مقابله و پنهان سازی: شیوۀ اوباما در قبال ایران
اوباما به دستيارانش می گفت اگر طرح «بازی های المپیک» شکست بخورد وقتی برای تحریم و دیپلماسی با ایران نخواهيم داشت
خلاصه و برگزیده‌ای از کتاب « مقابله و پنهان‌سازی : جنگ‌های مخفیانه اوباما و به کارگیری شگفت‌انگیز قدرت آمریکا » نوشته دیوید سانجر که روز سه شنبه از سوی موسسه انتشاراتی « کراون » منتشر خواهد شد ، روز جمعه در نیویورک تایمز به چاپ رسید  . در گزارش نیویورک تایمز درباره گزارش این کتاب از عملیات مقابله با برنامه هسته‌ای ایران با استفاده از « بدافزار »‌ها آمده است : « گزارش حاضر شرح تلاش‌های آمریکا و اسراییل برای تضعیف برنامه هسته‌ای ایران مبتنی بر مصاحبه‌هایی است که طی 18 ماه گذشته با مقامات کنونی و پیشین آمریکا ، اروپا و اسراییل که درگیر در این طرح بوده‌اند ، انجام‌شده‌است  .  همچنین در این بررسی با طیف وسیعی از کارشناسان خارج از این پروژه مشاوره‌شده‌است  .  هیچیک از این افراد اجازه ندادند نام آن‌ها مورد استفاده قرار گیرد ، زیرا این تلاش‌ها به شدت طبقه بندی‌شده‌است ، و قسمت‌هایی از طرح همچنان تا به امروز در جریان است  .  این مقامات نسبت به میزان موفقیت برنامه خرابکاری در کند کردن پیشرفت ایران به سوی توسعه توانایی برای ساختن سلاح‌های هسته‌ای ، ارزیابی‌های متفاوتی دارند  .  برآورد‌های داخلی دولت اوباما حکایت از آن دارد که برنامه اتمی ایران بین 18 ماه تا دو سال عقب افتاده است ، اما برخی از کارشناسان در داخل و خارج از دولت آمریکا ، در این مورد تردید دارند و می‌گویند که سطح غنی‌سازی ایران با بهبود مداوم سوخت مورد نیازش ، برای 5 سلاح اتمی یا بیشتر و قابلیت غنی‌سازی اضافی ، کافی است  . » ** « باراک اوباما ، رییس جمهوری آمریکا ، از نخستین ماه‌های ورود خود به کاخ سفید در خفا دستور اجرای برنامه حملاتی را که بطور فزاینده‌ای پیچیده بوده و سیستم‌های کامپیوتری تاسیسات غنی‌سازی هسته‌ای ایران را هدف قرار می‌داد ، صادر کرد  .  به گفته شرکت‌کنندگان در این طرح ، آقای اوباما به میزان قابل‌توجهی اولین استفاده مداوم آمریکا از سلاح‌های سایبری را گسترش داد  . اوباما تصمیم گرفت پروژه حملاتی را که در دولت بوش با اسم رمز « بازی‌های المپیک » آغاز شده‌بود ادامه دهد ؛ حتی پس از آنکه یک عنصر از این برنامه به‌طور تصادفی در تابستان سال 2010 به دلیل خطای برنامه نویسی از تاسیسات نطنز در ایران خارج شد  .  خطای برنامه نویسی ، کرم رایانه‌ای را از طریق اینترنت به سراسر جهان ارسال و در معرض دید عموم قرار داد  .  کارشناسان امنیت رایانه‌ای که به بررسی این بدافزار ساخت ایالات متحده و اسرائیل پرداختند ، آن را « استاکس نت » نامگذاری کردند  . در جلسه‌ای پرتنش در اتاق عملیات کاخ سفید پس از « فرار » این بدافزار ، آقای اوباما ، جوزف بایدن ، معاون رییس جمهوری آمریکا ، و لئون پانه تا ، که در آن زمان رییس سازمان اطلاعات مرکزی ، سی آی‌ای ،‌بود ، به بررسی این پرسش پرداختند که آیا جاه طلبانه ترین تلاش آمریکا برای کاهش سرعت پیشرفت اقدامات اتمی ایران ، در خطر نابودی قرار گرفته است یا خیر  . به گفته اعضا شورای امنیت ملی آمریکا که در جلسه حضور داشتند آقای اوباما پرسید : آیا باید این کار را تعطیل کنیم  ؟ گفته شد که معلوم نیست چقدر ایرانی‌ها در مورد جزئیات بدافزار اطلاع پیدا کرده‌اند و شواهدی ارائه شد دال بر آنکه کماکان این بدافزار قادر به آسیب‌رسانی به تاسیسات اتمی ایران است  .  آقای اوباما تصمیم گرفت که حملات سایبری ادامه پیدا کنند  .  در هفته‌های بعد ، به تاسیسات نطنز ایران توسط نسخه‌های جدیدتر این بدافزار کامپیوتری ضربه وارد شد و بعد هم همان تاسیسات با نسخه‌های تازه تر این بدافزار مورد حمله قرار گرفت  .  آخرین رشته از این حملات ، چند هفته پس از آنکه « استاکس نت » در سراسر جهان ردیابی شده‌بود ، بطور موقت نزدیک به 1000 عدد از 5000 سانتریفیوژ ایران را که در آن زمان در حال تصفیه اورانیوم‌بودند ، از کار انداخت  . این که آیا ایران همچنان در تلاش برای طراحی و ساخت یک سلاح اتمی است ، همچنان موضوع مورد اختلاف است  .  تازه ترین برآورد سازمان‌های اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا می‌گوید که ایران بخش عمده‌ای از تلاش‌های تسلیحاتی خود را پس از سال 2003 به حال تعلیق درآورده است ؛ هرچند شواهدی در دست است که برخی از بقایای آن همچنان ادامه یافته است  .... به نظر میرسد با اجرای این طرح ، برای نخستین بار ایالات متحده بطور مکرر از سلاح‌های سایبری برای فلج کردن زیرساخت‌های کشوری دیگر ، عملیاتی را با استفاده از کد کامپیوتری سازمان داده است که پیش از آن تنها می‌توانست با بمباران کشوری دیگر و یا توسط ارسال عوامل خود برای کارگذاشتن مواد منفجره ، به انجام برساند  .  کری ناچنبرگر ، معاون شرکت سیمانتک ، یکی از گروه‌های متعددی که این کد کامپیوتری را تجزیه و تحلیل کرده‌اند ، در نشستی در دانشگاه استنفورد در ماه آوریل گفت که اندازه این کد کامپیوتری 50 برابر کد بدافزارهای رایج رایانه‌ای است  .  کسانی که تحقیقات ردیابی عمل‌کرد داخلی این کد را انجام داده‌اند با اینکه توانسته‌اند بخشهای مختلف کارکرد آن را تفکیک کنند ، قادر نیستند هیچ نتیجه‌گیری در مورد اینکه چه کسی مسئول تولید آن است ، به عمل آورند  . فرآیند مشابهی در حال حاضر برای کشف ریشه‌های سلاح سایبری دیگری بنام « فلیم » که به تازگی کشف‌شده‌، در جریان است  .  این بدافزار ، اطلاعات کامپیوترهای مقامات ایرانی را جمع‌‌آوری کرده است  .  اما کد کامپیوتری بدافزار « فلیم » به نظر می‌رسد حداقل پنج ساله است ، و مقامات آمریکایی می‌گویند که « فلیم » بخشی از بدافزار « بازی‌های المپیک » نیست  .  اما مقامات در این مورد که آیا آمریکا مسول حمله « فلیم » است حاضر نشدند پاسخی ارائه دهند  . به گفته شرکت‌کنندگان در جلسات متعدد اتاق عملیات کاخ سفید در مورد طرح « بازی‌های المپیک » اقای اوباما آگاه‌بود که با هر حمله ، او ایالات متحده را به قلمرو تازه‌ای میکشاند همانگونه که پیشینیان وی با اولین استفاده از سلاح‌های اتمی در سالهای 1940 ، موشکهای بین قاره‌ای در سالهای 1950 و هواپیماهای بدون سرنشین در دهه گذشته ، چنین کردند  .   .... اوباما به دستیارانش می‌گفت که اگر طرح « بازی‌های المپیک » شکست بخورد وقتی برای تحریم و دیپلماسی با ایران نخواهیم داشت  .  اسراییل می‌تواند به حمله نظامی متعارفی دست بزند و آنگاه آتش جنگ می‌تواند به همه منطقه کشیده شود  .