هیلاری کلینتون؛ جمهوریخواهی که دموکرات شد
نامزد احتمالی دموکرات‌ها در انتخابات ریاست جمهوری آینده ایالات متحده زمانی عضو حزب جمهوریخواه بود و در نخستین سال عضویت در آن حزب رئیس باشگاه جمهوریخواهان جوان شد اما بعدها او به حزب دموکرات پیوست.
هیلاری کلینتون سه شنبه شب موفق شد حداقل آرای حزبی لازم برای احراز نامزدی حزب دموکرات برای انتخابات آینده ریاست جمهوری آمریکا را کسب کند و به احتمال زیاد به عنوان نامزد نهایی این حزب در انتخابات نوامبر معرفی خواهد شد ، که در این صورت نخستین زنی می‌شود که از سوی یک حزب عمده سیاسی آمریکا نامزد راهیابی به کاخ سفید خواهد شد  . وی در گذشته مقام‌های مختلفی داشته است ، از جمله وزارت خارجه در دوره اول دولت باراک اوباما ، نمایندگی سنا از ایالت نیویورک ، بانوی اول پیشین ایالات متحده و بانوی اول ایالت آرکانزاس  .  با این حال بر اساس آنچه در مقدمه زندگینامه او در آمده ، وی هرگز فراموش نمی‌کند که از کجا آغاز کرده و برای چه مبارزه می‌کند  . این حقوقدان ، استاد دانشگاه و فعال مدنی آمریکایی ، در یک خانواده متوسط در محله پارک ریج در حومه شهر شیکاگو زاده شد و رشد کرد  . پدر او ، " هیو "، از کهنه سربازان جنگ جهانی دوم‌بود که پس از بازنشتگی کسب و کار کوچکی برای خود راه انداخته‌بود  .  وی یک جمهوریخواه دو آتشه‌بود که سخت کار می‌کرد و هیچ چیزی را تلف نمی‌کرد  . مادر هیلاری ، " دوروتی "، دوران کودکی سختی داشت ؛ والدینش او را ترک کردند و مجبور شد نزد بستگانش که چندان تمایلی به نگهداری از او نداشتند ، زندگی کند  .  دوروتی در 14 سالگی فهمید که برای رهایی از این وضعیت باید خود دست به کار شود و روی پای خودش بایستد  .  در نتیجه به عنوان پرستار بچه مشغول کار شد و همزمان به مدرسه می‌رفت  . هر چند کودکی هیلاری با مادرش تفاوت زیادی داشت ، اما تجربه سخت مادر همواره الهام‌بخش او در همه مراحل زندگی بوده است  . نامزد احتمالی دموکرات‌ها در انتخابات هشتم نوامبر 2016 که در نوجوانی تحت تاثیر افکار پدر خود‌بود ، زمانی عضو حزب رقیب یعنی حزب جمهوریخواه‌بود و در نخستین سال عضویت در آن حزب به ریاست باشگاه جمهوریخواهان جوان برگزیده شد و در پایان تحصیل در کالج ، به یک رهبر دانشجویی تمام عیار تبدیل شده‌بود  . اواخر دهه 60 میلادی‌بود که بینش او به جهان و این که جوامع مختلف تا چه حد در حال تغییر هستند دچار تحول شد  .  در سال 1968 به شدت مدافع قانون حقوق مدنی شد که مخالف هرگونه تبعیض نژادی بوده و با امضای لیندون جانسون ، رئیس جمهوری دموکرات آمریکا ، به قانون تبدیل شده‌بود  . پس از اتمام کالج ، هیلاری که که دیگر یک دموکرات شده‌بود برای تحصیل در رشته حقوق به دانشگاه ییل رفت و در همان دوران‌بود که با بیل کلینتون آشنا شد  .  پس از پایان دانشگاه ، ترجیح داد به جای فعالیت در یک شرکت‌ حقوقی در واشنگتن یا نیویورک ، در یک نهاد غیرانتفاعی حمایت از حقوق کودکان فعالیت کند  . هیلاری در اکتبر 1975 در شهر فایت‌ویل ایالت آرکانزاس با بیل کلینتون ازدواج کرد  .  با فرمانداری بیل در آن ایالت ، هیلاری در دو دوره 1979 تا 1981 و 1983 تا 1992 بانوی اول آرکانزاس‌بود و در این مدت فعالیت‌های خود را بر تقویت سیستم آموزشی ، و ارتقای استانداردهای تحصیلی متمرکز کرد  . با پیروزی بیل کلینتون در انتخابات ریاست جمهوری سال 1992 ، هیلاری به مدت هشت سال زندگی در کاخ سفید به عنوان بانوی اول ایالات متحده را تجربه کرد و در این دوران برای اصلاح نظام خدمات درمانی ، به نحوی که همه خانوارهای آمریکایی قادر به پرداخت هزینه‌های درمان خود باشند ، فعالیت‌های زیادی انجام داد  . هیلاری کلینتون در سال 2000 میلادی به عنوان نماینده حزب دموکرات از ایالت نیویورک به سنا راه یافت و اولین بانوی اولی‌بود که نخستین مقام منتخب خود در چرخه سیاسی ایالات متحده را تجربه کرد  . در سال 2008 داوطلب نامزدی انتخابات ریاست جمهوری از حزب دموکرات شد ، اما در نهایت رقابت درون حزبی را به باراک اوباما واگذار کرد  . وی در دولت اول باراک اوباما ، عهده‌دار وزارت خارجه شد و در آن دوران هم‌بود که حادثه حمله به سفارت ایالات متحده در شهر بنغازی لیبی رخ داد و با زیر سئوال رفتن توانایی‌های مدیریتی او ، کشمکش‌های سیاسی هیلاری کلینتون در ساختار سیاسی آمریکا وارد مرحله جدیدی شد  . در ماه‌های پایان مسئولیت در وزارت خارجه ، هیلاری کلینتون ، با ارائه این ایده که می‌توان به ایران اجازه داد تا سطح مشخصی برنامه هسته‌ای خود را حفظ کند ، به گفته برخی مقامات ، مقدمات لازم برای تغییر رویکرد ایالات متحده و آغاز مذاکرات پنهانی با تهران برای حل پرونده هسته‌ای آن کشور را  . سیاستی که توسط جانشین او ، جان کری ، پیگیری شد و در نهایت با حصول توافق جامع هسته‌ای بین ایران و شش قدرت جهانی عضو گروه 1 + 5 شامل ایالات متحده ، بریتانیا ، فرانسه ، روسیه ، چین و آلمان در چهاردهم ژوئیه 2015 میلادی ، یکی از مهم‌ترین میراث باراک اوباما در عرصه سیاست خارجه رقم خود  .