اعتراض تهیه کنندگان سینما به دخالت های دولت در امور صنفی
یکی از تهیه کنندگان سینما: عضویت اجباری تهیه کنندگان در این تشکل دولتی برای تضمین ادامه کار، نسخه برداری از سیاست شکست خورده استبداد دولتی بلوک شرق است که سینماگران به اجبار بایستی عضو اتحادیه دولت ساخته می شدند؛ و گرنه بیکار می شدند
شورایعالی تهیه‌کنندگان متشکل از 197 تهیه‌کننده سینمای ایران با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد ، در مجمع عمومی تشکل دولت ساخته معروف به « اتحادیه شماره دو » شرکت نمی‌کند  . شواریعالی تهیه‌کنندگان ( متشکل از سه نهاد صنفی : کانون تهیه‌کنندگان ، مجمع فیلمسازان و انجمن تهیه‌کنندگان مستقل ) که بزرگترین تشکل صنفی تهیه‌کنندگان سینمای ایران است ، در اطلاعیه خود این تشکل دولتی را اقدامی دانسته که : « با شتابزدگی غیرمعقول و غیرکارشناسی و با اهدافی کاملا غیر صنفی و با فشار دولتی بنا گردیده » این شورا در ادامه مخالفت خود با دخالت‌های دولتی اعلام کرد : « ترجیح می‌دهیم در این مسیر بی‌سرانجام و غلط شرکت ننموده و بار دیگر دلایل و نقطه نظرات خود را برای روشنگری اذهان سینماگران و تهیه‌کنندگان محترم سینما بیان نماییم  . » دلایل شورایعالی تهیه‌کنندگان به از این شمارند : شورایعالی تهیه‌کنندگان شامل سه تشکل تهیه‌کنندگان سینمای ایران : کانون تهیه‌کنندگان ، مجمع فیلمسازان و انجمن تهیه‌کنندگان مستقل در پایان اعلامیه خود در مخالفت با دخالت همه جانبه دولت در تاسیس نهادهای صنفی و بویژه در صنفی که برخوردار از تشکل مستقل خود هست و درخواستی به دولت کمک به ساخت تشکل خود ندارده را نادرست خوانده و افزوده است : « از همراهی با این روند غلط که تنها برای خوشامد تنی چند و منافع چند تن دیگر در حال انجام است پرهیز می‌کند  . » از دیگرسو ، جواد شمقدری ، معاونت سینمایی وزارت ارشاداسلامی در برنامه سینمایی هفت تلویزیون دولتی ایران شرکت کرده‌بود ، هرگونه مخالفت با این تشکل دولتی را فعالیت سیاسی دانسته و افزود : « کار صنفی و فعالیت صنفی تعریف مشخصی دارد ؛ اما گروهی اندیشه‌ی خود را با کار صنفی مخلوط می‌کنند  .  هر فردی که گرایش سیاسی خاصی دارد ؛ باید این گرایش را در فضای دیگری پیگیری کند  . » جواد شمقدری برای واداشتن تهیه‌کنندگان سینمای ایران به عضویت در این تشکل دولتی اعلام کرد : « پس از تشکیل این مجمع و صنف واحد ؛ هر فردی که تقاضای پروانه ساخت داشته باشد یا باید از طریق این صنف عمل کند یا پرونده‌ی وی برای بررسی به این صنف فرستاده می‌شود  . » یکی از تهیه‌کنندگان سینمای ایران در مخالفت با این سیاست عضویت اجباری در یک تشکل دولتی گفت : « سیاست عضویت اجباری تهیه‌کنندگان در این تشکل دولتی برای تضمین ادامه سرمایه‌گذاری و کار در حوزه تولیدات سینمایی ، نسخه برداری از سیاست شکست خورده استبداد دولتی بلوک شرق است که سینماگران به اجبار بایستی عضو اتحادیه دولت ساخته صنف خود می‌شدند و گرنه بیکار می‌شدند  . »