ظهور سلفیه در کردستان ایران (بخش دوم)
ظهور اسلامیون تندرو در کردستان ایران تحت عنوان « سلفیه » پیشینه تاریخی دیرنیه ای ندارد. ولی در سال های اخیر و بویژه پس از سال ۱۳۸۰ و سقوط طالبان در افغانستان ، انتشار گزارش هایی مبنی بر فعالیت جریان سنی - سیاسی– «سلفی های کرد» و ضدیت آن با ملی گرایی کرد و تبلیغ شدید علیه مذهب تشیع ، حضور این جریان و پیامدهای گسترش آن را به عنوان یکی از چالش های پیش روی مناطق کردنشین که عمدتا سنی مذهب هستند، آشکار می سازد.
اعضای انصار الاسلام حتی زمانی که در حرکت اسلامی کردستان عراق فعالیت داشتند ، با سپاه پاسداران ایران دارای رابطه و همکاری تنگاتنگی‌بودند  .  جنبش حرکت اسلامی در 28 مهرماه 1375 هفت کادر سیاسی حزب دمکرات کردستان ایران را دستگیر و به ایران تحویل داد که بعدها 6 تن از آن‌ها اعدام شدند  . اما آنچه‌ در این میان بسیار مهم است و باید به‌ آن بیشتر توجه‌ شود آن است که پس از حمله‌ 28 اسفند 1381 بیش از یک صد تن از اعضای انصارالاسلام به‌ دو گروه‌ تقسیم شده‌ و هر دو گروه‌ از مرز اورامان وارد ایران شدند  .  53 تن از گروه‌ اول به‌ رهبری ابوعبدالله‌ شافعی به‌ ایران رفتند  .  همراهان ابوعبدالله‌ شافعی عمدتا به زبان فارسی حرف می‌زنند و پیش از حمله‌ اسفند 1381 بارها به‌ ایران رفت و آمد کرده‌‌بودند  . گروه‌ دوم به‌ رهبری ابووائل و ایوب افغانی که‌ جمعا 47 نفر‌بودند ، حدود 3 ماه‌ در ایران در بازداشت بسر بردند  .  سپس مشروط بر آن که‌ به عراق بروند ، آزاد شدند  .  گروه‌ ایوب افغانی که‌ اعراب و افغانی هم را شامل می‌شد از طریق مرز عماره‌ وارد عراق شده‌ و خود را به‌ موصل رساندند  . در پی آن گروه‌ ابوعبدالله‌ شافعی از تهران به‌ سقز و روستای « یک شه وه » بوکان در کردستان ایران انتقال داده‌ شده‌ و در کمپهای ویژه‌ سپاه‌ پاسداران بدون آنکه‌ اجازه‌ بیرون رفتن و ظاهر شدن در سطح شهر را داشته‌ باشند ، اسکان داده‌ شدند  . رابطه‌ جمهوری اسلامی ایران و اساسا نقش این حکومت در تاسیس ، حمایت و هدایت گروه‌ انصارالاسلام و بطور کلی گروههای اسلامی کرد بسیار مهم و حیاتی است  .  این رابطه‌ تا حدی به‌ دوران جنگ ایران و عراق باز می‌گردد  .  بویژه‌ دوره‌ پس از بمباران شیمیایی حلبچه‌ و زمانی که‌ هزاران تن از کردهای حلبچه‌ در بیمارستانهای عمدتا نظامی ایران تحت مداوا قرار گرفتند  .  تا پیش از تاریخ بمباران حلبچه‌ هیچ سازمان کردی در عراق با گرایش‌های اسلامی وجود نداشت  .  اما پس از آن سپاه‌ پاسداران ایران توانست افرادی نظیر ملا علی باپیر و شیخ عثمان بن عبدالعزیز را تحت تاثیر قرار دهد و آنان را که‌ بیشتر شخصیت‌های مذهبی حلبچه‌بودند به‌ فعالیت‌های سیاسی تشویق کند  .  شیخ عثمان بن عبدالعزیز در سال 1367 توانست با حمایت‌های ایران و در کردستان ایران ده‌ها تن از مریدان خود را در سازمانی تحت عنوان حرکت اسلامی گردهم آورد  .  سازمانی که بعدها انصار الاسلام از بطن آن بیرون آمد  .  شیخ عثمان متاثر از افکار اخوان المسلمین با اعتقاد به‌ اصل جهاد است  . پس از جنگ خلیج‌فارس و قیام 1369 کردستان عراق ، اسلامیون تندرو با حمایت‌های ایران توانستند رشد کنند  .  بویژه‌ جنگ میان دو حزب اصلی کرد به‌ رهبری مسعود بارزانی و جلال طالبانی زمینه‌ را برای فعالیت جنبشهای اسلامی تازه‌ تاسیس شده‌ فراهم آورد  .  بودجه ‌های کلان این جنبشها که‌ صرف ساخت مساجد در روستاهای دور دست کردستان و کمکهای مالی به‌ هواداران این گروه‌ها می‌شد موقعیت آن‌ها را تا حدی بهتر کرد  .  کمک‌های مالی ایران به‌ این گروهها غیر قابل انکار است و حتی این گروه‌ها بارها آن را تایید کرده‌اند  .  انصارالاسلام در سایت رسمی اش از زبان حاجی سید قادر یکی از کشته‌ شدگان انصار نوشته‌ است : « با پولی که‌ از قرارگاه‌ رمضان دریافت می‌کردیم حقوق صدها تن از افراد مسلح خود را منظم پرداخت کرده‌ و عملیات جهادی و استشهادی را انجام می‌دادیم  . » انصارالاسلام از تشکیل دولت اسلامی القاعده در عراق حمایت می‌کند  .  به گفته یک مقام اطلاعاتی کرد عراقی که نخواست نامش فاش شود « فردی به نام حاجی عارف کردستانی که‌ خود را مسوول انصارالاسلام ( یا به گفته خود کتیبه‌های کردستان سازمان القاعده ) ‌ معرفی کرده‌ در روزهای ششم و هفدهم اسفند 1385 در شهر بوکان کردستان ایران در اجلاسی با شرکت مسوولین اطلاعات حضور یافته‌ است  .  پس از آن در دوم فروردین 1386 حاجی عارف کردستانی در ایران خطاب به‌ مردم کردستان عراق اطلاعیه‌ای را صادر کرد و خواستار حمایت مردم برای به‌ گفته‌ خود جهاد علیه‌ نوکران کرد آمریکا و اسراییل شد  . » پس از این اطلاعیه‌ انصار الاسلام یا کتیبه‌های کردستان سازمان القاعده‌ در 5 فروردین 1386 اولین اقدام خود را انجام داد  .  در آن روز تعدادی از افراد مسلح انصارالاسلام که‌ از مریوان به‌ مرز باشماخ رفته‌‌بودند ، تلاش کردند وارد خاک کردستان عراق شوند که‌ با واکنش نیروهای مرزبان کرد مواجه‌ شده‌ و پس از درگیری چند ساعته‌ به‌ داخل خاک ایران عقب‌نشینی کردند  . از قرائن پیداست جمهوری اسلامی بیشتر به‌ اهداف علنی این سازمان که‌ حمله‌ به‌ نیروهای آمریکا و متحدانش و بر هم زدن شرایط فعلی کردستان عراق است ، اندیشیده است تا امکان تبدیل انصار الاسلام به تهدیدی علیه خود  .  این نقطه‌ اشتراک بر اختلاف‌های عقیدتی انصارالاسلام با سیستم ولایتی و مذهب تشیع می‌چربید و درون مایه‌ ایده‌ حمایت ایران از انصارالاسلام را تشکیل می‌داد  . ولی انصارالاسلام همزمان با تمرکز بر کردستان عراق ، هسته‌هایی در میان کردهای ایران تاسیس کرده است  .  قرارگاه شهرامفر وابسته به قرارگاه رمضان سپاه قدس که مرکز آن در سنندج قرار دارد ، هماهنگ‌کننده روابط با سلفیون انصار الاسلام است  .  افراد انصار با شناسایی جوانان مسلمان در مساجد آن‌ها را جذب می‌کنند  .  بنابر گفته شاهدان عینی در مرحله کنونی هدف سلفیون انصار غیر عملیاتی و دعوت به اسلام و سازماندهی مومنان جدی و ثابت قدم است  .  به همین منظور بسیاری از مساجد روستایی و حاشیه‌ای کردستان و بویژه 2 پایگاه علنی در « دزلی » و « سروآباد » مریوان در اختیار انصار قرار داده‌شده‌است  .  جالب آنستکه سلفیون در تبلیغات خود تشیع را « رافضی » و « مرتد » و « فرقه ضاله » قلمداد می‌کنند ولی علیه نظام سیاسی ایران مطلبی نمی‌گویند  ! در سال 1388 از خارج شدن کنترل یکی از هسته‌های مخفی انصارالسلام به نام « هسته کاوه » نماینده ولی فقیه در سنندج و دو مقام قضایی ترور شدند  .  از آن پس روابط سپاه پاسداران با سلفیون وارد مرحله تازه‌ای شد  .  درگیری‌های مسلحانه ماه‌های فروردین 1390 و حمله سلفیون به نیروی انتظامی در سنندج بر میزان نگرانی از فعالیت سلفیون مورد حمایت سپاه پاسداران افزوده است  .  بهمین دلیل سپاه اقدام به دستگیری هسته‌هایی از سلفیون کرده که احتمالا از کنترل خارج شده‌اند  .  عملیات دوم اردیبهشت 1390 سپاه در روستای حسن آباد سنندج که منجر به کشته شدن 4 سلفی شد را باید در همین چارچوب ارزیابی کرد  .  عملیاتی که رسانه‌های دولتی جزییات آنرا منتشر نکردند  . اکنون سلفیون انصار الاسلام در کردستان ایران گرچه قادر به بسیج توده‌های کرد نیستند ولی به گروهی تبدیل شده‌اند که دیگر کنترل آن چندان ساده نیست  .  گروهی که به رغم ضدیت کامل با افکار قوم گرایانه مخالفین کرد جمهوری اسلامی ، همزمان تشیع را بدتر از کفر می‌داند  .  چالشی که احتمالا تئوریسین‌های سپاه پاسداران در آغاز تشکیل این گروه آن را چندان جدی قلمداد نمی‌کردند ولی اکنون به معضلی خطرناک تبدیل‌شده‌است  .