ناپديدی خبرنگار ايرانی تبار «آمريکائی - کانادائی» شبکه تلويزيونی الجزيره در مسير دمشق - تهران
يک خبرنگار ايرانی تبار ديگر ايام ترسناک ۱۰۰ روز حبس در تهران را به ياد می آورد
زیر عنوان « زندانی سابق می‌گوید خبرنگار ناپدید آمریکائی اگر در ایران باشد با مصیبتی ترسناک روبروست » می‌نویسد رکسانا صابری می‌تواند آنچه را که دوروتی پروز ( Dorothy Parvaz )، جرنالیست ناپدید ، ممکن است در ایران به سرش بیاید مجسم کند  . صابری ، جرنالیستی از شهر فارگو در ایالت داکوتای شمالی آمریکاست ، که در سال 2009 در ایران 100 روز را در زندان گذراند زیرا به جاسوسی برای آمریکا متهم شده‌بود  .  صابری تا چندین هفته مجاز به ملاقاتی با وکیل مدافع و یا تماسی با خانواده اش نبود  . صابری می‌گوید اگر پروز ، 39 ساله ، واقعا در ایران باشد و او را بازداشت و یا زندانی کرده باشند ، ممکن است مجبور شود به ارتکاب جرائمی اعتراف کند که مرتکب‌نشده‌است ، و پیش از آنکه آزاد شود او را برای چندین هفته در سلول انفرادی حبس کنندو نگذارند با خانواده اش تماس بگیرد  . صابری ، 34 ساله ، می‌گوید « شیوه‌ای که مقام‌های ایرانی با من رفتار کردند از بسیاری جهات الگوئی است که در مورد بسیاری از زندانیان سیاسی در ایران اجرا می‌شود - از بازداشت گرفته تا حبس انفرادی وقطع ارتباط با دنیای خارج » . صابری ، که تابعیت مضاعف ایرانی و آمریکائی دارد ، شش سال‌بود که در تهران سکونت داشت و در مورد کتابی راجع به جامعه ایرانی کار می‌کرد  .  روزی درب خانه اش را به روی مامورانی از تشکیلات اطلاعاتی ایران گشود که سراغش آمده‌بودند و به جاسوسی متهمش کردند  .  به گفته وی ، آنان وی را به ساختمانی بی‌نام و نشان می‌برند و پیش از آنکه به زندان اوین در شمال غربی تهران منتقل شود ساعت‌ها از او استنطاق و بازجوئی می‌کنند  . پروز برای آژانس خبری الجزیره مستقر در قطر کار می‌کند و دارای تابعیت‌های کانادائی ، ایرانی و آمریکائی است  .  او که برای ورود به سوریه از گذرنامه ایرانی اش استفاده کرده‌بود در فرودگاه دمشق بازداشت می‌شود و از روز 29 آوریل به بعد با هیچ کس تماس نداشته است  . مقام‌های سفارت سوریه در این هفته پس از سکوتی چند روزه گفتند پروز سعی کرده‌بود غیرقانونی و با یک گذرنامه منقضی‌شده‌ایرانی وارد سوریه شود و به همین جهت به ایران فرستاده‌شده‌است  .  مقام‌های سفارت سوریه می‌گویند پروز دلیل سفرش را به سوریه « گردش » ذکر کره‌بود حال آنکه قصدش تهیه گزارش از نا آرامی‌های سوریه برای شبکه الجزیره بوده است  .  ایران تائید نکرده است که پروز در آن کشور است  . صابری می‌گوید مقام‌های ایرانی پس از گذشت 10 روز از بازداشتش به وی اجازه دادند به پدرش تلفن کند ، به این شرط که بگوید برای خرید مشروب الکلی بازداشت‌شده‌است - که طبق قوانین اسلامی کشورممنوع است - و محل بازداشتش را هم فاش نکند  . صابری روز جمعه در مصاحبه‌ای تلفنی گفت در ایامی که در زندان‌بود مقام‌های ایرانی وی را وادار به گفتن چندین دروغ کردند  .  به او گفته‌بودند آزاد می‌شود به شرط آنکه اعتراف کند  . صابری ناچار به اعترافی شد که بعدا پس گرفت ، اما به هرحال به هشت سال حبس در زندان محکومش کردند  .  به فاصله یک ماه بعد ، دادگاه استیناف رای به تعلیق این حکم داد و صابری در ماه مه 2009 آزاد شد  . صابری می‌گوید « اگر مقام‌های ایرانی بخواهند پرونده‌ای سیاسی برایتان درست کنند ، این کار را به هرصورت انجام می‌دهند  .  مهم نیست که واقعیت چیست  .  آن‌ها می‌توانند مدرک جعل کنند و شما را به ارتکاب جرائمی متهم کنند که مرتکب نشده‌اید  .  این موضوعی است که اغلب در مورد زندانیان سیاسی در ایران رخ می‌دهد و من امیدوارم شامل حال دروتی نشود  . » زیر عنوان « عزم و اراده وجه مشخصه دورتی پروز خبرنگار ناپدید شبکه الجزیره » می‌نویسد اگر خانم پروز به ایران فرستاده‌شده‌باشد چنین اقدامی می‌تواند موید اتهامات حاکی از همکاری نزدیک مقام‌های ایرانی با دولت اسد برای سرکوبی معترضان و سانسور گزارش‌های مستقل باشد  . شبکه الجزیره با انتشار بیانیه‌ای از مقام‌های ایرانی خواستار اطلاعات درباره پروز‌شده‌است ، که برای این شبکه انگلیسی زبان کار می‌کرد  .  شبکه الجزیره می‌گوید عمیقا نگران وضعیت پروز است  . وزارت امورخارجه آمریکا نیز ضمن ابراز نگرانی گفته است سخت در تلاش کسب جزئیاتی بیشتراست  .  مارک تونر ، سخنگوی این وزاتخانه گفت مقام‌های آمریکائی از دیپلمات‌های سویسی حافظ منافع آمریکا در ایران درخواست کمک کرده‌اند  . حرفه شغلی پروز در شبکه الجزایر وی را به قطر ، ایران ، و این اواخر به ژاپن برای تهیه گزارش از پیامدهای زلزله و سونامی کشانده‌بود  . پروز درسال 2009 جایزه بنیاد Nieman را کسب کرد که با همکاری دانشگاه هاروارد برای ارتقای حرفه جرنالیستی پایه گذاری‌شده‌است  .  او پس از گذراندن دوره‌ای یکساله در هاروارد برای استفاده از یک بورس تحصیلی دیگر از دانشگاه کمبریج به بریتانیا رفت ، که تحقیق درباره وسائل ارتباط جمعی در ایران در کانون آن‌بود  . مادر آمریکائی و پدر ایرانی او هنگامی که وی 5 سال داشت از یکدیگر جدا شدند و او در سال 1981 هنگامی که 10 سال داشت و دو سال از انقلاب اسلامی در ایران می‌گذشت کشورش را ترک کرد  .  وی مدتی را در سان دیه گو ، نزد مادرش گذراند ، و بعد سراغ پدرش ، فرد پروز و مادر خوانده اش رفت ، که به بریتیش کلمبیا در کانادا مهاجرت کرده‌بودند  .