36 — >5ϊλϋ τιΧειωσω τήν όμ,ιΧίαν μου μι οΧΙγινς τινας Χϊγτ-νς περϊ του ζητηματις της 'ίσπα* νιας, ρε τό ΐχοΤεν V προ /μβίΓ ^'τβ,ο <?ί Τ«ν ομ,ιλίαν του,—'Λλ»]0ι:.·εν ι'ϊν::ι τωοντι, οπ ϋνβ άνιαράς και τταραίΐο'ξου μοίρας άμφί- Τςρα,τά βασίλαα, εις α διαιρείται ,ή Χέρσο* νήσος, χατασπαρίττονται ταΰτ% τ% ςιγμζ ά· »ο τι}ν μάςιγα του εμφυλίου ποΧέμου, ■»} μεν ΤΙορτουγαΧΧία δυο χρόνους ήδη , ν} ίί 'ίσπανία δυο μηας 'ΑΧηΰιΰει προσίτι ■< οτι κατά μικράν ευ'χ' ι^ττον άνιοφαν και παραδοζον τ» κ.«6' αϋτο αίτια τούτων των εμφυΧίων δ:· χονο ιών είναι τα ϊί<α · καΐ κατα τα δυο βα· σίΧεια ή φίλονίίΛία και ϊρις «μη ητερ\τνς διά δοχης ϊ7τι Τ6ν 3ρόνον. 'Εν Μα^ίι-», καίίίϋς κβ ) εν Αισξώννη , ίΟηκίν /ττΐ τον Βρόνου » α μίμος τάξις νεαν πριγγικεσσαν , μή δυνα- μενην να διοικψ,σι/ι ν] ιίία ' /ν Μαί^ίτω, κβ> 0&!{ )!·££( £ν Λίσ^Αΐνν^ , ί5/5ν)Χ·ί τουιο το ί- ςεμμενον κορασ ιον ί'ν §νΙ πρίγγιπι ε κ Του αί ματος , «'-ν ί'νΐ Χέγω συγγενίΤ ο·υνί«Ίδυ/ΛΡ]Τ>ίΐ' τ 1ί ΐ^ουσ-ίαί. Λίν αλ^ίΐίύίί ομως } άνίσως δι'ί· νχνρίζ'ηΤαί τις 5 ότι * Γαλλική Διοίχ.νι<Π5 προσ· χ.\η(ί/ΐσα να ίχφρασΰ% κατά ταιίτην την ίριδα πϊρϊ των προσωπικών συμφερόντων της , ωχ· ν»Ι<7ϊ 7Γ0Τ£ τοιουτοτρόπως , εΖςί ΐπραξεν ανιι- φασχαυσα εαυτή- Αυτή ίγίίω.ϋΐίΓϊ την βαβπ'- Χιοσαν Δόνα Μαρίαν ευόϋς κατά τήν άνα€ασ!ν της £ΐτι τον Βρονοα' ομοίως δι εγνώριαεν α,- μα ανα€ασαν επ\ τον ^ρονον κα) τν*ν βασί- Χισσαν τί}ς 'ίαπανίας —"0τ5 τα συμ£ε€ηχ.ό- τ-α και ^ μο'ΐρα της βασιΧίσσης Λίνα Μαρίας έφανησαν εναντία, ίορνικί» αυτή εν Γαλλία γενναίαν φιΧοζινίαν ' ε'άν δέ ΰςερώτερον } οτε ΐζήτησιν αντην ν«' Λισ^ώννιι, ο βαιτι· λίΐίί 7Ταρ£Λΐννι'διι *α" ϋ'ίίξΐΛ , οϋχϊ τίροξ τα,ύτ^ν τι/,ν νριγγιτέσταν, άλλα ΐρο'ς τοΰξ εφόρους έίυΤΜ? σοιμι'ΐα τινα έυσ«ίίςιίοΓί·ι;ς, ε κάμε του ■ το μονΰν μετά λυ*ν|? και ίί αίτια, τα οποία δεν 3<Χομεν νά φυΧάζωμιν νΧεον εν τ% μν$- Μ ' (χ ί'νηβΐί κατ» ^ιαφορον εννοιαν ) 'ίτραζί δε η ■Γαλλική ίιοικ,/,σ-ίζ «,ατα ταύτ>)ν τ ν) ν «ί^ίςασιν είτ£θς ? ακολουθούσα το" δίκαιον } Το Χογικον, το συμφέρον της ΤαΧΧίας' το μϊ» ίί^αιου, εΐί(ί$ή ψιςινίί ίίΧιχρινας ι!ς το ιννομον κν ρος τ μ ν ίικιιίων αμφοτέρων των νιων /5'Λ'ο*» ■λισσάΐν, εΐϊείδιή ςοχάζιται, ίτι ταύτα τά ί«- καια ς^ρίζίονται /ιτι τ« υιτα/!χο£ίσ?| κβΐ ί'ν ΓοΤί ■ δύο χ&ραις νομο(ΐε{τψ ' το δΐ Χογικον, ί7Γίί· ττ«σα υφ-ςαμίννί ίιοι'αιισίξ κρέτηι ϊ « ϊί· χ>)ΐ-αι τι^ν διατηρ-^σιν των ΰφιςαμέκ<ιν δι οική σεων κ-αϊ νά άνοςρεφνιται τον ίμ,φυΧιον ττο'λί* μον' « ,-βδ' συμφέρον τν\ς Γαλλίας, ίΐΓ£ΐί»ΐ το νρίίγμα τούτων των δύο νί'ων βασιΧισ- σων νναρχει τπιωσοΰν το νραγμα τν,ς\ α.ΧΧίας, το νράγμα Χέγω , το χ οΐΓΒΐου υπερασπίζει ή Γαλλία ί'ν , το ΐίραγμα του φωτισ μού , του νοΧιτισμοΰ, των προόδων. · — 'Η Γαλλία νιυχετο τξ νριγγιττέσγ, Δόνα Μνρία Λα! ϊΐ'ζ τα οιτλβτνις νκν α'ϊαιον καϊ άγα.(ΐόν, Όμως τίάνίν δϊν εδιααιοΧογιι τ«ν Γαλλίαν νά μετα- ■ίϊ ϊ'» ο^'ίίτίρο'τ^τοξ ίίς αμεσον βοήύειαν. 'ΕνταΟΐα ί χα μι ν ψιλοί» 4,(ίιχ.ίν συμφέρον ' 'ή ΤΙορ··ουγαΧΧία δεν είναι τό σύνορον ημών. Εϊ- Τί και αν γ 5 '"'Λ 5 α ' νίκαι του Δο/χ Μιγουίλ δεν 3ί\ουσι ■προξενήσει κίνδυνον είς την άσ- φΛλ,ϊιαν της Γαλλία; * αΐ ήμέτεραι εμπορικά) σχέσης, κατά πάντα χχΐρόν σνάνιαι και με- μονωμέναι , έίν έιίνονται ί» τοιίτοο να /Βλα- &2σιν· "05?ν ίέν είχομεν ναντάπασι κάμμίαν αφορμών να $υσιάσωμ(ν τους θησαυρούς Της Γαλλία;. 'Αρχ-εΤον ήτον, οτε τταρέςη η εΰκαι. ρ'ια, νά εχ,διχ-νβωμεν τρανως δίά την αδικίαν προς ενα Γ άλλον χα) προς τα ύμίτιρΛ πλοΐα εχ. μέρους μιας τυραννικής διοικήσεως, η ο ποία είχε μισθωτούς πα} αυτ5 τους ιχύρους της ημετέρας διοικήσεως. — Το δε ζηψημα της 'ίσπανίας είναι πο\Χα διαφορίτικον» Η 'Ισπανία ϊίναι τό συνορον της Γαλλίας , Το ςηριγμία της Γ αλλ ίας' ΆεΧει είναι πάντοτε σύμφορον ήμ'ΐν νά εχωμίν την Ισπανία» σνμ· μαχον , ιιαι διν δννάμι6α να 3εωρωμεν με αδιαφορίαν τον έμφυΧιον ποΧιρ,ον κατ α. τα σύνορα ήμων. 'Επειδή ή κραυγή, 3ανιέτ ρ ζ ίίς το υ ς Γ αλλ ιλο » ξ ε λ ί υ 0 ι ρ ό φρο· ν α ςΐ ητο πάντοτε μεμιγμένη μέ τήν φωνην ζήτω ό Δον κάροΧος' επειδή ή Διοιλη* σι·; έγίνωσκί μετά βε€αιότητος } όιι ολοι ο> άιχχζάται Της' δυτικής και μεσημβρινής Γάλ- Χί»ς ήτϊΐμάζοντο νά τραπωσιν εις τήν Ιβΐα-