جاسوس آمریکایی "ایران کنترا" درگذشت
دووین کلریج مامور سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا، سیا، که نام او با پرونده ایران کنترا گره خورده است، پیشتر کتاب خاطرات خود را با عنوان «جاسوسی برای تمام فصول» منتشر کرده بود.
دووین رامسدل " دووی " کلریج ، افسر عملیاتی سی آی‌ای ، مقامی چابک ، جسور و متکبر که در تاسیس و مدیریت " مرکز ضد تروریسم سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا " حضوری عمده داشت و نام او در رسوایی ایران کنترا در دهه 80 میلادی مطرح شد ، 9 آوریل در خانه اش در لیزبرگ ویرجینیا در 83 سالگی درگذشت  . خانواده او در بیانیه‌ای علت مرگ را سرطان اعلام کردند  . پیشینه حرفه‌ای کلریج مملو از ماموریت‌های مخفی ، ملاقات‌های پنهانی ، و برخورد با مسائل حقوقی حول و حوش دنیای تاریک اطلاعاتی بوده است  . او فارغ التحصیل یکی از دانشگاه‌های مشهور مجموعه موسوم به آیوی لیگ و یک " سلحشور جنگ سرد " شیفته ی اسامی مستعاری چون " دکس لبارون "‌بود  .  دووین کلریج با مشروب جین و سیگار همیشگی اش همواره در حال چیدن طرح‌های جسورانه و خیالی‌بود و ردپایی منحصر به فرد از خود در سی آی‌ای به جای گذاشت  .  آرامش او در دست زدن به خطرات بزرگ باعث شده‌بود که بسیاری از همکارانش او را با احترام یک " کابوی " مسلک توصیف کنند  .  دیگران در اطمینان به او تردید نشان می‌دادند  . رابرت گیتس ، رییس پیشین سی آی‌ای و وزیر اسبق دفاع ایالات متحده آمریکا ، زمانی درباره کلریج گفته‌بود : " اگر ماموریتی سخت و خطرناک و حیاتی برای امنیت ملی دارید به دووی بسپارید  .  او با استعداد و یکی از بهترین افسران عملیاتی ما است  .  اما حتما وکیل خوبی در کنار دست اش بگذارید  .  دووی را نمی‌شود راحت کنترل کرد  . " دووین کلریج سال 1986 در سفری محرمانه به بغداد تلاش کرد صدام حسین رییس جمهوری وقت عراق را مجاب کند که یک تروریست تحت تعقیب را در اختیار آمریکا قرار بدهد  .  کلریج زمانی که رژیم چپگرای ساندنیست‌ها در دهه 80 بر نیکاراگوئه حکومت می‌کرد طرحی ریخت تا با مین‌گذاری در بندرگاه‌های اصلی آن کشور به اقتصاد نیکاراگوئه ضربه بزند ؛ اقدامی که واکنش شدید بین‌المللی را به دنبال داشت و بسیاری از قانونگذاران در کنگره آمریکا آن را محکوم کردند  . او در جلسه رسیدگی به نقش اش در پرونده ایران کنترا با یک اورکت نظامی مخصوص استتار حاضر شد و گفت " وقتی در دفتر منطقه جنگی هستید ، بهتر است در آمادگی کامل باشید  . " دووین کلریج که عمدتا کت و شلوار سفید ایتالیایی با دستمال جیبی ابریشمی و دیگر وسایل پر زرق و برق به تن می‌کرد در بیان دیدگاه‌های خود رفتاری صریح و تند داشت : " ما هر موقع تصمیم بگیریم که منافع ملی مان ایجاب می‌کند مداخله کنیم ، مداخله خواهیم کرد  . " او در مصاحبه‌ای برای یک مستند در باره عملیات سی آی‌ای می‌گوید : " و اگر خوش تان نمی‌آید مشکل خودتان است  . ‌ای جهانیان به آن عادت کنید  .  ما تحمل این مهملات را نخواهیم داشت  . " کاریزمای کلریج توجه ویلیام کیسی ، رییس وقت سی آی‌ای ، را برانگیخت  .  کیسی سال 1981 بخش عملیات محرمانه اداره آمریکای لاتین را به او سپرد  .  در آن زمان ، رونالد ریگان ، رییس جمهوری وقت آمریکا ، مقابله با " تروریسم و خرابکاری‌های مورد حمایت خارجی " را در اولویت سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا قرار داده‌بود  . دووین کلریج که پیشتر رییس دفتر سی آی‌ای در رم‌بود هیچ اطلاعی از زبان اسپانیایی نداشت  .  با این وجود از نظر رییس سی آی‌ای او فرد مناسب این ماموریت‌بود  .  تیم وینر ، ژورنالیست برنده جایزه پولیتزر ، کلریج را در " میراث خاکستر " که پژوهشی در باره سی آی‌ای است ، چنین توصیف می‌کند : " نه احمق و نه لجوج در برابر قواعد و مقررات  . " کلریج به وینر می‌گوید : " کیسی گفت یکی دو ماه وقت بگذار و اساسا پیدا کن در باره آمریکای مرکزی باید چه کنیم  .  این تمام رویکرد او‌بود ؛ و برای این که بفهمیم چه باید کرد نیازی نبود موشک هوا کنیم  ...  در نیکاراگوئه جنگ راه بیانداز و شروع به کشتن کوبایی‌ها کن  .  این دقیقا چیزی‌بود که کیسی می‌خواست بشنود و گفت باشه برو و انجام اش بده  . " کلریج طی سه سالی که بخش آمریکای لاتین را اداره می‌کرد طراح اصلی اطلاعاتی در اشغال گرانادا در سال 1983 پس از کودتای مارکسیستی در آن کشور منطقه کارائیب‌بود  .  اما بخش عمده کار او در نظارت بر آمریکای لاتین - و بعد عملیات محرمانه در اروپا - او را در دام عملیات گسترده ایران کنترا انداخت  . ایران کنترا نقطه برخورد دو طرح جنجال برانگیز‌بود در دولت ریگان‌بود  .  یک طرح فروش اسلحه به ایران در برابر آزادی گروگان‌های آمریکایی در لبنان‌بود و طرح دیگر استفاده از منابع مالی فروش این تسلیحات برای کمک به شورشیان دست راستی موسوم به " کنترا " در نیکاراگوئه  . طنین افشاگری‌های مربوط به ایران کنترا سال‌ها ادامه داشت  .  در تحقیقات یک دادستان ویژه دووین کلریج در سال 1991 به جعل و شهادت دروغ در برابر کمیته تحقیق کنگره و هیات بررسی ریاست جمهوری مسول تحقیق درباره فروش مخفیانه سلاح به ایران متهم شد  .  اما کلریج که آن زمان چند سالی‌بود بازنشسته شده‌بود پیش از حضور در دادگاه از سوی جرج هربرت واکر بوش مورد عفو قرار گرفت  . وکیل کلریج در زمان اعلام جرم علیه او به روزنامه لس آنجلس تایمز گفت که موکلش " با شرافت و بدون توبیخ بیش از 30 سال به کشورش خدمت کرد  . " در سال 1986 ، دووین کلریج در تشکیل آن چه که آن زمان " مرکز ضدتروریسم سی  .  آی  . ‌ای " خوانده می‌شد نقشی تعیین‌کننده داشت  .  هدف این مرکز جدید رسیدگی به تهدیدهای عمده و فزاینده علیه امنیت ملی آمریکا پس از بمبگذاری تروریستی سال 1983 در پایگاه نظامی آمریکا در بیروت‌بود که در آن 241 پرسنل نظامی عمدتا تفنگدار دریایی کشته شدند  . مرکز ضدتروریسم با ماموریت " پیشگیری ، متلاشی کردن و شکست دادن تروریست‌ها " در آن زمان به خاطر رویکرد درون ساختاری اش ایده‌ای افراطی محسوب می‌شد : ترکیبی از جاسوسان با تحلیلگران ، متخصصان فنی و دیگر کارکنان امنیت ملی  . اما این مرکز در زیر مدیریت کلریج به موفقیت‌های عمده‌ای دست یافت  .  از جمله ، نفوذ در سازمان تروریستی ابونضال و اختلال جدی در عملیات شان  .  این گروه طی دهه هفتاد و هشتاد مسول یک رشته بمبگذاری و هواپیماربایی‌بود  .  موفقیت دیگر دستگیری فواز یونس ، تروریست و هواپیماربای لبنانی ، در سال 1987 ، با کمک اف  .  بی‌ .  آی ، نیروی دریایی ، و وزارت دادگستری آمریکا‌بود  . دووین کلریج فرزند یک دندانپزشک ، 16 آوریل 1932 ، در ناشوآ ایالت نیوهمپشایر به دنیا آمد  .  او سال 1953 از دانشگاه براون فارغ التحصیل شد و سال 1955 پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد از انستیتو مطالعات روسیه در دانشگاه کلمبیا جذب سی  .  آی  .  آی شد  . کلریج وقتی گزارش‌های مربوط به ایران کنترا در رسانه‌ها منتشر می‌شد مورد توبیخ قرار گرفت  .  او در سال 1988 با بسیاری دیگر از همکارانش که از رهبری جدید سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا زیر نظر ویلیام وبستر ، یک قاضی پیشین فدرال ، ناخشنود‌بودند سی  .  آی  . ‌ای را ترک کرد  .  وبستر با ماموریت اصلاح سی  .  آی  . ‌ای به این سازمان آمده‌بود  . کلریج پس از آن به کار برای " جنرال دینامیک " پیمانکار وزارت دفاع آمریکا مشغول شد و همچنان در دسیسه‌های خاورمیانه درگیر باقی ماند  .  سال 2008 ، پس از این که از او برای آزادی یک گزارشگر ربوده‌شده‌ی نیویورک تایمز از دست طالبان افغانستان کمک خواسته شد ، یک شبکه خصوصی اطلاعاتی تشکیل داد که بنا به گزارش‌ها اطلاعاتی از پاکستان و افغانستان گردآوری می‌کرد  . دووین کلریج چند ماه پیش وقتی به عنوان مشاور ارشد امنیت ملی و تروریسم دکتر بن کارسون ، داوطلب پیشین انتخابات درون حزبی جمهوریخواهان برای ریاست جمهوری آمریکا ، معرفی شد به صدر اخبار بازگشت  .  جاسوس پیشین سی  .  آی  . ‌ای در مصاحبه‌ای با نشریه تایم درباره درک کارسون از سیاست خارجی گفت : " هیچ کس نتوانسته بنشیند و یک ذره اطلاعات امنیتی درباره خاورمیانه به او منتقل کند  . " اظهارنظر صریح او در سقوط کمپین انتخاباتی کارسون موثر‌بود  . ازدواج نخست کلریج با مارگارت رینارد به جدایی انجامید  .  همسر دوم او هلگا بیرکمان سال 2014 درگذشت  .  حاصل ازدواج اول او ، دو فرزند به نام‌های ایان کلریج و کیسی تروبریج ،‌بود و ازدواج دوم او یک پسر و پنج نوه به همراه داشت  . دووین کلریج سال 1997 با همکاری ادبی دیگبی دایل کتاب خاطرات صریحی با عنوان " جاسوسی برای تمام فصول " نوشت  .  او به‌طور آشکاری از به کار‌گیری روش‌های غیر معمول و اغلب ناخوشایند در حرفه ضد تروریسم دفاع می‌کرد  . کلریج سال 2005 در گفتگویی به واشنگتن پست گفت : " شما آژانس جاسوسی را برای این دارید که در خارج از کشور قوانین را زیر پا می‌گذارد  .  اگر نمی‌خواهید به آن کارهای پست و ناجوانمردانه دست بزنید پس جمع اش کنید  .  در آن شرایط می‌توانید از وزارت خارجه استفاده کنید  . "  .