دیدگاه: بازدید روحانی از سازمان ملل تمسخر انتقادات حقوق بشری از ایران است
حسن روحانی نمونه عالی چنین میانه رویی است. غربی های خوش بین حتی پیش از پیروزی روحانی در انتخابات ریاست جمهوری او را میانه رو توصیف می کردند. از همین رو با وجود گزارش های فراوان از نقض حقوق بشر در ایران در گذشته و امروز از حضور روحانی در سازمان ملل متحد هر سال استقبال می شود.
وقتی مجمع عمومی سازمان ملل متحد آغاز می‌شود خیلی دور از انتظار نیست که تصور کنیم حسن روحانی ، رییس جمهوری ایران ، به موارد نقض حقوق‌بشر در داخل ایران اشاره‌ای نخواهد کرد  . با وجودی که تهران می‌کوشد انتقادها از پیشینه حقوق بشری اش از جمله گزارش امسال عاصمه جهانگیر ، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق‌بشر ایران ، را توطئه غرب قلمداد کرده و بی‌اعتبار کند ، مردم ایران و فعالین حقوق‌بشر به شکل فزاینده‌ای خواهان کشاندن عاملان و آمران جنایات قبل به پیشگاه عدالت هستند  . انتشار فایل صوتی حسینعلی منتظری ، قائم مقام وقت رهبر جمهوری اسلامی ، که در گفتگو با دیگر مقام‌های قضایی به کشتار 30 هزار زندانی سیاسی در تابستان 1367 اعتراض می‌کند ، مباحثات کم سابقه‌ای را در میان افکار عمومی ایران به همراه داشت و باعث شد بعضی مقام‌های رژیم و دست اندرکاران آن اعدام‌ها به نقش خود در آن اذعان کرده و حتی عده‌ای از آن دفاع کنند  . درخواست‌های قبلی « شورای ملی مقاومت ایران » و « سازمان مجاهدین خلق ایران » که فعالان آن بیشتر قربانیان آن کشتار‌بودند از سوی قدرت‌های غربی با امید به تقویت به اصطلاح میانه روها در رژیم ایران مورد بی‌اعتنایی قرار گرفته است  . حسن روحانی نمونه عالی چنین میانه رویی است  .  غربی‌های خوش بین حتی پیش از پیروزی روحانی در انتخابات ریاست جمهوری او را میانه رو توصیف می‌کردند  .  از همین رو با وجود گزارش‌های فراوان از نقض حقوق‌بشر در ایران در گذشته و امروز از حضور روحانی در سازمان ملل متحد هر سال استقبال می‌شود  . این استقبال در تناقض با گزارش عاصمه جهانگیر ، گزارشگر ویژه امور حقوق‌بشر ایران ، قرار دارد که مورد تایید آنتونیو گوترش ، دبیرکل سازمان ملل متحد ، است  .  این تناقض در تظاهرات « استقبال » حامیان « سازمان مجاهدین خلق ایران » از روحانی در برابر ساختمان سازمان ملل متحد با صدای بلند شنیده خواهد شد  .  مخالفان رژیم تاکید خواهند کرد که روحانی شخصا مسول نقض حقوق‌بشر در ایران در حال و در گذشته است  . روحانی در زمان کشتار 67 از مقام‌های جمهوری اسلامی‌بود و بر خلاف منتظری از جایگاهش پس از آن کشتار کاسته نشد  . روحانی در دولت اول خود مصطفی پورمحمدی یکی از اعضای « هیات مرگ » در کشتارهای سال 67 را به عنوان وزیر دادگستری انتخاب کرد  .  علیرضا آوایی ، جانشین بعدی پورمحمدی ، هم از اعضای همان « هیات مرگ » مسول صدور حکم اعدام‌ها در استانی دیگر‌بود  . نقض حقوق‌بشر در جمهوری اسلامی به آن سال‌ها ختم نمی‌شود  .  در دوره ریاست جمهوری حسن روحانی 3100 نفر در ایران اعدام شده‌اند  .  اعدام افراد زیر سن قانونی ناقض کنوانسیون‌ها بین‌المللی حقوق‌بشر است که جمهوری اسلامی رد کرده است  . روحانی در اعلام موضع جمهوری اسلامی مبنی بر این که مداخله خارجی در امور داخلی اش را نمی‌پذیرد نقش داشته است  . اگر این نگاه روحانی به جامعه بین‌المللی باشد ، چرا سازمان ملل متحد که دفاع از حقوق همه مردم از وظایف اش است باید برای او امکان سخنرانی فراهم کند  ؟  ادامه این روند پیامی غلط به دولت او ، مردم ایران و مدافعان حقوق‌بشر در سراسر جهان می‌فرستد  .