ίνωτιρίκνν «Χι^φο/ιίβν κα! 4 εκφρασις μιας σο€αρας με* και σπουδαίας, όμως σω' τηριάδρυς «'Χ^ίιίαί, ίνιιδη όχι κολβ*ιυ««» <« «άδιί τ«ν λα&ίν, βι€αι<£ τις τ*"» *ί/»ίν»1ι* κυτων. 'ο Αυτοκράτωρ, έ«α νά βιζαιάσ^ «- ταμόνως τΐ|» ησυχία» καϊ ιΰίαιμονίαν τω» υνηκίων του «ν τω βασιΧείω, ΐ-Βρ ϊ* ι να τοΐζ « ι ' ιγ £ καύαρα, η Μίκη πιςο) Ης τα χαβκ'κβν· τάσας καΐ το'τί θίΧη* χ.β/*Μ να λ^σ-μονι*!!» ίο γιγονός' αγρυπνείτε οΐ ίδιοι ίια τ»)» η- αυχί&ν της νατρίδο,ς σας' προφυΧάττιτέ την Β3ΓΟ τιίν ινίκτασιν ςασιαςικων βι€Χίων, χαΐ ΜΤ» ΒίΧίΤΐ ςερεοοσ^ τι^ν ιύδαιμονίαν αύτνς' ίχιμεΧηύητι ν' ανβΤ/3£φν)Τ( το τΐκνα σ«ί κατβ €ούς κανόνας τ ης θρησκείας καϊ της πίςεως «ρος τον Μανάρχηνσας^καϊ τότί 3ιΧετι πα· ρασκινάσα εις αυτά μΐΧΧον ίύτυχίς · ας εϊσ- i» β ! φνλαχις της ΐσατιρικης ησυχίας της κόΧιώςσας, χα) τοτν ή άαρόνοΧις του ' αΧι- %άνδρου 3ί\ίΐ ιιναι αι'τοΰ , μ,β'νον £»β να α-ϋς υπερασπίζω, είδΐμη, 3ΐ\ετε σύρια ε'π) τα ς χ,ίφαλάζ και τ 4" πατρίδα ύμ£ν άπίραντον συμ· φοράν" — Αυ'ταί ιισίν αϊ αλήύααι, τάς οποί ας ιπρικι να &ίόσ%) ο Αυτοκράτωρ και Βασι- Χίυ; «ι'ί τοϋς ακις&Χμίιΐους της Βαρσοβίας να χαταΧάξωσι. "Ομως αυτός επρΐσ&εσε καϊ του; Λκ,ολουίοοζ αξιομ.ν*)μονΓυτο«{ λό^οοί, τους >'ποίους το Ιοιιΐ'η&Ι άβ Βόΐίβίδ νγωνίσύη να ρποσιωπήσ^. ,,'Εγω προ πολλού ηδη ισυγχω- /■ασα τα ς χα τ. ίμοΰ κα) χης φαμιΧίας μου ΰ* ■€ρος' η μόνη ευχή μου είναι ν αποδώσω κα· λεν αντ) κάκου^ χα) να κάμω εναντίον της 3ι\ήσΐ*ίς σας την ιΰτυχίανσας. 'Εγω άρκίσ- (&\ν τοϋτο ενώπιον -3ίου , καί δεντίαρα€α!νω τους όρκους μου." Ούτοι οΐ λο'γοι της συγ- χωρησιως και της ιΐρήνης εχφωνήύησαν γε- Ύθνι»ία τζ φουν^' ουτο) 3ίΧουσιν αντηχώ ΐν Τα'ΐς καρίίαις οΧων των Πολωνών, οσοι ι%να* ν νιςο) Τω Μονάρχχ τ&ν κα\ άψαπωσι τω οντι Την νατρ!2*τ*ιν· αύτοι 3-ΐΧουσΐί» ιίναι νρας τούτοις, καίως και >ίχομιν πασαν ΐ\πίία, νιο ν ενϊχυρον δια την ΐκ νε'υυ αΛμάζουσαν^ εύδαιμονίαν του βασιλείου , και μίν(ιν"οΙ ϊχ- 6ρο» τνίί ήσυχίαςτοα δύνανται νά τους τία,ρΐ' ξηγήσωσι η να τους άοησιαινήσωσι* 'ΐέσυ' η ομίΧία τΐ^ς ΝιγαΧειοτ/,τΙι, του του Αυτοκράτορας '?ωσσίας , ο.» τρόπον περιιΐχιν αΰτηντο ΙοαΓηαΙ άβ8ϋόΙϊΒΐκ11. Νο ιμ£ρ. ,,Τινωσκαι, Βυριοί μου , βτι ν'ύίλίΤί να μοί ^μιΧήσητι, μάΧιςα δι γινώσχ,ία και την δ" Χ ην της ομιΧίας σας, όμως δια να σας ι'Χευ- ΰερώσΛ απ ο ίνα ^ευμα, ϊπιύυμά νά μηκά- μητ* ταΰτην την όμιΧίαν. Ναι Κύριοι* δια να σας έΧιυϋεράσω απ ο ίνα ψιΰμα } ΐνιιδη γινοόσκω, ότι τά φρονήματα σας δεν »Τναι Τοιαύτα^ οία £ί\ιτι νά μι χ,άμητι να πιςιΰ- «γμ · και ιτώ$ δύναμ-αι νά. αας πιςιύσαΐ-, ί» ω ΰσέϊς χα) την παραμονή ν της ίΐταναςάσε*ις ε κάμετε την ιδίαν ίμιΧίαν; Λεν εΊσασΰχν ΰ- σιΐς οί 'ίδκι, οι οποίοι νρο πίντι χράνβν,-κρο οχ.τω χρόνων μοϊ ωμιΧούσατε νερ) κίςιως πρός\με και μοϊ Iκάμνετε τους καΧΧίςους "ρ- χους ευπιώείας , οΧίγαις δι ημεραις ΰςιρον παρίζι^τε τους όρκους σας χα) επράξατ* πρά· ξ#ις άχριίας; *0 Αυτοκράτωρ 'Αλί'ξαν^ος, ό- ςις 'έκαμε δια ΰσας περισσότερα , η όσα /- πρεπ» να κόμ% ίνας Αυτοκράτωρ 'ρωσσ/α^ ϋ " οποίος σας επεσοόριυσι μι ιυιργεσίας } ο β- νβίος εχαρίζιτο χα) ι4οή6ιι ύσαζ πιρισσίτι· ρον ιπαρά τους Ιδίους του υπηκόους κα) σας ίκαμε το πΧιον ακμάζον χα) εύτυχες είνος, (χντιμιίφΰη με την χιιρίςην άγνωμοσύνην. Κα) ιίς αυτήν την νΧεον καΧηυκατάςασι» ίέ* »ΐ·'χβρις«)ΟίΐΤϊ «τότί, «ίςι η'λος νάνταν /συν