گفت و گوهای تاریخی چین و تایوان پس از ۶۵ سال
دو مسوول بلندپایه تایوان و چین برای نخستین بار در شهری در جنوب چین با هم گفت و گو کردند. تایوانی های سیاست صبر و انتظار در پیش گرفته اند.
مسوولان بلند پایه تایوان و چین ، شصت و پنج سال پس از پایان جنگ داخلیشان با یکدیگر ، روز گذشته ( سه شنبه ) برای نخستین بار در خاک اصلی آن کشور دیدار و گفت‌وگو کردند  . این دیدار ، در شهر « نانجینگ » در جنوب چین همزمان با رو به گرمی گذاشتن روابط بیجینگ ( پکن سابق ) با کشور - جزیره تایوان ، با شرکت « وانگ یو - چی » دبیر کل شورای تایوان در امور خاک مادر ، یا خاک اصلی چین ، و « ژانگ ژیجون » رئیس اداره امور تایوان در چین ، و پس از چهار ماه برنامه‌ریزی انجام گرفت  . دو طرف ، همچنین ، فاش کردند که ماه اکتبر گذشته در حاشیه « ایپک »، کنفرانس اقتصادی آسیا اقیانوسیه ، دز اندونزی ، دیداری پنج دقیقه یی با یک دیگر داشته و در آن توافق کرده‌اند که دیدار منظم با هم را به واقعیت بدل سازند  . آقای « وانگ » نماینده تایوان با امیدواری گفت که دیدارش از چین کاتالیزور یا واسطه یی برای بهبود بیشتر روابط بیجینگ و تایپه باشد : " ما امروز می‌توانیم دیدار و نشستی داشته باشیم که در آن درباره مسائل مورد توجه دو طرف گفت‌وگو کنیم  .  ما این تحرک با ثبات و صلح‌آمیز را باید گرامی داریم  .  و من امیدوارم که روابط دو سوی تنگه [ که چین و تایوان را از یک دیگر جدا می‌سازد ] را بر پایه توافق دوجانبه یی که پیشتر به دست آمد ، بیشتر به پیش ببریم  . " در مقابل ، آقای « ژانگ » نماینده چین گفت که « گشایش » در روابط تایوان و چین امکان‌پذیر است : " در گذشته حتی تصور این که ما این جا بنشینیم و با هم دیدار کنیم ممکن نبود  .  ما ، اگر بخواهیم شماری از دشواری‌ها را از میان برداریم ، باید قدرت تصور و تجسمی فرا تر از صرفا دیدار امروزمان داشته باشیم  .  ما برای توسعه روابط آینده دو سوی تنگه نیز باید از این قدرات بهره بگیریم  . " برای پوشش خبری دیدار چهار روزه تاریخی آقای « وانگ » و بیست تن عضو هیات همراهش از خاک اصلی چین چندین روزنامه نگار بسیج شده‌اند  . * گذشته پیچیده تایوان و چین یکدیگر را برسمیت نمی‌شناسند  .  تایوان در پی جنگ داخلی 1949 که « ملی‌گرایان » برهبری ژنرال « چیانگ کایچک »، پس از شکست خوردن از کمونیست‌ها برهبری « مائو تسه تونگ »، به جزیره تایوان گریختند ، از چین جدا شدند و کشور « تایوان » یا « چین ملی » را که گاه « فرمز » یا « چین تایپه » نیز خوانده می‌شود ، بنیاد نهادند  . چین ، پس از 65 سال تایوان را همچنان به چشم استانی گسسته از خود می‌نگرد که که روزی با خاک اصلی چین بار دیگر متحد خواهد شد  . چین از دیرباز مدعی مالکیت این جزیره خودگردان گسسته از بیجینگ است اما از دیرباز ، یافتن راهی که اختلافات سیاسی این دو طرف را پشت سر بگذارد ، و حتی این که اگر دو طرف ، در صورت دیدارشان با هم ، یک دیگر را چه خطاب کنند ، دشواری اصلی در برگزاری دیداری رسمی میان بیجینگ و تایپه بوده است  . روابط اقتصادی تایوان و چین در سال‌های اخیر ، بخصوص پس از انتخاب « ما یینگ - جئو » ی بالنسبه دوست با چین ، در سال 2008 به ریاست جمهوری تایوان ، و ابقائ او در سال 2012 در همین مقام ، بهتر‌شده‌است  . بگفته « گوردون چنگ »، تحلیلگر و نویسنده کتاب « سقوط آینده چین »، روابط نزدیکتر اقتصادی الزاما به معنای روابط نزدیکتر سیاسی نیست  .  او به « صدای آمریکا » گفت که احتمال اندکی برای ادغام سیاسی چین و تایوان می‌بیند : " واقعیت غالب این است که بیشتر مردم تایوان نمی‌خواهند بخشی از جمهوری خلق [ چین ] باشند  .  و حتی اگر « ما یینگ - جئو » احتمالا خواهان سازشی سیاسی با چین باشد ، توانایی چنین کاری را نخواهد داشت  . " اما « چینگ چنگ »، پژوهشگر عضو « جامعه مطالعات راهبردی » که در تایوان مستقر است ، به « صدای آمریکا » می‌گوید : " غالب مردم تایوان در قبال روابط با بیجینگ ، سیاست « صبر و انتظار » در پیش گرفته‌اند  .  او تاکید می‌کند : " اکثریت [ تایوانی‌ها ] خواهان حفظ وضع موجودند تا ببینند در آینده چه خواهد شد چون آینده تحولات در روابط با چین تا حدی با عدم اطمینان آمیخته است  .  دست کم برای آینده قابل پیش‌بینی ، نامطمئنی‌های بسیاری هست  .  در نتیجه ، بیشتر مردم موضعی عملگرایانه و آمیخته با مصلحت دارند  . " از سوی دیگر ، شماری از قانونگزاران مخالف دولت در تایوان نگرانی خود را از سفر آقای « وانگ » به چین پنهان نکرده‌اند  .  آن‌ها می‌گویند : او باید این پیام مردم تایوان [ به سران بیجینگ ] را بدهد که آن‌ها نگران وضع حقوق‌بشر در خاک اصلی چین‌اند  . ایالات متحده آمریکا ، اگرچه از تایوان پشتیبانی نظامی نمی‌کند ، اما بر پایه « سیاست یک چین »، رابطه غیر رسمیش با تایوان را همچنان حفظ کرده است  .