مصاحبه با باب لورونی در مورد مجمع اقتصاد جهانی
لورونی: به رغم وجود مسائل اقتصادی که اکنون گريبانگر اروپا و آمريکاست، آينده رشد اقتصادی جهان در گرو ايجاد بازارهای جديد در اقتصاد چين، برزيل، خاورميانه و آفريقاست
پس از گذشت دو روز از برگزاری مجمع اقتصاد جهانی ، مهمترین مسئله‌ای که به آن پرداخته شد ، چه‌بود  ؟ مجمع اقتصاد جهانی به‌طور سنتی محلی برای گردآمدن رهبران سیاسی و اقتصادی جهان بوده تا آگاهی نسبت به برخی مسائل عمده را افزایش دهند  .  مسائلی که بر روی زندگی مردم سراسر جهان تاثیر می‌گذارد  .  اما این نشست در واقع محلی است تا سران کشورها به دور از ملاقات‌های مرسوم ، یکدیگر را در فضایی غیررسمی ملاقات کنند تا به این شیوه به مسائل اصلی دنیا بپردازند  . مجمع امسال بیشتر به نقش سرمایه‌داری در جهان پرداخته است  .  مسئله‌ای که در شرایط کنونی اقتصاد اروپا و فرارسیدن انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد  .  همچنین چین و نقشی که این کشور در ایجاد بازارهای جدید و سرمایه‌گذاری دارد ، مورد بحث قرار گرفت  . به همین دلیل ما شاهد این‌بودیم که سران کشورها بیانیه‌هایی را در این مجمع صادر و این پرسش را مطرح کردند که آیا نقش سرمایه‌داری باید بازتعریف یا دوباره ابداع بشود  ؟  و اینکه آیا اساسا سرمایه‌داری مسولیت اجتماعی دارد  ؟ بحث در واقع میان دو گروه است : آن دسته که پرچمدار بازار آزاد هستند و معتقدند که بازار آزاد موقعیت‌های شغلی ایجاد می‌کند  .  دسته دیگر اما ، کسانی هستند که معتقد به دخالت دولت و وضع قوانینی مشخص برای امور اقتصادی ، می‌باشند  . به چین اشاره کردید ، چه مواردی درباره نقش چین در اقتصاد جهانی مطرح شد  ؟ چین اکنون چالش بزرگی محسوب می‌شود  .  این کشور در حوزه‌های متعددی سرمایه گذاری‌های کلان کرده است  .  از خرید بدهی‌های آمریکا گرفته تا سرمایه‌گذاری در کشورهای در حال توسعه در آفریقا ، اروپا و خاورمیانه  .  سوال‌هایی که در این باره مطرح شد ، این است که آیا چین با بهره برداری از ضعف اقتصادی کشورها اقدام به خرید منابع طبیعی و تکنولوژی ارزان کرده است  ؟  این سوالی است که باید به آن پاسخ داده شود  .  برخی تحلیلگران معتقدند که چین به جای سرمایه‌گذاری در کشورهای مختلف بهتراست بیشتر متمرکز بر امور داخلی خود باشد که در آن کارگران مورد سوئ استفاده کارفرمایان قرار می‌گیرند و فاصله طبقاتی میان قشر مرفه و فقیر ، بیشتر می‌شود  . همزمان با برگزاری این نشست ، عده‌ای در اعتراض به نپرداختن به مشکلات مالی فقرا و همینطور مسائل ریست محیطی دست به اعتراض زدند  ؟ آنچه که ما از آن به عنوان « جنبش اشغال » یاد می‌کنیم ، توسط گروهی از مردم در وال استریت نیویورک شروع شد  .  این گروه سعی می‌کند تا توجه را به مسائل افتصادی به عنوان نمونه در آمریکا جلب کند  .  آن‌ها تصور می‌کنند که یک درصد از جمعیت کل کشور دارای ثروت هنگفتی است در حالی که 99 درصد بقیه با مشکلات افتصادی عدیده و نوعی بی‌ثباتی در امور اقتصادی روبرو هستند  .  حالا ما شاهد شکل‌گیری چنین جنبشی در کشورهای دیگر و از جمله نزدیک به محل برگزاری مجمع اقتصادی جهانی هستیم  .  مجمعی که تنها افرادی در آن حضور دارند که مشخصا از آن‌ها دعوت به عمل آمده است  .  برخی منتقدان می‌گویند ، داووس به مسائل 99 درصد نمی‌پردازد  .  فعالان جنبش اشغال وال استریت در آنجا مقابل محل نشست داووس ، حضور دارند ، و همزمان با نزدیکتر شدن به انتخابات آمریکا ، توجه بیشتری نیز کسب می‌کنند  .  اما نکته کلیدی که این مجمع به آن پرداخت ، این است که به رغم وجود مسائل اقتصادی که اکنون گریبانگر اروپا و آمریکاست ، آینده رشد اقتصادی جهان در گرو ایجاد بازارهای جدید در اقتصاد چین ، برزیل ، خاورمیانه و آفریقاست  .