سفر سفينه جونو نشاندهنده بهره برداری مؤثر از انرژی خورشيدی است
جيمز گرين می گويد تا وقتی جونو به مدار خود به دور ژوپيتر برسد تنها چهارصد وات نيرو -- به اندازه يک لامپ -- از منابع خورشيدی برای کار کردن لازم دارد
فضاپیمای جونو روز جمعه از مرکز فضایی کیپ کاناورال در ایالت فلوریدا به فضا پرتاب شد ، و سفر 5 ساله خود را به کره مشتری ( ژوپیتر ) که بزرگترین سیاره منظومه شمسی است ، آغاز کرد  . ناسا می‌گوید ، هدف از این ماموریت فضایی ، شناخت عمیق تر از منشا و تحول سیاره مشتری است  . سوخت جونو از انرژی خورشیدی تامین می‌شود ؛ در حالی که سوخت فضاپیمای‌های قبلی ناسا از انرژی هسته‌ای تامین می‌شد  . فضاپیمای جونو 5 سال دیگر به سیاره مشتری خواهد رسید و حداقل یک بار مدار مشتری را دور خواهد زد  .  هنگامی که جونو در ماه ژوئیه سال 2016 به مشتری برسد دو میلیارد و هشتصد میلیون کیلومتر پرواز کرده است  . این نخستین بار نیست که ناسا از انرژی خورشیدی استفاده می‌کند اما اولین بار است که سفینه‌ای تا این اندازه از خورشید دور می‌شود  . جیمز گرین ، مدیر بخش دانش سیاره‌شناسی ناسا ، می‌گوید تا وقتی جونو به مدار خود در اطراف ژوپیتر برسد تنها چهارصد وات نیرو از منابع خورشیدی برای کار کردن لازم دارد  .  او می‌گوید : « وقتی به آن فکر می‌کنید مساله تنها چند صد وات انرژی لازم برای روشن نگاه داشتن یک لامپ است  .  بنابراین تمام آزمایشها طوری طراحی شده‌اند که بتوانند این اندازه انرژی را به شکلی موثر مورد استفاده قرار دهند  . » به رغم میزان کم انرژی که تولید می‌شود آقای گرین می‌گوید جونو قابلیت اندازه‌گیری و تصویر برداری‌های بسیار دقیق و پیشرفته را دارد  . مدیر بخش دانش سیاره‌شناسی ناسا می‌افزاید : « دوربینهای فوق العاده‌ای روی جونو سوار‌شده‌که می‌تواند اشعه مادون قرمز و ماورای بنفش را ببیند بنابراین می‌تواند به درون بافت ابر دید داشته باشد و دریابد که چه اندازه حرارت از مرکز سیاره خارج می‌شود  .  در عین حال می‌تواند منطقه هاله اطراف سیاره را نیز شناسایی کند  .  جونو می‌تواند نقشه شفق قطبی را نیز ترسیم کند  .  شفق قطبی ژوپیتر حقیقتا فوق العاده است و پرنورترین شفق در تمامی منظومه شمسی است  . » جیمز گرین می‌گوید جونو می‌تواند امواج پلاسما و همچنین الکترونها و پروتونهای پرانرژی را که نوعی اطلاعات است که ستاره‌شناسان مایلند داشته باشند ، اندازه‌گیری کند  .  اما کسب اطلاعات بیشتر در مورد سیاره مشتری ممکن است کلید درک منظومه شمسی ما باشد  . اسکات بولتون ، محقق موسسه تحقیق ساوث وست در سن آنتونیو ، می‌گوید : « ما به نوعی در پی درک نحوه تشکیل سیارات و محتویات آن‌ها هستیم  .  ما خواهیم فهمید که ساختار آن‌ها چگونه است  .  ممکن است مدتی طول بکشد تا آن اطلاعات به دست آید -- پنج سال طول می‌کشد تا این فضاپیمای پژوهشی خورشیدی به ژوپیتر برسد  . » اما جونو تنها یک سال در فضا خواهد ماند  .  جیمز گرین می‌گوید پس از آن سقوطی تعمدی بر ژوپیتر خواهد کرد تا مانع از برخورد احتمالی آن با ماهواره‌های دیگر شود  .