موضع مبهم نامزد وزارت دفاع آمریکا در قبال ایران
چاک هیگل، سناتور جمهوری خواه پیشین آمریکا که احتمال نامزدی او برای مقام وزارت دفاع آینده آمریکا وجود دارد، مواضع متفاوتی در قبال ایران داشته است.
یادداشت زیر ترجمه مقاله مکس فیشر است که روز 13 دسامبر در روزنامه واشنگتن پست منتشر‌شده‌است : بنا به گزارشی که « بلومبرگ نیوز » منتشر کرده است سناتور چاک هیگل ، نماینده پیشین سنای ایالات متحده از حزب جمهوری خواه در صدر فهرست باراک اوباما برای نامزدی وزارت دفاع آمریکاست  . مدتی است که شایعاتی در مورد انتصاب آقای هیگل به گوش می‌رسد  .  جاش راگین ، نویسنده نشریه فارین پالسی دو هفته پیش گزارش داد که آقای هیگل برای مقام وزارت دفاع مورد تایید قرار گرفته است  . در حال حاضر هم خبری در مورد صرف نظر سوزان رایس ، سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد از نامزدی برای مقام وزارت امور خارجه منتشر‌شده‌است ، بنابراین رقابت برای دستیابی به سمت‌های وزیر دفاع و وزیر امور خارجه چندان فشرده و جدی نیست  . هر نامزدی که برای هر یک از این دو پست برگزیده شود ، موضع او در قبال ایران با انتقاد و توجه بسیار مواجه خواهد شد ، به همین دلیل ارزیابی اظهارنظرهایی که آقای هیگل تا به حال در مورد ایران مطرح کرده است ، ارزشمند خواهد‌بود  .  اما موضع او در قبال ایران چندان روشن نیست  . آقای هیگل نیز همچون اوباما در رویارویی با برنامه اتمی ایران بر بهره‌گیری از دیپلماسی تاکید کرده است  .  در حالی که آقای اوباما سال‌های طولانی تصریح کرده است که توسل به حمله نظامی آخرین گزینه ممکن خواهد‌بود ، اما اظهارات هیگل در مورد این مسئله بسیار ابهام‌آمیز و مبهم بوده‌اند  . این سناتور جمهوری خواه که هم اکنون بازنشسته‌شده‌است ، در دوران دولت جرج بوش به‌طور علنی با حمله نظامی به ایران مخالفت کرده‌بود ، اما به نظر می‌رسد آقای هیگل احتمالا از سال 2009 و از زمانی که آقای اوباما به مقام ریاست جمهوری رسیده است ، نظر خود را تغییر داده باشد  . نام آقای هیگل امسال در یکی از سرمقاله‌های واشنگتن پست در کنار چهار نویسنده دیگر‌بود که حمله نظامی ( به ایران ) را یک گزینه قابل پذیرش خوانده‌بودند  .  اما من از زمانی که دوره ریاست جمهوری بوش به پایان رسیده است هنوز نتوانسته‌ام اظهارنظرهای روشنی از هیگل در حمایت و یا مخالفت از حمله نظامی بیابم  . لازم است خاطرنشان شود که اگر آقای اوباما هیگل را برای مقام وزارت دفاع نامزد کند ، بسیاری از جمهوری خواهان به‌طور قطع به یاد خواهند داشت که او طی دوران ریاست جمهوری بوش چندین بار مخالفت خود با حمله نظامی ایالات متحده به ایران مخالفت کرده‌بود  .  از سویی دیگر این احتمال نیز وجود دارد که به دلیل مسیر روند رو به رشد پیشرفت برنامه اتمی ایران و بی‌نتیجه و دلسردکننده بودن تلاش‌های دیپلماتیک ، هیگل نیز تغییر موضع داده باشد  .  آقای هیگل در مصاحبه ماه مارس خود با المانیتور آشکارا از پاسخ به پرسش مستقیم در مورد نظر خود در مورد بمباران ایران توسط ایالات متحده به عنوان آخرین راهکار طفره رفت  . اظهارات پیشین آقای هیگل در مورد ایران و شیوه واکنش به روند پیشرفت برنامه اتمی این کشور در این جمله‌ها خلاصه شده‌اند ، بعضی از این مطالب از گزارش‌های پیشین جاشوا کیتینگ ، نویسنده نشریه فارین پالسی وام گرفته شده‌اند  .  بعضی از نقل قول‌های کلیدی از آقای هیگل از این قرار هستند : نوامبر سال 200٥ در شورای روابط خارجی : « هر راهکار پایا در مورد برنامه سلاح‌های اتمی ایران مستلزم گفتگوهای مستقیم ایالات متحده با ایران خواهد‌بود  .  ایالات متحده از این توانایی برخوردار است بدون این که منافع و یا اهداف خود را قربانی کند ، گفتگوی مستقیم با ایران برقرار کند  . » آوریل 2006 به هنگام سفر به اسلام آباد : « نظر من این است که حمله نظامی به ایران ، گزینه‌ای نظامی است که بلندمدت ، ممکن و مسئولانه نخواهد‌بود  ...  من معتقدم که راهکار سیاسی پاسخ رویارویی با این معضل است نه گزینه نظامی  .  همه این مسائل به راه حل سیاسی نیاز خواهند داشت  . » اوت 2006 ، در مقاله‌ای در نشریه « Lincoln Journal Star »: « بعضی افراد این دولت می‌خواهند برای حمله نظامی بهانه‌ای بیابند » . اکتبر 2007 ، در نامه‌ای که گفته می‌شود وی به پرزیدنت بوش ارسال کرده‌بود : « آقای رئیس جمهور عزیز : من این یادداشت را ارسال می‌کنم تا مصرانه از شما بخواهم تا با دولت ایران مذاکره ، گفتگوی جامع ، بی‌قید و شرط و مستقیم برقرار کنید  . » مارس 2012 در مصاحبه‌ای با المانیتور : « تعداد بسیاری به قتل خواهند رسید  .  این چیزها ( جنگ ) شروع می‌شوند و دیگر کنترلی بر آن‌ها نخواهید داشت  .  همواره این‌گونه بوده است و همیشه این‌گونه خواهد‌بود  ...  من تصور نمی‌کنم که لزوما ناچار باشیم تا از بین فقط یک یا دو گزینه انتخاب کنیم  .  اما در حال حاضر این طور وانمود می‌شود  .  ما ، در این کشور به انتخاب گزینه‌های خطا و اتخاذ تصمیم‌های بزرگ از این دست علاقه و توجه بسیاری نشان می‌دهیم ، ما از این تصمیم‌ها زیاد گرفته ایم  . » سپتامبر 2012 در سرمقاله واشنگتن پست که با چهار نویسنده دیگر به رشته تحریر درآورده‌بود : « جنگ با ایران امری اجتناب ناپذیری نیست ، اما اگر یک ایران مجهز به سلاح اتمی امنیت ملی ایالات متحده را به‌طور جدی در معرض تهدید قرار دهد  ...  موضع ما با سیاست روسای جمهوری بیش از یک دهه گذشته به‌طور کامل همخوانی دارد و آن این است که همه گزینه‌ها ، از جمله بهره‌گیری از نیروی نظامی مد نظر خواهد‌بود ، این در حالی است که با اعمال فشار بر ایران برای دستیابی به یک راهبرد سیاسی نیز تلاش خواهد شد  .  از آن جا که پیامدهای حمله نظامی برای منافع ایالات متحده بسیار قابل توجه و چشمگیر هستند ، ما در پی آن هستیم که اطمینان حاصل کنیم که همه اهداف و نیز پیامدهای چنین اقدامی مورد توجه قرار گرفته‌اند  . »