کارنامه تیم‌های ایرانی در بازیهای آسیایی - بخش اول
وقتی ورزشکار ایرانی مدال نمی‌گیرد از دید صدا و سیما ناداوری دلیل اصلی آن است. در این بازی‌ها شاید بیش از ۱۰۰ بار کلمه ناداوری را در طول مسابقات مختلف از صدا و سیما شنیدم
با پایان یافتن بازیهای آسیایی 2014 اینچئون در کره جنوبی ، فرصتی است تا نگاهی جامع به کل ورزش ایران داشته باشیم  .  این نگاه از این پس در قالب سلسله مقالاتی تقدیم شما خوانندگان گرامی خواهد شد  . کاروان اعزامی ایران با بدست آوردن 21 مدال طلا ، 18 نقره و 18 برنز ، پس از تیمهای چین ، کره جنوبی ، ژاپن و قزاقستان به مقام پنجم رسید که در مقایسه با چهار سال پیش در بازیهای گوانجو یک پله نزول داشته است  .  از نظر کسب مدال طلا ، یک مدال بیشتر ولی از نظر مجموع مدال‌ها دو مدال کمتر گرفته است  . با این که همه کشورها علاقمند به کسب مدالهای بیشتری هستند اما کمترحکومتی را دیده‌ام که بدین سان حرص مدال داشته باشد و کسب مدال بیشتر را نشانه حقانیت ایدئولوژیک خود بداند  . اما نکته جالب این است که وقتی مدال بدست می‌آید ، حکومت آن را نشانه حقانیت سیستم خود می‌داند ، اما عکس آن صادق نیست ، یعنی اگر مدال بدست نیاید ، آن را نشانه عدم حقانیت خود نمی‌داند و صدا و سیما وظیفه توجیه نگرفتن مدال را به عهده دارد  . وقتی ورزشکار ایرانی مدال نمی‌گیرد از دید صدا و سیما ناداوری اصلی‌ترین دلیل آن است  .  در طول این بازی‌ها شاید بیش از 100 بار کلمه ناداوری را درطول پوشش مسابقات مختلف از صدا و سیما شنیدم  . مجریان صدا و سیما مثل آب خوردن داوران را با هر ملیتی به فروش شرافتشان متهم می‌کنند  .  آن‌ها بارها و بارها با جملاتی مستقیم و غیرمستقیم کره جنوبی را کشوری معرفی کردند که نه تنها لیاقت برگزاری چنین مسابقاتی را ندارد ، که حاضر است با توسل به کثیف‌ترین حیله‌ها به مدال دست یابد و حق ورزشکاران ایرانی را پایمال کند  .  من نمی‌دانم این روش جز دامن زدن به بی‌اخلاقی چه حاصلی می‌تواند داشته باشد ، بخصوص که مقام چین ، ژاپن و کره جنوبی در صدر تیم‌های آسیایی مسجل به نظر می‌رسید  . رسانه‌ها و مقامات ایران با تکیه بر همان یک مدال طلای بیشترنسبت به چهار سال پیس نتیجه گرفته‌اند که ما پیشرفت داشته‌ایم  . برای مقایسه نتایج دردوره‌های مختلف بازیهای آسیایی علاوه بر تعداد مدال ، عوامل دیگری را نیز باید برای هر رشته مورد تجزیه و تحلیل قرارداد ، بخصوص که تعداد رشته‌ها نیز متغیر است  .  ما در اکثر رشته‌ها در دوره‌های مختلف بازی‌های آسیایی تقریبا در یک سطح بوده‌ایم ، در رشته‌هایی مثل شنا و ژیمناستیک هیچگاه موفقیتی نداشته‌ایم و در رشته‌ای مثل کشتی همواره بیش‌ترین مدال‌ها را گرفته‌ایم  . البته همیشه تک ستاره‌ها ( احسان حدادی ) یا تک رشته‌هایی ( والیبال ) هم بوده‌اند  . اساسا در یک نگاه و در مجموع ، ما در رشته‌هایی که ملزومات کمتری می‌خواهند ( کشتی ، ووشو ، کاراته و غیره ) نسبت به سایر رشته‌ها توفیق بیشتری داریم ؛ اجازه بدهید بررسی رشته‌ها را با کشتی آغاز کنیم  . بیش‌ترین توفیق ما در کشتی مربوط است به بازیهای آسیائی تهران ، آنجائیکه در کشتی آزاد پنج طلا ، چهار نقره و یک برنز ( مسابقات در ده وزن برگزار می‌شد ) و در کشتی فرنگی هشت طلا و یک نقره گرفتیم  . در مسابقات امسال ، کشتی آزاد چهار طلا و یک نقره گرفت که این نتیجه تقریبا همانند نتایج بازیهای آسیایی 2010 گوانجو ( سه طلا ، یک نقره و یک برنز )‌بود  .  اما در کشتی فرنگی امسال ما دو طلا و پنج برنز گرفتیم  .  مدال‌های چهار سال پیش ما ( چهار طلا و یک برنز ) مرغوب‌تر‌بود  . در مجموع کشتی آزاد و فرنگی بیش از 25 درصد مدال‌های کاروان ایران را از آن خود کردند  .  کشتی به خاطر اصالت ، سوابق تاریخی و علائق ایرانی‌ها ، کمابیش قادر به تکرار موفقیت‌هایش بوده است  . اما به نظر دست اندرکاران ورزش ایران ظاهرا همه کشتی‌گیران ایرانی باید صاحب مدال طلا می‌شدند ، که با ناداوری از گرفتن مدال طلا باز ماندند  . و از قضا نحوه داوری کشتی سعید عبدولی با کشتی‌گیر کره‌ای ، بیش‌ترین بهانه را به دست طرفداران تز ناداوری در حق ورزشکاران ایرانی داد  .  مسابقه‌ای که هر چه بیشتر می‌بینم ، بیشتر باور می‌کنم که برنده واقعی آن کسی جز سعید عبدولی شجاع نمی‌توانست باشد  . البته در این مورد هم بجای بررسی دقیق و همه جانبه نحوه داوری در این کشتی و دفاع فنی و منطقی از کشتی‌گیر بسیار خوب اندیمشکی ، مدافع عنوان قهرمانی بازیهای آسیایی ، با رویکردی عوام فریبانه ، تنها و تنها در جهت اثبات خود و نفی دیگران گفتند و نوشتند  . آنچه که بیش از عوام فریبی صدا و سیما جلب نظر می‌کند ، عوام فریبی برخی از دست اندرکاران و کارشناسان مقیم خارج از کشور‌بود که همه و همه یک صدا داوران درگیر در این رویداد را به بی‌عدالتی و ناداوری متهم کردند ، آن‌ها را متقلب خواندند و کره جنوبی را میزبانی ناجوانمرد  .  دریغ از مصاحبه کوتاهی با داوران این مسابقه و پرسیدن دلیل رای آن‌ها  . سرپرست تیم کشتی فرنگی و گزارشگران صدا و سیما و بسیاری دیگر ، داوران این مسابقه را « بی‌وجدان » نامیدند  .  من با این که صدها مسابقه کشتی را گزارش کرده‌ام ، اما کارشناس کشتی نیستم ؛ با این جال عادلانه‌ترین و فنی‌ترین تحلیل را درباره این کشتی ، از محمودرضا گران دیدم  . کشتی سعید عبدولی قهرمان سال 2011 جهان مقابل جی هیون جانگ کره‌ای ، قهرمان المپیک 2004 آتن به یکی از جنجالی‌ترین صحنه‌های ورزشی سال‌های اخیر تبدیل شد  .  در خصوص چگونگی اجرای فن فیتوی عبدولی بحث‌های زیادی مطرح‌شده‌، اما واقعیت ماجرا چیست  ؟  آیا اجرای فیتوی عبدولی خطا‌بود  ؟  اگر‌بود پس به چه دلیل سه فیتوی او مجموعا 6 امتیاز داشت  ؟ واقعیت این است که در اجرای فیتوها خطایی صورت نگرفت ، اما بعد از اجرای فیتوی آخر و در لحظه‌ای که عبدولی رقیب را به پل زد ، یک لحظه دست رقیب کره‌ای آزاد شد و عبدولی برای چرخیدن به روی سینه حریف ، فقط گردن او را در اختیار داشت و این خطایی است آشکار در کشتی  . داور وسط در این لحظه مرتکب اشتباه فاحشی شد و کشتی را بلافاصله قطع نکرد ، اما در هر حال می‌بایست امتیاز فیتوی آخر را به سعید می‌داد ، چرا که تا لحظه به پل رفتن حریف کره‌ای ، خطایی صورت نگرفته‌بود  .  در ادامه هم دخالت دیرهنگام هیات داوری کار را از آنچه‌بود خراب‌تر کرد  .  حالا به نظر می‌رسد که تنها راه احقاق حق فدراسیون کشتی ایران در دادگاه عالی ورزش ، نه اعتراض به درست بودن یا نبودن اجرای فن فیتو است ، که اساسا دادگاه عالی ورزش در این‌گونه موارد ذاتا ورود نمی‌کند ، بلکه اعتراض به رئیس تشک این کشتی ، توهیر غلام اف ازبکستانی است ، به دلیل قبول « چلنج » مربیان کره ، آن هم در شرایطی که هر سه داور رای به ضربه فنی شدن حریف کره‌ای داده‌بودند  .  ( دادگاه عالی ورزش کاری ندارد که داوران در خصوص اجرای فن فیتو رایشان درست بوده یا نادرست ، تشخیص آن‌ها در مورد نحوه اجرای فن اشتباه بوده یا نبوده ، همین که طبق قانون و بعد از اعلام رای ضربه فنی ، رای برگشته و دستور به ادامه کشتی داده‌شده‌، یعنی نقض قانون و این می‌تواند مستند مناسبی در دادگاه باشد که حکم به نفع کشتی ایران داده شود ) دومین موضوع حائز اهمیت ، چلنج مربیان کره دقیقا پس از 17 ثانیه از اعلام رای داور وسط است  .  این هم نقض آشکار قانون « چلنج » است که باید حداکثر در زمانی 5 ثانیه‌ای اقدام شود و بنابراین کنستانتین میهائیلوف ازبکستانی نایب رئیس شورای آسیا و مسئول فنی این مسابقات مرتکب قصوری آشکار و عدول از مقررات اتحادیه جهانی کشتی‌شده‌است  . اگر وکلای مدافع فدراسیون کشتی لایحه‌ای بر مبنای این دو محور تهیه نمایند ، احتمال پیروزی آن‌ها در دادگاه عالی ورزش - واقع در کشور سوئیس - زیاد خواهد‌بود ، هرچند به هیچ وجه رای صادر‌شده‌کشتی عبدولی تغییر نخواهد کرد و نهایتا داوران این کشتی مشمول محرومیت‌هایی ، احتمالا موقتی خواهند شد  .