برگزاری نخستین نمایشگاه «هودینی»، شعبده باز اسطوره ای در مرکز فرهنگی در لس آنجلس
وقتی ما به عملیات حیرت آور هودینی نگاه می کنیم می بینیم او دائما در حال آزاد ساختن خود از بند زنجیرها و سلول های شبه زندان و یا هرچیز دست و پا گیر دیگر است! همین خود نمادی است از مهاجرانی که در آن دوران برای فرار از سرکوب های اجتماعی، مذهبی و نژادی ،خانه و کاشانه خود را رها می ساختند و به آمریکا می آمدند. هودینی برای آن ها سمبل این رهایی بود
این نخستین بار درتاریخ برگزاری نمایشگاه‌های هنری است که موضوع آن به یک شعبده باز و بدلکار اختصاص داده می‌شود و در آن دیدار‌کنندگان می‌توانند از تمام وسائل و ابزار کار این شعبده باز و جزئیات کار او آشنا شوند  .  در این نمایشگاه هم چنین نمونه‌هایی از آثار نقاشی و مجسمه‌سازی که « هری هودینی » برانگیزنده آن‌ها بوده است به نمایش درآمده است  . « اهریچ ویس » فرزند زوج مهاجری که در بوداپست متولد شده‌بود در 12 سالگی از خانه فرار کرد تا به سیرک بپیوندد  .  چرا که او نمی‌خواست مثل پدرش یک « خاخام » ساده باشد  .  او عاشق کارهای هنری و سرگرمی‌بود  . چندی بعد « اهریچ » که یکی از بهترین بندبازهای سیرک سیار به شمار می‌رفت ناگهان تصمیم گرفت به خانه و به میان خانواده اش بازگردد  .  چندی پس از این بازگشت ، ناگهان توجه جهان به او و هنر کم نظیر او جلب شد  .  پسر خاخامی که با نام مستعار « هری هودینی » قدم به عرصه شعبده بازی و به ویژه هنر « فرار از شرایط خطرناک » گذاشت ، در مدتی کوتاه برای خود نامی کسب کرد و تا زمان مرگ در شب هالووین سال 1926 تبدیل به یک چهره‌ای مردمی و اسطوره‌ای شد  . « هودینی » درحالی که دستبند آهنی به دست و چندین زنجیر و یک کت مخصوص آستین بلند که در تیمارستان‌ها برای آرام کردن بیماران هنگام حملات جنون‌آمیز از آن استفاده می‌شد به تن داشت داخل یک جعبه کوچک می‌نشست و بعد جعبه به داخل آب انداخته می‌شد  .  گاه او در این شرایط از بالای یک آسمان خراش آویزان می‌شد و گاه در همین شرایط داخل یک تابوت زیر خاک مدفون می‌شد  .  هودینی در شب پیش از اجرای برنامه‌های خود برای تبلیغات رایگان ، اغلب در حضور جمعیتی انبوه در مقابل محل دفتر روزنامه‌های پرخواننده دست به اجرای برنامه می‌زد و توجه روزنامه نگاران و عکاسان را به خود جلب می‌کرد  .  او حتی عکاس‌ها و فیلم بردارانی را استخدام می‌کرد تا از صحنه‌های « فرار » او ازشرایط خطرناک مختلف فیلم‌برداری کنند  .  او بعدها در سخنرانی‌هایش از این عکس‌ها و فیلم‌ها استفاده می‌کرد و درباره آن‌ها به تماشاگران توضیح می‌داد  . بروک کامین راپاپورت ، کیوریتور نمایشگاه هودینی در مرکز فرهنگی اسکربال لس آنجلس می‌گوید : « هودینی در دوران حیات خود بسیار معروف‌بود  .  این معروفیت هم تنها به خاطر مهارت او درسرگرم کردن مردم روی صحنه نبود بلکه بیشتر به خاطر نوع عرضه کارهایش‌بود او بلد‌بود چطوری توجه مردم را به این کارها جلب کند  .  او در آن زمان که تبلیغات کار آسانی نبود از پوستر و عکس و فیلم درکارهای خود استفاده می‌کرد  .  همین هم باعث‌شده‌که امروز ما این همه عکس و فیلم و مقالات درباره هودینی داشته باشیم  . » امروز این مجموعه کم نظیر تحت عنوان « هودینی : هنر و شعبده بازی » در نمایشگاه مرکز فرهنگی « اسکربال » در لس آنجلس درمعرض تماشای عموم است  .  این نمایشگاه تا ماه مارس گذشته در « موزه یهودیان نیویورک » به نمایش گذاشته شده‌بود و دیدارکنندگان زیادی را به خود جلب کرد  . در این نمایشگاه دیدارکنندگان می‌توانند از وسائل و لوازم کار هودینی از نزدیک دیدن کنند  .  وسائلی چون جعبه آهنی کوچکی که او در آن جای می‌گرفت تا وارد اعماق آب رودخانه « هادسن » بشود  .  عکس‌ها ، نقاشی‌ها ، پوسترها ، کتابچه یادداشت و دفترخاطرات ، سفرنامه‌ها و حتی یک کتاب انجیل مقدس هم جزو این لوازم به نمایش گذاشته‌شده‌است  . نمایشگاه هم چنین « هودینی » را با تصویری که در دوران معاصر از او در اذهان باقی مانده است پیوند می‌زند  .  رپاپورت می‌گوید : « ما در این نمایشگاه آثار نقاشی متیو بارنی را هم به نمایش گذاشته ایم  .  در تمام نقاشی‌های این هنرمند آن دوران ، هودینی به عنوان یک « خود دیگر » حضور دارد  .  بعد رفتیم دنبال هنرمندان دیگری که از هودینی به صورتی در نقاشی‌های خود استفاده کرده‌اند  .  بعد از مدت‌ها جستجو و گفت‌وگو با دلال‌های هنری و بررسی آرشیوهای مختلف متوجه شدیم که خیلی از هنرمندان دیگر هم ازهودینی در بخش‌های مختلف کارهاشون استفاده کرده‌اند  . » بنابراین علاوه بر پوسترهایی که به دوران « آرت نوو » بازمی گردد و پوسترهای تبلیغاتی هودینی ، این شعبده باز ماهر موضوع نقاشی گروهی از هنرمندان از جمله « ویتنی بدفورد »، « ریموند پتیبون » و « آلن روپرزبرگ » بوده است  . فیلم‌هایی که خود هودینی برداشته یا در آن برای نمایش مهارت‌های حرفه‌ای خود شرکت کرده در نمایشگاه در کنار فیلم‌های سینمایی معروفی با شرکت بازیگران قدیمی و جدید از جمله « تونی کورتیس »، « گای پیرس »، « پل مایکل گلیزر » و « هاروی کایتل » قرار گرفته است  .  هم چنین آثار و نوشته‌هایی از « نورمن میلر » درباره هودینی در معرض تماشا قرار دارد  . کم ترپیش می‌آید که فرد و افرادی به اندازه هودینی مورد توجه فیلمسازان قرار گیرند  .  هودینی در سال 1878 به همراه خانواده خود به آمریکا مهاجرت کرد و پدر او خاخام فقیری‌بود که شهر « اپلتون » در ایالت ویسکانسین را برای زندگی خود و خانواده اش انتخاب کرد  .  خانواده « ویس » در سال 1887 وارد نیویورک شدند  .  « اهریچ » نوجوان در این شهر به عنوان « پیغام آور » مشغول به کار شد مدتی هم دریک کارخانه کراوات‌سازی به کار برش و دوخت و دوز پرداخت  .  « اهریچ » در هفده سالگی به اتفاق یک کارگر دیگر تصمیم گرفتند یک گروه شعبده بازی تشکیل بدهند و خودشان را به نام « برادران هودینی » معرفی کردند  . چند سال بعد شریک هودینی راه دیگری پیش گرفت و او به تنهایی کار شعبده بازی را ادامه داد و مدتی بعد با دختری که به کار دستیاری شعبده بازی اشتغال داشت به نام « بت راهنر » آشنا شد و با او ازدواج کرد  . زوج جوان با عنوان « هودینی‌ها » به اجرای برنامه‌های شعبده بازی در شهرهای مختلف آمریکا پرداختند  .  عملیات شعبده بازی به نام « دگردیسی » که در آن هودینی دست و پا بسته داخل یک جعبه قفل‌شده‌وسط صحنه قرار می‌گیرد اما از آن خارج‌شده‌و به جای او « بت » در جعبه پیدا می‌شود هودینی را در سطح کشور به معروفیتی کم نظیر رساند  .  پس از آن که مدیر برنامه‌های هنری به نام « مارتین بک » هودینی را کشف کرد ، برنامه دیگری تحت عنوان « پادشاه دست‌بند آهنین » نام هودینی را برسرزبان‌ها انداخت و در این زمان کم کم همسرش « بس » از این برنامه‌ها حذف شد  . هری هودینی مردی با جثه‌ای کوچک اما ورزیده‌بود که هربار با یک چالش تازه وارد میدان شعبده بازی می‌شد و با انجام عملیاتی حیرت آور کم کم به پهلوانی بی‌همتا تبدیل شد تا جایی که حتی نویسندگان آن دوران از جمله « مایکل چابون » و «‌ای ال داکتورو » نیز در کتاب‌های خود از شخصیت او الهام می‌گرفتند  . یکی از آثاری که در این نمایشگاه به نمایش در آمده ، نقاشی تمام قدی به نام « هودینی معلق » است که « ویتنی بدفورد » مخصوصا آن را با استفاده از رنگ و روغن موقت و جوهر نقاشی کرده است تا با گذشت زمان روی کاغذی حفاظت‌نشده‌از بین رفته و نهایتا محو خواهد شد  . البته هیچ نمایشگاه « هودینی » بدون وجود ابزار « فرار » این شعبده باز تکمیل نمی‌شود  .  نمایشگاه اسکربال مجموعه بی‌نظیری از این وسائل و لوازم فرار را در معرض تماشای دیدارکنندگان گذاشته است : « در زمانی که همکاران هودینی از پرده‌های مجلل و شمعدان‌های تزئینی و دختران زیبارو برای انجام عملیات شعبده بازی خود استفاده می‌کردند هودینی از سوزن و نخ و خمره شیر و جعبه ماهیگیری استفاده می‌کرد  .  او وسائل و ابزار مورد استفاده روزانه مردم را با هنر شعبده بازی پیوند داده‌بود و این ابزار ساده و معمولی را به صورتی جادویی به نمایش می‌گذاشت  . » راپاپورت می‌گوید جعبه‌های آهنی ، خمره‌های چوبی ، قوطی‌های بزرگ حلبی و سلول‌های فلزی « فرار زیر آب » نمایشگاه به همین سادگی به نمایش گذاشته‌نشده‌است : « ما این اشیا را به صورتی تئاتری به نمایش گذاشته ایم  .  روی آن‌ها نورافکن‌ها می‌تابد  .  ما می‌خواستیم جنبه‌های دراماتیک این اشیا را به نمایش بگذاریم بدون آن که تماشاگر بتواند از نوع کار این ابزار تماما آگاه شود  .  ما مطمئنیم که خود هودینی هم اگر اینجا‌بود همین کار را می‌کرد  .  یعنی نمی‌گذاشت همه اسرار کارش برملا شود  . » در آن زمان ، پیروزی‌های هودینی ، پیروزی همه مهاجران هم عصر او‌بود که او را قهرمان دوران خود می‌دانستند  .  تماشاگران او را هم غالبا مهاجران تازه از راه رسیده و کارگران و طبقه زحمت کش تشکیل می‌دادند : « وقتی ما به عملیات حیرت آور هودینی نگاه می‌کنیم می‌بینیم او دائما در حال آزاد ساختن خود از‌بند زنجیرها و سلول‌های شبه زندان و یا هرچیز دست و پا گیر دیگر است  !  همین خود نمادی است از مهاجرانی که در آن دوران برای فرار از سرکوب‌های اجتماعی ، مذهبی و نژادی ، خانه و کاشانه خود را رها می‌ساختند و به آمریکا می‌آمدند  .  هودینی برای آن‌ها سمبل این رهایی‌بود به خصوص که خود او یکی از همین مهاجران به شمار می‌رفت  . » کنت سیلورمن نویسنده کتاب « هودینی » می‌گوید : « هودینی یک شخصیت مردمی‌بود که از میان خود آن‌ها برخاسته‌بود  .  او یک فرد دموکرات‌بود که برای همه مردم برنامه اجرا می‌کرد  .  او برای مردم به‌طور رایگان برنامه اجرا می‌کرد و روی صحنه در تئاترهای بزرگ در حالی که یک پیراهن ساده به تن داشت برای مردم سخنرانی می‌کرد  .  یک بار در یکی از عملیات « فرار » در شهر « سن لوئی » تعداد تماشاگران او به 100 هزار نفر رسید  .  امروز اگر از هر شعبده باز مطرح بپرسید مهم ترین شعبده باز تاریخ جهان چه کسی بوده است می‌گوید « هودینی »، اما اگر ازهر فرد معمولی بپرسید بزرگ ترین شعبده باز جهان چه کسی است آن‌ها هم می‌گویند « هودینی » در حالی که این شعبده باز بیش از 85 سال پیش مرده است  !