پاسخ مدير شبکه فارسی صدای آمريکا به نامه ۶ وبسايت خبری ايران
این نامه در ادامه، بی بی سی فارسی و صدای آمریکا را متهم کرده است بینندگان خود را به شرکت در تظاهرات ضد دولتی تشویق می کنند
نامه مشترکی از سوی سردبیران شش وبسایت خبری ایران به دفتر ما رسید  .  این نامه چند سئوال حساس درباره روش سازمانهای خبری بین‌المللی و پوشش خبری آنان از وقایع اخیر ایران مطرح کرده است  .  این نامه به‌طور مشخص گزارشها و گزارشگران غربی را متهم کرده است وظیفه خود را با شرافت و بطور حرفه‌ای انجام نداده‌اند  .  چرا  ؟ سردبیران به موردی اشاره کرده‌اند که ، به گفته آنان ، رسانه‌های غربی گزارشی را به نقل از یک بلاگ ایرانی درباره مرگ یک زن جوان منتشر کرده‌اند ، که به گفته آنان هنگامی که پس از تظاهرات بعد از انتخابات دستگیر و زندانی شده‌بود ، مورد آزار جنسی قرار گرفت  .  این سردبیران چنین شکایت کرده‌اند : « آیا به نظر شما انتشار خبری به این ابعاد از منبع یک وبلاگ گمنام و بی‌نام و نشان ، اقدامی حرفه‌ای است  ؟ » سپس اشاره کرده‌اند به موضوع ندا آقا سلطان  .  سردبیران وبسایتهای ایرانی حضور یک پزشک جوان در ویدئوی مرگ ندا را مشکوک دانسته و پرسیده‌اند : چرا او پنج روز قبل از مرگ ندا از بریتانیا به ایران آمد و یک روز بعد از واقعه ایران را به سوی بریتانیا ترک کرد ، و در آن جا با بی‌بی سی مصاحبه کرد  ؟  سردبیران بار دیگر حرفه‌ای بودن ژورنالیستهای غربی را در ندیده گرفتن توضیحی دیگر برای مرگ این زن جوان مورد سئوال قرار داده‌اند  . این نامه در ادامه ، بی‌بی سی فارسی و صدای آمریکا را متهم کرده است بینندگان خود را به شرکت در تظاهرات ضد دولتی تشویق می‌کنند ، شکایتی که دائما از مقامهای ایرانی شنیده می‌شود  .  آن‌ها به‌طور مشخص در مورد مصاحبه صدای آمریکا با عبدالمالک ریگی ، که اکنون در بازداشت ایران است ، شکایت کرده‌اند و او را از رهبران تروریست خوانده و مدعی شده‌اند که از سوی صدای آمریکا بعنوان یک قهرمان معرفی‌شده‌است  . در این جا نامه جالب تر می‌شود  .  ژورنالیست‌های وبسایت‌های ایرانی می‌گویند آن‌ها این نامه را « نه در دفاع از دولت آقای احمدی نژاد ، بلکه در دفاع از واقعیتهای جاری در ایران » نوشته‌اند  .  آن‌ها از سازمانهای خبری غربی خواسته‌اند این موضوع را مورد ارزیابی مجدد قرار دهند و قضاوت کنند که آیا رفتارشان « حرفه‌ای  ...  منصفانه و بی‌طرفانه » بوده است یا نه  ؟ سردبیران سایتهای : الف ، فردا ، همشهری آن لاین ، جهان ، خبر آن لاین و تابناک این نامه را امضا کرده‌اند  . جالب است که هیچ یک از این سایتها توسط مقامهای ایرانی بسته‌نشده‌است ، در حالی که چندین رسانه دیگر در داخل کشور بسته و تعدادی از ژورنالیست‌ها بازداشت شده‌اند  . این موضوع این سوال را مطرح می‌کند : آیا این سردبیران تلاش می‌کنند وظیفه دولت را در قالب حرفه رسانه‌ای انجام دهند  ؟  به سادگی می‌توان تصور کرد مقامهای دولت سردبیران را احضار کرده و به آن‌ها « پیشنهاد » کرده باشد که به نفع آنهاست چنین نامه‌ای خطاب به رسانه‌های غربی بنویسند  .  زیرا ، ساده بگویم ، واقعیتها بحث آن‌ها در نامه شان را تایید نمی‌کند  . بنابراین اجازه بدهید برخی سوالها را برای سردبیران ایرانی مطرح کنیم : 1 - آیا رسانه‌های داخلی ایران آزاد و قادر‌اند گزارشهای عینی ، دقیق و جامع درباره رویدادهای کشور منتشر کنند  ؟ 2 آیا ژورنالیست‌های غربی اجازه دارند بعد از حضور در ایران آزادانه و بدون محدودیت حرکت کنند  ؟ 3 آیا مقامهای ایرانی به شهروندان اجازه همکاری با رسانه‌های غربی و یا اجازه دسترسی به منابع خبری و تصویری غربی می‌دهند  ؟ البته ما می‌دانیم که پاسخ به این سئوالها به ترتیب چنین است : نه ، نه ، و نه  .  من به سردبیران ایرانی که این نامه سرگشاده را نوشته‌اند ، پیشنهاد می‌کنم قبل از آن که بر خود فرض بدانند که به همکاران غربی خود نظر مشورتی بدهند ، وضع خود را در داخل خانه مرتب کنند  . قصد من کمرنگ جلوه دادن مشکلات ژورنالیست‌های مسئول در ایران نیست ، که سعی در تنازع بقای حرفه‌ای دارند  .  ولی همه ژورنالیست‌ها باید از خودشان بپرسند تا کجا می‌توانند پیش بروند و هنوز احترامشان نزد خودشان باقی بماند  .  در این رابطه باید اشاره کنم که بسیاری از ژورنالیستهای ایرانی ترجیح داده‌اند کشورشان را ترک کنند  .  من آن‌ها را می‌ستایم که برای باقی ماندن بر اصول حرفه‌ای شان به این فداکاری دست زده‌اند  . آلکس بلیدا مدیر شبکه خبری فارسی صدای آمریکا