•κν/Ηΰν, β/*βΐί, *«■«&} ϊο"«{ *νϋχ»ηα νά **- «κίαιΌωίτιν αύται αΐ 4-ίυέίΐς φίημαι από ίχ- ή * ' ' 9 \ # "ρικον φρόνημα κα) κακονουν νκοπιν μακρι- Τερον χα) ούτω νά προζενήσωσιν εις τί> ι*μ Κΰρικον τάγμα ύπί^ίαν του να ιί^ ιμνοδισ- μέννιν εξ αίτιας τον φηΐΐίντος Χαζαρί του Την ναυτιλία» «V! τοίΐ άανου&ου, κρίνομεν χρέος νά κνιρΰζωμεν ρητώς ταύτα.ζ τάς φήμ-ας ψίΰ- έίίς κα! »ί» ε'κίΐέσωμεν τΐήν κατάςασιν των <Κραγμάιι»ν ως ιχ« καύ' αυτά. ■— Δύναμη τ#ς ΣΟΚ4Η*Η? ίΐ^'νκί 'Α^ιαοουιτολίΐΜί, Μ συνόρων γραμμν μεταξύ 'Ρωσσίας και Τουρ κίας τρίτια νά. ηναι ν ρο >) του Δανου€ίου ιως εις τα ς ε κ4ολάς του άγ Τιωργίι υ, τοιβτο - Τρόπως ωζί, #ν ω βλαι αΐ παρά των διαφόρων βραχιόνων κα) χλονων του νοταμοΰ σχκμ«- Τιζίμιναι ννίσοι μινουσιν εν τ$ ε'ξιυσία των 'ίώσσων, ιί διξιά οχίιι αύτού 3ίλα μένη κα- ΰώς και προτού, εν τ% εξουσία τν\ ς 'Οίιωμα- νιαν,ς ϊϊόρτας · ίν τα υ τω ί* « συμφωνών) να μ»ί συχςαύωσιν εν ταΐς ν^σοίζ , οσαι ΐμειναν κτή μα της 'ΐωσσίας, φρούρια και αλλαι «'ΐτβι- *^αι , μόνον Χαζαρί Τα. 'Η 'Ρωσσία λοι* *<ί» ε€αΧεν ιίς πραξιν τούτο το δίκαιον της, χράτϊο ι>β*α ευσυνειδότως ίπ άκριζίς ως ή'ια- ΪΒΤΤ « »ί συνΟιι'κίΙ ειρήνη; , μάλιςα δε ΐ€αλεν ιίς νράξιν τοϋτο το δίκαιον τνις δια το καλο'ν χα) συμφέρον όλων των ίύνω» , εσοι μιτΐρ· χοντιι τνιν ναυτιλίαν 8*1 του Δανου&ου. Το ςοματοΰ ΣουΧινά είναι μεν πλώϊμον δια με· γάλα ιγΧοΤλ , οχι κατα πάντα καιρόν , κα ) £*«(<$"ν5 ^ιταιι Αναγκασμένα νά μένωσιν ενταύ&α πολλάς ή μέρας προσμίνοντα καλόν άνεμον , δι ν ενρισκον καταφύγιο ν } ούτε δε εδύνοντο νά προμ^ενωνται με τ ας άναγκαί- «4 ζωοτροφίας, όσα επασχον ναυάγιον , (κραγμα } το ότίο'ΐον φιο ί σύμ€α.1ν$ι ναρα σοχ- «β ί<{ τα παράλια τϊίς Μαύρης ΰαλάσιτηζΧί5ν ίΤχβκ τον τρόιαφ του νά δαβόνωνται « ν* σάζωση ενίοη κα) αυτβυ; το'ίι ι*ι€άτ*ς τ&» ■ *α) ιΐς αυτούς τους $μψ»ίρους ναύτας ύτ^ρχ/ν Η ίίιτοδοί εις τούτον τον βραχίονα τιΰ Δζιο·;- €ίου ττοΧΧακις ΐνικίν&υνοξ, εττηδιΐ ό νότε ευρισκόμενος εν\ του ακρωτηρίου τις νν,σιν του άγ. Τεαιργίου φάρος εκρίήμ,νί&ίΐΐή τρϊΐτι\· λαΰ, — Κατά το Κάρο ν ούν ε'αύ-ησιν ν'?ωσ· σ<«ιΐ Αιοΐκΐήσις κατά το ςόμα τΐς Σοκ^ίV ί Χαζαρί τον εκ δυο τμημάτων , το μι ν ϊν τ'Ι νΐήσω Δίτι διρ ψά μη αϊς μολυσμένα υττηιττχ ττΧοΤα , το δε ΐν τζ νι <οτω τον άγ. Τιωργί^υ δια τά ερχόμενα εξ ύτιόντών λ ; μ'Λ^τμ ι νών τόνων. Ταύτα τά δύο τμν,μ,ιτχ σ\ν)μα- τίζουσιν, ούτως ειπείν, τάς {/Λ-Τ/τοσΟ'/'ρυΧα' κάζ Τνς ημετέρας γραμμές ίναντί',υ τίί -αχ.· νωΧους' &αρεχουιτιν εις τά Άινδυνιύοντα τιΧύα καταφύγιον , Ινύα Ίτρατευρί^κονσιν οΧας τα; αναγκαίας ζωοτροπίας *α« ο\χ τά απαιτού μενα εις διόρίωσϊν των ϊζ αιτίας Τ£Ϊν ώι> τ.·ί- σχουσ» βλαβών. Αύτιυ χωρίζονται τά ύποπ τα ν\οΐα από εκείνων, ί <τα έρχονται ά-χι τό νους άεωρουμενους &ς ύγιακύζ κα! μ^' μο\υ<τ~ μ!νους' χωρίς λοιπόν νά ήναι χρεία νά καόα- ρίζωνται τά πρώτα κα) χωρίς νά εμποδίζεται ό #λοο{ αύτων Ι ως ιίς τά καύ' αυτό Χαζαρί τα, Βίλα συντείνει το νεοσύςατον ενεκχ του κοινού συμφέροντος Χαζαρί τον μονον } διάνα μνί εγγίζωσι τά πλοία τούτων των δύο μέ ρων το εν με το άλλο κα) ούτω νά μολύν^ τό ΐ^τόάΧΧο. Ειϊκολβ» ηναι βε€αια "ά ενν*ν% τις αφ ΐαυτού , ότι μόνον τά ως μολυσμένα ύποπτα κα) πλέοντα μί φορτία εις 'ίωσσι ■ κούς λιμένας πλο'ΐα παραγγέλλονται νά ΐρ- χωνται »ΐς τά λαζαρέτα τις 'οδνισσοΰ κα) τί·ί 'ΐσμα* |λ , *β) ότι Βέλιι εμποδίζεται μό νον ιίς τοιαύτα κλοΧ α ν κοινωνία μί τνι» 'ΐαιιτνιιιην οχίι^ν τοΰ Δανΰυ4>ίου, $ με τοιούτους