فجایع طبیعی، سوء مدیریت ملتهای فقیر 
فقیرترین ملتها همیشه بیشترین فشار و لطمه را از فجایع طبیعی متحمل می شوند، و بین فقر و این فجایع ارتباط نزدیکی وجود دارد
اطلاعات مربوط به یک گزارش جدید حاکی از آن است که به دلیل وقوع فجایع طبیعی طی سال‌های آینده صدها میلیون انسان با فقر بسیار شدید روبرو خواهند شد  . نویسندگان این گزارش تاکید کرده‌اند تا زمانی که برای رویارویی با قحطی ، سیل و خشکسالی آمادگی وجود نداشته باشند ، فقر شدید ریشه کن نخواهد شد  . فراخوان‌های بسیاری برای ریشه کنی فقر تا سال 2030 مطرح شده‌اند و احتمال دارد که ریشه کنی این معضل اجتماعی به یکی از اهداف جدید و جایگزین « اهداف توسعه هزاره » بدل شود که سال 2015 منقضی خواهد شد  . با این وجود ، « موسسه توسعه خارجی » بریتانیا با انتشار گزارشی زیر عنوان « جغرافیای فقر ، فجایع و شرایط حاد جوی در سال 2030 » هشدار داده است تا زمانی که دولت‌ها « به خطر افزایش فجایع طبیعی در برخی از فقیرترین مناطق جهان توجه نکنند ، احتمال ریشه کنی فقر بسیار اندک است » . دکتر تام میچل ، رئیس اداره تغییرات جوی « موسسه توسعه خارجی » یکی از نویسندگان این گزارش است  .  او می‌گوید « ما دریافتیم مردمان کشورهایی که در معرض فجایع طبیعی قرار دارند ، به احتمال بسیار زیاد هنوز در سال 2030 نیز در سطوح بسیار بالای فقر روزگار خواهند گذراند  .  البته این مسئله جای شگفتی ندارد چون می‌دانیم که فقیرترین و آسیب پذیرترین ملت‌ها همیشه بیش‌ترین فشار و لطمه را از فجایع طبیعی متحمل می‌شوند  .  بنابراین بین فقر و فجایع ارتباط نزدیکی وجود دارد » . در این گزارش به بنگلادش ، اتیوپی ، جمهوری دموکراتیک کنگو ، ماداگاسکار ، نپال ، نیجریه ، پاکستان ، سودانی جنوبی و اوگاندا به عنوان 11 کشوری نام برده‌شده‌است که به شدت در معرض خطر فجایع طبیعی قرار دارند  .  ده کشور دیگر نیز هستند که نه تنها مردم آن‌ها در سطوح بالای فقر روزگار می‌گذرانند ، بلکه دولت‌هایشان مدیریت ناکارآمد دارند و در معرض خطر جدی فجایع طبیعی هستند  .  اما در این گزارش به‌طور ویژه به هند اشاره‌شده‌است  . میچل می‌گوید « انتظار می‌رود که در سال 2030 هنوز تعداد بسیار قابل‌توجهی ، احتمالا یک جمعیت صد میلیونی از مردم هند در فقر و تنگدستی زندگی کنند  .  به علاوه هند کشوری است که به شدت در معرض فجایع طبیعی قرار دارد  .  اما هند از ظرفیت خوبی برای مدیریت این مشکل برخوردار است  .  هند ، در سطح ایالتی که برخی از آن‌ها حتی خود به بزرگی برخی کشورها هستند ، از ظرفیت‌های متعددی برخوردار است  .  ما اوایل سال جاری شاهد وقوع سیل در اوتاخاند‌بودیم ، فاجعه‌ای که بیش از 5 هزار کشته به جای گذاشت اما این امر ثابت کرد که می‌توان در یک منطقه شاهد فاجعه‌بود و در منطقه دیگری نیز با مشکلات دیگر روبرو شد » . او می‌گوید « مسئله این نیست که مردمانی که از فقر شدید رنج می‌برند بدشانسی می‌آورند و شاهد فجایع طبیعی هستند  .  فجایع طبیعی تبعیض نمی‌گذارند  .  این در واقع مردم و دولت‌ها هستند که تبعیض اعمال می‌کنند  .  مدیریت ریسک باید در بطن سیاست‌های ما و بخشی از توسعه اجتماعی و سیاست‌های کاهش فقر ما باشند  .  در غیر این صورت ، اگر منطقی نگاه کنیم می‌بینیم که آسیب‌ها و ضررهای آن بیشتر است  .  افراد بیشتری از این امر لطمه می‌خورند و جدی نگرفتن این مسئله حتی برای تجارت و بازرگانی نیز ناخوشایند است » . در گزارش « موسسه توسعه خارجی » توصیه‌شده‌است که تلاش برای کاهش فقر باید در مرکز توجه سیاستگزاران مدیریت ریسک فجایع طبیعی باشد  .  برپایه این گزارش ، این تلاش‌ها باید « بر محافظت از بهزیستی و جان انسان‌ها متمرکز باشند  .  اما باید بودجه بیشتری به این امر اختصاص داده شود » . بر پایه تخمین این گزارش ، از هر 100 دلار کمک مالی رسمی که به روند توسعه اختصاص داده می‌شود ، فقط چهار دهم از یک درصد آن برای کاهش ریسک فاجعه صرف می‌شود  .  این رقم کمتر از نیمی از یک دلار است  .