سینما گران با نمایش روبان سفیدروی فرش قرمزاسکار خواستار آزادی جعفرپناهی خواهند شد
درفصل جوایز سینمایی هالیوود دست اندرکاران سینما با قرار دادن روبان سفید کوچکی روی یقه لباس خود روی فرش قرمز و هنگام دریافت جوایز، مخالفت خود را با رفتاری که دولت ایران با فیلمساز سرشناس ایرانی جعفر پناهی وهمکار او محمد رسول اف داشته است نشان خواهند
پل هگیس ، کارگردان برنده اسکار از دست اندرکاران فیلمسازی هالیوود درخواست کرد تا با قراردادن یک روبان سفید روی لباس‌های خود درمراسم مختلف اهدای جوایز سینمایی در هفته‌های آینده از سینماگران ایرانی جعفرپناهی و محمد رسول اف در مقابل حکم زندان 6 ساله‌ای که برای آن‌ها تعیین‌شده‌حمایت کنند  . درمقاله‌ای به قلم « سوزان کینگ » در روزنامه « لس آنجلس تایمز » از قول « پل هگیس » کارگردان صاحب نام فیلم « کراش » Crash آمده است که دست اندرکاران سینمای هالیوود می‌توانند با قرار دادن روبان سفید کوچکی روی یقه لباس‌های خود مخالفت خود را از رفتار و برخوردی که دولت ایران با فیلمساز سرشناس ایرانی جعفر پناهی وهمکار او محمد رسول اف داشته است نشان دهند  .  این دو علاوه بر حکم زندانی 6 ساله به مدت 20 سال از ساختن فیلم محروم شده‌اند  . پناهی که از حامیان جنبش سبز دروقایع پس از آخرین انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال 2009 که نهایتا منجر به انتخاب دوباره محمود احمدی نژاد به این مقام شد بوده است در ماه مارچ گذشته به اتهام توطئه علیه نظام و ساختن فیلمی بدون مجوز قانونی دستگیر و زندانی شد  .  رسول اف هم به عنوان همکاری با این کارگردان در همان زمان بازداشت شد  .  این دوفیلمساز چندی بعد به جرم اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغات علیه رژیم اسلامی ایران دردادگاه محکوم شدند  . هرچند پل هگیس هیچگونه آشنایی شخصی با پناهی یا رسول اف ندارد و دولت ایران هم همواره نشان داده است که در مقابل فشارهای خارجی در این‌گونه موارد ایستادگی می‌کند اما این کارگردان آمریکایی می‌گوید وقتی خبر محکومیت این سینماگران ایرانی را شنید احساس کرد باید عکس العمل نشان بدهد :« این جریان اثر عمیقی روی من گذاشت چرا که گاه احساس می‌کنم عدم تحمل نوع تفکردیگران کم کم در این مملکت هم دارد ریشه می‌دواند  .  مسئله‌ای که حتی تصور آن هم برای من غیرممکن است  .  » هگیس پایه گزارسازمان « هنرمندان برای صلح » که ضمن همکاری با « سازمان عفو بین‌الملل » به همراه شاون پن ، مارتین اسکورسیزیز و هاروی واینستاین تهیه‌کننده هالیوود کمپینی برای آزادی پناهی و رسول اف ایجاد کرده است می‌گوید :« واقعه‌ای شبیه به این دردهه پنجاه میلادی در همین مملکت و در هالیوود هم اتفاق افتاد  .  زمانی که موجی از مخالفت‌های ضد کمونیستی باعث دستگیری ، فرار ، دادگاهی شدن و مجرم شناختن نویسندگان ، فیلمنامه نویسان ، کارگردان‌ها وبازیگران این شهر شد ونام آن‌ها را برای مدت‌ها در یک فهرست سیاه ثبت کردند  . » انتظار می‌رود که مسئله محکومیت پناهی و رسول اف در جشنواره سینمایی « ساندنس » Sundance Film Festival که هفته آینده در « پارک سیتی » یوتا برگزار خواهد شد در مرکز توجه جهانیان قرار بگیرد  .  دو فیلمساز جوان ایرانی که فیلم‌های خود را برای نخستین بار در این جشنواره به نمایش خواهند گذاشت قرار است تا در این مورد اظهار نظرکرده و مسئله محکومیت این دوسینماگر ایرانی را بیش از همیشه در مرکز توجه جهانیان قراردهند  . علی صمدی احدی کارگردان فیلم « بچه‌های گمشده » با مستند تازه‌ای به نام « موج سبز » درباره وقایع پیش و پس از انتخابات ریاست جمهوری 2009 در ایران به ساندنس خواهد آمد  .  این فیلم در بخش رقابت‌های این فستیوال به نمایش درخواهد آمد  .  علی صمدی احدی که از 2٥ سال پیش در آلمان زندگی می‌کند می‌گوید ساختن این فیلم برای اعضای خانواده او در ایران دردسر ومشکلات زیادی بوجود آورده است  .  به ویژه پس از آنکه این کارگردان دریک مصاحبه تلویزیونی با بخش فارسی صدای آمریکا درمورد فیلم مستند خود صحبت کرده است این فشارها از سوی مقامات امنیتی رژیم تهران بیشتر‌شده‌است  . احدی که آخرین بار دو ماه پیش از انتخابات 2009 به ایران رفته است می‌گوید :« تنها کاری که در این‌گونه مواقع می‌توان انجام داد کار درست است  .  اگر ما داریم درباره حقوق‌بشر صحبت می‌کنیم پس باید بدانیم که جعفر پناهی کارخلافی نکرده است  .  او از حقوق اولیه بشری خود و حق خود به عنوان یک هنرمند فیلمساز استفاده کرده است  .  برای همین هم من فکر می‌کنم ما باید صدای خودمان را برسانیم و بگوئیم دیگر بس است  .  جعفرپناهی درواقع سمبلی است از تمام سینماگران ایرانی و حتی مردم کوچه و خیابان  .  سئوال اصلی این است که اگر رژیم با شخصیت شناخته شده‌ای چون جعفر پناهی چنین رفتاری دارد پس با مردم معمولی چگونه برخورد می‌کند و آن‌ها را چگونه و از چه راهی ساکت می‌کند  ؟ » مریم کشاورز ، فیلمساز ایرانی ساکن نیویورک با فیلم « شرایط » Circumstance درباره وقایع زندگی دو دختر جوان به بخش رقابت‌های ساندنس خواهد آمد  .  او می‌گوید در ایران فیلمسازی و گرفتن مجوز برای ساختن فیلم هرروز مشکل تر می‌شود :« من فیلم شرایط را در لبنان ساختم  .  خیلی از فیلمسازان به خاطر وضعیت موجود فیلم‌های خود را در خارج از مملکت می‌سازند  .  هرچند وقایع این فیلم‌ها همه در ایران اتفاق می‌افتد  . » علاوه بر « سازمان عفو بین‌الملل »، انجمن کارگردان‌های آمریکا و انجمن ملی منتقدان فیلم نیز اعتراض خود را نسبت به محکومیت پناهی و رسول اف اعلام کرده‌اند  . جن کریستوفر هوراک ، رئیس آرشیو فیلم و تلویزیون دانشگاه لس آنجلس که از سال 1990 تا کنون جشنواره سینمای ایران را در این دانشگاه برگزار می‌کند می‌گوید به تاثیرات این‌گونه اعتراض‌های نمادین زیاد خوشبین نمی‌باشد :« همان‌طور که می‌دانید دولت‌هایی مثل ایران غیرقابل پیش‌بینی هستند و ما نمی‌دانیم این اعتراض‌ها چه نتایجی به بار خواهد آورد  .  اما چیزی که می‌توانم با اطمینان به شما بگویم این است که فیلمسازها درهرگونه شرایط سیاسی که قرار بگیرند در هرکشوری که باشند بیدهایی نیستند که از این بادها بلرزند  .  آن‌ها علیرغم بازداشت‌ها و محکومیت‌ها به کار خودشان ادامه می‌دهند و هیچ قدرتی نمی‌تواند این واقعیت را عوض کند  . » شیرین نشاط عکاس و کارگردان ایرانی ساکن نیویورک می‌گوید :« دولت ایران با کارهای من و اصولا با هرکاری مشکل دارد  .  خیلی از ما که فعال سیاسی نبودیم هم در وقایع بعد از انتخابات خرداد 2009 سیاسی شدیم و کوشیدیم صدای ملت ایران را به همه جا برسانیم  .  جعفرهم درهمین شرایط قرار داشت  .  او یک کارگردان واقع گرای فیلم‌های اجتماعی است و به محض آنکه وقایع به صورتی که دیدیم اتفاق افتاد او نخواست ساکت بنشیند و درنهایت به طرفداری از آنچه که به آن اعتقاد داشت پرداخت  .  رژیم ایران درواقع او را به خاطر اینکه نترسیده تا از چیزی که به آن اعتقاد دارد طرفداری کند محکوم کرده است  . » پناهی اخیرا با ارسال نامه‌ای به دادگاه از کارخود دفاع کرده است و مجرم شناخته شدن خود را حکمی برای محکومیت کل سینماگران در ایران خوانده است  . هرچند در سال‌های اخیر بسیاری از کارگردان‌ها از جمله « بهمن قبادی » ایران را ترک کرده‌اند اما پناهی گفته است که هیچ برنامه‌ای برای ترک مملکت ندارد :« من درایران می‌مانم و دوست دارم همینجا در کشور خودم کار کنم  .  من عاشق ایران هستم و بهای این عشق را هم پرداخته‌ام و اگر لازم باشد یک بار دیگر هم خواهم پرداخت  . »