دیدگاه | علاوه بر غرب، بسیاری از روس‌ها هم مخالف جنگ پوتین علیه اوکراین هستند
ولادیمیر کارامورزا، سیاست‌پیشه و تاریخ‌دان روسیه‌ای، در این مقاله‌ می‌نویسد علیرغم دشواری‌های موجود در دولت‌های خودکامه، همانند کنترل شدید بر رسانه‌ها و تردید مردم نسبت به ابرازنظرهای راستین خود در نظرسنجی‌ها، تازه‌ترین آمار حاکی از عدم محبوبیت تهاجم نظامی به اوکراین میان عموم مردم روسیه است.
ولادیمیر کارامورزا ، سیاست‌پیشه ، نویسنده ، و تاریخ‌دان روسیه‌ای ، در مقاله‌ای برای روزنامه می‌نویسد مخالفت با جنگ‌افروزی پوتین محدود به غرب نیست و بسیاری در کشور روسیه نیز مخالف آن هستند  . نویسنده در ابتدای این مقاله به تظاهرات ضدجنگ یکشنبه هفته گذشته توسط گروهی از فعالان صلح‌طلب روسیه در میدان پوشکین مسکو اشاره می‌کند که با سرکوب سریع پلیس و بازداشت مواجه شدند  . وی در ادامه با انتقاد از پوشش ناکافی تظاهرات فزاینده ضدجنگ شهروندان روس توسط رسانه‌های بین‌المللی ، به فعالیت‌های صلح‌طلبانه چهره‌های برجسته فرهنگی و بیانیه اخیر آن‌ها در تقبیح جنگ می‌پردازد که به امضای کسانی همچون آندری ماکارویچ ، موسیقیدان ، و لیا آخدژاکوفا ، هنرپیشه پرآوازه روس ، رسید  . لیودمیلا اولیتسکایا رمان‌نویس بزرگ معاصر ، اوگنی کیسین نوازنده سرشناس پیانو ، و یوگنی کافلنیکوف تنیس‌باز برجسته ، سه چهره نام‌آشنای روس هستند که به گفته نویسنده در سال‌های اخیر در ارتباط با جنگ‌طلبی‌های روسیه علیه اوکراین زبان به انتقاد گشوده و آمران و عاملان آن را مورد ملامت قرار داده‌اند  . آقای کارامورزا همچنین به فراخوان عمومی حزب یابلوکو ، « تنها حزب اپوزسیون واقعی باقیمانده در روسیه »، در مخالفت با تهاجم به اوکراین اشاره می‌کند که ظرف تنها چند روز به امضای هزاران نفر رسید  . این سیاست‌پیشه روسیه‌ای در ادامه می‌نویسد علیرغم دشواری‌های موجود در دولت‌های خودکامه همانند کنترل شدید بر رسانه‌ها و تردید بسیاری از مردم نسبت به ابرازنظرهای راستین خود در نظرسنجی‌ها ، تازه‌ترین آمار موجود حاکی از عدم محبوبیت تهاجم نظامی به اوکراین میان عموم مردم روسیه است  . این نویسنده و تاریخ‌دان روس مخالفت نخبگان فرهنگی کنونی روسیه را برخواسته از سنن کهن روشن‌فکران دوره اتحاد شوروی در مخالفت با جنگ‌افروزی‌های کرملین می‌داند  .  وی به نقل از ناتالیا گوربانفسکایا ، یکی از هفت معترض به اشغال چکسلواکی در میدان سرخ مسکو در سال 1968 اشاره می‌نویسد : « یک ملت بدون من ، یک ملت کامل نیست  .  یک ملت بدون ده ، صد ، هزار نفر یک ملت کامل نیست  .  بنابراین دیگر نمی‌توانستند بگویند اشغال چکسلواکی با تایید سراسری همراه‌بود  . » نویسنده در پایان با اشاره به ناکامی‌های تاریخی حکام روسیه به هنگام آغاز « جنگ‌های کوچک پیروزمندانه »، به کارزارهای فاجعه‌بار سزارها در شبه‌جزیره کریمه و ژاپن در سده‌های 19 و 20 اشاره می‌کند و به ولادیمیر پوتین علاقه‌مند به تاریخ روسیه هشدار می‌دهد که مبادا با نادیده‌انگاشتن این درس‌ها مبادرت به تکرار تاریخ کند  .