غرب برای کاهش تحریمها علیه ایران آماده می شود
تحلیلگران می گویند وضع تحریمهای جدید احتمالا توافق مقدماتی را بی اثر خواهد ساخت و موجب خواهد شد ایران دست به تلافی بزند.
توافق موقتی که در ماه نوامبر میان ایران و قدرت‌های غربی بر سر برنامه اتمی تهران ، در ژنو امضا شد ، روز دوشنبه اجرایی می‌شود  .  این یکی از نقاط عطف درباره سرنوشت برنامه اتمی تهران به شمار می‌رود که غرب به آن مشکوک است و می‌گوید برای تولید سلاح است و ایران تاکید دارد که صلح‌آمیز است  . به موجب توافق موقت میان ایران و شش کشور قدرتمند جهان ( 5 + 1 )، ایران غنی‌سازی اورانیوم با غلظت بالا را برای شش ماه متوقف می‌کند  .  در عوض ، غرب پاره‌ای از تحریم‌های اقتصادی علیه ایران به ارزش تقریبی هفت میلیارد دلار را تعلیق می‌کند  . مارک فیتزپاتریک ، از موسسه بین‌المللی تحقیقات استراتژیک می‌گوید از آنجا که ایران خواستار پیشرفت توافق است ، بنابراین به بازرسان بین‌المللی اجازه بازدید از تاسیسات اتمی را می‌دهد  .  آقای فیتزپاتریک می‌گوید : « کارمندان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در ایران ، تقریبا هر روزه می‌توانند به تاسیسات اتمی بروند ، سانتریفیوژها را بشمارند ، و دقیقا برآورد کنند که آیا ایران وظایف تعیین‌شده‌در توافقنامه ژنو را به جا می‌آورد یا نه  . این کارشناس می‌گوید که توافقنامه ژنو برنامه اتمی ایران را حذف نمی‌کند یا حتی موجب عقب‌نشینی آن نمی‌شود ، بلکه در واقع وضعیت فعلی آن را متوقف می‌سازد  . مارک فیتزپاتریک می‌گوید : « برنامه اتمی ایران در وضعیت فعلی اش می‌تواند وارد مرحله تسلیحاتی شود  .  ممکن است ظرف سه ماه ، چهار ماه ، یا شش ماه به این راه برود  .  آنچه که این توافق می‌کند این است که دست کم این بازه زمانی را متوقف می‌سازد و به این ترتیب این مرحله زمانی کوتاه تر نمی‌شود  . » مخالفان توافق با ایران ، از حمله اسرائیل ، دولت‌های غربی را ترغیب می‌کنند مادامی که ایران برنامه اتمی اش را برنچیده ، تحریم‌ها را تسهیل نکنند  . نورمان لامونت ، قانون‌گذار مجلس بریتانیا که به تازگی از سفری به تهران با هدف احیای مناسبات دیپلماتیک میان ایران و بریتانیا بازگشته ، معتقد است که غرب در این میان دست بالا را دارد  . آقای لامونت می‌گوید : « گمان نمی‌کنم غرب از چیزی کوتاه آمده باشد که نتوان آن را بازگرداند  . » روابط میان ایران وغرب از زمان آغاز ریاست جمهوری حسن روحانی در ایران بهبود یافته ، اما بسیاری از تحلیلگران تاکید دارند که قدرت در ایران منحصرا در دست آیت‌الله خامنه‌ای است و اوست که درباره هرگونه توافقی با غرب ، تصمیم نهایی را می‌گیرد  . دیگرانی از جمله آقای لامونت با این تحلیل مخالفند : « آدم باید از خودش بپرسد آیا حقیقتا قدرت در دست دولت است  ؟  در ایران چندین هسته قدرت وجود دارد  .  اما به اعتقاد من این هسته‌ها تصمیم گرفتند که توافق کنند و به نظر من قدرت این کار را نیز در اختیار دارند  . » مارک فیترپاتریک نیز پنجره گشوده‌شده‌در سایه توافقنامه را حیاتی قلمداد می‌کند : « هدف این شش ماه تلاش برای توافقی جامع است که جهان را مطمئن سازد ایران نخواهد توانست سلاح اتمی بسازد  . » برخی قانونگذاران آمریکایی خواستار اعمال تحریم‌های بیشتر بر ایران بر سر برنامه اتمی تهران هستند اما تحلیلگران می‌گویند چنین اقدامی احتمالا توافق موقت را خدشه‌دار می‌سازد  . »