پیامک کوتاه بیست ساله شد
نتایج تحقیقات گسترده حاکی از آن است که نسل جوان کمتر از ایمیل استفاده می کند، بیشتر پیامک می فرستد و حتی زیاد به تلفن هم علاقه ای نشان نمی دهد
براساس تقویم ، قرن بیست و یکم دقیقا ساعت 12 و 1 دقیقه روز اول ژانویه سال 2001 آغاز شد  .  اما در عمل می‌توان گفت که حدود هشت سال پیش از آن و روز 3 دسامبر سال 1992 شروع شده‌بود  .  این مطلب به این دلیل عنوان می‌شود که نیل پاپورت ، مهندس نرم‌افزار اهل بریتانیا اولین پیامک جهان را ارسال کرد  .  امروز با وجود میلیاردها تلفن همراه ، به سختی می‌توان باور کرد که بیست سال پیش فن‌آوری پیامک وجود نداشت  . از سال 1920 با کارگذاری کابل‌های مخابراتی و برقرای ارتباط بین دو سوی اقیانوس اطلس ، مهندسین با استفاده از کابل‌های تلفن الفبا و اعداد را مخابره کردند  .  به این عمل در ابتدا « تلکس » و بعدها « تکست » گفته شد  .  این قابلیت در ابتدا تنها برای دولت‌ها و صاحبان صنایع امکان داشت  .  در سالهای 60 و 70 قابلیت ارسال اعداد توسط امواج رادیویی و دریافت آن توسط یک گیرنده کوچک به جهان عرضه شد  . در سال 1984 یک گروه بین‌المللی به نام « سیستم جهانی برای ارتباطات موبایل » یا « GSM » روی تدوین استانداردی برای استفاده از شبکه‌های تلفن همراه برای انتقال پیام‌های کوتاه الفبایی در اروپا شروع به کار کرد  .  این استاندارد « SMS » یا سرویس پیام کوتاه نام داده شد  .  در آن زمان همه بر این باور‌بودند که این پیام‌های کوتاه ، خصوصی نیستند و فقط برای مقاصد بازرگانی استفاده خواهند شد  .  این استاندارد سالیان سال تنها در میان مهندسین و علاقمندان به فن‌آوری مورد استفاده قرار گرفت  . زمانی که نخستین پیامک جهان ارسال شد ، تلفن‌های همراه قابلیت ارسال پیامک را نداشتند  .  آن‌ها فقط می‌توانستند پیامک‌ها را دریافت کنند  .  برنان هیدان ، مهندسی که در ایرلند کار می‌کرد به نیویورک تایمز گفت : « همه می‌گفتند مردم هرگز از پیامک استفاده نخواهند کرد  .  تایپ کردن روی تلفن همراه چندان خوشایند نیست » .  ولی هیدان نظر دیگری داشت  .  او در سال 1993 نخستین پیامک بازرگانی تاریخ را در لس آنجلس ارسال کرد  . از اواسط تا اواخر دهه 90 که رقابت برای جلب بازار تلفن‌های همراه در جهان به شدت داغ شده‌بود ، صاحبان صنایع تلفن همراه و شرکت‌های مخابراتی قابلیت ارسال پیامک را به عنوان یک استاندارد به کاربران ارایه کردند  .  کاربران به سرعت به مزایای ارسال پیامک پی بردند  . ارسال پیامک به نسبت سریع است و تنها به شماره تلفن گیرنده نیاز داشت  .  کاربران دیگر به نرم‌افزار‌های دردسرساز ارسال ایمیل نیازی نداشتند  .  ارسال پیامک به دلیل استفاده از پهنای باند محدود ، به ویژه در ساعاتی که شبکه‌ها بسیار شلوغ است ، بسیار قابل اعتمادتر از ایمیل و یا حتی تماس تلفنی‌بود  .  کاربران پی بردند در مدت زمانی که برای تماس تلفنی و انتظار برای برقراری ارتباط صرف می‌شود آن‌ها می‌توانند چندین پیامک ارسال کنند  . البته ارسال پیامک همیشه هم بی‌عیب و نقص نبوده است  .  همزمان با افزایش موج استفاده از پیامک ، ارائه‌دهندگان خدمات تلفن همراه و داده‌های اینترنتی شیوه‌های جدیدی برای کسب درآمد ، چه از فرستنده و چه از گیرنده پیامک یافتند  .  این شرکت‌ها گاهی یک نرخ ثابت برای ارسال و دریافت پیامک دریافت می‌کنند و گاهی به ازای هر حرف پول می‌گیرند و همین امر عامل ایجاد سردرگمی بین شبکه‌ها و مردم کشورها می‌شود  .  تولیدکنندگان تلفن همراه ، از سویی باید خطوط تولید خود را برای راحت تر کردن ارسال پیامک تغییر می‌دادند و از سویی دیگر برای افزودن ویژگی‌های جدید و کوچک تر کردن اندازه تلفن با چالش‌هایی روبرو‌بودند  . کاربران پیامک هم همچون هر ابزار جدید دیگری برای ارسال پیامک‌های خود از هیچ قانونی پیروی نمی‌کردند و با وجودی که از حداقل حروف و علامت استفاده می‌کنند اما کماکان مفهوم را به گیرنده انتقال می‌دادند  .  مدت زمانی گذشت تا مردم ، همچون زمانی که اصول اخلاقی ارسال ایمیل را می‌آموختند ، آداب و رسوم ادبی استفاده از پیامک ، تعداد ، تکرر ، زمان و چگونگی ارسال پیامک را نیز یاد بگیرند  .  در مقام نمونه مردم کم کم یاد گرفتند که نباید با ارسال پیامک به ارتباطات شخصی و خصوصی خود پایان دهند  . بعضی از کاربران برای استفاده از این ابزارهای دیجیتالی ، نه تنها قوانین ویژه خود را وضع می‌کردند بلکه زبان جدیدی را نیز ابداع کردند  .  « OMG »، « LOL »، « IMHO » از جمله ابداعات نوین زبان نوشتاری پیامک‌ها است که در مدت زمان بسیار اندکی جهان مجازی پیامک‌ها را فرا گرفت و حتی به مکالمات روزمره زندگی واقعی مردم نیز نفوذ کرد  . شکلک‌هایی که در گذشته بیشتر برای علامت‌گذاری در متن و حرفه‌ای تر کردن تصاویر به کار گرفته می‌شدند ، هم اکنون به ابزاری برای ابراز همه نوع احساسات بدل شده‌اند  .  تلفن‌های همراه به گونه‌ای تولید می‌شوند که ارسال پیامک با آن‌ها ساده تر شود و حتی برخی ، به ویژه کاربرانی که از نسل‌های قدیمی تلفن‌های همراه استفاده می‌کردند ، از تحولات گسترده و ظاهری این تلفن‌ها که دیگر شباهتی به انواع قدیمی ندارند ، شگفت زده می‌شوند  . نتایج تحقیقات گسترده و فزاینده همه به یک نتیجه دست یافته‌اند و آن این است که نسل جوان کمتر از ایمیل استفاده می‌کند و بیشتر پیامک می‌فرستد و حتی برای استفاده از تلفن هم خود را به زحمت نمی‌اندازد ، مگر این که واقعا ناچار شود  .  راندال استفنسون ، مدیرعامل شرکت « AT & T »، یکی از بزرگترین شرکت‌های مخابراتی آمریکا گفته است « شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات تلفن همراه چاره‌ای ندارند مگر این که فقط داده‌های اطلاعاتی به مشتری‌ها خود ارائه دهند و خدمات تلفن همراه را به‌طور کامل به دست فراموشی بسپارند » . تجربه ( و تجربیات همه افرادی که می‌شناسم ) به من ثابت کرده است که سن ارتباط مسقیمی با شیوه‌های ارتباطی افراد دارد  .  من برای دوستان و اقوام زیر 35 سال معمولا پیامک می‌فرستم  .  برای افراد بین 35 تا 60 سال بیشتر ایمیل ارسال می‌کنم  .  برای تماس با افراد بالای 60 سال هم گوشی تلفن را برمی دارم و به آن‌ها زنگ می‌زنم  . چشم انداز روابط انسانی در عصر پیامک و توئیتر بر اساس ارزیابی‌ها ، در سال 2011 به‌طور متوسط هر روز 4 میلیارد پیامک در سراسر جهان ارسال شده‌بود  .  این رقم به‌طور قطع در سال 2012 حتی بیشتر هم‌شده‌است  .  این روزها حتی پاپ بندیکت شانزدهم هم با توتیئر کار می‌کند تا بتواند از طریق تلفن همراه با پیروان خود در تماس باشد  . بنابراین تصور می‌شود که با ارسال این همه پیامک ، آدم‌ها باید بیش از هر زمان دیگری احساس نزدیکی و ارتباط بیشتری با یکدیگر داشته باشند ، اما این امر لزوما واقعیت ندارد  . شری تارکل ، پژوهشگر دانشگاه «‌ام آی تی » فعالیت‌های حرفه‌ای خود را بر ارتباط بین ابزار ارتباطی جدیدی همچون ارسال پیامک و متحول شدن روابط اجتماعی انسان‌ها در جهان واقعی متمرکز کرده است  .  او در گفتگو با صدای آمریکا تشریح می‌کند که چطور این ابزار مدرن اغلب روابط انسانی را به روش‌های ناسالمی تبدیل کرده‌اند  . خانم تارکل می‌گوید : « اگر نتیجه تحقیقات من این واقعیت را ثابت می‌کردند که مردمانی که ایمیل‌های خود را می‌خوانند و در شبکه‌های اجتماعی گردش می‌کنند هنوز روابط نزدیکی با دوستان و خانواده خود دارند ، این کتاب را نمی‌نوشتم  .  اما من در نهایت دریافتم که که حتی پدر و مادرها هم سر میز شام پیامک می‌فرستند و بچه‌ها هم احساس بیهودگی می‌کنند  .  بعضی پدر و مادرها به هنگام بازی بچه‌ها در زمین بازی و زمانی که بچه‌هایشان را روی تاب هل می‌دادند ، در حال خواندن ایمیل‌هایشان بودند  .  بعضی از مادرها در حالی که هری پاتر می‌خوانند و بلک بری خود را زیر پتو مخفی می‌کنند ، احساس شوربختی می‌کردند تا هنگام کتاب خواندن برای بچه‌هایشان ، ایمیل‌هایشان را بخوانند چون تصور می‌کردند تجربه کتاب خواندن برای بچه‌هایشان را از دست می‌دهند اما از سویی هم فکر می‌کردند که نمی‌توانند ایمیل‌هایشان را نخوانند و این کار از کنترلشان خارج‌بود  . » طی هفته جاری و پس از انتشار خبر غافلگیرکننده خودکشی جوان بلچر ، یکی از چهره‌های سرشناس تیم ورزشی کانزاس سیتی ، بردی کوئین یکی از همبازی‌های او در مورد اهمیت ارتباط انسانی و برقراری ارتباط با جهان واقعی و دشواری مناسبات آدم‌ها در عصر پیامک صحبت کرد  .  او با بغض به رسانه‌ها گفت : « ما در جامعه شبکه‌های اجتماعی و صفحات توئیتر و فیس بوک زندگی می‌کنیم  .  اشکالی ندارد ، اما ما با همکاران ، اعضای خانواده و دوستانمان در تماس هستیم و به نظر می‌رسد که نصف وقت خود را به جای این که به روابط واقعی که در برابر چشممان قرار دارد ، بگذرانیم بیشتر گرفتار تلفن‌ها و چیزهای دیگری هستیم که ذهن ما را به خود مشغول می‌کنند  .  امید این است که مردم بتوانند درس بگیرند و سعی کنند تا اگر کسی با احساسات عمیق تری از آنچه که ما به صورت روزانه شاهد آن هستیم ، درگیر است ، به او کمک کنند  . » ارسال پیامک هم احتمالا همچون هر ابزار و یا دستگاه الکترونیکی دیگری که به صورت دیجیتالی حواس ما را پرت می‌کنند ، به رشد خود ادامه خواهد داد تا پدیده جدیدتری که هنوز ذهن ما به آن خطور نمی‌کند ، جای آن را بگیرد  .  این پدیده هم با استقبال علاقه مندان به فن آوری‌های نوین که آن را ابزار قرن می‌نامند ، روبرو خواهد شد و هشدارهای جدی درباره خطراتی که متوجه فرهنگ انسانی خواهند کرد ، در پی خواهد داشت  .  شاید ظهور پیامک در قرن بیست و یکم را بتوان با اختراع خودرو در قرن بیستم مقایسه کرد ، اما آن چه که مسلم است این است که این پدیده تا چند سال آینده بخشی از زندگی مردم خواهد‌بود  .