دیدگاه: چرا باید در سازمان ملل اصلاحات اساسی انجام شود
در ساختار سازمان ملل بدترین ناقض حقوق بشر، شورای حقوق بشر این سازمان است. شورا ادعا می کند که قهرمان حقوق بشر جهان است، اما به بدنام ترین و خودکامه ترین دولت های ناقض حقوق بشر اجازه می دهد عضو آن بشوند و بدانها مشروعیت می بخشد که این خود مغایر ماموریت شوراست.
در مقام سفیر پیشین آمریکا در واتیکان ، فرصت بی‌نظیری داشتم تا با یک حاکمیتی کار کنم که سلطه‌طلب نیست ، از « قدرت نرم » دیپلماسی و زبان تشویق اخلاقی بهره می‌گیرد تا با بحران‌ها در گوشه و کنار جهان دست و پنجه نرم کند  .  الهام گرفتگان از داعش باشند ، یا بیماریهای شایع ، رژیم‌های فاسد باشند یا زیرپاگذارندگان حقوق‌بشر ، این شکل دیپلماسی می‌تواند نتیجه مثبت به بار آورد و جلو رویاروئی جنگی را بگیرد  .  به همین دلیل می‌گویم سازمان ملل متحد بدون پاسخگوئی با عمل‌کرد بسیار ضعیف به اصلاح نیاز مبرم دارد  . سازمان در انجام ماموریتش نتوانسته است جهان را مکانی امن تر و بهتر سازد و همچنان روند بی‌اعتبار شدنش ادامه دارد  .  سازمان ملل به رژیم‌های فاسدی که عامل بی‌ثبات‌سازی و ناقض حقوق‌بشر شهروندان خودشان هستند ، مشروعیت می‌بخشد  .  پاسخگو هم نیست  .  پول بسیار زیادی را هدر می‌دهد  . با آغاز به کار مجمع عمومی سال 2017 ، با رشته چالش‌های امنیتی و انسانی در سرتاسر جهان رو به روئیم  .  اکنون زمان آن است که آمریکا خواستار اصلاح بنیادین و گسترده سازمان ملل متحد بشود  . در ساختار سازمان ملل بدترین ناقض حقوق‌بشر ، شورای حقوق‌بشر این سازمان است  .  شورا ادعا می‌کند که قهرمان حقوق‌بشر جهان است ، اما به بدنام ترین و خودکامه ترین دولت‌های ناقض حقوق‌بشر اجازه می‌دهد عضو آن بشوند و بدانها مشروعیت می‌بخشد که این خود مغایر ماموریت شوراست  . ونزوئلا ، چین و کوبا عضو شورای 47 نفره حقوق‌بشر سازمان ملل متحدند اما خود این دولت‌ها بدترین کارنامه‌های حقوق‌بشر جهان را دارند  .  سازمانی که باید خودرا وقف پیش‌برد حقوق‌بشر کند ، به دولت ونزوئلا اجازه می‌دهد عضو شورای حقوق‌بشر باشد و همزمان ، نیکولاس مادورو در حال برچیدن بساط حکومت مبتنی بر دموکراسی درآن کشور و اعلان جنگ به مردم خویش است  .  شورا گرایش ضد اسرائیلی دارد و قطعنامه‌های بی‌شماری علیه این کشور صادر کرده اما بندرت علیه موارد زیر پاگذاشته شدن حقوق‌بشر در جمهوری اسلامی ایران اقدامی به عمل آورده است  . شورای حقوق‌بشر تنها آژانس سازمان ملل متحد نیست که آبشخور حکومت‌های دیکتاتوری است  .  اوایل سال جاری « سازمان مالکیت معنوی جهان » راه صدور امتیازی را هموار کرد که به کره شمالی اجازه می‌دهد سیانور سدیم تولید کند ، ماده خطرناک شیمیائی که در تولید گاز اعصاب ، جنگ افزار مرگبار به کار گرفته می‌شود  . جالب است که چنان اقدامی بدون رایزنی با مجمع عمومی و بدون توجه به اینکه رژیم کیم جونگ اون در کره شمالی مورد تحریم‌های خود سازمان ملل است ، انجام‌شده‌است  .  از آن بدتر اینکه آژانس در مسیر چنان مجوزی به نگرانی‌های جدی سایر ارکان ملل متحد هم توجهی نشان نداد  . سازمان ملل حتی در مدیریت مالی خود ناکام مانده و هیچ کنترل و نظارتی بر دارائی‌های خودش ندارد  .  در حسابرسی سال 2008 سازمان در باره صل حبانان بین‌المللی در سودان معلوم شد در مورد جیره‌های غذائی ، پرداخت بابت انبارها و اتاق‌های هتل بی‌مصرف ده‌ها هزار دلار به هدر داده‌شده‌است  . گزارش شد که گروه تروریستی الشباب نیمی از کمک غذائی سال 2010 سازمان به سومالی معادل 100 میلیون دلار را دزدیده‌بود  . بدتر اینکه سازمان ملل سال پیش ازآن گروه مبارزه با فساد را منحل کرد و مانع فعالیت بازرسی و تحقیقی آن شد  . اسنادی که امسال از درون سازمان جهانی بهداشت به خارج درز کرد نشان می‌دهد 200 میلیون دلار سازمان ، هزینه سفر سالانه‌شده‌که معادل جمع بودجه برای مبارزه با هپاتیت ؛ مالاریا و سل است  .  پزشکان بدون مرز کمتر از یک چهارم هزینه سازمان جهانی بهداشت برای مسافرت هزینه کرده‌اند در حالی که شمار کارکنان شان پنج برابر کارکنان سازمان است  . این نمونه‌ها نیاز به اصلاح عمل‌کرد ضعیف سازمان را بخوبی نشان می‌دهد  .  سال هاست دولت آمریکا از کنار این مشکلات گذشته است  .  ما بزرگ ترین تامین کنده مالی سازمان ملل هستیم  .  22 درصد بودجه سالانه و 28 درصد بودجه صلح بانان بین‌المللی را تامین می‌کنیم  . درست است که سازمان ملل متحد بزرگترین صحنه و عرصه جهانی است اما آمریکا هم بزرگ ترین بازیگر این صحنه است  .  ما به یاری اهرمی که داریم می‌توانیم خواستار اصلاح جدی سازمان و حذف دیوان سالار ی بی‌مصرف و ناموثر آن بشویم  .  این به‌طور قطع به سود مالیات‌دهنده آمریکائی خواهد‌بود  . پیشنهاد می‌کنم : واشنگتن باید از سازمان ملل بخواهد از این پس آژانس‌های سازمان حق نداشته باشند به دیکتاتورهای فاسد مشروعیت ببخشند  .  شورای حقوق‌بشر بازسازی شود و به ماموریت حقوق بشری اش بپردازد  .  حکومت هائی همچون رژیم مادورو نباید جائی در شورا داشته باشند  . آژانس‌های سازمان در برابر کاری که می‌کنند و هزینه‌ای که به مصرف می‌رسانند پاسخگو بشوند  .  اقدام‌های فعالانه پاسخگو قرار دادن آژانس‌ها براعتبار و کارآئی سازمان ملل می‌افزاید  . سازمان ملل باید برکارآئی صلح بانان نظارت کند و از درست و مناسب بودن ماموریت شان و تاثیرگذاری شان مطمئن شود  .  با تغییر شرایطی که وجود صلحبان را ایجاب می‌کرده است کار صلحبانان مورد ارزیابی و بازنگری قرار داده شود  . اگر سازمان ملل متحد نتواند بسرعت ، کارائی و مشروعیت خود را اصلاح کند ، آمریکا باید در چگونگی تامین بودجه سازمان و مشارکتش در ارگان‌ها ی آن بازنگری کند  . پرزیدنت ترامپ نظرش در این باره را اعلام داشته و دولت او از هم اکنون کمک به صلح بانی ملل متحد را کاهش داده و بر اعمال فشار بر شورای حقوق‌بشر افزوده است  . امید من آن است که پرزیدنت ترامپ و نیکی هیلی نماینده دائم آمریکا در سازمان ملل متحد به تلاش‌های مبتکرانه شان در رهبری پیش‌برد اصلاحات در سازمان ملل ادامه دهند  .