گاردین: ایران هراسی یا ترس آمریکا از قدرت سایبری ایران
ماه ها تحقیق درباره شبکه های ایرانی نشان داده که ایران دست کم ۱۶ هزار سیستم را در خارج از مرزهای خود کنترل می کند.
گاردین روز جمعه 29 اوت 2014 در گزارشی به وضعیت قدرت سایبری ایران پرداخته و نوشته است : وقتی اسرائیل در ماه ژوئیه عملیات « صخره سخت » را در غزه آغاز کرد ، گروهی از هکر‌ها تحت نام رزمندگان سایبری عزالدین قسام ، ابزارهای تهاجمی را در حمایت از برادران فلسطینی خود آماده کردند  . این گروه ، قلب زیربنای اینترنت اسرائیل یا سیستم نام دومین ( Domain Name System ) را هدف گرفت که به گونه دفتر تلفن وب این کشور کار می‌کند  .  گروه همچنین کوشید وب سایت‌های مربوط به بازار ارز و بورس اسرائیل و موساد را از کار بیندازد  . به نوشته گاردین البته سیستم دفاعی کارآمد سایبری اسرائیل نگذاشت که حمله‌ها کاری شوند  .  خسارت‌های اندکی به بار آمد و شرکت امنیت سایبری « آی سایت » نیز گفت که این دو وب سایت برای مدت کوتاهی از کار افتادند  . پیش تر نیز این هکر‌ها به وب سایت‌های بانک‌های عمده آمریکا تحت نام عملیات ابابیل حمله کرده‌بودند  .  اما در ماه‌های اخیر نگاه رزمندگان سایبری به رویدادهایی که به وطنشان نزدیک تر است ، دوخته است  . اما آنچه این مهاجمان را در چشم غرب جذاب می‌کند ، آن است که آنان ، به گفته منابع آگاه مختلف که به شرط فاش نشدن نامشان با گاردین سخن گفته‌اند ، به احتمال نزدیک به یقین از حمایت جمهوری اسلامی ایران برخوردارند  . گاردین از قول شرکت‌های آمریکایی می‌نویسد ، با این حال این گروه تنها یک از بسیار فعالان سایبری‌ست که بخشی از قدرت روز افزون سایبری ایران را تشکیل می‌دهد  . درواقع بنا به تحقیقی که در این زمینه صورت گرفته و گاردین پیش از انتشار آن در ماه سپتامبر از آن آگاه‌شده‌، سران بخش‌های دولتی و خصوصی امریکا در مورد قدرت دیجیتالی ایران روز به روز نگران تر می‌شوند  . به نوشته این گزارش که بزودی توسط شرکت امنیتی نورس ( Nors ) در سیلیکان ولی منتشر می‌شود ، جمهوری اسلامی به جای ایجاد گروه‌های مجزای جاسوسان دیجیتالی ، بی‌سر وصدا ارتشی از « مزدوران » مخفی به وجود آورده است که هیچ یک از دیگری خبر ندارد اما همگی یک هدف دارند  . به گفته تامی استیانسن ، سرپرست تکنولوژیکی نورس و از بنیان‌گذاران این شرکت ، پس از ماه‌ها تحقیق درباره شبکه‌های ایرانی از وجود 16 هزار سیستم که تحت نظر ایران در خارج از کشور قرار دارد ، پرده برداشته است  .  که 2 هزار فقره از آن‌ها ماشین‌های آلوده شرکت‌های بازرگانی در آمریکا ، اسرائیل ، و دیگر کشورهای مورد نظرند  . بسیاری از نشانی‌های آی پی‌های این ماشین‌ها وب سایت‌هایی هستند که میزبان دات آی آر ( ir  . ) هستند  .  یعنی دامین‌هایی که به عنوان سکوی حمله به کار می‌روند  .  در بسیاری از موارد ، بازدیدکنندگان این سایت‌ها درنهایت به ویروس اآوده می‌شوند  .  این ویروس ، بدافزاری‌ست که به ویژه برای نظارت و بیرون کشیدن اطلاعات ارزشمند از سازمان‌های مورد نظر ساخته‌شده‌است  . این مزدوران ایرانی هم برای سود شخصی و هم به سود کشورشان به شرکت‌های خارجی حمله می‌کنند  .  استیانسن می‌گوید « جرایم سایبری به دست همان کسانی صورت می‌گیرد که کارزار جنگ سایبری را در ایران به دست دارند  . » و می‌افزاید : « این گروه‌ها اجازه دارند که جرایم مالی و نیز جرایم دولتی مرتکب شوند  ...  و برای برنامه نبرد سایبری شان دستگاه نظامی ندارند  . » او می‌گوید با آن که حمله‌هایی به بریتانیا ، اسرائیل ، آلمان ، و کانادا صورت گرفته اما بیشتر حملات متوجه آمریکاست  .  به طوری که به ادعای آنان ، هرهفته چند حمله موفقیت‌آمیز انجام می‌گیرد  . به گفته او « در آمریکا فعالیت‌های ایرانیان به طرزی وسیع و گسترده زیر نظر قرار دارد » .  استیانسن می‌افزاید حمله‌ها « بر اساس ژئو پلیتیک تنظیم می‌شوند » .  تشکیلات اصلی زیربنایی مانند تهیه‌کنندگان ابزار‌ها و خدمات اینترنتی و واحدهای دولتی جزو لیست ضربت این سربازان یغماگر قرار دارد  .  در گزارش نورس آمده است که بسیار ی از شرکت‌های میزبان در آمریکا و اروپا نیز برای این حملات مورد سوئاستفاده قرار می‌گیرند  .  کلاد ( Cloud ) و شرکت‌های غول آسایی چون آمازون و گو ددی GoDaddy برای این حمله‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند  . کورت استامبرگر ، معاون ارشد این شرکت می‌گوید مزدوران دیجیتالی ایران از شرکت‌های میزبان خارج از کشور استفاده می‌کنند چون « در کشورشان لزوما به فن‌آوری لازم برای این حمله‌ها دسترسی ندارند » .  « بنابراین از زیرساخت‌های غرب برای حمله به زیرساخت‌های غربی استفاده می‌کنند » . نورس می‌گوید تحقیقاتی که پیشتر درباره عملیات ایران انجام گرفته ، سرشار از فرضیات نادرست است  .  زیرا ایران در بافتن ضداطلاعات دستی تمام دارد و بیش از 5 هزار پروفایل جعلی در شبکه‌های اجتماعی برای کشاندن بازدیدکنندگان به راه‌هایی که به هیچ کس و هیچ جا نمی‌رسد ایجاد کرده است  . آی سایت ( iSight ) در ماه مه گزارشی منتشر کرده و مدعی‌شده‌که این پروفایل‌ها برای جاسوسی از رهبران نظامی و مسئولان سیاسی جهان به کار می‌روند  .  این شرکت به گاردین می‌گوید دیده است که تیم به اصطلاح نیوزکستر ( NewsCaster ) در ماه‌های اخیر سفیران عراقی را هدف قرار می‌دهد  . نورس در تحقیق خود به نصب سیستم‌های جعلی پرداخت که ظاهرا به شرکت‌های بازرگانی و زیرساختار‌های حیاتی سایبری تعلق داشتند و می‌توانستند برای حمله‌کنندگان جذاب باشند  .  پس از گردآوری اطلاعات مربوط به حمله‌کنندگان و ردیابی آن‌ها بخش عمده‌ای از آن‌ها سر از ایران درآوردند  .  نورس همچنین در این تحقیق بر « میلیون‌ها حسگر که در سراسر جهان منتشر کرده‌بود » و بر ابزارهای تحلیل‌گر برای مرتبط کردن دات‌ها متکی‌بود  . در عین حال ، نورس شبکه‌هایی را در سراسر خاورمیانه ردگیری کرد تا درک درستی از قدرت سایبری این کشور به دست آورد  .  نورس دریافته است که بسیاری از هکرهای تبهکار در داخل ایران عمل می‌کنند  .  استامبرگر می‌گوید : « ما در جاهایی که دست کسی نرسیده تلسکوپ کارگذاشته ایم  . » استیانسن می‌گوید شواهدی در دست دارد که از همکاری سایبری ترکیه و ایران حکایت می‌کند  .  او می‌گوید ترکیه در ازای دریافت نفت و کالاهای دیگر به ایران کمک کرده است تا تحریم‌های اروپا و آمریکا را دور بزند  .  به گمان او احتمال انجام معاملات دیجیتالی میان دو کشور نیز می‌تواند مطرح باشد  . « وقتی که آن‌ها همکاری شان را آغاز کردند ، حجم عظیمی از حملات از ترکیه صادر شد  .  به گمان من رابطه‌ای میان برنامه نبرد سایبری ایران با این امر وجود دارد  .  خواهیم دید که برنامه سایبری ترکیه چگونه ، احتمالا در برابر نقض تحریم‌های ایران ، از دانش سایبری ایران مایه می‌گیرد  . » به نوشته گاردین سفارت خانه‌های ترکیه و ایران در لندن به درخواست‌های گاردین برای واکنش به این ادعا‌ها پاسخی ندادند  . مشاوران امنیتی در باره ادعاهای شرکت نورس به گاردین گفته‌اند فکر نمی‌کنند که این شرکت دلایل کافی برای اثبات دخالت ایران داشته باشد  .  به نظر پژوهشگران در شرکت‌های امنیتی مانند « راپید » 7 و « الن والت لب »، اگرچه نورس برخی از سیستم‌ها را که میزبان انواع فعالیت‌های مجرمانه است تعیین کرده اما استفاده از دومن دات آی آر به تنهایی برای تایید حمایت حکومت ایران از هکرها کافی نیست  .  با این حال استامبرگر می‌گوید : « وقتی این الگو را در هزاران ، در ده‌ها هزار و ب سایت ببینید که همه در کنترل اتباع ایرانی‌اند و همه در غرب قرار دارند ، با خودتان فکر خواهید کرد که این بیشتر به برنامه‌ای فکر‌شده‌، مجرب و در سطحی بالا شباهت دارد  . » با آن که نورس تحقیق‌های پیشین در مورد ایران را موردتردید قرار می‌دهد ، اما نمی‌تواند ادعاهای شرکت رقیب خود را که کراود استرایک نام دارد نادیده بگیرد  . کراود استرایک می‌گوید چهار گروه مجزای ایرانی را تشخیص داده که به انها کیتن نام نهاده  .  هر یک از کیتن‌ها از دیگری مجزاست و و روش عمل و فهرست هدف‌های خود را دارد  . کیتن پرنده ، یا تیم هک‌کننده آژاکس ، بر گردآوری اطلاعات از شرکت‌ها و دولت‌های خارجی مورد نظر متمرکز است  .  کیتن جادویی ناراضیان درون ایران را مورد نظر قرار می‌دهد  .  کیتن جذاب از سکوهای رسانه‌های اجتماعی برای حمله به هدف‌های مختلف استفاده می‌کند و سرانجام کیتن درنده است که « ابزارهای زیادی برای نفوذ به درون وب سایت‌ها تولید کرده که می‌بینیم توسط تیم‌های ایرانی به کار می‌روند  . » کراود استرایک در عین حال عده‌ای از افراد را نیز رد‌گیری کرده است : « جوانانی که تازه از دانشگاه‌ها فارغ التحصیل می‌شوند و در فن‌آوری بسیار قوی‌اند  . » به نظر الپروویچ ، رئیس این شرکت ، همین هکر‌ها هستند که در صورت به نتیجه نرسیدن مذاکرات اتمی ایران و آمریکا دست به حمله خواهند زد تا به گفته او « این پیام را به غرب برسانند که برای خود قدرتی هستند که نمی‌توان از آن غافل شد  . » به نوشته گاردین ، ایران خود قربانی یکی از رسواترین حملات دولتی سایبری یعنی استاکس نت بوده است  .  در سال 2012 این بدافزار برای آلوده کردن نیروگاه اتمی ایران و اخلال در کار توسعه اورانیوم این کشور به کار رفت  .  بعدها گزارش‌هایی از همکاری مشترک آمریکا و اسرائیل در این اقدام منتشر شد  .  هیچ یک از دوکشور این گزارش‌ها را نه تایید و نه تکذیب نکردند  . گاردین می‌نویسد از آن پس ایران مظنون به ارتکاب چند حمله بوده است که ماجرای شمعون در سال 2012 یکی از آن هاست که 30 هزار کامپیوتر پی سی در شرکت عظیم نفتی آرامکوی عربستان را آلوده و پاک کرد  . عملیات ابابیل وب سایت‌های برخی از بانک‌های عمده آمریکا را ، از بانک آمریکا تا ولس فارگو ، در هم شکست  .  به گزارش سازمان دفاع فن‌آوری امریکا ، سپاه پاسداران جمهوری اسلامی بودجه‌ای 76 میلیون دلاری برای اقدام‌های سایبری اش در اختیار دارد  . همه اینها به نگرانی‌های آمریکا در مورد قدرت ایران برای خدشه‌دار کردن زیر ساختارهای آمریکا در بزنگاه تیرگی روابط دو کشور دامن زده است  .  الپروویچ می‌گوید « ایران بی‌تردید در این عرصه یک قدرت سایبری‌ست  . » او می‌افزاید : « ایرانیان در سال‌های اخیر بسیار کارآمدتر شده‌اند  .  در ارزیابی‌های ما ایران در سکوی سوم قرار داشت اما اکنون به پله دوم ارتقا یافته  .  ایران منابع هنگفتی صرف تدبیرهای سایبری تهاجمی و دفاعی کرده است  . » پرفسور یان براون ، معاون مرکز امنیتی سایبری دانشگاه آکسفورد می‌گوید : « مسلما خیلی از کشورهای دیگر هم به توسعه ظرفیت‌های خود خواهند پرداخت  .  و با توجه به این که ایران هدف مجرب ترین و قوی ترین سلاح سایبری ( استاکس نت ) بوده که تاکنون شناخته ایم ، اگر برای بهبود ظرفیت خود سرمایه‌گذاری نکند تعجب آور خواهد‌بود  .  » به نوشته گاردین ، حقیقت درباره ماهیت حمله‌کنندگان هرچه باشد ، و سطح مهارت و قدرت آن‌ها هرچه باشد ، بی‌تردید ایران مورد توجه مدافعان دیجیتالی در جهان غرب خواهد‌بود  .