روایت هشتم: رضا معظمی گودرزی | به گرانی اعتراض داشت، او را که فقط ۱۹ ساله بود کشتند
در روز ۲۷ آبان ماه، در اعتراضات به گرانی بنزین، هدف مستقیم گلوله نیروهای امنیتی قرار گرفت. گلوله به طحالش اصابت کرد و ساعتی بعد بر اثر خونریزی شدید در بیمارستان جان باخت. 
رضا معظمی گودرزی تنها 19 بهار را دیده‌بود  .  عاشق ورزش‌بود  .  بدنسازی کار می‌کرد و با تلاش زیاد توانسته‌بود مربی اسکیت بشود  .  او از همان دوره راهنمایی ، شروع کرد به کار کردن  .  تازه دیپلم گرفته‌بود و قرار‌بود 3 ماه دیگر در رشته نقشه کشی ساختمان وارد دانشگاه شود  .  در روز 27 آبان ماه ، در اعتراضات به گرانی بنزین ، هدف مستقیم گلوله نیروهای امنیتی قرار گرفت  .  گلوله به طحالش اصابت کرد و ساعتی بعد بر اثر خونریزی شدید در بیمارستان جان باخت  . مادر رضا معظمی می‌گوید : " روز 26 آبان رضا می‌خواست به باشگاه برود ، تقریبا ساعت 2 ظهر‌بود از من خواست با هم به خانه خواهرم برویم  .  آنجا صحبت از اعتراضات خیابانی به گرانی نرخ بنزین شد ، خاله رضا به او گفت ، تو مثل این همه آدم ، می‌خواهی چکار کنی  ؟  کاری از دستت بر نمی‌آید  .  رضا رفت با مشت زد روی سینه خاله اش و گفت ، خاله تا ما جوان‌ها نمیریم هیچ چیزی درست نمی‌شود  . " مادر رضا می‌گوید مکالمه رضا با خاله اش را فراموش نمی‌کند  .  او آماده‌بودی برای اینکه جانش را بدهد تا برای آیندگان زندگی بهتری را بسازد  .  روز 27 آبان مادر رضا دل نگران‌بود و از او خواست بیرون نرود ، اما رضا گفت که باید به باشگاه برود  . مادر رضا در مورد روز حادثه می‌گوید :" گفتم رضا بیرون خیلی شلوغ نگاه کن صدای داد و بیداد می‌آید ، گفت مامان بخدا می‌روم باشگاه ، نگران نباش ، زود برمی گردم  .  من هم مثل همیشه گفتم به خدا می‌سپارمت  .  چند ساعتی گذشت ، هوا تاریک شده‌بود رضا نیامد ، تلفن زدم گفت جانم مادر ، نگران نباش دارم میام  .  20 دقیقه بعد برادرزاده‌ام با ماشین خودمون آمد دنبالمان گفت رضا پایش تیر خورده و او را به بیمارستان بردند  .  از در بیمارستان که رفتم داخل دیدم تمام بیمارستان پر از خون است  .  رفتم بالای سر رضا ایستادم ، برادرهایم آمده‌بودند ، همه گریه می‌کردند  .  من با آن‌ها دعوا کردم ، گفتم تو رو خدا گریه نکنید  .  گفتم رضا می‌شنود  .  رضای من چیزیش‌نشده‌گریه نکنید  .  خودم دلم آشوب‌بود ، حالم بد‌بود ، به خدا التماس می‌کردم  .  به برادرم گفتم ، رضا خوب می‌شود مگر نه  ؟  گفت برایش فقط دعا کن ، فقط دعا کن  .  بیست دقیقه‌ای گذشت ، برادرم به من گفت یک چیزی می‌خواهم به تو بگویم ، تو رضا را از دست دادی  .  هیچ وقت آن لحظه را فراموشم نمی‌کنم ، هیچ وقت  .  تک و تنها توی خانه ، خودم را خیلی زدم  . " پدر رضا می‌گوید : " جوان ورزشکار مرا با تیر از پشت زدند  .  زمانی که از باشگاه بیرون آمده‌بود او را با تیر زدند و هیچ مسئولی جوابگوی من نشد  .  حتی با بدبختی و با مشکلات نگذاشتند جوانم را اینجا خاک بکنم  .  جوانم را به شهر خودم بروجرد بردم  .  نگذاشتند مراسم برایش بگیرم ، چرا  ؟  " نهادهای امنیتی ایران در بحبوحه سرکوب‌های آبان ، خانواده‌های زیادی را وادار کردند تا پیکر فرزندان شان را به جای محل سکونت خود ، در شهرها و روستاهای دور افتاده دفن کنند  .  خانواده رضا معظمی گودرزی هم از این قاعده مستثنی نبود  .  فیروزه معظمی مادری زحمتکش است و تلاش می‌کند تا با خیاطی کمک خرج خانواده اش باشد  .  پسرش رضا را کشتند و پسر بزرگترش را احضار کردند که چرا در اینستاگرام اعتراض می‌کند  . مادر رضا در خصوص این که نیروهای امنیتی برادر رضا را احضار کردند گفت :" پسرم یک اعتراض استوری گذاشته‌بود که 1400 سال پیش امام حسین و کی و کیو کشتند ، هزار و چهارصد سال پیش بوده هنوزم دارند می‌گویند ، ولی این همه توی آبان کشتند یکی صدایش در نیامد  .  پسرم را بردند گفتند چرا می‌گویی 1400 پیش  ؟  چرا اسم امام حسین را بردی  ؟  پسرم گفت مگر دروغ می‌گویم مگر برادر من امام حسین نبوده  !  مگر برادر من را نکشتید  ؟  الان مگر اهواز مشکل آب ندارد  ؟  مگه بچه‌های اهواز چه فرقی می‌کنند با حسین که لب تشنه‌بود  ؟!  " مادران آبان همانند مادران دادخواه چهار دهه در جمهوری اسلامی بر ترس خود غلبه کردند  .  مادر رضا می‌گوید : " ترسی ندارم ، ترس من بچه من‌بود که ازم گرفتند  .  وقتی جگر گوشه‌ام را ازمن گرفتند دیگه چه ترسی دارم  !  وقتی پسر 19 ساله من با شجاعت جلوی ظلم می‌ایستد ، من که مادر او هستم چرا باید بترسم  ؟  من هم جلوی ظلم می‌ایستم  . " خانواده رضا هر هفته به بروجرد می‌روند چون مزار پسرشان آنجاست  .