مسیر تازه رژه روز شکرگزاری Macy's در نیویورک، حذف خیابان برادوی!
در اوائل قرن بیستم میلادی مهاجران اروپایی که از میراث نویافته آمریکایی خود خوشحال بودند تصمیم گرفتند تا با برگزاری یک جشنواره و رژه سالیانه در روز شکرگزاری حضور خود در ایالات متحده آمریکا را به شیوه پدران خود در اروپا جشن بگیرند
برای نخستین بار پس از80 سال که از برگزاری رژه‌های باشکوه روز شکرگزاری نیویورک می‌گذرد ، این رژه امسال ، گذر ازخیابان معروف و پر رفت و آمد « برادوی » را از خط سیر خود حذف کرد  .  به جای آن جمعیت برگزار‌کننده ، همراه با بادکنک‌هایی از شخصیت‌های کارتونی معروف و گروه موسیقی نظامی با مارش ، از خیابان‌های خلوت تری می‌گذرند  . برگزاری رژه روز شکرگزاری درشهر نیویورک ، یکی از قدیمی ترین جشن‌های سنتی این شهر به شمار می‌رود که ازسال 1924 آغاز‌شده‌است و صبح روز شکرگزاری به مدت 3 ساعت در خیابان‌های شهر نیویورک به نمایش گذاشته می‌شود  .  مخارج برگزاری این رژه نیز تماما توسط کمپانی Macy ' s ( میسیز ) پرداخت می‌شود  . در دهه 1920میلادی ، بسیاری از کارکنان فروشگاه میسیز را نسل اول مهاجران اروپایی تشکیل می‌دادند  .  این مهاجران که به شدت به میراث‌های فرهنگی نویافته آمریکایی خود افتخار می‌کردند تصمیم گرفتند تا با برگزاری جشنواره‌ای به مناسبت « روز شکرگزاری » که یکی از تعطیلات مهم ساکنان ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود ، حضور در این کشور را به شیوه پدران خود در اروپا جشن بگیرند  . در سال 1942 ، نخستین رژه رسمی میسیز که در اصل به نام رژه کریسمس شناخته می‌شد ، توسط کارکنان فروشگاه میسیز برگزارشد  .  این کارکنان و گروهی از هنرمندانی که برای اجرای برنامه به این رژه پیوسته‌بودند نخستین راه پیمایی خود را از خیابان 145 در منطقه بالای شهر منهتن یا محله « هارلم » آغاز کردند و تا خیابان 34 یا محل فروشگاه میسیز رژه دادند  .  این افراد درحالی که لباس‌های رنگین و زیبایی به تن داشتند و بر روی صحنه‌هایی شناور به اشکال مختلف ایستاده‌بودند از جلوی تماشاگرانی که در صفوف منظم در دو سوی خیابان ایستاده‌بودند رد می‌شدند  .  علاوه بر گروه موسیقی مارش نظامی ، حیوانات اهلی نیز از باغ وحش « سنترال پارک » قرض گرفته شده‌بودند تا این رژه‌دهندگان را همراهی کنند  .  حیواناتی چون اسب‌های اصیل و سگ‌ها نیز در این مراسم شرکت داشتند  . در پایان نخستین رژه روز شکرگزاری میسیز که بیش از یک چهارم میلیون نفر را به خیابان‌های منهتن کشاند ، درمیدان « هرالد اسکوئر »، مقدم بابانوئل که سمبل نزدیک شدن عید میلاد مسیح‌بود با حضور فردی که به لباس او در آمده‌بود گرامی داشته شد  .  در پایان خط سیر رژه ، جمعیتی که در کنار فروشگاه میسیز ایستاده‌بود می‌توانست یک بار دیگر « بابانوئل » و گوزن‌هایی که در شکه سورتمه او را می‌کشند را که بر روی یکی از بالکن‌های فروشگاه ایستاده‌اند تماشا کند  . یکی از ابتکارات برگزارکنندگان « رژه روزشکرگزاری میسیز » استفاده از بادکنک‌های بزرگی‌بود که به شکل حیوانات بزرگ توسط شرکت لاستیک‌سازی « گود ییر » ( Goodyear ) در شهر اکرون درایالت اوهایو برای استفاده در این رژه ساخته شده‌بود  .  این حیوانات بادکنکی درسال 1927جایگزین حیوانات واقعی شدند  .  از نخستین شخصیت‌های فانتزی که به صورت بادکنک‌های بزرگ سیاه در رژه همین سال شرکت داشتند باید از شخصیت کارتونی و قدیمی گربه‌ای به نام « فیلیکس » و بعدها « میکی ماوس » شخصیت دوست داشتنی که والت دیسنی خالق آن بوده است نام برد  . کم کم بادکنک‌های بادی جای خود را به بادکنک‌هایی که با گازهیلیوم پرشده‌بودند دادند و امروزه علاوه بر حیوانات ، قهرمانان خیالی دیگری چون سوپرمن ، مردعنکبوتی و بسیاری دیگر از شخصیت‌های فانتزی مورد علاقه مردم ، در بالای سر رژه روندگان و تماشاگران به صورت بادکنک‌هایی غول آسا شناورند  . امسال با وجود یک خط سیر تازه برای رژه روز شکرگزاری میسیز ، شرکت‌کنندگان باید این بادکنک‌های عظیم الجثه را برخلاف همیشه که خط سیری مستقیم را طی می‌کردند از میان پیچ و خم‌های چند خیابان بگذرانند که این خود چالش‌هایی در بر دارد  . برایان شوارتز ، استاد فیزیک دانشگاه نیویورک می‌گوید : « گذشتن از پیچ این خیابان‌ها نیاز به مهارت‌های مخصوصی دارد اما با آگاهی از علم فیزیک بیشتر امکان پذیراست  . » تغییر مسیر امسال به خاطر بسته شدن دائمی بخشی از خیابان برادوی به روی اتوموبیل‌ها بوده است که در نتیجه ورود صحنه‌های شناور را نیز به این ناحیه ممنوع ساخته است  .  حرکت مرد عنکبوتی و هم چنین بادکنکی از پیکره « رونالد مک دونالد » که هر یک به ارتفاع یک ساختمان بلند چند طبقه هستند و توسط صدها نفر افرادی که طناب‌های وصل‌شده‌به آن را در دست دارند حرکت داده می‌شود به آسانی امکان‌پذیر نیست ، اما مسئولان حرکت این بادکنک‌ها توانسته‌اند در نهایت با برنامه‌ریزی دقیق و اندازه‌گیری فواصل بین خیابان‌ها و پیچ و خم آن به خوبی از عهده حرکت این بادکنک‌ها برآیند  . شوارتز می‌گوید : « اگربخواهید بادکنک را از پیچ خیابانی رد کنید ، افرادی که آن را در دایره داخلی هدایت‌کننده حرکت می‌دهند باید سرعت حرکت خود را آهسته تر کنند و در عوض افرادی که در دایره خارجی هدایت‌کننده هستند بایستی به سرعت حرکت خود بیافزایند ، اما این حرکات باید به دقت با هم هماهنگ شوند  . » بنا بر گفته شوارتز ، وزش باد هم اثرات مهمی برهدایت این بادکنک‌های غول پیکر دارد  .  « وزش باد موجب تغییر مقدار فشار روی طناب‌های هدایت‌کننده می‌شود و کسانی که این طناب‌ها را به دست دارند باید بتوانند خود را با این نوسانات هماهنگ کنند  . »