تلاش برای احيا صنعت صيد مرواريد در خليج فارس
ماهيگيران به عمق آب می روند و با صدف های خالی برمی گردند، سپس ذرات طبيعی را درون صدف ها قرار می دهند و آنها را بمدت يک سال در آب به حال تعليق نگاه می دارند؛ ذره ها به صورت طبيعی به مرواريد تبديل می شوند
تاجری از ژاپن و شریک کاری اش از عربستان سعودی به دنبال راهی هستند تا صنعت صید مروارید در خلیج‌فارس را احیا کنند  .  دوبی و دیگر کشورهای حاشیه خلیج‌فارس به خاطر صید مرواریدهای طبیعی از آبهای خلیج‌فارس شهرت داشتند  .  اما از دهه 1930 به بعد ، که شیوه تولید مرواریدهای مصنوعی در ژاپن ابداع شد این صنعت را تقریبا از بین برد  . تا اوایل دهه 1930 ، ماهیگیران در دوبی با استفاده از قایق‌های چوبی سنتی به جستجوی مروارید می‌رفتند  .  پیش از دهه 30 ، تجارت مروارید در میان کشورهای خلیج‌فارس ، تجارتی عمده محسوب می‌شد  .  در آب گرم و با صدف‌های اعلای خلیج‌فارس بهترین مرواریدهای دنیا که به مروارید غلتان شهرت دارند ، تولید می‌شدند  . اکنون جهانگردان این فرصت را یافته‌اند تا به گذشته برگردند و ببینند شکار مروارید در زیر آب و با استفاده از لباس‌های غواصی سنتی چگونه است  .  این فعالیت جهانگردی که در دوبی صورت می‌گیرد ، توسط سرگرد عبدالله السویدی مدیریت می‌شود  .  او می‌گوید مشتاق دیدن جهانگردانی است که بخشی از گذشته این کشور را تجربه می‌کنند  . السویدی می‌گوید : خیلی مهم است که سبک زندگی گذشته مان را به دیگران نشان دهیم تا ببینند چه دوران سختی را پشت سر گذاشته ایم  .  در آن زمان ما فقط دریا و کویر را داشتیم  . در بخشی از تصاویر قدیمی که در موزه مروارید شیخ نشین راس الخیمه به نمایش گذاشته‌شده‌می‌توان شرایط دشواری را که شکارچیان مروارید با آن روبرو‌بودند ، مشاهده کرد  .  آن‌ها با استفاده از دماغگیرهایی که از استخوان لاک پشت ساخته شده‌بود و طنابی متصل به وزنه‌ای سنگین ، به زیر آب می‌رفتند  .  این شکارچیان با استفاده از دستکشهای چرمی که دستشان را محافظت می‌کرد طی حدود یک دقیقه و نیم به اندازه‌ای که می‌توانستند از بستر دریا صدف جمع می‌کردند و به سطح آب باز می‌گشتند  .  آن‌ها روزانه حدود 30 بار به زیر آب می‌رفتند  .  صیادان برای شکار مروارید در اواخر بهار با قایق‌هایشان به دریا می‌رفتند و تا اوایل پاییز باز نمی‌گشتند  .  آن‌ها تمام گرمای تابستان را بر روی آب و در جستجوی مروارید سپری می‌کردند  . در آن زمان ، تقاضا برای مروارید طبیعی و اعلای خلیج‌فارس بویژه از هند بسیار بالا‌بود  . اما در دهه 30 ، در نتیجه بحران بزرگ اقتصادی و همچنین پیدایش روش‌های پرورش مروارید مصنوعی در ژاپن ، صنعت مروارید طبیعی ضربه بزرگی دید  . اما هم اکنون و پس از گذشت 80 سال ، این صنعت در حال احیاست  .  آب منطقه و صدف‌های آن که بهترین مروارید‌های طبیعی را بدست می‌دهند ، برای پرورش مرواریدهایی با زرق و برق کاملا ایده آل است  .  اما اینبار ، ماهیگیران به عمق آب می‌روند و با صدف‌های خالی برمی گردند ، سپس ذرات طبیعی را درون صدف‌ها قرار می‌دهند و آن‌ها را بمدت یک سال در آب به حال تعلیق نگاه می‌دارند  .  ذره‌ها به صورت طبیعی به مروارید تبدیل می‌شوند  .  مزیت این شیوه پرورش در این است که درصد موفقیت آن 65 تا 70 درصد است ، در حالیکه درصد موفقیت شکار مروارید طبیعی تنها یک درصد است  . مکان و شیوه پرورش تازه را عبدالله السویدی از عربستان و دایجی ایمورا از ژاپن راه‌اندازی کرده‌اند  .  این دو تاجر طی همین سال حدود 40 هزار مروارید در این منطقه پرورش داده‌اند  .  اما این دو طرحی بزرگتر در سر دارند ؛ آن‌ها می‌خواهند تا خلیج‌فارس را برای باری دیگر به بستر بهترین مرواریدهای دنیا تبدیل کند  .