نقد فیلم:«جی ادگار» تکخال تازه «کلینت ایستوود» با بازی درخشان «دی کاپریو»
هنگامی که قدرت در یک حکومت به دست افرادی ظالم، گستاخ و متعصب می افتد، افراد قدرتمندی چون «هوور» تصمیم می گیرند قوانین را به میل خود تغییر دهند تا بتوانند بهتر به صلاح مملکت گام بردارند!
« جی ادگار » تازه ترین اثر سینمایی « کلینت ایستوود » کارگردان برنده جایزه اسکار ، با بازی « لئوناردو دی کاپریو » در نقش « جی ادگار هوور » موسس و نخستین رییس پلیس فدرال آمریکا FBI درامی است سرشار از سایه روشن‌هایی که در زمینه یک داستان سیاسی آشنا ، زندگی عمومی و خصوصی مردی را بررسی می‌کند که از قدرت و اراده‌ای کم نظیر برخوردار بوده است  . « جی ادگار هوور » به مدت 48 سال درمقام ریاست « اف بی‌آی » باقی ماند  .  هرچند او ظاهرا به 8 رییس‌جمهور آمریکا خدمت کرده است اما این فیلم تازه به ما نشان می‌دهد که « ادگار هوور » درحقیقت مردی خودمختار بوده است که از هیچکس دستور نمی‌گرفته و ریاست سازمانی کاملا مستقل و جدا ازهرگونه دخالتی را برعهده داشته است  . فیلم « جی ادگار » درهم آمیزی است از قابلیت‌های حرفه‌ای و کم نظیر « کلینت ایستوود » و بازی درخشان « لئوناردو دی کاپریو » با فیلمنامه دقیق و ماهرانه‌ای از « داستین لنس بلیک » همکار همیشگی « ایستوود » . شخصیت « جی ادگار هوور » فیلم « ایستوود » فقط یک شخصیت وطن پرست و ضد تهاجم‌های کمونیستی ، آنگونه که خود او می‌اندیشیده نیست  .  بلکه « هوور » فردی است که در حقیقت به خود به چشم یک قهرمان ملی نگاه می‌کند  .  فردی مطرود ، رانده‌شده‌و شاید حتی منفورکه تبدیل به شخصتی سرکوب گر‌شده‌و با رفتاری « ماکیاولیستی » برای رسیدن به اهداف خود به هرکاری دست می‌زند و در این راه حتی از تهدید به رسوائی دیگران وگرفتن باج سبیل هم سر باز نمی‌زند  . در فیلم می‌بینیم که « جی ادگار هوور » برای هر یک از روسای جمهوری و شخصیت‌های برجسته مملکتی که در طول سال‌ها به آن خدمت کرده است ، پرونده‌ای تشکیل داده که در آن جزییاتی از خصوصی ترین نقاط ضعف این مردان بر مسند قدرت نشسته گنجانده‌شده‌است  .  « هوور » به این صورت از موقعیت شغلی خود ، تحت هر شرایطی حفاظت می‌کند و شغل رییس « اف بی‌آی » را تا آخرین روز زندگی به خود اختصاص می‌دهد  . طبیعتا این قدرت مطلق کم کم « هوور » را به سوی فسادی مطلق می‌کشاند  .  نکته جالب در اینجاست که « جی ادگار هوور »، این مرد خشک و معتقد به عدالت و تقوی که از هر رهبر کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سختگیر تر و جدی تر به نظر می‌رسید ، زندگی خصوصی مرموز و کشف نشده‌ای داشت و چنانچه فرد دیگری در آن زمان با قدرت و مقام او از چنین شیوه‌های زندگی پیروی می‌کرد بدون شک از طرف « اف بی‌آی » مورد تحقیق و بازرسی‌هایی بی‌رحمانه قرار می‌گرفت  . فیلم « جی ادگار » توسط فیلمبردار قدیمی « کلینت ایستوود »، تام استرن با نورپردازی که تماشاگر را به دوران دهه بیست تا شصت میلادی می‌برد ، تماشاگر سینماشناس را به یاد جلوه‌های سینمایی فیلم « همشهری کین » اورسن ولز می‌اندازد  .  هم چنین داستان‌پردازی فیلم که دائما بین زمان‌های گذشته و حال درحال حرکت است  . « هوور » در دوران جوانی ، وکیل تازه فارغ التحصیل شده‌ای است که با افکاری ایده آلیستی قوانین خودساخته‌ای را پرورش می‌دهد و این ابتکارات به تدریج تبدیل به راه‌های رسیدن او به موفقیتی شگفت انگیزمی شود  .  در نهایت « جی ادگار هوور » یک شبه راه صد ساله‌ای را می‌پیماید که خود هموار‌کننده آن بوده است  . فیلم ، سرشار از اطلاعات است و در راه ارائه این اطلاعات از آن سئوال شکسپیری که می‌پرسد : « این جولیوس سزار ما از چگونه تغذیه‌شده‌که چنین تنومند و باهوش است  ؟ » نیز یک قدم جلوتر می‌رود و در مدت دو ساعت و 17 دقیقه طول فیلم ، جزییاتی در رابطه با بر سرکار آمدن « جی ادگارهوور »، فکر تاسیس اداره‌ای برای تحقیقات پلیسی درسطح کشور و صدرنشینی چنین سازمانی به مدتی نزدیک به پنج دهه را به تماشاگرنشان می‌دهد  . « جی ادگار هوور » با بازی « دی کاپریو » در راه نمایش شخصیت اصلی فیلم از همراهی بازیگران برجسته دیگری چون « نیومی واتز » در نقش « هلن گندی » منشی وفادار « هوور » و « ارمی همر » ( بازیگری که در فیلم برنده اسکار شبکه اجتماعی نقش دوبرادر دوقلو را بازی می‌کرد ) در نقش « کلاید تولسون » همکار ، یار و یاور و عشق زندگی « جی ادگار » بهره مند بوده است  .  اما بیش از هر چیز دیگر ، نقش « جی ادگار » را بازی کم نظیر « دی کاپریو » که درتمام صحنه‌های فیلم حضور دارد وهرآن از سن 24 سالگی به 77 سالگی تغییر شکل می‌دهد و 80 لباس مختلف در طول فیلم به تن می‌کند زنده و قابل باور کرده است  .  تا جایی که گاه تماشاگر « دی کاپریو » را کاملا فراموش کرده و خود را تنها با شخصیت « جی ادگارهوور » رویارو می‌بیند  . فیلم با صحنه‌هایی از یادآوری خاطرات گذشته توسط « جی ادگارهوور » آغاز می‌شود که در دفتر کار خود ، این خاطرات را برای یکی از کارمندان ماشین نویس خود دیکته می‌کند : « می‌خواهم نسل بعدی خاطرات مرا از زبان خودم بشنود  . » این بازگویی خاطرات ، با یکی از کم شنیده ترین وقایع تاریخ آمریکا درسال 1919 آغاز می‌شود  .  واقعه « پالمر » یا حمله و تهاجم به مرکز گردهم آیی « آنارشیست »‌های آمریکایی  !  در آن زمان پس از یک سری بمب گذاری‌ها توسط افراد رادیکال ، « میچل پالمر » رییس دیوان عالی کشور به‌طور قدرت را به دست گرفت و با همکاری « جی ادگار هوور » 24 ساله و سازمان تازه برپا شده‌ای به نام « پلیس فدرال » افراد را بدون در دست داشتن هرگونه شاهد و یا مدرکی تنها به خاطر نوع تفکرآن‌ها سرکوب وبه زندان انداخت  . در چند صحنه مختلف فیلم نمونه‌هایی از این مسئله به نمایش گذاشته‌شده‌است که چگونه هنگامی که قدرت در یک حکومت به دست افرادی ظالم ، گستاخ و متعصب نسبت به عدالت و تقوی می‌افتد ، افراد قدرتمندی چون « هوور » تصمیم می‌گیرند قوانین را به میل خود تغییر دهند تا بتوانند بهتر برای صلاح مملکت گام بردارند  ! بنا بر آنچه فیلم « جی ادگار » به ما نشان می‌دهد ، این حمله ورشدن‌های اولیه به « مخالفان دولت و کمونیست‌ها » همانقدر برساختار اولیه شخصیت « جی ادگارهوور » اثرگذار بوده است که شخصیت مادر او «‌انی هوور »( با بازی جودی دنچ ) .  «‌انی هوور » در زندگی پسرش نه تنها مادری قدرتمند و تصمیم گیرنده بوده است بلکه با رفتاری چیره‌کننده ، مافوق و گاه خفه‌کننده تماشاگر را به یاد شخصیت مادر « تونی پرکینز » در فیلم « روح » آلفرد هیچکاک می‌اندازد  .  مادر « جی ادگار » زنی است که به شدت از همجنسگرایی تنفر دارد و در جایی در فیلم به « ادگار » می‌گوید : « من ترجیح می‌دهم یک پسر مرده داشته باشم تا پسری همجنسگرا  ! » بعدها همین مسئله باعث می‌شود تا با وجود دوستی عمیق و عشق و علاقه شدیدی که بین « جی ادگار هوور » و مرد دست راست و همکار او در « اف بی‌آی » -« تولسون » - وجود دارد ، این رابطه نتواند به ثمر برسد و همواره فرونشانده و خاموش باقی بماند  . « تولسون » خوش قیافه از زمانی که برای گرفتن شغلی در « اف بی‌آی » وارد دفتر « هوور » می‌شود نظر او را جلب می‌کند و این دو تا آخر عمر دوست و همراه باقی می‌مانند  .  آن‌ها هر روز با هم ناهار می‌خوردند و حتی تعطیلات خود را با هم می‌گذراندند  . در طول سال‌ها ، همواره سئوالاتی درباره ترجیحات جنسی « جی ادگار هوور » مطرح بوده است و این که آیا او به راستی گاه لباس‌های زنانه می‌پوشیده است  ؟  اما فیلم به ما نشان می‌دهد که این دو مرد ( هوور و تولسون ) بدون شک رابطه‌ای ورای یک دوستی ساده با یکدیگر داشته‌اند  .  اما « هوور » به دلیل طرز برخورد مادرش با مسئله همجنسگرایی هرگز حاضر نشد احساس واقعی خود را نسبت به تولسون نشان بدهد  . فیلم هم چنین به تماشاگر نشان می‌دهد که چگونه « جی ادگار » با نقشه‌ای دقیق و حساب‌شده‌، از ماجرای غم انگیز ربوده شدن فرزند نوزاد « چارلز لیندبرگ » هوانورد سرشناس برای دادن اعتبار بیشتر به اداره « اف بی‌آی » استفاده می‌کند  . البته نکات مثبتی نیز در رابطه با « هوور » و تلاش‌های او برای ایجاد یک لابراتوار علمی در اداره تحقیقات پلیس فدرال برای کشف جزییات جنایات مرموز ، از جمله یافتن اثر انگشت مطرح‌شده‌است اما فیلم « جی ادگار » بیش از هر چیز ، مواردی را در رابطه با آسیب‌شناسی شخصیتی « جی ادگارهوور » و علاقه‌ای که او به جمع‌‌آوری مدرک از اشخاصی چون « جان اف کندی » و « مارتین لوتر کینگ » داشته است برجسته می‌کند  . « هوور » که مارتین لوترکینگ را « خطرناک ترین مرد تاریخ آمریکا » خوانده‌بود در جایی از فیلم می‌گوید : « ما نباید تاریخ خود را فراموش کنیم  .  ما هرگز نباید از پاسداری و حفاظت سرزمین خود حتی برای لحظه‌ای کوتاه دست برداریم  . » سخنانی که بیشتر به نوعی هشدار می‌ماند که از سوی مردی دچار بیماری « پارانویا » بیان می‌شود  .  چرا که اگر ما تا این حد نسبت به خرابکاری دشمنان خارجی بیمناک و دچارسو ظن باشیم ، ممکن است وجود دشمنان داخلی « آزادی » از جمله افرادی چون « جی ادگارهوور » را به کلی فراموش کنیم  .