برگزاری جشن جهانی نوروز در میان اقوام مختلف ایرانی
نوروز که به عنوان یک جشن جهانی شناخته شده در طول سالیان در فلات ایران در میان اقوام گوناگون جشن گرفته شده است.
نوروز در کردستان نوروز و فرا رسیدن فصل بهار برای مردم کردستان ، مفهوم آزادی و رهایی از‌بند اسارت ، بندگی ، ظلم و جور ستمکاران ، زایشی نو و از سرگیری کار و تلاش دوباره برای زندگی دارد  . در باور کردها ، بهار یادآور قیام « کاوه »، آهنگر جوانی است که از ظلم و ستم ضحاک به عنوان نماد تباهی و پلیدی به تنگ آمد و درنهایت ملتی را با به‌بند کشیدن اسوه ظلم به روشنایی رهنمون شد  . مردم کرد تبار ، با همین انگیزه نخستین روز بهار را به نشانه این رهایی از ظلم و بندگی به آغوش طبیعت که از نظر آن‌ها زیباترین جلوه قدرت الهی است پناه می‌برند  .  مردم کردستان تحویل سال و آغاز بهار را با روشن کردن آتش که نمادی از سوزاندن بندهای اسارت و کهنگی است جشن می‌گیرند  .  این آتش نوروزی بر اساس باورهای کهن کردها باید در بلند ترین نقطه محل زندگی یعنی بام خانه‌ها روشن شود که هنوز هم در برخی از مناطق کردنشین این رسم رعایت می‌شود  . کردهای ایرانی در پیوند با باورهای دیرین و باور سایر اقوام ایرانی ، دوبار ، در چهارشنبه آخر سال و آخرین شب سال آتش روشن می‌کنند تا ضمن پایبندی به آیین‌های باستانی ، پیوند خود را با فرهنگ و سنن سایر اقوام ایرانی حفظ کنند  . تیره‌های ایرانی نژاد کرد که در کشورهای ترکیه ، عراق ، ایران و سوریه زندگی می‌کنند ، جشن نوروز را هربار با شکوه تمام برگزار می‌کنند  .  کردها از نظر زبان ومذهب به گروه‌های مختلف تقسیم می‌شوند اما همه آن‌ها نوروز را جشن می‌گیرند و آن را نوروز می‌گویند زیرا از دیدگاه نژادی آریایی تبار هستند و ایران که واژه‌ای اوستایی است در معنی خواستگاه آریایی‌ها می‌باشد  .  آتش افکنی و نوروز ، دو رکن اساسی جشن‌های ملی کردها محسوب می‌شود  . به روایتی سنت افروختن آتش در چهارشنبه آخر سال در فرهنگ ایران از پس از اسلام و برای حفظ آتش زرتشت و گرامی داشت آن بدعت گذاشته‌شده‌است  .  کردها در این مراسم با روشن کردن آتش مقدس به رقص و پایکوبی محلی می‌پردازند و شب خود را به یاد ماندنی می‌کنند  .  در روستاهای کردنشین مردم در شب نوروز روی کوه‌ها آتش روشن می‌کنند و به جشن و پایکوبی می‌پردازند  . کردهای مروین مثل همه کردهای دیگر ، نوروز را با شکوه تمام جشن می‌گیرند  .  مراسم آن‌ها در خانه ، روی کوهها ، در ورزشگاه‌ها یا روی بام خانه‌ها انجام می‌گیرد  .  آن‌ها گاهی نیز از روی آتش می‌پرند  .  برای کردها روز نوروز نه تنها روز ثروت و برکت ، بلکه نماد صلح و آشتی است  . مردم مروین صبح نوروز لباس نو می‌پوشند و به دیدار همدیگر می‌روند  .  بعد همه در میدان بزرگی جمع می‌شوند و رقص و شادمانی می‌کنند  .  در این رقص‌ها مانند آنچه در کارناوال‌های اروپایی معمول است برخی از افراد از نقاب استفاده می‌کنند جشن نوروز در نزد اقوام ایرانی نژاد کرد ترکیه مردم کرد زبان دیگری در ترکیه زندگی می‌کنند که کردهای زازا خوانده می‌شوند  .  این مردم بیشتر در آناتولی شرقی ساکنند و زبانشان کردی زازاکی است  .  آن‌ها شاخه‌ای ازشیعه‌های علوی هستند  .  تقویم کردهای زازا تقویم قدیمی خاصی است که به تقویم امروز میلادی شبیه است  .  کرد‌های زازا می‌گویند که احتمال دارد نام آن‌ها از کامه ساسان یا ساسانیان ریشه گرفته باشد  .  برای کردهای زازا نوروز به همراه مراسم خاصی به صورت نوعی نیایش برگزار می‌شود  .. مردم کرد زبان دیگری که نوروز را چون زازا‌ها به شکلی خاص برگزار می‌کنند ، کردهای ایزدی هستند که به روایتی اصل و منشائ آن‌ها از « یزد » بوده و نامشان با ایزد زرتشتی ارتباط دارد و به این صورت ریشه‌های زرتشتی دارند  .  آمار دقیقی از جمعیت ایزدی‌ها که بیشتر آن‌ها با لهجه کرمانچی صحبت می‌کنند در دست نیست  .  گفته می‌شود حدود ٥00 هزار ایزدی در عراق زندگی می‌کنند  .  عده‌ای از آن‌ها علاوه بر ایران در کشورهای سوریه ، ترکیه ، ارمنستان و گرجستان پراکنده‌اند  . بعضی دیگر ایزدی را یکی از قدیمی ترین ادیان بابلی و سومری می‌خوانند  .  جشن چهارشنبه سوری یا چهارشنبه سرخ که چند هفته پس از نوروز جشن گرفته می‌شود در واقع جشن اول سال ایزدی‌ها به شمار می‌رود که به آن « نیسان » می‌گویند  .  به باور ایزدی‌ها در این روز فرشته‌ای که او را ملک طاووس می‌نامند ، از آسمان به زمین می‌آید و با خود خیر و برکت می‌آورد  . یکی از سنن این جشن نوروزی که با نوروز هماهنگی دارد ، رنگ کردن تخم مرغ است  .  چرا که شکل تخم مرغ شبیه به زمین است و رنگ کردن آن به این معنی است که می‌خواهند دنیا به این رنگ‌ها باشد و باعث سبزی دشت و صحرا بشود  .  یکی دیگر از رسم‌های جالب ایزدی‌ها این است که صبح زود سال نو به دشتها می‌روند و دست و روی خود را با قطرات شبنم مسح می‌دهند و باور دارند که اگر کسی مریض باشد با این کار بیماری اش شفا می‌یابد  . ایزدی‌ها در هر فصل سال جشنی دارند اما ویژگی جشن سر ساله که در اولین چهارشنبه ماه نیسان یعنی آوریل برگزار می‌شود ، این است که مردم پس از سیزده روز دوباره جشن می‌گیرند که با سیزده بدر ایران قابل مقایسه است  . برگزاری نوروز برای کردها صرف نظر از این که به چه زبانی صحبت می‌کنند و به چه مذهبی اعتقاد دارند از اهمیت خاصی برخورداراست و آن‌ها خود را از پاسداران این جشن کهن می‌دانند  .  اخیرا کردهای ایرانی ساکن ترکیه پس از مدت‌ها تلاش توانستند نوروز ایرانی را به عنوان یک جشن ملی و روز تعطیل در ترکیه به ثبت برسانند  .