ایران و بحران هویت 
کشمکش برای نفوذ بین تندروها و اصلاح طلبان، در پیاپیش انتخابات مهم اسفند ماه مجلس، یک دینامیک داخلی را برجسته می سازد، که آمریکا و جهان خارج باید خود را با آن تطبیق دهد.
کیم قطاس ، گزارشگر شبکه جهانی بی‌ .  بی‌ .  سی ، که اخیرا به ایران سفر کرده است ، دیده‌ها ، شنیده‌ها و نقطه نظرهای خود را درباره ایران در در ماهنامه فارین پالیسی منتشر کرده است  . او با یادآوری این که واشنگتن و تهران اصرار دارند که توافق جامع اتمی بر جهت‌گیری سیاسی ایران یا رقابت گسترده تر برای کسب قدرت در خاورمیانه تاثیر نخواهد داشت ، می‌گوید اما هر دو در اشتباه هستند ، چرا که نبرد برای جایگاه ایران در جامعه جهانی تازه آغاز‌شده‌است  . قطاس شگفتی خود را از شیوه لباس ، آرایش و رفتار زنان و دختران جوان در هواپیمایی که او را از استانبول به فرودگاه امام خمینی تهران می‌برد ، و کمتر کسی حجاب یا روسری داشت ، ابراز می‌دارد ، و به آنچه پس از فرود آمدن هواپیما در فرودگاه دید ، از جمله شتاب زنان و دختران برای گذاشتن روسری و پوشیدن مانتو بلند ، به عنوان بخشی از پوشش اجباری برای زنان ، اشاره کرده و می‌گوید ، این وضع شکاف بین چهره‌ای که ایران در خارج ارائه می‌دهد و هویت متنوع آن ، شکاف بین زندگی ایرانیان در داخل کشور و نوعی زندگی که بسیاری از آن‌ها دوست دارند داشته باشند ، را منعکس می‌کند  . و این چالشی است که ایران در ماه‌ها و سال‌های آینده ، و در پی امضای توافق اتمی با شش قدرت جهانی ، درگیر آن خواهد‌بود  .  برای میلیون‌ها ایرانی ، این فرصتی است نادر که دوباره به جهان مرتبط شوند ، و شوق آن‌ها برای یافتن راهی جدید به پیش ، ممکن است با بی‌میلی محافظه کارترین رهبران آن‌ها روبرو شود  . قطاس به پیام هفته گذشته آیت اله علی خامنه‌ای در توئیتر اشاره می‌کند که گفت " رخنه دشمن ، امروز تهدید بزرگی برای ایران است  .  نفوذ اقتصادی و امنیتی از نفوذهای روانی ، فرهنگی و سیاسی کم اهمیت تر است  .  دشمنان قول می‌دهند ایران ظرف ده سال کاملا متفاوت خواهد‌بود ؛ ما نیاید اجازه دهیم چنین افکار و برداشت‌های شیطانی در مغز دشمن شکل بگیرد  . " به گفته قطاس ، نگرانی واقعی رهبران ایران این است که چگونه اجازه دهند جهان خارج وارد کشور شود ، بی‌آن که نظامی که محدودیت‌های یک حکومت اسلامی شیرازه آن است ، تضعیف شود  . او در ادامه گزارش به تشریح آنچه در سفر به تهران دید ، از جمله حضور در کنسرتی در تالار برج میلاد می‌پردازد و می‌گوید ، برای کشوری که از سال 1979 میلادی تحت فشار لایه‌های مختلف تحریم بوده است ، ایران ، یا دست کم تهران ، کمتر خود را منزوی احساس می‌کند  . به عقیده نویسنده ، تحریم‌ها ایرانی‌ها را خرد کرده ، و قدرت خرید آن‌ها و همچنین عطش برای نوآوری را کاهش داده است  .  اما او استانبول را به یاد می‌آورد و می‌گوید ، به نظر می‌رسد ایران کمتر از همسایگان سنی خود نگران مذهب است و تنها کشوری در خاورمیانه است که مردم آن از دولت سکولارتر هستند  . قطاس همچنین از این که در پنج روز اقامت در تهران صدای اذان - که در سراسر شهرهای عرب از رباط تا ریاض طنین انداز است - را نشیند ، و همچنین از کمبود کسانی که برای نماز به مساجد می‌روند ، ابراز شگفتی می‌کند  . او نظر سعید لیلاز اقتصاددان ساکن ایران را که در سال 2009 میلادی ( 1388 خورشیدی ) به دلیل انتقاد از انتخاب دوباره محمود احمدی نژاد ، یک سال زندانی شد ، نقل می‌کند که گفت " اگر ما خواهان تغییر هستیم ، باید آهسته ، اما تا آنجا که امکان دارد ، عمیق باشد  .  تغییرات شدید برای کشور خوب نیست  .  برای مثال ، به دلیل تغییرات در عراق طبقه متوسطی در آنجا وجود ندارد  ...  همه آن‌ها نابود شده‌اند  . " قطاس می‌نویسد اگر ایران آموخته است که تغییر خشونت بار می‌تواند کشور را به سمت ناپایداری بکشاند ، همچنین کشوری است که توانایی شگفت انگیزی برای بازتاب دادن گذشته خود ، و همچنین حفظ آن دارد  . به عقیده او ، نبرد برای تعیین آینده ایران جریان دارد  .  کشمکش برای نفوذ بین تندروها و اصلاح‌طلبان ، در پیاپیش انتخابات مهم سال آینده میلادی ( انتخابات اسفند ماه مجلس )، یک دینامیک داخلی را برجسته می‌سازد ، که آمریکا و جهان خارج باید خود را با آن تطبیق دهد  .