تهران قطع تماس با اينترنت بين المللی را تدارک می بيند
هدف سانسوری تهران با موانعی متعدد روبروست و می تواند سرمايه گذاری ها را مختل کند
وال استریت جرنال زیر عنوان " عهد ایران به قطع اینترنت " می‌نویسد ایران به سوی نوع سلطه جویانه و جدیدی از سانسور گام بر می‌دارد : اینترنت به اصطلاح ملی که می‌تواند عملا ارتباط اینترنتی ایران را با بقیه جهان قطع کند  . ناظران سیاست‌ها و خط مشی‌های ایران درداخل و خارج می‌گویند کادر رهبری ایران این پروژه را راهی برای پایان دادن به اقدامات مربوط به کنترل بر اینترنت می‌بیند  . ایران که هم اینک نیز در مورد سانسورهای اینرنتی جزو پیشتازترین کشورهاست ، در عین حال اینترنت ملی را به عنوان ابزاری جلوه می‌دهد که می‌تواند ضمن صرفه جوئی در هزینه برای مصرف‌کنندگان ، معیارهای اخلاقی اسلامی را نیز محافظت و تقویت کند  . رضا باقری اصل مدیر بنیاد تحقیقاتی وزارت ارتباطات در فوریه گذشته ، همزمان با گسترش سریع تظاهرات طرفدراران دمکراسی در خاورمیانه و شمال آفریقا ، به یک خبرگزاری در ایران گفته‌بود بزودی 60 درصد خانوارها و کسب و کارها به شبکه جدید اینترنت داخلی وصل می‌شوند ، و این شبکه ظرف دوسال تمامی کشور را در بر خواهد گرفت  . بنظر می‌رسد این حرکت غیرعادی بخشی ازتلاشی گسترده تر برای مقابله با آنچه که رژیم اکنون آن را تهدیدی عمده تلقی می‌کند باشد : هجوم اینترنتی ایده‌ها ، فرهنگ ، و نفوذ غربی عمدتا نشات گرفته از آمریکا  . آیت‌الله علی خامنه‌ای رهبر ارشد [ ولی فقیه ] و دیگرمقامات ارشد ، در سخنرانی‌های اخیراین رویاروئی در حال ظهور را " جنگ نرم " توصیف کرده‌اند  . روز جمعه در مطبوعات محلی گزارش هائی منتشر شد مبنی بر اینکه ایران همچنین مصمم است در چند ماه آینده سیستم کاربری کامپیوتری خاص خود را جایگزین سیستم‌های ویندوز مایکروسافت کند  .  خبر چنین اقدامی ، که تائید مستقلانه آن ممکن نبوده است ، به رضا تقی پور وزیر ارتباطات نسبت داده می‌شود  . اینترنت ملی ایران ، به گزارش یک خبرگزاری دولتی در نقل قولی ازعلی آقامحمدی مسئول امور اقتصادی " شبکه‌ای واقعا حلال برای مسلمانان خواهد‌بود که اخلاقیات و معنویات را هدف می‌گیرد " . به گفته آقای آقا محمدی این شبکه جدید نخست در کنار اینترنت معمولی کار خواهد کرد و دسترسی بانک‌ها ، وزارتخانه‌ها و شرکت‌های بزرگ به اینترنت معمولی ادامه می‌یابد  .  با اینحال او می‌گوید نهایتا و در غایت شبکه داخلی اینترنت در ایران ، و دیگر کشورهای اسلامی ، جایگزین شبکه جهانی اینترنت می‌شود  . در این زمینه موانعی بسیار وجود دارد  .  حتی برای کشوری که از نظر اقتصادی به سبب تحریم‌های غرب منزوی‌شده‌است ، اینترنت یک ابزار مهم تجاری است  .  محدودیت در دسترسی می‌تواند به ایجاد مانع در سرمایه‌گذاری از روسیه ، چین و دیگر طرفهای تجاری منجر شود  .  بعلاوه مسئله داشتن تخصص و برخورداری از توانائی لازم برای به راه انداختن جستجوگرها و سایت هائی ایرانی نظیر گوگل نیز مطرح است  . فعلا شماری اندک تصور می‌کنند ایران بتواند ارتباط خود را با اینترنت بین‌المللی کاملا قطع کند  .  اما ایران می‌تواند سراغ سیستم اینترنتی مضاعفی برود که در چند کشور دارای رژیم هائی سرکوبگر رایج است  . میانمار [ برمه ] دراکتبر گذشته اعلام کرده است که ارتباطات اینترنتی عمومی از طریق سیستمی جداگانه و تحت کنترل و نظارت یک شرکت جدید دولتی برقرار خواهد شد - سیستمی که عملا دسترسی را فقط به موارد مورد نظر رژیم محدود می‌کند  . کوبا نیزسیستمی معادل سیستم‌های مضاعف دارد ، که یکی ارتباط با جهان خارج را برای توریست‌ها و مقامات دولتی فراهم می‌کند و دیگری ، سیستمی بسته و تحت کنترل است که به عموم صرفا امکان یک دسترسی محدود را می‌دهد  . کره شمالی هم گام‌های مقدماتی در ورود به دنیای اینترنت را از طریق سیستم مضاعفی برمی دارد ، که البته بسیار ابتدائی تر و برای جمعیتی کمتر است  .