گزارش سیاسی: انتخاب تاریخی رای دهندگان آمریکا (بخش اول)
گ آیا آمریکا برای انتخاب یک رییس جمهوری سیاه پوست به کاخ سفید آمادگی دارد؟
جفری یانگ ، خبرنگار صدای آمریکا ، واشنگتن نامزدی باراک اوباما به این معناست که برای اولین بار یک سیاه پوست نامزد برگزیده یک حزب اصلی برای مقام رییس جمهوری آمریکاست  . مبارزات انتخاباتی کاندیداهای ریاست جمهوری آمریکا ، اخبار رسانه‌های کشور را تحت‌الشعاع خود قرار داده و توجه جهانیان را به خود جلب کرده است  . با حضور باراک اوباما ، اولین آمریکایی آفریقایی تبار که نامزدی یکی از احزاب سیاسی عمده کشور برای مقام ریاست جمهوری را کسب کرده ، رقابت‌ها به یک نقطه عطف تاریخی بدل‌شده‌است  . پرسش اصلی این است که آیا آمریکا برای انتخاب یک رییس جمهوری سیاه پوست به کاخ سفید آمادگی دارد  ؟ انتخابات 4 نوامبر به هیچ یک از تجربه‌های گذشته شباهت ندارد  . برای اولین بار در تاریخ ، سناتور باراک اوباما یکی از دو نامزد دو حزب اصلی شرکت‌کننده در رقابت‌ها ، یک فرد رنگین پوست است  . برخی رای‌دهندگان آمریکا ، همزمان با انتخابات رییس جمهوری آینده آمریکا با رفتارها و مسائل مربوط به نژاد نیز روبرو خواهند شد  . پروفسور اری ساباتو ، استاد علوم سیاسی دانشگاه ویرجینیا می‌گوید : « رنگ پوست اوباما یک عامل غیر قابل اجتناب است  .  اگر واقع بینانه به این مسئله نگاه کنیم ، هنوز تعصب‌های نژادی در جنوب و یا در ایالت‌های مرزی ایالات متحده وجود دارد  .  من فکر می‌کنم این یک مشکل واقعی برای اوباماست و به هر حال مطرح کردن آن برای او دشوار است  .  هرچه اوباما بیشتر در مورد مسائل نژادی صحبت کند ، مردم بیشتر به آن فکر خواهند کرد و در عین حال صحبت نکردن در مورد آن نیز مشکل بزرگتری ایجاد می‌کند  . » نامزدی باراک اوباما ، یک مانع عظیم را از میان برداشته است اما اوباما اولین سیاه پوستی نیست که برای دستیابی به مقام ریاست جمهوری تلاش می‌کند  . در سال 1972 ، شرلی چیشولم ، نماینده دموکرات کنگره از نیویورک در این رقابت‌ها شرکت کرد ، اما موفق به جلب اکثریت آرای حزب دموکرات نشد  . در سال 1968 ، زمانی که چیشولم به مقام اولین زن سیاه پوست کنگره ایالات متحده برگزیده شد ، آمریکا در اوج تحصن‌ها و تظاهرات برای دستیابی به حقوق مدنی برابر‌بود و معترضان خواستار توقف تبعیض و نابرابری نژادی در مناطق جنوبی ایالات متحده‌بودند  . در ماه آوریل سال 1968 ، همزمان با این اعتراض‌ها ، ترور دکتر مارتین لوتر کینگ جوان ، رهبر جنبش حقوق مدنی آتش خشم سیاه پوستان آمریکا را برانگیخت و شعله‌های آن را به خیابان‌ها کشاند  . 16 سال بعد ، در سال 1984 ، جسی جکسون برای نامزدی حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرد  . جکسون در مرحله مقدماتی انتخابات حزب دموکرات موفق به کسب 35 میلیون رای شد  . در سال 1988 ، جسی جکسون در دومین تلاش ناموفق خود برای کسب این نامزدی ، دو برابر بیشتر رای به دست آورد  . از سویی دیگر توماس مان ، پژوهشگر گروه موسسه بروکینگز در واشنگتن می‌گوید : « اوباما نماینگر نسل جدیدی از نامزد‌های اقلیت‌های نژادی‌ست  .  وی به نسل جنبش حقوق مدنی تعلق ندارد  .  اوباما معارض و یا ستیزه جو نیست و نامزدی خود را در قالب یک آمریکایی آفریقایی تبار مطرح نکرده است  .  او در مقام باراک اوباما در این رقابت‌ها شرکت کرده است  . » مبارزات انتخاباتی اوباما ، همزمان با جلب حمایت آمریکایی آفریقایی تبار ، جمعیت سفیدپوست ، لاتین ، آمریکایی‌های آسیایی تبار را نیز به خود جذب کرده است  . اوباما نسل جوانی را که حتی از نظرواجد شرایط رای دادن نیستند به ذوق و شوق آورده است  .  از زمانی که سن رای به 18 سال کاهش یافت ، چنین حضور فعال و مشارکتی مشاهده‌نشده‌است  . تصور عمومی بر این است که این حمایت گسترده و همه جانبه از اوباما و ارقام نظر سنجی‌های روز انتخابات پیروزی را برای اوباما به ارمغان خواهد آورد  . ولشا ریورز ، پژوهشگر دانشگاه ویرجینیا می‌گوید : « به احتمال زیاد هشدارهایی در این زمینه وجود خواهد داشت  .  تجربه‌های مشابه در انتخابات گذشته نشان می‌دهند ، کاندیدهای سیاه پوست با رویدادهای غیرمنتظره و ناخوشایندی مواجه شده‌اند  .  به نظر من اصل مسئله این است که رای‌دهندگان پیش از ورود به حوزه‌های رای‌گیری ادعا می‌کنند به یک کاندیدا رای میدهند و پس از خروج از حوزه‌ها مشخص می‌شود که به کاندیدای دیگر رای داده‌اند  .  علت عمده و مهم آن به واکنش و تعصب‌های نژادی آن‌ها بستگی دارد  .  » در سال 1982 ، نظرسنجی‌های پیش از انتخابات مبارزات انتخاباتی فرماندار کالیفرنیا حاکی از این‌بود که تام برادلی ، شهردار لوس آنجلس به دلیل نژادش پیشگام رقابت هاست ، اما وی پس از شمارش آرا از رقیب خود شکست خورد  . در سال 1989 و در انتخابات ویرجینیا ، داگلاس والدر ، نامزد سیاه پوست در ارقام نظرسنجی‌های پیش از انتخابات ، تا 10 درصد پیشرو تر از رقیب خود‌بود اما در نهایت اختلاف پیروزی او کمتر از یک درصد‌بود  . کارشناسان علوم سیاسی چنین پدیده‌ای را « تاثیر برادلی » ( اختلاف بین ارقام نظرسنجی‌ها در آرای مردم و نتایح نهایی انتخابات ) می‌خوانند و این عامل تععین کننده‌ای در نتایج انتخابات است  . برخی از اقشار مردم آمریکا در مناطق مختلف و با سطح درآمد متفاوت نسبت به انتخاب یک رییس جمهوری سیاه پوست ابراز آمادگی می‌کنند و برخی هنوز در این مورد تردید دارند  .