«Ή Τις εν ταυφκιον, το όπο'ΐον δεν ίχδη εζ 'Αγγλία ζ, και "τι και αυτός ο μέγας όλμος Γχα- ξένιον) 3θ&.0 Ρ&θΙθ, οςις εκαμΙ νί&ςΐ ε ν 'ΟπόρΤω μεγάλη ν φϋοράν, ηγοράσύη παρά των ΐπιτρό- ίίΊύν (^Αγέντων) ΤοΰΑομΜιγουεΧ εν ' Αγγλία, ομοίως έέ εχει αυτός και Τγ,ν βοήίειαν ΐνός ϊμ· πείρου Βρεττανικοΰ αξιωματικού, τού κυρ, 'ΐ. Σαμη&λλ, οςις έοηδεΐ αυτόν ου μόνον εν τα'ίς μάχαις, αλλά και μι τάςε'πιςολάς του ομιλίας, ία αϊς κατεκρί^σαν τό παρλαμά»τον κα\ οίΜη ί- ζροι, κοί σε€αςά υποκείμενα αυτά, μι υφο$ α'»α- ζιονΒρεττανικοΰαξιωματικού. —'Αλλά καϊ κατα ίου κατά της ςρατολογίας νόμου δεν επραχόη «*ί εναντίον. 'Εγω ο 'ίύΊος , οτε εγίνοντο περ'ι *Η? αποδοχής αυτοί! α! εξετάσεις επ\ παρ λαμέντου , ηναντιούμην εις το νά τον δεχύω- αν, ΰπό (ρόζου μάλιςα μήπως αυτός, οςις Ινομίζετο διά περιςάσεις τινάς μόνον ιδιαιτέ ρας , εκτανίϊζ γενικώς εις κασαν «ερίςασιν, 'Ο λόρδος Χολλάνδ ίκήρυξε τότε ήδη διαμαρτυ· ρζμιυος ίναντίον πάσης γενικές χρήσεΐύςαυ- του , ο δε κόμης 'Ελδων ε€ε€αίου (!ητως, ότι Τοιαύτη χρησις δεν δύναται να συγχωρεί)^. "θ- τε δε τα ττλύΐα., κερί των οποίων άνιφερεν ο Δονξ, ίκρατήΟν,σαν, εγρα^ε πιρ'ι τούτου προς τήν ΔιοΙκησινό 'Αγέντης (επίτροπος) του Δόμ, Κίτρου, ε'πειδή δι τον το ι\το ζήτημα, νομικόν, παρηγγίλβη να. ερωτηβωσιν ο! νομοΙείκΤαι (Ιββ ανοοβίδ εοηβοΐΐίιηβ) τοΰ δαδ·/'ματος" βέβαια, κα) ο Δούξ αυτός δεν επραττεν άλλεο· Τ ρ όπως και βεβαιότατα ε πράττε και αυτός κατα τνν ψι^φο» αυτων. Περί ίε των ο- &<ύν λέγουσα αΐνιττόμενοι εις την άγνοιαν τΖν Μινίςρνν ως. πρός την ναρουσαν εκςρα· τείαν υπό την διοίχησιν Τοΰ καπιτάνου Νμπεί- , μιτά χαρας ομολογώ , ζτι τούτο μόνον όίδα, οΤι αυτός ήρώτ^τε'με την 1 ρ. Μα%ϋ αν 3ί/·.ει νςερη6% του διδομενου αντω κατ έ τος σιτηρεσίαυ (Ρβηδΐοη) δια τα ς ττΧηγσς του , ανίσ'ύς εμ€* προσωρινώς εις ζίνην ΰιίη- ρεσι'αν \ νρος τον οιτοΤον άττεκρίύν,ν, οτι το Καος το σιτηρι 'σαν δικαίωμα του δίν κρεμάτε/ % τελείως εκ τούτου, τοΰ να μ'ει% κίντοτε το όνομα του γεγραμμίνον εν Τω κατα\όγω Της βασΛιχης υπουργίας* "Αρα, καϋως ΙΧτ.ίζ'ΰ , ά- νέίειζα, ότι το πολίτευμα Των Μινίςρων είναι κάντια σΰμφωνον με την τνρησιν Της ουδετε ρότητας. "θσον δε περί της μομφής ως προς τα Της 'ίσπανίας, ηρμοζεν εις τον ευγενή Δούκα 'ίσ&ις καΧΧιον ανίσως εσυΧΧογίζετο πριν η ε'ίνίΑ τι περ\ τούτο». Κηρύττω ρητώς, ότιή 'ΑγγΧία δεν ηδικησι Τι Την 'ίσπανίαν (περ) της όποιας του πολιτεύματος αποσιωπώ κατά Το παρόν), κα\ ελπίζω να μη ΰ'υνη(ΐ% Τις νά ανειδίση το νυν Μινιςεριον, οτι αμαύ ρωσε ποτι Την Τιμήν της 'Αγγλίας. Παρακα λώ λοιπόν το Παρλαμέντου νά άπο€άλι& το πρόβλημα." (;.6π8τΐι.) ΓΑΛΛΙΑ. 'Ο Μοι ιίταχρ πιριεχει την άκόλουύον βασι λιά, ην διαταγην. ,,&.ουδο^ΐκος Φίλιππος, βα σιλεύς των Γάλλων. 'Επειδή ο εν Παριαΐτπς πληρεξούσιος Μινίςρος του βασιλέως 'Ελλάδος ϊγραψεν ;ν ονόματι Αυτοΰ τη 2ΐ.*Ιοΐιι>. ι 833 προς τον επ) των εξωταρικων ήμεΤερεν μινί- ςρον άξιων νά λά€% τό πρακτικόν (^'Ακτον) της Ϊλμέρους Ταλλίας εγγυήσεως τοΰ τριτημςρι'" ου τοΰ δανείον 6ο μιλλιονίων. Φράνκων, το όποιον ΐχ,αμιν η 'ΕΧλ·/]^»·^ Διοίκησις δυνάμει της υπογραφείσης τ$ η. Μαΐου ι832 συνΰί}- κης μεταξύ Τχλλίας, 'Ρωσσίαςτε καΐ Της Με-