سخن سعدی از زبان پرزیدنت اوباما – روز هفتاد و چهارم
و من پاره ای ازین پیکر آدمیت نیز نوروز خجسته را به تو که «انسان» امروز و ساکن این صحنه حیاتی، شادباش میگویم. هر جا که هستی و از هر جا که میایی
در نوروزی چون امروز که چون هر نوروزی مایه فخر و مباهات هرایرانی تبار است ، یکی ازین دیار از سرزمین آمریکا ، یادآور می‌شود کلامی را برایمردمان سرزمینی که این کلام از آنجا برخاسته است ، کلام همیشه جاوید یکی از بزرگترینصاحب اندیشگان تاریخ بشری ، سعدی ، که ؛ بنی آدم اعضای یک پیکرند -------- که در آفرینش ز یک گوهرند این « یکی » یک آدم معمولی و احیانا یک استاد دانشگاه ایرانشناسآمریکایی نیست ، این « یکی » پرزیدنت اوباما رییس جمهوری این مملکت است ، که نیک میداندچگونه سرنوشت بشرها بر صحنه این کره خاکی بهم گره خورده است و چگونه هدف مشترک همهانسانها از هر نژاد و دین و سرزمین و باوری ، هدف ایجاد فرصت‌ها برای نیک بختیفرزندان ، امنیت خانواده و صلح میان ملت‌ها ، آنچنان بهم پیوستگی یافته است که چارهمعضل بزرگ انسان امروز را تنها در کلام بی‌نیاز به هیچ زیور سعدی « بنی آدم اعضای یکپیکرند » می‌توان یافت  . سخن پرزیدنت اوباما در حقیقت سخنیست نه فقط خطاب به ایرانیانکه به آمریکاییان و بآنها که در دو سو نشسته‌اند و سعیشان پیوسته ترسیم و درشت نماییاختلاف هاست و نه وجوه مشترک که بزرگترینشان همین « اعضای یک پیکر » بودن است  . میدانم که وقتی صحبت گفتگو و سعی در نوعی ارتباط میان آمریکاو ایران می‌شود بلافاصله دو جبهه موافق و مخالف با هم تشکیل می‌شود هم در میان ایرانیانو هم در میان آمریکاییان که هر کدام نیز برای خود استدلالی دارند ، اما حرف منمطلقا به قصد جانب این یا آن را گرفتن نیست ، بلکه ترسیم تصویریست که بستر تمامیبحث‌ها و جدل‌ها و تفاهم‌ها و سو تفاهم هاست و این تصویر را نیز هر چه تلاش کنمبهتر از سعدی جاودان نمی‌توانم تشریح کنم ، همچنان که پرزیدنت اوباما نیز مآلامتوسل به سعدی می‌شود و حقیقت تغییرناپذیر پیوستگی بنی آدم را که این آدم‌ها چهبخواهند و چه نخواهند اعضای یک پیکرند و سرنوشت آنان بر این صحنه حیات از آغاز بهمگره خورده و بامروز رسیده که اصولا دیگر تمیز آدمها از یکدیگر و اینکه کی مالکجاست نیز میسر نیست  . پرزیدنت اوباما بعنوان مرد آگاهی از میان مردمان آگاه دنیا ،« جبری » را یادآوری می‌کند فراتر از شعارهای پوچ جاهلانه در این سو و آن سو  .  جبری کهاگر نبود شاید بنی آدمی نیز تا امروز بر صحنه حیات باقی نمانده‌بود  .  و آدم ، بنیآدمی را باقی نگذاشته‌بود  . و میرسیم به امروز ، به نوروز ، در حالیکه در بامداد اینخجسته ترین روز ، در سرزمین آمریکا که روزگاران دراز هرگز از نوروز نشنیده‌بود ، رییسجمهوری آن ، با پذیرش و بیان آنکه نوروز لحظه آغاز دیگری است و حکایتی دیگر از غنایفرهنگی ایرانیان که در طول هزاره‌ها چه ارمغانی به فرهنگ بشری افزوده‌اند ، در حقیقتباین خجسته روز در آمریکا رسمیتی می‌بخشد  .  و این رسمیت بخشیدن ، دوست و همراه همیشهبا من ، حاصل تلاش هر ساله هزاران هزار ایرانی پراکنده در سرزمین‌های دیگر است که بیتوجه به همه ناروایی‌ها و درشت گویی‌های ناسزایی که در موردشان در سرزمین مادریشانتبلیغ‌شده‌، رسالت تاریخی خویشتن را از یاد نبردند  .  رسالت گرامیداشت و شناساندن ویژگیبی همتای نوروز به همه دیگر پاره‌های پیکر آدمیت  . و من پاره‌ای ازین پیکر آدمیت نیز نوروز خجسته را به تو که « انسان » امروز و ساکن این صحنه حیاتی ، شادباش میگویم  .  هر جا که هستی و از هر جا کهمیایی  .