انتشار کتاب خاطرات «دیک چینی» معاون پیشین پرزیدنت جورج بوش
«دیک چینی» می نویسد او پرزیدنت جورج دبلیو بوش را تشویق کرده بود تا سوریه را بمباران کند اما رئیس جمهور برای پیشگیری از انتقادهای بیشتر به سیاست هایش درخاورمیانه ، برای رویارویی با سوریه گزینه برخوردهای دیپلماتیک را انتخاب کرد
« دیک چینی » معاون « جورج واکر بوش » رئیس جمهور پیشین ایالات متحده آمریکا در کتاب خاطرات تازه چاپ‌شده‌اش که یک نسخه آن چند روز پیش از توزیع عمومی به دفتر نشریه « نیویورک تایمز » ارسال‌شده‌است می‌نویسد او در سال 2007 مصرا از پرزیدنت بوش خواسته‌بود تا مقر رآکتورهای اتمی و محل تاسیسات هسته‌ای مظنون « سوریه » را بمباران کند اما جورج بوش در آن زمان بیشتر به دنبال راه حل‌های دیپلماتیک با این کشور بوده است  . یکی از دلایل این مسئله بنا بر نوشته « دیک چینی » این‌بود که « بوش » هنوز دردهای ناشی از زخم زبان‌ها در رابطه با « دریافت خبرهای ناموثق درباره سلاح‌های اتمی کشتار دستجمعی پنهان در عراق » را فراموش نکرده‌بود و نمی‌خواست بیش از این مورد سرزنش وانتقادهای شدید قرار بگیرد  . « چینی » درکتاب خاطرات خود می‌نویسد :« من یک بار دیگر این پرونده مهم ( مسئله رآکتورهای اتمی سوریه ) را در یکی ازجلسات وزرات دفاع مطرح کردم  .  اما تک صدایی بیش نبودم  .  وقتی توضیحاتم به پایان رسید ، پرزیدنت بوش از حاضران پرسید :« آیا کسی در اینجا با آقای معاون موافق است  ؟ » اما حتی یک دست هم بالا نرفت و درتمام تالار بزرگ کسی از خود کوچکترین عکس العملی نشان نداد  . » در کتاب « در زمان من : خاطرات خصوصی و سیاسی » که توسط انتشارات « سایمون و شوستر » منتشر‌شده‌و هفته آینده رسما به بازار می‌آید ، دیک چینی می‌نویسد :« آقای بوش در آن زمان می‌خواست راه‌های دیپلماتیک را آزمایش کند اما در سپتامبر همان سال اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای سوریه حمله کرد  . » نشریه نیویورک تایمز ، کتاب خاطرات « دیک چینی » را « روایتی با تمی اغلب ستیزه جویانه » خوانده است که در آن « چینی » « هیچگونه ابراز تاسف و یا پشیمانی درمورد بعضی از جنجال برانگیز ترین تصمیمات خود در دوران ریاست جمهوری بوش نمی‌کند » .  چهره‌ای که در کتاب خاطرات « دیک چینی » از او به نمایش درآمده ، معاون اسبق رئیس جمهور را فردی به غایت وفادار به جورج بوش ، اما خارج از دایره مشاوران عالی او نشان می‌دهد  .  در این کتاب ، « چینی » سیاستمداری است که برخلاف میل خود ، به صورتی روزافزون و با سرعت در راه‌های گمراه کننده‌ای که این « مشاوران عالی » در رابطه با امنیت ملی کشور به او نشان می‌داده‌اند قدم برمی داشته  .  اوشخصی است که مهم ترین مشغله اش در دوران معاونت ریاست جمهوری ظاهرا نگهداری اسرار وقایع و درگیری‌های داخلی کابینه « بوش » در طول دوران زمامداری هشت ساله این رئیس جمهور بوده است  . دیک چینی از پیش درباره کتاب خود به خبرنگاران گفته است : « این خاطرات برای بسیاری از اشخاص در واشنگتن منفجر‌کننده خواهد‌بود  ! » او می‌نویسد : « جورج تنت » رئیس « سیا » در سال 2004 ، زمانی که مشکلات غیرقابل حل فراوانی بر سر راهش قرار گرفته‌بود از شغل خود استعفا داد  .  او این تصمیم « تنت » را « حرکتی نامناسب و اهانت آمیزنسبت به پرزیدنت بوش » خوانده است  .  « چینی » می‌نویسد به باور او « کالین پاول » وزیر امور خارجه وقت ، هنگامی که به صورتی شخصی تردید و ناخشنودی‌های خود از جنگ عراق را به نمایش گذاشت ، در واقع از دستورات رئیس جمهور سرپیچی کرد  .  « چینی » در ضمن درکتاب خود بر روی این مسئله تاکید کرده است که این کوشش‌های او بوده است که « پاول » را در انتخابات سال 2004 از کابینه جورج بوش خارج کرد :« پاول خیال می‌کرد که این راه درستی است که انتقادها و نارضایتی‌های خود را با اشخاصی خارج از مقامات دولتی درمیان بگذارد  .  به نظر من استعفای او به نفع همه‌بود  . » « چینی » معتقد است عدم به دست آوردن عهدنامه‌ای با کره شمالی در رابطه با سلاح‌های اتمی این کشورگناهی است که تقصیر آن را باید برگردن « کاندولیزا رایس » و سادگی و خام دستی بیش از حد او گذاشت  .  او هم چنین نوشته است که بارها با مشاوران کاخ سفید درباره « نرم »‌سازی سخنرانی‌های جورج بوش در رابطه با جنگ عراق بحث و درگیری داشته اما بر این مسئله تکیه می‌کند که « بوش » و کابینه او پیش از آغاز جنگ ، چالش‌های موجود در عراق را نادیده گرفته‌اند هرچند به عقیده چینی « مشکل واقعی و دلیل اصلی خشونت‌های مرگبار در این کشور وجود تروریست‌ها بوده است » . « دیک چینی » در کتاب خود از تصمیم کابینه « بوش » در رابطه با استفاده از « تکنیک‌های خشونت‌آمیز بازجویی » برای به دست آوردن اطلاعات از افرادی که به اتهام عملیات تروریستی دستگیر شده‌اند دفاع می‌کند و آن را تنها راه رسیدن به این اطلاعات حیاتی می‌خواند که « درواقع جان بسیاری را نجات داده است » .  چینی در این بخش از کتاب می‌نویسد با استفاده از کلمه « شکنجه » در رابطه با این تکنیک‌های خشونت‌آمیز بازجویی مخالف است  . « دیک چینی » درباره شانزده کلمه معروفی که در رابطه با تلاش‌های « عراق » تحت حکومت صدام حسین برای یافتن « اورانیوم » در « نیجریه » در سخنرانی 2003 پرزیدنت بوش خطاب به ملت آمریکا گنجانده شده‌بود تا حمله به عراق را توجیه کند می‌گوید « برخلاف همکاران دیگری که احساس کردند باید در مورد این اطلاعات نادرست عذرخواهی کنند من چنین نیازی ندارم » . کتاب خاطرات چینی با یادآوری صحنه‌هایی از وقایع یازدهم سپتامبر 2001 آغاز می‌شود و هنگامی که آقای چینی در غیبت پرزیدنت بوش که در آن زمان در فلوریدا به سر می‌برد و ارتباط‌ها موقتا با او قطع شده‌بود ، از پناهگاه زیرزمینی کاخ سفید رهبری مملکت را به دست می‌گیرد  .  چینی می‌نویسد :« من در آن لحظات حساس نمی‌خواستم هیچگونه پیام رسمی برای مردم آمریکا بفرستم  ! » او می‌نویسد :« تجربه‌های قبلی مرا برای رویارویی با وقایع یازدهم سپتامبر آماده کرده‌بود اما می‌دانستم که اگر بیرون بیایم و با خبرنگاران صحبت کنم در واقع به مقام ریاست جمهوری توهین کرده‌ام و این به نظر من هم برای « بوش » و هم برای ملت آمریکا بد‌بود  .  جنگی شروع شده‌بود و این رئیس جمهور‌بود که بایستی برای حفاظت از مردم کارها را عملا به دست خودش بگیرد و نه معاون او  . » « چینی » می‌گوید بیشتر انتقادات « لیبرال »‌ها همواره متوجه او بوده است و همین موضوع باعث شد تا او بارها ازشغل خود استعفا بدهد اما پرزیدنت بوش این مسئله را قبول نمی‌کرد و درنهایت هم از او خواست تا یک بار دیگر در انتخابات 2004 با او همراه شود  .  اما « دیک چینی » در دور دوم ریاست جمهوری « بوش » اختیارات و نفوذ گذشته را نداشت و هنگامی که دو سال بعد بوش تصمیم گرفت تا « دونالد رامسفلد » را از وزارت دفاع آمریکا برکنار کند ، کوچک ترین فرصتی برای اظهار نظر به « چینی » نداد  . « چینی » در بخش دیگری از کتاب خود از « باراک اوباما » ( سناتور ایالت ایلینوی آن زمان ) برای تصویب لایحه‌ای که طبق آن برای مقابله با رکود اقتصادی به بانک‌ها کمک مالی می‌شود تجلیل کرده است  .  درعوض بیرون کشیدن بیش از30 هزار سرباز در سال 2009 و کل قوای نظامی آمریکا تا سپتامبر 2012 از افغانستان را به شدت مورد انتقاد قرار می‌دهد و از اینکه پرزیدنت اوباما هنوز نتوانسته « زندان گوانتانامو » در کوبا را تعطیل کند ابراز خوشحالی می‌کند  .