آیا خدا می تواند مصر را نجات دهد؟
اخوان که فقط به سوء استفاده از انقلاب برای دستیابی به اهداف خود می اندیشید، خواست عمیق مردم برای دستیابی به آزادی را دست کم گرفته بود.
یادداشت زیر ترجمه‌ای از مقاله توماس فریدمن است که در شماره روز 11 دسامبر نشریه نیویورک تایمز چاپ‌شده‌است : این روزها زمانی که بر فراز دریای مدیترانه پرواز می‌کنید ، شاهد چه تصویری روی زمین هستید  ؟  در شمال ، اتحادیه اروپا را می‌بینید ، یک نظام کشورداری اروپایی در ورای محدودیت‌های ملی و ملیتی که دچار شکاف و گسستگی‌شده‌است  .  در جنوب ، سیستم حکومتی کشورهای عرب را می‌بینید که شکاف برداشته است  .  ترکیب دلسرد کننده‌ای است  .  همه این عوامل دلیل‌های جدی برای ایالات متحده هستند تا به شرایط اقتصادی کشور سر و سامان بدهد و بار دیگر به نماد و الگوی ثبات جهانی بدل شود ، چون هراس من از آن است که وضعیت جهان عرب در ‌آن‌سوی دریای مدیترانه رو به وخامت بگذارد  .  مصر که همچون لنگر استوار و ثبات سراسر جهان عرب‌بود ، در درگیری و نزاع داخلی طولانی و سرازیری خطرناکی قدم گذاشته است ، مگر این که محمد مرسی و جنبش اخوان المسلمین با مخالفان روزافزون او شیوه‌ای برای همزیستی بیابند  . اگر مصر و سوریه هر دو به‌طور همزمان دچار آشفتگی و آشوب باشند ، کل این منطقه بی‌ثبات خواهد شد  .  به همین دلیل است که روی یک تابلو در جاده مسیر اهرام نوشته‌شده‌است : « خدامصر را نجات دهد » . من که شاهد‌بودم یک بانوی خبرنگار جوان و با حجاب مصری به دلیل رفتار آزاردهنده و استبدادی با یک مقام اخوان المسلمین رو در رو شده‌بود ، می‌توانم به شما اطمینان بدهم که درگیری‌های این کشور ، بین گروه مذهبی تر مصر و مصری‌هایی که تمایلات مذهبی کمتری دارند ، نیست  .  آنچه که صدها هزار تن از مردم مصر را بار دیگر به خیابان‌های این کشور کشانده است و تعداد زیادی از آن‌ها حتی برای اولین بار در تظاهرات شرکت می‌کنند ، هراس از بازگشت نظام استبدادی به مصر تحت لوای اسلام است  .  جنگ واقعی در مصر خواست مردم برای رسیدن به آزادی است ، جنگ بر سر مذهب نیست  . تصمیم یک جانبه محمد مرسی برای صدور فرمانی که او را از نظارت نظام قضایی مصون خواهد کرد ( او از آن زمان تاکنون به دلیل اعتراض‌های عمومی بیشتر مفاد این حکم را لغو کرده است ) و سپس شتاب او برای تکمیل ( پیش نویس ) یک قانون اساسی جدید که عیب و نقص بسیاری دارد و درخواست از مردم برای شرکت در همه پرسی ملی در مورد این قانون اساسی در روز شنبه ، در حالی که هیچ گفتگوی عمومی و علنی کافی در مورد این پیش نویس صورت نگرفته است ، به هراس‌ها در مورد چشم انداز استقرار یک حکومت استبدادی و جانشین شدن حکومت سلطه جوی حسنی مبارک با حاکمیت اخوان المسلمین دامن زده است  . مرسی و رهبران اخوان المسلمین از جمله آخرین گروه‌هایی بودند که در انقلاب سال 2011 در میدان تحریر به مردم پیوستند ، انقلابی که به شش دهه حاکمیت نظامی در این کشور پایان داد  .  و به این دلیل که اخوان فقط به سوئ استفاده از انقلاب برای دستیابی به اهداف و منافع خود می‌اندیشید ، تا حد زیادی خواست عمیق مردم برای دستیابی به آزادی و به ویژه نقش جوانان برای متحقق کردن همه پتانسیل‌هایشان که همچون یک کوه آتشفشان در میدان تحریر فوران کرد را دست کم گرفته‌بود  .  اخوان باید می‌دانست که این خواست عمیق ، هنوز باقی است و کمرنگ‌نشده‌است  . هر کس از من می‌پرسید که در انقلاب اصلی مصر در میدان تحریر شاهد چه تحولی‌بودم ، به آن‌ها پاسخ می‌دادم من ببری را دیدم که پس از شصت سال زندگی در یک قفس پنج در هشت ، آزاد شده‌بود  .  درباره این ببر به سه مورد می‌توانم اشاره کنم : 1 - این ببر هرگز به قفس باز نخواهد گشت  .  2 - نباید سعی کرد برای اهداف کم اهمیت و یا حزبی و جناحی خود سوار این ببر شد ، چون این ببر فقط به سراسر مصر خدمات می‌کند  .  3 - ببر فقط گوشت می‌خورد  .  این ببر به مدت شصت سال با غذای نامناسب و با دروغ و ریا تغذیه‌شده‌است ، بنابراین دوباره سعی نکنید بار دیگر او را با همان غذا سیر کنید  . مسئله اول این است که ارتش مصر قدرت این ببر را دست کم گرفت و سعی کرد تا بار دیگر آن را به قفس بازگرداند  .  حالا هم اخوان المسلین دوباره در تلاش هستند تا آن را به قفس بازگردانند  .  احمد حسن 26 ساله یکی از مخالفان در انقلاب اول در میدان تحریر است  .  او ساکن محله فقیرنشین شوبره الخیمه است که مادرش در آن سبزیجات می‌فروخت  .  او به من گفت « همه ما امید داشتیم که مرسی فردی باشد که رویاهای ما را متحقق کند و مصر را در مسیر مورد نظر ما قرار دهد  .  مشکل این است که او نه تنها رویای ما را متحقق نکرده است ، بلکه در مسیری خلاف آن قدم برمی دارد  ...  آن‌ها رویای ما را بردند و آرمان‌های خود را جایگزین آن کردند  .  من مسلمان هستم ، اما با فکر و ذهن خودم می‌اندیشم  .  اما ( اخوان المسلمین ) از بالا دستور می‌گیرند  ...  نیمی از قلب من شکسته است ، چون می‌دانم که ما در مرحله‌ای قدم می‌گذاریم که احتمال دارد حمام خون به راه بیفتد ، اما نیمی از وجود من خوشحال است ، چون مردمی که قبلا کاملا بی‌تفاوت‌بودند ، امروز بیدار شده‌اند و به ما پیوسته‌اند » . من فکر می‌کنم نظر او انعکاس‌دهنده دیدگاه تعداد زیادی از هم نسلی‌هایش باشد  . پیش نویس قانون اساسی جدید مرسی چه اشکالی دارد  ؟  این قانون اساسی در ظاهر شبیه قوانین طالبان نیست  .  در حالی که دیدگاه اسلام‌گرایان در این پیش نویس غالب است ، اما فقها نیز در تدوین آن دخیل بوده‌اند  .  مونا زلفیکار ، وکیل و کارشناس قانون اساسی می‌گوید با وجودی که این پیش نویس قانون اساسی به حقوق ابتدایی ( مردم ) احترام می‌گذارد اما متاسفانه در آن تاکید‌شده‌است که این حقوق باید بر اساس ارزشهای مذهبی مبهم ، اجتماعی و اخلاقی متعادل شوند ، ارزش‌هایی که برخی از آن‌ها براساس آموزه‌های مقامات روحانی کشور تعریف خواهند شد  .  او می‌گوید بهره‌گیری از این زبان نقاط ضعفی پدید می‌آورد که قضات محافظه کار می‌توانند با سوئ استفاده از آن‌ها « حقوق زنان ، آزادی مذهب ، آزادی عقیده و بیان و حقوق کودک »، به ویژه دختران جوان را به شدت محدود کنند  .  دکتر برامبرگ ، کارشناس امور خاورمیانه « موسسه صلح » در ایالات متحده می‌گوید پیش نویس قانون اساسی می‌تواند « آزادی بیان را ضمانت کند ، برای آزادی بعد از بیان ضمانتی وجود ندارد » . تظاهرات خیابانی گسترده و خشمگین مردم مصر به طرفداری و در مخالفت با قانون اساسی به من یک واقعیت را نشان می‌دهند : اگر این اعتراض‌ها از جانب مرسی مسدود شوند ، مصر بنیان دموکراسی جدید خود را بر یک گسل عمیق بنا خواهد کرد  .  این دموکراسی هرگز باثبات نخواهد‌بود  .  مصر هزاران سال قدمت دارد  .  اصلاح قانون اساسی جدید شش ماه دیگر طول می‌کشد  . خداوند نمی‌تواند مصر را نجات دهد  .  مصر فقط زمانی نجات پیدا می‌کند که مخالفان به این واقعیت اذعان کنند که اخوان المسلمین در یک انتخابات سالم و عادلانه برگزیده‌شده‌است ، بنابراین مخالفان باید در برابر افراط و تفریط مقاومت کنند اما تحریم ( و یا رویای کودتا ) چاره کار نیست ؛ بلکه مطرح کردن ایده‌های بهتر برای جلب توجه عموم مردم به حمایت از مخالفان راهبرد موثرتری است  .  مصر فقط زمانی نجات خواهد یافت که مرسی به این واقعیت احترام بگذارد که انتخابات به معنای آن نیست که برنده بر همه امور تسلط دارد و حرف آخر را خواهد زد ، به ویژه در جامعه‌ای که هنوز در حال تعریف هویت جدید خود است ؛ مرسی باید از قدرت طلبی دست بردارد و اجازه دهد مردم قدرت را به او اعطا کنند  .  در غیر این صورت همه امور در سراشیبی سقوط قرار خواهند گرفت  .