نگاه روزنامه‌های آمریکا به نامه‌نگاری جمهوریخواهان به مقام‌های ایران 
نامه‌ سناتورهای آمریکا به خامنه ای درباره توافق‌ اتمی موضوع بحث بیشتر نشریات آمریکایی است. نیویورک تایمز هدف از آن را ایجاد تردید در مقام های ایرانی و تزلزل در موضع اوباما دانسته است.
نشریه دیلی بیست در مقاله‌ای با عنوان « جمهوریخواهان اذعان می‌کنند : نامه‌ نگاری به ایران فکری احمقانه‌بود »، نوشته است : بعد از انتشار نامه سناتورها به مقام‌های ایران ، برخی از سناتورهای جمهوری‌خواه به این نتیجه رسیدند که ارسال آن نامه که به هدف عدم دستیابی به توافق بد منتشر شده‌بود ، کاری اشتباه بوده است  . این گروه از سناتورها که برخی از امضاکنندگان نامه نیز در میان آن‌ها هستند ، متوجه شده‌اند که اقدامشان بر اساس تمایلات حزبی بوده و هدف آن متزلزل کردن باراک اوباما رئیس جمهوری ایالات متحده بوده است  . به گفته یکی از دستیاران سناتوری که نام او در میان امضاکنندگان بوده است ، « پیش از انتشار نامه ، سخنرانی انتقادی آقای نتانیاهو نقل محافل سیاسی‌بود ؛ ولی هم اکنون مسئله روز به مقایسه حد و مرز حقوق رییس جمهوری با حقوق قانون‌گذاران در امضای توافق‌نامه‌های بین‌المللی تبدیل‌شده‌است  . » اما در حالی که برخی از سناتورها درباره منطق این نامه نگاری تامل می‌کنند ، هیچ یک از آن‌ها تاکنون حاضر‌نشده‌است امضای خود را پس بگیرد  . این در حالی است که سناتور جمهوریخواه باب کورکر رئیس کمیته روابط خارجی سنا ، این نامه را امضا نکرده است  . در پاسخ به اقدام سناتورهای جمهوری‌خواه ، برخی از مقام‌های همسو با تلاش‌های دولت اوباما در مذاکرات اتمی ، قانونی را که در اوایل قرن نوزدهم نوشته‌شده‌، به میان آورده‌اند که بر اساس آن مکاتبه با دولت خارجی با هدف تخریب دولت آمریکا اقدامی غیرقانونی است  . روزنامه نیویورک تایمز در مقاله‌ای با عنوان « برخورد سیاست و سنت بر سر مذاکرات هسته‌ای ایران » نوشته است : بطور سنتی هیچ رئیس‌جمهوری آمریکا توافق‌نامه‌های رییس‌جمهوری پیشین را لغو نکرده است  .  اگرچه می‌تواند تصمیم بگیرد که مفاد توافقی را که به ارث برده اجرا نکند  . روسای جمهوری آمریکا تن به نقض توافق‌نامه‌های قبلی نمی‌دهند ، زیرا نمی‌خواهند اعتبار بقیه توافق‌نامه‌ها را متزلزل کنند و درعین حال موجب دلسردی هم‌پیمانان آمریکا شوند  . به نوشته این روزنامه ، نامه جنجالی تام کاتن سناتور تازه منتخب‌بود که به بحث مرزبندی حقوقی بین قوای مجریه و مقننه دامن زد  . این نامه که به نظر می‌رسید با هدف پاشیدن بذر تردید در میان هیات حاکم ایران نوشته‌شده‌باشد ، اکنون ممکن است به شکست مذاکرات منجر شود  .  زیرا اگر چه ابتدا وزیر خارجه ایران آن‌ را ترفند تبلیغاتی دانست ، اما یکی از مشاوران رئیس جمهوری به کنگره آمریکا هشدار داده است که در مذاکرات دخالت نکنند  . حال با این نامه نگاری ، در صورت شکست مذاکرات ، ایران می‌تواند آمریکا را مقصر بداند  . در تاریخ آمریکا امضای توافق‌نامه بین رئیس‌ جمهوری و یک کشور خارجی مرسوم بوده است  .  در دهه 1930 بیش از 94 درصد توافق‌نامه‌های امضا‌شده‌، تنها به امضای رئیس‌جمهوری رسیده‌اند  .  حتی در سال 2008 توافق‌نامه‌ای که جورج بوش پسر با دولت عراق برای حضور سربازان آمریکایی تا سال 2011 در عراق امضا کرد ، از نوع توافق‌نامه ریاست‌ جمهوری‌بود  . این روزنامه می‌افزاید در صورتی که توافقی بین ایران و جامعه جهانی حاصل شود و برای تصویب به شورای امنیت سازمان ملل برده شود کار رییس‌جمهوری آتی آمریکا در سرپیچی از اجرای آن دشوار خواهد‌بود  . روزنامه هافینگتن پست در مقاله‌ای با عنوان « حامیان عمده مالی که به گروه‌های مخالف توافق اتمی با ایران و جمهوریخواهان کمک کرده‌اند ، یکی هستند » نوشته : زوج شلدون و میریام آدلسون ، میلیاردرهای آمریکایی که طی چهار سال گذشته از حامیان عمده نامزدهای حزب جمهوریخواه بوده‌اند ، همزمان به گروه‌های مخالف توافق اتمی با ایران نیز کمک مالی کرده‌اند  . در این فهرست همچنین پل سینگر و‌ست کلارمن مدیران صندوق‌های مضاربه‌ای و برنارد مارکوس موسس شرکت ابزارآلات و مصالح ساختمانی هوم دیپو قرار دارند  . به نوشته این روزنامه این اشخاص بین سال‌های 2011 تا 2014 بیش از یازده و نیم میلیون دلار به گروه‌های مخالف توافق اتمی با ایران و نیز 115میلیون دلار به جمهوری‌خواهانی که در انتخابات شرکت داشتند ، کمک مالی کردند