— — (,ί'ΐκσι καθ* αυτό άποικοι δια Την 'Αφρικην καϊ το αδύνατον του νά ύπιρασπίζη αυτούς η Γαλ λία ύρ·χςικως· αντί νά■ ΐξοδβνσιι , ιιπιν , Γβλλι'α , «V εΧπίίι Της άποικίσεως, 30 μ,ιλλιονια χρ^ματ&ιν και ν« κρατί# εκιΐ 30, 000 ςρατιωταξ, (Ιναι καΧΧιον νά ΐζοέευσω· μιν αυτά παβ ιΐ/λ7ι/ , ιταριξ «ν ξϊ'νω το*ω , καϊ οί 30,000 £^?£('7'ί&ΤΟΕ/ »5ί λουσιν ΐ%α.ι ,άνίσως νυχβι ποΧεμος , χρησιμώτεροι *» Γαλλία παρε'ζ ίν ΑΧγερίω. *Η γνώμη μου είναι (ήταν ίντω τίλϊΟ ν« ζητασωμεν μίαν νΧέον άρμόζούσαν 1% 5ισκ των πραγμάτων ΐντοπίαν ίιοίκησιν κβΐ νά βάΧαμεν αυτήν, ύιά ι»ά 3*αλλαχ·6ϊ ν' Γαλλία αττό φορτίου, το οποίον δΐν δύναται ϋΰτε £εΧει πΧεον να βαςάζη, — 'θ κυριοζίΐιβ.- ρΪΒβοηίβΓε ν'γ&νίσΟιι νά αναιρέσω ίσα άνί- φιραν οί ενάντιοι της αιτοικισια; χα) ΐίπεν, I- τι 3εωριί την κράτηση τοΰ 'ΑΧγερίοο -ώς β- «ιαγκαιοτατον ίια τ«ν Γαλλίαν. —- 'θ μβρ- σιαλλπί ΟΙοιχζβΙ ηγωνίσΰη πρώτον πάντων νά δικαιοΧογν,ση τους οιοικητας ίν ' ΑΧγερίω 8ί οσΛ του; κατηγοροΰσι, Χεγων, ότι >| 3$(τΐζ Του ςρατιυματος ήτα δια το μέγα καΰμα τον κ,Χίματηζ , &ια ΤνΙν υγρασία.» των νυκτών καϊ «λλίιψίΐ» ιτίλλιον αναγκαίων &υσχ?ρνς , έκ του οποίου ε π ρε ν β να συμ€ωσι μ^ρικαι ζημίαι, ιιαϊ μ οΧον τοΰτο οί ίιοικηται, ΰπερασπίζον- Τίζ την πιριου~ίχν καϊ παιδεύοντας τούς ςρΛ- ·^I^οτα^ , έκαμαν ι'ίτι ε'Βύνοντο *!ς όΧιγόςευσιν των ζημιών εκείνων , εις χάζοποίας ομως σ»- νήργησαν ποΧυ και οι ϊ&βι *Αρκ&$. 'θ ρ'κτίύρ ιπανιΧαζιν ει η εϊπι και ίλλοτ; «ρϊ τ·/ί £υ- ψορίας του τοκού του ' ΑΧγιρϊου , άναίρισεν ο· σ» ("ιπαν τίνες, οτι δηύεν οι εγκάτοικοι μι- σου<τι ηύζ ΤάΧΧονς, ίίιοτι, καύως γναιςόν, χιΧιάδιζ 'Αράβων ("ιρχαντο χ,αι £ΐτϊ τ·/,ς έιατρι· ■ τω·* Επίτροπων κ-αύ' ΐήμίραν ιίς το *Αλ- γίριον, ούτι ίϊ αΧίήΰίΐ/'ΐ ίσα ππιν ο κύριος Σ«ίϊ πιρι τηζ πΧη&ΰΰζ τα ν ω-κΧκτμεναν'Αρά βων, ίιοτι ιν οΧια τί ΐπικρατιί'Χ 'λΧγιρίου, «'ν Ιίΐονςαντίνη , Ύιττερύ , 'Οράν καί 'ΑΧγιρίω , μιΧις είναι 50,000 τουφέκια ■ ομοίως έ» ι'ί- τι είπαν και ιτβρΐ /3ί^λώσ·ί&)ς Τα'φω», ίΤ- ναι ψίκσμα. Οί ά'ττοικοι (εοΐοϊώίβδ) 3ιΧου- «γη» »λ% Οπρόσύισι) -τολλοϊ τεκ αμίμΐν, και >«» *_*· 1. «υ >» Λ »·»'*».■ £ζ αν τη ζ της Αμιρικ>}ζ, α,βυς αφ ον ατίβ· φαο-ισύί το νά καταςαύχ ο τόιτος α'ιτοικία, *α! αναλ^γωί ;χί Τι^'ν κατ' ολίγον αΰξάνουσαν πΧ^ύόν των ΐρχομίνων άνοίκαν 3έΧιι οΧιγο· ς*νιι μτ έ'τος και ό αριθμός των 30,000 ςρα·τιωταν, £ος« κα\ ν£ν ίιί^αιται νά σμ.ι- κρυνϋώσι τα ϊξοέα *ί; 2*/ί μιλλιονιβ έ»α Το κατά γ ν, ν ςρατευμα καϊ «ίς 3 /χιλλιβνια ^ια τό ιαυτικιΐν. -—'θ κύριος νίεηηοΐ νίγωνίσΟκ) ν' α'ττοιϊίί^νΐ, οτι ιίίίλΐν ίίναι αιώνιος αισχύ νη τ% νΰν Αιοιχ,ήτη το νά παραιτήσω το 'ΑΧ- γίριον — Τιΐν επαύριον, τη 30 . ί ζιΙχ-οΧου- 6ήΰη ίν τω κάτω παρΧαμίντω ή εζέτασις του ζητήματος περί του 'λΧγιρίου , καϊ πρώτος πάντων ωμίΧησεν ο κΰριοξ 'Ρίυναρδοζ , οζ'( ι€ι€αίον , ότι , καύώς αυτάζ δοξάζει, η Διβί- κησις μιΧιτα νά κρατήση το 'Αλγέριον και »\- γωνίσβη ν' άποό'είξαι, ο τι, χωρίς νά αναφέρε τις τνν ςρατιωτικήν 3ίσιν τοΰ 'ΑΧγερίαρ , τα ιλ της κρατήσεως αύτου ωφιΧηματα 3εΧου· σιν άνατΧηρώσιι άφθόνως τά είζοία τη; αποι- χ,ίσεως, καϊ οτι, άνίσως καϊ ,τυχοι ποΧεμνς μιτά της 'Αγγλίας , νύεΧιν ΐίναι , κα(ίό απΐ· ■χοντος τοΰ 'ΑΧγερίου 3 ήμερων ίρομον νπο ΜαρσιΧίας , Ί ημέρας από ΣικεΧίας κχ) μο νοί/ 1 νυκτός όρΊμον από Ισπανίας , ιυκοΧον νά ςαΧ% βοηίιια εις Το ςράτευμα , το οποίον ο μας και αλλ ίως μόνον ίιά των βονΛηΤίκων πηγών τοΰ τόπον 3ίΧιι δυνηΰίά νά άνηςαδίι) 'ό'ικα. χρίνουζ. —'θ κύριος Ββαΐΐβ (ποτε πρώ τος της ποΧίτσείαςτοΰ Παρισιού) ε'κνρυζεν ίαν· τον πΧηρο~ρορημένον, οτι ωφιΧιμον είναι Τη Γαλλία νά κρατν,ση το 'ΑΧγίριον, και μαΧι- ςα έιάτοΰτο, οτι 3ελιι ονξ^ξ; ττολυ τό ί/χ- πόριον μετά Τνίς Μεσογείου 3α.Χάσσ^ς ϊν τνΐς ΓαλλίΛίΤ^ Χιμίσι' ηγωνίσ^η να άτοίιΐζπ, β· Τι τό ' ΑΧγέριον εχρησίμευσεν ηδη κατά το ν το , ότι ι ςάΧησαν αύτον προ καιρού 4500 ιριλο τάραχοι και αργοί ααίρωποι μΐ τν,ν 3(- Χησίν των, ο! οποίοι, εάν αιν εςιΧΧοντα, ίδύναντο νά προζινησωσι μεγαΧα κακά. καΐά ϊάς μιτΐπατα ταραχάς · ως τόσον , είπεν ίν Τω τεΧιι , πρίπα νά άγωνισύωμεν να πληρν- φορησωμεν τοΰς "Αρα€ας , 0Τι ιίμε$α φίλοι αυ τών μαΧΧον $ εχ-ΐροί. — Μιτά τούτον ωμί- •ίβ ί. . .