مقررات سخت اتحادیه اروپا نفس شراب سازان ایتالیایی را گرفته است
او تنها نیست. امسال ایتالیا ، بزرگترین تولید کننده شراب دنیا، این مقررات محدود کننده که در سال ۲۰۱۶ تصویب شد، را اجرایی کرده است. براساس این مقررات، افزایش زمین تحت کشت انگور فقط به یک در صد در سال محدود شده است. این مقررات ، نتیجه سالها مذاکره بود که به ایجاد سیستمی منجر شد که در آن میزان مشخصی پروانه کشت میان همه تولید کنندگان تقسیم می شود.
منطقه نیپاتزآنو در شمال رم ، ایتالیا  .  « لامبرتو فرسکوبالدی » که جد و آبادش سی نسل در این دره شراب ساخته‌اند ، می‌گوید طرح‌هایش برای گسترش کار ، با مقررات تازه اتحادیه اروپا ، مختل‌شده‌است  .  او از مقامات اتحادیه درخواست کرده‌بود که امسال ، مزرعه خود برای کاشتن انگورهای کیانتی ، سنجووزه ، و ورمنتینو را 50 هکتار متر مربع افزایش دهد اما وزارت کشاورزی رم ، تنها با 9 هزار هکتار موافقت کرد  . فرسکوبالدی می‌گوید :« بازار من کاملا سالم است  .  زمین دارم ، می‌خواهم انگور بیشتر تولید کنم ، ولی نمی‌گذارند  .  انگار ما یک چوب پنبه بر سر پیشرفت کمپانی‌ها چپانده ایم  . » او تنها نیست  .  امسال ایتالیا ، بزرگترین تولید‌کننده شراب دنیا ، این مقررات محدود‌کننده که در سال 2016 تصویب شد ، را اجرایی کرده است  .  براساس این مقررات ، افزایش زمین تحت کشت انگور فقط به یک در صد در سال محدود‌شده‌است  .  این مقررات ، نتیجه سالها مذاکره‌بود که به ایجاد سیستمی منجر شد که در آن میزان مشخصی پروانه کشت میان همه تولید‌کنندگان تقسیم می‌شود  . کشورهائی از جمله ایتالیا خواستار جلوگیری از تولید بیش از حد لازم انگور شدند که در اواسط سال‌های 2000 ، موجب بوجود آمدن « دریاچه‌های شراب » شد  .  کمیسیون اروپائی می‌گوید که سیستم جدید موجب کنترل افزایش تولید در تاکستان‌ها می‌شود و در عین حال روشن تر از قبل است  . ایتالیا هنوز از از کاهش تولید انگور حمایت می‌کند اما « اتحادیه شراب ایتالیا » « یو آی وی » که که نماینده 70 درصد از بازار 7 / 1 میلیاردی صادرات شراب ایتالیاست ، می‌گوید مقررات جدید بیش از حد سختگیرانه است  . مساحت متوسط هر قطعه زمین دو هکتار است که در مقایسه با 5 / 10 هکتار در فرانسه رقیب اصلی ایتالیا ، رقابت در تولید را دشوارتر می‌سازد و موجب گرم تر شدن بازار دریافت پروانه کاشت می‌شود  . فرسکوبالدی می‌گوید تقاضای کافی برای برآوردن تقاضای رشد تولید تا چهار درصد در سال در ایتالیا وجود دارد ، بی‌آن که به کیفیت و یا قیمت تولیدات لطمه بزند  .  او می‌افزاید مقامات محلی باید مدیریت افزایش تولید را بر عهده گیرند  .