κά.\ προσφ'ίροντες ε'γγύησιν της υποταγής τ ων κ«! ΰπακοϊς είς Το ίξΐ<· Τ»ν'τ« λοιιτόι» τ« ςιγμΐ ΐϊν&ι η Μα'ϊνα πάντ «ι ι?σοχο{, και κα- 6 εις προίίνμι'ΐται να καταςρίψ^ τά Ιχυρώμα- τα. της -οικίας του } κα) νά παραδώσω τά κα νί νια κα)άλλα βιτλαί<{ τους επιτρόπους Ο λο μ- μισσαρίους) της Διοικήσεως, τ(νς όποιους ύπο- δέχονται πανταχού με ινύουσιασμόν. 'Ο εξαρ- χα ς 'ΟντίΧου ύτίίςρε-^εν εις την πρωτεύουσα* τίς επαρχίας, και «ί αναφοραί του ίκεΐΟευ είναι πολλά άναπαυτικαί. »*Έχ« τασαν αφορμών, γράφει, νά νομίζω } ότι οί ίγκάτοικοι της Μοίίνης εύχονται μίνον να πράξωσι καθώς οί συμπατριωταίτων. « ζΤοί Μονάχο» »ί #βλι- τίκ») ε'φημερις προσσημειοϊ είς Τα ανωτέρω, κατβ γράμματα, νεαίτατα χ») εκ νολλά α- ξιονίςον πηγης, οτι ύπετάχΰ^σαν ηδη χα) οί ίγκάτοικοι της ενδοτέρΆζ Μα»ν$$$ χα) οιΪΜίς , ϊπαυσε ί»*Χου ιλν) ν| α'*οςασΛΟ. ΙΣΠΑΝΙΑ. Ίίοι» »Γ κα&' «ότο' περίληψις *Κ6 όμιΧίας, μι την οποίαν άνοιξε» 4 'Αντιέασίλισσα τ% 24· 'ΐουλίοα τους Έορτεζ (ητβι Καρτίςους, τα παρλαμέντα της 'ίσπανίας). « "Ενδοξοι Μεγιςανες (ρΓΟΟβΓβδ) χα) κύριοι 'Επίτροποι (ρνοείΐΓ&άοΓβδ) τον βασι λείου ! 'Ευ ω Τη» σήμερον «ν τ5 α/σω ύμων ίΐ/Λΐ ετοίμη να κάμω ως 'λντιξασίλισσα το ν ορκον } ο» υπαγορεύουνιν οι θεμελιώδεις νο- μοιτης Ρ-οναρχίας , το' πρώτιςον χρειώδες Της καρδίας μου είναι, το να σας παραςησω τα εμπνέοντα αυτήν αισθήματα κα) νά προσενέγ- κμ τ·^ν εύχαριςίαν μου εις την θείαν Τίρόνοιαν, η- Τις νιυοοχ,ννχί να εισακ,ό'σ^ τας ευχα'ςμα. 'Ηςίννί «νωσις τβ 5ρί'ν8 τηςσε€αςης3υγατροςμΗκα.) των δικαίων η είνας τοιουτοτρόπως, ωςε χα) Τα ίυο νκ λάξωσιν ως κοινών βάσιν Τους αρχαί ους καύεςωΤας νόμους (ίηβΐίΐινίΐοηδ) Τουτοο το ο βασιλείου , οί οποίοι ύψωσαν τι|ν εύδ&ι- μονίαν χα) ηϊ*λί<α'»τοι> είς τόσον ύψηλονβ α8- μ,όμ, οΰτόί ί'ςιν ο ;ν>]/<νιχο$ ^βί, τον οποίον απεφάσισα κα) τον οποϊον μαρτυρά *[ Συνά- βροισίςσας εν τοΰτοιςτοΐςτείχεσιδνιμοσίιι και παρρησία. 'Αλλβ, καίτοι α!σύα.νομίνη ταιαΰτην χαρά ν επ5 Ταν'τ^ τξ| α'ξίολο'^α) ίτα^ρ'ΐ)σία, όμως λυποΰμαι } ότι αυτιί γίνίΤα» ϊ'ν τω μέσω του χβχοο <τίζ χολέρας), το οποίον ενεσκν^εν εν έιαφόροις επαρχίαις της Μοναρχίας καϊ έκτάν- 6*1 κα) ΐως είς αυτήν την μητρόπολιν } χαί μα· λιςχ αυξάνει την λύπη ν μου τούτο } ο τι χα- κό€ου%οι ε\α4ον κάτά την αίφνίδιον εμφάνει· αν Ταύτης της μάςιγος, η οποία νρουζε'νησ» χα) εν άλλοις τόποις άζιοίακρύτους αταξίας, Κρόφασιν να πράξωσιν εγκλήματα, ανάξια Του ευγενοΰς καϊ ανδρείου χαρακτηρος του 'ΐ· σπα,νικοΰ 16νους, εϊς τά οποία δεν ίύναταί Τις νά ςοχασβ% χα ρ) ς νά αΐσίανίν μεγάλην αγα- νάκτησιν πλην οί νόμοι κα} ή συνεργεία σας £έλουσι παιδεύσει κατ αζίαν ταύτα τα »γ· κλήματα χα) 3έλουσιν εμποδίσει την άνανερ* σιν των τοιου'τοιν, εν*ντΙε»ν τ% δημοσίω ευτα ξία κα) επικινδύνων τ% χα) περιουσία Ι· νο; εκάςου αταξιών. — 'Επίσης λυποΰμαι κα) επί τούτω βλέπων, οτι το πρώτον άντι* κεϊμενον, το οποίαν 3έ\ει βλη^ ε!ς (Γχίψιν ύμων } 3έλιι είναι το ηβος χα) το πολίτευμα ενος *ακως συμέουΧευ&έντος πρίγγιπος, οςις, χα) ζώντος ετι του βασιλέως, του αδελφού τον, ηρξατομιν νά ί>ίί% σημεΐ» των φιλοτί- μ«ν σκοπών του, μετά δε τον Βάνατον τον σε€ας«υ Συζύγου μου ίδοκίμασε νά άρνάσΐ) τ»1ς νομίμοις κληρονόμος του το σκηπτρον. Τα εξ αιώνων εύιμα και οΐ αρχαίοι θεμελιώ δεις νόμοι της Μονχιχίας, η φυλχττομένη κα-