هنرمندان ایرانی مهاجر و چالش یافتن مخاطب 
«هنر تبعیدی اساساً با هنر مهاجرت تفاوت دارد، هنرمند تبعیدی انگیزه و حاصل کارش مخاطب حاضر ندارد و صرفاً در فضای مجازی روزگار می گذراند، در صورتی‌ که هنرمند مهاجر آمده است که بماند، بزید و بزاید»
یکی از چالش‌های عمده هنرمندان ایرانی مقیم خارج از کشور یافتن مخاطب و جایگاه هنری است که پیش و پس از انقلاب اسلامی در ایران تجربه کرده‌بودند  .  هنر در تبعید و هنر در مهاجرت ، هر یک تفاوت‌های عمده و گاه عمیقی با ابراز آن در کشور مادری دارند  . جدا شدن از ریشه‌ها و ارائه هنر در کشور میزبان و اغلب به زبانی غیر از زبان مادری چالشی دیرینه است که هنرمندان ایرانی فیلم ، نمایش ، سینما و موسیقی پس از به قدرت رسیدن حکومت اسلامی در ایران با آن روبرو بوده‌اند  . با وجود موفقیت‌های بسیاری که هنرمندان ایرانی مهاجر و در تبعید کسب کرده‌اند ، اما بخش بزرگی از جامعه هنرمندان ایرانی مقیم خارج از کشور بیشتر فعالیت‌های هنری خود را برای مخاطب فارسی زبان تهیه می‌کنند و تعداد اندکی برای جلب مخاطب غیرایرانی و غیرفارسی زبان موفق بوده‌اند  . برخی معتقدند کوچ و تجربه ارائه اثر هنری در خارج از کشور مادری به غنای ادبیات و آثار هنری کمک می‌کند اما از سویی دیگر تعدادی از هنرمندان ، جداشدن از ریشه‌های زبانی و ادبی و فرهنگی و اجتماعی را از جمله بزرگترین مشکلات ادامه فعالیت‌های هنری و ارائه آثار ماندگار می‌بینند  . لوون هفتوان هنرمند رشته‌های مختلف هنرهای نمایشی است که از ماه مه سال 199٥ در تورنتو در کانادا اقامت داشته است  .  او اخیرا با ایفای نقش در فیلم‌های « پرویز » و « لرزاننده چربی » موفقیت‌های چشمگیری را برای این فیلم‌ها به ارمغان آورده است  . « فیلم « لرزانندهٔ چربی » در اولین اکران جهانی‌ در جشنواره « ساندنس »، برندهٔ ببر طلایی جشنوارهٔ رتردام شد  .  فیلم « پرویز » اخیرا جایزه بهترین فیلم هجدهمین جشنواره بین‌المللی کرالا را به خود اختصاص داد  .  « پرویز » همچنین پس از دریافت جایزه ویژه‌ هیات داوران در جشنواره سن سباستین و جایزه « گسترش سینمای آسیا » در رم ، زردآلوی نقره‌ای جشنوارهٔ فیلم ارمنستان را نصیب خود کرد  .  اخیرا نیز « پرویز » در جشنوارهٔ فیلمهای ایرانی‌ سن فرانسیسکو جوایز بهترین کارگردانی ، فیلمنامه ، فیلم‌برداری و بهترین بازیگر مرد را کسب کرد  . به دلیل موفقیت‌های هنری اخیر لوون هفتوان در بازی در این فیلم‌ها وب سایت فارسی صدای آمریکا با او به گفتگو نشست و در مورد تجربیات چند دهه گذشته او در ایران و در خارج از کشور صحبت کرد  . آقای هفتوان در سال 1991 به دعوت جشنواره بین‌المللی تئاتر ارمنستان از ایران خارج شد و سپس جهت ادامه تحصیل در رشتهٔ کارگردانی به مسکو سفر کرد  .  وی مدتی‌ در سفارت ایران در اوکراین در بخش امور فرهنگی‌ و دانشجویی فعالیت کرده و از آنجا راهی‌ اروپا و سپس عازم کانادا شد  . آقای هفتوان در مورد فعالیت‌های هنری چند سال گذشته خود به وب سایت فارسی صدای آمریکا می‌گوید : « از سال 2010 ، پس از 19 سال دوری ، برای شرکت در جشنوارهای تئاتر به ایران چندین بار سفر کردم که موجب آشنایی من با برخی‌ کارگردانان سینمای مستقل ایران از جمله محمد شیروانی و مجید برزگر شد  .  بنا بر پیشنهاد این دوستان ، در سال 2011 در دو فیلم لرزانندهٔ چربی‌ و پرویز نقش اصلی‌ را ایفا کردم ، که هر دو موفقیتهای زیادی در جشنوارهای مختلف کسب کردند  .  البته قبلا نقشهای کوچکی در کارهای خسرو سینایی ، ایرج طهماسب و بهروز افخمی بازی کرده‌بودم ، ولی‌ هیچوقت بازیگری سینما برایم وسوسه انگیز نبود و نیست » . لوون هفتوان در مورد چالش‌های پیش روی هنرمندان مهاجر برای یافتن مخاطب می‌گوید « هنرمندان مهاجر اهل هر کشوری و در هر کشور میزبان که باشند با مشکل پیدا کردن مخاطب روبرو هستند  .  البته هنرمندان تجسمی و موسیقی شاید اندکی‌ آسوده ترند ، چرا که موانع زبانی را در خلاقیت خود ندارند  .  من از سالها پیش سعی‌ کردم به زبان کشور میزبان تولید داشته باشم ، چرا که در ازای همان هزینه‌ها و انرژی صرف‌شده‌، امکانات گسترده تری برای ارائه و بازتاب فراهم می‌باشد » . وی تاکید می‌کند « من سعی کردم موضوعاتی را به عنوان محور کارهایم برگزینم که قالب سیاسی نداشته و بیشتر جنبه‌های اجتماعی و روانشناسانه داشته باشد  .  شخصا چون از کودکی در محیط دو فرهنگی‌ ( ایرانی‌ و ارمنی ) بزرگ شده‌ام ، همواره نگران بوده‌ام که خود را درگیر تفاوتهای ملی‌ و مذهبی‌ ننمایم » . آقای هفتوان می‌گوید « هنر تبعیدی اساسا با هنر مهاجرت تفاوت دارد ، هنرمند تبعیدی انگیزه و حاصل کارش مخاطب حاضر ندارد و صرفا در فضای مجازی روزگار می‌گذراند ، در صورتی‌ که هنرمند مهاجر آمده است که بماند ، بزید و بزاید و با محیط و واقعیت فعلی‌ خود دست و پنجه نرم می‌کند  .  مهاجر آمده است که خانهٔ جدید خود را بسازد و فرزندانش را در این سرزمین بزرگ کند  .  هنرمند مهاجر هم باید زاینده باشد  .  خودش را در مصاف با دیگران بیازماید  .  زبان جدید خود را کشف کند و جهان را دگرگونه توصیف کند » . این هنرمند مقیم کانادا می‌گوید « تبعید عمر خودش را دارد  .  یا به سر می‌آید و یا در جامعه مهاجر به تدریج محو می‌شود  .  خوش به حال هنرمندانی که تبیعید را به سرمیاورند ، چون درد غریبی است محو و گم شدن » . لوون هفتوان از ماه مه سال 1995 در تورنتو اقامت کرده و در رشته‌های مختلف هنرهای نمایشی فعالیت داشته است  .  او در کانادا در مقام کارگردان ، بازیگر و مشاور چندین جشنواره هنری فعال بوده و در طی‌ دهه‌های گذشته نمایشهای متعددی از آثار چخوف ، پینتر ، ساعدی ، آرابال ، ویلیام سارویان ، لئون شانت و برایان فریل به زبانهای انگلیسی ، فارسی و ارمنی تولید و اجرا کرده‌ که بنا به گفته خود او با استقبال مخاطبین روبرو شده‌‌اند  .