آنان که بر سر شاخ بن میبرند – روز شصت و نهم
آیا همه آنها که در آرزوی چیزی هستند، آگاهند که برآورده شدن آرزویشان یعنی چه؟ و قیمتی که همگان و از جمله خود آنها باید برای آن بپردازند تا چه مقدار سنگین و کمرشکن است؟
در زبان انگلیسی ضرب المثلی است که میگوید : بمعنی اینکه « مواظب باش چه آرزو میکنی  . » آیا همه آن‌ها که در آرزوی چیزی هستند ، آگاهند که برآورده شدن آرزویشان یعنی چه  ؟  و قیمتی که همگان و از جمله خود آن‌ها باید برای آن بپردازند تا چه مقدار سنگین و کمرشکن است  ؟ در سالهای دانشگاه ملی و در کلاس استادی که پیوسته باستادی او ایمان داشته‌ام ، دکتر ملاح که اقتصاد کار را تدریس میکرد اما دانش و احاطه او فراتر از این رشته و آن رشته‌بود ، زمانی که جوانها  .  بخصوص درس خوانده‌ها و دانشجوها در ایران ژنرال دوگل را همچون بت تحسین میکردند و میستودند که جلوی آمریکا ایستاده و قدرت دلار آمریکا را به چالش گرفته و با سیاست‌هایش آنرا از اعتبار میکاهد ، دکتر ملاح بجای همصدایی با نغمه مد روز ، به دانشجویان اقتصاد یادآوری میکرد و حالی میکرد که بینش و نگرش آن‌ها نسبت به مسایل باید فراتر ازین نغمه‌های مد روز احساساتی باشد  .  دکتر ملاح به « ما » که در یک فرصت تاریخی ، نعمت شاگردی او نصیبمان شده‌بود یادآوری میکرد که سقوط اقتصاد آمریکا یعنی سقوط اقتصاد جهانی و حرفهای ژنرال دوگل برای مصرف داخلی کشور خودش مناسب تر است تا الگویی برای طلبه‌های اقتصاد باشد و اینکه آنچه او میگوید و برایش هورا میکشند اگر عملی شود ( که نمی‌شود ) بیشتر از همه کمر خود اقتصاد فرانسه را نیز در دراز مدت خواهد شکست  . دکتر ملاح ، پیوستگی بافت اقتصاد جهانی و متاثر بودن واکنش هر یک از دیگری را پیشتر و زودتر از همه دریافته‌بود و میخواست تا « ما » ناسلامتی آگاه تر از شعار‌دهندگان سیاسی به دنیای خود و مسایل و واقعیت آن بنگریم  . حالا یک نگاه گذرا بیاندازید به وضعیت اقتصادی امروز دنیا ، که چگونه اقتصاد چین ، اقتصاد برزیل ، اقتصاد هندوستان ، اقتصاد مالزی ، تایلند ، ژاپن و هر جای دیگر را که میخواهید اسم ببرید ، متاثر از رکود سنگین حاکم بر اقتصاد آمریکا متزلزل‌شده‌و چگونه برای نخستین بار پس ا ز سالهای اولیه دهه 1940 ، دنیا با پدیده رکود جهانی روبرو‌شده‌است  . کارخانه‌های پر رونق چین یکی پس از دیگری تعطیل می‌شوند و کارگران تا دیروز شاغل و قادر به تامین مایحتاج خود ، در رقم‌های هزاری به صف بیکاران اضافه می‌شوند ، چرا که مشتری محصولات این کارخانه‌ها که بخش اصلی آن در آمریکا هست ، خود با وضعیت خراب اقتصادی دست از خرید کشیده است  . کارگر مالزی ، کارخانه برزیلی ، کارگر هندی ، کارگر تایلندی ، وضعیتی ازین بهتر ندارند و کشورهای صادرکننده نفت ناگهان شاهد روزهایی هستند که نفتشان خریدار نداشته باشد و بزرگترین « نو مشتری »‌های بازار نفتی مثل چین و هندوستان در این رکودی که از آمریکا آغاز‌شده‌و به همه جا سرایت می‌کند دیگر برای خرید نفت صف نمی‌کشند  . حالا خود تعیین کن تکلیف این همه پروژه‌های آغاز‌شده‌و هنوز به جایی نرسیده در سرزمین‌های متکی به فروش نفت چه خواهد شد  ؟ و همین دیروز خبر امید بخشی از « سود دهی » اندکی در مجموعه مالی بزرگ در آمریکا Citi Group میرسد که مثل آمپولی حیات بخش بازار سهام در آمریکا را پس از سقوط هر روزه به رونقی اگر‌شده‌یک روزه میرساند  .  همین خبر دیروز جانی تازه به کالبد بازارهای مالی آسیا و از جمله چین میدمد و حداقل امیدی اگر‌شده‌کوتاه مدت در بازار نا امید دنیا ایجاد می‌کند  . و دوست گرامی و همیشه همراه من ، آیا آنکه چشم بسته مشت گره کرده و سالهای سال است نغمه مرگ بر آمریکا سر می‌دهد ، خود میداند که اگر آرزویش برآورده میشد ( که نمی‌شود ) چه بر سر دنیا و خودش میامد  ؟