دیدگاه: ایران، روسیه و چین احتمال جنگ آمریکا و کره شمالی را دنبال می‌کنند
امریکا می داند که هم کره شمالی و هم ایران، برنامه های اتمی و موشکی خود را نوعی «بیمه نامه» برای ادامه حکومت خود تلقی می کنند. به همان نسبت، دولت روسیه اگر با واکنش قاطع ایالات متحده روبرو نشود، به تهاجمات خود نسبت به کشورهای همسایه (که روزگاری بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بوده اند) ادامه خواهد داد. این بار امنیت و آینده جمهوری های دریای بالتیک در خطر است.
چند روز پس از آن که دو فروند بمب افکن سنگین ایالات متحده بر فراز کره شمالی پرواز کردند تا به دولت پیونگ یانگ درباره ادامه برنامه‌های موشکی هشدار بدهند ، کره شمالی به یک آزمایش موشکی دیگر دست زد که این بار به صورت « پرتاب خشک »‌بود که به روی زمین انجام گرفت  .  همچنین از برخی تحرکات مشکوک زیردریایی‌های کره شمالی در آب‌های مجاور ژاپن و کره جنوبی خبر رسید  .  آیا این واکنش و پاسخ پیونگ یانگ به اخطار پرزیدنت ترامپ‌بود که ظاهرا می‌گوید « ما از این تهدیدها بیمی به خود راه نمی‌دهیم  ؟ » گمان بسیار قوی آن است که دولت پرزیدنت ترامپ خیال جنگ ندارد ولی از سوی دیگر مصمم است دولت کمونیستی پیونگ یانگ را سرجای خود بنشاند و به کشورهای دیگری مانند جمهوری اسلامی ایران ، روسیه و چین نیز نشان دهد که در سخنان و سیاست‌های خود جدی است  . نه تنها سخن از حفظ توان بازدارندگی ایالات متحده و تثبیت مقام ابرقدرتی آن در صحنه بین‌المللی است ، بلکه امنیت خود اهالی آمریکا نیز در کفه ترازو قرار دارد  .  زیرا ارزیابی کارشناسان نظامی آمریکا این احتمال را می‌دهد که موشک‌های قاره پیما و بالیستیک کره شمالی می‌تواند به اکثر شهرهای ایالات متحده و از جمله لوس آنجلس ، شیکاگو و دنور نیز برسد  . مسلم است که دولت ترامپ خواهان به راه انداختن جنگ نیست  .  از دیدگاه او باید اقتصاد ایالات متحده را ترمیم بخشید و مناسبات آمریکا با دیگر کشورهای جهان را به روی پایه جدیدی قرار داد و اتحادهای تازه به وجود آورد  .  در صحنه بین‌المللی دولت ترامپ رسالت‌های مهمی دارد که در راس آن مساله برنامه‌های موشکی دولت ایران و دخالت‌های رژیم در کشورهای همسایه و یاری‌رسانی به سازمان‌های تروریستی است  . تامین این هدف‌ها با به راه افتادن یک جنگ منطقه‌ای همخوانی ندارد  .  امریکا در یک دهه گذشته ، در چند نقطه جهان و به ویژه در عراق و افغانستان و سوریه درگیر بوده و می‌داند که جنگ در خاوردور ممکن است هزینه مالی سنگینی داشته باشد و ثبات را در خاوردور مختل سازد و به تجارت بین‌المللی آسیب برساند  .  چنین امری حتی ممکن است سرمایه‌گذاری در داخل ایالات متحده را نیز دچار اشکال سازد  .  وانگهی ، پیکار برای نابودی داعش هنوز به انجام نرسیده است  . ولی هیچ یک از این محاسبات نمی‌تواند موجب کوتاه آمدن امریکا در برابر برنامه‌های موشکی و اتمی کره شمالی باشد  . سخنگوی کاخ سفید در این رابطه گفت : « برای رویارویی با کره شمالی ، همه گزینه‌ها روی میز است » و افزود : پرزیدنت ترامپ تصمیم نهایی خود را « رسانه‌ای » نخواهد کرد » .  این سخنان در پاسخ به این پرسش خبرنگاران‌بود که آیا ایالات متحده به یک ضربه پیشگیرانه علیه کره شمالی دست خواهد زد  ؟ دولت واشنگتن می‌داند که ایران ، روسیه و چین و دیگر کشورها شیوه رفتار دولت پرزیدنت ترامپ را در برابر کره شمالی به خوبی دنبال می‌کنند و سیاست‌های آینده خود را برحسب آن تنظیم خواهند کرد  . همین هفته پیش‌بود که مجلس نمایندگان و سنا در کنگره آمریکا تحریم‌های تازه‌ای را علیه روسیه ، کره شمالی و ایران به تصویب رساندند  .  ایران می‌گوید که برنامه‌های موشکی خود را به هیچ قیمت متوقف نخواهد ساخت  .  این دقیقا همان رفتاری است که دولت پیونگ یانگ در برابر هشدارهای ایالات متحده در مورد برنامه‌های موشکی خود در پیش گرفته است  . سفیر امریکا در سازمان ملل ، نیکی هیلی می‌گوید دوران مذاکره و مماشات به پایان رسیده است  .  ایالات متحده از روسیه و چین خواسته‌بود که همه اهرمهای فشار خود را علیه پیونگ یانگ بکار اندازند و موجب توقف برنامه‌های موشکی و اتمی « کیم جون اون » شوند  . دولت پکن به آسانی می‌توانست این درخواست را عملی سازد  .  زیرا کره شمالی در مورد اقتصاد و تامین آذوقه و زیست ، به دولت چین بسیار وابسته است  .  ولی پکن این درخواست امریکا را عملی نکرد و حتی بر دامنه داد و ستد بازرگانی خود با کره شمالی افزود  . دولت روسیه نیز می‌خواهد بداند که پرزیدنت ترامپ تا چه حد در سیاست‌های بین‌المللی خود جدی است  !  در هفته‌های اخیر مناسبات دو کشور به سوی تیرگی بیشتر گام برداشته و دولت مسکو در واکنش به اخراج شماری از دیپلمات‌های روسی از ایالات متحده ، 755 دیپلمات آمریکایی را اخراج کرده است  . امریکا می‌داند که هم کره شمالی و هم ایران ، برنامه‌های اتمی و موشکی خود را نوعی « بیمه‌نامه » برای ادامه حکومت خود تلقی می‌کنند  .  به همان نسبت ، دولت روسیه اگر با واکنش قاطع ایالات متحده روبرو نشود ، به تهاجمات خود نسبت به کشورهای همسایه ( که روزگاری بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بوده‌اند ) ادامه خواهد داد  .  این بار امنیت و آینده جمهوری‌های دریای بالتیک در خطر است  .  پیمان ناتو به انجام مانور مشترک با ارتش استونی پرداخت  . ولی آیا این هشدار برای ارتش سرخ کارساز است و قدرت کافی برای بازدارندگی دارد  ؟