آیا روحانی می‌تواند بقیه تحریم های ایران را بردارد؟
حسن روحانی چطور می خواهد حمایت از گروه های تروریستی را متوقف کند تا در ازای آن تحریم ها برداشته شود؟ مسئله، غیر ممکن بودن برداشتن تحریم ها نیست. مسئله اراده عالیترین مقام ایران است که تاکنون نشانه ای برای توقف حمایت از این گروه ها بروز نداده است.
روز جمعه مناظره آخر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد که در بین اظهارات ، شعارها ، و اتهام‌های مطرح‌شده‌یک اظهار نظر توجه من را جلب کرد  .  اینکه حسن روحانی وعده داد در چهارسال آینده ، تحریم‌های ایران را بر می‌دارد  . از این بگذریم که برخی نامزدها وعده‌هایی می‌دهند که یا توانش را ندارند و یا اصلا امکانش نیست ، اما این وعده آقای روحانی چطور  ؟ حسن روحانی در جمله اش گفت ، همان‌طور که قول دادم ، تحریم‌های هسته‌ای را برداشتم ، در چهارسال دوم « بقیه » تحریم‌ها را بر می‌دارم  . از چند نظر ، این ادعای مهمی است  .  اول ببینم تحریم‌های باقیمانده چیست  ؟ ایران بخاطر ماجراجویی‌های موشکی و حمایت از گروه‌های تروریستی مورد تحریم سازمان ملل ، آمریکا و برخی کشورهای اروپایی است  . این تحریم‌ها جدید نیستند اما در سالهای اخیر تشدید شده‌اند  . ایران در کشورهایی مثل سوریه نقش نظامی دارد ، از گروه حماس در سرزمین‌های اشغالی ، حزب الله در جنوب لبنان و حوثی‌ها در یمن با ارسال کمک مالی ، نظامی و سلاح حمایت می‌کند  . حسن روحانی که می‌گوید بقیه تحریم‌ها را بر می‌دارد ، آیا توان بازگردان این روند را دارد  ؟ می‌دانیم که آیت‌الله علی خامنه‌ای ، رهبر جمهوری اسلامی ایران سیاست خارجی و داخلی را زیر نظر دارد و هرگونه خلاف نظر خود را در قالب سخنرانی‌های عمومی یا خصوصی تقبیح می‌کند  .  تازه ترین مورد ، سند 2030 یونسکو است که آیت‌الله خامنه‌ای صراحتا علیه آن موضع گرفت  . حسن روحانی چطور می‌خواهد حمایت از گروه‌های تروریستی را متوقف کند تا در ازای آن تحریم‌ها برداشته شود  ؟  مسئله ، غیر ممکن بودن برداشتن تحریم‌ها نیست  .  مسئله اراده عالیترین مقام ایران است که تاکنون نشانه‌ای برای توقف حمایت از این گروه‌ها بروز نداده است  . اگر فکر می‌کنید جامعه جهانی ناگهان از این تحریم‌ها منصرف شود ، اشتباه می‌کنید  .  اگر اخبار کنگره آمریکا را دنبال کنید ، می‌بینید بعضی از سناتورها و اعضای مجلس نمایندگان نیز پیشنهادهایی برای تشدید این تحریم‌ها دارند  . خیلی از مقام‌ها و دستگاههای جمهوری اسلامی ایران به دلیل نقض حقوق‌بشر تحت تحریم هستند  . اگر فرض بگیریم حسن روحانی تنها رئیس دولت است ، می‌توان گفت عمده نقض حقوق‌بشر ، از سوی نهاد قضایی ، سپاه پاسداران و نهادهای مشابه که زیر نظر رهبر هستند ، شکل گرفته است  . روی کاغذ ، حسن روحانی می‌تواند به عنوان عالیترین مقام اجرایی کشور و پاسدار قانون اساسی ، مدافع حقوق‌بشر باشد و با نقض حقوق‌بشر مقابله کند  .  اما توجه کنیم که وی خود نیز سابقه درخشانی در حوزه حقوق‌بشر ندارد  .  اشاره‌ام به سخنان او در بعد از سرکوب دانشجویان در واقعه کوی دانشگاه در سال 1378 است  . با این حال ، واقعیت این است که برداشتن تحریم‌های حقوق بشری کار راحت تری برای حسن روحانی است تا برداشتن تحریم‌های تروریستی  . حال که از این دو نوع تحریم گفتم ، باید نگاه کنیم ببینیم آیا حسن روحانی واقعا توان برداشتن « بقیه تحریم‌های ایران » را دارد یا خیر  .  روی کاغذ تنها رهبر می‌تواند با تغییر روش ، چنین کند  .  آیا حسن روحانی از ریاست جمهوری چهارسال آینده ، سودای رهبری دارد که بعد بتواند مسیر کشور را برای نزدیک شدن به جامعه جهانی استفاده کند  ؟  سودایی‌ست که برخی نزدیکان رئیس جمهوری می‌گویند اما مخالفان سرسختی در سپاه و نهادهای نظامی و قضایی دارند  .