موج های توافق هسته ای ایران
حضور ایران در کنار روسیه، آمریکا، اروپایی ها و قدرت های منطقه ای (در نشست بین المللی سوریه در وین) امری مثبت است؛ طرفین درستی بر سر میز نشسته اند.
کسی هرگز تصور نمی‌کرد که توافق هسته‌ای ایران بی‌نقص باشد  .  یکی از دلایل اعتبارش این است که آمریکا و ایران را به رابطه‌ای هر چند خصمانه ، طی دست کم در پانزده سال آینده ، مجبور می‌کند  .  حال ، این توافق طی چند ماه موجب حضور ایران در مذاکرات صلح سوریه‌شده‌است  .  این امری خوب است  . برای این خوب است که بدون درگیر کردن تمام طرفین در مذاکرات ، پایانی برای جنگ داخلی سوریه قابل تصور نیست  .  ایران به‌طور مستقیم و از طریق حزب الله یکی از این طرف‌ها است  .  از این جهت خوب است که ایران یک بار دیگر نشان می‌دهد لفاظی‌های جنگ طلبانه اش اغلب ربطی به اقداماتی که می‌تواند عملگرایانه باشد ندارد  . آیت‌الله علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران ، همکاری فراتر از مساله هسته‌ای را رد کرده‌بود  .  مساله این است که نه خامنه‌ای تندرو و نه اصلاح طلب‌های تحت رهبری حسن روحانی رییس جمهوری ایران ، نمی‌توانند به آن یکی بی‌اعتنا باشند  .  قدرت آن‌ها در موازنه‌ای حساس و وضعیتی غیرعادی طی 36 سال تاریخ نظام جمهوری اسلامی قرار دارد و غرب باید به آزمودن آن ادامه دهد  . دولت اوباما شعار بیزار‌کننده " مرگ بر آمریکا " در نماز جمعه را مورد بی‌اعتنایی قرار داده است تا بتواند با تهران کار کند  .  این رویکردی هوشمندانه است  .  اگر اسراییل هم چنین عملگرایی و چنین ظرفیتی را برای بی‌اعتنایی به تندخویی‌های مقام‌های ایرانی نشان می‌داد به این نتیجه می‌رسید که توافق هسته‌ای در جهت منافعش است  . اما ایران همواره دستمایه خوبی برای منحرف کردن افکار از مشکل اصلی اسراییل ، فلسطینی‌ها ، بوده است  .  ایران از اورشلیم بسیار دور است و ایرانی‌ها به ندرت به اسراییل فکر می‌کنند  .  رام الله به اورشلیم بسیار نزدیک است و فلسطینیان همیشه به اسراییل فکر می‌کنند  .  آن‌ها گاهی با خشم در مقابل ارباب قیام می‌کنند و چاقو به دست می‌شوند  . مردم تحت سرکوب دست به چنین کارهایی می‌زنند  .  این‌ها جنایاتی هولناک علیه مردم بی‌گناه است  .  اما باعث می‌شود آن‌ها درک شوند  .  خشونت روی دیگر حفظ وضعیت موجود است که نخست‌وزیر اسراییل فکر می‌کند در جهت منافع آن کشور است  .  خشونت بخش جدایی ناپذیر اشغال اسراییل در کرانه باختری طی تقریبا 50 سال گذشته است  .  شهروندان بی‌کشور که پشت دیوارهای فوق پیشرفته زندگی می‌کنند ، تسلیم سرنوشت خود نخواهند شد  . خشونت و تحریکات فلسطینیان نمی‌تواند بیش از این بهانه‌ای برای اسراییل برای حفظ سیاست موجود باشد  .  مذاکرات و دیپلماسی جدی می‌تواند اوضاع خطرناک را به آرامی و با سختی تغییر بدهد  . هیچ بشر با احساسی نمی‌تواند به مناقشه امروز اسراییلی - فلسطینی بیاندیشد و احساس انزجار نکند  .  واژگان به چالش کشیده می‌شوند  .  محمود عباس رییس تشکیلات خودگردان فلسطینی ، و بنیامین نتانیاهو در حالی که مردمان شان می‌میرند ، بازی سیاسی می‌کنند ؛ اما باراک اوباما رییس جمهوری آمریکا ، و حسن روحانی توافق دگرگون کننده‌ای را مذاکره کردند که برای عباس و نتانیاهو پندآموز است  . روزنامه لیبرال اسراییلی هاآرتض اخیرا از نتانیاهو نقل کرد که " ما تا ابد با شمشیر زندگی خواهیم کرد " و این که او کشوری دو ملیتی را نمی‌خواهد ، اما " ما باید تمام مناطق را برای آینده‌ای قابل پیش‌بینی در اختیار داشته باشیم  . " تمام مناطق دو ملیتی هستند  .  بنابر این آنطور که نتانیاهو تجسم می‌کند دموکراسی باید قربانی شود  .  کشور دموکراتیک و یهودی اسراییل پژمرده خواهد شد  . رهبری فلسطینی‌ها فکر می‌کند درگیر یک بازی طولانی است  .  آن‌ها باید به تاریخ 68 سال گذشته نگاه کنند و ببینند این بازی‌ها چه دستاوردی داشته است  .  کشور فلسطینی پژمرده خواهد شد  .  این واقعیتی تاریخی است  . تاریخ و روایات در سرزمین مقدس چیزهای خطرناکی هستند  .  مدت‌هاست که چنین بوده است  .  اما گفته‌های نتانیاهو مبنی بر این که مفتی اعظم اورشلیم به هیتلر پیشنهاد نابودی یهودیان اروپا را داده است ، حاکی از نازل ترین سطح اوضاع است  .  نتانیاهو در درک تاریخ مشکل دارد  .  او اسحاق رابین را با چمبرلین مقایسه و توافق هسته‌ای ایران را " اشتباهی تاریخی " توصیف کرد  . این وضع موقعی پدید می‌آید که تاریخ به ابزار کاری برای به تعویق انداختن حل مشکلات و ادامه وضعیت موجود بدل می‌شود  . مسیر تاریخ می‌تواند تغییر کند  .  حضور ایران در میز مذاکرات این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که هر گونه پایانی برای جنگ سوریه بعید است  .  نیروهایی که جنگ را به پیش می‌برند - رو در رویی گسترده منطقه‌ای شیعه سنی ، بنیادگرایی جهادی ، مساله کردها ، واکنش از روی استیصال سازمان‌های اطلاعاتی کشورهای عرب ، دشمنی فرقه‌ای ، و عطش بسیاری از سوری‌ها برای اصلاحات - بسیار بزرگتر از ظرفیت کشور گسیخته‌ای هستند که بتواند آن‌ها را کنترل کند  . جنگ بسیار طولانی‌شده‌است  .  بشار اسد رییس جمهوری سوریه با حمایت ایران و روسیه از روز نخست شروع به کشتن مردم خودش کرد  .  هدف او دامن زدن به افراط‌گرایی و نشان دادن خود به عنوان یک ناجی جنایتکار بوده است  .  به شکلی او در این باره موفق عمل کرده است  . با این همه ، حضور ایران در کنار روسیه ، آمریکا ، اروپایی‌ها و قدرت‌های منطقه‌ای امری مثبت است  .  طرفین درستی بر سر میز نشسته‌اند  .  برای اسراییلی‌ها و فلسطینی‌ها میزی در کار نیست  .  هیچ چیزی فراتر از همان شرایط گذشته وجود ندارد ؛ هیچ چیز غیر از فانتزی‌های خطرناک  .