"Washington Post"-da Xədicə İsmayıl haqda daha bir yazı 
ABŞ-ın nüfuzlu qəzeti dünyada xəbərləmə işinin insan həyatı bahasına başa gəlməsindən bəhs edən növbəti yazını dərc edib
Yazıda Xədicə İsmayılovaya irəli sürülən ittihamlardan, ona 7 il yarım həbs cəzası kəsilməsindən bəhs olunur. AzadlıqRadiosu isə jurnalistin həbsini məqalələrinə görə ondan qisas alınması ilə izah edir. “Bu hökm Xədicənin hökumət korrupsiyasını aşkarlamasına görə açıq-aydın qisasçılıqdır və ölkədəki digər jurnalistlərə xəbərdarlıqdır”, xaricdə müstəqil medianı dəstəkləyən Yayım İdarəediciləri Şurasının (Broadcasting Board of Governors- BBG) sədri Jeff Shell belə deyir: "Azərbaycan hökuməti beynəlxalq ictimaiyyətə nümayiş etdirib ki, mətbuat azadlığını gözü götürmür, öz toxunulmazlığını dəstəkləyir, insan haqlarına hörmət qoymur”. “The Washington Post” yazır ki, Xədicə İsmayılovanın ABŞ-ın sponsorluq etdiyi jurnalistika seminarlarından həbsxana kamerasına getdiyi yol əslində ABŞ siyasətinin bügünkü uğursuzluğunun göstəricisidir: “Bir tərəfdən ABŞ qurumları İsmayılova kimi araşdırmaçı jurnalistlərə təlim keçir, onları maliyyələşdirir. Konqres bu maliyyə ilində dünyada “media və informasiya azadlığı proqramları”na 64 milyon dollar ayırıb... Digər tərəfdən mətbuat azadlığı və insan haqları ABŞ-ın xarici siyasətində hərbi, kəşfiyyat, neft və digər biznes maraqları ilə nisbətdə arxa plana keçir”. McCain İnstitutunda insan haqları üzrə mütəxəssis David J. Kramer deyir ki, Azərbaycanda olan digər maraqlar insan haqları problemlərini sıradan çıxarıblar: “Xədicə və digər jurnalistlərin həbsinin qəbuledilməzliyini Azərbaycan hökumətinə aydın şəkildə başa salmaq üçün ABŞ hökuməti heç təzyiq göstərmir, sanksiyalar qoymur.” İsmayılovanı tanıyan istənilən adamdan onu təsvir etməsini istəyəndə, əvvəlcə şaqqanaq çəkir. “O, adama sağlam başağrısı verir”, həmkarı Ayaz Əhmədov belə deyir. “O, Azərbaycanda ən cəsarətli adamdır!” Bakı Dövlət Universitetinin professor Altay Göyüşov söyləyib. Məqalədə daha sonra Xədicənin intellektual ailədə böyüməsindən, türk və rus dillərini yaxşı bilməsindən, karyerasındakı uğurlardan bəhs olunur. Jurnalist Ələkbər Raufoğlu onu 1990-cı illərin ortalarından tanıyır: "Bəzən onu sevmirsən, çünki hər şeyi üzünə deyir; heç vaxt arxanca danışmaz". İsmayıovanın ABŞ jurnalistika texnikasına yiyələnməsi isə Azərbaycanda sülalə keçidi, İlham Əliyevin atasını əvəzləməsi ilə eyni vaxta təsadüf edir. Müəlliflər Xədicənin Don Ray, Drew Sullivan, Paul Radu kimi jurnalistlərdən öyrəndiyini, onlarla birgə işlədiyini qeyd edirlər. İsmayılova vaxtilə Don Ray-ə müsahibəsində deyib ki, 2005-ci ildə “Monitor” jurnalının baş redaktoru Elmar Hüseynov öldürüləndə özünü günahkar sayıb: “Özümü idarə də bilmirdim, ağlamağımı dayandıra bilmirdim”. Vaxtilə Hüseynovun Əliyevlər ailəsinə qarşı sənədsiz iddialar irəli sürüdüyünü düşünən Xədicə, daha sonra anlayıb ki, o, təkbaşına hakimiyyətin izinə düşüb və düzgün yolda olub, ancaq bunu necə etməyin yollarını bilməyib. 2010-cu ildə “The Post” prezident ailəsinin Dubay mülkləri barədə yazması azərbaycanlı jurnalistlərə də bir təkan oldu. Məqalədə daha sonra Xədicənin prezident ailəsinin biznesini aşkarlayan araşdırmalarından bəhs olunur. Jurnalistin özəl həyatına dair görüntülərin yayılması da onu yolundan çəkindirə bilməyib və araşdırmaları dərc etdirib. Dövlət Departamenti isə İsmayılovanı dəstəkləyən qısa bəyanatlarla kifayətlənib. Həmkarları, Konqresin bəzi üzvləri Departamenti jurnalistin buraxılması üçün çox çalışmadığına görə tənqid edir, münasibətlərdə neft və təhlükəsizliyin üstünlük təşkil etdiyini bildirir. Departamentin insan haqları üzrə təmsilçisi Tom Malinowski isə qurumun hərəkətlərini müdafiə edir. “Biz çox çalışdıq, onlar da münasibətlərə təsir edən formada əks reaksiya verdilər. Mühitin yaxşılaşdırılması üçün nə etməyin gərəkdiyini anlayırlar, indi top onların meydançasındadır,” deyən rəsmi konkret misal çəkməkdən imtina edib. İsmayılovanın isə bu barədə fikri belədir: “İnsan haqları və demokratiyanı enerji və təhlükəsizlik əməkdaşlığına qurban verən Qərb siyasətçiləri bilməlidirlər ki, korrupsiya və mütəşəkkil cinayətkarlığın sərhədi yoxdur,” o, həbsxanadan bildirir. “Digər ölkələrdə bu azarlara dözməklə, onlar öz ölkələrini korrupsiyanın üzünə açırlar”. Hakimiyyət ölkədə siyasi motivlərlə heç kəsin həbsə atılmadığını, fərdlərin konkret cinayətlərə görə cəzalandırıldığını bildirir. Rəsmi «Azərbaycan» qəzeti isə avqustun əvvəlində «The Washington Post», «Guardian» kimi nüfuzlu media orqanlarını ölkəyə qarşı kampaniyaçılıqda, Bakı ilə Qərb arasında «atəşkəs»i pozmaqda ittiham edib.