گزارش: چگونه قانون آزادی اطلاعات حتی در عرصه امنيت ملی آمريکا به اجرا گذاشته می شود
رييس آرشيو: حتی موردی بوده که يک جاسوس بازنشسته با استفاده از مدارک آرشيو امنيت ملی خاطرات خود را نوشته است
بر اساس قانون آزادی اطلاعات در ایالات متحده ، آمریکایی‌ها می‌توانند اسنادی را که از سوی دولت غیرمحرمانه تلقی می‌شود ، مطالعه کنند  .  هم اکنون میلیون‌ها سند دولتی در موسسه تحقیقاتی موسوم به « آرشیو امنیت ملی » در دسترس عموم ، قرار گرفته است  . آرشیو اسناد امنیت ملی بیش از بیست و پنچ سال پیش توسط گروهی از روزنامه نگاران و مورخان آمریکایی تاسیس شد  .  این افراد با بهره‌گیری از قانون آزادی اطلاعات به مدارکی دست یافتند که پیش از آن چندان در دسترس عموم نبود  .  این قانون در سال 1966 توسط کنگره آمریکا به تصویب رسید تا امکان پاسخ‌گویی بیشتر نهادهای دولتی فراهم شود  .  البته قانون آزادی اطلاعات همچنان دسترسی به برخی از مدارک محرمانه را ممنوع می‌کند  . اکنون آرشیو اسناد امنیت ملی ، مدارک مختلفی را مورد مطالعه قرار می‌دهد و نتایج یافته را منتشر می‌کند  .  تام بلنتون ، رییس آرشیو ، می‌گوید حتی موردی بوده که یک جاسوس بازنشسته با استفاده از مدارک آرشیو امنیت ملی خاطرات خود را نوشته است  .  آقای بلنتون می‌گوید : « این آرشیو کارکردهای مختلفی دارد ، و تمامی اینها برای آن است تا قانون آزادی اطلاعات در بسته ترین حیطه ، یعنی امنیت ملی ، به اجرا گذاشته شود  . » رییس آرشیو می‌گوید حتی وقتی اسناد از حالت محرمانه خارج می‌شوند دشوار است که سازمان‌های امنیتی را راضی کرد تا اطلاعات را در اختیار عموم قرار دهند ، حتی « در بعضی موارد ما باید تقاضای خود را 10 تا 15 سال پیگیری کنیم چون دولت در خصوص ارائه اسناد مقاومت می‌کند  . » برخی از این اسناد مربوط به فعالیت‌های پرسش برانگیز سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا ( سی  .  آی  . ‌ای ) است ، « در دهه هفتاد میلادی ، اطلاعاتی فاش شد دایر بر اینکه سازمان سیا برای ترور برخی افراد برنامه‌ریزی کرده و آزمایش‌هایی روی برخی از داروها برای کنترل ذهن انجام داده است ، کارهایی که در آمریکا غیرقانونی است  . » تام بلنتون می‌گوید برخی از اسناد که آرشیو امنیت ملی جمع کرده است اطلاعات مهمی را در خصوص فعالیت‌های دولت ، فاش می‌سازد  .  رییس آرشیو اینچنین ادامه می‌دهد : « برای مثال ، مدارک مربوط به جنگ عراق که به نظر رییس جمهوری رسیده‌بود نشانگر آن است که آنان فکر می‌کردند دو سال پس از اشغال عراق ، آنجا را ترک خواهند کرد  .  آنان فکر می‌کردند می‌توانند تعداد نیروها را به پنج هزار سرباز برسانند  .  آنان هیچ قصدی برای اشغال یا در دست گرفتن امور امنیتی عراق نداشتند  . » آقای بلنتون می‌گوید آرشیو عکس‌ها نیز حاوی مطالب مهمی است  .  از جمله مجموعه‌های محبوب ، عکس‌های الویس پریسلی با ریچارد نیکسون ، رییس جمهوری وقت آمریکاست  .  عکس‌های دیگر که مربوط به دهه شصت میلادی است نشان می‌دهد که آمریکا آماده یک جنگ احتمالی با اتحاد جماهیر شوروی سابق بوده است  . رئیس آرشیو که خود یک روزنامه نگار بوده معتقد است تعداد بیش از حدی از اسناد دولتی به شکل محرمانه نگهداری می‌شود و می‌گوید : « نقش ما مقابله با این امر است  .  اسنادی وجود دارد که باید محرمانه باقی بماند مثلا طراحی یک کلاهک اتمی و یا یک سیستم تسلیحاتی که اگر محرمانه نباشد باعث می‌شود گروه‌های تروریستی از آن علیه آمریکا استفاده کنند  .  اما این‌گونه اطلاعات درصد بسیار ناچیزی از اسنادی است که از جانب دولت محرمانه تلقی می‌شود  . » آقای بلنتون می‌گوید آرشیو امنیت ملی به دولت فشار می‌آورد تا اسنادی را که دلیلی برای محرمانه بودنشان وجود ندارد در اختیار عموم قرار دهد  .