دیدگاه| ترامپ برای ممانعت از طفره رفتن اروپا از تحریم‌های ایران باید چه کند
در فضای پیش از توافق هسته ای، صرف تصویب این تحریم در کمیته امور بانکی سنا کافی بود تا اتحادیه اروپا به سوئیفت در بروکسل دستور دهد روابطش با بانک های ایرانی را قطع کند. تاثیر آن بر جمهوری اسلامی فراتر از تصور بود. از دست دادن این دسترسی به علاوه تحریم های نفتی رهبران ایران را به پای میز مذاکره کشاند.
هر بانک ایران از جمله « بانک مرکزی ایران » یک کد « سوئیفت » دارد  .  تا زمانی که این بانک‌ها به سیستم سوئیفت متصل باشند ، راه برای گریز از تحریم‌ها همیشه باز است  .  سال 2012 ، کنگره ایالات متحده تصمیم گرفت آن راه را ببندد و به روسای جمهوری آمریکا اختیار داد اگر سوئیفت از قطع رابطه با بانک‌های آمریکایی در لیست تحریم‌ها طفره رفت ، اعضای هیات مدیره آن موسسه را تحت تحریم‌های مالی قرار دهد  . در فضای پیش از توافق هسته‌ای ، صرف تصویب این تحریم در کمیته امور بانکی سنا کافی‌بود تا اتحادیه اروپا به سوئیفت در بروکسل دستور دهد روابطش با بانک‌های ایرانی را قطع کند  .  تاثیر آن بر جمهوری اسلامی فراتر از تصور‌بود  .  از دست دادن این دسترسی به علاوه تحریم‌های نفتی رهبران ایران را به پای میز مذاکره کشاند  . تنها پرسش مطرح این است که آیا پرزیدنت ترامپ حاضر است تحریم‌های ایران را به اجرا بگذارد  . وزارت خزانه‌داری آمریکا نسبت به اعمال حداکثر فشار بر هیات مدیره سوئیفت که « سیتی گروپ » و « جی پی مورگن » را در بر می‌گیرد ، تمایلی نشان نداده است  . بعضی اعضای ارشد پیشین دولت‌های بوش و اوباما به وزارت خزانه‌داری توصیه می‌کنند که مصالحه‌ای را بپذیرد تا اتصال سوئیفت به بانک‌های ایرانی حفظ‌شده‌ولی در عوض سیستم نظارتی آن بر مبادلات مالی غیرقانونی تقویت شود  .  اما رئیس جمهور باید بداند که این گزینه نسخه تر و تمیزتر وضعیت فعلی است و دقیقا همان چیزی که حامیان برجام می‌خواهند  . پرزیدنت برای تصمیم‌گیری درباره فعالیت‌های مالی غیرقانونی رهبران ایران نیازی به اطلاعات بیشتر ندارد  .  او به آن وقوف دارد  .  آن چه او باید انجام دهد فشار حداکثری برای متوقف کردن رهبران ایران است  .