پرستشگاه مردوک، کشف تازه در تخت جمشید
کشف تازه پرستشگاه بزرگ بابلی ها در تخت جمشید از وجود معماری منحصر به فرد دوران کورش و مداراگری مذهبی او حکایت می کند.
هیئت باستان‌شناسی مشترک ایران و ایتالیا که از چند سال پیش برای شناسایی شهر پارسه ، در پاسارگاد به حفاری‌های باستان‌شناسی در اطراف تخت جمشید دست زده‌بودند موفق به کشف بنایی منحصر به فرد از دوران کورش هخامنشی شدند  .  به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی این هیئت در جریان کاوش‌های خود در سه سال پیش به تلی آجری برخوردند و حفاری در آن را آغاز کردند  . تل آجری در واقع بنای باستانی بزرگی‌ست بازمانده از دوران هخامنشیان که در سومین دوره کاوش‌های باستان‌شناسی این هیئت در نزدیکی تخت جمشید کشف‌شده‌است  .  علیرضا عسگری چاووشی ، استاد دانشگاه شیراز و رئیس ایرانی هیئت کاوش در تل آجری به خبرگزاری میراث فرهنگی گفته است این بنا از خشت و آجر است که خشت‌ها در داخل دیوارها و آجرهای لعاب‌دار در نمای خارجی دیوار‌ها به کار رفته‌اند و آجرها با لعاب‌ها و نقش‌های حیوانات افسانه‌ای تزئین شده‌اند  .  به گفته آقای عسگری « این بنای شگفت‌انگیز حداقل 33 در 33 متر است و در ساخت آن هزاران آجر لعاب‌دار به کار رفته است » .  او ضخامت دیوارهای این بنا را 10 متر اعلام کرده و گفته است :« کشف چنین بنایی با این عظمت ، حجم و تعداد آجرهای لعاب‌دار در منطقه فارس بی‌نظیر است » .  به گفته او در این بنا کتیبه‌ای به خط میخی اکدی بابلی نیز به دست آمده است  . به گفته آقای عسگری آجرهای لعاب‌دار این بنا دارای نقش‌هایی از اسطوره‌های ایران باستان و بین النهرین باستان است به طوری که حتی قالب‌هایی که برای تزئین نقش‌ها بر آجرها به کار رفته‌اند با قالب و نقش‌هایی که برآجرهای لعابدار دروازه معبد ایشتار در بابل به کار رفته یک سان است  .  شواهدی ازوجود نقش موشخوشو ، نماد ایزد مردوک ، گل‌های لوتوس شانزده پر ، و روش‌ها و فنون تزئین آجرها ، رنگ‌ها و نقش‌ها و استفاده از قیر برای محافظت آجرها ، همه حکایت از آن دارند که این بنا در دوره کورش هخامنشی ساخته‌شده‌است  .  نماد ایزد مردوک و دیگر نقش‌های این بنا بعد از کورش دیگر در هنر هخامنشی دیده‌نشده‌است  . رئیس گروه ایرانی هیئت باستان‌شناسان می‌گوید در زمانی که کورش در سال539 پیش از میلاد بابل را فتح کرد ، کاهنان بابلی ایزد مردوک را به عنوان بزرگ - ایزد آسمان‌ها و زمین می‌پرستیدند و در آن زمان به دلیل ثروت و قدرت بابل ، این ایزد قدرتمند ترین ایزدان بین النهرین‌بود  .  باستان‌شناسان احتمال می‌دهند که پس از فتح بابل ، کورش ، در ادامه سیاست رواداری فرهنگی و مذهبی خود ، به کاهنان بابلی اجازه داد که نیایش گاه خود را در تخت جمشید ، که مرکز سیاسی هخامنشیان‌بود ، بناکنند و عده‌ای از هنرمندان و معماران بابلی را برای بنای معبد پرستش مردوک به تخت جمشید آورد  . به نظر باستان‌شناسان این بنای مذهبی پس از کورش در دوران داریوش اول نیز تحمل می‌شده اما در دوران خشایارشا و با تمرکز شاهان هخامنشی بر پرستش ایزد اهورمزدا رفته رفته رو به تعطیل گذاشته و پس از هخامنشیان تخریب و غارت‌شده‌است  .  هرچند که هنوز به سبب وجود نکته‌های مبهم و ناشناخته فراوان ابراز هر گونه نظرگاه قاطع درباره سرگذشت این بنارا زود می‌دانند  . به گفته کارشناسان چاله‌هایی که در میان دیوار‌ها و در داخل عمارت وجود دارد حکایت از حفاری‌های پی‌درپی به منظور سرقت آجرها دارد  .  تا جایی که بخش عمده‌ای از آجرها مفقود و غارت شده‌اند  . به نوشته میراث فرهنگی ، سرپرستی تیم باستان‌شناسان ایتالیایی برعهده پیر فرانچسکو کالیری از دانشگاه بولونیاست  .  این کاوش‌ها بخشی از پژوهش‌های باستان‌شناسی شهر پارسه است که با همکاری مشترک پژوهشگاه باستان‌شناسی ، پژوهشکده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی ، بنیاد پژوهشی پارسه پاسارگاد ، سازمان میراث فرهنگی فارس و دانشگاه بولونیای ایتالیا انجام می‌شود  .