یافته جدیدی درباره وایکنیگ ها؛ آیا آنها اولین کاشفان قاره آمریکا بودند؟ 
باستان شناسان و دیرینه شناسان می گویند آثاری از رد پای وایکینگها در آمریکای شمالی پیدا کرده اند که نشان می دهد وایکینگ ها حدود پنج قرن پیش از کریستف کلمب، قاره آمریکا را کشف کرده بودند.
تیمی از دیرینه‌شناسان می‌گوید به کشف بالقوه عظیمی در کانادا نائل‌شده‌که می‌تواند " تاریخ وایکینگ‌ها در دنیای جدید را بازنویسی کند  . " این کشف به کمک ساگاها ، رمزنامه‌های قرون وسطی و فناوری ماهواره انجام‌شده‌است  . ساگاها ، که شاهکارهای ادبی قرون وسطی تلقی می‌شود ، داستان‌ها و ماجراهای وایکینگ‌های سرسخت و نترس است  .  داستان دریانوران ماهر و دلاورانی که از آغاز حدود قرن هشتم ، از سرزمین‌های اسکاندیناوی پا فراتر گذاشتند و برای حمله و تجارت راه سرزمین‌های خارجی را در پیش گرفتند  . بر اساس این داستان‌ها ، وایکینگ‌ها نخستین سفر از اروپا به آمریکای شمالی را دستکم 500 سال پیش از کریستف کلمب آغاز کردند  . اما پرسش این‌بود که آیا واقعا آن‌ها از قرن‌ها پیش ، دنیای جدید را کشف کرده‌بودند  ؟  آیا نوشته‌های راهبان قرن‌های 13 و 14 مبنی بر اینکه آمریکا توسط وایکینگ‌ها کشف شد ، واقعی‌بود  ؟ در دهه 1960 ، دیرینه‌شناسان به این نتیجه رسیدند که محلی در شمالی ترین ناحیه نیوفاند لند ( Newfoundland ) در کانادا موسوم به لانس‌آکس میدوز ( LAnse aux Meadows ) سکونتگاه وایکینگ‌ها بود ، که حدود یک هزار سال پیش تاسیس شد  .  آن کشف تاریخ اکتشاف‌های اروپائیان در دنیای جدید را تغییر داد و ثابت کرد ساگاها فقط افسانه نبودند  . با این حال ، سکونتگاه " لانس‌آکس میدوز " فقط سکونت گاهی موقت‌بود ، که اسکاندیناوی‌ها پس از چند سال رها کردند  .  از آن زمان ، دیرینه‌شناسان در جستجوی نشانه‌های دیگر سفرهای وایکینگ‌ها در آمریکای شمالی بوده‌اند ، اما در نیم قرن گذشته نشانه قاطعی پیدا نکرده‌اند  . حال یک اتفاق جدید افتاده است  .  به گرارش نشریه " هاف پست ساینس "، به خاطر تلاش " سارا پارکاک "، دیرینه‌شناس ، شواهدی پیدا‌شده‌که دومین محل وایکینگ‌ها در آمریکای شمالی را نشان می‌دهد  .  این اقامتگاه ، حدود 300 مایل دورتر در جنوب " لانس‌آکس میدوز " قرار دارد  . " پارکاک " پس از تجزیه و تحلیل تصویرهای ماهواره ، در باره یافته اش به بی‌بی سی گفت‌وگو کرد و گفت " این محل جدید می‌تواند اسرار بیشتری را در مورد وایکینگ‌ها فاش کند ، این که آیا آن‌ها نخستین اروپائیانی‌بودند که برای مدتی کوتاه در آمریکای شمالی ساکن شدند و نیز نشان می‌دهد آن‌ها بسیار پیشتر از آنچه ما فکر کرده ایم ، وارد دنیای جدید شدند  . " دوگلاس بولندر ، دیرینه‌شناسی که در نواحی سکونت وایکینگ‌ها تخصص دارد ، گفت این یافته قابلیت آنرا دارد که تاریخ را تغییر دهد  . او همچنین به نشنال جئوگرافی گفت " داستانهای ساگاها دوره کوتاهی از فعالیت و کوشش نافرجام را نشان می‌دهد  .  اقامتگاه لانس‌آکس میدوز کاملا در این داستان می‌گنجد ، اما این فقط یک ناحیه است  . " یکی از دلایلی که رد‌یابی وایکینگ‌ها چنین دشوار بوده ، شیوه حرکت آن‌ها است  .  بگفته " دان اسنو "، در مقاله‌ای برای بی‌بی سی ، آن‌ها بسرعت سفر می‌کردند و چیزی پشت سر باقی نمی‌گذاشتند  .  اما از برکت تصویرهای ماهواره‌ای ، پارکاک معتقد است حتی می‌شود رد پای گریزان ترین وایکینگ‌ها را هم پیدا کرد  . دوگلاس بولندر ، دیرینه‌شناسی که در نواحی سکونت وایکینگ‌ها تخصص دارد ، به نشنال جئوگرافی گفته ، " مدت‌های طولانی ، دیرینه‌شناسان آمریکای شمالی فکر جستجوی مکانی‌های اسکاندیناوی‌ها در ساحل کانادا را نادیده گرفتند ، زیرا هیچ روش واقعی برای چنین کاری وجود نداشت  .  اگر سارا پارکاک بتواند با استفاده از ماهواره‌ها چنبن مکانی را پیدا کند ، آنگاه شانسی منطقی وجود دارد که بشود جاهای دیگر آن‌ها را کشف کرد  . "