اوضاع خاورميانه و گزينه های آمريکا
واشنگتن پست: در حالی که جهان نظاره گر تحولات در خاورميانه است و ايران درصدد ساخت بمب اتم برآمده، بی تفاوتی در برابر جمهوری اسلامی گزينه ای خطرناک خواهد بود
آینده تحولات در جهان عرب و گزینه‌های آمریکا در برابر برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران در دو مقاله واشنگتن پست و نیویورک تایمز مورد بحث قرار گرفته است  . واشنگتن پست در یکی از سرمقاله‌های خود این سوال را پیش کشیده است که واکنش پرزیدنت باراک اوباما ، رییس جمهوری آمریکا ، در برابر ادعای ایران در مورد دستیابی به پیشرفت هسته‌ای چگونه خواهد‌بود  ؟  این روزنامه ابتدا اظهارات اخیر مقامات جمهوری اسلامی در مورد پیشرفت‌های بیشتر در عرصه برنامه هسته‌ای را یادآوری کرده و نوشته است این وضعیت با توجه به اینکه تهران در میان مدت از انقلاب مصر و ناآرامی در بحرین سود می‌برد ، ناخوشایند است  . واشنگتن پست آنگاه رویکرد ایالات متحده در مورد برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی را یادآور می‌شود و می‌نویسد چند ماه قبل ، برخی از مقامات دولت آمریکا اطمینان داشتند که ایران تحت تاثیر تحریم‌ها و مشکلات موجود در برنامه هسته‌ای خود ، آماده آغاز گفت وگوهاست  .  اما حالا گویا تهران با فشارهای اقتصادی کنار آمده و فعالیت هسته‌ای خود را پیش می‌برد  .  به نوشته واشنگتن پست ، درچنین شرایطی به نظر می‌رسد واشنگتن ، جایگزین روشنی برای استراتژی دیرینه خود که انتظار به منظور بازگشت تهران به میز مذاکرات هسته‌ای بود ، ندارد  .  واشنگتن پست سپس می‌نویسد امید به اینکه جنبش سبز بار دیگر در برابر حکومت قدعلم کند ، کافی نیست و دولت آمریکا می‌تواند راه‌های دیگری را نیز در پیش بگیرد ؛ مانند حمایت از اتحادیه‌ها و جنبش‌های دانشجویی و نیز افزایش سرمایه‌گذاری در عرصه تکنولوژی به نحوی که بتواند سانسور در اینترنت توسط مقامات جمهوری اسلامی را خنثی کند  .  به نوشته واشنگتن پست ، در حالی که جهان نظاره‌گر تحولات در خاورمیانه است و ایران درصدد ساخت بمب اتم برآمده ، بی‌تفاوتی در برابر جمهوری اسلامی گزینه‌ای خطرناک خواهد‌بود  . روزنامه نیویورک تایمز ، در مقاله‌ای به قلم توماس فریدمن به این پرسش پرداخته است که جهان عرب به کدام سو می‌رود  .  نیویورک تایمز با یادآوری موج دموکراسی خواهی در اروپا در سال 1989 می‌نویسد در آن زمان همه کشورهای اروپای شرقی به استثنای یوگسلاوی ، بافت قومی - قبیله‌ای یکسانی داشتند و بنابراین ،‌گذاری مسالمت‌آمیز را به سوی دموکراسی طی کردند  .  حال آنکه در جهان عرب ، به استثنای مصر ، تونس و مراکش ، همه کشورها شبیه یوگسلاوی سابق هستند  .  نیویورک تایمز آنگاه می‌نویسد انقلاب‌های دموکراتیک و مسالمت جویانه‌ای که در مصر و تونس شاهد آن‌بودیم انتهای داستان است و از این جا به بعد ، باید امیدوار‌بود و دعا کرد که نظاره‌گر تکامل گام به گام در سوریه ، لیبی ، یمن و بحرین باشیم ، چه آنکه در غیر اینصورت شاهد جنگ‌های داخلی در این کشورها خواهیم‌بود  .