رقابت شرکت‌های بریتانیایی با رقبای اروپایی‌ خود برای بازگشت به ایران
روزنامه تلگراف: ساندی تلگرافای بریتانیایی در مقایسه با رقبای اروپایی خود، با شرایط دشوارتری روبرو هستند؛ موضوعی که ریشه در روابط پرتنش تاریخی آن دو کشور دارد.
روزنامه تلگراف ، در به قلم اندرو کریچلو ، به رقابت نهادهای تجاری بریتانیا برای بازگشت به بازار ایران می‌پردازد  . ایران سومین اقتصاد بزرگ خاورمیانه از پتانسیل گسترده‌ای برای رشد برخوردار است ، در صورتی که سرمایه‌گذاران خارجی کمک کنند ثروت بالقوه و منابع وسیع نفت و گاز آن کشور مورد بهره برداری قرار گیرد  .  اما شرکت‌های خارجی تقریبا برای یک دهه ، به دلیل تحریم‌های اعمال‌شده‌علیه ایران ، از فعالیت در آن کشور و همکاری با تهران بدور مانده‌اند سر ریچارد دالتون ، سفیر پیشین بریتانیا در ایران در سال 2006 ، در گفتگو با ساندی تلگراف می‌گوید « ایران برای ایجاد اشتغال برای نیروی کارش به یک رشد 6 تا 8 درصدی نیاز دارد که در 10 سال گذشته به دلیل تحریم‌ها قادر به تامین آن نبوده است  .  رشد اقتصادی ایران در سال 2014 حدود یک درصد خواهد‌بود که کافی نیست ، و اقتصاد ایران باید به حالت عادی بازگردانده شوند و تحت قاعده و قانون قرار گیرند ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی به برنامه هسته‌ای ایران به دیده تردید نگاه می‌کنند و می‌گویند ایران در پوشش یک برنامه مسالمت‌آمیز هسته‌ای برای تولید انرژی ، درصدد دستیابی به توانایی ساخت سلاح هسته‌ای است  .  تهران این اتهام را رد می‌کند  . به نتیجه رسیدن گفتگوهای هسته‌ای میان و قدرت‌های جهانی که از سال 2003 آغاز شد ، منجر به وضع تحریم‌های گسترده اقتصادی و بانکی علیه ایران شد که اقتصاد آن کشور را با مشکلات فراوانی روبرو کرده است  . بر اساس گزارش بخش اطلاعاتی اکونومیست () ، یک توافق موقت بر سر غنی‌سازی اورانیوم ، درهای کشور 80 میلیونی ایران را به سوی خارج خواهد گشود و این فرصت را فراهم خواهد کرد که نرخ رشد اقتصادی آن کشور ، که در حال حاضر حدود 1 و نیم درصد است ، به بالای 5 درصد برسد  . هنری اسمیت تحلیلگر « مرکز مدیریت ریسک » می‌گوید « هرچند دولت کنونی توانسته است یک کار منطقی در مهار کردن تورم و عرضه پول انجام دهد ، اما اقتصاد متنوع ایران کماکان با چالش روبروست  .  دولت فعلی ایران بسیار دوستانه‌تر از دولت پیشین با نهادهای تجاری برخورد می‌کند  . » روزنامه تلگراف در ادامه از توبی آیلس ، از کارکنان بخش اطلاعاتی اکونومیست ، نقل می‌کند « اگر تحریمها تحت یک توافق بلندمدت برداشته شوند ، ایران می‌تواند تبدیل به یک اولویت راهبردی برای بسیاری از نهادهای تجاری و سرمایه‌گذاران شود  . » طبیعت دشوار معامله با ایران ، مانع از آن نشد که شرکت‌های تجاری پیش از لغو یا کاهش تحریم‌ها شانس خود را آزمایش نکنند  .  در ماه ژانویه هیاتی متشکل از 100 شرکت معتبر فرانسوی از ایران با هدف و امید بررسی امکان معاملات عمده بازدید کردند  .  این شامل شرکت‌های خودروسازی ، تامین‌کننده‌های قطعات هواپیما و همینطور صنایع و کالاهای خرد و مصرفی عمومی‌بود  . آیلس همچنین می‌گوید « ایران در مقایسه با اعضای شورای همکاری خلیج‌فارس که دارای اقتصاد مبتنی بر نفت هستند ، دارای اقتصاد نسبتا متنوع‌تری است که باعث رغبت سرمایه‌گذاران خارجی برای ایفای نقش در اقتصاد آن کشور می‌شود  . » به باور نویسنده این مقاله ، شرکت‌های بریتانیایی در مقایسه با رقبای اروپایی خود ، با شرایط متقاوت و دشوارتری روبرو هستند ؛ موضوعی که ریشه در روابط پرتنش تاریخی آن دو کشور ، حتی پیش از انقلاب اسلامی سال 1357 دارد  .  با این حال ، در ماه گذشته ، اعلام خبر بازگشائی سفارت ایران از سوی هیگ می‌تواند برای سرمایه‌گذاران و شرکتهای بریتانیائی مسرت بخش باشد روزنامه تلگراف در ادامه به نقل از ریچارد دالتون می‌نویسد « ما از زمان انقلاب سال 1357 با ایران مشکلاتی داشتیم که هیچوقت نتوانستیم واقعا حضور عمده‌ای در حوزه تجاری تهران داشته باشیم  .  برای این کار باید باجرات باشید ؛ شجاعت می‌خواهد که یک شرکت بریتانیایی باشید و بخواهید در ایران تجارت کنید  . » چالش برای بازسازی مناسبات تجاری بریتانیا با ایران ممکن است با امتناع بانک‌ها برای نقل و انتقالات مالی و پولی پیچیده‌تر شود  .  بانک‌های اروپایی یاد گرفته‌اند که بطور افراطی ، در مورد هر نوع مبادله تجاری با ایران محتاطانه عمل کنند گزارشی که توسط شورای ملی ایرانیان آمریکا موسوم به نایاک منتشر شد ، به زیان 175 میلیارد دلاری شرکت‌های آمریکایی بین سال‌های 1995و 2012 اشاره می‌کند ، در حالی‌که همین گزارش می‌گوید در دوسال گذشته هزینه تحریم‌ها برای شرکتهای اروپایی ، از جمله شرکتهای بریتانیایی ، حدود دو برابر زیان وارده به شرکت‌های آمریکایی بوده است علاوه بر خدمات بانکی ، که به گفته کارشناسان ، بیش‌ترین تاثیر فوری بر بازگشایی روابط تجاری با ایران را خواهند داشت ، احیای صنایع نفت و گاز ایران از اولویت خاصی برخوردار است  .  ایران دارنده چهارمین ذخایر نفتی ثابت‌شده‌جهان است که تقریبا 9 در صد کل میزان نفت خام باقیمانده در اعماق زمین است  . در حال حاضر ، ایران روزانه فقط 3 میلیون بشکه نفت خام تولید می‌کند ، که به نظر بعید می‌رسد بتواند به هدف تعیین‌شده‌6 میلیون بشکه در روز تا پایان دهه حاضر برسد  .  به هرحال ، برای این که ایران بتواند به این هدف دست یابد ، مشارکت شرکت‌های نفتی بین‌المللی امری اساسی است بلافاصله پس از توافق موقت نوامبر سال گذشته در ژنو ( 3 آذر 1392 ) ، گمانه‌زنی‌ها مبنی بر این که وزارت نفت ایران در حال برنامه‌ریزی برای بازگشایی درهای میادین نفتی کشور به روی شرکت‌های نفتی خارجی است ، قوت گرفت انتخاب مجدد بیژن نامدار زنگنه در مقام وزیر نفت ایران پس از 8 سال و مهدی حسینی به عنوان معاون کلیدی او ، به هموار کردن راه برای تشویق سرمایه‌گذاران نفتی برای ورود به ایران تعبیر شد ذخایر گاز طبیعی شناخته‌شده‌در میدان پارس جنوبی امتیاز عمده دیگری است که ، اگر توافق هسته‌ای با غرب تحقق یابد ، ایران می‌تواند به شرکت‌های غربی ارائه دهد این میدان گازی که در سال 1990 میلادی ( 1379 خورشیدی ) کشف شد و توسعه آن به دلایل متعددی چون مشکلات فنی ، اعمال تحریم‌ها و اختلافات بر سر قراردادها ، باعث شد که شرکت‌های نفتی بین‌المللی از ادامه فعالیت در آن دست بکشند