گزارشی از تظاهرات «اشغال وال استريت» از پارک زاکاتی
«الکسا اوبراین» يکی از سازماندهندگان جنبش اشغال وال استریت، می گويد: علت حضور این همه صداهای مختلف ابراز فیزیکی اینترنت است که یک فضای مدنی اجتماعی است
پارک زاکاتی در شهر نیویورک و در نزدیکی وال استریت معمولا محل اجتماع بانکداران و سوداگران سهام است که برای صرف ناهار به این پارک زیبا وآرام می‌آیند  .  ولی این پارک این روزها توسط کسانی اشغال‌شده‌که به این بانکداران و سوداگران و کل وال استریت اعتراض دارند  . خواسته‌هایشان مبهم ولی شکایت‌هایشان بسیار است  .  اما کسانی که جدیدا پارک زاکاتی را به اشغال خود در آورده‌اند در یک حس مشترکند : از شرایط فعلی آمریکا راضی نیستند  . شان کالینز ، آموزگار یک مدرسه در پترسون نیوجرسی ، می‌گوید : مردم خشمگین هستند  .  تمام زندگیشان را کار می‌کنند و سیستم اقتصادی و سیاسی موجب ناکامی آن‌ها می‌شود  . ران کالدول ، شرکت‌کننده دیگر تظاهرات ، می‌گوید : من عصبانی هستم  .  اساسا کسانی که کار می‌کنند صدمه می‌خورند  .  همچنین این واقعیت که وال استریت این کسادی را برای ما به بار آورد و ما قانون و قاعده‌ای را برای کنترل وال استریت اعمال نکردیم  . سارا کویین 28 ساله که در بروکلین کار می‌کند و در این تجمع شرکت دارد ، می‌گوید : مردم مدت زیادی هیچ حرفی نزدند  .  ولی حالا باید راجع به این مشکلات صحبت کرد  .  و این کاری است که من در اینجا انجام می‌دهم  . این افراد از سراسر کشور و به دلایل گوناگونی در این تجمع شرکت کرده‌اند  . کارلوس گومر می‌گوید : از شهر سالت لیک سیتی آمده‌ام  .  من برای حمایت آمدم و این که در آشپزخانه کار کنم  . مکی ولینگتون می‌گوید : از آسانینگ نیویورک آمده‌ام  .  ولی اصلم از باهاماس است  . ‌ام جی ، یکی از شرکت‌کنندگان در تظاهرات ، گفت : من اهل نیوجرسی هستم و نماینده 99 درصد مردم  .  برای این ما اینجا هستیم  .  شکوه جنبش اشغال وال استریت این است که 1 در صد جمعیت 40 درصد ثروت کشور را در دست دارد و 99 درصد دیگر ، باقی آن را  . شرکت‌کننده دیگری بنام جیمی تاکید می‌کند که در یک سرمایه‌داری پیشرفته دموکراتیک ، عدالت و دموکراسی اقتصادی مساله عمده‌ای است و می‌افزاید : این موضوعی است که باید در موردش گفتگو شود  .  چگونه می‌توان یک جامعه را دموکراتیک تر کرد  ؟ سارا گفت : ولی من هنوز روز به روز و به سختی زندگی می‌کنم و این مشکلی است که من با آن مواجه دارم  .  اگر من که موفق هستم در چنین شرایطی باشم کسانی که وضع مالی خوبی ندارند ، چه می‌کنند  ؟ برگزاری این تظاهرات بدون اینترنت عملی نبود  . « الکسا اوبراین » یکی از سازماندهندگان جنبش اشغال وال استریت ، می‌گوید : مردم سعی می‌کنند اشغال وال استریت را بفهمند  .  سوال خیلی مهمی است  .  اشغال وال استریت به کمک اینترنت میسر شد  .  یک گروه فعالان‌بودند و یک اشتیاق  .  علت حضور این همه صداهای مختلف ، ابراز فیزیکی اینترنت است که یک فضای مدنی اجتماعی است  .  اشغال وال استریت به یک اجتماع تبدیل‌شده‌است  .  آشپزخانه دارد ، کتابخانه دارد ، مدرسه دارد ، موسیقی دارد و شرکت‌کنندگان قصد ندارند این مکان را ترک کنند  . یک تظاهرکننده می‌گوید : تا وقتی که تظاهرات ادامه دارد اینجا می‌مانم  .  و دیگری میافزاید : ما تا وقتی که تغییراتی را ببینیم اینجا خواهیم ماند  . اما تا وقتی که جنبش اشغال وال استریت اهداف خود را مطرح نکند تعریف تغییر مشکل خواهد‌بود  .  و در حال حاضر پیام آنان چون کسانی که در این پارک نیویورک جمع شده‌اند ، گوناگون و مختلف است  .