محبوبیت سخنرانی رمیکس شده نتانیاهو در یوتیوب 
گفت و گو با نوی آلوش، دی جی محبوب اسرائیلی و خالق ویدئوی جنجالی زنقه زنقه، درباره ویدئوی رمیکس شده اش از سخنرانی بنیامین نتانیاهو در کنگره آمریکا
پس از سرهنگ معمر قذافی ، اکنون نوبت بنیامین نتانیاهو ، نخست‌وزیر اسرائیل است که در یک موزیک - ویدئوی جدید و پرطرفدار در یوتیوب ظاهر شود تا یکی از سخنرانی‌های تاریخی اش همراه با موسیقی ، خاطره‌ای پاک نشدنی را رقم بزند  . یک بار دیگر ، نوی آلوش ، دی جی و موزیسین اسرائیلی دست به کار‌شده‌و با رمیکس سخنرانی اخیر بنیامین نتانیاهو در برابر نمایندگان کنگره ایالات متحده ، و تاکید بر قسمت‌هایی از سخنرانی که در آن نخست‌وزیر اسرائیل بر دوستی دیرینه دو کشور اشاره می‌کند قطعه ویدئوی جدیدی با مرکزیت « بی‌بی » را به کاربران اینترنت معرفی کرده است  . نوی آلوش ، در آهنگ « بی‌بی پرو - امریکانو »، سخنان آقای نتانیاهو را با ریتم قطعه موسیقی پرفروش و معروف We speak no Americano ، اثری از گروه استرالیایی Yolanda Be Cool مخلوط و مونتاژ کرده است که طی آن در میان اشتیاق نمایندگان کنگره ، بر حمایت اسرائیل از آمریکا تاکید می‌کند  . بی‌بی ، نامی است که بنیامین نتانیاهو در کشور خود با آن شناخته و خوانده می‌شود  .  کلیپ « بی‌بی پرو - امریکانو » در تاریخ 3 خرداد ( 24 می‌2011 ) بر شبکه یوتیوب قرار گرفته و در فاصله کمتر از یک هفته نزدیک به 70 هزار بار کلیک خورده و تماشا‌شده‌است  . نوی آلوش ، پیشتر در ماه فوریه ، بهمن ماه گذشته به خاطر رمیکس طنزآمیز آهنگ « زنقه زنقه »، که در آن بخش‌هایی از سخنرانی معمر قذافی را با موسیقی تند و رقص زنی نیمه برهنه ، مونتاژ کرده‌بود ، در میان کاربران اینترنت و بویژه در میان جوانان جهان عرب به شهرت رسید  .  نوی آلوش ، موزیسین ، دی جی ، و روزنامه نگار حوزه موسیقی در تل آویو ، شهروند 31 ساله اسرائیل است و در گفت‌وگو با وبسایت صدای آمریکا می‌گوید : بی‌بی نام دیگر بنیامین نتانیاهو در اسرائیل است و اینجا در میان مردم اسرائیل او به بی‌بی معروف است و من از وجه اشتراک این نام و موضوع سخنرانی او با نام و موضوع موسیقی که از ریتمش استفاده کردم ، بهره بردم  . من یک موزیسین و دی جی هستم و با موسیقی روز جهان آشنایی دارم  .  در عین حال روزنامه نگارم و در زمینه موسیقی کار می‌کنم و می‌نویسم و همزمان اخبار جهان را در اینترنت دنبال می‌کنم و بعد دیدگاه موسیقایی شخصی خودم را روی آن‌ها پیاده می‌کنم ، مثل کاری که روی سخنرانی موسوم به « زنقه زنقه » قذافی انجام دادم  .  این کار را نمی‌توان درباره هر سیاستمداری که کاریزمای لازم را نداشته باشد ، انجام داد  .  یعنی اگر آن فرد نداند که چطور باجذبه سخنرانی کند و بیان خوبی نداشته باشد ، نتیجه کاری که من می‌کنم درست از آب در نمی‌آید ، چون سرمایه و منبع کافی برای این کار وجود ندارد  .  فکر می‌کنم تنها شباهت میان نتانیاهو و قذافی این است که هر دو بلدند چطور با حرارت سخنرانی کنند و همین خوراک خوبی برای موسیقی من می‌شود  .  سخنرانی بی‌بی در کنگره آمریکا ، فارغ از این که محتوایش چه‌بود و این که آیا من با سخنان او موافق هستم یا نه ، خیلی کاریزماتیک و قدرتمند‌بود  .  مثلا وقتی که بارها کلمه « پرو امریکا » و « آمریکا » را به زبان آورد ، اعضای کنگره تحت تاثیر قرار گرفتند به طوری که هر یک دقیقه یک بار به احترام او از جایشان بلند می‌شدند و برایش کف می‌زند  .  مهم نبود که آیا بی‌بی را دوست دارند یا نه ، اینجا دیگر یک مسئله کاملا آمریکایی مطرح‌بود  .  این خیلی عجیب است زیرا وقتی او سخنرانی‌های مشابهی را در اسرائیل ایراد می‌کند کسی برایش اینچنین کف نمی‌زند  !  بلندشدن نمایندگان کنگره از صندلی‌هایشان برای تشویق او خیلی خنده‌دار و در عین حال عجیب‌بود  .  این‌ها اولین نکاتی‌بود که با دیدن سخنرانی نتانیاهو به ذهن من خطور کرد و فکر کردم که اینجا دارد اتفاقات خنده‌داری می‌افتد و شروع به ساخت کلیپ کردم و در آن از موسیقی « بابار امریکانو » استفاده کردم که تابستان گذشته آهنگ پرفروش و معروفی شده‌بود و روی آن موسیقی ، سخنرانی نتانیاهو و فیلم نمایندگان کنگره را کارگذاشتم  . خیلی‌ها این سوال را از من می‌پرسند  .  من سعی می‌کنم هنگام درست کردن ویدئوهایم دیدگاه سیاسی خودم را دخیل نکنم  .  درمورد معمر قذافی ، خیلی موضعم مشخص‌بود ، چرا که هیچ کس قذافی را دوست ندارد  .  اما در عین حال حتی اگر آدم از او خوشش هم نیاید ، همچنان در او چیزهای جالبی هست که می‌توان به واسطه شان با او ارتباط برقرار کرد مثلا به خاطر شکل مخصوص لباس پوشیدنش  .  درمورد بی‌بی ، من به عنوان یک اسرائیلی قصد نداشتم نظر مستقیم سیاسی‌ام را درباره او صادر کنم  .  ولی پس از انتشار کلیپ ، نظراتی که از مردم اسرائیل گرفتم جالب‌بود : کسانی که او را دوست ندارند ، جدا از ویدئو خوششان آمده و کسانی که بی‌بی را دوست دارند و از او حمایت می‌کنند هم می‌گویند این ویدئو فارغ از مقام سیاسی او ، یک جنبه انسانی به او داد  .  من سعی می‌کنم در این کارها ، تمامی جوانب را نگه دارم و موضعگیری نکنم  . این خیلی جالب است  .  تا سه سال پیش تنها آمریکایی‌ها می‌دانستند که چطور می‌شود از این جور ویدئوها درست کرد و مثلا اوباما در جریان انتخابات آمریکا دائما در ویدئوهای مختلف به عنوان ستاره پاپ یا راک ظاهر می‌شد  .  این برای آمریکایی‌هایی که او را در این ویدئوها می‌دیدند خیلی عادی و جاافتاده‌بود  .  اما در اروپا و اینجا در اسرائیل ، جلب کردن نظر مردم در این زمینه خیلی سخت‌بود  .  دو سال پیش من یک آهنگ برای تزیپی لیونی درست کردم به نام « پسران لیونی » که نقطه مقابل آهنگ « دختران اوباما »‌بود که در جریان انتخابات آمریکا ، برای باراک اوباما ساخته شده‌بود  .  در این ویدئو یک خواننده مرد ، آهنگی عاشقانه را برای خانم لیونی می‌خواند  .  آن موقع در اسرائیل مردم نمی‌دانستند چه واکنشی به آن آهنگ نشان دهند زیرا نمی‌توانستند موسیقی و سیاست را با هم مخلوط کنند و در کنار هم ببینند  .  اما امروزه همه چیز عوض‌شده‌است  .  یوتیوب و درعین حال موزیسین‌هایی که مثل من کار می‌کنند ، خیلی فضا را تغییر داده‌اند به طوری که مردم انتظار چنین چیزهایی را دارند و دوست دارند که کسی واقعیت‌ها ، مسائل سیاسی و دیگر مسائل جدی را بردارد و آن را با موسیقی مخلوط کند و از یک زاویه دیگر به آن نگاه کند  .  در واقع این هم یک جور نگاه کردن به اخبار است  . این مسئله خیلی پیچیده‌ای است  .  فکر نمی‌کنم موسیقی بتواند یک تغییر عمده سیاسی را به بار آورد  .  مثلا نمی‌توان انتظار داشت که مردم به واسطه ویدئوی من در انتخابات آینده به بی‌بی رای بدهند یا ندهند  .  اما مثلا ویدئو و آهنگ « زنقه زنقه » که مربوط به انقلاب مردمی در کشور عربی لیبی‌بود ، در کل جهان عرب تبدیل به یک آهنگ پرطرفدار و داغ شد  .  این جور چیزها درمیان جوانان خیلی جلب توجه می‌کند  .  خود من وقتی جوان تر‌بودم ، علاقه‌ای به مسائل سیاسی نداشتم و اخبار را دنبال نمی‌کردم و در معرض شنیدن اخبار جهان از هیچ راه دیگری هم نبودم  .  ولی امروز برادر کوچکتر من ، وقتی رمیکس زنقه زنقه یا بی‌بی را تماشا می‌کند ، ناگهان به دنبال این است که بداند این آدمی که دارد حرف می‌زند کیست  .  فکر نمی‌کنم این کار ، از لحاظ سیاسی تغییر عمده‌ای ایجاد کند ، اما وارد زندگی نسل جوان می‌شود و این خیلی مسئله مهمی است  .  بطوریکه مثلا میبینیم در کشورهای عربی جوانان در اینترنت کلیپ‌ها و ویدئوهای فراوانی را درباره انقلاب‌ها و رهبرانشان به اشتراک می‌گذارند و همه از همه جای جهان می‌توانند بدون واسطه رسانه‌ها و رهبران سیاسی آن‌ها را ببینند  . بیش از 6 میلیون بار این ویدئو در اینترنت تماشا‌شده‌است  .  البته با در نظر گرفتن تمام نسخه‌هایی که از این آهنگ در اینترنت هست ، چون این ویدئو بارها در یوتیوب آپلود‌شده‌است  .  خیلی از کلوپ‌ها این آهنگ را پخش می‌کردند و مردم با آن می‌رقصیدند  !  در سوریه حتی معترضان تظاهرکننده علیه حکومت یک شعار جدید بر اساس آن ساختند که می‌گوید « زنقه بشار » .  جالب تر این که من از جوانان مصر ایمیل‌هایی می‌گرفتم که می‌خواستند آهنگی برای حسنی مبارک بسازم و یا از ایران که جوانان می‌گفتند ما فلان روز قرار است به خیابان بریزیم و میخواستند که برای احمدی نژاد آهنگ درست کنم  .  مورد توجه قرار گرفتن این نوع کار در میان کشورهای منطقه برای من دستاورد بزرگی‌بود  . معلوم نیست و زیبایی این کار هم در همین است  .  چون هیچ وقت نمی‌شود پیش‌بینی کرد که چه کسی در آینده قرار است چه حرفی بزند و یا این که در کجا قرار است سخن بگوید که بتوانم بر اساس تمام شرایط ایده خوبی را درموردش بپرورانم  .  تولد هر ایده برای خودم هم تازگی دارد  .