امید سوارکاران مصر به حق تعیین سرنوشت
رمضان با وجود چالش قدرت بین شورای نظامی و اخوان المسلمین، آینده ای را تصویر می کند که در آن مردم عادی مصر برای مدیریت کشور، حرف آخر را می زدند.
شورای نظامی حاکم بر مصر حتی با وجودی که وعده واگذاری قدرت به یک رهبری غیرنظامی را مطرح کرده و بر موضع خود محکم و استوار ایستاده است ، اما به نظر می‌رسد موانع بسیاری پیش روی‌گذار سیاسی در مصر وجود داشته باشد  .  اما یک گروه در مصر هنوز به متحقق شدن وعده‌های تغییر و تحول امیدوار است  . شاید مصر در حال تغییر و تحول سریع و ناگهانی باشد ، اما اهرام بزرگ یادآور این واقعیت هستند که تاریخ روندی طولانی و آرام دارد  . هانی محمد الساوی ، یک سوارکار بیابانی است  .  او از گزند آفتاب تند و سوزان بیابان ، در سایه کلبه‌ای نشسته است  .  او می‌گوید مردم مصر می‌توانند بر هر چیزی غلبه کنند  .  ما یک ملت قوی و مقاوم و هفت هزار ساله هستیم و هنوز هم روی پای خود ایستاده ایم  . الساوی گردشگران را با اسب و شتر در مسیر بیابان می‌برد  .  این یک کسب و کاری فامیلی با قدمت چندین نسل است  .  اما از شانزده ماه پیش و از زمانی که انقلاب ، مصر را متحول و حسنی مبارک ، رهبر مخلوع این کشور را سرنگون کرد ، درآمد او و دیگر شترسواران همکار وی قطع‌شده‌است  . گردشگران به هراس ناامنی و بی‌ثباتی از این منطقه دوری جسته‌اند  .  با وجود شرایط اقتصادی نامساعد ، حتی مشتری‌های مصری هم از این منطقه گذر نمی‌کنند  . بسیاری از مردم مصر همچون الساوی از احمد شفیق ، نامزد سکولار و چهره قدیمی دولت ( پیشین ) حمایت کردند  . او می‌گوید شفیق در صحنه بوده است ، او با صنعت گردشگری آشنا است و راه گشا خواهد‌بود  . رمضان ، یکی از اقوام الساوی که مالک یکی از اصطبل‌های خانوادگی است نیز به شفیق رای داد  .  با وجودی که محمد مرسی ، نامزد اسلام گرا وعده‌هایی برای تقویت صنعت گردشگری را مطرح کرده‌بود ، اما رمضان نگران است که پیروزی مرسی ضربه دیگری به کسب و کار او وارد کند  . رمضان می‌گوید : « او دوست ندارد گردشگران از منطقه ما بازدید کنند  .  او نه تنها از ورود گردشگران به منطقه ما ، بلکه از ورود کشور ما هم ناراضی است  .  ما امیدواریم احمد شفیق پیروز شود ، نه مرسی  .  اگر او پیروز شود ، این منطقه و شاید همه اسب‌ها کشته شوند  . » رمضان در حالی از کنار اصطبل‌ها رد می‌شود که اسب‌ها سالم و راضی به نظر می‌رسد  .  بیشتر اوقات سوارکاران که غالبا تجار موفقی هستند ، گروه محافظه کاری به نظر می‌آیند و این واقعیت را در ناآرامی‌های سال گذشته ، بیش از هر زمان دیگری اثبات کردند  .  سوارکاران اسب و شتر در حالی که شلاق‌های خود را در هوا تکان می‌دادند ، به معترضان مخالف مبارک در میدان تحریر حمله کردند و اسم و رسم خود را به عنوان حامیان دوران مبارک ثبت کردند  . اما الساوی پافشاری می‌کند که وقوع انقلاب برای مصر قدم بزرگی به سمت جلو‌بود  . او این واقعیت که هم اکنون دموکراسی بر کشور حاکم‌شده‌است و او می‌تواند به هر رئیس جمهوری و یا پارلمانی که دوست دارد ، رای بدهد را می‌ستاید  . الساوی می‌گوید این که یک دادگاه دوران مبارک ، اولین پارلمان پس از دوران قیام مردم مصر را منحل کرد برای او اهمیتی ندارد  .  او می‌گوید بار دیگر رای خواهد داد  . رمضان با وجود چالش قدرت بین شورای نظامی حاکم و اخوان المسلمین ، گروه مخالف این شورا بار دیگر به اصطبل باز می‌گردد و آینده‌ای را تصویر می‌کند که مردم عادی مصر برای مدیریت کشور ، حرف آخر را می‌زدند  . رمضان می‌گوید : « اگر ( رئیس جمهوری ) بعد از چهار سال ، نه فقط به ما و بلکه به همه اقشار مردم و مملکت هیچ خدمتی نکرد ، ما او را تغییر می‌دهیم  .  همه چیز در دست‌های ماست  . » ممکن است نگاهی به رویدادهای روزهای اخیر نشان از خوش بینی بیش از حد رمضان داشته باشد  .  اما این سوارکاران به دوردست‌ها خیره می‌شوند  .