چهلمین سالگرد رسوایی واترگیت
چهل سال پس از رسوایی واترگیت، چگونگی فاش ساختن آن هنوز نمونۀ گویایی از آزادی مطبوعات در یک جامعۀ دموکراتیک است.
هفدهم ژوئن مصادف با چهلمین سالگرد رسوایی واترگیت است که عمده ترین رسوایی سیاسی تاریخ آمریکا تلقی می‌شود  .  رسوایی واترگیت به استعفای ریچارد نیکسون - رئیس جمهوری وقت آمریکا - انجامید و تا امروز ، از آن به عنوان حکایتی از جاه طلبی سیاسی ، نقش پول و سوئاستفاده ازقدرت ، یاد می‌شود  . آغاز ماجرا ، ساعات اولیه بامداد هفدهم ژوئن 1972‌بود و زمانی که پنج مرد که برای ستاد انتخاباتی ریچارد نیکسون ( برای انتخاب مجدد او برای دور دوم ریاست جمهوری وی ) کار می‌کردند ، کوشیدند وارد ستاد انتخاباتی دموکراتها شوند و در حین تلاش برای ورود به ستاد ، بازداشت شدند  .  واترگیت ، نام مجتمع اداری ستاد انتخاباتی دموکراتها‌بود  . دو خبرنگار روزنامه واشینگتن پست ازاین رویداد گزارشی تهیه کردند و فاش کردند که تلاش برای ورود غیرقانونی به مجمتع واترگیت ( مرکز انتخاباتی دموکراتها )، تنها بخشی از طرحی گسترده برای کاهش اعتبار مخالفان سیاسی رئیس جمهوری و کوشش برای کمک به انتخاب دوباره وی بوده است  . طی جلسات دادرسی که در سال 1973 در سنای آمریکا برگزار شد ، محرز شد که نیکسون مکالمات خود را با اعضای ستاد انتخاباتی و کارکنانش در کاخ سفید ضبط می‌کرده و این نوارهای صوتی نهایتا روشن کرد که خود پرزیدنت نیکسون در این تخلف عمده نقش داشته است  . کوشش نیکسون و کارمندانش این‌بود که ساختار انتخاباتی آمریکا را دور بزنند و با خرابکاری ، علیه دموکراتها عمل کنند تا حزب جمهوریخواه - و پرزیدنت نیکسون - را بار دیگر حاکم و وارد کاخ سفید کنند  . در سال 1973 نیکسون ، رئیس جمهوری وقت دستور برکناری دادستان ویژه رسیدگی به پرونده واترگیت را صادر کرد  .  بسیاری از خبرنگاران ، پوشش خبری رسوایی واترگیت را غریب ترین رویدادی قلمداد کرده‌اند که درطول زندگی حرفه‌ای خود به تهیه خبر و گزارش از آن پرداخته‌اند  .  واترگیت ، رویدادی‌بود که طی آن ، برای نخستین بار ، یک مقام دولتی ، خود را ورای قانون قرار داده‌بود و کوشیده‌بود فراتر از نظام قضایی عمل کند  . در پی فاش شدن نقش شخص نیکسون در رویدادی که از همان زمان به رسوایی واترگیت شهرت یافت ، وی ، حمایت حزب جمهوریخواه را از کف داد و در اوت 1974 از مقام ریاست جمهوری استعفا داد  .  ریچارد نیکسون به هنگام اعلام استعفا گفت : « هرگز اهل جا زدن نبوده‌ام ، و ترک مسند ریاست جمهوری پیش از سرآمدن دوره آن ، با طبیعتم مطلقا سازگار نیست  .  اما به عنوان رئیس جمهوری ، باید منافع آمریکا را مقدم بشمارم  . » جرالد فورد - معاون نیکسون - در پی استعفای وی ، سوگند یاد کرد و بی‌درنگ کوشش خود را برای مرهم نهادن بر جراحات کشوری که از نظر سیاسی صدمه دیده‌بود ، آغاز کرد  .  وی در آغاز کار خود ، خطاب به مردم گفت : « جمهوری بزرگ ما حاکمیت قانون است ، نه آدمها  .  اینجا مردم حاکمند  .  قانون اساسی ما کارآمد است  . » آلن لیکتمن - مورخ دانشگاه آمریکن در واشنگتن - می‌گوید واترگیت ، همچنان جدی ترین تلاش یک رئیس جمهوری آمریکا و کارکنانش برای دور زدن فرایند دموکراتیک انتخاب رئیس جمهوری به شمار می‌رود  .  لیکتمن ، رسوایی واترگیت را تراژدی در حد تراژدیهای شکسپیر می‌داند ، چون معتقد است که از بسیاری جهات ، نیکسون اقدامات مثبت بسیاری برای آمریکا کرده‌بود و این ، پایان غم انگیزی بر دوران فعالیت وی‌بود  . پیش از ترک کاخ سفید ، ریچارد نیکسون درحضور کارکنانش سخنرانی پر احساسی ایراد کرد و طی آن گفت : « همواره به خاطر داشته باشید که عده‌ای ممکن است از شما نفرت داشته باشند  .  و این عده ، تنها در صورتی پیروز می‌شوند که شما هم متقابلا از آن‌ها متنفر باشید  .  و با این نفرت ورزیدن است که خود را نابود می‌کنید  . » پس از چهار دهه ، رسوایی واترگیت نه تنها نمونه‌ای از پیروزی فرایند دموکراتیک در ایالات متحده به شمار می‌رود ، بلکه نمونه گویایی از آزادی مطبوعات در یک جامعه دموکراتیک است  .