درسهای چرنوبيل
تجربه چرنوبیل در دو حوزه بسیار مهم، تازه هایی را به علم پزشکی افزود. نخست آنکه مواجهه با میزان زیاد تشعشع می تواند به سرعت موجب سوختگی ومرگ شود. ثانیأ اثر رادیواکتیو بر سرکوب مغز استخوان که زمینه ساز درمان برخی سرطان ها و پیوند مغز استخوان در سال های بعدی را فراهم آورد
بسیاری از مردم جهان ، خبر انفجار هسته‌ای چرنوبیل را پیش از مردمی که در فاصله نه چندان طولانی از این نیروگاه ، در اتحاد جماهیر شوروی سابق ، زندگی می‌کردند ، شنیدند  .  اما حتی در غرب ، که مردم به سرعت از سانحه با خبر شدند ، دسترسی به اطلاعات واقعی پیرامون شدت و گستردگی ابعاد فاجعه و عواقب وخیم مواجهه با رادیو اکتیو ، در زمان حادثه ، فراهم نشد  . اما دانشمندان می‌گویند فاجعه چرنوبیل ، برغم آسیب‌های غیر قابل جبرانی که بر جسم و جان مردم منطقه وارد آورد ، در حوزه علم فیزیک ، بر دانش بشری افزود  .  باز نگری تجربیات چرنوبیل نشان داد که ، بر خلاف اعتقاد رایج آن زمان ، در صورت انفجار راکتور ، محتویات داغ و سوزاننده آن برای همیشه بر زمین جاری نمی‌مانند و خود بخود سرد می‌شوند  . اما در حوزه پزشکی ، داروسازی و ارائه طرح ایمنی برای مقابله با حوادث چرنوبیل هنوز ناشناخته‌های زیادی برای آموختن دارد  .  آلا شپیرو ، متخصص هماتولوژی ، در زمان سانحه در سازمان انتقال خون کی یف در صد کیلومتری چرنوبیل کار می‌کرد  .  وی که امروز در سازمان کنترل مواد غذایی و دارویی ( FDA ) مشغول به کار است ، می‌گوید ، « مردم قارچ وحشی جمع می‌کردند و برگ‌های خشک جنگلی را می‌سوزاندند و هیچ مقام مسئولی به آن‌ها نمی‌گفت که با این کارها ایزوتوپ رادیو اکتیو را تا عمق ریه شان فرو می‌برند  . » امروز پس از 25 سال ، مسئولین تدوین طرح جامع ایمنی برای مقابله با حوادث هسته‌ای نظیر انفجار سهوی یا راکتورها یا عملیات تروریستی ، درباره درسهایی که جهان از چرنوبیل آموخت ، می‌گویند ، « تجربه چرنوبیل در دو حوزه بسیار مهم ، تازه‌هایی را به علم پزشکی افزود  .  نخست آنکه مواجهه با میزان زیاد تشعشع می‌تواند به سرعت موجب سوختگی ومرگ شود  .  ثانیا اثر رادیواکتیو بر سرکوب مغز استخوان که زمینه ساز درمان برخی سرطان‌ها و پیوند مغز استخوان در سال‌های بعدی را فراهم آورد  . » پژوهشگران می‌گویند هر سانحه ی طبیعی یا دست ساخت بشری ، در صورتی که منجر به از دست رفتن جان انسان‌ها شود ، یک تراژدی غم انگیز محسوب می‌شود ، اما جمع‌‌آوری تجربیات و درس‌هایی که از عواقب آن می‌توان آموخت یک وظیفه علمی و انسانی است  .  و بدینگونه است که بازنگری حادثه نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل واثر سو مواجهه با تشعشعات رادیواکتیو آن در درازمدت ، یک منبع مورد اعتماد پزشکان و دانشمندان علوم زیستی برای قضاوت درباره آسیب زایی پرتوهای هسته‌ای در سلامت انسان ، فراهم کرده است  .