ε&ρίσΜΤαι τ«*0{ ονομαζόμενος )ίοϋ»κιάρ — ακελεσσι ζΣουλ:ανΑ»» πρίσορμος"), ες»ί ί λά φι» αυτό το ονομα ί*&· τβΐίτί Γ ότι «το το» καιρόν του · Δ. 'Αμονράτ περιδιάβαζαν' ίκιΐ οι Αυτοκράτορες τΖζ; Ανατολής" ίιά τα ντκς τ>ΐ5 πρασίνου "χεδιάίος ϊρχιταί τις είς υψώματα β,Ιγιαλων, των οποίων αϊ κορυφα)· δεν εσχίσ- 6ασαν εισέτι άπο αροΤρρΰ, και είζτων οποίαν τά δύσβατα μονοπάτια. μόλις άν^€ν ί π ΟΤΙ κά? νι}ς ποιμ^ν με το ποίμνιονΤου διά μισου-των δάψεων εκ μυρσινών χα) δαφνών, τά · οπο"ΐα τα περιχυι&λωνουσιν. 'Ενταυΰα λάμπουσιν' ίΐ'ί εΰτάκΤους σειράς χιλιάδες 'Ρωσσι-'ων σκηνών άναμίμιγμέναι με 'τ'άς πράσινους κα- Χυ€ας των Τούρκων. Το δάσος παρεχάρησέν ί'ί ίο ςρατοπεδον , αϊ μυρσίναι σχεπασμέναι μι Τονρκικάς ψάύας μας χρησιμεύουσα ιός ι*ρε€£χτια , χ.αι αί ίάφναι ψιδυρίζούσιν τΤίρΐ Τ«ί κορόφάζ των σκηνών μας. Οί Υ Αρχιτέκτονΐς μας κατεσκεΰασαν ει ς τακίρ.ξ αναπαυτικούς δρόμους και γέφυρας , και βιϊτΛΐ τά 'Ρ&ισ·<7ΐκ« χ,ανΟνια ανε€ι€ασ(ίησαν ευκόλως ε α άνω ιίς- τάς άκρας κορυφάς των ορέ αν, εχ των ο'- ηζϋ·ύν Βεωροϋσιν' έπαπειλ^τικως τάινδόταΐα τ^ί μικρας 'Δοίας^ 'Εκ μέρους της ".Αρκτου εκτείνονται προς ν, μ. ας τά πλν-,σίον ορη , των- οποίων οι βραχίονες φύανοοατι» ίας ι-ΐς τσν νοα- ΰμον. ®ϊ\ει·· βν<αύ$ μ,ί(Γ ημών κι) άλλο μ'ρος ςο ατεύματος χα! τοτ» £ε\'ιι εξαπΧωίίΙ. «ί άρ-.ςερά ημών ντερνξ προς τά-.ΛΡΤαΐρμ γί~ γάντιαΐα. Γ.Ε/κων τρ.υφεροτά- τ%ς φύσεως εμφανίζεται ΙνΤανύα προ των Οίρβ αλμών. "θρη ·σχιαζίμίνο. ύΐίο χ. ν, π ων και ίκσεων εκ κυπαρίσσων 3εωρονσι προς τον Βο- σΚορον , οςις ρεει κάτω· όρμητικως διασχίζων τους αιγιαλούς 'Ασίας καϊ Ευραίττ^ξ. Ούτω χ-υματίζεται πλατεία και αργυρά ταινία -άμε· ΊϊΕς ε Κριμένη εν) 'τωϊ λαμπρών Χουλουδίων του Καζιμηρίου Επ' αμφοτέρων των! Αγιχ- "Κων φαίνονται α» ποι*ιΧοχροοι νίκοδομα) των προαςείων της ΚωνςανΠνουπολεως, χα\υ€αι, ναλάτ',α·, χΐ^ποι } κανονοςασ'Λ και κιόσκια. 'Ειτΐ του ΐ.υρΛ>παϊΆθΰ· αιγιαλού άςρ*νΤ£* (Μ· κρΆεΐ). το ίου μέλι · Χισσαερ,, κΤισύεν ττρο τΐ\ς ·άχάσιης υττο Μ«α/*ίδ· του- Β. νρος μνη· μοσυνον του ονόματοςτου ν ), — , Ενταυ6χί ) λέγουνιν , ίςητιν ο Δαιίεΐο; τον ^ρο'νβντου δια νά ευφραίνεται 3εωρων τά (^ρατευμα' τάτου γ, οτε- εΐσέ€αλλον διά< του Βοσπόρου (ίς Τνι'ν χώοαν των Σκύλων, Ύην ϋιυτε- ραν και τρίτον ημεραν μετά Την απο€αΰΊν 4μων ϋ,το καιρός υγρός και ψυχρός μαλιςα επ-ισε κα\ ολίγον χιόνι, αλλ ή καλή τροφή χ ί / * * / * ' * και αι <ρ&τια/, τας οττο/ας αναπτομεν κατ αρέσκειαν λαμβάνοντες τά ξκ-λα παρά τ%ς Τονρη*νΙς δ,οηησεως, μας /φύλαξαν 3εί& χάριτι οΧους υγιείς και ευύυμους. — 'ίί φι- λόφρωκ ΰποδεξιωσις μέ τν,ν οποίαν μας υ- πείέξατο ο Σουλτάνες, είναι, πλέον γνωςή. Την τρίτον του Πάσχα μας εςϊιλε ίδ,οΟΟ αυγα, φαγώσιμα, ριικην, χ,ρασι'α καϊ μερί- κα βαρέλια Σιαμπάνιρ, ολα ίιά Τι ψ προαω- ■Ζικν,ν αϋτον προς τους 'ϊωσσικους ςραχιώτας φιλίαν, καύώς εμήνυσε τον ςρατι^γ,ον Μοΰ· ρα.§ΐί£, Ώαρομοιον φιλίαν αείΜυουσι κα) οί- αζιωμχτικοι τον Σουλτάνου, αλλά κ,αΐ αυ τός ά κοινος λαος αρχισι νά φέρεται φιλικώς προς Τους 'ΐάκτσους Κατ' αρχάς μας ε ^εωρουν ολίγον α$·ιλά και ■ ύποπτα, αλλά τώψα ϊπα-υσεν νι 'ΛσιατίΆψ δυστΠςίι, και αρχίζο.υν νά πληροφορωνται , ότι ό Μοσχά τος , αγρι&ς κα) φο€ιρος εχ&ρος εν) του πο λέμου, είναι β κάλλιςο^ φίλος εις τους ηαι- ') Λε",2τ3ΐ, 'τι εν χνινγιχ'μ'χ ταύτης της οί- χοίομ,τ,; η ·ϋΐ€α§ι/νβις τ«ν τίίχιβ» κ*ΐ π^ίγιην κατϊ. γ^βφδΐ ο'νο,α-". τ;^ ΙΙαΐ'μίΟ,