سرقت کوبه درمسجدشاه اصفهان: بی توجهی به میراث فرهنگی
براساس پرونده های موجود در نیروی انتظامی بیشتر ربایندگان این آثار اعضای یک نهاد نظامی مسئول حراست از این آثارند که با بهره گیری از موقعیت خود، به شیوه های گوناگون دست به سرقت گنجینه فرهنگی ایران زمین می زنند و در صورت دستگیری از محل خدمت خود تعویض و به یک شهرستان دورتر منتقل می شوند.
خبرگزاری مهر از اصفهان گزارش کرد : کوبه طلایی در رویی مسجد تاریخی شاه در میدان نقش جهان اصفهان به سرقت رفته است  . پیش از این کوشندگان و دوستداران میراث فرهنگی اصفهان گزارش کرده‌بودند کاشیکاریهای دیوارها و گنبد این بنا رو به فروریزی و ویرانی‌ست و شماری از کاشیکاریهای هفت خشتی این بنا نیز به سرقت رفته است  .  اما هربار سازمانهای مسئول از جمله سازمان میراث فرهنگی و سازمان اوقاف با تکذیب خبرها گفته‌اند شئیی‌ای به سرقت نرفته ؛ بلکه مفقود‌شده‌است  . هرچند گفته می‌شود ساخت این کوبه طلایی به دوران پهلوی اول باز می‌گردد ، با این همه ، این دزدی بیانگر بی‌توجهی مسئولان و اداره‌کنندگان مجموعه فرهنگی چهارباغ اصفهان و فراتر از آن کمبود بودجه لازم برای نگهداری ، مرمت و پاسداری از میراث فرهنگی ایران است  . یکی از دوستداران میراث فرهنگی اصفهان به خبرگزاری مهر گفته است این در اضافی و این کوبه طلایی به منظور محافظت از درب اصلی مسجد در زمان رضاشاه پهلوی ساخته‌شده‌بود کوبه سمت چپ این در که هنوز پابرجا مانده به رنگ طلایی و دارای نقش و نگارهای زیبا و در خور توجهی است که در بخش فوقانی آن نقشی از شاه عباس اول قلمزنی‌شده‌و در بخش‌های دیگر این کوبه گل و بوته‌هایی زیبا وجود دارد و در قسمت رویی این کوبه نام سازنده آن حک‌شده‌است  . به گفته دوستداران میراث فرهنگی اصفهان یکی از مشکلات اصلی در مدیریت آثار فرهنگی دوگانگی در مدیریت است ؛ زیرا سازمان اوقاف و سازمان میراث فرهنگی هردو ادعای مدیریت بر بناهای تاریخی مذهبی از جمله مساجد و کاروانسراها را دارند  .  از دیگر سو نقش نیروی بسیج در حراست از برگزاری نمازجمعه فراموش نشدنی‌ست  .  زیرا این سه نهاد به راحتی می‌توانند مسئولیت اشتباهات را از گردن خود وانهاده به گردن دیگری بیندازند  .  برای نمونه نیروی بسیج تحت سرپرستی ستادنمازجمعه مسئولیت حراست از برگزاری نماز جمعه را در هر مکانی که باشد برعهده دارد ؛ از این رو در ساعات برگزاری نماز هیچ نهاد دیگری از جمله محافظان سازمان میراث فرهنگی حق حضور در آن مکان را ندارند  . این چندگانگی باعث سرقت بسیاری از آثار هنری بکاررفته در بناهای مذهبی‌شده‌است  .  آثار هنری از جمله : شیرهای سنگی و سنگ قبرها در گورستانها ، میناکاریها ، طلاکاریها ، لعابکاریها و خراطی‌های پنجره‌ها و درهای مساجد ، امامزاده‌ها و زیارتگاهها در این حوزه سخت در معرض آسیب و نابودی قراردارند که بخش عمده‌ای از فرهنگ ایران پس از اسلام را شامل می‌شوند  . گروهی از دوستداران میراث فرهنگی گفته‌اند بنا به یک سری پرونده‌های تشکیل‌شده‌در نیروی انتظامی و اعتراف سارقان دستگیرشده بیشتر ربایندگان این آثار کسی نیستند جز اعضای یک نیروی نظامی مسئول حراست از این آثار که با بهره‌گیری از موقعیت خود که مصونیت همه جانبه‌ای به آنان می‌دهد ، به شیوه‌های گوناگون دست به سرقت این گنجینه فرهنگی ایران زمین می‌زنند و در صورت دستگیری و کشف اشیای به سرقت رفته ، از محل خدمت خود تعویض و به یک شهرستان دورتر منتقل می‌شوند  . دوستداران میراث فرهنگی مدعی‌اند دزدان عادی نمی‌توانند در مکانی دست به سرقت بزنند که لازمه اش کار چندساعته و بهره‌گیری از ابزار گوناگون برای جداسازی شیئی مورد نظر برای نمونه جداکردن کوبه طلایی از در مسجد است  .  آنان سرقت مجسمه‌های شهر تهران را نمونه می‌آورند که « دزدان » با استفاده از جراثقال و ابزار مکانیکی توانستند با مجوز کتبی انتقال مجسمه‌ها آن‌ها را ربوده و به نقطه نامعلومی ببرند  . *** توضیحاتی بیشتر در مورد خصوصیات مسجد شاه ( امام ) اصفهان این مسجد که در ضلع جنوبی میدان امام قرار دارد در سال 1020 هجری به فرمان شاه عباس اول در بیست و چهارمین سال سلطنت وی شروع‌شده‌و تزئینات و الحاقات آن در دوره جانشینان او به اتمام رسیده است  . معمار مهندس آن استاد علی اکبر اصفهانی و ناظر ساختمان محب علی بیک الله بوده‌اند  .  این مسجد شاهکارهای جاویدان از معماری ، کاشی کاری و نجّاری در قرن یازدهم هجری است  .  از نکات جالب توجه این مسجد ، انعکاس صوت در مرکز گنبد بزرگ جنوبی آن است  .  ارتفاع گنبد مسجد 52 متر و ارتفاع مناره‌های داخل آن 48 متر وارتفاع مناره‌های سردر آن در میدان نقش جهان 42 متر است  .  قطعات بزرگ سنگ‌های مرمر یکپارچه وسنگاب‌های نفیس ، از دیدنیهای جالب این مسجد است  . کتیبه سر در مسجد به خط ثلث غلیرضای عباسی و مورخ به سال 1025 حاکی از آن است که شاه عباس این مسجد را از مال خالص خود بنا کرده و ثواب آن را به روح جد اعظم خود شاه طهماسب اهدا نموده است  . در ذیل این کتیبه به خط ثلث محمد رضا امامی ، کتیبه دیگری نصب‌شده‌که به موجب آن مقام معماری و مهندسی معمار مسجد شاه استاد علی اکبر اصفهان و ناظر ساختمان محب علی بیکالله تجلیل‌شده‌است  .  مسجد شاه یکی از شاهکارهای معماری و کاشیکاری و حجاری ایران در قرن یازدهم هجری است و آخرین سال تاریخی که در مسجد دیده می‌شود سال 1077 هجری یعنی آخرین سال سلطنت شاه عباس دوم و 1078 هجری یعنی اولین سال سلطنت شاه سلیمان است و معلوم می‌دارد که اتمام تزیینات مسجد در دوره جانشینان شاه عباس کبیر یعنی شاه صفی و شاه عباس دوم و شاه سلیمان صورت گرفته است  . کتیبه‌های مسجد شاهکار خطاطان معروف عهد صفویه مانند علیرضا عباسی و عبدالباقی تبریزی و محمد رضا امامی است  .  تزیینات عمده این مسجد از کاشیهای خشت هفت رنگ است  .  در مدرسه جنوب غربی مسجد قطعه سنگ ساده‌ای به شکل شاخص در محل معینی تعبیه‌شده‌است که ظهر حقیقی اصفهان را در چهار فصل سال نشان می‌دهد و محاسبه آن را شیخ بهائی دانشمند فقیه و ریاضیدان معروف عهد شاه عباس انجام داده است  . از نکات جالب در مسجد شاه انعکاس صورت در مرکز گنبد بزرگ جنوبی است ارتفاع گنبد عظیم مسجد شاه 52 متر و ارتفاع مناره‌های داخل آن 48 متر و ارتفاه مناره‌های سردر آن میدان نقش جهان 42 متر است  .  قطعات بزرگ سنگهای مرمری یکپارچه و سنگابهای نفیس از دیدنیهای جالب مسجد شاه است  . کتیبه سر در با شکوه مسجد به خط علیرضا عباسی خوشنویس نامدار عصر صفویه است که تاریخ آن سال 1025 ذکر‌شده‌است  . اسپرهای طرفین در ورودی 8 لوحه با نوشته‌هایی مشکی بر زمینه فیزوه‌ای دارند که در هر یک از این اسپرها 4 لوحه کار گذاشته‌شده‌ .  در جلو خان سردر مسجد نیز کتیبه‌هایی با عبارات و اشعاری وجود دارد  .  تخت سنگ بزرگی نیز در ضلع غربی جلوخان هست که از نوشته‌های آن تنها بسم الله الرحمن الرحیم به جا ماند  .  کتیبه نمای خارجی سردر ، خط ثلث سفید بر زمینه کاشی خشت وجود دارد  . اشعاری به خط نستعلیق در اصلی مسجد را که پوشش نقره و طلا دارد  .  زینت بخشیده است در این اشعار سال اتمام و نصب در 1038 تا 1052 ذکر‌شده‌است  .  اشعار فوق الذکر 16 بیت است که هشت بیت آن بر یک لنگه و هشت بیت دیگر بر لنگه دیگر آن به‌طور برجسته نقش بسته است  .  این در ، در ضلع جنوبی واقع است  . این مسجد عظیم دارای دو شبستان قرینه در اضلاع شرقی و غربی صحن است  .  یکی از این شبستانها ( شبستان شرقی ) بزرگتر اما ساده و بی‌تزیین است و دیگری ( شبستان غربی ) کوچکتر است اما تزییناتی با کاشیهای خشت هفت رنگ دارد و محراب آن نیز از زیباترین محرابهای مساجد اصفهان است  . در دو زاویه جنوب غربی و جنوب شرقی دو مدرسه به‌طور قرینه قرار دارد که مدرسه زاویه جنوب شرقی را که حجره‌هایی نیز برای سکونت طلاب دارد ، مدرسه ناصری و مدرسه زاویه جنوب غربی را سلیمانیه می‌نامند  . ارتفاع ایوان بزرگ جنوبی مسجد 33 متر است و دو مناره در طرفین آن قرار گرفته‌اند که ارتفاع هر یک از آن‌ها 48 متر است  .  این دو مناره با کاشی تزیین شده‌اند و نامهای محمد و علی به‌طور تکرارای به خط بنایی بر بدنه آن‌ها نقش بسته است  . گنبد بزرگ مسجد تزئینات جالبی از کاشیکاری دارد و نیز‌داری کتیبه‌ای به خط ثلث سفید بر زمینه کاشی خشت لاجوردی است  .