نمایشگاه نقاشی «ننه حسن» در خانه هنرمندان
«منور رمضانی» معروف به «ننه حسن» برای نخستین بار پا به یک نمایشگاه نقاشی گذاشته تا شاهد نمایش آثار خود باشد
نقاشی قهوه خانه‌ای سبکی شناخته‌شده‌در سنت هنری ایران است  .  پیش از رواج نهادهای اجتماع نشینی شهری - چون قهوه خانه و بعدها چایخانه - هنرهای کاربردی یا مردمی همچون : پرده‌سازی و شمایل خوانی ، تزیینات وسایل خانه مثل صندوق‌ها ، سفره‌ها ، قلمدانها ، کاشیکاری خانه‌ها ، پارچه‌های دستبافت و آرایه حمام‌های عمومی و  ...  برخوردار از پیشینه کهن و هنری مالوف برای مردم شهر و روستا‌بود  . گسترش « مدارس صنایع مستظرفه » یا همان دانشکده‌های هنر در ایران مدرن ، که آشنایی بیشتر با هنر غرب را در پی داشت ؛ به تحولی بزرگ در سنت هنری ایران بویژه هنرهای تجسمی منجر شد  . این تحول که با گسترش کالاهای صنعتی ارزان و جایگزینی شان با صنایع‌دستی همراه‌بود ، به حاشیه راندن هنرمندان سنتی را در پی داشت  . با این همه ، هنوز هم هنرمندان سنتی همچون : طراحان سنتی قالی ، قالب سازان طراحی‌های سفره‌های قلمکار و پته دوزان و امثالهم به روش استاد شاگردی هنرهای کاربردی را حرفه خود قرار داده‌اند  . « منور رمضانی » معروف به « ننه حسن » 76 ساله از اهالی خدابنده استان زنجان یکی از این هنرمندان سنتی در حوزه طراحی قالی‌ست که در روزگار بازنشستگی به نقاشی روی کاغذ روی آورده است  . سفر به تهران برای بازدید از خانواده پسرش زمینه را برای خلق این آثار فراهم آورد  .  پسر و نوه اش که دستی در هنر نقاشی دارند ، مشوق او در این کار بوده‌اند  .  همین‌ها هم کارگزار و معرف او برای برگزاری احتمالی نمایشگاهی از آثارش در خانه هنرمندان‌بودند  .  پیشنهادی با موافقت این خانه روبرو‌شده‌منجر به دایر شدن نمایشگاهی از آثارش در نگارخانه « نامی » وابسته به خانه هنرمندان ایران شد  . شماری از منتقدان هنری در بررسی آثار این هنرمند خودآموخته می‌گویند آثارش بی‌شباهت به آثار مارک شاگال هنرمند برجسته فرانسوی نیست  . حالا خانه هنرمندان ایران با این ابتکار ، که تهوّری در برگزاری نمایشگاه‌های نقاشی بشمار می‌آید ، زمینه را برای تشویق هنرمندان خودآموخته‌ای فراهم آورده که ریشه در هنر سنتی و کاربردی ایران دارند ؛ اما زمینه‌های بروز استعدادهایشان در جامعه فراهم نیست  .