دیدگاه: راه‌حل‌های اپوزیسیون ونزوئلا می‌تواند برای ایران آموزنده باشد 
اوپوزیسیون ونزوئلا به شیوه های مبارزاتی جالبی دست زده است. آن ها خود انتخابات موازی را به صورت همه پرسی در سراسر کشور ترتیب دادند و می گویند که ۷.۵ میلیون نفر در آن علیه دولت رای داده اند. اگر این رقم درست باشد، نشان قدرت اپوزیسیون و مخالفت گسترده مردم با دولت کنونی است. اپوزیسیون هنوز به مردم دستور نداده که دوباره به خیابان ها بیایند و به راه پیمایی بپردازند و رفت و آمد را فلج کنند.
احمدی نژاد در سفر رسمی به ونزوئلا به رهبر ضد آمریکایی آن وعده داده‌بود که ایران یک میلیارد دلار در آن کشور سرمایه‌گذاری و کمک مالی خواهد کرد تا ونزوئلا را از بحران اقتصادی نجات دهد  .  این هدف تامین نشد و جانشینان « هوگو چاوز » پوپولیست نیز نه تنها اوضاع کشور را بهبود نبخشیدند ، بلکه بر وخامت آن افزودند و امروز دولت سوسیالیستی نیکولاس مادورو در آستانه فروپاشی قرار گرفته و خشم مردم بالا می‌گیرد  . « مادورو » همانندایران در صدد همیشگی ساختن دولت خویش از طریق بازنویسی قانون اساسی آن کشور است  .  کسی که مانند فرمانروایان پیشین ناتوانی خود را در حل مشکلات اساسی کشورش کاملا نشان داده ، اکنون در تلاش برقراری یک حکومت « مطلقه » است تا بدون آن که به مردم حساب پس بدهد ، بتواند مدتی بسیار طولانی در قدرت باقی بماند  . پرزیدنت ترامپ با فرستادن هشداری برای مادورو به او اخطار کرد که اگر به تلاش برای تغییر قانون اساسی ادامه دهد ، مورد تحریم‌های گسترده ایالات متحده قرار خواهد گرفت  . مادورو ظاهرا در واکنش گفت که آمریکا حق ندارد در امورد داخلی ونزوئلا دخالت کرده و برای دولت آن کشور تعیین تکلیف کند  .  وزیر خارجه ونزوئلا نیز گفت که آن کشور اقدامات متقابلی را مورد بررسی قرار داده است  . ولی سران کاراکاس خود به خوبی می‌دانند که تا چه حد اقتصاد کشورشان ، همانند اقتصاد ایران به صادرات نفت وابسته است و نیمی از 1.4 میلیون بشکه نفت صادراتی روزانه ونزوئلا به آمریکا فروخته می‌شود  .  تحریم‌های آمریکایی ممکن است برای دولت کنونی کاراکاس فلج‌کننده باشد  . اپوزیسیون ونزوئلا به شیوه‌های مبارزاتی جالبی دست زد که می‌تواند آموزنده باشد : کمتر از دو هفته دیگر قرار است مجلس موسسان برگزیده از جانب حکومت ، به بازنویسی قانون اساسی رای موافق بدهد هدف از این کار ، انتقال اکثر اختیارات مهم و سرنوشت ساز به دست دولت است ، بی‌آن که ناچار باشد به مردم حساب پس بدهد  . در علوم سیاسی آمده است که گاهی دولت‌ها هر اندازه بی‌لیاقت تر هستند ، به منظور ادامه ماندن در قدرت به تلاش بیشتری دست می‌زنند و برای مردم یک دشمن خارجی می‌تراشند تا سرکوب همگان را توجیه نمایند  . اوپوزیسیون ونزوئلا به شیوه‌های مبارزاتی جالبی دست زده است  .  آن‌ها خود انتخابات موازی را به صورت همه پرسی در سراسر کشور ترتیب دادند و می‌گویند که 7.5 میلیون نفر در آن علیه دولت رای داده‌اند  .  اگر این رقم درست باشد ، نشان قدرت اپوزیسیون و مخالفت گسترده مردم با دولت کنونی است  . اپوزیسیون هنوز به مردم دستور نداده که دوباره به خیابان‌ها بیایند و به راه پیمایی بپردازند و رفت و آمد را فلج کنند  . در سه ماهی که تظاهرات خیابانی ادامه داشت ، 93 نفر کشته و بیش از 1500 نفر زخمی شدند و حدود پانصد نفر از فعالان سیاسی نیز به زندان افتادند  . این اعتراض‌های مردمی ، دوران تظاهرات خیابانی ایران در تابستان 88 و پیامدهای آن را به یاد می‌آورد  . اکنون ، اپوزیسیون به جای از سرگیری راه پیمایی‌های خونین دستور داده که روز پنجشنبه یک اعتصاب سراسری برقرار شود  .  هدف آن است که کارهای دولتی کاملا فلج شود  . اپوزیسیون همچنین از چهارشنبه به تعیین یک دولت جایگزین پرداخته و قصد دارد روز جمعه اسامی سیزده حقوقدان را به عنوان قضات دیوان عالی کشور به صورت نمادین اعلام کند  .  این اقدام در واکنش به دولت سرکوب‌گر کنونی ونزوئلاست که دو سال پیش عوامل خود را به دیوان عالی منصوب کرد تا قوه قضائیه کشور را به‌طور کامل در تسلط داشته باشد  . در ونزوئلا همانند ایران از درآمد نفت منبع اصلی ارتزاق دولت است و همانند ایران با سوئمدیریت و مردم فریبی رهبران و سوئ استفاده‌های کلان مالی همراه می‌باشد  . از هنگامی که هوگو چاوز « دوست نزدیک » احمدی نژاد قدرت را به دست داشت ، تا به امروز که مادورو به حکومت خودکامه ادامه می‌دهد ، نه تنها وضع اقتصادی ونزوئلا بهبود نیافته ، بلکه بدتر از بد‌شده‌است  .  گرانی مایحتاج عمومی ، کمبود کالای مورد نیاز مردم ، بیکاری و فقر همچنان دامنگیر آن کشور آمریکای جنوبی می‌باشدو ولی در یک چیز ونزوئلا با جمهوری اسلامی ایران متفاوت است و آن این که « سپاه پاسداران » و « نیروهای بسیج مردمی » ندارد گرچه نیروهای انتظامی ونزوئلا سرکوبگرانه عمل می‌کنند  . اما در حالی که مردم ایران در تابستان سال 1388 در اقدامات اعتراضی خود تنها ماندند ، در مورد ونزوئلا ، نه فقط پرزیدنت ترامپ هشدار تحریم داده ، بلکه اتحادیه اروپا و کشورهای کانادا ، آرژانتین ، مکزیک ، برزیل ، کلمبیا ، و چند کشور دیگر با ملت مبارز ونزوئلا در برابر سرکوبگری‌های رژیم اعلام همبستگی کرده‌اند  .