رباط های زيرآبی قادر به کنترل از راه دور در مسابقه ناسا
رباط های زيرآبی کنترلی به خاطر کاربردشان در نشت لوله های نفت در خليج مکزيک در مسابقه امسال از اهميت بسياری برخوردار بودند
نشت نفت در خلیج مکزیک در سال گذشته توجه بسیاری را به استفاده از رباط‌های زیر آبی جلب کرد  .  این نوع رباط‌ها که از دور کنترل می‌شوند ، نقش چشم و دست‌های مهندسی را بازی می‌کند که خارج از آب است و سعی در رفع مشکلات فنی دارد  . روز 18 ژوئن ، 800 نفر مشتاق به کار بر روی رباط‌های زیرآبی از سراسر دنیا در هیوستون تگزاس گردهم آمدند تا در مسابقه‌ای در آزمایشگاه مرکز فضایی جانسون شرکت کنند  .  این آزمایشگاه مکانی است که سازمان ناسا ، فضانوردان خود را در فضایی مجازی که بی‌وزنی را شبیه‌سازی می‌کند تعلیم می‌دهد  . این آخرین مرحله برای دانش آموزانی است ماه‌ها در گیر طراحی ، ساخت و آزمایش رباط‌های زیرآبی کنترل از راه دور بوده‌اند  . طبق قوانین این مسابقه ، طراحان نمی‌توانند کارکرد رباطشان را مستقیما مشاهده کنند و تنها تصاویر فرستاده‌شده‌از دوربین‌ها را می‌بینند  .  از جمله کارهایی که هر رباط هر تیم باید انجام دهد ، برداشتن یک شیئ و حرکت دادن آن است  .  این فعالیت‌ها توسط دوربین‌های زیرآبی ناسا نظارت می‌شوند که اغلب برای تعلیم فضانوردان در این استخر عمیق بکار می‌روند  .  این استخر بزرگ که شبیه بخش‌هایی از ایستگاه بین‌المللی فضایی ساخته‌شده‌، 23 میلیون لیتر آب را در خود جای داده است  . ساخت و مراقبت از این فناوری‌های پیچیده ، کاری بسیار سخت است و بروز مشکل فنی همواره شرکت‌کنندگان را تهدید می‌کند  . میان شرکت‌کنندگان یومی تنگ 12ساله از مدرسه بین‌المللی چین در هنگ کنگ است که می‌گوید : « در مدرسه خیلی وقت صرف کردیم  .  بعضی روزها از صبح زود تا عصر  . » تیم برنده در مسابقه امسال ، گروهی از پسرهای مدرسه کاتولیک کارمایکل از کالیفرنیا‌بودند  .  مربی آن‌ها رولف کنستاد می‌گوید : « بچه‌ها بسیار سخت کوش‌بودند ، مدرسه ما یک استخر دارد و همین به ما کمک کرد  .  ما از ماه نوامبر تا کنون هر شنبه را وقف کار بر روی این پروژه کردیم  . » این مسابقه که از حمایت مالی مرکز آموزش فناوری‌های پیشرفته نیروی دریایی برخوردار است ، دهمین سال است که برگزار می‌شود  . اما رباط‌های زیرآبی کنترلی به خاطر کاربردشان در نشت لوله‌های نفت در خلیج مکزیک در مسابقه امسال از اهمیت بسیاری برخوردار‌بودند  . از افرادی که ایده مسابقه امسال را ارائه داد « درو میشل » از جامعه فناوری‌های نیروی دریایی است که هر رباط را پیش از ورود به آب بررسی می‌کند  .  به گفته او استفاده از این رباط‌ها بهتر از کار مستقیم انسان داخل آب است  .  وی می‌گوید : « فرستادن انسان عملی نیست  .  نمی‌شود طولانی مدت کار کرد  .  میزان دقت پایین و احتمال بروز خطر بالاست  . » او می‌گوید در عمق زیاد این رباط‌ها می‌توانند بسیار بیشتر از آنچه انسان می‌تواند کار کنند  . از این‌گونه رباط‌ها در تحقیقات دریایی بسیار استفاده می‌شود ، اما صنایع نفت و گاز از عمده ترین کاربران آنند  .  صنعت ارتباطات نیز از این رباط‌ها برای کار بر روی کابل‌های زیر دریایی استفاده می‌کند  . « درو میشل » می‌گوید این رقابت‌ها می‌توانند بهترین فرصت‌های کاری را در این زمینه برای این دانش آموزان فراهم آورند و اضافه می‌کند : « ما از تعدادی از این دانش آموزان استفاده خواهیم کرد  .  آن‌ها مهندسانی می‌شوند که رباط‌های آینده را طراحی خواهند کرد  . » مکنزی هیتز 15 ساله از تگزاس می‌تواند یکی از این مهندسین باشد  .  او می‌گوید : « من خیلی به مهندسی برق علاقه دارم  .  امسال فرصت خوبی برای من شد تا بیشتر در این مورد یاد بگیرم و از جزئیات سردربیارم  . » مکنزی هیتز در فکر رباط‌های زبرآبی آینده است که برنامه‌ریزی شوند تا مستقل کار کنند و می‌گوید : « با پیشرفت سریع فناوری‌ها داریم به این هدف نزدیک می‌شیم  .  بزودی رباط‌هایی خواهیم داشت خودکار و مستقل  . » شاید روزی برسد که خود رباط‌ها برنده جایزه شوند  .  اما در حال حاضر ، جوایز به افراد سخت کوشی اهدا می‌شود که این رباط‌ها را می‌سازند و بکار می‌گیرند  .