چگونه آرمان ها در آمریکا به واقعیت می پیوندند
«استیو کچن» ایده های گوناگونی برای خودروهای مخصوص معلولین در سر دارد. وی امیدوار است بتواند به سراغ تراکتورها و خودروهای بزرگتری برود و با انجام طرح های تغییر و تبدیل خود در تراکتورها، به رانندگان معلول این نوع خودروها شانس بازگشت به حرفه رانندگی شان را بدهد
همین بهار سال گذشته‌بود که « استیو کچن » متوجه شد دیگر حوصله اش کاملا سر رفته است  .  وی پس از آن که 10 سال پیش در اثر تصادف با اتومبیل معلول شد ، برای رفت و آمد از یک ماشین استیشن استفاده می‌کرد ، استیشنی که پدال گاز و ترمز آن اختصاصا برای کنترل با دست تنظیم شده‌بود  .  در آن زمان این تنها نوع اتومبیلی‌بود که برای رانندگان معلول وجود داشت  . اما « کچن » یک اتومبیل « four - wheel drive » بزرگ می‌خواست ، اتومبیلی که سیستم ترمز آن مناسب جاده‌های لغزنده باشد  .  ...  و اینجاست که به سراغ طرحی با ویژه گی‌های مورد نظرش رفت اما هیچ کس آن چیزی را که او می‌خواست ، درست نمی‌کرد در نتیجه « استیو کچن » که سابقا مدیر یک شرکت تبلیغاتی‌بود ، تصمیم گرفت خود ، طرح مورد نظرش را به ثمر برساند  . وی توانست با کمک چند نفر از دوستانش ، دستگاه بالا بری را طراحی کند که بتواند صندلی چرخدار او را که 680 کیلوگرم وزن داشت ، تحمل کند و کاملا در داخل اتومبیلش جا بیفتد  . « استیو کچن » ابتدا به آرامی اتومبیل خود را روشن می‌کند ، آنوقت با فشار دادن یک دکمه ، دری که شبیه آسانسور است ، بیرون آمده و به طرف پائین یا سطح زمین حرکت می‌کند تا وی بتواند صندلی چرخدارش را به داخل اتومبیل بیآورد  . یک دکمه دیگر بخش متحرک را بالا آورده و آن را به جای خود در جلوی فرمانی که اتومبیل را هدایت می‌کند ، باز می‌گرداند  . دری که در سمت راننده قرار دارد ، به دری که شبیه آسانسور است جوش خورده و در نتیجه همانند یک کشو باز‌شده‌و به سوی سطح زمین پائین می‌آید  . خصیصه آن طرح به آن معنا‌بود که « کچن »: دیگر نیاز به محل وسیع تری برای پارک کردن اتومبیل خود نداشت ، در نتیجه وی نباید فضای اضافه‌ای را که برای پارک کردن اتومبیل مخصوص معلولین لازم‌بود ، اشغال کند  . « کچن » فکر می‌کرد چیزی دارد که ممکن است رانندگانی مانند وی خواهانش باشند ، در نتیجه او یک شرکت را پایه گزاری کرد  .  وی شرکت خود را « گو شیشی » نامید که معنای آن در زبان ژاپنی پنج و هفت است ، اعدادی که یادگار روزهایش در مقام یک ورزشکار‌بود ، اعدادی که او را دلتنگ می‌کرد  . سخن درباره این تغییر و تبدیل به سرعت به همه جا رسید و سیل سفارش‌ها را حتی قبل از آن که وی یک کارخانه برای تولید آن‌ها داشته باشد سرازیر کرد  . « کچن » فکر می‌کرد چیزی دارد که سایر راننده‌ها ندارند  .  وضعیت اقتصادی شرکت « گو شیشی » کم کم به سطح بالاتری رسید و یک « نمایشگاه و فروشگاه اتومبیل » که تعطیل شده‌بود ، به یک کارخانه تبدیل شد  .  ...  و در اینجا‌بود که « تام کلی » صاحب « نمایشگاه و فروشگاه اتومبیل کلی » وارد معرکه شد  .  وی مالک چندین نمایشگاه و فروشگاه اتومبیل در « Fort Wayne »‌بود  . وی که اتومبیل‌های ساترن » را معامله می‌کرد ، پس از آنکه شرکت معظم « جنرال موتورز » ساختن این نوع اتومبیل را برای نجات خود از ورشکستگی متوقف کرد ، بسته شد  . « تام کلی » می‌گفت شنیدن این خبر مانند تیری‌بود که به قلب من خورد  .  اما وقتی درباره شرکت جدید « استیو کچن » شنید ، به او پیشنهاد کرد که می‌تواند از محل « نمایشگاه و فروشگاه اتومبیل » وی به عنوان کارخانه استفاده کند  . فرزند « استیو کچن » در باره پدرش می‌گوید : آنچه همیشه به پدرم کمک کرده این است که وی هرگز هیچ کاری را خودش به تنهائی انجام نمی‌دهد  .  هر چه تا به حال انجام‌شده‌چیزهای مهمی بوده که با کمک دیگران صورت گرفته است  .  در نتیجه وقتی مسئله استفاده از ساختمان « نمایشگاه و فروشگاه اتومبیل » مطرح شد من گفتم فعلا برویم و کار را شروع کنیم ، بعدا فکر می‌کنیم که چه بکنیم  . » شرکت « گو شیشی » محصول خود را در اوایل ماه ژانویه به بازار عرضه کرد  .  این محصولات تنها برای رانندگان معلول نبود ، بلکه مشاغل جدیدی را به وجود آورد  . « کچن » می‌گوید که در حال حاضر وی 17 کارگر دارد اما برنامه اش آن است که تا حدود 200 کارگر را استخدام کند  . این در حالی است که به جای مونتاژ ، شرکت « گو شیشی » کارگران را به صورت نوبتی به کار می‌گمارد تا از هزینه هنگفتی که برای خرید وسایل مونتاژ خودرو لازم‌بود جلوگیری کند  .  در نتیجه این عمل ، هزینه طرح تعدیل « کچن » را در حدی نگاه می‌داشت که باید برای تغییر یک استیشن پرداخت بشود  . « کرک مک کنزی » که اخیرا به کارش در یک کارخانه جرثقیل‌سازی خاتمه داده‌بودند ، می‌گوید کار تازه اش با شرکت « گو شیشی » بیشتر مناسب اوست  .  وی می‌گوید « شما در آخر روز از کار خود احساس رضایت می‌کنید  . » همه ساله در آمریکا حدود 10 هزار تصادف اتفاق می‌افتد که منجر به ناراحتی‌های ستون فقرات می‌شود  .  این افراد اغلب جوانانی زیر 26 سال و مرد هستند و هر چند که هزارها استیشنی که معلولین بتوانند از آن استفاده کنند در بازار وجود دارد با این همه ترجیح می‌دهند که هر نوع خودروئی را به جز آن مورد استفاده قرار دهند  . شرکت « گو شیشی » ماهانه 30 خودرو را برای رانندگی معلولین با استفاده از طرح « کچن » تغییر می‌دهد  .  خود « کچن » امیدوار است بتواند این تعداد را تا آخر سال جاری میلادی به دو برابر افزایش دهد  .  شرکت وی اکنون موجی را به وجود آورده که بر اقتصاد محلی تاثیر گذارده است  .  کارپردازهائی که وسایل لازم را برای شرکت « گو شیشی » تهیه می‌کنند ، می‌گویند کار و بارشان رونق گرفته است  .  « نمایشگاه و فروشگاه اتومبیل کلی » اکنون خودروهای بیشتری را برای تغییر و تبدیل به شرکت « گو شیشی » می‌فروشد  . « استیو کچن » ایده‌های گوناگونی برای خودروهای مخصوص معلولین در سر دارد  .  وی پس از آن که در تعدیل و تبدیل این نوع خودروها موفق شد ، امیدوار است بتواند به سراغ تراکتورها و خودروهای بزرگتری برود و با انجام طرح‌های تغییر و تبدیل خود در تراکتورها ، به رانندگان معلول این نوع خودروها شانس بازگشت به حرفه رانندگی شان را بدهد  .