کلام جاری سیمین
غزل فارسی تا قبل از سیمین نمونه درخشانی نداشته که بیانگر زندگی روزمره، و حادثه ای جز عشق مرکز ثقل آن باشد، و به این روانی و با چنین صلابتی بر آدمی تاثیری ماندگار بگذارد
سیمین بهبهانی بعد از وقوع بهمن وار انقلاب از شاعری خوش سخن اما میان - مایه ، تبدیل به راوی بزرگ خیزش و جوشش مردم شد ، و آثاری خلق کرد که چون آثار پایدار ادب فارسی قرنها در حافظه مردم ایران باقی خواهد ماند ، چنان که خود او در تاریخ ادب ایران ماندگار خواهد شد نگاهی به شعرهای سیمین در بعد از انقلاب ، نشان می‌دهد که آن آثار روایت کاملی از انقلاب ایران است باید تاکید کرد که سیمین تحت تاثیر وقایع ناشی از انقلاب در جامعه ، در ماهیت غزل تغییر داد ، و آن را از روایت شعر غنایی و عاشقانه ، به روایت زندگی روزمره مردم تبدیل کرد ، در وزن‌هایی که تا آن زمان شناخته‌شده‌نبود ، و با کلماتی که به اصطلاح « روزنامه‌ای » خوانده می‌شد ، و تا قبل از سیمین هرگز به این وسعت در شعر و غزل مورد استفاده قرار نگرفته بود از آن زمان هر اتفاق مهمی که در ایران افتاده در شعر سیمین بازتاب یافته است ، و به دلیل زبان ساده و پاک و صیقل خورده آن بر ذهن و زبان مردم نشسته است ؛ از بازداشت و اعدام سعید سلطانپور نویسنده و شاعر انقلابی ، تا پرتاب کردن دانشجویان توسط پاسداران انقلاب به قصد قربت با دختر پیامبر ، تا جنبش اصلاح طلبی موسوم به سبز  .  به قول صدرالدین الهی وقتی اشعار سیمین را به دنبال هم می‌خوانی ، گویی تقویم وقایع تاریخی را به زبان شاعرانه ورق می‌زنی  ...  زبانی که بیسابقه است و تا کنون هم کسی آن را تقلید نتوانسته است در شعر زیر که برآمده از برخورد اوست با یکی از قربانیان جنگ ، بدون آن که کلامی میان آنان رد و بدل شود ، می‌بینیم که فقط توصیف سیمین و کلماتش چگونه خشونت جنگ ، خشم قربانی ، و ناتوانی مردم را در مواجهه با آن به تماشا می‌گذارد جنگ با عراق بی‌تردید بزرگترین واقعه‌ای است که در صد و پنجاه سال اخیر بر زندگی سیاسی و اجتماعی مردم ایران تاثیر گذاشته است  .  غزل فارسی تا قبل از سیمین نمونه درخشانی نداشته که بیانگر زندگی روزمره ، و حادثه‌ای جز عشق مرکز ثقل آن باشد ، و به این روانی و با چنین صلابتی بر آدمی تاثیری ماندگار بگذارد : توصیف جوانی که پایش را در جنگ از دست داده ، نگاه مادرانه سیمین به وی ، خشم و خروش ناگفته سرباز ؛ و در شعری دیگر از حادثه‌ای دیگر در مواجهه با مادری که فرزند سربازش را از دست داده و سر برهنه بندهای پوتین او را بر گردن آویخته مهمترین نقطه قوت سیمین ، زندگی مشترک او‌بود با مردمی که همواره در کنار آن‌ها و با خوشی‌ها و ناخوشی‌های آنان همراه و همراز‌بود : در جنگ و صلح ، و در خشونتهای خیابانی تحمیل‌شده‌بر مردم از سوی مدعیان قدرت ؛ که حتی پاسداران حکومت را هم وادار به تعظیم می‌کرد  .  سیمین پس از همه خرابیهای ناشی از انقلاب و جنگ و ستمهای حکومتی ، سرود ساختن دوباره وطن سر داد سیمین اسطوره مقاومت‌بود ، زنی که در بیست سال آخر عمرش از بیماری‌های کاهنده‌ای رنج می‌برد ، و در حالی که انعکاس‌دهنده رنجهای مردم ایران‌بود ، به مردم نوید آینده بهتری می‌داد هر جا ستم‌بود ، شعر سیمین افشاگر آن‌بود  .  در حوادث کوی دانشگاه ، و آن گاه که ماموران حکومت دانشجویان را از طبقه‌های بالا با فریاد یا فاطمه زهرا به پایین پرتاب می‌کردند ، شعری سرود که در اندک زمانی ایرانگیر شد زندگی او همواره با فشارهای حکومتی همراه‌بود ، از تلاش در قطع ارتباط او با مردم گرفته تا ممنوعیت از خروج او از کشور ، تا حمله اوباش حاشیه شهری و ضرب و شتم وی ؛ و البته هرگاه در تظاهراتی شرکت می‌کرد ، هدف قرار دادن وی توسط لباس شخصی‌ها و پاسداران با همه این حرفها و ضربه‌ها ، سیمین کوتاه نمی‌آمد ، حرف خود را می‌زد با شهامت ، نه فقط حرفهایی که بیشتر برای روشنفکران و آزادیخواهان مهم‌بود ؛ و نه فقط مسائلی چون جنگ و انقلاب ، بلکه حتی حادثه‌های عادی و روزمره ، در شعر سیمین جایگاهی می‌یافت که آن را همیشگی می‌کرد  .  ببینید که صف منتظران برای دریافت جیره توسط کوپن را ، از زبان زنی حامله و پا به ماه ، در ساختاری قدرتمند ، و با طعنه‌هایی به حاکمان چگونه توصیف می‌کند و شعرهایی که مرور بر آن گویی دیدن تصاویر حمله‌های موشکی را به یاد می‌آورد و نیز شعری که در وصف سربازان معلول از جنگ بازگشته سرود با این مطلع و یا در آزادی بیان لگدمال‌شده‌چنین سروده بود شعرهای بعد از انقلاب سیمین که تقریبا همه ناشی از تاثیر رخدادی بر وی بوده است به دلیل آنچه جوهر شعری خوانده می‌شود ، و بیان بی‌غش و همه فهم آن ، و نیز توانایی ایجاد ارتباط با مخاطبان ، در سالها و دهه‌ها و بلکه قرنهای آینده هم خوانده خواهد شد  .  شاید به جز حافظ ، سیمین یگانه شاعری باشد که گویی بیش‌ترین اشعار وی برای همه زمانها و همه مکانها سروده‌شده‌است سیمین ده سالی پس از انقلاب در مصاحبه‌ای گفته‌بود « راز جاودانگی حافظ در جاری بودن او ، در همگامی او با زمان است ؛ با لحظه‌ها به سوی ابدیت روان است ؛ شعرش همه - زمانی است شعر «» با صدای سیمین بهبهانی