Ιωνοζ , «λλ' ο' Χορδο4 Μβ^ίβ αναςα$, σαν κατ» διαδοχή πολλο) ίνϊορβς, ο! ίποΐβι «μ,/ΧΗ»# κατ« ί«» «κνοια* ίοο λόρδου Μίλ. ωμίληταν ννε'ρ νΐ εναντίον τούτου του προ- €οΰρνε εν τω άνω καρλαμένΤω, ίΐκεν, ότι βλήματος, *αί αυτός β ϊ&ος πρώτος μινίςρος ΊίοΧΧά έΧΧείνουσιν ΐν τ% βασιλική ομιλία, Πκ'λ ήγωνίσβη «* δικαιολόγησα το νυν μι- «ιρ) των ανοίων ϊτίριΚβ νά γέν% μνεία δια νά νιςέριον *«1 ν' αποδείξω τα ς ελπίδας £ια τϋ δυνηί^τις νά γνωρίσχ τους ο*κ,οπούς των μινί- μέλλον χρηςάς, ως τόσον, το ανω παρ\&. ςρ«ν κα) τίνι τρόπω μιΧιτωσι να κάμ<Μ<Γ»ν μέντον ενι-κριν» τ% 25· Φίφ. κυκτοξ Ε '#» αΰτο) μιτα$ρυύμίσεις κα) βελτιώσεις , οτι 0 ' βασιλεύς Ιχει μεν τό προνίμιον του να ΙκΧε- γ% τους μινίςρουςτου, όμως χαί το κάτ&> παρλαμεντον ιχει το δίκαιον του να εξετάζω εις ποίους ανδρας εγχειρίζίται ηεπιστασία καΙ φροντ)ς ταν ΰποίέσεαιν τί$ βασιλείας, οι ο χα! προβάλλει να παραςησι/ΐ αυτό την Χΰπην του Ιπϊ απολύσει του πρωήν Μινιςερίου } και την ιφεσίντου του νά μάό% διατϊκαι διάτί· νοξ: συμ€ουΧνς εγινεν αϋτη η άπόΧναης καί τα πλείονας ψιίφουςτο' πρόβλημα τον λόρδον Μορπε'4. 6οηθθΐ5,Τ« 27. Φεβρουαρίου 91 , &/&. ΓΑΛΛΙΑ. Κατά τάς εκ Παρισιού από 26- $*€ρ· »»-* , Ο' Μινίςροι δεν ιλα&ον „μϊν ΐτι Τ/]ν παραίτησίν-των, ομοις } ώς γράφουσι τινές εφημερίδες } ό μαρσιά\\ν : ζ Σοόλτ παρηγγίΧ- (ΐη να συςνισ^ μ-ινιςέριον. 'β κόμης Σί^αςιακίίί, όςΐί, ως ϊγραΦίν ν' ^αί-η^ς, *αί ίια'τ/ ο £ουξ ΒΑΧ^Τ^** δϊαηίϊβΓό, ίλ'α& ^«χυ^ο/χ^ να ΐπιςρΐ* ψίί ί'ί τόΤϊαρίσιον, έψύασε τη 1, του παρόν το ς εις ταυτην μητροποΧιν. Κατα τάς εκ ΪΙιχρισίου άπ·ο 2· ^Μαρτίο,υ· δια ταχϋ&ρομ,ου ίλδουα-ας {ίδι^σιΐζ, ανι^σαν· τα 8*°/ 0 ται^τ^ν Τίίκ ήμίραν εις 80, Κγ. 1<) 06ηϊ. 'Ο άττο 27 Φί^/3. Μονίτ&ρ γράφει, ίτι ο Μα/}σίάλΧ^ς Σου'λτ ΐμιΧΧε να κινη!)% τ%ν· ίναιτίον συνήθειας χα) Γ&ΐ' ευχών του λαοϋ ί?χβ τολλαζ εν ταυτω μινιςιρικάς άξιας εΛίζ ότου ΰπεςρεψεν εζ'ϊταλίας ό κνρ 'ρ. ΏιιΧ. Προ πάντων δε, είπε, πρέπει τά παρλαμέντον νά παραςίήσι/ΐ την δυανρε'ςησίν του ΐν\ τζ'Χύ' σιι του νράν,ν παρλαμέντου, τό οποίον εδεί" ξϊ ιτ/ςιΐ» ευπείΰειαν προς το- διάδημα , διετή- ρν,οβ το δημόσιον κρέδιτον, περιώρισε τάί'ζο' δα, κατέλυσε την δουλιίαν κα.1 δεν εδ&ικεν ημεραν εκείνη# εκ Τουλωνίου κα) να φύχσψ άφορμην διχονοίας τίνος μετά του άνω παρλα- 3· Μ αρτ. εις το "Παρίσιον. μιντου, ουτι δε ψηφονΐινα έχίρικν,ν προς Τούτο η έκεΐνο τό μινιςέριον, ωζε πρέπει-νά παραζενευ'ηταίτις- διατΥ ίλνύη χαιρ'ις φαινο· μένης ευλογοφανούς αιτίας. Δια ταύτα χα» αΧλα α'ίτια επρόξαλΧε νά γένη ιίς την άνα. φορχν τρύς τον βασιλ'έα η Ιδία προσίηκη, την οποίαν ι πρόβαλε και ο Χορδος Μ ελ€οΰρν» εις τό άνω παρλαμέντον, -— Μετά τούτον άνέςη* Τ*! 7 Μ^τίου υπηρχεν /ν Βίδνν-η η ■ μ$σχ& τιμ-η χ»»· Ο* μολογίων :η; ιτολιτεί'ας 50/0 ε/ς δ/χοσ. ίΟΟ 5 /* — : — 4 0/0 — 94'% χου Δα-ν. του 1820 Μ·δ λοτ, 100 β/ς β/*· 211 — 1821. — — 139 ν^' ,«— 1834 — &.α Φί„50ϊ7 βί= β'*» 590 5 /β των ΜίΓ2)·κ^·;ορ.Όλον'.&νίτ^^ς 2 !Γ /0/0 60 τ»ν μπαγχαΐ Αοίίοπβ το κίμμ»-;; ε/; ε;κβσ^ 1324 γ# ΐ^'τ,,ζ και «ντάκ,τΗί, Δι»#4^/»·ί Άλφ^Ηί,. ^ί^'Εκ της Τυτογραφ/ Κ( I, Β . Σ&κ{ϋβ<