کودکان پناهنده سوریه می گویند شکنجه شده اند
سازمان بریتانیایی«نجات کودکان» از انجام جنایات هولناک علیه کودکان سوری از جمله شکنجه، تحمیل گرسنگی و تشنگی و مشاهده کشتار دیگران خبر می دهد.
سازمان خیریه بریتانیایی « نجات کودکان » که اخیرا با شماری از کودکان سوری در کمپ‌های پناهندگی کشورهای همسایه سوریه گفت‌وگو کرده از انجام جنایات هولناک علیه آنان خبر می‌دهد  .  کودکان سوری گفته‌اند در کشورشان شکنجه شده‌اند ، شاهد شکنجه شدن و کتک خوردن کودکان دیگر و کشتار دسته جمعی بوده‌اند  . این گزارش نمی‌گوید که چه کسانی کودکان را آزار و شکنجه داده‌اند اما یک سخنگوی سازمان خیریه بریتانیایی گفت برخی شنیده‌ها حاکی است که والدین کودکان آزار دیده ، نیروهای دولتی را متهم می‌کنند  . محققان سازمان ملل متحد می‌گویند نیروهای دولتی سوریه « در حدی نگران‌کننده » مرتکب نقض حقوق‌بشر شده‌اند و درباره آن هشدار جدی می‌دهند  .  این محققان در عین حال مواردی از قتل و آدم ربایی توسط انقلابیون مخالف را گزارش کرده‌اند  . کودکانی و نوجوانانی که « نجات کودکان » در کمپ‌های پناهندگی کشورهای مجاور سوریه با آنان گفت‌وگو کرده می‌گویند شاهد کشتارهای جمعی بوده و دیده‌اند که اعضای خانواده‌ها طی درگیری‌های یک سال و نیم گذشته در سوریه ، به قتل رسیده‌اند  . وائل 16 ساله که مانند بقیه کودکان مورد مصاحبه ، نام کاملش اعلام نمی‌شود می‌گوید : « پسری به نام علا را می‌شناختم  .  فقط شش سالش‌بود  .  به پدرش گفته‌بودند که اگر تسلیم نشود فرزندش را می‌کشند  .  علا بیشتر از همه کسانی که در اتاق‌بودند شکنجه شده‌بود  .  سه روز به او آب و غذا ندادند و آنقدر ضعیف شده‌بود که دائما غش می‌کرد  .  بارها کتکش زده‌بودند  .  شاهد مرگش‌بودم  .  فقط سه روز طاقت آورد و بعد هم مرد  . » فعالان مخالف حاکمیت دمشق می‌گویند در درگیری‌های مخالفان و نیروهای دولتی سوریه ، 27 هزار نفر که اغلب غیرنظامی‌بودند جان باخته‌اند  .  بسیاری از غیرنظامیان در حملات نیروهای امنیتی به تظاهرات مسالمت‌آمیز جانشان را از دست دادند و بقیه در حملات و آتشباری نیروهای دولتی به شهرها و یا درگیری‌های داخلی کشته شدند  . خالد نوجوان 15 ساله می‌گوید همراه با حدود صد نفر دیگر به مدرسه‌ای که قبلا آنجا درس می‌خواند برده شد  .  مدرسه به شکنجه گاه تبدیل شده‌بود  .  خالد می‌گوید دستانش را با طناب پلاستیکی بستند : « من را از مچ از سقف آویزان کردند به طوری که پاهایم روی زمین نبود  .  بعد کتکم زدند  .  می‌خواستند که ما حرف بزنیم و به چیزی اعتراف کنیم  . » خالد در ادامه می‌گوید : « از درد وحشتناک بیهوش شدم  .  مرا پایین آوردند و آب سرد روی سرم ریختند تا به هوش بیایم و بعد با سیگار بدنم را داغ زدند  .  ببینید ، اینها جای سوختگی هاست  . » عمر 11 ساله نیز از تجربه زندگی زیر بمباران می‌گوید و از این که یک شب خانه عمویش بمباران شد و دخترعمویش زیر آوار جان باخت  . منثر 11 ساله نیز می‌گوید وقتی با چند کودک دیگر نزدیک مدرسه‌بودند صدای شلیک گلوله بلند شد : « پسری به اسم امجد کنار من ایستاده‌بود  .  گلوله به سرش خورد  .  اول متوجه نشدم که مرده  .  به طرف جلو روی زانوهایش به حالت سجده پایین افتاد  .  بعد احساس درد شدیدی کردم  .  به گردنم تیر خورده‌بود  . » جاستین فورسیت ، مدیر اجرایی « نجات کودکان » می‌گوید روایت کودکان « باید شنیده و ثبت شود تا کسانی که مرتکب این جنایات شده‌اند ، از آن شانه خالی نکنند  . » « نجات کودکان »، سازمان ملل متحد را به افزایش حضور در سوریه ترغیب کرد تا بتواند تمامی جرائم و جنایات را ثبت کند  .