رسم بهاری شرکت در مسابقات اسب دوانی ویرجینیا
هزاران تن از مردم علاقمند به اسب و اسب سواری در یک روز زیبا و نیمه بارانی جمع شدند تا در یک دشت سبز و خرم در ویرجینیا و در دامان طبیعت 
گزارش : کارولین ترنر ، خبرنگار صدای آمریکا در واشنگتن این سنت بهاری که یکی از محبوب ترین مسابقات اسب دوانی با پرش از مانع در ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود از سال 1922 تا کنون هرسال برگزار‌شده‌و سالیانه بیش از 50 هزار تماشاگر از اقصی نقاط کشور برای تماشای این سری مسابقات 6 قسمتی به محل برگزاری آن در ویرجینیا می‌آیند  . امسال علیرغم ریزش گهگاه باران‌های بهاری ، این هشتاد و چهارمین دوره مسابقات اسب دوانی در ویرجینیا نیز توانست جمعیت کثیری از مردم علاقمند از جمله زنان با کلاه‌های تجملی و زیبنده را به پلین کشانده و در یک مسابقه جنبی نیز به عجیب وغریب ترین این کلاه‌ها جایزه‌هایی اهدا کند  . سامانتا سوآن یکی از زنان شرکت‌کننده در مسابقه کلاه سال می‌گوید که کلاهش را خودش طراحی و آن را ساخته و تزئین کرده است : « پرهایی که در اینجا می‌بینید را دوستم که پرنده‌ای به نام قوش یا شاهین را تربیت می‌کند به من داده است  . » میگن گرایمز که برنده جایزه اول کلاه عجیب و غریب‌شده‌است می‌گوید : « همان‌طور که می‌بینید روی کلاه من اسب‌ها درحال دویدن و بازی کردن در یک دشت پهناور و سبز هستند  . » البته همه این‌ها تنها مقدمه‌ای است برای آغاز مسابقات اصلی اسب دوانی با پرش از مانع و برنده شدن جوایز مختلف از جمله گلدان طلایی  . سوارکاری به نام کارل رفتر توانست برنده دومین مسابقه روز که در طول یک مسیر 6 کیلومتری انجام می‌گرفت شود : « این یعنی پریدن از روی 19 پرچین مختلف که درواقع شبیه به نوعی نیم چرخ و دور زدن است و می‌تواند به راستی لذت‌بخش باشد  .  اگر کسی بداند که سوار یک اسب جوان شدن چه معنایی دارد می‌تواند حدس بزند که این اسب‌ها ترجیح می‌دهند به جای پرش از روی گودال‌های آب با احتیاط از کنار آن رد شوند  .  دلیلش هم این است که آن‌ها نمی‌توانند عمق این گودال‌ها و مقدار آبی که درون آن است را تشخیص بدهند  .  بنا براین برای یک اسب جوان چهار نعل رفتن و از روی گودال پریدن یک عمل کاملا بی‌پروا و دلیرانه به شمار می‌رود  . » رفتر برنده شدن با اسب جوان خود ، اسکووبا استیو را این‌گونه توصیف می‌کند : « مسلما باید کوشش کنید خودتان را روی اسب که پر تلاش و قوی است و چهار نعل می‌رود نگهدارید  .  اگر سعی کنید او را در تمام مراحل کنترل کنید او هم به جنگ با شما برمی خیزد و همین مساله باعث می‌شود که انرژی اسب پیش از رسیدن به مقصد از بین برود  .  پس باید بگذارید تا حدود زیادی او کار خودش را انجام بدهد  . » یک اسب 13 ساله به نام سالمو که در سال 2007 نیز برنده جایزه گلدان طلایی شده‌بود در مسابقات امسال نیز این جایزه را از آن خود ساخت  .  سارا کولت مربی این اسب می‌گوید سالمو به خاطر پرش با ارتفاع زیاد یکی از سخت ترین اسب‌هایی است که یک سوارکار می‌تواند با آن مسابقه بدهد : « این اسب را فقط یک سوارکار خبره و خیلی شجاع و نترس می‌تواند هدایت کند  . » ایروین نیلور ، صاحب سالمو درباره دارن نایجل ، سوارکاری که اسب او را برنده گلدان طلایی مسابقات امسال کرده است چنین می‌گوید : « نایجل یک مسابقه تمام و کمال را به بهترین نحو به پایان رساند و برنده شد  .  او به کارخود وارد‌بود و اسب هم در تمام مراحل مسابقه پاسخگو و همراه و همگام او‌بود  . » از سوی دیگر نایجل می‌گوید : « از این که همه مرا تشویق می‌کنند سپاسگزارم اما در واقع من فقط یک مسافر بوده‌ام  .  سالمو یک اسب 13 ساله و با تجربه است و می‌داند دقیقا چه می‌کند و به کجا می‌رود  . » به این صورت‌بود که هزاران تن از مردم علاقمند به اسب و اسب سواری در یک روز زیبا و نیمه بارانی جمع شدند تا در یک دشت سبز و خرم در ویرجینیا شاهد این وقایع طبیعی و زیبا باشند  .