کالین کال: توافق وین راه دسترسی ایران به تسلیحات اتمی را می‌بندد
باراک اوباما بارها تکرار کرده است که تحت هیچ شرایطی اجازه نخواهد داد ایران به تسلیحات اتمی دست یابد و این که تمامی گزینه ها برای عدم تحقق این تهدید روی میز است.
شب گذشته کالین کال یکی از مشاوران ارشد شورای امنیت ملی ایالات متحده در کلیسای شهر آرلینگتن در حومه شهر واشنگتن پایتخت آمریکا ، دیدگاه‌های دولت باراک اوباما برای دستیابی به توافق اتمی با جمهوری اسلامی را تشریح کرد  . وی این توافق را « خوب » نامید و گفت اجرای سامانه نظارتی گسترده پیش‌بینی‌شده‌در آن تمامی مسیرهای دستیابی تهران به تسلیحات اتمی را مسدود می‌کند  . آنچه در زیر می‌خوانید برگردان بخشی از سخنان کالین کال است : « فرصت خوبی است که برای شما درباره توافق اتمی با ایران که طی ماههای گذشته توجه بسیاری را به خود جلب کرده و طی چند روز آینده به علت تمرکز کنگره بر تصمیم‌گیری درباره آن ، بخش بیشتری از اخبار را به خود اختصاص خواهد داد ، صحبت کنم  . من اینجا درباره این که چرا این یک توافق خوب است با شما صحبت خواهم کرد  .  البته همچنین دیدگاههای دولت را در پاسخ به انتقادهایی که درباره این توافق وجود دارد ارائه خواهم کرد  . اگر وقت هم‌بود به پرسش‌های شما پاسخ می‌دهم ، ولی ابتدا از شما عذر می‌خواهم که باید ساعت 30 / 8 اینجا را ترک کنم ، زیرا مدیرانم نیاز به مشاوره من دارند  ... به جز جنگ‌های عراق و افغانستان که پرزیدنت اوباما آن‌ها را به ارث گرفت ، هیچ مساله امنیت ملی دیگری توجه و وقت او را در حد پرونده اتمی ایران به خود اختصاص نداد  . آقای اوباما بارها این مساله را تکرار کرد که وی تحت هیچ شرایطی اجازه نخواهد داد ایران به تسلیحات اتمی دست یابد ، و این که تمامی گزینه‌ها برای عدم تحقق این تهدید روی میز است  . البته او باز هم بارها گفت که تنها راه پایدار محقق کردن این امر از راه دیپلماتیک است به طوری که بر روی همه فعالیت‌های اتمی ایران نظارت‌های سرزده و همه جانبه اعمال شود  . توافق که ما ( ایالات متحده ) و سایر اعضای گروه 1 + 5 ، یعنی بریتانیا ، آلمان ، فرانسه ، چین و روسیه و البته ایران ، به آن دست یافت این هدف را محقق می‌کند  .  این توافق خوبی است  .  برای ما و همپیمانان منطقه‌ای ما مانند اسرائیل و حتی جهان ، امنیت به همراه می‌آورد  . صرفا حرف‌های من را حجت قرار ندهید ، دانشمندان هسته‌ای و کارشناسان فنی طراز اول ما مفاد این توافق را قبول دارند  . تعداد زیادی از کارشناسان و دست اندرکاران مسائل امنیت ملی و فیزیک هسته‌ای از بیش از 100کشور مفاد این توافق را قبول دارند  .  در بین این افراد کارشناسان امنیتی اسرائیلی نیز حضوردارند  . این توافق خوبی است ، زیرا که تمامی مسیرهای دست‌یابی ایران به تسلیحات اتمی را مسدود می‌کند ؛ همچنین از دستیابی ایران به آنچه مواد سوخت اتمی برای مصارف نظامی گفته می‌شود جلوگیری می‌کند  . ما از راه اعمال محدودیت‌های فراوان بر برنامه غنی‌سازی اورانیوم و همچنین تولید پلوتونیوم برای مصارف نظامی این امر را در مفاد توافق گنجاندیم  .  یعنی ما طی یک دهه آینده محدودیتی بر روی تعداد دستگاه‌های غنی‌سازی ، یا همان سانتریفیوژ ، اعمال می‌کنیم  . دستگاه‌های سانتریفیوژ ، دستگاه‌های استوانه‌ای شکلی هستند که اورانیوم را برای مصارف سوخت در نیروگاه‌های تولید برق و همچنین استفاده برای سلاح اتمی غنی می‌کند  .  بر پایه توافق ، تعداد دستگاه‌ها ی فعال از حدود 20 هزار فعلی به حدود 5 هزار کاهش می‌یابد  . همچنین ذخایر اورانیوم با غلظت پایین 98درصد کاهش می‌یابد  .  این ذخایر اورانیوم بالقوه می‌تواند برای مصارف نظامی استفاده شود  .  یعنی از 12 هزار کیلوگرم کنونی به حدود 300 کیلوگرم کاهش خواهد یافت وتا 15سال آینده ادامه خواهد یافت  . همچنین ایران موافقت کرده است در طراحی رآکتور تحقیقاتی آب سنگین در اراک ، که خیلی شبیه کشور عراق تلفظ می‌شود ولی ربطی به آن ندارد ، تغییراتی ایجاد کند  .  بر اساس طرح کنونی ، این رآکتور می‌تواند سالانه بین یک تا دو بمب اتمی با پایه پلوتونیوم تولید کند  . اما بر پایه توافق اتمی و با طراحی جدید پلوتونیم تولید‌شده‌را نمی‌توان برای مصارف نظامی استفاده کرد  .  و حتی سوخت استفاده‌شده‌برای این رآکتور در طول حیاتش به خارج از ایران فرستاده خواهد شد ، بنابراین این مسیر احتمالی ایران برای دستیابی به سلاح اتمی نیز کلا مسدود می‌شود  . بر پایه این توافق ، ایران موافقت کرده که برنامه اتمی اش تحت شدیدترین نظارت‌های همه جانبه و سرزده که تاکنون با کشورش مذاکره‌شده‌، قرار گیرد  .  این نظارت‌ها شامل بازرسی 24 ساعته در همه روزهای هفته بر تمامی سایت‌های اتمی ، نظارت بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ، همان نهاد نظارتی سازمان ملل بر تمامی چرخه برنامه اتمی ایران ، یعنی از زمان برداشت سنگ اورانیوم در معدن تا همه مراحل بعدی  . ممکن است کسی بپرسد که چرا این اهمیت دارد ، خوب اگر ایران بنا باشد برنامه اتمی مخفی داشته باشد ، از این اماکن که ما از آن مطلعیم به مکان‌های مخفی ما از آن خبردار می‌شویم  . بر اساس این توافق اگر جامعه جهانی شک کند که ایران برنامه غیرقانونی اتمی را در اختیار دارد ، بازرسان آژانس می‌توانند به آن منطقه و محل سر بزنند و بازرسی‌های لازم را انجام دهند  . ایران باید به آن‌ها طی 24ساعت دسترسی به محل را بدهد ، اگر مخالفت کند بالاخره طی 24 روز باید این اجازه را بدهد  .  لازم است که بگویم که چون تمامی این مواد رادیو اکتیو هستند ، ایران نمی‌تواند حتی طی 24 سال اثرات موادی که احتمالا در برنامه مخفی اتمی به کار خواهد برد را خنثی کند  . طبق این توافق ، ایران دسترسی به مکان‌ها ، افراد و مستنداتی را که در گذشته در برنامه احتمالی نظامی به کار برده است به آژانس ارائه خواهد کرد  .  خوب ، این توافق با تمامی توضیحاتی که دادم ، ایران به پرسش‌های مربوط به گذشته برنامه اتمی خود در همه زمینه‌ها پاسخ خواهد داد  . ایران با توافق به مفاد این توافق ، تحریمهای اعمال‌شده‌علیه برنامه اتمی اش کاهش می‌یابد و بالاخره برداشته می‌شود ، و نه تحریم‌هایی که علیه نقض حقوق‌بشر و تروریسم  . این را هم بگویم که کاهش تحریم‌ها صرفا در برابر پایبندی ایران به مفاد توافق است ، یعنی بر اساس اقدامات ایران این تحریم‌ها کاهش می‌یابد  . اگر ایران از التزام به مفاد توافق سرباز زند ، تحریم‌های سازمان ملل مجددا اعمال خواهند شد و این شرط طی 10 سال آینده برقرار خواهد‌بود  .  ما و اتحادیه اروپا می‌توانیم تحریم‌های یکجانبه خود را در هر زمانی برقرار کنیم  . خلاصه و مفید ، اگر ایران از پایبندی به توافق تخطی کند ، هزینه این تخطی را خواهد داد  . این توافق خوبی است ، زیرا مسیرهای ایران به دستیابی به تسلیحات اتمی مسدود می‌شود ، البته می‌دانم که بسیاری از شماها در باره این توافق سر و صداهایی ، انتقادهایی و حتی اطلاعات غلطی شنیده‌اید  . من در این جا به سه مورد انتقادهایی عمده که در این باره گفته می‌شود ، پاسخ‌هایی ارائه می‌کنم  . اولین این انتقادها این است که پس از 15 سال ، که برخی از محدودیت‌ها بر برنامه اتمی ایران برداشته می‌شود ، ایران اجازه می‌یابد که سلاح اتمی تولید کند  . دومین انتقاد این است که ایران با آزاد شدن پولی که هم اکنون بلوکه است ، بر تمامی منطقه خاورمیانه تسلط می‌یابد و اسرائیل را تهدید خواهد کرد  . و سومین انتقاد این است که اگر زیر این توافق بزنیم ، می‌توانیم به توافق بهتری دست پیدا کنیم  . خوب بگذارید درباره این موارد صحبت کنم و سپس به پرسش‌های شما بپردازم  . خوب ، گفته می‌شود که پس از 15سال که محدودیت‌های اعمال‌شده‌بر برنامه اتمی ایران برداشته می‌شود ، راه ایران برای دستیابی به بمب اتمی هموار می‌شود  . بگذارید خیلی صریح بگویم : بر پایه این توافق ایران هیچگاه به سلاح اتمی دست پیدا نخواهد کرد  .  هم برپایه این توافق و هم برپایه معاهده عدم گسترش تسلیحات اتمی  .  ایران هیچگاه به سلاح اتمی دست نخواهد یافت  . مساله دوم ، ایران هم اکنون مسیر به سلاح اتمی و یا به قول ژنرال کولین پاول که چند روز پیش گفت ایران دارای مسیر شاهراهی به سلاح اتمی است  .  و اگر این توافق نبود می‌توانستند طی چند ماه بدان برسند و نه یک دهه و یا بیشتر که برخی از منتقدین می‌گویند  . هم اکنون زمان گریز اتمی ایران ، یعنی مدت زمانی که برای ساخت بمب اتمی نیاز است ، دو تا سه ماه است  .  خوب درست است که برپایه التزام ایران به مفاد توافق اتمی برخی از محدودیت‌های اعمال‌شده‌بر برنامه اتمی اش کاهش می‌یابد ، اما ایران به عنوان یکی از اعضای پیمان نامه منع گسترش تسلیحات اتمی تنها از دست‌یابی به تسلیحات اتمی منع‌شده‌است ولی حق دسترسی به فن‌آوری اتمی مانند هر عضو دیگر را دارد  . برپایه برخی از بندهای این توافق ایران به‌طور کامل از انجام هرگونه تحقیقاتی که اهداف نظامی و ساخت کلاهک اتمی را به همراه داشته باشد منع‌شده‌است  .  طبق مفاد این توافق ایران از تولید اورانیوم و پلوتونیم با مصارف نظامی منع‌شده‌است ، و اگر تهران تصمیم به گسترس برنامه اتمی خود بر خلاف مفاد توافق بگیرد ، شکی ندارم که رییس جمهوری کنونی و یا هر رییس جمهوری در آینده جلوی این اقدام را خواهد گرفت  . همچنین برنامه بازرسی‌های سرزده و همه جانبه فراتر از 15سال خواهد رفت  .  بازرسی‌ها از معادن ، و دستگاه‌های سانتریفیوژ 20 الی 25 سال است و بازرسی از دیگر سایت‌های اتمی ایران بر پایه پروتکل الحاقی پیمان نامه منع گسترش تسلیحات اتمی دائمی است  . به عبارت دیگر بر پایه توان بازرسی مادر چارچوب این توافق ، اگر ایران به سمت برنامه اتمی نظامی پیش برود ، ما در هر زمان از آن مطلع می‌شویم و باید اضافه کنم که مکانیسمهای بازرسی امری دائمی است  .  و اگر بازهم ایران تصمیم بگیرد در هر زمانی در آینده از مفاد توافق تخطی کند ، هر گزینه که ما امروز در اختیار داریم ، در آینده نیز بر روی میز قرار خواهد گرفت  .  حتی برخی از گزینه‌های کنونی ما در آینده بهتر و کارآمدتر خواهند‌بود  .