نقش روسیه در پایان جنگ داخلی سوریه 
مسکو در سوق دادن ایران، ترکیه و سلطان نشین ها بسوی مصالحه در موقعیت بهتری قرار دارد و کوشش های دیپلماتیک آن آثار ملموسی داشته است
یک کارشناس مسائل خاورمیانه می‌گوید مداخله روسیه در سوریه نه فقط برای واشنگتن تکان‌دهنده است ، بلکه در عین حال می‌تواند مسیر بازی در خاورمیانه را تغییر دهد ، بویژه اگر به پایان جنگ داخلی در سوریه کمک کند  . ولی نصر مدیر مدرسه مطالعات بین‌المللی پیشرفته دانشگاه جانز هاپکینز در مقاله‌ای در نشریه پولیتیکو می‌گوید ، مانور ولادیمیر پوتین در نخستین نگاه ، قمار از روی استیصال برای نجات رژیم اسد به نظر می‌رسد  . مداخله نظامی می‌تواند وضع اسد را برای مدتی تثیبت کند ، اما منتقدان بر این باورند که روسیه سرانجام با خطر تکرار شکست در افغانستان ، وقتی مجاهدین بر قدرت نظامی روسیه چیره شدند ، روبرو خواهد شد  . با این حال ، به عقیده ولی نصر این منفی بافان باید در نظر داشته باشند که برای پوتین ، آنگونه که در سخنرانی خود در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد روشن کرد ، گزینه درگیری ممکن است شکست ناراحت کننده‌ای برای اسد باشد که به افراطگرایی اسلامی قدرت می‌بخشد ؛ و موقعیت روسیه در متوقف ساختن خونریزی به مراتب از آمریکا بهتر است  . نویسنده مقاله همچنین اظهار نظر می‌کند که روسیه دینامیک‌های بحران سوریه را تغییر داده و امکانات جدیدی فراهم آورده است  . بحران دیگر درباره ایران ، که دفاع از اسد شدت بخشیده و در همین حال با داعش در عراق می‌جنگد ، نیست  .  روسیه نبرد با افراطگرایی اسلامی را به جای " شرارت ایران " در کانون سیاست‌های منطقه‌ای خود قرار داده است  . مداخله روسیه همچنین چالش مستقیمی است با حمایت ترکیه و کشورهای عرب حوزه خلیج‌فارس از مخالفان بشار اسد  .  در سال 2012 میلادی ، ملک عبدالله پادشاه عربستان سعودی ناخوشنودی خود از حمایت مسکو از اسد را با قطع مکالمه تلفنی با دیمیتری مدودف رئیس جمهوری وقت روسیه نشان داد  .  اما حالا به نظر می‌رسد روسیه چندان نگران واکنش ترکیه و جهان عرب به جدیدترین مانورهای نظامی آن نیست  . پس از توافق جامع اتمی قدرت‌های جهانی با ایران ، کشورهای عربی لازم دیدند مناسبات خود با مسکو را تقویت کنند  .  برخلاف آمریکا ، روسیه ناچار نیست بین ایران و رقیبان عربش یکی را انتخاب کند ؛ مسکو قادر بوده به ایران نزدیک بماند ، و در عین حال روابط با سلاطین خلیج‌فارس را تقویت کند  . ولی نصر در ادامه مقاله یادآور می‌شود که آمریکا از آغاز تمایلی به درگیری در بحران سوریه نداشته است  .  حمایت آن از مخالفان بشار اسد بی‌تاثیر بوده ، و تلاش‌هایش برای یافتن یک راه حل دیپلماتیک به جایی نرسیده است  .  بر عکس ، و شاید در نتیجه آن ، این نظر در سراسر خاورمیانه قوت می‌گیرد که روسیه در پایان دادن به بازی در سوریه اساسی است  . جان کری وزیر خارجه آمریکا کوشش برای حل دیپلماتیک مساله سوریه را بررسی می‌کند ، اما این روسیه است که وضع را برای کارگر شدن دیپلماسی شکل می‌دهد  .  در چهار سال جنگ داخلی ، آمریکا درخواست‌های مسلح کردن شورشیان و ایجاد ناحیه پرواز ممنوع را نپذیرفته و تهدید‌هایش را برای عبور از خط قرمز کاربرد تسلیحات شیمیایی عملی نکرده است  . ولی نصر بر این نظر است که تاثیر ایالات متحده بر جنگ داخلی سوریه بسیار کم بوده است  .  بر عکس ، روسیه ، ارتش اسد را مسلح ساخته و اکنون مسئولیت دفاع از رژیم او را بر عهده گرفته است  . نویسنده ملاحظات داخلی را در کاهش توانایی واشنگتن برای وادار کردن بازیگران منطقه‌ای به مصالحه در مورد سوریه موثر دانسته و می‌گوید فضای سیاسی در آمریکا و ایران از گفتگوهای جدی درباره مسائل منطقه‌ای جلوگیری می‌کند ، چه رسد به بده و بستان معقولی که دیپلماسی را امکان‌پذیر خواهد کرد  . رهبر ایران گفته است گفتگوها با آمریکا فعلا از موضوع هسته‌ای فراتر نخواهد رفت ، و دولت باراک اوباما وقتی مقوله نقش منطقه‌ای ایران مطرح می‌شود ، به جای تعامل از مهار سخن می‌گوید  . اجرای توافق اتمی وین بر تمام بحث‌ها در مورد سوریه سایه خواهد انداخت ، و واشنگتن حتی اگر هم می‌توانست با تهران کنار بیاید ، با مخالفت‌های اسرائیل ، کشورهای عرب خلیج‌فارس و کنگره روبرو می‌بود  . ولی نصر در ادامه این مقاله در پولیتیکو می‌گوید ، مسکو در سوق دادن ایران ، ترکیه و سلطان نشین‌های عرب به سوی مصالحه در موقعیت بهتری قرار دارد و تلاش‌های دیپلماتیک آن آثار ملموسی داشته است  . این وضع می‌تواند راهی برای برون رفت از بن بست جاری در سوریه پیدا کند ، که خبری خوشایند ، نه فقط برای کشورهای پیرامون آن ، بلکه در اروپا خواهد‌بود که در آنجا هجوم آوارگان خسته از جنگ ، چالش‌های انسانی و امنیتی عمده‌ای را موجب‌شده‌است  . با این حال ، پرسش‌های جدیدی در مورد چالش روسیه با آمریکا و نظم جهانی مطرح می‌سازد  .  منتقدین دولت اوباما می‌ترسند قدرت نمایی مسکو را در موضع برتری در امور خاور میانه قرار دهد و آن را در دیگر نقاط جهان تقویت کند  .  منتقدان می‌گویند آنچه روسیه پر می‌کند خلائی است که بی‌اعتنایی آمریکا بر جا گذاشته است  .