ماتریکس حذف؛ طرح تعقیب تروریست ها
طرح آمریکا در حذف تروریست ها نشان دهنده قصد آمریکا به ادامه فهرست کشتن هدفمند تروریست ها است
از : واشنگتن پست طی دو سال اخیر دولت اوباما مخفیانه مشغول کار بر روی طرحی برای تعقیب تروریست‌ها بوده است  .  طرحی که نامش « ماتریکس حذف » است و نسل آینده فهرست اهداف را در برمی گیرد  . ماتریکس شامل نام مظنونان به تروریسم احتمالی در آینده است و به گفته مقامات آمریکایی بانک اطلاعاتی فراتر از فهرست سیاه فعلی است و طرح حذف مظنونانی را بیان می‌کند که در نقاطی فراتر از برد هواپیماهای بی‌سرنشین آمریکا هستند  . هرچند ماتریکس هنوز در دست تکمیل است اما همین تلاش نشانگر واقعیتی در سطح مقابله با تروریسم در دولت آمریکاست : ‌جنگ‌های متعارف ایالات متحده در حال کاهش هستند اما دولت همچنان اسامی دیگری را به فهرست مرگ یا تعقیب خود اضافه می‌کند که در سال‌های آینده به کارشان رسیدگی کند  . مقامات دولت اوباما تصور می‌کنند که چنین عملیاتی احتمالا برای چندین دهه طول خواهد کشید  .  برخی از این مقامات با بیان مثال القاعده و ادامه عملیات این گروه تروریستی می‌گویند هیچ آینده روشنی برای پایان این تعقیب و گریز متصور نیستند  . سابقه نشان می‌دهد که آمریکا تاکنون به نیمه راه آنچه که به « جنگ جهانی علیه تروریسم » معروف‌شده‌، رسیده است  .  فهرست سیاهی که پس از 11 سپتامبر جزئ تمهیدات اضطراری‌بودند اکنون بخش جدایی ناپذیر دستگاه‌های امنیتی هستند  . شمار شبه نظامیان و غیرنظامیانی که طی ده سال گذشته در عملیات هواپیماهای بی‌سرنشین کشته شده‌اند به زودی از مرز 3 هزار نفر خواهد گذشت و به رقمی فراتر از شمار افرادی خواهد رسید که در حملات 11 سپتامبر کشته شدند  . کشتن اسامه بن لادن همواره یکی از دستاوردهای دولت اوباما معرفی‌شده‌و اوباما در کارزار انتخاباتی نیز از آن استفاده تبلیغاتی می‌کند  .  دولت گام‌های بیشتری در جهت شفافیت برداشته و علنا برای اولین بار بر استفاده آمریکا از هواپیماهای بی‌سرنشین مسلح صحه گذاشت  . اما میزان فاش کردن اطلاعات محرمانه درباره کشتن افراد تحت تعقیب آنچنان هم زیاد نیست  .  سخنگوی کاخ سفید ، مرکز ملی مبارزه با تروریسم و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا از اظهارنظر درباره طرح ماتریکس یا دیگر برنامه‌های مبارزه با تروریسم خودداری کرده‌اند  . در عین حال برخی مقامات به شکل خصوصی گفته‌اند که توسعه طرح ماتریکس بخشی از اقدامات واشنگتن و کشورهای دیگر برای جاانداختن ابزار مبارزه با تروریسم در سیاست آمریکا در دراز مدت است  . دیوید پترایوس ، مدیر سی آی‌ای به دنبال توسعه فعالیت هواپیماهای بدون سرنشین است  .  پیشنهاد او که باید به تایید کاخ سفید برسد نشان‌دهنده تغییر ماهیت سی آی‌ای از یک سازمان امنیتی به شبه نظامی است و تصریح می‌کند که سی آی‌ای قصد ندارد برنامه هواپیماهای بی‌سرنشین را برچیند و به وضعیت پیش از 11 سپتامبر و کار صرفا امنیتی - اطلاعاتی بازگردد  . فرماندهی عملیات ویژه مشترک آمریکا که عملیات کشتن بن لادن را انجام داد ، گروه کماندوهای خود را به مقری در جیبوتی منتقل کرده که به مکان مقابله با تروریسم در شاخ آفریقا و خاورمیانه تبدیل‌شده‌است  . این فرماندهی همچنین یک مرکز محرمانه در واشنگتن راه انداخته است که معمولا اهدافی را در خطوط مقدم عملیات از جمله در عراق و افغانستان دنبال می‌کند  .  اما این نهاد اخیرا مرکز « منطقه مرکز ملی » را راه‌اندازی کرده که در فاصله 15 دقیقه‌ای کاخ سفید قرار دارد و می‌تواند مشارکت بیشتری در فهرست سیاه القاعده داشته باشد  .  این اطلاعات را مقامات فعلی و سابق کاخ سفید ، پنتاگون و دیگر مراکز اطلاعاتی و امنیتی به شرط فاش نشدن نامشان بروز داده‌اند  . این مراکز مبارزه با تروریسم معمولا با نهادهای حقوقی همکاری می‌کنند  .  مقامات دولتی در سخنرانی‌هایشان از بستر حقوقی چنین عملیاتی یاد کرده‌اند و از جمله گفته‌اند که پس از 11 سپتامبر اختیار استفاده از نیروی نظامی برای اهداف دفاعی از سوی کنگره نیز تایید‌شده‌است  . منتقدان می‌گویند چنین توجیهاتی با گسترش دامنه فعالیت هواپیماهای بدون سرنشین افزایش یافته است  .  آنان می‌گویند دولت هنوز مشارکت سی آی‌ای در این عملیات و هویت اهداف این عملیات را تایید نمی‌کند  .  برخی حملات از این دست هنوز از نظر حقوقی توجیه نشده‌اند از جمله قتل انور العولقی ، عضو - متولد آمریکای - القاعده و پسر 16 ساله اش در یمن در سال گذشته  . منتقدان می‌گویند این عملیات ممکن است هزینه‌های طولانی مدت زیادی به بار آورد  .  بروس ریدل ، تحلیلگر سابق سی آی‌ای و مشاور اوباما می‌گوید : ‌ « مشکل هواپیماهای بدون سرنشین این است که مثل ماشین چمن زنی می‌مانند  .  باید همیشه چمن‌ها را کوتاه کرد  .  به محض این که این کار را نکنید چمن‌ها دوباره سرجایشان برمیگردند  . » آمریکا در حال حاضر چندین برنامه هواپیمای بدون سرنشین را پیش می‌برد ، از جمله در مناطق تحت درگیری افغانستان و لیبی ، و همچنین پروازهای شناسایی سی آی‌ای بر فراز ایران  . حملات علیه القاعده توسط برنامه‌های مشترک سی آی‌ای و ستاد مشترک فرماندهی عملیات ویژه انجام می‌شود  .  ماتریکس اما توسط مرکز ملی مبارزه با تروریسم گسترش یافته تا فهرست جداگانه اما همپوشان آن دو سازمان را پوشش دهد  . در نتیجه یک بانک اطلاعاتی در حال تغییر مدام است که درآن مشخصات و موقعیت مکانی سازمان‌ها درج‌شده‌است  .  همچنین استراتژی برای حمله به اهداف مشخص‌شده‌است  . این فهرست منوی عملیاتی است که نقش هر سازمان در صورت شناسایی یک مظنون مشخص را تعیین می‌کند  .  یک مقام سابق دولتی می‌گوید :« اگر در عربستان سعودی باشد با کمک سعودی‌ها کار می‌کنیم  .  اگر به سوی الشباب ( در سومالی ) ‌می رود با کشتی وارد عملیات می‌شویم و اگر در یمن باشد او را میکشیم و یا یمنی‌ها را دنبالش می‌فرستیم  . » مقامات با آن که فهرست افراد ماتریکس را لو نمی‌دهند اما به بازداشت احمد عبدالقادر رسام در یمن در سال گذشته اشاره می‌کنند  .  او پیش از آن که به دستگاه قضایی آمریکا سپرده شود دو ماه در کشتی آمریکایی نگاه داشته شد  . مقامات می‌گویند ماتریکس در دست تکمیل است هرچند وضعیت آن را به روشنی تصریح نمی‌کنند  .  برخی می‌گویند از آنجا که زیادی پیچیده است قابل اجرا نیست  .  دیگران از جمله برخی مقامات کاخ سفید ، کنگره و سازمان‌های اطلاعاتی آ‌ن را طرحی می‌دانند که به درک القاعده و تلاش‌هایش برای ایجاد ناآرامی در شمال آفریقا و خاورمیانه کمک می‌کند  . بهار عرب موجب شد که عملیات مبارزه با تروریسم آمریکا در کشورهایی مثل مصر فعالتر شود زیرا بیم آن هست که القاعده در مصر ریشه بدواند  .  شاخه القاعده در شمال آفریقا در مغرب اسلامی ، در شمال مالی ساکن‌شده‌و سلاح‌های قاچاق‌شده‌از لیبی را به دست می‌آورند  . تشکیل ماتریکس و سازماندهی لیست‌های مرگ\بازداشت نشان از تغییرات روانشناسانه و استراتژیک دارد  . پیش از 11 سپتامبر آمریکا بر قتل‌های هدفمند تاکید داشت  .  کمیسیون 11 سپتامبر نشان داد که چطور دولت بیل کلینتون فرصت‌های متعدد برای گرفتن بن لادن طی سال‌های پیش از حمله و پیش از آن که درون‌های مسلح وجود داشته باشند را از دست داد  .  بیل کلینتون یک سری حملات موشک‌های کروز را در سال 98 تایید کرد  .  این پس از بمبگذاری‌های القاعده در سفارتخانه‌ها در شرق آفریقا‌بود  .  اما در نهایت بن لادن موفق به فرار شد  . امسال کاخ سفید ، پنتاگون و شورای امنیت ملی را به شکل موازی مسئول تجزیه و تحلیل نام‌هایی کرد که به فهرست سیاه آمریکا افزوده شده‌اند  .  حالا این سیستم به این شکل کار می‌کند که چندین سازمان داده‌های خود را جمع می‌کنند و این داده‌ها لایه به لایه توسط کارشناسان مختلف بررسی می‌شود تا در نهایت به رئیس جمهوری تحویل داده شوند  . لیست‌ها هر سه ماه طی نشست مقامات مرکز مبارزه با تروریسم بررسی می‌شود و نظرات سازمان‌های دیگر مثل سی آی‌ای ، و وزارت خارجه نیز مطرح می‌شود  .  نام‌ها سپس به هیاتی از مقامات شورای امنیت ملی تحویل داده می‌شود  . باراک اوباما موارد را برای فهرست‌ها تایید و حملات هواپیماهای بی‌سرنشین در پاکستان را امضا می‌کند اما تصمیم درباره زمان حملات توسط رئیس سی آی‌ای گرفته می‌شود  .  غیر از نشست‌های موسوم به « سه شنبه ترور » که عموما مختص بحث درباره تهدیدهای تروریستی است ، حضور رئیس جمهوری اغلب غیرمستقیم است  .  یک مقام دولتی ارشد گفت هر گاه گروه قادر به تصمیم‌گیری نبوده ، رئیس جلسه طی تماس با باراک اوباما ، نظر او را پرسیده است  . سیاست حملات هواپیماهای بدون سرنشین آنقدر از نظر حقوقی ، اخلاقی و بروکراتیک مناسب است که هر دولتی آن را دنبال می‌کند  .  در آخرین مناظره نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نیز میت رامنی صراحتا گفت عملیات هواپیماهای بدون سرنشین را ادامه خواهد داد  . مقامات می‌گویند فهرست سیاه پاکستان از بیش از 25 به کمتر از ده مورد از افراد القاعده کاهش یافته است  .  این شمار در یمن بین 10 تا 15 نفر است و امیدی نیست که به زودی تک رقمی شود هرچند آمریکا در سال جاری میلادی 36 حمله را در آنجا ترتیب داده است  . منتقدان نگران عواقب طولانی مدت حملات هواپیماهای بدون سرنشین هستند و می‌گویند اثرات جانبی این حملات قابل اندازه‌گیری نیست  .  از جمله این که این اقدامات دشمنان بیشتری برای آمریکا می‌تراشد  . مقامات دولت اوباما چند بار تلاش کردند بحث درباره این که لیست ترور تا کی می‌تواند ادامه داشته باشد را راه بیاندازند اما مقامات می‌گویند بحث‌ها همگی بی‌نتیجه‌بود  .