ابراز عقیده در یک شبکه ضداجتماعی
ایران به هدف مقابله با هر گونه تلاش برای دسترسی به این تارنماها با راه اندازی یک اینترنت ملی، اساساً بخشهای عظیمی از اینترنت همچون گوگل، جی میل، فیس بوک و توئیتر را مسدود کرده است
در رمان 1984 جرج اورول ، وینستون اسمیت ، شخصیت اصلی داستان در « وزارت صداقت » کار می‌کند که رسانه‌های خبری ، سرگرمیها ، هنرهای زیبا و کتابهای آموزشی را کنترل می‌کند  .  او در جامعه‌ای زندگی می‌کند که آزادی بیان و عقیده افراد برای « حفظ منافع » کشور سرکوب می‌شوند  .  با وجودی که « 1984 » یک اثر داستانی تخلیلی است ، اما برای بسیاری در جهان غرب ، حکومت ایران در دنیای واقعی اقداماتی اتخاذ کرده است که به آسانی با اثر اورول همخوانی دارد  . ارتش سایبری دولت ایران استفاده از اینترنت ، از جمله شبکه اجتماعی فیس بوک ، توئیتر و یوتیوب را سرکوب کرده است  .  حکومت تهران همچنین در سال گذشته تلاشهای خود برای کنترل ارتباطهای شخصی و فردی مردم ایران را تشدید و حتی این تماسها را تا حدودی غیرممکن کرده است  . سازمان عفو بین‌الملل اخیرا در یک گزارش 70 صفحه‌ای زیر عنوان « به ما دستور داده‌اند شما را نابود کنیم : افزایش سرکوب دگراندیشان در ایران » به شیوه‌های متعددی اشاره می‌کند که دولت ایران برای سرکوب آزادی بیان از جمله بازداشت خبرنگاران ، دانشجویان و افزایش موارد اعدام در ملاعام از آن جمله هستند  . سوزان نوسل ، مدیر اجرایی سازمان عفو بین‌الملل در ایالات متحده آمریکا به بخش فارسی صدای آمریکا گفت که ( شیوه‌های حکومت ایران ) برای ایجاد رعب و وحشت اشکال مختلفی به خود گرفته‌اند  . خانم نوسل گفت : « در مقام نمونه ، آن‌ها از هر کافی نت خواسته‌اند تا دوربینهای مدار بسته نصب کنند و با ثبت اطلاعات شخصی افرادی که برای استفاده از کامپیوتر مراجعه می‌کنند ، دسترسی به اینترنت و استفاده از چنین ابزارهای ارتباطی را عملا غیرممکن کرده‌اند و افراد را در معرض خطر مستقیم قرار می‌دهند و اطلاعات آن‌ها را واقعا مستقیما به دولت می‌فرستند  . » آقای دوروری دایک که در دفتر سازمان عفو بین‌الملل در لندن کار می‌کند ، می‌گوید مقامات ایران برای مسدود کردن تارنمای شبکه اجتماعی تلاشهای ویژه‌ای به کار گرفته‌اند  . آقای دایک گفت : « من به‌طور خاص در مورد شبکه‌های اجتماعی همچون فیس بوک ، توئیتر ، یوتیوب و غیره صحبت می‌کنم  .  آن‌ها این شبکه‌ها را توسط نهادهای تازه تاسیس و غیررسمی که به آن‌ها « پلیس سایبری » و یا « ارتش سایبری » می‌گویند و تازه در حال شکل‌گیری هستند ، هدف قرار می‌دهند  .  این نهادها موجودیت خود را اعلام کرده‌اند و با شیوه‌های شناخته‌شده‌خود مردم را تهدید می‌کنند  . » ایران به هدف مقابله با هر گونه تلاش برای دسترسی به این تارنماها با راه‌اندازی یک « اینترنت ملی »، اساسا بخشهای عظیمی از اینترنت همچون گوگل ، جی میل ( سرویس ایمیل گوگل )، فیس بوک و توئیتر را مسدود کرده است  . دلیل این سرکوب برای ناظران خارجی ساده است : رهبران ایران می‌خواهند از آن چه در « بهار عربی » و در کشورهایی همچون تونس ، مصر ، یمن و لیبی روی داد ، از به وقوع پیوستن آن در ایران پیشگیری کنند  .  گفتنی است که رهبری ایران « بهار عربی » را یک « انقلاب اسلامی » خواند  . آقای دایک می‌گوید نهایت نفاق و دورویی است که تهران مردم کشور خود را سرکوب می‌کند و بعد به ستایش تغییرات در دولتهای عرب می‌پردازد  . او گفت : « زمانی که ( مقامات ایران ) از یک به اصطلاح بیداری اسلامی صحبت می‌کنند ، اما چند سال پیش جنبش مردم کشور خود را بدون گوش فرا دادن به شکایتهایشان سرکوب کردند ، نمایانگر ریاکاری محض است  . » رسانه‌های سنتی ایران علاوه بر اتخاذ اقداماتی برای اعمال محدودیت و کنترل دسترسی به اینترنت ، طی ماههای اخیر چندین خبرنگار را بازداشت کرده است  .  کوهیار گودرزی که برای « کمیته گزارشگران حقوق‌بشر » مقاله می‌نوشت از جمله این افراد است  .  بنا به گزارش « کمیته محافظت از خبرنگاران »، او به اتهام « تبلیغ علیه نظام » و « تجمع و تبانی علیه نظام » به 6 سال زندان محکوم شد  . پرستو دوکوهکی و مرضیه رسولی ، خبرنگار و سهام الدین بورقانی ، عکاس نیز در ماه ژانویه دستگیر شدند  .  دوکوهکی نویسنده وبلاگ « زن نوشت »‌بود ، اما گزارشهای رسیده از ایران حاکی از آن‌بودند که وی طی ماههای اخیر در زمینه کار خبری فعالیت نکرده‌بود  . بنا به گزارش خبری ، پلیس ایران با هجوم به آپارتمان او و توقیف لپ تاپش ، او را به زندان برد  .  رسولی برای چندین نشریه مقاله می‌نوشت و بورقانی نیز که فرزند احمد بورقانی روزنامه نگار درگذشته است  .  احمد بورقانی در دوران محمد خاتمی ، رئیس جمهوری اصلاح‌طلب مسئول امور فرهنگی‌بود  .  بنا به گزارشهای رسیده هر سه خبرنگاران به قید ضمانت بیش از 150 هزار دلار آزاد شده‌اند  . بی‌بی سی در اوایل ماه فوریه برای ایجاد رعب و وحشت در دل کارمندان بخش فارسی خود از ایران انتقاد کرد  .  بنا به یادداشتی که در وبلاگ مارک تامپسون ، مدیرکل بی‌بی سی آمده است دستگیری اعضای خانواده و آزار و اذیت آن‌ها در داخل ایران از جمله تاکتیکهای حکومت ایران بوده است  . تامپسون نوشته است : « تعدادی از اقوام کارمندان بخش فارسی بی‌بی سی طی ماههای اخیر برای مدت کوتاهی توسط مقامات ایران بازداشت شدند و با اعمال فشار از آن‌ها خواسته شده‌بود تا از اقوام خود در لندن بخواهند از همکاری با بی‌بی سی دست بردارند و یا با مقامات وزارت اطلاعات و امنیت ایران همکاری کنند  . » در بخش دیگری از این یادداشت آمده است که این تاکتیکها سبب‌شده‌است که « کارمندان بخش بی‌بی سی فارسی از بازگشت به ایران ، حتی برای بازدید از اقوام سالخورده و یا بیمار خود وحشت داشته باشند » . صدور احکام اعدام و اجرای این احکام در گزارش سازمان عفو بین‌الملل آمده است که موارد اجرای اعدام در ملاعام در ایران افزایش یافته است  .  این اعدامها به ویژه به‌دار آویختن متهمان در سال 2011 چهار برابر‌شده‌است  .  برپایه گزارش عفو بین‌الملل ، تعداد اعدامهایی که در رسانه‌های دولتی ایران گزارش شدند از 253 به 600 مورد افزایش یافت ، اما گمان می‌رود ارقام واقعی بالاتر باشد  . آقای دایک می‌گوید هدف اجرای این اعدامها نیز همچون « ارتش سایبری » وادار کردن مردم به اطاعت است  . او افزود : « این ارسال یک پیام بسیار روشن به مردم مناطق ناآرام و یا محل اقامت اقلیتهای مذهبی و یا قومی ایران و تهدید آن‌ها مبنی بر این است که هر گونه سرپیچی و عبور از خطوط قرمز سرنوشت مشابهی به همراه خواهد داشت  . » پشت پرده دودگرفته هسته ای تلاشهای ایران برای کنترل اینترنت و سرکوب دگراندیشان و ناراضیان در مطبوعات و رسانه‌های جهان ، تحت‌الشعاع گفتگوها در مورد برنامه هسته‌ای ایران قرار گرفته است  . پاتریک کلاسون ، یک مقام « موسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک » می‌گوید زندگی بیشتر مردم ایران به‌طور قابل‌توجهی از مسئله اتمی مجزا است  . » کلاسون گفت : « زمانی که مردم عادی ایران در مورد مسئله هسته‌ای فکر می‌کنند ، احساسات متناقضی دارند  .  بخشی از این احساس افتخار به دستاوردهای علمی ایران است ، اما از سویی دیگر برخی احساس می‌کنند که برنامه هسته‌ای هیچ ارتباطی با آن‌ها و زندگی روزمره شان ندارد  . » دوروری دایک در سازمان عفو بین‌الملل گفت دولت ایران می‌خواهد توجه جهان را بر برنامه هسته‌ای خود معطوف کند تا توجه از موارد نقض حقوق‌بشر و سرکوب دولتی علیه دگراندیشان و ناراضیان منحرف شود  . دایک گفت : « ما بر این باوریم که اگر تعداد بیشتری از مردم از وضعیت حقوق‌بشر در ایران مطلع شوند ، اگر ما بیشتر در مورد آن صحبت کنیم و جهان از واقعیت زندگی مردم ایران اطلاع بیشتری داشته باشد ، آنگاه ممکن است ما شاهد رویکرد ظریفتری در قبال پرسش ( پرونده ) اتمی باشیم  . » پیروزی و یا تراژدی اسکار رسانه‌های خبری دولت ایران اخیرا اولین اسکاری را که فیلم « جدایی نادر از سیمین » به کارگردانی اصغر فرهادی برای این کشور به ارمغان آورد ستودند  .  گزارشهای خبری رسانه‌های ایران نوشتند که جایزه « بهترین فیلم به زبان خارجی » نمایانگر « فصل نوینی در سینمای ایران است » . اما زمانی که خبرگزاری فارس سخنرانی فرهادی را تحریف کرد ، موفقیت وی تیره و تار جلوه داده شد  .  فارس به نقل از فرهادی نوشت : « من مفتخرانه این جایزه را به مردم کشورم تقدیم می‌کنم ، مردمی که با وجود خصومتها و حساسیتهای ماههای گذشته بین جهان غرب و ایران در مورد برنامه اتمی ایران ، به همه فرهنگها و تمدنها احترام می‌گذارند » . نقل قول واقعی این‌بود « من این جایزه را با افتخار به مردم سرزمینم تقدیم می‌کنم ، مردمی که با وجود خصومت و نفرت ، به همه فرهنگها و تمدنها احترام می‌گذارند » . در گردشی کنایه‌آمیز ، جایزه اسکار پس از آن به این کارگردان اهدا شد که دولت ایران تصمیم گرفت « خانه سینما » که بزرگترین سازمان سینمایی غیردولتی ایران است را تعطیل کند  .  این که فیلمهای ایرانی دیگر در آینده جایزه اسکار را از آن خود خواهند کرد ، پرسشی بی‌پاسخ است ، فیلمسازان هم اکنون باید به « شورای عالی سینما » که کلیه جنبه‌های فیلمسازی از جمله تولید و سرمایه‌گذاری را کنترل می‌کند ، رجوع کنند  . ( ترجمه و نقل از « صدای خاورمیانه »)