جوانان مصری برآن هستند جامعه خود را دگرگون کنند
در تونس، مصر و در مناطق دیگر، آمیزه ای از اعراب علیه دولت های خود اعتراض می کنند و یک ویژگی نمایان در بسیاری از بزرگترین تظاهرات، استفاده جوانان از رسانه های اجتماعی برای بسیج جمعیت های بزرگ بوده است
در هنگامه ادامه اعتراض‌ها ، میدان تحریر در قاهره به مکانی تبدیل‌شده‌است که در آن معترضین به یکدیگر کمک می‌کنند و دیده‌شده‌که خیابان‌ها را جارو می‌کشند ، زباله‌ها را جمع می‌کنند و غذا ، آب و دارو را با هم قسمت می‌کنند  . فادی عواد ، 32 ساله از آغاز قیام در آنجا بوده است و می‌گوید : *** حالا ، وقتی به چشم‌های جوانان نگاه می‌کنید ، شادی می‌بینید ، هوشمندی می‌بینید ، قبول یکدیگر را می‌بینید - همه ، داخل یا خارج  .  گمان من این است که مصر سرانجام کشوری بزرگ خواهد‌بود  .  امیدوار هستم  . حسنی مبارک رییس جمهوری از دیرباز حکومت خود را با این هشدار که بدون او ، هرج و مرج بر مصر مسلط خواهد شد ، تقویت کرده است  .  معترضین ، طرفداران مبارک را متهم به حمله به روزنامه نگاران خارجی و فعالان حقوق‌بشر و انداختن لوله‌های آهنی از پشت بام‌های ساختمان‌های اطراف میدان کرده‌اند و می‌گویند آن‌ها سعی دارند خیابان‌ها را به هرج و مرج بکشانند  . محمود شاکر ، معلم 24 ساله رانندگی اهل غردقه ، که در کرانه دریای سرخ ، با آن‌ها درگیر‌شده‌و از ناحیه دست چپ و چشم زخمی‌شده‌است می‌گوید : *** با این حال ، آماده‌ام تا پای مرگ بجنگم  . شاکر به یاد می‌آورد حتی جرج بوش ، رییس جمهوری پیشین آمریکا ، که چهره محبوبی در میان اعراب نیست ، می‌خواست مبارک دموکراسی را قبول کند  . شاکر ادامه می‌دهد و عواد حرفهایش را ترجمه می‌کند : *** کشورهای عرب ، به دست جوانانشان تغییر خواهند کرد - نه سالمندان و افراد فاسد مانند مبارک  . این جوانان به ناراضیان مسن ، از جمله محمد البرادعی رییس سابق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مشکوک هستند  .  آن‌ها همچنین نگران آن هستند که اخوان المسلیمن در صدد برآید انقلابشان را سرقت کند  . اما آن‌ها‌بودند که با کمک فیس بوک و توئیتر انقلاب را به خیابان‌های قاهره کشاندند و عواد چشم انداز خوش بینانه جوانان را بیان می‌کند : *** تمام مرم مصر تغییر می‌کنند  .  خود من ، عوض می‌شوم  . مصر دموکرات تر خواهد شد  .  امیدوارم اقتصاد و همه چیز ، پس از کنار رفتن این رژیم ، بهتر شود  . اعضای نسل جوان مصر می‌گویند تغییراتی که از هنگام فرو ریختن دیوار برلن جهان را فرا گرفته ، سرانجام به خاورمیانه رسیده است  .