گزارش هنری: فرانکی ولی، خواننده گروه «فور سیزن» همچنان محبوب است
فرانکی ولی با اینکه هرگز در رشته موسیقی تحصیل نکرده بود اما توانست یکی از شاخص ترین صداها در میان خوانندگان دوران خود باشد
لری لندن ، خبرنگار صدای آمریکا فرانکی ولی ، خواننده‌ای که در سال 1951 با گروه « ورایتی تریو » آغاز به کار کرد ، با صدایی تیز و غیرطبیعی اما متفاوت و تازه توانست در مدت کوتاهی میلیون‌ها صفحه در سراسر دنیا به فروش برساند  . در سال 1962 گروه « فور سیزن » یا چهار فصل کار خود را در مسیر تازه‌ای آغاز کرد و در طول چند سال بیش از دو دوجین از ترانه‌های این گروه در صدر جدول بهترین‌های موسیقی پاپ آمریکا قرار گرفت  .  در سال 1990 گروه فورسیزن از طرف « راک‌اند رول هال آو فیم » مورد تجلیل قرار گرفت  . « راک‌اند رول هال آو فیم » و موزه وابسته به آن در مرکز شهر « کلیولند » در ایالت اوهایو به کار ثبت و نگارش تاریخچه معروفترین و تاثیرگذارترین هنرمندان ، تهیه‌کنندگان و افراد دیگری که توانسته‌اند به پیشروی صنعت موسیقی به ویژه موسیقی راک‌اند رول کمک کنند اشتغال دارد  . گروه فرانکی ولی و « فور سیزن » بین سال‌های 1962 تا 1978 بیش از 100میلیون صفحه فروخته است  .  ترانه‌های فرانکی ولی که با همکاری آهنگساز گروه « باب گودیو » ساخته شده‌اند تا کنون بیش از 29 بار در جدول « چهل آهنگ محبوب » قرار گرفته‌اند  .  این در حالی است که در آن زمان رقبایی چون « بیتل‌ها » ، « بیچ بویز » و به ویژه هنرمندان سیاه پوست و معروف شرکت صفحه پرکنی « موتاون » در میدان‌بودند  . فرانکی ولی در گفتگو با خبرنگار صدای آمریکا می‌گوید : « بعضی وقت‌ها فکر می‌کردم همه این چیزها را در خواب می‌بینم  .  می‌ترسیدم یک نفر سر برسد و مرا از این رویای باورنکردنی بیدار کند  .  دوران اوائل کار ما بیشتر شبیه به یک افسانه‌بود  . » صدای تیز و بالاخوان فرانکی ولی در واقع به مثابه امضای گروه‌بود ، که توانست صدای ترانه‌های آن‌ها را از دیگر انواع موسیقی رایج آن دوران متمایز کند  . فرانکی ولی با اینکه هرگز در رشته موسیقی تحصیل نکرده‌بود اما توانست یکی از شاخص ترین صداها در میان خوانندگان دوران خود باشد :« خب من خیلی خوش شانس‌بودم ، با صدای سه و نیم اوکتاوی که خدادادی به من عطا شده‌بود  .  » گروه‌هایی چون « چهار تازه کار » در دهه 50 میلادی ، فرانکی ولی را تحت تاثیر قرار داده‌بودند  .  اما در حقیقت یک خواننده دیگر اهل نیوجرسی‌بود که جرقه‌ای در فرانکی ولی به وجود آورد و او را علاقمند به خوانندگی کرد :« فرانک سیناترا  .  او در آن زمان‌ها مثل یک پادشاه‌بود  .  پادشاهی که تا آخر زندگی توانست این مقام را حفظ کند  .  هم چنین افراد دیگری چون نات کینگ کول ، جو ویلیامز و دایانا واشنگتن مرا به شدت تحت تاثیر قرار دادند  . » به تازگی داستان زندگی فرانکی ولی و پیدایش گروه « فور سیزن » به صورت یک نمایش موزیکال به نام « جرسی بویز » یا پسران اهل نیوجرسی ساخته‌شده‌است که تا کنون توانسته است چهار جایزه تئاتری « تونی » را از آن خود سازد  .  این نمایش موزیکال پرطرفدار و محبوب هم اکنون در « وست‌اند » در لندن نیز همزمان در حال نمایش است  . فرانکی ولی و باب گودیو ، همکار او در گروه « فورسیزن »، بیش از 45 سال است که به کار مشترک اشتغال دارند  .  قرارداد غیر رسمی این همکاری صمیمانه و بی‌دردسر به سادگی و با یک دست دادن معمولی در همان 45 سال پیش آغاز شد :« شریک من باب گودیو که من از همان روزهای اول آغاز کار با او همکاری داشته‌ام خیلی شبیه خود من است  .  یعنی اخلاق ما بی‌نهایت با هم جور است  .  ما با مشارکت همدیگر توانسته ایم صاحب تقریبا همه آثاری باشیم که تا به حال خلق کرده ایم  .  من فکر می‌کنم ما اولین و تنها گروهی‌بودیم که بدون دخالت تهیه کننده‌ای خارج از خودمان به تهیه کارهای خودمان پرداختیم و منافع آن هم منحصر به خود ما‌بود  .  حتی بیتل‌ها هم صاحب همه آهنگ‌های خودشان نبودند  . » فرانکی ولی به تازگی یک سی دی جدید نیز به بازار داده است  .  مجموعه‌ای از آهنگ‌ها وترانه‌های محبوبی که دیگر خواننده‌های معروف در دهه 1960 میلادی خوانده‌اند  .  فرانکی ولی در این مورد به شوخی می‌گوید :« من این دفعه خودم با صدای خودم همه آن آهنگ‌هایی که از من دزدیده‌شده‌است را خوانده‌ام  . » یکی از این آهنگ‌های بسیار معروف ترانه « در برادوی » است که بارها و بارها توسط خوانندگان مختلف اجرا‌شده‌است : « من خودم همیشه و هر کجا که پیش بیاید این آهنگ را اجرا می‌کنم  .  احتمالا اگر من به موفقیتی که به دست آورده‌ام نمی‌رسیدم و در یک کافه دور افتاده کار می‌کردم ، هر شب و هر شب این آهنگ را اجرا می‌کردم  . »