محکومیت خبرنگاران الجزیره در مصر و جنگ نیابتی قطر و عربستان
وزیر خارجه آمریکا، پیش از ارائه پیشنهاد کمک مالی نیم میلیارد دلاری به مصر، موضوع سه خبرنگار الجزیره را با رئیس جمهوری مصر در میان گذاشت.
رابرت فیسک ، روزنامه نگار و مفسر سیاسی ، در مقالهای در بخش نظرات شخصی وبسایت روزنامه ایندیپندنت ، چاپ لندن ، به بررسی محکومیت سه خبرنگار شبکه خبری الجزیره در مصر به زندانهای طولانی مدت پرداخته ، آن را جنگی غیرمستقیم بین قطر و عربستان سعودی دانسته و اتهاماتی که بر آن‌ها وارد‌شده‌است را « ناعادلانه » و « ساختگی » خوانده و میپرسد « آیا روزنامهنگاران باید تهدید زندان و نیز تهدید مرگ یا ضرب و جرح جدی را تحمل کنند  ؟ » آقای فیسک در مقاله خود که روز دوشنبه منتشر شد می‌نویسد ، این حقیقتی آشکار است که زندان برای روزنامهنگاران در یکی از پرجمعیت ترین و تاریخیترین کشورهای جهان اینک باید بخشی طبیعی از خطراتی که ما در گزارش رویدادهای جهانی با آن‌ها روبرو هستیم تلقی شود  .  به همان اندازه که تجاوز جنسی به عنوان یک ابزار جنگی شرمآور است ، زندان نیز باید شیوهای عادی برای ساکت کردن ما باشد ؛ و شوربختانه ، رهبران غربی ما نیز باید با آن کنار بیایند  .  انتظار میرود محمد فهمی ، باهر محمد و پیتر گرست ، خبرنگار استرالیایی ، روز دوشنبه آزاد شوند ، هرچند آن‌ها باید می‌دانستند که مصر و « عدالت » نقاط مشترک زیادی با هم ندارند جان کری وزیر امور خارجه آمریکا ، وضع سه خبرنگار الجزیره را پیش از آن که تقریبا نیم میلیارد دلار کمک به مصر پیشنهاد کند ، با عیدالفتاح السیسی رئیس جمهوری در میان گذاشت  .  السیسی پول را گرفت و کاری برای خبرنگاران انجام نداد  .  و وقتی استرالیاییها از او خواستند مداخله کند ، از استقلال قوه قضاییه مصر سخن گفت  .  شگفتا  !  آیا براستی « مستقل » است  ؟  آیا قاضی اعدام مصری که 300 عضو اخوان المسلمین را به مرگ محکوم کرد ، وقتی جهان را با خون آشامی خود به هراس افکند ، « مستقل »‌بود  ؟ اما ، بگذارید از خلیج ( فارس ) یاد کنیم  .  الجزیره یک پروژه سیاست خارجی قطر است و قطر از محمد مرسی رئیس جمهوری منتخب پشتیبانی میکرد پیش از آن که السیسی با برکناری او از قدرت ، مصریهای عزیز خود را نجات دهد ؛ و در یک حرکت ، مصر 10 میلیارد دلار کمک قطر را از دست داد ؛ که کمک نیم میلیارد دلاری آقای کری را ناچیز نشان می‌دهد البته ، سعودیها وارد عمل شدند تا تمام بدهیهای مصر را بپردازند مانند کاری که حالا با نوچههای سنی خود که عراق را تهدید می‌کنند انجام میدهند  .  ( البته ، تا وقتی السیسی سلفیهای مصر را به حال خودشان بگذارد ) و چگونه این قطریهای مزاحم را مجازات کند  ؟  روزنامه نگارانشان را به‌بند بکشد ؛ به جرم « کمک به تروریستها  . » من در حالی که این کلمات را مینویسم ، در کنار میزم یک جعبه فشنگ از جنگ بین ارتش لبنان و سازمان آزادیبخش فلسطین به رهبری یاسر عرفات ، ترکشی از توپخانه اسراییل و یک پوکه گلوله از ناوهواپیمابر نیوجرسی ، که در سال 1983 به یک روستای دروزی شلیک شد ، دارم  .  بنابراین ، حدس میزنم آن‌ها مرا از نگاه لبنان ، اسرائیل و آمریکا در کمک به تروریستها گناهکار میدانند گزارشگران در میادین نبرد میمیرند ، در پیکارها هدف قرار میگیرند ، در تمام قارههای جهان ترور می‌شوند  .  گاهی ، مانند فرزاد بازوفت ، خبرنگار آبزرور ، در سال 1990 به جاسوسی متهم و اعدام می‌شوند در این مورد به دستور صدام حسین برای مدتی خشمگین میشویم و بعد کارمان را از سر میگیریم  .  شاید بیش از اندازه نگران جان همتایان غربی خود هستیم بسرعت از یاد میبریم که صدها گزارشگر و عکاس عرب ( در مصر ، سوریه ، عراق ، لییی و نقاط دیگر ) با جان خود ، بهای کاری را که ما انجام میدهیم میپردازند ، اما به اراده رژیمهای خودشان ، از جمله ایران غیرعرب دیکتاتورهای خاورمیانه با گزارشگران خود همان کاری را می‌کنند که ، اگر میتوانستند ، با ما انجام می‌دادند  .  آیا هیات آمریکایی پیش از حمله به کویت به صدام نگفته‌بود که مشکل او با روزنامه نگاران است  ؟  آیا آمریکاییها همکاران ما را در عراق بدون هیچ عذاب وجدانی نکشتند  ؟  آیا اسراییلیها خبرنگاران و دستیاران آن‌ها را نکشتند و مجازات نشدند  ؟  چه زمانی شنیدهاید که آمریکاییها یا بریتانیاییها شکایت کنند  ؟  حدس من این است که السیسی سه خبرنگار الجزیره را در مرحله استیناف آزاد خواهد کرد  .  و از ته دل از او سپاسگرازی خواهیم کرد