برای پيروزی در جنگ، تفوق عددی لازم نيست، به شرط آنکه - 2003-04-10
اگر به جنگ مکزيک و آمريکا در سال ۱۸۴۶ بازگرديم می بينيم قوای آمريکا که در موضع عمليات تهاجمی حمله می کرد، اغلب شمار نيروهايش کمتر از مکزيک بود
وین  .  اس  .  اسمیث از مرکز سیاست‌های بین‌المللی گفته‌بود که یک اصل ابتدایی جنگ این است که نیرویی که حمله می‌کند ، به لحاظ نفرات ، برتر و بیشتر از نیرویی باشد که دفاع می‌کند  . وقتی تاریخ جنگ‌های اخیر را نگاه می‌کنیم ، اگر به جنگ مکزیک و آمریکا در سال 1846 بازگردیم ، می‌بینیم قوای آمریکا که در موضع عملیات تهاجمی حمله می‌کرد و اغلب شمار نیروهایش کمتر از مکزیک‌بود ، دو سال بعد پیروز از این جنگ بیرون آمد  . در جنگ اول خلیج‌فارس ، چیزی حدود 500000 قوای ائتلاف در مقابل 90000 قوای عراقی قرار داشت  .  در مقطع حمله نهایی و تعیین‌کننده در جنگ جهانی دوم موسوم به " روز D " 176000 نیروی متفقین در سواحل آلمان نازی پیاده شدند ؛ البته در روز‌های نخست حمله بزرگ ، یک سوم این نیرو پیاده و مستقر شده‌بود و تعداد آن‌ها کمتر از لشگر هفتم آلمان‌بود  . جنگ‌های بین اسرائیل و اعراب نشان می‌دهد که این پدیده خاص ایالات متحده نیست  .  برتری نظامی ، چیزی بیشتر از تعداد است و می‌تواند نتیجه آموزش بهتر ، نسبت نیرو به فضایی که اشغال می‌کند ، نقشه جنگی ، رهبری یا فناوری باشد  . این نظر آقای اسمیث که چون پرزیدنت بوش و مشاورین ارشدش هرگز در میدان نبرد نبوده‌اند ، باید رهبری جنگ را بعهده ژنرال‌ها بگذارند ، نقض اساسی ترین اصل در جنگ است : جنگ همیشه یک عمل سیاسی است و به همین دلیل باید توسط دولت رهبری شود ؛ این اصل ، از کارل فون کلازویتس ، نظریه‌پرداز بزرگ جنگ است  . شاید آقای اسمیث فکر می‌کند آبراهام لینکلن و فرانکلین روزولت نیز باید از هدایت جنگ‌هایی که پیروزمندانه جلو بردند عقب می‌کشیدند ، زیرا هیچکدام به اندازه کافی تجربه رزمی نداشتند  . کلی اریکسون ، واشنگتن پست ، 10 آوریل 2003