درفیلم «مشت زن»، مشکلات خانوادگی بر رویاها غلبه می کند
« اولش این یک داستان فوق العاده مناسبی برای فیلم به نظر می رسید. فیلمی با یک سوژه کاملا متفاوت و تازه درباره دنیایی که اغلب مردم معمولی کوچکترین اطلاعاتی درباره آن ندارند. اما همه چیز به همین سادگی پیش نرفت و من مجبورشدم به شیوه قهرمان فیلم برای ساخته شدن این فیلم بجنگم و مثل او آنقدرپایداری کنم تا بالاخره به آرزویم برسم. یعنی چاره ای جز تلاش و پشتکار نداشتم وآنقدر پافشاری کردم تا بالاخره فیلم ساخته شد»
شواهد از هم اکنون نشان می‌دهد که احتمال زیادی برای نامزدی جوایز اسکار بهترین بازیگر نقش اول و بازیگر نقش مکمل مرد سال برای « مارک والبرگ » و « کریستیان بیل »، بازیگران فیلم « مشت زن » وجود دارد  .  بازیگران هنرمندی که در تازه ترین اثر سینمایی « دیوید او راسل » کارگردان موفق هالیوود توانسته‌اند بازی‌های درخشانی عرضه کنند  . داستان « مشت زن » ازیک محله متوسط در شهر بوستون آغاز می‌شود  . « دیکی اکلاند » و برادر ناتنی اش « میکی وارد » در اواخر دهه 80 میلادی از قهرمان‌های محله « لوئل » ماساچوست به شمار می‌رفتند  . « دیکی » که در محله قدیمی خود به نام « گل سرسبد لوئل » شناخته می‌شد ، از یک دوران کوتاه موفقیت‌آمیز در ورزش بوکس برخوردار شد  .  اما اعتیاد به مواد مخدر در نهایت او را از دورخارج کرد  .  اما چندی بعد « میکی » برادر کوچکتر با راهنمایی‌های « دیکی » به عنوان یک مربی ، به عنوان یک مشت زن مستعد قدم به صحنه بوکس می‌گذارد و توجه همه را به خود جلب می‌کند  .  اما به نظر می‌رسد هربارکه « میکی » به مرحله رقابت‌ها یا مسابقه می‌رسد ، رقیبی ناجور و بی‌توازن در مقابلش قرار می‌گیرد و درنهایت منجر به باخت او می‌شود :« نگاه کن دیکی ، این یکی هم اقلا بیست پوند از من سنگین تره  . » برادر مربی اش در پاسخ می‌گوید :« اگر با او مسابقه ندهی هیچکدام از ما حقوق نمی‌گیریم  . » « میکی » سرخورده و کوفته از مشت‌های رقیبی قوی هیکل به تشویق دوست دخترخود « شارلین » تصمیم می‌گیرد در مقابل برادرش « دیکی » بایستاد و از انجام مسابقه مشت زنی بعدی خودداری کند : « دیگه مسابقه نمیدم  .  از اینهمه سرخوردگی خسته شدم  .  اصلا من مشت بازی را بکلی کنار می‌گذارم  . » اما « میکی » یک بار دیگرفرصتی می‌یابد تا به ورزش مورد علاقه اش ادامه بدهد با این شرط که « خانواده او برادر و مادرش درکارهایش دخالتی نداشته باشند  . » درنهایت « میکی » به آرزوی دیرینه خود دست می‌یابد اما نه پیش از آن که از برادر دلشکسته اش « دیکی »‌طلب بخشش کند  . مارک والبرگ بازیگر نقش « میکی وارد » خود در محله‌ای شبیه به محل زندگی دو برادر و دوشخصیت اصلی فیلم ( میکی و دیکی ) در ماساچوست بزرگ‌شده‌است  .  او از همان ابتدا می‌دانست که از روی داستان زندگی این دو می‌شود فیلم خوبی ساخت  .  اما « مارک والبرگ » برای ساختن این فیلم هم مجبور‌بود به جنگ استودیوها برود و هم اینکه برای ایفای نقش « میکی » مشت زنی بیاموزد :« من به میکی ، دیکی ، آلیس و شارلین قول داده‌بودم که این فیلم را می‌سازم  .  در ابتدابه نظرمی آمد که این یک داستان فوق العاده مناسبی برای یک فیلم باشد  .  فیلمی با یک سوژه کاملا متفاوت و تازه درباره دنیایی که اغلب مردم معمولی کوچکترین اطلاعاتی درباره آن ندارند  .  اما همه چیز به همین سادگی پیش نرفت و من مجبورشدم به شیوه خود « میکی » برای ساخته شدن این فیلم بجنگم و مثل او آنقدرپایداری کنم تا بالاخره به آرزویم برسم  .  یعنی من هم مثل او چاره‌ای جز تلاش و پشتکار نداشتم  .  آنقدر ادامه دادم تا بالاخره فیلم ساخته شد  . » « ایمی آدامز » نقش « شارلین » دوست دختر « میکی » را در فیلم مشت زن برعهده دارد :« من به شدت تحت تاثیرشخصیت شارلین قرار گرفتم  .  او زنی است از خود گذشته که می‌کوشد شرایط زندگی مردی که دوست دارد را بهتر کند  .  در زندگی واقعی هم او نمی‌خواهد توجه کسی را به خودش جلب کند بلکه او فقط خوشحال است که بتواند حامی میکی باشد  . » کریسیتان بیل نقش « دیکی » مربی و برادر معتاد « میکی » را در فیلم بازی می‌کند  .  شخصیتی که پیش از آنکه بتواند کمکی واقعی به برادرش باشد باید بتواند با مسئله اعتیادی که هر روز بیشتر از پیش او را به مرز نابودی می‌کشاند کنار بیاید  . کریستیان بیل می‌گوید :« من فکر می‌کنم شخصیت « دیکی » در آغاز یک نیروی برانگیزنده و غیرقابل انکار برای برادر کوچکترش است اما بعدها تبدیل به شخصی گیج‌کننده و آزار‌دهنده می‌شود  .  اما چون این خانواده به شدت به هم نزدیک هستند ناچار « میکی » به برادرش وفادار می‌ماند و حتی در بدترین و غیرقابل تحمل ترین شرایط هم هرچه « دیکی » از او می‌خواهد انجام می‌دهد  .  من فکر می‌کنم این فیلم درباره این رابطه عمیق و بسیار زیبا بین این دوبرادراست و بدون آن هرگز نمی‌توانست وجود داشته باشد  . » « میکی وارد » واقعی بالاخره توانست در سال 2000 عنوان قهرمانی « آی بی‌اف » را از آن خود سازد اما در سال 2003 برای همیشه از ورزش بوکس کنار گرفت  .