رایان کراکر خواستار محافظت از جان متحدان عراقی و افغان آمریکا شد
هر چه نیاز به صدور روادید برای آمدن همکاران عراقی ما از آن کشور به آمریکا بیشتر می‌شود، سرعت کار مسئولان برنامه ویژه در بغداد کند‌تر می‌شود و تقریبأ متوقف شده است.
رایان کراکر ، سفیر پیشین ایالات متحده در عراق و افغانستان و مدیر کنونی دانشکده دولت و خدمات عمومی در دانشگاه A & M ایالت تگزاس ، در در بخش نظرات در روزنامه واشنگتن پست تحت عنوان « زمان آن است که متحدان عراقی و افغانی‌مان را نجات دهیم » می‌نویسد ، در حین جنگ‌های عراق و افغانستان ، هزاران نفر از شهروندان این دو کشور با به خطر انداختن جان خود و خانواده‌هایشان به ما کمک کردند  .  بسیاری از آن‌ها به خاطر حمایت از ما کشته شدند ، و بسیاری دیگر نیز با تهدیدهای جدی مواجه شدند  . وی در این مقاله می‌نویسد ، حالا ما یک وظیفه اخلاقی داریم که در کنار آن‌ها باشیم و مطمئن شویم که فرصت زندگی در آمریکا و برخورداری از امنیت کافی به آنهایی که نیاز دارند ، داده خواهد شد  . کروکر همچنین می‌نویسد این امری است که عمیقا مورد علاقه شخصی من است  .  در سال 2007 میلادی ( 1386 خورشیدی )، که من سفیر ایالات متحده در عراق شدم ، ما برنامه ویژه ویزای مهاجرتی برای کارمندان‌مان نداشتیم و فقط یک عده کوچکی از آن‌ها که با ما کار کرده‌بودند ، به عنوان پناهنده در آمریکا پذیرفته شدند  .  دو سال بعد که من از آن مقام کناره‌گیری کردم ، کنگره برنامه ویژه‌ای را تصویب کرده‌بود که موجب شد سال قبل از آن 17هزار نفر از طریق پناهندگی به کشورمان بیایند  .  من یک طرح مشابه را در افغانستان وقتی در سال 2011 به سفارت آنجا منصوب شدم ، پیاده کردم  . آقای کروکر در ادامه مقاله خود واشنگتن پست می‌گوید ، جان کری وزیر امور خارجه ایالات متحده در بخش نظرات روزنامه لس آنجلس تایمز اعتراف کرد که این برنامه در افغانستان با مشکلات اداری مواجه و با تاخیر روبرو شد  .  کری دستور تغییرات عمده در روند کار رسیدگی به پرونده پناهندگان را داد ، و نتایج شگفت‌آوری به بار آورد  . از ماه اکتبر سال 2013 تاکنون تقریبا 5 هزار شهورند افغان به آمریکا آمده‌اند ، در حالی که در سال پیش از آن ، بیش از 1600 نفر نتوانسته‌بودند روادید ورود به آمریکا را دریافت کنند  . متاسفانه این روند در عراق درست در جهت مخالف به پیش رفت  . گرچه بیش از 15 هزار ویزا صادر شد ، ولی به گزارش جرج پاکر در نیویورکر ، در ماه اکتبر سال گذشته فقط 507 نفر بر اساس برنامه ویژه مهاجرت توانستند وارد آمریکا شوند  . در ماه ژوئن ، فقط 53 عراقی از این طریق وارد آمریکا شدند ، در حالی که بیش از 1600 عراقی دیگر در صف انتظار بسر می‌برند  .  این در حالی است که برنامه ویژه در ماه سپتامبر ( شهوریور ماه ) سال جاری منقضی می‌شود  . گرچه کنگره دستور داده جریان بررسی پرونده‌های درخواست مهاجرت بر اساس برنامه ویژه بیش از 9 ماه طول نکشد ، ولی به گزارش پاکر ، عملا دو برابر این زمان طول می‌کشد  . در افغانستان بحران تازه‌ای بروز کرده است  .  حدود 6 هزار متقاضی در صف انتظار هستند ، در حالی که کنگره فقط اجازه صدور روادید برای 3هزار نفر را در سال 2014 داده ، که وزارت خارجه در ماه جاری به این حد نصاب خواهد رسید  . کروکر همچنین می‌گوید در اسرع وقت ، نیاز به قانون تازه برای تمدید برنامه ویژه و پذیرش شمار بیشتری مهاجر محسوس است  . در چنین دوره بحران شدید سیاسی ، سفیر پیشین آمریکا در عراق و افغانستان ، ابراز خشنودی می‌کند که این موضوع از حمایت هر دو حزب بزرگ آمریکا برخوردار است  . جان مک‌کین ، سناتور جمهوریخواه از ایالت آریزونا به همراه سناتور دموکرات جین شهین از ایالت نیوهمشایر در این هفته لایحه‌ای برای 1000 ویزای اضافی در سال جاری به سنای آمریکا ارائه دادند  .  ارل بلومنائر ، نماینده دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا نیز به دنبال تقدیم لایحه‌ای مشابه به مجلس نمایندگان است  . کروکر درادامه می‌گوید وزارت امور خارجه سخت نیازکند ارتقای نقش خود در عراق است  . آنهایی که با ما در گذشته همکاری کردند ، هرگز بیش از آنهایی که در حال حاضر با ماهمکاری می‌کنند ، در معرض خطر قرار نداشتند  .  آقای کروکر به داعش ( دولت اسلامی عراق و شام ) که بخش‌های عمده‌ای از عراق را در تصرف دارد و همچنین شبه‌نظامیان متعصب شیعه اشاره دارد که چگونه یاران آمریکا را مورد تهدید قرار داده‌اند  . سفیر پیشین آمریکا در افغانستان و عراق داعش را بمراتب خطرناکتر و مهلک‌تر از القاعده می‌داند  . هر چه نیاز به صدور روادید برای آمدن همکاران ما از عراق بیشتر می‌شود ، سرعت کار مسئولان برنامه ویژه در بغداد کمتر و کند‌تر می‌شود و تقریبا متوقف‌شده‌است  . به گفته آقای کروکر ، بررسی پرونده‌ها در بغداد و واشنگتن برای مهاجرت ، بر اساس این برنامه ویژه باید در اولویت اول باشد  .  منابع و پرسنل مورد نیاز برای این برنامه ویژه باید وجود داشته باشد ؛ این مسئله مرگ و زندگی است  .  نظر به این که ، بررسی همه این پرونده‌ها تا ماه سپتامبر به اتمام نمی‌رسد ، کنگره باید این برنامه را در عراق تمدید کند  . کمک به آنهایی که به ما کمک کردند ، لطفی به آن‌ها محسوب نمی‌شود  .  در واقع ، آن به معنای عمل بر اساس ارزش‌های بنیادین آمریکاست  . افغان‌ها و عراقی‌ها جان خود را برای حمایت از ما به خطر انداختند و بسیاری هم در این راه کشته شدند  .  ربودن و قتل فجیع و وحشیانه زوجی که از کارمندان عراقی سفارت‌بودند ، یکی از خاطرات ناگوار زمان سفارت من در بغداد‌بود  .  آن‌ها جانشان را از دست دادند به این خاطر که برای ما کار می‌کردند  . جنگ فقط با بازگرداندن نیروهای نظامی ما پایان نمی‌گیرد ، جنگ برای دشمنانی که موفقیت‌هایی بدست می‌آوردند ، پایان نمی‌پذیرد ، جنگ برای دوستانی که دقیقا به خاطر دوستی با ما با ریسک مواجه می‌شوند ، پایان نمی‌گیرد  . ما باید هر چه در توان داریم برای امنیت و سلامت دوستان مان در عراق و افغانستان بکار گیریم  . لازمه این امر اقدام فوری از سوی کنگره و دولت ( باراک ) اوباما است  .  هر چه غیر از این به مثابه خیانت به آنهایی است که به ما با فداکاری و شجاعت خدمت کردند  .  کمک نکردن به آن‌ها مانند خیانت به خود و ارزشهای خودمان ، به عنوان آمریکایی است  .