اسرائیل شریکان بین المللی خود را متنوع می کند 
دو دهه پیش، اسرائیل با انواع چالش های امنیتی منطقه یا روبرو بود، اما امروز تشکیلات امنیتی کشور بالا تر از همه بر ایران متمرکز است. بسیاری از تهدید هایی که زمانی اسرائیلی ها را نگران می ساخت، دیگر نگرانی های جدی نیست.
ماهنامه فارن پلیسی در تفسیری به بررسی مناسبات جاری آمریکا و اسرائیل پرداخته است و می‌گوید بر اساس خرد متعارف ، ناهنجاری روابط پیامد خصومت شخصی بین بنیامین نتانیاهو و باراک اوباما است ، اما عداوت بیشتر از آن که دلیل باشد ، یک عارضه است  . در حقیقت افزایش شکاف استراتژی جدید بزرگ اسرائیل را بازتاب می‌دهد  .  نتانیاهو بجای آن که ، همانند دولت‌های قبلی اسرائیل در صدد کاهش اختلافات با آمریکا بر سر ایران و فلسطینی‌ها برآید ، بر آن بوده تا شریکان بین‌المللی اسرائیل را از هند تا چین و عربستان ، متنوع سازد و دوستی‌های جدید به وجود آورد تا کمتر به آمریکا متکی باشد  . کشورهای کوچکتر با متحدان نیرومند ، وقتی به خطر می‌افتند معمولا به دوستان خود نزدیکتر می‌شوند  .  ترکیه در جستجوی کمک آمریکا برای خنثی کردن ادعاهای ارضی روسیه ، در 1950 برای حمایت از هدف ضدکمونیستی سرباز به کره فرستاد  . چند دهه بعد ، گرجستان هراسناک از حمله روسیه در پی انقلاب گل سرخ در 2003 ، یکی از خیایان‌های اصلی در پایتخت را جرج دبلیو بوش نامگذاری کرد و به عراق و افغانستان سرباز فرستاد  . در تفسیر گفته می‌شود شاید از اسرائیل نیز ، در حالی که ایران به آستانه توانایی اتمی نزدیک می‌شد ، انتظار میرفت از گرجستان پیروی کند ، احتمالا نام اوباما را بر خیابانی در تل آویو بگذارد یا دستکم توصیه بسیاری از کادر امنیت ملی اسرائیل را در مورد همکاری با آمریکا در معامله اتمی با ایران بشنود  .  با این حال ، نتانیاهو بجای آن که با واشنگتن کنار بیاید ، اوباما را در سازمان ملل متحد ، کنگره و مکان‌های دیگر به هیچ گرفت  . نویسندگان تفسیر یادآور می‌شوند معامله اتمی با ایران تنها نقطه اختلاف نیست ، اسرائیل در سال‌های گذشته نیز در بسیاری موارد دیگر با سیاست آمریکا از در مخالفت در آمده است ، و می‌گویند شکاف فزاینده بین دو کشور از دو تغییر سیاسی ناشی می‌شود یکی در داخل اسرائیل و یکی در منطقه‌ای که در آن قرار دارد  . نخست ، تطبیق با تمرکز آمریکا بر راه حل دو کشوری با واقعیت‌های ائتلافی که در پارلمان شکل می‌گیرد ، دشوار تر می‌شود  .  دوم ، فروپاشی بسیاری از مخالفان منطقه‌ای دراز مدت اسرائیل موجب شد دولت بر تهدید ایران زمانی که واشنگتن مایل نیست در منطقه مداخله کند ، تمرکز کند  .  با آمریکا که هم زیاده خواه است و هم کم فروش تر از قبل ، اسرائیل بر شریکان دیگر خود تمرکز کرده است  . دو دهه پیش ، اسرائیل با انواع چالش‌های امنیتی منطقه یا روبرو‌بود ، اما امروز تشکیلات امنیتی کشور بالا تر از همه بر ایران متمرکز است  .  بسیاری از تهدیدهایی که زمانی اسرائیلی‌ها را نگران می‌ساخت ، دیگر نگرانی‌های جدی نیست  . افزون بر این ، هرج و مرجی که در دهه گذشته بر خاورمیانه حاکم بوده چشم انداز امنیتی اسرائیل را بهتر کرده است  .  بسیاری از دولت‌هایی که زمانی کشور را به خطر انداخته‌بودند ، مانند دولت صدام حسین در عراق یا دولت قذافی در لیبی دیگر تهدیدی نیستند  . رژیم بشار اسد هنوز به قدرت چسبیده است ، اما جنگ داخلی ویرانگر به این معنا است که ارتش او اینک تهدید بسیار کمتری برای اسرائیل است و زدوخورد منطقه‌ای بین سنی وشیعه میان دشمنان دیرینه اسرائیل شکاف انداخته است  . در چنین شرایطی تهدید ایران در مرکز صحنه قرار گرفت  .  نتانیاهو سیاست خارجی آمریکا را به سوی مقابله با خطر حمله اتمی ایران و خطر فوری تر تروریسمی که ایران حمایت می‌کند ، توجیه کرده و اکثر اسرائیلی‌ها از استراتژی او ، بویژه مخالفت با معامله اتمی ایران ، حمایت کرده‌اند  . اما به نظر مفسران فارن پالیسی تغییرات سیاسی در اسرائیل یک عنصر داخلی نیز دارد  .  انتخاب دوباره نتانیاهو در مارس امسال گرایش سیاست‌های داخلی اسرائیل به راست را نشان می‌دهد  .  ائتلافی که او تشکیل داد روندهای گسترده تری در افکار عمومی در اسرائیل را منعکس می‌کند  . واقعیت‌های متغیر منطقه‌ای و داخلی نتانیاهو را وادار ساخته است در کوششی آگاهانه برای متنوع ساختن شریکان بین‌المللی اسرائیل ، مناسبات با قدرت‌های نوپا را از طریق تجارت ، فروش‌های تسلیحاتی و دیپلماسی گسترش دهد  .  هند یکی از چنین شریکانی است  .