Τ5 4. ΜαρΤ- ανίγνάσ^ ίίς ίβ{ ή μ*κ.τ$ νυνζίρίφ σονηγμίνας τάξεις τοί βασίΧείοο Ουγγαρίας κίΧ των ιτ/30σβ»ΐ)κό»τβκ ναρακιΐ' μίνων τόκων ή άκόΧουϋος βασιΧική /««στολί)· Φ«/>ίινα ν ίο ς, ίχίω 3{οΰ αυτοκράτωρ Λυςρίας, βασιΧίύς Ουγγαρίας, ΤαΧΧικίας ,κώ Αοδομιρίας κ,τλ·, 'Αττοςολίκο'ί βασιΧεύς, κτ. χτ, *£ίοξ» Τμ Παντοδύναμοι να καλϊσ^ σήμε ρον Κ$ρ) τήν πρώτ* |ν ώ/)αν πρωίας; προς άκρα ν κα) άνίκφραςον λώτι^ν 'Ημων , άπα ταύτης της πρόσκαιρου εις την αΐωνιον ζωήν τήν σιβ ■ίαςήν Μίγαλποτιιτίί του τον αυτοκράτορα Αυ» ςρίας κα) άποςοΧικον βασιλέα Ουγγαρίας, Φραγκΐσκον τον Π ρ ω Τ ο ν } τον ήμε'- τερον ι'κ βάύονς καρδίας άγαπητόν Ήατίρα } αΙωνίας μνήμης, 'Εν ω ίβ φανερουμεν ιίς την υμετέρα ν 'Αγάπην ίϊ-.ΐβ1»<1βΓ») κα) ίί{ *ϊ<?5ς } αγαπη τό) Πιςο) , τοΰτο το 3Χι€ερώτατον και εις *ί· μας, δια τ>)ν υίΐκήν άγάπην, μετά της οποίας ηυχόμιΰα να μΐταζη Αυτός μόνον άργότ(ρον Λίς την ουράνιο ν βασιΧείαν κα) ν« ζήσ\& ετι ϊτολυμ καιρόν άρχων τωνόκοτο σι£χςόνσκηπ- τρόντου υποκείμενων λαων } κατ εξοχήν Χυ* Ήηρον συμ€ε€ηκος } σας προσκαΧοΰμιν ναι λά« ■€ηΤε μέρος είς τό πένίος 'Ημων, κα) δεν άμ:ρι€αΧ'\ομιν , ο η κα) η ρμιτίρα ' Αγάπη κα) Σεΐς, αγαπητέ) πιςο), 3ιΧιτε τ ι ματ* πάντοτε μι εϋχάριςο» αίσθημα την μνήμην του καΧΧίςου "Ανακτος, τοΰ όνο ίο υ ή σοφία κατεςεριωσεν ι ν τω μέσω των τρικυμιών του καιρού τήν εΰτυχίαν των Χα ων του , τοΰ «» Κοίου ή δικαιοσύνη ΰιτήρχι δυνατή αΐγ)ς δια παν δίκαιον χ.α) ισχυρά ασπίς κατά παντός αΰίαιριτου Πιλήματος, κα) του οποίου αί αρετα) ΰνάρχουσι κατά πάντα καιρόν Χαμ» προ ν κα) μψ^λον παράδειγμα. *Ε» ψ %Μ%1» μ$τά ΤΡΡ ΜίνύΐΜΤίνΨΟΙ) Λ~ να4αίνομεν, *ινο»6ί'τις ΐπϊ τω Βίψ^ τον3ρό* νον, κάϊ καβο ο άμεσος διάδοχος κα) κΧηρο- νόμος τοΰ ημετέρου μακαρίτου Αυΰ/ντου και ΪΙατρος, δυνάμει των εγχωρίων νόμων, κ«ι μάΧιςα τοΰ ά και έ'· άρθρου του1Τ23 έτους κα) δυνάμει τοΰ ημετέρου βασιΧικοΰ διπΧω- ματος, τ« όπο'ΐον ε'ξεδόσαμεν εν %αιρω της ήμετέρας δημοσίου ςί^εως κα.) χρίσεως, πα* ραΧιιμζάν ο μεν τήν διοίκησιν κα) εν τω βασι* Χείω Ουγγαρίας και των προσανηκο»Ταν τα ■ ρακειμε'νων τόπάιν, δια νά δώσωμεν τίσψ αα· φβς^ον κα) τρανώτερον Τεκμήριον τοΰ ου τιιρ ήμί'ΐζ εκΧηρονομήσαμεν απ ο τοΰ ημετέρου ΤΙατρος, αΙωνίας μνήμης, ζηΧου και τοόου .του »α διατηρωμεν } δυνάμει τοΰ ανωτέρω μνημονευύίντος παρ 'Πμων ΐκδούίντος επι€ε* €αιουντος Μαρτυρικού, ά€Χα€η κα) Μικτά τους νόμους, τά δικαιώματα, τά προνόμια+ τάς εΧευύερίας κα) άτιΧείας των νιςων τάξε ων τοΰ ήμιτίρου νοΧυαγαπητου βασιΧιίον Ονγγαρίας κα) των ήυωμΐννν αυτω παρακα· μίνων τόπων, κα) τοΰ νά- γροντίζωμίν ΰπιρ αυξήσεως τοΰ δημοσίου καΧοΰ, άπεφασίσα· μεν νά ί 'ζακοΧουύηύί* κα) τοΰ Χοιποΰ η τια- ρούσα Δίαιτα, οντις πάντ^ πεπεισμένοι, ότι ό άξιωτατος τρόπος τοΰ νά παραςήσωμιν τήν ήμετιραν εύγνωμοσύνην προς τον ήμΐτιρο» σι€αςον, νυν εν τοΊς καταΧυμασι των Μα- κάρων ιγκαταταχύιντα Π ατε'ρα, υπάρχει οό* τος, άνίσαις δια συνετά ν νόμων, εϊςτων ό ποιων τήν έπεζεργασίαν διά τό δημοσιον καΧον εδωκιν Αυτός τήν νϋζιν, καΤαςαύ£πα$ 'Ημων, παρά τής έμετίρας 'Αγάιίη κα) υμων } ά άγανητο) *ί«;ο«» τους οποίους ΑυΤος ιΰεω ρε ι εξίσου ως τέκνα του, είς τήν όσίαν μνήμην του μιτά τήν τεΧευτήνΐου μνημείον υΐϊκηςά- γάπης. — Τα ί» άλλα, μΐνομιν ΰμίν ίυ·