حمله افراطيون مذهبی به اقليت احمديه در اندونزی
احمد مسيح الدين يکی از سه نفری که مورد حمله قرار گرفتند حاضر شده است به شرط نشان ندادن صورت خود با تلويزيون صدای آمريکا مصاحبه کند و می گويد جمعيت آنها را زير مشت و لگد گرفتند و دو دوستش را کشتند
بر اساس نظرسنجی انجام‌شده‌توسط یک گروه مدافع حقوق‌بشر بخش زیادی از مردم اندونزی همواره مخالف اعمال خشونت و زورگویی علیه اقلیت مسلمانان احمدیه بوده‌اند  . بعد از حمله اخیر یک گروه افراطیون مذهبی به چند نفر از احمدی‌ها در جاکارتا و قتل دو نفر آن‌ها ، و واکنش ضعیف دولت در مقابل این اقدام ، اقلیت احمدیه اکنون از این بیم دارد که خشونتهای مذهبی عرصه را بر آن‌ها تنگ کند  . مسجد الهدایه احمدیه در جاکارتا که سال‌ها میعادگاه صدها نفر از طرفداران فرقه احمدیه‌بود ، اکنون به مکانی تبدیل‌شده‌که پلیس برای پیشگیری از حملات احتمالی مسلمانان متعصب مرتب در مقابل آن کشیک می‌دهد  . باوجودیکه این فرقه خود را مسلمان می‌داند ، اما از آنجا که به محمد به عنوان آخرین پیامبر اسلام اعتقاد ندارد ، از نظر طرفداران فرقه‌های دیگر اسلام مردود است  .  در حال حاضر حدود 200 هزار نفر از اعضای جماعت احمدیه در اندونزی فقط در حد به جای آوردن آیین و مراسم مذهبی حق فعالیت دارند ، اما به هیچ وجه مجاز به انجام تبلیغات مذهبی و جذب اعضای جدید نیستند  . طی یک سال گذشته افراطیون مذهبی اندونزی ، اقلیت احمدیه را تحت فشار و حملات خشونت‌آمیز زیادی قرار داده‌اند  .  حمله یک عده افراطیون مذهبی در ماه فوریه گذشته به سه نفر از احمدی‌ها در جاوه غربی ، نمونه‌ای از افزایش دامنه این خشونتها است  . در این واقعه که یکی از احمدی‌ها موفق شد بطور مخفیانه از آن فیلم‌برداری کند ، حدود هزار نفر ابتدا شروع کردند به پرتاب سنگ ، و سپس با چاقو و چماق به سه نفر از احمدی‌ها حمله کردند و تا سرحد مرگ آن‌ها را کتک زدند  .  این فیلم از طرف جامعه جهانی به شدت محکوم شد و دولت اندونزی قول داد این افراد را تحت پیگرد قرار دهد  . احمد مسیح الدین یکی از این سه نفر که مورد حمله قرار گرفتند ، و تنها بازمانده این واقعه ، حاضر‌شده‌است به شرط نشان ندادن صورت خود با تلویزیون صدای آمریکا مصاحبه کند  .  او می‌گوید ، جمعیت آن‌ها را زیر مشت و لگد گرفتند و دو دوستش را کشتند  . احمد مسیح الدین می‌گوید : « یک سنگ بزرگ به سرم خورد و از حال رفتم  .  اما آن‌ها دوستانم را بردند و نمی‌دانستم چه بلایی به شرشان آوردند ، چاقو خورده‌بودند یا از فرط کتک خوردن مردند ، اما می‌دانم که انها را کشاندند و بردند  . » آزیوماردی عذرا ، استاد تاریخ در دانشگاه اسلامی اندونزی ، می‌گوید : قدر مسلم این است که پلیس و دولت در حفظ جان و امنیت اقلیتهای مذهبی کوتاهی می‌کنند ، چون یا به نوعی خودشان هم با این حرکات هم عقیده‌اند ، یا از نظر پشتوانه سیاسی به مرتکبان خشونت وابسته‌اند  .