216 —— «αρλαμέντω Καρά των Γαλλικών Μινίςρων κηρύξεως· ,Λεν £ελω } ιΤττ», να εκταυύω νυν πι ρ ι του πράγματος αυΐου' διν 3$\<ο να, κά μω κρο€λημάτι, ούτι δε νά τίροτείνο) ερωτή ματα ΐΐΐρ) τουτου του αντικαμέν ου , τούτο μόνον ΓβίτΤΕί να ε'ίκω , οΤι η εξουοίασις καϊ κατάσχεσις τον 'Αλγερίου, από οποίου εΰνους κα) αν προελ()%, υπάρχει κολλά μεγά λης Ιμ-ξρΛείας χα) αξιολογότατος, κα\ μάλι- ςα οΤί τούτο προέρχεται εκ μέρους Γαλλίας (α' χουε -8!), "Αν και νομίζω } ότι ο Μαρσιαλ- λης Ιίλωζελ (01'βυδβΐ) ωμίλησιν ι ν τω κά τω παρλαμέντα μι καποιαν ύιϊερζολν,υ εχφω- νησας, ότι το 'Αλγίριαν 5/Χκ είναι δια την Ταλλίαν επίσης τόαον μέγα κίρδος, οσον εχργμάτισεν ή άνατοληη 'ΐνίι'α ίιά Την 'Αγ· γλίαν , όμως το πραγμα είναι μεγάλης ίμ- €ρώείας, καϊ ελπίζω να φιλοτιμεί) ο χομ·/ις Τρέύν' αποδείξω ίν καιρώ τω ίϊ'οντι, οτι ίϊν ί- ■£λά£ΐλσάν τι ι| τ/αχ) καϊ το συμφέρον Της 'Αγ γλίας , τά οποία χρΐοςτου είιαι νά ύπερασπί· ζ%,'' 'ο κομν,ς Γρι υ άττεκρίΰ·^ , οτι κερί όσών είπεν ο μαρσιάλλης. Κλωζέλ τοσούτον μόνον οΊδιυ , ι ' ιη ΐγρα^αν αί έφν,μερίδις ιτίρ) τκυ'- Τΐής της υποθέσεως } βε€αιο1 δι , ο Τι οΐ Μινί- ζροι Βίλουσιν είναι ίν καιρώ τω δέοντι τίρο- ΰνμοι νά διαιολογησασι το πολίτιυμα, το οτο7 ου ί τήρησαν εις διατν,ρν,σιν της τιμν,ς κα) Των σνμφε-ρόντων της 'Αγγλίας. ζαχοι/ετε!).— 'θ μαρκίζας Αονδονίι^ρύ ε'ιττεν, ότι της Αγ γλία.; ίή έξωτερ;κη κολιιικη καίΐύδηγηύη κα- τα. τον ιιτχατοι καιρόν δίχα Τίνος φρονησεως καϊ ότι καταγελα. όλος ο κοσμος. Μίτα του- το ανίφερεα εις αποδειξιν τας δοίείσας εις τον λορδον Τίονσομ£υ και εις τόν κυρίου Στ.ραι- φόρ$ - Καινιγγ έκτακτους αξαποςολάς και πα ραγγελίας } και ίΐ.τίν, ότι ελπίζει νά φάνε- ρώση ό κόμγ,ς Γ ριΰ το -ττοίαν ημέραν £ίλει νά έοοση εις ιό κάτω παρλαμέντου λογον ιτερ) ιίϊς ιζ'ύΤΐρικί^ς πολιτικής. — 'θ λόρδος 'Ρι- ■κίόν (δικαιολόγησε τους Μινίςρους ΐνιπλ·ήΤ· *ων τον τροτίον, με -ιόν ότύΐον όμιλοΰσιν ΐ- ναντΐον ««όντων περ\ ΰχοϋίσιων, ίιά τάς ά νοιας υπόκεινται μόνοι οί μινίςραι εις άτίολο- γίαν καΧ τάς οποίας αυτοί βι€αια 3ίλουσιγι- νάσκει νά υπερασνίσωσιν. — 'θ Μαρκίζας Αονόονόε^ρυ άττεκρίύιι, ότι καν παρά τοις ζέ- ναις τίολιτεΐαις άπετυχον οΐ Μινίςροι των σκο νών χα>ν ολίύν, καϊ ότι επομένως ίφάνιήσαν άναίςιοί τοις του υψηλού χαρακτήρας των» —·~ 'Ενταΰΰα 'ίπαυσεν η ομιλία ι και ν,ρ^σιΐ/ η έξετασις τ&ν 'ίρλανδικων δεκάτων, οτε ό κό μης Βίχλβ-6" ωμίλν,σε , βο-ι,θοΰμενος και από τόν δούκα ΒελΧιγγΤωνα, σφοδρότατα χατά των προ€λ·/}μαΤΐύν των μ.ινίςριαν. 'Εν τ% συνεδρία του κάτω παρλαμέντου της ι4· 'ΐουνιοι» επαρρΐήσιάσύνι ό μινι'ςρος'Αλ- ίόρν καϊ εζν,τησε νά τω έοίωαι διά τυχόν <*· ναγχαίας περιςασεις δια το ε'σωτεριχ,όν μινι- ςϊριον (οη βοοουηΐ οί οΐνίΐ οοηίΐη§βη- εΐεκ) ΙΟΟ,ΟΟΟ λιτρ. Στ. αν ευ εξετάσεως η- νος. Έ.!ς τούτο το νρό€λίήμα έκραξαν τίνες, άκοΰετεί άκονετι!, ως τόσον έ^φίσύΐή νά δού% νί Κοσότης. 'Η ί'φνι/Λίρΐς Οίοΐΐο δοξάζει, οΤι πιθανώς εξ αιτίας της πλησιάζουσας κρί σεως , τνρν οποίαν φαίνεται νά επιφέρω ^ δια φωνία *α» σΰγκρουσις (ίοΐΐΐίΐοη) μεταξύ του αν&ι χαι κ«?ω παρλαμέντου ,. οί μινι'ςρα {ζήτησαν κ.α! το'ΐς εΐόίΐηααν μόνον ΙΟΟ,οοο λιτρ'. Στ. ίιά μικτά έξοδα, εις τρόπον ωςι Τ5 κάτω παρλαμέντον κρατεί τά δημόσια χ;/- ματα εις Τ^ν φυλαξίν τν,ς δια τοτε , ότε τύ■ χοι νά άπο4α\ωσιν ο! σφοδροί άριςοκρατικύ του ανω παρλαμέντου το πιρ\ τ{^ς /χεταρρυύ.· μίσεως τ%ς 'ΐρλα^δικκζ ικκλ^σίας σχεδιον- 'Εν τζ συνεδρία του κάτω Παρλαμέντου των 5 'ΐ ουίι'ου >1ρώτγσεν ό χιλίαρχος "Ε€ανς·, άιίσως ν,,νϋι ιλπίς νά γνωρίσαση ογλίγωρα τ%ν ΑόνΟτΜαρίαν ο'ς βα,σίΚισοαν ό βασιλεύς 'Αγγλίας /.αΐ ό σύμμαχος αυ'τοΰ βασιλεύς τ£ς Ταλλίας· 'θ μιρίςρος ΙΙαλμερςων άπεκρί- ύν ί} ότι ν| Δόνα Μαρία ίγν&ρίσΙΙνι «{ βασί·