پرچم ایران سه رنگ است
پرچم ایران نه بیرنگ است و نه یکرنگ. این پرچم، چنانکه می‌بینید و همگان هم می‌بینند همچون قوس و قزح چند رنگ است و مردمی که در زیر آن و در سرزمین ایران زیست میکنند رنگارنگند
آقای میرحسین موسوی ، رییس جمهوری قانونی ایران در بیانیه‌ای به تاریخ 3 تیر 1388 خطاب به هموطنان خارج از کشور ضمن « قدردانی » از « حماسه حضور » آنان در « تعیین سرنوشت کشور » شان نوشته‌اند : « در پیام انتخاباتی به شما عزیزان اعلام کردم ایران متعلق به همه ایرانیان است و همه آحاد ملت در داخل و خارج نسبت به آینده آن مسئول و در آن از حقوق یکسان برخوردارند  . » با اینهمه پس از وعده « پی‌گیری از حقوق حقه » آنان و پس از گله و شکایت از اینکه غاصبان آرائ مردم « کلیه امکانات ارتباطات » او را با ملت قطع کرده‌اند ، بدون هیچ مناسبتی لااقل از نظر من که یکی از مخاطبان ایشان هستم نامه خود را با این عبارت به پایان میرساند که « من کاملا واقفم که خواسته مشروع و برحق شما هیچ ارتباطی با فعالیت گروههایی که معتقد به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نیستند ندارد » و با اینکه متاسفانه هنوز در اعلام رسمی خود به عنوان رییس جمهوری کشور و اشغال عملی و رسمی این مقام در تردید است به آنان تکلیف می‌کند که « بر شماست که صفوف خود را از آنان جدا کرده و اجازه سوئ استفاده از موقعیت کنونی را به آنان ندهید  . » آقای موسوی ، همان‌طور که میدانید « رییس جمهوری یک کشور ، اگر چه با رای اکثریت مردم انتخاب می‌شود اما قانونا و در واقع هم ، رییس « جمهوری مردم » آن کشور است و نه رییس اکثریت مردم ، و وظیفه دارد که از زبان « جمهوری مردم » سخن بگوید و به سود « جمهوری مردم » عمل کند و شما منطقا باید بدانید که در یک کشور با نظام « جمهوری » علاوه بر اکثریت ، اقلیت‌ها نیز اعم از ملی ، قومی ، نژادی ، مذهبی ، جنسی و  ...  بدون هیچ محدودیتی از حقوق دموکراتیک برخوردارند یعنی اینکه در رفتار و زندگی خصوصی ، در ابراز و تبلیغ هرگونه عقاید ، در تشکیل هرگونه سازمان‌های فرهنگی و اجتماعی سیاسی آزاد و مختارند و همچنان که هم الآن شما و همراهانتان هم اظهار عقیده و تبلیغ میکنید ، هیچ جریان و نیروی اجتماعی حق حاکمیت مطلقه بر کشور و مردم آن ندارد  .  اما متاسفانه شما با اینکه هنوز برقدرت مسلط‌نشده‌و اختیار کامل در اجرای وظایف و تکالیف ریاست جمهوری را ، که براثر رای اکثریت ملت به شما تفویض‌شده‌، ندارید با این جملات به ایجاد تفرقه میان مردم آغاز کرده و حتی به اعتباری به « گروههایی که معتقد به نظام جمهوری اسلامی ایران نیستند » اعلان جنگ میدهید  . آقای رییس جمهوری ، نمیدانم آیا شما به پرچم سه رنگ ایران احترام میگذارید  ؟  و آیا قصد دارید ، همان‌طور که تمام روسای گذشته میهن ما در زیر این پرچم مقام گرفته و انجام وظیفه کرده‌اند میخواهید به این پرچم و ترکیب آن با این سه رنگ وفادار بمانید  ؟  اگر چنین است باید توجه کنید که این پرچم که مظهر وحدت ملت ماست تنها از یک رنگ سبز ، که اینک شما آنرا به پرچم خود بدل کرده‌اید ، تشکیل‌نشده‌است بلکه دو رنگ سفید و سرخ نیز در آن نقش دارند و این رنگها تا آنجا که من میدانم مظهر جریان‌های اجتماعی و سیاسی و فرهنگی جامعه ما هستند که می‌توان آن‌ها را از بالا به پایین محافظه‌ کار ، میانه‌رو و انقلابی خواند  .  البته یک نکته را باید در نظر گرفت و آن اینکه این رنگها در سطح مساوی با یکدیگر بر پرچم ما نقش بسته‌اند اما در درون جامعه در زمانهای مختلف و براساس تحولات اجتماعی و جابجایی نیروهای اجتماعی گستردگی این رنگها سطوح و مکانهای متفاوتی را اشغال می‌کنند ولی هیچگاه و هیچیک از آن‌ها چه در درون جامعه و چه بر روی پرچم‌ها به بیرنگی نمیرسند و از پرچم‌ها حذف نمی‌شوند و یا سراسر پرچم را اشغال نمیکنند  .  بگذریم از اینکه این رنگها در هر میزان و مقام و سطح که باشند همچنان در کنار هم به زندگی خود ادامه میدهند همان‌طور که همه مردم وطن ما از هر رنگ و نژاد و جنس و از هر نوع عقیده سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و مذهبی در کنار هم و در صلح و صفا با یکدیگر زندگی کرده‌اند و زندگی می‌کنند ، و مانند امروز و اکنون شما تهمت‌های کثیف بیگانگی نسبت به میهن و ملیت و خویشاوندی خود را برنمی‌تابند  . آری آقای رییس جمهوری ، گروهها با عقاید فکری اجتماعی سیاسی گوناگون در خارج از کشور وجود دارند ولی اگر چشم بر واقعیت نبندید در داخل کشور ، در کنار خود و در برابر چشم خویش نیز این‌گونه گونی فکری اجتماعی سیاسی را هم خواهید دید و اگر اهل بصیرت باشید ، که باید باشید ، این مواضع گوناگون سیاسی را در میان مردمی که برای طرد « رییس جمهوری » دوره نهم و « ولی فقیه » حامی او و در واقع ، آنطور که شما هم تبلیغ میکنید ، برای نفی استبداد دینی هر روزه در خیابانها و کوچه‌ها از پا میافتند ، آشکار و به روشنی مشاهده می‌کنند  . آقای موسوی ، شما به عنوان یکی از آحاد ملت حق دارید از فکر اجتماعی سیاسی خاصی پیروی و آنرا تبلیغ کنید اما به عنوان رییس جمهوری حق ندارید میان گروههای مختلف ملت ما خط سرخ بکشید و آن‌ها را به نزاع و کشمکش با یکدیگر برانگیزید بلکه برعکس باید مظهر یکپارچگی جمهوری مردم ایران باشید  . به یاد داشته باشید که رهبر بزرگ شما پیش از آنکه کاملا بر کرسی قدرت مستقر شود نه تنها میگفت « میزان رای ملت است » بلکه به صراحت آزادی فعالیت سیاسی اجتماعی را برای همگان و به قول خودش حتی برای کمونیست‌ها هم به رسمیت شناخت و با طرح شعار « همه با هم » نه تنها هیچ گروهی را نفی نمی‌کرد بلکه جدایی و نزاع میان آن‌ها را هم غیرقابل قبول میدانست و برای مشروعیت دادن به نظام مورد نظر خود فتوا و حکم نداد بلکه به « رفراندوم » یعنی مراجعه به آرائ عموم یا جمهوری مردم توسل جست و نه با جدا کردن بقول شما « گروههایی که معتقد به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نیستند  . » شما ، برخلاف پیشوایتان ، هنوز از گرد راه نرسیده مردم ما را به گروههای گوناگون تقسیم میکنید و گروه معینی را از سوئ استفاده گروههای دیگر از موقعیت کنونی برحذر میدارید  !  مگر شما خود در همین بیانیه سخن خویش را با این نکته آغاز نکردید که « ایران متعلق به همه ایرانیان است و همه آحاد ملت در داخل و خارج  ...  از حقوق یکسان برخوردارند » ؟  نکند میخواهید بگویید که ایران تنها به یک گروه خاص تعلق دارد و آنان که صد در صد مانند شما نمی‌اندیشند در این کشور جایی ندارند و همچون مخاطبان شما ، که معلوم نیست کیانند ، « از حقوق یکسان برخوردار نیستند » ؟ حقیقت اینست آقای رییس جمهوری که مقصود شما از « گروههایی که معتقد به نظام جمهوری اسلامی ایران نیستند » و « هموطنان خارج از کشور » وظیفه دارند « صفوف خود را از آنان جدا کرده و اجازه سوئ استفاده از موقعیت کنونی را به آنان ندهند »، مطلقا برمن معلوم نیست  .  من در میان اجتماعات کنونی بر هر طرف که نظر میاندازم تنها ایرانیانی را می‌بینم که برای نفی و طرد حکومت استبدادی دینی کنونی ، که خود شما هم به استبدادی بودن آن اعتراف دارید ، به میدان آمده‌اند و با اینکه دیدگاههای گوناگون دارند دست در دست هم مرگ دیکتاتور و دیکتاتوری را فریاد می‌زنند  . آقای رییس جمهوری ، آیا منظورتان از « گروههای سوئ استفاده‌کننده » جریان‌های سیاسی مانند سلطنت‌طلبان ، مجاهدان ، ملیون ، دموکرات‌ها ، کمونیست‌ها و نمیدانم کدام « گروههای » سیاسی اجتماعی و فرهنگی دیگر است  ؟  اما آنچه میدانم اینست که تمام « گروهها » از افراد ایرانی تشکیل می‌شوند و براساس « نظام جمهوری » حق هر نوع اظهار عقیده و اجتماع را هم دارند و شما نمیتوانید ، و به عنوان « رییس جمهوری » مملکت حق ندارید ، جریان‌های اجتماعی سیاسی را از هر گونه و رنگ که باشند ، مانند استبدادیان قرون وسطایی به « خودی » و « غیر خودی » تقسیم کنید و میان آن‌ها فاصله و جنگ و کشمکش ایجاد کنید  . آقای رییس جمهوری ببینید ، من یک کمونیستم و روشن است که در نظام اجتماعی و حکومتی جامعه و وطنم نظرات معینی دارم اما در اینجا ، در پاریس ، نه تنها همیشه در صفوف معترضان به نیروهای عقب مانده و مستبد و غاصب قدرت ، که به قول شما و همفکرانتان « جمهوری » را به « حکومت » بدل کرده‌اند ، شرکت جسته و حاکمیت رای اکثریت مردمان را پذیرفته‌ام بلکه به تبع این رای ، اولین کسی بوده‌ام که بر حقانیت مقام شما به عنوان رییس جمهوری امضا گذاشته‌ام و شما را بالفعل رییس جمهوری کشور شناخته‌ام آن وقت شما از مخاطبان خود میخواهید که من و امثال مرا از صفوف خود جدا سازند و حال آنکه همگی ما در یک صف علیه استبداد سیاه و خونبار غاصب و وطن بر باد ده میجنگیم  . آری آقای میر حسین موسوی ، شما به عنوان رییس جمهوری مردم باید عامل وصل جریانهای سیاسی و فکری گوناگون ایرانی باشید و تمام نیرویتان را برای گسترش آزادی همه مردم ایران و تعالی و ترقی جامعه و میهنمان و آبادی و آزادی سرزمین اجدادیمان بکار برید و از تقسیم مردم به گروههای گوناگون و ایجاد برخورد و کشمکش میان آنان به عنوان خودی و غیر خودی سخت بپرهیزید  . آقای رییس جمهوری منتخب اکثریت مردم ایران ، پرچم ایران نه بیرنگ است و نه یکرنگ  .  این پرچم ، چنانکه می‌بینید و همگان هم می‌بینند همچون قوس و قزح چند رنگ است و مردمی که در زیر آن و در سرزمین ایران زیست می‌کنند رنگارنگند و نقش شما که میگویند نقاش هم هستید آشتی دادن و ایجاد تناسب میان رنگهاست و نه تسلط یک رنگ بر دیگر رنگها که نه تنها نازیبا بلکه ناممکن است  .  با امید فردا ، تا چه زاید سحر  . محمد باقر مومنی سه شنبه 9 تیر 1388