نقش عمده ایران در بازار گاز اروپا
ایران پیش از تشدید تحریم ها یکی از تامین کنندگان عمده نیاز اروپا به انرژی بود. پاییز گذشته در حالی که اتحادیه اروپا آماده لغو تحریم های ایران می شد، کمیسیون اتحادیه اروپا در تخمینی اعلام کرد این بلوک تا سال ۲۰۳۰ میلادی بین ۲۵ تا ۳۵ میلیارد متر مکعب گاز از ایران وارد خواهد کرد.
رییس انرژی اتحادیه اروپا پس از دیدار با مقامات ایرانی می‌گوید گاز طبیعی مایع ایران پس از سه تا چهار سال نقشی مهم در سبد انرژی آن اتحادیه بازی خواهد کرد  . میگل آریاس کانییته ، کمیسر انرژی اتحادیه اروپا ، در قالب هیاتی برای گسترش روابط تجاری و سیاسی با ایران در پی لغو تحریم‌های هسته‌ای به ایران رفته‌بود  . در ماه‌های اخیر بسیاری از دولت‌های اروپایی هیات‌هایی را به تهران فرستاده و از طرح‌هایی برای ارتقائ سطح سرمایه‌گذاری و تجارت با ایران پرده برداشتند ، اما سفر دو روز گذشته نخستین نمونه برای تعیین چارچوبی وسیع تر در حوزه انرژی‌بود  . میگل کانییته ، روز شنبه با بیژن زنگنه ، وزیر نفت ایران ، و روز یکشنبه با علی اکبر صالحی ، معاون رییس جمهوری ایران ، دیدار و گفتگو کرد  . ایران پیش از تشدید تحریم‌ها یکی از تامین‌کنندگان عمده نیاز اروپا به انرژی‌بود  .  پاییز گذشته در حالی که اتحادیه اروپا آماده لغو تحریم‌های ایران می‌شد ، کمیسیون اتحادیه اروپا در تخمینی اعلام کرد این بلوک تا سال 2030 میلادی بین 25 تا 35 میلیارد متر مکعب گاز عمدتا به شکل گاز مایع طبیعی از ایران وارد خواهد کرد  . میگل کانییته پس از دیدار با مقامات ایرانی درباره چرایی آغاز سریع جریان گاز از ایران به اروپا طی سه چهار سال آینده ، گفت زیرا ایران به دنبال تکمیل سه مجتمع تولید گاز مایع طبیعی است که پیش از تشدید تحریم‌ها در دست اجرا‌بود  . کانییته معتقد است : " توسعه مجتمع گاز خیلی طول نمی‌کشد  .  یقینا فردا آماده نخواهد شد  ...  اما برای میان مدت بسیار روشن است که گاز مایع طبیعی یک امکان خواهد‌بود و این مهم با استراتژی امنیت و تامین انرژی اتحادیه اروپا سازگار است  . " کمیسر انرژی اتحادیه اروپا گفت مقامات ایران روشن کردند که هیچ منافع آنی در گسترش خط لوله گاز به اروپا ندارند زیرا زمان زیادی خواهد برد و انتقال آن نیازمند رسیدن به توافق با بعضی رقبای منطقه‌ای است  . کانییته گفت : " در این شرایط تنها گاز مایع طبیعی به عنوان بزرگترین امکان تامین گاز به بازار جهانی و بازار اتحادیه اروپا می‌ماند  . " با وجود امیدهای اتحادیه اروپا دلایل محکمی برای احتیاط وجود دارد  . مصرف داخلی گاز طبیعی در ایران کماکان بالا است و این به معنای محدود بودن ظرفیت فعلی صادرات ایران است  .  سیاست‌های تغییر الگوی مصرف با قطع یارانه‌های انرژی در ایران با مقاومت عمومی روبرو‌شده‌است و سال‌ها تحریم باعث‌شده‌که میدان‌های اصلی گازی ایران توسعه نیافته است  . فراتر از چالش‌های لجستیک ، مساله مهم بهای گاز است  .  ایران باید بهای گاز صادراتی اش را به شکل چشمگیری پایین بیاورد تا بتواند با گاز صادراتی ارزان روسیه رقابت کند  .  در گذشته ، چندین مورد مذاکرات ایران با امارات متحده عربی ، هند ، و ترکیه برای صادرات گاز بی‌نتیجه شکست خورد  . در حالی که مجتمع اصلی گاز مایع طبیعی ایران تا زمان تکمیل دو سال کار دارد ، هنوز روشن نیست که آیا ایران دو مجتمع دیگر را هم راه‌اندازی خواهد کرد یا نه  .  اگر ایران چنین تصمیم سیاسی بگیرد نیازمند سرمایه‌گذاری سنگین در فناوری لازم برای توسعه بخش گاز مایع طبیعی است  . اتحادیه اروپا از زمان بحران اوکراین در پی ایجاد تنوع در منابع تامین انرژی و کاهش وابستگی به گاز روسیه بوده است  . میگل کانییته می‌گوید ایران منبع تامین ایده آلی برای آینده است زیرا با وجود افزایش تنش‌ها با ایران بر سر برنامه هسته‌ای تهران هیچ‌گاه جریان انتقال انرژی را قطع نکرد : " ایران هرگز از نفت و گاز به عنوان سلاح سیاسی استفاده نکرده است  . " پس از دیدارهای شنبه و یکشنبه در تهران ، نقشه راه پیش‌برد روابط ایران با اروپا روشن تر‌شده‌است  .  دو طرف با تشکیل سه گروه همکاری مشترک - در حوزه نفت و گاز ، انرژی‌های تجدید‌پذیر و مصرف بهینه انرژی ، و برق - برای پرداختن به جزییات موافقت کرده‌اند  .  قرار است سالانه یک دیدار در سطح وزیران برگزار شود  . طرفین همچنین بر سر همکاری مشترک در پروژه‌های هسته‌ای غیر نظامی از جمله مشاوره برای آزمایش کارآیی تاسیسات ایران و بعضی کارهای پژوهشی مشترک توافق کردند  .  تحقیق و توسعه فراگیر در حوزه هسته‌ای بر اساس برجام ممنوع است  . قدم بعدی برگزاری نشستی تجاری در حوزه انرژی است ، که میگل کانییته امیدوار است ابتدای سال میلادی جاری برگزار شود  .  هدف از این نشست بررسی قراردادهای انرژی در آینده خواهد‌بود  . ایران پیشاپیش در نحوه قراردادهایش با شرکت‌های خارجی تغییراتی داده است تا سریع تر پای سرمایه‌گذاران را به ایران باز کند  .  البته این امر مساله سیاسی حساسی است و در مورد دادن امتیازهای گسترده به شرکت‌های خارجی مخالفت‌هایی در ایران وجود دارد  . میگل کانییته می‌گوید در زمانی که بهای انرژی پایین است ، چاره‌ای غیر از قراردادهای نفتی انعطاف پذیرتر نیست : " ما باید سعی کنیم قراردادهای نفتی را در فرمی تازه شکل بدهیم  .  این قراردادها باید مناسب مقصود باشد  . "