ή ^ρησ-λείαν, να δύνωνχαι ιοί β&ι'γιβντχι, ό ταν ωσιν άξιοι, χαϋως *α) οί Ευρωπαίοι, ιΐς δημοσίους αξίας κτλ» -— Τ# 24. ίνίκρινι το κάτω παρλαμι ντον τό π ε ρ) τ%ς μεταβρυύ· μίσιως τ<£ν ίχκΧησιαςι&ων πραγμάτων Της "Ιρλανδίας σχέδιον, τό οποίον άπο€λίπει καύ' αΰ ίο ιίς το ν» ο'λιι^οςίυΟώτίΐ' αϊ επισκοπαϊ και να πλνιρόνωνιαι καλλίτερον αι Ινωρίαι. Το 147 άρβρνν νουτου του σχεδίου διελαμ- €ανεν Ιν 4ίΧ?> καΟώ$ επρο€λή!ίη παρά Των μινίςρων , ότι όλα τα χρήματα, όσα μιίνω- σιν ι χ. της ιλαττώσιως των ίπισκοπων χ. αϊ παύσιως ·η και ολιγοςιυσιΐύς των μι έχ.χ.'Χν- σιαςικάς αξ«'«ί ^ω/Αίνων εισοδημάτων (ρΓβ- ^βηάβδ), ^ϊ'λϊΐ ΐχιι τ»)ν ΐζουσίαν το παρλα- μίντον του να, μεταχειρισύη πρώτον μι ν εις χτίσιν /.α! ανάκτισιν τ«ν ίκ.κλνισι&ΐΐ' χ«3 τ«* αρχόντων αΰταΐς } . ϊπιιτα δί ιίς οποίους άλλους σχ,οπους αυτό κρίνοι «υλογοκ. Οί μινίςροι, προβάλλοντες τούτο το αρΰρον , ί*χον «'ϊ* »(>- χί σκοίΓον νά μεταχειρίσωσι Ταύτα το χρή ματα ίιά τ/Ι» ϊΐΜταίίιυσΊν κα) διίασκαλίαν ■τν,ς νεολαίας εν 'ΐρλφίία , και επομένως ■λζ'ϊ δια τους Καθολικούς, εννοήσαντες δι, ότι οι ά ν δ ρις ίου άνω παρλαμέντου 3έλουσιν α· ττοξάλη όλον τό σχέβιον άνίσως δεν άφήσω- σι τούτο το αρίρον, 'ίςερζαν νά παρα€λ(·^ω- σιν αΰτο και λοιπόν νά σ£εσύη >' περίοδος ιίς όνο ί ους άλλους σκοπούς β υ τ ο ■κρίνοι εύλογο». Οί παρά φίλοι Της με ταρρυθμίσεως , ίν ο'Γς μάλαζα ό κύριος 'θ %ον- ιιίλλ, ε€οων κατά ταύτης της παραζλίψιως των μιιίςρων και τους επεπληττον, όμως ούτοι άπεκρίύησαν, ότι εξ αιτίας τοιούτοο μικρού πράγματος $»» πρίπιι να ναροργί- σωσιτό άνω παρλαμίντον ωςι να ματαιωδϊ ο* Χον το σχέδιον. — 'Εν τ» σοιιεδρίρ του. κάτω παρλαμέντου τ| >1. 'ϊουνίον ενεκρί θη μι ολίγας χινας: μιΤα€ολάς κα) το ι'ν ϊϊέπ «ιτοφίίσίωΐί σχέδιον της διοικήσεως δια ι α άπι- λεν&ίρωΰωσιν οίΝεγροι των αποικιών της δυ* τικ^ς Ινδίας, 'ϊδον δε οι κυριωτεροι διορισ μό) τούτου, τοα σχεδίου· ι) 'θ Αΰδϊ'νΐϋΐξ /- ιος σκλάβου ('Νιγρου^) ύποχοίΐυται νά διο· ρίσ% μίαν ΐπιεικνί τιμνν, με την οποίαν ο σκλάβος δύναται να ίξαγοράσΐί τν,ν ελευόε- ρί'χν το'ί · δια να κερδήσι/ι δ ε ταυ'την την τι· μ·/,ν, πριπει «β δουλεύω |· μεν τον καιρού τον·, δια τον αΰόέντην του-, το 2( λοιπον ίν τεταρτημόριο» να δουλευχ ε π) μισ(ίω διά λογαριασμό ν του ι ως ου τοιουτοτρόπως οό - νάξ* Την άπαιτουμε'νην εις εξαγοραν ποσοτ· Τητα-, Την οποίαν όμως δύναται και να ία» νεισύίΐ ηχ$ άλλου τίνος τρίτο». 2) Ε/{ τουί κτν,τιρας ύποςατικων ίν τ« ίοτι»δ 'ϊυδία Άίλει. δανιίσια, προς αποζημίαχτιν αυ'τωιι, η Διοίκνισις αο μιλλιο'νια·, Των οποίων ομαζ οί τόχοι Βέλουσι σκεπάζωνται η μι τα ι'κ των εργασιών των Νέγρων χρήματα η μΐ τα εισοδήματα Της , Αγγλίας } όπως κρίνοι τα παρλαμίντον άρμοδιώτερον. 3)? *ΟΧα τα Τί'κνα τω» Νέγρων } όσα., ε ως ης ημέρας ι/γκρι^ τοΰτο το σχέδιον ,. «Τ ναι ΐτι 6 χρόνων, 3ϊλουσιν είναι ελινύερα κα) τρΐ~ φωνται π αρά τα» γονίΐΰν των' είδε κα\ δεν ΐχουσιν ούτοι τόν τρόπον, Βέλουσι δουλεύει τοΐς αύύενταις επ\ μισόω, καΐ τά μεν ιίαι- δία ϊως του 24· ΐτους της ηλικίας των, Τα δέ χοράσια ε ως του 2θ. ΐτους, απ ο τούτου δι του καιρόν 3ελουσιν «ναι ΐλιύϋερα. 'Εκδότης κχισυντάχΐΜι Δημήτριος 'Αλιζανδρίδιήζ, Ιατρός. ~ Έκ ι*ίί5 Τυπογραφίας ί. Β. Σ€ικ(ον>