گورباچف؛ رفیقی که راه فروپاشی کمونیسم را هموار کرد
نگاهی به عملکرد سیاسی میخائیل گورباچف همزمان با سالگرد استعفای وی از رهبری حزب کمونیست شوروی
همزمان با 24 اوت ، سالگرد استعفای میخائیل گورباچف از رهبری حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی ، یاد تصمیمهای تاریخی وی زنده می‌شود  . این ، ‌ بخشی از سخنرانی استعفای میخائیل گورباچف است : رئیس جمهوری اتحاد جماهیر شوروی ، که در روز 24 اوت 1991 رسما از رهبری حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی استعفا داد  .  گورباچف تنها رهبر از رهبران این حزب‌بود که طی دوران حاکمیت کمونیسم به دنیا آمده‌بود  . محافظه کاران بدنه رهبری اتحاد جماهیر شوروی که نام خود را کمیته اضطرار گذاشته‌بودند در اوت سال 1991علیه گورباچف کودتا کردند  .  این کودتا کوششی‌بود برای حذف وی از ساختار قدرت  .  میخائیل گورباچف سه روز نوزدهم ، ‌ بیستم و بیست و یکم اوت را در حبس خانگی به سر برد و پس از‌ آن به قدرت بازگشت  .  درپی بازگشت اما ، گورباچف دریافت که ساختار قدرت روسیه از وی فرمان نمی‌برد و به یلتسین گرایش یافته است  . میخائیل گورباچف در سال 1971 به عضویت کمیته مرکزی حزب کمونیست درآمد  .  سه سال بعد ، به ریاست کمیسیون امور جوانان رسید  .  در سال 1979 گورباچف بخشی از قدرتمندترین بازوی بدنه قدرت کمونیسم شوروی شد و با حمایت تمام عیار میخائیل سوسلوف ، ‌ در سال 1980 قدرت سیاسی گسترده تری یافت  . گورباچف در روز 15 مارس 1990 بر مسند ریاست جمهوری اتحاد جماهیر شوروی تکیه زد  . به رغم انتقادهایی که در خصوص اصلاحات داخلی در شوروی به وی می‌شد ، ‌ از رئیس جمهوری شوروی در غرب به پاس آنچه نام یافته‌بود ، تقدیر می‌شد  . گورباچف طی دوران ریاست جمهوری اش از میزان تنشهای جنگ سرد کاست و روابط روشنی با شماری از رهبران غربی پایه گذارد  .  درمیان آن‌ها ، صدراعظم وقت آلمان غربی - هلموت کهل‌بود ، نیز رونالد ریگان ، رئیس جمهوری وقت ایالات متحده ، ‌ و مارگارت تاچر ؛ ‌ نخست‌وزیر وقت بریتانیا  . در پی دیدار با او ، خانم تاچر گفته‌بود :« از آقای گورباچف خوشم آمد ، می‌توانیم با هم همکاری کنیم  . » در سپتامبر سال 1985 ، گورباچف پیشنهاد کرد که کشورش و آمریکا سلاحهای اتمی خود را به نیم میزانی که تا آن زمان بوده ، کاهش دهند  .  وی در ماه اکتبر همان سال ، ‌ به فرانسه سفر کرد  .  سفر آقای گورباچف به فرانسه ، ‌ نخستین سفر او در مقام ریاست جمهوری اتحاد شوروی‌بود  . گورباچف در ماه نوامبر سال 85 میلادی ، طی نشست ژنو ، با رئیس جمهوری وقت آمریکا رونالد ریگان دیدار کرد  .  گورباچف و ریگان طی این دیدار به توافقی عینی دست نیافتند ، اما رابطه‌ای شخصی را آغاز کردند و تصمیم گرفتند که باز هم با یکدیگر دیدار کنند  . ژانویه 1986 شاهد متهورانه ترین اقدام سیاسی میخائیل گورباچف در عرصه روابط بین‌المللی‌بود  .  وی طی پیشنهادی که به « پیشنهاد ژانویه » شهرت یافت ، خواهان آن شد که موشکهای میان برد با کلاهک هسته‌ای در اروپا حذف شوند و راهبردی را ارائه کرد که طی آن خواستار حذف کامل تمامی سلاحهای هسته‌ای تا سال 2000 میلادی شده‌بود  . وی دراین حال ، ‌ فرایند خارج کردن نیروهای روس را از افغانستان و مغولستان در روز 28 ژوئیه همان سال آغاز کرد  . روز 11 اکتبر 1986 گورباچف و ریگان برای گفت‌وگو بر سر کاهش میزان سلاحهای هسته‌ای موشکهای میان برد با کلاهک هسته‌ای دیدار کردند و در کمال شگفتی مشاورانشان ، بر سر مبانی پیشنهاد آقای گورباچف به توافق رسیدند  .  این نشست ، اغلب نشستی نافرجام تلقی می‌شود ، چرا که توافقی عینی و عملی از آن حاصل نشد  . میخائیل گورباچف در فوریه سال 1988 طرح خروج کامل نیروهای شوروی را از افغانستان اعلام کرد  .  خروج این نیروها از افغانستان در سال 89 تکمیل شد  . از میخائیل گورباچف همواره به عنوان کمونیستی و رهبری یاد می‌شود که راه را برای فروپاشی سیستم سویالیستی ، هموار ساخت  .  وی طی گفت و گوهای سالهای اخیرش با رسانه‌های غربی ، گفته است که مدتها پیش از زمانی که از حزب کمونیست منفک شد ، باید از آن جدا می‌شد  . میخائیل گورباچف حدود چهار ماه پس از استعفا از سمت رهبری حزب کمونیست اتحاد شوروی ، از سمت ریاست جمهوری آن کشور نیز استعفا داد  .  دو روز پس از استعفای وی در 25 دسامبر 1991 ، ‌ بوریس یلتسین دفتر سابق او را از آن خود ساخت  . این رهبر پیشین حزب کمونیست شوروی ، بابت آنچه نرمش نسبت به بوریس یلتسین - که 27 دسامبر 1991 جانشین وی شد - خوانده ابراز ندامت کرده است  .