گزارش گاردین: زندگی تازه پناهجویان جوان در صربستان؛ ایران مثل جهنم بود
صربستان نخستین کشور اروپایی بود که از سال پیش به ایرانی ها امکان سفر بدون ویزا داد. متل ها و آپارتمان ها به لطف توریست های ایرانی تا سقف پر است. در «کنز میهایلوا»، منطقه پیاده روی بلگراد، صدای فارسی حرف زدن ایرانی ها مرتب شنیده می شود.
در مرکز پناهندگی « میکسالیشته » در مرکز بلگراد ، پناهجویان جوان برای کوتاه کردن موهایشان صف کشیده‌اند  .  اتاق پر از افراد تازه وارد است که تلفن‌هایشان را به برق و « وای فای » وصل می‌کنند ، دو نفر تنیس روی میز بازی می‌کنند  . بعضی از خاورمیانه و شمال آفریقا رسیده‌اند ، دیگران در پارکی در نزدیکی به نام « لوکا چلویچ » معروف به « پارک افغانی » می‌خوابند  .  صربستان ، دروازه‌ای به سوی اتحادیه اروپا ، به شکلی غیرعادی شاهد شمار چشمگیری از ایرانیان تازه وارد است  . صربستان نخستین کشور اروپایی‌بود که از سال پیش به ایرانی‌ها امکان سفر بدون ویزا داد  .  متل‌ها و آپارتمان‌ها به لطف توریست‌های ایرانی تا سقف پر است  .  در « کنز میهایلوا »، منطقه پیاده روی بلگراد ، صدای فارسی حرف زدن ایرانی‌ها مرتب شنیده می‌شود  . بسیاری از ایرانی‌ها از بلیط برگشت شان به تهران استفاده نمی‌کنند  .  هواپیماها پر از مسافر در بلگراد به زمین می‌نشینند و خالی برمی گردند  .  آن‌ها از سختی‌های اقتصادی ناشی از سقوط ریال که تحریم‌های جدید دونالد ترامپ آن را تشدید کرده است ، رو به غرب آورده‌اند  . سروش رحمانی ، 24 ساله ، چهار ماه پیش به صربستان رسید  .  او از 72 ساعت مرخصی از اردوگاه پناهندگی برای چرخیدن در پایتخت و آماده شدن برای « بازی » شبانه استفاده می‌کند تا بتواند وارد اتحادیه اروپا شود  .  این نهمین تلاش او است  . رحمانی مانند دیگر پناهجویان 2 هزار یورو به یک صرافی داده است تا بتواند از مرز عبور کند  .  این پول زمانی به دست قاچاقچی می‌رسد که او رسیدن موفقیت آمیزش به ایتالیا را خبر بدهد  . سروش می‌گوید : « ایران مثل جهنم‌بود  .  ترجیح می‌دهم این جا تو کارتن بخوابم ولی در ایران زندگی نکنم  . » امنیت مرزی شدید مجارستان ، رحمانی را مجبور کرد برای ورود به اتحادیه اروپا از کرواسی تلاش کند  .  بسیاری از پناهجویان ابتدا وارد بوسنی و هرزگوین می‌شوند که مرز بلندتر آن شانس عبور بیشتری به پناهجویان می‌دهد  .  رسانه‌های بوسنی اخیرا گزارش دادند شمار ایرانی‌هایی که امسال ( تا ماه سپتامبر ) از آن کشور تقاضای پناهندگی کرده‌اند 1647 نفر بوده است  .  سال گذشته این تعداد 16 نفر‌بود  . هر باری که یک پناهجو دست به « بازی » می‌زند جانش را در خطر قرار می‌دهد  . حسن کمالی در آخرین « بازی » اش توسط پلیس مجارستان دستگیر و پس از 20 روز زندان به مرز صربستان برگردانده شد  .  حسن 22 ساله می‌گوید در زندان کتک خورده‌بود : « امیدم را نسبت به آینده زندگی در ایران از دست دادم  .  موتورسیکلت‌ام که تمام سرمایه‌ام بود را فروختم تا به این جا برسم  .  دیگر نمی‌شود در ایران زندگی کرد ، آن جا هیچ آینده‌ای وجود ندارد  . » به گفته مدیر سازمان غیرانتفاعی « اینفو پارک »، تمام آن‌هایی که از ایران می‌آیند یا اقلیت جنسی یا مسیحی یا سیاسی‌اند یا برای اسد در سوریه می‌جنگیدند و تصمیم گرفتند آن جا را ترک کنند  . یک زوج ایرانی با پسری 11 ساله و دختری 17 ساله در « اینفو پارک » درباره نحوه تقاضای پناهندگی سوال می‌کرد  .  دختر خانواده که یک سال تا کنکور راه دارد تنها عضو خانواده‌بود که انگلیسی حرف می‌زد  .  او درباره دانشگاه‌ها در صربستان سوال می‌کرد و مشتاق‌بود با خانواده اش آن جا بماند  . وزیر گردشگری صربستان که می‌کوشد با حذف ویزا به صنعت توریسم کشورش رونق ببخشد می‌گوید در هفت ماه نخست سالجاری میلادی 15855 ایرانی از صربستان دیدن کرده‌اند  .  بیش از 1500 نفر از آن‌ها تقاضای پناهندگی داده‌اند و روشن نیست چه تعدادشان به اتحادیه اروپا رسیده‌اند  . امین ، یک همجنسگرای 27 ساله ، می‌گوید پس از این که پدرش او را به دلیل روابط جنسی با شریک زندگی اش ، به پلیس گزارش داد از شیراز فرار کرد و با یک بلیط یک‌طرفه از تهران به بلگراد آمد : « بزرگترین تهدید برای من خانواده‌ام بود ، نه دولت  .  برای اقلیت‌های جنسی بزرگترین مشکل خانواده است  . » بسیاری از پناهجویان مانند امین در فرودگاه دستگیر می‌شوند  .  سال گذشته 1 هزار نفر بازگردانده شدند  . بر روی دیوارهای مرکز پناهندگی « میکسالیشته » در بلگراد به فارسی و انگلیسی نوشته‌شده‌است : آزادی  .