هیلاری کلینتون: یک پرده آهنی اینترنتی بر بسیاری از کشورهای جهان فرو می افتد
هیلاری کلینتون در سخنانی در محل موزه خبر در واشنگتن از چین، ایران و کشورهای دیگری که آزادی مردم برای بیان عقایدشان از طریق اینترنت را محدود می کنند، انتفاد کرده است .ترجمه مشروح سخنان وزیر امور خارجه آمریکا به آگاهی شما میرسد
متشکرم آلبرتو برای این معرفی محبت‌آمیز  .  بودن در نیوزیوم ( موزه خبر ) لذت‌بخش است  .  این موسسه نمادی بزرگ از برخی از پر ارزش ترین آزادی‌های ماست  .  از فرصتی که برای بحث درباره آزادی‌هایی که به چالش‌های قرن بیست و یکم مربوط می‌شود به من دادید سپاسگزارم  .  همچنین از دیدار این همه همکاران پیشین و دوستانم شادمانم  . این یک سخنرانی مهم درباره موضوعی مهم است  .  ولی قبل از شروع مایلم به کوتاهی در مورد هائیتی صحبت کنم  .  طی نه روز گذشته مردم هائیتی و جهان دست به دست یکدیگر دادند تا با یک تراژدی با ابعادی گیج‌کننده مقابله کنند  .  نیم کره ما با سختی‌هایی روبرو بوده است ، ولی برای وضعیتی که ما در پور - او - پرنس روبرو هستیم ، کمتر سابقه‌ای وجود داشته است  .  شبکه‌های ارتباطاتی در پاسخ‌گویی ما به این بحران نقش عمده‌ای داشته‌اند  . در ساعات پس از زلزله ، ما با شریکانمان در بخش خصوصی برای بوجود آوردن یک کمپین پیام‌رسانی « هاییتی » کار کردیم ، تا استفاده‌کنندگان از تلفن‌های همراه در آمریکا بتوانند از طریق فرستادن پیامک ، به کوشش‌های امدادی کمک کنند  .  این ابتکار که موجب جمع‌‌آوری بیش از 25 میلیون دلار شد نشان از سخاوت و دست و دلبازی مردم آمریکا دارد  . شبکه‌های اطلاعاتی نیز نقش عمده‌ای در این زمینه داشتند  .  جامعه فناوری نقشه‌های اینتراکتیو که به شناسایی احتیاجات و منابع کمک کرد فراهم آوردند  .  و روز دوشنبه یک دختر 7 ساله و دو زن که زیر آوار یک سوپرمارکت حبس شده‌بودند بدنبال فرستادن پیامک به منظور دریافت کمک ، توسط امدادگران آمریکایی نجات یافتند  .  این نمونه‌ها نشان از یک پدیده گسترده تری است  . گسترش شبکه‌های اطلاعاتی ، سیستم اعصای جدیدی برای کره ما بوجود می‌آورد  . هنگامی که واقعه‌ای در هائیتی یا هونان روی دهد بقیه ما در همان لحظه از آن با خبر می‌شویم و می‌توانیم بلافاصله به آن پاسخ گوییم  .  آمریکاییانی که مشتاق هستند در پی یک فاجعه کمک کنند و دختری که در زیر آوار سوپر مارکت بدام افتاده‌بود ، با وسائل ارتباطی با یکدیگر در تماس‌بودند  .  ابزاری که برای نسل پیشین وجود نداشت  .  این اصل تقریبا برای تمامی انسان‌ها صدق می‌کند  .  در حالی که ما اینجا نشسته ایم کودکان ما می‌توانند با استفاده از ابزاری که هر روزه از آن استفاده می‌کنیم این بحث امروز را برای میلیارد‌ها نفر در سراسر جهان مخابره کنند  . در بسیاری جنبه‌ها ، انتقال اطلاعات هرگز چنین آزاد نبوده است  .  راه‌های گسترش عقاید بیشتر به مردمی بیشتر در هیچ لحظه دیگری در تاریخ از این بیشتر نبوده است  .  حتی در کشور‌های مستبد ، شبکه‌های اطلاعاتی به مردم کمک می‌کند به حقایق تازه‌ای دست یابند و دولت را به پذیرش مسئولیت و جوابگویی ملزم سازند  . پرزیدنت اوباما در دیدار ماه نوامبر از چین در یک گردهمایی عمومی با مردم و با استفاده از یک عنصر آن لاین بر اهمیت اینترنت تاکید گذاشت  .  در پاسخ به سئوالی که از طریق اینترنت فرستاده‌شده‌، وی از حق مردم برای دسترسی آزاد به اطلاعات دفاع کرد و گفت هر قدر جریان اطلاعات و خبر‌رسانی آزاد تر باشد ، جوامع قوی تر می‌شوند  .  پرزیدنت اوباما درباره این که چگونه دسترسی به اطلاعات به شهروندان کمک می‌کند دولت‌های خود را جوابگو و مسئول سازند ، ایده‌های جدیدی بوجود آورند ، و خلاقیت را تشویق کنند سخن گفت و اظهار داشت باور ایالات متحده « به این واقعیت است که مرا امروز به اینجا آورد  . » اما در این گسترش بی‌سابقه ارتباطات ، ما همچنین باید آگاه باشیم این تکنولوژی‌ها برکتی بی‌مشکل نیستند  .  از این ابزار همچنین برای تضعیف پیشرفت انسان و حقوق سیاسی بهره برداری می‌شود  .  همانگونه که فولاد می‌تواند برای بنای بیمارستان یا ساختن مسلسل به کار رود و از انرژی هسته‌ای می‌تواند به شهری برق برساند یا آنرا نابود کند ، شبکه‌های اطلاعات مدرن و فناوری‌هایی که از آن‌ها حمایت می‌کنند می‌توانند برای مقاصد خوب یا بد به کار گرفته شود  . همان شبکه‌هایی که جنبش‌های آزادیخواه را متشکل می‌کند ، همچنین به القاعده امکان می‌دهد نفرت بوجود آورد و خشونت علیه بیگناهان را ترویج دهند  .  و تکنولوژی‌هایی با قابلیت افزایش راه‌های دسترسی به دولت و پیش‌برد شفافیت ، می‌تواند توسط دولت‌ها برای درهم شکستن ناراضیان و محروم ساختن آن‌ها از حقوق‌بشر دزدیده شود و بکار رود  . ما سال گذشته شاهد افزایش تهدید علیه جریان آزاد اطلاعات‌بودیم  .  چین ، تونس و ازبکستان سانسور اینترنت را افزایش داده‌اند  .  در ویتنام دسترسی به پایگاه‌های شبکه‌های اجتماعی ناگهان ناپدید‌شده‌است  .  جمعه گذشته سی وبلاگ نویس و فعال در مصر بازداشت شدند  .  بسام سمیر یکی از اعضا این گروه که خوشبختانه از زندان آزاد‌شده‌امروز با ماست  .  بنابراین ، در حالی که واضح است گسترش این تکنولوژی‌ها جهان ما را دگرگون می‌سازد هنوز روشن نیست این دگرگونی چه اثری بر حقوق‌بشر و رفاه بیشتر مردم جهان دارد  . همزمان ساختن پیشرفت با اصول فناوری‌های جدید به خودی خود در تلاش برای آزادی و توسعه جهت‌گیری نمی‌کنند  .  اما ایالات متحده آمریکا چنین می‌کند  .  ما خواهان شبکه اینترنتی واحدی هستیم که در آن تمام بشریت دسترسی مساوی به دانش و عقاید داشته باشد  .  و ما واقف هستیم که زیربنای فناوری اطلاعات همان چیزی خواهد‌بود که ما و دیگران آن را می‌سازیم  . این چالش شاید جدید باشد ، اما مسئولیت ما برای اطمینان از تبادل آزادانه عقاید و اطلاعات به تولد جمهوری ما باز می‌گردد  .  کلمات متمم اول قانون اساسی ما بر روی یک سنگی مرمرین پنجاه تنی از ایالت تنسی حک‌شده‌و در مقابل همین ساختمان قرار دارد  .  و هر نسل از آمریکاییان به سهم خود تلاش کرده تا از ارزشهای حک‌شده‌بر این سنگ پاسداری کند  . فرانکلین روزولت هنگام ایراد سخنرانی مشهور « چهار آزادی » خود در سال 1941 ، به این عقاید استواری بخشید  .  در آن زمان آمریکایی‌ها با چندین بحران مختلف ، از جمله بحران اعتماد روبرو‌بودند  .  اما بینش و تصور دنیایی که در آن تمامی ساکنانش از آزادی عقیده ، آزادی بیان ، آزادی مذهب ، آزادی از نیاز و آزادی از ترس برخوردار باشند ، بر مشکلات روز او غلبه کرد  .  سالها بعد ، النور روزولت ، یکی از قهرمانان من ، تلاش کرد تا این اصول را بعنوان شالوده اعلامیه جهانی حقوق‌بشر بکار گرفته شود  .  آن‌ها ستاره راهنمایی برای هر نسل موفقی فراهم آوردند - ما را هدایت می‌کنند ، آبدیده می‌کنند ، و قادر می‌سازند در برابر ابهامات پیش برویم  . اکنون ، همانگونه که فناوری به پیش می‌رود ، ما نیز بایستی به میراثی که این اسطوره‌ها به جای گذاشته‌اند بیاندیشیم  .  ما نیازمندیم تا توسعه و پیشرفت‌های علمی خود را با اصول و ارزشهای موجود همراه و همگام کنیم  .  پرزیدنت اوباما در مراسم دریافت جایزه صلح نوبل ، از نیاز به ساختن دنیایی سخن گفت که در آن ، « صلح و آشتی » بر پایه حقوق و شان و مرتبه ی ذاتی یکایک انسانها استوار می‌شود  .  و من در سخنرانی خود در دانشگاه « جورج تاون » از راههایی سخن گفتم که با توسّل به آن‌ها ، می‌توانیم حقوق‌بشر را به یک واقعیت تبدیل کنیم  .  امروزه ، ما نیاز شدیدی به حفظ این آزادیها در جبهه‌های دیجیتال و مجازی قرن بیست و یکم ، احساس می‌کنیم  . در جهان شبکه‌های مختلفی وجود دارد  .  برخی ، با فراهم کردن منابع لازم از جنبش مردم حمایت می‌کنند و برخی دیگر ، به ایجاد ارتباط بین افراد مشترک المنافع به آن‌ها کمک می‌کنند  .  اما اینترنت شبکه‌ای است که قدرت و قابلیت بقیه افراد جامعه را چندین برابر می‌کند  .  و از همین رو ما معتقدیم که کاربران آن ، بایستی از رعایت شدن حقوق و آزادی‌های اولیّه خود ، مطمئن باشند  . آزادی بیان و عقیده نحستین آن‌ها آزادی بیان است  .  این آزادی ، دیگر تنها با این معیار که شهروندان بتوانند بدون ترس از کیفرو تلافی با رفتن به میدان شهر از دولتشان انتقاد کنند تعریف نمی‌شود  .  بلاگها ، ایمیل ، شبکه‌های تماس و پیامکها نیز زمینه‌های جدیدی برای تبادل ایده‌ها گشوده‌اند ، و هدفهای جدیدی برای سانسور بوجود آورده‌اند  . هم اکنون که من با شما سخن می‌گویم ، سانسور دولتی با شدت در تلاش هستند کلمات من از مدارک و اسناد تاریخی را حذف کنند  .  ولی تاریخ خود پیشاپیش این تاکتیکها را محکوم کرده است  .  دو ماه قبل من برای مراسم بیستمین سالگرد سقوط دیوار برلن در آلمان‌بودم  .  رهبران حاضر در مراسم نسبت به زنان و مردان شجاعی که در آن‌سوی حصار علیه بیدادگری جزوه‌هایی منتشر کرده‌بودند ادای احترام کردند  .  این جزوه‌ها که « سامیزدات » - یک شکل اصلی فعالیت‌های مخالفان - نامیده می‌شد ، مقاصد و ادعا‌های دیکتاتوری بلوک شرق را زیر سوال می‌برد ، و بسیاری از مردم برای انتشار آن‌ها هزینه‌های سنگینی پرداختند  .  ولی کلام آن‌ها به نفوذ در سیمان و سیم‌های خاردار دیوار آهنین کمک کرد  . دیوار برلین نماد یک دنیای تقسیم‌شده‌و تعیین‌کننده دوره کاملی از تاریخ‌بود  .  امروز بقایای آن دیوار در این موزه ، در جایی که به آن تعلق دارد ، نشسته است  .  و اینترنیت زیر ساخت تمثیلی عصر ما است ، که نقش آن بجای تقسیم ، وصل کردن و ارتباط دادن است  .  ولی حتی درحالی که این شبکه به اقصی نقاط جهان گسترش می‌یابد ، دیوارهای مجازی جای حصارهای قابل رویت را می‌گیرند  . برخی از کشورها برای جلوگیری از دسترسی مردمشان به بخش‌هایی از شبکه‌های جهانی ، موانع الکترونیکی بنا کرده‌اند  .  آن‌ها کلمات و اسامی و عبارت‌ها را از نتایج روند جستجو در اینترنت حذف کرده‌اند  .  آن‌ها به حریم خصوصی شهروندانی که در سخنرانیهای سیاسی بدور از خشونت شرکت می‌کنند ، تجاوز کرده‌اند  .  این اقدام ناقض اعلامیه جهانی حقوق‌بشر است که به ما می‌گوید همه مردم حق « پوییدن و دریافت و انتشار اطلاعات و ایده‌ها را از طریق هر رسانه‌ای بدون توجه به مرزها دارا هستند  . » با گسترش این اعمال محدود‌کننده ، پرده اطلاعاتی جدیدی برفراز بیشتر جهان گسترده می‌شود  .  در آن‌سوی این پرده ، ویدنو‌های ویروس‌دار و پستهای بلاگ ، به « سامیزدات » زمانه ما بدل می‌شوند  . همانند دیکتاتوری‌های گذشته ، دولتها ، متفکران مستقل را که از این ابزار استفاده می‌کنند هدف می‌گیرند  .  در تظاهراتی که در پی انتخابات ریاست جمهوری ایران برپا شد ، تصویر آماتوری قتل خونینی زنی جوان که با تلفن‌های همراه گرفته شده‌بود ، ادعا نامه‌ای دیجیتال از بیرحمی دولت ارانه داد  .  ما شاهد گزارشهایی بوده ایم که بستگان ایرانیان خارج از کشور که انتقاد از رهبران ملتشان را در اینترنت منتشر کرده‌اند ، در داخل هدف تلافی قرار گرفته‌اند  .  و برغم کمپین فشرده دولت برای ایجاب رعب و ترس ، شهروندان خبرنگار شجاع در ایران به استفاده از تکنولوژی برای نشان دادن آنچه در کشور می‌گذرد به هموطنان خود و به جهانیان ادامه می‌دهند  .  ایرانیان با سخن گفتن درباره حقوق انسانی خود به جهان الهام داده‌اند  .  و شهامت آن‌ها چگونگی استفاده از تکنولوژی را برای گسترش واقعیت و فاش ساختن بی‌عدالتی دوباره تعریف می‌کند  . تمام جوامع تشخیص می‌دهند بیان آزاد دارای مرزهایی است  .  ما کسانی را که دیگران را به خشونت برمی انگیزند تحمل نمی‌کنیم ، مانند عوامل القاعده که - هم اکنون - از اینترنت برای ترویج کشتار مردم بیگناه استفاده می‌کنند  .  و یا سخنرانیهای تنفر آمیزی که افراد را بدلیل جنسیت ، قومیت یا گرایشهای جنسی هدف می‌گیرند  .  این حقیقتی تاسف باراست که چنین مسایلی چالشهای فزاینده‌ای هستند که جامعه بین‌المللی باید با همراهی یکدیگربا آن مبارزه کند  .  ما همچنین باید با مساله سخنرانی افراد ناشناس مبارزه کنیم  .  کسانی که با استفاده از اینترنت دست به استخدام تروریستها می‌زنند یا آثار و نوشته‌های سرقت‌شده‌روشنفکرانه را توزیع می‌کنند ، نمیتوانند اقدامات اینترنتی خود را از هویتهای واقعی جهانی خود جدا سازند  .  ولی این‌گونه چالشها نباید بهانه‌ای به دولت‌ها بدهد که حقوق و حریم خصوصی کسانی را که از اینترنت برای مقاصد صلح جویانه استفاده می‌کنند ، بطور سیستماتیک نقض کنند  . آزادی مذهب و عبادت آزادی بیان ممکن است آشکار ترین آزادی باشد که با گسترش تکنولوژی جدید با چالشها روبرو است باشد ، ولی تنها نیست  .  آزادی مذهب و عبادت معمولا شامل حق فرد در راز ونیاز با خدای خود و یا عدم آن همراه است که تکیه بر تکنولوژی ندارد  .  ولی این آزادی همچنین حق جهانی جمع شدن با کسانی را که در ارزش‌ها و نگرش شما نسبت به انسانیت سهیم هستند شامل می‌شود  .  در تاریخ ما ، این اجتماعات اغلب در کلیساها ، معابد ، کنیسه‌ها و مساجد صورت می‌گیرد  .  امروز ، ممکن است روی اینترنت و آن لاین انجام شود  . اینترنت می‌تواند به ایجاد پلی بین مردم دارای باورهای گوناگون کمک کند  .  همان‌طور که پرزیدنت اوباما در قاهره گفت : « آزادی مذهب در توانایی مردم برای همزیستی مرکزیت دارد » .  و ما در حالی که در جستجوی راه‌های برای توسعه گفت و شنود هستیم ، اینترنت مساعد ترین زمینه را فراهم می‌آورد  .  ما هم اکنون مرتبط ساختن دانشجویان در آمریکا با جوانان در جوامع اسلامی در سراسیر جهان را برای بحث درباره چالش‌های جهانی آغاز کرده ایم  .  و ما به استفاده از این وسیله برای تقویت بحث و گفتمان بین افراد در جوامع مذهبی گوناگون ادامه خواهیم داد  . با این حال ، برخی کشورها اینترنت را وسیله‌ای برای هدف قراردادن و خاموش کردن پیروان یک باور قرار داده‌اند  .  سال گذشته در عربستان سعودی ، مردی بخاطر استفاده از بلاگ درباره مسیحیت چندین ماه را در زندان سپری کرد  .  و یک پژوهش در هاروارد دریافت ، که دولت سعودی بسیاری از صفحات وب درباره دین هندو ، یهود ، مسیحیت و حتی اسلام را مسدود کرد  .  کشورهایی از جمله ویتنام و چین با استفاده تاکتیکهای مشابه را برای محدود ساختن دسترسی به آگاهی‌های مذهبی دست زدند  . این تکنولوژی‌ها همانگونه که نباید برای مجازات سخنرانیهای سیاسی مسالمت‌آمیز سیاسی بکار روند ، همچنین نباید به‌وسیله‌ای برای تعقیب و خاموش کردن اقلیتهای مذهبی تبدیل شوند  . دعا و نیایش همیشه به دور دست‌ها و به بی‌نهایت سفر خواهد کرد  .  اما تکنولوژی‌های ارتباطی مانند اینترنت و سایت‌های شبکه‌های اجتماعی باید توانایی افراد را برای عبادت و پرستش آنگونه که آنرا مناسب می‌بینند تقویت کند  .  ما باید همانند دیگر موارد ، برای پیش‌برد آزادی پرستش از طریق اینترنت نیز فعالیت کنیم  . آزادی از نیاز صدها میلیون تن از مردم از مزایای این فناوری‌ها محروم هستند  .  در جهان ما استعدادها به شکلی یکسان توزیع می‌شود اما ، فرصت‌ها در اختیار همه قرار ندارد  .  ما بر مبنای تجربیات مان واقفیم که ترویج توسعه ی اقتصادی و اجتماعی در کشورهایی که مردم آن به اطلاعات ، بازار کار ، سرمایه ، و فرصت‌ها دسترسی ندارند می‌تواند ناامید‌کننده باشد  .  در این زمینه اینترنت می‌تواند ابزاری مهم در راستای برابر‌سازی باشد  .  با فراهم کردن امکان دسترسی مردم به اطلاعات و بازارهای بالقوه ی کار ، شبکه‌ها به ایجاد فرصت‌هایی می‌انجامد که پیشتر وجود خارجی نداشتند  . طی یک سال گذشته ، من شخصا شاهد این امر‌بودم  .  در کنیا ، جایی که کشاورزان پس از استفاده از تلفن همراه برای امور بانکی شاهد رشدی تا سی درصد در درآمدشان‌بودند  .  در بنگلادش ، جایی که بیش از سیصد هزار تن برای یادگیری زبان انگلیسی از طریق تلفن همراه ثبت نام کردند  .  در کشورهای منطقه ی جنوب صحرای بزرگ آفریقا ، نقطه‌ای که زنان پیشقدم در راه‌اندازی کسب و کار از اینترنت برای دریافت وام‌های اعتباری کوچک و اتصال به بازار جهانی استفاده می‌کنند  .  این نمونه‌های پیشرفت می‌تواند در زندگی میلیاردها تن از مردمی که در پایین نردبان اقتصادی جهان قرار دارند تکرار شود  .  در مواردی بسیار ، اینترنت ، تلفن‌های همراه ، و دیگر فناوری‌های ارتباطی می‌تواند در راستای رشد اقتصادی همان نقش انقلاب سبز را در کشاورزی ایفا کند  .  امروز با سرمایه و نیروی تولید نسبتا کم می‌توان محصولی قابل توجه تولید کرد  .  بنا بر یک مطالعه ی بانک جهانی ، در یک کشور در حال توسعه ، ده درصد افزایش نرخ استفاده از تلفن همراه تقریبا یک درصد رشد سالانه در سرانه تولید ناخالص ملی را در پی داشته است  .  چنین امری برای کشوری مانند هند یعنی تقریبا ده میلیارد دلار درآمد سالانه  . اتصال به شبکه ی اطلاعات جهانی به مثابه قرارگرفتن در سراشیبی منتهی به مدرنیته است  .  در سالهای نخستین پیدایش فناوری‌های ارتباطی ، بسیاری تصور می‌کردند این فناوری‌ها به تفکیک جهان به دارندگان آن و محرومان از آن می‌انجامد ؛ چنین امری رخ نداده است  .  امروزه چهار میلیارد تلفن همراه در حال استفاده است ، بسیاری از آن در دست دستفروشان ، گاریچی‌ها ، و دیگرانی است که ار لحاظ تاریخی از دسترسی به تحصیلات و فرصت پیشرفت محروم‌بودند  .  شبکه‌های اطلاعات به یک همسان‌کننده ی بزرگ بدل‌شده‌است و ما باید از آن برای بیرون کشیدن مردم از فقر استفاده کنیم  . آزادی از ترس ما دلیل محکمی برای امیدواری داریم در مورد دستاوردهای مردمی که شبکه اطلاع‌رسانی و فناوری‌های پیشرفته را در اختیار دارند  .  اما دراین میان بعضی‌ها از شبکه‌های اطلاع‌رسانی جهانی برای هدفهای تیره تر بهره‌گیری می‌کنند  .  تندروها ی خشونت‌طلب ، باندهای جنایتکار و متجاوزان جنسی و نیز حکومتها ی خودکامه همه و همه می‌خواهند از شبکه‌های جهانی بهره‌گیری کنند  .  درست همان گونه که تروریستها با بهره‌گیری از فضای باز جامعه ما برای توطئه چینی استفاده می‌کنند تندروها ی خشونت‌طلب از اینترنت برای ترساندن مردم و افراط‌گرایی ، بهره می‌گیرند  .  پا به پای اقدام‌ها برای پیش‌برد این آزادیها باید علیه کسانی که از شبکه‌های اطلاع‌رسانی به عنوان ابزارهای ترساندن و اخلال بهره‌گیری می‌کنند وارد عمل شویم  . حکومتها و شهروندان بایداطمینان د اشته باشند که شبکه‌ها در کانون امنیت ملی و رونق اقتصادی شان امن و رخنه ناپذیرند  .  این چیزی بمرتب فراتر از هکرهای خرده پایی است که وبسایت‌ها را مورد چالش قرار می‌دهند  .  توان ما در بانکداری اینترنتی ، بازرگانی الکترونیکی ، محیط امن ساختن برای میلیاردها دلار مالکیت معنوی ، همه درخطرند مگر اینکه از امنیت شبکه‌ها اطمینان داشته باشیم  . اخلال در این سیستم‌ها مستلزم هماهنگی حکومتها ، بخش خصوصی ، و جامعه بین‌المللی است  .  هنگامی که هکرهای جنایت کارو سندیکاهای جرائم سازمان یافته برای سود مالی به اینترنت حمله می‌کنند ، ما برای کمک به سازمانهای مجری قانون به ابزار هائی نیاز داریم  .  همین امر هنگامی مصداق دارد که ناهنجاری‌ها ی اجتماعی نظیر پورنوگرافی کودکان ، و قاچاق زنان و دختران که می‌خواهند از طریق اینترنت به مهاجرت اقدام کنند مطرح می‌شود  .  ما تلاشهایی نظیر اقدام « شورای میثاق اروپائی جرائم اینترنتی » را ستایش می‌کنیم که همکاری بین‌المللی در پیگرد چنان جرائمی را امکان‌پذیر می‌سازند  . ما به عنوان یک دولت گامهایی برداشته ایم و در وزارت امور خارجه درجستجوی راههای دیپلماتیک با هدف تقویت امنیت اینترنت هستیم  .  در این راستا چندین اداره و سازمان درهمکاری با یکدیگرفعالیت دارند و دو سال پیش اداره هماهنگی خارجی سیاستهای اینترنتی ایجاد شد  .  ما برای طرح این چالش درسازمان ملل متحدو سایر همایشهای چند جانبه بین‌المللی تلاش کرده ایم تا امنیت اینترنتی را در دستور کار جهانی قرار بدهیم  .  پرزیدنت اوباما هم یک هماهنگ‌کننده سیاستگزاری اینترنتی ملی را منصوب کرده است تا در همکاری بازهم نزدیکتر ، این تضمین داده شود که شبکه‌های اینترنتی ، آزاد ، امن و قابل اعتمادند  . دولتها ، تروریستها ، و کسانی که به نمایندگی آن‌ها عمل می‌کنند باید بدانندکه آمریکا شبکه‌های ما را محافظت خواهد کرد  .  آنان که جریان آزاد اطلاعات در جامعه ما یا هر جامعه‌ای را مختل می‌کنند برای اقتصاد ، حکومت و جامعه مدنی ما تهدید به شمارمی آیند  . کشورها و افراد درگیر درحمله‌های اینترنتی باید متوجه پیامدهای کار خود و محکومیت جامعه بین‌المللی باشند  .  درجهانی به هم پیوسته ، حمله به شبکه‌ها ی یک کشور می‌تواندحمله به همه کشورها باشد  .  با اجرای این پیام می‌توانیم هنجار رفتاری دولتها را ایجاد کنیم و احترام به مشترکات شبکه‌های جهانی را تشویق کنیم  . آزادی ارتباطات آخرین آزادی را که من امروز می‌خواهم اعلام کنم آزاد ی ارتباطات است که بر 4 آزادی دیگر اضافه می‌شود ، یعنی این فکر که حکومتها نباید شهروندان را از دسترسی به اینترنت ، وبسایت یا ارتباط با یکدیگر بازدارند  . آزادی ارتباطات همانندآزادی اجتماعات در فضای اینترنتی است  .  به افراد اجازه می‌دهدبه اینترنت وارد شوندبا هم ارتباط بگیرند ، با این امید که به نام پیشرفت با هم همکار ی کنند  . وقتی شما دراینترنت هستید نیازی نیست که یک غول بزرگ سرمایه‌داری یا یک ستاره بزرگ پاپ باشید تا بردیگران تاثیر بگذارید  . بزرگترین واکنش عمومی به حمله‌های تروریستی دربمبئی را یک پسر بچه 13 ساله راه انداخت  .  وی با بهره گیر ی از شبکه اجتماعی اینترنت همدلی انبوه مردم را از همه ادیان و مذاهب با قربانیان حمله برانگیخت  .  درکلمبیا یک مهندس بیکار‌شده‌بیش از 12 میلیون مردم جهان را برای تظاهرات علیه فارک - جنبش تروریستی - سازمان داد  .  این بزرگترین تظاهرات ضدتروریستی درتاریخ‌بود  .  طی هفته‌های بعد فارک شاهد فرار طرفدارانش از جنبش‌بود چیزی که در طول یک دهه عملیات نظامی سابقه نداشت  .  درمکزیک یک‌ای میل از سوی یک شهروند خصوصی سرخورده از اعتیاد و قاچاق مواد مخدربه انبوه تظاهرات در 23 کشور انجامید  .  تنها درشهر مکزیکو سیتی 150 هزار نفر دراعتراض به خیابانها ریختند  .  اینترنت می‌تواند به انسانیت کمک کند و تندروها و خشونت‌طلبان را پس بزند  . درایران ، مولداوی ، و بسیار ی دیگر از کشورها سازماندهی اینترنتی ابزارتعیین‌کننده پیش‌برد دموکراسی بوده است  .  این به شهروندان کمک کرده است تا به موارد سوئ ظن به نتیجه انتخابات اعتراض کنند  .  حتی دردموکراسی‌های جاافتاده‌ای مثل ایالات متحده شاهد قدرت این ابزاردرتغییر مسیر تاریخ بوده ایم  .  شاید بعضی از شما انتخابات سال 2008 ریاست جمهوری را به یاد داشته باشید  ... آزادی پیوستن به این فناوریها می‌تواند درتحول جامعه‌ها موثر باشد  .  اما به همان اندازه هم برای فرد فرد انسانها اهمیت دارد  .  بتازگی خبری شنیدم درباره یک پزشک که نومیدانه تلاش می‌کرده بیماری نادر دخترش را تشخیص بدهد  .  درپی رایزنی با چند پزشک متخصص که پاسخی برای خود نمی‌یابد هم به تشخیص دست می‌یابد و هم به درمان  .  او از موتور جستجوگر اینترنت بهره می‌گیرد  .  این یکی از دلیل‌ها ی اهمیت بزرگ بهره‌گیری از جستجوگر اینترنت است  . به کارگیری اصول در سیاستگذاری اصولی که امروز اعلام کردم راهنمای نگرش ما درامر آزادی اینترنت و بهره گیر ی از فناوریهاخواهد‌بود  .  حالا می‌خواهم درباره چگونگی به کارگیری آن‌ها درعمل صحبت کنم  .  آمریکا خودرا به اختصاص منابع دیپلماتیک ، اقتصادی و فناور ی لازم برای پیش‌برد آزاد ی متعهد می‌داند  .  ما کشوری هستیم تشکیل‌شده‌از مهاجرانی ازهمه کشورها و منافع در سراسر جهان  .  سیاست خارجی مابر این پیش فرض بنا‌شده‌است که هیچ کشوری هرگزبیش از زمانی که همکاری‌ها میان مردم و دولت افزایش یابدسود نمی‌برد  .  هیچ کشوری هم بیش از آنجا که میان مردم ودولت تفرقه و کشمکش است بار سنگین تر را تحمل نخواهد کرد  .  ما همه می‌خواهیم با بهره‌گیری از فرصتها به حوزه ارتباطات چند جانبه وارد شویم  .  ما به عنوان زادگاه آن همه فناوریها مسئولیت استفاده بهینه ازآنهارا نیز داریم و برای این کار باید به ابزارهای دولتی قرن 21 مجهز باشیم  . البته همراه کردن سیاستگزاریهایمان با اولویتها کارچندان آسانی نیست  .  اما سازگاری با آن فناوریها هم به همان اندازه دشوار است  .  هنگام اختراع تلگراف در میان جامعه دیپلماتیک نوعی هیجان به وجود آمدوقتی چشم انداز دریافت روزانه رهنمودها از واشنگتن پدیدار شداین امر چندان با استقبال رو به رو نشد  .  اما درست همان گونه که دیپلماتهای ما سرانجام تلگراف را به کار گرفتنداعتماد کامل دارم که ما قادر به کنترل این ابزار تازه نیز هستیم  . همانگونه که ما با بخش خصوصی و کشورهای دیگر به منظور تجهیز ابزارهای مناسب در قرن بیست و یکم تشریک مساعی می‌کنیم ، باید مسئولیت مشترکمان برای حفاظت از آزادی را هم که من امروز در مورد آن صحبت کردم بیاد داشته باشیم  .  ما قویا معتقدیم که اصولی مانند آزادی اطلاع‌رسانی تنها یک سیاست خوب نیست ، بلکه موردی است که همه به آن احتیاج دارند  .  از واژه‌های رایج در بازار‌های داد و ستد کمک می‌گیرم و می‌گویم ، کارآیی شرکتی در تونس یا ویتنام که در محیطی از سانسور فعالیت کند همواره از همتایانش در کشورهای آزاد کمتر است  .  اگر رهبران این کمپانی‌های تحت فشار سانسور به اخبار و اطلاعات بین‌المللی دسترسی نداشته باشند ، سرمایه‌گذاران اعتماد کمتری به تصمیمات آن‌ها دارند  .  کشورهائی که این اخبار و اطلاعات را سانسور می‌کنند باید بدانند که از منظر اقتصادی تفاوتی میان سانسور اخبار سیاسی و تجاری وجود ندارد  .  اگر بنگاه‌های تجاری در کشورتان نتوانند به داده‌های خبری در کل دسترسی داشته باشند ، این امر بدون تردید باعث کاهش رشد اقتصادی خواهد شد  .  شرکت‌های آمریکایی به همین دلیل بصورت روز افزونی مسئله آزادی دستیابی به اطلاعات را در داد و ستد خود با همتایانشان در نظر می‌گیرند ، و من امیدوارم که رقبای آنان در کشورهای دیگر به این روند توجه کنند  . برای مثال ، اقدام دوباره گوگل در مورد بررسی فعالیت‌هایش در چین توجه بسیاری را بخود جلب کرده است  .  ما از مقام‌های چینی انتظار داریم تحقیقات جامعی در خصوص دخالت‌های ناروای اینترنتی انجام دهند ، تعدیاتی که گوگل را وادار کرد تا این مسئله را علنی کند  .  بعلاوه انتظار داریم این تحقیقات و نتایج آن از شفافیت لازم برخوردار باشند  .  اینترنت به پیشرفت اقتصادی چین کمک کرده است و قابلیت استفاده بسیاری از چینی‌ها از این وسیله ارتباطی مایه خوشوقتی‌ست  .  اما کشورهائی که آزادی دسترسی به اطلاعات را محدود می‌کنند و یا به حقوق اولیه کاربران اعتنا نمی‌کنند با خطر انزوا از جریان توسعه در قرن آینده روبرو می‌شوند  .  آمریکا و چین در این خصوص نظرات متفاوتی دارند ، و ما مصمم هستیم که جوانب گوناگون این اختلاف‌نظر را بصورت مداوم و صادقانه بیان کرده و نشان دهیم  . در آخر ، این مسئله تنها به آزادی اطلاعات محدود نمی‌شود ، بلکه راجع به نوع دنیائی‌ست که قرار است در آن زندگی کنیم  .  به عبارت دیگر ، آیا می‌خواهیم در سیاره‌ای با یک اینترنت ، یک جامعه جهانی ، و بدنه‌ای واحد از دانش بشری زندگی کنیم که باعث اتحاد و منفعت همه می‌شود  .  و یا می‌خواهیم در جهانی سر کنیم که محل زندگیمان تعیین‌کننده میزان سانسور و برخورداریمان از اطلاعات باشد  . آزادی اطلاعات باعث تقویت صلح و امنیتی می‌شود که به نوبه خود زیر بنای رشد جهانی‌ست  .  از لحاظ تاریخی ، دسترسی نامتوازن به اطلاعات یکی از مهمترین عوامل اختلاف میان کشورها است  .  زمانیکه با مسائل حاد یا وقایع خطرناک روبرو می‌شویم ، دسترسی هر دو طرف معضل به به یک رشته از حقایق و اندیشه‌ها کاملا حیاتی‌ست  .  آمریکائی‌ها می‌توانند به اطلاعاتی که از کشورهای خارجی منتشر می‌شوند دسترسی داشته باشند و ما هم مانع تلاش دیگران برای برقراری ارتباط با شهروندان کشورمان نمی‌شویم  .  اما مردم کشوری که سانسور در آن اعمال می‌شود به اطلاعات خارجی دسترسی ندارند  .  برای مثال ، دولت کره شمالی تلاش کرده است که مردم آن کشور را بطور کامل از افکار و آرائ دنیای خارج منزوی کند  .  این کار احتمال بروز تنش و احتمال تصاعد اختلاف‌های کوچک و تبدیل آن به تضاد‌های بزرگ را زیاد می‌کند  .  امیدوارم حکومت‌های مسئول که منافعی در حفظ ثبات بین‌المللی دارند این سبک از عدم توازن در دسترسی به اطلاعات را از نظر دور ندارند  . برای شرکت‌های درگیر داد و ستد اقتصادی موضوع از مسئله‌ای اخلاقی فراتر می‌رود ، زیرا این امر با اعتماد بین کمپانیها و مشتریانشان ارتباط می‌یابد  .  مصرف‌کنندگان و مشتری‌ها در همه جا خواستار این هستند که شرکت اینترنتی که از آن‌ها خرید می‌کنند کلیه اطلاعات درخواستی را در اختیارشان بگذارد و حافظ اطلاعاتی باشند که مصرف‌کننده در جریان این ارتباط به کمپانی انتقال می‌دهد  .  شرکت هائی که اعتماد مشتری را بدست آورند در تجارت جهانی موفق می‌شوند و آن‌ها که به این اعتماد خدشه وارد کنند ، مشتریان خود را نیز از دست خواهند داد  .  امیدوارم رد حمایت از سانسوری که با اهداف سیاسی اعمال می‌شود بصورت مشخصه کمپانیهای آمریکایی فعال در امور تکنولوژیک درآید و خصوصیت یا به اصطلاح بخشی از علامت تجاری کالاها و فن‌آوری ساخت ایالات متحده را تشکیل دهد  . اطمینان دارم که مصرف‌کنندگان در سراسر جهان به کالاهای عرضه‌شده‌توسط شرکت هائی که به این اصول احترام بگذارند ، رغبت بیشتری نشان خواهند داد  . منابع بیشتری در اختیار « گروه ضربت اینترنت جهانی » قرار داده‌شده‌تا بصورت محلی برای بررسی میزان آزادی این وسیله در دنیا درآید ، و وسائل ارتباط جمعی در این کشور را نیز تشویق می‌کنم با در پیش گرفتن نقشی تعاملی تلاش کشورهای خارجی برای برقراری سانسور و تجسس را به چالش بکشند  .  بخش خصوصی در ایالات متحده مسئولیت مشترکی برای کمک به محافظت از آزادی بیان بر عهده دارد  .  و زمانیکه معاملات تجاری شان این آزادی را تهدید می‌کند ، باید چیزی را که درست است در نظر بگیرند ، نه فقط دستیابی به سودی آنی را  . تلاش‌های سازمانی بنام « ابتکار شبکه جهانی » هم مشوق ما در این خصوص است ، ابتکاری داوطلبانه از جانب تعدادی از شرکت‌های دست اندر کار امور تکنولوژیک که با گروهی از سازمان‌های غیر دولتی ، آکادمیسین‌ها و بنیاد‌های سرمایه‌گذاری تشریک مساعی می‌کنند و مجموعا در راستای پاسخ به خواست دولت برای مبارزه با سانسور برنامه‌ریزی شده‌اند  .  این ابتکار از صدور اعلامیه و بنیانیه فراتر می‌رود و مکانیسم هائی برای ارتقا پاسخگوئی و شفافیت واقعی را طراحی می‌کند  .  بعنوان بخشی از تعهد ما برای حمایت از بخش خصوصی مسئول و در گیر شدن آن در امر آزادی اطلاعات ، ماه آینده اجلاسی به ریاست رابرت هورماتس و ماریا اوته رو معاونان وزارت امور خارجه در محل این وزارتخانه و با شرکت تعدادی از شرکت‌های سرویس‌دهنده خدمات شبکه تشکیل خواهد شد که موضوع اصلی آن آزادی تبادل اطلاعات در اینترنت است و امیدواریم که شاهد تلاش‌های مشترک برای بررسی تمام جوانب این مسئله باشیم  . نتیجه بدون تردید پیروی از آزادی که من امروز در مورد آن سخن گفتم نه تنها امری پسندیده بلکه کاملا هوشمندانه است  .  با تمرکز بر این موضوع و پیش‌برد آن ، ما اصول ، اهداف اقتصادی ، و اولویت‌های استراتژیکیمان را زیر یک چتر می‌آوریم  .  ما نیازمند خلق دنیائی هستیم که در آن دسترسی به شبکه‌ها و اطلاعات باعث نزدیکتر شدن مردم به هم شود و همزمان تعریف ما از جامعه جهانی را گسترش دهد  .  با توجه به عظمت چالشی که با آن روبرو هستیم ، به مردمی در سراسر جهان نیاز داریم که با رویهم گذاشتن دانش و حس خلاقیت آن‌ها به ساخت دوباره اقتصاد جهانی ، حفاظت از محیط زیست ، شکست دادن تروریزم خونبار ، و بنیانگذاری آینده کمک کنیم ، آینده‌ای که در آن هر انسانی بتواند استعداد‌های خدا دادی را بمنصه ظهور برساند  . در پایان ، بیایید دخترکی را بیاد بیاوریم که دوشنبه از میان آوار‌ها در پورتو پرانس پایتخت زلزله زده هائتی بیرون کشیده شد و به خانواده اش پیوست  .  این کودک فرصت خواهد داشت در باز‌سازی کشورش شرکت کند زیرا شبکه‌های اطلاع‌رسانی از جمله اینترنت صدای این دختر خردسال را که زیر خروارها آوار مدفون شده‌بود به گوش جهانیان رساندند  .  هیچ کشور ، گروه یا شخصی نباید زیر آوار‌های سرکوب باقی بماند و ما نمی‌توانیم در حالیکه مردم دیگر نقاط بوسیله دیوار‌های سانسور از خانواده بشری منزوی شده‌اند ، ساکت بمانیم  .  مهمتر آنکه نشنیدن صدای آن‌ها نباید باعث سکوت ما در مورد این معضل شود  . بیایید یکبار دیگر خود را نسبت به این مسئله متعهد کنیم  .  بیایید این تکنولوژی‌های را به نیروی واقعی برای پیشرفت در سراسر جهان تبدیل کنیم  .  و بیایید با همکاری یکدیگر به این آزادی دست پیدا کنیم  .