فرج سرکوهی: وزارت ارشاد کمر به قتل فرهنگ بسته است
آن چيزی که به نام وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی نامگذرای شده، و مراد از ارشاد اين است که آنها بايد، نويسندگان و روزنامه نويسان را راهنمايی کنند که چه بنويسند!!!
هیات نظارت بر مطبوعات ، دو روز پس از انتخابات مجلس شورای اسلامی ، در اقدامی غیر منتظره ، پروانه نشر نه نشریه را لغو کرد و همچنین به سیزده نشریه دیگر ، در مورد رعایت قانون مطبوعات و پایبندی به رسالت‌های مطبوعاتی تذکر داد  . فرج سرکوهی منتقد و روزنامه نگار در گفتگویی با صدای آمریکا ، ضمن جمع‌بندی اوضاع نشر نشریه و کتاب در ایران در سالی که گذشت ، به نحوه عمل‌کرد و غیرقانونی بودن نهاد نظارت بر مطبوعات پرداخته است  .  فرج سرکوهی در پاسخ به این پرسش که اوضاع چاپ و نشر در سالی که گذشت را چگونه ارزیابی می‌کند ، می‌گوید : سرکوهی : نه فقط در سال گذشته ، بلکه از زمانی که آقای صفار هرندی در کابینه آقای احمدی نژاد ، وزیر ارشاد شد ، وزارت ارشاد ، کمر به قتل فرهنگ بسته است  .  البته در گذشته هم چنین بوده ، یعنی آن چیزی که به نام وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی نامگذرای‌شده‌، و مراد از ارشاد این است که آن‌ها باید ، نویسندگان و روزنامه نویسان را راهنمایی کنند که چه بنویسند  .  از اسم این وزارتخانه معلوم است که وزارت سانسور است و همیشه هم با سانسور ، علیه فرهنگ عمل می‌کرده است  .  اما دوره آقای صفار هرندی ، در واقع می‌شود گفت که بدترین دوره وزارت ارشاد بوده ، حتا در مقایسه با دوران میرسلیم ، که آن هم دوره بدی‌بود  .  در این دوره می‌شود گفت که [ تحمیل ] معیارهای به اصطلاح امنیتی و اطلاعاتی ، و [ اجرای ] پروژه‌ای که جمهوری اسلامی در زمینه امنیتی کردن عرصه فرهنگ ، و برخورد امنیتی و پلیسی ریخته ، در دوره آقای صفار هرندی به اوج خودش رسیده است  .  به همین دلیل این دوره را می‌توان دوره تسلط کامل شیوه‌های امنیتی - پلیسی بر وزارت ارشاد ارزیابی کرد  . صدای آمریکا : همان‌طور که می‌دانید ، هیات نظارت بر مطبوعات وابسته به وزارت ارشاد ، به تازگی مجوز انتشار نه نشریه ، از جمله ماهنامه سینمایی " دنیای تصویر " و ماهنامه فرهنگی - هنری " هفت " را لغو کرده ، و اداره کل مطبوعات ، نیز در این رابطه اعلام کرده که : « برخی تخلفات مطبوعاتی مثل استفاده ابزاری از عکس‌های هنرپیشه‌های فاسد خارجی ، و درج جزئیات مبتذل زندگی آن‌ها ، موجب حساسیت و برخورد قانونی هیات نظارت بر مطبوعات گردیده » در صورتی که شاهدیم آخرین ساخته‌های سینمایی هالیوود توسط جمهوری اسلامی خریداری می‌شود و در سینما و تلویزیون به نمایش عمومی در می‌آید  ... سرکوهی : با سانسور البته ، باید توجه داشت که وزارت ارشاد ، دو اداره را در مجموعه خود دارد ، اداره مطبوعات و اداره کتاب ؛ اداره مطبوعات ، وظیفه سانسور مطبوعات را بر عهده دارد ، و می‌بینیم که امتیاز نشر هیچ روزنامه‌ای را نمی‌دهد ، مگر این که صاحب امتیاز متعلق به جناح‌های حکومتی باشد ، ما دیدیم که در دوره صفار هرندی ، روزنامه‌هایی که به رفرمیست‌های مذهبی و حزب کارگزاران گرایش داشتند تحت فشار قرار گرفتند و امتیاز بسیاری از آن‌ها به بهانه‌های گوناگون لغو شد  .  از طرفی دیگر نشریات و مجلات فرهنگی و ادبی که وجود داشتند به شدت تحت فشار قرار گرفتند ، یا امتیازشان لغو شد و یا به آن‌ها کاغذ نمی‌دهند و زیر فشارشان می‌گذارند  .  خلاصه فضای رعب و وحشتی ایجاد کرده‌اند که طبیعتا خودسانسوری را افزایش داده است  . ما می‌دانیم که سانسور در جمهوری اسلامی ، فقط سانسور سیاسی نیست ، بل که سانسور اخلاقی و مذهبی هم هست ، در نتیجه بسیاری از موارد ، مانند چاپ عکس یک هنرپیشه که طبیعتا یک گزارش نمی‌تواند بدون عکس باشد ، و یا یک خبر نمی‌تواند بدون عکس باشد و غیره را ، برای بستن مطبوعات ، بهانه قرار می‌دهند ، و مغایر با موازین سانسور اخلاقی ، فرهنگی و دینی خودشان اعلام می‌کنند  .  اینها می‌خواهند نظام تک صدایی را بر فرهنگ ما حاکم کنند  . در دنیای کتاب هم شاهدیم که چند حادثه رخ داده ، که وضع صنعت نشر بحران زده ما را ( که خودش اصولا بحرانی است ) به دلیل نرخ پایین کتابخوانی در ایران و به دلیل سانسور و مشکلات اقتصادی ، بدتر کرده است  .  می‌بینیم کار به جایی کشیده‌شده‌که کتابخانه‌های عمومی سراسر کشور را می‌خواهند پاکسازی کنند ، و می‌خواهند برخی کتابها را از کتابخانه‌های عمومی بیرون بریزند  .  این درست شبیه جشن کتابسوزانی است که در دوره هیتلر برگزار شد  .  و یا دیدیم که یعقوب یادعلی ، نویسنده ، به اتهام این که در رمانش مثلا به " قوم لر " توهین کرده ، محاکمه محکوم می‌کنند  .  و این اولین باری است که رسما نویسنده‌ای را به دلیل نوشتن رمان ، و اینکه مثلا یکی از قهرمان‌های رمانش ، مثلا فلان جمله را گفته ، که البته نظر نویسنده هم نیست ، و نظر آن آدم داستان است ، مورد محاکمه قرار داده و محکوم می‌کنند  .  البته قبلا نویسندگان ما را کشتند ، زندانی و شکنجه کردند  . می‌دانیم که کانون نویسندگان ایران را اجازه نمی‌دهند جلسه داشته باشند ، اتحادیه ناشران زیر فشار خیلی شدیدی قرار گرفته ، و بعد هم رایانه‌های دولتی را که به ناشرها می‌دادند بسیار کم کرده‌اند ، این را به خصوص تبدیل کرده‌اند به اهرمی ، برای فشار آوردن به ناشرانی که سعی می‌کنند کتابهای متنوع چاپ کنند  . هم در عرصه مطبوعات و هم در عرصه کتاب ، وزارت ارشاد می‌کوشد فرهنگ تک صدایی را در جامعه ، چنان حاکم کند که هیچ صدایی اصلا مطرح نباشد  .  مبادا این صدا ، صدایی باشد متفاوت با ارزشهای اخلاقی ، دینی ، سیاسی آن‌ها ، یعنی سانسور دینی - فرهنگی - اخلاقی را این‌ها سعی می‌کنند برسانند به جایی که بشود از سانسور مطلق صحبت کرد  . البته با توجه به اینکه الان دنیای انقلاب رسانه‌ها و یا انقلاب اطلاعات هست ، و می‌شود کتاب‌ها را در اینترنت دید ، می‌شود گفت که سانسور شکست می‌خورد ، ولی به هر حال این‌ها سعی می‌کنند فضای عمومی نشر را چه در عرصه مطبوعات و چه در عصر نشر کتاب به شکل فرهنگ تک صدایی در آوردند که فقط صدای خودشان شنیده شود  . صدای آمریکا : با توجه به این که اخیرا لغو امتیازها ، از سوی هیات نظارت بر مطبوعات صورت گرفته ، آیا طبق قانون مطبوعات ، هیات‌های نظارت بر مطبوعات می‌توانند حکم به لغو امتیاز نشریات دهند  ؟ سرکوهی : نفس وجود هیات نظارت غیرقانونی است ، بنابراین نمی‌توانیم از هیات نظارت صحبت کنیم که آیا اعمالش قانونی هست یا خیر  ؟  اصولا اینکه آمدند گفته‌اند هر کسی می‌خواهد در ایران نشریه چاپ کند ، باید مجوز داشته باشد ، در مورد این مجوز هم وزارت ارشاد ، وزارت اطلاعات ، وزارت کشور و قوه قضاییه باید اظهار نظر کند ، خودش غیرقانونی است  .  اینها می‌گویند ما به عده‌ای مجوز نمی‌دهیم مبادا مرتکب جرم شوند  .  درست مثل اینکه شما گواهینامه رانندگی به یک عده‌ای ندهید مبادا که تصادف کنند  .  و بعد خود این هیات نظارت ، اصولا در هیچ کجای قانون ، پیش‌بینی‌نشده‌، بنابراین ، خود این هیات نظارت غیرقانونی است  . اما حالا فرض کنیم که در خود قانون مطبوعات آمده که هیات نظارت می‌تواند جلوی نشر یک نشریه را بگیرد  .  حتا در این صورت ، می‌باید پرونده آن را به دادگاه ببرد ، اینها ظاهرا همین کار را می‌کنند ، یعنی آنجا هیات نظارتی هست ، و اینها بولتن‌هایی را که بررسان و سانسورچیان تهیه می‌کنند می‌خوانند ، و بعد جلوی انتشار نشریات را می‌گیرند  .  آنوقت پرونده را بعد از یکی دو سال به دادگاه ارجاع می‌دهند  .  در واقع ، خود این هیات نظارت وجودش غیرقانونی است  .  در قانون مطبوعات هم به اینها حق داده‌اند که می‌توانند جلوی نشر را بگیرند ، اما نمی‌توانند امتیاز انتشار را لغو کنند  .  و بعد به پرونده باید در دادگاه رسیدگی شود  .