<£ι« Καντός τ») ν ·ϊρβοτβχ»!ν Κρός ν σος, όμ«ί Λ διαςίματι τηςήμιτέρας διατρι&,ςκα- να τό Τίτλιτζ 1 ε'ϊχ(μ»ν ιΰκϋιρίαν να «λ^/Ό· φορη6ωμεν «τι μάλλον *#^5 τοί διαφέροντας χα> επιμόνου ζήλου υπηρεσίας, κατά τον ο· *ο£ον υσιΓ; και πρότερο ν ν, δ η διεπρέ^ατι προς ίύχαρΐςησιν ν,μων. .Δια νά σας δώσαμε» λοι- *§"» τεκμήριον της ημετέρας ακρας ευγνωμο σύνης, σας ιδόσαμεν τξ{ "25- ΐ,ιννεμ€ρ, τα καράσημα ιόν τάγματος του αγίου 'Ανάριου ιίς μνριλλιάντια. Τούτο ίςω ύμ'ΐνώςνέανηκ* μνριον της ημετέρας αυτοκρατορικής χάριτος, εν « μίνομιν ΰμΊίν δια καντός εόμενεΊ;. Πίτρούπολις, τ£ 12· (24.) Νοιμ·€ρ. 1835 Ν ι χ ο Χ α β {. *Π Ρ ΐ> Ι ϊ £ ϊ Α. 'ο βασιλικοί ΒρίΤτακκο< (άτακτος πρέσ- 4υς και νλΐί/ϊίξοίίΟΊΟί μινίςρος καρά τ% βασι· λικί Προυσσια·:^ αιλί^ λόρδος Η. Υν. ΕιιβδβΙ, *ψβ«ο·ί» '/* Αόνδρας ιΐς τό Βιρολΐνον. ΒΕΛΓΙΚΗ. Αί Μεγαλειότητέςτων β βασιλεύς κα) ή βασίλισσα των Βέλγων εφ 8«σ«ν τ£3θ *Νοιμ. Ισνίρας έΐς τάς Βρυξίλλας. ΑΓΓΛΙΑ 'Η αυλικνί ί'φν|μίρί{ τπί λο'νίρας γραφή κατα το παρόν, ότι τα Παρλαμέντα 3έλουσιν «ν«<χ®5 τξί 4. Φ*^ουα/>/θΜ. Αί «φνιμί^ίΐί Τ(){ Αονδρας γράφουσι πε ρί μεσιτιίας τϊς Βρεττανικης διοικήσεως εις τ$ν φιλονεικίαν της Ταλλίας και ' Αμερική ζ, ω£ τόσον τοιούτο τρίχας , αςε παριςωσι ταυ· Την την μισιτιίαν ιύχϊ αίς άποφασισμ'ινην ν,* έ»| και γενομίνην,άλλ' ωςιϋχ,ταΐαν. 'ΗΜογ- ηΐη§ ΟΚτοηίοΙε γράιρει, ότι ο μόνος μεσί της ιίς συμ€ι€ασμόν της επικρατούσης ίριδος ■μεταξύ Γαλλίας και Αμερικής «Τ ναι κατά το »ί'Αγγλική διοίκηαις. Καχά Τϋ'χκν α γα$ήν ε'ίμιία φίλοι και τάίν Ιν$ μέρων, κβ? ίιν ίς'νατβί π$ να μας υ*β*τ»ν'σ(ΐ, ότι ο'/«Τ? ΐϊιίυμοΰμαν να νροτιμήσαμεν τοΐν μέρος**· ρισσότερον παρά το άλλο, "θ5«μ χρ/ο; τίζ κ# μετΐ,ρας διοικήσεως γίνιιαι το ν άναδ*χ^νά γίνιί αΐρετακριτής μεταξύ αυτών, όχι έπιι'όή 3ΐ\ιι νά φαν% ότι νροςαζει, αλλά μβνον διά φ/λίαν ειλικρινή και ίτ/ιο{ τα δυο Η^ν, καϊ ι- «Ήί») ιτώυμιΐ να φύλαξα τ^ν γενικών ιΙρή · ν»]ΐί. Τούτωκ οΰτως 'εχόντων, «ί 'Αγγλικιί διοίκησις, καόο αΐρεΤοκριτής, 3ελει ε χα τήν όίδειαν να Κροσκαλίση την Γαλλικών ί<ο/κ«- σιν να νληράση τα χρήματα ίυδυ'ς «φ* ού ο* κύριος Λιίιγγςών δώση Την "Κρινουσαν κηρυ- ξι» καΐ διασαφησιν, τουναντίον δε" } 3έλπ εΊνιί εις την 'λμερικανήν ίιοίκησιν , ότι ό ΪΙρίεδρος είναι ύιιόχριως νά ι χικνρώσιι τήν κή· ρυζιν του κυρίου Αι&γγςωνος αυόεντικως καϊ δημοσία* Το τοιούτον πολίτευμα εκ μέρους και των δύο μέρων ηΟ&εν είναι Το ί ρ(ίον, *αί 3ίΧει ί*αταΐ£0κ0 τάς πανουργίας τά>» δι/ναρι- ςημενιαν, οI οποίοι, χωρίς νά λογπριάζωνι τον Η,ίνδυνον, Βίλουσι τον κόλεμον. 'Ανίσως όμως κατκ δυςυχίαν δεν έκτΧηρωύωσιν αί ελπίδες ήμων περί ειρηνικού συμ€ι€ασμοΰ τούτων των διχονοιών, άνίσως άνοφασισβ2 εν 'Αμερικ^, τό οποίον όμως ήΑελομεν ακου'- σ% μετά μεγίςης λύπης, νόμος άντεκδικήσε- ως (Ιοί ίΐβ ΓβρΓβδ^ΐΙΙβδ), τότε πρέπει νά σπάσ% πόλεμος, κατά τον όποιον αδύνατον είναι να μείνωμεν νμείς πολύν καιρόν άδιά* φοροι £εατα), επαδή δια τα,γενικόν εμπόρια» νμων μας μέλει *ολι> νά μέν* <η ειρήνη κατά τάς 3α%άσσας. 'Όπως και αν 4ναι, 3ίλομεν άναγκασύζ νά δωσωμεν είς τά εμπορικά μας πλοία νασαν ύπεράσπιιτιν , *α) Ιπομίνως ν' ανξήσαιμί» τ»μ· ναυτ>κην $μων δύναμη.