هاینونن: شفاف‌سازی، عامل تعیین تعداد سانتریفیوژهای ایران
اولین هیانونن: تا ندانیم فعالیت های گذشته ایران واقعاً تحقیقات بوده، یا فعالیت‌هایی نگران‌کننده بودند، نمی‌توان گفت چه تعداد سانتریفیوژ خوب است
ویتالی چورکین سفیر روسیه در سازمان ملل متحد ، روز چهارشنبه به شورای امنیت آن نهاد بین‌المللی گفت که دور بعدی مذاکرات شش قدرت جهانی موسوم به گروه 1 + 5 با ایران که قرار است 11 تیر ماه در وین ادامه یابد ، دو هفته به طول خواهد انجامید  .  این مطلب از سوی دیگر افرادی که از این مسئله آگاه هستند نیز تائید‌شده‌است  . آقای چورکین گفتگوهای پیشین دوطرف را مفید خواند و گفت ، این امیدواری هست که گفتگوی 11 تیر ماه نیز به همان روال ادامه یابد  .  اما سفیر روسیه در سازمان ملل از کمیته ناظر بر تحریم‌های وضع‌شده‌توسط شورای امنیت انتقاد شدیدی کرد و گفت ، اطلاعاتی که مستند نیست می‌تواند تاثیر منفی بر مذاکرات بگذارد  . این کمیته اوایل همین ماه تازه‌ترین گزارش خود را منتشر کرده‌بود  .  با توجه به این که روسیه خود عضو دائم شورای امنیت است و کمیته ناظر بر تحریم‌ها به دستور آن شورا تشکیل می‌شود ، انتقاد آقای چورکین کمی عجیب به نظر می‌رسد  .  از این رو ، نظر اولی هاینونن ، کارشناس ارشد پیشین آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را جویا شدم  . در حال حاضر ، آقای هاینونن به عنوان پژوهشگر ارشد در مرکز علوم و مطالعات بین‌الملل « بلفر » ( Belfer ) در دانشگاه هارواد مشغول به کارست  . پرسش اول من از آقای هاینون این‌بود که آیا انتقاد آقای چورکین از کمیته تحریم‌ها بجاست  ؟  پاسخ آقای هاینونن بسیار ساده‌بود : تعریف وظایف محوله به کمیته ؛ « وظیفه کمیته ناظر بر تحریم‌ها این است که عمل به قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل را تحت نظر داشته باشد  ...  و این شامل تحریم‌ها هم می‌شود  .  بنابراین کمیته با جمع‌آوری اطلاعاتی که کشورها در اختیارش می‌گذارند ، گزارش خود را برای شورای امنیت تهیه می‌کند  . » همزمان ، اسرائیل مجددا با هیاهیوی زیاد از این که گروه 1 + 5 ممکن است بر سر چه تعداد سانتریفیوژ برای ایران توافق کند ، توجه‌ها را به خود جلب کرد  .  با توجه به توافق اولیه میان دو طرف ( که در آذر ماه سال 1392 حاصل شد )، اسرائیل دیگر نمی‌تواند بر موضع اولیه خود اصرار کند ، یعنی غنی‌سازی به میزان صفر ، به دنبال از بین بردن همه سانتریفیوژهای ایران  .  از این رو ، حالا می‌گوید هر چه کمتر ، بهتر  .  اما چه تعدادی می‌تواند هم گروه 1 + 5 و هم ایران را راضی کند  ؟ بنظر آقای هاینونن نمی‌شود یک تعداد خاص را تعیین کرد زیرا این کار بستگی به عوامل متعدد دارد ، از جمله تعداد سانتریفیوژهای کنونی و موادی لازمی که ایران می‌تواند در حال حاضر در اختیار داشته باشد ، تا در صورت تصمیم به ساخت بمب ، فورا امکان‌پذیر باشد  . آقای هاینون می‌گوید « ایران سابقه عدم تبعیت دارد  .  همین امروز ما نمی‌دانم ایران در کل چه تعدادی سانتریفیوژ دارد  .  ممکن است همان 19 هزار سانتریفیوژ در نطنز و فردو باشد ؛ اما ممکن است بیش از این هم داشته باشند  .  بنابراین تا ندانیم دقیقا چه تعدادی در اختیار دارند ، نمی‌توان تعیین کرد که چه تعدادی از آن‌ها را باید نگه دارند  . » اما دو عامل دیگر برنامه هسته‌ای ایران هم دخیل هستند : ذخایر اورانیوم غنی‌شده یکی از آنهاست  .  به گفته آقای هاینونن هنوز بطور دقیق نمی‌دانیم طی این سال‌ها ، ایران چه مقدار مواد اتمی تولید کرده است ، زیرا « آژانس هنوز تحقیقات خود در مورد این که آیا مواد اظهار‌شده‌توسط ایران کامل است را ، تمام نکرده است  . » عامل سوم ، فعالیت‌هایی که ایران در گذشته انجام داده و احتمال دارد ابعاد نظامی و مرتبط با تولید سلاح اتمی باشد  .  مجددا آقای هاینون می‌گوید « تا بطور کامل ندانیم که آیا آن‌ها واقعا یک سری تحقیقات اولیه بوده ، یا این که فعالیت‌های نگران‌کننده‌بودند ، نمی‌توان گفت این تعداد سانتریفیوژ خوب است و این تعداد بد  .  باید جمیع جهات را در نظر گرفت  . » « جمیع جهات » از دید کارشناس ارشد باسابقه آژانس ، شامل این نیز می‌شود که در مقابل ، ایران حاضر است چه بکند  ؟  آقای هاینون دسترسی بیشتر برای کارشناسان آژانس ، شفاف‌سازی بیشتر در مورد ابهامات و سایر مسائل را ، عاملی دیگر برای تعیین تعداد سانتریفیوژهایی که جامعه بین‌المللی حاضر خواهد شد بپذیرد که ایران حفظ کند ، می‌داند  . خبرنگار ارشد بخش فارسی صدای آمریکا ، عمدتا متمرکز بر خبرهای مربوط به حوزه سیاست خارجی او حرفه خبرنگاری را از سال 1366 با کار در رادیو شروع کرد و در سال 1383 به صدای آمریکا پیوست