تجربه زندگی یک زن دیپلمات آمریکایی در افغانستان، انگیزه نوشتن نوولی به نام «فرشته»
«من شخصیت های خیالی خلق کرده ام که از آدم های واقعی الهام گرفته شده. آدم هایی که من دراین مدت شناخته و با آن ها آشنا شده ام. برخی از حوادث عینا اتفاق برایم افتاده و برخی دیگر وقایعی است که بردیگران گذشته و من به صورتی از آن ها مطلع شده ام. این شیوه نگارش درواقع به من کمک کرد تا بتوانم افکار و نظریات خودم را از زبان شخصیت های کتاب بازگو کنم»
« فریشتا » به زبان « دری » به معنی « فرشته » است  .  دری زبانی است که به صورتی گسترده در شمال افغانستان به کار گرفته می‌شود  .  فرشته در ضمن عنوان کتاب تازه‌ای است به قلم « پاتریشیا مک آردل » یک دیپلمات آمریکایی بازنشسته که مدت یک سال از زندگی خود را در افغانستان گزرانده است  . مک آردل در طول 27 سال به عنوان یک دیپلمات در کشورهای آفریقایی ، آمریکای جنوبی ، کشورهای اطراف دریای کارائیب و اروپا خدمت کرده است  .  اما این آخرین ماموریت در افغانستان‌بود که او را برانگیخت تا درباره تجربه‌های خود از زندگی در این کشور ، کتاب تازه خود را به رشته تحریر درآورد  . با این همه « مک آردل » بجای یک کتاب خاطرات ، تصمیم گرفت تا یک داستان خیالی از زندگی مردم واقعی بنویسد :« حقیقت این است که من نمی‌تونستم از اسامی این آدم‌ها بدون آن که زندگی و شغل آن‌ها را به خطر بیاندازم استفاده کنم  . » درعوض مک آردل تصمیم گرفت تا یک نوول بنویسد وهمان پیام‌های یک کتاب خاطرات را در آن بگنجاند :« من شخصیت‌های خیالی خلق کردم که درواقع از روی آدم‌های واقعی ساخته شده‌اند  .  آدم‌هایی که من دراین مدت شناختم و با آن‌ها آشنا شدم  .  برخی از حوادثی که درکتاب آمده عین وقایعی است که برخود من گذشته است  .  برخی دیگر وقایعی است که بردیگران گذشته و من به صورتی از وقوع آن‌ها مطلع شده‌ام  .  اما همین شیوه نوشتاری به من کمک کرد که بتوانم گاه گاهی افکار و نظریات خودم را هم از زبان شخصیت‌های کتاب بازگو کنم  . » « فرشته » داستان زن دیپلماتی به نام « آنجلا مورگان » است که پس ازگذر از یک تجربه دردناک خصوصی ، فصل تازه‌ای اززندگی خود را آغاز می‌کند  .  آنجلا که شوهرش را در یک حادثه تروریستی در « بیروت » از دست داده با بیماری ناراحتی‌های روانی ناشی از این حادثه دست بگریبان است  .  مورگان باید بین بازنشستگی زودرس و یا انجام وظیفه در ارتش بریتانیا در نقطه دورافتاده‌ای در شمال افغانستان یک کدام را انتخاب کند  .  اما در این کمپ نظامی کوچک در « مزار شریف »، آنجلا مورگان با استقبال سرد سربازان انگلیسی و « رحیم » مترجم افغانی که از کارکردن برای یک زن دیپلمات دلخور است روبرو می‌شود  . « مک آردل » نویسنده کتاب « فرشته » به صدای آمریکا می‌گوید :« من کوشیده‌ام آن تضاد فرهنگی که در شخصیت « رحیم » وجود دارد را به نمایش بگذارم  .  چرا که او مردی است جوان و تحصیلکرده که می‌خواهد در جهانی مدرن زندگی کرده و انسانی مدرن باشد اما فرهنگ « مردانه » به او این اجازه را نمی‌دهد  .  فرهنگی که او دائما با آن در حال کلنجار است  .  این احوال او به خوبی در ارتباطش با « آنجلا » مشخص است و بعد هم که « رحیم » با دختری به نام « نیلوفر » روابطی عاشقانه پیدا می‌کند می‌بینیم که او یک بار دیگر با یک زن افغان اما با روحیه‌ای غربی روبروست  .  از طریق این روابط من کوشیده‌ام تضادها و چالش‌هایی که مردان جوان افغان با آن درگیر هستند را به نمایش بگذارم  . » از سویی دیگر شخصیت « نیلوفر » هم نمونه بارزی ازچالش‌هایی که زنان جوان افغان در زندگی روزمره خود با آن روبرو هستند را به نمایش می‌گذارد  . نخستین تصویری که نویسنده کتاب « فرشته » از زنان افغان به یاد دارد از زمانی است که او با اتوموبیل زره پوش مخصوص از فرودگاه کابل به سوی سفارت انگلستان در این شهر در حرکت است  .  زنانی که در کوچه و خیابان درحالی که حجاب سراسری و آبی رنگی به نام « برکا » به تن دارند در حال رفت و آمدند :« بعدها یعنی بعد از اینکه مدتی در افغانستان زندگی کردم توانستم این زن‌ها را از نزدیک ملاقات کنم  .  زن‌هایی که هرکدام به صورتی به انجام اعمال متهورانه‌ای اشتغال داشتند  .  من زنانی را ملاقات کردم که وکیل و پزشک‌بودند و می‌کوشیدند تا به دیگرزنان جامعه خود کمک کنند  .  بعضی از این زنان با انجام این کارها خطرات بزرگی را به جان می‌خریدند  .  من به شدت تحت تاثیر قدرت و شجاعت این زنان قرار گرفته‌بودم  .  من زن‌های زیادی را ملاقات کردم که علیرغم همه مشکلات و نیروهای بازدارنده به مدرسه می‌رفتند  .  من با معلم‌های زن این مدارس که کوشش داشتند به زنان دیگر آموزش بدهند آشنا شدم و به شدت تحت تاثیرقرار گرفتم  . » با این همه ، مک آردل براین باور است که زنان افغان هنوز راه درازی درپیش دارند تا بتوانند چنان که باید به حقوق قانونی ، اقتصادی و اجتماعی خود دست پیدا کنند و اداره بخشی از آینده کشور خود را به دست بگیرند  . بخش‌هایی از کتاب « فرشته » هم انعکاسی است از تجربیات « مک آردل » که مدت‌ها به کارتوانبخشی و بهسازی جوامع مختلف افغانستان اشتغال داشته است  . درخلال داستان « فرشته » آنجلا متوجه می‌شود بچه‌های افغان بخش مهمی از زندگی روزانه خود را صرف پیدا کردن چوب و مواد سوختنی دیگربرای اجاق مادرهای خود می‌کنند  .  او به این بچه‌ها نشان می‌دهد که چگونه با چند وسیله ساده اجاقی بسازند که با نورآفتاب کار می‌کند  .  این کاری است که « مک آردل » خود در دهات مختلف افغانستان انجام داده وضمن ملاقات با نمایندگان دولت ، دهخدا و دیگر بزرگان دهات مختلف ، ساختن این اجاق‌ها را به اهالی مناطق گوناگون افغانستان آموخته است :« من با استفاده از یک جعبه مقوایی و ورق‌های آلومینیومی این اجاق‌های « سولار » را درست می‌کنم  .  بعد اجاق را دروسط میدان ده یا جایی که همه بتوانند آن را ببینند به طرف نور آفتاب کارمی گذارم و یک لیتر آب توی یک قابلمه می‌ریزم وآن را روی اجاق قرار می‌دهم  .  تا وقتی ملاقات و گفتگو با بزرگان ده به پایان می‌رسد یعنی تقریبا در حدود یک ساعت بعد ، وقتی از اطاق بیرون می‌آیید ، آب روی اجاق آفتابی جوش آمده و غلغل می‌کند  . » مک آردل از زمانی که از افغانستان بازگشته تا کنون به کار پیش‌برد استفاده از مواد سوختی بازیافته‌شده‌و انرژی به دست آمده از نور آفتاب اشتغال دارد  .  او هم چنین یکی از دستیاران « هیلاری کلینتون » درسازمان نوپای « همبستگی جهانی برای پخت و پز تمیز » به شمار می‌رود  . مک آردل می‌گوید این تکنولوژی ساده برای بازسازی افغانستان نقش عمده‌ای ایفا خواهد کرد :« من بی‌نهایت مایوس می‌شوم وقتی می‌بینم که برای بازسازی دهات کوچک افغانی ، از استانداردهای ساختمانی بین‌المللی استفاده می‌شود و ما در این ساختمان‌ها از همان سمنت و آجرهایی استفاده می‌کنیم که بعدها نیازمند دستگاه تهویه می‌باشد  .  ساختمان‌هایی که داخل آن‌ها در تابستان داغ و درزمستان بی‌اندازه سرد است  .  من فکر می‌کنم در این بازسازی‌ها ما بهتر است با تغییراتی جزئی از همان روش‌های ساختمانی مرسوم در خود افغانستان استفاده کنیم  .  بگذاریم افغان‌ها از تکنیک‌هایی که با شرایط جوی منطقه همخوانی دارد در این راه بهره مند شوند  .  بگذاریم آن‌ها با روش‌های مناسب زندگی خودشان کشورشان را به میل خودشان بازسازی کنند  . »