بحران ديکتاتوری ها در خاورميانه همچنان در صدر توجه رسانه های جهان قرار دارد
لس آنجلس تايمز: مردم از شمال آفريقا تا خاورميانه و ايران به همت و ابتکار خود آستين ها را بالا زده؛ و بدون اتکا به آمريکا برای رسيدن به خواستهای دموکراتيک شان پا به ميدان گذاشته اند
اینترنشنال هرالد تریبیون با مقایسه پوشش گسترده خبری قیام مردم مصر و تونس و دیگر کشورهای خاورمیانه با آنچه که در ایران می‌گذرد نوشته است تفاوت تنها در این است که دولت جمهوری اسلامی با قطع شبکه‌های اجتماعی و اینترنت و ممنوع کردن فعالیت خبرنگاران داخلی و خارجی ، جلوی درزکردن هرگونه خبری در ارتباط با اعتراضات مردمی در ایران را گرفته است  . وال استریت جورنال نیز حمله نمایندگان محافظه کار مجلس شورای اسلامی به رهبران جنبش سبز را نشانه وحشت رژیم اسلامی از جنبش زنده و پرتوان مردم ایران برای دموکراسی می‌داند  . روزنامه ادمونتون چاپ کانادا ، با اشاره به این که سی سال حکومت حسنی مبارک ، مصر را به قهقرا کشانده و پیشرفتی برای مصر به ارمغان نیاورده است تا نام نیکی از وی در تاریخ کشور برجا گذارد ؛ مبارک را « فرعون بدون مومیامی » مصر خوانده است  . « وارسی جیب دیکتاتورها » عنوان مقاله‌ای است در ستون نظرات واشنگتن پست که به مصادره و مسدود کردن میلیاردها دلار دارایی‌های زین العابدین بن علی ، و حسنی مبارک ، توسط بانک‌های سوئیس و اتحادیه اروپا می‌پردازد  .  نویسنده این پرسش را مطرح می‌کند که در حالی که دارایی‌های دیکتاتورهای مخلوع تونس و مصر ، و بقیه دیکتاتورها -- از جمله عبدالعزیز بوتفلیقه در الجزایر که در سراشیب سقوط قرار دارد -- مشخصا از راه فساد مالی فراهم آمده است ، چرا دولت سوییس ، اتحادیه اروپا و ایالات متحده ، صبر می‌کنند تا این دولت‌ها سرنگون شوند ؛ و آنگاه به فکر دارایی‌های به غارت رفته مردم این کشورها می‌افتند  ؟  آیا این مالیاتی است که مستبدان سرنگون‌شده‌هنگام خروج از صحنه سیاست می‌پردازند  ؟ لس آنجلس تایمز نوشته است در یک دهه اخیر ایالات متحده با دنبال کردن سیاست « جنگ علیه تروریسم » در خاورمیانه از خواست مردم منطقه برای ایجاد تغییر و تحول بسیار فاصله گرفته است  .  اکنون مردم در گستره‌ای که از شمال آفریقا تا خاورمیانه و ایران را در بر می‌گیرد ، به همت و ابتکار خود آستین‌ها را بالا زده ؛ و بدون اتکا به آمریکا برای رسیدن به خواستهای دموکراتیک شان پا به میدان گذاشته‌اند  . اما مایکل اورنز ، سفیر اسرائیل در ایالات متحده در نامه‌ای به نیویورک تایمز این پرسش را مطرح کرده است که آیا می‌توان روی مصر پس از مبارک به عنوان شریکی برای صلح اسرائیل و فلسطینیان و ثبات خاور میانه ، حساب کرد  ؟ در همین حال دیلی تلگراف از جمهوری اسلامی به عنوان خونخوار ترین رژیم در منطقه‌ای که رژیم‌های استبدادی اش یکی پس از دیگری فرو می‌ریزد نام برده و نوشته است در حالی که دولت ایران از سویی توان بالقوه اتمی خود را بالا می‌برد ؛ و از سوی دیگر از ابتدای سال جاری میلادی حکم اعدام89 نفر را صادر کرده است ، کوتاه آمدن در برابر تهران در مواردی چون تامین امنیت ساکنان کمپ اشرف از سوی بریتانیا و آمریکا در برابر خلع سلاح آنان بزرگترین معمای سیاست معاصر است  . اما روزنامه گاردین خواستار منع فروش اسلحه به رژیم‌های خودکامه‌شده‌است  .  به نوشته سردبیر گاردین سلاح‌هایی که بحرین در سال‌های 2009 و 2010 از بریتانیا خریداری کرد ، توسط ارتش ، پلیس و سرویس امنیت ملی آن کشور ، برای شکنجه و کشتار مردم و مخالفان دولت به کار گرفته شد  .  گاردین با طرح این سوال که دولت بریتانیا بر اساس چه معیار‌هایی به دولت سرکوبگر بحرین اسلحه فروخته است  ؟  می‌نویسد دولت بریتانیا باید از این پس به هر قیمتی از فروش اسلحه به دولت‌هایی که سلاح‌ها را نه برای دفاع در برابر دشمن خارجی ، که برای کشتار معترضان و مخالفان خود به کار می‌گیرند ، خودداری کند  .