«نقش هندوستان در ناآرامی های بلوچستان»
مقاله سیما افضل برای نشریه «خبر سیاست خارجی» می گوید پاکستان باید گام هایی را در جهت حذف بازیگرانی که در تلاش برای بی ثبات کردن کشور هستند بردارد.
جنوب آسیا به دلیل جایگاه ژئواستراتژیک خود همواره هدف منافع قدرت‌های جهانی بوده است  .  منافع متفاوت بازیگران بین‌المللی و بازیگران منطقه‌ای در این حوزه در کانون توجه است  .  منافع بازیگران خارجی در افغانستان تاثیری مستقیم بر امنیت و منافع پاکستان ، همسایه مجاور ، دارد  .  شاید هیچ کشوری به اندازه ی پاکستان با مشارکت در جنگ با تروریسم خود قربانی تروریسم‌نشده‌باشد  . بازیگران خارجی و داخلی در ایجاد وضعیت دردسر ساز کنونی در پاکستان به ویژه در منطقه ی مرزی نقش دارند  .  از منظر جغرافیایی ، بلوچستان ، بزرگترین استان پاکستان ، در نقطه تلاقی جنوب آسیا ، آسیای مرکزی و مدخل ورود به خاورمیانه قرار دارد  .  وفور منابع طبیعی بر اهمیت این استان افزوده است و قدرت‌های بزرگ و منطقه‌ای را به آن سو جذب کرده است  . به نوشته ی سیما افضل پژوهشگر ساکن اسلام آباد ، روابط نزدیک هند و افغانستان پس از حملات تروریستی 11 سپتامبر 2001 چالشی امنیتی را متوجه امنیت پاکستان کرد  .  روابط قوی بین دو کشور موجب ناامنی در مرزهای شرقی و غربی پاکستان‌شده‌است  . هند با گشایش چهار کنسولگری در هرات ، جلال آباد ، قندهار ، و مزار شریف در نزدیکی منطقه مرزی پاکستان حضور دیپلماتیک خود در افغانستان را افزایش داده است  .  هند در ایجاد دردسر در مناطق قبیله‌ای پاکستان هم نقش دارد  .  اطلاعات هند در افغانستان فعال است و برداشت تشکیلات امنیتی پاکستان این است که آن‌ها درگیر فعالیت‌های خرابکارانه علیه پاکستان هستند  . دستور کار آن‌ها تحریک شورشیان در مناطق قبیله‌ای نیمه خودمختار و بلوچستان است  .  به هر حال ، این واقعیتی غیرقابل اجتناب است که هند از طریق خاک افغانستان درگیر اقدامات خرابکارانه در بلوچستان پاکستان است و این کار را توسط کنسولگری‌هایش با کمک‌های پنهانی ، آموزش و حمایت مالی از تروریست‌هایی انجام می‌دهد که مبارزان راه آزادی معرفی می‌شوند  .  ادعاهایی هم در این باره وجود دارد که هند در آموزش و تامین « ارتش آزادیبخش بلوچستان » که جنبشی جدایی طلبانه است نقش دارد  . بر مبنای مقاله ی نشریه « خبرسیاست خارجی »، نقش هند در ناآرامی‌ها در بلوچستان امری نیست که بتوان نادیده گرفت و علتش تغییر محیط ژئوپولتیک منطقه است  .  هند در آرزوی تبدیل به قدرتی مسلط بر منطقه ، دریای عرب و اقیانوس هند است اما از نفوذ فزاینده ی چین بر بندر گوادر ناخشنود است  .  بندر کاملا آماده ی گوادر در نزدیکی تنگه هرمز به چین این قابلیت را می‌دهد که رویای هند برای تسلط بر آبراه‌های منطقه‌ای را باطل کند  .  دهلی نو احساس می‌کند بندر گوادر پیامدهای استراتژیک جدی برایش خواهد داشت  .  این بندر موقعیت پاکستان را در کنترل خطوط دریایی استراتژیک انرژی در خلیج‌فارس تقویت می‌کند  .  هند به حضور چین نگاهی توام با سوئظن دارد و تصور می‌کند که پکن در پی ایجاد پایگاه‌هایی در سراسر جهان است تا بر جریان امن حمل‌ونقل منابع انرژی نظارت کند  . دریاسالار سورش مهتا ، فرمانده کل نیروی دریایی هند ، در یک سخنرانی در سال 2008 ، در مورد پیامدهای استراتژیک بندر گوادر برای آن کشور گفت : « از این رو ، هند در حال توسعه بندر چابهار ایران در رقابت با چین برای ایجاد موازنه قدرت و دسترسی به افغانستان و جمهوری‌های آسیای میانه بدون نیاز به عبور از پاکستان است و تجارت ترانزیت از ایران و دیگر کشورها را دنبال می‌کند  .  بیراه نیست اگر بگوییم هند خواهان کنترل آن استان برای منابع انرژی اش است و چین ، شریک نزدیک پاکستان ، بزرگترین مانع بر سر راه تبدیل هند به قدرتی منطقه‌ای است  . » قاضی خلیل الله ، سخنگوی جدید وزارت خارجه پاکستان ، در یک کنفرانس خبری با رسانه‌ها گفت : « ما هر گاه که گفتگوهای دو جانبه‌ای در جریان است مساله نقش هند در بخش‌هایی از پاکستان را مطرح می‌کنیم  . » پاکستان کشوری مستقل است و هرگز اجازه نخواهد داد بازیگری خارجی در مسائل داخلی اش نقش بازی کند  .  پاکستان باید گام‌هایی را در جهت حذف بازیگرانی که در تلاش برای بی‌ثبات کردن کشور هستند بردارد  .