گزارش سالانه تلاشهای آمريکا برای صلح اسراییل و فلسطینيان در سال ۲۰۱۰
بسیاری از اسراییلیها احساس میکنند خروج از غزه در سال ۲۰۰۵ ارمغان آور حملات موشکی و افتادن غزه به دست حماس بود
در سال 2010 ، گشایشهایی در تلاشهای پایان دادن به درگیری اسراییل و فلسطینی‌ها روی داد  .  اما این سال همچنان با ناامیدی وشکاف دو طرف بر سر اختلافات مرزی ، شهرکهای یهودی نشین در کرانه غربی و وضعیت اورشلیم به پایان رسید  . در پایان هر سال « عمران اکرم ،» کشاورز فلسطینی در نابلس نزدیک کرانه غربی ، محصول درختان زیتونش را برداشت می‌کند  .  امسال محصولی وجود ندارد  . او پس از اینکه ساکنان شهرک‌های یهودی نشین مجاور درختان زیتون اورا بریدند سعی در نجات درختها دارد که به گفته او برای فراری دادن او بریده شدند  . برای عمران ، سال 2010 با امید میانجیگری آمریکا وپایان اشغال اسراییل آغاز شد ، امیدی که تحقق نیافت و کی گوید : « قبل از گفتگوها 40 - 50 درصدی امید صلح‌بود  .  ولی بدبختانه مذاکرات متوقف‌شده‌است  . » تلاشهای آمریکا برای انجام مذاکرات صلح ، اوایل سال با عزیمت جورج میچل ، فرستاده پرزیدنت اوباما ، به منطقه افزایش یافت و در ماه می‌اتحادیه عرب گفتگوهای صلح را تایید کرد  . عمران می‌گوید : « آنچه امروز از سوی آمریکا مطرح‌شده‌است پاسخگوی خواستهای ما و امیدوار‌کننده است و ما در انتظار عمل هستیم  . » فلسطینیها به شرط توقف شهرک‌سازی در کرانه باختری حاضر به مذاکره مستقیم شدند  .  و اسراییل به نشانه حسن نیت 10 ماه شهرک‌سازی را متوقف کرد و گفتگوهای مستقیم درسپتامبر در واشنگتن آغاز گردید  . پرزیدنت اوباما گفت : « امروز شمابا حضور در اینجا ، هریک گامی مهم بسوی آزادی مردم خود از قید تاریخ و حرکت بسوی آینده‌ای صلح‌آمیز و درخشان که تنها شما قادر به ایجاد آن هستید برداشتید  . » ولی امید صلح دیری نپایید و مدت توقف شهرک‌سازی خود تحمیلی اسراییل بسر رسید  . با آغاز شهرک‌سازی و ترک مذاکرات توسط فلسطینیها ، جورج میچل به منطقه بازگشت و اعلام کرد : « ما متعهد به ادامه تلاش برای یافتن زمینه مشترک میان دوطرف برای ادامه گفتگوهای مستقیم هستیم  . » اسراییل در پذیرفتن تضمین دیپلماتیک و جتهای جنگنده آمریکا در مقابل توقف شهرک‌سازی تردید کرد و آمریکا در دسامبر تصمیم گرفت از اسرائیل در این مورد دیگر در خواستی نکند  . بسیاری از اسراییلی‌ها خواهان خودداری از گفتگو با فلسطینیها هستند  .  یک اسراییلی می‌گوید : « امید چندانی ندارم چون فلسطینیها شجاعت تصمیم‌گیری ندارند  .  ما تصمیمات مشکلی گرفتیم  .  از سینا و بعد از غزه بیرون رفتیم و بجای آن چه چیزی بدست آوردیم  ؟ » بسیاری از اسراییلیها احساس می‌کنند خروج از غزه در سال 2005 ارمغان آور حملات موشکی و افتادن غزه به دست حماس‌بود  .  خروج از مناطق عرب نیز نه دوستان جدیدو نه امنیت بیشتر برای اسراییل در پی داشت  . اما برای فلسطینیهایی مانند عمران اکرم که برای وعده پایان اشغال اسراییل و ایجاد کشور فلسطین جایی در افق دیده نمیشود ، ناامیدی فزون می‌گیرد  .  وی می‌گوید : « من از همه کشورها میخوام اجازه بدهند که ما و دیگران در صلح زندگی کنیم  .  من فقط یک کشاورزم  .  یهودی نشینها میایند درختهای من را می‌برند  .  همه زندگی من این درختهاست ، وقتی آن‌ها را ببرند ، دیگه چه چیزی برای من میماند  ؟ » سال 2010 در حالی پایان می‌گیرد که امید اندکی به موفقیت روند صلح برای پایان دادن به درگیری درسال 2011 وجود دارد  .