— 888 —! νόΧιν. Εις τον γάμο ν του άνιψιοΰμοι> 'ίδον κάμμίαν διοίκησιν κα) ν« μηιμΧιςιύηΤαι έΐς ην Κοντορουν'τζιον, τον οποίον ΐγώ νρότιρον τον Καραμιισσοντην, το ν ο'^οΐον >? Διοικεί κ,ατίτρεχον διά ΐίροςαγνς του Κυ&ρνητου , ιςιιΧιν έπίτηδις διά νά τον φυλακώσω, — Τα Ιωάννου Κανοδίςρ ιβ, «$ λ«ς»ί»· αυτός ιταρ«- αυτά σχιδον εμαρτύρησ» κα\ ο' &ϊΰτιρος, ϊ* •χονεΊτο διά τάς καταδρομάς τον, ιγω δι τω Των ονοίων ίγινι δηλον, ότι ο Κολοκοτρώνης άικκρί&νμ , οτι δεν ϊχιι τ/ να φοζηται, καΟό ΐδωκιν ιίς τον Κοντορουνίτζιον τ^ν ιδίαν συμ- χχι αυτός ων ίν τω καταλόγω της γενικής ά· 4ουΧην, ως και ό ΚοΧΧιόνουΧος · ο τι β Κολο- μνηςίας. ^ Οτι αυτός ανεχώρησιν ι κ ΠαΧούμ- κοτρώνης τω εγραψι Κρος του αΧΧοις ταύτα. * α ?> ι χάρισε μοι 'ίπιτον. 'Εν "Αργά ι γνώρισα, »Μι7 ν» κρυμμένος, καί ο'ταν ακούσης, ότι κατ αρχάς τον κόμητα. 'ΐώμαν μο\ πνιν, ό- ηρχισα κίνημα τι, τ ο τ* ΐνώθητι μι τους φι- τι ιν Ναυττλι'^ μεΧεταται τί σνονδαΧον καΐ Χους μας, όπου και αν %ς κα.) κάμε ι'ίτι κά· ΐτομινως π ρ ε πει νά ιτροσίχω · τΧν)κ εγω δεν μω και ιγά*. 'β τρίτος μάρΤυρ ικήρυξιν, Μ^ιΧησανά ομιλήσω Τι νερισσότερβν νιρ) ταύ- $ΤΙ β Τρηγοριάδης κα) οί φίλοι του ισυμϊού- *η( της ντοί/σιας και ηρχισα αλλ^ν όμι- Χιυσαν κα! αυτοί Τον Κακογιάννη, τον ι· Χϊαν. Εκιςρι^ας ιίς Ν αυπΧίοιν , ηΧΐΙον νρος «οίον ίγνώρισι ν ρ) ν γίν# ούτος λ%ςής, νά μ* τονξρατηγου Ίίϊδεκον (Ηβϊάοαίί) , τον ι!δθ' ύνοταχ6ζ( ιίς την Διοίκησιν. «Θα^'ίΐ , #Τι» ν ο κυίησα τ/ρ) ών ή'κουσα κα'ι τον ίσιιμ€ούΧιυ· Τρηγοριάδης ιτρος αυτόν, ιτρόσμενι καΐ ΒίΧιις σα νά Χάζ-% τα μίτρατου « —'Ο Κολλιο'κου- άνταμιιφύ^, £ίΧιις γίνι/ς ιτοΧίαρχος 'Αρκα· Χος διν ηίεΧησι να ι'ίτιι τί άνικρίδη ό ςρα· δίας.* — *0 τιΧαυταίος μάρτυρ «Την, ο η , Τηγος ΕϊοΐΥ,ος, λίγων, ότι ο ςρατηγος ό'ί- οτι ό Μονάρχης βνρόςαξι νά ΐπιδιάξωσι τον Ζ'ιος δύναται νά ι'ίιτ% τί νκικρί4η. 'Ενιρωτη- \%ςην, ο' 'Αδάμ Τζόρις ηναντιοάΰη 3 ΐδιιξί ίι)ς δ ι, νο Τί υιί^γι νρος τον ςρατηγίν 'ΕΪ- γράμματα του ΚοΧοχ-οτρώνου και ϊ/*ϊ να Κροσ- ίικον, αττ/κρί6η ))Λίν ΐν$ιιμουμαι ττ\έον ιττ* μείνωσι μόνον μιριχ.άς ημίρας, κα) 3ΐ\ουσιν άχ.ρι€ϊς, άν τ ρ ιν φυΧΛκωύψ, ο' σηκριτάριος Της ΐδ* τί ΰΐΧιι γίν#, — 'Εν τ% διυτΐρν. συνι- *ΑνΤί€ασιΧιίΛς κύριο ζ Φράντζ η ΰςερώτιρον.ΐι Χιΰσιι του κριτηρίου, Την 13 Μαΐου, ήλ&ον — Μίτκ τ οΰτο ίκήρνξιν ο Κ οΧλιόνουΧος } . νάΧιν νοΧΧο) 3>&ταί. ΤΙιρι τ*ν ΙΟ' ώρα» *λ· οτι δίν ίΤχί ιτχίσιν τινά μί τους Χι^ςας, ότι 6ον οί φυΧ&κωμι'νοι. 'ο Κολοκοτρώνης διν *- δϊν ίγίνωσχ,ί τι ιαρίτης άναφορας νρος ζίνην £άςα ττΧεον το χομνοΧόγιόν του κβΐ εφαίνιτο τίνα Δυκαμιν, ίν δι τψ Τί\« ιξιζαίου τννά- κατηφής. 'Εννία μάρτυριςηκούσθησαν. Ο τάσ· ίωότητάτΐυ. 'Αφ'οι \ δι ΐγιναν κα\ α,ΧΧατινα σηςϊ'ιανακόνουΧοζ, γεωργός, ικήρυζιν, ντι ίρωτήματα κρος τούς ίγκαΧουμΐνους, ηρχησιν ο Κακογιάννης ττ+ρικί^ιι αυτούς ιίς Χν,ςιίας ιί ίρώτησις Των μαρτύρων, και τράτο* μΐν βι£αιων, ότι ϊχιι σχΐσιν μιτά τουΤρηγοριά- νκούσβησαν τέσσαρες, ο κύρ'ος 'Α. 'Ανχγνω- ίου και οτι είχονκαι μιγαΧιιοτίρους αρχηγούς. «■κουλοί, αξιωματικός τις μ ή ων κΧεον ιίς Το Ίδιον ιμχρτύρησι και β Αναγνωςηζ Μα«· οούΧευσιν, ο κύριος Χρίςος Νικολάου ίκ 7.α· ροΧδης ικ ΣουΧιμάν, ιτροσύιις, οτι ο Εαιτο- κιίνΟου, ό κύριος Τιώργιος λιμ€ερίτίθ'Λος*&ρ~ γιάννης ι'ιΐίΐν, ότι ο Τρηγοριάδης ϊχιι αλλ»- κάδιος, και ο κύριος Πατα Εωνςαντη ( λ των Χογραφίαν με Τον Κολοκοτρίον^ν καϊ Κολλιο- ΤουΧιμανιχ-ων χωρίων *0 'ΑνχγνωςότουΧις ι- «ροολον. Μι τούς λίγους τούτων ισυμφωνουν μαρτύρησιν, ο τι ό Κοντορουνίτζιος τω εΊκιν, και όσχ ε μαρτύρησαν οι τεσσάρες «κολοοδοι «π νρονοΧΧοϊί ηβιΧιν ύποταχβζί εις Την Διοί- μάρτυρες. 'Ο κατά την άρτιΧΧιρίαν χιΧίαρχος κησιν, εάν δεν τον ΐμνόδιζι κακοιος καί βΤι Ε χρζούνης καϊ ο κύριος θιόδωρος ΑΧεζανόρο- ο ΚοΧΧιόκαυΧας τω ΐμηνυσεν ικ ΝακτΧίαςνά νουΧος ίκ ΤρινοΧιτζας ίμ&ρτυρησαν, οτι ιν κνττάξη νκ' ύχομιΐνη |π δύο εβδομάδας κα.% ΎριΚοΧιτζα έγιναν τον 'ΐοννιον κρυφιαι ,ίΓυνβ» τ ότι £ίΧουσι Χά#ι τα' *ράγι*&τα άλλπν μορ- Ιροίσιις /» τί ο/κία του ΝικοΧαου Διαμαντή· ψψρ. νά κνττκ μόνον νά μη ύΐίο ταχβ« «Γ{ ιτοοΧου, ΐι'; τάς ότΌίας νιριυρύησαν ο ϊολβ-