دیدگاه| چرا ترامپ باید به ایران غلات بفروشد
دولت ترامپ کماکان به ایران به چشم دشمن نگاه خواهد کرد و حکومت در تهران نیز همچنان با آمریکا رویکردی خصمانه خواهد داشت. اما هر دو دولت در تخفیف لطمات مستقیم به مردم ایران و باز نگاه داشتن امکان بهبود روابط در آینده منافعی دارند. تجارت گسترده محصولات کشاورزی این مهم را انجام می دهد.
کمبود ناگهانی رب گوجه فرنگی برای مردم عادی ایران نشانه‌ای است از این که تحریم‌های آمریکا با ترکیبی از سوئ مدیریت اقتصادی حکومت خودشان می‌تواند موجب گرانی بیشتر و کمیاب شدن مواد اولیه غذایی شود  .  رب گوجه فرنگی در پخت و پز غذاهای ایرانی مصرف بسیاری دارد و مردم به خرید بیشتر آن رو آورده‌اند  . این ترس بی‌جایی نیست : تحریم‌هایی که دولت ترامپ دوباره وضع کرده است واردات محصولات کشاورزی را به شکل قابل اتکا و ارزان ، دشوارتر کرده است  .  این واردات برای توانایی ایران در سیر کردن مردم خودش حیاتی است  . « سازمان غذا و کشاورزی » تخمین می‌زند که ایران برای سال آینده به 12.4 میلیون تن واردات این مواد غذایی حیاتی نیاز دارد  . یکی از منابع آشکار این اقلام همان کشوری است که دولت اش تهیه این مواد را برای ایران سخت کرده است  .  ایران طی دو دهه گذشته به تناوب از آمریکا غلات و حبوبات و دیگر مواد غذایی خریداری کرده است  .  سال 2012 ، در اوج تنش‌های حول و حوش برنامه هسته‌ای ، ایران 120 هزار تن گندم از فروشندگان آمریکایی خرید تا سیلوهایش را پس از چند فصل بد برداشت پر نگاه دارد  .  همین تابستان گذشته ، در حالی که دولت ترامپ در حال نهایی کردن اعمال دوباره تحریم‌ها بود ، ایران با 414 هزار تن واردات سویا مقصد شماره یک سویای آمریکایی‌بود  . چنین صادراتی با سیاست « فشار حداکثری » مورد نظر دولت ترامپ که مخالف هر گونه تماس تجاری با رژیم ایران است ، سازگاری ندارد  .  آمریکا تا کنون هر گونه درخواست اروپا برای معافیت از تحریم‌ها که توسعه تجارت انسان دوستانه را تسهیل می‌کند ، رد کرده است  . رویکرد پرزیدنت ترامپ مبتنی بر ایجاد ناآرامی و نارضایی عمومی در ایران برای کشاندن تهران به میز مذاکره ریشه در نگاه دوره جنگ سرد در بی‌ثباتی اقتصادی اتحاد جماهیر شوروی دارد  .  ریگان که در فاصله دوره فرمانداری کالیفرنیا و ریاست جمهوری اش برنامه‌ای رادیویی اجرا می‌کرد ، با فروش غلات به شوروی مخالف‌بود  . ولی ریگان با وجود نفرت عمیق اش از اتحاد جماهیر شوروی درباره تجارت انسان دوستانه با بزرگترین دشمن آمریکا تغییر نظر داد  .  او سال 1981 به فاصله کوتاهی پس از ورود به کاخ سفید تحریم فروش غلات به شوروی را که دولت کارتر در واکنش به اشغال افغانستان وضع کرده‌بود ، لغو کرد  .  ریگان این کار را بر خلاف نظر شماری از مشاورانش انجام داد  . سه دلیل برای این تصمیم وجود داشت : نخست ، جامعه بین‌المللی از این تحریم حمایت نمی‌کرد و کشورهایی مانند آرژانتین و کانادا توقف صادرات آمریکا به شوروی را جبران می‌کردند  .  دوم ، تحریم‌ها به کشاورزان آمریکایی که با افت قیمت‌ها در اقتصاد ضعیف دوره کارتر دست و پنجه نرم می‌کردند ، لطمه می‌زد ؛ و در آخر ، ریگان خواهان نمایش توانایی اش به عنوان یک معامله گر‌بود  . امروز همان دلایل متقاعد‌کننده برای ترامپ هم وجود دارد تا به‌طور مستقیم مشوق تجارت محصولات کشاورزی آمریکا با ایران باشد  . دولت ترامپ کماکان به ایران به چشم دشمن نگاه خواهد کرد و حکومت در تهران نیز همچنان با آمریکا رویکردی خصمانه خواهد داشت  .  اما هر دو دولت در تخفیف لطمات مستقیم به مردم ایران و باز نگاه داشتن امکان بهبود روابط در آینده منافعی دارند  .  تجارت گسترده محصولات کشاورزی این مهم را انجام می‌دهد  .