عباس خرسندی: روحانی از خود نظام است نه بر نظام
این تصور که روحانی به دلیل وعده هایی که به مردم برای آزادی زندانیان سیاسی داده در مقابل رهبر قرار خواهد گرفت اساسا درست نیست.
دولت حسن روحانی با چه چالشهایی روبرو خواهد‌بود و توانایی دولت او برای برآوردن مطالبات سیاسی ، اقتصادی ، فرهنگی و حقوق بشری را چگونه ارزیابی می‌کنید  ؟ پاسخ عباس خرسندی ، فعال سیاسی - هامبورگ : شاید تصور بخشهایی از جامعه سیاسی درون و بیرون حکومت بر این اساس شکل گرفته باشد که به دلیل آرائ بیشتر مردم به آیت‌الله روحانی در مقابل دیگر کاندیداها و اقبال رهبر جمهوری اسلامی از حضور وی در مقام ریاست جمهوری ، اوضاع سیاسی و اقتصادی به‌طور نسبی و یا حتی به‌طور کامل با تحول روبرو خواهد شد و وعده‌هایی نسبی که روحانی اعلام کرده است جامه عمل به خود خواهد پوشید  .  اما این تصور در پس از انتخاب روحانی با پدیده‌ای مجهول ( از سوی وزارت اطلاعات با همراهی و زبان خاتمی و رفسنجانی ) با ترویج شعار معکوس و در قالب ( انتظارات زیادی از روحانی نداشته باشیم ) روبرو‌شده‌و به تدریج از امید بخشهایی از جامعه کاسته است  .  این پدیده سیاسی با القای تدریجی این نظر که روحانی قادر به حل تمام وعده‌های داده‌شده‌نیست و نباید انتظار زیادی از ایشان داشت در تلاش است انتظارات و مطالبات قبل از انتخابات را بر ریل اعتدال روحانی قرار دهد  .  این نظر در واقع به منظور تقویت جایگاه روحانی در کنار رهبر ( ولایت فقیه ) و تثبیت موقعیت وی هم در ریاست جمهوری و هم دور نمودن روحانی از پتانسیل چالش زایی در درون نظام و در مقابل رهبر و بخش حاکمیت طراحی‌شده‌است  . این تصور که روحانی به خاطر وعده‌هایی که به مردم برای آزادی زندانیان سیاسی داده و یا به خاطر تقویت نهادهای مدنی و رسانه‌ها در مقابل رهبر قرار خواهد گرفت اساسا درست نیست ، انتشار خبر توسط جناهها و دستگاههای خبر پراکنی وزارت اطلاعات مبنی بر عدم زیاده خواهی از روحانی در خدمت این سیاست قرار داده‌شده‌است یعنی اگر مطالباتی ( به جز آزادی موسوی - کروبی ) از سوی جامعه وجود نداشته باشد و جریانات سیاسی رقیب و یا اپوزیسیون مطرح نشود اساسا چالشی هم بین روحانی و رهبر نخواهد‌بود  .  واقعیت نیز این است که اگر رهبر حتی کوچکترین تصوری از روحانی داشت که وی ممکن است رهبری و نظام وی را به چالش بکشد و آن‌ها را با بحران سیاسی روبرو سازد قطعا مسیر انتخابات را بر می‌گرداند  ..   ..  آنچه که از انتخابات در ایران می‌توان استخراج نمود این است که رای بر سیاق و تمایلات رهبر می‌چرخد  .  بنا بر این می‌توان با اطمینان بیشتری گفت راهی که روحانی قرار است طی نماید راهی است که موجبات رضایت رهبری را تامین خواهد کرد و نه مردم را  ...  روحانی تلاش خواهد کرد تا با چالش هسته‌ای که بحران اقتصادی را تعمیق کرده است روبرو شود و آن را به نفع نظام و ترمیم شکافهای ایجاد‌شده‌در برنامه‌های کلی نظام حل و فصل نماید  .  این بخش از برنامه نظام ماهیتا در مغایرت با بخش دیگر که مطالبات اقتصادی ، سیاسی و حقوق بشری است قرار دارد  .  اساسا قرار نبوده و نیست که نظام زندانیان سیاسی را آزاد نماید ، چون فلسفه دستگیری‌ها و زندانها بسیار روشن است ، بنا بر این موضوع حقوق‌بشر و مطالبات فرهنگی و سیاسی از مقوله‌هایی نیستند که روحانی بتواند و یا حتی بخواهد در مورد آن‌ها به این نتیجه برسد که بخاطر آن‌ها رهبر و نظام حاکم را به چالش بکشاند  ....  روحانی در سال 78 و در جنبش دانشجویی و در مقابل حقوق بر حق آن‌ها دست به حمله زد ، دلیلی وجود ندارد که در انتخاب بین تقابل نظام و مردم جانب مردم را بگیرد  .  روحانی از خود نظام است نه بر نظام  .