سايبرنتيک مجموعه ای از علم ها برای سهولت کار من و تو – روز شصت و ششم
خوب حالا ميرسيم به بنده که فرضأ در کارهای معمول روزانه، گرفتار کم حواسی شده ام. قلمم را کجا گذاشتم؟ زير کتری را خاموش کردم يا نه؟ اين ع
سایبرنتیک ( Cybernetic ) علمیست ، چندین علمی مثل سینما که هنریست مجموعه هنرها ، که از علم سخت افزار کامپیوتری تا ریاضیات و فلسفه جامعه‌شناسی و روانشناسی مردمان را نیز در کلیت خود جا داده است  .  در دهه 1970 زمانی که انسان ساده لوحانه پنداشت که بروزگاری رسیده که دیوارهای تعصب و جهل و جهل‌پذیری را در هم شکسته است ، " سایبرنتیک " بعنوان مشکل گشای بسیاری از علوم که به تنهائی قادر به حل " معضل " روبروی خود نبودند ، جانی تازه گرفته و در غرب و حتی شرق دنبال میشد  .  واژه‌ای که در آن زمان از سوی آقای باقر پرهام در ایران برای ترجمه سایبرنتیک بکار رفت ، کلام زیبای " عرفان صنعتی "‌بود که بعد گسترده‌ای از دانش بیکران سایبرنتیک را در بر میگرفت  . اما در غرب در یک تعریف ساده و نه آنچنان علمی ، روش سایبرنتیک برای حل مسائل به این ترتیب تعریف می‌شود که از یک مدل کامپیوتر ساخته دست انسان و عمل‌کرد و واکنش‌های این کامپیوتر ، انسان به عمل‌کرد و واکنش‌ها در ماهیت‌های دیگر و یافتن راه حل‌ها برای معضلات پیچیده در دیگر علوم بپردازد ، و از جمله یافتن مسائل و مصائب انسان منفرد و یا جامعه متشکل از انسان‌ها  . حالا اجازه بده امروز من و تو یک تمرین کوچک در کارآئی سایبرنتیک انجام دهیم  . وقتی روی کامپیوتر خود ،‌داری روی نوشته‌ای ، پروژه‌ای کار میکنی ، در کامپیوترهای مدل‌های قدیمی تر باید مرتبا و هر از چند دقیقه‌ای آنچه را انجام داده‌ای Save میکردی ، یعنی حفظ آن در گوشه امنی از Hard Disc کامپیوتر که یکباره با اختلالی ناگهانی پاک نشود و ناچار نشوی برگردی به آغاز کار و دوباره شروع کنی  . در کامپیوترهای مدل‌های جدیدتر این Save معمولا بطور اتوماتیک انجام می‌شود ، با این همه برای پروژه هائی مثل فیلم و تصویر و رنگ همیشه باید این دکمه جادوئی Save را فشرد و از خطر احتراز کرد  . خوب حالا میرسیم به بنده که فرضا در کارهای معمول روزانه ، گرفتار کم حواسی شده‌ام  .  قلمم را کجا گذاشتم  ؟  زیر کتری را خاموش کردم یا نه  ؟  این عینک که الان دستم‌بود کجاست  ؟  قرصم را خوردم یا نه  ؟  کلیدم را کجا گذاشتم  ؟ و تمام وقت روزانه من در این صورت صرف این دور باطل گشتن و دنبال این هدف‌های کوچک بودن می‌شود  .  این را میگویند گرفتاری با Short term memory یا " حافظه کوتاه مدت "، که همراه با گذر عمر و بالا رفتن سن و سال بهر حال میآید ، آنهم در عصر مملو از اطلاعات که گاه حافظه کوتاه مدت ما قدرت جذبش را ندارد  . حالا بیائیم و همین روش Save کامپیوتر را در مورد خود انجام دهیم  .  به این ترتیب ، قلم را که روی میز میگذارم ، روی دکمه Save فشار میآورم و میگویم ، قلم را روی میز گذاشتم  .  وقتی زیر کتری آب را خاموش کردم ، به خود میگویم ؛ زیر کتری را خاموش کردم یعنی Save  .  این عینک که الان بدست دارم میگذارم در این کشو Save  .  قرصم را خوردم ، بله Save  . این تمرین ساده و بی‌خطر و بدون هزینه را لطفا تو هم انجام بده و نتیجه را بمن بگو  .  کاری که من و تو کردیم یک تمرین ساده سایبرنتیک‌بود که احتیاج به کلمات سخت و علمی هم نداشت  . اما یک توضیح ، اگر روزی به جائی رسیدی که خدای ناکرده از خود پرسیدی کلیدم کجاست  ؟  و بعد ندانی اصلا " کلید " چیست ، باید بروی سراغ یک متخصص که این کامپیوتر دیگر با یک Save ساده کارش سر نمیگیرد  .