پادشاه جدید سعودی و مقابله با برنامه اتمی ایران
اگر جامعه بین الملل واقعا می خواهد ایران را متقاعد به بهره برداری صلح آمیز از انرژی اتمی کند، عربستان سعودی در این راه مهره ای حیاتی است.
نشریه آمریکایی آتلانتیک در مطلبی تحلیلی می‌نویسد روز 25 دسامبر گذشته رهبران کشورهای عرب حاشیه خلیج‌فارس در منامه ، پایتخت بحرین برای شرکت در کنفرانس سالانه گردهم آمدند  . به نوشته آتلانتیک این نشست چندان مورد توجه رسانه‌های آمریکایی قرار نگرفت  .  کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس در معرض یکی از مهم ترین تحولات خاورمیانه یعنی برنامه اتمی ایران قرار دارند  .  از سوی دیگر عربستان سعودی ، ثروتمندترین و مهم ترین کشور شورا ، با بحران جانشینی مواجه است  . در ادامه این مطلب آمده است : اگر آمریکا و جامعه بین‌الملل واقعا می‌خواهند ایران را متقاعد به بهره برداری صلح‌آمیز از انرژی اتمی کنند ، عربستان سعودی در این راه مهره‌ای حیاتی است  .  اما در حال حاضر ، ریاض ظرفیت لازم سیاسی را ندارد چرا که این کشور نفت خیز عمده که خود را رهبر جهان اسلام می‌داند ، در حال حاضر تقریبا بدون سرپرست اداره می‌شود  . ملک عبدالله بن عبدالعزیز آل سعود ، پادشاه عربستان که به تازگی زیر تیغ جراحی رفت ، 90 ساله و به شدت شکننده است  .  برادر ناتنی و ولیعهد او ، شاهزاده سلمان 77 ساله به جای او به نشست منامه رفت  .  اما با وجود حضور فیزیکی ، پادشاه آینده سعودی مشارکت چندانی در مذاکرات نداشت  . آتلانتیک می‌نویسد واشنگتن لازم است که بر ترس خود فائق آید و عادت تعامل با پادشاه مادام العمر در عربستان را بشکند و کمک کند تا مدل ریاستی جدیدی در ریاض شکل بگیرد  .  لازم نیست که این کار با سروصدای زیاد انجام شود  .  یکی از ابزارهای پیش‌برد این سیاست اعمال فشار از سوی دیگر اعضای شورای همکاری خلیج‌فارس است  . موفقیت در این کار باید دو وجه داشته باشد : توقف دستیابی ایران به سلاح اتمی ، و قراردادن کشورهای عرب خلیج‌فارس در مسیر درست  . آتلانتیک در ادامه می‌گوید در خانواده سلطنتی سعودی ، هستند کسانی که از ولیعهدی سلمان حمایت می‌کنند  .  شواهد نشان می‌دهد که شاهزاده سلمان با مقامات سعودی و حتی دیپلمات‌های خارجی دائما ملاقات می‌کند  .  برخی می‌گویند این حضورها نشانی است از سلامت و توانایی فیزیکی او  . در سطح روابط عمومی ، اطرافیان سلمان به نظر می‌رسد که سعی دارند او را که یکی از ثروتمندترین افراد جهان است ، به عنوان یک چهره مردمی نشان دهند  .  شاهزاده سلمان در یکی از سخنرانی‌های اخیرش در ماه دسامبر گفت : « این کشور مال شماست  ...  و من یکی از شما هستم  . » چنین چیزی در تنها کشور جهان که نامش را از خانواده حاکم وام گرفته ، بسیار غیرمعمول است  . آتلانتیک می‌نویسد ملک عبدالله ماه نوامبر ، در واکنش به وضعیت بحرانی جانشینی در کشور ، یکی از برادرزادگان جوان و نسل دومی خانواده به نام شاهزاده محمدبن نایف را برای بالاترین پست وزارت کشور معرفی کرد  .  به نظر می‌رسد که شاهزاده محمد ، فرزند ولیعهد نایف که درگذشته است ، در حال آماده شدن برای پادشاهی آینده است  .  اما به نظر می‌رسد که این پیشرفت سریع شاهزاده محمد نایف ، حسادت عموزادگانش را برانگیخته و عموهایش که فرزندان ابن سعود ، بنیان‌گذار پادشاهی سعودی هستند ، این روند را به چالش خواهند کشید  . چالش واشننگتن حمایت از ارتقائ شاهزاده محمد بن نایف ، و در عین حال راهنمایی به پادشاهی سعودی در ایجاد بالانس میان فضای مشوش سیاسی داخلی و سرکوب سیاسی است که در گذشته موجب تشکیل گروه‌های افراطی سیاسی مانند القاعده‌شده‌است  . چنین سیاستی خلاف اصول عمومی دیپلمات‌های آمریکایی است  .  پیشتر نیویورک تایمز به نقل از جیمز اسمیت ، سفیر آمریکا در عربستان سعودی گفت : « سه ستون روابط آمریکا و سعودی یعنی امنیت و ثبات نفت ، مبارزه با تروریسم و فشار برای رعایت حقوق‌بشر و تغییر سیاسی ، غیرسازنده بوده است  . » تلاش‌های آمریکا در یاری به انتقال قدرت در ریاض می‌تواند از طریق ترغیب رهبران شورای همکاری خلیج‌فارس باشد تا آنان بالاخره حاضر شوند به فشارها برای لزوم تغییر در خاورمیانه پاسخ دهند و با یکدیگر در این باره مذاکره کنند  .  این راه ممکن است مورد پسند خانواده‌های حاکم نیز باشد که معمولا می‌گویند روش قبیله‌ای آنان بهتر از هرج و مرج احتمالی است که در نتیجه دمکراسی نوع جفرسونی پدید می‌آید  .  در این میان به نظر می‌رسد که برخی اعضای شورای همکاری خلیج‌فارس ، در حمایت از فرستادن چهره‌های جوان به عرصه بالای سیاسی پیشرفت‌هایی نیز داشته‌اند  .  محمد بن زاید آل نهیان ، ولیعهد ابوظبی ( و پادشاه آینده امارات متحده عربی ) 51 ساله است ، و شیخ تمیم بن حمد آل ثانی ، ولیعهد قطر که به جای پدرش به منامه رفت ، تنها 32 سال دارد  . مسئله دیگر نشست منامه ، انتقاد صریح از دخالت ایران در مسائل داخلی کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس و تهدید برنامه اتمی ایران علیه امنیت و ثبات منطقه‌بود  . اگر دولت اوباما واقعا می‌خواهد در مقابله با برنامه اتمی ایران موفق شود ، لازم است که با آل سعود و دیگر خاندان حاکم در کشورهای حوزه خلیج‌فارس همکاری کند تا مطمئن شود آن کشورها شرکای موثر دیپلماتیک هستند و نه نقاط ضعف آمریکا  .