پژوهشگران معتقدند خندیدن یک پدیده اجتماعی است
پژوهشگران دریافته اند که خندیدن در موش ها نوعی فاکتور شیمیایی رشد تولید می کند که شبیه انسولین است و به عنوان یک عامل ضد افسردگی و کاهش دهنده نگرانی و اضطراب عمل می کند
پژوهشگران معتقدند خندیدن ، یکی از قدیمی ترین راه‌هایی ست که بشر برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده می‌کند  .  میمون‌ها ، سگ‌ها و موش‌ها هم می‌خندند  .  بچه‌ها پیش از حرف آمدن ، می‌خندند  .  هیچ کس خندیدن را به بچه‌ها یاد نمی‌دهد  . سی بی‌سی ، تلویزیون دولتی کانادا در گزارش اخیر خود به پدیده خنده و یافته‌های پژوهشگران درمورد خنده پرداخته است  . آدم‌ها معمولا ناخودآگاه ، با ریتمی منحصر به فرد و دربخش خاصی از مکالمه می‌خندند  . رابرت پراوین ، عصب‌شناس و پژوهشگری که چندین دهه در مورد خندیدن تحقیق کرده است می‌گوید ممکن است آدم‌ها با شنیدن یک جوک شروع به خندیدن کنند ، اما جای شگفتی است که فقط در ده تا پانزده درصد موارد خندیدن آدم‌ها به خاطر شنیدن یک مسئله طنزآمیز است  . خندیدن به جای این که واکنشی نسبت به یک جوک باشد ، بیشتر به واکنش‌های اجتماعی مرتبط است  . پراوین می‌گوید : « خندیدن یک پدیده اجتماعی‌ست و وجود یک فرد دیگر ، از ضروریات خندیدن است » . پراوین که استاد دانشگاه مریلند است طی سال‌ها پژوهش دریافته است که اساسا همه گروه‌های زبانی از طریق یک جور « هاهاها » می‌خندند و الگوی مولد خنده درمغز انسان سبب تولید صدای خنده می‌شود و حتی اگر به زبان‌های چینی ، انگلیسی و فرانسه صحبت کنند هم خنده را درک می‌کنند  . پراوین تاکید می‌کند هر «‌ها » حدود یک پانزدهم ثانیه طول می‌کشد و هر یک پنجم ثانیه تکرار می‌شود و اگر فرد سریع تر و یا آهسته تر بخندد ، صدای آن شباهتی به آوای خنده نخواهد داشت  . پراوین ، نویسنده کتاب « خنده : یک تحقیق علمی » می‌گوید : « افراد ناشنوا بدون توانایی شنیدن می‌خندند و افرادی که در حال صحبت با تلفن همراه هستند بدون دیدن طرف مکالمه خود می‌خندند و این امر نشان‌دهنده آن است که خنده به یک حس ویژه وابسته نیست و به ارتباطات اجتماعی بستگی دارد  . ژاک پانکسپ ، استاد روانشناسی دانشگاه بولینگ گرین می‌گوید : « خندیدن نشانه شادی و ارتباط مثبت و خوشایند با زندگی است  .  خنده ، پدیده‌ای کاملا اجتماعی‌ست » . خندیدن فقط خاص انسان‌ها نیست  .  شامپانزه‌ها هم همدیگر را قلقلک می‌دهند و حتی وقتی یک شامپازه ، تظاهر به قلقلک شامپانزه دیگری می‌کند ، می‌خندد  . پانکسپ می‌گوید اگر موش‌ها را قلقلک بدهیم ، می‌خندند و با این که ظاهرا باورنکردنی به نظرمی رسد ، اما نشریه‌های علمی هم مقاله‌هایی در این مورد منتشرکرده‌اند  . وی با اشاره به نوارهای ویدئویی صحنه قلقلک موش‌ها می‌گوید موض‌ها عاشق قلقلک هستند و برای اینکه بیشتر قلقلک داده شوند ، بارها به دست پژوهشگران بازمی گردند  . پانکسپ و دانشمندان دیگر با مطالعه موش‌ها درمی یابند که به هنگام خندیدن چه پدیده‌ای در مغز رخ می‌دهد و در نهایت به ریشه ناراحتی و غصه‌های انسان نیز پی خواهند برد  . جفری برگدورف ، استاد مهندسی پزشکی دانشگاه نورث وسترن دریافته است که خندیدن در موش‌ها نوعی فاکتور شیمیایی رشد تولید می‌کند که شبیه انسولین است و به عنوان یک عامل ضد افسردگی و کاهش‌دهنده نگرانی و اضطراب عمل می‌کند  . برگدورف معتقد است که احتمالا پدیده مشابهی هم در بدن انسان رخ می‌دهد  .  این امر ، برای پزشکان فرصتی فراهم می‌کند تا با هدف قرار دادن مغزانسان با مواد شیمیایی جدید ، داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب تولید کنند  . دکتر مارگارت استوبر ، استاد روان درمانی دپارتمان پزشکی دانشگاه لس آنجلس که در مورد نقش خنده بر سلامت بیماران خود تحقیق کرده ، دریافته است که روحیه افراد با خندیدن بهتر می‌شود اما خندیدن صرف برای بهبود کامل بیماران مبتلا به افسردگی کافی نیست  .