τνν 'ίμ#ραχ<μ Ήασιαν τα Πά&ιχλίκιαν *Α£ησ- σιινίας κ αϊ το Σανύζάκιην Δζιδας, και η «ξ ία ως Σε'ί'χ-ολ' χαρέμ Της Μέκκας, 'Εκ, τούτου (Τυμ.ιτεραίνει το Κοινον , ότι η υ ορτα θεωρεί Τα ς διαπραγματεύσεις μετά τοΰ ΤΙ α σι α της Αίγυντου και τον υΐου του ως Τίλειω- μενας. 'Εν τ% ΜηΤροχόλει εκικ,ράτει κάντοτε ά κροι ησυχία. V Ω Σ Χ I Α, Προ ολίγον εύρηκαν εν τω κάτω ι(αρ\χ.· μεντω της Ταλλίας οι όκαίο) της εναντίας φατρίας α(\>ο ρ μην νά ί^φρασβωσι α. ατά τ ο σύ νηθες δια ττολλάς άιτανβρωκίας κάϊ τυραννίας, τας οτιοίας κρίνει νά νάσχωσι δηύεν οί Πο λωνοί εκ μέρους Της 'Ρωσσικ^ς Διοικήσεως, καί μάλιςα ο ςρατηγος Λχγαύίττης έκαμε ψρικ- Τας κεριγραφάς περί της νυν κατχςάσεως της Πολωνίας, αναφερών τάς μαρτυρίας Αγγλί' κ,ων εφημερίδων και άλλων τάχα αυτόπτων, και λέγων εν ταύτω -προς τοΐς οίλλοις, ότι μερικοί Πολωνικοί αιχμάλωτοι 3 β < οποίοι δέν- τίύεληα'αν δν,ΰεν. να καμωσι τον όρκον της πί· ςεως, έτταιδιυΰησαν σωμα,τικως, ότι τέκναΠο· Χωνων ίςάλησαν> εις Σιί'ηρίαν ή εις τον Καυκα- σον , και ότι κοράσια Ήολαι ιικά } άχίίεντα. μι βίαν εκ. Πολ&νίας , εμοιρασ^σαν δνβίν. μετα ξά 'Ρ ωσσικων αρωματικών και άλλων, ο σο* $ελοΐ νά τά εχωσιν. — 'Η έφημερίς της Λειψίας τεριιχει άρθρον εκ του : ;_Βιςοΰλα; ακύ ΐ8. Μ αρτίου, εν τω όπο'ΐω αναιρούνται τα α ν ω λεγόμενα, του ςρατήγοΰ Λα,φαϋεττου και ονομάζονται, ψν<λιιφκτ«1 συκοφαντία! , χ. α! ϊ'- πιι?ή ο' ςραΤηγός Ααφαϋέττης δι'ίσχυρίζετο νρος τούτοι;, ότι τής τιμής της Γαλλίας είναι νά υπερασπιστή αύτη τους Πολωνούς, διότι αυτοί · χάριν τ£$ Ταλλίας, δηλ. χάριν της Ργο- Αυγ. 3ό· ρ&§»η5& — απεςαΤηιταν, Το ρ^ίιέν άρίρου προσσημειοί, ότι πρεκει νά χρεως'ωμ,εν χάρι- τας εις τον ςρατηγον Ααφαϋέττην δια ταύτηυ τ ν, ν Υ-ν,ρυ'ζιν, αποίεικνύουβαν , οτι ή ίπανά- <ςασις των ΤΙολωνων δεν εχρηματισεν εύνική, άλλα από εϊζωύίν, και κατά τούτο πρέπει νά. σο-μφώνωμεν με του ςρατηγόν, ως κα'ι ταυ- Τήντην φοράν Τούλάχις^ν πρεπει νά ήναιτις •κληροφορν ιμένος , ότι νι ειταναςχιις της ΓΙολ«· νιας νρου'ξεν^Ούί εκ Ταλλίας, κα) ότι ν| φα- τρία Τοΰ κυρίου Καφαΰέττου νρε-κει "νά υπό κειται εις άπολογίαν ενεκα. μεγάλου μέρους τοΰ χυ&ινΐος αίματος. Λ Γ Γ Ε Λ I Α. Ν/α Γραμματικά της "Ελληνικές γλώσσης εκδίδεται πάλιν 3ιά νά ευκοΧννίί εις Τ-ά 'ΕλΧνι- νικά μειράκια. την μάϋησιν της 3είας φωνής των άύανάτων τίροκατόρω^των. Αίν εκονίαζι βέβαια ό συντάκτης, (άν δεν ήτο πληροφο ρημένος·, ότι α.1 μί'χί" τονίί ε'κδεδομέναι γραμματικαι ϋέν άνέλα€αν ακόμη τν,ν μί6ο· δον , ητις χειραγωγεί τον Ρίον άτί' "άρχης μέ χρι τέλους δια των φανερΰν χαϊ εύκολων εις τά ακατα,ληκτότέρα. καϊ δυσκολώτερα· ΟI Τραμματικοσυντάκται μας είναι αξιέπαινα , οτι ωφέλησαν μί Τους κόττοοςτων Το γένος· 'Εαϊ» φαινωντάι μεΰοοο» καλήτεραι μετ αυτούς, Τ6 α'ίτιον είναι ότι οί μεταγινέστεροι νουύε- τοΰνται άτο των προγενέστερων τάς αποτυχίας νά- -τίροσεχωσιν άκρι€εστερα, καϊ νά διορίΐόνωσι τά εκείνων αμαρτήματα , καϋως £έλουν διορ· και τά ημέτερα από τούς μέλλοντας λογίους. 'Η Τραμματικη αΰτη είναι διηρημίνή εις δυ(ΰ μιρη, ως εις δύω Τρ&μμχτιχάς. Το η - ψ ^ ■· > Λί 9 πρώτον μέρος ιϊναι Τραυματική της γλο*σσ·,·ς