گروه آمریکایی نقض تحریمهای ایران را تحلیل می کند 
گروه «متحد علیه ایران اتمی» نهادی است که با بودجه خصوصی در پی یافتن تحرکات و رفتارهای مشکوک دریایی ناقض تحریمهاست
روزنامه نیویورک تایمز می‌نویسد : در دفتری در دل منهتن در نیویورک تعدادی تحلیلگر آمریکایی روزها به صفحه‌های کامپیوتری بزرگ خیره می‌شوند و داده‌های اطلاعاتی و نقشه‌های ماهواره‌ای تردد نقطه‌های کوچکی را تحلیل می‌کنند که بنا به گفته آن‌ها هر یک نمایانگر کشتی‌های تحت کنترل ایران و شرکای تجاری این کشور هستند  . این تحلیلگران ، اعضای گروه « متحد علیه ایران اتمی » هستند که یک نهاد حمایتی است که با بودجه نهادهای خصوصی و دیپلمات‌های پیشین آمریکا تاسیس‌شده‌و در پی یافتن حرکات و رفتارهای مشکوک دریایی و احتمال نقض تحریم‌های ایران است  . فعالیت‌های این گروه ایران را به خشم آورده است و تهران آن را نمونه‌ای دیگر از سیاست خارجی خصمانه آمریکا می‌خواند  . تلاش‌های اخیر این گروه بر سیستم نظارت حمل‌ونقل دریایی متمرکز‌شده‌است تا اطمینان حاصل کند تحریم‌هایی که کشورهای غربی بر ایران تحمیل کرده‌اند ، نقض نمی‌شوند  . بنا به اعلام این گروه ، با وجودی که تحریم‌های اقتصادی و بازرگانی ، از جمله تحریم نفت ایران از جانب کشورهای اروپایی لطمه‌های سنگینی به ایران وارد کرده است اما مقامات تهران برای یافتن راه‌هایی به هدف دور زدن تحریم‌ها موفق بوده‌اند  . تغییر پرچم و نام کشتی‌ها و حتی تردد مخفیانه تانکرهای باری و نیز انتقال مخفیانه انواع کالا و نفت از یک کشتی به کشتی دیگر به هدف پنهان کردن مبدا اصلی نفت از جمله اقداماتی بوده که ایران برای اجتناب از تحریم‌ها اتخاذ کرده و همین امر باعث‌شده‌است تا فرستنده‌های ماهواره‌ای به‌طور موقتی نتوانند موقعیت کشتی‌ها در دریاها را تعیین کنند و حتی گاه ماهواره‌ها اطلاعات و مقصدهای اشتباهی مخابره می‌کنند  . دکتر مارک والاس ، مدیر اجرایی ارشد گروه « متحد علیه ایران اتمی » که از ایده مسدود کردن تردد کشتی‌ها و تبادلات بازرگانی دریایی ایران استقبال می‌کند ، می‌گوید « فریب و مخفی کاری ضامن بقای ایران بوده است » . آقای والاس می‌گوید انتخابات ریاست جمهوری روز جمعه در ایران که حسن روحانی ، یک چهره معمم و مذاکره‌کننده اتمی پیشین ایران برگزیده شد ، هنوز برای تغییر دیدگاه این گروه اقدامی به عمل نیاورده است  .  او تاکید می‌کند « حکومت نشان داده است قصد دارد همان برنامه‌های گذشته را ادامه دهد ، واکنش جهان نیز باید براساس انزوای ایران و تحریم‌های جامع و به همان ترتیب گذشته ادامه یابد » . آقای والاس در مصاحبه‌ای با روزنامه نیویورک تایمز گفته است « سیستم نظارت دریایی که حدود پنج ماه گذشته فعال بوده حداقل به ایران دلیلی داده است تا نگران فعالیت‌های خود باشد  .  نوعی ابزار حمایتی با استفاده از فن‌آوری است و این فن‌آوری و سیستم نظارتی ما راه را برای افشای تخلفات و راهبردهای ایران برای دور زدن تحریم‌ها هموار می‌کند » . مارتین هاوس ، مدیر سیستم نظارتی و تحلیلگر ارشد این گروه می‌گوید از اطلاعاتی استفاده می‌کند که مستقیما از فرستنده‌های ماهواره‌ای کشتی‌ها گردآوری می‌شوند و اطلاعاتی همچون سرعت ، هویت ، مسیر و مقصد کشتی‌ها از آن جمله هستند  .  آن‌ها این اطلاعات را با اطلاعات موجود در پایگاه داده‌های دریایی و الگوریتم‌های کامپیوتری منطبق و مقایسه می‌کنند  .  او می‌افزاید این سیستم پروفایل‌هایی برای رفتار کشتی‌ها ایجاد کرده‌اند که می‌تواند فعالیت‌های پرسش برانگیز و مشکوک آن‌ها را شناسایی کند ، حتی اگر فرستنده‌های ماهواره‌ای به‌طور موقت خاموش‌شده‌باشند  . آقای والاس و همکاران او می‌گویند این سیستم تا به حال چندین بار موارد نقض تحریم‌ها را به صورت علنی افشا کرده و مقامات ایران و شرکای تجاری آن‌ها را وادار کردند تا برنامه‌های خود را تغییر دهند  . در مقام نمونه ، در ماه آوریل یک تانکر ایرانی به نام « دیزی » ( گل مروارید ) که با پرچم تانزانیا تردد می‌کرد ناچار شد تا برنامه سفر این کشتی به مالتا که از تحریمهای بین‌المللی علیه ایران پیروی می‌کرد را لغو کند  .  گروه آقای والاس به دولت مالتا هشدار داد که این تانکر ایرانی در فهرست سیاه قرار دارد و بنابراین مقامات مالتا به این کشتی پیام دادند که ورود آن به آب‌های این کشور مجاز نیست  . در مورد دیگری نیز سیستم نظارتی این گروه نشان داد که سه کشتی که زیر لوای شرکت کشتی رانی آلمانی « Medallion Reederei GmbH » فعالیت می‌کردند ، از طریق شرکت « Tidewater Middle East Company »، شرکت مدیریت بندرهای ایران وارد آب‌های این کشور‌شده‌، که در معرض تحریم قرار گرفته بوده است  . آقای والاس با ارسال نامه‌ای به فالک هولتمان ، مدیرعامل شرکت کشتیرانی آلمانی نسبت به این تحرکات ابراز نگرانی کرد و آقای هولتمان نیز به او اطمینان داد که هیچ‌گونه نقض تحریمهای بین‌المللی ( علیه ایران ) قابل پذیرش نخواهد‌بود » . موارد دیگری نیز‌بودند که این گروه آن‌ها را از طریق سیستم نظارتی خود مشاهده و مشکوک تلقی کرده است  .  ترددهای اسرارآمیزی از مسیرهای ارتباطی دریای سرخ بین کشتی‌های ایرانی حامل کالا ، و کشتی‌های دیگری که از مبداهایی همچون ایران ، مصر و ترکیه عبور می‌کردند از آن جمله هستند  .  لنگر گرفتن سه تانکر قدیمی در نزدیکی سنگاپور که به اسم یک کشتی یونانی تردد می‌کردند نیز از جمله موارد مشکوکی بوده‌اند که مورد توجه این گروه آمریکایی قرار گرفته‌اند و به نظر می‌رسد ایران برای ذخیره و انتقال نفت تحریمی مورد استفاده قرار داده است  .  وزارت خزانه‌داری ایالات متحده اخیرا شرکت یونانی « Dimitris Cambis » یادشده را به دلیل کمک به ایران برای دور زدن تحریم‌ها در فهرست سیاه قرار داد  . نیتان کارلتون ، سخنگوی گروه « متحد علیه ایران اتمی » به نیویورک تایمز گفته است « ما تنها افراد جهان نیستیم که این نوع اطلاعات را گردآوری می‌کنیم  .  وزارت خزانه‌داری و وزارت امور خارجه آمریکا نیز این تحرکات را با دقت پیگیری می‌کنند  .  اما هیچ گروه و یا نهادی این اطلاعات را با جزئیاتی این چنینی تحلیل نکرده‌بود  .  ما واقعا همچون یک گروه نظارتی عمل می‌کنیم » . برخی از کارشناسان دریایی می‌گویند احتمال دارد سیستم نظارتی این گروه حتی برخی از تحرکات که غیرقانونی و مشکوک نیستند را نیز به عنوان تردد مشکوک ارزیابی کنند  .  در مقام نمونه ، فرستنده‌های ماهواره‌ای که کشتی‌های تجاری باید از آن‌ها استفاده کنند ، گاهی در شرایطی که امواج ماهواره‌ای ضعیف هستند ، خاموش می‌شوند و این مسئله در دریای سرخ پیش می‌آید  .  گاهی هم خدمه کشتی‌ها به هنگام تغییر مسیر و یا برنامه سفر کشتی‌ها فراموش می‌کنند که داده‌های فرستنده‌های ماهواره‌ای ، مقصد و یا حتی نوع بار را در پایگاه‌های خود به روز کنند  . ریچارد هرلی ، تحلیلگر ارشد داده‌ها برای موسسه « IHS Fairplay »، گروه اطلاعات جهانی مستقر در لندن که بر تردد کشتی‌ها نظارت می‌کند ، می‌گوید « خاموش کردن عمدی فرستنده‌ها برای کشتی‌ها و تانکرهای بزرگ ، از جمله کشتی‌های ایرانی کار غیرعادی خواهد‌بود مگر این که در بندری در نزدیکی آب‌های کشور لنگر زده باشند  .  هدف اصلی استفاده از این فرستندها این است که کمک کنند احتمال وقوع برخورد و یا سانحه در دریاها به حداقل برسد » . او می‌گوید « امنیت و سلامت یک تانکر عظیم و اجتناب از سانحه همواره در اولویت خدمه و گردانندگان آن خواهد‌بود  .  ما بیشتر اوقات از موقعیت ناوگان‌های دریایی ایران خبر داریم » . یکی از ابزارهای تحلیلی که گروه نظارتی « متحد علیه ایران اتمی » از آن استفاده می‌کند « شبکه اطلاعات دریایی و تحلیل ترددهای خودسرانه کشتی‌ها » است که کارزار جدی و فعالیت‌های فزاینده آن موجبات آزار و اذیت و ناخشنودی ایران را فراهم آورده است  . این گروه در سال 2008 با ایده آقای والاس و چندین دیپلمات سرشناس آمریکایی همچون ریچارد هولبروک ، سفیر پیشین ایالات متحده تاسیس شد و با وجودی که مشخص نیست چه گروه و یا افرادی بودجه فعالیت‌های آن را فراهم می‌کنند ، اما بودجه سالانه این گروه حدود 1.5 میلیون دلار اعلام‌شده‌است  .  تحلیلگران این گروه ادعا می‌کنند در متقاعد کردن شرکت‌های چندملیتی برای توقف تبادلات بازرگانی و تجاری با ایران موفق عمل کرده‌اند و جزئ اولین گروه‌هایی بوده‌اند که سال گذشته بر کنسرسیومی از ارتباطات بین‌المللی بانکی موسوم به « سوئیفت » فشار آورده تا همکاری با موسسات مالی و بانکی ایرانی تحت تحریم‌های کشورهای غربی را متوقف کنند  . مقامات دولت اوباما از اظهارنظر در مورد تاثیر و یا بهره‌گیری از اطلاعاتی که تحلیلگران این گروه در زمینه ترددهای دریایی ایران و یا مواد نقض تحریم‌ها علیه این کشور از اظهارنظر خودداری کرده‌اند  . یک مقام دولت ایالات متحده به شرط افشا نشدن نامش به نیویورک تایمز گفته است « ما اطلاعات خود را از منابع مختلف و متعددی کسب می‌کنیم ، برخی اوقات این اطلاعات مفید و گاه بی‌مصرف هستند اما از دستیابی به آن‌ها شکایتی نداریم و لزوما آزاردهنده نیستند » .