چین و ظهور یک ارز جهانی 
برهه ای فرا رسیده که توجه تجارت بین الملل به ارز چین جلب شده است و به جرات می توان آن را پیدایش یک ارز جهانی جدید نامید
در صعود چشمگیر و قابل توجه چین در عرصه اقتصاد جهانی ، یک عامل کلیدی اقتصاد این کشور با سایر پیشرفت‌ها همگان نبوده است و آن نقش یوآن و یا RMB واحد رسمی پول این کشور به عنوان ابزار قدرتمندی است که به ندرت در خارج از مرزهای چین مورد استفاده قرار می‌گیرد  .  براساس قانون چین ، RMB پول رایج و قانونی است ، اما استفاده از آن در تایوان ، ماکائو و هنگ کنگ پذیرفته نیست  . استفاده از واحد پول رسمی دومین اقتصاد قدرتمند دنیا در رتبه چهاردهم جهان قرار گرفته و فقط یک رتبه از کرون دانمارک بالاتر و یک رتبه از روبل روسیه پایین تر است و از یورو و دلار آمریکا که به ترتیب رتبه اول و دوم را دارند ، فاصله بسیار زیادی دارد  . اما این روند به سرعت در حال تغییر است  .  دولت چین برای بین‌المللی کردن واحد پول رسمی کشور دست به اقداماتی زده است و این تحولات بسیار سریع به وقوع می‌پیوندند  . بنا به اعلام « سویفت » ( انجمن جهانی انتقال مالی بین بانک‌ها )، پول رسمی چین موسوم به RMB در اوایل سال 2012 از بین واحد پول رسمی کشورهای جهان در رتبه بیستم قرار داشت اما در مدت 9 ماه شش رتبه بالاتر رفت  . کریس دیویس ، معاون مدیرعامل بانک « اچ اس بی‌سی » در چین می‌گوید « در مقطعی در دهه آینده ، RMB بین ارزهای بین‌المللی به یک بازیگر عمده بدل خواهد شد  .  این روند تدریجی ، قدم به قدم و فنی است و واحد پول رسمی چین ، از حلقه محاصره تبادلات داخلی خارج می‌شود و به ارز قابل تبدیل در سطح بین‌المللی و جهانی بدل خواهد شد » . آقای دیویس یکی از چندین کارشناس بانک « اچ اس بی‌سی » در چین است که در مورد RMB و راهبردهای رویارویی با تحول آن برای مدیران بازرگانی در لس آنجلس و شیکاگو سخنرانی خواهد کرد  .  « اچ اس بی‌سی » بزرگترین بانک خارجی در چین است که 133 شعبه و 15 هزار کارمند در سراسر این کشور دارد  . در یکی از این رویدادها در شیکاگو ، 95 درصد از شرکت‌کنندگان اذعان کردند که تبادلات بازرگانی با چین دارند اما هیچ یک از آن‌ها برای مبادلات تجاری خود از واحد پول چین استفاده نمی‌کنند  .  با توجه به این واقعیت که RMB کمتر یک دهه پیش یک ارز بسته محسوب می‌شد و موانع عمده‌ای پیش روی خروج آن از کشور و ورود آن به بازارهای جهانی وجود داشت ، عدم بهره‌گیری از واحد پول چین برای تبادلات بازرگانی با تجار آمریکایی تعجبی ندارد  .  اما برهه‌ای فرا رسیده که توجه تجارت بین‌الملل را به خود جلب کرده است و به جرات می‌توان آن را پیدایش یک ارز جهانی جدید نامید  . با این وجود ، تزریق RMB به بازارهای جهانی روندی است که چین کنترل آن را با دقت و احتیاط در دست دارد و یک جاده راه روشن را با اجرای پروژه‌های آزمایشی پی گرفته است  .  چین به تدریج کنترل خود بر RMB را کاهش داده و همین امر راه را برای سرمایه‌گذاران و تجار خارجی هموار کرده است تا به این ارز عادت کنند و در عین حال از رشد اقتصادی سریع چین در برابر جریان‌های فرضی ارز و دیگر ریسک‌های مالی محافظت می‌کند  .  در شرایطی که نرخ تولید ناخالص داخلی چین طی دهه گذشته دو رقمی‌شده‌است ، دولت چین در نظر دارد کندی سرعت این تولید به 7 تا 8 درصد برسد و پیش‌بینی کرده است که طی یکی دو دهه آینده ، تولید ناخالص داخلی کشور روی این رقم ثابت بماند  . روند اصلاح بیشتر ارزهای خارجی که تا به حال انجام شده‌اند در زمینه‌های حل و فصل اختلافات بازرگانی و برای تثبیت جایگاه RMB در مقام یک ارز تجاری بین‌المللی بوده است  .  طرح آزمایشی حل یک اختلاف تجاری با ارز RMB در ژوییه سال 2009 و در پنج منطقه داخل چین و به هنگ کنگ ، ماکائو و کشورهای عضو « آسه آن » محدود شد  .  یک سال بعد منطقه آزمایشی به چین و همه کشورهای سراسر جهان نیز توسعه پیدا کرد  .  در ماه ژوئن سال گذشته ، همه محدودیت‌های نهایی نیز لغو شدند و هر شرکت چینی و یا خارجی برای خرید و یا فروش کالاها و انواع خدمات در ورای مرزهای این کشور مجاز شدند تا از RMB استفاده کنند  . قدم بعدی چین ، تثبیت RMB به عنوان ارزی برای سرمایه‌گذاری جهانی و روندی است که هم اکنون آغاز‌شده‌است اما با احتیاط پیش خواهد رفت  . مقررات استفاده از ارز RMB در سال 2010 در هنگ کنگ لغو شد و هنگ کنگ به یک قطب سرمایه‌گذاری و مبادلات بانکی در خارج از مرزهای چین بدل شد  .  براساس برخی از ارزیابی‌ها ، تقریبا 30 درصد کل سپرده‌های هنگ کنگ در طی چند سال آینده به واحد پول یوآن خواهند‌بود  .  در واقع برخی ار مراکز مالی ، از جمله لندن و سنگاپور نیز برای این که به یکی از قطب‌های تبادلات بازرگانی به RMB بدل شوند ، رقابت می‌کنند  . در سال 2010 بیمه اولین سهام « dim sum » چین ( اوراق بهاداری که خارج از چین توزیع می‌شوند اما به جای تبادل آن‌ها با یوآن ، واحد پول داخلی چین ، به واحد پول RMB تبادل خواهند شد ) در هنگ کنگ ، اوراق بهادار شرکت‌ها با ارزهای RMB تبادل شد و مک دونالدز ، شرکت کاترپیلار و بانک « اچ اس بی‌سی » تعدادی از شرکت‌های متعدد و فزاینده‌ای هستند که اوراق بهادار « dim sum » را منتشر می‌کنند  .  صدور اوراق بهادار « dim sum »، علاوه بر استفاده از آن‌ها در برنامه‌ها و جشن‌های خیریه ، در واقع ضامنی موثر برای حضور و فعالیت بلندمدت شرکت‌ها در چین خواهند‌بود  . چین در سال 2011 مقررات جدیدی تصویب کرد تا سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به ارز RMB و نیز سرمایه‌گذاری مستقیم شرکت‌ها و نهادهای چینی در خارج کشور را تسهیل کند  .  بنا به اعلام بانک « اچ اس بی‌سی »، رقم کل سرمایه‌گذاری شرکت‌های چینی در خارج از کشور در سال 2011 به 74 میلیارد و 65 میلیون دلار رسید و بخش بزرگی از این مبلغ در منطقه آسیا پاسیفیک سرمایه گذاری‌شده‌است ، اما مقصد نهایی مبالغ فزاینده‌ای از این تبادلات بازرگانی آمریکای شمالی‌بود  . دو تغییر چشمگیر در سیاست‌های پولی چین در سال جاری به بازارهای مالی سراسر جهان تلگراف شد و در آن به تصمیم راسخ چین به اصلاحات در بازار آزاد اشاره شده‌بود  .  نرخ متغیر تبدیل ارز RMB به دلار ایالات متحده در ماه آوریل به نیم تا یک درصد رسید  .  چین در ماه ژوئن نیز کنترل خود بر نرخ بهره را کاهش داد و فرصتی فراهم کرد تا نرخ بهره به سطح متوازن تری برسد و در عین حال اجازه داد بانک‌های چینی برای تعیین نرخ بهره در برابر معیارهای رسمی بهره آزادی بیشتری داشته باشند  . علاقه و توجه بازارهای سراسر جهان به ارز RMB رو به افزایش است  .  بانک‌های تجاری محصولات و خدمات مالی را طراحی می‌کنند که بر اساس ارز RMB تنظیم شده‌اند  . در واقع امروز هر شرکت فعال در آمریکای شمالی می‌تواند یک حساب RMB افتتاح کند  .  شعبه‌های بانک « اچ اس بی‌سی » در خارج از چین نیز محصولات و خدماتی با ارز RMB ارائه می‌کنند تا علاقه مندان بتوانند اوراق بهادار منتشر کنند ، خدمات تبدیل ارز خارجی داشته باشند و حساب‌های سرمایه‌گذاری و سپرده افتتاح کنند  . صعود ارز RMB در عرصه جهانی نمادی از قدم اول در مسیری است که یک شبه به پایان نخواهد رسید  .  اما براساس معیارهای زمانی چین ، روند امور بسیار سریع بیش می‌روند و شرکت‌های بین‌المللی باید خود را برای ظهور RMB آماده کنند  . منبع : تارنمای « تجارت بدون مرز »