خرید اشیای عتیقه مسروقه در عراق و سوریه، ریختن پول به جیب داعش 
جنگ‌ها، همواره عواقبی ورای تلفات انسانی، ویرانی و بی‌ثباتی سیاسی و اقتصادی برجا‌می‌گذارند. در سوریه و عراق، تاراج میراث فرهنگی یکی از چهره‌های کمتر مطرح شده جنگ است.
ساموئل هاردی در که در ستون نظرات وبسایت رویترز منتشر‌شده‌به نقل از گفتگوی مایکل ون رین ، یکی از موفق‌ترین قاچاقچیان اشیای هنری عتیقه در قرن بیستم با یکی از شبکه‌های تلویزیونی آلمان نوشته است : « خیلی از کلکسیونرهای اشیای عتیقه ناخواسته و ندانسته پول به جیب گروه‌های تروریستی مثل « دولت اسلامی » می‌ریزند  . » ساموئل هاردی در ادامه می‌نویسد هم اکنون بازار قاچاق اشیای عتیقه در عراق و سوریه داغ داغ است  .  بنا به گزارش‌ها از عراق ، 4.500 محوطه باستانی ، که برخی از آن‌ها در فهرست میراث فرهنگی یونسکو ثبت‌شده‌، در کنترل پیکارجویان داعش است و آثار موجود در آن‌ها دارد غارت می‌شود  .  به ادعای سازمان اطلاعات عراق ، تنها شورشیان « دولت اسلامی » از فروش اشیای عتیقه ‌ای که قدمت بعضی از آن‌ها به هزاران سال می‌رسد ، 36 میلیون دلار به جیب زده‌اند  .  حساب و کتاب مربوط به این قضیه برای بررسی منتشر‌نشده‌، ولی مبلغ دقیق هر چه که باشد ، فروش اشیای عتیقه مناطق درگیر جنگ برای تامین هزینه‌های جنگی نظامیان و شبه‌نظامیان ، اقدامی واقعی و سازمان‌‌یافته است  . ویدیویی از نیروهای وفادار به رژیم بشار اسد روی یوتیوب ، آن‌ها را در حال بار زدن انبوهی از مجسمه‌ها و نقش برجسته‌های چند هزار ساله و میراث فرهنگی ارزشمند شهر باستانی پالمیرا ( تدمر ) در استان حمص در پشت یک وانت‌بار نشان می‌دهد  .  سربازان سرهای بریده‌شده‌مجسمه‌ها را در برابر دوربین گرفته‌اند  .  دیگر گنجینه‌های به سرقت رفته پالمیرا را یک گزارشگر مخفی نشریه ساندی تایمز علنی کرد  .  تندیس‌ها ، سرستون‌های کنده‌کاری‌شده‌، و گلدان‌های شیشه‌ای بخشی از آثاری است که در بیروت به حراج گذاشته‌شده‌و به ثمن بخس به فروش می‌رفت  .  گلدان‌های رومی که از گورها دزدیده‌شده‌، جعبه‌ای فروخته می‌شد  . در مرزهای رو به فروپاشی ، همه طرفین مناقشه در غارت دست دارند  .  گروه‌های مسلح متعددی که در سوریه درگیر جنگ با یکدیگر هستند از نیروهای دولتی گرفته تا مخالفان دولت و پیکارجویان داعش علاوه بر پالمیرا ، شهر کهن حلب و صدها محوطه باستانی دیگر را چپاول کرده‌اند  . ابوخالد ، قاچاقچی آثار باستانی ، به هفته‌نامه تایم گفته رژیم اسد اشیای عتیقه را می‌فروشد و درآمدی را که از این راه به دست می‌آورد ، در کیسه نوکران و دست‌نشاندگان خود می‌ریزد  .  مقام ارشد « ارتش آزاد سوریه » به واشنگتن پست گفته غارت اشیای عتیقه « یک منبع حیاتی درآمد » است  .  و یک قاچاقچی دیگر در گفتگو با نشریه فرانسوی لوتان « ‌‌Le Temps » گفته پیکارجویان اسلامگرا هر منطقه‌ای را تصرف می‌کنند ، کنترل قاچاق آثار باستانی را هم در دست می‌گیرند  . نمی‌توان به‌طور قطع گفت که چه مقدار از این آثار و حتی کدام آثار خرید و فروش‌شده‌؛ اما کل محوطه‌های باستانی در حال نابودی است  . لیست قرمز اضطراری شورای بین‌المللی موزه‌ها ، که اشیای فرهنگی در معرض غارت را در عراق و سوریه ثبت می‌کند ، لوحه‌های گلی را که دربرگیرنده برخی از نخستین متون مکتوب جهان است ، حکاکی‌های پیچیده و سکه‌های کهن را هم به فهرست اموال تاراج‌شده‌اضافه کرده است  . برایان دانیلز از مرکز میراث فرهنگی پنسیلوانیا برای هفته‌نامه نیویورکر فاش کرد که نمونه‌های چنین اشیایی را در بازارهای شهرهای مرزی ترکیه دیده است  . البته اثبات این که چه مقدار از این عتیقه‌های مسروقه از کشورهای غربی سر درآورده ، مشکل است ، و یک وکیل مشاور کلکسیونرها استدلال می‌کند که « هیچ شواهد و مدارک معتبری » از این که این اشیا از سوریه به آمریکا وارد‌شده‌وجود ندارد  .  کیت فیتز گیبون اعتقاد دارد که این اشیا « بدون هیچ کنترل و نظارتی به ترکیه ، کشورهای حاشیه خلیج‌فارس و دیگر کشورهای همان منطقه برده می‌شود  . » با این همه ، کارشناسان نشان داده‌اند که در فاصله سال‌های 2011 تا 2013 ( 1390 تا 1392 )، واردات اموال فرهنگی سوریه به آمریکا 145 %، و اموال فرهنگی عراق به این کشور 61 % افزوده‌شده‌است این آمار نشان می‌دهد که این اشیا به‌طور پنهانی و در کنار تجارت قانونی به دست مشتریان در آمریکا می‌رسد  . یک گزارش پژوهشگرانه توسط یکی از شبکه‌های آلمانی شواهد و مدارکی گردآوری کرده که نشان می‌دهد اشیای غارت‌شده‌توسط گروه‌های تروریستی در حراج‌خانه‌های آلمان به مزایده گذاشته‌شده‌است  .  در گزارش نشان داده شده‌بود که این اشیا به عنوان کارهای دستی و با اسناد جعلی قاچاق‌شده‌و در بازارها به فروش می‌رسد  .  بخش دیگری از گزارش ، مربوط به انتقال محموله‌های آثار باستانی به کشورهای حاشیه خلیج‌فارس ، و فروش دوباره آن‌ها به کشورهای غربی‌بود  . آقای هاردی با اشاره به موارد فوق اضافه کرده که نباید گول این حرف را بخوریم که « قاچاق اشیای عتیقه [ توسط گروه‌های پیکارجو ] بهتر از آتش زدن آن‌هاست » پولی که تروریست‌ها از قاچاق آثار باستانی به دست می‌اورند ، صرف آتش‌زدن خانه و زندگی مردم می‌شود  .  سودی که از این راه به دست شورشیان می‌رسد ، هزینه جنگ ، پاکسازی قومی و نسل‌کشی را برای آن‌ها تامین می‌کند  . اما چطور می‌شود جلوی این شیوه را گرفت  ؟ به اعتقاد نویسنده ، منع فوری خرید وفروش اشیای عتیقه بدون سند سوریه ، می‌تواند برای الآن به آن کشور کمک کند ، اما آن هم مثل قانون مشابهی که پیشتر در مورد منع معامله آثار باستانی بدون سند عراق تدوین شده‌بود ، در عمل کارآیی‌ چندانی نخواهد داشت  . بنابراین ، شاید بهتر آن باشد که کشورهای دیگر هم مثل دولت آلمان قانونی وضع کنند که فروشندگان و مجموعه‌داران را ملزم کند که در هنگام معامله هر قطعه از آثار باستانی ، مجوز صادرات از کشوری که این اشیا از آن آورده می‌شود را ارائه کنند  .  این روش می‌تواند جلوی ورود اشیای غیرقانونی به بازار و در نتیجه ، افتادن پول به دست مافیاهای قاچاق آثار باستانی و شورشیان را بگیرد  .