جی دی سالینجر نویسنده «ناتور دشت» یکی از برترین رمان های قرن بیستم در سن ٩١ سالگی درگذشت
کتاب «ناتوردشت» در زمان انتشار در مدتی کوتاه تبدیل به «انجیلی» برای جوانان طغیانگر آمریکایی شد
جی دی سالینجرنویسنده آمریکایی رمان برجسته « ناتوردشت » که بیش از60 میلیون نسخه از آن از اوائل دهه ٥0 میلادی تا کنون فروخته‌شده‌در منزل مسکونی خود در نیوهمپشایر در شرق آمریکا درگذشت  .  علت مرگ سالینجر کهولت سن اعلام‌شده‌است  . کتاب « ناتور دشت » Catcher In The Rye معروف ترین اثر سالینجر به شمار می‌رود که کتاب‌های دیگری را نیز در طول دوران زندگی خود نوشته است اما هیچکدام به اندازه این رمان غیرمتعارف اثرگذارنبوده‌اند  .  « ناتوردشت » درمورد نوجوان طغیانگری به نام « هولدن کالفیلد » است که منزوی و ازاجتماع فراری است  .  کالفیلد درشرایط روحی نا به سامانی قرار دارد و در خیابان‌های « منهتن » نیویورک پریشان حال پرسه می‌زند  . این کتاب که در مدت کوتاهی به « انجیل » جوانان طغیانگر آمریکایی تبدیل شد ، دربرخی از ایالت‌های آمریکا به عنوان کتابی « غیراخلاقی » و « نامناسب » شناخته شد اما بعدها به یکی از متون سال‌های اول کلاس ادبیات انگلیسی دانشگاه‌های این کشورتبدیل شد  .  انجمن کتابخانه‌های آمریکا حتی در مقطعی از زمان آن را درفهرست کتاب‌های ممنوعه قرار داد  .  بعدها قاتل جان لنون که هنگام کشتن این عضو گروه بیتل‌ها درمقابل ساختمان محل مسکونی اش در نیویورک ، یک نسخه از کتاب « ناتوردشت » سالینجر را به همراه داشت اعتراف کرد که می‌خواسته است تبلیغی برای کتاب « ناتوردشت » سالینجر باشد  . جروم دیوید سالینجر ، اول ژانویه 1919 در « منهتن » نیویورک از پدری یهودی و مادری مسیحی به دنیا آمد  .  سالینجربا پدرخود رابطه چندان صمیمانه‌ای نداشت و دائما با هویت یهودی خود درکشمکش‌بود  .  درنوجوانی چند ماهی را در اروپا گذراند و در سال 1938 همزمان با بازگشت به آمریکا در دانشگاهی در نیویورک به تحصیل مشغول شد اما به زودی تحصیل را رها کرد  . اولین داستان کوتاه جی دی سالینجر به نام « جوانان » در نشریه‌ای به نام « استوری » به چاپ رسید  .  در اواخردهه چهل میلادی ، بخش‌هایی از رمان « ناتوردشت » به صورت دنباله‌دار در نشریات آمریکایی به چاپ رسید اما این رمان به‌طور کامل در سال 19٥1 در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا منتشر شد  . « ناتوردشت » اولین کتاب سالینجردرمدت زمانی کوتاه تبدیل به یکی از پرسروصداترین و پرفروش ترین کتاب‌های آن دوران شد و شهرت و محبوبیت فراوانی برای این نویسنده به همراه آورد  .  بنگاه انتشاراتی « راندام هاوس » این رمان را به عنوان شصت و چهارمین رمان برتر قرن بیستم معرفی کرد  . « فرانی و زویی »، « نه داستان » که درایران با عنوان « دلتنگی‌های نقاش خیابان چهل و هشتم » به چاپ رسید ، « تیرهای سقف را بالا بگذارید نجاران و سیمور : پیشگفتار » ، « جنگل واژگون » ، « نغمه غمگین » ، « هفته‌ای یه بار آدمو نمی‌کشه » و « یادداشت‌های شخصی یک سرباز » از جمله آثار کم‌شمار سالینجر هستند  . شخصیت‌های داستان‌های سالینجر از شخصیت‌پردازی قوی برخوردارند  .  او به‌طور خاص خانواده گلس را که معروفترین شخصیت‌های داستان‌های او را تشکیل می‌دهند به عرصه می‌کشاند وبرای نوشتن این داستان‌ها ازاعضای این خانواده استفاده می‌کند  .  خانواده‌ای با هفت فرزند نابغه که دائما در مسابقات هوش رادیویی حضور پیدا می‌کنند  .  برادر بزرگ این خانوده که سرآمد دیگران است « سیمور » نام دارد  .  او ابتدا با اشاره کوچکی در یکی از داستانهای کوتاه به نام " یک روز خوش برای موز ماهی‌ها " حضور می‌یابد و همانجا پس از گفتگو با دختر بچه کوچکی به اتاق خود می‌رود و خودکشی می‌کند  . در کتاب « فرانی و زویی » نیز اشاره‌هایی به شخصیت « سیمور » می‌شود اما در کتاب « تیرهای سقف را بالا بگذارید نجاران و سیمور : پیشگفتار » سالینجر از زبان « بادی » پسر دوم خانواده شروع به توصیف و گسترش شخصیت سیمور می‌کند  .  در این مسئله که شباهت‌های زیادی بین « سیمور »، « بادی » و خود « سالینجر » وجود دارد شکی نیست و قهرمانان کتاب‌های سالینجر به نظر می‌رسد که اغلب خود او هستند  .  چنانچه شخصیت هولدن در ناتور دشت نیز از این قاعده مستثنی نیست  .  جنبه مهم زندگی سالینجر مبهم بودن او برای منتقدان وهواداران اوست  .  به بیان دیگر این به نوعی دور از دست بودن « سالینجر » جنبه‌های مرموزانه بسیاری به شخصیت او اضافه کرده است چرا که اطلاعات زیادی در مورد زندگی روزمره و عادی این نویسنده گوشه گیر موجود نیست  . هرچند سال‌ها از انتشار آخرین کتاب سالینجر می‌گذرد اما در سال 1991 ، راجر لاتبری ، صاحب یک شرکت کوچک نشر کتاب که از نوجوانی عاشق کتاب « ناتوردشت » سالینجر‌بود تصمیم می‌گیرد در نامه‌ای از این نویسنده تقاضا کند که یکی از کتاب‌های منتشر‌نشده‌خود را برای چاپ در اختیار او بگذارد  .  سالینجر با پاسخ به این نامه ناشر را شوک زده می‌کند  .  او می‌نویسد : « در مورد این پیشنهاد شما فکر خواهم کرد  ! » اماسال‌ها از این پاسخ می‌گذرد تا بالاخره ناشر مذکور نامه دیگری به سالینجر می‌نویسد  .  این مکاتبات مدتی ادامه پیدا می‌کند تا بالاخره این دو در سال 1996 در یک قهوه خانه درشهر محل زندگی سالینجر در « نیوهمپشایر » ملاقات می‌کنند و قرار می‌گذارند تا کتابی به نام « Hapworth » او را به تعداد چند هزاری به چاپ برسانند  . چندی بعد وقتی « لاتبری » برای ثبت این کتاب به کتابخانه ملی کنگره در واشنگتن می‌رود ، خبر انتشار کتاب تازه‌ای به قلم جی دی سالینجر و شکستن سکوت چند ساله این نویسنده به صورت مقاله‌ای توسط روزنامه « واشنگتن پست » در این روزنامه به چاپ می‌رسد  .  همین مسئله باعث شد تا « سالینجر » قرارداد خود را با « لاتبری » لغو کند  .