گزارش: بازيافت بيش از اندازه محصولات الکترونيکی در چين
بيش از يک دهه است که فعالان محيط زيست و همچنين رسانه ها بر روی خطراتی که کارگران چينی طی بازيافت زباله های الکترونيکی در معرض آنها خواهند بود، تأکيد کرده اند
حافظان محیط زیست سعی دارند تا از بازیافت بیش از اندازه محصولات الکترونیکی در چین جلوگیری کنند  .  به گفته آن‌ها زندگی هزاران نفر به خاطر مواد شیمیایی سمی قطعات بازیافت‌شده‌در خطر قرار می‌گیرد  .  آن‌ها همچنین اخطار می‌دهند قطعات سمی که از فناوری‌های بسیار قدیمی بدست می‌آیند ، پس از بازیافت شدن ، در محصولات جدید الکترونیکی بکار می‌روند که در چین و کشورهای دیگر به فروش می‌رسند  . هوای شهر جنوبی گویو در چین پر‌شده‌است از بوی سیم‌ها و قطعات پلاستیکی سوخته  .  کارگران مهاجر در این شرایط بسیار آلوده ، دستگاه‌های الکترونیکی را با دست متلاشی می‌کنند تا شیشه و قطعات الکترونیکی بدربخور را جدا کنند  .  این کار خود منجر به پخش شدن قباری سربی در هوای اطراف می‌شود  . بیش از یک دهه است که فعالان محیط زیست و همچنین رسانه‌ها بر روی خطراتی که کارگران چینی طی بازیافت زباله‌های الکترونیکی در معرض آن‌ها خواهند‌بود ، تاکید کرده‌اند  . با این حال ، دیدار از شهر گویو ( 1 ) که به عنوان مرکز زباله‌های الکترونیکی شناخته‌شده‌است ، نشان می‌دهد نه تنها چیزی بهبود نیافته است ، بلکه وضعیت به خاطر افزایش میزان زباله‌های خود کشور چین وخیم تر نیز‌شده‌است  . بر اساس آمار یک سازمان غیر انتفاعی به نام « شبکه کاری بازل » ( 2 ) که در آمریکا واقع‌شده‌است ، شهر گویو سالانه یک و نیم میلیون تن زبالهالکترونیکی را دریافت و بازیافت می‌کنند  .  از جمله این زباله‌ها می‌توان به مدارهای الکترونیکی ، مونیتورهای کامپیوتر ، و دستگاه‌های بازی ، اشاره کرد  . فعالان محیط زیست متعلق به گروه گرین پیس ( 3 ) می‌گویند بیشتر این زباله‌ها از آمریکا و کشورهای غربی دیگر به چین وارد می‌شوند  .  به گفته آن‌ها زباله‌های ابزار الکترونیکی سمی هستند و نه تنها برای کارگران چینی ، بلکه برای محیط زیست نیز ضرر خواهند داشت  . « لایی یون » یکی از اعضای گرین پیس می‌گوید برخی از قطعات الکترونیکی پس از بازیافت ، در ساخت اسباب بازی مورد استفاده قرار گرفته و در سراسر دنیا فروخته می‌شوند وی می‌گوید : « طی چند سال اخیر ما شواهدی داریم که نشان می‌دهند برخی از قطعات بازیافت‌شده‌در محصولات جدید مثل موبایل یا اسباب بازی کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرند  .  این محصولات جدید ممکن است سمی باشند و به سلامت مردم صدمه بزنند  . » عامل این اقدامات نیز اقتصادی است  .  در کشورهای غربی که مقررات امنیتی هزینه بازیافت زباله را بسیار بالا برده است ، صادر کردن این زباله‌ها به کشورهای در حال توسعه تا ده برابر ارزان تر تمام می‌شود  . در چین ، مهاجران فقیر که از حومه کشور آمده‌اند و به خواست خود سلامتشان را به خطر می‌اندازند تا درآمدی ناچیز داشته باشند ، توسط شرکت‌های تشنه سود استعمار شده‌اند  .  مقامات چینی نیزبه کمپانی‌هایی که مجوز دارند اجازه می‌دهند تا زباله‌های خود را در آنجا بریزند  . چین با سازمان ملل به توافق رسیده است تا از صادرات زباله‌های الکترونیکی از کشورهای توسعه یافته به کشورهای در حال توسعه جلوگیری کند  .  اما زوایایی در قوانین وجود دارند که مانع اجرای همه گیر این مقررات می‌شود  .  گفته می‌شود بسیاری از زباله‌های الکترونیکی که در شهر گویو وجود دارند ، به صورت قاچاق از هنگ گنک به این مکان وارد شده‌اند  . سازمان‌های غیرانتفاعی سعی دارند تا آگاهی فراگیری در سطح دنیا بوجود آورند تا مقررات سفت و سخت اجرا شوند  .  « لی بو » یکی از فعالان محیط زیست سازمان « دوستان زمین » ( 4 ) می‌گوید : « تمام کشورها از جمله چین باید مقررات بسیار جدی تری را برای اداره زباله‌های الکترونیکی اعمال کنند  .  باید شهروندان یاد بگیرند چگونه با مساله این زباله‌ها کنار بیایند  .  البته شرکت‌ها مسولیت عمده‌ای دارند  .  آن‌ها نباید فقط مسول تولید و فروش باشند و باید مسولیت محصولات خود را پس از مصرف نیز بر عهده بگیرند  .  ما برای اداره کردن این موارد نیاز به قوانین و مقررات زیادی داریم  . » معضل زباله‌های الکترونیکی از مرزهای چین نیز فراتر رفته است  .  اما در حال حاضر همین معضل ، محل درآمد کارگران فقیر در شهر گویو‌شده‌است  . 1  .  GUIYU GREENPEACE .3