ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ί ί 0 » Ε I δ % σ ε ι ς $ ι ά τ α Ά ν αν ο Χ ι κ & μ έ $ η «ΧπΉοιί, φιλ«λογΐΛ>ί τ« *αϊ εμπορική εφ^μερίς» Τ^., τζ 20; ; —· 39 Μ*&# 1834. α'ίίι'α χαί π^κμίψ χαιαϋιοϊαίΛιχά'» ΠΟΔΙΤΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ, Α Γ Γ Α Ι Α. 'ΐοοι! εν επιτομή κα) κεφαλαιώδες τί άμι- λν}ύΐί ε'ν τψ κάτω να.ρλ»μέντω από 15· .*«$ 29. 'ΑίΓριλ ΰπερ νί κατά του προ4λήμ*τοξ τοΰ 'Οκοννελλ. ΧΙρώτος πάντων άναςάς β κι>(3. Κ. ιι11ιγεη , ω'μίΛιισίΐι υ*ί/> του προβλήματος Τηζ λύσεως της ενώσεως. *Η χ,αταςασ>$ τνξ Ει^ωττ^ς (ίΤ-τί> ( παρέχει πολ λά ς νλας πολλά φλογιςικης φύσεως, και μάλιςα. προ πάντων εν Γαλλία δύνανται νά ελίωσι τι αλί ν τρε ΐς η- μίραι και τοίε πρέπει νά λνισμοννισ^ πς, οτι ν) 'ΐρλανδϊΛ υπάρχει πάντοτε η τρωτή και ινκολο; να πτέρνα; τ£}{ ' Αγγλίας. Κ αϊ τί ςοχαζεσϊίε, ρτι δύναται τις νά άπο·£άΧ· λη τ« ζιιτιί,ν.ατα οκτώ μιλλιον ίων ε'γκατοίκων τόσον Ευ'χΛλως μ ε ταυτν,υ ν·) ΐκείνν,ν Τνίν ■ψί- φον του παρλαμέντου ; 'Ανίσως κατωρίΐω^η η άπελευύέ ρωσίζ των Καθολικών, διατι νά μη κατ ιρ6ο>^, και ή λύσις μιας ενώσεως, τοσον αίσχράς καύ' ίβοτ^ντί κο! κατά τον τρίτεον , καΰ' ϊ'ν εγιΐιεν ; Ό λαός τή'ξ Ιρλανδίας παρα δίδεται εις λιμοκτονίαν ■ Τω λί'^ουσι ι>8 ε χ η υττο μον^ν , και «ταν αρτον , τω χοατου- βΊ» εμπροσϋέν του το μπαίονέττον « 'Αφ' οΰ ο §*τωρ ούτος ήγωνίσύη υ απόδειξη οτι και κατα το έμπόριον εγινευ , εναντίον των λίγο. μίνων των μινίςρων, από της εποχές της ενώ- σίως ά,ντι προόδου χιιροτέρευσις, άναςάς ο κυρ. Δ. Κ. Σανδφόρδιος, περιέγραφε τηνεΰδαι- μονίαν , ητις προέκυψε δια τν,ν Σκιτίαν ι'ζό- Τον ηνωΰη με τιΐν ^Αγγλίαν κ α) ίσυμπέρα- νεν, ότι το Ίδιον πρέπει να πρόκυψη καϊ όΊα ΐΐήν Ίρλανδίαν, — 'Ο κύριοςΤραττάν ηγωνίσδίή ν απο&εί^, Ετι δεν ηΰξΐίσιν, ως δίίσχυρί· ζονται ο! Μινίςροι, το ε'μπο'ριον έν ΙρΧ&νδία, άλλα μάλλον η πτωχία και ί'νύ'εια τοΠλβοί, — Μετά τον κνριον Χρ%·ττίν άναςάς ο Ιρλαν- έος, κύριος Ααμ^ερτος, ηγωνίσίΐνι να περι- γράψη μέ τα ζοφερωτατα χρώμα τα τας σκενχ- ρία,ς των, εν 'ΐρΧανϋα. φατριών, κατηγορεί Τίν χάμον 'Οχ,οννεΧΧ , «π Λυτόςυπεσχε^να *α§- ρησιασίή -χάριν της λύσεως της ενώσεως δυο μιλλιονια ύτεογραφων και ομως ουτε το α'κο· ςημοριον επαβρησίασεν' άνεψερεν, οτ» κατα τάς τελευταίας ϋεκαετΜρϋας πριν της ενωσεως ΐςαΤο ολ« ν, 'ΐρλακίια ν'πο' τ»ν εξδνσίαν τεσ σάρων φαμιλιών ηγωνίσίίή ν απούείζΐ/ί το Κοσον εΰΒοκίμι^σεν η χώρα άπο του καιρού της ενώσεως κατά τε τν,ν εύκτημοσύνην κιχϊ μάΰησιν χ,αι πόσον διεσπάρη κεφαλαιον 'Αγ γλικών χρημάτων κτλ. «'Αλλα παρεκτοςτου- Των, είπ εν, αι/αντίβρητον είναι, ίτι, άνίσως υπαρξωσι ίύο ανεξάρτητα παρλαμέντα, πρε- πει βε€αια νά καταντήσωσιν εις άντιζηλίαν. Χποίετε'ον, οτι ο βασιλεύς , Αγγλίας, οςις ττρεπιι νά ηναι ενεργεία και βασιλεύς Ιρλαν δίας, τύχοι νά κρίνΐίΐ εύλογον νά κηρύξω είς ξίνν)υ τινιί Διίι»αμ.ιν, π. χ. είς τ-ηα Γαλλία.ν , τον πολεμζν, κα\ το μεν παρλαμεντον τ%ς Αονορας ε'γκρίνει τον πόλεμο ν και ψηφίζει τα αναγκαία χρήματα,, το £ε καρλαμένταν Της Ιρλανδίας δεν εγκρίνει τον πόλεμο ν κα) επο μένως οΰτ$ μά δοίΐώσιν αργύρια, Τί άρα έπε ται εκ τούτον; 'Ο Βρεττανικος λαος 3έλε< ε- χει νολεμον , ο ίί 'ΐρλανάιιιος ' ειρήνη», ο βασιλεύς κα\ των δυο τόπων 3έλει είναι κάτλ μι ν Το ήμισυ εις πόλεμου , κατά δε τό νίμισι» εν εΐρήν%, εν ώ δεν ΰπά/ιχει οΧΧο μί·