جمهوری اسلامی دسترسی ایرانیان به جریان آزاد اطلاعات و عقاید را چالشی با مشروعیت خود تعبير می کند
کوشش برای تنظیم و محدود ساختن آزادی بیان، با مشارکت دمکراسی های دیگر و سازمان های غیر دولتی برای مقابله با آن، سرانجام بجائی نخواهد رسید و نخواهد توانست موج خیزان دگرگونی دمکراتیک را عقب بزند
اینترنتجریان آزاد اطلاعات و عقاید را ، با اشاره انگشتان یک فرد امکان‌پذیر ، ساخته است  .  جاذبه چنین امکانی در میان پارسی زبانان نمودار است  .  تحقیقات و مطالعاتی که در سال2004 میلادی انجام گرفت نشان داد زبان پارسی چهارمین زبان رایج و محبوب وب نگارهادر اینترنت است ، و استفاده از اینترنت در ایران بی‌وقفه رو به افزایش بوده است  . سازمانخبرنگاران بدون مرز ، که از آزادی رسانه‌ها حمایت می‌کند ، می‌گوید در سال 2004میلادی بیش از یک میلیون نفر در داخل ایران از اینترنت استفاده می‌کردند و امروزاین رقم به هشت میلیون رسیده است  . اما دولتایران دسترسی ایرانیان به جریان آزاد اطلاعات و عقاید را چالشی با مشروعیت و قدرتخود می‌بیند  .  در کارگاهی که به همت هیات عالی نظارت بر رسانه‌های دولتی آمریکابرای بررسی سانسور رسانه‌ها تشکیل شده‌بود ، بابک یکتافر روزنامه نویس ایرانی تبار ، زمینه فکری رژیم را تشریح کرد : *** آن‌ها اینپدیده را تهدیدی مستقیم برای موجودیت و ثبات خود می‌بینند  . در نتیجه ، دولت ایران برای کنترل استفاده ازاینترنت از هیچ اقدامی فروگذار نمی‌کند و بر کوشش‌های خود می‌افزاید  .  بر اساسسیاست رسمی جمهوری اسلامی تمام شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی باید به تاییدوزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برسند ، و اداره مخابرات بر اساس رهنمود دولت برای بستنهزاران وب سایت فیلتر‌گذاری می‌کند  . در سال 2006 ، مقامات ارتباط‌های با سرعت بالا را ممنوع ساختند ، و اخذ ( دانلود کردن ) آثار فرهنگیغرب ، از جمله آهنگ‌ها و فیلم‌ها ، را دشوار کردند  . در سال 2007 ، دولت ایران بیش از 10 وب نگار را دستگیر کرد  .  آن‌ها اکثرا زنانی هستند که می‌خواهندبه تبعیض بر اساس جنسیت در ایران پایان داده شود  .  در این ماه ، چهار زن که برای وبسایت‌های فمینیستی مطلب می‌نوشتند به اتهام تهدید امنیت ملی هر کدام به شش ماهزندان محکوم شدند  . پائولادوبریانسکی ، معاون وزارت خارجه آمریکا در امور دمکراسی و جهانی و رییس مشترککمیسیون مستقل آزادی جهانی اینترنت ، آنرا ابزاری نیرومند برای گسترش دمکراسی وآزادی فردی تلقی می‌کند  .  وی می‌گوید مردم کشورهای آزاد وظیفه دارند از هزارانروزنامه نگار و شهروندانی پشتیبانی کنند که با محدودیت‌های وضع‌شده‌توسط رژیم‌های سرکوبگری مانند ایران مبارزه می‌کنند  .  او نسبت به پیامد چنین کاری خوشبین است : *** کوششبرای تنظیم و محدود ساختن آزادی بیان ، با مشارکت دمکراسی‌های دیگر و سازمان هایغیر دولتی برای مقابله با آن ، سرانجام بجائی نخواهد رسید و نخواهد توانست موجخیزان دگرگونی دمکراتیک را عقب بزند  . پرزیدنت جرجبوش نیز امیدوار است و می‌گوید جوانانی که با آزادی برای مبادله کالا رشد کردهاند ، در نهایت خواهان آزادی تبادل عقاید و افکار ، بویژه از طریق اینترنت نا محدود ، خواهند شد  .