«با ایران توافق بد امضا نکنید»
تازه ترین واکنش اسرائیل به گفتگوهای اتمی قدرت های جهانی با ایران. یووال استاینیتز، وزیر اطلاعات اسرائیل در روزنامه نیویورک تایمز می نویسد عدم توافق با ایران، بهتر از امضای یک «توافق بد» با این کشور است.
اورشلیم - اسرائیل عمیقا نگران مسیر مذاکرات اتمی در حال انجام ، با ایران است  .  گفتگوها به ویژه درمورد مسئله اصلی غنی‌سازی اورانیوم ، به سمت غلطی پیش می‌رود  . هرچند ایران اخیرا لحن خود را تغییر داده ، اما از زمانی که حسن روحانی ، رئیس جمهوری که به نرمی سخن می‌گوید ، افسار قدرت در ایران را از محمود احمدی نژاد پرخاشگر گرفت ، تغییری در ماهیت [ برنامه اتمی ایران ] به وجود نیامد است  . هیچ کدام از دو دولت [ احمدی نژاد و روحانی ] از اصرار بر این دو موضوع کوتاه نیامدند که ایران باید بیشتر 9400 سانتریفیوژ فعال خود را برای غنی‌سازی اورانیوم نگه دارد ، و همچنین راکتور تقریبا کامل‌شده‌اراک را که می‌تواند در آینده پلوتونیوم تولید کند ، حفظ کند  . ایران شعارهای ضد غربی آتش افروز خود را ملایم کرده و در مسائلی که اهمیت کمتری دارند تا حدی انعطاف نشان داده است ، اما ما نباید فریب این ژست‌ها را بخوریم  .  رئیس جمهور اوباما باید پای حرف خود بایستد که نرسیدن به توافق بهتر از رسیدن به یک توافق بد با ایران است  . اسرائیل همچنین نگران آن است که هزینه کمپین در حال انجام علیه « دولت اسلامی » ( داعش )، تلاش حیاتی علیه برنامه اتمی ایران باشد  . نبرد با « دولت اسلامی » حیاتی است و اسرائیل بدون هیچ ابهامی از تلاش جهانی برای جلوگیری از تشکیل یک خلافت جدید اسلامی در خاورمیانه حمایت می‌کند  .  اما حتی مهم تر [ از آن کمپین ]، این است که از دستیابی جمهوری تاسیس‌شده‌اسلامی ایران - با سابقه بدنام خود در زمینه‌های حمایت از گروه‌های تروریستی ، نقض حقوق‌بشر ، درخواست برای نابودی اسرائیل و دروغگویی بی‌شرمانه درباره برنامه اتمی اش به مدت حدود 20 سال - به توانایی سلاح هسته‌ای جلوگیری کنیم  . بسیاری از کارشناسان می‌گویند به خاطر اینکه توافق با ایران لزوما شامل برخی محدودیت‌ها درمورد پروژه اتمی ایران می‌شود ، یک توافق ناقص بهتر از نبود توافق است  .  آن‌ها اشتباه می‌کنند  . اشتباه آنان به این دلیل است که ایران هم اکنون پیشرفت قابل‌توجهی در تلاشش برای پیشروی به سمت تسلیحات اتمی داشته است  .  هر توافقی که به ایران اجازه دهد در محدوده فعلی پرواز کند ، مشابه اتفاقی خواهد‌بود که پس از توافق سال 2007 با کره شمالی رخ داد ، که بخش‌های زیادی از قابلیت‌های اتمی پیونگ یانگ را دست نخورده باقی گذاشت و به کره شمالی امکان داد سال‌های بعد چندین بمب اتمی تولید کند  .  تحت چنین شرایطی ، هیچ چیز ملاهای ایران را از فرود در مقصد نهایی خود ، زودتر یا دیرتر ، باز نمی‌دارد  . دوم اینکه یک قرارداد معیوب ، به ایران ، در ازای بدست آوردن هیچ چیز [ برای طرف مذاکره کنند ] مزایایی کاربردی می‌دهد  .  در ازای کاهش غیرقابل توجه و موقت قابلیت‌های غنی‌سازی اورانیوم ، ایران پس از برداشته شدن تحریم‌ها سالانه 100 میلیارد دلار بدست می‌آورد ، برای فعالیت‌های غنی‌سازی اورانیوم مشروعیت رسمی بدست می‌آورد ، و به رغم سابقه تقلب و پنهانکاری ، قابلیت تولید تسلیحات اتمی را در زمانی که آن را مناسب بداند برای خود حفظ می‌کند  . سه عامل ، تعیین‌کننده ی « زمان گریز هسته‌ای » است که ایران برای تولید تسلیحات اتمی به آن‌ها نیاز دارد : کمیت ، کیفیت و باقی مانده سانتریفیوژ‌های فعال ، میزان اروانیوم غنی‌شده‌3.5 درصدی که اجازه می‌یابد ذخیره کند ، و سرنوشت نهایی سانتریفیوژ‌های باقی مانده و تاسیسات آن‌ها  .  جامعه جهانی باید درباره این مسائل بنیادین به‌طور تمام و کمال با شفافیت بداند  . و آخر ، یک توافق بد ، مسیر اشاعه اتمی و منادی طلوع مسابقه تسلیحاتی در خاورمیانه بی‌ثبات خواهد‌بود  .  کشورهای دیگر منطقه به سرعت به سمت ایجاد برنامه‌های غنی‌سازی مشابه می‌روند ، و جامعه جهانی دیگر نخواهد توانست با آن‌ها با وجدانی آسوده مخالفت کند ، و این به شدت خطر افتادن تسلیحات اتمی به دست رادیکال‌های اسلامگرا را افزایش می‌دهد  . این [ مسائل ] مذاکره‌کنندگان را در حقیقت تنها با دو گزینه واقعی در این زمان روبرو می‌کند : یک توافق بد ، یا اصلا هیچ توافقی  .  به جز در صورتی که موضع ایران در مذاکرات به‌طور غیرقابل منتظره‌ای تغییر کند ، احتمال رسیدن به یک توافق خوب قبل از ضرب الاجل 24 نوامبر ( 3 آذر ماه ) صفر است  . انتخاب گزینه « عدم توافق » به احتمال زیاد فشار بیشتری را - از جمله تحریم‌های جدیدتر - روی ایران می‌آورد و در نتیجه ممکن است مسیر برای توافق بهتری را در آینده ایجاد کند  . ایستادن پای اصول باعث می‌شود که یک پیام روشن به رهبران در تهران منتقل شود که تنها راه فرار از فشار‌های رو به افزایش از طریق مصالحه‌های ضروری قابل توجه خواهد‌بود  . نرسیدن به توافق اتمی در این مرحله به معنی شکست نیست  .  حتی می‌تواند به معنی یک موفقیت شایسته تلقی شود ، از آنجایی که بیانگر یکپارچگی جامعه بین‌المللی در پایبندی به اصول است ، و نه اینکه آینده امنیت جهانی ، قربانی هواس پرتی با جنگ با ارزش با تروریست‌های « دولت اسلامی »‌شده‌است  . هزینه جنگ 2003 در عراق [ نپرداختن به ] یک خطر بزرگتر‌بود : پروژه اتمی ایران که آن زمان تنها در مرحله جنینی‌بود  .  جامعه بین‌المللی نباید این اشتباه را دوباره در سال 2014 تکرار کند  .  جمهوری اسلامی ایران همچنان مهمترین تهدید در جهان است  .  ما باید تضمین کنیم که [ جمهوری اسلامی ] هیچوقت به تسلیحات اتمی دست پیدا نمی‌کند  .