شصت و هفتمین جلسه دادگاه حمید نوری؛ روایت شاهد از روزهای بعد از اعدام جمعی: نجات‌یافتگان ساک‌ اعدام‌شده‌ها را بستند
محمد ایزدجو در مورد ظاهر و نحوه شناسایی متهم گفت او معمولا چهره آرامی داشت و بی تفاوت بود. او آدمی بود که فرقی نمی کرد در رابطه با آدم ها کار می کند یا یک بسته کاغذ یا مقوا را جابجا می کند.
شصت و هفتمین جلسه دادگاه حمید نوری ، متهم به مشارکت در اعدام‌های تابستان 67 در گوهردشت روز جمعه بیست و نهم بهمن 1400 با شهادت محمد ایزدجو در استکهلم سوئد برگزار شد  . محمد ایزدجو بیست و ششم دی ماه 1361 در نوزده سالگی دستگیر و به‌بند 209 زندان اوین منتقل شد  .  او از بدو دستگیری و انتقال به زندان اوین مورد شکنجه قرار گرفت تا حدی که پاهایش تا زانو عفونت کرد  .  شاهد پس از تحمل انفرادی و بازجویی‌های طولانی در مهر 1362 در یک دادگاه به زعم شاهد « شرعی » چند دقیقه‌ای در زندان اوین بر اساس هشت مورد اتهام مندرج در کیفرخواست به هشت سال زندان محکوم شد  . از موارد اتهامی او ، همکاری با سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران ، دعوت مردم به قیام علیه جمهوری اسلامی ایران و تلاش برای هماهنگی میان « ضدانقلابیون » و معترضان یا همان جنبش‌های اعتراضی مردمی‌بود  . محمد ایزدجو دوران محکومیت خود را طی چهار سال در زندان‌های گوناگون سپری کرد  .  او چند ماه پیش از شروع اعدام‌ها در زندان گوهردشت ، با گروهی از زندانیان در حال اعتصاب غذا در بهمن 1366 به آن زندان منتقل شد  . محمد ایزدجو گفت ساعت شش صبح روز نهم شهریور خبر اعدام‌ها را از حمید نصیری از طریق مورس شنید  .  او گفت حمید نصیری همان روز به‌دار آویخته شد  .  شاهد همان روز در برابر هیئت مرگ از جمله نیری ، اشراقی ، ناصریان قرار گرفت  .  او به سوالات به گفته خودش « تفتیش عقاید » هیئت مرگ پاسخ نداد  .  او همان روز 40 ضربه شلاق خورد  .  به گفته شاهد ، ناصریان گفت که امام گفته نباید مرتد و محاربی زنده بماند و ما آنقدر شما را می‌زنیم که یا مسلمان شوید یا بمیرید  .  ایزدجو شهادت داد که در پایان اعدام‌ها یکصد و هشتاد زندانی زنده مانده‌بودند  . محمد ایزدجو از ناصریان به عنوان دادیار و مدیر زندان ، لشکری ، سرپاسدار و « عباسی » یا همان حمید نوری ، دادیار زندان گوهردشت نام برد  .  شاهد گفت چند بار متهم را با دیگر مسئولان در آنجا دید و در روزهای اعدام شاهد‌بود که متهم چند بار زندانیان را به سمت آمفی تئاتر ، محل اعدام‌ها برد  . توماس سودرکویست ، یکی از وکلای مدافع نوری در دادگاه امروز مدعی شد که در ارتباط با نقش و جایگاه حمید نوری ، گفته‌های شاهد در بازپرسی پلیس سوئد با شهادتش در دادگاه مغایرت دارد  .  وکیل نوری گفت شاهد در بازجویی‌های پلیس در تشریح وظیفه و نقش « عباسی » گفته‌بود که لشکری و ناصریان به عباسی دستور می‌دادند و لشکری رئیس عباسی‌بود  .  شاهد گفته‌بود نوری را « دادیار عباسی » صدا می‌کردند  .  او زیردست لشکری و یک « کارمند اداری »‌بود  . شاهد در پاسخ به وکیل مدافع نوری گفت ، عباسی از لشکری حرف شنوی داشت اما این به آن معنا نیست که لشکری رئیس او‌بود  .  شاهد گفت او نمی‌داند نسبت سازمانی نوری با لشکری چه‌بود و شهادت امروزش مکمل سخنانش در بازجویی پلیس است  .  شاهد در بخشی دیگری ادعا کرد که وکیل مدافع نوری در پرسش‌ها ، سخنان او را تحریف می‌کند  . محمد ایزدجو در مورد ظاهر و نحوه شناسایی متهم گفت او معمولا چهره آرامی داشت و بی‌تفاوت‌بود  .  او آدمی‌بود که فرقی نمی‌کرد در رابطه با آدم‌ها کار می‌کند یا یک بسته کاغذ یا مقوا را جابجا می‌کند  . محمد ایزدجو در مورد فضای زندان و روحیه زندانیان نجات یافته از اعدام‌ها گفت که زندانیان با شوک سنگینی روبرو شده‌بودند  .  بندها از زندانیان خالی شده‌بود و نجات یافتگان باید ساک‌های اعدام شدگان را می‌بستند  . محمد ایزدجو در جلسه امروز دادگاه شهادت داد که در چهارم اسفند 1367 به همراه گروهی شامل 900 زندانی نجات یافته از اعدام‌ها به زندان اوین منتقل و در حالیکه برهنه شده‌بودند با خشونت شدید و کابل با آن‌ها برخورد شد  .  طبق برنامه قرار‌بود همگی زندانیان در فردای آنروز آزاد شوند ، اما او و بیست زندانی دیگر از شرکت در راهپیمایی مقابل دفتر سازمان ملل متحد سر باز زدند  .  شاهد گفت بعد از این اتفاق زندانیان آزادنشده فکر می‌کردند که قرار است به‌بند 209 زندان اوین منتقل و اعدام شوند  .  شاهد با تاخیر در بیست و دوم اسفند 1367 از زندان اوین آزاد شد  . در جلسه امروز دادگاه در مورد « کتاب سیاه کشتار 67 » به تفصیل از شاهد ، محمد ایزدجو پرسش شد  .  شاهد گفت در این کتاب اسامی چهار هزار و هفتصد و نود و نه زندانی اعدامی درج‌شده‌است  .  کتاب در سال 1378 توسط انتشارات « گفتگوهای زندان » منتشر‌شده‌است  .  « گفتگوهای زندان » که تا به حال 18 جلد کتاب در مورد زندان‌های ایران منتشر کرده است ، ابتکار عمل زندانیان سیاسی چپ ، رادیکال و غیرمذهبی است و به سازمان و ارگان خاصی وابسته نیست و تنها از زندانیان سیاسی زمان شاه و جمهوری اسلامی تشکیل‌شده‌است  . محمد ایزدجو درباره کتاب سیاه کشتار 67 توضیح داد که اسم هر اعدامی با شهادت حداقل دو شاهد ثبت‌شده‌است  .  کتاب دارای دو منبع اصلی است  .  منبع نخست شامل گزارش اصلی شاهد است و منبع شماره 2 از گزارش‌های سال‌های 67 تا 69 فعالان دفاع از زندانیان سیاسی در داخل کشور تهیه‌شده‌است  .  شاهد گفت اهمیت این فهرست در آن است که پیروز دوانی ، یکی از افراد فعال در روند جمع‌‌آوری این اسامی در دوره موسوم به قتل‌های زنجیره‌ای ، ربوده شد و به قتل رسید  .  شاهد گفت ویراستار نهایی و فرد مسئول تدوین و نشر کتاب سیاه شخص اوست  . محمد ایزدجو شهادت داد که بنا به اطلاعات بدست آمده دست کم حدود چهارصد تا پانصد نفر در زندان گوهردشت اعدام شده‌اند که از میان آن‌ها حدود صد و بیست پنج تن بطور قطع زندانیان چپ و کمونیست‌بودند  .  شاهد گفت این تعداد می‌تواند به مراتب بیشتر باشد و تخمین آن‌ها حدود هفت هزار زندانی اعدامی در سرتاسر ایران است  . کتاب سیاه کشتار 67 هم اینک یکی از مدارک کتبی اصلی مندرج در کیفرخواست پرونده حمید نوری است  . جلسه بعدی دادگاه حمید نوری دوشنبه دوم اسفند 1400 ، بیست و یکم فوریه 2021 با شهادت حمید اشتری در استکهلم سوئد برگزار خواهد شد  .