242 ■*-— ΠΟΡΤΟΓΓΑΛΛΙΑ. *0 καπιτάνος Ναπε'ΐρος έζέδωκε (κα$ά,ς γράφουσιν ' Αγγλικά) εφν μερίδες") εμπροσύεν 'Οττ όρτου τ# ιι» 'ΐυννίου τον άκόλουύον λο- 6ον ίχ της ιαυαρχίδος Κοΐηϊια (Ιο ΡθΓΐυ§»11, ,.'Εν ω άναδεχομαι Την ύΊοίκΥ,σιν τοΰ ςο'λοιι της πιςοτατης αυτής Μί-χαλϋόίνιτος, 3εω- ρ£ καύχημα μου το νά γε'νω σύντροφος τό σων πολλών ανδρείων αξιωματικών και έρχ· τιωτών , οΐ ο'πο'ΐοι διε'πρεψχν ηδη τοσον ευ γενώς μαχόμενοι ύττέρ του φράγματος Τ·ΐς ε λευθερίας και της βασιλίσσης, "θ ςόλος 'ίδιν, οτι άξιν'λογος δυναμις άτμοχινηΤων πλοίων £ί\ει συνεργήσει μετ' αυτου» 'Ανίσαις ίκ- πΧεύσοι ο ίχΰρος, θέλετε 'ίδη τί 3ελει ττάθ»)* εάν οι μείν^ εν τιι'ΐς λιμέσιτου , $έλομενείσ- 4άλ% έν ταΰτώ κατά διάφορα μΐρη του 7Γ«- .ραλίευ ( καϊ τοτς δυνάμενο. νά φροσμείνωμεν γενικών έταναςασιν τον λαοΰ κατά. τί(ς τυ ραννίας, Φίλοι μου , ημεΐς οφείλομεν νά κερ. έήσοομεν μάχας ( «αϊ νά κάμωμιν μεγάλους άγώνας' διατηρείτε οΰν την ευταξία» καΐ σι- έίσδδ τους αξιωματικούς σας , μιμη(ΐηΤι Το ■χαράδειγμάτων και Ήελομεν νικήσει, "Ολοί τΫ,ς Ευρώπης ο! έλεύΰιροι άνδρες εχουοΊ Τα βλίμμα'ά των προσηλωμένα προς ΰσαζ' οί συμπατριώταίσας, αί γυναίκες σας άπλα νου- σι τάς χείρας εις ΰσάς χα) σάςπροετοιμάζουσι φιλικήν ΰποδοχην. "Οΐα,ν κιρδηόι^ ν μαχη "αϊ νποςρέψητε εις την πατρίδα σας., 3ιλουσι σας άσπασύ^ ως έλιυύερωτάς της ΠορτουγαΧ> ίας αχό Της Τυραννίας. ·»— '&άρολος δε Πονζα (Ναττιΐρος) , άντηαΰαρχος και ςρατχγος τής ναυτικής Ιυνάμεως της τιιςοτάτης ,αΰτης βα σιλίσσης, '' 'θ φίάσας είς Αο'νδραν τ ν,ν ι. 'ΐουλ. ςρΐί- τηγος Σολιγνάκ (πρώην ςρατάρχης τοΰ ςρα- τεύματος τοΰ &£μ ΙΙί' παρέςησεν εν ι- πιςιλη Τινι, ίκδο(ΐΐί'σ'4 την επαύριον διάΤίνος εφημερίδος της Αονδρας, την άγανάκτησίν του ϊδών, ο τι πολλαϊ εφημερίδες παρεξήγη σαν τά αίτια., δί ά παρίκινήύη αΰτδς νά πα ραίτηση Την διοίκησιν τοΰ ςραΤεύματος τοΰ άομ Πέτρου, άξιο'ί τον ε'φημεριδογράφον ν» κοινοποιήσω ι ν τοσούτω $ιά της εφημερίδος του τρία μαρτυρικά γράμματα περ) των καύ' αΰτο αίτιων Της παραιτήσεως του } καϊ εν τω τέλει λι'γιι, ότι άν χαι δί α'ίχια, κείμενα ε ζω της σφαίραςτου, ηναγκάσύη προσωρινώς νά παραιτήσω υπέρ ι'λευόερίας ςράτευμα Τοΰ δουκδς Βραγάνσης (Αομ Τΐέτρου) , τον όποιον εδοΰλευσε πάντοτ» πιςα και εΐλικρι- νως, όμως, άνίσως ή ·7Τ«^θί;σία Τοι» κρΛ^ ποτέ πάλιν αναγκαία, 3έλει δράμ% νά φα- νζ[ ιΐ) τω μέσω Τοΰ ςραΤευμαΤος έκίίνου διά νά συμμεΰέζΐίΐ Των εΰγίνω» αγώνων και Της δόξης ταυ· — *Εν τοΐς άνωτιροε μνημονευ- (ίίίσι μαρτυρικούς γράμμασιν άναγινώσκο- μεν, ότι ο ςρατηγός Σολιγνάκ ^ίλί νά κά- δοκιμην εναντίον της Κισ-ξώννης ΰπο Την προσωπικήν διοίκησιν του Αομ Πέτρου, πλην οϋτε οί μινίςροι οΰτε ο αυτοκράτωρ η θέλησαν τουτο' μετά δέ τοΰτο έπρόβαλε νά διακο^ωσι Την γραμμήν των Μι^οι/ϊλίςιοΐ' λέγΐϋν οτι } επειδή ό εχθρός ε χει τοπολΰ 13,000 'καιά τήν δε'ζιάν οχϋην τοΰ Αοΰρου ; . κα) τούτους δύνανται να πολεμήσαισι μί ΙΟ,Οοο ςρατιώτας, τολμά νά *γγυη6^ διά τήν νίκην. 'Ομως κα\ τοΰτο το σχίδιον ά- νε€λή(ίη εν τω ποΧεμικω συμ£ουλίω, του ναντίον δέ άπεφασίαύη ή νυν ενεργούμενη έκςραΤε ία, της όποιας ή διοίκησις εδούη είς Τον δούκα Ύερεε'ιρας (Βι\λαφλόρ~). 'θ ςρατη- γος Ζολιγνάκ ητον ενάντιος τούτου Τοΰ σχί· δ ίου και προς Τοίς άλλοις αντέτεινε πρώτον μίν, ότι ή Βίγος, (νΐϊΟ, πόλιζ μετά κνλοΰ