5ΐόν κα.) ιίς τήν άγάτίην κα\ πίςιν των υπη κόων του } έ κόπασε με άξιοΰαύμαςον καρτε' ρίαν κ α) ςαύ/ρότητα {Μΐναυς Τους κλύδωνας, εις των όποιων τήν κατάπχυσιν ίχρειάσύησαν τατοΰτοι και τηλικοΰτοι άγωνις και £υ<τίαι ' νςερηύημεν, λέγομεν } εκείνου, όςις άνήγα." γι τήν πολλούς χρόνου; έξόριςον ούσαν ι!„ ρήνην κα'ι διετήρησεν αυτήν διά το καλόν των τιςων λαών του εως της τελευταίας ήμ'ιρβς τι; ς ζωης του. ν'Ημεΐς άποσιαπωμεν τά συμ€ε€ηκάτα , όσα συνέβησαν ίπ\ τ£ϊς «Χϋίνέόξοι» τεσσα* ρακοντατριων χρόνων διοικήσεως τβΰ ημετέρου Αΐ/(ίΐντνυ κΐί\ Βασιλέως, διότι αυτά συνέχον ται με τάς τυχας όλης της Ευρώπης, χα) /χί' τι^ν απο€ίωσιν του βα&ιλεως άνηκουσι τ£ ί· ςο/ιία ' ομως ενϋομοΰμενοι τάς υ'ψηλάς άρετάς του μακαρίτου σε€αςοΰ *Ηγεμΰνος , και πνέ οντες ίκείνην τήν εΐλικμνη χ.α\ ςαύί^άν αγά. τ<ην > τ»ίΐ» όποίαν τρέφει διά παντός το Ουγ' γα,ρικίν "Εβκος πρός τον άγαπητόν αΰτω ν γ; μόνα } συλλυποιίμεΰα τ£ υμετέρα Μι γ α* λειότητίΣας τόσω μάλλον, όσον β μένενμα· καρία τ% λ»ίξϊ< Βασ»λίΐίί συννκαλισατο , συμ- φώνως τοΐς εαχαϊς τ'?ς χωράς , τήν παρουσαν Αίαιταν έπ\ σκοπώ του νά κραταιωΰ# και ε- παυ^ηύ^ ε'ν «ι'τ^, φυλαττομένων των άρχι· χ,ων νόμων και συνταγματικών δικαίων του βασιλείου, ή γινικ») ευδαιμονία. διά μισού νιων νομών } ήμιΐς δβ εΐλπίζομεν έκ της συ» νΐσεως χα» του φλοδικαίαυ του ιτίττοιδοτακ να ^ ναι» ε'ίτι έπρο€α\ομεν ταπανωςύπ' ό ψ/ν Αυ'τοΰ υπ ι ρ διατηρήσεως Των δικαίωμα· των κ«ι προνομίων της βασιλείας και υπέρ $· παυξησεως τί{ εύοαιμονίας αΰτης. »'Ω« τόσον, τα πλήρη λΰπης β/ίτΟ» \ματ* ήμων εγείρονται κα) παρηγορούνται δια της ενμινοΰς και ιννίμον βε£αιχσιως της νμετε- ρας κα&ιερωμι'νης ΜεγαλειόίηΤοζ Του νά δι»- τηρητι πάντοτε άΰικτα κα) σώα τους νόμους, τα δίκαια, τα ς ε'λιυΰερίας μ) τα εύη τ^ς /3α- σιλιίας , ~ βι€αιωσιως λίγο με ν } τήν οποί· αν εδ-οσα,τι η νμίτέρ& Μιγαλειότ·/ις } α μα παραλαζοντες τήν Διοίκνισιν, καί μεταξύ τ*ίζ βα&υτατης 3λί4>εως της υίϊκης φιλοςόργου δια· ίίνεωςΣχς, δί ο καΐ εχομεν ςιριαν χιποΜίη·* αν ιπ) τούτω, ντε ή υμετέρα καθιερωμένη Νεγα,λιΐΌΤης άπιφασίσατι ενμινέςατα την άι διάκοπον ε'ξακολοΰΟησιν της νυν Διαίτης ΐπΐ σκοπώ του να β)ηύζ εις πραξιν εκείνη η ίυ'- μεν^ς βασίλικν βε€αίασις και ούτω νά έκπλη* ρωύί εντελώς ΰπό τήν ιύμινη αιγίδα της υ- μετερας καθιερωμένης Μεγαλειότητας κα\ κα τά ταΰτην ετι τήν Αίαιταν νΐ γενική κατά ιαιϊτην τήν Δίαίταν τρεφόμενη έλπ)ς χα) προσ* δοκί» } Της όποιας τήν έκπλήρωσιν διίκο^ι» ο θάνατος του μακαρίτου Βασιλέως- Κατά τούτον τον άξιον τρόπον , του νά ίορτάσωμι» τήν μνήμην του ηδη εν τοις σκηνώμασε των Μακάρων καταταχδέιτος Πατρός Σας, 3έλκ συνδε&ϋ κα) το πιςόν Ουγγαρικόν "Εδνος πρός τό σι€αςόν πρόσωπον της υμετέρας καθιερω μένης Μεγαλειότητας με τόσω ίσχυραϊέρουζ και γλυκύτερους δεσμούς. . »Μί ταύτας τάς χρηςάς ελπίδας, πλήρεις πεποώήσεως και υΐϊκης εΰνεώιίας, άσπαζόμι- 6χ ήμιΐς εΰλχβέςατα τήν ΰμετέραν καύιιρω· μένην Μεγαλειότητα > εν ω άνα€αί'νετι δυνά μει των ΐερόόν Συνύηκων μεταξύ τί>ζ σε€αςης οικίας Αυςρίας και του "ΐϊύνους τον βασιλικόν 3ρόνον. 'Ανανεοΰμεν τήν προσκύνησιν, τήν ο ποίαν προσηνέγκαμ/ν ήδη τζ ύμετιρα Μεγαλε ο* τη τι κατά τήν ςί'ψ/νΣαί, χα« κρίνομεν ίννο· μον χρέος &μων νά ιγκαταγραφωμεν και κα τ α ταυτην Ιτι τήν Αίαιταν εκείνο τό περ) Της ίνΰρονίσιονς (ϊηβϋ§ιΐΓ>ιΙΐθη) κα} χρίσεως εΰ·