رهبری مبارزه با سنگسار در ايران با زنان است
سنگسار فقط در چند کشور معدود اسلامی شامل ايران، عربستان، سومالی، سودان، پاکستان و نيجريه قانونی است
زیر عنوان جرم ( سکس ) و مجازات ( سنگسار ) می‌نویسد این احتمالا قدیمی ترین نوع اعدام ، و مسلما جزو وحشیانه ترین انواع آن است  . سنگسارهفته پیش یک زوج جوان در شمال افغانستان برای فراری عاشقانه همراه با نشانی عبوس از بازخیزی طالبان ، و کمپین بین‌المللی ماه گذشته در دفاع از سکینه محمدی آشتیانی ، زنی ایرانی و مادر دو فرزند که برای اتهام زنا به مرگ از طریق سنگسار محکوم شده‌بود ، دو موردی است که اخیرا خشم جهانیان را برانگیخته است  . بنظر میرسد بخشی عمده از این خشم ، صرفنظر از بازگشت به سنگسار در قرن بیست و یکم ، ناشی از تفاوتی بزرگ در نگرش به روابط جنسی درغرب و بخش هائی از دنیای اسلام است ، که بعضی جنبش‌های افراطی را به سوی توسل به مجازات هائی بسیار شدید می‌کشاند  . سنگسار زناکاران زمانی با هدف جلوگیری اززاد ولدهائی نامشروع انجام میگرفت که با زندگی قبیله‌ای قرون وسطائی شبه جزیره عرب و مرد سالاری آن ارتباط داشت  .  اما اکنون دربخش هائی از جهان اجرا می‌شود که هم در دنیای اسلام وهم در سراسرغرب ، صحنه حضور روز افزون زنان خواستار آزادی‌های مرتبط با بارداری و تولید مثل ، و تساوی حقوق با مردان است  . بعضی از مسلمانان گله می‌کنند که توصیف اغلب توام با جنجال غرب از سنگسار و دیگرمجازات‌های سنتی نظیر شلاق و قطع دست و پا بیشتر با هدف لطمه زدن به اسلام انجام می‌گیرد  .  اما بسیاری از استادان اسلام‌شناس میگویند این‌گونه مجازات‌های شدید توسط طالبان و افراطی‌های دیگری اجرا می‌شود که از قوانین اسلامی اطلاعات چندانی ندارند  .  سنگسار فقط در چند کشور معدود اسلامی مجازاتی قانونی است ، که علاوه بر ایران عبارتند ازعربستان سعودی ، سومالی ، سودان ، پاکستان و نیجریه  . قرآن سنگسار را تجویز نمی‌کند  .  ریشه این مجازات در روایات موسوم به حدیث است  . در ایران ، قدرت اسلام سیاسی ناشی از انقلاب 1979 مجازات هائی جدید برای جرائم وضع کرد که سنگسار نیز از جمله آنهاست  . کمپین قدرتمندی علیه سنگسار در ایران شکل گرفته است که رهبری آن بیشتر با زنان است  .  رئیس سابق قوه قضائیه به قضات چندین بار توصیه کرده‌بود مجازات سنگسار را وضع و اجرا نکنند  .  اما همه نادیده گرفته شد  .  یک کمیته پارلمانی نیز سال گذشته توصیه کرد سنگسار از قانون جزا حذف شود اما این توصیه هم تا کنون به رای گذاشته‌نشده‌است  . زیر عنوان " آن روی وحشیگری ایران " می‌نویسد سکینه محمدی آشتیانی ممکن است برای زنده ماندن وقت چندانی نداشته باشد  .  گرچه بنظرمیرسد خشم بین‌المللی ناشی از برنامه سنگسار این زن 43 ساله مادر دو فرزند دولت را از به اجرا گذاشتن این وحشیگری بخصوص منصرف کرده باشد ، اما خانم آشتیانی آزاد نیست  .  پرونده او اکنون در دیوانعالی در دست بررسی است و حکم نهائی ممکن است تا هفته آینده صادر شود  .  هرچند که در یک برنامه تلویزیون دولتی اعلام‌شده‌است وی در جریان ماه رمضان اعدام نخواهد شد ، و قرار است بجای سنگسار حلق آویز شود  . قوه قضائیه درآغاز اعلام کرده‌بود وی برای ارتکاب زنا اعدام می‌شود  .  اما دولت بعدا درواکنش به خشم جهانی ، او را مقابل تلویزیون برد و در قتل شوهرش دخیل جلوه داد  .  اگر دولت ایران امیدوار است پخش اعترافی که از خانم آشتیانی گرفته است می‌تواند نظر جهانیان را عوض کند اشتباه می‌کند  .  این برنامه مبهم تلویزیونی که چهره او را محو‌شده‌نشان میداد و با ترجمه‌ای فارسی از زبان مادری آذری او پخش میشد ، فقط بر استیصال و درماندگی وی تاکید میگذارد  .  این برنامه به یاد جهانیان می‌آورد که آشتیانی قربانی رژیمی است که زنان را سرکوب می‌کند ، معیارهای بین‌المللی رفتار با زندانیان را زیرپا میگذارد ، و پیشقراول بی‌اعتنائی به حقوق بشراست  . حتی اگربه آشتیانی اجازه داده شود زنده بماند ، و یا به برزیل تبعید شود ، که میگوید از او به نشانه دوستی با ایران استقبال خواهد کرد ، دولت ایران فقط از توبیخ و سرزنشی موقت رها می‌شود  .  دولت ایران تا وقتی که سنگسار راکنار نگذارد و تساوی حقوق زن و مرد را مورد تاکید قرار ندهد ، مسلما کماکان با توبیخ و سرزنش بیین المللی مواجه خواهد‌بود  .