گزارش: ژاپن تخليه تعمدی آب آلوده به مواد راديوآکتيو را به داخل اقيانوس آغاز کرد
مقدار يد اندازه گيری شده در آب دريا در مجاورت رآکتور شماره دو فوکوشيما در روز شنبه ۷ و نيم ميليون برابر حد مجاز بوده است
تکنیسین‌های اتمی ژاپن پمپاژ آب آلوده به مواد رادیوآکتیو را از نیروگاه فلج‌شده‌اتمی ژاپن به داخل اقیانوس ، از سر گرفتند  .  درجه آلودگی رادیوآکتیو در دریا به میلیونها برابر حد مجاز ، رسیده است  . مسولین نیروگاه برق هسته‌ای فوکوشیمای ژاپن می‌خواهند بیش از ده هزار تن آب آلوده به مواد رادیوآکتیو را در اقیانوس تخلیه کنند تا در تانکرهای ذخیره آب جای بیشتری برای آبی که حتی آلوده تر و مانع از پیشرفت کار تعمیرات نیروگاه است ، ایجاد شود  . یک هزار و پانصد تن دیگر نیز از دو ساختمان نزدیک محل ، پمپاز می‌شود  . در همین حال تلویزیون «‌ان اچ کی » ژاپن گزارش داد که مقدار‌ید اندازه گیری‌شده‌در آب دریا در مجاورت رآکتور شماره دو فوکوشیما در روز شنبه 7 و نیم میلیون برابر حد مجاز بوده است  .  یک اندازه‌گیری دیگر در بامداد دوشنبه مقدار‌ید را 5 میلیون برابر مقدار قانونی ، گزارش داده است  .  هر دو اندازه‌گیری پیش از آغاز پمپاژ تعمدی کنونی ، انجام شده‌اند  . یوکیو ادانو ، دبیر هیات دولت ژاپن ، روز دوشنبه در یک مصاحبه مطبوعاتی گفت تخلیه آب به اقیانوس غیرقابل اجتناب است زیرا آبی که به اقیانوس ریخته می‌شود از آبی که از راکتور 2 در مخازن جایگزین خواهد شد ، آلودگی کمتری خواهد داشت  .  یوکیو ادانو گفت : « اگر شرایط فعلی برای مدت طولانی ادامه یابد ، آلودگی آب‌ها به مواد رادیواکتیو افزایش خواهد یافت  .  اگر مواد رادیواکتیو در دریا پراکنده شود ، آنوقت مشکل بزرگتری ایجاد خواهد شد و ما باید از گسترش میزان رادیواکتیو در دریا هرچه زودتر جلوگیری کنیم  . » تلاش‌های بی‌وقفه مسولین برای توقف نشت مواد آلوده از روز شنبه ناموفق بوده است  .  روز دوشنبه مسولین به امید پیدا کردن مسیر نشت رادیو اکتیو به دریا ، یک ماده رنگی به داخل آب تخلیه کردند  .  مسولین نیروگاه می‌گویند در صورتی که مسیر نشت با استفاده از این ماده رنگی ردیابی شود ، می‌توانند جریان آن را متوقف کنند  .  جفری ایملت ، مدیر کل اجرایی شرکت آمریکایی جنرال الکتریک ، شرکتی که در ساخت نیروگاه فوکوشیما کمک کرده است ، با مسولین شرکت برق تپکو ، در توکیو ، ملاقات کرد  .  آقای ایملت گفت : « ما و شریکمان -- شرکت هیتاچی -- بیش از یک هزار مهندس داریم که از آغاز این واقعه شبانه روز در حال کار بوده‌اند و ما برای حل مشکلاتی که از زمان زلزله و سونامی دهشتناک آغاز‌شده‌است با شرکت تپکو در کوتاه مدت ، میان مدت و دراز مدت همکاری خواهیم داشت  . » در همین حال « توشیمی کیتازاوا ،» وزیر دفاع ژاپن ، به همراه جان روس ، سفیر آمریکا در آن کشور ، روز دوشنبه از ناوهواپیمابر رونالد ریگان دیدن کرد تا مراتب امتنان نائوتاکان ، نخست‌وزیر ژاپن ، را از کمکهای آمریکا در عملیات « تومودوچی » اعلام کرده و از خدمه ناو هواپیمابر آمریکا برای شرکت در اقدامات امداد در ژاپن ، سپاسگزاری کند  . اما بحران هسته‌ای ژاپن ، توجه جهانی را از کار عظیمی که امدادگران برای کمک به قربانیان زلزله و سونامی یازدهم مارس انجام می‌دهند ، منحرف کرده است  .  شمار کشته شدگان تا کنون بیش از 12 هزار نفر اعلام‌شده‌است و از سرنوشت بیش از 15 هزار نفر هنوز خبری در دست نیست  .  هنوز حدود یک صد و شصت هزار نفر در پناه گاه‌های موقت زندگی می‌کنند  . حدود یک ماه پیش در پی وقوع زلزله شدید 9 ریشتری ژاپن ، به رغم اقدامات اضطراری ، دما در مرکز راکتور بشدت بالا رفت و پس از آن ، بدترین حادثه اتفاق افتاد  .  در سه ساختمان حاوی راکتورها انفجارهائی صورت گرفت  .  به دلیل نشت اشعه رادیو اکتیو ، مقام‌های ژاپن تقریبا نیم میلیون نفر را در منطقه‌ای به شعاع بیست کیلومتر در اطراف نیروگاه فوکوشیما ، تخلیه کردند  . مقام‌هایی که فاجعه نیروگاه فوکوشیما را بررسی می‌کنند ، بنائی از سیمان و فولاد موسوم به « کانتینر » را که راکتور در آن جای داده‌شده‌است و از نشت اشعه رادیو اکتیو به بیرون جلوگیری می‌کند ، بدقت زیر نظر دارند  . فیلیپ یامه ، مدیر ایمنی در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در وین ، بر تاکید بر اهمیت سازه « کانتینر » می‌گوید : « کانتینر یکی از موانع است  .  در صورت بروز حادثه ، باید مردم و محیط زیست را در برابر رادیو اکتیو محافظت کنیم  . » این نگرانی وجود دارد که حداقل یکی از راکتورهای نیروگاه فوکوشیما ترک برداشته است  . 25 سال پیش ، در 16 آوریل 1986 ، وخیم ترین فاجعه اتمی غیرنظامی در نیروگاه اتمی چرنوبیل در اوکراین ، اتفاق افتاد  .  در اولین ساعات آن روز راکتور واحد شماره 4 نیروگاه چرنوبیل در جمهوری اوکراین در اتحاد شوروی بیش از حد داغ شد و منفجر گشت  .  نیروگاه چرنوبیل فاقد « کانتینر » پوشش‌دهنده راکتور‌بود  .  سوخت هسته‌ای و گرافیت دور تا دور آن ، آتش گرفت ، و روزها می‌سوخت  . باد ، مواد رادیو آکتیو را از ناحیه آتش گرفته ، به منطقه وسیعی ، شامل اوکراین ، روسیه سفید ، روسیه ؛ و سپس به اروپای شمالی ، بریتانیا و سایر نقاط دنیا ، منتقل کرد  .  هزاران نفر به چرنوبیل فرستاده شدند ، تا خرابی‌های ناشی از انفجار راکتور را ترمیم کنند  .  بعلاوه ، سازه‌ای بنام « سارکوفاگوس » که راکتور و سوخت آن را در خود جا می‌داد ، بنا شد  .  کارگران با اشعه رادیو آکتیو ، مسموم و بسیاری ، بیمار شدند  .  مقام‌های شوروی وادار شدند به دلیل اشعه مخرب رادیو آکتیو ، منطقه‌ای به شعاع 30 کیلومتر گرداگرد راکتور چرنوبیل را بعنوان ناحیه خالی از سکنه تعیین کنند و شهر پریپیات نیز تخلیه شد  . پریپیات در حال حاضر شهری مرده است  .  خانه‌ها ، کلاس‌های درس ، زمین‌های بازی و سایر نقاط شهر خالی از سکنه هستند و طبیعت وحشی در آن روئیده است  .  زمانی در پریپیات 50 هزار نفر سکونت داشتند اما امروز همه آن‌ها شاید برای همیشه شهر را ترک کرده‌اند  .  سازمان بهداشت جهانی می‌گوید ، حادثه چرنوبیل می‌تواند به کشته شدن 4 هزار نفر بر اثر سرطان و سایر امراض ناشی از اشعه رادیو اکتیو ، منجر شود  . 7 سال قبل از چرنوبیل ، در 28 مارس 1979 ، حادثه‌ای در نیروگاه « تری مایل آیلند » در ایالت پنسیلوانیا در شرق آمریکا نیاز مبرم به « کانتینر » را نشان داد  .  اختلال در سیستم خنک‌کننده راکتور بر اثر نقص فنی در یکی از شیرهای آن ، به همراه خطای انسانی ، باعث شد تا بخشی از سوخت اتمی راکتور شماره 2 ذوب شود  .  اما « کانتینر » راکتور ، دست نخورده باقی ماند و محیط زیست را از خطر ، حفظ کرد  . حادثه در راکتور « تری مایل آیلند » دست اندرکاران صنعت نیروگاه اتمی در آمریکا را وادار کرد تا استانداردهای اجرایی و مقررات ایمنی خود را سخت تر کنند  .  هم اکنون ، آنهایی که در نیروگاه‌های اتمی در سراسر جهان کار می‌کنند ، ایمنی را در اولویت قرار داده‌اند ، کاری که مداوما از طریق آموزش و تحت نظر داشتن نیروگاه تقویت می‌شود  .