دور پايانی مذاکرات رهبران هند و پاکستان بر روی تقسيم منابع آبی در منطقۀ مرزی دو کشور متمرکز شد
ريشه تاريخی اختلاف هند و پاکستان بر سر آب به زمان تقسيم دو کشور در سال ۱۹۴۷ باز می گردد
در حالیکه دیدار و گفت و گوی مان موهان سینگ و یوسف رضا گیلانی نخست وزیران هند و پاکستان در حاشیه اجلاس رهبران کشورهای عضو پیمان سارک در تیمفو پایتخت بوتان از سوی ناظران بسیار خوب توصیف شده‌بود گفتگوهای تندی که در دور پایانی مذاکرات در مورد توافق بر سر تقسیم منابع آبی در منطقه مرزی دو کشور در گرفت همسایگان آسیایی آنان را نسبت به پیش‌برد روند صلح بین دو کشور ، نگران کرد  . شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان می‌گوید « اختلاف بر سر آب همچنان مطرح است و ما به دنبال تمامی ساز و کار‌های ممکن برای حل آن هستیم  .  چون حساسیت بالایی دارد  . » گرچه ریشه تاریخی اختلاف هند و پاکستان بر سر آب به زمان تقسیم دو کشور در سال 1947 و تعلق بخشهایی از کشمیر به هند که سرچشمه 6 رود اصلی منطقه در آن قرار دارد باز می‌گردد اما مقامات پاکستانی تشدید خشکسالی در آن کشور را ساخت تعدادی سد بر روی رود چناب یکی از سه رودخانه‌ای می‌دانند که طبق توافق نمی‌بایست سد بزرگی بر روی آن ، ساخته می‌شد  . وزیر امور خارجه هند می‌گوید « وقتی در یک مذاکره دوجانبه که برای حصول توافق بین دو کشور در جریان است موضوعی تا این حد مهم مطرح است باید حل شود  . » به گفته کشاورزان محلی آب جاری در بستر رودخانه در بعضی مناطق حتی به یک دهم میزان معمول ، رسیده است  . پاسخ مقامات هندی به این ادعا اشاره به تغییرات اقلیمی و گرم شدن کره زمین است که به گفته آنان اثرات مخرب خود را بر حجم آبهای جاری هند نیز گذاشته است  .  منابع مستقل علمی ضمن کافی ندانستن دلایل پاکستان برای اثبات ادعا‌های خود درباره هند نسبت به پیامدهای جدی ساخت و ساز احتمالی تعداد زیادی سد در این منطقه ، هشدار می‌دهند  . کشاورزی در جلگه منطقه گجرات پاکستان ، شیوه اصلی معیشت مردم این ناحیه است که در حال حاضر عملا امکان‌پذیر نیست  . طرفین مذاکره از مقام‌های کشورهای خود خواستند که در اسرع وقت گام‌هایی را برای عادی‌سازی مناسبات انجام دهند  .  آمریکا نیز خواهان از سر‌گیری گفتگوها و کاهش تنش بین دو قدرت اتمی منطقه جنوب آسیاست  .  هند ، مذاکرات صلح با پاکستان را پس از حمله تروریستی دو سال پیش به شهر بمبئی ، قطع کرده‌بود  .