بخش‌هايی از سخنان پرزيدنت اوباما در "گزارش وضعيت کشور ۲۰۱۲"
به ايران نگاه کنيد، با قدرت ديپلماسی ما، جهانی که زمانی در زمينه چگونگی برخورد با برنامه هسته ای ايران دستخوش تفرقه بود، اکنون يکپارچه است
باراک اوباما ، رییس جمهوری آمریکا ، « گزارش وضعیت کشور » را در سومین سخنرانی سالانه خود در اجلاس مشترک کنگره در ساعت 9 شامگاه سه شنبه به وقت شرق آمریکا ، ارائه کرد  .  آنچه در زیر ملاحظه می‌کنید بخش‌هایی از سخنرانی پرزیدنت اوباما است  . وضعیت کشورمان قوی تر می‌شود  .  ما بیش از آن جلو رفته ایم که راه برگشت داشته باشیم  .  تا زمانی که من رییس جمهوری هستم با هرکس دراین بنا برای تحقق این مهم کار خواهم کرد  .  اما قصد دارم با عمل خود با موانع بجنگم  .  من با هر تلاشی برای بازگشت به سیاست‌هایی که از ابتدا این بحران اقتصادی را موجب شد ، مخالفت خواهم کرد  .  نه  .  ما به آن اقتصاد که از راه انتقال منابع به خارج تضعیف شد ، با بدهی‌های بد ، و با سودهای مالی تقلبی ، باز نخواهیم گشت  .  امشب می‌خواهم درباره چگونگی حرکت به جلو صحبت کنم  .  و طرحی برای اقتصاد پایدار را ارائه کنم ، اقتصادی که بر صنعت آمریکایی ، انرژی آمریکایی ، مهارتهای کارگر آمریکایی و ارزشهای از نو زنده‌شده‌آمریکایی ، بنا‌شده‌باشد  . به آمریکایی فکر کنیم که در دسترس ماست : کشوریکه با آموزش مردمش جهان را رهبری می‌کند  .  آمریکایی که نسل جدیدی صنعت فناوری برتر و مشاغل با حقوق بالا را جذب می‌کند  .  آینده‌ای که ما در کنترل انرژی خود خواهیم‌بود ، و امنیت و رفاه ما این چنین به بخشهای بی‌ثبات جهان پیوند نخورده است  .  اقتصادی که برای تداوم بنا‌شده‌است ؛ درآن در ازای سختکوشی ، اجرت ، و در ازای مسئولیت ، پاداش داده می‌شود  . موضوع تعیین‌کننده زمانه ما همانا چگونگی پای‌بند ماندن به تعهدهاست  .  هیچ چالشی بیش از این ، فوریت ندارد  .  هیچ بحثی پراهمیت تر از این نیست  .  ما می‌توانیم به کشوری قانع باشیم که در آن وضعیت شمار رو به کاهشی از مردم واقعا عالی است و درهمان حال شمار رو به افزایشی از آمریکاییان بسختی گذران می‌کنند  .  و یا می‌توانیم به بازسازی آن اقتصادی روی بیاوریم که هرکس سهم منصفانه‌ای ازآن ببرد و همگان بنا به رشته قانون‌های منصفانه ، نقش خود را ایفا کنند  .  موضوع در اینجا ارزشهای دموکرات‌ها ، یا ارزشهای جمهوریخواهان نیست ، بلکه ارزشهای آمریکایی است  .  باید آن‌ها را از نو بسازیم  . هرگز فراموش نکنیم که میلیونها آمریکایی سختکوش که هر روزه بنا به قوانین ، نقش خود را ایفا می‌کنند ، سزاوار حکومت و نظام مالی‌ای هستند که به همان شیوه ، عمل کند  .  اکنون دیگر زمان آنست که آن قوانین برای همه کس از بالا تا پایین به اجرا درآید  .  نه ضمانت ، نه اعانه و نه قصور  .  آمریکایی بنا‌شده‌بر پیگیری بر مسئولیت همه افراد  . ما در جمع امشب می‌دانیم که این نسل قهرمان ، آمریکا را امن تر و در سراسر جهان مورد احترام تر ساخته است  .  برای نخستین بار در طی 9 سال ، هیچ آمریکایی در عراق نمی‌جنگد  .  برای نخستین بار در طی دو دهه ، اسامه بن لادن تهدیدی برای کشور نیست  .  اکثر سران القاعده مغلوب شده‌اند  .  توان طالبان درهم شکسته‌شده‌است و بخشی از سربازان در افغانستان به خانه باز می‌گردند  . پایان دادن به جنگ درعراق این امکان را به ما داده است تا ضربات قاطعی به دشمنانمان وارد کنیم  .  ازپاکستان تا یمن ، از شمار باقی مانده‌های فعال القاعده کاسته می‌شود  .  می‌دانند که نمی‌توانند از تیررس آمریکا فرار کنند  . کشندهای جنگ فروکش می‌کند  .  موج‌های تحول ، خاورمیانه و شمال آفریقا را در نوردیده ، از تونس تا قاهره و از صنعا تا ترابلس  .  سال پیش قذافی پرسابقه ترین دیکتاتورجهان‌بود : آدمکشی که دستانش به خون آمریکایی‌ها آلوده‌بود  .  امروز او دیگر نیست  .  در سوریه تردیدی ندارم که رژیم اسد بزودی می‌فهمد که نیروهای تغییر را نمی‌توان به عقب راند و کرامت انسانی را نمی‌توان انکار کرد  . ما امنیت خودمان را در برابر کسانی که شهروندانمان ، دوستانمان و منافع مان را تهدید می‌کنند ، تضمین می‌کنیم  .  به ایران نگاه کنید  .  با قدرت دیپلماسی ما ، جهانی که زمانی در زمینه چگونگی برخورد با برنامه هسته‌ای ایران دستخوش تفرقه‌بود ، اکنون یکپارچه است  .  رژیم ایران بیش از هر زمان منزوی‌شده‌، رهبرانش با مجازاتهای فلج‌کننده ، روبرو هستند و تا زمانی که به مسئولیت‌هایشان توجه نداشته باشند ، از این فشار کاسته نخواهد شد  .  تردید نکنیم : آمریکا مصمم است نگذارد ایران به جنگ افزارهای اتمی دست یابد ، و من هیچ گزینه‌ای را در راه رسیدن به این هدف از روی میز کنار نمی‌گذارم  .  اما یک راه حل صلح‌آمیز ، امکان دارد و بسیار هم بهتر است  .  و اگر ایران مسیرش را عوض کند و به تعهداتش عمل کند می‌تواند بار دیگر به آغوش جامعه جهانی ، بازگردد  . این آمریکاست  .  هروقت به این پرچم نگاه می‌کنم به یاد می‌آورم که سرنوشت ما به هم گره خورده است ، درست مثل این 50 ستاره و 13 نوار پرچم  .  هیچ کس بتنهایی این کشور را نساخته است  .  این کشور بزرگ است چون ما همه با هم آن را ساختیم  .  این کشور بزرگ است چون ما با هم به صورت یک تیم کار می‌کنیم  .  این کشور بزرگ است چون ما پشتیبان یکدیگریم  .  و اگر به این حقیقت چنگ بزنیم دراین لحظه آزمون ، هیچ چالشی بزرگ نمی‌نماید و هیچ ماموریتی دشوار نخواهد‌بود  .  تا هنگامی که در راه هدف مشترک با هم باشیم و تا هنگامی که قاطعانه درکنار هم بمانیم حرکت ما رو به جلو خواهد‌بود ، آینده ما امیدبخش و وضعیت کشور ما همیشه قوی ، خواهد‌بود  .