معامله با شیطان
بحران هسته ای ژاپن ممکن است آخرین فاجعه در نوع خود نباشد بازتاب انفجار در سه نیروگاه هسته ای ژاپن در پی زمین لرزه و سونامی
یوجین رابینسون ، ژورنالیست برنده جایزه ادبی پولیتزر و معاون سردبیر واشنگتن پست ، نوشته است اندک اندک دنیا شروع کرده‌بود به این که به نیروی هسته‌ای به عنوان " نوشدارو " نگاه کند : راهی برای کاستن از وابستگی به نفت ، رسیدن به خودکفایی در زمینه تولید انرژی ، و کاستن از گرمایش زمین تا حد چشمگیر  .  اما این روزها ، بحث نیروی هسته‌ای به چانه زدن با شیطان بیشتر شباهت دارد  . رابینسون می‌نویسد در حالی که مهندسان ژاپنی با دستپاچگی تلاش می‌کنند تا جلوی تبدیل بحران ناشی از انفجار در سه نیروگاه هسته‌ای ژاپن در پی زمین لرزه و سونامی به یک فاجعه عظیم زیست محیطی را بگیرند ، نمی‌توانیم چشم به روی این واقعیت ببندیم که شکافت اتمی فی نفسه یک تکنولوژی سمی است  . عواقب زنجیره‌ای خرابی در سیستم نیروگاه اتمی فوکوشیما دایچی ژاپن ، ذوب شدن بخشی از میله‌های سوختی ، و انفجارهای هیدروژنی در نیروگاه ، همه و همه پی آمدهای رویداد نادری‌بود که جمعه گذشته در ژاپن اتفاق افتاد : وقوع زمین لرزه‌ای به قدرت 8.9 ریشتر که در تاریخ ثبت‌شده‌ژاپن سابقه نداشت - و به دنبال آن ، سونامی‌ای با قدرت ویرانگری غیر قابل تصور  .  درست است که رآکتورهای نیروگاه فوکوشیما قدیمی‌اند ؛ و ساخت نیروگاههای هسته‌ای که هرگز به این شکل از کار نیفتند امکانپذیر است ؛ اما این نیز درست است که سیستم آسیب ناپذیر وجود ندارد  .  به هر حال ، ممکن است اتفاقی بیفتد  . کره زمین را حرکات تکتونیک ، آتشفشانی ، و تغییرات شدید اقلیمی زنده نگه می‌دارد  .  دانشمندان سعی می‌کنند این پدیده‌ها را پیش‌بینی کنند ؛ اما بهترین محاسبات ما به هر حال بر اساس احتمالات است ؛ و نمی‌تواند کاملا دقیق باشد  .  بشر کامپیوترهایی دراختیار دارد که تا حد تصور به " خطاناپذیر " نزدیک است ؛ ولی داده‌هایی که در اختیار این کامپیوترها گذاشته می‌شودنهایتا با هوش انسانی تجزیه و تحلیل می‌گردد  .  هنگامی که بحرانی روی دهد ، این کارشناسان هستند که باید در کوتاهترین زمان و زیر فشار سنگین ، تصمیم‌گیری کنند  .  آن‌ها غالبا تصمیمات درست ؛ و البته گاهی هم تصمیمات نادرست می‌گیرند  . خطرات شکافت هسته‌ای تا حد غیر قابل تصوری بالاست  .  می‌توانیم نیروگاههای هسته‌ای را به نحوی بسازیم که فاجعه‌ای از نوع چرنوبیل دیگر روی ندهد ؛ اما نمی‌توانیم ضمانت کنیم که کلا جلوی هرگونه فاجعه بالقوه‌ای را خواهیم گرفت  .  و در مورد رآکتور‌های شکافت هسته‌ای ، بدترین وضعیتی که ممکن است پیش بیاید به قدری وحشتناک است که در تصور نمی‌گنجد  . نویسنده سپس استدلال می‌کند که در بهترین شرایط ، نهایتا خواهند توانست کنترل نیروگاه هسته‌ای را به دست گیرند  . پرزیدنت اوباما و کنگره آمریکا نسل جدید ، و تحول یافته‌ای از نیروگاههای هسته‌ای را در نظر دارند ؛ و ما اطمینان داریم که درس‌هایی را که از انفجار نیروگاه فوکوشیما آموخته ایم در ساخت نیروگاههای جدید به کار خواهیم گرفت  . اما داریم خودمان را گول می‌زنیم ؛ فوکوشیما درسی گریز ناپذیر برای ما دارد : نامحتمل ، به معنای ناممکن نیست  .  خطاها و اتفاقات نامحتمل ممکن است یکجا جمع شود و یک نیروگاه هسته‌ای را به آستانه فاجعه بکشاند  .  فوکوشیما شاید آخرین فاجعه اتمی جهان نباشد  . و در مقاله دیگری در واشنگتن پست ، آمده است توانایی‌های هر جامعه و کشوری در کوره حوادث و بلایای طبیعی محک می‌خورد  .  اکنون در ژاپن ضربه خورده از زمین لرزه و سونامی ، سختکوشی ، مقاومت ، نبوغ تکنولوژیکی و توانایی خارق العاده مردم در بالاترین حد به نمایش درآمده است  .  بازماندگان دو بلای طبیعی روز جمعه ، آرام و عملگرا ، و با ادب و حتی خوشرویی شگفت‌آوری در این روزهای دشوار به پاک کردن مناطق زلزله زده از نخاله‌ها ، و تامین مواد غذایی و نیازهای اولیه خود مشغولند  . ژاپن با توان شگفت‌انگیز خود ، نهایتا به حال عادی بازخواهد گشت  .  اما ممکن است یکی از نیروگاههای هسته‌ای اش از کار بیفتد و دیگر قابل استفاده نباشد  . در ادامه مقاله آمده است ژاپن ، تنها کشور جهان است که فاجعه اتمی را با گوشت و پوست خود تجربه کرده ؛ و همین تجربه به ژاپنی‌ها انگیزه ، توانایی ، قوانین و مقررات کافی برای ساختن نیروگاههای اتمی مطمئن و بی‌خطر را داده است  . نویسنده مقاله با طرح این پرسش که " اگر ژاپن نتواند یک رآکتور مطمئن بسازد ، کدام کشور از عهده ساخت آن بر می‌آید  ؟ " اشاره می‌کند که بیشتر کشورها به خاطر ایمنی نیروی اتمی به استفاده از آن تمایل نشان می‌دهند  .  اما دنیا در سه دهه چندین بار شاهد بروز فاجعه در نیروگاههای اتمی بوده است ؛ و اگر بحران نیروگاه هسته‌ای ژاپن ، به فاجعه دیگری تبدیل شود ، بهای آن را تمامی دنیا خواهد داد  . در پایان مقاله آمده است باید امیدوار باشیم که این رویداد جدید موجب شود دنیا با دقت بیشتری در مورد " بهایی " که برای انرژی هسته‌ای می‌پردازد بیندیشد ؛ و فکر رنسانس هسته‌ای را از سر بیرون کند  .