چرا توافق هسته ای به نرم شدن تندروی های سیاسی ایران منجر نشده است
درست است که توافق هسته ای موضع حسن روحانی را به لحاظ سیاسی تقویت کرده یا دست کم در میان مردم محبوب تر کرده، اما در حال حاضر مراکز کلیدی قدرت در ایران تضعیف نشده است.
ایرانیان خواهان اصلاحات و گشایش‌های اقتصادی هستند ، ولی آنچه که از زمان انجام توافق هسته‌ای روشن تر‌شده‌، این است که تقریبا هیچ چیز به لحاظ اجتماعی و فرهنگی تغییر نکرده است  .  در سیاست‌های فراگیرتر ایران هم بعید است به زودی تفاوتی دیده شود  .  علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران ، به مخالفت با " نفوذ آمریکا " ادامه می‌دهد و درگیر جنگ لفظی با سعودی‌ها است ، در حالی که از حزب الله و دیگر گروه‌های شبه نظامی شیعه برای گسترش نفوذش در منطقه حمایت و استفاده می‌کند  .  این قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس است که سیاست‌های ایران در عراق ، سوریه ، لبنان ، و یمن و پرداخت 7 هزار دلار به هر " شهید " فلسطینی را برنامه‌ریزی و اجرا می‌کند ، نه حسن روحانی رییس جمهوری میانه رو ایران  . درست است که توافق هسته‌ای موضع روحانی را به لحاظ سیاسی تقویت کرده یا دست کم در میان مردم محبوب تر کرده است و این ممکن است طی زمان نتایجی داشته باشد ، اما در حال حاضر مراکز کلیدی قدرت در ایران تضعیف‌نشده‌است  .  اگر حقیقتا می‌خواهیم روحانی و نیروهای عملگرا به مرور تقویت شوند باید هزینه فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده و تهدیدآمیز ایران در منطقه را برایش بالا ببریم و نشان دهیم که اقدامات سلیمانی در منطقه برای ایران هزینه دارد و توسعه آینده آن کشور را کند می‌کند  . انتخابات هفتم اسفند در ایران و رای سلبی مردم تاییدی‌بود بر محدود بودن تغییرات در ایران  .  ناتوانایی روحانی در شکستن حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری 1388 ، بالا رفتن آمار اعدام‌ها ، و افزایش بازداشت ژورنالیست‌ها از دیگر نشانه‌های محدود بودن گستره تغییرات در ایران است  . رای ایرانیان علیه تندروهایی که خواهان وضع محدودیت‌هایی بر آزادی‌های اجتماعی داخلی و مواجهه خارجی‌بودند نباید مایه شگفتی باشد ، زیرا ایرانی‌ها هر بار فرصت بیان خود از منظر سیاسی را یافتند به تغییر وضع موجود رای دادند  .  اگر ایرانیان می‌توانستند به تغییرات واقعی رای بدهند حتما چنین می‌کردند ، ولی گشایش نظام سیاسی ، آزادی محدودیت‌های اجتماعی ، محدود کردن قدرت ملاها و سپاه پاسداران ، بهبود حاکمیت قانون ، و توقف حمایت‌های شدید و پرهزینه از شبه نظامیان شیعه در منطقه هرگز به رای عمومی گذاشته نخواهد شد  . هر چند نشانه‌های دیگری از محدودیت قدرت روحانی وجود دارد ، از جمله این که او هیچ کنترلی بر قوه قضاییه ، نهادهای امنیتی ، و سپاه پاسداران ندارد ، اما در این تردیدی نیست که روحانی از حمایت خامنه‌ای بهره می‌برد  .  خامنه‌ای همچنان رویکرد عمیقا خصمانه‌ای نسبت به آمریکا دارد ولی ، ظاهرا استدلال روحانی را پذیرفته است که جمهوری اسلامی برای حفظ مشروعیت اش و پرهیز از از دست دادن حمایت مردمی به مدرن شدن نیاز دارد  .  خامنه‌ای ضمن ادامه " اقتصاد مقاومتی " به روحانی اجازه داده اقتصاد کشور را در پی لغو تحریم‌ها با ورود سرمایه‌گذاران اروپایی‌ها و آسیایی توسعه و بهبود ببخشد  .  ولی گشایش اقتصادی با آزادسازی‌های اجتماعی و فرهنگی بسیار متفاوت است  . اگر خواهان مشاهده تغییرات مطلوب در ایران و کاهش سیاست‌های منطقه‌ای خصمانه هستیم ، باید از همان منطقی که در کشاندن ایران به میز مذاکرات هسته‌ای استفاده کردیم بهره ببریم ، اما اگر قاسم سلیمانی بدون هزینه به گسترش نفوذ ایران ادامه بدهد ، ممکن است توافق هسته‌ای هم پایدار نماند  .