چاقو و چاقـوکشی در ايران
توليد، توزيع و فروش سلاح سرد در ایران يک شغل قانونی محسوب مي شود؛ و در دل پایتخت از كنار دادگستري تهران تا شهرري كاسبکارانی دارد که یک راسته بازار را قرق کرده اند
چاقو سلاحی است که عرض اندام با آن از دوران قاجار گریبان گیر بخش‌هایی از جامعه ایران بوده است ، و حتی به سینما و داستان ایرانی راه پیدا کرده و بر پاره‌ای از فرهنگ ایرانی خط انداخته است  . بنا به آمار پزشکی قانونی 317 نفر تنها در چهار ماه نخست سال جاری گرمی جانشان را به سلاح‌های سرد دادند  . این آمار نشان می‌دهد که چاقو روزانه باعث 1600 درگیری‌شده‌و هر روز سه کشته روی دست شهر می‌گذارد  . سال گذشته 5 میلیون و 800 هزار پرونده نزاع با سلاح سرد روی میز پزشکی قانونی باز شد ، رقمی که در ده سال گذشته بی‌سابقه بوده است  . پزشکی قانونی می‌گوید پای نزدیک به یک درصد مردم ایران هر سال به خاطر نزاع و ضرب و شتم به مراجع انتظامی و قضایی باز می‌شود و نتیجه آن کشته شدن بیش از یازده هزار نفر در دهه هشتاد شمسی با سلاح‌هایی همچون چاقو ، قمه ، دشنه ، شمشیر و ساطور بوده است  . به گزارش پلیس ایران ، سال 89 بیش‌ترین قتل با سلاح سرد را در دهه 80 به خود اختصاص داد  .  رقمی که رشد 16 درصدی را نسبت به سال 88 نشان می‌دهد  . افزایش آماری استفاده از تیزی در ایران در تابستان گذشته مجلس را بر آن داشت تا دادستان ، وزیر دادگستری و فرمانده نیروی انتظامی را دعوت کند تا در صحن علنی راه‌ حلی برای برخورد قانونی با آن بیابند  .  نتیجه آن قانونی‌بود که تنها در یک ماده استفاده از سلاح سرد را در معابر و ملائ عام محدود می‌کند وفقط حبس و شلاق را برای چاقو کش‌هایی که چاقو را ناموس میدانند و حبس کشیده‌اند به همراه دارد  . به گفته فرمانده نیروی انتظامی ضعف قانون برای منع استفاده از چاقو ، مجریان قانون را خلع سلاح می‌کند  .  اسماعیل احمدی مقدم همچنین خشونت را روی دوم سکه تهاجم فرهنگی و سلاح سرد را ابزار اجرای آن می‌داند  . صادق لاریجانی رییس قوه قضاییه نیز بر اعدام چاقو کش‌ها تاکید دارد  . این در حالی است که تولید ، توزیع و فروش سلاح سرد در ایران یک شغل قانونی محسوب می‌شود ؛ و در دل پایتخت از کنار دادگستری تهران تا شهرری کاسبکارانی دارد که یک راسته بازار را قرق کرده‌اند  . و حالا هر روز پرونده‌هایی باز برای قتل با چاقو و قانونی که حاملان چاقو را مجرم نمی‌داند و رییس جمهوری اسلامی که استفاده از چاقو را خدمت به مردم می‌خواند و کند بودن تصویب قانون برای مجرمانی که تیزی‌هایشان را غلاف نمی‌کنند  .