دیدگاه| یادداشت نماینده آمریکایی: از چه و برای چه شکرگزارم
روز شکرگزاری فرصت مناسبی برای قدردانی از تمام موهبت هایی است که قدرشان را نمی دانیم. زمان خوبی است برای این که در کنار خانواده دور میز بنشینیم و فهرستی از آن چه برایشان شکرگزار هستیم تهیه کنیم.
ما به عنوان آمریکایی اغلب تعریف متفاوتی از « عادی » نسبت به مابقی جهان داریم  . ما فکر می‌کنیم عادی است که به تختخواب برویم و در شب احساس امنیت کنیم  .  ما در بیان بدون ترس آن چه می‌خواهیم درباره دولت ، رهبران سیاسی و باورهای مان بگوییم ، تردیدی به خود را نمی‌دهیم  .  ما موسیقی که دوست داریم پخش می‌کنیم ، آن گونه که دوست داریم لباس می‌پوشیم ، در عبادتگاهی که میل مان است حاضر می‌شویم و آزادانه در کشور به این سو و آن سو می‌رویم  . آب آشامیدنی لوله کشی شهری پاک و تمیز است ، زباله‌های شهری جمع می‌شود ، لزومی ندارد نگران مین‌های زمینی ، گروه‌های شورشی ، قحطی ، جنگ‌های داخلی و شیوع بیماری‌های مسری خطرناک برای خانواده‌هایمان باشیم  .  اگر چه فضای سیاسی پر تنش است ، اما از این نعمت بهره مندیم که انتخابات یک‌گذار مسالمت‌آمیز قدرت است  .  وقتی به حوزه‌های اخذ رای می‌رویم نگران نیستیم که کشته شویم  . تمام این‌ها موهبت است ، چه این را درک کنیم یا درک نکنیم  . اولین باری که پس از پایان ماموریت نظامی‌ام در عراق پا به خاک آمریکا گذاشتم را فراموش نمی‌کنم  .  حس غیبت سنگینی وسایل جنگی بر پشت‌ام و عدم احتمال وقوع انفجار یا هر حادثه‌ای در لحظه غیرقابل توصیف‌بود  .  حس آرامش و امنیتی که تا از دست ندهیم قدرش را نمی‌دانیم  . روز شکرگزاری فرصت مناسبی برای قدردانی از تمام موهبت‌هایی است که قدرشان را نمی‌دانیم  .  زمان خوبی است برای این که در کنار خانواده دور میز بنشینیم و فهرستی از آن چه برایشان شکرگزار هستیم تهیه کنیم  . من شکرگزارم در کشوری زندگی می‌کنم که می‌توانیم رهبرمان را هر چند سال یک بار از طریق برگه رای انتخاب کنیم  . شکرگزارم فارغ از این که چه حزبی قدرت را در دست دارد ، می‌توانم آزادانه از پروردگار ، خانواده و کشورم دفاع کنم  . شکرگزارم در کشوری زندگی می‌کنم که بر برابری انسان‌ها و برخورداری از حق زندگی و آزادی بنیان گذاشته‌شده‌است  .  ما همیشه به آرمان‌های مان پایبند نبوده ایم ، اما کشوری هستیم که برای کامل تر شدن تلاش می‌کنیم  . برای مردان و زنانی شکرگزارم که دور از خانه و خانواده در پایگاه‌هایی در افغانستان ، کره جنوبی و سراسر جهان بوقلمون و مخلفات می‌خورند  .  آن‌ها برای این در آن کشورهای دور دست هستند که داوطلب شده‌اند و به جنگیدن برای آزادی باور دارند  . بیایید هرگز فراموش نکنیم ، چقدر مورد لطف قرار داریم  .