گفتگو با سخنگوی کميسيون بين المللی دفاع از حقوق دگرباشان
نکته ديگری که می خواهم  بدان اشاره کنم اين است که در جامعه ما اصولا درک درستی از مسئله همجنسگرايی وجود ندارد. يعنی وقتی ما صحبت از همجنسگرايی می کنيم، عموما درک مردم از قضيه، کودک آزاری است
حسین علیزاده سخنگوی کمیسیون بین‌المللی دفاع از حقوق دگرباشان است که مرکز آن در شهر نیویورک است  .  International Gay and Lesbian Human Rights Commission ( IGLHRC ) بهنود مکری مجری و برنامه ساز صدای آمریکا گفتگویی را با حسین علیزاده دربرنامه شباهنگ انجام داده و درباره واقعیت همجنسگرایی در ایران و حقوق‌بشر پرسشهایی را مطرح کرده که متن آن را ملاحظه می‌کنید  . : سفر محمود احمدی نژاد ، رئیس جمهوری اسلامی ، به آمریکا با حوادث و رویدادهای متفاوتی همراه‌بود و حضور آقای احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا ، بخصوص نقل قولی درباره عدم وجود همجنسگرایان در ایران ، با جار و جنجالی فراوانی همراه شد  .  گفته‌های آقای احمدی نژاد با واکنش سازمانهای جهانی و بین‌المللی مواجه شد و بعد از آن مقامات و دست اندرکاران درایران به تصحیح گفته‌های ایشان بر آمدند و گفتند که در ایران همجنسگرایی وجود دارد وبر خلاف ادعاهای رسانه‌های خارجی ، همجنسگرایان درایران از آزادیهای فردی برخوردارهستند و مشکل و محدودیتی از جانب حکومت برای آن‌ها ایجاد نمی‌شود  .  به همین بهانه به شهر نیویورک خواهیم رفت و با آقای حسین علیزاده از کمیسیون بین‌المللی دفاع از حقوق دگرباشان گفتگو می‌کنیم ، ببینیم از جنبه حقوق‌بشر واقعا این داستان را چگونه تفسیر و تعبیر می‌کنند : : آقای علیزاده ، به شما سلام میکنم و سپاسگزارم از اینکه با ما همراه هستید  . : من هم به شما و تمام بینندگان و شنوندگان شما سلام عرض میکنم  . : آقای علیزاده خیلی سپاسگزار می‌شوم شما با توجه به قوانین و مقرراتی که در ایران وجود داره برای بینندگان ما توضیح دهید واقعا بر اساس قوانین موجود در جمهوری اسلامی چگونه به مقوله همجنسگرایی نگاه میشه و آیا این گروه ، از آزادیهای فردی و اجتماعی برخوردار هستند ویا نه ، آن‌ها هم مشمول سرکوب‌های خاصی می‌شوند و در مواردی مجازاتهایی شامل حالشان می‌شود  . : من اجازه می‌خواهم پیش از اینکه به سئوال شما پاسخ گویم چند نکته را مطرح کنم  .  نخست اینکه ما در مورد جامعه‌ای صحبت می‌کنیم که در آن در مورد مسائل جنسی بصورت آزادانه و شفاف صحبت نمی‌شود  .  یعنی اعم از اینکه شما به جنس موافق علاقه مند هستید یا به جنس مخالف ، این اجازه به شما داده نمی‌شود که آموزش‌های جنسی را دریافت کنید ، اطلاعات کافی دریافت کنید و در مورد علایق خودتان صحبت بکنید  . نکته جالب توجه این است که در طول سی سال گذشته که جمهوری اسلامی در ایران حاکم بوده است ، جمعیت ایران دو برابر‌شده‌است ، یعنی از سی و هفت میلیون نفر رسیدیم به هفتاد میلیون نفر  .  شما حتما تصدیق میفرمایید که ملت ایران از طریق تخمگذاری دو برابر‌نشده‌است و عمل جنسی انجام داده‌اند  .  پس اینکه هنوز هیچ آموزش جنسی در این زمینه در ایران صورت نگرفته ، نشان‌دهنده مشکلات اساسی است  . نکته دیگری که می‌خواهم بدان اشاره کنم این است که در جامعه ما اصولا درک درستی از مسئله همجنسگرایی وجود ندارد  .  یعنی وقتی ما صحبت از همجنسگرایی می‌کنیم ، عموما درک مردم از قضیه ، کودک آزاری است  .  واین به نوبه خودش نشان‌دهنده این است که چقدر فقر فرهنگی وجود دارد  .  در تمام جوامع متمدن ، از جمله آمریکا ، کودک آزاری جرم محسوب می‌شود  .  در صورتی که ما وقتی صحبت از هم‌جنس‌گرایی می‌کنیم ، این به معنی ارتباط جنسی بین دو انسان بالغ هست که با اراده خودشان با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند  .  البته انواع مختلفی در این زمینه وجود دارد ، افرادی هستند که فقط به جنس مخالف علاقه مند هستند ، افرادی هستند که فقط به جنس موافق علاقه مند هستند ، افرادی هستند که گاهی به جنس موافق و گاهی به جنس مخالف علاقه مند هستند  .  بنابراین انواع مختلفی وجود دارد که در ایران هیچکدام آن‌ها برای مردم مشخص نیست و توضیحی هم به آن‌ها داده‌نشده‌است  . در چهارچوب توضیحاتی که عرض کردم ، می‌بینیم که در ایران واقعا همه گونه رفتار جنسی با شک و تردید از سوی دولت تلقی می‌شود و در حقیقت اگر دولت چاره‌ای داشت و میتوانست توسط کنترل از راه دور ، آلت تناسلی مردم را کنترل بکند ، اینکار را می‌کرد  .  در ایران قوانینی وجود دارد که هر گونه رفتار جنسی که خارج از چهار چوب تعریف‌شده‌از سوی دولت است را به شدت تنبیه می‌کند وهمجنسگرایان هم در حقیقت از این امر مستثنی نیستند  . : خیلی سپاسگزارم از این توضیحی که دادید و مقدمه‌ای که عنوان کردید  .  اما پرسش مشخص من در اینجا این است که آیا مواردی وجود دارد که سندی وجود داشته باشد و مکتوب باشد که افراد همجنسگرا دستگیر‌شده‌باشند و مجازاتهایی شامل حالشان‌شده‌باشد و خصوصا با سختگیری خاص دولتی و حکومتی مواجه بشوند و یا اینکه نه ، بر اساس ادعایی که برخی از مقامات جمهوری اسلامی دارند ، این افراد آزادیهایی دارند ، کسی مانع کارشان نمی‌شود و سرکوبی هم شامل حالشان نیست  . : ببینید ، در مورد جامعه ایران ، ما پدیده‌ای داریم به نام قانون مجازاتهای اسلامی  .  این قانون در طول شانزده سال گذشته در ایران به مورد اجرا گذاشته‌شده‌و باب دوم از کتاب چهارم قانون مجازات اسلامی در مورد جرائم جنسی است  .  جرایم جنسی شامل زنا ، لواط ، مساحقه ( رابطه جنسی بین دو زن ) و قوادی ( فراهم آوردن ارتباط جنسی بین دو فرد ) می‌شود  .  بنابر این قوانین وجود دارد و طبق قانون ایران بسیار روشن است که مجازات لواط ( یعنی عمل جنسی بین دو مرد ) اعدام است  .  در این مورد ، شواهد بسیار زیادی وجود دارد و مورد آخری که اتفاق افتاد چند هفته پیش‌بود ، فردی بنام ماکوان مولودزاده که بیست و یک ساله‌بود ، بخاطر عمل لواطی که در سن سیزده سالگی انجام داده‌بود والبته این ادعای دادگاه هست که هیچگاه اثبات نشد اعدام شد  .  موارد دیگری از این قبیل فراوان است  . نکته دیگر اینکه هزاران هزار مورد دیگر وجود دارد که حتی به ثبت نرسیده است ، همانند موارد خودکشی  .  وقتی انسانها ، از حقوق جنسی خودشان ، که جزئ حقوق اولیه شان است محروم شوند ، دچار افسردگی می‌شوند و نمیتوانند با دیگران صحبت کنند  .  از سوی دیگر جامعه حتی اجازه نمی‌دهد در مورد این مسائل آزادانه بحث بشود  .  و چون افراد نمیتوانند علایق جنسی خودشان را برطرف بکنند ، افراد به خودکشی روی می‌آورند و یا رفتارهایی را از خود بروز میدهند که از نظر روانی قابل تامل است و بسیاری مسایل دیگرهم بروز می‌کند که هیچگاه ثبت نمی‌شود  . نکته دیگری که می‌خواهم بدان اشاره بکنم این است که همانگونه که خودتان مطلع هستید ، جامعه ایران جامعه سر بسته‌ای است و مطبوعات اجازه ندارند بطور آزاد این موارد را گزارش بدهند  .  بنابراین بسیاری از مواردی که اتفاق می‌افتد حتی در روزنامه‌ها و مطبوعات گزارش نمیشود و در نتیجه هیچکس از آن‌ها با خبر نیست  . : آقای علیزاده من توضیح دادم شما در کمیسیون بین‌المللی دفاع از حقوق دگرباشان فعالیت میکنید ، سازمانی که به جنبه‌های مختلف رعایت حقوق‌بشر می‌پردازد  .  خیلی سپاسگزار میشوم اگر توضیح بدهید برای مثال در رابطه با کارکرد یا عمل‌کرد موسسه شما ، چگونه این مشکلاتی که در ایران وجود دارد بازتاب پیدا می‌کند  .  آیا با محافل و سازمانهای بین‌المللی و جهانی در رابطه با نقض حقوق‌بشر همجنسگرایان در ارتباط هستید  ؟ : سازمان ما در زمینه حقوق‌بشر و آزادیهای جنسی به‌طور اعم فعالیت می‌کند  .  بنابراین ما در درجه اول با افراد جامعه همکاری می‌کنیم و سعی داریم موارد نقض حقوق‌بشر را به ثبت برسانیم  .  من میخواهم در اینجا تاکید بکنم که مساله آزادیهای جنسی ، حق تمام انسانها است ، یعنی افراد جدای از اینکه در کجا به دنیا می‌آیند ، به چه زبانی صحبت می‌کنند و چه مذهبی دارند ، آزاد هستند که برای علایق جنسی خودشان تصمیم‌گیری کنند و انتخاب کنند با چه کسی میخواهند ارتباط داشته باشند  .  متاسفانه در بسیاری از جوامع جهان سومی ، از جمله ایران ، این حقوق بطور دائم نقض می‌شود  . یکی از کارهایی که ما انجام می‌دهیم این است که آموزش و آگاهی در اختیار مردم می‌گذاریم ، یعنی اینکه به مردم می‌گوییم که شما دارای حق و حقوقی هستید و اینکه شما ایرانی هستید و یا مسلمان هستید ، مانع آزادیها و حقوق جنسی نمی‌شود  . مورد دومی که است ما این موارد را ثبت می‌کنیم ، یعنی مثلا در مورد پرونده آقای ماکوان مولودزاده ، ما سعی کردیم با مقامات جمهوری اسلامی تماس بگیریم ، نامه نگاری شد ، سعی کردیم با سایر فعالان حقوق‌بشر همکاری بکنیم  . در موارد زیاد دیگری ما سعی کردیم با فعالان داخل و خارج ایران و با گروههای بین‌المللی هماهنگ بکنیم و نمونه‌های نقض حقوق‌بشر را ثبت بکنیم تا وقتی که آقای احمدی نژاد یا سایر مقامات جمهوری اسلامی می‌آیند و در مجامع بین‌المللی میگویند که ما همجنسگرا نداریم ، ما به‌طور اعم نشان دهیم که این خلاف واقع است و همجنسگرایی در ایران وجود دارد ، ولی سرکوب می‌شود  . : آقای علیزاده ، یکی از آن نکاتی که شاید قابل توجه باشد ، این است که اصولا در جمهوری اسلامی همین آزادی‌های جنسی که شما در موردش صحبت کردید -- حالا مباحث مختلفی را می‌تواند به دنبال خودش داشته باشد - آنرا با بی‌بند و باری جنسی و مشکلات اخلاقی معادل میدانند و ما حتی می‌بینیم که خیلی از زندانیان سیاسی و مخالفینی هم که به زندان فرستاده می‌شوند ، بلافاصله این شرایط را شامل حالشان می‌کنند و سعی دارند با برچسب زنی یا انگ زنی خاصی این را برای افکار عمومی توجیه کنند ، در این رابطه شما چه توضیحی دارید  ؟ : سئوال بسیار خوبی را مطرح کردید ، متاسفانه تبلیغات دولتی در این زمینه این است که وقتی صحبت از آزادیهای جنسی می‌شود ، اینها صحبت از سوئاستفاده جنسی ویا عدم مسئولیت جنسی می‌کنند  .  واقعیت این است که در ایران به‌طور قانونی هرج و مرج جنسی را شاهد هستیم  .  اینکه دختران نه ساله و ده ساله میتوانند ازدواج بکنند و به عقد افراد 60 - 70 ساله در می‌آیند ، نمونه عدم مسئولیت‌پذیری جنسی است  .  اینکه حقوق زنان با مردها برابر نیست ، نمونه نقض حقوق‌بشر در مورد مسائل جنسی است  .  اینکه افراد اختیار ندارند در مورد زندگی جنسی خودشان تصمیم‌گیری کنند ، نمونه نقض حقوق‌بشر است  .  ما وقتی صحبت از آزادیهای جنسی می‌کنیم ، آزادی با مسئولیت است و شرط اول آن برابری حقوق زن و مرد است  .  یعنی نمی‌توان صحبت از آزادیهای جنسی کرد و بعد گفت مردها ارزششان از زنها بیشتر است  .  ما باید در مورد جامعه‌ای صحبت بکنیم که در آن زنها به اندازه مردها اختیار داشته و طلاق تنها در اختیار مرد نباید باشد ، بلکه زنها هم بتوانند حق طلاق داشته باشند  .  زنها هم بتوانند در مورد زندگی خودشان تصمیم بگیرند و از طرف خانواده و یا پدر و مادرشان بر آن‌ها تحمیل نشود  .  اینکه ما در خانواده‌های ایرانی بسیار شاهد هستیم که تحت عنوان دفاع از ناموس قتلهای ناموسی اتفاق می‌افتد ، این نمونه نقض آزادیهای جنسی است  .  ما بسیاری از این موارد را در ایران شاهد هستیم و متاسفانه ، تمام این موارد تحت عنوان قانون اسلامی ، قانون مدنی و یا سنتی توجیه می‌شود ، که البته هیچکدام از اینها قابل قبول نیست  .  ما وقتی صحبت از آزادی می‌کنیم یعنی اینکه شما به عنوان یک فرد عاقل و بالغ ، حقوق برابر واختیارات قانونی داشته باشید و در مقابل باید تصمیم عاقلانه گرفته و مسئولیت‌پذیر باشید ، که متاسفانه هیچکدام از اینها در ایران مورد توجه نیست  . : آقای علیزاده خیلی سپاسگزارم که در برنامه شباهنگ با ما‌بودید  .  دفعه گذشته ما ایمیل‌های زیادی دریافت کردیم  .  اینبار وقتی که با هم صحبت میکردیم ، وبسایت ( ) آدرس شما را روی صفحه گذاشتیم تا کسانی که پرسشی دارند ، آگاهی‌های بیشتری را در این زمینه میخواهند داشته باشند ، و یا احتیاج به مشورتی دارند در مسائل جانبی ، مستقیما با خود شما در تماس باشند تا بتوانید مشکلاتی که در این زمینه به وجود می‌آید را برطرف کنید  . : برایتان روز خوبی را در نیویورک آرزو میکنم ، تا گفتگوهای آینده  . : من هم از شما متشکرم - با سپاس