تلاش برای گسترش «موج سواری» در بین زنان ایرانی
موج سواری موجب شده است زنان بلوچستان قدرت بگیرند. از جمله این که احساس می کنند دیگر در حاشیه قرار ندارند
« موج سواری »، ورزشی جدیدی است که اخیرا در ایران ، بویژه در میان زنان جوان و دختران ، موج جدیدی به راه انداخته است  .  این رویداد و هیجان‌های همراه آن ، دریک ضبط‌شده‌است  . یک زن ایرلندی طرفدار محیط زیست ، در آنچه « انقلاب جدید ایران » توصیف می‌شود ، نقش دارد  .  او گسترش این ورزش در ایران ، و در میان زنان ایرانی را ماموریتی برای خود می‌داند  . این خانم ایرلندی که ایسکی بریتون معرفی‌شده‌است ، موج سواری را وقتی فقط چهار سال داشت آغاز کرد  .  برای نخستین بار در سال 2010 میلادی ( 1389 ) به ایران رفت  .  او می‌گوید حس کنجکاوی او را به بلوچستان کشاند ، بخشی دور افتاده و خطرناک از کشور که حتی بسیاری از ایرانی‌ها به آنجا سفر نمی‌کنند  . یک فیلم‌ساز فرانسوی به نام ماریون پویزو همراه او‌بود ، و ویدئوی کوتاهی در باره ایسکی ، به عنوان نخستین زن موج سوار در ایران تهیه کرد ، که به سرعت توجه رسانه‌ها را جلب کرد  . در سال 2013 ، پس از دریافت و شنیدن ده‌ها بازخورد مثبت از سوی ایرانیان درباره این ورزش که برای مردم ایران تازگی دارد ، آن‌ها برای ساختن یک فیلم مستند به ایران باز گشتند  .  با هیجان ماریون برای ساختن فیلم و اشتیاق ایسکی برای موج سواری ، آن‌ها ترکیبی الهام‌بخش‌بودند  . نام این مستند « به درون دریا » است ، و با حضور یک موج سوار ایرانی به نام مونا ، و یک غواص ایرانی به نام شهلا ، موج سواری را به مردم ایران معرفی می‌کند  .  این فیلم پروژه‌ای‌بود که با هدف نشان دادن هیجان موج سواری و در همین حال ، فراهم آوردن موجبات دسترسی به آن برای همه ، از جمله زنان در ایران ، اجرا شد  . گزارش به ویژگی‌های سواحل ایران و موج‌های دریا در آن‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید بسیاری از مردم حتی نام بلوچستان را نشینده‌اند ، سرزمینی هم مرز افغانستان و پاکستان که در آن میانگین طول عمر مردم پائین است ، سطح فقر بالا است ، و نرخ سواد در میان بزرگسالان پائین  . روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی ، بلوچستان را ترسناکترین نقطه جهان نامید  .  اما این منطقه ، با سواحل گسترده اما خالی آن ، برای ایسکی یک « ماجراجویی تضمین‌شده‌در کشوری که زیاد شناخته‌نشده‌است »‌بود  . ایسکی و ماریون به بندر چابهار و روستای کوچک رامین در شرق آن رفتند  .  ایسکی از نخستین دیدار موهایش را پوشاند و با لباسی که بدنش را کاملا می‌پوشاند ، وارد آب شد  .  او می‌خواست که برداشت‌ها و تفکرات درباره زنان و ورزش را به چالش بگیرد ، اما مراقب‌بود به فرهنگ محلی و اسلامی احترام بگذارد  . به گفته ماریون حمایتی که ایسکی دریافت کرد ، تاثیری عمیق بر او داشت  .  شوق مردم بلوچ فراوان‌بود ، اما روشن‌بود که برای رونق موج سواری راهی طولانی در پیش است  . مونا و شهلا نیز نمی‌دانستند آیا مقامات محلی به زنان اجازه خواهند داد در آینده شنا یا موج سواری کنند یا خیر  .  با این حال ، موج سواری موجب‌شده‌است زنان بلوجستان قدرت بگیرند  .  از جمله این که احساس می‌کنند دیگر در حاشیه قرار ندارند  . در ماه سپتامبر 2014 ، ایسکی ، مونا و شهلا به بلوچستان باز گشتند و کلاس‌های جدیدی برای آموزش موج سواری تشکیل دادند  .  آن‌ها گروهی به نام « ما در ایران بر امواج سوار می‌شویم » بوجود آوردند ، که در آن ایرانیان اعم از زن و مرد از سراسر کشور در این کلاس‌ها شرکت می‌کنند  . گام بعدی که آن‌ها امیدوار هستند بردارند ، تاسیس فدراسیون ملی موج سواری ایران است که قادر باشد رقابت‌های بین‌المللی سازمان دهد و خارجی‌ها را تشویق کند برای تجربه موج سواری به ایران سفر کنند  .