تغییر و تحولات در موازنه قدرت در خاورمیانه
تحولات یکسال اخیر در خاورمیانه – از انقلاب در تونس و مصر و لیبی تا درخواست استقلال فلسطین، و خروج نیروهای آمریکایی از عراق – وزنه قدرت سیاسی را در منطقه به نوسان درآورده است. بازیگران جدید در صحنه سیاست منطقه کدام کشورها هستند؟
فایننشال تایمز دیپلماسی منطقه‌ای نخست‌وزیر ترکیه را به نفع اعراب و غرب می‌داند  .  این روزنامه می‌نویسد رجب طیب اردوغان با بازدید پیروزمندانه از کشورهای تونس ، مصر و لیبی اکنون می‌تواند ادعا کند که محبوب ترین سیاستمدار غیرعرب در بین اعراب است  .  غرب هم حکومت دموکراتیک اسلامی ترکیه را با حکومت‌های دموکراتیک مسیحی نزدیک می‌بیند ؛ و از حضور پررنگتر اردوغان در صحنه سیاست خاورمیانه در رقابت با حکومت شیعه تندرو و سلطه‌طلب ایران استقبال می‌کند  .  نخست‌وزیر ترکیه با گامهایی دموکراتیک تلاش می‌کند تا بازیگر اصلی در صحنه سیاست خاورمیانه شود  . وال استریت جورنال از طرح آمریکا برای خروج از عراق ، و گذاشتن تنها سه هزار نیروی نظامی ابراز نگرانی کرده است  .  این روزنامه می‌نویسد به نظر می‌رسد رئیس جمهوری آمریکا با این اقدام می‌خواهد به وعده‌های انتخاباتی سال 2008عمل کند  .  اما حضور نظامی آمریکا در عراق بیانگر منافع ماست ؛ و اگر از چهل و پنج هزار نیروی آمریکایی که هم اکنون در عراق هستند ، تنها سه هزار نفر را نگاه داریم و بقیه را خارج کنیم ، با دست خودمان راه را برای افزایش نفوذ جمهوری اسلامی ایران در آن کشور باز گذاشته ایم  . روزنامه گاردین می‌نویسد براک اوباما برای عملی کردن وعده اش به فلسطینیان یا حمایت از اسرائیل بر سر دوراهی قرار گرفته است : اگر آقای اوباما از درخواست به رسمیت شناخته شدن استقلال فلسطین پشتیبانی نکند ، اعتبار ایالات متحده در دنیای عرب به خطر خواهد افتاد  . و ستون نظرات روزنامه گلف نیوز چاپ ابوظبی ، مقاله‌ای دارد از علی سلیمان اوجالی - نماینده رسمی شورای انتقالی و سفیر لیبی در ایالات متحده  .  نویسنده مقاله ،- یکی از مهمترین وظایف فعلی شورای ملی انتقالی لیبی را جلوگیری از ادامه ناآرامی‌ها می‌داند  .  وی می‌نویسد امروز که رویای لیبی فارغ از دیکتاتوری قذافی به واقعیت رسیده ، مردم و شورای انتقالی لیبی باید برقراری عدالت را در دستور کار کشور قرار دهند ؛ نه انتقام جویی را  .  اوجالی می‌نویسد نقشه راه برقراری دموکراسی و جامعه مدنی در لیبی ، با نگارش قانون اساسی ؛ تصویب آن در یک رفراندوم مردمی ؛ و سپس برگزاری انتخاباتی عملی می‌شود که از طریق آن ، برای نخستین بار در تاریخ لیبی مردم بتوانند آزادانه ، دولتی را بر سر کار آورند که نماینده واقعی آن‌ها باشد  .