ظالم و مظلوم هر دو از اينترنت استفاده می کنند
ايران در بحبوحه تظاهرات اعتراضی مردم مصر و تونس صحنه اعدام دو فعال متکی به توئيتر بود
گلوب‌اند میل زیر عنوان " جنبه‌های منفی اینترنت برای معترضین مصری و تونسی " می‌نویسد بسیاری از کارشناسان این روزها هنگامی که سخت سرگرم بحث و اظهارنظر در باره نقش توئیتر و فیس بوک در اعتراض‌های تونس و مصر‌بودند ، از توجه به یک خبرهولناک بازماندند که ایران روز دوشنبه صحنه اعدام دو فعالی‌بود که برای منعکس ساختن ویدیوهای موسوم به انقلاب توئیتری سال 2009 دراینترنت به‌دار آویخته شدند  . در همین حال تفاوت‌ها در تونس و ایران کاملا آشکار است  . در تونس ، یک ناراضی وب نگار وزیر‌شده‌است ، حال آنکه در ایران کماکان کسانی را محاکمه می‌کنند که جرات کرده بوند رژیم محمود احمدی نژاد را درانتخابات 18 ماه پیش به چالش بگیرند  . در تونس وب نگاران این شانس را داشتند که ارتش از شلیک به آنان امتناع ورزید ، زین العابدین بن علی ، رئیس جمهور منفور به عربستان گریخت ، و دولت جدید قصد ندارد سراغ محاکمه معترضین برود که بسیاری از آنان اکنون قهرمان شناخته می‌شوند  .  اگر وقایع در تونس به گونه‌ای رخ می‌داد که آقای بن علی پس ازیک سرکوبی خونین در قدرت بماند ، اکنون احتمالا پلیس خفیه اش روشی نظیر ایران را در پیش می‌گرفت ، و برای شناختن ناراضیان ، سایت‌های شبکه‌های اجتماعی را زیر و رو می‌کرد  . همزمان با گسترش اعتراض‌ها در جهان عرب ، بحث‌ها و اظهار نظرهای متعددی در باره قدرت اینترنت در کمک به پیش‌برد دمکراسی ارائه‌شده‌است  .  اما این یادآوری نیز مهم است که رژیم‌های مستبد می‌توانند از اینترنت به عنوان ابزاری برای سرکوبی استفاده کنند  .  سایت هائی نظیر فیس بوک و توئیتر برای تشریح اعتراض‌ها و نشان دادن ویدیوهای حاکی از خشونت پلیس مورد استفاده قرار گرفته‌اند ، اما از همین سایت‌ها نیز می‌توان برای رد‌یابی ناراضیان پس ازفرونشستن اعتراض‌ها استفاده کرد  . در مصر ، در یک جزوه 26 صفحه‌ای حاوی راهکارهای اعتراضی از دریافت‌کنندگان خواسته‌شده‌است این جزوه را از طریق فتوکپی و یا‌ای میل تکثیر و پخش کنند ، و سراغ شبکه‌های اجتماعی نروند که پلیس امنیتی بعدا قادر به ردیابی آنهاست  . اینکه ایرانی‌ها ، تونسی‌ها و مصری‌ها از اینترنت برای تماس و ارتباط استفاده می‌کنند تعجب آور نیست  .  میان جنبش‌های انقلابی و آخرین تکنولوژی‌های ارتباطی و مخابراتی همواره نوعی هم زیستی وجود داشته است  . لنین با تحسین از قدرت پست و تلگراف یاد می‌کرد ، و انقلاب اسلامی در ایران به میزانی قابل توجه به نوار کاست هائی مدیون است که فرستادن قاچاقی موعظه‌های آیت‌الله خمینی را به ایران زمان شاه ممکن می‌ساخت  .  به همین جهت طبیعی است که جنبش‌های اعتراضی جدید در خاورمیانه سراغ فیس بوک و توئیتر بروند  .  همانگونه که لنین و خمینی کشف کرده‌بودند استفاده موثر از ابزارهای جدید ارتباطات و مخابرات مستلزم وفاداری به دمکراسی نیست  .