چرا سازمان فضایی آمریکا، از همکاری با فیلم «آپولوی ١٨» خودداری کرد؟
«در اوائل دهه هفتاد، ایالات متحده آمریکا دو فضانورد را برای انجام یک ماموریت مخفیانه به کره ماه فرستاد. علیرغم ده ها سال انکار از سوی «ناسا» و وزارت دفاع آمریکا، اطلاعات مربوط به این سفر اسرار آمیزفضایی به بیرون و به نشریات و رسانه های خبری نشت کرد»
سازمان فضایی آمریکا ، « ناسا » NASA اغلب از فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی که در رابطه با فضا و فضانوری ساخته می‌شود استقبال می‌کند و به آن‌ها به عنوان جلب توجه مردم وتشویق اذهان عمومی به حمایت از برنامه‌های فضایی نگاه می‌کند  .  این سازمان هم چنین بارها در پروژه‌های مختلف سینمایی هالیوود نقش مشاور را ایفا کرده است اما این بار « ناسا » از همکاری با فیلم « آپولوی 18 » خودداری کرده است  . تنها تصاویری که تا کنون از فیلم « آپولوی 18 » تازه ترین محصول استودیوی « واینستاین » در معرض تماشای عموم گذاشته‌شده‌، یک کلاه محافظ ترک خورده ، یک روشنایی قوی و مرموز پشت پنجره‌های یک سفینه فضایی و جای پای یک فضانورد روی خاک‌های پودر ماننده سطح ماه است  . فیلم علمی و تخیلی « آپولوی 18 » به شکل یک فیلم مستند ساخته‌شده‌و سازندگان آن دوست دارند تماشاگر فکر کند که فیلم از روی فیلم‌های به دست آمده از ماموریت‌های فضایی ساخته‌شده‌است  .  این فیلم جنجال آفرین از روز جمعه ( دوم اوت ) در سینماهای آمریکا به نمایش درخواهد آمد  . در « تریلر » فیلم « آپولوی 18 » می‌شنویم : « در سال 1972 ، ایالات متحده آمریکا دو فضانورد را برای انجام یک ماموریت مخفیانه به کره ماه فرستاد  .  با وجود ده‌ها سال انکار از سوی « ناسا » و وزارت دفاع آمریکا ، اطلاعات مربوط به این سفر اسرار آمیزفضایی به بیرون و به نشریات و رسانه‌های خبری نشت کرد  .  بررسی این واقعه طبق شواهد به دست آمده از 40 سال توطئه چینی‌های دولت ، به زودی توسط استودیویی که فیلم‌هایی چون « پیرانای سه بعدی » و « فریاد 4 » را به شما عرضه کرده است به نمایش گذاشته خواهد شد  . » بخش عظیمی از محصولات سینمایی هالیوود در تابستان امسال با مسایل و موضوع‌های فضایی سر و کار داشته است  .  فیلم تازه « مایکل بی‌» درباره یک ربات الکترومکانیکی به نام « ترنسفورمر : گوشه تاریک ماه »، فیلم هنری « درخت زندگی » The Tree Of Lifeساخته « ترنس مالیک »، هم چنین فیلم مستقلی به نام « یک جهان دیگر » Another World هریک به صورتی با فضا و کائنات ارتباط دارند و درساختن آن‌ها از مشاورین « ناسا » کمک گرفته‌شده‌است  .  در حقیقت تنها در یک سال گذشته سازمان فضایی آمریکا در ساختن بیش از100 فیلم مستند ، 35 فیلم تلویزیونی و 16 فیلم داستانی بلند دست داشته است  . داستان غیر واقعی فیلم « آپولوی 18 » در رابطه با « ناسا » و یک ماموریت مخفیانه دروغین که در قالب یک فیلم مستند باورهای تماشاگر را به چالش می‌گیرد باعث‌شده‌که دانشمندان این سازمان فضایی از همکاری با سازندگان فیلم خودداری کنند  .  بنا برمدارک و شواهد موجود در « ناسا »، آخرین ماموریت این سازمان درماه ، فرستادن « آپولوی 17 » در سال 1972 بوده است  . سخنگوی « ناسا » برت اولریچ می‌گوید : « فیلم هالیوودی آپولوی 18 به هیچ وجه مستند نیست  .  داستان این فیلم زاده تخیلات سازندگان آن است  .  با آگاهی به این مسئله از همان روزهای آغاز کار ما از همکاری با آن خودداری کردیم  .  ما حتی اولین نسخه تدوین‌نشده‌آن را هم ندیده ایم  .  به نظر ما به دست دادن یک تصویر غلط از فیلم و آن را واقعی نمایاندن یک حیله بازاریابی است و تنها برای جمع کردن تماشاگران بیشتر انجام‌شده‌است  . » در حال حاضر و با تعطیل پروازهای شاتل در ماه جولای گذشته ، برنامه‌های فضایی آمریکا در یک مقطع مهم و حساس قرار گرفته است و این روزها « ناسا » برای فرستادن فضانوردهای آمریکایی به ایستگاه بین‌المللی فضایی از راکت‌های روسی کمک می‌گیرد  .  این سازمان با مشکلات عدیده‌ای روبروست و به سختی می‌کوشد تا بودجه کافی و حمایت سیاسی لازم را برای انجام ماموریت فضایی بعدی خود که ارسال فضانورها به یکی از سنگ‌های شناور در طول پانزده سال آینده است را به دست آورد  . با این احوال « ناسا » به خوبی به این امر واقف است که ساختن فیلم‌های علمی و تخیلی هالیوود چه نقش مهم و موثری در جلب توجه عموم و روشن کردن اذهان در رابطه با اهمیت اکتشافات فضایی و آینده این سازمان ایفا می‌کند  . ناسا پیش از « آپولوی 18 » از همکاری با چند فیلم دیگر از جمله « سیاره سرخ » از محصولات استودیوی « برادران وارنر » خودداری کرده است  .  داستان این فیلم درباره آماده کردن کره مریخ برای انجام عملیات « شبیه‌سازی » انسان است  . اولریچ سخنگوی ناسا در این مورد می‌گوید : « این داستان از لحاظ علمی چنان غیرواقعی و غیرقابل قبول‌بود که ما در نهایت تصمیم گرفتیم به سازندگان فیلم بگوییم بدون دخالت ما فیلم خود را بسازند  .  چون به هیچ صورتی نمی‌شد به این مسئله دروغین جنبه‌های علمی و واقعی داد  .  مسئله مهم برای ما این است که از دادن هرگونه اطلاعات منحرف‌کننده به مردم خودداری شود  .  بنابراین هرتغییری که در خط داستانی یا صحنه‌های فیلم‌برداری‌شده‌انجام می‌گیرد باید با اطلاع و نظر ما باشد  . » اما خط مرزهای بین واقعیت‌های فضایی و خیال پردازی‌های سینمایی هم مثل خود کائنات وسیع و گسترده است  .  برای مثال فیلم « ترنسفورمر : گوشه تاریک ماه » از محصولات استودیوی « پارامونت »، به تماشاگر نشان می‌دهد که دلیل رقابت‌های فضایی دهه شصت میلادی بین روسیه و آمریکا ، کشف یک بشقاب پرنده یا سفینه فضایی با سرنشینانی از موجودات غریبه در سطح کره ماه بوده است  . سال گذشته سازمان « ناسا » به مایکل بی‌، کارگردان فیلم ترنسفورمر اجازه داد تا برخی از صحنه‌های کلیدی فیلم تازه خود را در « مرکز فضایی کندی » در فلوریدا فیلم‌برداری کند  .  در صحنه‌هایی از فیلم « باز آلدرین »، یک فضانورد واقعی هم نقشی در کنار قهرمان داستان اوپتیموس پرایم بازی می‌کند  . « ایان برایس » تهیه‌کننده فیلم ترنسفورمر می‌گوید : « موقع فیلم‌برداری این صحنه‌ها در ناسا ، دست اندرکاران سازمان فضایی خیلی خوشحال به نظر می‌رسیدند که ما توانسته ایم برخی از جنبه‌های مثبت برنامه‌های فضایی را به مردم نشان بدهیم  . » در ماه دسامبر گذشته ، « ناسا » یک برنامه آموزشی هم در یکی از آزمایشگاه‌های خود در کالیفرنیای جنوبی برای فیلمسازان هالیوود برگزار کرد : « ما می‌خواهیم کسانی که مایلند سناریویی درباره مسایل فضایی بنویسند دقیقا بدانند که چه کشفیات تازه‌ای‌شده‌و ما درحال حاضر در کجا ایستاده ایم  .  ما می‌خواهیم آن‌ها فضا و کائنات را حس کنند  .  برای مثال بدانند که نشستن جلوی پنجره‌های پانورامیک یک سفینه فضایی درست شبیه نشستن توی یک تنگ بلوری پر از ستاره است  . » ریچار برنزدن ، دانشمند فیزیکدان ناسا می‌گوید : « ما مشکلی با موضوع‌های برانگیزنده فضایی که علم و آگاهی‌های ما را به چالش می‌گیرد نداریم  .  موضوع‌هایی ازقبیل داستان فیلم « جهانی دیگر » که در آن کره‌ای عینا شبیه به کره زمین با مردمانی که عینا از روی خود ما کپی شده‌اند ناگهان در فضای مقابل ما ظاهر می‌شود  ! » برنزدن می‌گوید : « اگر به خاطر داشته باشید ، در دورانی که آپولو به فضا فرستاده شد چنان اثری بر روی مردم گذاشته‌بود که هر بچه‌ای می‌خواست وقتی که بزرگ شد فضانورد شود  .  اما با تاثیری که هالیوود روی تماشاگر دارد ما باید خیلی محتاط باشیم که چگونه و از چه جنبه‌هایی این تصاویر را در معرض تماشای آن‌ها قرار می‌دهیم  . » کمپانی « واینستین » حاضر‌نشده‌است یک نسخه از فیلم « آپولوی 18 » را پیش از نمایش عمومی آن در اختیار رسانه‌ها قرار دهد  .  فیلم از روی نوشته یک فیلمنامه نویس جوان که در ماه نوامبر گذشته جایزه بهترین فیلمنامه نویسی « آمریکن فیلم مارکت » را به دست آورد ساخته‌شده‌و فیلم‌برداری آن شش هفته پس از اعلام نام برندگان این جوایز ، در شهر ونکوور کانادا آغاز شد و فیلمساز اسپانیایی ، گانزالس لوپز گالگو هم آن را کارگردانی کرده است  . استودیوی واینستین به جای نمایش فیلم برای منتقدین رسانه‌ها یک اعلامیه به شرح زیر منتشر ساخت : « یک فیلمساز روسی به نام « بکمامتوف » که قرار‌بود از ایستگاه فضایی روسیه فیلم مستندی تهیه کند به تازگی بخش‌هایی از آرشیو خود را در اختیار ما گذاشته است  .  این آرشیو نشان می‌دهد که ماموریت فضایی به نام آپولوی 18 درباره موجودات فضایی حقیقتا وجود داشته و فیلم که یک تریلر ماورای طبیعه است بین واقعیت و تخیل نقب زده است  . » سه ساعت بعد ، استودیوی « واینستین » اعلامیه دیگری برای تصحیح اعلامیه قبلی انتشار می‌دهد که در آن نام « بکمامبتوف » حذف‌شده‌است  . « استنتون فریدمن » فیزیکدان مستقلی که به عنوان مشاور علمی با شرکت فیلمسازی « واینستین » همکاری می‌کند می‌گوید : « جامعه علوم فضایی هرگز درباره چنین مسایلی به صورت آشکارا صحبت نمی‌کند  .  من نمی‌خواهم بگویم که این فیلم‌های آرشیوی روسی وجود نداشته‌اند ، بلکه معتقدم که امکان دارد که اطلاعاتی در رابطه با موجودات فضایی و برخورد زمینی‌ها با آن‌ها وجود داشته باشد  .  به این صورت این مسئله و موضوع فیلم آپولوی 18 را غیرممکن نمی‌بینم  . » فریدمن می‌گوید : « مردم از طریق تماشای همین فیلم‌های هالیوودی فکر می‌کنند وجود « ناسا » خیلی اهمیت دارد اما به نظر من این سازمان فضایی آن قدر‌ها هم که به نظرمی رسد درکارهایی که انجام داده موفق نبوده است  . »