223 — ναύαρχος Κοδριγγτών, όμως α α. τ α δυςυχίαν ε'πηλύε μετά ταύτην τήν ε'ίσοδον του ςολου μνχη, 4 οποία ίσον βέβαια χ,αΐ αν προξεν^ τιμήν Βίς τήν Βρεττανικήν άνδρίαν , αλλο τό σον βε€αια εγινιν εναντίον της ευχής } ή μάλ λον είπεΐν παρά πασαν ελπίδα. .της Βρεττανι- κης Διοικήσεως } και δια τοΰτο τό αίτιον άπε- 4αλε τβτ» τό καρΧαμεντον τό νρο€Χημα του νά ·ψν)φισ·δί ευχαριςεία προς τον ςόλον.— Ο κύρης ΡΓβηοΐδ ΒιΐΓίΙβΙΙ άναςάς, παρίζςησι τήν Χύπηντου «π! τούτω } ότι η Διοίχ,ησις εναντιοΰται εις Τοιούτο πρ0€\ν ι μα , αγωνι- σΙ)ής ν άποδεί'ζη, (τι ο ανδρείος ναύαρχος ε- κάμε τότε ε'ίτι άπητει παρ άύτοΰ ή τ φ. η της 'Αγγλία ζ , οτι ίφύλαξε τον ΒριΤτανικόν ζά λο» άτι ο Της γελοιότητας, από Της ατιμίας του να περιπλ$ν\ εν ασχολία αν ενεργεί 'ΐμιΐρο- σύιν Των "ελλ^κκων αιγιαλών , κατά τούς οποίους οι Αιγύπτιοι εσφχττον τούς "Ελληνας· άλλα χιΐ άνίσω; ο Ναύαρχος ίσφαΧί» (έΐ- *ίν) , ϊπρεπε δια νοΰτο νά «"βιίίοο^ Τΐ( «βος ανδρείους ναυταί, ο! βττοίβι ΐτβαξαν κατά τά; προςαγά; του 5 — Μετβ τούτον ύμΙΧησιν ο μινίςρος ΑΧύορπ ομοΧογησα,ς } οτι η μαχηκαΛ οΧον το πολίτευμα, του Κοδριγγτωνοζ ε'χΛ )- μκτισαν μ*ν τοσον λαμπρά ίσον δυνατόν, ίιο'τί με μιαν τριηρη , μίαν φριγάττβν κ») γκ πολεμικό ν 81θθρ έμπίδισεν αύτός «ν α/)· χί 50 ΤεορΛ/ΛοαίγιητΤία πολεμικά ϊγΧοΤλ νά εκπλεύσωσι του Χιμένος' μ' οΧον τοΰτο , η μαχη α υ Γ») /χρημάτισε μΙΧΧον περίπτωμα κβ5 ί(5^ον τυχκί , τ ® οποίον Ίσως Τροηλύεν εκ τούτοι», οτι οι Τούρκοι πρώτοι ί'δοσαν φωτίαν, *Η Δίοί'Λ^ίΓίς ίί'ν εδύνατο βέ€αια να ανατρέψω τάζ αποφάσεις των προτού Μι'/ιςερίων.— Μ«- τά το'κ Μιι/Ιςρον ωμίλ^π-βν χ,ατα ό'ιαίοχνΐν £ί- κα μελν) υπέρ του προβλήματος, ιν οίς κ«1 ό 'ΟκονΊ'ΐλλ «αϊ αύτος ο κύριος Στα,νΧέϋ, 'Ο ναύαρχος 'Α&άμ ωμίλΐήσιν ύπερ του * ολ <· τινματος του Κοίριγγτωνος κατά πάντα Τρί· «ον χ«ϊ ναρίςν,σε τγ πως αύτος επραζε *άν· Τ οτι ίίχα ίί'ιο κερδείας, μαλιςα &ε δεν ν·0*Χνι- ρ* νά ί#χ6ϊ χ-αι/ίΐ/ σιτηρίσιον (ρβηκΐοη). — τότί αν/ς^ «οίΧιμ ο μινίςρ'ος 'Αλύορπ κχϊ ·Τ- «ν , οη οίνα.ιρίΐ νΰν ε'ν ονόματι των Μινίςαων !Χα } όσα αύτο\ ιίκαν εναντίον του ττροέΧή' ματος του ναυάρχου , καίοτι έ'ενθίλουσιν αυ τοί μόνοι } ίΐ» ω (τχίίοΐ' όμοφωνας το παρλα· μέντον 5/λίΐ, να φαίνωμται ενα.ντιουμ(νο<, κα) λοοτο'ν {{νβο'σΐίστν) ο ανδρείος ναύαρχος β$ συγχαίρω εαντω ενεκα τούτον τόι > απο τελέσματος τόσω πιρισσάτιρον , οσον αυτο* εΐναι ν| άζιωτάτη ο'νταμοιζη 3ιά τον αφιλοκερ- ίίΐ τρόπον , με τον οποίον αυτός ε'καμι το νρο~ £λν\μάτου ('Ετίΐέΐί αύτος εΐπεν, ότι 6εν ζ*, τεϊ §ια Το ύποκείμενόντου δια ναντός καμ. μίαν άνταμοιξίήν"), "Οΰεντό ΐίρο€Χ>ιματου εν. εκρίύνι δίχα ψηφοφορίας, και ό ναύαρχοςΚο, όριγγτών παρεςψτ« προς τους Μινίςρους την ακραν ευγνωμοσύνη*του. I £ Π Α Ν I Α. Κα&ως αναγινωσ&ομιν εντινι γραμματιεν Μαδρίτον απ ο 2· 'ΐουνίκυ {ι μπερίΐχομινω ι λ τ* (Τΐπιβί), μ' όλον οτι τέ πράγματα της Πυρηναϊκης Χερσονήσου ϊΧα&ν ΗαΧΗ" μορφνν, ίμω'ς δεν πρέπει νά 3»α>ρίτις^ οτι, ΐπιιδη άνιχωρησεν ο Δον Κάρολος, 3ε\ουσιν ^ιχυχίί- σει αί βόρειοι επαρχία ι της "Ισπανίας. ΟιλαοΙ (σημειοΐ) της Βισκαυας και Ναζά^ας μάχον ται πολλω νιρισσότερον δια τοπικά συμφιρ'.ν- τα, ήγουν διά νά ώσιν εΧ^ύύεροι "«ο ςραΤο- λογίας και συνεισφοράς, πάρεζ δια τον Ιν· φάντην , και ο Ζα€άΧας χβ! ΖιιηιαΙβοαΓΓΟ- ρυν ·5>λ> υσι γ,νώσκει νά. μάχωνται επίσης ενύέρμως ύνε'ρ του υ'ιον του !χόν Κάρολοι», κα&ώς καϊ ύπερ αυτού του Ιδίου, "ίσως 3ελιι προσκάλεσα η ημετέρα Διοίκησις την Πορτου- γαλλικ^ν νά ςπ'Χ^ κα) σύτη βοηϋητικόν σω> μα εις είρηνευσιν τη; Ισπανίας κτλ. Κατά τάς νιωτίτας εκ Μαύρίτου εως 15, 'ΐουνίου ειδήσεις } η άντιζασίλισσα άνεχωρη- σεν από το ΑΓ»η;υβζ αιφνιδίως και ήλΰίν εις το πάλάτιον νΐβΐ» Α1β§Γ6 ώς ι / ί ώρας άτ.ό Μαδρίτου , επειδή η χολέρα έφάνη εν Ανδα λουσία και εντιϋ&εν έξη πλούτο με μεγαλην σφοδρότητα κατ άρκτο ν. — 12· 'ΐουν. ε- δημοσίευση ιν Μαδρίτω μέ κομπήν και διιΐ κηρύκων τό βασιλικό ν 3έσπισμα περ"ι της συγκλήσεως των Κάρτες εν ευφ ημίαις τ ου Χαου , μεδ -ο φωτοχυσία της πόλεως εγινεν ισπερας λαμπρά και χαρα< εζηκολού^ουν δί ολης της νυκτός και τψ επαύριον, — Δ/α τήν