چالش افغانستان برای آموزش و پرورش نسل جوان کشور
افغانستان با چالش هایی همچون ناامنی در استان های جنوبی،تعطیلی گسترده و فراگیر مدارس و عدم دسترسی دانش آموزان به مدرسه و نظام آموزشی روبرو است
افغانستان در تلاش است تا با کمک یک برنامه درسی و تحصیلی ملی جدید کشور را یک دست و همبسته کند  .  اما فقدان امنیت ، کتاب ، معلمان کارآزموده و مدرسه دستیابی به این هدف را به چالشی دشوار بدل می‌کند  . آموزش مدرن برای افغانستان یک چالش است  .  مربیان و مدرسان با پیامدهای پس از چندین دهه جنگ و دیدگاه‌های عقیدتی سیاسی متفاوت و مختلف دست و پنجه نرم می‌کنند  . امان الله ایمان ، سخنگوی وزارت آموزش می‌گوید طراحی و شروع یک برنامه درسی و آموزشی جدید ده سال طول کشیده است و هنوز چالش‌های بسیاری پیش رو قرار دارند  . او گفت « ناامنی در استان‌های جنوبی اولین معضل است ، ٥00 مدرسه در این مناطق تعطیل شده‌اند و حدود 300 دانش آموز به این دلیل عدم دسترسی به مدرسه و نظام آموزشی مدرسه نمی‌روند  .  اولویت دوم ، یافتن معلمان حرفه‌ای است چون نیمی از معلم‌های ما به‌طور حرفه‌ای و رسمی آموزش ندیده‌اند و این مسئله مهمی است » . ایمان می‌گوید « وزارت آموزش همچنین در حال بازنویسی متون اسلامی کشور است  .  در گذشته ، متون آموزشی مذهبی ما تحت تاثیر عقاید و نفوذ طالبان‌بود که در پاکستان آموزش دیده‌بودند » . او افزود « مطالعات اسلامی یکی از چالش‌های بزرگ موجود است زیرا بسیاری از دانش آموزان در کشورهای همسایه تحصیل کرده‌اند و زمانی که مطالعات اسلامی تحصیل می‌کردند ، با ( حاکمیت ) افغانستان مخالف‌بودند  .  بنابراین ما واحدهای آموزشی و درسی جدیدی را برای معلمان و دین پژوهان و مدرسان اسلامی خود و به زبان‌های ملی خود طراحی کرده ایم ، ما بر عشق به کشور تمرکز کرده ایم و امیدواریم تا این مطالب را به زودی منتشر و ارائه کنیم » . به دلیل فقدان منابع مالی ، حدود 4̷٥ میلیون کتاب در انتظار چاپ هستند  .  پنج میلیون کتاب دیگر در زمینه واحدهای آموزشی کلی نیز در کامیون‌های عرضه ناتو در انتظار توزیع هستند  .  این کامیون‌ها طی هشت ماه گذشته به دلیل ممانعت پاکستان از تردد مرزی در مناطق مرزی متوقف شده‌اند  . سه میلیون دانش آموز در سراسر کشور هم اکنون به مدرسه و تحصیل دسترسی ندارند  .  کلاس‌های 7 هزار مدرسه از 16 هزار مدرسه در سراسر کشور به دلیل کمبود ساختمان کافی در چادر و یا فضای باز برگزار می‌شوند  . طالبان کماکان مدارس جنوب کشور را تخریب می‌کند و دخترانی که درصدد کسب تحصیل و آموزش هستند را هدف قرار می‌دهد  . آرزو امید ، نماینده گروه « زنان برای تغییر » می‌گوید تحصیل این دختران در مدرسه حیاتی است  . او می‌گوید « اگر ما می‌خواهیم زندگی مان ، به ویژه زندگی زنان افغان را متحول کنیم ، باید مردم آموزش ببینند » . دانشجویان دانشگاه در کابل می‌گویند نظام آموزشی بسیار قدیمی و عاری از هر گونه انسجام و هماهنگی است  . حمید امان ، دانش آموز دانشگاه می‌گوید کلاس‌ها پر جمعیت هستند و استادها برای آموزش در این مقاطع آمادگی ندارند  . او گفت « این روزها شما شاهد کلاس‌های هفتاد و یا هشتاد نفری هستید و استادان نمی‌توانند به این همه دانشجو درس بدهند  .  بنابراین اول باید ابعاد کلاس‌ها تغییر کند ، بعد معلمان و استادان  .  در مناطق روستایی دانش آموزانی فارغ التحصیل دبیرستان هستند که به درستی نمی‌توانند بخوانند و بنویسند  .  این فارغ التحصیلان دبیرستانی هم اکنون به بچه‌های مدارس راهنمایی درس می‌دهند ، بنابراین این بچه‌ها هیچ نمی‌آموزند » . طالبان با انتشار کتاب‌های جدید که بر برابری جنسیتی و جهانی شدن تمرکز می‌کنند ، مبارزه کرده است  . احمد خالد فهیم ، نماینده « کمیته سوئدی برای افغانستان » می‌گوید واحدهای درسی و آموزشی جدید ، کلید راه یافتن به یک افغانستان مدرن است  . او می‌گوید « تدوین یک واحد درسی و آموزشی ملی که هویت افغان را از چشم انداز جهانی و بین‌المللی تعریف کند ( ضرورت دارد ) .  به عبارت دیگر : آفرینش یک افغان محلی با یک چشم انداز جهانی » . رهبران افغانستان می‌دانند که کودکان هستند که باید بتوانند انتظارات کشور را متحقق کنند  .