زندانيان سياسی در ايران همدردی بيشتری را از رئيس جمهوری منتخب برزيل کسب می کنند
خانم روسف همچنين ضمن تقبيح سنگسار می گويد وقتی به قدرت می رسد موضع خود را عوض نمی کند و هيچ گونه سازشی نخواهد کرد
واشینگتن پست زیر عنوان " در برزیل ، از زندانی تا رئیس جمهوری " مشروح مصاحبه‌ای با رئیس جمهوری منتخب برزیل را نقل کرده است که بخشی از آن به آینده مناسبات برزیل با ایران ارتباط دارد  . لالی ویموث ( Lally Weymouth ) دستیار ارشد سردبیری واشینگتن پست در برزیل که این مصاحبه را انجام داده است مقدمتا می‌نویسد : چهارهفته پیش ، برزیلی‌ها در انتخابات ریاست جمهوری ، دیلما روسف ( Dilma Roussef ) را به عنوان نخستین رئیس جمهوری زن در آن کشور برگزیدند ، که خود کاندیدای منتخب لوئیز اینسیو لولا دا سیلوا ( Luiz Incio Lula da Silva ) رئیس جمهوری کنونی است ، که به رغم محبوبیتی بسیار نزد مردم ، دوران ریاست جمهوری اش رو به اتمام است  . خانم روسف ، با سابقه‌ای غیرمعمول به قدرت می‌رسد  .  او در سال‌های دهه 1960 در تشکیلاتی زیر زمینی علیه رژیم نظامی حاکم در آن ایام جنگید ، و سال‌های 1970 تا 1972 را در زندان و زیر شکنجه گذراند  .  خانم روسف پس از آن وارد فعالیت‌های سیاسی شد و در سال 2002 به عنوان وزیر معادن و انرژی به دولت آقای لولا پیوست ، و تا احراز مقام ریاست دفترمخصوص او پیش رفت  . زندانیان سیاسی نخستین موضوعی است که خانم روسف در اولین مصاحبه مشروح خود پس از پیروزی در انتخابات به آن پاسخ می‌دهد : سئوال : زندانی سیاسی بودن ، آیا موجبی برای همدردی بیشتر شما با زندانیان سیاسی دیگرمی شود  ؟ جواب : بدون شک  .  با توجه به این واقعیت که من از وضعیت یک زندانی سیاسی تجربه‌ای شخصی دارم ، خود را با تعهدی تاریخی در مقابل تمامی کسانی می‌بینم که صرفا به خاطر ابراز عقایدشان - شخصی یا عمومی زندانی بوده‌اند و یا در زندان هستند  . سئوال : دراینصورت ، آیا این به عنوان نمونه بر سیاست شما در مورد ایران - کشوری که اجازه می‌دهد مردم اش سنگسار شوند ، و روزنامه نگاران را به زندان می‌اندازد ، اثری می‌گذارد  ؟ جواب : به عقیده من لازم است ما وقتی که به ایران اشاره می‌کنیم تفاوتی قائل شویم که چه منظوری داریم  .  من استراتژی ایجاد صلح در خاورمیانه را مهم می‌بینم  .  آنچه که ما در خاورمیانه می‌بینیم ورشکستگی یک سیاست - سیاست جنگ است  .  ما راجع به افغانستان صحبت می‌کنیم و فاجعه ناشی از حمله به عراق  .  ما نتوانسته ایم صلح ایجاد کنیم ، و از عهده برطرف ساختن مشکلات عراق برنیامده ایم  .  عراق امروز درگیر جنگ داخلی است  .  هر روز سربازانی از دو طرف کشته می‌شوند  .  بهترین راه تلاش برای ایجاد صلح و احتراز از جنگ است  .  اما من سنگسار را تائید نمی‌کنم  .  من با روش‌های قرون وسطائی در مورد زنان موافق نیستم  .  هیچ معنائی ندارد  .  من در این مورد حاضر به هیچگونه سازشی نیستم  . سئوال : برزیل در رای‌گیری اخیر به قطعنامه حقوق بشری سازمان ملل متحد رای ممتنع داد  ؟ جواب : من هنوزرئیس جمهوری برزیل نیستم  .  اما به عنوان زنی که برای احراز این مقام انتخاب‌شده‌است احساس ناراحتی می‌کنم اگر علیه سنگسار چیزی نگویم  .  هنگامی که دوران ریاست جمهوری را شروع کنم موضع من عوض نخواهد شد  .  من با روشی که برزیل رای داد موافق نیستم  .  این روش ، موضع من نیست  . سئوال : بسیاری از آمریکائیان با مردم ایران که در خیابان‌ها جمع شده‌بودند همدردی کردند  .  بهمین جهت است که می‌خواهم بدانم آیا موضع شما تفاوتی با موضع رئیس جمهوری فعلی خواهد داشت که با رژیم ایران مناسباتی دوستانه دارد  ؟ جواب : پرزیدنت لولا کارنامه خودش را دارد  .  او رئیس جمهوری است که از حقوق‌بشر دفاع کرده است - رئیس جمهوری است که همواره مدافع ایجاد صلح بوده است  . سئوال : مناسبات برزیل با آمریکا را چگونه می‌بینید  ؟  دوست دارید این مناسبات چگونه تکامل پیدا کند  ؟ جواب : من مناسبات با آمریکا را برای برزیل بسیار مهم می‌دانم  .  من سعی به ایجاد مناسباتی نزدیک تر با آمریکا خواهم کرد  .  انتخاب پرزیدنت اوباما مایه تحسین بزرگی برای من‌بود  .  من معتقدم آمریکا در آن هنگام با ظرفیتی فوق العاده نشان داد که کشوری با عظمت است ، و جهان را به شگفتی کشاند  .  احتمالا انتخاب یک رئیس جمهوری سیاه پوست برای آمریکا می‌توانست به همان اندازه دشوار باشد که انتخاب یک رئیس جمهوری زن در برزیل  .