مری ولستون کرافت، اولین نویسنده حقوق زنان 
مری ولستن کرافت اگر نه قرن ها، که سال های بسیار از زمانه خود جلو تر یود. آزاداندیشی او چنان خلاف عادت بود که مبارزان حق رای زنان هم آن را برنمی تافتند
« برای مادر خوب بودن نخست باید شعور و استقلال فکری داشت ، که عده بسیار اندکی از زنان از آن برخوردارند زیرا به آنان آموخته‌اند که دربست به شوهران خود متکی باشند  .  این زنان مسکین معمولا مادرانی احمق‌اند که به فرزندانشان نق می‌زنند که آن‌ها را بیشتر از بقیه دوست بدارند و نقش آنان را در خفا علیه پدر که به گونه لولوی سرخرمن معرفی می‌شود - بازی کنند  . » مری ولستون کرافت ، ( 1759 - 1797 ) فیلسوف و فمینیست بریتانیایی است که بیش‌ترین شهرت خود را مدیون تالیف مهمش : « احقاق حقوق زنان » ( 1792 ) است  .  این کتاب یکی از نخستین نوشته‌هایی است که به صراحت از برابری زن و مرد سخن می‌گوید  . مری ولستون کرافت در لندن در خانواده‌ای ازهم پاشیده به دنیا آمد  .  پدرش غالبا مست‌بود و مادرش را ، بویژه پس از باختن پول‌هایش در سرمایه گذاری‌های ابلهانه ، کتک می‌زد  .  مری که در خانه به مراقبت از مادر و خواهرانش می‌گذراند سرانجام بر آن شد که کاری پیدا کند  .  مصاحبت با سارا داوسون ، بانوی پیر و اشرافی ، کاری‌بود که او را از محیط خانه بیرون آورد و اگرچه دوران دشواری برایش پیش آورد اما او را با فنی بلاد ، از دوستان خانم داوسون ، آشنا کرد که در گسترش افق‌های ذهنی و فکری او نقش مهمی داشت  . مری که آرزو داشت نویسنده شود به لندن بازگشت و با روشنگرانی چون توماس پین و ویلیام گودوین و جوزف جانسون آشنا شد  .  در لندن از خطوط جدید فکری سیاسی و فلسفی آگاه شد  .  دوران پایانی قرن هجدهم دوران تغییر و تحول‌بود که ایمان به عقل و آزادی بشری جایگزین « حقوق الهی » شاهان بر رعایا می‌شد  .  این دریای پرتلاطم تغییرات به بهترین نحو در انقلاب فرانسه تجسم می‌یافت  . مری نیز مانند بسیاری از هواداران تحولات شدید و ریشه‌ای ، شیفته انقلاب فرانسه‌بود  .  در سال 1790 جزوه پرتاثیری با عنوان نوشت که در آن از اصول انقلاب فرانسه در برابر آرای انتقادی ادموند برک محافظه کار دفاع می‌کرد  .  این کتاب مری را به عنوان نویسنده پیشروی لیبرال - در دورانی که به دست آوردن چنین جایگاهی در حلقه‌های ادبی برای زنان بسیار نادر‌بود - جا انداخت  . اندکی پس از آن کتاب دیگرش را با عنوان منتشر کرد که انتقادی تند و گزنده علیه رفتارهای زنان‌بود و در آن زمان حتی به مذاق نویسندگان لیبرال هم تلخ می‌آمد  . عشق به انقلاب فرانسه مری را به پاریس کشاند  .  اما اکنون دوران سربریدن پادشاه فرانسه و خانواده او ، و خشونت‌ها و بازداشت‌ها بود  .  مری در پاریس با یک آمریکایی رابطه پرشور عاشقانه برقرار کرد  .  اما شکست در این رابطه که از آن بدون ازدواج فرزند دختری یافته‌بود او را به سوی افسردگی و خودکشی‌ای ناموفق راند  . پس از التیام از این رابطه با ویلیام گودوین رابطه عاشقانه پیداکرد  .  بارداری سبب شد که آن دو تصمیم به ازدواج بگیرند  .  اما مری به هنگام زایمان درگذشت و از بازی روزگار دخترش ، مری ، زنده ماند تا به همسری پرسی شلی درآید و کتاب را تالیف کند  . پس از مرگ مری ، شوهرش خاطرات او را منتشر کرد که بار دیگر ضربه‌ای تکان‌دهنده بر پیکر جامعه‌بود  .  آزاداندیشی مری ولسون کرافت چنان خلاف آمد عادت‌بود که حتی مبارزان کسب حق رای برای زنان نیز آن را نمی‌پذیرفتند و به مری به چشم تحقیر می‌نگریستند  . با این حال در قرن بیستم نوشته‌های مری ولستون کرافت‌بود که در مفهوم حقوق زنان به عنوان کلیدی اساسی عمل کرد  .  مری ولستن کرافت اگر نه قرن‌ها ، که سال‌های بسیار از زمانه خود جلو تر‌بود  .