کشاورزان جوان امریکا و کشت در زمینهای محافظت شده 
بر اساس اطلاعات وزارت کشاورزی آمریکا تا پایان ماه فوریه میزان زمینهایی که در برنامه «محافظت از منابع طبیعی» جای گرفته اند، در پایین ترین سطوح خود از سال ١٩٨٨ تاکنون قرار داشته اند 
جاستین زاهرادکا ، کشاورز اهل ایالت داکوتای شمالی بهار امسال در 40 هکتار زمین گندم خواهد کاشت  .  این زمینها به مدت دو دهه مشمول برنامه منابع طبیعی محافظت‌شده‌دولت‌بود  .  وسعت برنامه محافظت از زمین دولت به دلیل افزایش قیمت محصولات کشاورزی ، که ارزش ملک را نیز بالا می‌برد ، به تدریج کاهش می‌یابد  . این دانش آموز هجده ساله دبیرستان یک سال پیش این زمین را از همسایه خود اجاره کرد که آن را در برنامه « محافظت از منابع طبیعی » دولت ثبت نکرده‌بود  .  این برنامه سالانه حدود دو میلیارد دلار به کشاورزان و زمین داران می‌پردازد تا به هدف محافظت از محیط زیست و حیات وحش زمینهای خود به صورت بایر رها کنند  . بنا بر اعلام اداره کشت وزارت کشاورزی ایالات متحده ، این زمین بخشی از یک و هفت دهم درصد از کل زمینهای کشاورزی ایالات متحده است ، که کشاورزان قصد دارند در بهار سال جاری در آن‌ها کشت کنند  . لغو برنامه عدم استفاده از زمینهای محافظت‌شده‌ایالات متحده سبب می‌شود که کشاورزان بار دیگر بهترین محصولات جهانی را تولید کنند  .  انتظار می‌رود میزان تولید تا سال آینده به بالاترین سطح تاریخی افزایش یابد  .  این روند همچنین می‌تواند نگرانیها نسبت به کمبود منابع غذایی در سراسر جهان و خطر اخلال در چرخه حیات وحش را کاهش دهد  . جاستین می‌گوید به‌طور مسلم دیگر زمین جدیدی افزوده نمی‌شود و قیمت بالای محصولات سبب می‌شود که علاقه و توجه برای مالکیت بیشتر زمین و کسب سود بیشتر افزایش یابد  . تعداد فزاینده‌ای از کشاورزان جوان همچون جاستین به زمینهای کشاورزی منطقه غرب میانه ایالات متحده علاقه بیشتری نشان می‌دهند  .  با وجودی که برنامه محافظت از زمین طرح باروری برای کشاورزی نیست ، اما کار در این منطقه برای آن‌ها فرصت نادری فراهم می‌کند تا در بزرگترین شکوفایی کشاورزی نسل خود ایفای نقش کنند  . بر اساس اطلاعات موجود در اداره کشاورزی ایالات متحده ، امسال قراردادهایی که حوزه « محافظت از منابع طبیعی » را تحت پوشش قرار می‌دهد ، منقضی خواهند شد  .  بر اساس داده‌های موجود در وزارت کشاورزی آمریکا در مجموع ، تا پایان ماه فوریه میزان زمینهایی که در برنامه « محافظت از منابع طبیعی » جای گرفته‌اند ، در پایین ترین سطوح خود از سال 1988 تاکنون قرار داشته‌اند و از اوج خود در سال 2007 ( نزدیک به 37 میلیون هکتار ) به 20 درصد کاهش یافته است  . با وجودی که همه این زمینها برای کشاورزی و برداشت محصول مناسب نیستند اما کارشناسان اقتصادی بر این باورند که در بیش از نیمی از آن‌ها بار دیگر برای اولین بار پس از چندین دهه کشاورزی از سر گرفته خواهد شد  . کشاورزان جوان عامل اصلی احیای این زمینها بوده‌اند  .  کارشناسان و متخصصان کشاورزی معتقدند که به بار نشستن محصولات این نوع زمینها سالها طول خواهد کشید ، چون خاک آن‌ها سخت شده‌اند و این خاک به چندین لایه کود نیاز دارد تا نرم و برای کشت محصول آماده شود  . وزارت کشاورزی ایالات متحده حدود یک ماه دیگر اعلام خواهد کرد که چند هکتار از این زمینها بار دیگر در برنامه محافظت از منابع طبیعی ثبت می‌شوند و چند هکتار دیگر برای کشاورزی در دسترس قرار خواهند گرفت  . کشاورزان از زمینهایی بهره برداری خواهند کرد که 15 یا 20 سال پیش در برنامه محافظت از منابع طبیعی جای داده شده‌بودند ، این دوران به زمانی بازمی گردد که مقررات سخت گیرانه اقتصادی تعداد زیادی از زمینداران را در این برنامه گنجانده‌بود  .  بسیاری برای کسب درآمد از زمینهایشان در این برنامه ثبت نام کردند زیرا درآمد ناشی از آن برنامه ، از سود حاصل از کشاورزی ثبات بیشتری داشت و نوسانات آن تحت تاثیر تغییرات اقلیمی قرار نمی‌گرفت  . هم اکنون افزایش نرخ تقاضا برای غذا از سوی کشورهایی همچون چین و هند که طبقه متوسط جوامع آن‌ها توسعه پیدا کرده‌اند ، چشم انداز کشاورزی را سودآورتر کرده است  .  قیمت ذرت از سال 1997تاکنون بیش از دو برابر‌شده‌است  .  براساس اطلاعات وزارت کشاورزی ایالات متحده ، انتظار می‌رود برای چهارمین سال متوالی ، تقاضای جهانی ذرت از میزان تولید آن فراتر رود  . هال رید ، مدیر عملیاتی اندرسونز ، یک شرکت تولید اتانول و غلات ایالات متحده می‌گوید افزوده شدن چندین هکتار زمین بیشتر ، به کشاورزان « این توانایی را خواهد داد تا میزان بسیار بیشتری محصول در ایالات متحده تولید کنند » . وزارت کشاورزی ایالات متحده طی ماه جاری به هدف ترغیب تعداد بیشتری از تولیدکنندگان به بازگشت و ثبت نام در این برنامه ، برای ثبت زمینهایی که از نظر زیست محیطی در شرایط حساسی قرار دارد ، برای کشاورزان امتیاز قائل‌شده‌که فقط برای یک بار است و آن پرداخت 1٥0 دلار به جای 100 دلار در ازای هر هکتار زمین خواهد‌بود  . جی هوچهالتر ، کارشناس محافظت از منابع طبیعی « آژانس خدمات کشاورزی » داکوتای شمالی گفت احتمال از دست رفتن زمینهای محافظت‌شده‌« منافع بسیاری را به خطر خواهند انداخت و حیات وحش و گروههای زیست محیطی منطقه از آن جمله هستند و این مسائل مرا نگران می‌کنند » . در داکوتا که یکی از تولیدکنندگان کلیدی و عمده گندم ، ذرت و دانه سویا است ، کشاورزان برای 840 هزار هکتار زمین ، قراردادهایی دارند که در حال انقضاست ، این میزان بیش از هر ایالت دیگری در آمریکا است  .  بر اساس اطلاعات وزارت کشاورزی ایالات متحده ، وسعت زمینهایی که مشمول برنامه محافظت از منابع طبیعی در داکوتای شمالی می‌شود ، تقریبا برابر با پنج درصد منطقه کشاورزی سراسر کشور‌بود که محصولات عمده در آن‌ها کاشته می‌شد  . وزارت کشاورزی ایالات متحده اعلام کرده است که این برنامه از بیش از 2 میلیون هکتار تالاب در سراسر کشور محافظت کرده و باعث افزایش جمعیت اردک ، قرقاول ، بلدرچین و گونه‌های نادری از غاز‌شده‌است  . کشاورزان پس از شخم زدن زمین و آماده کردن آن ، به منظور تولید محصول فراوان در زمینهای محافظت‌شده‌باید هزینه‌های سنگین کود را متقبل شوند  . جاستین و پدرش جف از چالشهای آماده کردن زمینی که چندین دهه بایر بوده است ، خبر دارند  .  آن‌ها دو سال پیش 160 هکتار زمین خریدند که به مدت چند دهه جزئ برنامه محافظت از منابع طبیعی‌بود و چندین هفته برای نرم کردن خاک فعالیت کردند  . یک تاکتیک برای آماده کردن زمین برای محصول غلات ، کشت محصولاتی همچون ترب و چغندر است که به آن‌ها « مته‌های کوچک زمین » می‌گویند چون در عمق زمین ریشه می‌دوانند و به نفوذ رطوبت و مواد مغذی در خاک کمک می‌کنند  . دلالان دانه و تخم گیاه و مدیران سیلوها نیز امیدوارند تا از تغییر شیوه استفاده از این زمینها و کشاورزی در آن‌ها منفعت ببرند  .  این بازرگانان مدتهای مدیدی است که از برنامه محافظت از منابع طبیعی و لطمه‌ای که با توقف خرید دانه و تخم گیاه به اقتصادهای محلی وارد می‌کنند ، انتقاد کرده‌اند  . دنی میلر ، مدیر یکی از برنامه‌های « همیاری غله و دانه کشاورزان » در مینه سوتا که مدیریت و فروش غلات این سیلوها را به عهده دارد ، می‌گوید « بار دیگر فعالیتهای کشاورزی در این زمینها از سر گرفته خواهد شد و انتظار دارم که طی چند سال آینده سود آور شوند » . آنتونی ماک ، کشاورز اهل داکوتای شمالی 20 سال پیش و زمانی که زمین داران به دلیل پایین بودن قیمت محصولات ، زمینهای خود را در این برنامه ثبت نام می‌کردند ، دانش آموز دبیرستان‌بود و امروز کسب سود و تجارت برای او دشوار‌شده‌است  . او گفت کشاورزان جوان « هیچوقت فرصتی نیافتند تا زمینهای خود را اجاره بدهند  .  این برنامه برای شروع کار من بد‌بود اما نیت اجرای آن خیر است  .  در این برهه زمانی و در روزگار ما که جمعیت کشورها در حال انفجار هستند  ...  این برنامه برای اقتصاد خوب نیست » . وزارت کشاورزی ایالات متحده ادعا می‌کند که این برنامه برای کشاورزانی که زمینهایشان در مناطق محافظت‌شده‌قرار گرفتند ، سودآور بوده است  . بعضی از زمین داران هنوز برای محافظت از محیط زیست و یا آن‌ها که می‌دانند زمینهاشان دیگر محصولات خوبی تولید نمی‌کنند و خاک حاصلخیز ندارند ، هنوز در این برنامه ثبت نام می‌کنند  . با وجودی که میزان خالص زمینهایی که در این برنامه ثبت نام می‌کنند ، کاهش یافته است ، اما دولت سال گذشته تقریبا 3میلیون هکتار زمین را در این برنامه گنجاند  . کاهش زمینهای محافظت‌شده‌به معنای آن است که عقابهای طاسی که بر فراز زمین 1200 هکتاری فرانک ردلین و بر فراز چمنزارهای داکوتای شمالی پرواز می‌کردند ، ناچار خواهند شد تا مسیر جدیدی برای کوچ سالانه خود بیابند  .  او تصور می‌کند که در بعضی از زمینهایی که به مدت 20 سال جزئ منابع طبیعی محافظت‌شده‌و بایر مانده‌بودند ، کشاورزی از سرگرفته شود  . ردلین که از هواداران سرسخت حیات وحش است و تصمیم گرفتن پیرامون گنجاندن زمینهای خود در برنامه محافظت از منابع طبیعی و یا ادامه فعالیت‌های کشاورزی خود برای او دشوار‌بود ، می‌گوید احتمال دارد که عقابها بعضی از منابع غذایی خود را از دست بدهند  . الدون ، برادرزاده ردلین در این زمین کشاورزی می‌کند و فرانک را ترغیب کرد تا برای کسب سود بیشتر زمین خود را از این برنامه خارج کند  . الدون ردلین گفت فکر استفاده از زمین برای پول درآوردن بر محافظت از حیات وحش همچون اردکهایی که در چمنزارهای زمین او آشیانه کرده‌اند ، غلبه می‌کند  . بر اساس اطلاعات موجود در « خدمات حیات وحش و ماهی » ایالات متحده ، برنامه محافظت از منابع طبیعی در داکوتای شمالی ، داکوتای جنوبی و شمال شرق مونتانا باعث شد که جمعیت تولید اردکها از سال 1992 تاکنون سالانه حدود 2 میلیون و یا 30 درصد افزایش پیدا کند  . الدون ردلین می‌گوید تا زمانی که باید به کسب درآمد و گذران معیشت فکر کنم ، زیاد نگران محلی که اردکها آشیانه خواهند کرد ، نخواهم‌بود  .