پیامد مدیریت دولتی جشنواره تئاتر فجر
میکائیل شهرستانی: مدیران ما در حال حاضر تلاش زیادی برای اعمال ممیزی و حذف و تغییر و تحول در ماهیت نمایش‌ها صورت می‌دهند. بنابراین افرادی هم که در این جشنواره حضور پیدا می‌کنند با احتیاط بیشتر وارد می‌شوند
بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر از شانزدهم بهمن تا یکم اسفندماه با شرکت 137 گروه نمایشی ایرانی و 14 گروه خارجی برگزار خواهد شد  . مدیران جشنواره تئاتر فجر می‌گویند گروه‌های نمایشی از کشورهایی مانند ایتالیا ، چک ، روسیه ، سویس ، آلمان ، کانادا و چین در این جشنواره شرکت دارند  .  گروه‌های نمایشی شهرستانی از جمله یاسوج ، کرمانشاه ، سیاهکل ، تنکابن ، اصفهان و هشتگرد از جمله شرکت‌کنندگان در این جشنواره نمایشی‌ای هستند که دولت سازماندهی و مدیریت آن را در دست دارد  . مدیران جشنواره اعتلای تئاتر ایران و کشف استعدادهای جوان را از جمله اهداف جشنواره امسال اعلام کرده‌اند  . حمید شاه‌آبادی معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در باره بیست و نهمین جشنواره تئاتر فجر گفت : « رشد کیفی آثار نمایشی در کنار کثرت آثار شرکت‌کنندگان و اجرای آثاری از کشورهای دیگر از جمله نقاط قوت بیست‌ونهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر است  . » اما کارورزان نمایش با دیدگاهی انتقادی به تغییر و تحولات دائمی در ساختار نمایش ایران از سوی مدیران دولتی نگریسته و می‌گویند تا زمانی که مدیریت جشنواره‌ها به نهاد مستقل و منتخب صنوف نمایشی واگذار نشود ، معضلات و مشکلات این جشنواره‌ها سال به سال افزایش یافته ، همزمان خلاقیت‌های هنری فروکش خواهند کرد  . اما دولت با درپیش گرفته رویه‌ای مخالف استقلال جشنواره‌ها می‌گوید از آنجا که هزینه جشنواره‌ها را تامین می‌کند ، حق تعیین مدیران جشنواره ، سیاست‌های جاری و گزینش گروه‌های نمایشی و اعمال سانسور را به خود می‌دهد  . میکائیل شهرستانی ، بازیگر و کارگردان سرشناس نمایش در ایران نسبت به تغییر و تحولات در جشنواره‌های مختلف و مدیریت دولتی اعتراض کرده و گفته است : « اگر تغییر و تحولات جشنواره‌های مختلف ادامه پیدا کند ، چیزی تحت عنوان تئاتر نخواهیم داشت و هر چه هست شبحی از تئاتر آن هم به شکل سوری و نمادین است  . » میکائیل شهرستانی با سنجش بیست و هشت دوره پیشین جشنواره تئاتر فجر که توسط مدیران دولتی و مهمتر از آن تفکر دولتی برگزار‌شده‌، افزود : « در تمام این مدت دوستان و آقایان در حال تجربه کردن با سلایق مختلف هستند  .  مثلا در یک دوره بخشی را در جشنواره می‌گنجانند و در دوره‌ای دیگر آن بخش را حذف می‌کنند  .  این همه تغییر و تحول به نفع تئاتر این کشور نیست  . » حمید پورآذری از دیگر کارورزان نمایش درباره تغییر و تحولات سیاست‌های جشنواره تئاتر فجر در طول سال‌های مختلف به خبرنگار مهر گفت : « مشکل اساسی در تغییر سیاست‌ها به تغییر افراد برمی‌گردد  .  هر فرد تازه‌ای که در در سمتی حضور پیدا می‌کند فکر می‌کند علامه دهر است و هر چه او می‌گوید درست است  . » شهرام کرمی کارگردان تئاتر با تاکید بر تغییرات هر دوره جشنواره تئاتر فجر و تغییر در مدیریت به خبرنگار مهر گفت : « تجربه‌های مدیران فرهنگی ما متکی به تجربه‌های شخصی‌شان است  .  ما هیچ وقت تجربه بلند مدتی نداشتیم که مدیران را ملزم به رعایت اصول کند و این اصول ثابت هم در جشنواره تئاتر فجر دیده شود  . » میکائیل شهرستانی کارگردان نمایش هزینه‌های برگزاری جشنواره تئاتر را « بیهوده و متظاهرانه » نامیده و پرسید « تا کی می‌خواهند به این شیوه‌های منسوخ و فراموش‌شده‌عمل کنند  . » یک کارورز دیگر نمایش در ایران گفته‌بود : « به نظر می‌رسد سیاست دولت برگزاری پرزرق و برق جشنواره‌ها و فراموشی پایه‌های نمایش واقعی در زمان پیش و پس جشنواره است  . » میکائیل شهرستانی پیامد سیاست‌های اجرایی دولت در زمینه نمایش را « انزوای هنر کارورزان نمایش » دانسته و می‌افزاید : « همه این مسائل ناشی از یک مدیریت غیر اصولی است که نمی‌تواند سیاست ثابتی را طراحی کند  . » میکائیل شهرستانی اعمال سلطه شدید سانسور بر نمایش ایران را ویرانگر ارزیابی کرده و آن را عامل عدم حضور افرادی دانست که می‌توانند به ژرفای نمایش ایران کمک کنند  .  او افزود : « مدیران ما در حال حاضر تلاش زیادی برای اعمال ممیزی و حذف و تغییر و تحول در ماهیت نمایش‌ها صورت می‌دهند  .  بنابراین افرادی هم که در این جشنواره حضور پیدا می‌کنند با احتیاط بیشتر وارد می‌شوند  . » حمید پورآذری کارگردان نمایش نیز گفت : « به لحاظ امنیت شغلی هیچ امیدی نسبت به آینده تئاتر نیست و زمانی که تمام تلاش یک گروه نمایش بعد از ماه‌ها تمرین و صرف هزینه از بین می‌رود ، گروه‌های دیگر هم انگیزه‌هایشان را از دست می‌دهند  .  مهم‌ترین موضوع برای حل مشکلات تئاتر ایران این است که هنرمند بداند طرف حسابش کیست و برای کجا کار می‌کند  . » میکائیل شهرستانی نیز پیامد سختگیری‌ها را سرخوردگی نیروهای کارآمد و موثر دانست و افزود : « در این سال‌ها بسیاری از هنرمندان تئاتری کنار کشیدند و وارد حوزه تلویزیون شدند  .  تلویزیون هم که بهتر از من می‌دانید کاری جز از بین بردن استعدادهای جوان ندارد  .  با همه این‌ها اگر تغییر و تحولات جشنواره‌های مختلف ادامه پیدا کند ما چیزی تحت عنوان تئاتر نخواهیم داشت و هر چه هست شبحی از تئاتر آن هم به شکل سوری و نمادین است  . » یک کارورز نمایش با اشاره به ادامه تسلط دولت بر جشنواره‌ها نوشته است : « در این کشور بعضی عادات نادرست اجتماعی چنان به صورت سنت درآمده که کمترین شکی برای تغییر آن‌ها ایجاد نمی‌کند  .  نمونه اش مدیریت دولتی جشنواره‌های هنری از جمله جشنواره تئاتر است  .  معلوم نیست چرا دولت هنوز فکر می‌کند بهتر از مدیران مستقل و نمایندگان صنوف می‌تواند بازدهی اجرایی داشته باشد  . »