حمایت رسمی از لغو سياست «جبران بی عدالتی» در میشیگان 
حامیان برنامه های «اقدام مثبت» متوجه شده اند از وقتی که لغو آن در دانشگاه ميشيگان موثر افتاد، از تعداد دانشجويان سياه پوست و اسپانيايی تبار کاسته شده است.
دیوان عالی ایالات متحده تصمیم ایالت میشیگان برای ممنوعیت اجرای یکی از سیاست‌های فدرال آمریکا تحت عنوان ، که در چارچوب آن عامل نژادی به عنوان معیاری برای تصمیم‌گیری در مورد متقاضیان ورود به کالج‌ها و دانشگاه‌های دولتی اجرا می‌شد را تایید کرد  . لغو این سیاست در ایالت میشیگان به رای عمومی گذاشته شده‌بود که پس از کسب اکثریت آرا اجرای آن لغو شد رای‌دهندگان ایالت میشیگان در سال 2006 اصلاح قانون اساسی آن ایالت را مورد تایید قرار داده‌بودند که به موجب آن ، نژاد از عوامل تاثیرگذار‌کننده بر روند پذیرش دانشجو حذف شد دیوان عالی آمریکا تصمیم رای‌دهندگان ایالت میشیگان را با 6 رای موافق ، در برابر 2 رای مخالف تایید کرد  . در 15 اسفند 1339 ( 6 مارس 1961 ) جان اف کندی رئیس جمهوری وقت آمریکا با امضای یک فرمان اجرایی موسوم به « اقدام مثبت برای جبران بی‌عدالتی »، درصدد ترویج اقداماتی برآمد که هدف آن رفع تبعیض یا جبران بی‌عدالتی‌های اجتماعی‌بود  .  چهار سال بعد ، جانشین او لیندون جانسون ، با صدور فرمان اجرایی دیگری کارفرمایان دولتی را موظف کرد با استفاده از « اقدام مثبت » سیاست‌های استخدامی را « بدون توجه به نژاد ، مذهب و ملیت » در پیش بگیرند هدف از اجرایی کردن آن فرمان ، دادن فرصت به گروه‌های اقلیتی است که در جامعه زندگی می‌کنند و بدون دخالت دولت ، امکان دسترسی به امتیازاتی که اکثریت جامعه از آن‌ها برخوردارهستند را ندارند این سیاست اغلب در مورد نهادهای دولتی و مجموعه‌های آموزشی مثل دانشگاه‌ها به اجرا گذاشته می‌شود تا از استفاده گروه‌های مشخصی از اقلیت‌های جامعه از تمام برنامه‌های دولتی و آموزشی اطمینان حاصل گردد  .  طرفداران اقدام مثبت می‌گویند این سیاست برای مقابله با تبعیض‌های موجود در جامعه از قبیل استثمار ، آزار و اذیت‌های فرهنگ رایج اکثریت وضع‌شده‌تا آن را جبران نماید در سال 1967 ، « جنسیت » نیز به فهرست ضد تبعیض این قانون اضافه شد تا برای زنان نیز مثل سایر اقلیت‌های تحت تبعیض در جامعه ، فرصت‌های برابر فراهم کند از همان زمان دولت آمریکا برنامه‌هایی را تحت فرمان اقدام مثبت برای کمک به اقلیت‌های نژادی و قومی در رقابت‌های دانشگاهی و به دست آوردن پذیرش کالج‌ها و دانشگاه‌ها را تدارک دید  .  اما در طول دهه‌های پس از آن این اقدامات با عکس العمل‌های بعضا شدید آن اکثریتی مواجه شد که فکر می‌کند بخشی از حقوقش ضایع‌شده‌؛ و به این ترتیب یکی از داغ ترین بحث‌های سیاسی در جامعه مدنی آمریکا شروع شد سوزانا شری ، استاد حقوق دانشگاه واندربیلت ، می‌گوید که نخستین عواقب قانونی تصمیم اخیر دیوان عالی کشور ممکن است محدود باشد ، چون عالی ترین دادگاه آمریکا بر معتبر بودن ترجیحات نژادی متمرکز نبود ، بلکه قضات عالی بر حق رای‌دهندگان در شنیده شدن صدایشان در این مورد تمرکز داشتند خانم شری گفت ، « آن چه که دادگاه تایید کرد این است که رای‌دهندگان میشیگان اجازه دارند بگویند که آیااقدام مثبت را می‌خواهند یا خیر ، و این به معنای حکم صادر کردن در مورد خود اقدام مثبت نیست  .  مورد پرونده این است که آیا اقدام مثبت ضروری است  ؟  و پاسخ آن این است که ، خیر ضروری نیست  .  مردم میشیگان می‌توانند تصمیم بگیرند که آن را اجرا نکنند از 9 قاضی دیوانعالی ، دو نفر با تصمیم نهایی اکثریت مخالفت کردند  .  مخالفت شدید یکی از این دو ، قاضی سونیا سوتومایور ، توجه رسانه‌های آمریکا را به خود جلب کرد  .  او در استدلالی که ارائه کرده‌بود گفت : قضات باید با نابرابری نژادی که در ایالات متحده وجود دارد مقابله کنند ، نه اینکه بنشینند و آرزو کنند خودبخود محو شود اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا با انتشار بیانیه‌ای در انتقاد از حکم دیوان عالی گفت قانون میشیگان « بطور ناعادلانه‌ای » دانشجویان را ، از اینکه از دانشگاه بخواهند نژاد آن‌ها را به عنوان عاملی موثر در پذیرش به دانشگاه در نظر بگیرد ، منع می‌کند اما یک گروه از محافظه کاران سیاه پوست ، موسوم به « پروژه 21 » اعلام کرد تصمیم بالاترین مرجع دادرسی ایالات متحده ، کشور را به سمت آن « اصول کور رنگی » حرکت می‌دهد که رهبر فقید حقوق مدنی آمریکا ، مارتین لوتر کینگ ، برای آن مبارزه می‌کرد ایالت غربی واشنگتن و کالیفرنیا ، قوانین مشابهی را در منع اجرای اقدام مثبت در پذیرش دانشجو تائید کرده‌اند  .  فرمانداران چند ایالت دیگر نیز فرمان‌های مشابهی را در منع استفاده از نژاد در پذیرش دانشگاه‌های ایالتی صادر کرده‌اند  .  هم اکنون هفت ایالت از پنجاه ایالت آمریکا ، از جمله تگزاس ، اقدام مثبت را دست کم در حوزه آموزش کنار گذاشته اند خانم بیسی اکوبادجو ، وکیلی در ایالت شرقی مریلند ، همجوار واشنگتن دی سی ، وکالت کالج‌ها و دانشگاه‌ها را در امور حقوق مدنی مربوط بهاقدام مثبت برعهده دارد  .  وی پیش‌بینی می‌کند تاثیر حقوقی تصمیم دیوان عالی کشور محدود خواهد بود وی گفت ، « احتمالا این عمل دیوان عالی کشور ، به گروه‌های دیگر جرات خواهد داد تا ادعانامه‌های مشابهی را به دادگاه ارایه دهند  .  این نمایانگر گامی به جلو در ارتباط با استفاده از نژاد نیست ، بلکه با توجه به زمینه حقوقی ، اگر هر اثر منفی بر تنوع دانشجو و استفاده از نژاد در پذیرش دانشگاه می‌خواست داشته باشد ، الان این تاثیر منفی را در ایالت‌هایی گذاشته است که رای‌دهندگان حرف خود را در رای‌گیری گفته‌اند  . » خانم شری ، متخصص دانشگاه واندربیلت ، می‌گوید تصمیم‌های دیوان عالی در سال‌های گذشته آرام آرام از دامنه برنامه هایاقدام مثبت کاسته است  .  وی انتظار دارد در سال‌های آینده بررسی‌ها در سطوح ایالتی و فدرال ادامه یابد او همچنین گفت « موقعیت اقدام مثبت در رابطه با قانون اساسی نسبت به سی سال پیش بسیار مخاطره آمیزتر‌شده‌است  .  اگر دفعه بعد که دیوان عالی بر رویاقدام مثبت تمرکز می‌کند ، آن را به همراه تمام برنامه‌های الحقاق‌شده‌به آن بزند و در مغایرت با قانون اساسی اعلام کند ، من تعجب نخواهم کرد  . » حامیان برنامه هایاقدام مثبتمتوجه شده‌اند از وقتی که لغو آن در دانشگاه میشیگان موثر افتاد ، از تعداد دانشجویان سیاه پوست و اسپانیایی تبار کاسته‌شده‌است