محسن نامجو و همایش شرق و غرب در کنسرت پانورامیک درلس آنجلس
نامجو با آن موهای فلفل نمکی که بی شباهت به لانه پرنده ای که در دو سوی صورتش قرار گرفته نبود و بینی کشیده ای که به او یک حالت تشخص می داد و اورا به «شاون پن» بازیگر سینما شبیه می ساخت به عنوان میهمان در این کنسرت شرکت داشت اما هنگامی که شروع به نواختن سه تارکرد و آوازش را سرداد همه او را با «باب دیلان» جوان مقایسه کردند
در کنسرتی که به نام « پانورامیک » Panoramic برای نخستین بار تماشاگران ایرانی و آمریکایی را زیر یک سقف به شنیدن مخلوطی از موسیقی شرق و غرب کشاند ، محسن نامجو آهنگساز و نوازنده برجسته ایرانی و خواننده غیرمتعارف « آوازهای اعتراض » به همراه سوسن دیهیم ، اردشیر فرح و چند موسیقی دان سرشناس آمریکایی از جمله ریچارد هارویتز ، قطعاتی از آثار خود را اجرا کرد  .  این کنسرت که تماشاگران آن را آمریکایی‌ها و ایرانیان ساکن لس آنجلس تشکیل می‌دادند به شدت مورد توجه تماشاگران قرار گرفت  . علیرغم تنش‌های چند روز گذشته در رابطه با مسائل مربوط به احداث یک مرکز اسلامی در نزدیکی محل وقوع حوادث یازدهم سپتامبردر شهر نیویورک و مشکلاتی دیگر در رابطه با سوزاندن قرآن و یادآوری خاطرات ناهمگون پیامدهای وقایع یازدهم سپتامبر 2001 ، بیش از ٥00 تن از تماشاگران ایرانی و آمریکایی در تالار « براد استیج » Broad Stage در شهر ساحلی سانتا مونیکا در حومه لس آنجلس کوشیدند تا در نهمین سالگرد وقوع این حوادث تلخ و آزاردهنده آن را به همراه موسیقی متعهد و اثر گذارگروهی از هنرمندان ایرانی و آمریکایی ، به رویدادی تازه ودلنشین در ذهن خود تبدیل کنند  . در این شب ، سوسن دیهیم ، آهنگساز و وکالیست ساکن لس آنجلس در نخستین کنسرت فصل تازه « براد استیج » با عنوان زنان هنرمند جهان ، مجموعه‌ای شبیه به رنگین کمانی از نوا و آوا را به کمک همکاران دیگر خود از جمله دو هنرمند ایرانی ، محسن نامجو ( آهنگساز ، نوازنده و ترانه سرای ایرانی که از سال گذشته ساکن شمال کالیفرنیا‌شده‌است ) و اردشیر فرح ( یکی از دو نوازنده گیتار فلامنکو از گروه معروف استرانز و فرح ) ارائه داد که در آن از ترانه‌های معروف « ژوآن ژیلبرتو » آهنگساز و نوازنده برزیلی گرفته تا یکی از بهترین و زیباترین اجراهای ترانه « کلترین » به نام « نعیما » اجرا شد  . جوردن الگرابلی ، روزنامه نگار و پایه گذارلونتاین یک مرکز همایش برای شهروندان خاورمیانه‌ای در لس آنجلس در وبلاگ این مرکز درباره کنسرت « پانورامیک » می‌نویسد :« در این شب سوسن دیهیم در چشمه‌ای از تجربیات ناب موسیقیایی خود ما را شستشو داد  .  به ویژه هنگامی که قطعاتی به نام « طرح‌هایی از پرشیا » را اجرا می‌کرد و یا هنگامی که مخلوطی از قطعات موسیقی مایلز دیویس و « جیل ایوانز » را با هم ادغام می‌کرد  .  قطعاتی که با آرانژمان‌های کم نظیری از « ژوآکیم رودریگز » و « کنسرتو دی آرانژوئز » همراه‌بود  .  در این قطعات اردشیر فرح با گیتارآکوستیک و کیاوش نورائی با کمانچه ، دیهیم را همراهی می‌کردند  .  جایی که همنوائی مطبوعی بین این سه نوازنده و خواننده بوجود آمد که درزمینه آن « جان آسمن » نوازنده ویلن سل و « ویل کلهون » - پرکاشنیست با ضربه‌هایی ستبرو محکم ، اما گوش نواز آن‌ها را همراهی می‌کردند  . » این منتقد در ادامه این نقد هنری از کنسرت « پانورامیک » می‌نویسد :« در طول اجرای برنامه نوعی نزدیکی و قرابت بین نوازندگان و تماشاگران وجود داشت که گاه مرا وامی داشت تا از جای خودم بلند‌شده‌و با این هنرمندان هم آواز شوم و به این صورت‌بود که به ناگاه متوجه شدم که شاهد یک اجرای کاملا متفاوت هنری هستم که این روزها حقیقتا کم تر می‌توان شاهد آن‌بود  . » درکنسرت پانورامیک ، بیش از هرچیز هدف این‌بود که تماشاگر بتواند با شیوه‌های مختلف اجرای موسیقی و هنرصداسازی « سوسن دیهیم » آشنا شود  .  درطول این برنامه دیهیم که بیش از سه دهه است که به آهنگسازی و آوازخوانی آوانگارد اشتغال دارد آهنگ‌هایی را اجرا کرد که گاه بازسازی‌بود از ترانه‌های عاشقانه ایرانی و دیگر کشورهای جهان و گاه برگرفته از ترانه‌های سنتی تری چون « الهه ناز » .  ترانه‌هایی از مولانا نیزازجمله « بشنو ازنی » که به مدت یک سال در تورکنسرت‌های گروه ایرلندی « یوتو » از آن استفاده‌شده‌در کنسرت درخشش خاصی داشت  .  ترانه‌ای که به حمایت از جنبش سبز و جوانان ایران در اول برنامه گروه « یوتو » درآخرین تور جهانی آن‌ها در ماه‌های در شهرها و کشورهای مختلف جهان اجرا‌شده‌است  . سوسن دیهیم درطول شب به دو زبان فارسی و انگلیسی به اجرای برنامه پرداخت  .  آهنگ‌ها غالبا با تنظیم‌های ماهرانه‌ای از « ریچارد هارویتز » آهنگساز و نوازنده فلوت همراه‌بود که صدای سوسن دیهیم به آن سرزندگی و شوخ طبعی خاصی می‌بخشید  . « هارویتز » که به کار ساختن موسیقی متن فیلم‌های سینمایی اشتغال دارد ، در طول سال‌ها با سوسن دیهیم همکاری داشته است و به صورتی این دوهمواره تکمیل‌کننده هنریکدیگر بوده‌اند  .  دیدگاه‌های سیاسی این دو نیز در لابلای آرانژمان‌ها و ترانه‌های انتخابی شب برنامه نشان می‌دهد که دربیان عقاید سیاسی خود نیز ترس و واهمه‌ای ندارند  .  به صورتی که دیهیم درطول برنامه ضمن انتقاد از رژیم ایران به‌طور اعم و احمدی نژاد به‌طور اخص تا حد انتقاد از تهاجم به عراق و افغانستان نیز پیش رفت و با استقبال تماشاگران چه ایرانی و چه آمریکایی هم روبروشد  . حضور محسن نامجو در کنسرت « پانورامیک » در حقیقت یک شگفتی دل افروز ولذت بخش‌بود  .  محسن نامجو که پس از مشکلاتی در ارتباط با یکی از ترانه‌هایش ناچار ابتدا در اطریش ماندگار شد و هم اکنون نیز ساکن سن فرانسیسکو می‌باشد با سه تار و صدای خود به روی صحنه آمد  .  مردی که با شلوار جین و تی شرت ساده‌ای که به تن داشت از نظرتماشاگر آمریکایی به ستارگان راک‌اند رول دهه 70 میلادی شباهت داشت  . نامجو با آن موهای فلفل نمکی که بی‌شباهت به لانه پرنده‌ای که در دو سوی صورتش قرار گرفته است نبود و بینی کشیده‌ای که او را برای این جمع به فردی که پیوندی است میان « جرزی کازینسکی » نویسنده و « شاون پن » بازیگر سینما شبیه می‌ساخت به عنوان میهمان در این کنسرت شرکت داشت  .  اما هنگامی که شروع به نواختن سه تارکرد و آواز مخصوص خود را سرداد همه او را با « باب دیلان » جوان مقایسه کردند  .  در ایران محسن نامجو یکی از پرطرفدارترین خوانندگانی است که به خاطرترانه‌های اعتراض آمیزش نسبت به رژیم از محبوبیت خاصی برخوردار است  .  او سال گذشته به جرم « عدم ادای احترام به مذهب » به‌طور غیابی در دادگاهی در ایران به ٥ سال حبس محکوم شد  . درکنسرت پانورامیک ، دقایقی پس ازاجرای یکی ازاین قطعات موسیقی ، نامجو ناگهان سه تار خود را مثل یک گیتاریست موسیقی بلوز به کار گرفت و نوای اعجاب انگیز و فی البداهه آن شنوندگان را به شدت به هیجان آورد به طوری که مدت‌ها ضمن اجرای موسیقی او را تشویق می‌کردند  . هرچند کنسرت « پانورامیک » بیش از دوساعت به طول انجامید اما به نظر می‌رسید تماشاگران خیال ترک سالن محل اجرای این برنامه را ندارند و شاید هم برای هریک از این حاضران موسیقی سوسن دیهیم و آهنگسازان و نوازندگان همراه او در این شب تنها چیزی‌بود که می‌خواستند ازروز یازدهم سپتامبر به یاد داشته باشند  .