مبارزه ای که از جنوب آغاز شد
تاریخ به ما می گوید فعالیتها و اقدامات قهرمانان گمنام به بی‌عدالتی‌های نژادی فراوانی در جهان پایان داده است.
50 سال پیش میلیون‌ها آمریکایی آفریقایی تبار در جنوب ایالات متحده برای حق برخورداری از برابری نژادی مبارزه می‌کردند  .  کشیش مارتین لوترکینگ رهبر این جنبش حقوق مدنی در دهه 1960 میلادی‌بود ، اما افراد دیگری پا در راه او گذاشتند و با فداکاری‌های بسیار در راه حقوق و آزادی برابر فعالیت کردند  .  کریس سیمکینز ، گزارشگر صدای آمریکا درباره تاثیر فعالان این جنبش گزارشی دارد که ترجمه بخشهای اساسی آن را در زیر می‌خوانید : « سوار شو » یا Get on Board نام آوازی محبوب در دهه 1960‌بود  .  این آهنگ پیامی الهام‌بخش و جذاب برای جوانان داشت تا به جنبش حقوق مدنی بپیوندند  .  شهروندان بی‌شماری پیاده‌نظام این جنبش به شمار می‌رفتند  .  آنان پشت صحنه و در سکوت علیه تبعیض و دیگر بی‌عدالتی‌ها در مورد آمریکایی‌های آفریقایی تبار ، فعالیت می‌کردند  . هولیز واتکینز ، یکی از فعالان حقوق مدنی در آن دوران می‌گوید « اوضاعمان خوب نبود  .  باید تغییری رخ می‌داد ، لازم‌بود که تغییری برای بهتر شدن رخ بدهد  . » در آلاباما ، شرلی گوین فلوید مدیر سازمانی است که کارش کمک به بازگویی قصه‌های نگفته و معماهای حل‌نشده دهه‌های قبل است  .  او می‌گوید سربازان پشت صحنه جنبش حقوق مدنی فداکاری‌های زیادی کرده‌اند « آن‌ها در میدان جنگ‌بودند  .  آن‌ها کسانی‌بودند که کتک خوردند ، کسانی‌بودند که از خیابان‌ها رانده شدند و به صورتشان تف انداخته شد  . » رورند ویلی بلو ، از جمله سربازان پیاده‌نظامی‌بود که در پشت صحنه جنبش مدنی فعالیت می‌کرد تا اهداف مراکز موسوم به « مدرسه آزادی » را پیش ببرد - که کارشان آموزش دادن به فعالان حقوق مدنی درباره ثبت‌نام سیاهان برای رای دادن در جنوب‌بود  . رورند ویلی بلو درباره فعالیتهایش می‌گوید « مدرسه آزادی در آموزش به نیروهای جوانتر ما در جنبش حقوق مدنی نقش اساسی داشت  .  نیروهایی که در خانه‌ها را زدند و با مردم صحبت کردند و متقاعدشان ساختند تا برای رای دادن ثبت نام کنند  . » کالج توگالو در می‌سی سی پی ، به عنوان محل فعالیت‌های جنبش مدنی در دهه های1950 و 1960 شهرت دارد  .  رهبران آمریکا از سراسر این کشور به آن جا می‌رفتند تا صحبت و سخنرانی ؛ و تظاهرکنندگان را به مبارزه بیشتر برای حقوق مدنی برابر ترغیب کنند  . مارتین لوتر کینگ در آن سالها درباره تبعیض نژادی گفته‌بود : « باید به دنیا بگوییم که مخالفت با این دیو سه سر الزامی است  . » شرلی گوین فلوید به یاد می‌آورد که جلسات جمعی تا چقدر برای افزایش امید و بالا بردن روحیه موثر‌بود : « این جلسات با آوازهای دسته‌جمعی ، دعا و گفت‌وگو به آن‌ها انگیزه می‌داد و در عین حال اهمیت مشارکت آنان در این جنبش برای شکستن موانع تبعیض را گوشزد می‌کرد  . » در یکی از رشته تظاهرات می‌سی‌سی‌پی ، لوئیز تاکر از جمله افرادی‌بود که مورد حمله سگ‌های پلیس قرار گرفت  .  تاکر می‌گوید : « پلیس سگ‌ها را به طرف ما رها کرد و ما به کمک بطری‌ و محفظه شیر از خودمان دفاع کردیم و با همین روش هم سگ‌ها را از سر راهمان راندیم و به راهمان ادامه دادیم  . » دیک و شارون مایلز ، از جمله سفیدپوست‌هایی‌بودند که در جنبش شرکت کردند  .  آن‌ها فعالانه در ثبت‌نام سیاهان برای مشارکت در رای‌گیری در سال 1963 کمک کردند  .  مشارکت آنان در این جنبش خطرات فراوانی داشت  . شارون می‌گوید : « احتمال خشونت وجود داشت و قطعا تهدید می‌شدیم و مردم با کاری که ما می‌کردیم مخالف‌بودند  . » و دیک می‌افزاید : « فکر می‌کنم مردم زیادی در شمال ، چه سیاه و چه سفید ، مثل من و شارون تصمیم گرفته‌بودند مبنی بر این که باید مشارکت کنیم ، بویژه جوانان باید مشارکت کنند زیرا نقطه عطفی در تاریخ آمریکا داشت رخ می‌داد  . » ریچارد کوهن ، با مرکز حقوقی فقر جنوب کار می‌کند که یک سازمان شناخته‌شده‌حقوق مدنی است  .  او می‌گوید قهرمانان زیادی باید به خاطر رشادت‌هایشان مورد ستایش قرار گیرند : « معمولا تنها اسم چند نفر معدود در تاریخ می‌ماند و وقتی به پشت سر نگاه می‌کنیم گاهی شمار بارونکردنی افرادی را که موفقیت را ممکن ساختند تشخیص نمی‌دهیم‌  . تایرون دیویس ، تا قبل از راهپیمایی از ممفیس به جکسون در 1966 ، می‌ترسید که در تظاهرات جنبش مدنی شرکت کند  .  وی می‌گوید : « با تمام شدن راهپیمایی ، ترس من هم ریخت  .  قبل از آن از انجام کارهایی که به عنوان شهروند آمریکا مجاز به انجامشان‌بودم ، می‌ترسیدم  .  به عنوان یک انسان حق داشتم کارهایی را بکنم که هر کسی می‌توانست بکند  . » در آن سالها ، کلیفتون کیسی 17 ساله‌بود که بازداشت شد و 9 روز را به خاطر شرکت در تظاهرات در زندان سپری کرد  .  وی می‌گوید : « من فقط یک آدم ناچیز‌بودم اما وقتی به گذشته نگاه می‌کنم گروهمان و کارهایی که کردیم به نظرم خارق‌العاده‌بود  . » برخی کارشناسان تاریخ می‌گویند فعالیت‌ها و اقدامات قهرمانان گمنام به بی‌عدالتی‌های نژادی فراوانی در جهان پایان داده است  .