گلدمن و روایت تاریخی فروش کیک زرد به ایران 
پیشینه تجارت اورانیوم گلدمن به دوران آپارتاید آفریقای جنوبی و شرکت های بازرگانی چندمنظوره ای بازمی گردد که تنها منبع شناخته شده کیک زرد خارجی را ۳۵ سال پیش به ایران فروخت
رویترز گزارش داده است گلدمن ساکس و دویچه بانک قصد دارند به آرامی و بدون جنجال‌های خبری و رسانه‌ای تجارت اورانیوم خام موسوم به کیک زد را متوقف کنند  .  بنا به گزارش این خبرگزاری تعداد معدودی از این تجارت اطلاع دارند  . این دو بانک طی چهار سال گذشته ذخایر ماده سوخت اتمی با درجه خلوص پایین را انبار کرده‌بودند  .  این ذخایر از میزانی که ایران دارد کمتر ، اما برای فعالیت نیروگاه‌های اتمی چین برای مدت یک سال کافی است  . پیشینه تجارت اورانیوم گلدمن به دوران آپارتاید آفریقای جنوبی و شرکت‌های بازرگانی چندمنظوره‌ای باز می‌گردد که تنها منبع شناخته‌شده‌کیک زرد خارجی را 35 سال پیش به ایران فروختند  .  تحویل آن اورانیوم تا امروز سنگ بنای برنامه مناقشه برانگیز غنی‌سازی اورانیوم ایران بوده است که با وجود انکار مقامات جمهوری اسلامی قدرت‌های غربی را نگران تولید سلاح‌های اتمی کرده است  . اما امروز این دو شرکت تحت فشارهای فزاینده سیاسی ، نقش وال استریت در تبادل فیزیکی کالاها ، و نیز افت شدید میزان تقاضا پس از فاجعه فوکوشیما قرار گرفته‌اند و قسمت تجارت اورانیوم خود را برای فروش گذاشته‌اند و بنا به گزارش رویترز بانک‌های دیگری از هم اکنون برای قدم گذاشتن در این تجارت صف کشیده‌اند  . پیشینه فعالیت وال استریت در بازارهای اورانیوم نمایانگر وسعت نفوذ و قدرت بانک‌ها در تجارت کالاها در طی ده سال گذشته و در دوران شکوفایی منابع طبیعی است  . رویترز می‌نویسد قسمت تجارت اتمی گلدمن که به آن « NUFCOR International Limited » گفته می‌شود ، برای فروش بخش عظیمی از تولید اورانیوم آفریقای جنوبی از یکی از بزرگترین معادن این کشور توافق نامه‌ای امضا کرده است  . افراد آشنا به این نوع تجارت می‌گویند گلدمن از چهار سال پیش و از زمانی که « NUFCOR » را خرید فقط به نیروگاه‌های انرژی اتمی و بازرگان‌های دیگر اورانیوم فروخته ، اما برخی از ناظران ضرورت دست داشتن بانک‌ها در تجارت چنین کالاهایی که از حساسیت سیاسی بالایی برخوردار است را مورد پرسش قرار می‌دهند  . با وجودی که تجارت جهانی اورانیوم تحت نظارت دولت‌ها ، نهادهای اطلاعاتی و « آژانس بین‌المللی انرژی اتمی » انجام می‌شود اما رویترز می‌نویسد هیچ نهاد و یا اداره‌ای وجود ندارد که پیگیر همه مبادلات بازرگانی باشد  . بنا به گزارش این خبرگزاری ، جزئیات در مورد فروش کیک زرد « NUFCOR » به ایران برای اولین بار توسط پروفسور گابریل هچت ، استاد دانشگاه میشگان زمانی افشا شد که وی به هنگام تحقیق در آرشیوهای دفاتر قدیمی گلدمن در نزدیکی ژوهانسبورگ با این مسئله برخورد کرد  . پروفسور هچت به رویترز گفته است « کیک زرد را می‌توان بدون کنترل بین‌المللی جدی خرید و فروش کرد  .  صنعت اتمی چندین دهه است که برای معمولی و پیش پا افتاده جلوه دادن اورانیوم تلاش کرده و طوری وانمود می‌کند که گویی اورانیوم هم مثل هر کالای دیگری است اما واقعیت این است که باید مشمول کنترل و نظارت جدی تری باشد » . رویترز با ارزیابی پرونده‌های مقامات بریتانیا و منابع مطلع در صنعت اتمی تخمین زده است که ارزش مجموع ذخایر این دو بانک به بیش از 400 میلیون دلار و یا حدود 5511 تن کیک زرد بالغ باشد  .  کارشناسان اورانیوم می‌گویند این مقدار کیک زرد برای تامین سوخت یک سال 20 نیروگاه اتمی استاندارد و ساخت 200 بمب اتمی کافی خواهد‌بود  . گلدمن و دویچه بانک در سال 2009 وارد بازار اورانیوم شدند ، زمانی که منابع اورانیوم در بازار تا حدی کاهش یافته‌بود که احتمال داشت قیمت‌ها به شدت افزایش پیدا کنند  . قیمت اورانیوم در سال 2007 به تقریبا پوندی 140 دلار افزایش یافت ، در حالی که پنج سال پیش از آن پوندی 20 دلار‌بود  .  قیمت اورانیوم بار دیگر در سال 2010 افزایش یافت و از پوندی 40 دلار به تقریبا 65 دلار رسید  . بعضی از مصرف کننده‌های اورانیوم احتکار بانک‌ها را عاملی برای افزایش قیمت‌ها خواندند  . بسیاری از ناظران معتقدند بانک‌ها انبارهای امن و ویژه‌ای برای ذخیره کیک زرد دارند و افراد دست اندرکار تجارت اورانیوم نیز معتقدند جای نگرانی وجود ندارد اما بعضی از بازرگان‌ها برای حمل‌ونقل و انتقال ماده رادیواکتیو ریسک نمی‌کنند  . در حالی که وزارت خزانه‌داری ایالات متحده تحت فشار قرار گرفته است تا فعالیت و نقش وال استریت در تجارت کالا را محدود کند ، بانک‌هایی همچون مورگان استنلی و جی پی مورگان طی شش ماه گذشته اعلام کردند قصد دارند تا همه اداره و یا بخشی از دفاتر ویژه فعالیت‌های تجاری و مبادله بازرگانی کالاهای خود را بفروشند  . بنا به گفته پروفسور هچت ، شرکت « NUFCOR » در سال 1975 با ایران قرارداد تامین بیش از 2400 تن کیک زرد امضا کرد  .  این شرکت در طی سال‌های بعد و پیش از انقلاب اسلامی در ایران ، 775 تن محموله سوخت ( کیک زرد ) به ایران ارسال کرد اما این قرارداد بعد از انقلاب به حالت تعلیق درآمد  . شرکت « NUFCOR » در سال 1984 برای عقد قرارداد دوم بار دیگر با ایران وارد مذاکره شد تا 1485 تن کیک زرد به این کشور بفروشد اما دولت آفریقای جنوبی عهد آپارتاید در نهایت مانع اجرای این توافق نامه شد  . دولت آفریقای جنوبی به هدف حل و فصل بدهی‌های معوقه خود به تهران پس از گذشت 9 سال اورانیومی را که به ایران تحویل داده نشده‌بود به یک شرکت بازرگانی در نیویورک و یک شرکت تولید برق آلمانی فروخت و مبالغ حاصل از این فروش به تهران بازگردانده شد  . ایران در طی سال‌های 1990 « آژانس بین‌المللی انرژی اتمی » را از خرید کیک زرد مطلع کرد  .  در حالی که آژانس گفته است ذخایر کیک زرد ایران از آفریقای جنوبی تامین‌شده‌است اما هیچگاه نام شرکت مسئول فروش آن به تهران را به صورت علنی اعلام نکرده‌بود  .