روایت مبارزه زنان لبنان برای دستیابی به صلح
یک کارگردان با ساخت فیلمی در مورد جنگ در لبنان، حکایت زنانی را روایت می کند که در تلاش هستند مردان را متقاعد کنند از کشتار دست بردارند
نادین لبکی ، کارگردان لبنانی در « کارامل »، اولین فیلم خود بینندگان را به تماشای یک اتاق پذیرایی زیبا در بیروت برد که زنان در تلاش هستند تا با پیامدهای یک جنگ بی‌پایان روبرو شوند  .  اما موضوع فیلم جدید او در یک روستای پر گرد و غبار به وقوع می‌پیوندد که زنان مسلمان و مسیحی در تلاش هستند تا مردان خود را متقاعد کنند دست از کشتار یکدیگر بردارند  . صحنه آغازین فیلم با تصویر گروهی از زنان سیاه پوش شروع می‌شود که به آرامی از روستا به سمت گورستان می‌روند و می‌گویند « حالا تکلیف چیست  ؟ » .  آن‌ها به جای قدم زدن ، با یک موسیقی اسرارآمیز همچون موجی از سویی به سوی دیگر حرکت می‌کنند و تصاویر فیلم همچون افسانه‌ای به ذهن بیننده راه می‌یابد ، تصاویری که با این ویژگی در ( فیلم‌های ساخت ) لبنان ، کشور مادری کارگردان تا حدودی بی‌سابقه است  . لبکی می‌گوید هدف از ساخت این فیلم روایت یک داستان افسانه‌ای است که با ندایی آغاز می‌شود که می‌گوید « می‌خواهم داستانی را برایت روایت کنم »، گویی که یک نفر می‌گوید « یکی‌بود ، یکی نبود ، یک روستایی‌بود که زنان آن می‌خواستند پیام آور صلح باشند » .  اما من نمی‌خواستم که آن را به هیچ زمان و یا مکان خاصی مرتبط کنم  .  من می‌خواستم یک روایت جهانی باشد چون ممکن‌بود درگیری که من در مورد آن صحبت می‌کنم ، بین دو خانواده ، دو برادر ، دو دوست و حتی دو تیم فوتبال به وقوع بپیوندد  . این زنان برای این که فکر مردان خانواده خود را منحرف و حواس آن‌ها را پرت کنند ، هر شیوه ممکنی را امتحان می‌کنند ، از پختن شیرینی‌هایی که در آن حشیش ریخته‌اند تا وارد کردن یک اتوبوس حامل رقصندگان اروپایی برای سرگرم کردن مردان روستا  . با وجودی که لبکی روایت خود را با ظنز و شوخی آمیخته است اما یک مسئله جدی در بطن آن نهفته که برای او بسیار آشنا است  . او می‌گوید « متاسفانه من در لبنان حتی یک نفر را نمی‌شناسم که تحت تاثیر پیامدهای دردناک و تراژدی مربوط به جنگ قرار نگرفته باشد  .  من همچنین تحت تاثیر همه زنان خانواده‌ام هستم و به شدت از آن‌ها الهام گرفته‌ام ، زنانی که کودکان خود را در طی جنگ از دست دادند و هنوز سیاه پوش هستند و من از توان و قدرت روانی و جسمی آن‌ها در تعجبم  . » با وجودی که صحنه‌ها و شرایط فیلم اغراق شده‌اند ، اما کارگردان آن معتقد است که امید این زنان کاملا واقعی است  . او می‌افزاید « با وجودی که بعضی از مردم می‌گویند ساده انگارانه است که بگوییم زنان از مردان عاقل تر هستند ، من فقط سعی دارم که فریاد یک زن و یک مادر را که می‌گوید « بس کنید ، ذله شدیم ، دست از جنگ به دلایل ابلهانه بردارید » . خود لبکی هم در این فیلم نقش بازی می‌کند و شخصیت او در بخشی از فیلم می‌گوید « فکر می‌کنی فقط آمده‌اند که برای تو سوگواری کنند  ؟  تا ابد سیاه بپوشیم  ؟  آیا معنای مرد بودن همین است  ؟ » هدف فیلمساز به فکر واداشتن مخاطب خود است  . او می‌گوید « به این دلیل که من واقعا معتقد هستم که سینما شیوه بسیار قدرتمند و به دو از خشونتی برای ایجاد تغییر است  .  شاید کمی ساده لوحانه به نظر بیاید ، خیلی معصومانه قلمداد شود ، اما من می‌خواهم ساده لوح بمانم ، من می‌خواهم هنوز باور داشته باشم که جهان می‌تواند جای بهتری برای زندگی باشد » . نادین لبکی نویسنده فیلمنامه ، کارگردان و بازیگر فیلم « حالا تکلیف چیست  ؟ » است  .  این فیلم برای مخاطبان بسیاری در خاورمیانه به نمایش درآمده است  .