حسین درخشان وبلاگ‌نویس ایرانی با فرمان «عفو رهبری» آزاد شد
برخی رسانه‌ها از تغییر مواضع این وبلاگ‌نویس ۳۹ ساله در سال‌های گذشته گفته‌اند. به گفته جرس به دلیل تغییرات سیاسی او، همفکران سابق حسین درخشان از وی حمایتی نکردند.
رسانه‌های ایران روز پنجشنبه از آزادی حسین درخشان وبلاگ‌نویس ایرانی - کانادیی ، حدود 11 سال زودتر از پایان دوران محکومیتش خبر دادند و آنگونه که از پیام او در شبکه‌های اجتماعی استنباط می‌شود ، آزادی وی در پی فرمان « عفو رهبری » صورت گرفته است  . آقای درخشان ، که یکی از نخستین وبلاگ نویس‌های فارسی زبان است ، در آبان 1387 بازداشت شد و در مهر 1389 در شعبه 15 دادگاه انقلاب به 19 سال و شش ماه حبس ، پنج سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت در رسانه‌ها محکوم شد  .  حکم زندان او مدتی بعد به 17 سال کاهش یافت  . این وبلاگ‌نویس 39 ساله عصر دیروز در پیامی در گوگل پلاس نوشت « پس از این که مرخصی دو هفته‌ایم تمدید نشد و دستور دادند که به زندان برگردم ، ساعت 6 عصر از قرنطینه به اندرزگاه 8 اوین رسیده‌بودم و تازه داشتم با همه سلام و علیک که ابلاغ شد که باقیمانده حبسم مورد عفو مقام معظم رهبری قرار گرفته است  . » وی در ادامه نوشت « آزاد شدم ، پس از شش سال  .  خدایا شکرت  .  ممنون از حضرت آیت‌الله خامنه‌ای  .  ممنون از یاوران و دعاگویان روزهای سخت ، بخصوص برادرم شهاب اسفندیاری  .  و شرمنده و ممنون و مدیون همسرم ، پدرم ، و مادرم  .  خواهرم و برادرم  .  تا آخر عمرم  . » مقامات رسمی هنوز درباره دلایل صدور فرمان عفو آقای درخشان توسط رهبر جمهوری اسلامی ایران و آزادی پیش از موعد او از زندان ، اظهار نظری نکرده‌اند  . او که با اتهاماتی نظیر همکاری با دولت‌های متخاصم ، تبلیغ علیه نظام ، توهین به مقدسات ، راه‌اندازی و مدیریت سایت‌های « مبتذل و مستهجن » روبرو‌بود ، در مرداد 1392 و به مناسبت عید فطر ، یک سوم از هفت سال و نیم حکم زندان او ، که مربوط به اهانت به مقدسات ، رهبری و رئیس جمهوری‌بود ، مورد بخشودگی آیت‌الله علی خامنه‌ای قرار گرفت و در نتیجه دو سال و نیم از حکم 19 سال و نیم حبس او کم شد  . حسین درخشان متولد دی ماه 1353 در تهران است پس از اخذ مدرک کارشناسی در رشته جامعه‌شناسی در دانشگاه شهید بهشتی ، در سال 1378 به کانادا مهاجرت کرد و در سال 1385 نیز برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد مطالعات رسانه راهی لندن شد  . برخی از رسانه‌ها از تغییر مواضع او در سال‌های گذشته گفته‌اند  .  جرس ، یک وبسایت منتقد حکومت ایران ، روز پنجشنبه در گزارشی در همین زمینه نوشت ، به دلیل تغییرات سیاسی او ، همفکران سابق آقای درخشان از وی حمایتی نکردند و همفکران جدیدش هم درست نمی‌دانستند چه خبر است  . دیدگاه‌های او تا یک سال قبل از بازگشت به ایران ، مخالف سیاست‌های نظام جمهوری اسلامی بوده و مقالات زیادی هم درباره اوضاع « نابسامان » ایران در وبلاگ خود منتشر می‌کرد  .  با این حال در سال 1386 مواضع خود را تغییر داد و از دولت محمود احمدی‌نژاد و سیاست‌های او حمایت کرد  . پس از برگزاری دادگاه‌های گروهی برخی از معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری 1388 ، خبرهای تایید در شبکه‌های اینترنتی درباره همکاری حسین درخشان با دستگاه‌های امنیتی ایران برای « تنظیم کیفرخواست‌ها » در آن دادگاه‌ها و همچنین شناسایی فعالان سایبری مخالف حکومت منتشر شد  . مدتی بعد یک منبع آگاه به نقل از او ، اتهام همکاری در تنظیم کیفرخواست‌ها را تکذیب کرد  . مجله مهر روز پنجشنبه به نقل از شهاب اسفندیاری که او را استاد دانشگاه و منتقد سینما معرفی کرده و آقای درخشان نیز در خبر آزادی خود از او هم قدردانی کرده است نوشت « با توجه به پرسش‌ها ، ابهام‌ها و دروغ‌هایی که از دیروز و پس از عفو و آزادی حسین درخشان در فضای مجازی منتشر‌شده‌، یک گفتگوی تفصیلی که دو سال پیش با حسین انجام دادم ، ولی به دلایلی منتشر نشده‌بود ، را اکنون منتشر می‌کنم  . » حسین درخشان در این مصاحبه گفته است که « من شاید در این سال‌ها تنها کسی بوده‌ام که تغییرات فکری‌ام از داخل سلول انفرادی شروع نشد  .  من از ناف پاریس و قلب لندن و با هر چه در توان داشتم از انقلاب اسلامی دفاع کردم و بخاطرش هزینه دادم  . » وی در ادامه می‌گوید « تغییرات فکری‌ام نیز یک روند کاملا تدریجی و مستدل داشت ، که در اثر مطالعات تازه‌تر و سفرهای بسیار و مشاهدات گوناگون حاصل شد  .  هنوز در آرشیو وبلاگم این روند قابل دیدن است  .  حرف‌های من از جنس اعتراف‌های کلیشه‌ای که خیلی‌ها به‌خاطر آن آزاد شدند و بعد هم زیر همه‌اش زدند ، نیست  . » وی در بخش دیگری از این مصاحبه می‌گوید « حرف من به همه این بزرگان این است که من با پای خودم به ایران برگشتم تا بتوانم خدمتی کنم  .  امیدوارم بعد از سه سال و اندی زندان ، اکنون این فرصت به من داده شود  .  منطق حکم می‌کند که فعالیت عملی با قلم و دوربین در بیرون زندان برای جبران خطاهای گذشته‌ام ، بسیار موثرتر است تا پوسیدن روح و جسم من درگوشه زندان  . »