مصاحبه اختصاصی با پرنس ترکی الفيصل ریيس پيشين تشكيلات اطلاعاتی عربستان سعودی
ترکی الفیصل: ایران افتخار می کند که حدود دویست هزار نیروی نظامی سپاه پاسداران را به پنج کشور اعزام کرده است. سوریه، عراق، افغانستان، پاکستان و یمن. اگر رهبران ایران به این می بالند، پس، دفاع از خود چه معنی می دهد؟
کمتر از سه هفته دیگر در نیمه ماه آینده اکتبر پرزیدنت ترامپ باید عمل‌کرد ایران به توافق اتمی موسوم به برجام را تایید و یا رد کند اما از هم اکنون بحث‌های مخالفان و حامیان توافق در واشنگتن و دیگر نقاط جهان از جمله در کشورهای همسایه ایران بالا گرفته است  . ستاره درخشش رئیس بخش فارسی صدای آمریکا برای بحث درباره این ضرب الاجل قریب الوقوع ، با پرنس ترکی الفیصل رییس پیشین تشکیلات اطلاعاتی عربستان سعودی که سالها نیز سفیر آن کشور در بریتانیا و آمریکا‌بود ، مصاحبه‌ای اختصاصی داشته است : به نظر من همه باید نگران باشند  .  نه فقط عربستان سعودی و آمریکا  .  من مقامی رسمی نیستم که گزارش‌های اطلاعاتی و یا اطلاعات دیگر را در اختیار داشته باشد  .  من فقط آن چه را که در مطبوعات است می‌خوانم ، و یا در تلویزیون نشان داده می‌شود ، می‌بینیم  .  از این رو ، نظر من در باره برنامه موشکی ایران که بخشی از محدودیت‌های مندرج در توافق هسته‌ای است ، به موضوع توسعه برنامه موشکی مربوط می‌شود  .  ما در مطبوعات دیده ایم که مقام‌های ایران این را انکار کرده‌اند  .  بخشی از مشکلی که من به عنوان ناظر بر توافق هسته‌ای با ایران دارم ، همین است  .  به نظر می‌رسد ، مسائلی در توافق وجود دارد که علنا مطرح‌نشده‌است  .  حال ، آیا برنامه موشکی ایران محدودیت دارد یا نه  ؟  دولت فعلی آمریکا می‌گوید ، دارد  .  رهبران ایران می‌گویند ، ندارد  .  اگر مفادی در توافق است که منتشر‌نشده‌است ، باید منتشر شود  . نمی‌دانم تعریف رهبران کنونی ایران از دفاع از خود چیست  .  من در کنفرانسی مواضع ایران را بررسی کردم  .  نه فقط از جنبه نظامی بلکه ، همچنین ، از جنبه غیرنظامی  .  ایران افتخار می‌کند که حدود دویست هزار نیروی نظامی سپاه پاسداران را به پنج کشور اعزام کرده است  .  سوریه ، عراق ، افغانستان ، پاکستان و یمن  .  اگر رهبران ایران به این می‌بالند ، پس ، دفاع از خود چه معنی می‌دهد  .  آیا این موشک‌ها قرار است از این دویست هزار نیروی نظامی محافظت کند ، و یا قرار است ، از قلمروی سرزمینی دفاع کند که رسما ایران ، نام دارد  .  ایران باید در توجیه این برنامه تهاجمی ، واضح تر سخن بگوید  . من نمی‌توانم از جانب پرزیدنت ترامپ و یا منتقدان دیگر صحبت کنم  .  انتقاد من از برجام ورای مفاد مربوط به رعایت آن است که بین طرفین توافق‌شده‌است  .  انتقاد من به کلیت توافق است که قرار است از توسعه سلاح اتمی در ایران جلوگیری کند  .  این توافق هنگامی که امضائ شد ، قرار‌بود پانزده ساله باشد  .  خب  .  وقتی این مدت تمام شد ، چه می‌شود  ؟  می‌دانیم که براساس این توافق ، ایران به غنی‌سازی اورانیوم در سطوحی مشخص ادامه خواهد داد  .  یعنی ، ایران به دانش فنی و فن‌آوری برای غنی‌سازی اورانیوم به سطوح بالاتر دست خواهد یافت که برای توسعه توان اتمی به آن نیاز دارد  .  روزی که دوره توافق به اتمام برسد رهبری فعلی در ایران به سمت تولید سلاح اتمی شتاب بر می‌دارد ، بدون آن که محدودیتی در مقابل آن‌ها باشد  .  انتقاد من بیشتر مربوط به این است که پس از انقضای توافق چه رخ خواهد داد ، نه کارکرد آن در زمان حال ، که موضوعی است که به مقام‌ها و امضائ‌کنندگان مربوط می‌شود  . به نظر من ، رهبری فعلی باید این رفتار را متوقف کند  . خب ، باید فشار آورد  .  فشار بین‌المللی  .  به عنوان مثال ، وقتی به سوریه نگاه می‌کنید ، ایران را می‌بینید که از شخصی حمایت می‌کند که خودش اعتراف می‌کند مردم کشورش را می‌کشد و آن‌ها را تروریست می‌خواند  .  پانصد هزار نفر قربانی رفتار تهاجمی این شخص شده‌اند  .  به کمک کی  ؟  به کمک ایران و روسیه  .  این غیر قابل قبول است  .  جامعه بین‌المللی باید متحد شود و به ایران و روسیه بگوید که حمایت از این تروریست را متوقف کنند  . خب ، به همان روال معمول در غرب که به ویژه ، اقدامات مشخصی علیه روسیه انجام گرفته‌شده‌است  .  به عنوان مثال ، در مورد مساله کریمه  .  به نظر من ، باید بتوانند همان اقدامات را انجام دهند تا روسیه را متقاعد کند که حمایت از این تروریست مخرب است و به روسیه آسیب می‌رساند  .  من مطمئنم رهبری روسیه عاقل است و می‌خواهد منافع خودش را پیش ببرد  .  از این رو ، باید درک کند که نه فقط با مردم سوریه ، بلکه ، با یک میلیارد و دویست میلیون مسلمان در سراسر جهان در تضادی قرار می‌گیرد که با نام بشار اسد مترادف است  .  این باید در رسانه‌ها و اخبار منعکس شود تا رهبری روسیه بفهمد که رفتارشان به آن‌ها آسیب می‌رساند  . وقتی غرب می‌خواست در مورد موضوع هسته‌ای به ایران فشار وارد کند ، راه‌های آن را پیدا کرد  .  استفاده از تحریم‌ها باعث شد ایران در باره برنامه اتمی ، که از پیشتر داشت ، مذاکره کند  .  از این رو ، به نظر من ، غرب می‌داند چه باید کرد  .  راه‌ها و تحریم هائی که برای آوردن ایران به میز مذاکره در مورد موضوع اتمی استفاده شد ، می‌تواند ایران را برای موضوع‌های دیگر هم ، مانند ، حقوق‌بشر ، و یا ، تهاجم در سوریه ، تهاجم در یمن ، تهاجم در لبنان و عراق و غیره ، به پای میز مذاکره بیاورد  .  از این رو ، راه‌ها وجود دارد و دولت‌ها این راه‌ها را می‌شناسند  . من خودم اهل تجارت نیستم  .  و درست نخواهد‌بود از جانب جامعه تجار صحبت کنم  .  درک من این است که برای تجارت در ایران غرب باید سرمایه‌گذاری کند  .  ایران منابع مالی برای سرمایه گذاری‌ها را ندارد ، و از این رو ، به منابع مالی غرب برای سرمایه‌گذاری نیاز است  .  مانند اعطای وام به شرکت‌های ایرانی و غیره  .  آن طوری که من درک می‌کنم ، سئوال اصلی در هر تجارتی این است که چارچوب قانونی برای یک تعامل تجاری موفق در هر کشوری چیست  ؟  ظاهرا ، در چارچوب موجود در نظام قضایی ایران ، در رژیم فعلی ، خلل بسیاری وجود دارد و مملو از استثنائات ، محدودیت‌های نامدون و معاملات بی‌حساب و کتاب ، به معنی واقعی کلمه ، است  .  از این رو ، آن‌هایی که سرمایه به ایران می‌برند ، خودشان خطر را به جان می‌خرند  .  به باور من ، باید دید آیا غرب می‌تواند سود سرشاری از ایران ببرد یا نه  . بگذارید سئوال شما را این‌گونه بازگو کنم  .  ما در کشورهای حاشیه خلیج‌فارس از طریق سه عامل لایتغییر به ایران متصلیم  . اول ، عامل جغرافیایی  .  ما همواره همسایه بوده ایم  . دوم ، تاریخ  .  رابطه درونی و تنیده بین مردم در منطقه‌ای که ایران خوانده می‌شود و مردمی که عرب شناخته می‌شوند ، هزاران سال وجود داشته است  . ارتباطات خانوادگی و عشیره‌ای مردم دو منطقه را در گستره تاریخ به هم وصل کرده است  . و عامل سومی که ما را به هم متصل می‌کند ، شهادتین است  .  لا اله الا الله و محمدا رسول الله  .  که هر دو به آن پایبندند  .  از این رو ، این عوامل باید برای نزدیک کردن ما بکار آید  .  اما ، متاسفانه ، به علت رفتار تهاجی ایران در ، سوریه ، لبنان ، عراق ، یمن و غیره ، این عوامل که باید ما را بهم نزدیک کند ، ثمر بخشی ندارد  .  همانطوری که در مطبوعات خود ایران می‌خوانم ، آن چه در ایران رخ می‌دهد ، حکایت از انتقاد هائی گسترده از عمل‌کرد دولت ایران دارد  .  اظهارات روحانی و سپاه پاسداران را می‌شنوید که به نظر متضاد می‌رسند  .  چه در موضوع هسته‌ای ، چه باز کردن ایران به روی سرمایه‌گذاری خارجی  .  آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای اظهاراتی می‌کند که با آن چه روحانی گفته است ، تضاد دارد  .  از این رو ، به نظر من ، نوعی تلاطم داخلی وجود دارد  .  حال ، باید با موشکافی تشخیص داد چه کسی میانه رو است و چه کسی افراطی  .  مگر می‌توان در مورد یک موضوع میانه رو‌بود اما در موضوعی دیگر افراط گرا  .  از این رو ، برای آن‌هایی که از بیرون نگاه می‌کنند ، تشخیص اینکه چه کسی میانه رو است ، بسیار دشوار است  . می‌خواهم از شما برای این فرصتی که در اختیارم گذاشتید تشکر کنم و به شما و مردم ایران خداحافظ بگویم  .