کشف ژن مربوط به نارسایی نزدیک بینی چشم انسان
محققان ابراز امیدواری کرده اند این کشف بی سابقه به توسعه درمان های دارویی و فن آوری جدید برای شناسایی عوامل خطرناک برای نزدیک بینی و بررسی ضرورت استفاده از عینک کمک کند
پژوهشگران استرالیایی ژنی را کشف کرده‌اند که عامل اصلی نزدیک بینی چشم انسان است  . این دانشمندان با تکمیل یک پروژه بین‌المللی تحقیقات ژنتیک روی سیزده هزار دوقلو ، ژنی را شناسایی کرده‌اند که عامل معمول ترین اختلال نزدیک بینی چشم انسان است  . در نزدیک بینی چشم ، نور به جای تمرکز بر سطح شبکیه ، در بخش جلویی آن متمرکز می‌شود و در نتیجه افراد نزدیک بین برای خواندن علائم بزرگراه‌ها و دیدن اشیا در فاصله دور با دشواری روبرو می‌شوند  . پروفسور دیوید مک کی ، چشم پزشک « موسسه چشم لاینز » در غرب استرالیا و یکی از پژوهشگران این پروژه با گروه پژوهشگران استرالیایی و نیز با همکاری مشترک گروه تحقیقاتی لندن ، این ژن را کشف کرده‌اند  . پروفسور مک کی گفته است ما حدود ششصد هزار نشانگر « دی‌ان ای » را تحلیل کردیم و دریافتیم تعداد برخی از این نشانگرها در افراد نزدیک بین بیشتر از سایر افراد است  . وی می‌افزاید این ژن یکی از ده‌ها ژنی‌ست که باید برای کمک به حل معمای پیچیده نزدیک بینی شناسایی شود  . این محقق استرالیایی ابراز امیدواری کرده است این کشف بی‌سابقه به توسعه درمان‌های دارویی و فن‌آوری جدید برای شناسایی عوامل خطرناک برای نزدیک بینی و بررسی ضرورت استفاده از عینک کمک کند  . بنا به گفته دکتر مک کی ، سه میلیون استرالیایی نزدیک بین هستند و این عارضه سراسر قاره آسیا ، به ویژه کشورهای تایوان ، سنگاپور ، هنگ کنگ و شهرهای بزرگ در حال توسعه چین را فرا گرفته است  . پژوهشگران دریافته‌اند اکثر دانش آموزان پس از اتمام دوره دبیرستان نزدیک بین می‌شوند و به عینک احتیاج خواهند داشت  . پروفسور مک کی گفته است : « نزدیک بینی پدیده‌ای ست که طی پنجاه سال گذشته شایع‌شده‌و هنوز دلایل اصلی شیوع آن مشخص نیست ، اما گمان می‌کنیم که مردم آسیای شرقی از نظر ژنتیکی بیشتر در معرض ابتلای به این نارسایی قرار دارند  . » محققان در این زمینه با اشاره به مسئله تامین عینک برای مبتلایان در آسیای شرقی ، تاکید کرده‌اند درک مکانیسم‌ها و عوامل موثر در نزدیک بینی اهمیت ویژه‌ای دارد  . نتایج این پروژه تحقیقاتی بین‌المللی روز دوازدهم سپتامبر در تارنمای نشریه « Nature Genetics » منتشر شد  .  محققان « موسسه تحقیقات پزشکی کوئینزلند » نیز در این پروژه شرکت کرده‌بودند  .