μΐρονςημων ίειχίε'σα» αΛειζιν χα) *υχ»ίν τ*· λ<ίου συμ€ι€ασμον νέαΐ δυσκοΧίαι, έίΐι ?\α- €εν άχρι τοΰ δε καμμίαν ίκέασι». Α< 'Ενίοξο- τητΐς σας 3έ\ιτε 'ίδΐί ίξ «ν ΉίΧω χοικαίσΜ οία τοΰ μινίτρου · ότ< «φυλαχ^σαν^ κατά τας διαπραγματεύσεις πάντοτε τρο οφθαλμών μό νον ·ή τι μη, } αξιοπρέπεια κα) τά ούσιωδη συ/ΛΥρίίοι/τ» του ί'(ί>ους. 'ΕΧπίζω κ.α) «τι πάν τοτε να λά^ωσιν αύται τιΧοζ οΤον αρμόζει" Β αν δί κ,α) ν)' Ευρίΰΐτβϊκνΐ πολιτική ίί^φαν^ «ν μί'ρίΐ ΧΛτ«'λλ«^ο$ τ£· προσδοκώμενη »πιιι- Κί7 βοήθεια των ημετέρων αΐ/ανΤιβρήταιν δικαί ων, ομως η '&ΧΧανοία δεν πρέπει νά· μιτα- νοψ ίια Τκΐν ΐγκαρτερίαν της εν διαςήματι των. τριών πΧευΤαίων χρονών, άΧΧ' άφορωσα εΐζ το &>$«» £» τω μΐσ,ω της παραφροσύνης Τον ή μίτε ρου αιώνος παράδειγμα ποΧιτικης υπάρξεως και εύΧα£ιίας προς τους νόμους κα) τιί» εΰταξίαν, 3εΧιι ίπιτρέψει· 3αρραΧέως το ποΧίτευμάτης εις τ ην κρίνιν τΐύρ Συγχρόνων και Μεταγενεςίροβν. — Μϊτβξο των ανιαρών αιτημάτων, τά άτι (πα διήγειραν πέρυσι τά επιχειρήματα τηςΓαΧΧικης καϊ 'Αγγλικής Δι- οικήσεως, ενρηκε το φιΧοπαΤρι α'/σ9η μα πα- ρηγορίαν εν τω ποΧιΤίΰματι της κατά γην τε κ α) 3άΧασσαν δυνάμεως , ητις, ενώπιον όλΐ({ τνς ΐ.ύρώπης, έγνω νά διατηρηση την τιμήν του 'ολλανί'ικ.ου ονόματος. — Ώεριχαρως διε τές» ι η ψυχιί/χοι> ίίβ τον τροίΓον ? χαβ' ο ν το ϊΰνος παρέςησε Τ* ν. ιύγνωμοσυνην προς τους ά'.δρείους ποΧεμιςάς, πρός τους πΧηγω&εντηξ χ«5 πρός τους ορφανούς Των πεσόντων. -— 'Η κατάςασις τοΰ ν,με^ερου ςρατιύματος είναι πάντοτε χαλνί ·■ αυτό διατηρεί Την Τιμνν Τ%ς απολύτου εύτε·.()είαζ, ευταξίας καϊ επιτήδειο- ' τηιος' εϊς μέρος δε αΰτοϋ εδό^σαυ ίκτ «τα. μίνα ι άδειαι τον άπεΧύπν εις τάς οικίας του χ,αι ΐίξ τά. συνν'0») ίνιτηδεόματά «ο, ('Αφ' ου μιτά τοΰτο η Μίΐ^βλϊΐότνίί το» ώμίΧνία·^ νιρ\ τ*ς*»σωηρι»ί{ί; τ» χα) τ£ν βνοικιβν αατα· ςάσ»ως κβ) τϊ^) Τωνμ»Χ,τωμίναιν διορθώσε ων , ίΊΐίΐν εν τω τεΧιι, ότι καϋως κάντοτε ούτω κ,λϊ νυν 3α$ίί ε!ς τιίν σανΐργααν των -καρΧαμΐντων δια νά λα^ τεΧος ι| α€ε€αιος κατάςασις , «ν # διατεΧεΤ ίτι ν, πατρίς μετά ΤΗ" άποσκίρτ^σιν Των μεσημβρινών 'ταρ ■ 5£Ι£θν.)" 'ΕφνμιρίςΤις Το5 ΏαρισΙου ϊγραφε, κ.ατά τάς ειδήσεις δηύεν ι'ξ 'Αγης } ότι αϊ ΑνΧαϊ ΒεροΧίνου , Βιέννης καΐ ΤίετρουνόΧεως ε μήνυ σαν είς Την αΰΧην των ΤουϊΧεριων νά μη α. ναχατωΰΖ τελείας είς την 'θΧΧανδικο€εΧγι- κην υττοΟίσιν"; άνίσως αΰτη τεΧειωί^ μεταξύ αμφοτέρων των διαφερομε'νων μέρων ' με την βίαν Των οτΧων. *Η εφημερίς Ττς°Αγ·ηςπα- βαινεΐ'τούς μεν συμνατριωταςτ-ης νά μη τι- ςευωσι τοιαύτας άύιμεΧ'ώτους ειδήσεις } τάς δε ζίνας εφημερίδας να μη ϊνανχΧαμ€άνασι τάς το^ο^υια5, διότι, κα&ώς νροσσημειοί, το νά διασπείρε μ'εν τις ψενδε7ς φημας νολίμοο^ είναι 'ί&ιο* άνοήτου, ϊχΰρου της "ησυχίας ■ της πατρίδος το» άνδρας, τα δε νά δημοσιεύω ποΧεμικούς ακονούς } οταν ώσι νραγματιώ- δεις καϊ συμφίρ# είς τον εναντίον νά το ι) ς προγινώ σκιά > υπάρχει Ίδιον προ δ ότου. Τ5 22. 'ΟλΤ . ίσυνάχΟη *ατα ι :ρ<!Ζτοί> τά κάτω παρΧαμίντον της 'ΟΧΧανδίας, εν τψ οποία, ομως συναθροίσει εξητα'σύησαν μόνον *α) ευρέων,σαν τακτικά τά πΧηρεξοΰ&ια των νέ<ον άπιςαΧμίνων χαι επρο€Χ^η<ταν τρείί άνδρες εκ τοΰ μέσου της δια νά ϊ&λίχί# εΐζ εξ αυτών ως πρόεδρος, εκ των οποίων ^κΧεξεν ο βασιΧεύς τον κυρκρ Συπχενς. Π ο ΓΤΟΓΓΑΛΑΠ. 'Αφ' οϋ ε* ποΧΧων εβδομάδων διν η- κοΰιτο πλέον ιχ. ΠορτουγαΧΧίας κάπν άξιό- Χογον.