چرا «صدا و سیما» مناظره برگزار نمی کند
صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران از برگزاری مناظره های انتخاباتی خودداری کرده است. چرا؟
یکی از ویژگی‌های نظام‌های خودکامه ، تلقی وارونه آن‌ها از مفاهیم کاربردی بشری است  .  مفاهیمی چون دموکراسی یا آزادی وقتی در چارت این قدرت‌ها باز تعریف می‌شود با معنای واقعی اش ، فرسنگ‌ها فاصله دارد  . این نظام‌ها ، مثلا انتخابات برگزار می‌کنند اما در نهایت اراده سلطان ، شاه ، رهبر یا قاعد ، نتیجه انتخابات را تایید می‌کند  .  مثلا « صدام حسین » رییس جمهوری سابق عراق ، اندکی پیش از حمله آمریکا و دیگر کشورهای متحد در سال 2003 در یک انتخابات خود را حائز حدود صد درصد آرای واجدین شرایط اعلام کرد  . مثالی که این روزها توجه من را به خود جلب کرده ، بحث مناظره‌های تلویزیونی در انتخابات ایران است  . در ایران فقط یک شبکه رادیو تلویزیونی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران - اجازه فعالیت دارد  .  طبیعی است که نامزدها تنها امکان تبلیغ در این شبکه را دارند  .  یکی از کارکردهای خوب در انتخابات قبل ایران ، برگزاری مناظره‌های تلویزیونی‌بود  . مناظره تلویزیونی بین نامزدهای انتخابات ، سنتی از آمریکاست که حدود نیم قرن در این کشور تجربه می‌شود  . تجربه ایرانی آن در سال 88 ، جالب‌بود  .  افشاگری و حملات احمدی نژاد علیه دیگران و جواب نامزدها از یکسو فضای انتخابات را هیجانی کرد و از طرفی چون خیلی‌ها امکان دفاع از خود در صدا و سیما را نداشتند ، عملا این اقدام - افشاگری - به امتیازی برای محمود احمدی نژاد تبدیل شد  .  البته دل مسوولان جمهوری اسلامی ، به حال کسانی که از آن‌ها آبرویی در آن اتهام زنی‌ها ضایع شد ، چندان نمی‌سوزد بلکه بیشتر نگران فاش گویی برخی نامزدها بوده‌اند  . در واقع ، در نظام‌های سیاسی همچون جمهوری اسلامی که شفافیتی بین رفتار و عمل‌کرد مسوولان با مردم نیست ، نظام سعی می‌کند پرونده تخلفات و مشکلات را از دید عموم مخفی کند و یا اگر پرونده‌ای مثل اختلاس سه هزار میلیارد تومانی علنی شود ، مانند آنچه آیت‌الله خامنه‌ای گفت ، « کش » داده نمی‌شود  . تجربه سال 88 ، مسوولان جمهوری اسلامی را نگران کرده و قید برگزاری مناظره جدید را زده‌اند  .  بجای آن برنامه ضبط شده‌ای از نامزدها خواسته‌اند که خودشان بگویند ، جواب بدهند و دفاع کنند  . برگزاری مناظره از سوی برگزار‌کنندگان انتخابات در ایران ، یک تهدید تلقی‌شده‌است این در حالیست که مناظره نه تنها تهدید نیست بلکه یک فرصت طلایی برای مردم است که با مقایسه نامزدها ، تصمیم نهایی خود را بگیرد  . یکی از دلایلی که مسوولان جمهوری اسلامی برای لغو مناظره‌ها اعلام کردند ، تعداد زیاد نامزدهاست  .  چون در این انتخابات 8 نامزد حضور دارند  . این بهانه است  .  بگذارید از آمریکا مثال بزنم  .  در سال 2011 ، حزب جمهوریخواه به تنهایی هشت نامزد داشت که قرار‌بود از بین آن‌ها چندین انتخابات داخلی برگزار شود تا در نهایت یکی از آن‌ها رقیب باراک اوباما شود  .  چندین جلسه مناظره برگزار شد  .  این عکس یکی از این مناظره‌ها در سال 2011 است  . البته شکل مناظره با آنچه در مناظره‌های کلاسیک برگزار می‌شود فرق داشت  .  بجای رقابت دو به دو ، همه هشت نامزد ، در مقابل سوال مجریان حرفه‌ای و حضار قرار می‌گرفتند  .  هر کدام جواب می‌دادند و اگر لازم‌بود به دیگری جواب می‌دادند  . در همین مناظره‌ها بود که « میت رامنی » به نسبت سایر رقبا خوش درخشید و برای رقابت با باراک اوباما ، از سوی حزب جمهوری خواه نامزد شد  . به هرحال ، اراده مسوولان جمهوری اسلامی برای برگزار نکردن مناظره‌ها ، حتی در همین انتخابات به نفع مردم نیست  .