عربستان سعودی، ثروتمند و ناراضی
خانواده حاکم آل سعود در عربستان سعودی، با وجود ثروت فراوان، راضی و خشنود نیست.
با پول می‌توان خیلی چیزها خرید : جلال و شکوه ، نفوذ ، امنیت و حتی زمان  .  و چقدر غم انگیز است وقتی آدم ثروت داشته باشد اما آنچه را می‌خواهد بدست نیاورد  .  این وضعیت متمول ترین خانواده جهان یعنی آل سعود است  . نشریه اکونومیست می‌نویسد پادشاهی آل سعود در عربستان ، ظرف سه سال گذشته بشکه‌های نفت به ارزش تقریبی یک تریلیون دلار را به بقیه جهان فروخته است و تولید ناخالص ملی به ارزش 745 میلیارد دلار را انباشته کرده است  .  سرمایه‌گذاری در بخش‌های زیربنایی ، صنعتی ، بهداشت و درمان و آموزش تنها بخشی از نحوه هزینه کردن این سرمایه است  .  قرار است متروی ریاض با شش خط قطار تا سال 2018 افتتاح شود  .  این تنها یکی از چند پروژه حمل‌ونقل ریلی در عربستان است  .  این کشور قصد دارد علاوه بر سرمایه‌گذاری میلیاردی در بخش حمل‌ونقل هوایی ، 30 میلیارد دلار در سیستم حمل‌ونقل عمومی شهرهای جده و مکه و 12 میلیارد دلار روی پروژه قطار سریع السیر از مکه به مدینه سرمایه بگذارد  . با تمام این گشاده دستی‌ها ، انتظار این است که حال روحی 30 میلیون جمعیت ساکن در عربستان سعودی ( که یک سومشان کارگران خارجی و وابستگانشان هستند ) خوب باشد ، اما اینطور نیست  .  با وجود ساختمان‌های پرزرق و برق و دانشگاه‌ها و مراکز خرید نوساز ، ساختار دولت زنگ زده است و با وجودی که مردم سعودی روز به روز بیشتر جهانی می‌شوند و حدود 160 هزار دانشجوی سعودی با بورس دولتی در دانشگاه‌های خارجی مشغول به تحصیلند و بقیه معتاد به اینترنت هستند ، اما مشکلات اجتماعی ، سیاسی و مذهبی بیداد می‌کند  . یک دیپلمات در ریاض به اکونومیست می‌گوید : « دولت با پول مردم را خفه می‌کند ، و وقتی این ترفند هم موثر نباشد به تهدید متوسل می‌شود  .  اینجا جایی نیست که مردمش احساس خوشبختی کنند  .  مردم اینجا در نحوه خرج کردن پول کشور رای ندارند و تنها شنونده اخبار فعالیت‌های غول‌های ثروت و قدرت هستند  . » علی رغم اختلاف فراوان میان محافظه کاران مذهبی و طبقه پیشروتر ، هنوز در دو نقطه اشتراک وجود دارد : یکی این که الان زمان سوراخ کردن قایق نیست و خشونت‌های بهار عربی سعودی‌ها را در سکوت فروبرده  .  و دیگر این که رهبری کشور یکدست نیست  .  ملک عبدالله که دست کم 90 سال دارد ، در محاصره حلقه کوچکی از مشاوران و فرزندان است ، ولیعهد سلمان 83 ساله در یک طرف دیگر است و دیگر رقیبان جانشینی در سوی دیگر انتظار می‌کشند  . همسایگان و متحدان عربستان سعودی متنوعند  .  اکونومیست می‌گوید در سال‌های اخیر عربستان سعودی در عرصه سیاست خارجی خودمحور و ناپایدار عمل کرده و برخی موفقیت‌ها هم بدست آورده است  .  آل سعود ، نگران از هواداران اخوان المسلمین در عربستان - که یکی از تهدیدهای بالقوه علیه قدرت این خانواده است - به شدت از سقوط دولت تحت الحمایه اخوان در مصر پشتیبانی کرد  .  مداخله پررنگ سعودی در بحرین نیز تنها قدرت نمایی خانواده حاکم آل سعود‌بود بر آنچه که « نفوذ خطرناک ایران در جنبش شیعیان بحرین » می‌نامید  . مقامات سعودی خود را از نظر نفوذ منطقه‌ای برتر از رقیبانی چون قطر و ایران می‌دانند  .  اما بحرین و مصر همچنان ناآرامند و به سعودی وابسته هستند  .  در عین حال تلاش سعودی برای نفوذ در دیگر کشورهای منطقه مثل عراق ، سوریه و لبنان چندان خالی از دردسر نبوده  .  عربستان سعودی نتوانسته اراده و مهارت دیپلماتیک و یا حتی سرمایه‌گذاری مالی خود را با فعالیت‌های ایران در استفاده از بازوهایش در کشورهای فوق ، برابر سازد  .  بدتر از همه ، بازوهایی که بهشان روی کرد یا غیرقابل اتکا از آب درآمدند و یا به شکل مرگباری تندرو  . اکونومیست به نقل از دیپلمات خارجی که نامش را فاش نمی‌کند می‌گوید : « عربستان سعودی به سختی امور داخلی خودش را اداره می‌کند ، بلندپروازی‌های منطقه‌ای که به جای خود  . » مثلا فشار عربستان بر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج ( فارس ) در ماه دسامبر برای اتحاد سیاسی فورا از سوی عمان هدف حمله قرار گرفت  .  اقدامی که خیال دیگر اعضا را راحت کرد  . آمریکا ، قویترین و قدیمی ترین متحد عربستان سعودی نیز دست رد به سینه این کشور زد هنگامی دولت اوباما فرصت حمله به سوریه و ساقط کردن بشار اسد را از دست داد ، ریاض این را فرصتی طلایی می‌دانست که از دست رفت  .