آشپز عاشق <BR> A Chef in Love
آشپز عاشق تاکيد پرشوری است بر پيوند بين عواطف عشقی و سلامت روان
کارگردان : نانا دجورجادزه فرانسه ، 1997 ، رنگی ، 95 دقیقه این فیلم زیبا و سبکبال بخاطر دست یافتن به مخلوط متناسبی از تاریخ ، افسانه ، سکس و ستایش غذا بر سفره‌ای رنگین از متانت و سنجیدگی موضوع و داستان با بهره‌گیری از موقعیت‌های تاریخی و تم‌های التهابات اجتماعی به قدری بر دل منتقدان و تماشاگران نشست که نهایتا نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم خارجی در جشنواره اسکار شد  . آشپز عاشق از یک نمایشگاه نقاشی در پاریس آغاز می‌شود ، اما بلافاصله با استفاده از فلش بک به سالهای دهه 1920 میلادی می‌رود تا داستان زندگی آشپز افسانه‌ای فرانسوی ، پاسکال ایشک ، را بازگو کند که در جستجوی دستور غذاهای تازه راهش به گرجستان می‌افتد ، سرزمین طلایی ایکه در هر گوشه و کنارش یک کلیسا و یا یک مهمانی غذا را براحتی می‌توان پیدا کرد  .  در میان ملتی که از لذت بردن از غذا را جزو مناسک مذهبی اش می‌شمارد  . پاسکال در گرجستان عاشق یک پرنسس موسرخ می‌شود بنام سیسیلیا ، و تصمیم می‌گیرد در همانجا رحل اقامت بیفکند  .  در شهر تفلیس رستورانی دایر می‌کند و کارش می‌گیرد  .  از همه جای دنیا مردم برای مزه کردن غذاهای خوشمزه پاسکال به تفلیس روانه می‌شوند  .  اما خوشبختی زوج عاشق دیری نمی‌پاید  .  کاخ رویاهای پاسکال با انقلابی که در خیابانهای تفلیس درراه است ، همراه با انقلابی که در شکم سیسیلیا درحال شکل گرفتن است ، در هم می‌ریزد و او خوشبختی خود را در گرو امیال مشتی نکره زمخت که سلیقه شان در غذا بدتر از سلیقه شان در ایدئولوژی است می‌بیند  . امواج انقلاب زوج درمانده و بیچاره را از هم جدا می‌کند ، اما هرکدام با تکیه بر مهارتهای خودش از انقلابیون تازه بدوران رسیده انتقام می‌گیرد ؛ پاسکال از راه شکم و سیسیلیا از راه  ...  خوب ، از راه زیر شکم  . فیلم نانا دجورجادزه تاکید پرشوری است بر پیوند بین عواطف عشقی و سلامت روان  .  این فیلم انسان را بیاد « مثل آب برای شکلات » و « تامپوپو ،» که در همین صفحات به معرفی آن پرداختیم ، می‌اندازد  .