امیر حسین اعتمادی: کلید روحانی در جیب [آیت الله] خامنه‌ای است
روحانی از همین آغاز در تعیین وزرای مطلوب خود در وزارتخانه‌های تاثیرگذاری چون کشور، اطلاعات، ارشاد و علوم با رهبر جمهوری اسلامی دچار مشکل شده است
دولت حسن روحانی با چه چالشهایی روبرو خواهد‌بود و توانایی دولت او برای برآوردن مطالبات سیاسی ، اقتصادی ، فرهنگی و حقوق بشری را چگونه ارزیابی می‌کنید  ؟ پاسخ امیر حسین اعتمادی ، سخنگوی گروه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال ایران ویرجینیا : از اظهارات همین یک ماه اخیر حسن روحانی و مشاوران ارشد او می‌توان دریافت که هنوز روی کار نیامده ، به این فکر می‌کنند که چگونه باید مشکلات بی‌شمار اقتصاد بیمار و رو به نابودی ایران را حل کنند  .  حسن روحانی در حالی دولت را تحویل می‌گیرد که تورم نقطه به نقطه‌ بر اساس آمارهای رسمی به 45 درصد می‌رسد و این رقم در مورد کالاهای اساسی و مواد خوراکی بیش از 60 درصد است ؛ نرخ بیکاری از 12 درصد عبور کرده و رشد اقتصادی با وجود درآمدهای ارزی 800 میلیارد دلاری در 8 سال گذشته ، منفی‌شده‌است ؛ آن هم در حالی‌که خزانه دولت خالی است  .  به این‌ها باید کسری بودجه 50 هزار میلیارد تومانی دولت در سال گذشته و بدهی 74 هزار میلیارد تومانی به بانک مرکزی را نیز اضافه کرد  .  در این میان تحریم‌های اقتصادی سنگینی که در نتیجه برنامه مشکوک هسته‌ای جمهوری اسلامی به کشور وارد‌شده‌، عملا معاملات خارجی را فلج کرده است  .  60 ملیارد دلار سرمایه کشور در بانک‌های خارجی مسدود‌شده‌و دولت ایران امکان برداشت آن را ندارد و تنها می‌تواند از این رقم برای وارد کردن مواد غذایی و دارو استفاده کند  .  حال در نظر بگیرید که دولت روحانی تنها دو هفته پس از روی کار آمدن باید 3200 میلیارد تومان یارانه ماه شهریور مردم را نیز پرداخت کند  . در چنین شرایطی حسن روحانی که با وعده‌ی حل مشکلات اقتصادی توانست اقبال رای‌دهندگان را به سوی خود جلب کند ، قادر نخواهد‌بود ایران را از بحران اقتصادی کنونی‌ خارج کند جز آن‌که برای برداشتن تحریم‌های اقتصادی که هر روز نیز ابعاد شدیدتری پیدا می‌کند ، چاره‌ای بیندیشد  .  هم او‌بود که در دوران مبارزات انتخاباتی‌اش با اشاره به سابقه مدیریتش بر پرونده‌ی هسته‌ای پیش از دولت احمدی‌نژاد ، وعده حل مسالمت‌آمیز این پرونده را داد و سیاست‌های کنونی هسته‌ای را که زیر نظر مستقیم رهبر جمهوری اسلامی تدوین و اجرا می‌شود ، زیر سوال برد  . با این توصیف ، مهم‌ترین چالش پیش روی حسن روحانی در کوتاه‌مدت این است که چگونه [ آیت‌الله ] خامنه‌ای را به عقب‌نشینی از موضع کنونی هسته‌ای‌اش که همین چند روز قبل در حضور خود روحانی نیز آن را تکرار کرده ، وادار کند تا بدین ترتیب با دادن امتیازاتی که برای کشورهای غربی و به ویژه آمریکا قابل توجه باشد ، دست کم بخشی از تحریم‌های کنونی را به تعلیق درآورد و به دنبال آن راه را برای بهبود نسبی وضعیت اقتصادی کشور هموار سازد  . اما در کنار این چالش اصلی ، دولت روحانی در تقریبا تمام اصلاحات اساسی که وعده‌اش را پیش از این داده ، هم‌چنان با رهبر جمهوری اسلامی درگیر خواهد‌بود  . او که با وعده کوتاه کردن دست نظامی‌ها و امنیتی‌ها از اقتصاد توانست راه خود را از دیگر کاندیداهای نزدیک به این نیروها جدا کند ، باید چاره‌ای نیز برای اجرای این وعده بیندیشد  .  فراموش نکنیم که بخش بزرگی از اقتصاد کشور در دستان سپاه پاسداران ، و نهادها و بنیادهای زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی هم‌چون ستاد اجرایی امام ، گروه سرمایه‌گذاری ری ، و بنیاد مستضعفان است ، و هرگونه تلاش روحانی برای کوتاه کردن دست این نهادها ، به منزله ورود به امپراطوری بزرگ اقتصادی رهبر جمهوری اسلامی محسوب می‌شود  .  امری که قطعا [ آیت‌الله ] خامنه‌ای علاقه‌ای به آن ندارد  . در بعد وعده‌های سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی نیز در بر همین پاشنه می‌چرخد  .  او از همین آغاز در تعیین وزرای مطلوب خود در وزارت‌خانه‌های تاثیرگذاری چون کشور ، اطلاعات ، ارشاد و علوم با رهبر جمهوری اسلامی دچار مشکل‌شده‌و بعید است چهره‌هایی را که بتوانند در این عرصه‌ها اصلاحات مورد انتظار نخبگان جامعه را پدید آورند ، به مجلس معرفی کند  .  چه بسا در صورت معرفی نیز ، مجلس تحت امر رهبر جمهوری اسلامی به آن‌ها رای اعتماد نخواهد داد  . [ آیت‌الله ] خامنه‌ای ، با سابقه 8 سال کار کردن با دولت خاتمی ، به خوبی راه مواجهه با دولت به مراتب محافظه‌کارتر حسن روحانی را آموخته است  .  او در آن 8 سال ، خود را نسبت به شرایطی که مجبور باشد رئیس‌جمهوری نه چندان مطلوب را تحمل کند ، واکسینه کرد  .  او در همین یک ماه و نیم بعد از برگزاری انتخابات نشان داده که هیچ علاقه‌ای به تن دادن به خواسته‌های رای‌دهندگانی که به سیاست‌های او « نه » گفتند ، ندارد و تصمیم دارد همان سیاست‌های قبلی را این بار با رئیس‌جمهوری که هم خوب حرف می‌زند و هم سابقه‌اش نشان داده که یاغی‌گری‌های احمدی‌نژاد را در مقابل او نخواهد داشت ، دنبال کند  .  به نظر می‌رسد او با همین دخالت‌های اولیه‌اش در چینش کابینه ، قصد دارد گربه را دم حجله بکشد و « کلید » معروف را از دست روحانی بگیرد  .  در مقابل ، بعید است حسن روحانی که با شعار اعتدال به صحنه آمده ، رفتاری غیرقابل پیش‌بینی در برابر سنگ‌اندازی‌های رهبری از خود نشان دهد  .  دیری نمی‌گذرد که او خواهد ماند و وعده‌هایی که هیچ چشم‌اندازی برای تحقق‌‌شان وجود ندارد  .  مگر آن‌که فشار تحریم‌ها آن‌چنان افزایش یابد که [ آیت‌الله ] خامنه‌ای ناچار شود « جام زهر » را از دست روحانی بگیرد و « کلید » را به وی بازگرداند  .