نرگس محمدی: مهندس سحابی روی دست بدخواهانش به خاک سپرده شد
وقتی می‌خواستند جسد هاله را در آمبولانس بگذارند نیروهای امنیتی حمله کردند. یحیی پسر هاله رفت که داخل آمبولانس بنشیند، نیروهای امنیتی حمله کردند و این بچه را می‌زدند. سوسن شریعتی رفت جلو و داد کشید این بچه‌اش است. بگذارید آخرین لحظه با مادرش وداع کند
اعتراض به چگونگی مرگ هاله سحابی و نحوه به خاکسپاری عزت الله سحابی ، رییس شورای فعالان ملی - مذهبی همچنان ادامه دارد  .  در ادامه این اعتراضات دو تن از زندانیان سیاسی ، هدی صابر و خسرو دلیرثانی در اعتراض به ناروشن بودن علت مرگ هاله سحابی در مراسم تشییع‌جنازه پدرش ، و همچنین نحوه رفتار ماموران امنیتی با خانواده سحابی ، دست به اعتصاب غذا زده‌اند  . گزارش‌ها می‌افزاید به دنبال عدم صدور مجوز برای برگزاری مراسم یادبود هاله و عزت الله سحابی ، « ستاد برگزاری بزرگداشت هفتمین روز شهادت هاله سحابی » که توسط گروهی از فعالان دانشجویی در تهران تشکیل‌شده‌از مردم خواسته است که بعد از ظهر روز سه شنبه ، هفدهم خرداد ماه ، روبروی دفتر سازمان ملل متحد در تهران تجمع سکوت برگزار کنند ، همزمان برخی از فعالان حقوق‌بشر در هفدهمین اجلاس شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد در ژنو موضوع مرگ هاله سحابی را مطرح نمودند  . در تازه ترین واکنش‌ها دکتر « حسن نایب هاشم » رییس یکی از سازمان‌های حقوق‌بشر غیرانتفاعی در اروپا ، در این نشست گفته است « ماموران امنیتی جسد آقای سحابی را دزدیدند و خودشان آن ‌را دفن کردند و پس از کشته شدن هاله سحابی خانواده‌اش را تحت فشار قرار دادند تا وی را شبانه دفن نمایند  . » نرگس محمدی یکی از فعالان مدنی در ایران که خود شاهد حملات نیروی انتظامی به شرکت‌کنندگان در آیین خاکسپاری عزت الله سحابی و هاله اسفندیاری بوده است ، می‌گوید برای آقای سحابی اجازه برگزاری هیچگونه مراسمی داده‌نشده‌است  . به مشروح گفت و گوی پیام یزدیان گزارشگر صدای آمریکا با نرگس محمدی از فعالان حقوق‌بشر در ایران توجه فرمایید  . : خانم محمدی ، چرا اجازه برگزاری مراسم یادبود برای سحابی‌ها داده نمی‌شود  ؟ : من خیلی متاسفم از این ایام و به تک تک ایرانیان تسلیت عرض می‌کنم  .  نه فقط از این جهت که مهندس عزت الله سحابی و هاله سحابی را از دست دادیم ، بلکه از تمام وقایعی که این روزها شاهد‌بودیم  .  برای من بسیار دردناک است حتا گفتن این‌ها و به سادگی نمی‌توانم بیان کنم  . برای تدفین هاله سحابی من سر خاک‌بودم  .  ما ساعت‌ها در تپه دور افتاده‌ای در لواسان و شب ، دیرهنگام و در تاریکی مطلق ، در انتظار آمدن هاله‌بودیم  .  هاله را برده‌بودند غسالخانه  .  می‌گفتیم چرا هاله را نمی‌آورند  .  گفتند اینجا چراغ نیست و در تاریکی دارند او را می‌شویند  .  نور لامپ یک چراغ را از درز در غسالخانه انداخته‌اند داخل که بتوانند کارشان را انجام دهند  .  ما ، هاله را خیلی غریبانه دفن کردیم  .  خیلی مظلومانه دفن‌اش کردیم  .  ضمن این که چه وقایعی گذشت و صبح ( آن روز ) چگونه هاله از بین رفت  .  هاله در این شرایط به خاک سپرده شد  . او در شرایط بسیار امنیتی که ما از جایمان نمی‌توانستیم تکان بخوریم ، با کورسوی شمع‌هایی که در دست ما‌بود دفن شد  .  من نه خودم و نه خانواده‌ام ، هیچ کسی سراغ نداشتیم که زنی را این چنین غریبانه ، شب هنگام بدون نور و در تاریکی و در میان تدابیر شدید امنیتی دفن کنند  . فردا قرار شد برویم مسجد ؛ سحابی به گردن ما دین دارد  .  می‌خواستیم احترام اش را به جا بیاوریم  .  من با چشم‌های خودم دیدم که برادران پیر مهندس عزت الله سحابی از هجوم این نیروهای امنیتی می‌دویدند  .  مردم آمده‌بودند به آنان تسلیت بگویند  .  این برای من عین مرگ‌بود ، عین شرم‌بود ، عین جان کندن‌بود  .  مهندس سحابی شصت سال به ایران خدمت کرد ، یک وجب مسجد جا ندادند که ما برویم و حرمت این پیرمرد را بجا بیاوریم  .  هاله سحابی جان داد در تشییع‌جنازه پدرش و آن‌طور که شاهد‌ان می‌ گویند به سینه ایشان کوبیده شد و این دختر مرد  . این مساجد برای چه هست  ؟  صد‌ها سال است در ایران برای گرامیداشت و بزرگداشت مردگان به مسجد می‌روند  .  این مرده هر که می‌خواهد باشد ، لابد ده نفر می‌خواهند بیایند و به خانواده‌اش تسلیت بگویند  .  خود من با این حالم با باتوم مورد ضرب و شتم قرار گرفتم  .  چنان با موتورهای جنگی به ما حمله شد که من اصلا نمی‌دانستم به کدام طرف بروم فقط به دنبال دری می‌گشتم که باز شود و بروم داخل  .  خواهران عزت الله سحابی را ما در حال فرار دیدیم  .  پسر سحابی که تنها بازمانده اوست حتا پنج دقیقه جلوی مسجد نتوانست بایستد  .  این مرام نیست  .  این جوانمردی نیست  . مهندس عزت الله سحابی بر گردن تک تک ما ایرانیان حق دارد  .  من به یاد سلول‌های انفرادی سحابی که می‌افتم ،  ...  من حتا یک دقیقه نتوانستم به احترام سحابی هیچ جا بایستم  .  نه در مسجد ، نه در خانه اش و نه سر خاک  .  پس این مساجد برای چه است  ؟  سال هاست ما بزرگداشت‌ها را برای زن و مرد ، هر کسی از هر قوم و نژادی ، در این مساجد برگزار می‌کنیم  .  برای آقای سحابی اجازه برگزاری هیچ مراسم بزرگداشتی داده نشد  . سحابی روی دست‌های یارانش تشییع و به خاک سپرده نشد  .  روی دست بدخواهان سحابی به خاک سپرده شد  .  این درد را به که بگوییم  ؟ ما از این وضعی که برای خانواده سحابی به وجود آمده بسیار غمناکیم  .  ایکاش یک در مسجدی به روی یاران سحابی باز می‌شد ما یک دقیقه به احترام او می‌نشستیم  .  اما افسوس  .  حتا این هم از سحابی دریغ شد  .  از سحابی شصت سال همه چیز دریغ شد  .  و درب زندان‌ها به روی مهندس سحابی و هاله سحابی باز‌بود  .  این درد هم بر آن دردها افزون است  . : خانم محمدی گفته‌شده‌خانواده هاله سحابی برای اینکه اجازه داده شود پیکر ایشان را شباهنگام دفن کنند مجبور شده‌اند شرایط نیروهای امنیتی را بپذیرند  .  آیا این درست است  ؟ : شرایط امنیتی آن شب وصف ناپذیر و برای من ناباورانه‌بود  .  نیروهای امنیتی شانه به شانهه هم ، با سپرهایی بلند‌تر از قد خودشان ، نمی‌گویم که چند قدم به چند قدم ، بلکه شانه به شانه هم مثل دیوار امنیتی جلوی ما‌بودند  .  ما از دالان امنیتی رد شدیم و در آن قبرستان تاریک هاله را به خاک سپردیم  .  شرایط امنیتی آنجا وصف ناپذیر‌بود  .  شب‌بود و تاریک ، خانواده سحابی بسیار بدحال‌بود و این غم برایشان قابل درک نبود و نکته اینجا‌بود که وقتی می‌خواستند هاله را از خانه خودش در گیشا در آمبولانس بگذارند نیروهای امنیتی حمله کردند  .  یحیی پسرش در آمبولانس کنار مادرش نشسته‌بود و می‌گفت من می‌خواهم با مادرم باشم  .  می‌ترسید که هاله را ببرند و خاکش کنند و او نبیند  .  رفت که داخل آمبولانس بنشیند ، نیروهای امنیتی حمله کردند و این بچه را می‌زدند  .  سوسن شریعتی رفت جلو و داد کشید که این بچه‌اش است  .  بگذارید آخرین لحظه با مادرش وداع کند  . دکتر شامخی همسر هاله ، وقتی سر مزار همسرش صحبت می‌کرد همه ضجه می‌زدند  .  می‌گفت من دوست داشتم امشب با سه فرزندم ، آسیه و آمنه و یحیی آخرین وداع را با هاله بکنیم  .  مرگ هاله ناگهانی‌بود ، اما این هم از ما دریغ شد  .  فرزندان هاله نتوانستند جسدش را سیر ببینند  .  هاله شبانه به خاک سپرده شد و اجازه داده نشد که حتا یک شب برای آخرین بار با دو دختر و پسرش باشد  . : خانم محمدی ، شورای فعالان ملی مذهبی خواهان تشکیل دادگاهی عادلانه ، علنی با حضور هیات منصفه برای رسیدگی و پیگرد عوامل و آمرین مرگ هاله سحابی شده‌اند  .  به عنوان کسی که وقایع حقوقی را دنبال کرده‌اید ، آیا محاکم جمهوری اسلامی چنین درخواستی را می‌پذیرند  ؟ : ببینید ، این که آیا بپذیرند یا نپذیرند مربوط به خودشان است و من در این مورد نمی‌توانم حرفی بزنم  .  اما فارغ از مسائل حقوقی و قانونی ، بر اساس انسانیت و بر مدار اخلاق ، این انتظار از تک تک مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران می‌رود که دادگاهی علنی و صالح با هیات منصفه تشکیل شود و تمام ابعاد مردن هاله سحابی بررسی شود  .  شاهدان عینی ، چند نفر هستند که اعلام کرده‌اند که ما حاضریم در دادگاه علنی که امنیتمان حفظ شود شهادت بدهیم که هاله سحابی چگونه کشته شد  .  این فقط یک انتظار قانونی و حقوقی نیست ما به عنوان یک انسان ایرانی زندگی می‌کنیم و این توقع را داریم که بر اساس انسانیت و بر مدار اخلاق ابعاد کشته شدن هاله سحابی روشن شود  .