کتابداری که با گاری کتاب بدست کودکان روستاهای اتیوپی میرساند
هر روز برتعداد کتابهای اهدائی انگلیسی زبان برای بچه ها افزوده میشود و همزمان یوهانس یک مرکز انتشارات تاسیس کرده و کتابهائی را که کودکان محلی بتوانند بخوانند بچاپ میرساند
گزارشگر صدای آمریکا پیتر هاین لاین در شهر آواسا در دیداری با یک اتیوپیائی آمریکائی تبار که به زادگاه اش برگشته است تا به کودکانی که مشتاق یادگیری هستند کمک کند این گزارش را تهیه کرده است  . وقت تعطیل شدن مدرسه‌ها در آواسا است ، یک خر که گاری را بدنبال میکشد به میدان عمومی شهر میاید و بچه‌ها دور آن جمع می‌شوند  . در اینجا گاری یک وسیله معمولی است ولی این گاری پر از داستان‌های تخیلی از سرزمینهای دور دست است و با گاری‌های دیگر فرق می‌کند  . این گاری کتابخانه سیاری است که برای کودکانی که به هیچ نوع کتابی دسترسی ندارند ، کتاب میاورد  . پایه گزار این کتابخانه سیار " یوهانس گبرو گیوریجس " است که با خواندن کتاب‌های مختلف توجه کودکان را بخود جلب می‌کند  . یوهانس سال‌ها پیش به آمریکا مهاجرت کرد و به شهروندی آمریکا در آمد ولی پس از چندین سال زندگی راحت و شغل کتابداری در کتابخانه کودکان در سانفرانسیسکو آنجا را ترک کرد و به اتیوپی برگشت  .  او از اینکه بیشتر بچه‌ها در اتیوپی‌گر چه به مدرسه میرفتند ولی هیچ کتابی برای خواندن نداشتند احساس ناراحتی میکرد  . یوهانس میگوید :" بیشتر مدرسه‌ها کتابحانه ندارند واین کار را برای دسترسی بچه‌ها به کتاب خیلی دشوارتر می‌کند  . " دلیل اصلی که مدرسه‌ها کتابخانه ندارند این است که هیچ کتابی به هیچ یک از زبانهای متفاوت اتیوپی وجود ندارد  . یوهانس ادامه می‌دهد : " ما متوجه شدیم که بیشتر بچه‌ها کتاب‌ها را سر و ته نگه میدارند ما از آن‌ها عکس گرفتیم ولی آن‌ها بعدها یاد میگیرند که چگونه از کتاب‌ها استفاده کنند ، به تصاویر نگاه کنند و کم کم کتاب‌ها را بخوانند  . " آدما سو اپیوپی در آواسا بزرگ‌شده‌ولی هیچ وقت دسترسی به کتاب نداشت  .  حالا پسر دو سال و نیمه اش مکاسا را میاورد که به قصه‌ها گوش بدهد و با دنیای دیگری از راه کتابها آشنا شود ، دنیائی که آداماسو هیچ وقت در بچگی نمی‌شناحت  . در نظر است که با کمکهائی که از طرف گروه‌های مختلف مدنی در آمریکا‌شده‌است به تعداد این کتابخانه‌های سیار اضافه شود  . هر روز بر تعداد کتابهای اهدائی انگلیسی زبان برای بچه‌ها افزوده می‌شود و همزمان یوهانس یک مرکز انتشارات تاسیس کرده و کتابهائی را که کودکان محلی بتوانند بخوانند بچاپ میرساند  . اولین کتاب در این زمینه بر اساس یک قصه بومی در باره چه چیزی بجز -" پسری با الاغش " به سه زبان منتشر‌شده‌است  . یوهانس میگوید :" در بچگی این قصه را شنیده‌بودم وقتی این بنیاد را بوجود آوردم آنرا نوشتم و چاپ کردم و آن اولین عامل جمع‌‌آوری هدایای مالی شد و کتابی است که هنوز هم در آمریکا بفروش میرسد  . و خرها -- در ابتدا بنظر میرسید که علت اصلی توجه بچه‌ها به کتابخانه سیار خرها هستند ولی یوهانس با خرسندی کشف کرد که این طور نیست بلکه کتابها هستند که بچه‌ها را بسوی کتابخانه سیارمیکشاند  . او میگوید :" بچه‌ها واقعا میایند که کتاب بخوانند اگر هم نتوانند بخوانند به عکسها نگاه می‌کنند و از آن‌ها لذت میبرند  . آرزوی یوهانس این است که روزی بتواند این کتابخانه‌های سیار را به تمامی شهرها و دهکده‌های اتیوپی ببرد  . آنجاهائیکه میلیونها کودک مشتاق در انتظارند  . خرها ممکن است که فعلا استراحت کنند ولی در آینده کار زیادی در پیش دارند  .