ریاست یک ایرانی بر مجمع عمومی سازمان ملل متحد 
در دوره ریاست نصرالله انتظام بر مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۵۰ میلادی، متن منشور جهانی حقوق بشر تدوین شد و به تصویب کشورهای جهان رسید.
شصت و هفتمین اجلاس مجمع عمومی سالانه سازمان ملل متحد از 9 صبح دوشنبه به وقت نیویورک در مقر این سازمان آغاز به کار می‌کند  .  بیش از شش دهه پیش در سال 1329 شمسی ( 1950 میلادی ) یک شخصیت برجسته سیاسی ایرانی ، به برگزیده شد  .  این تنها باری‌بود که این افتخار نصیب ایران شد  . این دیپلمات ایرانی ، نصرالله انتظام فرزند انتظام السلطنه از رجال دوره قاجار‌بود ، که زندگیش چندین دهه با جنبه‌های گوناگون تحولات اجتماعی و سیاسی ایران آمیخته شد  . نصرالله انتظام در سال 1279 هجری شمسی در تهران به دنیا آمد  .  دوران مدرسه را در دبستان آلمانی تهران طی کرد و سپس وارد مدرسه حقوق و علوم سیاسی در دانشگاه تهران و پاریس شد  .  در اواخر جنگ جهانی اول از آن مدرسه فارغ التحصیل شد و به خدمت در وزارت خارجه پرداخت  . مدتی بعد نایب سفیر ایران در فرانسه شد و به پاریس رفت  .  سپس به دبیر دومی سفارت ایران در ورشو و ژنو رسید  . فهرست مقامات ممتاز دولتی که نصرالله انتظام در آن‌ها خدمت کرد آنقدر پربار است که حتی ذکر آن‌ها ، طولانی می‌شود  .  از جمله این مقامات : عضو هیات نمایندگی ایران در جامعه ملل ، کاردار سفارت ایران در بریتانیا ، کاردار سفارت ایران در سوئیس ، رئیس اداره سوم وزارت امور خارجه ، رئیس تشریفات دربار ( همه در سلطنت رضا شاه ) .  پس از شهریور هزار و سیصد و بیست و به سلطنت رسیدن محمد رضا شاه : وزارت بهداری در کابینه احمد قوام ، وزیر پست و تلگراف و تلفن در دولت علی سهیلی ، وزیر راه در کابینه سوم علی سهیلی ، وزیر راه در کابینه مرتضی قلی بیات ، و وزیر امور خارجه در کابینه مرتضی قلی بیات  . انتظام ، در اسفندماه 1324 شمسی ، از وزارت امور خارجه استعفا داد و به عنوان عضو هیات ایران در کنفرانس سانفرانسیسکو به آمریکا رفت  . در این کنفرانس ، انتظام به عنوان یکی از اعضائ کمیسیون مقدماتی کنفرانس انتخاب شد  .  این کنفرانس وظیفه تدوین مقررات اجرای منشور سازمان ملل متحد و ارائه آن به نخستین مجمع عمومی را بر عهده داشت  .  نخستین مجمع عمومی در سال 1946میلادی ( 1325 شمسی ) در لندن تشکیل شد و انتظام به عنوان عضو هیات نمایندگی ایران در آن شرکت کرد  .  رئیس هیات نمایندگی ایران در آن اجلاس با تقی زاده‌بود سفیر ایران در بریتانیا‌بود  . انتظام سپس به ریاست هیات نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد منصوب شد  . نصرالله انتظام در 29 شهریور 1329 شمسی ، 1950 میلادی به ریاست مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب شد  .  از 54 رای اعضای سازمان ملل متحد ، 32 کشور به ریاست او رای مثبت دادند  . در دوره ریاست او بر مجمع عمومی‌بود که کار تدوین منشور جهانی حقوق‌بشر تکمیل شد و به امضائ اعضای مجمع رسید  . با پایان دوره ریاست ایران بر مجمع عمومی سازمان ملل متحد ، انتظام سفیر دولت شاهنشاهی ایران در آمریکا شد  . دوره سفارت انتظام در واشنگتن ، مصادف‌بود با ملی شدن نفت در دولت محمد مصدق ، و سفر مصدق به آمریکا در مهرماه 1330  .  انتظام با مصدق چندان روابط خوبی نداشت  . مصدق نصرالله انتظام را پس از سفر خود به آمریکا ، به عضویت هیات نمایندگی ایران در جلسات دادگاه بین‌المللی لاهه منصوب کرد  .  انتظام در خرداد 1331 به هلند رفت  . اما هنوز سه ماه از این ماموریت نگذشته‌بود که مصدق انتظام را برکنار کرد و اللهیار صالح را به جای او گذاشت  . نصرالله انتظام یک سال بعد به سفارت ایران در واشنگتن بازگشت و تا سال 1335 شمسی در آن سمت ماند  . پس از ماموریت آمریکا و بازگشت به تهران ، در سال 1338 در کابینه اسدالله علم به سمت وزیر مشاور انتخاب شد  .  سپس سفیر ایران در فرانسه شد و تا سال 1341 شمسی در پاریس در این سمت ماند  . انتظام در بازگشت از پاریس بازنشسته شد ، اما همچنان در صحنه سیاسی ایران فعال و با نفوذ‌بود  .  چنان که در نخستین کنگره عمومی حزب رستاخیز ، به عنوان رئیس کنگره برگزیده شد  .  شایع است که علاقه‌ای به ریاست کنگره حزب نداشت ، و گفته‌بود : « من ، مجمع عمومی سازمان ملل را می‌دانم چگونه اداره کنم ، ولی اداره کنگره حزب از من ساخته نیست  . » این رجل خوشنام و خدمتگزار ایران ، حتی پیش از انقلاب اسلامی ، و به ویژه پس از وقوع انقلاب با تهمت‌ها و افتراهای بسیار روبرو شد و مورد بدرفتاری و بی‌انصافی قرار گرفت  . طرفداران مصدق ، او را به همکاری با انگلیسی‌ها ، و بعدها به دست داشتن در وقایع 28 مرداد ، متهم می‌کردند  . پس از انقلاب نیز عضویت او در لژ فراماسونری ، و اتهامات دیگری چون ایفای نقش و اعمال نفوذ برای شناسائی کشور اسرائیل توسط دولت ایران ، را به آن‌ها افزودند و انتظام سالخورده را به زندان انداختند  . در که گروهی از بستگان خانواده انتظام اداره می‌کنند ، نوشته‌شده‌است : « نصرالله انتظام پس از انقلاب برای معالجه بیماری آسم ( که همواره او را رنج می‌داد ) به سوئیس سفر کرد  .  در آن کشور گروهی آماده شدند تا هزینه زندگی او را بپردازند تا وی به ایران بازنگردد ، ولی قبول نکرد  .  در بازگشت به تهران او را در فرودگاه مهرآباد بازداشت کردند و به زندان اوین بردند  .  در طول چند ماهی که در زندان‌بود با این دیپلمات صدیق بد رفتاری شد  .  دکتر شیخ الاسلام زاده ( وزیر بهداری در کابینه امیرعباس هویدا ) که خود نیز زندانی‌بود به ماموران گزارش داد که حال وی وخیم است و نیاز به بستری شدن در در بیمارستان دارد  .  ولی مامورین زندان اوین در این کار کوتاهی کردند  .  نصرالله در زندان سکته کرد و بالاخره او را به بیمارستان بردند  .  پس از مداوا به منزل خواهرش فرستاده شد و تحت نظر‌بود که ، خیلی زود ، در 28 آذرماه 1359 شمسی در 81 سالگی در تهران درگذشت  . ( در نگارش این مقاله از کتاب خاطرات نصرالله انتظام ، به کوشش محمد رضا عباسی و بهروز طیرانی ، از انتشارات دفتر نگارش و پژوهش مرکز اسناد ملی ایران ، چاپ دوم ، 1371 استفاده‌شده‌است ) .