دیدگاه| یک توافق هسته ای محکم تر با ایران لازم است
برجام از بنیاد بر دکترینی نادرست بنا شده بود: حامیان آن تصور می کردند یک کشور سرکش را با ارائه کمک های اقتصادی به معتدل کردن رفتارش مجاب می کنند. در واقع، کوتاه آمدن در برابر خواست های یک متخاصم ممکن است کمی زمان به دست بدهد، اما متضمن امنیت در بلندمدت نخواهد بود. رژیم ایران چنین یاد گرفته است که با اتخاذ موضع و تهدید می تواند آن چه را می خواهد از غرب بگیرد. این درسی است که باید فراموش کند.
در 14 ژوییه 2015 قدرت‌های جهانی از جمله اروپا و آمریکا برای تصویب برنامه جامع اقدام مشترک موسوم به برجام در وین گردهم آمدند  .  با گذشت سه سال توافق هسته‌ای عملا مرده است  .  در پی خروج آمریکا از توافق هسته‌ای در ماه مه و تجدید تحریم‌ها در ماه‌های آینده بعید است برجام زیاد دوام بیاورد  .  این امر روابط با ایران را در آینده‌ای نامعلوم فرو برده است  . با فرا رسیدن سالروز تصویب برجام ، رهبران سیاسی غرب باید لحظه‌ای به درسی که از شکست برجام به دست آمده است ، فکر کنند  .  مدافعان برجام می‌گویند این توافق مانع گسترش برنامه هسته‌ای ایران‌شده‌و حتی در قالب یک توافق معیوب کانال‌های دیپلماتیکی را با ایران حفظ کرده است  . اما این فقط بخشی از ماجرا است  .  عمل ایران به تعهدات اش بر مبنای برجام محدود به زمان است و این تعهدات طی پنج تا ده سال آینده منقضی می‌شود  . حفظ کانال‌های دیپلماتیک با ایران مهم است  .  اما به هر حال توافق هسته‌ای مانع دسترسی ایران به جنگ افزار هسته‌ای نمی‌شود  .  مشکل در این‌بود که عمده خواست‌های ایران برای لغو تحریم‌های اقتصادی در همان آغاز ارائه شد  . برجام از بنیاد بر دکترینی نادرست بنا شده‌بود : حامیان آن تصور می‌کردند یک کشور سرکش را با ارائه کمک‌های اقتصادی به معتدل کردن رفتارش مجاب می‌کنند  .  در واقع ، کوتاه آمدن در برابر خواست‌های یک متخاصم ممکن است کمی زمان به دست بدهد ، اما متضمن امنیت در بلندمدت نخواهد‌بود  .  رژیم ایران چنین یاد گرفته است که با اتخاذ موضع و تهدید می‌تواند آن چه را می‌خواهد از غرب بگیرد  .  این درسی است که باید فراموش کند  .