گزارش اجتماعی: فصل آغاز مدارس و افزایش کودکان خیابانی در ایران 
ظاهرا کسی از خودش نمی پرسد کودکانی که این روزها باید در محیط های آموزشی باشند ، از کجا آمده اند و به کجا قرار است بروند؟! فقط می بینیم و می شنویم که مدام دارند زیاد می شوند ، خیلی زیاد
از آرش ایرانی موهای طلایی بلندش زیر تابش آفتاب صبحگاهی مثل مشتی جواهر می‌درخشید  .  هفت ، هشت ساله می‌زد و با دستان کوچکش رزهای سرخ رنگ را به رانندگان خواب آلود منتظر پشت چراغ قرمز پیشنهاد می‌کرد  .  او و چند دختر و پسر هم سن و سال دیگرش در یکی از روزهای آغازین مهر ماه ، به جای حضور سر کلاس‌های درس ، منتظر تغییر رنگ چراغ راهنمایی می‌ماندند تا در میان صفوف اتومبیل‌های ایستاده سر یکی از تقاطع‌های مرکزی تهران ، مشتری بیابند  .  خودروسوارانی بی‌رمق و بی‌تفاوت که با رسیدن کودکان شیشه‌ها را بالا می‌کشیدند تا صدایشان را نشنوند  .  کودکانی که این روزها بیش از همیشه دیده می‌شوند ، کودکان خیابانی  ! کافیست برای لحظاتی چند پشت چراغ قرمز یکی از تقاطع‌های تهران منتظر بمانید تا سیلی از بچه‌های‌ریز و درشت ، گل فروش ، آدامسی ، سی دی فروش ، شیشه پاک کن ، اسپندی  .   .   .  و از همه هولناک تر با دخترکانی نوزاد در بغل که خود هنوز کودکی را پشت سر نگذاشته‌اند ، بر سرتان آوار شود  . به شیشه می‌کوبند ، اسپند دود می‌کنند ، به ماشین‌ها دستمال می‌کشند  .   .   .  و با سبز شدن چراغ راهنمایی به ‌آن‌سوی تقاطع سرازیر می‌شوند  .  از صبح تا شب ، تا نیمه‌های شب تا صبح فردا  . ظاهرا کسی از خودش نمی‌پرسد کودکانی که این روزها باید در محیط‌های آموزشی باشند ، از کجا آمده‌اند و به کجا قرار است بروند  ؟!  فقط می‌بینیم و می‌شنویم که مدام دارند زیاد می‌شوند ، خیلی زیاد  ! ظاهر رستمی ، مدیر کل سازمان بهزیستی استان تهران ، اخیرا اعلام کرد که در سال جاری تعداد کودکان خیابانی در پایتخت ایران دو برابر رشد داشته است  . بر اساس اعلام صندوق کودکان ملل متحد ، یونیسف ، تعداد کودکان خیابانی در ایران بین 400 هزار تا یک میلیون نفر برآورد‌شده‌است  .  هر چند مطابق آمار رسمی این تعداد در کل کشور از 200 هزار نفر تجاوز نمی‌کند  .  در همین حال فرشید یزدانی ، مدیر عامل انجمن حمایت از کودکان ، به خبرگزاری ایسنا گفته در حال حاضر بیش از سه میلیون و600 هزار کودک خارج از چرخه‌ تحصل قرار دارند  . با یک محاسبه سرانگشتی دریافته می‌شود که تقریبا از هر چهار کودک بازمانده از تحصیل در ایران ، یکی به دلیل تنگناهای اقتصادی و مشکلات فرهنگی - از حاشیه خیابان‌ها و چهار راه‌ها سر در می‌آورد  .  درحال حاضر 40 درصد شهروندان ایرانی زیر خط فقر قرار گرفته‌اند و نرخ بیکاری از مرز 42 درصد گذشته است  . اما جدای از خطرات جانی هولناکی که این کودکان رها‌شده‌در شهرها را به سبب حرکت مداوم لابه لای خودروها تهدید می‌کند ، آسیب‌های اجتماعی بی‌شماری نیز در کمینشان نشسته است  . فراوان در خبرها خوانده ایم که کودکی خیابانی در یکی از تقاطع‌های تهران بر اثر برخورد با اتومبیل جان خود را از دست داد  .  اما این تنها بخشی از ماجراست  .  خجسته حسینی‌ پور ، موسس انجمن حامیان کودکان کار و خیابان ، اخیرا در گفتگو با خبرگزاری ایلنا ، درحالی که نسبت به افزایش چشمگیر کودکان خیابانی در ایران هشدار داد از رشد آمار تجاوز جنسی به این کودکان خبر داد و گفت : این کودکان هرچه بیشتر مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند و اگر دختر هستند ، حامله می‌شوند  .  اخیرا نوزدانی که از این تجاوزها و روابط نامشروع با دختران خیابانی بی‌سرپرست بدنیا می‌آیند ، شدیدا افزایش یافته است  . بر اساس ماده 19 کنوانسیون حقوق کودک که ایران نیز آن را امضا کرده است ، کشورهای عضو برای حمایت از کودکان در برابر خشونتهای جسمی و روانی ، هر گونه آزار ، بی‌توجهی و سهل ‌انگاری باید اقدامات قانونی ، اجتماعی و آموزشی لازم را به عمل آورند  .  به عقیده کارشناسان مسائل اجتماعی ، حکومت ایران در مورد موارد ذکر‌شده‌در این ماده ، اقدامات عملی قابل‌توجهی صورت نداده است  . چراغ قرمز‌شده‌و بازهم کودکان‌ریز و درشت با لباس‌های مندرس و چهره‌هایی غبار گرفته از سر و کول ماشین‌ها بالا می‌روند  . « آقا ، خانم  !  گل ، آدامس ، سی دی  .   .   . » دوباره شیشه‌ها بالا آورده می‌شود تا صدایشان به گوش نرسد  .  اما دیده می‌شوند  .  بیشتر ، خیلی بیشتر از همیشه  !