بازگشایی بزرگترین موزه جهان در پکن
در موزه ملی چین هیچگونه نشانه ای از حضور مائو در انقلاب فرهنگی و اقدامات ویرانگرانه این تهاجم که بیش از ۴۵ میلیون قربانی بجاگذاشت وجود ندارد، و این بخش از تاریخ معاصر چین از موزه ملی چین حذف شده
موزه ملی چین پس از سه سال تعطیلی ناشی از روند بازسازی بازگشایی شد  . مدیران موزه می‌گویند در این سه سال تغییرات اساسی در موزه صورت گرفته و تالارهای بیشتری به آن افزوده‌شده‌تا شمار بیشتری از آثار هنری و فرهنگی و نمادهای تاریخ باستانی و معاصر چین در آن جای گیرد  . نخستین بخش بازگشایی‌شده‌این موزه که برای بازدید عموم آزاد اعلام‌شده‌، تالارهای ویژه تاریخ معاصر چین است که در این موزه از جایگاه ویژه‌ای برخودار است  . تالارهای تاریخ معاصر چین همچون معبدی مدرن به رهبران حزب حاکم کمونیست چین : مائوتسه تونگ ، تنگ شیائوپنگ و دیگر رهبران گذشته و کنونی چین اختصاص یافته است  . مدیران موزه گفته‌اند بخش باستانی چین که مهمترین بخش‌های موزه است ، در بهار بازگشایی خواهد شد  . موزه ملی چین ، بزرگترین موزه جهان ، با زیربنای 191 هزار مترمربع زیربنای مفید ، یکی از بزرگترین اقدامات فرهنگی دولت کنونی چین است که می‌تواند به جلب گردشگران و دوستداران فرهنگ چین منجر شود  . مدیران موزه می‌گویند از آنجا که نگران بی‌توجهی مردم چین از تاریخ و میراث فرهنگی این کشورند ، برای جذب بیشتر بازدیدکنندگان داخلی ، بازدید از موزه رایگان‌شده‌است  . موزه ملی چین همجوار میدان « تی آن مین » ( صلح آسمانی ) است که روزگاری صحنه تظاهرات دمکراسی خواهانه دانشجویان مخالف دولت‌بود و پیش از آن نیز در سال‌های 1966 تا 1976 مرکز تظاهرات و کنش تندروان کمونیست پیرو مائو تسه تونگ‌بود که تحت نام « انقلاب فرهنگی » مبارزه‌ای ویرانگرانه علیه نیروهای مخالف و میانه رو حزبی و غیرحزبی ، همچنین علیه نمادهای فرهنگ غربی را آغاز کردند  . تندروان پیرو مائو برای تحقق انقلاب فرهنگی کلیه آثار فرهنگی بازمانده از دوران بغپورهای چین ، آثار هنری متاثر از غرب و موسیقی غیرچینی ، حتا سمفونی‌های بتهوون را با عنوان « فرهنگ غربی » نابود و ممنوع کردند  . مقامات دولتی و مدیران موزه ترجیح داده‌اند هیچگونه نشانه و اثری از حضور مائو در انقلاب فرهنگی و اقدامات ویرانگرانه علیه فرهنگ و مردم آن زمان را در این موزه وجود نداشته باشد و به گونه‌ای این بخش از تاریخ معاصر چین را از موزه ملی چین حذف کرده‌اند  . کارشناسان و پژوهشگران پدیده « انقلاب فرهنگی چین » برآورد کرده‌اند در جریان تهاجمات گاردهای سرخ مائو بیش از 45 میلیون نفر چینی جان خود را از دست دادند  . در موزه ملی چین همچنین هیچگونه نشانه‌ای از تهاجم مسلحانه و خونین سربازان ارتش سرخ به سرزمین تبت و ویرانی معابد بودایی لهاسا و سرنگون کردن حکومت مستقل آن سرزمین در اوایل دهه پنجاه میلادی دیده نمی‌شود  .