دیدگاه: چرا ایران که خود را «حامی مستضعفان جهان» می‌خواند، در برابر فاجعه مسلمانان روهینگیا سکوت کرده است؟
در ایران سکوت درباره مصیبت آن مسلمانان ادامه دارد و تنها به گزارش های خبری در این زمینه بسنده شده و هیچ یک از مقامات ارشد رژيم هنوز آن را محکوم نکرده اند. تنها یک واکنش سطحی و ملایم از قول محمد جواد ظریف در شبکه های اجتماعی انتشار یافت. او نوشت: «توجیهی برای سکوت در برابر نسل کشی روهینگیا وجود ندارد». او حتی بر این نکته تاکید نگذاشت که آن بدبختانه قتل عام شده، مسلمان هستند.
فاجعه مسلمانان اهل میانمار از جانب سازمان ملل یکی از تاثربارترین مصیبت‌های جهانی علیه اقلیت‌های دینی شناخته شد  .  ولی جمهوری اسلامی که خود را « مدافع مستضعفین جهان » و « یگانه حامی مسلمانان در دنیا » می‌نامد ، در دفاع از مسلمان مصیبت زده در جهان ، که به دست برخی دولتها کشته یا سرکوب می‌شوند ، به صورت کاملا گزینشی عمل می‌کند و تنها به دفاع از آنهایی می‌پردازد که وسیله‌ای برای پیش‌برد منافع سیاسی و مرامی و دینی آن رژیم باشد  . بیش از یک میلیون نفر مسلمان روهینگیا در میانمار ( برمه پیشین ) زندگی می‌کنند که همیشه مورد آزار و تبعیض قرار داشته‌اند  .  در هفته‌های اخیر فاجعه آن‌ها به اوج رسید  .  بنا بر آمار رسمی سازمان ملل ، حدود 130 هزار تن از آن‌ها به کشور مسلمان و همجوار برمه ، بنگلادش گریخته‌اند  .  این فرار بسیار مصیبت بار بوده و زن و کودک و پیر و جوان ناچار بوده‌اند با پای پیاده و محروم از آذوقه و آب آشامیدنی ، از کوه و جنگل و آب رودخانه بگذرند و خود را به مکان امن برسانند  . در گزارش دیگر سازمان ملل آمده است که ده‌ها هزار نفر از مسلمانان روهینگیا نیز به جنگل‌ها و نواحی کوهستانی گریخته‌اند تا توسط ارتش میانمار کشته نشوند  .  ولی دولت « آنگ سان سو چی » که خود دارنده جایزه صلح نوبل است و در نتیجه تلاش‌های مردمی به قدرت رسیده ، از اقدام ماموران سازمان ملل برای آذوقه‌رسانی به این افراد جلوگیری می‌کند  . در چند کشور مسلمان ، تظاهرات و اقدامات اعتراضی علیه جنایات ارتش میانمار برگزار‌شده‌است  .  امیرنشین قطر و ترکیه تنها کشورهای مسلمان‌بودند که با اقدامات وسیع حمایت خود از مسلمانان روهینگیا را اعلام داشتند  .  ولی در ایران سکوت درباره مصیبت آن مسلمانان ادامه دارد و تنها به گزارش‌های خبری در این زمینه بسنده‌شده‌و هیچ یک از مقامات ارشد رژیم هنوز آن را محکوم نکرده‌اند  . تنها یک واکنش سطحی و ملایم از قول محمد جواد ظریف در شبکه‌های اجتماعی انتشار یافت  .  او نوشت : « توجیهی برای سکوت در برابر نسل کشی روهینگیا وجود ندارد » . او حتی بر این نکته تاکید نگذاشت که آن بدبختانه قتل عام‌شده‌، مسلمان هستند  . این سکوت رژیم ایران در حالی است که مقامات ایران در یک سال اخیر کارزار تبلیغاتی بسیار گسترده‌ای را علیه عربستان سعودی و بحرین با این اتهام که مسلمانان شیعه را سرکوب می‌کنند ، به راه انداخته‌اند  . در مورد بحرین ، اعتراض ایران به خاطر آن‌بود که دولت منامه یک روحانی شیعه را که علنا خواستار براندازی آن دولت‌بود مورد پیگرد قانونی قرار داد  .  ایران در حالی به این اعتراض گسترده تبلیغاتی دست زد ، که خود چندین نفر از روحانیون شیعه دگراندیش را به زندان انداخته و یا صدای آنان را خاموش کرده است  . در رابطه با عربستان سعودی ، علت تبلیغات گسترده رژیم ایران علیه دولت ریاض ، اعدام یک روحانی شیعه‌بود که او نیز مردم را به شورش و برانداختن رژیم سعودی تحریک می‌کرد  . عوامل شناخته‌شده‌رژیم ایران سفارت عربستان در تهران را به آتش کشیدند و کنسولگری آن در مشهد را ویران ساختند  .  ولی اکنون که صدها هزار مسلمان در میانمار با چنین فاجعه‌ای روبرو شده‌اند ، سران جمهوری اسلامی چشمان خود را می‌بندند و انتقادی از زبان آن‌ها شنیده نمی‌شود  . چرا چنین است  ؟ اگر ادعا شود که ایران از وجود مسلمانان در خاور دور آگاهی کافی ندارد و قادر به ایجاد ارتباط با آنان نیست ، بکلی قابل قبول نیست  . کافی است یادآورشویم که در سال‌های نخست به قدرت رسیدن خمینی ، رژیم ایران تلاش گسترده‌ای را برای ایجاد ارتباط با مسلمانان فطانی در تایلند آغاز کرد و به آن‌ها پول و کمک نظامی رساند  . گفته می‌شود که فطانی‌ها از نوادگان اعرابی هستند که در قرن هشتم هجری در تایلند ساکن شدند و یک دولت قوی به وجود آوردند  .  ولی ارتباط رژیم ایران با فطانی‌های تایلند عمر درازی نداشت و بیشتر از دو سال ادامه نیافت  .  زیرا احتمالا رژیم ایران دریافت که این حمایت ، کمکی به هدف اصلی رژیم که همانا « مبارزه با استکبار جهانی به سرکردگی آمریکا »‌ست نمی‌رساند  . تلاش دیگر ایران برای « صدور انقلاب » متوجه مسلمانان فیلیپین‌بود که » مورو » نامیده می‌شوند  .  این بار نیز رژیم ایران شورشیان مورو را زیر چتر حمایت خود گرفت و به آن‌ها پول و اسلحه رساند ولی این همکاری نیز چندان دوام نیاورد  .  آگاهان می‌گویند که رژیم ایران تلاش کرد با گروه‌های تروریستی دیگر اسلامی در خاورمیانه و از جمله دسته ابوسیاف نیز همکاری کند  . گزینشی عمل کردنایران در « دفاع از مسلمانان جهان » را در کشورهای اروپایی نیز می‌توان دید  .  رژیم به کمک‌رسانی به مسلمانان بوسنی برای مبارزه با همسایگان مسیحی و پیرو تمدن غرب در آن کشور ابایی ندارد و حتی به آن افتخار می‌کند  . وبسایت « فردا نیوز » در تهران ، گزارش جامعی درباره ماهیت این کمک‌ها انتشار داد و شماری از فرماندهان سپاه پاسداران نیز به صراحت از آن سخن گفته‌اند  .  « فردا نیوز » در عنوان خبری خود نوشت : « اطلاعاتی درباره جنگ ناشناخته حزب الله در بوسنی » و افزود : « دفاع شیعیان ایرانی و لبنانی از مسلمانان سنی مذهب بوسنیایی » .  ( کد خبر 505929 ) برای ایران بسیار مهم‌بود که به بهانه حمایت از « مسلمانان سنی مذهب » در بوسنی ، وارد پیکار شود تا شاید به این بهانه بتواند در قلب اروپا یک سازمان « حزب الله » جدید علیه غرب به وجود آورد و یک پایگاه عملیاتی مهم در آن سرزمین داشته باشد  . ولی هنگامی که مسلمانان چچن به پا خاستند تا حق خود را از حکومت سرکوبگر روسیه بگیرند ، رژیم ایران صلاح ندانست واکنشی نشان دهد  .  نه تنها این بلکه ، ایران زیر فشار سنگین دولت مسکو ، ناچار شد اعلام کند که مسلمانان محنت زده چچن « تروریست » هستند و بنابراین دولت روسیه مجاز است به کشتار آنان ادامه دهد  . ولی در مورد مسلمنان روهینگیا ، در حالی که دولت ترکیه اعلام کرده که حاضر است یک هزار تن آذوقه برای آنان بفرستد ، هیچگونه سخاوتمندی از جانب ایران نشان داده‌نشده‌است  . تنها ، حزب الله لبنان و تروریست‌های حماس هستند که رژیم ایران در هر فرصت پول و آذوقه و اسلحه برای آنان می‌فرستد ، زیرا ماموریتشان « نابودی اسراییلم است  .  حسن نصرالله چند ماه پیش گفته‌بود که نه فقط اسلحه و مهمات ، بلکه حتی هزینه آب و نان افراد حزب الله در لبنان ، از جانبایران تامین می‌شود  . این نخستین بار نیست که دولت میانمار به کشتار مسلمانان آن کشور می‌پردازد  .  سال گذشته نیز براساس گزارش سازمان ملل ، دولت میانمار 87 هزار نفر از مسلمانان روهینگا را اخراج کرد و شماری از آنان را کشت  . خانم آنگ سان سوچی ادعا می‌کند که همه این گزارش‌های سازمان ملل دروغ است  .  او حتی می‌گوید که قومی به نام « روهینگیا » وجود ندارد  .  هنگامی که سفیر ایالات متحده در میانمار به حمایت از این مسلمان برخاست ، دولت میانمار به او هشدار داد که از بکار بردان چنین نامی خودداری ورزد ، زیرا چنین افرادی در میانمار زندگی نمی‌کنند  .