1}ρίσ€ε&ζ γβνομένην διαπραγμάτευσιν, ΐχον. Τ*ς πασαν ΐίΐνοιΰησιν. /ίς τά φιλικά φρονήμα τα της Γαλλικές Αυ\%ς , η οποία είναι ό αρ χαιότατος φιλί ζ τον "ΐ'ψους του, χαύώς κχϊ εις τά προσωπικά πρότερηματα τοΰ κυρίου Ώρέσ€ί&ΐζ, εδέχίίημεν τ·/,ν μεσιτείαν της εΐρη· μίνης Αυλής εις τάς μεταξύ της Πόρ τας κλ) του Μεχμ,ετ -'ΑΧη Π ασια της Αίγΰΐϊ· τον επικρατούσας διαφοράς, έπ) συμφωνία, αμως Του νά ε'γγυηΰ% χ' ρηύεΐσα· Αυλή τ% ΰ· ψνιλϊ ΠβρΤα ('κ μέρους Ταυ Μεχμέτ 'ΑΧη Πα- ■σιά ίτα οτι 3έλει δεχύη τα δείγματα έλε'ους, τα οιιβία. το Ύψοί του διά της 'Εκλαμνρότη- ΤοςΤαυ τη υ Χαλιλ ΪΙασια, πολεμικού συμ- €ουΧου Της αυτοκρατορικής 'ΑρτιΧερίας, ηύ- δνκησε να προ^αλ^ ι!ς του Βεζύρην τούτον ως τη* -ύςατνιν συμφωνίαν της ίπιςροφηςτου έίς τηνύιταχ,β^μ προς την υψηλην Τΐόρταν, δείγ ματα. ελέους, τά όποΊα είναι συνδεδεμένα με Την ύποταγν/ν Τ«Μ, κα) διά των όποιων ταΐ παραδίδονται τά Τίασιαλίκια Τίτολεμα'ϊδος, ΤρινόΧε&ς, Συρίας, 'ίερουσαλημ, κα) Ν απλούς. 'Ειίομίνωξ κηρύττει ό κύριος Γίρέσ€υς εν όνό- ■ ρΜτι·^ης Μιγαλειοτητόςτου του -υψηλοτάτου Μφν&αχηυ -Της "Γαλλία; , 3τι ίγγααται την «- μισ< ν ικτελισιν συμ€ι4!α&μοΰ ί'ττι ταόταις Τ(ίϊς συμφα ίαις < κ») οτι αυτός 3ίΧμ έκτε- Χέσει την ααρϋΰσαν ύποχρέωσΐν τοό ιύόός αφ' ΰύ $λιι§φ εις πραξιν η έιίομενη περί ξένης ββφιέα-ς συμφωνία. 'Η υψ^λνί Πόρτα υποχρε ούται Λ«1ταά«ί εκ μέρους της νά κηρΰξη χα) »» φανέρωση, οτι παραιτεί «αν είδος ξένης βνηθεί&ς , τν(ν οποίαν τυχόν εζν-ησεν εξ αι τίας ·ταίν"η'ίριςάσεων. άιά τούτο εσφραγίσίίη &υ(Ιί»Π)ΐύ0ς το παρόν "ΣυμφΜνητικόν, κα) ^'λλαχ- 6>} μεταξύ του κυρίου Πρέσ^εως κα) 'Ημ&ν. Τ$2..ΐα&£\ 124?ϊ ζ21. Φ^. 1333.) 'Ελ Χαίί Μεχμετ 'λκ)φ 'ΡιΙζ'Ρφένντης. 'Αντίγραφον ενός αΰ!}εντικοΰ γράμμάτις της Πόρτας κρός την 'ΐασσι*.*,* 1\ρεσ€είαν. "Οταν εσχάτως λι περιςάσεις απατούν α ναγκαίας την μεταχείρισιν τΐ{ς κατά γ*(ν τβ κα) θάλασσαν βοηύιίχς , τν(ν οποίαν ή Μέγα· λειότης του ό σε£αςός Μονάρχης της 'Ρωσσίας επρόξαΧί &ιά την Κ,Ιγυπτιον ΰπόύεσιν εις το •ΓψοςτοΜ τον Σουλτάνοι) , τοτε μεν παρεκα- Χίσύη προηγουμένως ν| 'ΐασσικη πρεσβεία νά νροςάξη νά ΐ'λύ&σι το όγΧιγωραΐερον είςΚων- ςαντιυούπολιν τά προς βοήύίιΌ,ν διωρισμένα. ίρΧο ία , ιτρό τίνων &έ ήμερων ενροσκ\ή':η η Ιδία, δια τάζ μιτα€%ηύείσας ιτεριςάσεις , νά άνα€α\η τον ε'ρχομόν των ρηΰίντων πΧοίων · άλΧ' επειδή η νέα αύτη νρόβκλησις δεν ε'δυ-, νή&η νά φύάσ% είς άρμόδιϋν χαι'ρόν , 'ΐφασαν τά πΧοϊα «,αϊ είτίπΧίυσαν εις τον "ΒοφΚορον. Το °Γψο( του %σ$ά»ιΙη ζωηράν ιΰχαρίςησιν , οτε 'ίΐε π^ό όφίίαΧμων την φανεράν άκόδειξιν της φιΧιΐίης βοή&ι(ας της Μεγαλειότατος του του Αυτοκράτορας, άκοδειξιν, Της όποιας η αξία δεν είναι δυνατόν νά λησμονν,'ι·^πητε ^ κα'ι ενικά της όπάίας το "Ύφος ταυ άεΧει εί ναι δια παντός ευγτκνμίον. 'Ρ,πειίη ομοις τά περ\ της Αιγυπτίου ύπο^εσεκς διενραγματεύ- (ίησαν ΒϋΟεντιχΜζ με την 'Β,κλαμπρότητά του τον Γαλλικών Πρέσων 'ΑνΤιναύαρχον 'Ρουα- σιν, κα\ εννμξι€·Λ!ϊ()ησαν κατά την 'εφεσιν Τοΰ "Γψβυς του, εμηνύ&η κατά την άπό- (φασιν, ι?τις ϊγινε την ήμερχν του Μιτε»!- ραμίου μ< την 'ΕκΧαμπρότητά του τόν Αυ- τοκρατορικ,όν σύμ€ουΧον ' Αχμέτ Γίασιαν, εις τόνΤαλλικόν νρια€υν, ότι τά εις τόν Βοσ- ιτορον χφάσαντα 'Ρωσσικά τϊΧοΐα $έλονσιν ά· ναχωρήσχ "πάλιν εΰίυς μέ τόν πρώτον οΰριον άνεμο ν, κιι) η παρούσα αΰόεντικκ Νότα εγ χειρίζεται, μέ βεβαιώσεις του μεγάλου ημ~*>