گزارش اجتماعی: سالانه بیش از چهل هزار شهروند آمریکا در سوانح رانندگی جان خود را از دست می دهند
بسیاری از علائم کنار بزرگراه ها که توسط خانواده های بازماندگان ساخته شده، از سوی مقامات محلی ممنوع می شود
تد لاندیپیر ، خبرنگار صدای آمریکا ، واشنگتن زمان نگاهی متفاوت به زندگی در ایالات متحده فرا رسیده است  . سالانه بیش از چهل هزار شهروند آمریکا در سوانح رانندگی در بزرگراه‌های سراسر این کشور جان خود را از دست می‌دهند  . دوستان و اقوام عزادار غالبا " نسبت به ضرورت نصب نشانه‌های ساده‌ای برای یابدبود درگذشتگان خود در جاده‌ها حس عمیقی دارند  . این علائم کنار جاده‌ای معمولا " صلیب ، گل‌های طبیعی و مصنوعی ، عکس و یا یادگاری از قربانیان و چند کلمه در یادبود آن هاست  . گاه این نشانه‌ها سال‌ها برای بازماندگانی که اندوهشان کم رنگ نمی‌شود در محل باقی می‌ماند ، تازه و پاکیزه نگاه داشته و یا تعمیر می‌شوند  . با وجود این که رانندگان در حال تردد گوشه چشمی سریع به این نشانه‌ها می‌کنند ، اما این یادبود‌های ساده ، یادآور پیام دردناکی است برای احتیاط در رانندگی و این واقعیت که بی‌احتیاطی و ناآگاهی عامل مرگ و میرهای جاده‌ای ست  . اما بسیاری از علائم کنار بزرگراه‌ها که از سوی خانواده‌های بازماندگان ساخته‌شده‌، از سوی مقامات محلی ممنوع‌شده‌و یا پس از نصب برداشته می‌شوند  . برخی از ایالت‌ها قانونی تصویب کرده‌اند که بر اساس فرضیه آن ، حتی این نشانه‌ها خود خطراتی در بزرگراه‌ها پدید می‌آورند که جان رانندگان را در معرض خطر قرار می‌دهند  . گاه برخی از این علائم پس از گذشت زمان کهنه و فرسوده می‌شوند و گاه بازماندگان با افزودن تزئیناتی آن‌ها را به بناهای کنار جاده‌ای بدل می‌کنند  . روزنامه واشنگتن پست اخیرا " روایت یک زن اهل مریلند را منتشر کرده که در سال 2003 ، همسرش را در یک تصادف موتورسیکلت از دست داده است  . این زن می‌گوید آخرین نقطه‌ای که همسرش روی کره زمین در قید حیات بوده محل مقدسی است  .  بنابراین یک محل یادبود برای او ساخته است  . اما امسال پس از گذشت پنج سال ، مقامات ایالت مریلند اعلام کرده‌اند این بنای یادبود باید برای رعایت انصاف در حق افراد دیگری که اجازه نصب چنین نشانه‌هایی را ندارند از منطقه برداشته شود  . این زن که از چنین تصمیمی بسیار غمگین و دل شکسته‌شده‌به واشنگتن پست گفته است هر فردی که بر زندگی دیگران تاثیر‌گذار بوده نباید فراموش شود  . مقامات اجازه داده‌اند تا این بنای یادبود در سالروز درگذشت همسر این زن بر جای خود باقی بماند  . پس از مراسم ، وی قطعه‌های آن را جمع کرده و به خانه برده است  .