دینامیت‌ حاکمیت و منفعت‌طلبی سودجویان؛ تخریب آثار تاریخی و فرهنگی ایران ادامه دارد
تخریب محوطه‌ها و حریم‌های تاریخی در چهار دهه گذشته در ایران موضوع تازه‌ای نیست و یکی از نخستین موارد آن به بهار سال ۱۳۵۸ و تصمیم صادق خلخالی، حاکم شرع وقت،‌ به تخریب تخت جمشید به عنوان یک اثر «مربوط به شاهان گذشته» بازمی‌گردد که البته با مقاومت مردم و نصرت‌الله امینی، استاندار وقت فارس، اجرایی نشد.
خبرگزاری ایسنا در گزارشی اعلام کرد جاده‌سازی و مقدمات شروع فعالیت معدنی در کوه « ملک محمد » در میراث جهانی « دشت لوت » با حکم قضایی متوقف‌شده‌است  . به گزارش ایسنا ، دشت لوت با طبیعت منحصر به فرد در سال 1395 به عنوان نخستین اثر طبیعی ایران در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسید  . به نوشته ایسنا فعالیت معدن‌کاران در دشت لوت در حالی است که از زمان ثبت این اثرات یونسکو برای ورود گردشگران و تورها به این بیابان ، همواره سختگیری و محدودیت‌هایی اعمال‌شده‌است  . تخریب محوطه‌ها و حریم‌های تاریخی در چهار دهه گذشته در ایران موضوع تازه‌ای نیست  .  نخستین تلاش برای تخریب چنین آثاری به بهار سال 1358 باز می‌گردد ، زمانی که صادق خلخالی ، حاکم شرع در سفر به شیراز تصمیم گرفت برای تخریب تخت جمشید به عنوان یک اثر مربوط به شاهان گذشته اقدام کند ، که البته با مقاومت مردم و نصرت الله امینی ، استاندار وقت فارس ، این تخریب انجام نشد  . در همان زمان شهریار عدل ، باستان‌شناس ایرانی ، تلاش کرد تا برای حفاظت از آثار تاریخی ایران برخی از آثار را در یونسکو به ثبت جهانی برساند  .  در این راه سه اثر ارزشمند تخت جمشید در فارس ، معبد چغازنبیل در خوزستان و میدان نقش جهان اصفهان را در اردیبهشت ماه سال 58 به عنوان نخستین آثار ایرانی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیدند  .  در سال‌های بعد نیز با تلاش وی آثار دیگری چون تخت سلیمان در آذربایجان غربی ، پاسارگاد در فارس ، بیستون در کرمانشاه ، گنبد سلطانیه در زنجان ، ارگ بم در کرمان و غیره به ثبت جهانی رسیدند  . در سال 1375 منطقه بافت تاریخی « دروازه دولت »، همراه کارگاه‌های نقره کوبی و کاروانسرای تاریخی « تحدید » اصفهان توسط شهرداری تخریب و برجی 14 طبقه بر روی پایه‌های یک ارگ تاریخی بنا شد  .  این ساختمان جدید در فاصله 700 متری میدان نقش جهان بنا شد و برج جهان‌نما نام گرفت  .  اما ارتفاع آن باعث مخدوش شدن منظر تاریخی میدان نقش جهان شد و یونسکو تهدید کرد که اگر ارتفاع این برج تعدیل نشود میدان نقش جهان را از فهرست میراث جهانی خارج خواهد کرد  .  با تلاش‌ها و پیگیری‌های مردم و فعالان میراث فرهنگی سرانجام در سال‌های 84 تا 89 طبقات بالای برج تخریب شد  . اما دوباره در فروردین امسال در پشت میدان نقش جهان ، قد کشیدن یک ساختمان تجاری جدید ، دوباره به خطر خروج میدان نقش جهان را از میراث جهانی دامن زده است  . بی‌توجهی به منظر و محوطه تاریخی تقریبا در بسیاری از آثار تاریخی اتفاق افتاده است ؛ از احداث بنای شش طبقه در مجاورت ساختمان « لرزاده » در تهران گرفته ، تا ساخت و سازهای غیر مجاز در کنار آبشارهای تاریخی لرستان  .  در اکثر مواقع شهرداری بدون استعلام مجوز ساخت بنا را صادر کرده است و گاه مجوز رسمی شورای فنی میراث فرهنگی را هم دارا است ، مانند مجتمعی که در فاصله 8 و نیم متری تنها اثر ثبت جهانی تهران یعنی کاخ گلستان ، در خیابان ناصر خسرو بنا‌شده‌است  . احداث سد سیوند ، بر روی رودخانه پلور پروژه‌ای‌بود که در سال 1349 مورد مطالعه قرار گرفت اما شرکت مشاور تشخیص داد که آن را کنار بگذارد  .  اما در سال 1371 دوباره طرح ساخت سد بر روی زمین‌های آبرفتگی « تنگه بلاغی » ابتدا توسط وزارت نیرو و سپس با پیمانکاری سپاه آغاز و در سال 1386 سرانجام افتتاح شد  . مهندس کوروش زعیم ، یکی از فعالان کمپین نجات پاسارگاد در گفتگو با مجله حقوق ما گفته است : « سد سیوند به غیر از ایجاد آسیب‌های غیرقابل جبران به محیط زیست و نابودی دریاچه بختگان ، باعث زیر آب رفتن « تنگه بلاغی » یکی از تاریخی‌ترین منطقه‌های کشور شد که راه شاهی ، آب راه سنگی ، و ده‌ها میراث تاریخی ، مانند آثار مسکونی گورها و دفینه‌های 7 تا 10 هزار ساله ، غارها با نقوش 7 تا 70 هزار ساله ، کارگاه‌های شراب‌سازی ، اسلحه‌سازی و آهنگری مربوط به دوران هخامنشیان داشت  . » روزنامه شرق پیشتر گزارش داده است بین سالهای 1382 تا 1390 حدود 40 اثر و محوطه تاریخی که در فهرست آثار ثبت ملی‌بودند تخریب شدند  .  از جمله آتشکده سنگی مربوط به دوران ساسانیان که بر اثر انفجار دینامیت به‌طور کامل تخریب گردید  . این تخریب آثار گاه توسط نهادها و سازمان‌های دولتی ایجاد می‌شود و گاه توسط مردم ، به خاطر یافتن گنج یا منفعت‌طلبی یا از روی نبود فرهنگ و بی‌توجهی  . مصطفی ده پهلوان‌ ، رئیس موسسه باستان‌شناسی دانشگاه تهران به خبرگزاری مهر گفته است :« برخی افراد زمین‌های محوطه تاریخی را شخم می‌زنند تا شاید طلایی یا شیئی باستانی پیدا کنند  .  غافل از اینکه بسیاری نه تنها به کاه‌دان میزنند بلکه میراث باستانی را نیز از بین می‌برند  . » وی ادامه داده است : « من نگرانم که میراث کشورمان در حال از بین رفتن است  .  »