موج بی سابقه خروج روزنامه نگاران و عکاسان خبری از ایران 
برخی خبرنگاران با سرپیچی از فرمان دولتی در مصاحبه های تلفنی با رسانه های خارجی، از طریق وبسایت های اینترنتی و ارسال عکس به آژانس های عکاسی اطلاعاتی را به خارج از کشور دادند
موج خروج از ایران ، نشان‌دهنده نگرانی خبرنگاران از مجازات حکومتی است زیرا بسیاری از روزنامه نگاران و خبرنگاران ، به خاطر پوشش خبری سرکوب دولتی تظاهرات مردمی به دنبال انتخابات بحث انگیز ریاست جمهوری خردادماه ، بازداشت و مجازات‌شده‌اند روزنامه نیویورک تایمز در شماره روز سه شنبه خود گزارشی زیر عنوان : « روزنامه نگاران ایرانی ، از ترس مجازات به خاطر پوشش تظاهرات مردمی ، از ایران خارج می‌شوند » منتشر کرده است  .  نازیلا فتحی در ابتدای این گزارش از احسان ملکی می‌گوید که هنگام برگزاری کمپین انتخاباتی در ایران ، دو ماه با یک کوله پشتی حامل دوربین ، چند تکه لباس و کامپیوترش به دور ایران سفر کرد و از میرحسین موسوی عکاسی کرد  . احسان ملکی 29 ساله یکی از ده‌ها خبرنگار ، عکاس و بلاگری است که یا از ایران گریخته‌اند و یا تلاش می‌کنند که به دنبال وقایع پس از انتخابات کشور را ترک کنند  . سازمان گزارشگران بدون مرز در پاریس اعلام کرد شمار فعلی خبرنگارانی که در حال حاضر ایران را ترک کرده یا ترک می‌کنند ، از پس از انقلاب اسلامی 57 بزرگترین جمعیت به شمار می‌رود  . موج خروج از ایران ، نشان‌دهنده نگرانی خبرنگاران از مجازات حکومتی است زیرا بسیاری از روزنامه نگاران و خبرنگاران ، به خاطر پوشش خبری سرکوب دولتی تظاهرات مردمی به دنبال انتخابات بحث انگیز ریاست جمهوری خرداد ماه ، بازداشت و مجازات شده‌اند  .  وقتی پس از انتخابات درگیری‌های خونین در خیابان‌های تهران به راه افتاد دولت جمهوری اسلامی جریان آزاد اطلاعات را به خارج از کشور به شدت محدود کرد  .  خبرنگاران خارجی اجازه سفر به ایران را نیافتند و به خبرنگاران و عکاسان ایرانی هشدار داده شد که در خانه‌هایشان بمانند  . برخی خبرنگاران با سرپیچی از این فرمان در مصاحبه‌های تلفنی با رسانه‌های خارجی ، از طریق وبسایت‌های اینترنتی و ارسال عکس به آژانس‌های عکاسی اطلاعاتی را به خارج از کشور دادند  .  آنان می‌گویند حالا بهای چنین کاری را می‌پردازند  . بسیاری از روزنامه نگاران در تهران ، از جمله مازیار بهاری خبرنگار نیوزویک و فیلسماز مستقل در میان صدها تن از کسانی‌بودند که در تهران بازداشت و زندانی شدند  .  برخی از آنان در دادگاه‌های گروهی محاکمه شدند و همسر احمد زیدآبادی ، روزنامه نگار زندانی ، از شکنجه شدن همسرش در زندان خبر داده است  . برخی وبلاگ نویسانی که پیشتر درباره کشتار و دفن جمعی مخالفان توسط نیروهای وابسته به دولت در صفحات خود نوشته‌بودند ، مخفی شده‌اند و منزل برخی دیگر مثل آقای ملکی بازرسی شد  . نیویورک تایمز به نقل از ماشائالله شمس الواعظین ، روزنامه نگار و تحلیلگر ، می‌نویسد حدود 2000 روزنامه نگار اخیرا بیکار شده‌اند  . ملکی در تاریخ 30 تیر هنگامی که یکی از تظاهرات را پوشش می‌داد همراه با ده‌ها تظاهرکننده دیگر از سوی بسیجی‌ها تعقیب شد  .  آنان به آپارتمانی رفتند و آقای ملکی در آنجا توانست پیش از بازداشت شدن دوربینش را درون شومینه مخفی کند  .  او همراه با صدها تن دیگر برای یک روز بازداشت شد و چون دوربین همراهش نبود مسئولان نفهمیدند که او عکاس است اما کارت ملی اش را ضبط کردند  .  او بعدا خبردار شد که بسیجی‌ها منزل او را جستجو کرده و فهمیده‌اند که او برای آژانس عکاسی بین‌المللی « سیپا » کار می‌کند  . نیویورک تایمز به نقل از احسان ملکی می‌نویسد او در حالی که هر شب را در جای متفاوت سپری می‌کرد ، همچنان به عکاسی از تظاهرات ادامه داد اما در نهایت به این نتیجه می‌رسد که ماندن بسیار خطرناک است  .  او خود را به منطقه‌ای در نزدیکی مرز عراق و ترکیه می‌رساند و همراه یک راهنمای کرد ، وسط یک گله گوسفند حرکت می‌کند تا زمانی که مرز ایران را رد می‌کنند  .  آقای ملکی این مطالب را از عراق و در گفت و گویی تلفنی به نیویورک تایمز می‌گوید  . روزنامه نگارانی که از ایران خارج می‌شوند از طیف‌های گوناگونی هستند و تنها برای نشریات همسو با اپوزیسیون کار نمی‌کنند  .  وبسایت پرچم که از حامیان محمود احمدی نژاد به شمار می‌رود هفته گذشته اعلام کرد دو روزنامه نگار تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی به ایتالیا و بریتانیا رفته‌اند  .  دست کم دو عکاس خبرگزاری فارس نیز ایران را ترک کرده‌اند  . شمار دقیق روزنامه نگارانی که ایران را ترک کرده‌اند روشن نیست زیرا آنان یا نگران خانواده خود در ایران بوده و یا می‌ترسند ماموران جمهوری اسلامی محلشان را شناسایی کرده و مجبورشان کنند که به ایران بازگردند  . جواد مقیمی ، عکاس سابق خبرگزاری فارس ، در گفت و گویی تلفنی به نیویورک تایمز می‌گوید از لحاظ احساسی درگیر تظاهرات شده‌بود : « تظاهرکنندگان جوان‌بودند ، درست مثل خودم  .  غیرممکن‌بود که آدم بی‌تفاوت بماند  .  احساس وظیفه می‌کردم که عکس بگیرم و صدای آنان را به خارج برسانم  . » این عکاس 24 ساله می‌گوید یکی از عکس‌هایش به شکل ناشناس روی جلد مجله تایم چاپ شد اما او هرگز به کسی نگفت که عکاس آن عکس بوده است  . جواد مقیمی به نیویورک تایمز می‌گوید زمانی نگرانی اش بیشتر شد که مجید سعیدی همکار سابقش را پس از یک ماه زندان ملاقات کرد  .  او حال مجید سعیدی را وحشتزده توصیف می‌کند  . چند روز بعد ، مدیر خبرگزاری فارس هشدار داد : « متوجه‌شده‌ایم که دو تن از عکاسان ما مخفیانه عکس گرفته و آن‌ها برای رسانه‌های خارجی فرستاده‌اند  .  ما منتظر اطلاعات بیشتر هستیم و به زودی با آنان برخورد می‌کنیم  . » پس از آن جواد مقیمی با اولین پرواز به ترکیه رفته و در آنجا تقاضای پناهندگی کرد  .