نامه تهیه کنندگان سینما: تهدید بی فایده است
نامه شورای عالی تهیه کنندگان: اگر صنفی به ذات مشروعیت و جایگاه واقعی (و نه انتصابی) داشته باشد و روند تشکیل و طی مراحل قانونی آن مبتنی بر فرایندهای مرسوم صنف سینمایی باشد، نیازمند این لحن تهدیدآمیز نیست
شورای عالی تهیه‌کنندگان با انتشار نامه‌ای سرگشاده به تصمیم معاونت سینمایی وزارت ارشاد برای ایجاد تشکل دولتی تهیه‌کنندگان اعتراض کرد  . شورای عالی تهیه‌کنندگان بزرگترین تشکل صنفی تهیه‌کنندگان سینمای ایران که عضو خانه سینماست ، تلاش معاونت سینمایی وزارت ارشاد برای ایجاد تشکل‌های صنفی را دخالت آشکار دولت در امور صنوف دانسته و اعلام کرد با تهدید و ارعاب دولتی به تشکل واحد نخواهیم رسید  . در‌بند نخست این نامه با اشاره به جلسه دوازدهم آبان ماه در ساختمان وزارت ارشاد به مدیریت علیرضا سجادپور ، مدیر اداره کل نظارت و ارزشیابی ( ممیزی فیلم ) با موضوعیت تعیین هیئتی جهت نگارش پیش نویس اساسنامه پیشنهادی برگزار شد و علیرغم مخالفت اعضای شورای عالی تهیه‌کنندگان با دولتی شدن صنوف افزوده است شرکت‌کنندگان این نشست بعدتر نام هیئت موسس را به خود دادند  .  شورای عالی تهیه‌کنندگان این اقدام را « تغییر ماهیتی که با مباحث مطروحه در آن جلسه تضاد آشکار داشت  . » شورای عالی تهیه‌کنندگان سپس ماهیت اساسنامه دولتی را به پرسش گرفته که : « تا چه اندازه شمولیت همه گرایش‌های تهیه کنندگی را دارد ، برای عموم تهیه‌کنندگان سینمای ایران در ابهام قرار دارد  .  بدیهی است اساسنامه‌ای که کم و کیف آن برای آحاد صنفی این فعالیت تا این لحظه شفاف‌نشده‌نمی‌تواند در یک نشست ، در معرض قضاوت و اخذ رای عموم تهیه‌کنندگان قرار گیرد  . » شورای عالی سینما تبعیض آشکار میان صنوف مختلف از سوی مدیریت دولتی سینما را به نقد کشیده و افزوده است : « تلاش مجدانه مدیریت دولتی سینما برای تاسیس شتابزده این صنف و حمایت همه جانبه از آن در حالی که با انواع دیگر تشکل‌های صنفی با سردی و کم اعتنایی برخورد می‌کند ، جای تعجب و سئوال بسیار ایجاد کرده است و زمانی این شبهه تقویت می‌شود که تعدادی از تهیه‌کنندگان گزینش‌شده‌برای تشکیل این صنف ، جهت مشروعیت بخشی به این جریان لحن تهدید اتخاذ کرده و همکاران خود را به غیر قانونی‌ترین شکل ممکن به ممنوع الکار ، تعطیلی دفاتر و ابطال مجوزهایشان تهدید می‌نمایند  . » شورای عالی تهیه‌کنندگان سینمای ایران در واپسین‌بند نامه سرگشاده خود با تاکید مجدد بر عضویت در خانه سینما و نادرست دانستن انتصابات دولتی افزوده‌اند : « اگر صنفی به ذات مشروعیت و جایگاه واقعی ( و نه انتصابی ) داشته باشد و روند تشکیل و طی مراحل قانونی آن مبتنی بر فرایندهای مرسوم صنف سینمایی باشد ، نیازمند این لحن تهدیدآمیز نیست  . » یکی از فعالان تشکل مستقل شورای عالی تهیه‌کنندگان سینما تلاش معاونت سینمایی برای ایجاد تشکل دولتی صنوف را با اقدامات آندره ژدانف ، وزیر فرهنگ استالین مقایسه کرده و نوشته است : « ژدانف نیز با شعار کمک دولت به زحمتکشان سینما برای ایجاد اتحادیه باعث دولتی شدن کامل سینمای شوروی و بیکارکردن نیروهای خلاقه این صنعت شد ، و سینمای شوروی به چنان افتی گرفتار آمد که دیگر هرگز نتوانست کمر راست کند  . »