روزنامه ها؛ دلبسته، وابسته یا آزاد
پس از تشکیل حکومت جمهوری اسلامی موجی از انتشار نشریات در کشور به راه افتاد. همه گروه های سیاسی نشریه داشتند تا مواضع خود را تبلیغ کنند. اما نقدهای سیاسی به براندازی تعبیر شد و در سال ۵۹ جمع کثیری از مطبوعات توقیف شدند و آنها که ماندند در واقع بیشتر فعالیت غیرعلنی داشتند
در روزهای پس از انتخابات و با اوج‌گیری دامنه اعتراض‌ها به نتایج انتخابات در حالی که جمعی از روزنامه نگاران در بازداشت به سر می‌بردند ، تعدادی از روزنامه‌ها نیز توقیف شدند  . در میان توقیف شدگان ، روزنامه کلمه سبز به صاحب امتیازی میرحسین موسوی و روزنامه اعتماد ملی ارگان حزب اعتماد ملی به دبیر کلی مهدی کروبی مفهومی جز محروم شدن دو نامزد معترض از داشتن رسانه ، نمی‌توانست تلقی شود  .  اما از چند روز پیش روزنامه بهار که تاکنون در مقاطع زمانی مختلفی توقیف و سپس تبرئه‌شده‌است فعالیت مجدد خود را آغاز کرد ، روزنامه‌ای که به اصلاح‌طلبان نزدیک است  . پس از تشکیل حکومت جمهوری اسلامی موجی از انتشار نشریات در کشور به راه افتاد  .  همه گروه‌های سیاسی نشریه داشتند تا مواضع خود را تبلیغ کنند  .  اما نقدهای سیاسی به براندازی تعبیر شد و در سال 59 جمع کثیری از مطبوعات توقیف شدند و آن‌ها که ماندند در واقع بیشتر فعالیت غیرعلنی داشتند  .  جز روزنامه کیهان ، اطلاعات و جمهوری اسلامی که ارگان حزب جمهوری اسلامی‌بود  .  در دهه 60 که همه فعالیت‌ها در جنگ با عراق متمرکز شده‌بود تنها یک روزنامه دیگر به این 3 روزنامه اضافه شد  .  روزنامه رسالت که رسما موضعی متفاوت با مواضع رسمی حکومت داشت  . موج جدید تولد روزنامه‌ها پس از پایان جنگ آغاز شد  .  « سلام » به عنوان ارگان مجمع روحانیون مبارز و منتقد سیاست‌های اقتصادی دولت هاشمی رفسنجانی ، « ابرار » و پس از آن « همشهری » اولین روزنامه رنگی ایران  .  همشهری به عنوان روزنامه‌ای اجتماعی که ارگان شهرداری تهران‌بود منتشر شد و سرانجام روزنامه « ایران » با نام خبرگزاری جمهوری اسلامی به این خانواده پیوست و رسما خود را سخنگوی دولت نامید  . اما دهه 70 موج دیگری به همراه داشت  .  پیروزی سید محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری  .  پیامد این پیروزی تولد ده‌ها روزنامه و هفته نامه و ماهنامه‌بود  .  ورود مفاهیم جدید در حوزه‌های سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی کارکرد جدیدی از رسانه‌ها را به نمایش گذاشت  .  این کارکرد به ویژه در حمایت از نهاد‌های مدنی و دولت بیش از پیش آشکار‌بود  .  در حوادثی نظیر قتل‌های زنجیره‌ای و 18 تیر در کوی دانشکاه روزنامه‌ها در صف مقدم‌بودند  .  به همین دلیل مخالفان دولت که از کنترل مطبوعات ناامید شده‌بودند با اهرم قوه قضائیه توقیف گسترده را در دستور کار قرار دادند به گونه‌ای که در پایان 8 سال ریاست جمهوری خاتمی هیچ روزنامه‌ای از آن دوران به یادگار نمانده‌بود و عمری همپای دوران او نداشت  . در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد هم جز روزنامه‌های حامی دولت ، تنها روزنامه « اعتماد ملی » به عنوان ارگان حزب اعتماد ملی فعالیت خود را آغاز کرد و چند روزنامه از جمله روزنامه « شرق » و « هم میهن » و « کارگزاران » توقیف شدند  . در روزهای پیش از انتخابات روزنامه « کلمه سبز » به صاحب امتیازی میر حسین موسوی آغاز به کار کرد  .  کلمه سبز عمری کوتاه داشت و در روزهایی که پیامد نتیجه انتخابات‌بود ، روزنامه‌های « اعتماد ملی »، « حیات نو » اجتماعی به مدیر مسئولی سید هادی خامنه‌ای برادر رهبر جمهوری اسلامی ، روزنامه اقتصادی « سرمایه » و روزنامه « اندیشه نو » به صاحب امتیازی حزب اسلامی کار نیز توقیف شدند  . اکنون در چنین فضایی روزنامه « بهار » بار دیگر فعالیت خود را از سرگرفته است  .  تولدی که شاید در این روزهای دشوار فرصتی برای اصلاح‌طلبان باشد که دیدگاه‌های خود را در جامعه منتشر کنند  .  بهار در اولین سرمقاله خود تاکید کرده دلبسته و دلسوز نظام است و برای حفظ آن تلاش خواهد کرد  .