ΙΣΠΑΝΙΑ. *Η άκό 21- Μαΐου ΕΙβοίίοη τ ϊεριίχιι τό Λκόλονϋον δέσιιισμα , το όχοΤον εξε'δωκεν ο Δον ΚαροΧβς τ$ 20. 'λκριΧ, κατα τ<I ςρατο'· Κεδον 'ΟννατΊικ.» 'Εναδή »| εν ΜαίρίΓω ιτα- ρανομος διοίκησις άιπφάσισε νά ανακατώσω το νόμιμο» 'ίσνανικόν χρέος μι τά νέα δά- νιια , τα ίτίΟΛα 'ίκαμαν ο'ί αιΐοςάτχι , οσοι νυν β < κεφαλή της διοικήσεως } ηύδόκησα να 3(σν!<τα τα άκόλαυβα· "Αρΰ/ΐ. α'. 'ΟΧαι αί ο- μοΧογίαι (θΜΐβαΙΐοηβ)τοΰ 'ίσνανικοΰ χρέους, όσαι είναι ΐκ$ι$ ομέναι ΰτίό τ^ς παρανόμου διοικήσεως και άνΰυχογεγραμμεναι υιτο των 'Αγένταιν της, κηρύττονται δια τάρα κα) πάν τοτε ως άκυροι, β '. Α ϊ όμοΧογίαι του Ίσνα» ■νικοΰ χρέους οσαι δέν άνήκουσιν εις τήν άνω τά'ζιν, ΒέΧουσιν ίχο το κΰρος ου τρόπον ή σαν κατά τνν ΐποβίωσιν του σε£αςοΰ άυεΧ- φου μου, του μακαρίτου , Δ ον Φερδινάνδου 7.'. χ,α.1 άνίσαις α. υ τ χ) διν ϊκικυραι(ιαίσιν υχο Τνς παρανόμου διοικήσεως, 3έΧουσι γνωρισ- {>$ ΰτο της Διοικνσεωςμου, ιύύύς «φ*. οϋ κα* Ταςαδί εν Μαδρίτω, &Ις έχον σα ι το κΰρος και οΧην Την α ξ ία ν κα) Τιμήν των . Γ'. ίίτον ίί ίιά το βασιΧικόν δάνειο» του 1823 , 3ιΧει τρα€ιχ&ωσι »/)ο{ τούτοις και αί ίτι ΰνόΧοιποι σιιραι $ιά νάνΧηρωύζ , καύως εν άρχη εσυμ- φοονήύη , βΐ Ραη , και ΒεΧουσιν αφιέρωση τα προχειρότατα φόνδα με ίδιαιτίραν άχρί- <€ειαν εις τούτο το νομιμον χρέος. — 'Εγω ο βασιΧιύς. — 'Ανίυπογ, ΟαιΊοδ Οταζ - Μα- 5ΌΓ.« - · '■'■■■· < ' η Ιδία ιφημερ)ς γράφει εκ του θεάτρου τοί πο\έμου, οτι τ£ 15· Μαίου διε€ησαν διά Βοροΰνδιίς , κινούμενα νρός Το μέρος της Βιττωρίας, 25 αμάξια με' βίμζας δια Τοις ΚαροΧιςάς, «τι το ·πλίΐςον του ςρατεύματος τον Ζιιπ»β1βε»ΓΓβ§ηγ ϊςβτο τζ 15· και 16. κατα Το μέρος Της Βιττωρίας , το δε του ΥαΙιΙβδ ΐςατο κατα το Λερίν , Αοδόζαν } Μεν- δα€ίαν και Αογρόννον , και όη ο' ΕΙ Ρ&δΙοί", ίχαιν 3000 ςρατιώταις, εκοΧιμήΰη τ% 13. Μβΐου νλήσιον ΙΙεηηαηηΐ ύΐίο τοΰ ΚαροΧι- ςικοΰ αρχηγού Σαγαςι€εΧζα κα! άτακρούσ§ν\ με φΟοράι» ίκς εις το δ. δβϋαβίϊαπ. Το ΜβίϊΐθΓΪα1 <1β8 Ρ}ΓΓβηεβ5 κεριίχιι το ακολουδοι» άρύρον. τί'Εκ,ίΤθδν του συνόρου δια φημίζονται ν&Χιν φϊ(ΐιαι *ιρϊ μεσολαβήσεως ξένης ίϊηΙΟΓνοηΐΐοη). Φαίνεται βέβαιον , ότι ιί φατρία της βιχσιΧίσσης } ε'ξηντΧημΐννι ά· ΤΓο. άν ^ρούτΐους και χώματα, ετίαναΧουμενη άκο δύο φρικτάς φατρίας, απεφάσισε τίΧος κάντων νά ίΐίΐχ,αΧεσ^ Την βοη&ειαν μιας συμ^ μάχου Δυνάμεως. Βε^αιοΰσιν, ότι εγινε μεν εν τάσΐά τάζει ή ζήτησις ταύτης της βοηϋείαζ } πλην ή Γαλλική διοίκησις δυσκολεύεται νά άνακα· τα.4ϊί εις τοιούτον ειίικίνδυνον εΧιχείρημχ. 'Αναμφι^ολβίζ , νρ\ν νΐ δώσ% κατηγορικών ά- νόκρίσιν, 3έ\ει νά εξετάσ# την κατάςασιν της χώρας, νά Χογαριασχ τα ενδεχόμενα τνς ίκξάηως, εν ε'ν\ λόγω, νά εξ/τάσια, ε ας ε!ςιτοΐον βαύμόν δύναται νά άνοκαταςήσ% αυ τή νί εκςρατεία Την ήσυχίαν εν τζ 'ίσπανία. χωριζ νά βΧαψνι τα άλ^Οινα συμφέροντα της ΤαΧΧίας · και τοιαύτη νροσοχή είναι μόνον άςιίκαινος, κα) εΰχη{ έργον είναι το νά γένια τοιαύτη μεγάΧη άπόφασις μόνον } αφ' ου νρό- τ ερον ϊξίΤασΟωσι χαΧί?5 κα) Χογαριασϋωσιν ολαι αί ιίεριςάσεις. — Έκ τοσούτω , ο! καν τΐ)ΐ άύνμονντες ςρατιΐύται της βασιΧίσσης μέ- νουσι κΧεισμένοι εις τά κάςρα. 'Ο }ΆυΓββ11]Γ (βΐ ΡαβΙΟΓ) ετόΧμησ» μεν χροσαρινως »««'** 4% του κάςρου, όμως 'οΧίγου εΧιβε να κοκι/ «V αυτοί, κα) μόΧις κα! μετά βίας εδυνη- (ΐη νά εμ€>) καΧιν εις το 8» 8β1ϊ83ΐιίΐη· 'θ ΖιιτηοΙδο&ΓΓε^πΥ διατρέχει την χάραν κατ»