دیدگاه: دلیل اصلی نگرانی آمریکا از پایان برجام چیست
تمام قراردادهای کنترل تسلیحات دوره انقضا دارند. تیم مذاکره کننده هسته ای آمریکا خواهان اعمال ۲۰ سال محدودیت بر فعالیت های هسته ای ایران بود، ایران از ۲ سال محدودیت صحبت می کرد. مصالحه بر سر چیزی میان هشت تا پانزده سال صورت گرفت. حتی اگر با بیست سال موافقت می شد این محدودیت ها باید روزی به اتمام برسد.
یادداشتی از علی واعظ در بعضی از محدودیت‌های توافق هسته‌ای از جمله شمار سانتریفیوژهای نسل اول ایران و تحقیق و توسعه سانتریفیوژهای پیشرفته تر در سال 2025 منقضی می‌شود  . مفاد برجام در محدودیت غنی‌سازی اورانیوم زیر پنج درصد تا سال 2030 ، نظارت بر مراکز ساخت سانتریفیوژ تا سال 2035 و کنترل معادن اورانیوم ایران تا سال 2040 ادامه خواهد داشت  . ایران در سال 2023 با تصویب پروتکل الحاقی پیمان منع گسترش و تکثیر جنگ افزار هسته‌ای با بازرسی‌های سرزده از تاسیسات اعلام‌نشده‌ایران که اکنون داوطلبانه انجام می‌دهد موافقت خواهد کرد  . تمام قراردادهای کنترل تسلیحات دوره انقضا دارند  .  تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای آمریکا خواهان اعمال 20 سال محدودیت بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران‌بود ، ایران از 2 سال محدودیت صحبت می‌کرد  .  مصالحه بر سر چیزی میان هشت تا پانزده سال صورت گرفت  .  حتی اگر با بیست سال موافقت می‌شد این محدودیت‌ها باید روزی به اتمام برسد  . علت این که با ایران برخوردی متفاوت از دیگر امضا‌کننده پیمان منع گسترش و تکثیر جنگ افزار هسته‌ای‌شده‌، سوابق فعالیت‌های هسته‌ای ایران بدون اطلاع آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و انجام تحقیق و توسعه درباره جنگ افزار هسته‌ای است  . اگر طی سال‌های پیش رو آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اطمینان خاطر پیدا کند که هیچ فعالیت و مواد هسته‌ای اعلام نشده‌ای در ایران وجود ندارد ، غیر منطقی خواهد‌بود که با ایران مانند هر کشور عضو دیگر پیمان‌ان پی تی رفتار نشود  .  این یعنی تدابیر کم سابقه تایید فعالیت‌های ایران به پایان می‌رسد ، اما بازرسی‌های سفت و سخت تا ابد ادامه خواهد داشت  . اگر دولت ترامپ نمی‌تواند این را بپذیرد پس مشکل واقعی با مفاد توافق یا پایبندی ایران به آن‌ها نیست  .  احتمالا مشکل با خود پیمان منع گسترش و تکثیر جنگ افزار هسته‌ای یا با نظام سیاسی ایران است  .  اگر چنین است هیچ توافقی رضایت‌بخش نخواهد‌بود ، مگر این که حاوی تسلیم محض تهران در برابر آمریکا یا تغییر رژیم باشد  .  هیچ کدام از این دو در دسترس نیست  . اگر ایالات متحده خواهان محدودیت‌های طولانی تر و محکم تر بر برنامه هسته‌ای ایران است ، بهتر است به کاری دست بزند که شانس موفقیت دارد  .  برای نمونه ایجاد حمایت بین‌المللی از طرحی که محدودیت‌های برجام بر غنی‌سازی اورانیوم و جداسازی پلوتونیوم را به شکل منطقه‌ای یا بین‌المللی طولانی تر کند  .  واشنگتن می‌تواند مشوق پروژه‌های مشترک غنی‌سازی اورانیوم و دیگر فعالیت‌های مرتبط با چرخه سوخت باشد تا اطمینان مضاعفی بدهد که برنامه هسته‌ای تهران غیرنظامی باقی خواهد ماند  .  ایالات متحده باید امروز به تعهداتش تحت توافق پایبند باشد تا بتواند هر گونه توافق بالقوه‌ای را فردا به دست آورد  . تضعیف توافق هسته‌ای ایران از ترس انقضای مفادی از آن تنها به یک هدف می‌انجامد : بدون وجود یک گزینه جایگزین واقعی و قابل تحقق برای ممانعت از ظهور یک ایران مسلح به جنگ افزار هسته‌ای تاریخ انقضای مفاد برجام جلو می‌افتد  .