جشنواره سینمایی «سیلورداکز» چالش های دسترسی به صلح جهانی را زیر ذره بین می برد
بخشی از جشنواره امسال را «انستیتوی صلح ایالات متحده آمریکا» که یک سازمان غیردولتی طرفدار صلح جهانی است تدارک دیده است. سازمانی که ضد خشونت و هوادارراه های صلح آمیزبرای حل مسائل و مشکلات سیاسی درکشورهای مختلف جهان است
در هشتمین سال برگزاری جشنواره سینمایی « سیلورداکز » Silverdocs ، تعداد 102 فیلم از 54 کشور مختلف شرکت دارند که در میان آن‌ها برنامه‌ای با نمایش 6 فیلم ویژه به « راه‌های دسترسی به صلح جهانی » اختصاص داده‌شده‌است  . فستیوال « سیلورداکز » یکی از مهم ترین و مطرح ترین جشنواره‌های امروز آمریکا به شمار می‌رود  .  این جشنواره هرسال فیلم‌های غیرداستانی ساخته‌شده‌با بودجه‌هایی مستقل را از سراسر جهان به نمایش می‌گذارد و به این صورت توانسته است جمع کثیری از تماشاگران و فیلمسازان تازه نفس و جوان را بخود جلب کند  .  جشنواره توسط « انستیتوی فیلم آمریکا » برگزار می‌شود و کانال تلویزیونی « دیسکاوری » Discovery از آن حمایت می‌کند  . یکی از بخش‌های فستیوال امسال ، نمایش 6 فیلم دریک برنامه ویژه است که « انستیتوی صلح ایالات متحده آمریکا » که یک سازمان غیردولتی طرفدار صلح جهانی است آن را تدارک دیده است  .  سازمانی که ضد خشونت و هوادارراه‌های صلح آمیزبرای حل مسائل و مشکلات سیاسی درکشورهای مختلف جهان می‌باشد  .  موضوع هر6 فیلم هم برا اساس کوشش‌هایی که برای ایجاد صلح و حل مسائل و مشکلات سیاسی جهان انجام‌شده‌گذاشته‌شده‌است  . درفیلم « بودروس » Budrus که توسط کارگردان و تهیه‌کننده برنده جایزه ، « جولیا باچا » ساخته‌شده‌، مردی به نام « عاید مرار »، یکی از اهالی دهکده کوچک فلسطینی نشین بودروس ، نقش یک رهبر تظاهرات آرام را برعهده گرفته است  .  او می‌کوشد تا جلوی تخریب دهکده خود را توسط اسرائیل که می‌خواهد دیواری برای جداسازی اسرائیلی‌ها از فلسطینی‌ها بسازد را بگیرد  .  مجموعه‌ای از حصارو یک دیوار سیمانی 8 متری که دولت اسرائیل برای جداسازی مرزهای خود با نواحی کرانه‌های غربی درنظرگرفته است  .  جولیا باچا می‌گوید :« امیدوارم این فیلم بتواند به همان اندازه روی تماشاگران فستیوال اثرگذار باشد که تلاش‌های ساکنان این دهکده کوچک فلسطینی روی کسانی که به ساختن این دیوار اشتغال دارند  .  درعین حال امیدوارم این فیلم بتواند افراد دیگری را نیز بسیح کند تا به تظاهرات صلح‌آمیز و بدون خشونت این ساکنان صلح پرور کرانه‌های غربی و شرق اورشلیم بپیوندند  . » این تظاهرات صلح آمیزضد افراشتن دیوار جداسازی ، توانست توجه زنان دهکده ، اعضای محلی حماس و حتی فعالان خواهان صلح اسرائیلی را به خود جلب و آن‌ها را با خود هم صدا سازد  . جولیا می‌گوید :« تاکتیک‌هایی که از نخستین جنبش‌های دهه 80 میلادی در این زمینه قرض گرفته‌شده‌به همراه حضور فعال شهروندان صلح جوی اسرائیلی و عده‌ای ازفعالان حقوق بشری از سراسر جهان ، این جنبش همگانی هرچند هنوز آنچنان که باید قدرتمند‌نشده‌است اما دارای پتانسیل یا استعدادهای نهانی بسیاری برای ایجاد صلح در ناحیه است  . » درفیلم دیگری ساخته « لیزا گاسل » به نام « به اصطلاح دشمن من »، فیلمساز 6 دختر فلسطینی و اسرائیلی را در کمپ مخصوص « صلح آفرینی » در ایالات متحده آمریکا با دوربین خود دنبال می‌کند  .  پس از آن همین دوربین هریک از این 6 دختر را برای مدت 6 سال بعد از این تجربه آموزشی تعقیب می‌کند و به این طریق اثرات تجربه مشارکت در یک کمپ صلح دوستی را درهریک از آن‌ها به تماشاگرنشان می‌دهد و نیزتاثیراتی که این کمپ در زندگی خصوصی هریک از آنان به جا گذاشته است  . فیلم « جنگ دان دان » تمرکز بر روی جنگ داخلی در « سیرا لیون » در آفریقا دارد که درسال 1991 آغاز شد و به مدت یازده سال ادامه یافت  .  این فیلم که عنوان آن به معنی « جنگ تمام‌شده‌» می‌باشد ، بخش‌هایی از محاکمات « عیسی ساسی » یک جنگجوی شورشی پیشین را نشان می‌دهد که متهم به انجام جنایاتی علیه بشریت‌شده‌است و این دادگاه رسیدگی بین‌المللی کوشش دارد تا او را محاکمه و مجازات کند  . ربکا ریکمن کوهن ، فیلمساز و تهیه‌کننده این فیلم می‌گوید :« من از تماشای شخصیت‌هایی که یک مرد می‌تواند علیرغم شدت درگیری‌هایی تا این حد خونبار و دردناک ازخود ارائه دهد حیرت زده شدم  . » درفیلم دیگری به نام « گریس ، میلی ، لوسی  ..  سرباز کوچولو »، ریموند پرونچر ، فیلمساز به موضوع دختربچه‌های سرباز در « اوگاندا » پرداخته است  .  داستان فیلم از زبان یکی از نجات یافتگان خردسال به نام « گریس » روایت‌شده‌است  .  او توضیح می‌دهد که چگونه در شمال اوگاندا سال هاست که کودکان خردسال ربوده‌شده‌، شکنجه و سپس وادار می‌شوند تا به سراغ اعضای خانواده خود رفته و آن‌ها را بکشند  ! ریموند پرونچر ضمن شرکت در فستیوال « سیلورداکز » به خبرنگار صدای آمریکا می‌گوید :« وقتی مردم درباره سربازهای کوچولو صحبت می‌کنند نمی‌دانند که درحقیقت 50 درصد این سربازان کوچولو را دختربچه‌ها تشکیلی می‌دهند  .  این دختربچه‌ها اول به اجبار سرباز می‌شوند و سپس به عنوان « همسر » تحت تجاوز قرار می‌گیرند  . » دربخش فیلم‌های آمریکای مرکزی و جنوب شرقی آسیا ، درفستیوال امسال « سیلورداکز » فیلمی از کشور « گواتامالا » به نام « جزیره - از آرشیو تا تراژدی » نشان داده می‌شود که درباره جنایات علیه بشریت در رابطه با نسل کشی و جنایاتی ساخته‌شده‌که توسط ماموران سازمان امنیت ملی برعلیه شهروندان واقع‌شده‌که از آن جمله ناپدید شدن افرادی است که برعلیه رژیم فعالیت می‌کنند و این اطلاعات تماما از آرشیوهایی به دست آمده که چند سال پیش به صورت اتفاقی کشف‌شده‌است  . تنها فیلم کوتاه فستیوال امسال به نام « پیدا‌شده‌» Found ساخته « پارامیتا نات » داستان زن جوانی است که به عکس‌ها و یادداشت‌های دردناک پدرش از یک کمپ پناهندگی در دهه 70 میلادی در تایلند پاسخی شاعرانه می‌دهد  .