پسران استاد دانشگاه فوت شده در زندان: ما فقط خواهان حقیقت هستیم
کاووس سید امامی، فعال محیط زیست ایرانی کانادایی، چهارم بهمن ماه، به اتهام جاسوسی بازداشت شد و دو هفته بعد در زندان فوت کرد. قوه قضاییه ایران می گوید سید امامی ۶۳ ساله در زندان خودکشی کرد.
واکنش‌ها به مرگ مشکوک کاووس سید امامی استاد دانشگاه و فعال محیط زیستی در ایران همچنان ادامه دارد  . وبسایت شبکه خبری در گزارشی نوشت : پدرشان زندانی شد و در زندان در ایران جان سپرد  .  می‌گویند جلوی خروج مادرشان از ایران را گرفته‌اند  .  رامین و مهران سید امامی ، اکنون خارج از ایران ، در گفتگویی با سی‌ان ان ، می‌گویند تلاش می‌کنند مادرشان را از ایران بیرون آورده و سر در بیاورند بر سر پدرشان در زندان اوین چه گذشت  . کاووس سید امامی ، فعال محیط زیست ایرانی کانادایی ، چهارم بهمن ماه ، به اتهام جاسوسی بازداشت شد و دو هفته بعد در زندان فوت کرد  .  قوه قضاییه ایران می‌گوید سید امامی 63 ساله در زندان خودکشی کرد  . پسران او در مصاحبه‌ای با کریستین امان پور اصرار دارند پدرشان بی‌گناه‌بود و شک دارند پدرشان خودش را کشته باشد  . مهران می‌گوید : « کسی که چنین عاشق زندگی و خانواده‌بود و تنها چند هفته قبل با سگ‌هایش به کوهپیمایی رفته‌بود  ...  این که به ناگاه تصمیم به گرفتن جان خودش بگیرد بی‌معنی است  . » مقامات مسول در ایران ویدیویی از دوربین نگهبانی سلول‌های زندان به رامین نشان دادند که باعث طرح پرسش‌های بیشتری درباره شرایط حول و حوش مرگ پدرش شد  .  او می‌گوید پدرش را دیده که وارد یک دستشویی در فضای مجاور سلول می‌شود و کارکنان زندان هشت ساعت بعد او را پیدا می‌کنند  . رامین به امانپور می‌گوید : « اگر او زندانی چنان مهمی‌بود ، چطور زیر نظر نبوده است  ؟  اگر با دیگر افرادی که در اوین زندانی بوده‌اند صحبت کنید می‌گویند  ...  پیش از آن که دست به اقدامی سوئ ظن برانگیز بزنید آن‌ها به سلول یورش آورده و مانع شما می‌شوند  . » رامین که می‌کوشد جلوی اشک‌هایش را بگیرد ، توضیح می‌دهد چگونه مریم ممبینی ، مادر او ، از مرگ همسرش مطلع شد  . رامین همچنین می‌گوید : « خانه ما دو بار مورد یورش ماموران قرار گرفت  .  احتمالا دستگاه استراق سمع در خانه کار گذاشته‌اند  .  ما از افرادی خطرناک پیام‌های تهدید‌آمیز دریافت می‌کردیم  .  در خیابان به من تنه می‌زدند و می‌گفتند تو را زیر نظر داریم  . » مهران لحظه بازداشت موقت مادرشان در فرودگاه هنگام خروج از ایران را به خاطر می‌آورد : « در آخرین لحظه درست قبل از این که سوار هواپیما بشویم ، ناگهان کسی آمد و اسم مادرم را صدا زد و ما فورا فهمیدیم وضع خراب شد  .  به ما گفتند یک دقیقه وقت دارید تصمیم بگیرید بدون مادرتان کشور را ترک کنید یا با هم بمانید  .  مادرم از ما مرتب خواهش می‌کرد برویم » .