ΐι'4α%ι τό 3·ιμίΧιον τ»ς μεΧΧοΰσης ί*αιιξΗ" σεως κα! μιγαΧωσεως νρΐς την ίυσιν. Πως δύναται τις, τοιαύτης ούσης της καταστάσε ως ταν πραγμάτων, νά δίίσχυρίζηται, ότι £ατψν,6ν( ή ΕυρωπαΪΛη /σεςαύμια; Κ ατ ε με αύτη "παυσιν απ ο τοΰ νά υπάρχω,. ΚαΙπώςςα.· χαζεΐαίτις ΐτι , ο τι ή 'νωσσία, ευχαριστημέ νοι ιΐς τά άποκτνφε'ντα. εως τώρα } 3ε'\ει ςα· ματησι& εις το ςαδιον της μα,ΧΧον κα) μαΧΧον επικτασεωςτης, ιίς το ό,ίοΐον ηδη προχωρεί γιγαντιαίας ποσ)ν «ξ ημίσεως ν,δη αίώ' νος. "Οχι τούτο ιΐθιΧεν ίϊναι 3Χι£ερά πΧάννΐ, ή ςιτοια αναιρείται οι αν ρί^^τις βλέμμα εις Το ΐΓβ(ΐίΧιιλυύοζ. Αι (ν μισίώ του 'Ρωσσικοΰ Αυτοκρατορος εφημερίδ·ς "ης ξηράς ίσον κα) αν ομιΧώσι περι των ειρηνικών σκοτών της'?ωσ· σικης Διοικ -ήσιως, όμως αΰτη ί'χιι ετοιμοπο· Χιμους 700,000 ςρατιωΐας κα) κάμνει μει γίςας ιτοιμασίας κατά 3άΧασσαν ' ζικουετδ.') "Γί βί θίλϊΐ πρώτιστα πάντων ή "ΐωσσίιι·, ϊΊ- ναι η έξουσίασις της ο ίου των Δαρδ ανεΧλίων' ί!ς τούτον τον προς ον όρου ετεινεν άνωύινκαϊ ΐζ άρ-χης ν, ι φιλοτιμοξ ποΧιτική της' π, χ. ί· κ\ Της ΝαττοΧεονΤείου εξουσίας, νγοπα να μη ίναντιωόξί εις τάς εκ μέρους του ΤαΧΧικοΰ Αντοαράτορος γενομενας αλώσεις εν Τερμα- νία κ.β1 'ΐταλία, άνίσως ο ΝανοΧέ&ν ηύεΧενά Τοο άφήσι/ι τον δρομον των ΑαρδανεΧΧίων' ό· μως ο Ν αποΧεων, καΟο μέγας τι\ιτ:κ''ς ) οσ · ης ι'γνώριζε καΧώς τά μ(γ(1\α ι'τ'. π\εσμα· τα 3 τα οποία ΐή'Οίλίν επιφε ρ% ν τοιαύτη ναρά- ίλίψις, ενέμεινε πάντοτε ςερεώς μη 3ιΧων να ςίρζν ιίξ Χα,υΤην την σνμφωνίαν. "Ομως τις δύναται κατα Το παρόν να εγγννβη, ότι 'Γωσσία έίν ^{'λίΐ κατορθώσει τούτον τον σκοπον τνις, άνίσως ή 'ΑγγΧία κ αϊ η Ευρά* 1Τ(1 μΐίναισιν ΐτι ήσυχοι, % χ,αν ψιλοί 3*ατα\ τούτου του ΐίρος εζεκτασιν και αΰζησιν ογόο* νος της ;(& κάνετε! ακοιίβτο!) Ει{ μάτην μας «α· ρηγορουσι Χέγοντες, ότι υφίστανται συνΰηκαί. 'Εσταμάτησαν άραγε νότε το 'ΐωσσικον μινι- ςεριον α! συνύηκαι;.,. 'Εμκο'δισχν ανταί το νά μ·η ΐξαΧειφβ£ η νοΧιΤ/κη ΰκαρζις της Πο- Χαινίας η νά μη έξαπΧενηται άδιακόνοας η 'ΐωσσικη δυναμις εν Τουρκία ; (άχβυβτδ.'). *Α· νίσως ερωτνσχτις, Βιατ) άγανα τόσον η 'Ρ&ισ- σία. τον δρόμο ν των ΑαρδανεΧΧίων; ΑυΤηΒε. Χει νά γένη φο€ερά κα,τά γ ν,ν τε και 3αΧασ· σαν, ΒέΧιι νά εμ.€··α κα) αυτν εις Την σειρά * των μεγάλων κατα θάλασσαν δυνάμεων, Εΐμ\ πληροφορημένος, α'νίσως ίχ%) μίαν φο ράν εις χείρας τά κΧιιδία των ΔαρδανελΧίων, 3ιΧει ςιίλια δέχ' άνα€οΧης εις την ΒαΧα,σσαν εκατόν τριήρεις (ττλοΐα Χίνιας). Τούτο όμως είναι ζήτημα ζωης και υπάρξεως διά την μι- γαλην Βρεττανίαν και διά το έμτόριον ήμων } ί- νειδη η εξόνσίασις των ΑαρδανιΧΧίων 3ΐ· Χει αν όχι καταφανίσε' τάς εμνορικάς ημών σχίσεις μιτά της Τουρκίας, καν άέυνατίσΐι αΰτάς καδ' υχιρξοΧήν ( η · ά χολον δ<·α ε'πεται.) Τ'ή 2· Μαρτίου νπ-ήρχεν ί~> Βιέννη η' μ.;ηΐχ τιμη 1 Ο'μολο^ών τη5 ποΧιτβία^ π/ος 5 0/0 54 εΐκοσ ί03 >>[ ι% - ~ 40/0 - 99 9 ]η — ^ — 3 0/0 — 7 5'!/« τοί Δ«ν. του 18?0 ·>■■ λοτ. ίίϋ' ψι, 100 2(5 5&· — _ 1321 — _ — 143 — ί8.34 —ίια φ<. 500 β/ς βι'*-. 571'/α των Μπαγκα; μ.ολ'.γνον τα?ς / Ο / Ο ε!;ίΐκ» 67γ« τ»νΜΛ«*ϊ*«5 ΑοίίοΠδ ιό κομμάτι ίίί 8«0ί, ·· 'ί.κϊ'.τ ήζ και συντάκτης, Δημήτριος 'Α\ιξανδρίδι»ί, ιατρό,ς. — ' Ελ της Τυπογραφίας Ι.Β Σ€εκίαι,