روز شکرگزاری در آمریکا
روز شکرگزاری در آمریکا و همچنین در کانادا برگزار می شود، روزی که آمیخته از سنت های اروپائی و سنت های بومی آمریکاست
شکر گزاری از رسیدن به آب و خاک آمریکا رسم عفو بوقلمون را در کاخ سفید بنیان گذاشت ، اما مردم برای سپاس ورود به خاک آمریکا و زندگی در این کشور کشتن آن را بر گزیدند و چنین شد که یکی از مهم ترین و جالب ترین مراسم ملی در آمریکا بوجود آمد و ماندگار شد  . در نتیجه بسیاری از آمریکائیان سراسر سال را در انتظار رسیدن به روز شکرگزاری بسر می‌کنند تا در کنار نزدیکان و عزیزان خود بوقلمون درشتی را که با انواع و اقسام خوراکی‌ها تزئین‌شده‌است ، صرف کنند  . در روز شکر گزاری رئیس جمهوری آمریکا بنا بر سنت متداول روز شکرگزاری در کاخ سفید ، مراسم بخشیدن جان 2 بوقلمون را بنام‌های " لیبرتی " و بدل آن " پیس " انجام داد  . کاخ سفید در اعلامیه‌ای در باره ویژه گی‌های این دو بوقلمون می‌گوید که حدود 5 ماه از زندگی آنان می‌گذرد  . بوقلمون‌ها پس از آن که توسط باراک اوباما بخشیده شدند ، راهی خانه و باغ جورج واشنگتن نخستین رئیس جمهوری آمریکا شدند که در " مانت ورنون " در حوالی واشنگتن قرار دارد  . این 2 بوقلمون برای بازدید مردم تا کریسمس در همان باغ باقی میمانند  . روز شکرگزاری در آمریکا و همچنین در کانادا برگزار می‌شود ، روزی که آمیخته از سنت‌های اروپائی و سنت‌های بومی آمریکاست و نزدیکان را بدور هم و بدور خوراک بوقلمون روز شکرگزاری گرد می‌آورد  . این رسم ابتدا در آمریکای شمالی جا افتاد ، هنگامی که اروپائی‌ها پایشان به خاک آمریکا کشیده شد ، بومی‌های آمریکا نیز رسمی مشابه آن داشتند ، رسمی که ویژه فصل دروی خرمن‌ها بود  .  فصلی که برای سپاسگزاری از داده‌ها و زحمت هائی‌بود که برای بدست آوردن محصول متحمل شده‌بودند  . اما در بسیاری از مراکز حتی پیش از شروع درو کردن خرمن‌ها نیز مراسم روز سپاسگزاری انجام می‌شد چرا که پایان رنج سفر امن یا صلح را به همراه داشت  . علاوه بر آمریکا ، همین مراسم نیز در کانادا جا افتاد اما زمان برگزاری آن متفاوت‌بود  . در آمریکا نخستین روز سپاسگزاری در سال 1621 یا حدود 400 سال پیش برگزار شد  . در آن روزها ، ایالت ماساچوست فعلی که « پلیموت » نامیده میشد ، میزبان برگزاری این جشن شد  .  با این همه ، رگه هائی در تاریخ دیده‌شده‌است که قبل از آن نیز اسپانیائی‌ها در تکزاس چنین مراسمی را برگزار کرده‌بودند  . ویرجینیا نیز یکی از همان مراکزی‌بود که در همان روزها این روز را برگزار کرد  .  ...  اما سال‌ها بعد ، رسم برگزاری روز سپاسگزاری بدون توجه به برداشت پر بار محصول نیز جای خود را در آن روزگار باز کرده‌بود و شواهدی در دست است که در همان سال 1621 تا سال 1619 رهبران مدنی در مراکز مهاجر نشین نیز در این مراسم شرکت داشتند  . مستعمره پلیموت در آن روزگار حتی به اندازه کافی مواد غذائی برای سیر کردن نصف تعداد 102 مهاجری که در آنجا زندگی می‌کردند ، نداشت  . در اینجا‌بود که بومی‌ها به کمک مهاجران آمدند و بذر‌های مختلف را در اختیار آنان قرار داده و چگونگی پرورش آن را نیز به آنان آموختند  . با این همه برگزاری روز شکرگزاری تا سال 1660 در ایالت‌های معروف به « نیوانگلند » در بخش شمال شرقی آمریکا جا نیفتاده‌بود  .  با این همه ، بحث و گفتگو بر سر این که نخستین برگزار‌کننده این روز سپاس چه ایالتی در ایالات متحده آمریکا بوده است ، بحثی است که بیش و کم هنوز هم در جمع تاریخ‌شناسان شنیده می‌شود  .  ...  و سرانجام در همان چندین قرن پیش‌بود که قرعه برگزاری مراسم چنین روزی به نام ایالت ویرجینیا اصابت کرد  . شاید هنوز آوای کسانی که در پی یافتن سرزمینی جدید به ینگه دنیا کشانده شدند ، در شادی و سرور برگزاری روز شکر گزاری شنیده شود  .