گفتگوی اختصاصی با رئیس پارلمان اسرائیل: برخورد با ایران باید مانند لیبی باشد، نه کره شمالی
«مایکل لیپین» خبرنگار بخش فارسی صدای آمریکا که هم اینک در اسرائیل است نظر «یولی ادلستاين» رئیس پارلمان اسرائیل را درمورد سخنرانی معاون ریاست جمهوری آمریکا پرسیده است. متن کامل این گفتگو در زیر آمده است:
خوب ، من بار دیگر گفته معاون رئیس جمهوری پنس را بازگو می‌کنم ، که گفت : « توافق باید اصلاح شود  . » منظور دقیقا همین است  .  این یک جور بازی نیست که شما بگویید : « خوب ، ما هیچ توافقی را نمی‌بینیم » یا « این توافق را به رسمیت نمی‌شناسیم  . » ما باید این توافق را اصلاح کنیم  . هدف نهایی نباید به تعویق انداختن توانایی ایران برای دستیابی به جنگ افزار هسته‌ای باشد ، بلکه باید متوقف کردن این روند ، یکبار و برای همیشه ، باشد  . دو نمونه از این دست وجود دارد  .  یک نمونه موفق که در آن ، جهان با لیبی برخورد کرد ، و یک نمونه بسیار بد در شیوه برخورد جهان با کره شمالی  .  و همه ما نتیجه را می‌دانیم  .  ک ره شمالی یک کشور کوچک و بی‌اهمیت ، ولی دارای جنگ افزار هسته‌ای است که سراسر جهان را تهدید می‌کند ؛ در حالی که لیبی یک قدرت هسته‌ای نیست  . ما هم اکنون باید این‌گونه با ایرانی‌ها رفتار کنیم  .  هیچ دلیلی وجود ندارد که کشوری مانند ایران دارای انرژی هسته‌ای و جنگ افزار هسته‌ای باشد  . : من فکر می‌کنم که ما مدام در عرصه بین‌المللی می‌کوشیم تا این مسئله را در مرکز توجه نگهداریم و اجازه ندهیم که جهان باور کند چون یک توافق به امضا رسیده و بسیاری از قدرت‌های مهم جهان مانند ایالات متحده ، چین ، روسیه ، و اتحادیه اروپا از آن پشتیبانی کرده‌اند ، پس طی یک یا دو سال گذشته همه چیز درست‌شده‌است  . ما باید به ارائه اطلاعات بپردازیم  .  مثلا ، ما دقیقا می‌دانیم که ایرانی‌ها مشغول انجام چه کاری هستند  .  و باز هم می‌گویم ، ما نمی‌توانیم بگوییم که بعد از گذشت پنج یا ده سال ، این موضوع دیگر به ما ارتباطی نخواهد داشت  . اگر خدای نخواسته ایرانی‌ها به یک قدرت هسته‌ای تبدیل شوند ، آن وقت این مسئله به همه جهان ربط خواهد داشت و ما باید این را درک کنیم که در این منطقه ، یعنی در خاور میانه ، این مسئله به صورت خودکار به شرایطی منجر خواهد شد که در آن پنج یا شش کشور رقابت هسته‌ای را آغاز خواهند کرد ؛ چون آن‌ها وضعیتی را که در آن ، ایرانی‌ها دارای جنگ افزارهای هسته‌ای باشند و آن‌ها فاقد آن ، برنخواهند تابید  . این سخنان بسیار مثبت‌بود  .  البته من به شخصه شگفت زده نشدم ، زیرا از دیدگاه رئیس جمهوری و معاون رئیس جمهوری آمریکا نسبت به اسرائیل و نسبت به این مسئله آگاه هستم  . با این وجود ، شنیدن این که معاون رئیس جمهوری در یک سخنرانی رسمی اعلام کرد که همه برنامه‌ها آماده‌اند ، مایه بسی خرسندی است  .  خوب ، تمهیدات عملی برای این کار مدتی زمان می‌برد  .  اما یک پیام مهم وجود دارد و من آن را طی دیدارمان به معاون رئیس جمهوری گفتم که به زودی ، سفارت ایالات متحده دیگر تنها سفارتخانه در اورشلیم نخواهد‌بود  . بله ، ما شنیده ایم که رهبران یکی ، دو کشور در آمریکای مرکزی از جمله گواتمالا و هندوراس ، گفته‌اند که ما پا جای پای ایالات متحده خواهیم گذاشت  .  من همچنین با شماری از روسای پارلمان‌ها گفت‌وگو کرده‌ام  .  در واقع من برای بسیاری از همکارانم - برای کسانی که آن‌ها را دوستان اسرائیل به شمار می‌آورم - نامه نوشته‌ام و از آن‌ها خواسته‌ام تا در پارلمان‌های شان برای پیروی از الگوی ارائه‌شده‌توسط ایالات متحده تلاش کنند  . همچنین از چندین پارلمان در اروپا با من تماس گرفته‌اند و گفته‌اند که ما داریم روی این موضوع کار می‌کنیم  . من صمیمانه امیدوارم به محض این که این امر جامه عمل بپوشد ، این به عنوان یک الگو نقش خود را ایفا خواهد کرد  .