گزارش تحلیلی: نقش پاکستان در کارزار ایالات متحده در افغانستان
پاکستان به کرات ایفای هر گونه نقشی در حمایت از طالبان را انکار کرده و گفته است با انرژی فراوان برای مبارزه با تروریسم تلاش می کند اما برخی از تحلیل گران می گویند پاکستان خود را در موضعی تثبیت کرده است تا زمانی که نیروهای ایالات متحده از افغانستان خارج شوند، این کشور از یک موقعیت کلیدی برخوردار باشد
تحلیل‌گران بر این باورند همزمان با شدت گرفتن جنگ به رهبری ایالات متحده در افغانستان ، نقش پاکستان در این کارزار ضروری تر و دردسرآفرین تر می‌شود  .  ایالات متحده برای اجرای راهبرد خود در افغانستان ، به پاکستان نیاز دارد  .  پاکستان نیز برای دریافت کمک‌های خارجی ، به ویژه کمک‌های نظامی به ایالات متحده وابسته است  . باب وودوارد ، در کتاب جدید خود زیر عنوان « جنگ اوباما »، از پرزیدنت اوباما در جلسه وی در کاخ سفید در اواخر سال 2009 نقل می‌کند : « ما باید برای مردم تشریح کنیم که ( ریشه ) سرطان در پاکستان است  .  » سرطانی که وی به آن اشاره می‌کند ، پناهگاهای امن داخل پاکستان است که ستیزه جویان طالبان حمله‌های خود علیه نیروهای ناتو در افغانستان را از آن نقاط اجرا می‌کنند  .  با این حال ، با وجود درخواست‌ها و توصیه‌های ایالات متحده از دولت پاکستان ، مواضع طالبان در این کشور تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده است  . ایالات متحده حمله‌های هوایی با هواپیماهای نظامی بدون سرنشین خود به مناطقی که بهشت امن طالبان در پاکستان محسوب می‌شوند را به‌طور چشمگیری افزایش داده است  .  تحلیلگران می‌گویند این تصمیم ایالات متحده ، نشانه ناامیدی و سرخوردگی فزاینده نیروهای آمریکاست  .  موارد جدید به اصطلاح « تعقیب هدف » هم مشاهده شده‌اند که نیروهای ناتو برای مدت زمان کوتاهی وارد قلمروهای پاکستان شده‌اند تا به ستیزه جویان طالبان حمله کنند  .  در یک مورد ، شلیک یک هلیکوپتر ناتو در حال حمله به ستیزه جویان ، باعث کشته شدن سه سرباز پاکستانی شد  . اسلام آباد هم به تلافی این کار ، یک گذرگاه مرزی منطقه غربی در پایگاه خیبر را مسدود کرد و تردد کاروان‌هایی حامل سوخت و تدارکات نیروهای ناتو در افغانستان را با مانع روبرو کرد  .  بسیاری از کامیون‌هایی که در پاکستان در انتظار عبور‌بودند و از محافظت نیروهای ایالات متحده برخوردار نبودند ، از سوی ستیزه جویان طالبان مورد حمله قرار گرفتند و به آتش کشیده شدند  . فرانسس وندرل ، نماینده ویژه پیشین اتحادیه اروپا در افغانستان می‌گوید : « گرچه برخی از اقدامات نظامی ارتش ایالات متحده و ناتو در داخل خاک پاکستان را می‌توان زیرعنوان ( تعقیب هدف ) توجیه کرد ، خطر التهاب و خشم فزاینده افکار عمومی مردم پاکستان علیه ایالات متحده رو به فزونی‌ست  .  » وی همچنین می‌گوید این خطر وجود دارد که عملیات بین مرزی « تلاش‌های ما در افغانستان با اقدامات خرابکارانه سازمان اطلاعات و جاسوسی قدرتمند پاکستان تضعیف شوند  .  » پاکستان به کرات ایفای هر گونه نقشی در حمایت از طالبان را انکار کرده و گفته است با انرژی فراوان برای مبارزه با تروریسم تلاش می‌کند  .  اما برخی از تحلیل‌گران می‌گویند پاکستان خود را در موضعی تثبیت کرده است تا زمانی که نیروهای ایالات متحده از افغانستان خارج شوند ، این کشور از یک موقعیت کلیدی برخوردار باشد  .  اگر شرایط مهیا باشد ، خروج نیروهای ایالات متحده از افغانستان از اوایل ماه ژوییه آغاز می‌شود  . ثبات سیاسی در افغانستان و انتخابات پارلمانی اخیر در افغانستان که لری گودسان ، استاد کالج جنگ ارتش ایالات متحده آن را « تقلب آشکار و چشمگیر » می‌نامد نیز بخشی از این معادله است  .  گودسان می‌گوید دولت حامد کرزی ، رئیس جمهوری افغانستان نیز به عنوان یک ساختار سیاسی فاسد قلمداد می‌شود  .  وی خاطرنشان می‌کند مشروعیت دولتی برای راهبرد ایالات متحده در افغانستان بسیار حیاتی‌ست  . گودسان می‌گوید : « انتخابات متقلبانه و اتخاذ اقدامات دیگر همچون ارائه خدمات و کالاها که دولت افغانستان در متحقق کردن آن نیز با مشکلات بسیاری روبرو بوده است ، هیچگاه در آفرینش مشروعیت تاثیری ندارند  .  بنابراین مشکل این است که ما باید از مردم افغانستان بخواهیم که مشروعیت دولتی را بپذیرند که به‌طور آشکارا دولت نامشروعی‌ست  . » گودسان در مقاله پژوهشی که در « اداره ملی پژوهش آسیا » به نگارش درآورد اما هیچگاه منتشر‌نشده‌است ، می‌گوید « ایالات متحده در آینده نزدیک به راحتی نمی‌تواند خود را از گرفتاری افغانستان رها کند  .  بدین ترتیب ، ایالات متحده نه تنها اعتبار و موقعیت خود را در برابر سایر قدرت‌ها در این منطقه از دست می‌دهد ، بلکه پروژه دولت‌سازی که برای استقرار صلح و ثبات ضروری‌بود ، با شکست روبرو‌شده‌است  .  » در نتیجه ، ممکن است ایالات متحده به ناچار بیشتر به پاکستان اتکا کند  .  یک تحلیلگر « استراتفور »، یک شرکت اطلاعات خصوصی نتیجه‌گیری کرده است که « کمک پاکستان در آینده‌ای نه چندان دور برای مذاکره با طالبان افغانستان و یافتن راهکاری برای شرایط کنونی و تسهیل مقدمات برای خروج نیروهای غربی از افغانستان ضروری خواهد‌بود  .  »