دیدگاه| چرا به رسمیت شناختن اورشلیم برای صلح خوب است
پرزیدنت ترامپ استدلال بهتری نسبت به منتقدان دارد، هر چند هنوز رویکرد مجاب کننده ای ارائه نداده است. به رسمیت شناختن اورشلیم به عنوان پایتخت اسرائیل تاثیری عمده بر صلح نخواهد داشت. سال ها است که دیپلماسی جدی در کار نبوده است. مناقشه دو طرف هم بسیار فراتر از مساله اورشلیم است.
به رسمیت شناختن اورشلیم به عنوان پایتخت اسرائیل به خشونت‌های شدید پیش‌بینی‌شده‌منجر نشد  .  اما آیا این تحول به چشم انداز صلح آسیب زد  ؟ منتقدان رییس جمهوری آمریکا می‌گویند این اقدام به موقعیت آمریکا به عنوان « میانجی صادق » لطمه خواهد زد  . پرزیدنت ترامپ می‌گوید قصد او عمل به وعده‌ای انتخاباتی و اذعان به واقعیتی غیرقابل بحث بوده است که صلح را محتمل تر می‌کند  . پرزیدنت ترامپ استدلال بهتری نسبت به منتقدان دارد ، هر چند هنوز رویکرد مجاب کننده‌ای ارائه نداده است  . به رسمیت شناختن اورشلیم به عنوان پایتخت اسرائیل تاثیری عمده بر صلح نخواهد داشت  .  سال‌ها است که دیپلماسی جدی در کار نبوده است  .  مناقشه دو طرف هم بسیار فراتر از مساله اورشلیم است  . علت اصلی مناقشه این است که از نظر اعراب سراسر مناطق فلسطینی مانند دیگر بخش‌های خاورمیانه منحصرا متعلق به آن‌ها است و تسلط یهودیان بر زمین‌های اعراب بی‌عدالتی است  . مدارس مناطق فلسطینی این هدف غایی را آموزش می‌دهند  .  به عبارت دیگر توافق‌های تاکتیکی صلح مفید است ، اما صلح دائم با اسرائیل مجاز نیست  .  این نکته ی فلسفی اساسی در اصول مذهبی و ناسیونالیستی جامعه فلسطینی است  . این تفکر برآمده از این باور است که تشکیل اسرائیل یک اشغال خارجی در منطقه است  . نگاه آن‌ها به یهودیان حاکم بر اسرائیل مشابه نگرش شان به الجزایر تحت اشغال فرانسه است که در برابر مقاومت خشونت بار منطقه را ترک می‌کند تا به دست صاحبان اصلی اش ، اعراب ، بازگردد  . تصور عمومی طی دهه‌ها این است که مشکل اصلی سرزمین‌های تصرف‌شده‌پس از جنگ 1967 و شهرک‌های یهودی نشین در این زمین‌ها است  .  اگر چنین است چرا مصر ، سوریه و اردن دست به جنگ 1967 زدند  ؟  مساله به قبل از آن جنگ و حتی قبل از تشکیل کشور اسرائیل در سال 1948 برمی گردد  . این درک معمول از مناقشه ، دهه‌ها شکست دیپلماتیک را در پی داشته است  .  زمان اتخاذ رویکردی تازه و بهتر است  . نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد اسرائیلی‌ها دهه‌ها خواهان صلح با فلسطینیان بر مبنای تقسیم سرزمین‌هایی بوده‌اند که تحت کنترل اسرائیل است  .  اگر رهبران فلسطینی خواهان یک توافق دائم زمین در برابر صلح هستند ، دسترسی به صلح ممکن است  .  کافی است فلسطینیان از این باور دست بکشند که اسرائیل پدیده‌ای موقت است که روزی محو خواهد شد  .  آن‌ها باید ایده‌های انتزاعی درباره عدالت را در برابر بهترین گزینه موجود کنار بگذارند  . در تاریخ صهیونیسم سیاسی از زمان تشکیل در 1897 رهبران این جنبش هرگز انتظار دستیابی به 100 درصد را نداشتند و آن‌هایی که در قدرت بوده‌اند هرگز مصالحه را تقبیح نکرده‌اند  . از این منظر ، به رسمیت شناختن اورشلیم به عنوان پایتخت اسرائیل پیام‌های صریحی در جهت صلح در بر دارد : اسرائیل ماندنی است  .  یهودیان به لحاظ تاریخی ارتباطی عمیق با این سرزمین دارند و خارجی یا اشغالگران نیستند  .  روابط آمریکا و اسرائیل چنان محکم است که دشمنان نمی‌توانند به آن ضربه بزنند ؛ و ایالات متحده نقشی مهم در دیپلماسی عرب اسرائیلی ایفا می‌کند  .  اسرائیل واقعیت‌های تازه‌ای را رقم خواهد زد و جهان در مجموع با آن واقعیت‌ها خود را تطبیق می‌دهد  .  فلسطینیان با ماندن در وضعیت یک طرف بی‌تمایل به صلح موضع شان را بهبود نخواهند بخشید  .