ملت تحریم زده ایران
تحریم ها طبقه متوسط ایران را به زانو درآورده اما به گفته وزارت خزانه داری آمریکا تاثیری بر بخش مدیریت و حامیان برنامه اتمی ایران مشاهده نمی شود.
نشریه تایم در شماره جدید خود مطلبی منتشر کرده است که آن را جی نیوتن - سمال از تهران نوشته است  .  او می‌نویسد در غرب تهران مرکز خریدی هست که اگر حجاب زنان را نادیده بگیریم ، چیزی کم از یک مرکز خرید در آمریکا ندارد ؛ با همان سوپرمارکت‌ها و خوراکی‌ها و لباس فروشی‌ها و البته فروشگاه محصولات اپل  .  در ادامه این مطلب آمده است : قفسه‌ها پر است از کیف‌های گران قیمت لویی ویتان ، همه جا ساخت و ساز است و رستوران‌ها گوش تا گوش پر از مشتری است  .  آیا اینجا می‌تواند پایتخت یک کشور تحریم زده باشد  ؟ اما شکوفایی توهمی بیش نیست  .  از وقتی که باراک اوباما خواستار دیپلماسی مستقیم در مورد ایران شد ، دولت آمریکا توانسته متحدان اروپایی و آسیایی را به اعمال تحریم‌های اقتصادی علیه ایران برای بازگرداندن تهران به میز مذاکره متقاعد کند  .  نتیجه این که ارزش پول ایران تا 50 درصد سقوط کرده و صادرات نفت ایران 45 درصد کاهش یافته است  .  کارشناسان می‌گویند نرخ تورم در ایران 50 درصد است یعنی دو برابر نرخ رسمی که دولت اعلام می‌کند  . ایران تا تبدیل شدن به یک قدرت اتمی ده سال فاصله دارد  .  اگر تحریم‌ها رهبران ایران را به رعایت خواسته‌های جهان و اثبات صلح‌آمیز بودن برنامه اتمی اش وادار نکند اسرائیل گفته است که با حمله نظامی واردعمل می‌شود  .  زندگی در تهران ادامه دارد و همزمان مقامات رسمی هیچ عقب‌نشینی نشان نمی‌دهند  . آژانس در نیمه تابستان گفت که تهران ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم در تاسیسات زیرزمینی فردو را دو برابر کرده است  .  دیپلماسی بین‌المللی درمورد ایران با بن بست مواجه‌شده‌و رهبران اسرائیلی علنا از بمباران تاسیسات هسته‌ای ایران تا پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آمریکا حرف می‌زنند  . آنچه که من در سفر شش روزه‌ام به ایران شاهد‌بودم حاکی از آن‌بود که تحریم‌ها اثر خود را گذاشته‌اند  .  تهران تلاش می‌کند تا عمق فاجعه اقتصادی را زیر ارقام و آمار غلط پنهان کند  .  همه از قصاب گرفته تا صنعتگر می‌گویند که تنها چند ماه با ورشکستگی اقتصادی فاصله دارند  .  اما حتی یک فاجعه اقتصادی نیز جلوی اشتیاق تهران برای اتمی شدن را نمی‌گیرد  . بخشی از مقاومت ایران در مقابل تحریم‌ها در نتیجه سیاست هوشمند است  .  در سال 2010 محمود احمدی نژاد ، رئیس جمهوری اسلامی ایران سیاست یارانه نقدی را پیاده کرد که طبق آن هر شهروند از عواید نفت ، ماهانه حدود 45 هزار تومان دریافت می‌کند  .  این پول برای یک خانواده کم درآمد چهارنفره رقم چشمگیری است  .  اما تورم از یک سو و سقوط ارزش ریال در برابر ارز ، این یارانه را می‌بلعد  . نویسنده مقاله سپس به گرانی مرغ در ایران اشاره می‌کند و می‌نویسد با بروز اعتراض‌های مردمی ، دولت اقدام به واردات مرغ یخ زده از ترکیه کرد  .  او سپس به نقل از زنی به نام آزاده که او را در یک قصابی در خیابان پیروزی تهران ملاقات کرده می‌نویسد « حالا مردم در خورش‌هایشان بیشتر سبزیجات استفاده می‌کنند  . » آنهایی که توانش را دارند سکه می‌خرند و در خانه نگه می‌دارند  .  دیگران پول خود را در آثار هنری سرمایه‌گذاری می‌کنند  .  سقوط ارزش ریال شاید بیش از هر چیز بر بازرگانی خارجی تاثیر گذاشته باشد  .  علیرضا و خانواده اش یک شرکت تولید فیلتر هوا دارند  .  این شرکت هشت سال پیش 40 کارمند داشت و قصد داشت این تعداد را به 100 نفر برساند  .  نویسنده مقاله به نقل از علیرضا می‌نویسد : « ما سابقا اگر باورتان بشود از آمریکا موادخام وارد می‌کردیم  .  بعد از تحریم‌ها از انگلیس وارد کردیم و حالا مجبوریم با کیف پر از پول نقد به دبی برویم چون آن‌ها چیزی غیر از پول نقد از ما قبول نمی‌کنند  . » علیرضا پرسنل شرکتش را به نصف کاهش داده و می‌گوید اگر مجبور شود شرکت را می‌فروشد  .  او می‌گوید همه چیز متوقف‌شده‌: « هر روز افرادی به جستجوی کار به شرکت می‌آیند  .  خیلی‌ها به دستفروشی در مترو و خیابان روی آورده‌اند و همه مستاصل هستند  . » این تازه اول کار است  .  سنگین ترین تحریم‌های اروپا و آمریکا از اوایل ماه ژوئیه اعمال شد و اوباما دور جدیدی از تحریم‌ها را نیز در ماه اوت صادر کرد که هنوز اعمال‌نشده‌ .  در عین حال کنگره آمریکا در حال بررسی تحریم‌های دیگری است  . کارت اعتباری دیگر در ایران وجود ندارد و تنها کارت‌های بانکی داخلی قابل قبولند  .  کمبودها خود را نشان می‌دهد و مردم از دوستان وفامیل که به مسافرت خارج می‌روند تقاضا می‌کنند برایشان کالاهای مصرفی بیاورند  .  بسیاری از اجناس و لباس‌های ورزشی که مارک کارخانه‌های معروف را برخود دارند ، قلابی و عمدتا ساخت چین هستند  .  ایران قبلا میوه و سبزیجات صادر می‌کرد اما حالا همگی به مصرف داخلی می‌رسد  . کارخانه‌های بزرگتر نیز حال خوشی ندارند  .  رنو و پژو هر دو قبلا قطعات یدکی را برای ایران خودرو تامین می‌کردند  .  تولید ایران خودرو به 40 درصد کاهش یافته و 950 نفر از پرسنل این کارخانه از کار بیکار شده‌اند  . تحریم‌ها شهروندان متوسط و تجارت بدنه جامعه ایران را به زانو درآورده اما آیا به اهداف اصلی و عامل صدور تحریم‌ها یعنی رهبری کشور و تعهداتشان به برنامه اتمی نیز اثری گذاشته است  ؟  وزارت خزانه‌داری آمریکا می‌گوید چنین تاثیری مشاهده نمی‌شود  .  در عین حال قاچاق کالا افزایش یافته که تنها به جیب سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ، گرداننده اصلی برنامه اتمی ایران می‌رود  .  آمریکا دو بانک عراقی را از کار با موسسات ایرانی منع کرده است  . ایران تا کی می‌تواند دوام آورد  ؟  یک یا حداکثر دو سال  .  این را بسیاری از طبقه متوسط ایران می‌گویند  .  برخی به حق برخورداری از انرژی هسته‌ای تاکید می‌کنند  .  نویسنده به نقل از یک زن ایران به نام درّی می‌نویسد : « اگر پاکستان و اسرائیل دارند ، چرا ما نداشته باشیم  ؟ » درّی احتمالا فکر نمی‌کند که بمب اتم به بهای تحریم میسر می‌شود  .  اما مانند بسیاری از ایرانی‌های دیگر قصد ندارد به سیاست دولت ایران اعتراضی بکند  . رهبران ایران بر فعالیت‌های اتمی تاکید دارند و می‌گویند هدفشان تولید انرژی و تحقیقات پزشکی است و در عین حال از دسترسی بازرسان سازمان ملل به تاسیسات اتمی جلوگیری می‌کنند  .  این روند هرچه بیشتر طول بکشد تهدیدهای اسرائیل قوی تر می‌شود  .  بنیامین نتانیاهو از لزوم تعیین خط قرمز از سوی آمریکا برای ایران پای می‌فشارد که درصورت عبور ایران از آن خط قرمز ، حمله به تاسیسات اتمی ایران را به دنبال داشته باشد  .  آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز از ایران می‌خواهد تا اجازه بازدید از تاسیسات نظامی پارچین را به بازرسان بدهد  . درّی برای آن که بتواند از مرکز خرید شیک غرب تهران خرید کند ، مجبور‌شده‌طلاهایش را بفروشد اما می‌گوید خوشبختانه باز هم طلا برای فروش دارد  .  اما بالاخره طلاهای درّی ته می‌کشد ، آزاده دیگر توان مالی برای خرید مرغ را ندارد ، و شرکت علیرضا مجبور می‌شود درها را ببندد و دیگر هیچ کس باقی نخواهد ماند تا اجناس قاچاق‌شده‌روی قفسه‌های سوپرمارکت را بخرد  .