اپوزيسيون ايران از حملات محدود به احمدی نژاد فراتر رفته است
واشنگتن پست می نويسد تظاهرات اکنون حق کادر رهبری جکومت اسلامی برای حکمرانی را به چالش گرفته است. 
زورآزمائی به سطحی بالاتر کشانده می‌شوند واشنگتن پست زیر عنوان " اپوزیسیون ایران زور آزمائی را به سطوح بالا می‌کشاند " می‌نویسد هفته گذشته ، دقایقی پیش از آنکه پلیس ضد شورش علیه راه پیمایان اپوزیسیون در تهران وارد عمل شود ، جمعیت شعار جدید مرگ برهیچکس سرداده‌بود  .  این مفهومی بیشتراز شعار مرگ بر آمریکا داشت که جزئی از زندگی سیاسی ایران بوده است  .  این شعار نشان میداد که جنبش اعتراض در مقایسه با خشمی که در تابستان ابراز میشد تا چه حد پیش رفته است  . واشنگتن پست می‌نویسد تظاهرات ازحملاتی محدود به محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری ، و گزینش مجدد و مورد اختلاف او در ماه ژوئن فراتر رفته است  .  تظاهرات اکنون حق کادر رهبری جکومت اسلامی برای حکمرانی را به چالش گرفته است  . واشنگتن پست می‌نویسد پس ازآنکه نیروهای امنیتی اعتراض‌های گسترده بعد از انتخابات را سرکوب کردند گروههای اپوزیسیون در ماههای اخیراز مراسم عمده و مورد حمایت دولت برای برپاکردن تظاهرات رقیب استفاده می‌کند  . * تهران از قوه قضائیه برای مقاصد سیاسی استفاده می‌کند نیویورک تایمزدر سرمقاله‌ای زیر عنوان " بازیهای ستمگرانه و بی‌معنا " می‌نویسد بنظر میرسد دولت تحت رهبری ملاها در ایران مصمم است تشنج با آمریکا و بقیه جهان را حفظ کند  .  این دولت به رغم پیشنهاد پرزیدنت اوباما برای گفتگو ، سد راه مذاکراتی جدی در باره برنامه اتمی خود و مسائل دیگر است  .  این دولت علیه توافق خود درمورد ارسال اورانیوم غنی‌شده‌به خارج عمل می‌کند ، و به تهدید کردن و بدرفتاری با کسانی از اتباع خود که جرات می‌کنند حرف بزنند ادامه می‌دهد  . نیویورک تایمز می‌نویسد جدید ترین رفتار خشن و افراطی تهران متهم ساختن سه آمریکائی کوهنور به جاسوسی است که بیش از سه ماه است در توقیف بسر می‌برند  . نیویورک تایمز می‌نویسد اینکه آیا دولت ایران رسما اتهاماتی علیه این سه عنوان کرده باشد ، و یا فقط تهدید به چنین اقدامی می‌کند ، موضوعی است که در مورد آن پرسش هائی بوجود آمده است  .  ما امیدواریم چنین اقدامی انجام نگرفته باشد ، و انجام نگیرد - که می‌تواند خروج مقامات ایران از این وضعیت آشفته و خراب را آسان تر کند  . نیویورک تایمز می‌نویسد مورد کوهنوردان جدید ترین نمونه سوئ استفاده دولت ایران از قوه قضائیه برای مقاصد سیاسی است وتضعیف این قوه است  .