تفرقه برانگیز وخصومت بار احمدی نژاد ، رئیس جمهوری فعلی ایران ، خسته به نظر می‌رسند کار را سهل یا حداقل ساده تر می‌کند  .  ما همگی تحت تاثیر تظاهرات آرام و صلح جویانه مردم ایران قرار گرفته ایم ، چیزی که به نظر می‌رسد در سه دهه گذشته سابقه نداشته است  .  همدلی ما همراه تمام مردمی است که در آن کشور در جستجوی احترام متقابل و همکاری با دنیای خارج هستند  .  تصاویر کشتار مردم بیگناه توسط نیروهای شبه نظامی بسیج بسیار تکان‌دهنده و اندوهبار است و ما را در دام واکنش عاطفی نسبت به شرایط موجود می‌اندازد  . اما مشکلی که در اینجا نمی‌بایست از نظر پنهان بماند آن است که اگر ما به واقع خواهان قدرت گرفتن مردم ایران هستیم ، می‌بایست بدانیم چگونه هر کلمه‌ای که ما به کارمی بریم می‌تواند دستاویز حکومت روحانیون و قدرت گرفتن آنان در ایران قرار گرفته و مسیر مبارزات مردمی را از موضوعات اساسی چون بحران و فروپاشی اقتصاد کشور به سمت عوام فریبی و درگیری‌های کور و خشونت بار با دشمنان موهوم استقلال کشور بدل شود  .  تا بد‌ین مقطع نیز سران تندروی حکومت اسلامی ایران در قلمداد کردن نقش مداخلات آمریکا در مشاجرات انتخاباتی و اعتراضات مردمی گسترده در ایران تلاش مستمری کرده و می‌کنند  .  روز چهارشنبه 27 خرداد ، وزارت امور خارجه ایران مقامات آمریکایی را به دلیل اظهارات مداخله جویانه شان در امور داخلی ایران مورد ملامت قرار داد  .  دولت ایران از آنچه که تحریف در پوشش خبری رسانه‌های خارجی خوانده و آن را منجر به اوج گرفتن نا آرامی‌ها دانسته ، شاکی است  . ما نباید از قبول این واقعیت و امیدی که اصلاح‌طلبان برای پیروزی دارند سرباز زنیم  .  انتخابات ایران می‌باید موضوعی منحصر به ایران باشد و جایی برای ایفای نقش آمریکا نیست  .  نا آرامی‌های چند روز گذشته در ایران به ما آموخته است که اکنون عرصه مجادلات نه به آمریکا ، که به مردم ایران تعلق دارد  . برای درک این مطلب تنها کافیست به ندایی که از تظاهرات مردمی برمی آید گوش بسپاریم  .  در شعارهای آنان ، پلاکاردهایی که با خود حمل می‌کنند و پیامهایی که در شبکه جهانی اینترنت ردو بدل می‌کنند چیزی درباره درخواست کمک از واشینگتن شنیده نمی‌شود بلکه به‌طور مشخصی گفتمان انقلابی خود را از نو تجدید می‌کنند  .  ندای الله اکبری که شبانه از فراز بام‌ها به گوش می‌رسد یادآور و ردپای صریحی از انقلاب اسلامی ایران در سال 1979است  . میرحسین موسوی ، رهبر اصلاح‌طلب ویکی از دو رقیب اصلی مبارزات انتخاباتی این دوره سیاست آشتی جویانه تری نسبت به آمریکا اتخاذ کرده است  .  اما وی نیز مشروعیت سیاسی خود را از اعتبار انقلابی اش در مبارزه برای براندازی رژیم شاه که از متحدان اصلی آمریکا‌بود ، به دست آورده است  .  این اعتبار به او و تظاهر‌کنندگان هوادار وی کمک می‌کند تا در مظان اتهام ستون پنجمی آمریکا قرار نگیرند  . دگرگونی‌های امروز ایران در دو سطح به وقوع می‌پیوندد ؛ نخست در خیابان‌ها و در میان مردم و سپس درمیان دستگاه حکومتی روحانیون تغییر به منصه ظهور می‌رسد  .  سر آخر ، نتیجه انتخابات ایران تفاوتی در چالش‌های بنیادی ما در تامین امنیت ملی ایجاد نخواهد کرد و ما همچنان بر سیاست فعلی خود مبنی بر پیشگیری از دست‌یابی ایران به سلاح هسته‌ای باقی خواهیم ماند  .  این تلاشها می‌باید صبورانه انجام گیرد و تعامل زودرس با سیاست داخلی ایران تنها می‌تواند به روند مذاکره آسیب جدی برساند  . روند آتی تحولات در ایران نامعین است  .  روشن آن است که شیوه سرسختانه و سخنان تندی که سناتور مک کین آن را نمایندگی می‌کند در هشت سال گذشته راه به جایی نبرده است  .  برخورد زور مدارانه ما تنها به قدرت رسیدن تندروهای حکومتی را تسهیل کرده و اصلاح‌طلبان را در موضع دفاعی قرار داده است  .  آنچه اتفاق افتاد جایگزین شدن یک رئیس جهور اصلاح‌طلب و معتقد به « گفتگوی تمدن‌ها » با فرد دیگری است که هولوکاست را انکار می‌کند و خواهان محو و نابودی اسرائیل از نقشه جغرافیاست  . این همه در حالی صورت می‌پذیرد که نفوذ ایران در منطقه خاورمیانه به شدت رو به افزایش است و آن کشور در زمینه برنامه‌های اتمی نیز به پیشرفت‌های شایانی دست یافته است  . آخرین کاری که در ادامه باید انجام دهیم در اختیار گذاشتن فرصتی در اختیار رئیس جمهور احمدی نژاد است تا با بیرون کشیدن واقعه کودتای 28 مرداد 1332ایران به حمایت آمریکا ، از دل تاریخ معاصر ، خود را در قالب دکتر محمد مصدق نوینی باز‌سازی کند و مدعی سردمداری مبارزات مردم ایران علیه دخالت کشورهای غربی شود  . به کار بردن کلمات بسیار اهمیت دارد  .  پرزیدنت اوباما در پیام روشن خود به ایران و دنیای اسلام به رویکردی جدید اشاره کرد  .  رئیس جمهور آمریکا با پیشنهاد صلح و مذاکره تندروهای مسلمان منطقه را در مو ضعی دفاعی قرار داد  . پیشاپیش و درحال حاضر ما شاهد چشم انداز روشن این نحوه برخورد هستیم  .  به احتمال زیاد پیشدستی و فراروی پرزیدنت اوباما در این سیاست کمک بسیاری به نتایج انتخابات هفته گذشته در لبنان کرده است  .  این انتخابات منجر به پیروزی خیره‌کننده دوستان و متحدان غرب در انتخابات شد  . ما در حال مشاهده تاثیر این شیوه نوین در ایران نیز هستیم  .  بازگشت به برخوردهای خشن انتقادی تنها می‌تواند دستاوردهای پیشین را بر باد دهد ، لایه‌های تندرو حکومت را که خواهان شکست مذاکرات هستند تقویت کرده و توان چانه زنی بخشی از حاکمیت جمهوری اسلامی را که خواهان بهبود روابط با غرب هستند کاهش دهد  .