کتاب تازه ای به نام انقلاب ناتمام جهان:«موعد خیزش های مردمی خاورمیانه از مدت ها پیش فرا رسیده بود»
:«شرایط اقتصادی جوامع عرب نتوانست مشاغل برانگیزنده درخور استعدادهای روزافزون جوانان ناحیه را برای آنان مهیا کند. این سازی بود که از مدت ها پیش در گوشه و کناردرجوامع مختلف، در قهوه خانه ها و کوچه و خیابان ها جهان عرب نواخته می شد اما متاسفانه رهبران گوششان بدهکارنبود»
« مارک مالوک براون » از بیش از سه دهه پیش درسازمان ملل متحد با اموربین المللی سروکار داشته است  .  او به عنوان روزنامه نگارکه بعدها ، دردوران ریاست « کوفی عنان »، درمقام یک اقتصاددان برجسته به مقام معاونت این سازمان رسید ، در دوران ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش از او و سیاست‌های او درعراق به شدت انتقاد کرد و « بوش » نیز او را بزرگ ترین منتقد سیاسی خود در سازمان ملل متحد خواند  . « براون » که درحال حاضر از مشاغل سیاسی کناره گرفته است از چندی پیش مشغول نوشتن کتابی بوده است به نام « انقلاب ناتمام جهان : به دنبال سیاست‌های تازه بین‌المللی » . اخیرا میلیون‌ها نفرتظاهرکننده درخیابان‌های قاهره وشهرهای دیگر جهان عرب در حین نمایش مخالفت‌های خود با نظام جهانی به صورتی که می‌شناسیم ، صدای اعتراض خودبه دولت‌های فاسد و زورگو ، عدم مساوات و نبود آزادی را به گوش جهانیان رساندند  . مالوک براون به عنوان اولین مقام سیاسی درسازمان ملل که بیش از 10 سال پیش نخستین پیش نویس « گزارش توسعه و ترقی انسانی اعراب » را به رشته تحریر درآورد معتقد است که زمان ایجاد امواج سونامی مانند وخیزش‌های مردمی درجوامع عرب از مدت‌ها پیش فرارسیده‌بود :« شرایط اقتصادی جوامع عرب نتوانست مشاغل برانگیزنده درخور استعدادهای روزافزون جوانان ناحیه را برای آنان مهیا کند  .  این سازی‌بود که از مدت‌ها پیش در گوشه و کنار ، در قهوه خانه‌ها و درکوچه و خیابان‌ها جهان عرب نواخته می‌شد اما متاسفانه رهبران گوششان بدهکارنبود  . » اما امروز جامعه بین‌المللی وظیفه خطیری دارد تا ازجنبش‌های دمکراتیکی که در این کشورها آغاز‌شده‌حمایت کند و اجازه بدهد تا روش‌های سیاسی آزادی بخش تازه‌ای در منطقه فراگیرشود :« در بسیاری از کشورهای جهان ، برای شهروندان موفقیت در زندگی بدون یک روند سالم و پایدار دمکراتیک امکان‌پذیر نیست  .  تا زمانی که مردم فقیر و زیردست صدایی نداشته باشند و نتوانند درانتخابات مملکت خود شرکت کرده و به مسائلی که برای آن‌ها حائز اهمیت است رای بدهند ، رهبران این ممالک مسائل و مشکلات مورد توجه آنان را حل نخواهند کرد  .  این جوابگویی هم فقط از راه دمکراسی امکان‌پذیر است  .  بنابراین من فکر می‌کنم مسئله حمایت جامعه بین‌المللی از این خیزش‌ها و از مردمی که به دنبال دستیابی به حقوق خود هستند به شدت حائز اهمیت است  .  درعین حال این حمایت بایستی با نوعی فروتنی همراه باشد  .  فروتنی که این حمایت‌ها را جدا از مسئله اهمیت پایداری منطقه و فقط در پیش‌برد روند دمکراسی به کار می‌اندازد  .  کار ما در حال حاضر این است که با ابزار مدرنی که در اختیار داریم به مردم مصر ، تونس و کشورهای دیگر کمک کنیم تا بتوانند بنای دمکراسی دلخواه خود را پایه‌ریزی کنند  . » با این همه براون معتقد است که رسیدن به دمکراسی چالش‌هایی هم به همراه دارد :« در اغلب مواقع ، همان عواملی که در آغاز خیزش‌ها و انقلاب‌ها مردم را به هم نزدیک می‌کنند بعدها تبدیل به یک دشمن مشترک می‌شوند  .  مثلا در مصر با برکناری مبارک که تظاهرکنندگان خواهان آن‌بودند ، گروه‌های دیگری به میدان آمده‌اند که هرکدام از لحاظ سیاسی و اقتصادی دیدگاه‌ها و نظرگاه‌های خاص خود را دارند  .  مردم مصر راه دراز و پرفراز و نشیبی برای رسیدن به منزلگه دمکراسی دارند و ایجاد ساختارهای تازه و قانون اساسی مناسب هم به زمان نیاز دارد  .  زمان برای بوجود آوردن احزاب سیاسی واجد شرایط و سپس زمانی برای برگزاری انتخاباتی که بتواند نتایج دلخواه را در رابطه با یک دولت قوی و قادر به ایجاد اصلاحات اساسی بوجود آورد  .  دولتی با قیمومیت که از پشتیبانی قوانین دمکراتیک به درستی برخوردار باشد  . » مالوک براون در کتاب تازه خود « انقلاب ناتمام جهان » بخشی از تجربیات شخصی خود به عنوان نظاره‌گر و شرکت‌کننده در پروسه پیش‌برد دمکراسی و « جهانی شدن » را بازگو کرده است  .  کتاب علاوه برجنبه‌های سیاسی و تاریخی دارای بخش‌هایی به صورت « اتوبیوگرافی » یا خود زندگی نامه نویسی است و به ویژه مسئله جهانی شدن را مورد بحث و بررسی قرار داده است :« درجهان امروز شما دیگر نمی‌توانید در درون مرزهای مملکتی ، مسائل بخش بانکی خود را حل کنید  .  سیستم‌های بانکی امروز بیش از هرزمان دیگری به هم نزدیکند و بجزدر شرایطی خاص این بانک‌ها نمی‌توانند درمقابل بحران‌های مالی جهانی به تنهایی ایستادگی کنند  .  به همین صورت هم بهداشت عمومی و بهزیستی جوامع مختلف نیز یک مسئله جهانی به شمار می‌رود ونه فقط یک مسئله کشوری  .  شیوع بی‌محابای آنفلوآنزا در دوسال گذشته به خوبی این مسئله را ثابت می‌کند  .  آنفلوآنزایی که در مکزیک آغاز شد اما از طریق فرودگاه کندی نیویورک و راه‌های هوایی به مناطق مختلف آمریکا و از آنجا به تمام جهان سرایت کرد  . » بروان می‌گوید دنیا ناچار است برای حل مشکلات جهان امروز در سطحی جهانی بیاندیشد :« دولت‌ها باید با با تقسیم قدرت و از طریق مذاکره ، سازش و مصالحه به راه حل‌های مشکلات جهان امروز دست پیدا کنند  .  راه حل‌های سیاسی امروز باید بتوانند از جنبه‌های عمومی و جهانی برخوردار باشند  .  اما این کار آسانی نیست چون بسیاری از دولت‌های ملی گرای جهان امروز وابسته به حفظ و حراست‌اند  . » درعین حال براون براین مسئله تکیه دارد که منظور از جهانی شدن این نیست که جهان به یک دولت و یا قدرت واحد در سطح جهان احتیاج دارد :« آخرین چیزی که مردم جهان امروز به آن احتیاج دارند همین است که بیائیم برای آن‌ها یک دولت یا قدرت جهانی عظیم و پرقدرت تعیین کنیم که از روی الگوی یک دولت ملی امروزی ساخته‌شده‌است  . » مالوک براون می‌گوید برای تکمیل انقلاب جهانی ، جهانیان بایست یک بار دیگر نقش سازمان ملل را بررسی کنند و بکوشند تا بعد وسیع تری از صداهای گوناگون مردم از جوامع مختلف مدنی از سراسرجهان را انعکاس دهند :« من درطول مدت زندگی حرفه‌ای شاهد مشکلات جهانی بوده‌ام  .  در سال‌های اخیرحل اغلب این مشکلات با موفقیت روبروبوده است  .  اما دلایل این موفقیت حضور دولت‌ها نبوده است بلکه این فعالان اجتماعی از جوامع غیردولتی ، ازجمله مدیران بنیادها و رهبران تجاری بوده‌اند که دست به دست هم داده و با مصلحت اندیشی‌های خود کارها را پیش برده و این مشکلات را حل کرده‌اند  . » مالوک براون ازهمه شهروندان درهرکجای دنیا می‌خواهد که نقش اصلی و اساسی در این انقلاب جهانی ایفا کرده و تبدیل به نیرویی برای ایجاد تغییرات و بهبود شرایط زندگی بهتر برای همه مردم جهان شوند  .