نابرابری اقتصادی و انتخابات ایران
بسیاری از اقتصاددانان می گویند آنچه نابربری ها را کمتر می کند، توزیع قدرت سیاسی و مشارکت دادن مردم در قدرت است و نه توزیع مقدار مشخصی از پول در میان فقیر و غنی.
آمارهای رسمی نشان می‌دهد توزیع درآمد در ایران در سال‌های گذشته ناعادلانه تر‌شده‌و بر میزان شکاف طبقاتی افزوده‌شده‌است  .  این وضعیت اگرچه آثار مختلفی بر خانوارها و جامعه ایران دارد اما بر رویدادهایی مانند انتخابات مجلس شورای اسلامی هم می‌تواند تاثیرگذار باشد و گفتمان حاکم بر رقابت نامزدها را به سمت و سوی مبارزه با نابرابری‌های اقتصادی پیش ببرد  . خیلی‌ها می‌گویند تصویرهایی که فاصله طبقاتی را در ایران نشان می‌دهد ، در ده سال گذشته بیشتر‌شده‌است  .  شاخص‌ها و آمار رسمی هم وجود این فاصله را تایید می‌کند ، از جمله شاخصی با عنوان ضریب جینی  .  از ضریب جینی شاخصی برای محاسبه توزیع ثروت در میان مردم استفاده می‌شود  .  هر چقدر این ضریب بالاتر باشد ، معنی اش این است که اختلاف طبقاتی و نابرابری درآمدها بیشتر است  . ضریب جینی بین صفر تا یک است  .  اگر به صفر نزدیک تر باشد ، یعنی توزیع عادلانه درآمد و اگر هم به یک نزدیک باشد یعنی توزیع ناعادلانه درآمدها در کشور  .  اما بیان آماری ضریب جینی معمولا به صورت درصد است  . هم بانک مرکزی و هم مرکز آمار ایران اعلام کرده‌اند ضریب جینی در سال 1392 نسبت به سال قبل از آن افزایش یافته و از 36 درصد به 39 درصد رسیده است  .  پس توزیع درآمد ناعادلانه تر‌شده‌و شکاف طبقاتی افزایش یافته است  . افزایش شکاف طبقاتی هم دلیل اقتصادی دارد و هم دلایل سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی  .  اما فقط از منظر اقتصادی ، افزایش شکاف طبقاتی در ایران ناشی از عواملی مانند تورم ، رکود عمیق در صنایع ، و افزایش میزان بیکاری است  . کنترل حاکمیت بر درآمدهای نفتی و رانت‌های مرتبط با آن ، و توزیع آن در میان گروه‌های وفادار به حاکمیت از دیگر عوامل گسترش شکاف طبقاتی در ایران است  . در گزارش مرکز آمار ایران گفته‌شده‌که در سال 1392 نابرابری توزیع درآمد در میان شهرنشینان استان گلستان بدتر از دیگر نقاط ایران بوده و البته استان خراسان رضوی شاهد بالاترین توزیع برابر درآمدها بوده است  . در مورد روستاییان هم ، روستاهای استان یزد بهترین و روستاییان استان البرز بدترین وضعیت را داشته‌اند  .  چنین وضعیتی بر رویدادهایی مانند انتخابات مجلس در ایران تاثیرگذار است  .  به این ترتیب که برخی از داوطلبان ورود به مجلس با توجه به وجود شکاف‌های طبقاتی ، به رای‌دهندگان وعده می‌هند که با ورود به مجلس راه مبارزه با نابرابری‌ها را در پیش خواهند گرفت  . بسیاری از اقتصاددانان می‌گویند آنچه نابرابری‌ها را کمتر می‌کند ، توزیع قدرت سیاسی و مشارکت دادن مردم در قدرت است و نه توزیع مقدار مشخصی از پول در میان فقیر و غنی  .