اگر ندانستیم چرا، بگوئیم چگونه – روز یکصد و سی و دوم
روا نیست در روایت حکایت خطا کنیم که فایده اش برای این نسل باشد که خود امروز درون گود است و از بیرون (همچون من) نظاره نمی کند که گامش را
بنده از همین اول مطلب و خط اول از حضور همه اساتید جامعه‌شناس و سیاست مدار و سیاست پیشه و همه کارشناسان و متخصصین مردم‌شناسی عذرخواهی می‌کنم اگر خدای نا کرده حرف من باعث تکدر خاطرشان شود ، در حالیکه همه احترام دنیا را برای آن‌ها دارم  .  اما می‌خواهم بگویم که در این سی ساله و حتی سال‌های پیشتر از آن ، هرگز حداقل در مورد واکنش‌های احتمالی جامعه ایران ، ارزیابیشان درست از آب درنیامد ، یا اگر درست از آب درآمده به گوش من نرسیده  . اینکه جامعه ایران چگونه ممکن است به حرکتی عظیم دست زند ، فراتر از درگیری‌های چند ده نفری و چند صد نفری ، موضوع صحبت و تحقیق و پیش گوئی بسیار سیاستمداران کارآزموده ، بسیار متخصصین روانشناسی جامعه ، جامعه‌شناسان ، اقتصاد دانان ، اساتید به نام دانشگاهی و مردمان با تجربه نسل گذشته بوده است و در جوار اینان آدم‌های غیر متخصص هم البته فراوان ، اما هرچه گفتند و گفتند ، واکنش جامعه به گونه‌ای دیگر‌بود و هیچکدام از محرک‌های اقتصادی و سیاسی که معمولا در کتاب‌ها و رساله‌های متعدد آمده ، در مورد جامعه ایران ، چه در مورد آنکه در گذشته چرا چنین کرد و چه آنکه در آینده چه خواهد کرد ، پاسخگو نبود  .  همچنان که حرکت امروز جامعه ایران نیز به این‌گونه که رخ داده و به این‌گونه که پیش می‌رود ، پیش‌بینی نشده‌بود  . تصورم این است که این روند به سال‌های بسیار دورتر از انقلاب 57 بر می‌گردد ، و همیشه این شمارش‌های معکوس متخصصین آغاز می‌شده و به صفر می‌رسیده و سیاستمداری و کارشناسی دیگر شمارش معکوسی را دوباره آغاز می‌کرده ، تا سال‌های سال  .  و رخداد 1357 پیش می‌آید که حتی امروز و بعد از صدها کتاب و هزاران مقاله که در مورد آن نگاشته‌شده‌، در میان اهل فن و یا عامه مردم حتی اتفاق نظری در مورد آنکه آن رخداد را چه باید نامید وجود ندارد چه رسد به پاسخی مورد تائید همگان که چرا  ؟ بسیار دلیل‌های قانع‌کننده روی کاغذ آورده‌شده‌و آورده می‌شود اما هیچکدام از این دلایل لزوما در جوامع دیگر انقلاب به وجود نیاورده  .  و من در این سی ساله می‌خواهید با چند تن متخصص و کارشناسان ، تحصیل کرده و عامی ، سیاستمدار و فعال سیاسی ، جامعه‌شناس و روانشناس گفتگو و مصاحبه کرده باشم ، در مورد آنچه شد و چرا شد  ؟  و آنچه خواهد شد چگونه خواهد‌بود و چگونه خواهد شد  ؟ آنچه در این ایام دراز و این سال‌ها شنیدم ، از آنان که بسیاریشان خود نه همچون من ، در قلب حادثه‌بودند ، انگار تنها بخشی از تصویر و بخشی از پاسخ‌بود و چیزی کم داشت و چیزی کم دارد  .  انگار هر جامعه انسانی نقطه جوشی دارد مختص به خود و متفاوت با دیگر جوامع و رسیدن به این نقطه نیز به یک عامل و دو عامل محدود نمی‌شود  .  اما ظاهرا یک عامل در یک مقطع زمانی عوامل دیگر را فعال می‌کند به صورتی که این عامل به دلیل حادثه اشتباه گرفته می‌شود  .  درست نظیر عواملی که هر کس در توجیه انقلاب 1357 گفته و نوشته است  . اما ما اگر در تحلیل نهائی کم آورده ایم ، اگر درست سر در نیاورده ایم که محرک و مکانیزم حرکت آن زمان چگونه بوده و چرا ، روا نیست در روایت حکایت خطا کنیم که فایده اش برای این نسل باشد که خود امروز درون گود است و از بیرون ( همچون من ) نظاره نمی‌کند که گامش را به قاعده تر از نسل سی سال پیش بردارد  .  مثلا در این روایت باید گفته شود که در حرکت آن زمان ، اگر نمی‌دانیم چگونه به وجود آمد حداقل باید بگوئیم از کی « موج سوارها » آمدند  ؟  و چگونه آمدند  ؟  و چگونه سوار بر موج شدند  ؟  اگر همین قضیه را همگان و در صدر همه روزنامه نگاران و ژورنالیست‌های آن زمان با رجوع به حافظه مخدوش‌نشده‌به خواب و خیال ، به درستی روایت کنند ، حداقل وجدانی آسوده خواهند داشت که اگر علت حادثه را نیافتند ، خود حادثه را آگاهانه به نسل بعد گزارش کردند تا این نسل با ذهنی بازتر پاسخ این چرا را بیابد که راهگشای هر گامی که امروز بر می‌دارد باشد  . *** بچه‌های درون ایران از من خواسته‌اند تا این پیامشان را به گوش شما برسانم که حالا که لینک Yahoo نیز مسدود‌شده‌از لینک زیر استفاده کنید  . آن‌ها که یاهو مسنجر 9 دارند از طریق : http :// upload  .  iranblog  .  com / 6 / 1245232081  .  jpg و اگر یاهو مسنجر 8 دارید از طریق : http :// myup  .  ir / files / 0oz1zogh2w0vgw1bvq1  .  jpg