زلزله در چین، درس هایی که باید از گذشته گرفت 
بعد از زلزله پنج سال پیش در ونچوان که حدود ۹۰ هزار کشته برجای نهاد، چین سطح استاندارد ساختمان ها در مورد زلزله را بالا برد.
همچنان که اقدامات امدادی در مناطق زلزله زده جنوب غربی چین در جریان است ، مردم در حال اهدای کمک‌های نقدی و انساندوستانه به آسیب دیدگان هستند و در عین حال برخی از آنان این سوال را مطرح کرده‌اند که دولت چه درس‌هایی از زمین لرزه پنج سال پیش در ونچوان در همان حوالی گرفته است  . روز سه شنبه ، سه روز پس از وقوع زمین لرزه 7 ریشتری در شهر یان ، ماموران آتش نشانی هنوز در حال زیر و رو کردن آوار ساختمان‌ها در مناطق لوشان و بوشین و بیرون کشیدن افراد‌بودند  . هلیکوپترهای نظامی بسته‌های کمکی را در مناطق دورافتاده و غیرقابل دسترس به مردم می‌رسانند  .  راه‌های ارتباطی با این مناطق ویران‌شده‌و هنوز خطر ریزش سنگ و صخره و رانش زمین وجود دارد  . در سال 2008 ، چند روز پس از وقوع زلزله 8 ریشتری در ونچوان ، واقع در 190 کیلومتری جنوبی زلزله اخیر چین ، امیلی چان ، مدیر مرکز پاسخ‌گویی انساندوستانه و دارویی به بلایای طبیعی ، که در دانشگاه هنگ کنگ قرار دارد ، همراه با گروه‌های امداد در صحنه حاضر شده‌بود  . چان می‌گوید این بار نسبت به پنج سال پیش سرعت عمل مسئولان بیشتر شده‌بود : ‌ « عملیات امداد این زمین لرزه ، به نظر من به شکل مناسبی انجام شد  .  این که دولت گروه‌های امدادی را تا دو ساعت بعد از واقعه به منطقه آسیب دیده فرستاد نشان‌دهنده سرعت عمل و کارایی نحوه پاسخ‌گویی است  . » چان در عین حال گفت مشکل اصلی بعد از اتمام فاز امداد و نجات و ورود به مرحله بازسازی است  . در برخی نقاط شمار کشته شدگان بیشتر است و مایحتاج بیشتری مورد نیاز است که بعد از اتمام مرحله نجات بیشتر خود را نشان می‌دهد چرا که افراد نیاز بیشتری به خدمات بهداشتی و پزشکی و خدمات پس از زلزله دارند  . اهمیت زیربناها خانم چان گفت بعد از زلزله ونچوان که حدود 90 هزار کشته برجای نهاد و مشکل ناامنی ساختمان‌ها بویژه مدارس و بیمارستان‌ها را نشان داد ، چین سطح استاندارد ساختمان‌ها در مورد زلزله را بالا برد  . اما روزنامه چاینا دیلی در مقاله‌ای خواستار یادگیری از عمل‌کرد ژاپن شد و گفت در برخی روستاها و مناطق استان زلزله زده یان ، اغلب بناها آسیب دیدند ، از جمله خانه‌هایی که پس از زلزله ونچوان بازسازی شده‌بودند  . این مقاله می‌گوید : ‌ « در ژاپن برای برآورد استاندارد هر ساختمان هشت - نه طبقه دست کم دویست - سیصد صفحه به بررسی بازرسی‌های مربوط به مقاومت در برابر زلزله اختصاص می‌یابد  .  اما آسمان خراش‌های چینی ، کلیه مجوزها و اسناد مربوط به ساختمان بین دویست تا سیصد صفحه است  . » تلاش‌های امدادی در یان بویژه سخت است زیرا برخی روستاهای دورافتاده و محصور در میان تپه‌ها که تنها راه ارتباطی شان جاده‌ای کوهستانی بوده غیرقابل دسترس شده‌اند  . امور فنی تیان فنگ ، هماهنگ‌کننده جامعه مدنی مستقر در چنگدو از نزدیک با فعالیت‌های امدادی دولت و جامعه مدنی مرتبط است  .  او می‌گوید با وجودی که دولت در امداد‌رسانی سرعت عمل داشت و اطلاع‌رسانی را با شفافیت بیشتری انجام داد ، اما در مقایسه با سال 2008 ، نقایص فنی همچنان باقی است  . تیان می‌گوید در نزدیکی کوهستان لانگمن که محل وقوع زلزله‌بود ، تردد کامیون‌ها توصیه نمی‌شود : ‌ « در برخی مناطق تنها یک راه باریک هست که در آغاز کار امداد ، ازدحام اتومبیل‌ها تردد گروه‌های نجات و اطلاع‌رسانی را مسدود کرده‌بودند  . » آقای تیان می‌گوید این مشکل در سال 2008 هم‌بود و تنها اعزام هلیکوپتر به مناطق دورافتاده راهگشا بوده است  . در نخستین ساعات پس از زمین لرزه ، صدها داوطلب به سوی منطقه شتافتند  .  تیان این روند را « گرم ، ولی شاید زیادی سریع » در پاسخ‌گویی به تراژدی می‌خواند  . حالا مقامات از داوطلبان می‌خواهند که به مناطق آسیب دیده نروند تا عملیات امداد و انتقال آسیب دیدگان بدون مانع پیش برود  . تیان می‌گوید : ‌ « از زلزله ونچوان یادگرفتیم که در اولین مرحله عملیات نجات ، سازمان‌های جامعه مدنی چندان کارآمد نیستند  . » او گفت سازمان‌های غیردولتی محلی پس از مرحله اول است که اهمیت می‌یابند یعنی هنگامی که تخصصشان در امور محلی برای کمک به قربانیان و بازسازی منطقه نقشی حیاتی می‌یابد  . واکنش عمومی مردم کمک‌های نقدی و جنسی خود را به سازمان‌های خدمات به زلزله زدگان اهدا می‌کنند و خواستار شفافیت بیشتر در فضای آنلاین در مورد کمک‌های نقدی شده‌اند  . بسیاری از چینی‌ها ترجیح میدهند که کمک‌های نقدی شان را به گروه‌های کوچک تر و خصوصی بدهند تا به نهادهای بزرگ دولتی مثل صلیب سرخ که در سال‌های اخیرا مواردی از رسوایی‌های مالی نامش را خدشه‌دار کرد  . روی شبکه ویبو ، که در واقع توییتر چینی است ، بسیاری از پست‌ها مربوط به دستورالعمل نحوه امدادرسانی در مناطق زلزله زده است  . امیلی چان از دانشگاه هنگ کنگ می‌گوید دولت باید برای آموزش به عموم بیشتر کار کند و نحوه عمل‌کرد در مواقع وقوع بلایای طبیعی را به آنان آموزش دهد  . هرچند دولت بر لزوم خودکفایی افراد در کمک به خود تا زمانی رسیدن کمک‌های دیگر تاکید کرده است ، بسیاری از ساکنین مناطق دور افتاده سالخوردگان و جوانانی هستند که به شهادت تحلیل‌ها ، برای مواجهه با شرایط اضطراری و یافتن سرپناه ، امکاناتی در اختیارشان نیست  .