تحلیل منوچهر زندی از حذف احتمالی کشتی از المپیک
دیگران میخواستند بیایند و صندلی کشتی در المپیک ها از جمله لرزان ترین ها بود.
خبر حذف کشتی در المپیک 2020 خیلی‌ها را در ایران شوکه کرد  .  در حالیکه این کشمکش مدتهاست در مورد کشتی و وزنه برداری در کمیته بین‌المللی المپیک جریان دارد تا امروز که زورداران در این ارگان بین‌المللی موفق شدند ، آنجا که کشورهای ایتالیا ، آمریکا ، روسیه ، سوئیس ، چین ، آلمان و یکی دو کشور دیگر بین 3 تا 5 عضو در بین حدود یکصدو هشت عضو‌ان  .  او  .  سی  .  دارند و کشور ما پس از فاجعه حذف احمقانه هاشمی طبا هیچ نماینده‌ای ندارد  . خوب آیا 5 آمریکائی عضو که ندانسته همگی باید در کلوپهای گلف که محل تفریح و بیزینس آنهاست باید طرفدار حضور گلف در المپیک باشند یا کشتی پیزوری  ؟  ایتالیائی‌ها چطور  ؟  سوئیس‌ها باید هوادار کلوپ داران میلیاردر گلف باشند یا کشتی که دو ریال پول نمی‌سازد  .  کمیته المپیک باید هوای کشتی را داشته باشد که با بد بختی اسپانسر می‌یابد یا گلف که رولکس و لونژین و یا ب  .  ن  .  پ و  ...  توی صف ایستادهاند که میلیاردی بپردازند  ؟ یک نگاه به کشورهائی که شانس گرفتن مدال در کشتی دارند میگوید فقط روسیه در بین غولهای کمیته بین‌المللی المپیک است  .  وگرنه 80 درصد کسانی که تصمیم گیر هستند اصلا در کشتی هیچ سودی ندارند و اگر تا حالا هم کشتی در المپیک که دیگر کامالا حرفه است دوام آورده دولتی سر آدمهای زورداری مثل مارتینتی و میزبانانی مثل کشورهائی مثل کره ، شوروی سابق ، و آمریکا - که از بخت‌های مهم بردن مدال‌بودند -‌بود  . نداشتن تماشاگر در المپیک لندن و توزیع 18مدال طلا  .  زور دیگر رشته‌های پولدار در کنار اعضای پول دوست آی  .  او سی  .  فرصت مناسبی برای حذف این رشته شد  .  رشته‌ای که بخشی از تاریخ المپیک است  . و برای ما ایرانیها خطر بعدی وزنه برداری است که آن هم روی لبه سقوط است زیرا همانگونه که مارتینتی دیگر تا سال 2020 رئیس فدراسیون کشتی نیست که برای آن روز دلش بسوزد ، دوران ریاست آقای تاماش آیان هم در وزنه برداری به پایانش نزدیک است و با رفتن این دیگر عضو م  .  اف  .  ی  .  ا  .  ی ورزش جهان ، نوبت وزنه برداری هم بزودی فرا خواهد رسید  . با اینکه هنوز تا تصویب نهائی بیرون افتادن کشتی از محدوده رشته‌های قطعا حاضر در دربازیهای 2020باید تا ماه سپتامبر و اجلاس آی  .  او  .  سی  .  در آرژانتین صبر کرد ولی به نظر می‌رسد که خوش خیالی مدیران فیلا کار کشتی را خراب کرده و کشتی جائی را از دست داد که رقیبانش برای به دست آوردن آن سالها زحمت کشیده‌بودند  . حال اینکه آیا مارتینتی تمام توان خود را برای حفظ جایگاه کشتی به کار برده یا نه بحثی جداگانه است ولی اینکه دیگر رشته‌ها برای بقا خود جنگیده‌اند بحثی واضح و کم کاری و خوش خیالی رهبران فیلا هم غیر قابل اغماض است ، آنهم رشته‌ای که مدتهاست در معرض حمله است و قلدرهائی در جهان ورزش چشم به جایش داشتند  .  به همین علت‌بود که زمان کشتی به دو تا دو دقیقه تقلیل یافت ،، هشت وزن به هفت وزن تغییر یافت ، کشتی زنان به برنامه‌ها اضافه شد ، قوانینی مثل " چس + چس " به کار گرفته شد تا بلکه کشتی جذابتر شود و اسپانسر و طرفدار بیشتری پیدا کند ولی این همه کافی نبود ، دیگران میخواستند بیایند و صندلی کشتی در المپیک‌ها از جمله لرزان ترین‌ها بود  . گرچه کشتی از 700 سال قبل از میلاد در المپیک بوده و شاید از جمله ورزشهائی بوده که انسانهای اولیه هم بدان می‌پرداخته‌اند و علی الاصول نباید جایش را تقدیم پنجگانه مدرن یا گلف و اسکواش کرد ولی بهر حال در هر گوشه از جهان ورزشی محبوب است که در دیگر بخشهای دنیا طرفدار زیادی ندارد و به همین علت حضور در المپیک طرفداران بسیاری دارد و باید بر سر نگاهداری یا کسب جا جنگید  .  در این بین شاید رشته هائی مثل شنا ، دوومیدانی ، والیبال ، بسکتبال وچند رشته دیگر در حاشیه امنیت‌بودند و هستند اما خوش خیالی راجع به کشتی که ایرادات فروانی دارد - که قبلا به بخشی از آن‌ها اشاره شد - اشباه مهلکی‌بود که تیم مارتینتی مرتکب آن شد  . ضمن اینکه بودن سامارانش جونیور در جایگاه نایب رئیسی فدراسیون جهانی پنجگانه مدرن در روزهای سخت تصمیم‌گیری در لوزان را نیز نباید از نظر دور داشت  .  ...  و اما حالا ایران که از این بابت به شدت صدمه خواهد خورد باید : اول آرزو کند که مارتینتی که گویا در این روزهای سخت معلوم نیست در تایلند چه می‌کند ، راه بیفتد دوره و با بهره‌گیری از مافیای ورزش سوئیس ، سعی در تغییر عقیده آی  .  او  .  سی  .  کند  . به تبع همین اصل هم یک نفر که از ورزش چیزی سرش می‌شود به آقای وزیر بفرماید که شما در مقامی از ورزش جهان نیستید که بتوانید در این باره مستقیم به آی  .  او  .  سی  .  شکایت کنید و اگر که چنین کار نا پخته‌ای صورت بگیرد ، خواهند دانست که وزیر ورزش کشور ما از سیستم اجرائی ورزش جهان مطلع نیست و این از اعتبار اندک ورزش ایران در جهان نیز خواهد کاست  .  بدین جهت حداکثر کاری که می‌توان انجام داد ، فشار به فیلا و آقای مارتینتی است و بس  . دوم اگر که در آرژانتین کشتی رفت قاطی باقالی‌ها ، که به احتمال قریب به یقین چنین خواهد شد ، آرزو کنیم که استانبول قادر باشد مادرید و توکیو را ببرد تا بتواند از بین هفت - هشت رشته بیرون مانده ، به عنوان میزبان و با استفاده از حق میزبانی کشتی را به بازیهای 2020 بیاورد  .