عربستان سعودی و ایران: دو رقیب منطقه‌ای با مشکلات داخلی مشترک
استراتفور: حکومت شیعه ایران و نظام وهابی عربستان سعودی، دو رقیب مسلمان خاور میانه، در عرصه داخلی با مشکلات مشابهی روبرو هستند و آن کنترل اپوزیسیون داخلی و اینترنت است.
حکومت شیعه ایران و نظام وهابی عربستان سعودی اگرچه در عرصه سیاست خارجی رقیبان یکدیگر به شمار می‌روند ، اما به گزارش موسسه استراتفور هر دو حکومت در عرصه داخلی با مشکل مشابهی روبرو هستند و آن کنترل اپوزیسیون داخلی و اینترنت است و این برای حاکمان دو کشور که سعی دارند در قدرت باقی بمانند ، هم تهدید و هم فرصت است  . اما به نوشته این اندیشکده ، کار عربستان سعودی در کنترل اینترنت که زیرساخت‌های بهتری دارد ، به نسبت روحانیون حاکم بر ایران که روابط خود را با غرب تیره کرده و از فناوری نوین محروم بوده‌اند ، راحت‌تر است  . استراتفور می‌گوید همچنین کار مردم عربستان برای دسترسی بهتر و بیشتر به اینترنت از مردم تحت حاکمیت جمهوری اسلامی آسانتر است  .  این در حالی است که لغو تحریم‌ها باید در عمل به بهبود زیرساخت‌های فناوری اینترنت در ایران کمک کند ؛ اما مشکل آنجایی است که محافظه کاران ایران با بهبود وضعیت اینترنت و دسترسی بیشتر مردم به اطلاعات در ایران مخالفند ، حاکمانی که از سال 1357 " برای حفظ ارزش‌های انقلاب " تلاش کرده‌اند  . فناوری‌های جدید اینترنتی و تلفن‌های همراه هوشمند ، به کاربرانشان آزادی عمل بیشتری می‌دهد و برای آن‌ها حریم خصوصی محکم‌تری را برای آن‌ها فراهم می‌کند  .  در همین حال ، فناوری جدیدتر اینترنتی هم به دولت‌ها امکان می‌دهد که برای کنترل و نظارت بیشتر اقدام کنند  .  اما در ایران که نگران " نفوذ " غرب است ، زیرساخت‌های اینترنت توسعه نیافته و همین امر دست حاکمیت را نیز برای کنترل اینترنت به نسبت عربستان محدودتر کرده است  . به نوشته استراتفور ، سیستم اینترنت تحت نفوذ سپاه پاسداران است ، اما محمود واعظی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات ایران تلاش کرده است اینترنت را توسعه دهد  . با آنکه پهنای باند اینترنت در ایران در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی افزایش یافته است ، اما این کشور 80 میلیون نفری ، که می‌خواهد اقتصاد خود را با لغو تحریم‌ها شکوفا کند ، به گفته " آکامی تلکنولوژیز " ( Akamai Technologies ) پایین ترین سرعت اینترنت در جهان را دارد  . گزارش‌شده‌است حاکمان ایران برای نظارت بر شهروندان از شرکت‌های چینی درخواست کمک کرده‌اند  .  با این حال برخی از تلاش‌های آن‌ها برای فیلترینگ " تلگرام " ناکام ماند  .  همچنین آمریکا شرکت چینی ارتباطاتی ZTE را به خاطر روابطش با دولت ایران تحریم کرد  . وبسایت استراتفور در ادامه می‌نویسد ، آل سعود بیش از ایران ، تهدید علیه خود را از ناحیه داخل کشور به ویژه مناطق شرق کشور می‌بیند ، جایی که جوامع شیعه زندگی می‌کنند و فعالان شیعه عربستانی نیز از اینترنت به شدت استفاده می‌کنند و به همین دلیل ریاض نظارت اینترنتی بر آن‌ها را بخشی از اولویت‌های اصلی خود قرار داده است  . ریاض نیز مثل تهران از شرکت‌‌های خارجی برای کنترل و نظارت بر فعالیت‌های اینترنتی کمک گرفته است  .  اما عربستان برخلاف ایران ، که از نظر اینترنتی عقب مانده است ، توانسته ساختار پیشرفته‌ای در کشور فراهم کند  . همچنین از بعد حفظ نظام اجتماعی مورد نظر حکومت ، ایران وعربستان شبیه هم عمل می‌کنند  .  روحانیون سنتی و محافظه کار ایران و نهادهای مذهبی وهابی در عربستان که قرار است با هم اختلافات مذهبی داشته باشند ، هر دو نگران تاثیرات اینترنت بر جامعه هستند  . در ایران هزاران وبسایت با این استدلال که " ضداسلامی " هستند فیلتر می‌شوند و بسیاری از برنامه‌ها یا شبکه‌های ارتباطی به بهانه این که از نظر فرهنگی مخرب هستند ، ممنوع می‌شوند و در عربستان هم بسیاری از سایت‌ها به خاطر نگاه محافظه کارانه اجتماعی فیلتر می‌شوند  . با این حال به نوشته استراتفور مردم دو کشور از طریق دور زدن اینترنت سعی می‌کنند که در شبکه‌های اجتماعی نظیر فیسبوک و توییتر حضور داشته باشند  . تلگرام در ایران را مقامات دولتی نیز از آن استفاده می‌کنند ، گفته می‌شود 20 میلیون کاربر دارد ، یعنی تقریبا یک پنجم تعداد کل کاربران تلگرام در جهان ایرانی هستند در حالی که عربستانی‌ها ، 40 درصد کاربران عرب توییتر را تشکیل می‌دهند  .  در عربستان ، مقامات سعودی به‌طور ناشناس از برنامه " واتس اپ " استفاده می‌کنند  . استرتفور می‌نویسد ، در مقایسه با محافظه کاران حکومتی در ایران که اینترنت را تهدیدی برای مشروعیت حاکمیت می‌بینند ، حاکمان عربستان اینترنت را به عنوان ابزاری برای آرام کردن مردم و حفظ آل سعود می‌بینند  . بنابر این گزارش ، در حالی که سعودی‌ها به فناوری‌های اطلاعات در آینده دسترسی بیشتری خواهند داشت ، مردم ایران باید منتظر لطف مقام‌های با دیدگاه‌های متناقضشان باشند ، مخصوصا از آنجایی که هر بار ممکن است یک دیدگاه سیاسی متفاوت از قبلی قدرت را به دست بگیرد و سیاست‌های اینترنتی در ایران را زیر و رو کند  .