غذای مکزیکی، چاشنی مسابقات فوتبال جام جهانی در ژوهانسبورگ
بازی های جام جهانی فوتبال فرصت خوبی است برای آفریقای جنوبی که بتواند خود را به جهان معرفی کند هنوز هم برخی از مردم جهان ازجمله مکزیکی ها فکر می کنند آفریقای جنوبی یک جنگل بزرگ است که لابلای درختانش شیر و پلنگ خوابیده و در هر گوشه ای یک جنایتکار درکمین است.
درشهرک « میدراند » Midrand در نزدیکی ژوهانسبورگ ، محل برگزرای مسابقات جام جهانی فوتبال 2010 ، یک کارخانه غذاهای مکزیکی با صاحبان آن که خود از طرفداران پر و پا قرص بازی فوتبال هستند شبانه روز مشغول تهیه نان ذرت بو داده و دیگرغذاهای سنتی مکزیکی هستند تا بتوانند پاسخگوی هزاران جهانگرد مکزیکی و غیر مکزیکی که برای تماشای این مسابقات به ژوهانسبورگ آمده‌اند باشند  . یک ماشین نقره‌ای رنگ ، مرتب ورقه‌هایی از خمیر ذرت را تبدیل به « توستادا » که در روغن داغ‌شده‌انداخته می‌شود می‌کند  .  در کنار این ماشین عظیم کیسه‌های آرد روی هم گذاشته‌شده‌به سقف کارخانه رسیده است و « گبی آگراز » به ماشین دیگری در کنار آن اشاره می‌کند : « این ماشین را ما از مکزیک وارد کرده ایم که هر روز بین 15 تا 18 هزار نان گرد و کوچک ذرت بیرون می‌دهد  .  این ماشین برای مکزیکی‌هایی که در آفریقای جنوبی زندگی می‌کنند جنبه حیاتی دارد چرا که هر مکزیکی در طول روز با هر وعده غذا ، دست کم سه یا چهار قطعه نان می‌خورد  . » هکتور شوهر گبی و شریک او در شرکت تهیه غذاهای مکزیکی در « میدراند » است : « تورتیا یا همین نان‌های گرد ذرت برای یک مکزیکی همانقدر اهمیت دارد که نان فرانسوی برای فرانسویان  .  یا چرا راه دور برویم  ؟  نان مکزیکی همانقدر برای مکزیکی‌ها اهمیت دارد که « بیلتونگ » ( نوعی گوشت خشک‌شده‌) برای اهالی آفریقای جنوبی  .  مکزیکی‌ها به هر کشوری که سفرکنند اول از همه دنبال نانوایی می‌گردند که این نان‌های ذرت را درست می‌کند  . » گبی آگرز که خود یکی از طرفداران پر و پا قرص تیم فوتبال مکزیک است و هرچند پیش از آغاز مسابقات مطمئن‌بود که در بازی‌های گشایش مسابقات بین آفریقای جنوبی و مکزیک ، مکزیک برنده خواهد شد از این که این دو کشور مساوی کرده‌اند نگرانی ندارد : « ما بیش از پانزده سال پیش به آفریقای جنوبی آمدیم  .  در آن زمان ما هیچ چیز نداشتیم  .  نه ماشینی نه کارخانه‌ای ، هیچ چیز دیگر  ! » این زوج در سال 1995 از مکزیکو سیتی به ژوهانسبورگ نقل مکان کردند  .  شهر بزرگی که امروزه از لحاظ میزان جنایات به عنوان خطرناک ترین شهر دنیا شناخته می‌شود  .  اما این زن و شوهر با یک هدف به این کشور تازه آمده‌بودند که محلی را برای تهیه مواد غذایی خانگی مکزیکی پایه‌گذاری کنند  . گبی می‌گوید : « همه اهل فامیل و دوستان و آشنایانمان در مکزیک فکر می‌کردند ما دیوانه‌شده‌ایم  .  اما ما می‌دانستیم که جای غذای مکزیکی در آفریقای جنوبی خالی است و می‌دانستیم که در این کشور شانس خوبی خواهیم داشت که بتوانیم این کمبود را جبران کنیم  . این تصمیم و پافشاری خانواده آگراز خیلی زود به نتیجه رسید و آن‌ها امروز صاحب بزرگ ترین کارخانه تولید مواد غذایی مکزیکی در قاره آفریقا هستند و این مواد را به اکثر « سوپرمارکت »‌ها و رستوران‌ها در کشورهای مختلف آفریقایی ارسال می‌کنند  . گبی می‌گوید سال گذشته هنگامی که در قرعه کشی‌ها مشخص شد که تیم فوتبال مکزیک در برابر آفریقایی جنوبی در روز گشایش مسابقات جام جهانی بازی خواهد کرد ما بی‌نهایت هیجان زده شدیم : « ما با ایمیل و تلفن و پیامک تلفنی با دوستان و آشنایانمان در آفریقای جنوبی تماس گرفتیم و باورمان نمی‌شد که از میان این همه کشورهای شرکت‌کننده ، مکزیک و آفریقای جنوبی باید روبروی هم قرار بگیرند  ! » این زن وشوهر درحالی که تی شرت‌های سبز ( نشان مکزیک ) را به تن داشتند در اولین بازی روزگ شایش با شرکت مکزیک و آفریقای جنوبی شرکت کردند : « هرچند ما سال هاست در آفریقای جنوبی زندگی می‌کنیم اما قلبمان هنوز با مکزیک است  ! » هکتورمی گوید : « درهفته‌های اخیر ، خبرنگاران توجه زیادی به ما و کارخانه کوچک ما که در واقع یک مکزیک کوچک در قلب کشور میزبان است داشته‌اند  .  روزنامه نگاران مکزیکی می‌خواهند بدانند زندگی در آفریقای جنوبی چگونه است و من هم بی‌رو دربایستی به آن‌ها می‌گویم که زندگی در اینجا واقعا زیباست و مردم آفریقای جنوبی از گرم ترین ومهربان ترین مردم جهان هستند  . » در بازی‌های جام جهانی فوتبال که برای نخستین بار در آفریقا برگزار می‌شود بنا بر گزارش سفارت مکزیک در آفریقای جنوبی بیش از 25 هزار مکزیکی شرکت دارند  .  گبی می‌گوید بسیاری از این افراد با شنیدن اخبار گوناگون در مورد جنایاتی که در این نواحی وجود دارد ابراز نگرانی می‌کنند : « به نظرمن در اینجا هم مثل بسیاری دیگر از شهرهای بزرگ دنیا باید مواظب‌بود  .  مثلا اگر توی بعضی از خیابان‌های اینجا با یک ساعت طلای رولکس راه بروید خوب مسلما توجه دزدها به شما جلب می‌شود و مورد تهاجم قرار می‌گیرید  . » گبی می‌گوید او به هموطنان مکزیکی خود می‌گوید که لازم نیست بترسند و بعد از هر مسابقه خود را در اطاق‌های هتل محبوس کنند : « گاه بهتر است افراد به‌طور گروهی به اماکن مختلف بروند و به این صورت خواهند توانست از مناطق تماشایی دیدارکنند و تجربه خوبی از این سفر به دست بیاورند  . » گبی معتقد است بازی‌های جام جهانی فوتبال فرصت خوبی است برای آفریقای جنوبی که بتواند خود را به جهان معرفی کند : « هنوز هم برخی از مردم جهان ازجمله مکزیکی‌ها فکر می‌کنند آفریقای جنوبی یک جنگل بزرگ است که لابلای درختانش شیر و پلنگ خوابیده و در هر گوشه‌ای یک جنایتکار در کمین است  .  همین مسئله در مورد آفریقایی‌ها هم صدق می‌کند  .  یعنی بعضی از مردم این مملکت هم فکر می‌کنند همه مکزیکی‌ها سرخپوست‌های کوچک اندامی هستند که هر کدام یک کلاه بزرگ به سر دارند و افسار یک الاغ هم به دست  ! » خانواده آگراز معتقدند که جام جهانی فوتبال فرصتی فراهم آورده است که مردم آفریقای جنوبی و مردم مکزیک در مورد یکدیگر بیشتر بدانند و بیشتر یاد بگیرند : « مهم نیست چه کسی در این بازی‌ها برنده شود ، مهم این است که همه ما بتوانیم از این مسابقات در کنار هم لذت ببریم  . » هوای سرد و یخ زده زمستانی آفریقای جنوبی بسیاری از هواداران فوتبال را که از مکزیک و کالیفرنیای جنوبی برای تماشای بازی‌ها به ژوهانسبورگ آمده‌اند غافلگیرکرده است  .  هکتور می‌گوید : « اواسط ماه ژوئن سردترین ماه زمستان اینجاست و خیلی از شرکت‌کنندگان خارجی انتظار آن را نداشته‌اند  . » اما گبی بیشتر نگران صدای بوق‌های کر کننده‌ای است که هواداران فوتبال در آفریقای جنوبی دوست دارند ضمن تماشای بازی‌ها آن را به صدا درآوردند : « من از این بوق‌ها اصلا خوشم نمی‌آید صدای آن‌ها بسیار آزار‌دهنده هستند  .  به نظرمن استفاده از آن‌ها باید ممنوع شود  . » هکتور ضمن موافقت با گبی می‌گوید : « من فکر می‌کنم اگر به جای این بوق‌های کر‌کننده ، هواداران فوتبال در آفریقای جنوبی از ترانه « شوشولوزا » استفاده می‌کردند خیلی بهتر می‌توانستند حواس بازیکنان تیم مکزیک را پرت کنند  .  ترانه شوشولوزا به معنی « پیش به جلو » خیلی با معنی تر است و یکی از برانگیزنده ترین آهنگ‌های ورزشی به شمار می‌رود  .  با ریشه‌های « زولو » این ترانه در جنبش‌های ضد نژادپرستی آفریقا بسیار کاربرد داشته و برای اولین بار توسط مردان سیاهپوستی که با کمترین دستمزد به کارهای شاق اشتغال داشتند خوانده‌شده‌است  .  ترانه درباره یک قطار دودی است که به صورت نمادی از مردم آفریقا به آن نگاه‌شده‌و از آن می‌خواهد که از سربالائی تپه‌ها علیرغم سختی‌ها بگذرند ، با مشکلات راه بجنگند و در نهایت پیروز شوند  . » هکتورمی گوید : « چند سال پیش من شاهد برگزاری یک مسابقه فوتبال بین کنگو و آفریقای جنوبی‌بودم  .  آنجا‌بود که برای نخستین بار شوشولوزا را شنیدم که طرفداران تیم آفریقای جنوبی آن را یک صدا می‌خواندند  .  این ترانه زیبا آنچنان تاثیری روی من گذاشت که ناگهان متوجه شدم که دارم زار زار گریه می‌کنم  . » هرچند پیش‌بینی‌های هکتور و گبی مبنی بر پیروزی مکزیک بر آفریقای جنوبی به واقعیت نپیوست اما این زوج هنوز هم معتقدند که مکزیک فرانسه را شکست خواهد داد  .  هکتور می‌گوید اگر مکزیک در پایان این مسابقات به جام جهانی دست پیدا کند او خوشحال خواهد شد که برای هریک از اعضای جامعه میزبان و اعضای تیم‌های شرکت‌کننده دیگر یک جام عرق مکزیکی معروف به « تکیلا » بریزد تا آن‌ها بتوانند غم و غصه‌های خود را فراموش کنند  .  اما در صورت عدم پیروزی مکزیک در جام جهانی هکتور و گبی آماده‌اند تا عرق سنتی آفریقای جنوبی که دوستان وهمسایگان برایشان خواهند آورد را نوش جان کنند  !