محمد جواد ظریف:غرب فرصت مذاکرات را از دست ندهد
لوموند: مذاکرات در صورتی به نتیجه می رسد که ایران صلح آمیز بودن برنامه اتمی خود را تضمین کند و غرب و شورای امنیت نیز تحریم های یک جانبه و چند جانبه علیه ایران را لغو کنند.
روزنامه لوموند در شماره روز سه شنبه اول ژوئیه ، مقاله‌ای دارد به قلم محمدجواد ظریف ، وزیر خارجه ایران ، که توسط ژیل برتون از انگلیسی به فرانسه ترجمه‌شده‌است  .  خلاصه‌ای از این مقاله را در زیر می‌خوانید  . لوموند در مقدمه این مقاله می‌نویسد ، دور آینده مذاکرات مربوط به برنامه هسته‌ای ایران با سه کشور اتحادیه اروپا ( فرانسه ، بریتانیا و آلمان ) و نیز روسیه ، چین و ایالات متحده - یا گروه 3 + 3 ، روز دوم ژوئیه در وین آغاز می‌شود  .  این آخرین دور از سلسله مذاکراتی خواهد‌بود که بنا بر توافق اولیه مصوب 24 نوامبر 2013 ، باید تا قبل از 20 ژوئیه2014 به پایان برسد  .  احتمال دارد در صورت نرسیدن به توافق جامع ، این ضرب الاجل تمدید شود  . لوموند می‌افزاید ، اراده سیاسی ایران بر آن است که این مذاکرات « به دست‌یابی به راه حلی جامع و دراز مدت ، که مورد قبول همه طرف‌ها باشد » منجر شود  .  به نوشته لوموند ، اما این مذاکرات فقط در صورتی می‌تواند به نتیجه مثبت برسد که همه مذاکره‌کنندگان ، عزم دست‌یابی به چنین راه حلی را ، که مورد قبول همه طرف‌ها و منطبق با هدف‌های موافقت‌نامه اولیه باشد ، داشته باشند : به عبارت دیگر هم شامل این تضمین باشد که « برنامه اتمی ایران صرفا صلح‌آمیز است » و هم « لغو همه تحریم‌های اعمال‌شده‌از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد ، ونیز لغو تحریم‌های چند جانبه و یک جانبه مربوط به برنامه اتمی ایران » را دربرداشته باشد  . مسئول مذاکرات درباره برنامه اتمی ایران با گروه 3 + 3 یا 5 + 1 ( 5 کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل به علاوه آلمان ) در این مقاله می‌نویسد : « آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می‌تواند تائید کند که ما به همه تعهدهای خود عمل کرده و هیچ چیز را پنهان نکرده ایم  . » او می‌افزاید ، « امروز ، مذاکرات با 3 + 3 این فرصت استثنایی را به ما داده است که تدبیرهایی برای تحکیم اعتماد‌سازی در دراز مدت بیندیشیم و در عین حال توافق‌هایی درباره بازرسی و مراقبت‌های گسترده صورت دهیم ، که تضمین کند برنامه اتمی ایران برای همیشه فقط صلح‌آمیز خواهد ماند  . » آقای ظریف در این مقاله ضمن تاکید بر منع‌های اخلاقی و مذهبی ، درکنار تحلیل‌های استراتژیک واضح ، که به نوشته او ایران را از دست‌یابی به سلاح کشتار همگانی باز می‌دارد ، اشاره می‌کند که « برخی‌ها در غرب ، به طرزی مغالطه‌آمیز ، با نادیده گرفتن داده‌های علمی و سابقه تاریخی ، دوست دارند این افسانه خطرناک را بپراکنند که ایران برای حفظ حکومت خود نیاز به بمب اتمی دارد ، و یا این که ایران تا همین چندماه دیگر می‌تواند بمب تولید کند  . » وزیر امور خارجه ایران در بخشی از مقاله مفصل خود یادآوری می‌کند که در سال‌های 2003 تا 2005 ، خود او مذاکرات مستقیم با اتحادیه اروپا را درمورد برنامه اتمی ایران تحت هدایت رئیس جمهوری فعلی ایران انجام می‌داد ، و می‌افزاید : « باتعجب تمام امروز هم شاهد بسیاری از همان توهم‌ها و موضع گیری‌هایی هستم که در آن زمان وجود داشت » . او اشاره می‌کند که در 23 مارس 2005 ، در پاریس ، برای تضمین صلح‌آمیز بودن برنامه اتمی ایران ، « به طرف‌های اروپایی بسته‌ای پیشنهادی ارائه دادم که شامل سلسله تدبیرهایی‌بود که توسط دانشمندان غیر ایرانی و مستقل تهیه شده‌بود »، و می‌نویسد : « اما پاسخی که دریافت کردیم پایانی فوری و حاکی از عدم قبول این پیشنهاد‌بود  .  طرف‌های اروپایی ما به توصیه و تحریک جورج بوش رئیس جمهوری آمریکا ، از ما خواستند که هرگونه غنی‌سازی را تاسال 2015 متوقف کنیم » .  او می‌افزاید : « اصرار واشنگتن بر رساندن غنی‌سازی به صفر ، دقیقا به نتیجه عکس خود رسید و نتوانست غنی‌سازی را متوقف کند  .  اما در عوض توانست مذاکرات را متوقف کند » . آقای ظریف با اشاره به سال‌های 2005 تا 2013 که روابط ایران با غرب و با آژانس انرژی اتمی ، هردو ، به نازل ترین حد خود رسیده‌بود ، می‌گوید : « حتی در آن زمان که وقتش را داشتیم هم دست به ساختن بمب نزدیم »، و می‌افزاید : « اکنون که به سال 2015 نزدیک می‌شویم ، به دلیل آن توقع‌های بیش از اندازه و اعمال وسواس‌آمیز تحریم‌ها بر ایران در این مدت ، در ایران به نتایجی خیره‌کننده رسیده ایم  .  تعداد سانتریفوژهای ایران که درآن زمان 200 عدد‌بود اکنون به 20 هزار واحد رسیده و ظرفیت غنی‌سازی ما از 3 / 5 درصد به 20 درصد رسیده است  .  نیروگاه آب سنگین اراک تا سال آینده وارد بهره برداری می‌شود » . آقای ظریف می‌افزاید ، اکنون بسیاری از ناظران غربی « آشکارا به خاطر از دست دادن فرصتی که در سال 2005 فراهم شده‌بود ابراز تاسف می‌کنند  .  در واقع عمده ی بار مسئولیت وضعیتی که امروز در آنیم بر عهده قضاوت اشتباه غرب است » . به نوشته آقای ظریف : « امروز آقای روحانی ، رئیس جمهوری ، و من ، از نو به پای میز مذاکره بازگشته ایم و روش و نگرش ما هیچ تفاوتی با آن زمان نکرده است  .  اما عین همین امر در مورد برخی از توهم‌ها در جناح دیگر نیز صدق می‌کند  .  ما آماده ایم تضمین‌های لازم را برای آن که برنامه اتمی مان از ماهیتی صرفا صلح‌آمیز برخوردار باشد ، فراهم کنیم  .  اما ما توقف نمی‌کنیم و از دست آوردهای فنی و دانشمندان مان دست نمی‌کشیم  .  که توقع چنین کاری ازما نه شرط احتیاط است و نه به سود منع گسترش سلاح‌های اتمی خواهد‌بود » . محمد جواد ظریف می‌نویسد : « نمی‌توان به عقب برگشت  .  [ دراین راه ] فداکاری‌ها‌شده‌و ظرفیت‌ها با گذشته تفاوتی قابل ملاحظه دارد  .  اکنون ما دانش و تبحر [ این کار ] را در اختیار داریم  .  هیچ کس نمی‌تواند آن‌ها را به یک حرکت عصای جادو ناپدید کند  .  فشارها و تحریم‌ها بی‌اثر بوده‌اند » . اوبه مقاله خود چنین پایان می‌دهد : « اکنون که به لحظه تعیین‌کننده تبدیل این توافق موقت به راه حلی جامع و جهانی نزدیک می‌شویم ، از همه طرف‌های مذاکره‌کننده می‌خواهم که با رعایت حرمت وحیثیت ما ، به عزم ما در مورد برطرف کردن نگرانی‌ها در مورد برنامه اتمی مان پاسخ دهند  .  اما بویژه مصرانه از آنان می‌خواهم که نگذارند توهم ، آنان را از مسیری که به بحرانی بی‌هوده پایان می‌دهد ودریچه‌ها را بر افق‌های تازه می‌گشاید ، منحرف کند  .  که اتخاذ چنین روشی نه تنها راه را بر دست‌یابی به راه حلی جهانی برای مسئله اتمی ایران می‌گشاید ، بلکه راه همکاری‌های بیشتر را برای بازگرداندن ثبات به منطقه و تحکیم صلح و امنیت بین‌المللی ، هموار خواهد کرد  .