عبور از روی کابل بر فراز آبشار نیاگارا 
نیک والندا، هنرمند سیرک روی یک کابل به قطر 5 سانتیمتر بر فراز آبشار نیاگارا راه خواهد رفت
هر سال بیش از هشت میلیون نفر از آبشار نیاگارا دیدن می‌کنند  .  این آبشار معروف در مرز ایالات متحده و کانادا واقع‌شده‌است و به « پایتخت ماه عسل جهان » شهرت دارد  . افراد با دل و جرات بسیاری نیز به سمت این جاذبه طبیعی معروف جذب می‌شوند و مقامات محلی نیاگارا امیدوار هستند که شیرین کاری جدید یکی از چهره‌های سرشناس سیرک بر فراز این آبشار ، گردشگران را به خود جلب و به رونق اقتصادی منطقه کمک کند  . ده‌ها نفر تا به حال در داخل بشکه از روی رودخانه پریده‌اند و یا با طناب‌های بسیار نازک از روی رودخانه آبشار نیاگارا عبور کرده‌اند ، اما بیش از یک قرن است که اعمال قوانین سخت گیرانه سبب‌شده‌است که افراد را از چنین اقداماتی منصرف کنند  .  با این حال ، یکی دیگر از این افراد روز جمعه خود را به مرکز توجه بدل خواهد کرد : نیک والندا ، نسل هفتم هنرمندان سیرک تلاش خواهد کرد تا روی یک کابل به ضخامت ٥ سانتی‌متر از روی آبشار عبور کند  . مقامات شهر نیاگارا در نیویورک این اجازه را در تلاشی به هدف جلب و جذب گردشگران خارجی به سمت آمریکایی آبشار صادر کرده‌اند تا به احیای اقتصاد راکد این شهر کمک کنند  .  نشانه‌های رکود اقتصادی در مناطق دیدنی در آبشار نیاگارا در سمت مرز نیویورک مشهود است  . افرادی همچون پال گرومسیاک که هفتاد سال در این منطقه زندگی کرده است ، روزهای پرافتخار این شهر را به یاد می‌آورد  . او نمونه خانگی آبشار نیاگارا را روی میز آشپرخانه اش گذاشته است  .  گلوله‌های پنبه‌ای نمایانگر مه معروف روی آبشار هستند  .  پرچم‌های کوچکی که روی خلال دندان نصب شده‌اند هم موارد شیرین کاری‌های 200 سال گذشته را نشان می‌دهند  .  او شیرین کاری نیک والندا را هم به این پرچم‌ها افزوده است  . گرومسیاک در مورد مرگ افرادی که به دلیل شیرین کاری روی آبشار نیاگارا جان خود را از دست دادند ، کتاب نوشته است  .  روایت اولین مردی که در سال 18٥9 از روی طناب نازکی از روی رودخانه عبور کرد و اولین زنی که به همراه گربه اش از داخل بشکه از روی آبشار رد شدند نیز در این کتاب آمده است  .  جمعیت عظیمی همواره برای تماشای افراد با دل و جراتی که سعی می‌کنند با ابتکارهای خود آبشار را فتح کنند ، به این منطقه گسیل‌شده‌است  .  گرومسیاک یادآوری می‌کند که در آن زمان این شهر دوران طلایی و روزگار پر جنب و جوشی را سپری می‌کرد ، اما از زمانی که 9 ساله‌بود تاکنون اوضاع عوض‌شده‌است  . بنا به یک گزارش رادیویی ، 200 هزار نفر در سال 1951 عبور رد هیل را با بشکه از روی آبشار تماشا کردند  . گرومسیاک می‌گوید : « رد هیل با یک تکه سنگ ، یک عروسک ، یک پای خرگوش برای خوش شانسی ، روی آبشار هورس شو رفت  . » بعد از مرگ هیل ، این نوع شیرین کاری‌ها ممنوع شد  .  این در حالی است که بسیاری از افراد با دل و جرات از مقامات محلی خواسته‌بودند تا در مورد آن‌ها استثنا قائل شوند اما تا پارسال با هیچیک موافقت نشده‌بود  . مقامات آبشار نیاگارا می‌گویند وعده نیک والندا برای آفرینش آن فضای قدیمی اما در اجرایی امن ، آن‌ها را متقاعد کرد که با کار او موافقت کنند  .  خانواده او که به « خانواده والندای پرنده » معروف هستند ، بیش از دویست سال است که با عبور از روی کابل‌های نازک ، هنرنمایی کرده‌اند  . صدها بازدیدکننده علاقه مند برای تماشای عبور والندا از روی کابلی که سه متر بالاتر از سطح یک پارکینگ خالی قرار دارد ، جمع شده‌اند  . پال مروزیاک که مدت هاست جمعیتی به این زیادی ندیده است ، می‌گوید : « این پدیده‌ای است که دیگر در تمام طول عمرم فرصت دیدن آن را نخواهم داشت  .  به نظر من نه تنها به‌طور قطع به صنعت گردشگری ضرر نمی‌رساند بلکه کمک هم خواهد کرد  . » از سال‌های 1960 تاکنون ، جمعیت شهر نیاگارا در نیویورک به نصف کاهش یافته است  .  والندا بعد از تمرین به تماشاگران می‌گوید که این کار بار دیگر شهر را در مرکز توجه گردشگران قرار خواهد داد  .  او از مردم می‌خواهد تا از کسب و کارهای محلی حمایت کنند  . مگی دنیلز ، گردشگر و استاد دانشگاه جرج میسون می‌گوید رویدادهایی از این قبیل تاثیر موقتی دارند و شیرین کاری‌های این چنینی در سراسر جهان اتفاق می‌افتند اما یک هفته بعد همه مردم زندگی عادی خود را از سر می‌گیرند  . جان پرسی ، رئیس هیات مدیره گردشگری محلی معتقد است که راه رفتن والندا روی کابل بهترین فرصت برای جلب منافع اقتصادی و گردشگران به این شهر است و تاثیر آن سالیان طولانی حس خواهد شد  . انتظار می‌رود ده‌ها هزار تماشاگر در محل حاضر شوند و این شیرین کاری از شبکه‌های تلویزیونی سراسر جهان پخش خواهد شد  . پرسی بر این باور است که عمیق ترین تاثیر کار نیک والندا این است که او در را به روی افراد دیگری بازخواهد کرد که با ابتکارهای خود مقامات نیاگارا را به چالش خواهند کشید  . درخواست‌ها هم اکنون به دفاتر مقامات محلی سرازیر شده‌اند  .  آن‌ها وعده داده‌اند تا بیست سال دیگر هیچ شیرین کاری دیگری از این دست اجازه اجرا نخواهد داشت ، اما آن‌ها پیش از این نیز نظر خود را عوض کردند  .