-αϊφάΧίΐακ του βασιλέως" *κϊ τιίς βασιλική οικίας, ~το ιτολιΤικόν σύνταγμα και τ*ΐ» ί'σ6ΐ· ?;ρ<κν)ν κα) ΐζωτερικνν ασφαλ/ιαν τ»ι$ ιίοΧι· Τίίας. "Εμ; τίς 27· ίξκκολου'δίί ετι τό παρ- Χαμέντον τ»}» ίξιταβΊντοντοίίτοί; σχίίιου. '£ ν τ « σονίί/Κ? του κατ» παρλαμέντου τΐή 24· Μαρτ, έζήτησιν ο μινίςρος των ε σωτερικών νά δώσχ το χαρλαμεντον ι ν ε'ίδε' νροσύήκηςί,' 250 ; 000 Ργ. ίιβ μυςικά εξο. ■ία. "θ μινίςρος ήγωνίσϋη νά άποδείξι/ι αναγ* καίαν τβυτιιν Τνίν ιτοσοτ^τα, >ί οποία $εμε- λιοΰται είς νολιτικάς νεριςάσεις ΐζ αιτίας μάλιςα ταύτης , οτι α! φατρίαι ίξακο* Χου6οΰσι νάντοτ* νά ενεργωσιν^ άν οχ ι εν τω φανερω } καν ι ν τω κρύπτω, κα\ μαλιςα αΐ Ιταιρίαι (»88θθΐαΐίοη8) αγωνίζονται εν τω κρυντω εναντίον της διοικήσιως και της κοι· ν οινικής εταιρίας, εχουσαι μα'λιςα τάς ελ πίδας των ιίς τον ΐν 'ίσιτανία επικρατούντα ΐμφυΧιον νόλεμον, ιίςτήν άλΧαγήν του μι- Φίςερίου Της 'Αγγλίας, και μωρως φανταζο" μιιαι } ότι 3$Χουσι ξεσχισθώ αϊ βαρά των Διοι*νίσί<υν υτΓί^αφίϊίΤαι 3£υνίίίιια«. 'Εν τ5 συνεδρία του κάτω παρλαμέντου τϊ 23· Μάρτ. έγχιιρίσύη εις το κάτω κ·#;)· Χαμέ ντον αναφορά (ρβΐϊί-ΐοη]), ιτρο€α'λλουσ« άμνηςίαν διά όλους τοϋ{ ψιιλακίιΐβί'ι/τας ί νί κα «ολίτικΛ εγκλημάτων , νί 0**011* όμως, αφ ου ωμίλησαν ο! ητερισσ°τεροι εναντίον αυ* τ?ί, «*ρίδίΐ μ»} αξία τ^ί προσοχής του καρ< Χαμίν του κ α) επομένως άιίε€λή6η. Την ίί ία." ήμίραν ίζήτησεν ο' μινίςρος της οικονομίας 6 3 900,00ο ΡΓ· ϊξοία £ι« ναυιΐΊίγνίίώσ/ κ αϊ {τυςαδωσΊ ίί'κβ ατμοκίνητα νόςας νλοΐα δια »α μιτακομίζωα·ι γράμματα Της διοικήσεως ι'κ Γαλλία; $ΐς το Αεέάντε κα\ άνάπαλιν Μετά το υ το ε€αλεν ο μινίςρος άβ Κί^η^ 1 «/V «ψιν σχέδιον νόμου λα νά σνγκλιΐβάίρι» »ί$ *α β*λ* 80,000 ζρ&ΐιιϋϊαι ι* τΐί τάζιως ηλικίας τον 1834· 'Ο #αρα τί Γαλλι«ϊ Αύλή Βριττανικός ι ϊρέσ€υς, λόρδος Οοννίβ^ 1 , <φ3»σϊ τ£ 27» Μάρτ. εις το Παρϊσιον. ΑΓΓΛΙΑ *Εκ τή συνεδρία τον κάτω παρλαμέντου της 25· ΜαρΤ» ιίρ&ΐτΗ^ίν ο' κύριος 'Ρ. Πϊϊλ (.νρωτος μινίςρος) τόν Χορδον'ΐ. 'ϊοΐσσεΧ, αν δίν δύναται νά φανιρωσι& την ,27· Μαρτ, Τ ν) ν ^«νιιοίν υλιι« τωι» άνοφάσιων , τας οκοίας αυτός μελετά νά τρο€ά) η τ£ 30. νιρ\ Της Ιρλανδικής εκκλησίας , ττρος ον ο λόρδος ά- «ικρί6 μ, ότ», ίτίαδν δεν είλνιζε ν ά. Τω %ά* μ* ταΰτην την ερώτησι», δι ν δύναται κατά το ναρόν να τψ δώσΐ( καμμίαν ανόκρισιν ι!ς τούτο. 'θ βασιλιυς ηλύι την 25'. Μαρτ. $ίς Την ττόλιν και τότε ίναβρησιάσ&η είς αυτόν ό Γαλ· Χικόξ νρι'σ€υς Σε€αςιάνης, μετά δι τούτο υ- νέςρε·±εν η Μεγαλειότης του ιίς τα Βινδσόρ. 'Εν τϊ συνεδρία του κάτω -παρλαμέντου της 26· Μβρτ. υπερίσχυσαν νάλι» εναντίον των μινίςραιν οί «χ τίϊξ εναντίας αυτών φα τρίας ε!ς τρία ίως τέσσαρα αντικείμενα, μ' όλον β τ» αυτά δεν είναι νεριεργείας "μεγάλης άξια' εν δε αυτών ητον τοϋτο, τό νά *αρα- καλβσύ^ 4 ΜεγαΧειο'τηςτου δί αναφορας νά δούωσιν είς την άκαδημίαν της Αονδρας τά αυτά δίκαια, ο Τα εκρίθη τω 1831 υ*ο των τότε κριτών της βασιλείας άρμίδιον νά εχχ αυτή. Κβδήίς γράφει υ* Τ;ΐϊΐ€5, Βιωροΰσιε γνι» κωςτό ότι ε ρ μιλιτα νά κάμ% ο κύρ. 'ϊοΰσσε- λο{ τ« 30· Μβρτ. τρόζλ*μα νιρΊ της χρήσε ως καΐ εξο&εύσιας του κτήματος κα\ τής πε· ρισσίας νής 'Ιρλανδικής εκκλησίας ως τό ι» σχΛΤον μΐσον τής άντιμινιςιριακής φατρίας