ψΰυ την ΐκταιιν καλΰς ΰπο της σοφίας Του Σουλτάνου άνιχνευύέν συμφέρον της Τουρκίας, νπιρνιχησαν ίνέπΐ/ΐυσε τ% ΪΙορτα εκείνην Την άμιτακίνητον νιποΛησιν, την, οποίαν αξίζα ο Χνγοςτου Αυτο-κράτορος. 'Ο ςίλος μας 'ίμεινι' »«*ι ενδυναμώσεις ε'ζηΤήήησαν κα\ «ίοΐχ* <Γαν ε'ίιοσι 'Ρωσσικά πλοία Ι'^ρίψον τάς αγ κύρας προ *βο ΜίΓοι/γιοιικίίρί , χαι ΙΌ,οόο ςρατιωτων ειςρατονέδευσαν επ"ι τοΰ'ΑσιαΤικοι/ α/γιαΧου του ΒοΌΊτόροο' ΐη κϊρισσΐη)ίν\"ο : Λβτοκράηβρ ΐκήρνξεν , <£ χ ι ϊ· ό χολος 0βέ) "ί ' ςρχτίς του 3έΧονβ·ι· διατηρήσω την 3ίσιν', την'' όνο ία ν ΐίαψον, ίώς ου να επιςρέ·^ περά* ♦ο» Ταιί/ίον ο Αιγύπτιος ςρατός. ΦόυΤο ιίτέί» ο σ*οπος και τοΰτο επρεπε να ηναι και Το π'λβξ ^/Μ^Τ-ί/>*{ μΑτολα^ί^τίώζ.' %" "Ριοσσία, αποφασισμένη ούσα. μόνον* καίμό- νβν ί?ί Το νά κίνηση τον 'ΐμπραχϊμ '-νο χατα- 6ίσ·ή τά 07τΧα , χ.αι εις το να ίειτ^ρι^ τι^ τι·}" ανεξαρτησία* του 'Ο&ωμανικον κράτους, 'ίίπρε* V! να συςείΧια και να χ,αταναύζη Την ενέρ- ψειά^ιης ιΐς *ά· ορια·, τά όπέία τ% δΐκάρισαν «ξ : ορχης ο <τκ.ο*Β·ς τνις κίχι ν? ρν(Τνί ίφϊ<χΐξ του ^ύτοκράτο ρο~(; Βονίύϊίαν ί ζνιτνίδ^μρν , ί'ίοι^'- σαμεν. άΧλά μεσιτείαν και ενεργεία μεσο' %ά€ησίν·μητε μας {ζήτησαν* 'ί*#τ« επροτεί" *Ό Σουλτάνος ? «ί$ έ κύριος "τα,ίί' ύχό Την ήγΐμονείαν του κειμένων επαρχιών, ητο εΧεύΰερος νά ϊμνιτειΐΰη εις όποιου δήττοΤε Τ,ατράπην μ.ϊ οποαιςΰήπατε συνΰήκας την ύι- οίκησίντων· °0&εν τα άρ6ρα Της μεταξύ τ-ης Ώορτας κ α) του Τϊασια, τ») ς Αιγύπτου γενο μένης συνβηχ-ης εμειναν , χαδ&ΐ$ και επρε·*·« ν« μείνωσι , πανΤελ'Ζς ξίνα κ αϊ αΐλότρια της Ρωσσίας. ' ή 'ΐασσία εφρ^ντιζε προ πάντων να ίωση μι μεγίςην Ινέργειαν την ζητηύεί- βαν βοηύειαν , να έικαιωσι^ προ των οφ5»λ- Μ 4 " ' *1? Ευρώπης την ( ίς ψ^ν Βικαιοσύνην της πειοι'ίησιν,κΛ) τελιυΤαΐον να υπεράσπιση χ-α) »χ ^ιατηρνίσΐίΐ την ύπαρζιν φιλικής, εΐρηνόφρϋνος, ι* ναυτιλία και τω ϊμπορίω μας χρησίμου, και τα7ζ πρνς η μα ς γενομέναις συν^ήκαις νι^-ης Αννα · μι ω ς. — *Τ πο ι ην επίβροιαν ταύτης της υ- περ σνιςίκης ίίιας ΐνιιηςιύζΐη ιΐς την τ</*ιήμ κα.% υτολ^ψιν της Ρωσσιχης σημαίας τεσσά ρας μήνας η φυΧάκη Του 'Βόσπΰρου και ή η· συχία της ""Ανατολής. Μετά Την ίκτίλεσιν τη~ς με τήν Τουρκίαν ειρήνης Του 1825 ^"γό *α- (ΐηκον Το ο Αυτοκράτο'ρς νά υπιρασ#{σ$% τβ 183 3 ι πικραΤΐΟί» , ητις ζττΧηροισεν ίυσυνει· ϋ&ύζ*Τάς νυνίνικας της 3ξιομνημονεοτύυ Τ&ΰ* της 11ρήννα , κα\ νά ^ιατηρήσια ο·®«5 κα'ι β- λβ*λ>)ίον{ τβ{ ίΰεργεσίχ; της ίν 'ηνίριανου- πόλιι συιβήαης , Την ίποίαν ν| 'ΐωσσία. £ε\ει .?ίϊ<ορίϊ αεϊποτι ως ρ.ν^μί'ΐοα τ ης εζη·-κίίαςγ·χί της'8ύξης του ιΟνους.** Κατά τι ν ίπιςοΧΜ» /* ΤΙετρουπόΧεως απά 3. 'ΐουλ. (ίν τζ ίφημιρίίι του *Αρ.£οΰργ'ου), οΐ δολοφόνοι εκείνοι, οι όποΐοι νιωςι 'εμεΧι· των κίΐτ*α Της ζαιης το'υ Άυτο·κρίτορος, ΰιτηρ- χον ολα ΠολωνίΛο) φυγάδες, ίκ τΖν οποίων ποΧΧοι κατώρ^αισαν ΰπο πΧαςοΐς ονομαισι καο $ια£άτηρίοις νά π-ράσωσιν εϊς τά 'ΐωσσικα σύνορα, ςοχαζομενοι νά Βυνη^ωϊτι κατά γϊ3 τα- ζεί3'ιθν Του Μο νάρχου" νά ΊκτΑισίβσίν εΰκο- \ως το μεΧετώμενον ΐγχ.Χ·ημα Ύ'ύν, ΰμως 4 ΔΜίκησις , ί' -οποία ήτο προιιίοποιηιι.ίνν,, διέ ταζε τά ϊπιχειρήματα της ούτως, ο"ςε οί κλο ιοί Της ΡΐΌρακαικίΛ , πρ)> η φ^ίσωσιν ϊ,ίη *1( Τ' μίρο'ς της 'Ρίγας, ιφυΧίικώβησαν. Αι ε'ψημί/ιίάες της Β αρσο&ας κίι·.Ό· ποιοασι 15. 'ϊουλίου τά ονόματα 2 86 άυ- βρΜΤβ», 'βί οποίοι , Λαδο ιξχρημίννι τ%( σμ- νηςίας , προσκαλούνται, χ,αίίό άποντις, και τανΤην τ·%ν ύςάτην φνράν ύπΊ του άνααάηυ ίπ\ των εγκλημάτων -κριτηρίου νά πα^ήσιχ-