کوشش دیپلماتهای پیشین آمریکایی برای فشار بر ایران
محتوای این مقاله از نشریه ال ای تایمز آمریکا برگرفته و ترجمه شده است.
رایان کراکر یکی از 35 چهره متنفذ سیاسی و اطلاعاتی است که با تشکیل گروهی کاخ سفید و کنگره آمریکا را تحت فشار گذارده‌اند تا ایران را به صرفنظر کردن از جاه طلبی‌های هسته‌ای اش متقاعد کنند  . کراکر نفوذ بسیاری در عرصه سیاست خارجی آمریکا دارد  .  وی اوایل فعالیت دیپلماتیک خود را در تهران گذرانده و در مدت خدمتش سفیر آمریکا در عراق ، سوریه ، کویت ، لبنان و پاکستان بوده است  .  آقای کراکر که 63 ساله است ، سال گذشته بازنشسته شد  . کراکر و گروه وی ضمن اذعان به اثرگذاری تحریم‌ها ، اثر آن‌ها را اندک می‌بینند و معتقدند که این تحریم‌ها بیش از هر چیز بر فن آوری‌های کلیدی تاثیر داشته و برنامه هسته‌ای ایران و مدرنیزه شدن ابعاد نظامی آن را کند کرده ، اما آن را متوقف نساخته است  . از سوی دیگر ، بسیاری از مسئولان دولت اوباما در تلاشند به نحوی انگیزه‌ای برای انجام یا ادامه مذاکرات هسته‌ای با غرب برای ایران ایجاد کنند  .  مایکل سینگ ، از مشاوران ارشد جورج دبلیو بوش در دوران ریاست جمهوری اش ، می‌گوید به امکان توفیق چنین راهبردی اعتقادی ندارد  . سینگ براین عقیده است که عقب‌نشینی احتمالی دولت اوباما خطر تعارض دولت را با اسرائیل و با کنگره آمریکا افزایش می‌دهد  . لایحه‌ای که اوایل ماه جاری میلادی مطرح شد و به تدوین لایحه تازه‌ای برای اعمال تحریم بیشتر علیه ایران منتج شد ، 340 حامی و امضاکننده داشت و با اکثریت آرا در کمیته روابط خارجی سنای آمریکا به تصویب رسید  . هدف از طرح و تصویب این لایحه تحت فشار قرار دادن اقتصاد ایران ، محدود کردن صادرات و فروش نفت آن کشور و آسیب زدن به رهبران بی‌رحم آن بوده است  .  اما رایان کراکر با تجربه شخصی که در عرصه دیپلماتیک دارد ، می‌گوید به نظر وی فشار آوردن به این شدت ، گرایشی بیش از اندازه سختگیرانه است و راه به جایی نخواهد برد  . رایان کراکر برداشت خود را از گرایش سیاسی و تغییر خط فکری حاکمان ایران این‌گونه تعبیر می‌کند که بر مبنای آنچه تجربه این سالها نشان داده ، ایران به فشاری نظیر فشار جنگ 8 ساله با عراق نیاز دارد تا از مواضع خود عدول کند  . کراکر اما می‌افزاید با این وصف ، حاکمان ایران و آن‌ها که مهره‌های اصلی قدرتند ، ممکن است اگر به نفعشان باشد ، از مواضع خود تا اندازه‌ای عدول کنند  . نتیجه اجماع این گروه دیپلمات 35 نفری ، این بوده که برداشتن هر گام بسوی ایجاد خصومت فراتر ، معادل با برداشتن گامی خصمانه از سوی رژیم تهران است که به افزایش تنش در منطقه و حتی جهان منجر خواهد شد ، و خطر تبدیل این گام‌های منفرد به گام‌های قاطع تر و بلند تر ، خطری جدی است  .