نگاهی به ماجرای ملوانان آمریکایی در دو مقاله متفاوت
رسانه های آمریکایی "تخاصم" ایران در توقیف شناورهای نیروی دریایی آمریکا در آب‌های خلیج فارس توسط نیروهای سپاه پاسداران ایران را محکوم می‌کنند.
خبر ساعاتی پیش از سخنرانی سالانه رییس جمهوری آمریکا در برابر نشست مشترک کنگره منتشر شد ؛ دو شناور نیروی دریایی آمریکا " در خلیج‌فارس " توسط ایران " توقیف‌شده‌" و ده ملوان آمریکایی " بازداشت " شده‌اند  .  دولت ایران در واکنشی سریع گفت ، این شناورها بدون اجازه وارد آب‌های ایران شده‌بودند و زمان بازداشت در داخل حریم دریایی ایران‌بودند  .  دولت آمریکا هم به نظر می‌رسید به این مساله اذعان داشت  . نیازی به توضیح نیست که هر کشوری حق گشت زنی و دفاع از مرزهای آبی خود و توقیف شناورهای نظامی دیگر کشورها که بدون اجازه وارد آن محدوده شوند را دارد  .  در واقع از نگاه کاخ سفید عمل ایران " اقدامی خصمانه نبود " و ایران هم اطمینان داده‌بود که ملوان‌ها به سرعت آزاد خواهند شد  .  صبح روز بعد همان‌طور که وعده داده شده‌بود ، ایران پس از یقین از این که ورود به مرز آبی ایران تصادفی بوده و آمریکا عذرخواهی کرده و قول داده در آینده چنین تخلفی صورت نگیرد ، ملوان‌های آمریکایی را آزاد کرد  . با این وجود ، بیشتر رسانه‌های آمریکا به این مسائل سطحی نگاه کرده یا بی‌توجهی کردند و چهره‌های رسانه‌ای خبری با سپر کردن سینه‌هایشان اقدام ایران را خصمانه خواندند  .  آن‌ها از این گفتند که ملوان‌های ما " گروگان " گرفته شده‌اند و این نشان می‌دهد که آن‌ها تا چه حد غیرقابل اعتماد هستند  . شماری از گزارشگران و تحلیلگران شناخته‌شده‌در شبکه‌های سی‌ان ان ،‌ام اس‌ان بی‌سی ، و روزنامه نیویورک تایمز حتی تا آنجا پیش رفتند که گفتند اقدام خصمانه رژیم ایران از سوی آمریکا بی‌پاسخ می‌ماند ؛ برای ایران خط و نشان کشیدند که از سیصد روز باقیمانده ریاست جمهوری اوباما لذت ببرد که پس از آن با وضع متفاوتی روبرو خواهد شد ؛ بحث قوانین حفاظت از زندانیان جنگ موسوم به کنوانسیون ژنو را وسط کشیدند ، و این اقدام را به بحران گروگانگیری سفارت ایران تشبیه کردند  . تصور کنید که وضعیت معکوس‌بود و دو قایق ایرانی بدون اجازه وارد حریم دریایی آمریکا شده‌بودند  .  آن وقت چهره‌های رسانه‌ای طی چند دقیقه اعلان جنگ می‌کردند  . علت این امر این تصور حاکم سیاسی و رسانه‌ای در آمریکا است که ایالات متحده مالک تمام دنیا است و ارتش آن حق دارد به هر جا می‌خواهد حتی داخل مرز آبی ایران سر بکشد و هر کس که مقاومت کند دست به اقدام " تخاصمی " شرورانه زده است  . رسانه‌های آمریکایی در حالی ایالات متحده را قربانی تخاصم ایران نشان می‌دهند که ایران کمتر از سه درصد آمریکا بودجه نظامی دارد ، متحدان آمریکا در منطقه اسراییل و عربستان سعودی بیش از پنج برابر ایران برای ارتش خود هزینه می‌کنند ، و طی پانزده سال گذشته نیروهای آمریکا در عراق ، افغانستان و در پایگاه‌هایی در منطقه ایران را از هر سو احاطه کرده‌اند  . با وجود این رویکرد حاکم بر رسانه‌های جریان اصلی در آمریکا ، ژورنالیست‌های مستقل این امکان را دارند نظر خود را به‌طور آزادانه بیان کنند  . در پشت ماجرای بازداشت و آزادی ملوان‌های آمریکایی نشانه‌هایی از شکاف عمیق در میان جناح‌های قدرت در ایران دیده می‌شود  .  این واقعه به روشنی به سود میانه روها و به چیرگی دیپلماسی بر تنش تمام شد اما این تمام مساله نیست  . سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران با توجه به انتخابات مجلس خبرگان و شورای اسلامی در اسفند ماه و تنش فزاینده در منطقه با کشورهای خلیج‌فارس در اقدامات تحریک آمیزی چون بازداشت ملوانان آمریکایی امتیازهای سیاسی داخلی می‌بیند  . ولی چرا سپاه به جای دامن زدن به تنش ، ملوانان آمریکایی را به سرعت آزاد کرد  ؟  شاید به خاطر این حرف جناح میانه رو در حال حاضر برد بیشتری دارد  .  البته روشن نیست چه کسی دستور آزادی ملوان‌ها را صادر کرده است  . درست است که این واقعه نشانگر رابطه سازنده و سالم میانه روهای ایران با آمریکا است ، اما ماجرا می‌توانست به سادگی به نتیجه‌ای کاملا متفاوت منجر شود  . این احتمال دست کم قابل طرح است که تندروها در سپاه و دیگر بخش‌های حکومت ایران از این حادثه و تنش با آمریکا برای تضعیف میانه روها و سنجش احتمال رو در رویی با آمریکا استفاده کرده باشند  .  مهم است که این را به خاطر داشته باشیم فارغ از این که روابط آمریکا با جناح میانه رو در ایران چقدر گرم شود ، خطر جدی از سوی تندروها از بین نمی‌رود  . این خطری است که خوشبختانه این بار از آن پرهیز شد ، ولی در جایی که منافع ایران و آمریکا همدیگر را قطع کنند ، دوباره ظاهر خواهد شد  .  در اتفاقات مشابهی همیشه این امکان وجود دارد که جناح میانه رو یا تندرو بر یکدیگر غلبه کنند و مسیر تحولات را در دست خود گرفته و ماجرا را به سمت مورد نظر خود بکشند  .