حکايت «واترگيت» - روز يازدهم
روزنامه نويس آمريکايی با واترگيت گام بر پله ای فراتر گذاشت که در آن هيچ حاشيه امنيتی برای هيچ خطاکاری در هر پست و مقامی وجود نداشت
« تو » حسین از دوبی پیشنهاد می‌کنی که در هر فرصتی که پیش آید ، قلم بدست به پاسخ یک « سئوال » بپردازد و خود تو یک سئوال کوتاه مطرح کرده‌ای که از سال 1972 تا کنون ، یعنی 36 سال میلیونها مطلب در مورد آن نوشته‌شده‌و صدها فیلم مستند و ده‌ها فیلم داستانی ملهم از آن ساخته‌شده‌است  . می‌پرسی جریان « واترگیت » چه‌بود  ؟ اجازه بده با هم سری بزنیم به google  . تحت عنوان واترگیت و نیکسون یک میلیون و هفتصد هزار منبع موجود است  .  تحت عنوان هتل واترگیت 454 هزار ، تحت عنوان گلوی عمیق ( Deep Throat منبع مخفی درز خبرها از کاخ سفید ) 65 هزار و خلاصه تا بی‌انتها  . اما اسکلت داستان از این قرار است که در 17 ژوئن 1972 ، پنج نفر که در ساختمان واترگیت در شهر واشنگتن دی سی ، شبانه به داخل مرکز کمیته ملی حزب دموکراتیک شبیخون زده‌بودند ، دستگیر شدند  . این حادثه سرآغازی شد برای پایان ریاست جمهوری ریچارد نیکسون که در انتخابات ریاست جمهوری همان سال با اکثریت قاطع برای دومین دوره برگزیده شد  . تحقیقات FBI به کمیته‌های تحقیقاتی در مجلس نمایندگان و همچنین سنای آمریکا کشیده شد و آشکار شدن بسیاری از « قانون شکنی‌ها » توسط کسانی که خود می‌بایست مجری قانون در این مملکت باشند  .  از جمله استراق سمع در ستاد انتخابات حریفان سیاسی و همین طور مخالفان سیاسی در سطحی گسترده ، خرابکاری ، رشوه ، و به‌طور خلاصه « سوئ استفاده از قدرت » . پرزیدنت نیکسون در آغاز ماجرا ، هر نوع اطلاعی از این عملیات را انکار کرد اما طی دو سال روز به روز بر شواهد و مدارک حاکی از آگاهی او و حلقه محارم از ماجرا افزوده شد  .  از جمله این مدارک نوارهای ضبط مکالمات روزانه رییس جمهوری‌بود که با حکم دیوان عالی کشور به مامورین ویژه تحقیق سپرده شد  . و بالاخره رییس‌جمهور ، ریچارد نیکسون ، در تاریخ نهم اوت سال 1974 زیر فشار شدید و استیضاح قریب الوقوع از سوی مجلس نمایندگان از مقام خود استعفا داد و ریاست جمهوری به معاون او ، جرالد فورد ، رسید که در اولین اقدام او را مورد عفو قرار داد  .  که این هم جنجال‌های بسیار در پی داشت  . این پایان کار نیکسون به عنوان رییس جمهوری آمریکا‌بود ، اما پایان « واترگیت » و درسهای تاریخی آن نبود  . به‌طور خلاصه واترگیت نشان داد که به دست آوردن قدرت شاید آسانتر از نگهداری آن و استفاده مشروع از آن باشد  . هر چند « واترگیت » به عنوان بزرگترین جنجال سیاسی آمریکا معرفی‌شده‌است اما « واترگیت » نقطه عطف و سنگ بنای روزنامه نویسی و ژورنالیسم مدرن در آمریکا به حساب می‌آید  .  چرا که در حقیقت این روزنامه نویسان آمریکا‌بودند که اجازه ندادند ماجرای واترگیت در معاملات و زد و بندهای سیاسی کمرنگ‌شده‌و به فراموشی سپرده شود و اینکه روزنامه نویس آمریکایی با واترگیت گام بر پله‌ای فراتر گذاشت که در آن هیچ حاشیه امنیتی برای هیچ خطاکاری در هر پست و مقامی وجود نداشت  . در گرماگرم جنبش روزنامه نگاران آمریکایی ، Dan Rather خبرنگار CBS که در آن زمان با پیگیری ماجرای واترگیت و ارتباط آن با کاخ سفید داشت به شهرت میرسید ، در یک مصاحبه مطبوعاتی با پرزیدنت نیکسون ، وقتی می‌خواست از رییس جمهوری سئوال کند ، همه برایش کف زدند  . نیکسون به شوخی و جدی با اشاره به کف زدن‌ها گفت آقای رادر آیا‌داری برای انتخاب شدن در جایی فعایت می‌کنی  ؟ پاسخ تاریخی دن رادر این‌بود : « خیر آقای رییس‌جمهور ، شما چطور  ؟ »