میر نوروزی
امسال برای اولین بار در خیابان ها پدیده ای نوظهور دیده می شود که تا پیش از این بی سابقه بوده است: حاجی فیروزهای دختر و حاجی فیروزهای کودک. این ها همان کودکان کارهستند که خود را به صورت حاجی فیروز درآورده اند.
از جمله آیین‌های این جشن 5 روزه ، که در شمار روزهای سال و ماه و کار نبود ، برای شوخی و سرگرمی حاکم و امیری انتخاب می‌کردند که رفتار و دستورهایش خنده آور‌بود و در پایان جشن از ترس آزار مردمان فرار می‌کرد  .  ابوریحان از مردی بی‌ریش یاد می‌کند که با جامه و آرایشی شگفت‌انگیز و خنده آور در نخستین روز بهار مردم را سرگرم می‌کرد و چیزی می‌گرفت  .  و هم اوست که حافظ به عنوان « میرنوروزی » دوران حکومتش را « بیش از 5 روز » نمی‌داند  . از برگزاری رسم میر نوروزی ، تا لااقل 70 سال پیش آگاهی داریم  .  احتمال می‌دهند کسانی که در روزهای نخست فروردین ، با لباس‌های قرمز رنگ و صورت سیاه‌شده‌در کوچه و گذر وخیابان با دایره زدن و خواندن و رقصیدن مردم را سرگرم می‌کنند و پولی می‌گیرند بازمانده شوخی‌ها و سرگرمی‌های انتخاب « میر نوروزی » و « حاکم پنج روزه » باشند که تنها در روزهای جشن نوروزی دیده می‌شوند و آنان در شعرهای خود می‌گویند : « حاجی فیروزه ، عید نوروزه ، سالی دو ( چند ) روزه » . : امسال برای اولین بار در خیابان‌ها پدیده‌ای نوظهور دیده می‌شود که تا پیش از این بی‌سابقه بوده است : حاجی فیروزهای دختر و حاجی فیروزهای کودک  .  این‌ها همان کودکان کارهستند که خود را به صورت حاجی فیروز درآورده‌اند  .  حاجی فیروزهای شب عید معمولا مردان بزرگ سالی‌بودند که صورت خود را سیاه می‌کردند و کلاه بوقی بر سر و رخت سرخ در بر می‌کردند و با لهجه عروسک‌های خیمه شب بازی شعرهای شاد می‌خواندند و مژده بخش آمدن نوروز و جشن فروردین و رسیدن بهار‌بودند  .  بیش از همه حاجی فیروزها اسباب تفریح و شادی بچه‌ها بودند  .  اما امسال با این‌هایی که به جای آن که به حاجی فیروزها بخندند ، خود حاجی فیروز شده‌اند ، حاجی فیروز دیگر نه خنده‌دار و شادی بخش است و نه مژده بهار و نوروز می‌دهد ، بلکه پیام اور فقر و بی‌عدالتی است و از خشونت و ستم بر کودکان خبر می‌آورد  .