y* 5- Septembre, ufque ad finem fbniter , fuaviterque dif- ponens omnia, dum dccerneret pænas, me- dicinam utique praparabat. Difcretct atatis annos vix dum attigera- mus , cùm occurrit nobis ae veluti fe fpontè obtulit paratum ab dlerno prtzfidiutn , quoi nobis nequidem in mentem venerat vcl qua- rere, vel etiam defiderare. Ducente nos, ut ïta dicam ,ad manum divinâ providentiâ , ob~ ■plus finit ille ,quem in. opus ad quoi affump- ferat eum, canna fapientia fibi fegregarat. Quid ergo contigit > auditores ornât ijfimi ? Scnfûs unius defectum alterius fenfâs minif- terium ftpplevit : afeendit pn fenejiras fa- cra dociritia, qu& von poterat per januqm introire : ideft, oculorum auxilio, ars ma- gijîra nos edocuit quidquid feienthz & vert- tutis aurium organo aztuorum hmùinutn men- tibus infunditur. Lux in tenebris luxit. Del optimi mi- ximi exifientiam , ejufque proprietates & »pera didicimus : quin etiam preteipua Re- ligionis nofttct Myfteria, ejufque & Sacramentel Sacramentel & prtxcepta mente affccuti , faertt doctrinal copiam haufimus , jorfitan plenio- rem , quàm Jl noflrct nafeendo patcfacia fuif- fent aurcs, & vinculum linguci refolutum. Hic tandem infperatct benejicentict, cumulus. cumulus. Labia nojira Deus aperuic, & os nojlrum annuntiat laudem ejus. Oi/idni ergo , auditores ornaùjfuni, ad nos, etiam pertineret iflud Sancti Spiritâs oracu- lum. fapientia aperuit os mutorum, & Lia- guas infantium fecit üifertas ? n