پژوهش: انسان مدرن از اجدادش ضعیف تر است
تحرک کشاورزان اولیه (در ۷۳۰۰ سال پيش) در سطح دونده های مبتدی دو صحرا نوردی امروز بود
بر اساس یافته‌های یک پژوهش جدید ، تاثیر فناوری بر انسان ، احتمالا کندتر کردن حرکات و ضعیف تر کردن اوست  . پژوهشگران دانشگاه کمبریج می‌گویند پس از بررسی استخوان ساق پای انسان‌هایی از دوران آغازین کشاورزی در اروپای مرکزی به این نتیجه رسیده‌اند که استخوان‌های انسان امروز ، به خصوص مردان ، در « تحرک و در بارگزاری » کاهش نشان می‌دهد  . آلیسون مکینتاش ، از گروه باستان‌شناسی و انسان‌شناسی دانشگاه کمبریج ، که ریاست این تحقیق را به عهده داشت ، گفته است « به احتمال زیاد ، از زمانی که مردان و زنان در کارها و فعالیت‌های بخصوصی مانند فلزکاری ، سفالگری ، تولید محصول و پرورش دام تبحر پیدا کردند ، تغییراتی در نحوه تقسیم کار بر اساس جنسیت و سازماندهی اجتماعی اقتصادی بوجود آمد  . » مکینتاش نتیجه گرفت که تحرک کشاورزان اولیه ( در 7300 سال پیش ) در سطح دونده‌های مبتدی دو صحرا نوردی امروز‌بود  .  در مدت کمی بیش از 3000 سال ، تحرک به « سطحی که برای آن دونده‌های مبتدی کم تحرک‌بود » رسید  . با گذشت زمان ، به دلیل فعالیت خیلی کمتر ، استخوان پای ما تغییر پیدا کرد  . وی در ادامه گفت « هر دو جنس نر و ماده کاهش قدامی خلفی ، یا جلو به عقب ، داشته‌اند ، به این معنی که استخوان ران و درشت نی در طول زمان تقویت یافته ، در حالی که توانایی استخوان تیبیای مرد برای مقاومت در برابر خمش ، پیچش ، و فشرده‌سازی کاهش یافته است  . » مکینتاش اضافه کرد در زمانی که انسان اروپای مرکزی به دوران کشاورزی گام نهاد ، نیاز به سفرهای دراز و کار بدنی سنگین کاهش یافته‌بود  . او گفت ، « همزمان با تخصص پیدا کردن مردم در کارهایی بجز کشاورزی و تولید مواد غذایی ، مانند فلزکاری ، تعداد کمتری از مردم بطور منظم وظایفی را انجام می‌دادند که فشار شدیدی بر روی پا وارد می‌کرد  . » مکینتاش گفت ، برخی شواهد از استخوان ساق پای زنان حاکی از کاهش تحرک است ، اما « روند متناقض و ناجور‌بود  . » او فکر می‌کند تفاوت ممکن است به این دلیل بوده باشد که زنان غالبا چند وظیفه را با هم انجام می‌دادند  .  شواهدی در دو تا از قدیمی ترین اسکلت‌های زنانه هست که نشان می‌دهد آن‌ها از دندان‌های خود برای انجام پاره‌ای از کارها استفاده می‌کردند  . معنی این کشف آن است که وظیفه‌ای بر دوش آن‌ها نبوده که مجبور باشند برای انجام آن استخوان پای قوی تری داشته باشند  . مکینتاش گفت ، « این تنوع در تقسیم کار بر اساس جنسیت در زندگی گروه‌های کشاورز و گله‌دار ، اهمیت بافت ، بوم‌شناسی ، و عوامل فرهنگی مختلف را در تفاوت‌های جنسی فعالیت‌های بدنی نشان می‌دهد  .  بنابر این ، هنگام مطالعه روند طولانی مدت در تغییر رفتار بین دو جنس ، مهم است که برای کمک به کنترل برخی از این تنوعات ، منطقه جغرافیایی کوچک نگه داشته شود  . » به قول مکینتاش ، استخوان‌ها « مانند پلاستیک به طرز قابل ملاحظه‌ای نرمش پذیرند ، و نسبت به تغییر ، به‌طور شگفت انگیزی به سرعت واکنش نشان می‌دهند  . » بنابر گزارش این تحقیق ، وقتی که استخوان‌ها تحت فشار هستند قوی تر می‌شوند ، نظیر هنگامی که شخص می‌دود یا به راه پیمایی طولانی می‌پردازد ، « زیرا الیاف بر حسب این که فشار کجا بیشتر است باز توزیع یا اضافه می‌شوند  . » این امر با مطالعه بر روی استخوان‌های ورزشکاران دوران مدرن مورد تائید قرار گرفته است  . مکینتاش در بیانیه‌ای گفت ، « تجزیه و تحلیل بیومکانیکی دراز مدت بر روی استخوان انسان‌های دوران انتقالی به کشاورزی در اروپای مرکزی انجام نگرفته است ، اما نتیجه این تجزیه و تحلیل‌ها در نقاط دیگر جهان نشان‌دهنده تنوع منطقه‌ای در روندها است  .  بسته به فرهنگ و بافت محیطی ، پاره‌ای اوقات تحرک افزایش داشته و گاهی اوقات کاهش  . » وی در ادامه می‌گوید « پس از انتقال به کشاورزی ، تغییر فرهنگی طولانی مدت شد و سرعت آن سریع‌بود  .  تحقیقات من در اروپای مرکزی به بررسی این می‌پردازد که آیا - و چگونه - این فشار طولانی مدت به سازگاری در استخوان‌ها ادامه داد  . » مکینتاش ، با استفاده از اسکن لیزری ، تغییرات ساختاری استخوان‌های یافت‌شده‌در گورستان‌های اروپای مرکزی را دنبال کرد و به ثبت رسانید  .  قدیمی ترین این تغییرات مربوط به 5300 سال پیش از میلاد مسیح و جدیدترین آن‌ها به 850 سال پس از میلاد مسیح بر می‌گردد  . او گفت ، « من علاقه مندم بدانم که اسکلت چگونه در طول زندگی با رفتارهای خاص مردم سازگاری پیدا کرد ، و چگونه این سازگاری می‌تواند برای بازسازی تغییرات طولانی مدت ، از دوران ظهور کشاورزی تا امروز ، در الگوهای رفتاری و تحرکی با تنوع فرهنگی ، نوآوری‌های تکنولوژیک ، و جوامع به‌طور فزاینده پیچیده تر و طبقه بندی‌شده‌تر استفاده شود  . » در اروپای مرکزی ، تکنولوژی و افزایش تخصص تاثیر عمده‌ای بر قدرت پای انسان داشت  . مکینتاش گفت ، « هرچه مردم بیشتر و بیشتر شروع به انجام کارهای متنوع تر و هنرمندانه تری کردند ، تعداد کمتری از آن‌ها نیاز به تحرک زیادی داشتند ، و کارهایی که به قدرت بدنی زیادی نیازمند‌بودند ، با کمک نوآوری در فن‌آوری ، آسان تر شدند  . نتیجه این امر کاهش تحرک در جمعیت به‌طور کلی ، به همراه کاهش در استحکام استخوان‌های تحتانی ،‌بود  . » یافته‌های مکینتاش ، در اوایل ماه جاری مسیحی ، در نشست سالانه انجمن آمریکایی انسان‌شناسان فیزیکی در کلگری ( کانادا ) ارائه شد  .