نگاهی به فصلنامه بررسی کتاب و نقدی بر«اتول نامه» یا فرهنگ ماشین نوشته ها
:« برای من به عنوان یک ناشر، عبور و مروری که با این فصل نامه ها پیش آمده خیلی جداب و درخشان است. این که مثلا جوانی در خرم آباد راجع به صادق هدایت تحقیق کرده و نتیجه کار خود را به آمریکا برای نشریه ما می فرستد و ما آن را چاپ می کنیم تا هم در این سو و هم در ایران خوانده شود خودش یک مسئله بسیارقابل توجه است»
تازه ترین شماره ( پائیز 89 ) فصلنامه بررسی کتاب ویژه هنر و ادبیات که امسال وارد بیستمین سال انتشار خود در خارج از کشور‌شده‌است ، مجموعه‌ای است از داستان‌های کوتاه و آثار منظوم چندین نویسنده و شاعر تازه معرفی‌شده‌، همراه با گفتگویی با حسین نوش آذر ( نویسنده و منتقد سرشناس )، گفتگو با فرشته مولوی نویسنده « سگ‌ها و آدم‌ها » درباره دشواری‌های صاحبان قلم درقلمرو فرهنگ و هنر ایران ، تحلیل روانکاوانه داستان « چنگال » صادق هدایت به قلم داود افتخار ، نویسنده و پژوهشگرجوان اهل خرم آباد ، گزارشی درباره بازتاب کتاب « زوال کلنل » محمود دولت آبادی درمطبوعات آلمان و کتابی تحت عنوان « اتول نامه » که پژوهشی است در مورد تاریخچه اتومبیل و « ماشین نوشته‌ها » در ایران  . فصلنامه بررسی کتاب به همت مجید روشنگر ، نویسنده و پژوهشگر ساکن لس آنجلس طی بیست سال گذشته بدون وقفه در این شهرمنتشر‌شده‌است و پایگاهی است برای نویسندگان ، شاعران و پژوهشگران برون و درونمرزی که هربار با محتوایی تازه ، گزینه‌ای از آخرین آثار اهل قلم ایرانی از سراسر جهان را منعکس می‌کند  .  مجید روشنگر در یک گفتگو با صدای آمریکا می‌گوید :« هر یک از این فصلنامه‌ها خصوصیت ویژه خودش را دارد و با هرشماره‌ای که از چاپ بیرون می‌آید این خصوصیت‌ها هم تغییر می‌کنند  .  برای من عبور و مروری که با این فصل نامه‌ها پیش آمده خیلی جداب و درخشان است  .  این که جوانی در خرم آباد راجع به صادق هدایت تحقیق کرده و نتیجه کار خود را به آمریکا برای نشریه ما می‌فرستد و ما آن را چاپ می‌کنیم تا هم در این سو و هم در ایران خوانده شود خودش یک مسئله بسیارقابل توجه است  .  یا مثلا این بار ما در بخش « دگر خنده » از سلسله نشست‌های نقد و بررسی کتاب به بحث درباره « اتول نامه » پرداخته ایم که در آن شهرام شکیبا ، شاعر و طنزپرداز و نیزخود نویسنده و گردآورنده کتاب درباره آن سخن گفته‌اند  . » « اتول نامه : فرهنگ ماشین نوشته‌ها در ایران » که به اعتقاد ناشر فصلنامه « بررسی کتاب » یک فرهنگ فولکلوریک به شمار می‌رود نام کتابی است که طبایی زواره ئی آن را گردآوری و تالیف کرده است  .  مطالب جمع‌‌آوری‌شده‌در « اتول نامه » دربرگیرنده شعرها و ماشین هاست که در طول هشت سال در داخل و خارج از شهرها جمع‌‌آوری‌شده‌و از سه هزار واژه ، بیت و عبارت تشکیل‌شده‌است و در این کتاب تاریخ ورود و رواج اتومبیل به ایران ، فرهنگ رانندگی ، رانندگان و دیگر مسائل مربوط به آن‌ها گنجانده‌شده‌است  . دربخشی که نویسنده کتاب به تقسیم‌بندی ماشین نوشته‌ها می‌پردازد ، اشعار و عبارت‌هایی است که نویسنده آن را « نیایش نامه » خوانده است و نیایش گونه‌ای است که رانندگان از طریق آن با خدواوند خویش راز و نیاز و به درگاه او دعا می‌کنند  . فصل سوم این کتاب با عنوان « عشق نامه »، اشعار ، عبارت‌ها و واژه‌هایی را شامل می‌شود که حاکی از عشق وعلاقه رانندگان به ائمه اطهار ، مادر و پدر و زن و فرزند ، ماشین و احیانا امام زادگان ، شهر ، معشوقه‌های واقعی یا خیالی آن هاست  . فصل چهارم ، اشعار ، عبارت‌ها و واژه‌های طنزی را شامل می‌شود که این بخش را از جذاب ترین قسمت‌های کتاب « اتول نامه » کرده است  .  طنزی ساده و زیرکانه که خواندن آن خنده برلب هر خواننده‌ای می‌آورد  . فصل پنجم با عنوان « شورنامه »، به اشعار ، عبارت‌ها و واژه‌هایی می‌پردازد که از ایام قدیم تا امروز برای پیشگیری از چشم زخم بر روی اتومبیل‌ها و گاری‌ها نوشته می‌شد و فصل ششم ، پندها ، عبارت‌ها و و واژه‌های پندآموز را در بر می‌گیرد  .  در فصل هفتم عبارت‌ها و واژه‌ها نشان از گله گذاری‌ها و فراز و فرودهای رانندگان این اتومبیل‌ها دارند  .  فصل هشتم کتاب هم به عبارت‌ها و واژه‌های زبان‌های دیگر اختصاص دارد  .  واژه‌هایی به زبان انگلیسی ، اشعار فارسی ، آیات قرآن ، واژه‌ها و عبارت‌هایی به زبان‌های ترکی ، گاه کردی ، گیلکی و لری هم بسته به موقعیت این ماشین‌ها پشت آن نوشته می‌شد  . زواره ئی در کتاب « اتول نامه » درباره تاریخچه ورود و رواج اتومبیل در ایران می‌نویسد :« درعصری که سفر با چهارپایان در قالب کاروان‌ها انجام می‌شد شتران سماعی با آواز ساربان‌ها حرکت می‌کردند  .  تا آنکه با رواج گاری ، درشکه و کالسکه ، این اشعار بر روی وسایل نوشته شدند  .  از سال 1279 با ورود اولین خودرو به ایران حالات روحی رانندگان در قلب اشیا و اشکال با شعرهایی که پشت ماشین‌ها نوشته می‌شدند تجلی یافت و این فرهنگ هنوز هم تداوم دارد  .  این فرهنگ در گذشته به ادبیات سفر یا ادبیات بیابانگردها شهرت داشت و امروز به فرهنگ « کامیون نوشته‌ها » شهرت دارد  . » در جایی دیگر از این مقدمه نویسنده می‌نویسد :« این اثر یک کار تحقیقی است که یکی از فصل‌های هفت‌گانه آن فصل « طنزنامه » است  .  حتی در این بخش هم اگرچه اشعار ، عبارت‌ها و واژه‌ها در برداشت نخست طنزآمیز و شادی آورند اما در لایه دوم معنای شان نوعی گله و شکایت از ناسازگاری‌های روزگار نهفته است و مهم ترین ویژگی‌های این ماشین نوشته‌ها اثر روان‌شناختی و معنوی آن هاست  ... » در ادامه این مطلب نویسنده کتاب « اتول نامه » می‌نویسد :« برای مثال اگر پشت اتوبوسی نوشته‌شده‌است :« کشتی نوح است خدایا ناخدایش باش » شما برای سفر با آن احساس آرامش و ایمنی می‌کنید و این تنها گوشه‌ای از آثار روان‌شناختی ماشین نوشته هاست  ... » شهرام شکیبا در تازه ترین شماره نشریه بررسی کتاب در نقدی درمورد « اتول نامه » می‌نویسد :« نویسنده با موضوعی چنین ملموس و قابل دسترس در فرهنگ عامه برخوردی علمی داشته است که این خود یکی از بزرگ ترین ویژه گی‌های این کتاب ارزشمند به شمار می‌رود  . »