سانسور اندر سانسور
با اینکه چندین مرحله نظارت درباره نامزدها صورت گرفته اما باز اظهارات و نکات آنها گرفتار سانسور می شود.
انتخابات ریاست جمهوری ایران از نظر آزادی بیان پدیده قابل‌توجهی است  .  از یکسو حکومت سعی دارد نشان دهد در کشور آزادی بیان کافی وجود دارد و از سوی دیگر ، حتی نامزد‌های کنترل‌شده‌و به عبارت ساده تر خودی ، سانسور می‌شوند  . بر کسی پوشیده نیست که شورای نگهبان ، با آن روش نظارتی که بدون پاسخ‌گویی برخی را رد صلاحیت می‌کند ، یکی از موانع انتخابات آزاد در ایران است  .  در این دوره انتخابات ، شورای نگهبان برای اینکه باز انتخابات را محدودتر از دوره قبل کند ، عملا نامزدهایی را تایید کرده که برای سیاست‌های انتخاباتی نظام مشکل ساز نشوند  . منتقد ترین نامزدهای تایید‌شده‌، محمدرضا عارف و حسن روحانی هستند که دیدگاههای آن‌ها با حداقل خواسته معترضان به انتخابات گذشته ، تفاوت زیادی دارد  . زمانیکه برگزار‌کنندگان انتخابات در ایران از تعلق خاطر نامزدها به خود اطمینان حاصل کردنر ابزار‌های انتخاباتی را در اختیار شان قرار دادند  .  از جمله برگزاری مناظره و استفاده از تلویزیون دولتی ایران  .  با اینحال ، شاهدیم که همین نامزد‌های خودی و تایید‌شده‌، با سانسور مواجه می‌شوند  . اولین مورد در مورد محسن رضایی اتفاق افتاد : ظاهرا انتظار‌بود که نامزد‌های نزدیک به مخالفان دولت با سانسور بیشتری مواجه شوند اما مورد دوم نشان می‌دهد که حتی فردی مثل سعید جلیلی که از او به عنوان نامزد مورد نظر آیت‌الله خامنه‌ای یاد می‌شود هم از این سانسور در امان نبوده است  . شورایی که در هر دو خبر به عنوان مسوول سانسور معرفی شده‌اند ، کمیسیون تبلیغ انتخابات ریاست جمهوری است که از هر قوه دو عضو در آن حضور دارد و معمولا بر نحوه تبلیغات نامزدها در تلویزیون دولتی ایران نظارت دارد  .  این شورا در صدا و سیما بر فیلمی که نامزدها تهیه کرده‌اند ، نظارت می‌کند و بخش‌هایی را که تشخیص بدهد مصلحت نیست را سانسور می‌کند  . مسوولان جمهوری اسلامی از مفاهیمی مثل آزادی ، دموکراسی و آزادی بیان تلقی خاصی دارند که با محدودیت‌هایی همراه است  . در یک انتخابات آزاد ، نامزد حق دارد هر چه می‌خواهد بگوید  .  این مردم هستند که با بررسی ادعاهای او ، راست آزمایی و نگاهی به کارنامه یا حزب اش ، در نهایت تصمیم می‌گیرند رای بدهند یا خیر  .  نامزد انتخابات می‌تواند هر ادعایی که می‌خواهد بیان کند  .  اگر ادعای او دروغ باشد ، جامعه متوجه می‌شود و حاضر نمی‌شود سکان هدایت جامعه را به او بدهد  .  اگر ادعایش درست باشد ، که از او حمایت می‌کند  . ایران این آزادی وجود ندارد  .  شورای نگهبان از میان نامزدها ، برخی را بر می‌گزیند  .  نامزد آنطور که در بالا دیدید ، سانسور می‌شود و حداقل تجربه 22 خرداد 88 نشان داد که روز انتخابات هم روایت خاص خودش را دارد  . در گفتگو‌های نامزدهای انتخابات ایران ، از زبان شان شنیده‌شده‌که به آن‌ها درباره انتقاد از یکدیگر تذکر داده‌شده‌و این نامزدهای تایید صلاحیت‌شده‌، متعهد شده‌اند که در انتقاد خطوط قرمز را رعایت کنند  . در حقیقت ، سانسور در سانسور  .  یعنی نامزدهایی که به هزار اما و اگر تایید صلاحیت شدند و حالا از آن‌ها خواسته می‌شود خط قرمز که لابد یکی آیت‌الله خامنه‌ای است ، رعایت کنند  .  حتی اگر در چارچوب خطوط قرمز هم باشند ، تنها از یکدیگر انتقاد کنند هم ، اینطور با سانسور مواجه می‌شوند  .