گزارش: معکوس شدن پیری در موش مسن با تزریق خون جوان
با نزریق خون موش جوان به یک موش مسن، فعالیت سلول های بنيادی در موش مسن افزایش یافت و توانست سلول های عصبی و بافت عضلانی تازه تولید کند.
به نظر می‌رسد که چشمه جوانی ، دست کم در میان جوندگان ، به جای آب سرشار از خون است  .  روزنامه واشنگتن پست در مقاله‌ای از سه گزارش جدید نام برده است که می‌گویند به نظر می‌رسد خون موش‌های جوان ، در صورت تزریق به موش‌های مسن ، احتمالا تاثیر مستقیمی در معکوس کردن روند پیری در آن‌ها دارد  . پس از ترکیب گردش خون دو موش ( یکی جوان ، دیگری پیر ) از طریق اتصال سیستم‌های گردش خون آن‌ها ، پژوهشگران متوجه پیشرفت‌های شگرفی در عضلات و مغز موش مسن شدند  .  پس از چهار هفته ، فعالیت سلول‌های بنیادی در این اعضای موش مسن رو به افزایش گذاشت و قادر به تولید سلول‌های عصبی و بافت عضلانی تازه شدند  . پژوهشگران سپس کشف کردند که تزریق پروتئین خاصی که به وفور در خون جوان موجود است ، یا حتی تزریق خون جوان ، همان مزایای به اشتراک گذاشتن منبع خون را خواهد داشت  . موش‌های مسن که پروتئین به آن‌ها تزریق شده‌بود یا خون جدیدی دریافت کرده‌بودند ، بهتر و سریع تر از قبل می‌توانستند از مسیرهای پیچ در پیچ و هزار تو عبور کنند و برای ساعت‌ها روی تردمیل بدوند  .  آن‌ها به راحتی گروه‌های هم سن و سال خود در هر گونه فعالیتی را پشت سر گذاشتند  . اما برای موش‌های جوان ، که خون پیر دریافت کرده‌بودند ، این تجربه پسرفت بزرگی‌بود  .  هنگامی که جریان خون آن‌ها به موش سالمند متصل‌بود ، روند ایجاد سلول‌های بنیادی جدید کاهش یافت  .  بطور خلاصه ، به نظر می‌رسد که خون پیر باعث پیری زودرس در آن‌ها شده‌بود  . دو مورد از پژوهش‌های ذکر‌شده‌، که روز یکشنبه 14 اردیبهشت ( 4 ماه مه ) در « ژورنال علم » منتشر شد ، از درون همکاری دو گروه تحقیقاتی از انستیتوی سلول‌های بنیادی هاروارد بیرون آمد که از موش‌های مشترکی استفاده می‌کردند  .  یکی از گروه‌ها بر روی تغییرات عضلانی متمرکز‌بود و دیگری بر روی مغز  .  پژوهش سوم توسط گروهی از محققان دانشگاه استانفورد و دانشگاه کالیفرنیا در سان فرانسیسکو منتشر شد  . به نظر یکی از منابع واشنگتن پست ، هر سه پژوهش با یکدیگر سازگاری داشته و داده‌های آن‌ها همدیگر را تکمیل می‌کنند  . اگر چه نتایج اولیه به نظر امیدوار‌کننده می‌رسد ، اما هنوز پرسش‌های فراوانی وجود دارد  .  مثلا ، آیا این کشف در مورد انسان نیز صدق می‌کند  ؟  دوز مناسب تزریق چقدر است  ؟  آیا برای حفظ اثرات ازریق ، به منبع ثابتی از خون جوان نیاز است یا آن که یک بار تزریق برای همیشه کافی است  ؟  آیا این آزمایش عوارض جانبی و بلند مدت هم دارد  ؟ یکی از نویسندگان تحقیقاتی استانفورد می‌گوید امیدوار است به زودی بتواند این آزمایش‌ها را بر روی انسان نیز انجام دهد  .  وی از هم اکنون دست به تاسیس شرکتی زده تا مراحل تدارکاتی و قانونی چنین اقدامی را طی کند  . این شرکت در حال برنامه‌ریزی اولین آزمایش بالینی خون جوان در دانشگاه استانفورد در سال جاری است  .  بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر خون جوان دریافت خواهند کرد و پژوهشگران شرایط شناختی آن‌ها را قبل و بعد از انتقال خون اندازه‌گیری می‌کنند  .