باربی ۵۵ ساله شد
جمهوری اسلامی «باربی» را نوک پیکان «تهاجم فرهنگی» می داند اما «سارا» از پس این عروسک پری پیکر برنیامده است.
« باربی »، محبوب ترین عروسک جهان ، درست در روز جهانی زن ، هشتم مارس ، شب تولدش را جشن گرفت و امروز ( یکشنبه ) 55 ساله شد  . « باربی » 55 ساله شد اما بر خلاف تصویر « دوریان گری » هرگز پیر نمی‌شود  . اندیشه آفرینش « باربی » هنگامی پدید آمد که « روث هندلر »، بانوی آمریکایی دید که دخترش روی عروسک‌هایی که از کاغذ می‌ساخت ، نام بزرگترها را می‌گذارد و آن‌ها را « بالغ » می‌پندارد  . خانم « هندلر » بی‌درنگ به همسرش پیشنهاد داد که برای نخستین بار عروسکی درست کنند و به بازار بفرستند که مانند عروسک‌های معمول تا آن روز و روزگار نمایشگر کودکان نباشد  . پس از ساختن چنین عروسکی ، این زن و شوهر در سال 1959 یعنی درست 55 سال پیش ، نخستین نمونه « باربی » را که با یاری یک مهندس زبردست طراحی شده‌بود ، در آمریکا به بازار فرستادند  .  گفته می‌شود که عروسک « باربی » را تا کنون بیش از یک میلیارد بار در گوشه و کنار جهان خریده‌اند  . از آن روز تا کنون ، به رغم حضور ده‌ها نمونه تقلیدی از « باربی »، از محبوبیت این عروسک دلربا نه تنها کم‌نشده‌که روز به روز بر آن افزوده هم می‌شود  .  به گفته صاحب نظران ، راز این محبوبیت « باربی » در رنگ عوض کردن و « ابن الوقت » ( در واقع « بنت الوقت ») بودن این عروسک مکش مرگ ما ، به معنای خوب آن است ؛ یعنی این بت عیار هر سال به رنگی برازنده همان سال در می‌آید  .  « باربی »، گاه ، به شکل و شمایل چهره‌های سرشناس هم در می‌آید ، از « مریلین مونرو » بمب جاذبه جنسی گرفته تا « الیزابت تیلور » .  « باربی » حتی گاهی مردان بزرگ جهان هنر را هم مجسم می‌کند ، مردانی مانند « فرانک سیناترا » ی حنجره طلایی  . امسال هم خیلی‌ها معتقدند که « باربی »، دارای رنگ و بویی از « هیلاری کلینتون »، همسر رئیس جمهوری پیشین آمریکاست که در کابینه نخست باراک اوباما زمام وزارت خارجه کشورش را در دست داشت  . دوستداران خانم کلینتون معتقدند که این شباهت ، نامزد شدن این حقوق دان و سناتور پیشین نیویورک در انتخابات آینده ریاست جمهوری آمریکا را نوید می‌دهد  .  از همین رو ، دوستداران خانم کلینتون شادمانند اما مخالفان او می‌گویند : « باربی »، با رنگ مایه‌ای از خانم کلینتون از اصل محترم « بی‌طرفی سیاسی » منحرف‌شده‌است ، و « باربی » همواره باید یک سر وگردن از مسائل روزگذر ، بخصوص سیاسی ، بلندتر باشد  . مخالفت با « باربی »، دست کم نه از دیدگاه سیاسی ، که از دیدگاه فرهنگی ، تازگی ندارد  .  سران جمهوری اسلامی « باربی » را به چشم نوک پیکان چیزی می‌دانند که از آن با اصطلاح « تهاجم فرهنگی » یاد می‌کنند  . بر پایه همین دیدگاه‌بود که جمهوری اسلامی کوشید تا رقیبی تازه به ده‌ها رقیب دیگر « باربی » در گوشه و کنار جهان بیفزاید  .  اندیشه آفرینش چنین عروسکی در سال 1375 در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان جمهوری اسلامی پدید آمد و نتیجه آن طرح دو عروسک از خواهر و برادری خیالی بنام « دارا » و « سارا »‌بود  . پخته شدن این اندیشه پنج سالی به درازا کشید ، و سرانجام نخستین نمونه‌های این دو عروسک در سال 1380 به بازار آمد  .  البته « سارا » ی رقیب « باربی » همانند او ، ابزارهای خودش را نیز همراه داشت ، ابزاری مانند « لوازم التحریر »، نوار سرودهای جمهوری اسلامی ، روسری‌های گوناگون ، جوراب‌های ضخیم و  ...  در حالی که ابزار باربی همچنان جامه‌های برازنده پریرویان و پری پیکران ، لوازم آرایش و پیرایش ، و شلوار جین و از این قبیل‌بود  . به هر روی ، صاحب نظران می‌گویند در « دوئل فرهنگی » میان سارا و « باربی »، از آغاز روشن‌بود که « باربی » چشم بسته هم پیروز خواهد شد چون با سارا نمی‌توان به آن آسانی بازی کرد که با « باربی » .  به گفته همین صاحب نظران ، قیمت « باربی »، در قیاس با قیمت سارا ، کفه ترازو را به سود عروسک غربی جهانی ، و به زیان سارای ایرانی چینی سنگین تر می‌کند  . از سوی دیگر ، سارا مانند همه عروسک‌های پیش از آفرینش « باربی »، عروسکی است نسخه برداری‌شده‌از روی یک دخترک ، در حالی که باربی ، برای نخستین بار ، عروسکی بالغ را به دنیای تخیلات کودکانه آورده است  . هم زمان ، به نظر می‌رسد سارا ، که البته نه در ایران ، که در چین ساخته می‌شود ، بیشتر عروسکی است تزئینی که باید آن را بالای طاقچه گذاشت و تماشا کرد ، نه عروسکی که به بازی با آن پرداخت و به دنیای صور و خیال پر کشید  . جامه‌های باربی هم بسیار « تی تیش مامانی » تر و متنوع تر از جامه‌های « فاخر » ساراست که بیشتر به درد « مامان بزرگ »‌ها می‌خورد  .  از همین رو ، باربی در 55 سالگی ، نه تنها در ایران ، که در سراسر جهان همچنان یکه تاز مانده است ، چه خوشمان بیاید ، چه نیاید  .  زادروزت خجسته باربی جان  !