84 — Κοχείμινον ενός Κελγικου πολίτου εκ μι ρου ς ίων ςρατιωτων της φρουράς του κάςρου Αουξεμ· €ϋΐιργου. Αυτή 'έκρινε κατά τοιαύτη σνου- δαίαν περίςασιν χρέος της νά παραςήσ* εις τήν Μεγαλειότητα σας τα φρονήματα και τα ς ίυ- χαςτης, Ταύτα, ότι ίττατιίύ»! ώπλισμένΐ) X"- ρΐ οία ΐϋΛΤΟ^ >| επικράτεια ημών, και ότι ήρ· ναγη εκ τ ης οικίας του , ι ν τω μέσω της_φα- μίλίαςτου, άνήρ έν Βελγική δημοσίω ύπουρ· για , είναι πράγματα τόσον εχθρικά , ωςι ή αξιοπρέπεια. της χώρας δΐν συγχωρεί πλέον να σιωνησωμεν. Τά δίκαια Της Βελγικής είς τον προσπορισμό ν του μεγάλου Δουκάτου προο'^ιωρίσΰησαν δια της Συνβήκης της 21 Μαίου· Η Γαλλία και η ' Αγγλία 3εΧουσι χ,άμνι β £<?αι« νά ευλα€ωντα.ι τα άρθρα μιας Συνΰηκης , τά οποία, ημείς ιδεξάμεύχ μόνον υπό τήν εγγυησιν της ειλικρίνειας των και είνικης τιμής. *Η Σύγκλητος άγαπα μεν να πιςιύσ^, ότι αυτή η δυναςική πραξις άέλει κχτακριύζ δημοσία παρά της Τίρμανικης Διαί της , καύότι αυτή διν 3έλει βέ€αια 5ίλ4σο« νά νομισ(ί% ένοχος ταύτας τίής παραβάσεως Του δικαίου των ε&νων' ά\\' εάν ψίΰσΟω/χίν ταύ της της ελπίδος , εάν διν δοόζ ήμίν οξεία ααΐ δικαία ί^ανοπα'ησις (βαΙΐβΓβοΙΐοη), τοτί το πάρλαμεντον εχιι π α. σαν πετοί(ΐησιν εις Την ην 'έχει η Μιγαλειοτηςσας κηδεμονίαν υπέρ διατηρήσεως τις τιμνς της χώρας } κ α) ημείς ερχόμε&α , βασιλευ, νά σας δώσωμεν τήν βε- €ζΐωσιν της ημετέρας δραςικής συνεργείας εις ολα τα επιχειρήματα } όσχ κρίνοι τ ε αναγ καία προς διατήρησιν του διαδήματος και της ιύνιχ-ή; ανεξαρτησίας/ 1 ΑI ανωτέρω άναφοραι έγχειρίσύησαν εις τον βασιλέα κατά διαδοχήν τη 20 Φεβρουα ρίου } καλ η Μεγαλειότηςτου αϊπκρίύη προς τούς άπιςαλμένους του χ.£*τω παρλαμέντου ως άκολούύωζ πως. ,,Ύα φρονήματα , ω άνδρες , α ^αμς·,·\σανε / λοϊ ίΐν&ι *αι τα εμα οεν 3έλω συγχωρΐσν ωςε 'νά παραιτήσω ή Διοί- χησίςμον τά απερ ε^εέαιώίησαν αύτη δια της Χυνίήκης της 21. Μαΐου δίκαια. Το χαρακ· τηρίσαν της ΔιοίκηβΙν μου δί&λλακτήριον πνεύ μα δέν Λτϊφ ερε το ιυκταίον ά%ότί\εσ)ίΑ' ώς τόσον είμ 1 πεπεισμένος, ότι ιό Τιρμανικα* σύςημχ δεν ιπρόςαξε ταύτη* την δυναςιχνΐν πραζιν. Χαίρω έπι τ« προΰυμία του παρλαμέν του εις το νά μι βοη&ήση κατά Την χρησιν της βασιλικής Ισχύος καϊ νά μοϊ χορηγήσω τά μέσα προς διορΗωσιν του κατά της έ&νικης ανεξαρτησίας τολμήματος. Θέλω μεταχειρι- σύ% όσα υπόσχεται μοι το παρλαμέντο ν , ό» τ αν ϊυρεΰωαν ανίκανα Τα ε'ν εξουσία μου μέ σα." — 'Ο βασιλεύς εδωκε σχεδόν τήν Ιδίαν άπόκρισιν κα\ προς τους άπκ;α\μίνους του άνω παρλαμέντου , ειπών, ότι καϊ αυτός συμ· φρονεί μέ τό παρλαμέντον , ότι τά τελευταία συμ€ε€ηκότα, τά οποία τόσον άνελπίςωςπρο- ξενοΰσΓ κίνδυνον εις τήν ήσυχίαν , δεν 3ε· λουσιν ε'γχ-ρι^ οΰτι από Της ΓερμανικήςΔιάί* Της, οΰτε δε από κάμμιας Αυλής, ότι δι καίως πρέπει νά ή Βελγική είς τήν έγ* γΰησιν των ΰπογρα-^ασών τήν Κονδίνειον Συν· ίΐήκην Δυνάμεων, ώς κάΐ τούτο απεδείχθη δια των παρελθόντων συμ€ε€ηκότών, καϊ ότι το παρλαμέντον δύναται νά 3α§§£ πεποιύίΤως, ότι ή ΜεγαΧίιότης του , έτοιμη νά ύπιράσ- πισόίΖ τήν Τιμήν της Συγκλήτου , ονσαν καϊ έδικήν του , 3έλα μεταχ(ΐρισ&% τά εν έξοα- σία του μέσα, χρείας δε τυχούσης και τά ά- ιίιρ προσφέρει τό παρλαμέντων μέσα. Πριν ή γένωσιν α! ανωτέρω άποφάσιις Των παρλαμέντων, η Μινίςρός των εξωτερι κών εδωκε τη 19 ενώπιοΡ τοϊ £νω παρλα μέντου τήν ' άκΟλουίον διασαφησίν, ,,'Εγα είλπισα νά μή δ<αρκισ% πολύν καιρόν ή αιχ μαλωσία του κυρίου "Αννωνος ίν τω κάςρώ Του Λουξεμβούργου, α>' ού εξετάσας ακρι βώς εγνωρισα ποσον ήσαν ευτελή τά αίτια , εις τά οποία έπιςηριζόμενος ο* ςρατηγός ϋα- ΐηοΐίη επεχείρησε τά δυναςικά Του μέ#α. Και τοΰβκτι τά παράπονα του φρουράρχου Τύα Λουξεμβούργου κατά τοΰ κυρίου "Αννωϊΰξ. ί- 6εμΛιόΰνΤο μόνον ιίζ τύΰτο , ότι ο! <ςρατ\&- Ται τοΰ Τερμανικοΰ συςήματύς εβρηκαν εν σ\ Κοινότησι, βΐρραοΗ Λα) Κοοίιίπ^επ , πολλά πλησίον Βίΐΐιμ^ούργου'^ *(ιΧ'λήμέν& επί Τ&ν Τ6ιχ«'ν χαρΐία. 'Λ\\&}ΐήν ? 8 ςβαΤή^ γιΛον εμίά,Βίν (Η.βνθίΐ) τίυ Λ.ϋυξεμ&όρψ'Μ