نه آغازی، نه پایانی، تنها شور زندگی
خانم بگلری که ساکن امارات است، در نمایشگاهی در موزۀ صلصالی کارهایی را برای بزرگداشت فریدۀ لاشائی- نقاش- ارائه داده است.
نازی بگلری ، خبرنگار پرکار بخش فارسی صدای آمریکا که مخاطبان این شبکه سالها صدای گرم او را از جای جای جهان می‌شنیدند و شنونده و بیننده گزارشهای سیاسی و فرهنگی وی‌بودند ، درپی دریافت چند جایزه خبرنگاری طی مدت خدمت در صدای آمریکا ، سال گذشته این رسانه را ترک کرد  . بسیاری از ما گفتگوهای او را با سیاستمداران وهنرمندانی به خاطر داریم که برای نخستین بار با رسانه‌ای فارسی زبان مصاحبه می‌کردند  .  در میان مصاحبه شوندگان نازی بگلری ، عمرو موسی - رئیس پیشین اتحادیه عرب ، محمد طنطاوی ( که بگلری گفتگو با او را درجریان سفر تاریخی پرزیدنت اوباما به مصر انجام داد )، ولید جنبلاط و مسعود بارزانی دیده می‌شوند  .  نخستین مصاحبه حسین خمینی - فرزند آیت‌الله خمینی - با رسانه‌های خارج از کشور با نازی بگلری‌بود  .  حامد کرزی ، شیمون پرز ، ژنرال میشل عون و چندین رهبر و مقام سیاسی دیگر ، درمیان کسانی بوده‌اند که دربرابر بگلری نشسته‌اند تا به پرسشهای او پاسخ دهند  . در زمینه فرهنگ و هنر ، یکی از مشغولیات نازی بگلری از دو دهه پیش ، تعقیب تحولات سینمای ایران و حضور فیلمهای آن در خارج ازکشور بوده است  .  در این زمینه نیز شخصیتهای سرشناس فرهنگی بسیاری در میان مصاحبه شوندگان این خبرنگار جسور بوده‌اند : عباس کیارستمی ، سهراب شهید ثالث ، سلمان رشدی ، مارتین اسکورسیزی و ایزابلا رسلینی ، شیرین نشاط و بهمن قبادی از آن جمله‌اند  . یکی از پرسشهای به یادماندنی که خانم بگلری طرح کرد ، سوالی‌بود از محمود احمدی نژاد - رئیس جمهوری اسلامی ایران - که نخستین پرسش رسانه‌های فارسی زبان خارج از ایران از وی را رقم زد  .  او درپی سخنرانی رئیس جمهوری ایران در دانشگاه کلمبیا درآمریکا و اشاره وی به اینکه درایران همجنسگرا وجود ندارد ، به آقای احمدی نژاد گفت که چند شهروند ایرانی همجنسگرا را می‌شناسد که ساکن آن کشورند  .  آقای احمدی نژاد ، بگلری را به ایران دعوت کرد و وی نیز پیگیر این دعوت شد و خواهان اطمینان یافتن از مصونیت جانی درصورت مسافرت به ایران ، اما از سوی مسئولان ایرانی به او گفته شد که از چنین سفری صرفنظر کند  . خانم بگلری دست ازکارنکشیده و به گفته خود همچنان « خبرنگاری » می‌کند ؛ اما به شیوه‌ای دیگر و با قید و‌بند کمتر  .  او که در ابوظبی زندگی می‌کند ، هم به خبرنگاران جوان کرد و ترک تعلیم می‌دهد ، هم به دیپلماتهای جوان منطقه - اغلب افغان و عراقی - آموزش مصاحبه دادن ، و هم کار هنری می‌کند ؛ عکاسی و نقاشی و چیدمان هنری ( آرت اینستالیشن ) .  اغلب کارهای هنری وی به فروش رفته‌اند  .  نمایشگاهی نیزاز کارهای وی برای بزرگداشت فریده لاشائی - نقاش شاخص ایرانی - در موزه معظم رامین صلصالی برپای‌شده‌که نازی بگلری با الهام از ، و با اتکا به ، المانهایی که لاشائی تحت تاثیر آن‌ها بوده یا در کارهایش به آن‌ها دلبستگی نشان داده ، دست به ایجاد این آثار زده است  .  این مجموعه - که تمامی کارهای آن به دست نازی بگلری انجام‌شده‌- « زندگی کوتاه است » نام یافته  . گفتنی است که موزه صلصالی - به مدیریت رامین صلصالی - نخستین موزه خصوصی امارات متحده عربی است و سال گذشته گشایش یافته است  . درشماری از آثار هنری خانم بگلری ، که شماری از آن‌ها عکسهایی هستند که در فتوشاپ روی آن‌ها کار‌شده‌، حضور چند حاکم یک کشور را دریک عکس می‌بینیم ، که نشان از دور باطل تداوم حکومت خودکامگان در بسیاری از کشورهای خاورمیانه است  . « رای من کجاست » شعار جهانی معترضان به نتایج انتخابات ایران درسال 2009 شد  .  نازی بگلری در یکی از کارهای چیدمان خود ، این جمله را به انگلیسی در کار گنجانده و با تاباندن دیود نورافشان - دیودی که نور آن سبز است - به این جمله ، توجه مخاطب را به این شعار جلب کرده  .  همین شعاررا اما ، در قفس پرنده‌ای جای داده که از سوق ( بازار ) ایرانیان در ابوظبی خریده است  . تلفنی پای صحبت خانم بگلری نشستم و با او گفت و شنودی کردم که چکیده آن را می‌خوانید : بسیار خوب است ، چون از این طریق می‌توانم با هنرمندان ایرانی ارتباط نزدیکتر و بیشتری داشته باشم  .  آنان که درآمریکا زندگی می‌کنند ، عملا ارتباط چندانی با هنرمندان داخل ایران ندارند و مزیت زندگی در اینجا این است که می‌توانم این کاررا انجام دهم  .  از آن گذشته ، دوبی بازار داغ فعالیت هنرمندان ایرانی ، ترک و عرب است  . اکنون هیچ کمکی به این هنرمندان نمی‌شود ، و آن‌ها علیرغم تمامی مشکلات و محدودیتهایی که دارند ، در خارج از کشور فعالند  .  در این حال رقابتهای بیمارگونه و حسادتهایی که برخی اوقات در میان بعضی از آن‌ها وجود دارد ، شرایط را برای فعالتیشان دشوارتر می‌کند ، اما به هرحال می‌کوشند فعال باشند و درعرصه جهانی هم حضور داشته باشند  . من این کاررا با استفاده ازعکس شیرین انجام دادم و روی بوم نقاشی کردم  .  گوشواره‌هایش را هم با رنگ طلا کشیده‌ام  .  این کاررا انجام دادم چون به شیرین و کارهایش علاقه فراوان دارم و به عنوان یک هنرمند ایرانی که درجای سختی مثل نیویورک توانست موفق شود و بدرخشد ، برای او احترام زیادی قائلم  . براساس آنچه ایشان به آن علاقمند است یا درنقاشیهایش به آن‌ها پرداخته است  .  از جمله آن‌ها محمد مصدق بوده ، نیز فدریکو فلینی ، برشت و چارلی چاپلین  . البته باید بگویم که در برابر آثار درخشان برخی نقاشان توانمند ایرانی ، خود را نقاش نمی‌دانم ، اما مشغول کار بیشتر روی نقاشی هستم  .  هنرمندانی چون عباس کیارستمی ، نیکزاد نجومی و رامین و رکنی حائری زاده هم دراین راه مرا بسیار ترغیب کرده‌اند  . خیلی  .  اساسا فکر این کارها از همان جا شروع شد و از سفری که به قاهره کردم و عکسهایی که به خصوص در میدان تحریر گرفتم  .  بعد به نظرم آمد که حیف است این عکسها به گونه‌ای هنری ارائه نشوند  .  می‌دانید ، در مصر و برخی از کشورهای عربی دیگر ، هنرمندان بیکار ننشسته‌اند و انقلابی را که درجهان عرب‌شده‌، در کارهایشان منعکس کرده‌اند و مجموعه داران و گالری داران بسیاری را هم جذب این آثار کرده‌اند  . نازی بگلری شماری از آثار خود را در نمایشگاه بزرگ هنری ابوظبی که چند ماه دیگر برگزار خواهد شد ، به نمایش خواهد گذارد  .  او این روزها مشغول کار روی مجموعه‌ای است که با محور خبر تولید می‌شود و بیانگر برداشت وی از جریان خبررسانی در رسانه‌های امروز است و اینکه خبر بی‌طرف ، به زعم بگلری ، وجود ندارد و شیوه ارائه اخبار روز ، دربرخی شبکه‌ها - به تعبیروی - ملودراماتیک است  .  این مجموعه نیز با بهره از فیلم ، عکس و صدا ، و با فرم چیدمان ارائه خواهد شد  .