اعتیاد تازه ای به نام «گیم» یا بازی های کامپیوتری!
صنعت توليد بازی های کامپيوتری با وجود آن که یکی از صنایع به سرعت روبه رشد در کشورهای آمریکایی، اروپایی و به ویژه بریتانیا به شمار می رود، اما در حال حاضر اين بيم وجود دارد که اين پديده نيز به تدريج به يکی ديگر از اعتيادهای خطرناک وکشنده جامعه تبديل شود
بازی‌های کامپیوتری یکی از پدیده‌های سریعا در حال رشد در جوامع مختلف به ویژه در کشورهای غربی است  .  « گیم » یا بازی‌های کامپیوتری برای برخی از افراد جنبه تمدد اعصاب دارد اما تاثیرات مخرب آن به اندازه‌ای است که امروزه در بعضی از جوامع با آن به عنوان نوعی اعتیاد برخورد می‌شود  . یکی از سالن‌های مخصوص بازی و « گیم » یا کلوپ بازی‌های کامپیوتری به نام « گیمزکام » در شهر « کلن » در آلمان ، که یکی از بزرگ ترین کلوپ‌های این نوع سرگرمی‌ها درجهان به شمار می‌رود ، همواره مملو از کسانی است که به دنبال جدیدترین بازی‌های ویدیوئی هستند  .  این بازی‌ها برای برخی از افراد صرفا جنبه سرگرمی دارد ، اما بسیاری دیگر از این افراد چنان علاقه‌ای به « گیم » نشان می‌دهند که می‌توانند روز و شب خود را در این کلوپ‌ها بگذرانند بدون آن که از این بازی‌ها خسته‌شده‌و یا از آن دل بکنند  . صنعت تولید بازی‌های کامپیوتری با وجود آن که یکی از صنایع به سرعت روبه رشد در کشورهای آمریکایی ، اروپایی و به ویژه در کشور بریتانیا به شمار می‌رود ، اما در حال حاضر این بیم وجود دارد که این پدیده نیز به تدریج به یکی دیگر از اعتیادهای خطرناک وکشنده جامعه بشری تبدیل شود  . دیوید استنی فورد ، یک بریتانیایی است که فرزند20 ساله اش را به خاطر بازی‌های کامپیوتری از دست داده و اکنون با راه‌اندازی یک سایت اینترنتی سعی می‌کند دیگران را از خطرات ناشی از نشستن مدام پای کامپیوتر آگاه کند  .  کریس ، پسر آقای استنی فورد ، در ماه مه گذشته بعد از 12 ساعت بازی مستمر و بی‌وقفه و نشستن زیاد ، بر اثر عارضه لخته شدن خون جان سپرد  . دیوید استنی فورد می‌گوید :« من تحقیق کردم ببینم چه چیزی باعث‌شده‌تا یک جوان سالم ، بدون اینکه کوچک ترین بیماری و یا ناراحتی داشته باشه چنین بلایی به سرش بیاد  .  چون واقعا نمی‌تونستم اتفاقی رو که افتاده‌بود درک کنم  . » کریس فورد عادت داشت هر شب سر ساعت 10 پای کامپیوتر بنشیند و با دوستان کانادایی و آمریکایی اش که در اینترنت با آن‌ها آشنا شده‌بود ، تا ساعت 7 صبح روز بعد ، بی‌وقفه بازی کند  . افراد دیگری چون « جان پاتریک » نوجوان هم قبول دارند که معتاد به بازی‌های کامپیوتری هستند  .  اما این پدیده برای « برایان دادلی »، سرپرست کلینیک « برادوی لاج »، اولین مرکز توانبخشی معتادان بازی‌های کامپیوتری در بریتانیا جدید نیست  .  برایان دادلی در مورد این نوع اعتیاد می‌گوید :« این اعتیاد هم دقیقا مثل انواع دیگر اعتیاد با کناره‌گیری از اجتماع شروع می‌شه ، خانواده‌ها از هم می‌پاشن  .  این افراد دیگه اهمیت نمی‌دن چی می‌خورن ، به خودشون نمی‌رسن ، به بهداشت فردی شون اهمیت نمی‌دن و خودشونو از جمع کنار می‌کشن و نهایتا منزوی می‌شن  . » به این صورت گرچه از نظر بعضی از افراد بازی‌های کامپیوتری صرفا یک تفریح است و جنبه سرگرمی دارد ، اما برای برخی دیگر همین تفریح و سرگرمی می‌تواند به یک مسئله جدی و یک اعتیاد تمام عیار زیان بار تبدیل شود  .