تلسکوپ هابل قدیمی ترین کهکشان ها را کشف کرد
وزن این کهکشان ها یک درصد وزن کهکشان راه شیری تخمین زده شده، اما تعداد ستارگان خلق شده ۵۰ برابر راه شیری است
منجمان تلسکوپ فضایی هابل روز سه شنبه تصاویر قدیمی ترین کهکشان‌هایی به قدمت 13.2 میلیارد سال را که تا به حال رویت شده‌اند منتشر کردند  .  این تصاویر چشم انداز مسحورکننده‌ای از تولد اتفاقی و بی‌نظم اولین ستارگان کائنات ارائه می‌دهند  . این عکس‌ها اولین تصاویری هستند که به نام « Frontier Fields » منتشر شده‌اند  . تشریح شرایط تولد اولین ستارگان کائنات به پرسش‌های ستاره‌شناسان پاسخ خواهد داد ، پرسش‌هایی همچون این که کهکشان راه شیری پدید آمده و چگونه ستارگانی همچون خورشید سیاره زمین در این کهکشان قرار گرفته است  . جهان و کائنات حدود 13.7 میلیارد سال قدمت دارد  .  ستاره‌شناسان با بهره‌گیری از تلسکوپ فضایی هابل از سال 1995 تاکنون موفق شده‌اند تا کهکشان‌ها را مشاهده کنند و حتی برخی را که قدمت آن‌ها به روزهای اول تولد آفرینش کائنات مورد مطالعه قرار دهند  . تلسکوپ هابل اولین تصاویر را زیر عنوان « Deep Field » ارسال کرد که به مدت 43 ساعت با تمرکز بر « Big Dipper » تهیه شده‌بودند و از کهکشان‌هایی پرده برداشت که قدمتی بیش از 12 میلیارد سال داشتند  . جدیدترین تصاویر هابل که « انجمن ستاره‌شناسی آمریکا » در گردهمایی واشنگتن دی سی ارائه کرد ، کهکشان‌هایی را نشان می‌دهد که بعضی از آن‌ها 500 میلیون سال قدیمی تر کهکشان‌هایی بودند که در تصاویر قدیمی مشاهده شده‌بودند ، تصاویری که در آن زمان بی‌سابقه و خارق العاده محسوب می‌شدند  . مجموعه تصاویر Frontier Fields گارت ایلینگوود ، منجم و استاد دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز با نشان دادن 4 کهکشان که به‌طور خارق العاده‌ای درخشان هستند و قدمت آن‌ها به روزهای اولیه تولد کائنات بازمی گردد ، می‌گوید کهکشان‌ها در دوران تولد کیهان ، همچون « لکه‌های حباب مانند آبی و درخشانی‌بودند که نزدیک تر ( به یکدیگر ) و کوچکتر به نظر می‌آمدند و همه جا حضور داشتند » . « تلسکوپ فضایی هابل » و « تلسکوپ فضایی اسپیتزر » این تصاویر را گرفته‌اند  . در حالی که وزن این کهکشان‌ها حدود یک درصد وزن کهکشان راه شیری تخمین زده‌شده‌است ، احتمال می‌رود تعداد ستارگانی که این که این کهکشان خلق کرده باشند 50 برابر تعداد ستارگانی باشد که کهکشان راه شیری هم اکنون تولید می‌کند  . الیات کلیکمان ، ستاره‌شناس کالج میدلبری در ورمانت می‌گوید « فهم این که چگونه قدیمی ترین کهکشان‌ها شکل گرفته‌اند و شناختن کهکشان ما در عصر حاضر بسیار مهم است » . لنزهای جاذبه ای همانگونه که اینشتین صد سال پیش ثابت کرده‌بود ، نیروی جاذبه به نور زاویه می‌دهد  .  تصاویر « First Frontier » هابل به نیروی جاذبه چند صد کهکشان به نام « Abell 2744 » متکی بوده‌اند که نزدیکتر و با فاصله کمتری از یکدیگر قرار داشته‌اند تا به این ترتیب نور را از زاویه‌ای بگیرد که کهکشان‌های بسیار دور و بسیار قدیمی قرار دارند  . هابل با بهره‌گیری از اثر زاویه نور ، بر نوری که از کهکشان‌های بسیار قدیمی تابیده می‌شود ، تمرکز می‌کند و آن‌ها را 10 تا 20 بار بزرگتر از اندازه‌ای نشان می‌دهد که در صورت عدم استفاده از این شیوه به نظر می‌آمدند  .  هابل با استفاده از لنز جاذبه‌ای می‌تواند تعداد بیشتری از کهکشان‌های بسیار قدیمی و بسیار دور را رویت کند  . مایکل وست ، منجم « رصدخانه ماریا میچل » می‌گوید « گستردگی حوزه علم و دانشی که از تصاویر اخیر هابل به دست می‌آید ، بسیار خارق العاده و عظیم است و تعداد زیادی از ستاره‌شناسان مشتاقانه در انتظار دستیابی به این اطلاعات هستند » . او می‌گوید « متاسفانه اثر لنز جاذبه‌ای به گونه‌ای است که تصاویر واقعی کهکشان‌های بسیار قدیمی را متحول می‌کند  .  تصور کنید که فقط بتوانید تصویر کج و ناهمواری را در یک سیرک ببینید و بدون مشاهده مستقیم فرد از روی آن عکسی ترسیم کنید » . منجمان موفق شده‌اند تا میزانی که لنز جاذبه‌ای این تصاویر را تغییر می‌دهد ، ارزیابی کنند و تصویر کهکشان‌های قدیمی و ویژگی‌های آن‌ها را بازسازی کنند  . در حال حاضر ، تصاویری که این عکس‌ها ارائه می‌کند روزهای اول تولد کائنات را نشان می‌دهد که سرعت آفرینش ستاره‌ها افزایش یافت و کهکشان‌ها در طی اولین چهار میلیارد سال تولد جهان بزرگتر و بزرگتر شدند  . گیلکمان می‌گوید زمانی که در حال مشاهده ستارگانی هستیم که در سال‌های اولیه آفرینش گیتی تولید شده‌اند ، باید محتاط باشیم و بدانیم که این کهکشان‌ها همچون بدنه یک توده یخ شناور هستند »، اما این کهکشان‌ها « شاخص‌های واقعا خوبی از تحولات سال‌های اول آفرینش کائنات هستند » .