در جستجوی آنچه ندانيم چيست – روز هفدهم
من و تو اما، در اين هزاران ساله از خودمان نپرسيده ايم؛ «چرا؟» چرا اين بابايی که مدعيست «آزادی» را در کنج دکان خود، آن پشت مشت ها پنهان کرده، می خواهد آن را بمن بفروشد؟
" تو " بابک ، می‌نویسی : به من بگو آیا آزادی از آن ماست یا ما از آن آزادی  ؟  چون اگر آزادی از آن ما باشد پس ما بی‌رحمانه اسیرش کرده ایم و اگر ما از آن آزادی هستیم ، او بی‌رحمانه به اسارتمان گرفته  . حالا اگر از من می‌پرسی ، شاید نه آن و نه این  . ما داریم راجع به مفهومی صحبت می‌کنیم که نه دیده ایم و نه لمسش کرده ایم و نه تصوری از آن در قالب زندگی دسته جمعی خود داریم  . این چنین مفهوم تجربه‌نشده‌و به دست نیامده‌ای که در این مرحله از شناخت ما نمی‌تواند حتی تعریف‌پذیر باشد ، چگونه می‌تواند تعلق‌پذیر شود  . ما تنها اجتماعاتی را در دنیا می‌بینیم که در سویی که حرکت می‌کنند تصورشان آن است که دارند به آزادی نزدیک تر می‌شوند  .  اما اگر ما جهت یابیمان هم درست باشد و بدانیم قله آزادی در کدام سو قرار گرفته ، انگار که در مسابقه‌ای ، المپیکی ، چیزی ، در رقابت با هم هستیم  .  پس سعی مان در این هزاران ، هزار ساله ، بیشتر در عقب راندن دیگران بوده و مانع حرکت آن‌ها شدن ، تا گامی به آزادی نزدیک تر شدن  . اما زرنگترها ، یا بظاهر زرنگترها ، در این هزاران ساله ، دکان فروش آزادی را هزاران هزار بار باز کرده‌اند و باز می‌کنند و من و تو هم احتمالا در این فروشگاه فریب به دنبال خرید آزادی سری زده ایم  . رفته ایم جنسی را بخریم که اصلا نمی‌دانیم چیست ، جنسی را بخریم که عقلمان می‌گوید در این دکان وجود ندارد  .  چیزی حتی دورتر از آنکه بخواهیم چند متر زمین در سیاره مریخ بخریم  . صاحب دکان اما تصویر موهومی جلویمان می‌گذارد و وعده متاعی را می‌دهد که تحویل دادنش از عهده او و صد پشت او هم بر نمی‌آید  . من و تو اما ، در این هزاران ساله از خودمان نپرسیده ایم ؛ « چرا  ؟ » چرا این بابایی که مدعیست « آزادی » را در کنج دکان خود ، آن پشت مشت‌ها پنهان کرده ، می‌خواهد آن را بمن بفروشد  ؟  آنکه آزادی را در اختیار دارد چگونه نیازمند فروش است  ؟  این جنس را از کجا سفارش می‌دهد که ما هم برویم و از همانجا دست اولش را بخریم  ؟ خوب ، به این ترتیب آیآ آزادی یعنی کشک  ؟  یعنی چنین مفهومی وجود ندارد  ؟ تا جایی که من خیال می‌کنم ، این مفهوم زمانی می‌تواند موجودیت پیدا کند که بتوانیم تعریفی واضح و روشن از آن ارائه دهیم  .  و این تعریف ممکن نمی‌شود مگر آنکه همگی دانسته‌های اندکمان را روی هم بگذاریم و از آن به عنوان " خرد جمعی " بهره بگیریم و نه " رقابت جمعی " . و شاید من و تو نیز با پیش راندن یکدیگر بسوی آزادی ، بجای مانع هم شدن ، حداقل برسیم به نقطه صفر و اینکه " چه می‌خواهیم " .