«α/ταν πίετίοί^ησιν νά νιίοφιριχ$% διά της συ- οικίας »αΐ' τϋ ταρά&υρα } ΐκρινιν ιΰΐογον να' νεσεως ΰΧων των Μονάρχη» τούτο το α'ίσύη- καρακαΧίσ^ το ΐΐαρΧαμέντον νά σχ,εφδ^ χα) μα, και ουτ&ι να βε€α,ιωσι$ ημ'ΐν τ γ, ν διάρ- αΰϋις ωριμότερου την πρότερα ν ντι ούεσιν κα 1 κειαν της είρηνης κα) α α διατηρήσω τ ν,ν αν- νρο4αΧΧει νά εϋδοκι/,σοι νά δεχύ£ το α κόλον ΰρωκότητα διά ιίοΧΧων ΐτων άποΧαύουσαν Άον εζιδιορίϊωμα (&χηνηάειηβηΙ). ,,*Οη το'εΧ- αυ της, Η Χειμμα (ν ζημία), το ο·κο1όν 3 ε Χι ι συμ€% Κατά το ί,βνέβ και ΌϊιαϊΊΓβδ συνε^σαν χ,ιιτοί το εισόδημα διά της εΧ'ίττώίεως τηςκρι-- χατα τά Τίλν) 'ΑνριΧίου ταραχ α» Τίνί-ζ .9^- (ίίζ μ£ ι Ο. ϊιλ. το μόδιον (φΐ&ιΊβϊΟ καί σκίυτιχαΐ, αϊ ο'·3τοϊάί όμως (τια,υσαν διά ςρα· έίά τνΐς ακυρώσεως τον δοσίματος εις τάς ο!, τιωτικγ,ς συνεργείας. 'η Διοίκησις εκεχείργ,- Αίας κ.αι τα ιταράδυρα , δύναται νά άναπΧηρω' ■σεν όλα. τά αναγκαία διά νά εμτίαδίσ^ εις ύ£ μόνον διά της εισαγωγής γενικού δοσΐμα.· το ί'^ς παρόμοια άτοΚΛ. Κατά την ΜβηεΙβ, το.ζ εις την νεριουσίαν ΐκάςου (β<; τοιίτοι/;του' 5 015*00 ιίλδοί' μερικό) Σιμονιςαί, συνέβησαν ο'- λογού; ϊ'γιναν πολλϊί ίΐ/φημιαι) > τούτο δε νρένει α-· μοίως ταραχα ι *χ μέρους του όχλου, ο' ο'. φευΛΤα;^ νά ιπιφίρη μεγαΧην μετα€οΧην εν δλω "Βοίος νεριύ€ρισεν εκείνους,, ομως η καύω- -τω αα-ηματι του ημετέρου δημοσίο» (φινάντ~ ΐΐΧισμενη ίΰναμις βΜ*ΛαΊ καϊ ναύτας τάς ζας).* 1 {ο#· «»! Κ!ί! ·»νιμή")»'— 'ο χ-υ'ριοί ταραχχς, XV. Ιη§ϊ11)^" ηρώτησε τον μινίςρον, τίάραγΐ Ο $ουξ ΟρΧεανς εκινη^ τι^ 3· Μαίου εα μιΧετανά κάμη με την έοΟεΐσαν υυοτου τιαρ- Πα ρισίων εις Αόνδραν. Χαμέντου την τΓαρεΧδοΰσαν ·7ταρασχ·£υ»|ν {τη· Α Γ Ρ'Α I Α. 2 1ί·) 4Μ> βι '; μινίςρος άνεκρίόη , ότι ϊύ'ϋο-· « »,'«.» . > Χον είναι νά εννον^οκ τις εχ του -προζΧηύεντός Εν τ# σχχνεορια του ανω <καρΧαμεντου ■ , , , , . . ~ «„ „ , V '» < ι » ' ενιύιορΰωματοςτου το τι μεΧίτα, — Ομαρ' των 2 9 · Αττριλ/ου ^Χ^Ο^αν υπ οψν τταμ- κ£ -^ ;01ιβη(ίθ5 ^, ί« Μ ίτα λ^? τοι> ττολλαι αναφορα} 7Γ8ρϊ καταλυσ·£ίΜί τ»ιζ <5ου-- μ,ιγάΧΐής βΧίττει το'οτι 3(\ουαι νάμιτα^άΧωσι, Χι'ας (ΐ,Ά%α€είας~), νερι του. νά φυΧάττν,ται τ ν, ν γενομΐνην ΐίδη μετ ενιςασίας ·±ηφοντοΰ άκρ,&ςερον * Κύριαχ.* κτΧ. ναρΧαμίντου, ι Χτίζε ι όμως, καΐ άνί^.ς βΧ^ >_ ».»·«.·»« » 65" κ,αΐ το δεύτερον εις σκ,ί'ψιν το ζητημα, να. Εν τω προηγούμενα αριθμώ τΐή-ς ημιτερας , « Λ, . ^ , α ν' ; ' ' ' „ , , , ίοβο τταλιν V) ιίια ψνιφο?, τιιν οττοιαν ^ελί». ίφ^ιϊοί ^φαν(ρ«ο·αμ(ν } οΤι ^ν ίττερασίν έ ^ Ει Κα1 ^ ^ ι0ζ ί((£ το|β£ ; το ο Χόγος των μινίςρων κερ) του. Ιοσίματος (] £1 ' α ς άντικείμενον· — 'ο κυρίος ΤίΡΡίΐσ&ίν τίΐς ιτροιταβίΐ.σκ.ίυαζθίΑ£νν)ς ίιοΐ ζΰύον κριδιίζ, αίμιλ^σί και αυτοςκατά τνξν ιδίακ τωκάλλων, ίιόη το καρΧαμεντον ϊ*ψ„'φ»« εΧαττ^ *'<™» «'»«>·!« ε^δ^ρνισις του ετυ- > ν- > „> »> ^.Λ·ν> ςήματος τ%ς φινάντζας δύναται ναΐ-υχαριςνισχ, το ίοσιαον τούτο μί όϊχα σχ£ίον ί-ίλλιν- > , Τ » ^ ' » « ν ' , , την χωράν και να κρο^ενηο^ χυτιο £Λαφρωσ/ν > ■ ■για. Τ* 29- λο«·ττον^ Αττρ,Χίου ενα^σιασ^ ^ ^ 0 ^ λλίΙ ώ αυτί? ίβσιμον £.'? τ^'ν τάλιν ο" μινίςρος του δημοσίου (Τ?< φινάνΓ- ριουσίαν (β„*φη μ /«). 'Ο κύριος 'ΐ^ινιαν ο'. 4Γ α ί)·. *'$ τό κάτω τταρϊ.αμέντον χ,αί ειΐίεν, οΤί, ^ϋβν/σβ») · »'β"ΐΓλ»ιΡ 0 <Ρ 0 ρΗ0·8 «Ό ναρΧαμεντον το ίνειΗ ν,' ν ί£ οςί β*όφασ'5 τταρΧαμίντου τίσΌν , ^} ίν " ναι αίσιο ν αν το τ -αρΧαμίν- ϋ'-ν ' α- λ / , · λ ' τβν ώίορώτΜ μίαν ψνίφον, τ>)ν-ο«Όΐαν εκαμί 3ε\ει ραΧίή την όιοικνισιν εις μεγαλην αμηχα- >*,<«„ 0 , 1 „ *ρο δυο ν,μέρων, διότι το τοιούτο δεν 3εΧιι νίαν καΐ^δη ο κύριος Ιοίιη Κογ μεΧετα ^ νρο ξ ίν ^ η σ ^ ας να ρά τω Κο ινω. — 'ο να «ρο&Αχ να. «αυσ 1 ^ «α! το δο'σιμον είς τβς κύρΛξ Ρβεΐ εϊιαν, οτι εάν αυτός ν&ηρχβ -τφν· 'Αρ ιβμ, 33