نگاهی کوتاه بر روابط آمریکا و آلمان (بخش دوم)
هیئت اقتصادی همراه آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان که به واشنگتن آمده اند، شامل وزرای اقتصاد و دارائی آن کشور است. این هیئت مذاکراتی را با مقامات آمریکائی انجام داده اند
علاوه بر گروه اقتصادی ، 3 عضو دیگر کابینه خانم مرکل نیز در این سفر وی را همراهی می‌کردند ، وزیر امور خارجه ، وزیر دفاع و وزیر کشور آلمان حتی جلال و شکوه و اهدای مدال آزادی به خانم مرکل نیز نتوانست این واقعیت را که روابط دو کشور آمریکا و آلمان در دو سوی اقیانوس اطلس به گرمی گذشته نیست ؛ بپوشاند  . در کنفرانس مشترک مطبوعاتی پرزیدنت اوباما و صدر اعظم آلمان روز سه شنبه 17 خرداد در کاخ سفید ، یک روزنامه نگار آلمانی قصد داشت فضا را کمی تیره کند  .  وی از پرزیدنت اوباما پرسید آیا شما بالاخره سفری به آلمان خواهید کرد  ؟ پاسخ رئیس جمهوری بسیار روان و سلیس‌بود  . « آخرین باری که من آنجا‌بودم ، به ما بسیار خوش گذشت » .  اشاره پرزیدنت اوباما به سخنرانی خود در سال 2008 میلادی در آلمان و هنگام نامزدی اش برای ریاست جمهوری آمریکا‌بود  .  وی سپس افزود که « من اطمینان دارم در سفر آینده خود نیز به آنجا ( آلمان ) اوقات خوشی خواهم داشت » .  ...  اما هنوز مسئله لیبی باقی مانده است هر چند که خانم مرکل تاکید کرد « آلمان نشان خواهد داد که به انگیزه و هدف مربوط به لیبی ( حمله به آن کشور از سوی ائتلاف برای حمایت از مردم غیر نظامی ) متعهد و پای‌بند است » . « مفهوم این سخنان »، بطوری که هر 2 رهبر بروشنی به آن اشاره کردند این‌بود که هر چند برلن از پذیرفتن قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد که اجازه می‌داد به لیبی حمله نظامی بشود ؛ خودداری کرد  .  با این همه ، آلمان هنگامی که سلاح‌ها در لیبی به زمین گزارده شود در باز‌سازی آن کشور کمک خواهد کرد  . پرزیدنت اوباما در همین باره گفت « وقتی قذافی از قدرت کنار برود ، کارهای فراوانی وجود دارد که باید در آن کشور انجام گیرد » . با این همه ، لحن کنفرانس مطبوعاتی مشترک رهبران 2 کشور نشان داد که در مواردی مانند افغانستان ، با یکدیگر تفاهم کامل دارند  . روزنامه اشپیگل بین‌المللی ( اینترنت ) در این باره می‌گوید دیگر زمانی که اروپا یا آمریکا می‌توانستند به تنهائی تصمیم بگیرند ، گذشته است  .  امروزه ما در دنیای کشورهای گروه 20 ( کشورهای صنعتی و پیشرفته جهان ) زندگی می‌کنیم و نه در ( دنیائی ) که تنها به‌وسیله گروه 2 اداره می‌شد  . در آن چه در چارچوب مسائل اقتصادی قرار می‌گیرد ، در خط مشی آمریکا و آلمان تفاوت‌های بنیادی با یکدیگر دیده می‌شود  .  اشپیگل بین‌المللی می‌نویسد یکی از منابع مهم تنش بین دو کشور را باید نزد « تیموتی گایتنر » وزیر خزانه‌داری آمریکا جستجو کرد  . آقای گایتنر نگذاشت که حتی یکی از جلسات وزرای امور اقتصادی کشورهای گروه 20 در سال گذشته بدون انتقاد از سیاست مازاد صادراتی آلمان در همان چارچوبی که در باره چین می‌گذشت - بر گزار شود  . در نشستی که در ماه اکتبر سال گذشته در کره جنوبی برگزار شد ، وی حتی تلاش کرد تا سیاستی بر مازاد صادراتی آلمان و چین تحمیل شود و تنها دیپلومات‌های آلمان‌بودند که با تلاش خود ( در تماس با دیگر دیپلمات‌ها ) نگذاشتند چنین پیشنهادی به تصویب برسد  . در آن چه به فاصله غیر قابل بهم پیوستن 2 کشور در آن چه به تغییرات آب و هوائی و انرژی مرتبط است ، هر چند که به نظر می‌رسد موافقت هائی رسمی در این زمینه صورت گیرد ، اما هیچ چیزی نمی‌تواند فاصله آن‌سوی اقیانوس اطلس را در مورد سیاست‌های انرژی و آب وهوائی با این سوی اقیانوس پیوند دهد  .  ...  و هنگامی که آنگلا مرکل در نشست تغییرات آب و هوائی در سال 2009 میلادی در کپنهاگ برای کاهش گازهای گلخانه‌ای تلاش می‌کرد ، پرزیدنت اوباما در اطاقی دیگر با چین و هند در مورد قرار داد‌های دیگری به توافق رسیدند  .  اشپیگل بین‌المللی در این باره می‌گوید که حتی پرزیذنت اوباما اخیرا از طرحی برای استخراج بیشتر نفت و گاز سخن گفته است  . با این همه ، پرزیدنت اوباما و آنگلا مرکل در مقام رهبران 2 کشور آمریکا و آلمان به همکاری با یکدیگر نیازمندند  . دفتر مطبوعاتی کاخ سفید روز سه شنبه در اطلاعیه‌ای روابط اقتصادی 2 کشور را چنین بیان می‌کند : در چارچوب مشاغل صادرات به آلمان ، حدود 400.000 شهروند آمریکا بکار گمارده شده‌اند و در واقع از هر 150 کارگر آمریکائی ، یک نفر در بخش خصوصی در رابطه با صادرات به آلمان کار می‌کند  . حدود 70 در صد از شرکت‌های آلمانی مقیم آمریکا طرح هائی برای ایجاد مشاغل بیشتر در دست تهیه و اجرا دارند  .  از سوی دیگر ، شرکت‌های بزرگ آمریکائی مقیم آلمان نیز به نیروی کار خود در آلمان خواهند افزود  . افزایش سرمایه‌گذاری ( مستقیم خارجی ): آلمان یکی از 5 منبع بزرگ سرمایه گزاری مستقیم اتحادیه اروپا در آمریکاست که سهامی حدود 218 میلیارد دلار را در بر می‌گیرد و آمریکا بزرگ ترین منبع سرمایه گزاری در کشورهای اتحادیه اروپاست و مجموع سهام ایالات متحده در آلمان ، رقمی حدود 116 میلیارد دلار است  . کاخ سفید همچنین می‌گوید که مبادلات بازرگانی با آلمان در رده ششم صادرات آمریکا قرار دارد ، صادراتی که در سال گذشته میلادی بر حجم آن افزوده‌شده‌است  . علاوه بر آن ، مقامات وزارت تجارت آمریکا و وزارت اقتصاد و تکنولوژی آلمان قرار است در پائیز آینده در واشنگتن مجددا در چارچوب تقویت این مبادلات و به ویژه سرمایه گزاری با یکدیگر ملاقات و مذاکره کنند  .