اديان و حقوق بشر – روز بيست و پنجم
واليان اديان اما، زمانی که خود به جمع حاکمان پيوستند، همه قوانينی که فلسفه وجوديشان رعايت حقوق انسانها از سوی حاکمان بود را برگرداندند بطرف خود مردم و در جهت نقض همان حقوق
نگاه کن به تاریخچه هر کدام از این ادیان ریشه‌دار و با سابقه ( که نمی‌خواهم یک یک اسم بیاورم و واگذارش می‌کنم به خود تو ) و ببین این دین‌ها و پیامبرانشان از کجا برخاسته‌اند  ؟ از میان حکام و صاحبان قدرت و زور  ؟  یا از میان جمع محکومین و ضعفای مانده در‌بند  ؟ پاسخ آسان است  .  هیچ دینی را سراغ نخواهی داشت که از دل حاکمان برخاسته باشد و هیچ پیامبری از میانه زورمندان پیدا‌نشده‌، بر عکس همیشه یکی آمده از میان زور دیده‌ها و در ستم مانده‌ها ، و‌طلب حقوق انسانی آن‌ها را کرده که نقض می‌شده است  .  خواسته تا مورد ظلمی که هر روزه واقع می‌شوند ، نشوند ، خواسته تا جان و مال و ناموسشان که هر روزه مورد هجوم زورمندان و حکام جامعه بوده ، در پناه آنچه " دین " خوانده‌اند ، محفوظ بماند ، و خواسته تا ضعفا آنچنان باقی نمانند که در " ضعف جانشان در آید " و اغنیا آنچنان نخورند " کز دهانشان در آید " . بنابر این‌گر نیک نگه کنی ، ادیان ، هر کدامشان را که در نظر بگیری ، خواستار رعایت " حقوق‌بشر " شده‌اند ، که امروزه با توسل به نام دین از آن‌ها سلب می‌شود و ملاحظه میکنی که مثلا در تهران ، حکومت دینی ، مرکز حقوق‌بشر را با قفل و زنجیر تعطیل می‌کند و هر وقت صحبت حقوق‌بشر می‌شود ، به غلط و با سفسطه آنرا به " غرب " و " استکبار " و غیره و غیره ربط می‌دهد  . نگاه کن به تاریخچه همه این دین‌های صاحب تاریخ و سابقه و ببین که همه اینها بدون استثنا ، نگارندگان اولیه اصول " حقوق‌بشر " بوده‌اند ، حالا اگر همه این ادیان را غربی و استکباری میدانی ، حرفی دیگر است  . دیگر آنکه این ادیان ، خطابشان نه به مظلومین بلکه به ظالمان و حاکمان و صاحبان قدرت بوده ؛ حالا که صاحب زور و اختیار و قدرت هستی و از بنده خدا ترسی نداری ، از خدا بترس و عقوبت و پاداشت هم در جنهم و بهشت خواهد‌بود  . آدم بی‌حقوق و بی‌زور و زر و بی‌قدرت ، کجا توانش را دارد که حقوق و جان و مال و ناموس دیگران را پایمال کند  ؟  اگر هم کند ، راحت میشد و می‌شود بحسابش رسید و میرسند ، و دیگر لزومی به صبر کردن برای بهشت و دوزخ نیست  . با این همه ، در طول این تاریخ ، والیان ادیان اما ، زمانی که خود به جمع حاکمان پیوستند ، همه قوانینی که فلسفه وجودیشان رعایت حقوق انسانها از سوی حاکمان‌بود را برگرداندند بطرف خود مردم و در جهت نقض همان حقوق  . و حقوق‌بشر که نگارندگان اصولش در حقیقت خود همین ادیان بوده‌اند ، ماند یتیم و بی‌سرپرست ، و ماند روی دست من و تو ، تا امروز  .