ούτος ο άξιοσίέαςος Μονάρχης παρΐδωκι το πνιΰμα Τ» 18 Φε€ρ· ( 2 · Μάρτ.) -ττ^ρϊ τ«{ ,2 8/4 άρ&ξ τω 6&· *»Γί ιίλικιίβί το» χα! μετά δίοίκησιν α'^ομίΊΐμονίυτοκ Τεσσα· ρακοντατριων χρόνων , τίϊϊ άνοιας ή άναμνη- σις 3ί\ιι μιίνι/διά παντός άνεπίληςος εν ταίς καρδίαις ο\ων των υπηκόων του, — Κατ' /» ΐΓίΤα^'ϊ" τι ^ί ΜίγαλίίΟΓνιΤΕίΤί,ϋΤΒυ Αυίοκρβ· το/ιο{ 3έλιι μαυροφορέσω ή αυτοκρατορική Αυ- λ; ί<α τι^ν άΐο&ωσιν της Μεγαλεάτητόςτου του Αυτοκράτορας Αυςρίας άτι ο της σήμερον 27· Φί^· (11· Μα^τ.) πέντε έ·ξδομάδαςκα· τά αιράνΛ ΙΙρος τά ςρατενματα εζεδόύη ή άκο'λουύος αυτοκρατορική διαταγή της ν,μέρας (ΌΓίΙτβ άα ^ιιγ). »Μίτά βαρείας λύπης εΧάξομιν τήν ι'ίδησιν ',ιτί/ιΐ τη? άπο€ιωσεως της Μεγα- Χειότητος του τοί Αυτοκράτορας Φραγκίσκου α'., ι?·πί συνέζ-ή τ^ 18 φϊφ. (2< μαρτίοο) (V Βιέννη. ·~— "Αχ.ρα φιλία συνητττε τούτον τον Μοναρχών μιτα του ημετέρου φιλτάτου α δίλφο?, του εν Κυρ/ω β* απχυομένου αυΐο. κράτορος ' Αλεξάνδρου } άλλα κ α! >)'μ,ίΤ{ «'λαμ- ξάνομεν, ίν διαςήματι της διοικήσεως ήμων ο'λπί, διηνικως τά τρανώτατχ τικμήριχ Της *υ» νοίας του προς τι ή μας αυτούς και προς την·η μετέρα ν Μοναρχίαν. Επειδή λοιπόν έπώυμπ· μεν νά διατηρησωμεν Τνν μνήμην της αυτο κρατορικής ΜεγαΧειότητο ς του μεταξύ των η μετέρων ςρατιωτων διά παντός κα) να άπα. Φανατίσω μεν μεταξύ .αυτών τνν ιϋκλειαν τ% πολυενδοξου ονόματος του δια τα καταργώ- < ! !>ι ) , · * ματα, τα οποία, επεχειρησιν εκ συμφώνου μετά το5 αυτοκράτορας 'Αλεξάνδρου Α*. υπέρ της ελευθερίας της Ευρώπης καλ κατωρΰωσε μέ κοινας δυνάμεις δια το καλόν των εν ςι» νοχωρίψ όντων λαων, πρρςάζομΐν 1) νά όνο- μαζηται το Τριναδίρων τάγμα του Αΐί'το*.ρ«· τορος Αυςρίας άπό του νυν. νΤριναδίρων ταγ· μα του Αυτοκράτορας Φραψκίχτκον Α,« κ.α» νά έ'χνι ταότην τήν ονομασίαν δια παντός» 2) νά μαυροφορέσω αυτό δια τον ι ν Ε υρίω ανα* παυομενον Αυτοκράτορα Φραγκίσκον πε ντε. ^δομαδας κα) ίν διαςήματι τούτω νά περί' &ϊλλΗ τοιΐς θυσάνους των σημαιών μέ πέν" ύιμον περίζΧημα. ΐίιτρούπολις, τζ 2β'· Φεβρουαρίου (12* Μαρτίου) 1Β35' Νιιοο'- λ β ο £,« ΑΓΓΛΙΑ ΚαΟαχ είτημαω!ίη νεωςι , Ί μαρκεζος Κον· £ον&»$§ΰ παρεκινήϋη διά τάς ομιλίας, α! οποί α* έγιναν κατ' αυτοί! ιΐ»! πο$\ων ΐν τ» συ · #ε$ρ!α Τ-ου κάτω παρλαμέντου τ« 28 Φ(€ρ., νά μή δεχΰϊ! την άξίαν πρέσ€εως παρά τ« Αυλζ της \λετρουτό\ιαις. 'ΐέοιί δί εν επιτομή τί ώμίλησε περι ταύτης της ύπούίσιως ίν τη συνεδρία τοΐφ αναι παρλαμέντου 26. Μ«(3· τι'ίο. ηΤΙαρακαλω το παρΧαμεντον νά άζιάιτη νά άκροασΰίή μερικά αναγόμενα εις την χειρο τονία ν μου ώς πρίσξεως παρά τζ 'ίαισσικζ Αυλψ και εις το κίνημα, το οποίον, έκρινα ως χρέος μου πρίςτε το ναρλαμΐντον κα\ ττρος τήν χωράν , νά κάμω εξ αίτιας των συμβάν των τ% 23 του παρόντος ιν συνεδρία του κάτω παρλαμέντου, 'Ο κύριος 'ρ, Πίίλ (πρώ τος μινίςρος') ΐκρινιν ιΰλογον νά ατυμζουΧιΰ' συ Την Μεγαλειότητα του μ μέ διορίσω ως πρίσ^υν της παρά τ« 'ΐωσσικ^ Αυλζί, το ο. ποιον τούτο ενέκρινε κα) ο ευγενής φίλος μου, ό παρ ίμοι καύήμινος ευγενής δούξ (Βελλιγ· γτών^' και ομολογώ, οΤι αυτή ή ε'μπιςοσυ- νη ενεπνιυσέ μοι μεγάλην χαράν και ότι /« ςοχασίην! νά δυνηίω νά εκτελέσω ταύτην τήν ΰπουργίαν προς οφελος και των δύο χω- ρων κα) προς περισσοτέραν ςερΐωσιν της μ$· τα'ζύ αΰτων ύτιαρχούσης 'μονοίας, δΐ ο και ε-