گزارش هنری: عکس های یک عکاس آمریکایی از زندگی روستاهای بکر هندوستان
نوآوری در مینیاتور و دیگر  آثار مشترک واسوو و هنرمندان هندی  از محبوب ترین و پرتماشاگرترین بخش های نمایشگاه اخیر  این عکاس آمریکایی در دهلی نو 
فائزه المصری ، خبرنگار صدای آمریکا در طول هشت سال گذشته ، واسوو ، عکاس آمریکایی ساکن ویسکانسین اغلب اوقات خود را در هندوستان گذرانده است تا بتواند تصاویری از اماکن روستایی ، آداب و سنن و هنرهای دستی مردم روستانشین این کشور پهناور را ثبت کند  . نتیجه این کوشش چند ساله ، چند مجموعه مختلف آثار عکاسی است که به صورت نمایشگاه عکس در آمریکا و در هندوستان به نمایش گذاشته‌شده‌است  . یکی از تازه ترین نمایشگاه‌های عکاسی واسوو ، مجموعه‌ای است از عکس‌هایی که با دست رنگ‌شده‌به نام « استودیویی در راجستان این نمایشگاه که تا اواسط ماه فوریه در گالری پالت در دهلی نو ادامه خواهد یافت ، مجموعه‌ای است از آثار عکاسی منحصر به فردی از واسوو که در طول سه سال گذشته گرفته‌شده‌است و پس از چاپ در استودیوی او در اودایپور هندوستان به کمک نقاشان محلی با دست رنگ‌آمیزی‌شده‌است  . واسوو در مورد رنگ‌آمیزی این عکس‌ها می‌گوید :« راجی سونی که نقاش اهل راجستان است سه نسل از خانواده او به رنگ کردن عکس‌های سیاه و سفید اشتغال داشته‌اند  .  البته این هنر سال هاست که در این منطقه فراموش‌شده‌است اما راجی با دیدن عکس‌هایی که من در استودیو تهیه کرده‌ام به شدت سر ذوق آمد و به من گفت : چاچا واسوو می‌گوید او از پیشنهاد رنگ کردن عکس‌های سیاه و سفید با دست توسط نقاش‌های محلی استقبال کرد و بعد تصمیم گرفت یک هنر محلی دیگر را نیز تجربه کند ؛ هنر نقاشی مینیاتور با آب رنگ  . واسوو این کار را با کشیدن نقاشی‌های کوچک آغاز کرد : « باید اعتراف کنم که من نقاش خوبی نیستم و به همین جهت هم این نقاشی‌ها خیلی ابتدایی به نظر می‌رسند  .  بسیاری از آن‌ها از زندگی خودم در هندوستان الهام گرفته‌شده‌است  .  واسوو این طرح‌های اولیه را به هنرمند دیگری به نام راکش وی جیو داد  .  او یک هفته بعد بر می‌گردد و طرح تازه‌ای از آن نقاشی اولیه را به من نشان می‌دهد  .  بعد از انجام چند تغییر کوچک ، راکش می‌رود و چند روز بعد با یک نقاشی مینیاتور کامل از کار اولی باز می‌گردد  .  نتیجه کار او واقعا زیبا و تماشایی است این بخش از آثار مشترک واسوو و هنرمندان هندی یکی از محبوب ترین و پرتماشاگرترین بخش‌های نمایشگاه اخیر در دهلی نو محسوب می‌شود  .  او در این مورد می‌گوید : « نقاشی مینیاتور در هند دارای تاریخی طولانی و شیوه کاری سنتی دارد که هرگز اجازه ایجاد تغییر و تحولی در آن داده نمی‌شود  .  یعنی این نقاشی‌های مینیاتور هنوز هم به شیوه نقاشی‌هایی است که چند صد سال پیش کشیده می‌شوند  .  یک استادی به شاگردی یاد می‌دهد که چگونه این شیوه بسیار قدیمی نقاشی را دنبال کند و چگونه به آن تداوم ببخشد  .  برای همین هم من فکر می‌کنم مردم با نقاشی‌های مینیاتور مدرن من ارتباط برقرار می‌کنند و هر چند شیوه کار یکی است اما در مینیاتورهای من مسائلی مطرح‌شده‌است که در مینیاتورهای قدیمی معمولا مطرح نمی‌شود واسوو معتقد است دلیل استقبال از این نقاشی‌های مینیاتور به ویژه از سوی مردم هند این است که بسیاری از هنرمندان نوگرا می‌توانند از موفقیت این نوع نقاشی مینیاتور به عنوان پایگاهیی برای آغاز حرکت‌های تازه درایجاد تغییراتی در روش‌های سنتی کشیدن نقاشی مینیاتور استفاده کنند  . عکاس آمریکایی می‌گوید کار کردن با هنرمندان محلی هندی یکی از بهترین تجربیات طول زندگی هنری او بوده است : « نه این که بخواهم خودم را با اندی وارهال که یکی از مهم ترین هنرمندان قرن بیستم آمریکا بوده است مقایسه کنم اما به صورتی کارگاه من در هندوستان تبدیل به کارگاه اندی وارهال در نیویورک دراوج دوران فعالیت‌های هنری او‌شده‌است و هر روز کار تازه و کاملا نوظهوری از این کارخانه به خارج صادر می‌شد  .  من هر روز مشغول ارسال یک پروژه تازه به خارج از این کارگاه هستم در نمایشگاه « کارگاهی در راجستان »، بیش از 100 نقاشی آب رنگ و مینیاتور در معرض نمایش قرار دارد  .  واسوو می‌گوید : « این نمایشگاه با تمام کارهای دیگری که تا کنون انجام داده‌ام تفاوت دارد  .  در این جا من فرصتی پیدا کرده‌ام تا بتوانم ازمردم روستانشین هندوستان قدردانی کنم و هنرهای کم نظیر دستی آن‌ها را در سطح جهانی مورد تحسین قرار دهم