نگاهی کوتاه به روابط آمریکا و بریتانیا
روابط ۲ کشور آمریکا و بریتانیا روابطی است که با وجود سردی ها و گرمی هایِ گاه بگاه، همچنان محکم و استوار باقی مانده است
که می‌توانست برای روابط سیاسی دیپلوماتیک اقتصادی فرهنگی نظامی و تاریخی بین دو کشور ایالات متحده آمریکا و بریتانیا مورد استفاده قرار گیرد ، 2 واژه‌ای که وینستون چرچیل آن را در سخنرانی مشهور خود پس از جنگ جهانی دوم در سال 1946 میلادی بکار برد  . اما اکنون دیوید کامرون نخست‌وزیر آن کشور می‌گوید این روابط به مرحله اساسی رسیده است  . با این حال تاریخ نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از این رابطه بر پایه شکل گرفتن آمریکا بوجود آمده است ، بر پایه حضور صدها هزار انسانی که در قرن‌های پانزدهم ، شانزدهم ، هفدهم و هیجدهم میلادی سرزمین‌های خود را در آرزوی یافتن دنیائی جدید ترک کرده و راهی ینگه دنیا شده‌بودند  .  ...  و هر چند که هم آمریکا و هم بریتانیا با کشورهای دیگر روابط نزدیکی دارند با این همه ، سطح همکاری‌ها این دو کشور در چارچوب اقتصادی ، بازرگانی و تجارت ، طرح ریزی‌های بزرگ در عملیات نظامی ، تکنوژی سلاح اتمی و سرانجام مبادله اطلاعات را نمی‌توان در بین قدرت‌های بزرگ دیگر مشاهده کرد  . آمریکا و انگلستان در جنگ جهانی اول ، در جنگ جهانی دوم ، در جنگ کره ( بین کره شمالی و کره جنوبی ) جنگ سرد ، جنگ خلیج‌فارس و جنگ‌های عراق و افغانستان متحدان بسیار نزدیکی بوده‌اند  . نیروهای آمریکا و انگلستان در واقع از سال 1859 تا بحال در کنار یکدیگر در جنگ‌های گوناگونی جنگیده‌اند  .  دو کشور در دوران جنگ سرد متفقا عملیات نظامی را در پایگاه‌های نظامی بریتانیا در دیگو گارسیا * در اقیانوس هند و در آسنشن آیلند ** در اوقیانوس آتلانتیک انجام داده‌اند  . پس از حمله تروریست‌های القاعده به نیویورک و واشنگتن در یازدهم سپتامبر سال 2001 ، تونی بلر نخست‌وزیر وقت بریتانیا فورا به واشنگتن آمد تا بریکپارچگی خود با واشنگتن تاکید کند و 9 روز پس از حمله‌های تروریستی 11 سپتامبر‌بود که جورج دابلیو  .  بوش رئیس جمهوری وقت آمریکا در سخنرانی خود در کنگره آمریکا اعلام کرد که « آمریکا دوستی واقعی تر از بریتانیای کبیر ندارد » . همکاری‌های بسیار نزدیکی طی ده‌های اخیر با یکدیگر داشته‌اند  . در آن چه به روابط کنونی سیاسی دو کشور ارتباط دارد ، پس از انتخاب دیوید کامرون به نخست وزیری بریتانیا در 11 مه 2010 ، پرزیدنت اوباما نخستین رهبر یک کشور خارجی‌بود که این موفقیت را به وی تبریک گفت  . پرزیدنت اوباما پس از این گفتگو اظهار داشت که من به آقای نخست‌وزیر گفتم آمریکا دوست و متحد نزدیک تری از انگستان نداشته است و من شخصا به ادامه روابط خاص بین دو کشور متعهد هستم ، به پیوندی که برای نسل‌ها و در همه جا پایداری کرده است  . هنگامی که دیوید کامرون نخست‌وزیر انگلستان برای نخستین بار به دعوت کاخ سفید به واشنگتن آمد ، هر دو رهبر اتحاد خود را با یکدیگر در موارد و مسائل گوناگون از جمله جنگ افغانستان ، اعلام کردند  .  دیوید کامرون کمی پس از آن گفت : از زمانی که من باراک اوباما را دیده‌ام ، ما روابط بسیار بسیار نزدیکی را با یکدیگر حفظ کرده ایم ، روابطی در چارچوب وفاداری و مواضع بسیار نزدیک ما در باره تمام موارد کلیدی و حساس ، اعم از این که افغانستان باشد یا روند صلح در خاور میانه یا ایران  . دیوید کامرون نخست‌وزیر انگلستان می‌گوید منافع ما با یکدیگر متصل‌شده‌است و ما باید کاری کنیم که این روابط نزدیک ادامه داشته باشد  .  ...  و از سوی دیگر ، نظر‌سنجی هائی که در آمریکا در باره روابط بین دو کشور صورت می‌گیرد نشان می‌دهد که آمریکائی‌ها نظر کاملا مثبتی نسبت به بریتانیائی‌ها دارند  . در سال 1997 و پس از انتخاب تونی بلر ، سازمان نظر‌سنجی هاریس اعلام کرد که 63 در صد از آمریکائی‌ها ، بریتانیائی‌ها را دوستان نزدیک خود به شمار می‌آورند و در سال 2006 میلادی ، یک نظر‌سنجی دیگر توسط نظرسنجی ملی آمریکا نشان داد که انگلستان در مقام یک متحد نزدیک در جنگ با ترور در کنار آمریکا ایستاده است  .  آمریکائی‌ها شهروندان بریتانیائی را بیش از هر ملت دیگری در این مورد با خود نزدیک می‌دیدند  .  ...  و سرانجام آن که در ماه مه سال 2010 میلادی یک نظرسنجی دیگر در بریتانیا اعلام کرد که 66 در صد دیدی مثبت نسبت به آمریکا نشان داده‌اند  .  با این همه ، این نظر‌سنجی همچنین نشان داد که 85 در صد از شهروندان بریتانیائی بر این باورند که بریتانیا یا خیلی کم یا اصلا هیچ نفوذی در سیاست خارجی آمریکا ندارد و 62 در صد دیگر آنان می‌گویند آمریکا منافع بریتانیا را مورد نظر قرار نمی‌دهد  . * Diego Garcia ** Ascension Island