اپوزيسيون ايران گيج و مبهوت و فاقد رهبری است
واشنگتن تايمزنظرات يک فرمانده پيشين در نيروی دريائی آمريکا را نقل ميکند که معتقد است جنبش سبز به حمايت نياز دارد
دولت اوباما باید وعده انتخاباتی مذاکره با تهران را کنار بگذارد واشنگتن تایمز زیر عنوان " شانس تغییر بازی " مقاله جیمزلیونز ( James Lyons ) ادمیرال بازنشسته ، فرمانده سابق ناوگان آمریکا در اقیانوس آرام و نماینده ارشد نظامی آمریکا در سازمان ملل متحد را چاپ کرده است که می‌نویسد اپوزیسیون جنبش سبز اگر در تلاش یازدهم فوریه موفق شده‌بود خیابانهای تهران را در سی و یکمین سالگرد انقلاب اسلامی از صد‌ها هزار معترض پرکند ، رژیم نامشروع محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری با ضربه‌ای شدید مواجه میشد  .  اما این تلاش پیش ازآنکه شروع شود ، با تصمیمات امنیتی شدیدی که توسط آقای احمدی نژاد و آخوندهای تندرو به اجرا گذاشته شد درهم شکست  . اپوزیسیون گیج و مبهوت و فاقد رهبری است و به حمایت نیاز دارد  .  سئوال اصلی این است که چه نوع حمایتی می‌تواند به احیای جنبش سبز کمک کند  .  دولت اوباما حمایتی اندک برای اپوزیسیون فراهم کرده است  .  پیشنهاد سفر سناتور جان کری به ایران به نمانیدگی از سوی دولت اوباما در ماه دسامبر برای مذاکره در باره پایان دادن به تحریم‌های آمریکائی لطمه‌ای به اپوزیسیون‌بود  .  امتناع ایران از دادن ویزا به آقای کری ما را از این نابخردی نجات داد  . دولت اکنون تحریم‌های اقتصادی سخت تری را پیگیری می‌کند  .  اما آیا تحریم‌های سخت تر می‌تواند در مورد یک رژیم فناتیک مذهبی اثری متفاوت داشته باشد  ؟  من شک دارم  .  بخصوص اکنون که دولت اوباما معاف شناختن کشورهائی مشخص ، از جمله چین و بعضی دیگر از اعضای دائمی شورای امنیت را از تحریم‌های سخت تری پیشنهاد می‌کند که کنگره در مورد شرکت‌های طرف تجارت با ایران پیشنهاد کرده است  .  چه بی‌معنا  . بعضی کارشناسان حامی این نظریه هستند که عوض کردن رژیم با مردم ایران است  .  آن‌ها بلافصله به موفقیت هائی قبلی ، نظیرجنبش موسوم به قدرت مردمی کورازون آکینو در فیلیپین ، که به خلع رژیم فاسد فردیناند ماکوس در سال 1986 منجر شد ، و یا به انقلاب نارنجی در اوکراین اشاره می‌کنند ، که همین اواخر رخ داد  .  پس چرا ترکیبی از تحریم‌های اقتصادی و قدرت مردمی در ایران کارساز نیست  ؟  در هر دو مورد قبلی ، ما با رژیم هائی سروکار داشتیم ، که هراندازه هم فاسد‌بودند نوعی درک منطقی داشتند که در رژیم فناتیک احمدی نژاد وجود ندارد  . اکنون این شناخته‌شده‌است که دولت ایران سرکرده حامیان تروریسم در جهان است  .  تنها بهمین دلیل نمی‌توان اجازه داد این دولت تسلیحات اتمی داشته باشد  .  ما نیازمند تهیه فهرستی از گزینه هائی هستیم که بتواند هم از جنبش سبز حمایت کند وهم نگذارد ایران به توانائی تسلیحات اتمی دسترسی پیدا کند  .  چنین مجموعه‌ای می‌تواند شامل این موارد باشد : - دولت اوباما بجای عمل کردن به وعده انتخاباتی مذاکره با یک دولت متمرد قانون شکن بهتر است بانی مشورت هائی دمکراتیک و گسترده شود که تبعیدی‌های ایرانی را به شناسائی رهبران وتدوین اصول مربوط به یک دولت آتی دمکراتیک و سکولار تشویق و دلگرم کند  . - تحریم‌های اقتصادی جاری را ، حتی اگر موثر نبوده‌اند ، همراه با تحریم‌های جدید پیشنهادی کنگره علیه بخش انرژی ایران حفظ کند  .  معاف شناختن چین و کشورهای دیگر از به اجرا گذاشتن تحریم‌های جدید علیه بخش انرژی ایران ، ثمربخش نخواهد‌بود و به جائی نمی‌رسد  . - آدمیرال مایکل مولن رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا که به تازگی از سفری به خاورمیانه بازگشت گفته است وی نگران عواقب غیر مترقبه یک حمله نظامی است  .  با اینحال استراتژی جلوگیری از دسترسی ایران به تسلیحات اتمی باید شامل یک برنامه استرتژیک حمله نظامی باشد که بتواند فورا به اجرا درآید  .  مرحله نخست چنین برنامه‌ای باید محدود به حمله به تاسیسات اصلی اتمی ایران و شامل حمله به مراکز برق‌رسانی به این تاسیسات باشد  .  باید به ایران گفته شود که اگر تصمیم به حمله به تاسیسات دوستان و متحدان ما در منطقه بگیرد ، و یا بخواهد در جریان انتقال نفت اخلال کند ، ما به تاسیسات استراتژیک صدور نفت و مراکز وابسته به انرژی آن ، و نیزبه صنایع تحت کنترل دولت حمله خواهیم کرد  . تحریم‌ها و حملات نظامی باید در چارچوبی اعلام‌شده‌و در حمایت از مردم ایران و با این یادآوری انجام گیرد که ما هیچ قصد و هدفی ارضی نداریم  .  با چنین اعلامیه‌ای ما باید بتوانیم توانائی رژیم احمدی نژاد در تجهیز نیروهای اپوزیسیون به حمایت از رژیم را از بین ببریم  .