μπίςρβς, εσυμψΗνα ιτανητι μι αν τον κα· τ λ τάς ιδία. ς χα! τα φρονήματα , και το #λ>4 αυτός } «κ χβ« μηΐχωϊ ορεξιν,διά πολλά α'ί· τίακαι δυσκολίας } νά εμ€^ πλέον ιίςτο Μι- νιςέριον, δμω$ } επειδή β βασιλεύς και αυτός ό φίλο ζ του κόμης Τρίΰ παρεκίνουν αυτόν νάίμ- €% πάλιν ίΐς τό Μινιςΐριον, 'έκρινεν εΰλογον και χρέος του προς Την πατρίδα, του να ςίρζνι εις του το. «Τοϊτο κατά το παρόν ζείςηκολού* δι^ίΓίΐί) ΐχω £Π ϋ« προσδέσω, ήγουν τί σΰς*ι- μα. μελετά να Τηρ% το νέον Μινιςίριον. Το σΰςημα, κατά το οποίον οφείλει η Αιοίκησις ταύτης τ,ης χώρας νά νράττχ, είναι εκείνο. Γ Α Δ. Λ Ι Α, Καβως γράφα το ίοτίΓη»! ύβδ ΒβΒδΙδ, ό ςρατηγός κόμης Δρουετ δ' 'Ερλών εχειροτο- νηύη κυ&ερνήτης της αποικίας ' Αλγερίου, Κατά το από 26. 'ΐοι>λ. φΰλλον του Μββ- δβββΓ^ίΙβδ 01ι»Πΐ1)Γβ8 ; Ομιλούν έν τ% βούρ- σχ του Παρισιού πάντοτε ιίιρι του ότι ενδε χομένη είναι η μεσολάέησις και άνακάτωσις. ' η ι'ίδησις περί του βτι δύο πλοία, τά οποία προ ολίγου εφύασαν ^είς τον Ταμισιν φορτω μένα μι όπλα και πολεμικά ι φίδια δια τον Δον Καρολον, έκρατή&ησαν δια προςαγΧς της Διοικήσεως , έφαινετο ως άπόδειζις του 'ότι τ« δυνάμει τον όποιου, φυλαττο μένων των κα· μ·ινιςέριατης Αονδρας και τον Παρισιού επρατ· ίϊςώω» νόμων της χώρας, 3έ\ουσι δυν^ γένωσι τοιαυται φρόνιμοι μέν } όμως δρα· ςικαι μετα ^υΰμίσεις καΐ βελτιώσεις, οίας I- χ« το ΐΰνος δίκαιον νά προσμένω ως άποτελΐσ· ματα Του μετα^υΰμημένου παρλαμέντου * καΐ ι ν ω ν, Διοίχ ,Υ ,σις 3ε'λει χ.ρ{ν% ι αυτήν υπόχρε ων νά μνι προ€α\λ% εις την νομο&εσίαν (ίίς τα παρλαμέντα} % νά ζητ^ καν ι ν επιχείρημα } το οποίον ενδεχεται νά προξενήσω κίνδυνο» είς τους καίΐεςωτας νόμους της χώρας, 3έλει άγωνισ^ ενταντω νά δ ώση είς τούτους τους νό μους το ιαΰτην μορφών, ο'ία 3έλει είναι Των α ναγκαιοτάτων ιίςεπίτιυζιντα μελετημένα σκο πού κα) κατάλληλος τ£ Κτίσει τ^ς χώρας. Κα! τούτο υπήρχε το σύςημα } κατά το οποίον έ· τραττεν ή Αιοίκησις τον λόρδου Τρέϋ, μ ό λον ότι έπρεπε νά απαντήσω συχνάχις πολ λά ς δυσκολίας και έμποδα. \ το νά άκολου^ λοιπόν } ίνβ,ντίον ο λ ων εκείναν των δυσ κολιών , το Ίδιον τούτο σνςημα και νά κατα νίκηση παντα τά άντιταττόμενα ί'μποία, είναι αποφασισμένη και νί παρούσα Αιοίκησις.« το» ως προς το 'ίσπανικόν ζήτημα, πάντοτε ικ συμφώναυ. Τ* 16· 'ΐουλ. συνέβησαν ίν Μαρσιλία. φιλονεΐΆΐαι μεταξύ μιρικΐν δουλευτών και ςρατίΰβτόαν και $ΐς έκ των πρώτων (φονιΰύη. Το ντο προϋξίνησε μεταξύ των εκεί ΐγκατοί- κων μέγαν αναβρασμό" } ως τόσον, η ησυ χία δεν ε'ταράχϋ-η , μ* δλβν ο Τι ευρί^ησαν είς τον ενταφιασμόν του δ υςαχους εκείνο υ πλέον % 20,000 άνβρωποι, 'Β Αινίκησις έπαίδευσε τον ςρατιώτην εκείνον, τόν φονέα. Ν ί ω τ ε ρ α ι ε ϊ δ ν σε ι ς. Κατάτάς νεωτάτας εκ Μαίριτου από 22» 'ΐουλίου (ιν τω Μονίτορι τ^ς 27·) τηλεγραφι κής ειδήσεις, ο' πρώτος μινίςρος έφβασεν είς τό Μαδρίτον τ% 16-, »ί δ* βασίλισσα επερι· μένετο τ® 24 δια ν άνοϊξχ αυτοπροσώπως τους Κο'ρτες. Καύώς εφαίνετο, της χολέρας ή σφοδρότης ωλιγοςευε. Τή 4· Αυγου'ςου όπτ.ρχεν εν Βιε'ννη η μ=»θί'ϊ τ ιμν ταν θ'μ.ολ^ι»ν "ϊης «ολιτει'ας Λ^βς 50/6 «6 βίκοσ. 98 — — 40/0 — 83 %, ιοΟ Δαν. του 1820 μ; λοτ, Αα'φι. 100 6('; ε«· 202 . — 1821 ~ — 1834 __—λα φ*. 500 βις βι'χ. 556Υϊ ίων Μττιγχα; ό μολογιων π^,ο'ς 3 */ι 0/0 ε/ίί/κ. 56-'/ 32 *ϊώ» μ,Λο'γχο^ΑοΙΐοΐΙϊ τό χομμίιι ε/ς 6«οο·. 1250 Εκί οΤης και συντάκτης, Δημήτριος 'Αλιξανδρίδης, ιατρός.^ —'Ε* τζ{ Τϋΐτο^αφία{ Γ. Ρ. Σο€ικίν,