میراث علی اکبر صنعتی در خطر نابودی است
علی اکبر صنعتی آثار خود را به هلال احمر بخشیده بود تا از محل درآمد موزه به یتیم خانه های شهر کمک شود.
کارشناسان هنری ایران همراه با خانواده علی اکبر صنعتی ، مجسمه ساز برجسته ایرانی ، از جمعیت هلال احمر ایران خواسته‌اند برای جلوگیری از ویرانی موزه و آثار هنری بر جامانده از این هنرمند ایرانی ، هرچه زودتر چاره اندیشی کند تا فاجعه نابودی آثار این هنرمند برای سومین بار تکرار نشود  .  پیش از این در جریان دو رویداد سیاسی ایران در سالهای 1332 و 1357 آثار این هنرمند نابود شدند  . موزه استاد صنعتی در تهران از زیر مجموعه‌های جمعیت هلال احمر است  .  این موزه هم اینک به دلیل فرسودگی بنا تعطیل‌شده‌است  . کارشناسان می‌گویند بنای فرسوده و در آستانه ویرانی این موزه آثار به جا مانده از این شاگرد برجسته کمال المللک را در خطر نابودی قرار داده است  . حالا خانواده این هنرمند همصدا با کارشناسان هنری و دوستدارانش از جمعیت هلال احمر خواسته‌اند برای نجات این آثار همت کند  . مجتبی موسوی ، کارشناس مجسمه‌سازی و عضو سابق هیئت مدیره انجمن مجسمه‌سازان به ایسنا گفته است : این موضوع برای جامعه هنری و کسانی که به این موضوع حساس هستند ایجاد نگرانی کرده است  . حالا خانواده صنعتی می‌گویند اگر جمعیت هلال احمر نمی‌خواهد این آثار را نگهداری کند ، با انتقال آنان به کرمان زادگاه این هنرمند موافقت کند تا شاهد تکرار فاجعه سوم برای آثار صنعتی نباشیم  . داوود غضنفری ، داماد صنعتی ، به خبرگزاری ایسنا گفته است : استاد صنعتی آثار منحصر به فرد خود را به هلال احمر بخشید تا از محل درآمد موزه به یتیم خانه‌های شهر کمک شود  . علی اکبر صنعتی کودک یتیمی‌بود که به پرورشگاه فرد نیکوکاری به نام علی اکبر صنعتی در کرمان سپرده شده‌بود  .  علی اکبر صنعتی بزرگ نیکوکار هنرمندی که زندان را به پرورشگاه و سپس آموزشگاه صنعت و هنر تغییر کاربری داده و به تربیت یتیمانی همت گماشت که یکی از آن‌ها همین علی اکبر صنعتی نقاش و مجسمه ساز است  . صنعتی گفته است : تاثیر آن انسان نیکوکار چنان‌بود که به احترام او من نام و نام خانوادگی او را بر خود گذاشتم  . به نظر می‌رسد اگر جمعیت هلال احمر برنامه ویژه‌ای برای مرمت و نگهداری این موزه نداشته باشد تا هم آثار به گونه‌ای شایسته حفظ گردند ، و هم از محل درآمد آن به یتیمان شهر کمکی‌شده‌باشد ؛ دوستداران صنعتی باید نگران تکرار فاجعه سومی برای آثار او باشند  . به گفته یکی از کارشناسان هنر ، اگر تاریخ ویرانی آثار هنری معاصر ایران تدوین می‌شد ، بی‌گمان علی اکبر صنعتی فصل پر برگی از این کتاب را از آن خود می‌کرد زیرا آثارش تاکنون در دو برهه تاریخی یعنی 28 مرداد 1332 و 22 بهمن 1357 مورد دستبرد و نابودی کسانی قرار گرفته که از حاکمیت وقت پشتیبانی می‌کرده‌اند  . نخستین هجوم ویرانگرانه به نمایشگاه دائمی آثارش در میدان سپه ، چند روز پیش از 28 مرداد توسط حامیان دولت دکتر محمد مصدق رخ داد  .  در آن حمله حامیان مصدق با چاقو شماری از تابلوها را پاره کردند  .  علت این حمله وجود چندین تندیس رضاشاه و محمدرضاشاه بوده که به سفارش سازمان شیر و خورشید سرخ ایران ساخته شده‌بود  . علی اکبر صنعتی در گفتگو با فرنگیس حبیبی در این باره گفته‌بود « دو روز بعد از کودتا ، یک باره ورق برگشت  .  این بار طرفداران شاه به نمایشگاه هجوم آوردند  .  هدف اصلی آن‌ها شکستن مجسمه دکتر مصدق‌بود  .  اما در این گیر و‌دار هرچه از حمله اول سالم باقی مانده‌بود ، زیر دست و پا و هجوم این دسته از بین رفت  . » پس از آن نوبت به انقلابیون اسلامی می‌رسد که چند روز پس از پیروزی در بهمن 1357 به سراغ نمایشگاه راه آهن رفته و هرآنچه اثر هنری از استاد صنعتی می‌یابند نابود می‌کنند  .  در این هجوم بیش از 120 مجسمه و نقاشی علی اکبر صنعتی نابود شد  .  به گفته او ، در حمله انقلابیون مسلمان به موزه راه آهن تندیس‌های فردوسی ، نظامی گنجوی ، علی اکبر دهخدا ، آلبرت انشتین ، آلبرت شوایتزر و جمعی از زندانیان ، صحنه قتل امیرکبیر و شام آخر مسیح نابود شد  . از آن پس ، علی اکبر صنعتی نومید از گردش روزگار ، برای همیشه خانه نشین شد و تنها یکبار پس از انقلاب از خانه خارج شد آن هم برای آخرین بازدید از موزه اش  .  به گفته دامادش در هنگام بازدید از موزه‌بود که استاد صنعتی متوجه شکستگی دستان یکی از تندیس‌هایش در موزه شد  .  این اهمال اشک او را درآورد و چند روز بعد علی اکبر صنعتی واپسین شاگرد کمال الملک ، در خانه اش در نزدیکی‌های میدان ژاله جان سپرد  .