خداحافظ قهرمان
بازیکنی باهوش و تکنیکی که به دلیل مهارتهای فردی و حرکات منحصر به فردش به مامبای سیاه مشهور است، یک نوع مار آفریقایی که میتونه در هر فاصله ای طعمه خودش را نیش بزند
زمانی که در ایران زندگی میکردم خیلی اهل بسکتبال نبودم و اطلاعات زیادی درباره این رشته و ستاره‌های بزرگش نداشتم ، فقط کریم عبدالجبار را در فیلم خشم اژدها در حال مبارزه با بروس لی دیده‌بودم و مایکل جردن را در فیلم اسپیس جم کنار شخصیتهای کارتونی محبوبم ، از بسکتبال در همین حد میدونستم ، البته ورزش میکردم ولی نه بسکتبال ، به فوتبال و تنیس علاقه داشتم  . وقتی به کالیفرنیا مهاجرت کردم همه چیز عوض شد ، در آن سالها فوتبال در آمریکا هنوز فراگیر نشده‌بود و شبکه‌های تلویزیونی به ندرت بازیهای این رشته ورزشی را پخش میکردند ، خبری هم از اینترنت و ایستگاههای رادیویی و شبکه‌های تلویزیونی ایرانی نبود ، یعنی غربت‌بود و غم بی‌فوتبالی  . باید از بین فوتبال آمریکایی ، هاکی روی یخ ، بیسبال و بسکتبال یکی را انتخاب میکردم ، به هر حال تماشای مسابقات ورزشی و یا طرفداری از تیم دانشگاه ، شهر یا ایالت یکی از بخشهای مهم فرهنگ آمریکایی است ، جزو واجبات است و باید حتما طرفدار یک تیمی باشی ، لس آنجلس تیم فوتبال نداشت ، بیسبال هم به نظرم خیلی کسل کننده‌بود ، علاقه‌ای به هاکی روی یخ هم نداشتم ، خلاصه انتخابم شد بسکتبال  . در منطقه‌ای به نام اورنج کانتی یا به قول ایرانیها پرتقال آباد زندگی میکردم ، نیم ساعت با شهر فرشته‌ها فاصله داره ، یک مثلی هست که میگه تمام شهروندان لس آنجلس و حومه مادرزادی طرفدار لیکرز هستند ، یعنی این تیم بسکتبال ازمحبوبیت حیرت انگیزی در آن کلان‌شهر برخوردار است ، پیر و جوان ، زن و مرد ، سیاهپوست ، لاتین تبار ، آسیایی و حتی اهالی خاورمیانه و جاهایی دیگه طرفدار طلایی پوشان لیکرز هستند ، به این صورت شدم طرفدار لیکرز  . در آن سالها لس آنجلس لیکرز حال و روز خوشی نداشت ، بازیکنان بزرگ بازنشسته شده‌بودند و از آخرین قهرمانی این تیم بیش از ده سال میگذشت ، لیکرز یک تیم معمولی‌بود که با زحمت زیادی به مرحله حذفی میرسید و به سرعت هم اوت میشد  .  پروسه جوانگرایی آغاز شده‌بود و همه منتظر ظهور ستاره‌ای بودند تا روزهای خوش گذشته را زنده کنه ، دوران طلایی ویلت چمبرلین ، کریم عبدالجبار و مجیک جانسون  . در چنین روزهایی‌بود که لیکرز در یک انتقال جنجالی ، جوانی را به خدمت گرفت به نام کوبی برایانت ، هفده سالش‌بود و در مسابقات دبیرستان‌های آمریکا افتخارات زیادی داشت  .  معمولا بسکتبالیست‌ها و بازیکنان بسیاری از رشته‌های ورزشی در آمریکا بعد از دبیرستان به کالج میروند و در مسابقات دانشگاهی شرکت می‌کنند ، بعد از آن چهره‌ها و ستاره‌های نخبه جذب لیگ‌های ورزشی‌شده‌و فعالیتهای خود را به صورت حرفه‌ای دنبال می‌کنند ، این سیستمی است که در این کشور جا افتاده و معمولا ورزشکاران حرفه‌ای چنین مسیری را طی می‌کنند  .  البته همیشه استثنا هم وجود داره ، مثل کوبی برایانت ، او اینقدرخوب‌بود که به دانشگاه نرفت و بعد از اتمام دبیرستان مستقیم وارد لیگ حرفه‌ای بسکتبال یا‌ان بی‌ای شد  . کارشناسان و نویسنده‌های ورزشی آینده درخشانی برای کوبی پیش‌بینی میکردند ، به نظر آن‌ها این جوان هفده ساله ، مایکل جردن جدیدی‌بود که لیکرز را به اوج میبره و افتخارات زیادی نصیب لس آنجلس خواهد کرد  .  البته در ابتدا باورش مشکل‌بود چون کوبی در سالهای اولی که در لیکرز‌بود فراز و نشیب زیادی داشت و چندان موفق نبود ، یعنی علی رغم استعداد و توانایی حیرت انگیزی که داشت ، نتوانست تغییر محسوسی در روند نتیجه‌گیری لیکرز داشته باشه و خبری از قهرمانی نبود  . بسیاری باور دارند یکی از دلایل مهم موفقیت مایکل جردن در شیکاگو بولز ، فیل جکسون‌بود ، یک مربی افسانه‌ای ، باهوش و آگاه که تئوریسین بزرگی در بسکتبال است ، فیل و مایکل شش بار با شیکاگو قهرمان‌ان بی‌ای شدند و رکورد قابل‌توجهی را در تاریخ ثبت کردند  .  وقتی خبر پیوستن فیل جکسون به لس آنجلس لیکرز رسما اعلام شد ، شور و هیجان زیادی شهر را فراگرفت ، همه امیدوار‌بودند این مربی بزرگ که رابطه نزدیکی هم با مدیران تیم داشت ، بتواند از کوبی برایانت یک ستاره واقعی بسازه و لس آنجلس لیکرز را قهرمان لیگ کند  . فیل جکسون با اجرای همان سیستم موفقی که در شیکاگو داشت ، کوبی را به ستاره‌ای تبدیل کرد که تشنه پیروزی و افتخار‌بود ، دوره طلایی لیکرز شروع شد ، سه قهرمانی متوالی این تیم را به قدرت نخست بسکتبال آمریکا تبدیل کرد ، تماشای پیروزیهای زنجیره‌ای و هیجان انگیز لیکرز یکی از تفریحات مهم شهروندان لس آنجلس و مناطق اطراف‌بود ، افتخار و غرور به شهر فرشته‌ها برگشته‌بود ، بالاخره صاحب تیمی شدیم قابل احترام ، سوپراستاری داشتیم که در میدان مسابقه خدایی میکرد ، قهرمان‌بودیم  . در تمام این سالها در حد ممکن و مقدور بازیهای کوبی برایانت را در تلویزیون تماشا کردم ، یکی دو بارهم به ورزشگاه رفتم و از نزدیک شاهد هنرنمایی او در زمین‌بودم ، کوبی ستاره شهر ما‌بود ، بازیکنی باهوش و تکنیکی که به دلیل مهارتهای فردی و حرکات منحصر به فردش به مامبای سیاه مشهور است ، یک نوع مار آفریقایی که میتونه در هر فاصله‌ای طعمه خودش را نیش بزند و زهر کشنده‌ای داره  .  کوبی یکی از امتیازآورترین بازیکنان تاریخ‌ان بی‌ای است ، پنج بار قهرمان لیگ شد ، هجده بار در تیم برتر سال انتخاب شد ، یک بار بهترین بازیکن سال شد ، با تیم ملی آمریکا قهرمان جهان شد ، مدال طلای المپیک گرفت ، خلاصه افتخاری نیست که این اعجوبه سیاه پوست کسب نکرده باشه  . البته کوبی برایانت هم مثل هر انسانی ، نقاط ضعفی هم داشت و در زندگی شخصی و حرفه‌ای خود دچار اشتباهاتی شد ، اختلافات او با شکیل اونیل و مشکلاتی که با فیل جکسون داشت باعث شد تا لیکرز پس از سه عنوان قهرمانی دچار بحران بشه ، شکیل از لس آنجلس رفت و فیل هم کوبی را تنها گذاشت ، بسیاری باور دارند اگر لیکرز در این سالها دچار مشکل نمیشد ، میتوانست افتخارات بیشتری کسب کند ، شاید قهرمانی‌های بیشتر ، متاسفانه در این دوره کوبی هم به غرور کاذب و خود شیفتگی مبتلا شد و همراه با لیکرز سقوط کرد  . کوبی برایانت بعنوان ستاره تیم نقش مهمی در تصمیم گیریهای مدیران داشت ، او پس از چند فصل کابوس وار با تشخیص اشتباهات خود ، خواستار بازگشت فیل جکسون شد ، آن‌ها با حل و فصل اختلافات خود ، دوره جدیدی را آغاز کردند و دوبار قهرمان لیگ شدند ، در دوره جدید بازیکنانی چون پل گازول ، لامار اودم و دریک فیشر هم در لیکرز‌بودند و روزهای خوشی را برای طرفداران تیم رقم زدند  . یکی از خطاهایی که کوبی در زندگی شخصی مرتکب شد ، رابطه غیراخلاقی با زنی در ایالت کلرادو‌بود ، گفته میشه او که همراه با لیکرز برای مسابقه به شهر دنور رفته‌بود ، در محل اقامتش بیش از حد معمول به یکی از کارکنان زن هتل نزدیک‌شده‌و درخواستهای نامناسبی را مطرح کرده ، خلاصه این خانم هم از کوبی شکایت میکنه و ماجرا رسانه‌ای میشه ، این داستان تاثیر خیلی بدی در اذهان عمومی داشت ، چنین رفتاری از ستاره محبوب و دوست داشتنی شهر که ادعا میکنه شوهری وفادار و پدری مهربان است ، واقعآ غیره منتظره‌بود  . این داستان به جنجال بزرگی تبدیل شد و کوبی را به فردی خلوت گزین تبدیل کرد ، او حمایت و پشتیبانی تعدادی از کمپانی‌ها و اسپانسرهای خود را از دست داد و دوران سختی را تجربه کرد  .  کوبی و همسرش تا مرز جدایی پیش رفتند ولی به خاطر آینده فرزندان خود در نهایت به تفاهم رسیدند و زندگی مشترک خود را ادامه دادند ، کوبی با ابراز پشیمانی از عمل ناشایستی که انجام داده ، از همسرش تقاضای بخشش کرد ، به هر حال این قضیه سرانجام خوشی داشت ، او به آغوش خانواده بازگشت و به تدریج محبوبیت گذشته خود را دوباره بدست آورد  . در سالهای اخیر لس آنجلس لیکرز شرایط بدی داشت ، تصمیم گیریهای غلط مدیران ، تغییر مداوم مربیان ، گزینش بازیکنان ناکارآمد و البته آسیب دیدگیهای وحشتناک کوبی برایانت باعث شد این تیم وضعیت غم انگیزی داشته باشه ، کوبی که سن و سالش هم بالا رفته‌بود ، در سه سال گذشته تحت چند عمل جراحی مختلف قرار گرفت و بیشتر بازیهای فصل را از دست داد ، هرچند که او انگیزه زیادی برای ادامه این مسیر داشت و تشنه کسب یک عنوان قهرمانی دیگه‌بود ، ولی شرایط نامناسب بدنی و البته برنامه‌های درازمدت لیکرز که قصد جوانگرایی داشت ، باعث شد تا این ستاره تکرار نشدنی بازنشستگی خود را اعلام کنه ، کوبی که بیست سال در لیکرز بازی کرده‌بود ، قصد نداشت به تیم دیگری ملحق شود و تا پایان به لس آنجلس وفادار ماند ، او با کسب شصت امتیاز مقابل یوتا جاز ، خداحافظی باشکوهی از میدان داشت و به دوران بازیگری خود پایان داد  . کوبی برایانت به رکورد مایکل جردن نرسید و یک عنوان قهرمانی کم آورد ، ولی او تاثیرگذارترین بازیکن نسل خودش‌بود ، ستاره‌ای که چیزی کمتر از مایکل نداشت ، چهره‌ای که الگوی بسیاری از جوانهای امروز است ، بدون شک یاد و خاطره بازیهای او ، لحظات تلخ و شیرینی که داشته و عناوین قهرمانی که کسب کرده ، همیشه در ذهن طرفدارانش باقی خواهد ماند ، کوبی اسطوره لیکرز‌بود ، قهرمان لس آنجلس