بیانیه عفو بین الملل به مناسبت دومین سالگرد اعتراضات خونین خیابانی ایران
بیانیه عفو بین الملل: اعتراضات مسالمت آميز کماکان به دست نيروهای امنيتی جمهوری اسلامی به خشونت کشيده شده و دستگيريها در مقياس هزاران نفر ادامه دارد و بسياری از زندانيان يا زير شکنجه قرار دارند، و صدها نفر به زندان محکوم شده، يا به جوخه های اعدام سپرده می شوند
در آستانه سالروز انتخابات ریاست جمهوری ایران سازمان عفو بین‌الملل روز پنجشنبه 19 خرداد با صدور بیانیه‌ای تحت عنوان « دوسال پس از انتخابات مخدوش ریاست جمهوری ایران ، وخامت وضعیت حقوق‌بشر در این کشور با سماجت به قوت خود باقی است » جمهوری اسلامی ایران را به نقد کشیده است  .  بیانیه سازمان عفو بین‌الملل با این جملات آغاز می‌شود که : با گذشت دوسال از انتخابات مخدوش 12 زوئن 2009 ، که نتیجه غایی آن مجددا به سود محمود احمدی نژاد ختم شد ، وضعیت حقوق‌بشر در ایران همچنان رقتبار است  . اعتراضات مسالمت‌آمیز کماکان به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به خشونت کشیده‌شده‌و دستگیریها در مقیاس هزاران نفر ادامه دارد  .  بسیاری از زندانیان یا زیر شکنجه قرار دارند ، یا با آن‌ها بدرفتاری می‌شود  .  جو زندانها خشونت‌آمیز است و صدها نفر در دادگاههای ناعادلانه جمهوری اسلامی یا به زندان محکوم‌شده‌، یا به دست جوخه‌های اعدام سپرده می‌شوند  . رهبران مخالفان : میر حسین موسوی و مهدی کروبی که به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری زبان اعتراض کرده‌اند ، در حال حاضر همراه با همسرانشان ، زهرا رهنورد و فاطمه کروبی همچنان در بازداشت خانگی بسر می‌برند  . هستند هنوز ، کسانی چون مهدی محمودیان ، که به گناه افشائ تخلفات مربوط به نقض موازین حقوق‌بشر سر از زندان درآورده و حتی وکلای آن‌ها نیز تنها ، به گناه انجام وظایف قانونی و حرفه‌ای خود آماج حملات دولت جمهوری اسلامی ایران قرار دارند  . اما در این مسیر ، جمهوری اسلامی تمامی سعی خود را به کار برده تا از اعدامها نیز غافل نماند ، موج اعدامها به وفور ادامه دارد  . سازمان عفو بین‌الملل طی سال گذشته مجدانه سعی کرده است به نیابت از سوی همه کسانی که از بعد از انتخابات 2009 به دلایل سیاسی در زندانهای ایران به سر می‌برند ، جمهوری اسلامی ایران را تحت فشار بگذارد  .  یادمان باشد ، که مازیار بهاری ، روزنامه نگار ایرانی یک بار گفت ، ترسناکترین کابوس یک زندانی این است که فراموش شود و از یادها برود  .  از این رو ، سازمان عفو بین‌الملل مصممانه بر آن است که نگذارد این کابوس سیمای واقعی به خود بگیرد  . سازمان عفو بین‌الملل از جمهوری اسلامی ایران می‌خواهد ، به استناد به موازین بین‌المللی حقوق‌بشر با مردم رفتار کند ، و از تضییع حقوق زنان و سایر فعالان مدافع حقوق‌بشر ، اتحادیه‌های صنفی ، دانشجویان و سایر دگراندیشان دست بردارد  . سازمان عفو بین‌المللی همچنین از دولت ایران خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط کلیه زندانیان است ، مگر آنکه در دادگاهای عادلانه محرز‌شده‌باشد که برخی از آن‌ها به دلایل کیفری در زندان بسر می‌برند  . همه زندانیان باید بدون درنگ و بطور منظم از حق دسترسی به وکیل مدافع ، اجازه ملاقات با خانواده‌های خود ، و امکانات پزشکی کافی برخوردار باشند  .  زندانیان باید از شکنجه و آزار جنسی در امان بوده و عاملان شکنجه آن‌ها به دست عدالت سپرده شوند  . بیانیه عفو بین‌الملل می‌افزاید : شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد در ماه مارس گذشته با تشکیل یک کمیته ویژه تلاش کرد تا نگرانی خود را نسبت به وضعیت رو به وخامت حقوق‌بشر در ایران تصریح کند  .  این کمیته به ماموریت خود در جهت نظارت و تهیه گزارش منظم از چگونگی وضعیت حقوق‌بشر در ایران ادامه خواهد داد  .