«خاطرات رام» فیلمی که «جانی دپ» سال ها آرزوی بازی در آن را داشته است
به تشویق «جانی دپ»، «بروس رابینسون» فیلمسازبرجسته انگلیسی از بازنشستگی بیرون آمده تا فیلم تازه ای از روی کتاب «هانتر اس تامپسون» را با شرکت «جانی دپ» بر روی پرده سینما بیاورد
موضوع کتاب و فیلم « خاطرات رام » The Rum Diary بیشتر شبیه به یک کتاب خاطرات شخصی نوشته‌شده‌است  .  خاطرات یک روزنامه نگار جوان در « پورتو ریکو » ( یکی از جزایر کارائیب ) که « هانتر اس تامپسون » نویسنده و روزنامه نگار شهیر آمریکایی آن را در دوران پیش از معروفیتش نوشته است اما از خیلی لحاظ رابطه خاصی با « جانی دپ » دارد  . « جانی دپ » نخستین بار ضمن کند و کاو در میان کاغذهای دست نوشته « هانتر تامپسون » که در آن زمان سال‌های آخر زندگی را می‌گذراند با نسخه اصلی « خاطرات رام » برخورد کرد  .  نوشته‌های پراکنده‌ای که تا 40 سال پس از نوشتن آن در اواخر دهه پنجاه میلادی نیز منتشر نشد  .  اما اکنون « جانی دپ » علاوه بر تهیه این فیلم ، ایفای نقش اصلی آن را نیز برعهده دارد  . « بروس رابینسون » فیلمنامه نویس و کارگردان این فیلم تازه با شرکت « جانی دپ » در دهکده دورافتاده‌ای در انگلستان زندگی می‌کند و بیش از 20 سال است که فیلمی نساخته است  . رابینسون پیش از این در سال 1984 برای نوشتن فیلمنامه « زمین کشتارگاه » The Killing Field به نامزدی جایزه اسکار رسید  .  او همچنین فیلم دیگری ساخته است که در حال حاضر در فهرست فیلم‌های « کالت » Cult ( فیلم‌هایی که طرفداران بیشماری پیدا می‌کنند ) قرار دارد  .  فیلم « ویتنیل و من » Witnail And I درباره دو بازیگر بیکار و ناموفق تئاتر است که برای فرار از سرمای کشنده « لندن » به خانه عموی به ظاهر ثروتمند یکی از این دو نفر در یک دهکده دور افتاده می‌روند اما در آنجا هم با شرایطی سرد از نوع دیگری روبرو می‌شوند  . آخرین فیلم « رابینسون » در هالیوود ، فیلم تاریک و منفی « جنیفر 8 » با بازی « اوما ترمن » و « اندی گارسیا » در سال 1992 بوده است  . « جانی دپ » در یک گفتگو درباره این فیلمساز 65 ساله انگلیسی می‌گوید : « رابینسون موقتا از بازنشستگی بیرون آمده تا این فیلم تازه را بسازد  ! » اما خود « رابینسون » که به تازگی به لس آنجلس سفر کرده است این گفته را تایید نمی‌کند : « این حرف « جانی » البته کاملا درست نیست  .  چون من یک نویسنده‌ام و نویسنده‌ای که هر روز زندگی اش به نوشتن می‌گذرد  .  منظورم اینه که یک نویسنده هیچوقت بازنشسته نمیشه  . » او درادامه سخنانش می‌گوید : « البته باید بگویم که از لحاظ کارگردانی فیلم ، حق با جانی دپه و من مدت هاست که از این کار دست کشیده‌ام و واقعا هم حاضر نبودم دوباره شروع کنم اما خوب مسلما برای من هم افتخارآور و هم خیلی قابل کنجکاوی‌بود که مرد شماره یک هالیوود بیاید دنبال من و مرا از گوشه عزلت بیرون بکشد تا فیلم تازه او را بنویسم و کارگردانی کنم  . » « جانی دپ » در فیلم « خاطرات رام » نقش « پل کمپ » را بازی می‌کند  .  روزنامه نگار آمریکایی که برای یک روزنامه انگلیسی زبان در « سن خوان » پورتوریکو در سال 1960 مقاله می‌نویسد  . در دفتر محل روزنامه ، کار « کمپ » در مقایسه با همکاران دیگر و رییسش زیاد درخشان به نظر نمی‌آید  .  تا روزی که او با « ساندرسون » ( با بازی آرون اکهارت ) رویارو می‌شود  .  ساندرسون سرمایه‌دار موفقی است که از « پل کمپ » می‌خواهد تا مقاله‌های مثبتی در رابطه به فعالیت‌های مشکوک او که به کلاه‌برداری بیشتر شباهت دارد بنویسد  .  کم کم پای « شنالت » زیبا ( با بازی امبر هرد ) به قضیه باز می‌شود و « کمپ » هم وارد جریان اصلی فساد و جاه طلبی می‌شود  . نقش تازه « جانی دپ » شباهت‌های زیادی با شخصیت اصلی یکی دیگر از آثار « تامپسون » دارد که جانی دپ هم در آن بازی کرده است  .  فیلمی به نام « ترس و انزجار در لاس وگاس » Fear And Loathing In Las Vegas  . « رابینسون » فیلمنامه نویس « خاطرات رام » شخصیت آرام و اشرافی دارد که گاه انسان را به یاد ستارگان دور از دسترس موسیقی « راک اندرول » می‌اندازد که روی بالکن هتل گرانقیمتی مشرف به منظره‌ای از غرب هالیوود جا افتاده به نظر می‌رسد  .  جایی که پیش تر محل گفتگوهای او با نویسنده کتاب « کشیدن سیگار در رختخواب » بوده است  .  گفتگوهای مفصلی که با این نویسنده درباره فیلم و فیلمنامه نویسی انجام گرفته است  .  « رابینسون » تا کنون چهار رمان نوشته که تنها یکی از آن‌ها به نام « خاطرات عجیب و غریب توماس پنمن » به چاپ رسیده است  .  او هم چنین 46 فیلمنامه نوشته است که بیش از 40 عدد از این تعداد هنوز تبدیل به فیلم‌نشده‌است  . در کنفرانس خبری که به تازگی در « بورلی هیلز » برای معرفی فیلم تازه « جانی دپ » برگزار شد جانی دپ به جمع خبرنگاران گفت هنگامی که او و « هانتر تامپسون » نویسنده « خاطرات رام »، که در سال 2005 درگذشت ، برای نخستین بار درباره فکر ساختن فیلمی از روی این کتاب صحبت کردند برای هردوی آن‌ها حضور شخصیتی چون « رابینسون » به عنوان فیلمنامه نویس و کارگردان شبیه به یک آرزو بوده است  .  هرچند این دو می‌دانستند که « رابینسون » با میل خود از کار فیلمسازی کناره گرفته است  .  اما « جانی دپ » و پشتکار او یک بار دیگر « رابینسون » را به صحنه فیلمسازی کشاند  . « جانی دپ » می‌گوید : « دلیل اصلی این که می‌خواستم « رابینسون » این فیلم را بسازد ، همان فیلم « ویتنل و من » او بوده است  .  به نظر من اگر در عالم سینما یک فیلم را بتوانیم « کامل » بخوانیم همان « ویتنل و من » است  .  فیلمی شاعرانه ، بی‌نهایت گیرا و درعین حال سرشار از طنز و هزل و هجو  !  این‌ها همان عواملی است مرا شیفته هنر سینما می‌کند  .  بعد هم فیلم دیگر « رابینسون » به نام « چگونه در تبلیغات جلو بیفتیم » .  آن فیلم هم مثل پتکی‌بود که بر سر تماشاگر فرود میآد  . » جانی دپ در ادامه این سخنان با حالتی احساساتی می‌گوید : « این دو فیلم منو دیوونه کردند  .  از همون موقع فهمیدم که یک روزی به هرحیله‌ای که‌شده‌باید با این آدم کار کنم  .  خلاصه می‌بینید که بالاخره به این آرزوم رسیدم  . » « رابینسون » فقط دو خط از کتاب « هانتر تامپسون » برداشت کرده است  .  بقیه داستان فیلم با ایجاد تغییراتی در کتاب و پس از پژوهش در اطراف تاریخ « پورتو ریکو » در ذهن فیلمنامه نویس ساخته‌شده‌است  . رابینسون می‌گوید :« میدونید چیه  ؟  من نمیتونستم هی از خودم بپرسم اگه هانتر تامپسون الان اینجا‌بود چیکار می‌کرد وچی می‌گفت  ؟  میدونید چیه  ؟  من نه میتونم مثل « هانتر تامپسون » بنویسم نه مثل « ویلیام شکسپیر » .  من فقط میتونم مثل خودم بنویسم  . » فیلم « خاطرات رام » در تابستان سال 2009 در « پورتو ریکو » فیلم‌برداری‌شده‌است  .  بسیاری از افرادی که در ساختن این فیلم با جانی دپ همکاری داشته‌اند از جمله « داریوز ولسکی » فیلمبردار و « کالین اتوود » طراح لباس قبلا با « دپ » کار کرده‌اند  .  دستیار کارگردان « پیتر کوهن » نه تنها با « جانی دپ » در پروژه‌های دیگر کار کرده است بلکه یکی از دستیاران کارگردانی فیلم « ویتنل و من » هم بوده است  . « بروس رابیسنون » تنها یک بار با « هانتر اس تامپسون » مقالات کرده است  .  یک بار در هتل « شاتو مرمانت » در لس آنجلس در دهه 90 میلادی  .  این دو ضمن ملاقات به جز چند جمله کوتاه با هم حرفی نزده‌اند  .  رابینسون می‌گوید : « من چیزی نداشتم از او بپرسم  .  او هم چیزی نداشت که به من بگوید  . » با وجود آن که « جانی دپ » یک صندلی مخصوص با نام « هانتر تامپسون » را برای زنده نگهداشتن یاد این نویسنده در محل فیلم‌برداری قرار داده‌بود اما « بروس رابینسون » می‌گوید او فیلم خودش را ساخته است : « ما از روی یک فیلمنامه کار کرده ایم که دائما به نوشته « هانتر تامپسون » رجوع نمی‌کند  .  هرچند روح « هانتر » همواره و همه جا با ما‌بود اما ما دیگر از روی نسخه او پیش نمی‌رفتیم بلکه فیلم ما زندگی خودش را پیدا کرده‌بود و خودش ما را به جلو می‌برد  . » « هانتر تامپسون » روزنامه نگار و نویسنده فقید آمریکایی برای نوشتن داستان‌هایی که در آن روزنامه نگاران با موضوع‌های نوشته‌های خود تداخل پیدا می‌کنند و با آن درگیر می‌شوند به معروفیت رسید  .  او در استفاده از الکل ، قرص‌های اسید و مسکالین هم‌ید طولائی داشت و به همین جهت هم از نویسندگان خلاف جهت حرکت اصلی آمریکا چون « جک کرواک » و « چارلز بوکوفسکی » به شمار می‌رود  .