با مجید نفیسی، شاعر و پژوهشگر در پرتره
مجید نفیسی خود را زبان مردم و روشنفکران ایران می داند ولی معتقد است که بی اعتنایی به وطن دومش آمریکا کاری نادرست است
مجید نفیسی بسیار کوچک‌بود که همنشین بزرگان شد  .  در سیزده سالگی شعرهایش در « جنگ اصفهان » در کنار کارهایی از محمد حقوقی ، هوشنگ گلشیری و ابوالحسن نجفی چاپ شد  .  بعد پایش به نشریه « آرش » سیروس طاهباز و نشریه « خوشه » احمد شاملو باز شد و شعرش در کنار شعر فروغ فرخزاد قرار گرفت  .  با انتشار کتاب « شعر به عنوان یک ساخت » در هفده سالگی به عنوان منتقدی ادبی شناخته شد و با حضور در کنار احمد رضا احمدی و بیژن الهی در « جزوه شعر » اسماعیل نوری علا از سردمداران موج نوی شعر ایران شد  .  کتابش برای کودکان تحت عنوان « راز کلمه‌ها » در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ شد و جایزه سلطنتی کتاب را گرفت  .  به آمریکا رفت تا زبانشناسی بخواند ولی به فاصله‌ای کوتاه به کنفدراسیون محصلین و دانشجویان ایرانی جذب شد ، شعر را کنار گذاشت و در قامت مارکسیستی دو آتشه به ایران بازگشت  .  ترجمه‌هایش را با نام مستعار چاپ کرد  .  عاشق شد  .  در کنار عشقش انقلاب کرد و انقلاب ، هم عشقش را ، هم برادرش را و هم بهترین دوست و شوهر خواهرش را از او گرفت  .  اما ، شعر را به او بازگرداند  .  مخفیانه زیست  .  از ایران گریخت  .  مدتی را در ترکیه و فرانسه سپری کرد و سرانجام سر از کالیفرنیا در آورد  .  زندگی کرد  .  پسرش آزاد را بزرگ کرد  .  کوهنوردی کرد  .  در ماراتن شرکت کرد  .  با مشکلات جسمانی اش مبارزه کرد  .  دکترایش را گرفت و  ...  همچنان شعر گفت  . مجید نفیسی حالا هم به فارسی و هم به انگلیسی شعر می‌گوید  .  خود را زبان مردم و روشنفکران ایران می‌داند ولی معتقد است که بی‌اعتنایی به وطن دومش آمریکا کاری نادرست است و می‌خواهد که از آن تاثیر بگیرد و بر آن اثر بگذارد  .  حالا او خود را جزئی از جنبشی جهانی می‌داند که بدون هیچ وابستگی ایدئولوژیک برای آزادی همه مردم جهان ، چه ایرانی و چه آمریکایی ، تلاش می‌کند  . برنامه پرتره با او درباره شعرش ، عقایدش ، عشق‌هایش ، مشکل جسمانی اش و آرزوهایش کرده است  .  برای دیدن این گقت و گو ،