Άφ' ου ε* *·λλ<£ν 'νμερέν %σα» α ι *ϊίιίσ«ί /ξ 'ίσνΛνίας πιρ\ των κινν,μάτΗν και τών ίνο μέρων ά€ε€αιοι κα! αμφίβολοι 3 ίγ«^ι· *?χ», Τίλθ{ *«»«ιν β Μονίτωρ τ %ς 9. Αυγού· ςον τα{ α'*®λου4οαί ιίίκ'σιι$. »'Η Διοικείς «- Χα&ν *χ6ί{ ιίένί(τιΐ( ·* του* συνο^ου «7το του δαίηΐ Ρέ (Μ»ταξα Βαϋάννικ και 'Ελ<σοκίου) απ ο 7. Κατβ τ*άτ>»ν τι^ν ε'βησιν, είσέ-ξη ο 'ΡοίΙλ Τ« 7. /χι 6000 ά*δ/ι«ίϊΓβν< ίΐ'ί 'Ελί- σον$ου } ό ίί Δον Κβ/ιολβί ηναγκασΰη ιίς.φυ- γην χβΐ κ«Τϊ<ρι»7«ν *ι'ί Αε'ύσσαν (7 — 8 «- ρας άπα 'Ελισο'νίου καί 9 «/?«ί άπο «υ Γαλ λικού (Τυκό/ιοϋ). 'Αρχινουσι πάμπολλοι να με· ταααςιύωσι και φ ιύγωσι, Του ΖιιιηαΐΛ09ΓΓβ- §ιιγ >ί 7 υν, ΐ κα ' Τ£ * τέκνα ηΧ&ον εις Αΐηΐιοΰ (το τ«λίυταΤορ κατά το σύνορον τ$ς "Ισπανί α; Γαλλικό» χωρίον) ιίς Γαλλικό» εδαφος.κ Το .Ιοιιι·η«Ι (Ιββ Γ)β1)&ΐ8 συμπεραίνει έκ τακ ανωτέρω ειδήσεων } ότι ο Δον Κάρολος α- ν*χω'^(Γί ιτρος τν|» Βιλλαφ/ιαγκα» με σκοττόκ 'ίσως του ν«ί καταφυγή *>ί Βίσκαύ'αν, κα! ότι, 4ΐτ«(ίιί >$ Βαςαν κοιλάς έζονσιάσύίή υπ ο του 'Ροίΐλ, έ«ν δύνονται πλέον οί 'Ινβ'οΐΛ,ρ^'ενΤΜ* ν« ςιψιζωνταί εις το Γαλλικον συ'νορον. και ά- ναγκαζονϊαι να πιριπλανωνται, δίχα του νά ίχωσι τόπον ςηρίξεως και βάσιν τόον ΐπιχι/ρη μάτων των, εις τα βουνά. Α Γ Γ Α ΙΑ, Τα ·τα ρλαμεντα. *α τεγίνοντο εξετάζοντα διαφόρους τοπικάς ύπούε'σας, ολίγας περιερ- γίας $ιά τους ξένους αξία τα περισσότερα. Τ$ 5· Αυ^. ικαμιν ο μαρκίζας Αονδονδιρρύ το πρόζλνιμά του περί της εξωτίρικνςπολίτι- *ϊίί» οΤί ωμίλησε πιρι τ-ών πραγμάτων της Βελγικής, κερί τ£ς ε'ζουσιάσιως τ%ς 'Αγκω. να; και. του 'Αλγερίου υπό των Γάλλων κα) κατι^ο/)*! Μινίςρους ως αιτίους του ότι ε- τ «(5α'χ{Ιΐ(0"αν αϊ φιλικαι σχίσεις 'Αγγλίας, και 'Αμ Μ τοί 1834. 'Ρασσία^ το 1 , ιτοίον, «$ ιιΰ/ιές εσυμνέραι*^,. 3έλει ϊνιφιρει Ίσως. και λΰσιν ιΐρήν ^ς μιτά της Ώρουσσίας και Αυςρϊας· 'ο ρντωρ <*μϊ\*· σε νολλά σφο^α κατ α της έΊοικήσιως Λου· &ο4ΪΛου ΦιλΙητου· αιίτιί, εινεν } ιζέάωχε £ιιι· ταγας έεσχοτικάς περισσό τέρας τταρΐξ κάμ- λος ό 1.,. και άττΐΰαξιν, οτι η Γαλλία βκ'- ναται να ^ιοικνται μονον μι βίαν κα) έννα- ςεναν. αϋΐν, φ«Χαττ»ι 60>000 ςρατιωτας ΐ» Βαρισίω και διοικεί καδαϊς ο' Νατελίαν. "Ϊ.τει- τα ν^ρώτν,σεν ο Μαρκίζας, αν ν) ΣυιΊίν,κνι τ ν· ς Τετραΐίλνς συμμαχίας ι&ωκε πνλιν εΐςτν,ν 3·!οί- του^αλλι'αν την εΐργινν,ν ; κα! αν £ιν 3ί\&σι να γνωρίσωσι τον 'ΐκφκντ;]» Δίν Κα'^ολον άς τον νόμιμον έιάδοχον του 'ίσπανικοΰ £ρόνου: νιρ) ίε τουτου ανίφερεν ώς άιτόδειξιν , ίτι ά- πο 150 χρονών οιγοιο» νολιτικον και αν 'ι- γινεν ιν . Ισπανία κήνν,μα } έίκ επειράχίιη·μ.' ίλον τούτο το σΰςν,μα του να, ίίόνωνται να ονα€αίνωσι τον 3ρόνον μόνον οί αρσενικοί του Κούκος Α^οιι κληρονο'μοι, ονχΐ δι α! λυκοί'] 'Ο οοΰξ ν>ί \ιγγτών και άλλοι 2 ί πατρί κιοι υπέγραφαν οιαμαρτυρίαν (προτΐςαυ) ε ναντίον τουτου } οτι- αφΐύ-^σαν ι'κ του γ ν αϊ· ςοΰ 'ΐρλανδικου σχεδίου τα τρία αρϋρχ κατά των συνελεύσεων λαοΰ εν 'ΐρλανέία. ΚαΓκ τάς εκ ΒρασιΧίάς ίκς 22. 'ίευνίου ξΐδησεις, το εκε'ί κάτω παρλαμΐντον ενέκρινε το σχιέιον νομού, το οποίον υπαγορεύει α ε ι· φνγίαν και ίζορίαν του Αον Χίέτρρυ. 'Η ΜθΓηϊη§- ΟΐΓβηίοΙβ ίγραφε τ% 5* Αυγοΰςου, ίτι τ% 27· 'ΐοολ. απεφασίσθη εν τω 'ίσπανικφ μινιςερίω να ζν,τ^σ^ ά πα τΐρ{ν Γαλλικών Διοίκησιν να άνακατ&ΰι/ι και βοηΟησια ωςε να υνοταχό% ο* Δον Κάρολος. (*Η εφνιμερϊς του Παρισιού,, ΙοιίΓηαΙ ίεβ ΒβΒαΙβ απ ο{$,Αΰγ.κήρυττε ι ταύτην τψ είδησινψευδν;). 'Βν τ% συνεδρία του κάτω παρλαμέντου τ ξ! 5 > Αύγ. άνεγνάσύη κα\ τοτρίτον το,τε σχΐ&ιον πι ρ) των δεκατιαίν της 'ΐρλανίίας και το πιρι των εκκλησιαςικων κτημάτων τ ν ς 'ΐρλΆ νδίας,