259 τρο/^ίί αυ'τοψιι ιτιρ\ της αναχωρήσεως του 'ίμπραχ'ίμ ΠαοΊα πέραν χοΰ Ταύρου , ύπεςρι· >ψϊ τϋ 6. τούτου είς ΚωνςαντινούποΧιν και ι- φερ» τήιι ε'ίδησιν πιρι της ινεργηύει'σης άνα- χνρήνε&ις. "Ούεν τήν επαύριον εψανίρωσι Τού το ο κόμης 'θ^λο'£ αύίεντικως διά ΝοΤας εις τήν Πο^τ«μ και επρίζχΧιν εν ταύτοΐ νά άνα- χωρησωσιν αμΐσως το 'Ρ ωσσικόν ςράτευμα •και ο ςόΧος άνίσως δεν εχ% το "Γψο^ του ϊτλ / ο κ χρείαν αυτ£ν. 'Εν ταύτω δε ι ήρχησε νά γίΐ'ωιιται με μεγίςην έπιμεΧειαν α! προε- τοιμασίαι πιρ) της αναχωρήσεως του ςόΧου *αΐ του ςρατεύματος. Ύ% 8» εδωκεν ή Τΐόρτα. εις Τον κόμ-ήΤα 'ΟρΧόξ την άδειαν του Σουλ τάνου ι/ς Το νά επιςρί^ ή 'ΡωφσΊχιί ςρατιω· τική δύναμις, φανερούσχ τούτο /ν τ/νι ςα· "λείση προς αυτόν αύύεντικίϋ ε'πιςοΧίϋ, ή τις ν}το ο·υιΤίΤαγ/Λ5ν·/ι μ.6 ΰρος «υγί^Λώτατομ κσ! ιτολίΤίΛωΤατοκ ι κ. αϊ ί'ν τ 5 οποία ιΧεγε- το, ό>ί ν? ά'ίϊΐα ίΐ'ς ε-πς ; οοφν]ΐ/ τω» ςρατιωτων εδίδετο μόνον και μόνον επειδή το "Γψος Του ιπείύμει νά τους άπαΧΧάξ% άπα των κόπων και μόχϋων, τους οποίους ίϊχον εν Κωνςαν- τινουποΧει εν διαςήματι Της διατριβής των. Την ιδίαν ήμέραν εκΧήίϊη ο κόμης '0ρ\α4 με τά Τον εύγβνιςάτ ου ΒουΤενε$, του ςρατη- γοΰ Μονρα€ιε€, Του άντιναυαρχου Αχζαρι€ καΐ των Χοιπων 'ΡωσοΊΚΜΐ/ <ςρ<ιτηγων και νχν· άρχων, δέκα σύμπαντες τον άρώμόν, να εΧ- 6% ε!ς κατά το 'ΐΐμ)ρ Τιάν 3έρετρον (βεριννν χαχοικίαν) τοΰ Ζιρασκιερ ΤΙασιχ δια, να παβ- ■φησιασύωσιν ιίς τον ΣουΧτάνον , ο' όποιος > ότ» ήΧύον, παρε'ςησεν αυ'τοίς με ίπαισύ»ιτήν χατάνυξιν τήν είΧικρινη εύγνωμοσύνην Του ■ν ^ ^ »«»/< ενεκα τν\ς ϊ,ς εδειξεν αυτωο Αυτοκράτωρ ίωσ- «Γί'«{ ^φιλιχ^ς εκδουΧεύσεως, ήτις 3(λει τω 'Αριδμ, 67. 1833. μείνι$ διά παντός αίενίΧηςας, ίν ταύτίο Ιϊ την ακραν αύτου βύχαρίςησιν ι,-τι τζ! τΐήρηύιί- σ% δ! επιταγής των τωόντι 3αυμασίω ςρατιω- τιωτικη ινταζία. και εδωκεν αΰτοΐς εις ση μείο ν της ευχαριςησεως Του ταύτης δικαΧαμ- πρά άδαμανίοκόΧΧηΤα. παράσημα , επ δε 700 χρυσά νομίσματα. (ΐΏβ<1»ί1ίβ3) δια το" τάγμχ των αξιωματικών κα\ ϊί,00% αργυρα δια νά διανεμη&ωσιν εις το κατά γην Τε κιύ 3αΧασσαν ςράτευμα, το οποίον εύρίσκετο χατβ τον Βάσ&ορον. — Τ-^ 9· εμ€α.ρκαρίσ&η~ σαν οΧοί οί 'ίωσσίΛο) ςρατιωται μι ταχύτητα άπίςευτον και με Τήν βοήθεια ν των ενταΰΰα ευρισκόμενων 'ΰωσσικων άτμοκιννΐων πΧοίων είς τον ςοΧον, οςις, ωφεΧουμενος απο το£ σήμερον ούριου ανέμου , άπίπΧευσ$ περι τάς ιΟ ωρας πρωί εις Την Μαύρην3αΧασσαν οΧος, εξαιρουμένου ενός μόνου μεγα\')υ (_της Χίι/ιας') πΧοίου , το οποίον ϊμεινε διά νάψέρη μεταύ- ρίον τον κόμητχ'ΟρΧο€ είς 'ϋδηασόν. 'Ο δι κόμης 'Ορ\ό£ ε'πχρρησιάσΰη σήμερον εις τον ΣουΧτάνον διά νά τον αποχαιρετήσω, κα'ι τόν ι- δί'χύη τό'ϊψος τα μι τρόπον εύμενέςατον λ, νΚΟ' χρεωΤικώτατον, μιύ' ο τόΐεγχείρισεν ε'πιςοΧήν πρόςτήνΜεγαΧειότητα τα τόν Αυτοκράτορα Ν ι- κόΧαον ίδιόχειρον και ισφραγισμένην, προσΰε'ις, οτι παρεςι\σεν εν ταύτη τ% ίπιςολή τα προς τήν ιιΰτοκρατορικήν ΜεγαΧιιότηχά του αισθήματα με ίκφράσιις τόσας, ωςε δεν εύρισχι πΧΐον άΧΧας, Προς τούτοις, 'ίδωκεν ο ΣουΧτάνος εϊζ τόν κόμητα 'ΟρΧο&έπτά άδαμαντακοΧΧήτους (με μπρίΧΧιάνΤιοΟ ταμπακιίρας διά τους εκ Της συνοδίας του , εν οϊς ήσαν τέσσαρες ύ, πασπισπιςα) του Αυΐοκράτορος. Μετά τό τε'- Χος της εντεύξεως ή<τήχύ·/ι ο' κόμης 'θ~ρ\ο€ προς τούς δύο αυτοκρατορικούς πρίγγιπας, εις των ·■