جنگی بی اعلان و تائید نشده علیه پروژه اتمی ایران
روزنامه اسرائیلی هاآرتض می گوید انفجارها، ویروس های مخرّب و انواع "وقایع" گویای هدف گرفته شدن پروژه اتمی ایران است
هاآرتض ، روزنامه انگلیسی زبان اسرائیل زیر عنوان " جنگ علیه برنامه اتمی ایران مدتی است که شروع‌شده‌است " یک گزارش یوسی ملمن خبرنگار متخصص در امور نظامی و اطلاعاتی را نقل می‌کند که معتقد است انفجارها ، ویروس‌های مخرّب کامپیوتری ، و انواع " حوادث " از هدف گرفته شدن پروژه اتمی ایران توسط تشکیلات اطلاعاتی غربی ، گروه‌های داخلی اپوزیسیون ، و یا هردوی آن‌ها ، حکایت دارد  .  او می‌نویسد جنگی در جریان است - هرچند که اعلان‌نشده‌است ، و هیچکس هم آن را تائید نمی‌کند  .  این جنگی است که نه این هفته شروع‌شده‌باشد و نه ماه گذشته  .  جنگی است که از چند سال پیش جریان دارد اما فقط صدائی ضعیف از آن به گوش مردم رسیده است  . در ژوئن 2010 روزنامه‌ها از آلوده شدن سیستم کامپیوتری گرداننده سانتریفیوژهای غنی‌سازی اورانیوم در نطنز به یک ویروس خبر دادند  .  این ویروس مخرّب موسوم به استاکس نت به کنترل کننده‌های سیستمی نفوذ کرد که ساخت زیمنس‌بود  . دو هفته پیش انفجاری عظیم یک پایگاه پاسداران انقلاب را در 40 کیلومتری غرب تهران بهم ریخت  .  صدای انفجار حتی در پایتخت هم شنیده می‌شد  .  دهها نفر کشته شدند که سردار حسن مقدم تهرانی مسئول پروژه توسعه موشکی ایران جزو آن‌ها‌بود  . این هفته ، انفجاری شدید در اصفهان ، سومین شهر بزرگ ایران رخ داد که یک واحد فرآوری اورانیوم در حومه آن قرار دارد  .  هنوز روشن نیست این انفجار چه آسیبی ببار آورده است  . این وقایع ، همراه با وقایعی دیگر ، از جمله ترور چند دانشمند اتمی ایران ، ضمن نگران ساختن رژیم آیت‌الله‌ها ، واکنش هائی مختلف - از خجالت و شرمساری گرفته تا ابراز خشم را در پی داشته است  . واکنش‌های علنی معمولا در چارچوب یک مدل مشخص بوده است : نخست انکاری کلی ، سپس اعترافی تلویحی که " واقعه‌ای رخ داده است " و سرانجام این ادعا که واقعه ، ناشی از یک تصادف بوده است  . این نشان می‌دهد که رژیم نمی‌داند دقیقا باید چه بگوید ، و صدایش فاقد یکپارچگی است  .  این درعین حال گویای وجود اختلافی شدید در رده‌های بالای رژیم است  . کادر رهبری به تفرقه افتاده است و واکنش‌ها از طیفی گسترده سرچشمه می‌گیرد ، که وزارتخانه‌ها و تشکیلات و رسانه‌های رقیب هم بخشی از آن‌ست  . نوع خرابکاری مورد استفاده در ایران مستلزم پختگی ، منابع مالی و فنی ، عوامل اجرائی و اطلاعاتی دقیق است  .  مثلا یک نفر باید می‌دانسته است که سردار مقدم در آن روز برای نظارت بر آزمایش ظاهرا یک موتور جدید موشک در آن پایگاه حضور خواهد داشت  . آلوده ساختن کامپیوترها مستلزم امکان دسترسی داشتن به آنهاست  .  فردی دارای " فلش درایو " باید این وسیله را به سیستم کامپیوتری وصل می‌کرده است  .  فرض غالب بر آن است که تشکیلات اطلاعاتی خارجی این عملیات سری را طراحی ، مدیریت و اجرا می‌کنند  . ایرانی‌ها ، و وسائل ارتباط جمعی بین‌المللی ، معتقدند این عملیات ، کار موساد ، تشکیلات اطلاعاتی اسرائیل ، و احتمالا حاصل مشارکت همتاهای غربی اش ، از جمله سی آی‌ای آمریکا و‌ام آی سیکس بریتانیاست  . اسم رمز عملیات موساد برای ترور اعضای گروه موسوم به سپتامبر سیاه و مسئول کشتار المپیک 1972 مونیخ " خشم خدا "‌بود  .  این هفته هنگامی که از مایر داگان رئیس پیشین موساد پرسیده شد آیا خشم خداوند در عمیلات اخیر در ایران نیز نقشی داشته است یا نه ، او لبخند به لب گفت ، بله  . داگان آنگونه که خود این هفته به روزنامه یودیوت آهاریوت گفت یک حامی سرسخت عمیلات سری است  .  او معتقد است دست کم دو سال طولی می‌کشد تا ایران بتواند یک بمب اتمی قابل عمل کردن را مونتاژ کند  .  این ارزیابی احتمالا متکی به نتایج حاصل از عملیات سری قبلی و اطمینان داگان به مختل ساختن پیشروی ایران در جریان عملیات آتی است  . با اینحال ، و به رغم تلاش‌های گسترده تشکیلات اطلاعاتی غرب - از جمله آنچه که احتمالا گویای یک هماهنگی بی‌سابقه عملیاتی است - موفقیت چنین عملیاتی بدون حمایت داخلی از سوی افراد و یا گروه‌های حاضر به کمک در خرابکاری علیه رژیم آیت‌الله‌ها بسیار بعید بنظر می‌رسد  .  به خاطر داشته باشیم که ایران مجموعه‌ای از اقلیت‌های قومی است ، و تقریبا برای تمامی آن‌ها دلائلی وجود دارد که از رژیم متنفر باشند بخصوص که بعضی‌هایشان حتی شبه نظامیان مسلح زیر زمینی هم مجهزند  .