ژن رهایی‌بخش انسان از سرطان، در بدن فیل‌ها 
یافته‌های یک گروه از دانشمندان روی فیل‌ها می‌تواند در آینده زندگی کودکانِ مبتلا به یک سندروم نادر را – که می‌تواند به سرطان منجر شود – نجات دهد. فیل‌ها به سرطان مبتلا نمی‌شوند چون ظاهراً به طور ژنتیکی در برابر این قاتل بزرگ انسان‌ها مصونیت دارند.
ضرب‌المثل معروف « هرکه بامش بیش برفش بیشتر » دستکم در یک مورد درست از کار درنیامد : اعداد و ارقام نشان می‌دهد که در شرایط برابر ، احتمال ابتلای جانوران درشت‌تر با سلول‌های بیشتر به سرطان بالاتر از جانوران کوچکتر است  .  اما واقعیت خلاف این را ثابت کرد  . حیوان عظیم‌الجثه‌ای مثل فیل در طول عمر 60 - 70 ساله‌اش تنها 5 % احتمال دارد به سرطان مبتلا شود ؛ در حالی که این احتمال در مورد افراد انسان بین % 11 تا % 25 است  . دلیل این امر وجود یک ژن اضافی به نام پ - 53 در بدن فیل‌هاست  .  پ - 53 ژن سرکوب‌کننده تومور است ؛ که در واقع ترمزی است بر رشد و تکثیر سریع و غیرعادی سلول‌ها ، که مشخصه اصلی سرطان است  .  فیل‌ها 20 نسخه از این ژن حفاظت‌کننده در برابر سرطان را دارند  . اما در بدن انسان تنها یک نسخه فعال از ژن پ - 53 وجود دارد  .  یک بخش این ژن از مادر ، و بخش دیگر آن از پدر به فرد منتقل می‌شود  .  در صورتی که یکی از قطعات دی‌ان‌ای آسیب ببیند ، خطر ابتلا به سرطان به‌طور چشمگیری افزایش پیدا می‌کند  . وندی کیسو پژوهشگر مرکز برادران رینگلینگ ( Ringling Brothers Center ) برای حفاظت از فیل‌هاست ، مرکزی که توسط سیرک برادران رینگلینگ اداره می‌شود  .  وی هم‌چنین یکی از نویسندگان پژوهش مشترک درباره تاثیرات حفاظتی ژن پ - 53 در فیل‌هاست و در این باره می‌گوید : « نکته جالب در پژوهش این است که توانستیم تئوری نحوه کارکرد این ژن را روی 43 فیل در گروه‌های سنی مختلف آزمایش کنیم و نتیجه را بر حسب سن هر فیل بسنجیم  . » وندی کیسو و همکارانش در دانشگاه یوتا و باغ وحش هاگل یوتا گلبول‌های سفید خون فیل‌های آسیایی را در معرض پرتو قرار دادند تا نحوه عمل‌کرد ژن پ - 53 را دریابند و آن را با فعالیت سرکوب تومور در بدن انسان مقایسه کنند  .  او می‌گوید « با مشاهده نحوه واکنش سلول به پرتو ، که دی‌ان‌ای را تجزیه می‌کند و باعث جهش سلولی می‌شود ، توانستیم دریابیم که بدن فیل با استفاده از ژن پ - 53 چطور عمل می‌کند  . » ژن پ - 53 در نمونه‌هایی که از فیل‌ها گرفته شد باعث شد که احتمال متوقف شدن تکثیر سلول‌های آسیب دیده و مرگ آن‌ها به صورت سلول‌های عادی دوبرابر شود  . نتیجه این پژوهش در ژورنال انجمن پزشکی آمریکا () منتشر‌شده‌است  . پژوهشگران امیدوارند بتوانند با استفاده از اطلاعات به دست آمده از آزمایش بر روی فیل‌ها ، به درمان کودکانی که به بیماری ارثی موسوم به لی - فرامنی () کمک کنند  .  در این بیماری ، یک بخش از ژن پ - 53 آسیب دیده است  .  افرادی که با سندروم لی - فرامنی به دنیا می‌آیند در دوران زندگی با ریسک % 95 برای ابتلا به سرطان روبه‌رو هستند  . جاشوآ شیفمن ، سرطان‌شناس انستیتوی سرطان‌شناسی هانتسمن در دانشگاه یوتا ، سرپرستی پژوهش را برعهده داشت  .  دکتر شیفمن بر این باور است که ممکن است روزی ژن‌های واقعی فیل‌ها زندگی انسان‌ها را نجات دهند : « امروز مثل داستان‌های علمی تخیلی به نظر می‌رسد ؛ ولی می‌دانیم که راه‌هایی مثل نانوتکنولوژی و روشهایی برای منتقل کردن برخی از انواع ژن‌ها پروتئین‌ها به سلول‌های مختلف بدن وجود دارد  .  ما با همکارانمان در سراسر دنیا تلاش می‌کنیم تا بفهمیم انتقال ژن پ - 53 فیل‌ به انسان کمک می‌کند یا نه  . » به نظر کارشناسان علت وجود این شمار زیاد از ژن پ - 53 در بدن فیل این است که وقتی از تولگی پا به بلوغ می‌گذارد ، رشد خیلی زیادی می‌کند ، و ژن مانع از ابتلا به سرطان در سلول‌های بدنش تکثیر می‌شود  .  دانشمندان گمان می‌کنند که اگر این ذخیره اضافی از سلول‌های ضدسرطان در بدن فیل وجود نداشت ، ممکن‌بود تا به حال نسل این حیوان منقرض شده‌بود  . دکتر شیفمن امیدوار است با دریافت بودجه پژوهشی کافی ، پژوهش درباره استفاده از دی‌ان‌ای فیل برای جلوگیری از رشد سرطان در بدن انسان آغاز شود  .