کنسرت ارکستر سمفونی بوستون در دل طبیعت
ارکستر سمفونی بوستون ٧٥ سال است در فضای باز و در دامنه کوهستان های منطقه ای در برگشایر موسیقی بتهوون می نوازد و کنسرت های تابستانی برگزار می کند
برگزاری کنسرت‌های موسیقی کلاسیک در فضای باز در فصل تابستان به سنت ایالات متحده بدل‌شده‌است  .  با این وجود ، 7٥ سال پیش و زمانی که ارکستر سمفونی بوستون برای اولین بار در فضای باز کوهستان‌های برکشایر ، واقع در غرب ماساچوست که به آن « تنگل وود » می‌گویند ، برگزاری کنسرت این‌گونه نبود  . تنگل وود از آن زمان تاکنون محل برگزاری کنسرت‌های ارکستر سمفونی بوستون بوده است  . زمانی که سرژ کوسویتزکی متولد روسیه و رهبر ارکستر سمفونی بوستون ، تنگل وود را در سال 1973 افتتاح کرد ، برنامه‌ای را انتخاب کرد که فقط ویژه موسیقی بتهوون و از جمله سمفونی پاستوراله‌بود  .  کریستوف ون دوهنانیی ، رهبر ارکستر کنسرت ویژه هفتاد و پنجمین فصل را در اوایل ژوییه سال 2012 ، این موسیقی را بار دیگر خلق کرد  . ادای احترام بتهوون به طبیعت از طریق موسیقی و همراه با آوای پرندگان ، با فضا و جذابیت‌های طبیعیت کوهستانی « تنگل وود » همراهی و همخوانی بی‌همانندی دارد  . زمانی که از میانه درختان و دشت‌های باز منطقه اطراف این دانشکده گذر می‌کنند ، همه جا آوای موسیقی شنیده می‌شود : از صدای موسیقی نوازندگانی گرفته که ، آهنگ اشتراوس را با شیپورهای فرانسوی در کابینی در میانه جنگل می‌نوازند تا قطعات چهارگانه موسیقی معاصری که در صحنه سالن کنسرت نواخته می‌شود و یا ترومپت نوازانی که در یک اصطبل آهنگ‌های بتهوون را می‌نوازند  . جان ویلیامز ، رهبر ارکستر و هنرمندی که آهنگ بسیاری از فیلم‌های مشهور را ساخته است ، می‌گوید « این جا فضایی دارد که موسیقی و طبیعت در بهترین و خارق العاده ترین شیوه ممکن گرد هم آمده‌اند » . این آهنگ ساز سرشناس که جایزه اسکار را از آن خود کرده است از سال 1980 تاکنون که مدیر دپارتمان موسیقی مدرسه Boston Pops بوده است ، هر سال تابستان به « تنگل وود » می‌آید  .  او می‌گوید « ما این جا ، هر روز وقتی که بین درخت‌ها و این هوای زیبا و طبیعت هستیم ، در مقام موسیقی دانان و در مقام شنوندگان موسیقی ، آموزش می‌بینیم و هر روز چیزی یاد می‌گیریم » . مارک ولپه ، مدیر عامل « سمفونی بوستون » نظارت بر فعالیت‌های هزار کارمند و داوطلب مقیم این خانه و ملک متعلق به دوران ملکه ویکتوریا را به عهده دارد  . آقای ولپه می‌گوید « هر شهر یک سالن برگزاری کنسرت دارد  .  آن چه که سمفونی بوستون را به‌طور قطع در سطح ارکستر سمفونی‌های سراسر جهان منحصر به فرد می‌کند ، وجود منطقه‌ای همچون تنگل وود است  .  تنگل وود واقعا از نظر منطقه‌ای مناسب برای برگزاری چنین رویدادهایی ، در صدر قرار دارد » . زمانی که کوسویتزکی برای اولین فصل برگزاری کنسرت‌ها در بحبوحه دوران « افسردگی بزرگ » رهبری ارکستر در « تنگل وود » را آغاز کرد ، این کنسرت در چادر اجرا شد  .  بعد از آن که توفان چادر را ویران کرد ، ارکستر سمفونی بوستون یک ساختمان دائمی تر اما بسیار ساده و بی‌آلایش ساخت که فقط سرپناهی‌بود که زمین آن در تالاری نه چندان تمیز و با صندلی‌های چوبی‌بود  .  ساختار این سالن همانگونه که ساخته شده‌بود ، دست نخورده مانده و فقط تجهیزات آکوستیک آن کمی به روز‌شده‌است  . منطقه « تنگل وود » طی دهه‌های گذشته بهترین موسیقدان‌ها و آهنگسازان جهان را نه فقط برای اجرا و بلکه برای تدریس موسیقی به خود جلب کرده است  .  چهره‌ای سرشناس و معروفی همچون آرون کاپلند و لئونارد برنستاین سالیان متمادی پای ثابت این مدرسه‌بودند و این روزها هم یو یو ما و امانوئل اکس از جمله استادانی هستند که در دانشکده « مرکز موسیقی » تدریس می‌کنند  .  این مدرسه مرکز آموزش موسیقیدان‌های جوان است و هر تابستان 1٥0 دانشجوی جوان که بیشتر آن‌ها در دهه بیست زندگی خود هستند به‌طور رایگان در « تنگل وود » آموزش می‌بینند  . آن‌ها در « تنگل وود » کنسرت هم برگزار می‌کنند  . تام رالفز که هم اکنون مدیر آموزش ترومپت در سمفونی بوستون است و در این آموزشگاه تدریس هم می‌کند زمانی که دانشجویی هجده ساله‌بود به این مدرسه آمد  . او می‌گوید « اولین روزی که در سالن ارکستر نشسته‌بودم ، سرژی اوزاوا روی صحنه‌بود و بعد لئونارد برنستاین روی صحنه اجرا کرد  .  بنابراین اگر چنین تجربه‌ای زندگی تان را متحول نکند ، هیچ رویداد دیگری قادر نخواهد‌بود چنین تغییری در شما به وجود بیاورد » . هیچ اجرایی بدون حضور شنونده و مخاطب معنا نخواهد داشت و هر سال حدود 3٥0 هزار بلیط برای برنامه‌های تابستانی این منطقه کوهستانی فروخته می‌شود  . گرگ پاسین اخیرا سه ساعت از نیویورک سیتی رانندگی کرد تا پیک نیک کند و به موسیقی بتهوون گوش بدهد  .  او می‌گوید « این جا آرامش بخش است و فضایی بسیار بسیار غیررسمی دارد  .  مردم با میز و صندلی‌ها و بطری‌های شراب خود می‌آیند و این کاری است که همیشه و به شیوه خاص خود انجام می‌دهند و به موسیقی گوش فرا می‌دهند » . باب روزنبلات ، یکی از سربازان دوران جنگ جهانی دوم چندین دهه است که به این منطقه می‌آید  .  اولین باری که به این جا آمد ، سال 1947‌بود و طی 40 سال گذشته داوطلب راهنما بوده است  .  او می‌گوید گوش کردن به هر کنسرت گویی اولین تجربه من است ، شاید عجیب به نظر برسد اما واقعیت دارد  . « تنگل وود » هفتادمین سالگرد تاسیس خود را با یک کنسرت شبانه بزرگ و با حضور یو یو ما ، جان ویلیامز و جیمز تایلور جشن گرفت  .  جشن‌ها و برنامه‌های تابستانی دیگری هم در برکشایرز برگزار خواهند شد  .