عکس شماره ۵۱ روزاليند فرانکلين دنيای ژنتيک را برای هميشه متحول کرد
کارگردان نمايش: به او نمی گفتند دکتر فرانکلين، ميگفتند خانم فرانکلين؛ اجازه نداشت در غذاخوری کارمندان ارشد غذا بخورد، اما همه مردها اجازه داشتند
اسم روزالیند فرانکلین ، دانشمند انگلیسی ، برای خیلی‌ها آشنا نیست  .  او با تحقیقاتش ، راز ساختار دی‌ان ای را کشف کرد  .  در سال 1952 میلادی ، فرانکلین از یک مولکول با دستگاه ایکس - ری عکاسی کرد و نشان داد که دی‌ان ای ، دو رشته بافته‌شده‌است در محفظه‌ای مارپیچی ، مثل یک نردبان به هم پیچیده  .  شفاف ترین عکس ، که به عکس شماره 51 معروف است ، باعث شد دیگر دانشمندان بتوانند مدلی از دی‌ان ای بسازند  . در انجمن یهودیان شهر واشنگتن ، نمایشی اجرا می‌شود با عنوان « عکس شماره 51 ،» که زندگی خانم دکتر رزالیند فرانکلین را نشان می‌دهد  .  تنها زنی که در دنیای مردانه آن روز ، درباره دی‌ان ای تحقیق می‌کرد  .  این نمایش ، با « ماه تاریخ زنان » مصادف‌شده‌است  .  در سطور زیر برگردان گزارشی از دبورا بلاک را می‌خوانیم  . روزالیند فرانکلین یک شیمی دان‌بود ، با مدرک دکترا از دانشگاه کمبریج انگلستان در اوایل دهه 50 میلادی  .  او در دهه 30 زندگی اش ، روی تحقیقات دی‌ان ای کار می‌کرد  .  نمایش ، فرانکلین را نشان می‌دهد که بطور خستگی ناپذیر ، و عموما به تنهایی ، تحقیق می‌کند  .  خیلی وقتها با همکاران مرد خود درگیر می‌شد ، چون احساس می‌کرد به او بی‌اعتنایی می‌کردند  . کارگردان نمایش ، دانیلا توپول ، می‌گوید : « به او نمی‌گفتند دکتر فرانکلین ، می‌گفتند خانم فرانکلین  .  اجازه نداشت در غذاخوری کارمندان ارشد غذا بخورد ، اما همه مردها اجازه داشتند  .  این موضوع تاثیر خیلی بدی روی او گذاشته‌بود و به کسانی که با آن‌ها کار می‌کرد ، اعتماد نداشت  . » فرانکلین سعی کرد از مارپیچ دوگانه دی‌ان ای سر درآورد ، اما موفق نشد  .  همکار او ، موریس ویلکینز ، عکس‌های او را بدون اجازه ، به دانشمندی آمریکایی به نام جیمز واتسون ، نشان داد  .  واتسون و همکار انگلیسی اش ، فرانسیس کریک ، سعی داشتند یک مدل دی‌ان ای بسازند  .  واتسون از این عکس‌ها فهمید که دی‌ان ای یک مارپیچ دوگانه‌ست ، و آن دو موفق شدند مدل شان را کامل کنند  . واتسون و کریک در نمایش می‌گویند : « کار می‌کند  !  باورم نمی‌شود  .  جلوی چشممان دارد زندگی تولید می‌کند  . » فرانکلین ، از طریق همکارش ، ویلکینز ، از این موفقیت باخبر شد : « خود مدل‌بود  ؟  قشنگ‌بود  ؟  بله  ! » کریک و واتسون و ویلکینز ، در سال 1962 جایزه نوبل پزشکی را گرفتند  .  یعنی چهار سال بعد از اینکه فرانکلین ، در سن 37 سالگی ، از بیماری سرطان درگذشت  . جایزه نوبل فقط به افراد زنده اهدا می‌شود  . اما در مراسم اهدای جایزه ، اسمی از فرانکلین برده نشد  .  واتسون ، نقش او را خیلی دست کم گرفته است  .  اما کریک ، که در سال 2004 درگذشت ، گفته است که فرانکلین تا دو قدمی حل معمای دی‌ان ای رفته‌بود  . توپول امیدوار است مردم با تماشای این نمایش ، نه تنها با فرانکلین آشنا شوند ، بلکه درک بهتری از او پیدا کنند  .  او می‌گوید : « می‌خوام مردم بفهمند روزالیند فرانکلین به چه چیزهایی رسید  .  اگر منزوی نشده‌بود و مورد تبعیض قرار نگرفته‌بود ، می‌توانست خیلی بیشتر پیشرفت کند  . » دکتر فرانکلین ، پیشرو‌بود ، و عکس با ارزشی که از دی‌ان ای گرفت ، دنیای ژنتیک را برای همیشه متحول کرد  .