نورا افرون نویسنده آمریکایی درگذشت
نورا افرون علاوه بر مقالات طنز آمیز برای فیلم های کمدی رمانتیک پرطرفدار و مشهور فیلمنامه نوشت و نامزد دریافت جایزه اسکار شده بود
نورا افرون ، نویسنده آمریکایی در سن 71 سالگی در نیویورک درگذشت  .  خانم افرون نویسنده فیلمنامه‌های کمدی رمانتیک پرطرفدار و مشهور‌بود و علاوه بر آن مقالات طنزی می‌نوشت که به یادماندنی است  . خانواده خانم افرون گفته‌اند وی روز سه شنبه به دلیل ابتلای به بیماری سرطان خون در گذشت  . نورا افرون که لقب دختر هالیوود به او داده شده‌بود ، شهرت و معروفیت خود را برای نوشتن فیلمنامه فیلم‌هایی همچون « بی‌خواب در سیاتل » ( Sleepless in Seattle ) و « وقتی هری سالی را دید » ( When Harry Met Sally ) کسب کرد  .  نگارش این فیلمنامه‌ها برای وی نامزدی جایزه اسکار را به همراه داشت  .  او همچنین چندین فیلم ، از جمله « نامه‌داری » ( You ' ve Got Mail ) و کمدی درام « جولیا و جولیا » را در سال 2009 کارگردانی کرد  . خانم افرون در سال 1983 برای نگارش اولین فیلمنامه خود زیر عنوان « Silkwood » نامزد دریافت جایزه آکادمی اسکار شد  .  مریل استریپ در این فیلم که داستان واقعی داشت ، نقش فردی را بازی می‌کرد که اطلاعات سری در مورد یک نیروگاه پلوتونیوم را افشا کرده‌بود  . او حرفه نویسندگی را در اوایل سال‌های 1960 و در مقام خبرنگار روزنامه نیویورک پست آغاز کرد و پس از آن توجه و علاقه او به نوشتن مقالات طنزی جلب شد که بسیاری از آن‌ها از زندگی شخصی خود او الهام گرفته شده‌بودند  .  رمان « Heartburn » که وی در سال 1983 به رشته تحریر در آورد ، روایت ازدواج ناکام او با کارل برنستاین ، خبرنگار واشنگتن پست‌بود که به افشاگری رسوایی واترگیت کمک کرده‌بود  .  افرون در سال 1986 با اقتباس از این کتاب ، فیلمنامه این فیلم را نوشت  . مایکل بلومبرگ - شهردار نیویورک - مرگ خانم افرون را مصیبتی برای جامعه هنری و فرهنگی آن شهرخواند  .  نویسندگان ، ناشران ، هنرمندان سرشناس و اهالی سینما از جای جای جهان طی چند ساعت پس از اعلام خبر درگذشت نورا افرون ، پیامهای تاثر و تسلیت خود را برای بازماندگان وی فرستاده‌اند  . رئیس انجمن فیلمنامه نویسان آمریکا طی بیانیه‌ای ، از افرون به عنوان الگو و الهام بخشی برای زنان فیلمنامه نویس ، که تعدادشان اندک است ، یاد کرد  . خانم افرون که هنگام مرگ هفتاد و یک سال داشت ، کتابها ، مقالات و فیلمنامه‌های بسیاری نوشته‌بود ، و به طبع طنز و عادت مشکی پوشی اش مشهور‌بود  .  وی بیماری شدید و طولانی خود را بین خود و نزدیکانش نگاه داشت و آن را رسانه‌ای نکرد  .