سانسور اينترنت در ايران از ديدگاه خبرنگار همراه رئيس جمهوری ترکيه
بعضی وب سايت ها قابل دسترسی و بعضی ديگر مسدود شده بود که نشان از تحت کنترل بودن اينترنت داشت
TODAY ' S ZAMAN روزنامه انگلیسی زبان ترکیه زیرعنوان « اینترنت لعنتی » گزارشی را که ABDULHAMIT BILICI خبرنگار این روزنامه در جریان سفر اخیر عبدالله گل رئیس جمهوری ترکیه به ایران از تهران داده‌بود چاپ کرده است که چنین آغاز می‌شود : برای نوشتن این گزارش ، در اتاقم در هتل بین‌المللی اسپیناس ، که محل اقامت پرزیدنت گل ، و هیات مرکب از شخصیت‌های سیاسی ، دانشگاهی و بازرگانی همراه اوست ، کامپیوتر لپ تاپم را روشن کرده‌ام  . این هتل برای ارائه خدماتی با کیفیت عالی و به مراتب کاملا بیشتر در مقایسه با آنچه که در سفر قبلی‌ام در هتل استقلال دیده‌بودم ، تحسین هیات را برانگیخته‌بود  .  حتی برای استفاده از اینترنت رمز ورود به سیستم Wireless هتل را هم به همگی ما داده‌بودند  . پیش از آنکه شروع به نوشتن کنم ، اینترنت را چک کردم  .  کار نمی‌کرد  .  تلفن همراهم نیز از کار افتاده‌بود و نمی‌توانستم حتی از سیستم پیام‌رسانی آن استفاده کنم  . چند دقیقه بعد Cengiz Candar ( همکارم ) از اتاق مجاور سراغم آمد  .  او هم به اینترنت دسترسی پیدا نکرده‌بود  .  می‌خواست بداند آیا این فقط اوست که مشکل ارتباط با اینترنت را دارد  ؟  به او گفتم نه  .  من هم ارتباط ندارم  . با رسپشن هتل تماس گرفتیم و پرسیدیم آیا برای ارتباط با اینترنت مشکلی وجود دارد  ؟  جواب این‌بود که « متاسفانه بله » .  پرسیدیم آیا کاری کرده ایم که این مشکل به وجود آمده است  ؟  و آیا می‌داند مشکل چه وقت برطرف می‌شود  ؟  جواب این‌بود که « خیر مشکل ناشی ازشما نیست  .  ارتباط شهر با اینترنت قطع است  . » شهری بزرگ با 10 میلیون جمعیت اینترنت نداشت  . از بدو ورودمان به تهران صحبت از تدارک دیدن تظاهراتی نظیر تظاهرات مصر توسط مخالفانی‌بود که رهبرش برای وقایع پس از انتخابات 2009 مدتی مدید در حبس خانگی است  .  مسلم‌بود که نیروهای امنیتی علیه چنین تظاهراتی عمل می‌کردند  .  اما جالب این‌بود که تمامی این وقایع با سفر رسمی رئیس جمهوری ترکیه به ایران همراه شده‌بود  . روز بعد ، پس از مذاکرات آقای گل با محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری ایران ، و کنفرانس خبری مشترک آن‌ها ، از میهمانی ناهار سفارت ترکیه در تهران برای نوشتن گزارش به اتاقم در هتل بازگشتم  .  این بار اینترنت کار می‌کرد  .  اما با تجربه‌ای روبرو شدم که پیش از آن هرگز تصورش را هم نمی‌کردم  . در حالیکه دیدن بعضی ازوب سایت‌ها ممکن‌بود ، رفتن به بعضی دیگر امکان نداشت  .  بی‌بی سی ، که اغلب برای آگاهی از وقایع جهان سراغ آن می‌روم ، جزو وب سایت هائی‌بود که نمی‌توانستم باز کنم  .  سراغ گاردین یکی از پربیننده ترین سایت‌های خبری رفتم  .  نتیجه‌ای نداشت  . سعی کردم توئیتر را بازکنم که معترضین برای تماس با یکدیگر و آگاه ساختن جهان خارج از وقایع به گونه‌ای موثر از آن استفاده می‌کنند  .  واژه Tweeter را در جعبه جستجوی گوگل تایپ کردم  .  جواب ، هشداری حاکی از قطع ارتباط‌بود  . دست آخر به فکر فیس بوک افتادم  .  گرچه پس از تایپ کردن واژه Facebook در جعبه جستجوی گوگل صفحه حاوی نتایج باز می‌شد ، ولی دسترسی به هیچیک ازاین نتایج امکان نداشت  .  اما وقتی مثلا واژه Apple ( سیب ) را تایپ کردم ، گوگل تمامی اطلاعات راجع به Apple را ارائه می‌داد  .  معلوم‌بود که اینترنت تحت کنترل است  .