اجرای «سه شب با مادوکس» در لندن؛ کارگردان نمایش: باید حرکت کرد، نجات‌دهنده‌ای وجود ندارد
داستان در يك شهر كوچك دورافتاده اتفاق مى‌افتد و زندگى پنج شخصيت (صاحب بار، فانوس‌بان، راننده تاكسى، روسپی، و رفتگر) بسيار تنها و درمانده را نشان مى‌دهد كه در انتظار يك نجات دهنده روزگارشان را سپرى مى كنند. 
نمایش « سه شب با مادوکس » نوشته ماتئی ویسنی‌یک ، نویسنده و شاعر رومانیایی - فرانسوی اخیرا توسط گروهی از هنرمندان ایرانی در شهر لندن به روی صحنه رفت  . این اثر یکی از نمایشنامه‌های مشهور معاصر جهان محسوب می‌شود ‌و در سال‌های اخیر توسط بسیاری از گروه‌های نمایشی در کشورهای مختلف اجرا‌شده‌است  . طراحی و کارگردانی اجرای اخیر به زبان فارسی در لندن را مرتضی میرفرهادی برعهده داشت ؛ متن نمایشنامه هم توسط تینوش نظم‌جو ترجمه‌شده‌است  . مرتضی میرفرهادی ، محسن زارع ، لیلی محسنی ، رضا شادمان ، و وحید پورنجفی بازیگران نمایش‌بودند  . مرتضی میرفرهادی دانش‌آموخته رشته نمایش از دانشگاه آزاد بوشهر است  .  او هنگام تحصیل در ایران ، چندین نمایشنامه از جمله « دعوت » نوشته غلامحسین ساعدی را به روی صحنه برد  . مرتضی میرفرهادی در سال 2008 به دلیل محدودیت‌های موجود در ایران ، ابتدا به یونان رفت ، و در نهایت به بریتانیا مهاجرت کرد  . او در حال حاضر فعالیت‌های هنری خود را در بریتانیا ادامه می‌دهد و تاکنون چند نمایش به روی صحنه برده است ، از جمله « ول مست » که جایزه منتخب تماشاگران را در فستیوال تئاتر ایرانیان لندن در سال 2019 دریافت کرد  . مرتضی میرفرهادی در گفت‌وگو با بهنود مکری از صدای آمریکا درباره آخرین نمایش خود توضیحاتی داد  . علت انتخاب این نمایشنامه ، دارا بودن رگه‌هایی از تئاتر ابزورد یا تئاتر پوچی ، و همچنین علاقه شخصی به نویسنده کار ، ماتئی ویسنی‌یک و آثارش‌بود  .  این اثر مانند دیگر نمایشنامه‌های ویسنی‌یک ، بار فلسفی بالایی دارد ، و سرشار از نشانه‌ها ، رازها ، و شبهه‌ها است  . داستان در یک شهر کوچک دور افتاده اتفاق می‌افتد و زندگی پنج شخصیت ( صاحب بار ، فانوس‌بان ، راننده تاکسی ، روسپی ، و رفتگر ) بسیار تنها و درمانده را نشان می‌دهد که در انتظار یک نجات‌دهنده روزگارشان را سپری می‌کنند  . در نمایشنامه سه شب با مادوکس ، نویسنده در حقیقت « مادوکس » را نشانه مرگ و نیستی و پوچی دانسته ، اما در این اجرا مادوکس نماد یک نجات‌بخش است که شخصیت‌های داستان هر کدام به نوعی در انتظارش هستند  .  شخصیت‌های منفعل و ساکنی که غرق در روزمرگی‌های خویشند ، گاهی دور هم جمع می‌شوند و بدون هیچ اراده و یا حرکت اثربخش ، تنها در انتظار رهایی‌دهنده و ناجی خویش نشسته‌اند که در آخر هم می‌بینیم این اتفاق نخواهد افتاد  . در واقع پیامی که می‌خواستم با این نمایش به مخاطب بدهم این‌بود که درد ما در درون ما ، و درمان آن هم در دست خودمان است ، من باید اراده و حرکت کنم تا آن چه انتظارش را دارم اتفاق بیافتد و نجات دهنده‌ای وجود ندارد  . برای انتخاب بازیگرها مشکل خاصی نداشتیم ، کاندیداهایی وجود داشتند و در آخر این پنج بازیگر انتخاب شدند  .  در ابتدا به خاطر مسائل همه‌گیری کرونا و دوری راه یکی از بازیگران ، چند ماه به صورت آنلاین تمرین کردیم ، و در آخر حدود دو سه ماه فشرده و حضوری تمرین داشتیم  . مشکل اصلی کار در خارج از کشور در واقع حضور مخاطب ایرانی تئاتربین و نمایش‌دوست ، و همچنین تامین بودجه برای کار و تهیه نمایش برای فارسی زبان‌ها است  . اگرچه با تمام سختی‌ها ، همین که با توجه به شرایط کرونا این اولین تئاتر ایرانی لندن‌بود که پس از دو سال روی صحنه اجرا می‌شد ، بسیار خوشحالیم و خوشبختانه هر شب سالن پر از تماشاگر‌بود  . این گروه نمایشی امیدوار است تا در آینده نزدیک ، نمایش « سه شب با مادوکس » را شهرهای دیکر اروپایی به روی صحنه ببرند  .