جنبش زنان در ۵۰ سالگی 
در پنج دهه اخیر کتاب «رمز و راز زنانه» نوشته بتی فریدان بیش از سه میلیون نسخه فروش رفته و الهام بخش میلیون ها زن بوده است.
50 سال پیش کتابی که بتی فریدمان نوشت جرقه گفت و گویی ملی در آمریکا درباره نقش جنسیت روشن کرد و جنبشی را برای توانمندسازی زنان در خانه و محیط کار به راه انداخت  . در پنج دهه اخیر کتاب « رمز و راز زنانه » بیشازسهمیلیوننسخه به فروش رفته و الهام‌بخش میلیون‌ها زن بوده تا برای احقاق حقوقشان مبارزه کنند  . فایز المصری ، 50 سال پس از انتشار ، این کتاب را بررسی کرده است که آیا مطالب آن هنوز در جامعه امروز آمریکا و دیگر نقاط جهان کارکرد دارد یانه  . در 1950 بسیاری از زنان تحصیل کرده از ایفای نقش مادری و خانه‌داری به ستوه آمده‌بودند  .  بتی فریدان روزنامه نگار دلیل این نارضایتی را جستجو کرد و پاسخ را در کتابی ارائه داد که در سال 1963 منتشر شد  . استفانی اورتولوا ، که وکیل و فعال حقوق‌بشر است ، می‌گوید : ‌ « کتاب را در دهه 1970 خواندم وقتی که وارد مدرسه حقوق شدم  . » این زن حقوقدان اجازه نداد که نابینایی او را از موفقیت حرفه‌ای بازدارد  .  او می‌گوید کتاب خانم فریدان فصل جدیدی را در جامعه آمریکا گشود : ‌ « این کتاب همچنین اهمیت « شئی پنداری » ( objectification = انسان را شئی دانستن ) زنان را مطرح کرد و تصاویری از زنان به عنوان افراد قدرتمند و توانا ارائه داد  .  » خانم اروتولوا می‌گوید فمینیست بودن او باعث شد که همسرش جذب او شود  .  فرانک دلاپنا ، همسر خانم اورتولوا می‌گوید : ‌ « همیشه تلاش کرده‌ام که از زنان و انگیزه‌هایشان حمایت کنم  .  آدم دلش نمی‌خواهد ببیند که دخترش اسیر نقش‌های جنسیتی شود  . » جنبش زنان در نیم قرن اخیر پیشرفت‌های چشمگیری کرده است  .  زنان امروز در حرفه‌هایی مشغول به کارند که قبلا در اختیار مردان‌بود  . استفانی اورتولوا می‌گوید : ‌ « داریم از نظر سیاسی و بهداشت و سلامتی نیز پیشرفت می‌کنیم  .  برابری اقتصادی نیز بهتر‌شده‌است  . » ‌ اما سوزان ماتی ، رئیس سازمان ملی زنان در واشنگتن دی سی ، که در سال 1966 با کمک بتی فریدمان تاسیس شد ، معتقد است که هنوز زنان و مردان برابر نیستند  .  او می‌گوید : ‌ « چیزهای زیادی کسب کرده ایم اما هنوز برابری کامل برقرار‌نشده‌است  .  مثلا در حال حاضر واشنگتن دی سی در تلاش است تا پلیس را متقاعد سازد که تمامی گزارش‌های مربوط به تجاوز را جدی بگیرد  . » جنبش زنان در میان زنان جوان مانند قبل پرطرفدار نیست  .  کتایون کیشی ، دانشجوی 23 ساله و دوستانش خود را فمینیست نمی‌دانند هرچند به خوبی از دینی که نسل گذشته به گردنشان دارد آگاهند  . او می‌گوید : ‌ « فکر می‌کنم ما به دستاوردهای فمینیست‌های نسل قبل تکیه کرده ایم و از سبکی از زندگی لذت می‌بریم که آنان برایمان فراهم کردند  . » استفانی اورتولوا می‌گوید رویکرد نسل جوان به معنای تمام شدن تاریخ مصرف جنبش زنان نیست  .  هنوز مشکلات زیادی در آمریکا و جهان وجود دارد : ‌ « چالش‌های زیادی هست مثل تجاوزهای بی‌شمار در هند ، و یا مقطوع النسل کردن زنان معلول یا کولی در اروپای شرقی  . » خانم اورتولوا می‌گوید نگرانی‌ها متفاوت است اما هدف یکی است : ‌ برابری و عدالت برای زنان و مردان  .