گزارش هنری: تغییر مسیر حرفه ای دبورا هورویتز، موسیقیدان و نوازنده تئاترهای برادوی
دبوراهورویتز پس از موفقیت نمایش های جرسی بویز و مامامیا مصمم است تا به خوانندگی روی آورد و به صورت تک نفره به اجرای موسیقی بپردازد
مایک او سالیوان ، خبرنگار صدای آمریکا ، لس آنجلس دبورا هورویتز ، نوازنده و آهنگساز تئاترهای برادوی ، که یکی از سازندگان موسیقی نمایش موزیکال « جرسی بویز » و دیگر نمایش‌های موفق برادوی در نیویورک است به زودی به عنوان خواننده به اجرای برنامه‌های تک نفره خواهد پرداخت  . دبورا هورویتز که از سن 12 سالگی روی صحنه به اجرای موسیقی کلاسیک اشتغال داشته است همواره از عاشقان موسیقی پاپ بوده است ؛ به ویژه موسیقی برادوی  .  بعدها خانم هورویتز توانست به طرح و ساختن موسیقی برخی از محبوب ترین و معروف ترین نمایش‌های موزیکال برادوی از جمله « میس سایگون »، « مامامیا » و این اواخر « جرسی بویز » که داستان به شهرت رسیدن گروه چهارنفره « فور سیزن » است بپردازد  . دبورا هورویتز می‌گوید :« من اولین کار تئاتری برادوی خودم را در سن 22 سالگی ارائه دادم و پس از آن هم چندین نمایش موزیکال دیگر را اجرا کردم  .  بلند مدت ترین اثر موزیکال برادوی من « میس سایگون » سالها روی صحنه بوده است و پس از آن هم « مامامیا » که آن هم سالهای متمادی اجرا‌شده‌است وبالاخره « جرسی بویز » .  بین این کارها هم روی مقدار زیادی پروژه‌های مستقل کار کرده‌ام  . » هورویتز در نمایش موزیکال موفق « جرسی بویز » علاوه بر طراحی موسیقی و تبدیل صدا از یک ارکستر کوچک به یک چندصدایی غنی و پرطنین ، با استفاده از یک وسیله ترکیب صدا ، روی صحنه هم ظاهر می‌شود :« من با افتخار می‌گویم که توانسته‌ام برای نخستین بار در تاریخ تئاترهای موزیکال ترکیبی از عوامل موسیقی زنده به اضافه مقداری نمونه ماشینی آن را با هم ادغام کنم و صدای تازه‌ای به شنونده تماشاگر عرضه کنم  .  صداها بی‌نهایت پرطنین هستند و تماشاگران اغلب تعجب می‌کنند که چگونه 9 نفر اعضای گروه می‌توانند صدایی هم طراز با یک ارکستر بزرگ و کامل را ارائه بدهند  . " دبورا هورویتز پیش از این با خوانندگانی چون سیندی لاپر ، شر ، سارا برایتمن ، شنیداوکانر و گلوریا استفن نیز همکاری‌های مستمری داشته است و کمک کرده است تا این خوانندگان در اجرای کنسرت‌های خود بتوانند روی صحنه از صدای کامل تر و غنی تری برخوردار شوند  .  خانم هورویتز در اجرای « جرسی بویز » مسئولیت دارد که کیفیت صدا را به همان خوبی اجرای اصلی در نیویورک و لندن به تماشاگران و شنوندگان نمایش ارائه دهد : « من در صدا به دنبال کیفیت و عمق هستم  .  یک صدای زیبای باشکوه و پرطنین با یک بافت ویژه که بتوان تپش ریتم آن را از یک کیلومتر دورتر هم شنید  .  » خانم هورویتز این بافت ویژه را امروز در یک آلبوم تازه به نام « سیم لخت » که برای نخستین بار زیر نام او به عنوان خواننده سولو منتشر می‌شود ارائه داده است  . او می‌گوید این صداها نمایانگر یک سیر و سلوک احساسی است که در آن از شرح یک عشق از دست رفته تا دل کندن و قبول یک عشق تازه گنجانده‌شده‌ .  در ترانه « آینه »، پیام اصلی ، سرسپردگی و تعهد به معشوق علیرغم تمام نامرادی‌ها و کاستی‌ها است و می‌گوید من تو را با وجود تمام کاستی‌هایت دوست دارم  .  در حقیقت زیبایی این مسئله در این است که انسان بتواند در عین حالی که خود را به عنوان یک موجود کامل می‌بیند به این مسئله نیز بیاندیشد که موجودات چه شگفت آور و در عین حال چه آسیب‌پذیر هستند  . »