«ایران من»، روایتی شخصی از یهودیان تهران 
«ایران من» فاقد هرگونه ارزش ادبی است و نثری ساده و بی‌پیرایه دارد. بخش عمده کتاب که دربرگیرنده زندگی در تهران است، صفحاتی از تاریخ شفاهی و غیرعلمی در اختیار می‌گذارد که از دید یک شهروند یهودی ساکن جنوب شهر تصویر شده است.
« ایران من » براستی ایرانی است شخصی  .  ایرانی است که آیزیک یوم‌تویان تجربه کرده ، از تابستان 1327 زمانی که در یک خانواده یهودی متدین در جنوب تهران متولد شد ، تا به امروز که در ایالت اوهایو در شمال شرق آمریکا ساکن است اما می‌گوید که قلبش را در ایران جاگذاشته است  . نویسنده در این کتاب ، خاطراتش از تهران دهه 1330 و 40 را بازگو می‌کند و خواننده را به خلوتی خانوادگی می‌برد که در چهاردیواری یک خانه دوطبقه با نمای آجری در کوچه‌پس‌کوچه‌های مجاور کاخ مرمر تهران جریان داشت و در میان همین تعریف‌هاست که خواننده با خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها ، آداب شادمانی و اعیاد یهودیان ایران و آیین عبادت و سوگ آنان آشنا می‌شود ، از شادی‌های بی‌کران دوران کودکی گرفته تا رنجی که بر یک شهروند اقلیت مذهبی در یک جامعه سنتی روا داشته می‌شد و با عیار نجاست محک می‌خورد  . یوم‌تویان خاطراتش را در سه جغرافیا تعریف می‌کند : تهران ، دوران کودکی و زمانی که « اسحق پسر ابرام جهود »‌بود و در پس‌کوچه‌های خیابان شیخ هادی تهران توپ‌بازی و دوچرخه‌سواری می‌کرد ، مدرسه می‌رفت و اولین تجربه‌هایش از دوستی را رقم می‌زد ، و در نوجوانی به « قماش‌فروشی ملک » در خیابان قزوین به کسب‌وکار پدرش کمک می‌کرد و موظف به جمع‌آوری پول از مشتریان نسیه‌بگیر شده‌بود  .  اسرائیل چند سالی خانه « ایتزاک » 19 ساله شد تا به رسم آن دوران در کیبوتص ساکن شود  .  پس از شرکت داوطلبانه در جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل در 1967‌بود که فهمید از جنگ بیزار است و سپس به دانشگاه تخنیون حیفا رفت و مهندسی شهرسازی خواند  .  و آمریکا که فرصتی به « آیزیک » می‌دهد تا تحصیل و تحقیق را در دانشگاه‌های نبراسکا و کورنل در نیویورک از سربگیرد و با ازدواج با دختری یهودی آمریکایی برای همیشه در آمریکا ساکن شود  . آیزیک یوم‌تویان می‌گوید مبنای اصلی نوشتن کتاب از یک سو بیماری سخت همسرش و از سوی دیگر دلتنگی برای ایران‌بود : « تصمیم کتاب نوشتن نداشتم  .  از حدود بیست سال پیش چون در سازمان‌های مدنی و اقتصادی آمریکایی فعالیت زیادی داشتم ، مدام برای سخنرانی درباره ایران ، اقتصاد ، نفت و  ...  به مجامع و دانشگاه‌ها دعوت می‌شدم و بنابراین درباره ایران زیاد تحقیق می‌کردم  .  تا این که بیش از ده سال پیش همسرم به سرطان مبتلا شد و من ساعات طولانی حضور در بیمارستان را با نوشتن خاطراتم از ایران سپری می‌کردم  .  در سال 2010 که بیماری همسرم عود کرد یک بار دیگر فرصتی برای مرتب کردن نوشته‌هایم دست داد و بعد آن را در اختیار فامیل و دوستان قرار دادم تا ببینم اصلا ارزشی دارد یا نه  ...  و همگی گفتند باید آن را تبدیل به کتاب کنم  . » کتاب « ایران من » به نثری ساده و بی‌پیرایه نوشته‌شده‌و از زبان فاخر در آن خبری نیست اما از جهات دیگری اهمیت دارد  .  بخش عمده کتاب که دربرگیرنده زندگی در تهران است ، صفحاتی از تاریخ شفاهی و غیرعلمی در اختیار می‌گذارد که از دید یک شهروند یهودی در محله‌ای سنتی با مردمانی عمدتا مسلمان و در قید نجاست و طهارت ، و نگاهی از بالا به پایین به غیرمسلمانان تصویر‌شده‌ .  غیرمسلمانانی که چون نجس‌اند شاطر بعد از آن که کار همه را راه انداخت به آنان نان می‌فروشد ، باید پول را اول روی تکه‌ای کاغذ بگذارند و بعد به کاسب‌ها بدهند تا از تماس مستقیم جلوگیری شود و حمام محل جمعه‌ها را به آنان اختصاص داده تا در یک محیط تر با مسلمانان در تماس قرار نگیرند و آنان را نجس نکنند  .  روایات کتاب اما یکسره منفی نیست  .  نویسنده در عین حال از دوستان و همسایه‌های مهربان ، معلم‌های تاثیرگذار و باسواد ، کلاس‌های بی‌همتای موسیقی ، شکوفایی اقتصادی و زندگی رنگارنگی می‌گوید که حاضر به ترک آن نبوده و حالا پس از نزدیک به چهار دهه می‌گوید « من ایران را ترک کردم ولی ایران هرگز من را ترک نکرد  . » دوگانگی روزمره‌‌ خانواده پرجمعیت یوم‌توبیان ( شکل فارسی یوم‌تویان ) در داخل خانه‌ای است که زیر احکام کوشر اداره می‌شود و در اجتماعی که سنتی است و در قید و‌بند مذهب  .  این موقعیت بی‌شباهت به زندگی خصوصی و عمومی امروز مردم ایران نیست  . تجربه یوم‌تویان از زندگی در جنوب تهران تجربیات اوست و ممکن است با آنچه که دیگر اقلیت‌های مذهبی در محله‌های بالای شهر آن زمان تهران تجربه کرده‌اند سازگار نباشد  .  آیزیک یوم‌تویان می‌گوید : « تبعیضی که در جامعه دریافت می‌کردیم باعث شد که خانواده ما گرایش پیدا کند به ایده کشور اسرائیل به عنوان خانه یهودیان و با وجودی که بسیاری از دوستان و کسبه محل سعی کردند پدرم را از تصمیمش در کوچ‌دادن خانواده به اسرائیل منصرف کنند ، او کار خودش را کرد  . » « ایران من » در واقع نسخه کامل‌ جلد اول همین کتاب به نام « ترک کردن ایران » است که به زبان انگلیسی و در 420 صفحه در بهار 2014 با هزینه شخصی نویسنده منتشر‌شده‌است  .  این کتاب در پنج بخش در کنار روایات شخصی و خاطرات خانوادگی ، مروری اجمالی نیز دارد بر تحولات سیاسی که در ایران و جهان در حال وقوع است  .