Bloq: Qiyamətin Astanasında
1963-cü ildə dünya məhv olmaq təhlükəsi ilə üzləşmişdi
Xruşov birinci məqsədinə nail ola bilmişdi. Amerikalılar kifayət qədər qorxmuşdular. “Bu köpək öğlu ruslar, gör yenə də nə oyun çıxarıblar,” deyə Rusk raketlər aşkar olunandan bir neçə saat sonra Ağ Evdə isteriya qaldırmışdı. Avtokratik liderlərə xas olaraq Xruşovun bütün oyunu ona hesablanmışdı ki, qarşı tərəfi müharibə ilə təhdid edərək istədiyinə nail olsun. Xruşov bu taktikaya o qədər investisiya qoymuşdu ki, o fərqli ssenarini heç ağlına da gətirməmişdi. Bəs yaxşı, əgər amerikalılar qorxub Sovet İttifaqına hücum etmək qərarına gəlsələr? Bu düşüncə cəmi üç kilsə sinfi qurtarmış Xruşovun beynindən keçməmişdi. Sovet lideri iki olaydan – Donuzlar Buxtası hücumunun iflasa uğraması və xəstələnmiş Kennedini Vyanada sammit zamanı qoz qabığına salması – bu qənaətə gəlmişdi ki, ABŞ lideri qorxaqdır və onu istənilən güzəştə vadar etmək olar. Kennedi isə Xruşovun blefini açmışdı. Florida ştatında cəmləşmiş ABŞ slahl qüvələrini tam döyüş hazırlığına gətirən və Kubanı mühasiərəyə alan Con F. Kennedi aydın etdi ki, adaya bir Sovet gəmisi də buraxılmayacaq. Seçim Xruşovun idi. O, ya adaya doğru istiqamət almış gəmilərin amerikalılar tərəfinən zəbt olunmasına imkan verməli, bununla da müharibəyə başlamalı, ya da quyruğunu qısıb geri çəkilməli idi. Təbii ki, ölmək istəməyən Xruşov ikinci seçimi etdi. Həmin vaxt siutasiyanın ağırlığını dərk etməyən qüvvələr də var idi. Məsələn, Fidel Kastro Sovet rəhbərliyinə ünvanladığı uzun məktubda Xruşovu faktiki nüvə mühraibəsi başlatmağa dəvət edirdi. Bəziləri geri çəkilməyi rüsvayçılıq əlaməti kimi qiymətləndirərək Xruşovdan axıradək getməyi gözləyirdilər. Amma bütün başqalarından fərqli olaraq Xruşov anlayırdı ki, xına o xına deyil. Amerikanın tələbi aydın idi: Nikita Xruşov radioda xalqa müraciət etməli və açıq şəkildə raketlərin Kubadan çıxarılacağını elan etməli idi. Rəsmi Vaşinqton bağlı qapılar arxasında verilən və çox zaman heç bir mənası olmayan vədləri qəbul etmək niyyətində deyildi. Sovet İttifaqı bütün dünya ictimaiyyətinin gözü qarşısında geri çəkilməliydi. Belə də oldu. Xruşovun radioya çıxaraq uzun uzadı sülhdən və Sovetlərin nailiyyətlərindən dəm vurdu ... və bəyan etdi ki, raketlər Kubadan çıxarılacaq. Əslində Xruşov geri çəkilərkən mühüm qələbə əldə edə bildi. Raketləri Kubadan çıxarmağın müqabilində o, Amerikadan zəmanət aldı ki, bir də Kubaya hücum cəhdi olmayacaq. İlk baxışdan Sovetlər istədiklərinə nail oldular. ABŞ Kubaya hərbi müdaxilə etmədi. Lakin Mayamidən cəmi 70 kilometr cənubda iflasa uğramış ideologiyanın fiziki nümunəsi olaraq kommunist ada bu günədək demokratik kapitalizmin utopik kollektivizm üzərində üstünlüyünü əyani şəkildə sübuta yetirməkdə davam edir.