بازگشایی یک سالن نمایش تاریخی در واشنگتن
سالن هوارد تا سال ۱۹۸۰ به ویرانه ای بدل شده بود و قرار بود تخریب شود اما هم اکنون، آوای موسیقی بار دیگر این سالن تاریخی و قدیمی را که نقش بزرگی در تاریخ سیاهپوستان آمریکا ایفا کرده است، پر می کند
سالن نمایش هوارد یکی از بناهای تاریخی و برجسته واشنگتن ، احیا می‌شود  . بعضی از بزرگترین و سرشناس ترین چهره‌های هنر و موسیقی آمریکایی آفریقایی تبار ، از جمله الا فیتزجرالد و دوک الینگتون در این سالن نمایش به اجرا پرداخته‌اند  .  بعضی از آن‌ها حتی فعالیتهای حرفه‌ای خود را از این سالن شروع کردند  . با این وجود ، سالن هوارد که در محله‌ای واقع‌شده‌است که به‌طور سنتی محله آمریکایی‌های آفریقایی تبار است ، تا سال 1980 به ویرانه‌ای بدل شده‌بود و قرار‌بود تخریب شود  . اما جامعه هنری دست به دست هم داد تا این بنای تاریخی را نجات دهند و آن را بار دیگر همچون گذشته پرعظمت آن ، بازسازی کنند  . هم اکنون ، آوای موسیقی بار دیگر این سالن تاریخی و قدیمی را که نقش بزرگی در تاریخ سیاهپوستان آمریکا ایفا کرده است ، پر می‌کند  . این سالن در سال 1910 ساخته شد و در آن زمان بزرگترین سالن اجرا برای هنرمندان آمریکایی آفریقایی تبار و شنوندگان آن‌ها بود  . در سالهای 1930 دوک الینگتون ، آهنگ ساز و رهبر گروه موسیقی متولد واشنگتن ، برای اولین بار در سالن هوارد اجرای برنامه کرد  . هنرمند سیاهپوستی همچون دایانا راس و سوپریمز نیز بر صحنه این سالن کنسرت اجرا کرده‌اند  .  مارین گایه ، خواننده سرشناس و برنده جایزه گرمی در این سالن کشف شد  .  اسموکی رابینسون زمانی که برای اولین بار در هوارد برنامه اجرا کرد ، نوجوانی بیش نبود  . او و دیگر هنرمندان سیاهپوست موسیقی بار دیگر بازگشتند تا احیای این سالن را جشن بگیرند  . اسموکی رابینسون گفت : « من در این سالن بزرگ شدم و این جا ماندگار شدم و تکیه گاه اصلی من‌بود  .  ما قدیمها اجراهای موتان داشتیم و خیلی این جا خوش می‌گذروندیم و من از بازگشایی آن خیلی خوشحالم  . » لسلی اوگامز ، هنرپیشه و خواننده برادوی نیز در این جشن شرکت کرده‌بود  . لسلی اوگامز گفت : « در این نوع سالنها باید اثر به یاد ماندنی از خود به جا بگذاری ، چون حضار بسیار مشکل پسند و نکته سنج هستند بنابراین بهتر است هنر خوبی ارائه کنی  .  به علاوه ، اجرا در این سالن برای من سبب شد که از همه آموزه‌ها و تجربیات گذشته خود ، امروز در برادوی استفاده کنم و من در حال حاضر هفته‌ای 8 نمایش اجرا می‌کنم  .  من اجرا در تئاتر را از سالنهای نمایشی همچون این جا آموختم  . » سالن نمایش هوارد به مدت چندین دهه میزبان نمایشهای موزیکال و اجرای آثار موسیقی واریته ( درامهای دارای رقص و موسیقی ) و نمایش آثار استعدادهای محلی‌بود  .  این سالن « برادوی سیاه » نامیده می‌شد  .  در دورانی که جدایی و تبعیض نژادی بر جامعه حاکم‌بود ، آمریکایی‌های آفریقایی تبار می‌توانستند فقط در سالنهای خاصی برنامه اجرا کنند  . محل زندگی لیتا بلونت دو چهارراه با سالن نمایش هوارد فاصله داشت و برای او پاتوق معاشرتهای اجتماعی اش‌بود  . لیتا بلونت گفت : « خیلی خوش می‌گذشت  .  این جا ( مثل نیویورک ) هارلم سیاه پوستان‌بود  .  ما در خیابانها می‌رقصیدیم و در سالن نمایش هم می‌رقصیدیم و خوش می‌گذراندیم  . » اما در طی شورشهای سال 1968 ( به دنبال ترور مارتین لوتر کینگ )، این سالن نمایش غارت شد  .  در سال 1975 بار دیگر ، اما برای مدت بسیار کوتاهی ، به عنوان یک اثر ملی تاریخی و برجسته بازگشایی شد  .  این سالن طی 30 سال گذشته خالی و در شرایط بسیار اسفناکی متروک مانده است  . یک پروژه بازسازی و احیای عظیم به هدف مرمت و بازسازی شکوه و تاریخ این سالن نمایش از دو سال پیش آغاز شد  .  هم اکنون ، داخل این سالن تاریخی با نورپردازیها ، صفحه‌های ویدوئی مدرن و نوعی فضای کاباره‌ای به یک اثر هنری بی‌نظیر بدل‌شده‌است  . در مراسم بازگشایی و بریدن روبان همه متفق القول معتقد‌بودند که این پروژه موفقیت‌آمیز بوده است  . آوریل و ادوارد الینگتون برای دیدن این سالن نمایش آمده‌بودند ، جایی که دوک ، پدرشان با اجرای خود حضار را به وجد آورده‌بود  . ادوارد الینگتون گفت « کارشان در بازسازی خارق العاده و مثال زدنی است و من می‌دانم که پدرمان ( از بهشت ) به پایین نگاه می‌کند و لبخند می‌زند » . استیون بنسوزان ، رئیس شرکت « بلو نوت اینترنینمنت » می‌گوید هدف این است که سالن نمایش هوارد را به یکی از شرکای همراه شرکت « بل نوت » و کلوب جاز معروف نیویورک بدل کنیم  . استیون بنسوزان گفت : « هدف واقعی ما تبلیغ و ارتقای موسیقیدانهای جدید ، کمک به اطلاع‌رسانی و ترویج این ایده است که ما سالن نمایش هوارد را برای قرن 21 آماده کرده ایم  . » حالا که این سالن نمایش عظیم و معتبر بار دیگر بازگشایی‌شده‌است ، افراد گرداننده سالن نمایش هوارد می‌گویند این سالن مکه نسلهای آینده هنرمندان آمریکایی آفریقایی تبار خواهد شد  .