'Εν χροτω λ οίνο ν κανονιών "*α! τουφεκιών τ ή( παρατεταγμένης έχ,άτερα τα μ*ρ»( του Μνι^μν/βυ ςρατιωτικης γραμμηι κατιτέύησαν τέλος πάντων τά μεν ο'ςα του Καραϊσκακοι> τΐ? ίι αυ'τα ανατιμώ διωρισμίνω κοι\ωμ&τι της έσωβήχης, τα ίί τ<£ν λοιιτ&ν εν-διυτιρω τινι -Τετειχισμένω τα'φω ιτλ^σιον του Μν^μίίου, ΰ- πιράνω τοί οποίου τάφου ·9«λίΐ ΐςαται ιίγ*ί" μι'νον γεώλοφον και σήμα, ο7ονέπιτκν τά· φα>¥ των ηραίων της αρχαιότητος. —« Αυπι >1 «α'νΓ# α'ξία κ αϊ κατανυκτική τίλ*Γΐ) εκαμε βα- βίΐορ %ϊσί(ΐα·<ν α'ς τάς διαθέσεις Του λαού κ,α' «τυνί'ψίν ϊτι.ςενότιρον τούς.συνάπτοντας αυτόν , μετά Του νέου άνακτόςτου δεσμούς. Με άκρη ν ιΰχαρίςησιν ε τίμησαν τέλος πάντων — Ίτρί- νιι σχεδέν να ε'Ιπω τόσον αργά —— με την ά νικούσαν τίμιων τάς έκδουλεύσιις εκείνων, 'ϋΐ όπώοι θυσίασαν εαυτούς υπέρ τήςπαλιγ- γινεσίας της πατρίδος, κα) μίμοι κα) αϋΟι; μύριοι είναι νυν πάλιν μιτά χαρας πραΰυμ οι τ*« χύσωσι το αιμάτων, β!χρεία, υπέρ βασι· λίνςκα) πατρίδος, καβο'π ,9ί'λου<Γΐν ΐγα-ατα- λί*!< ΊίλίΟί «ΐίιο»ν« — 'Αλλα και την μό- . νην κληρονομιά* , την οποίαν ε'δύνατο νά ίγ· *ατα\ί#$| β νά«Γββι>ν'σκα)ΐ/ Καραϊα·κ.ακ»}{*Γΐ$ τα$ »'ίώ) ^φ/ητΐραςτου , ήγουν τα να συςήσι^ αυ τά ςιίςτήν βύγναμοσύνην της πατρίδος, ί«ν άφηκεν η γιννα.ιότν% Τοί βασιλέως άκατορ- $ωτον, διότι, κα/ίως μΐΐνΰάνομεν } ή ΜιγαΧειό- Της του εχάρισιν εις καίεμίαν 500 ςρέμ,μα- τα τω* καλλίστων ΰποςατικκν ι ν τ£" επαρχία. Κορινθίας καϊ 6000 δραχμάς ως πριΐκ«.« Π ί Ο ϊ Σ ϊ I Α, Τα αυτοκρατορικά ΰψν) τ»ν νί μΐψάλη δού- κισναΕλένη κα) αϊ μεγάλαι £ούκΐ(Γ<Γ&ι Μα ρία , 'Ελισβί&τ κα) Αικατερίνη £κ 'Βωσ&ίας «φβααταν «κ Π(τρουιτο-λτα)(··»ς το χαπλυσα» β*ν τμ βαβΊλικω ναΧτϊίω, Κα) ¥ο αυ'τοκρατορικο 1 » 'Γψο£Τ<:υ ό μέγας <5 '■ Μι-, χαηλ εφίασιν έ*. Πίτρουνόλεως ιίς το Βί- ρολΐκον. I ΣΠΑ Ν I Α. Κατατα '{ νεωτάταςε'κτου θεάτρου τοΰ πολέ- μου εϊδήσεις,ό ΖαπιβιΙ&οαΓΓβ^πγ ΐκυρίιυσε τΖ 12· Μαΐ^κ το καςροχ ^ι^/ννΒ (3 α'ίο Βιτη^ιία,') μίΤα' ζίανιραν αντιςασιι^'* μέρους της φρουράς ' «ι?Τ»< ίί, 350 *^(ά·Βΐον τι ν άρώμόν, ϊγινιν αιχμάλωτο;· ο! ΚαρΆιςι: εΰρν,Λα,ν ε ν. τω κάςρω 600 ΐίί'α τβυφίκια κα; νολύ πΧη&ος μπαρουτιού. — 'Είόζαζον } ότι ο' ΖοιηβιΙβοβΓΓβ^οτ 3*\*ι τοΧιμίηι μετ' ολίγον την Βιττωρίαν. Τ.ί 11· Μαρτ. εσπέρας συν έζησαν εν Μα- δρίτω ταραχΛΐ σπουδαία! πως εξ αιτίας ταύ της, 9. Μαρτ. ε γι ν εν εν Τψ κάτω ταρ· ΧαμένΤΜ λόγος περι της γενομένης μιταζΰ του Λ 7 α1ι1βί καΙ του ΖαιηαΙβοβΓΓΟ^ιιγ σνμ- φωνίας περί άλλαγΜί τ£ν αίχμαλωταιν. Ταυ- Την Την ημβρΟΛί ηρώτησιν ό κόμης άβΙαΝα- ν«8 τόν πρατον μινίςρον, άν εγινε τωόντι με- τ%'ζύ τ£ν ςρατιωτων Της ΜεγαΧειότχφιτης 'ίσα-ζίλλν,ς Β'. χ,α) των ςρατκατων του άπο- ςάτου Αόν Κάρολου ίια" ζένοαν τιναν τ? 28, 'Ατριλ. χ. ατά την 'λσάρταν συμφωνία τι ξ. 'ο πρώτος μινίςροζ άπεκρίύη, ότι να\ εγινε , κα τά ζήτησιν της'Αγγλική ς κα) Ταλλικης διοι· κήσεως.., τοιαύτη Τις συμφωνία, πλην αύτη δεν είναι εναντία της ανεξαρτησίας κα) άξιο. πρετείας του έθνους, καΰότι ο σκοπός αυ'της είναι μόνον, νά μν πειράζεται ν ζαιη των νι. κωμίνων , ήτοι αιχμαλώτων κα) ούτως ΐ\α. 4ε τέλος ή ύπόΰισις ταύτην την ήμέραν. Την επαύριον όμως σννηχϋησαν ως 70 βνδρεςτοΰ κάτω παρλαμέντου παρά τμ κυρίω Καζαλλ έ- ρω, σηκρεταρίω του Παρλαμέντου , διά νά σκεγίωσι Κίρι 7ης ανωτέρω συμφωνίας και