— 25» - 'τι την οΰσχν Πεμπτην (τϊ 20 ΐμα· ί«ν το'τί κατ* αρχάς καϋ' αυτό τί ΐ-φανιρωσεν ο' άξιώτχτος φίλος μου , ο Ζηκρετάριος Της 'ΐρ- λανδίας, ίΐ'ί τόν βζιότιμον κα) σοφόν άνδρα, ΐιρινα πολλά πήανο'ν , ότι ,§ίλουο-/ν είναι α! δυσκολίαι, εις τάς οποίας ιδυνόμην νά καταν τήσω, «κΜ#ί/>£λ»ι*Όΐ *«< α'νίκνιτοι. Αί φιλο- νιικίαι τξ| δευΤερ λ ΐσπ έρας τ ι ρ) τον προ€λη· υ,ατος του κυρίου 'Οκοννίλλ (*»/)» του να βΧν|- ίϊ £»|Χ· ι!*' ο·ψιν ολν) ιί αλληλογραφία του Αν- τιζασίλεως 'ΐρλανδίας μιτά των ανδρών της Διοικήσεως*) έ$ι€αίωσαν ταυτην την είχ-ασίαν μου και μ' ί «λ>ι />ε»φβρί|σ·Είν, ζτι.δέν εδυνομη» να καίοίηγω τα ς ΰνο&ίσιις της Διοικήσεως ι» τούτω τω παρλαμέντψ ούτε με εμπιςοσυνην προς ε με αν τον, ουΤί (ίί /Λί οφίλος «τρο'ί Το κο«ν·ν καλόν. 'Οβίν έγραφα τι \ν έσνέραν ικιί· ν>)» *ρος τόν ίόμητχ Τρϊϋ παρακαλων νά εγ χείριση τήν ηιαραίτησίνμου εις την Μεγαλειό τητα του , »ί όποια κα) ηνδόκησι νά τήν δεχ· Ι£. *Εχω τιΐ» αδειαν των τιμιωτάτων φίλων μου νβί κκρύξω, ο7ΐ «V» ρίνουσι το κίνημα μου καί πράξουσι κατ αυτέ, θέλει μι λυπήσει μι ν κ.α6' υ*ίρΛλι}ν, άνίσως το κατά ταντην *νν ενκαιρίαν κίνημα μου καΤαχ.ρΛ·^ -καρά των συμπατριωτών μου , ν<·ρισσότερον δε 3έλει μι λυπήσει, άνίσως δεν έγκρίνωσιν αΰτό /- κϊΐΐίοι ο/ άνδρες του παρλαμένΐ ου, οί όποΐοι »Τχον πρός μι τόσην μιγάληυ πεποίίηβην κα) διά της άδ ιακονον σο νεργιίας τ£ν οποίων »- ίυνιίβνιν νά μείνω ι ν αζίφ, Της οποίας νίμην διά τά ίυ'τίλνι προτερήματα μου τόσον ολίγον άξιος! (Μί/κλ» «ύφημάκ) 'Ακαγκαΐον ί'ςαι '/σω^ κα) να προνίέσω , οτΙ, εύις ου χί/ροτον^Οί ο" διάδοχος μου, 3έ\ω έξακολουύ£ νά κνττάζα τάς συνήθεις δημοσίους ΰπούέσεις.κ 'λφ' ©νί ο λόρδος 'Αλύορπ επαυσεν ίν ακ- ραΐζ ιυφίήμίαις ομίλων, άνέςη ΐ κύριο; Λ<τ· τΧιτων κα) ωμοΧογησι το σφαλμα του, ότι *φανΐρω<τι δίχα τΐίζ ιίδνσιως του πρώτου Μ«. νίςρου Την ΰιτόΰιτιν ι!ς τον κΰριον 'Οκοννιλ, ιίς τον ο'*ο7ον έδειξε ν ίμΠιςοατύννιν χο>ρ)ς να η*** βξιβ{ αοτίί<, ομωζ ίκαμι τονητο κίνημα μι καλόν σκοτβν, ιΐγου» »'*! σ*ο*ωτοι7 να ^ι«. τηριίσν τν\ν αψ* αρχΖί τή{ υπουργίας του ιΰχ~ ταιοτατ^ν αυτ« είρηνην τίϊί Ίρλα*δ(α(' ιόν ίί έί'ν τ«^τ^>5 παριυόυς αφ' οϋ ϊίϊν οΤι η- «ατιίδΜ, εκαμε τοΰτο μόνον ίιά νά μνι *ρο ξί- λυσιν τοϊ ννν Μίνιζΐριοι». Μ*τα τον κΰ ριον Αιττλεταϊν , α'ναςβς ο κιίριος 'ΟΛβννΐΧ «ι* **ν, ότι δεν σφάλλει μ»ν ό κνρινς Λιττλί- Τύΐν διά το συμ€ι€νίκ6ζ και γνωρίζει αυτόν ως ειλικρινή } ον τρόπον κ,α) ί'χει περισσότερα» ΊΓίττοίΟΐ',σιν εις Το νυν Μινιςι/ιιον, του οΚαίου το συςκμ» «Τναι τοσον «λίυθϊ'ριοΐ' ? ομαις καί αυτός δεν νρέπιι νά κ»τηγορ*ίτΛΐ διότι εκαμεν εκεΐνο το πρό-ξΧνιμα, διότι ο! συμπατριωται τον ίχουσιν ν,όνι 80 χρονους τ ν, ν άττίριοριςο» εμτιςοσόν^ν προς αυτόν, του οποίου ο μονο% ςοχασμός είναι πως νά αυξήσω την ε'λευύερί· αν αυτ£ν καϊ τα συμφέροντα," ως τοσον, ιί- •πεν εν τω τέλει } παραιτώ το ζήτημα μου, το νά βλη^Μ νν' δ^ιν η αλληλογραφία· — Μί- .τα Τούτον , αφ' ου αμίλησι και ο' κύριος ΙΙιι- ιηο φο&ρίζων τρόπον τινά ίνίσως ^ελ^σι*· σι τίνες νά ιΐσάζωσι μινιςέριον άριςοκρατικόν, άπεφασίσΰΐή νά συναχύ ξ το' παρλαμεντον τ.α λί ν την 11. 'ΐονλίοι», πλην κα! τότε καί Την επαύριον δεν εγινι τι γνως'* περι της συν!ίί- σεως του νέου Μ ινιςερίου, τ£ δέ 13., ο»** Κυριακή} δεν εξεδο6ησαν εφημερίδες· 'Αλλ* ουτε τ% 14· εγίνωσκον βέβαιον τι περ) τηςκαίι' αύτο συνύισεαις του νέου Μινιςερίου' τοσού τον μόνον ητον βέβαιον, ότι ο' λόρδος 'Αλδορ-τ απεφάσισε νά Χαίια πάλιν οπίσω τίν λόγον του Της παραιτήσεως καί νά άναδεχΚί πάλιν την αμίαντου ως μινίςρος της οικονομίας και αρχηγός των ύποίέσιων εν τω κάτω παρλα μέντα, Τούτο ικοίνωσε τζ 14· ο' λόρδος Μϊλ- €ουρνε εν τ£ συνεδρία του άνω παρλαμέντου προσύεις , ότι τότε μόνον ΐδι'χΰη την παραγ· γιΧίαν του βασιλέως δια νά συςήσγ Μινιςέρι- ον, ότί ίπΧηροφορή&η ότι 3έ\ιι βοηϋήσ^ αυ τόν κατά ταυ'την την σύςασιν κα) ο λόρδος Αλίορ*. — Πί/»ί δι των λοιπών Μινίςρων περιεφιρο?το διάφοροι φημαι, καίΤινις ίλεγον, ότι ο' κύριος Α1>θΓθΓθπΐ1}ϊβ $έλει γεν* Μι- νίςρος των είΜΤερικ&ν αντί τοο ζχηρϋτβνηΰέν- το{ ηδη νριάτοα Μινίςρου) λόρδου Μελ€οΰρνι..