انتخاب ميان روزگار سپری شده و روزگار در پيش - روز سی و يکم
و بهشت، همچنان به صورت جزيره ای دور دست در اقيانوسی باقی می ماند. اين اقيانوس برای بنيادگرا اقيانوس مرده گذشته است و برای من و تو دريای بی کرانه آينده
" بنیادگرایی " که در حقیقت شیفتگی در گذشته ایست که جز افسانه و خرافات و موهومات کمتر از آن می‌دانیم ، قالبیست که در پناه آن حرکت‌های رو به عقب و بازدارنده بشریت در دهه‌های اخیر در قالب‌های حکومت‌های افراطی یا تروریسم بین‌المللی چهره نشان داده و برای خودش جایگاهی هم پیدا کرده است  .  بدون نگاهی به تقویمی که جلوی من و تو قرار دارد که سال ، سال 2009 میلادیست ، که از قرن بیست و یکم نیز نه سالش را پشت سر گذاشته ایم و در حقیقت یک دهمش تقریبا سر آمده است  . بدون توجه به آنکه ، من و تو رسیده ایم به روزگاری که ماشین مبادله بی‌درنگ اطلاعات ، آنچنان شتابی به آن بخشیده است که حتی درنگی در امروز ، از قافله‌ای که دارد به فردا می‌رسد ، عقبمان می‌اندازد  . حالا در نظر بگیر که در این شتاب بی‌امان ، آنکه در بهشت خیالی دیروز ، امروز گم کرده است و بعد از دیروز چشم به پریروز دارد ، بخواهد آن روزگارسپری‌شده‌و خوشبختانه بی‌بازگشت را برای من وتو بسازد ، یا به زور بهخوردمان دهد  . اما این شیفته روزگار سپری‌شده‌دیروز و پریروز ، روزهایی را در حقیقت نوید می‌دهد که یک دل درد ساده ، دهقان را که سهل است ، سلطانی را هلاک می‌کرد  .  روزهایی که یک سر درد و دندان درد معمولی ، فرعونیرا بزانو در می‌آورد چه رسد به خیل بردگانش  .  روزگاری که یکآنفلوآنزا ، هزاران کشته بر جا می‌گذاشت ، که یک حصبه نسل کشی می‌کرد  . روزهایی که یک خواب آسوده و امن از ترس این درنده و آن مهاجم و خصم ، رویایدست نیافتنی‌بود ، روزگاری که سی ، چهل سالگی مساوی‌بود با پایان دورانمتوسط عمر آدم ، روزگاری که از ده تا بچه اگر یکی دو تا باقی میماندند ، شانسآورده‌بودند  . شیفته روزگار گذشته ، بنیادگرای قرن بیست و یکم اما ، از این گذشته ، کاخی خیالی و بهشتی خیالی تر می‌سازد که به من و تو هم تعارف می‌کند که بفرمائید  .  اگر هم نفرمائیم  !!  می‌خواهد به زور بفرمائیم  !! این شیفته روزگار سپری‌شده‌و معیارهای تار و پود از کف داده البته ساکن یک کشور و یک جامعه نیست و نه فقط در شرق که در غرب هم موجود است  . اما در جوامع پیشرفته ، مثل همین آمریکا ، آن قدرتی که به زور من و تو را به سوی بهشت موعود خود هدایت کند ، به او داده‌نشده‌و قوانین حاکم بر جامعه او را در چارچوب خود باقی گذارده است و هر از گاهی باید گامی به عقب نیز بر دارد ، هر چند آب ببیند ، او نیز شناگر قابلیست  . و بهشت ، همچنان به صورت جزیره‌ای دور دست در اقیانوسی باقی می‌ماند  .  این اقیانوس برای بنیادگرا اقیانوس مرده گذشته است و برای من و تو دریای بی‌کرانه آینده  .