چرا ایجاد شغل برای ایران سخت است
بخش عمده ای از تحرک اقتصادی ایران پس از برداشته شدن تحریم ها به بخش صنعت نفت مربوط می شود که در ده ماه نخست سال ۲۰۱۶ حدود ۳۰ درصد رشد نشان می دهد. اما این امر تاثیری در ایجاد شغل در بخش انرژی نداشته است.
مقاله‌ای در اکونومیست انتظار می‌رود نرخ رشد اقتصاد ایران در پی لغو تحریم‌ها از 0.4 درصد در سال 2015 به 4.5 درصد درصد برسد  .  اما هنوز عده اندکی مزایای تحرک اقتصاد ایران را لمس کرده‌اند  .  نرخ بیکاری در نیمه اول سالجاری از 10.7 درصد به 12.2 درصد افزایش یافته است  . بخش عمده‌ای از تحرک اقتصادی ایران پس از برداشته شدن تحریم‌ها به بخش صنعت نفت مربوط می‌شود که در ده ماه نخست سال 2016 حدود 30 درصد رشد نشان می‌دهد  .  اما این امر تاثیری در ایجاد شغل در بخش انرژی نداشته است  .  بخش‌های دیگر اقتصاد ایران از جمله پتروشیمی و صنایع خودروسازی به دلیل تحریم‌های موجود رشد کندی را نشان می‌دهند  .  بسیاری از شرکت‌های ایرانی به دلیل ادامه محدودیت‌ها در تجارت با دلار برای واردات با مشکل روبرو هستند  .  سرمایه‌گذاری خارجی مستقیم هم به دلیل خطر جریمه‌های سنگین بانکی نمودی نداشته است  .  احتمال لغو توافق هسته‌ای توسط دانالد ترامپ ، رییس جمهوری منتخب آمریکا ، چشم انداز را تیره تر کرده است  . از منظر داخلی ، استیلای امپراتوری سپاه پاسداران بر یک چهارم اقتصاد ایران از موانع سد راه اشتغال است  .  شرکت‌های کوچک و متوسط - موتور سنتی ایجاد شغل - ناتوان از حضور فعال هستند : ایران در رده‌بندی بانک جهانی از منظر شاخص سهولت گشایش کار در رتبه 120 در میان 190 کشور جهان قرار دارد  .  حدود 12 درصد از وام‌های بانک‌های ایران غیر قابل وصول هستند ، هر چند آمار واقعی باید بیشتر از این باشد  .  نرخ واقعی بهره حدود 9 درصد است  . نیروی کار در ایران طی پنج سال آینده هر سال 2.5 درصد رشد خواهد کرد که معادل 3 میلیون نیروی جدید در پی کار است  .  یافتن کار برای جوانان ، زنان و افراد بیکار مشکل تر است  .  حسن روحانی ، رییس جمهوری ایران ، باید تا انتخابات سال آینده فکری برای این نگرانی مردم بکند  .  تا کنون تمرکز دولت روحانی بر کاهش نرخ تورم و اتخاذ سیاست‌های پولی محتاطانه بوده است  .  اما مشکلات ایران ریشه‌ای تر است  .  هر چند اقتصاد ایران نسبت به کشورهای صادر‌کننده نفت از تنوع بیشتری برخوردار است اما در مقایسه با بازارهای نوظهور مانند برزیل و لبنان فرصت‌های شغلی کمتری ایجاد کرده است  .