گناه تحريم های تنبيهی ايران با خامنه ای است
جامعه بين المللی اوباما را عوض کننده هشت سال لفاظی های محور شرارت می بيند
گاردین زیرعنوان « تحریم‌ها تقصیر ایران است » می‌نویسد قصور آیت‌الله خامنه‌ای در ارائه تضمین‌های لازم در مورد مقاصد اتمی اش ، برای جامعه بین‌المللی چاره‌ای جز چنین اقدام باقی نگذاشته است  . بعضی تحلیل‌گران تلاش‌های بین‌المللی تحت رهبری آمریکا ، و اکنون اتحادیه اروپا را ، در مورد وضع تحریم‌های تنبیهی علیه ایران ، به فاصله‌ای کوتاه پس از اعلام توافق ایران ، ترکیه و برزیل ، به عنوان عاملی در از دست رفتن فرصت تماس و گفتگو با ایران می‌بینند  . اما اگر به رفتار و حرکات ایران نگاه کنیم در حقیقت این کادر رهبری ایران است که فرصت تماس و گفتگو با آمریکا را از دست داده است  .  باراک اوباما پس از آنکه عهده‌دار مقام ریاست جمهوری آمریکا شد سعی کرد با آیت‌الله علی خامنه‌ای رهبر ارشد در ایران تماس برقرار کند ، و در پیام خصوصی اش درماه مه 2009 همکاری میان آمریکا و ایران در منطقه ، و مناسباتی دوجانبه را خواستار شد  . به علاوه اوباما در اکتبر گذشته معامله‌ای را به دولت ایران پیشنهاد کرد که براساس آن ایران می‌بایست نزدیک به 75 درصد اورانیوم غنی‌شده‌خود با غلظت پائین را برای تبدیل به سوخت اتمی به خارج بفرستد  .  اوباما برای عملی ساختن این معامله حاضر‌بود سه قطعنامه قبلی سازمان ملل متحد را که از ایران می‌خواست غنی‌سازی اورانیوم را متوقف کند نادیده بگیرد  .  خامنه‌ای نه تنها این پیشنهاد را رد کرد بلکه به دانشمندان ایرانی دستور داد درجه غنی‌سازی را بالا ببرند و به سطح 20 درصد برسانند  .  این دستور ، توانائی ایران را درغنی‌سازی اورانیوم به سطحی می‌رساند که می‌تواند برای ساختن بمب اتمی نیزاز آن استفاده شود  . تحریم‌های جدید به معنای آن نیست که اوباما گفتگو را رد می‌کند  .  دولت او در موارد بیشمار گفته است مایل به تعامل با ایران است و در این زمینه در مقابل صدای قدرتمند جمهوری خواهان در کنگره ایستادگی به خرج داده است  .  این یکی از دلایل حمایت اعضای دائمی شورای امنیت سازمان ملل متحد از اوباماست  .  آن‌ها وی را عوض‌کننده هشت سال حملات لفظی موسوم به محور شرارت می‌بینند و مایلند از او حمایت کنند  . آنچه اوباما و شورای امنیت حامی او می‌خواهند این است که ایران با فرستادن اورانیوم غنی‌شده‌با غلظت پائین به حد کافی به خارج نتواند در ایامی که با غرب مذاکره می‌کند بمب اتمی بسازد  .  اگر معامله ترکیه - برزیل می‌توانست رسیدن به این هدف را عملی کند به احتمال قوی پذیرفته شدنی‌بود ، به خصوص برای اوباما  .  با توجه به نزدیک شدن فصل مبارزات انتخابات میان دوره‌ای و ادامه مشکلات اقتصادی در آمریکا ، ترکیه و برزیل می‌توانستند یک دردسر را برای رئیس جمهوری آمریکا کم کنند  .  همین نظریه را می‌توان در مورد دیگر اعضای شورای امنیت و بخصوص در مورد چین و روسیه مطرح ساخت که می‌خواهند مسئله ایران در اولین فرصت ممکن حل و فصل شود تا آن‌ها بتوانند به معاملات پرسود ، و فروش محصولات و سرویس‌های خود به ایران ادامه دهند  . رهبران جمهوری اسلامی ایران ، به خصوص رهبر ارشد آن ، استادان برچسب زدن و وارونه جلوه دادن حقایق‌اند  .  آن‌ها در ایران انتخابات برگزار می‌کنند و می‌خواهند به جامعه بین‌المللی بقبولانند که آزاد و واقعی است  .  آن‌ها سعی می‌کنند نشان بدهند حاضر به مصالحه‌اند تا از این طریق از تحریم‌ها در بروند  .  اگر به دقت نگاه کنیم می‌بینیم که در عمل این تلاشی برای استتار فعالیت‌های مرتب با ساختن بمب اتمی ، ضمن برخوردار شدن از محافظت بین‌المللی است  .  آن‌ها نتوانسته‌اند مردم ایران را گول بزنند و آنگونه که شاهد حمایتی قریب به اتفاق از اوباما هستیم در گول زدن جامعه بین‌المللی نیز با شکست مواجه‌اند  .