نیویورک و برگزاری نمایشگاه مخفی هنر خیابانی
یکی از این هنرمندان نیویورکی توانست به یکی از مخفی ترین ساختمان های محله «سوهو» منهتن راه یافته و بر دیوار انبار محل نگهداری تابلوهای چندصد میلیون دلاری متعلق به یک گالری دار، اثر خود را بیافریند تا گفته باشد اثرش کمتر از آن آثار پنهان مانده نیست.
در این نمایشگاه مخفی ، هنرمندان خیابانی براساس سنت همیشگی شان ، شبها به خلق اثر می‌پردازند  .  آثار غیرقابل فروشند و از تماشاگران پنهان می‌مانند شهرداری نیویورک در رویدادی بی‌سابقه از 103 هنرمند خیابانی دعوت کرد تا آثارشان را در نمایشگاه ویژه هنرهای خیابانی در شهر نیویورک به تماشای مخاطبان خاص خود بگذارند  . شهرداری نیویورک که پروژه پشتیبانی از هنرمندان خیابانی را دنبال می‌کند می‌گوید : در این نمایشگاه مخفی ، هنرمندان خیابانی براساس سنت همیشگی شان ، شبها به خلق اثر می‌پردازند  .  هیچ مجموعه‌داری نمی‌تواند این آثار را خریداری کند و از عموم هم برای تماشای این آثار دعوت نمی‌شود  . مکانهای این نمایشگاه در سطح شهر نیویورک بویژه محله منهتن پراکنده و نامعلومند  .  در واقع این هنرمندان خیابانی هستند که خودشان اجازه دارند در یکی از این مکانهای متروکه ، یا حفاظت‌شده‌یا بسته کار کنند  .  بازدیدکنندگان این آثار یا بی‌خانمانهایی‌اند که از سر ناچاری به این مکانها راه می‌یابند یا کارکنان ترابری شهرداری که برای سرکشی و بازدید از مکانهای عمومی به آنجا می‌روند ، یا ماموران پلیس که در پی دستگیری کسی به این مکانها وارد می‌شوند  . شهرداری نیویورک گفته است آثار این 103 هنرمند خیابانی از آن پس در شمار میراث فرهنگی شهر و دارایی شهرداری خواهند‌بود و آسیب رساندن به آن‌ها ممنوع است  . گالریهای پنهان مانده این نمایشگاه در سراسر شهر پراکنده‌اند و دوستداران کنجکاو این هنر اگر بخواهند باید به مکانهای متروکه ، دربسته یا حفاظت‌شده‌از جمله تونلهای پسابهای نیویورک ، انبارها و تونل‌های مترو ، راه یابند تا مگر موفق به تماشای آثار هنرمندان خیابانی شوند  .  یکی از مدیران متروی نیویورک به گزارشگر روزنامه نیویورک تایمز گفت برای ساعاتی که کارکنان مترو برای تعمیر خطوط ناچار به توقف قطار می‌شوند ، هنرمندان می‌بایستی دست از کار کشیده ، چراغهایشان را خاموش کنند تا شناسایی نشوند ؛ وگرنه توافق شهرداری با هنرمندان بهم می‌خورد  .  یکی از این هنرمندان زیرزمینی گفت نود درصد کارش به پایان رسیده‌بود که اتفاقی توسط کارکنان شهرداری شناسایی شد و او به ناچار کار را متوقف کرد  . شماری از این هنرمندان از کشورهای اروپایی و آسیایی دعوت به همکاری با شهرداری نیویورک شده‌اند ؛ اما هنرمندان خیابانی ساکن نیویورک که شناخت کاملی از مکانهای مخفی ، متروکه ، و حفاظت‌شده‌شهر دارند ، بهترین و دست نیافتنی ترین مکانها را برای نقاشی‌ها یا تندیسهای خود انتخاب کرده‌اند  .  یکی از این هنرمندان نیویورکی توانسته به یکی از پنهان مانده ترین و مخفی ترین ساختمان‌های محله « سوهو » منهتن راه یافته و بر دیوار انبار محل نگهداری تابلوهای چندصد میلیون دلاری متعلق به یک گالری‌دار ، اثر خود را بیافریند تا گفته باشد اثرش کمتر از آن آثار پنهان مانده نیست  .  محله سوهو منهتن زمانی مرکز زندگی نقاشان و هنرمندان برجسته جهان‌بود  . شهرداری نیویورک علت این پنهانی نگارخانه‌های پراکنده این نمایشگاه را خصلت و ویژگی هنر خیابانی دانسته است  .  غیرقانونی بودن ، نادیده گرفتن پایه‌ها و اصول نقاشی ، بی‌قیدی به ذات هنری آثار ، وجه اعتراضی و ساختارشکنانه آن و غیرقابل فروش بودن آثار و پنهان ماندن هویت هنرمند از جمله این ویژگی‌ها برشمرده‌شده‌است  . به گفته مدیر یکی از نگارخانه‌های چلسی نیویورک هنر خیابانی به طرز وحشتناکی از وابسته شدن به جهان متعارف هنر که نخستین قاعده آن قابل فروش بودن اثر است ، پرهیز می‌کند  .  ویژگی این نمایشگاه نیز در همین خواهد‌بود که تن به اتیکت « برای فروش » نمی‌دهد  . اما هنرمندان این آثار اجازه یافته‌اند تنها برای یک شب به مدت کمتر از سه ساعت دوستان ، آشنایان و گزارشگران رسانه‌ها را به محل اثر خود ببرند  .  اما گزارشگران اجازه ندارند مکان این اثر را افشا کنند  .  گزارشگران و بازدیدکنندگان نزدیک به هنرمند تعهد می‌سپرند که مکان اثر را از عموم پنهان دارند  .  ساعات کار این نمایشگاهها از ده شب تا شش بامداد است  . در گزارشها و تصاویر انتشار یافته از این آثار که در اینترنت قابل تماشاست ، مشکلات اقتصادی امروزی که گربیانگیر جامعه بویژه فقیران شهری‌شده‌در این آثار نمود آشکار و غالبی دارد  .  وحشت از تنهایی و بی‌پناهی انسان شهرنشین از دیگر سوژه‌های غالب این آثار است  . هنر خیابانی یکی از قدیمی ترین هنر عامه است که ریشه در باورهای اعتقادی و آیینی مردم دارد  .  وجه اعتراضی با صورت آیینی در این هنر بهم گره خورده است  .  نقاشی بر بدنه درختان ، بر سنگ‌های کوهستان ، بر شن‌های روان صحرا یا ساحل ، نقاشی بر دیواره‌های کوچه و سنگفرش جاده مکانهای مذهبی و عمومی نشانه‌هایی آشکار از پیشینه این هنر آیینی دارد  .