گزارش فیلم «در باره الکس»: جوانی از دست رفته
آبری پلازا می گوید در دبیرستان کوچکی که می رفت، ۴۲ شاگرد در کلاس او بودند و هنوز هم با همه آنها دوست است. ولی در دانشگاه دوست زیادی نداشت، چون زیاد سر کلاس نمی رفت.
خودکشی ناکام جوان تحصیلکرده و مرفه « الکس » با بازی جیسن ریتر Jason Ritter ، سبب ساز گردهمائی دوستان دانشگاهی است که سالهاست به خاطر درگیری در کار و زندگی ، از هم جدا افتاده‌اند ، فرصتی است برای یادآوری‌ها ، بازگشت حس‌های فروخورده عشق و خشم و حسادت و دوستی و حتی شهوت ، و نگاهی موشکاف به زندگی امروزی  .  در این میان ، جاش ، با بازی « مکس گریفیلد » بیش از دیگران ، همه چیز را به سخره می‌گیرد  .  و سارا با بازی آبری پلازا ، که حالا وکیل‌شده‌است ، بیش از دیگران ، نگران دوستان قدیم است  . آبری پلازا می‌گوید در دبیرستان کوچکی که می‌رفت ، 42 شاگرد در کلاس او‌بودند و هنوز هم با همه آن‌ها دوست است  .  ولی در دانشگاه دوست زیادی نداشت ، چون زیاد سر کلاس نمی‌رفت  . چارچوب قصه و درونمایه « درباره الکس » برای کسانی که در دهه‌های گذشته سینما می‌رفتند ، چارچوب آشنائی است ، چون این فیلم بدون پرده پوشی ، با استقبال از ، یا برای بزرگداشت « سرمای بزرگ » The Big Chill یکی از فیلمهای شاخص دهه 1980 ساخته‌شده‌و مدام این را به تماشاگر یادآوری می‌کند  .  نام دوستی که در سرمای بزرگ ، مرگ اش در اثر خودکشی اسباب گردهمائی دوستان قدیم می‌شود هم آلکس‌بود  . چارچوب قصه و درونمایه « درباره الکس » برای کسانی که در دهه‌های گذشته سینما می‌رفتند ، چارچوب آشنائی است ، چون این فیلم بدون پرده پوشی ، با استقبال از ، یا برای بزرگداشت « سرمای بزرگ » The Big Chill یکی از فیلمهای شاخص دهه 1980 ساخته‌شده‌و مدام این را به تماشاگر یادآوری می‌کند  .  نام دوستی که در سرمای بزرگ ، مرگ اش در اثر خودکشی اسباب گردهمائی دوستان قدیم می‌شود هم آلکس‌بود  . در آشپزخانه منزل الکس ، بن ، نویسنده‌ای آرزومند موفقیت ، اما ناکام ، با بازی « نت پارکر » Nate Parker ، از افکار جف ، سگ صاحبخانه حرف می‌زند  .  نام سگ ، اشاره به جف گلدبلوم بازیگر عمده فیلم The Big Chill است  . فیلم The Big Chill نوشته و کارگردانی لارنس کسدن Kasdan به قدری تقلید و تجلیل و بازسازی‌شده‌که اصلا به قول منتقد ورایتی ، فیلمهای ملهم از آن ، خودشان یک ژانر یا نیمچه صنعت سینمائی هستند  .  اما فیلم « سرمای بزرگ » موضوع خیلی مهمی را مطرح می‌کرد ، یعنی اینکه بر سر نسل Baby Boom در آمریکا چه آمد ، نمایندگان نسلی که در بیست سالگی ، در هنر و ادبیات و موسیقی و زندگی انقلاب کردند و پرچم ضد جنگ و سروصدای صلح طلبی و موسیقی راک آن‌ها دنیا را پر کرد ، در سی و چند سالگی ، در چه حال هستند  . فیلم The Big Chill در سه دهه اخیر الهام‌بخش آشکار و پنهان فیلمسازان بسیار بوده ، از جمله ، الهام‌بخش ادوارد زوئیک ، پدر جسی زوئیک ، سناریست و کارگردان فیلم « در باره الکس  . » آقای زوئیک یکی از کسانی است که از فیلم The Big Chill بهره برد ، چون شهرت و ثروت اش را مدیون سریال تلویزیونی ThirtySomething است که در واقع با تقلید از آن به وجود آورد و از اواخر دهه 1980 تا اواسط دهه 1990 در صدر جدول پربیننده ترین برنامه‌های تلویزیون در آمریکا‌بود و افتخارش هم این‌بود که سریال غیرمتعارفی است ، و ساختار شکن ، چون قبل از آن سریالها یا کمدی‌بودند یا پلیسی  . جسی زوئیک ، که « در باره الکس » را با اشتراک پدرش تهیه کرده ، یک آقازاده تلویزیونی است  .  نقش الکس را جیسون ریتر ، پسر جان ریتر ، بازیگر مشهور و فقید تلویزیون ایفا می‌کند  .  نقش آیزک Isaac ، تنها دوستی که دنبال کار و کسب رفته و پولدار‌شده‌، را « مکس مینگلا » بازی می‌کند ، پسر انتونی مینگلا ، کارگردان مشهور انگلیسی  .  حضور دوست دختر 22 ساله مکس ، کیت Kate ، با انتقاد و نیش زبان دوستان مواجه می‌شود ، ولی Kate با بازی Jane Levy ، که اتفاقا کارشناس خودکشی هم هست ، با بی‌پروائی و صراحت لهجه شدیدی ، ظاهرسازی‌های آن‌ها را به رخ شان می‌کشد  . جسین ریتر ، بازیگر نقش الکس ، می‌گوید آنجه در باره این سناریو برای او تاثربرانگیز‌بود ، تجربه خودش است با دو دوستی که به فاصله اندکی از یکدیگر دست به خودکشی زدند و در هر دو مورد هم خودکشی آن‌ها ناموفق‌بود  .  او می‌گوید هر دو این خودکشی‌ها به فاصله یکی دو سال بعد از دبیرستان اتفاق افتاد و خیلی برای او تکان دهنده‌بودند ، چون به آن دوستان نزدیک‌بود و همدیگر را تقریبا هر روز می‌دیدند ، ولی با تمام شدن دبیرستان ، هر یک به طرفی رفتند ، بعضی به دانشگاه رفتند و بعضی هم نرفتند ، ولی دیگر به‌طور روزانه در زندگی‌های هم حضور نداشتند  . سناریست وکارگردان جسی زوئیک منبع الهام خود ، فیلم The Big Chill را با پرداختن به تاثیر اینترنت و شبکه‌های اجتماعی بر دوستی‌ها و رابطه‌ها ، به روز کرده  .  در دیالوگ فیلم ، اشاره به اینستاگرام هست و مشکل وام دانشجوئی و فیسبوک  .  اما « بن کنیزبرگ » منتقد روزنامه نیویورک تایمز یادآور‌شده‌که صحبت از کاذب بودن دوستی‌های فیسبوکی ، حرف تازه‌ای نیست  . بازیگر نیت پارکر می‌گوید هر کس به این فیلم نگاه کند ، می‌بیند که رابطه‌ها می‌توانند رشد کنند ، یا راکد شوند و به آسانی قطع شوند ، و این لزوما به خاطر فقدان عشق نیست بلکه برای این است که آدمها رشد می‌کنند و تغییر می‌کنند و فکرها و هدف هاشان عوض می‌شود و این فیلم همه این چیزها را بررسی می‌کند که از آن‌ها ، راه گریزی نیست  . بیشتر منتقدها جسی زوئیک ، کارگردان فیلم « در باره الکس » را به خاطر آنکه دستمایه‌ای آشنا و دستمالی‌شده‌برای کار اول اش برگزیده ، کوبیده‌اند با این حال ، به قول منتقد پیشکسوت « رکس رید » نویسنده « آبزرور » نیویورک ، سناریوی فیلم با مهارت نوشته‌شده‌، و بدون نقص است  .  بحث‌ها میان شش دوست قدیمی ، پر است از تنش‌های برانگیزاننده ، کشش‌های قدیمی و تمناهای ارضا‌نشده‌که هر چند ممکن است آشنا به نظر برسند اما در این فیلم با طنز و بینش ، جذاب تر شده‌اند  . منتقدهائی که خواسته‌اند فیلم « در باره الکس » را بکوبند ، بر غیراصیل بودن سوژه آن ، پافشاری کرده‌اند ، اما یکی از منتقدان اش ، جاستین چنگ ، است که در ورایتی نوشته ، با این که فیلمی تقلیدی است اما این حسن قضاوت را دارد که در وادی احساساتی گری نیافتد  .  با این حال ، به نظر این منتقد ، در گنجاندن اشاره به فیلم The Big Chill زیاده روی کرده  . بعد از اسم الکس ، شخصیت اصلی و اسم سگ ، و مطرح کردن نام جف گلدبلوم ، وقتی سر شام یکی می‌گوید انگار در یک فیلم دهه هشتادی گیر کرده ایم ، دیگر توی ذوق تماشاگر می‌زند  .  جاستین چنگ ، منتقد ورایتی نوشته این نسخه امروزی « سرمای بزرگ » آن قدر‌ها هم که وانمود می‌کند ، هوشمندانه نیست ، چون آخرش به یک مقدار قول و قرار توخالی می‌رسد و چند نتیجه‌گیری خیلی سهل و ساده که باعث می‌شود نستالژی آن ، ناپخته تر جلوه کند  . منتقدی که خیلی از این فیلم تعریف کرده ، رکس رید است که معمولا فیلمهای باب روز را که منتقدها دیگر حمایت می‌کنند ، شدیدا می‌کوبد  .  آقای « رید » در هفتگی فرهنگی « آبزرور » نیویورک نوشته مشتاقانه منتظر دیدن کارهای بعدی جسی زوئیک است  .