260 τί 12. 'ΐουλίου ίιιφ%μίζ&ο (V Αόνδρα, βερίαν καί άντιπρ< >α«*ίαν ικιϊ ά«αχ«ταςασ>ν ίη ο Δο» Κάρολος και τίνες αξιωματικοί νου των αρχαίων προνομίων ίκάς^ς επαρχίας, χαί ΐμ€αρκαρίσ(ΐησαυ ίν άτμοκινήτρ πλοίω (ιιηΐ- κατακρίνει Την τελευταίαν νράξιν Φερδινάνδου Ιβίΐ Κϊιΐ£(1θΠΐ) εις 'ΐσκανίαν. 'Ο Ταχυδρόμος του Ζ., ίςις ε'πάτησε δια τ%ς ακυρώσεως του τής ίοίας ημέρας γράφει, εκ πηγής πάνΤη ΣαΧικοΰ νόμου τον ς νόμους Της ' Ισπανίας, ί* βι €α(ας } οτι η ανωτέρω είδησις είναι άληίΐι* του οποίου προηΧβον τόσα κακά εις την κα· ννΐ , και οτι τβ ατμοκίνητου ττλοΐον νίτοιμ,ασ- τρίέ'α. (ΐη οις πολεμικον.^ 'Ο από 16. 'ΐοολ. Μονινωρ σιωπά διόλου ΐΓβ- Οοηβοΐδ, τξί 14· 'ίοολ/ου 92®/», V,· Ρ' τ ^ έλεύσεως του Δον Κάρολου εις 'ίσπανί· α αν ' ' λ ° νοι ' ^ 7ίάφίΐ ε'ίτι ί^ραφε ΐ"ιίν προτε- 1 * ραίαν «ν ^εραν το Βαΐΐβΐίη εΐιι 8οιγ, ίπ ■ ΓΙολλαι ιφημερίδεςτου Παρισιού, εταίρου· σχεδόν επίςευον γενικώς ταύτην την εΐδησιν } μένων του Μο νίτορος κα\ πολλά ολίγων άλ· ομως εισέτι δεν αξιωματική τις και α- λων, γράφουσιν ου μόνον τό οτι ΰπέςρε^εν ποδεικτική ε'ίδησις. . ο Δον Κάρολος εις την 'ϊσπανίαν , α'λλα και Τ Ο Γ Ρ Κ I Α. τα ί'κο'λΒοΟίΐ περιςατικα* Τ# 1. 'ΐουλ, έκινή· Έ,ωνςανΤινούπολις, τή 8· 'ΐουλίοι/. * 1)η ε'κ Αονδρας , Τη 2· κατέ€η εις Το ΕΗβρρβ *0 'Αμεδδζι Μουςαφ%'?εσί δμπεη 'Εφένν- (εν Γαλλία), τί) 4. ήΧϋιν εις το ΪΙαρίσιον της (γνωςός δια τάς διαπραγματεύσεις του Λενία, κατά τινας } διετρι-^εν εν ημερονυκτίων), μετά των Αιγυπτίων εν τ^ τελευταία εκςρα- χή Τ.είςΒουρδιγάΧν,ν, τή 8· εις Βαυωνην και τεία εις μικράν 'Ασίαν) εχιιροτονη(ΐη παρά ίήν 9. εσπέρας έ'φίασεν εις 'Ελισόνδον ίν του Σουλτάνου πρΐσ€υς έκτακτος παρά τήΤαλ· ■Μα&ίβρα. και παρευρέθη παρευύυς ε'ίςτι σαμ- λικίΐ Αύλ^πρός ςερέωσιν, ως σημειοί η Τουρ- ι ,'ι,υλίον των επαρχικων ΪΊουντων (ίτοι πρόσω- κική εφημ^ρίς, της φιλίας και της καΧης 0· οίνων Διοικήσεων). Αυτές, ώ ς φαίνεται, άπε· μονοίας μεταξύ της ύψηλής Πόρτας και της αάσισε νά δια€ζ τα Πυρηναία τότε μόνον, ο- δια δεσμών αρχαίας φιλίας ηνωμένης Γαλλι- "ί εμαΰε μετά βεβαιότητας τό οτι ποΧΧάτάγ- κήςΑύλης, Εις τούτον τον πρέσξυν , όςιςμετ' ματα τον ςρατεύματος του 'Ροδίλ 3ελουσιν ολίγον Άελει κινηύ£ δια Βιέννης εις Παρίσιον, ι'νωΰ^, μετ αυτοΰ. Προς τούτοις, γράφουσιν , ιδούν, ως μεν σνικρετάριος ό Ν ουρ\ 'Εφί'ννΤκί > οτι τοντο τό επιχείρημα του Αον Βαρόλου ε- ο'ς δε πρώτος διερμηνεϋς ο' 'ίουχεδδϊν 'Εφένν» γινε διά παρακινήσεως των 'Αριςοκρατικων, της. — Οι ηγεμόνες της Βλαχίας καΐ ΜοΧ- οΐ οποίοι τω εγχείρισαν αργύρια, αξίωμα- δαυίας άπεχαιρίτησαν ήδη τον Σουλτάνον, τικούς Λοά ο\α τά μέσα του νά ε%ακολον$% ούτος μεν τ% 2. 'ϊουλίου, εκείνος δε τ-% 30· τον τόλεμον, ωςε, καθώς φαίνεται, 3έλει 'Ιουνίου, καίί' ην εύκαιρίαν ΙψιΧοδωρή&η οΧη αρχίσει Ρκατά τό παρόν νέος πεισματώδης πό- ή συνοδία Των υπό Του Σουλτάνου με παρά- Χεμος. Αι "εφημερίδες του Παρισιού περιέχου- σημα' ο'ίδέ ηγεμόνες αύτο) ελα.€ον πρότινων σι /-αϊ ενα λόγον , τον οποίον εζέδωκε δήδεν ήμερων τήν εικόνα του Σουλτάνου με μπριΧ· ο Κάρολος προς τους 'ίσπανους, τον όποιον λιάντια. — 3 εκιννίη νι έ'κτινος καιρνΰ αλλαι νομίζουσιν άπόκρυφον κα) ι(Χαςόν ' δι κατά τά Θεραπειά 'Αγγλική φρεγάττα εις τό αυ'του του λόγου «ροσκαλίΫ ο' Δον Κάρολος * Αρχιπέλαγος, και διά τήν επικρατούσαν κα- τους 'ίσπανούς εις ύκερμαχίαν της πατρίδος , νωΧη νόσον, ήτις, ως φαίνεται, έξηπλοΛηπως τής θρησκείας, των δικαίων του λαοΰ κα\ τοΰ εν Τε Κωνςαντινουπόλει και Σμύρνη, άνεχωρη- διαδήματος καΐ των ΒεμεΧιωδων νόμωντνςμο- σεν ο κατά τον λιμένα της Σμύρνης'Αγγλικός ναρχίας, υπόσχεται είς αυτούς άληύινήν ελευ- ςόλος τ% 21· άπ' εντεύθεν εις τά Βούρλα, 'Λϊ&ίτηίκα) τυντάκτης, Δαμίτριος'ΑΧίξανίρΙδιιΐί, ΐΛΤρ'(. —'Ε* τί?ί Τυνογραφίχς'ΐ.Ρ.Σ{αι.<βυ.