عملیات احیای قلبی- ریوی بدون تنفس مصنوعی نیز موثر است
تحقیقات نشان می دهد که فشردن سینه عامل اصلی نجات قربانی ایست قلبی است.
نتایج یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که در عملیات احیای قلبی - ریوی ، این فشردن سینه است که واقعا جان افراد را نجات می‌دهد و نه تنفس مصنوعی دهان به دهان  . عملیات احیای قلبی ریوی یا CPR ، حدود 50 سال است که به شکل مدرن خود است  .  دو اصل فشردن سینه و تنفس مصنوعی دهان به دهان ، جان بسیاری را نجات داده است  . اکنون ، نتایج یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که در عملیات احیای قلبی - ریوی ، این فشردن سینه است که واقعا جان افراد را نجات می‌دهد و نه تنفس مصنوعی دهان به دهان  . در این تحقیق ، محققان بطور تصادفی از عده‌ای از افراد که با مراکز فوریت‌های پزشکی تماس می‌گرفتند و خبر وقوع یک حمله احتمالی قلبی را گزارش می‌دادند ، می‌خواستند تا عملیات احیای قلبی - ریوی را بطور کامل ( یعنی فشردن سینه همراه با تنفس مصنوعی دهان به دهان ) انجام دهند و از عده‌ای دیگر نیز می‌خواستند تنها به فشردن سینه اقدام کنند  . این افراد ، متخصص نبودند و افرادی عادی‌بودند که آموزش عملیات نجات را ندیده‌بودند  .  ماموران امداد به این افراد از طریق تلفن دستورات و مراحل عملیات احیای قلبی - ریوی را گام به گام اعلام می‌کردند  . نتیجه قابل توجه‌بود  .  آنگونه که آمار نجات یافتگان در زمان ترخیص از بیمارستان‌ها نشان می‌داد ، بین تعداد کسانی که عملیات احیای قلبی - ریوی را بطور کامل یعنی همراه با تنفس مصنوعی دهان به دهان دریافت کرده‌بودند ، و آن دسته که فقط فشردن سینه را دریافت کرده‌بودند ، تفاوت آماری وجود نداشت  . دکتر توماس ریا از دانشگاه واشنگتن که سرپرستی این تحقیق را برعهده داشت می‌گوید :« ما دیدیم دوازده و نیم درصد از گروهی که تنها عمل فشار بر سینه را دریافت کرد ، زنده از بیمارستان ترخیص شد  . » « گروهی که در عملیات احیای قلبی - ریوی علاوه بر فشردن بر سینه تنفس مصنوعی نیز دریافت کرد ، یازده درصد زنده ماند  .  فشردن سینه به تنهایی ، حداقل به اندازه فشار بر سینه همراه با تنفس مصنوعی مفید است  . » به نظر می‌رسد این نتایج با تصور بسیاری در تضاد باشد  .  فشار سینه به منظور به گردش در آوردن خون است ، خونی که حاوی اکسیژن است و تنفس مصنوعی نیز اکسیژن می‌رساند  .  اما توماس ریا می‌گوید حتی اگر قلب ایستاده باشد ، گلبول‌های قرمز خون همچنان حاوی اکسیژن هستند  . « بنابراین به دلیل ذخیره موجود اکسیژن در خون ، در ابتدای عملیات انجام تنفس مصنوعی آن قدر مهم نیست که به خاطر آن در فشردن سینه وقفه ایجاد کنیم و وقت را صرف تنفس مصنوعی کنیم  . » افراد بسیاری که به انجام تنفس دهان به دهان برای یک غریبه بی‌میل هستند ، در صورت انجام ندادن آن ، ممکن است به انجام عملیات احیای قلبی - ریوی تمایل داشته باشند  .  توماس ریا می‌گوید تحقیقاتش با تاکید بر روش فشردن سینه ، افراد بیشتری را به انجام عملیات احیای - قلبی ریوی تشویق می‌کند و احتمال زنده ماندن قربانیان حملات قلبی را افزایش می‌دهد  . « ما باید این کار را برای افراد غیر متخصص ساده کنیم  .  بنابرین ، تاکید اصلی بر فشار دادن سینه است  .  هر قربانی ایست قلبی باید عملیات فشردن سینه را دریافت کند  .  فشردن سینه می‌تواند یک زندگی را نجات دهد  .  شما به بیمار آسیب نمی‌زنید  .  شما نمی‌توانید آن را غلط انجام دهید  .  این کار شما فقط به بیمار کمک می‌کند و شما تنها یک زندگی را نجات می‌دهید  . » تحقیقات توماس ریا و همکارانش در مجله New England Journal of Medicine منتشر‌شده‌است  .