بررسی ابعاد توافق احتمالی اتمی ایران و غرب در واشنگتن
کارشناس شرکت کننده در جلسه مرکز «وودرو ویلسون» معتقدند توافق نهایی ایران و ۱+۵ باید بلندمدت باشد تا جلب اعتماد کامل کند.
در حالی که دیپلمات‌های ارشد ایران و شش قدرت جهانی ، از جمله ایالات متحده آمریکا ، درگیر مذاکراتی حساس برای رسیدن به یک توافق نهایی و جامع بر سر فعالیت‌های هسته‌ای ایران هستند ، گروهی از کارشناسان و صاحب نظران در واشنگتن گردهم آمدند تا ابعاد مختلف چنین توافقی را بررسی کنند  . ابعاد مختلف این توافق احتمالی ، مدت اعتبار و تضمین‌های اجرایی آن ، پرسش‌هایی است که گروهی متشکل از کارشناسان هشت اندیشکده و نهاد مستقر در واشنگتن ، در نشستی در روز سه شنبه به آن پرداختند  . مرکز « وودرو ویلسون » () جان ولفستال () معاون مدیر مرکز مطالعات عدم گسترش و تولید سلاح‌های هسته‌ای ، معتقد است توافق نهایی باید به گونه‌ای باشد که مورد قبول دولت‌های آینده در ایالات متحده آمریکا و ایران هم باشد  . وی می‌گوید « اما برنامه اتمی ایران چه نیازهایی خواهد داشت  ؟  در حال حاضر نیازهایشان برای حفظ همین درجه فعالیت خیلی کم است و اگر زمانی بیشتر شد ، مانند الان در مورد تنها نیروگاه اتمی آن‌ها ، روسیه می‌تواند بازهم نیازشان را برآورده کند  .  اگر بخواهند نیروگاه بیشتری بسازند ، می‌توانند باز هم از منابع خارجی چون سازمان بین‌المللی تامین سوخت استفاده کنند  .  درهر صورت راه‌های مختلفی وجود دارد که بتواند شامل حال این توافق نهایی شود  . » داریل کیمبال ، () مدیر اجرایی انجمن کنترل تسلیحات ، کلید مذاکرات را « تعداد سانترفیوژها و میزان غنی‌سازی ایران » دانست  .  به نظر او نباید توافق امروز قربانی نیاز آینده ایران شود و این توافق می‌تواند جا برای تامین نیاز بیشتر ایران نیز بگذارد  .  چرا که اگر توافقی بدست نیاید ، شرایط بدتر از امروز خواهد‌بود  . وی در ادامه گفت « ما هیچ راهی نخواهیم داشت که بفهمیم ظرفیت غنی‌سازی ایران چیست  .  در چند سال آینده می‌تواند از سانترفیوژهای قوی تری بهره بگیرد که آنگاه میزان غنی‌سازی افرایش خواهد یافت ؛ احتمال ذخیره اورانیوم غنی‌شده‌بیشتر خواهد شد و در نتیجه زمان لازم برای رسیدن به مرحله آمادگی برای ساخت بمب کمتر خواهد شد و بازرسی‌های آژانس در همین سطح باقی خواهند ماند و اگر فعالیت پنهانی را آغاز کنند ، ما نخواهیم فهمید  . » کیمبال و ولفستال هردو می‌گویند در مورد فعالیت‌های مشکوک گذشته ایران باید به دور از هیاهو عمل کرد و معتقدند کشوری که سال‌ها این مسئله را انکار کرده است ، حاضر نخواهد شد بطور علنی آن را بپذیرد  .  به نظر آن‌ها آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می‌تواند از این پس با دیدی تیزبینانه تر ، مراقب باشد که فعالیت‌های حساسی در آینده صورت نگیرد  . رابرت لیتواک () مدیر مطالعات امنیت بین‌المللی در مرکز ووردو ویلسون نیز چند چالش را پیش روی این مذاکرات می‌بیند : یک این که تحریم‌ها چطور باید لغو شوند و دو این که آیا رئیس جمهوری ایران می‌تواند توافقی که به آن می‌رسد را به رهبر ، و بعد رهبر هم به نوبه خود به سپاه ، سازمان اطلاعات و بسیج بقبولاند  .  اما به نظر او ، اسرائیل بخشی از این قبیل چالش‌ها نخواهد‌بود  . وی در همچنین گفت « اگر توافقی انجام شود که از حمایت گسترده بین‌المللی برخوردار باشد ، اسرائیل چاره‌ای جز پذیرش آن نخواهد داشت ؛ حتی اگر در داخل ابراز نارضایتی کنند  .  علاوه بر این ، دیگر دریچه حمله نظامی نیز برای اسرائیل بسته خواهد شد  .  اما مسلما آمریکا را تحت فشار خواهد گذاشت که اگر ایران به توافق عمل نکرد ، حتما باید اقدامات تنبیهی در نظر گرفته شود  . » در مورد موشک‌های قاره پیما ، آقای کیمبال گفت باید در مورد کلیه مسائلی که در قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل درج‌شده‌گفتگو شود ، اما شاید نه در مورد همه در این مذاکرات  . وی همچنین افزود بهتر است فعلا بر کاهش احتمال تولید سلاح اتمی تمرکز کنند ، چرا که موشک قاره پیما بدون کلاهک هسته‌ای ، مصرفی ندارد و گفتگوهای هسته‌ای نباید به خاطر این مسئله از هم بپاشد  . خبرنگار ارشد بخش فارسی صدای آمریکا ، عمدتا متمرکز بر خبرهای مربوط به حوزه سیاست خارجی او حرفه خبرنگاری را از سال 1366 با کار در رادیو شروع کرد و در سال 1383 به صدای آمریکا پیوست