*>}< ΐοο ό βασιΧιΰς της 'ΕΧΧάδος την 11. νραί £ιά μισού 'Εηδαΰρου ιίς τάς 'Αύννας } ϊν&Ά μετατονίζε τα ι η βασιλική καθέδρα. 'Ο καισαροαυςρίΛκός νΧηρεξουσιο,ς μινίςρος ■χαρά τ« ΜεγαΧειότητί του τω βασιΧεϊ της 'ΕΧΧαδος, άντιχιΧίαρχος ίττιτιτης Ρι·οϊΐ6δθΙΐ ν, ΟδΙεη , έφθασε* ιΙ( ΝαυνΧίαν. Του Μονάχου ή τοΧίΤίκη έ<ρημερ)ς περιείχε ι7· "Ιανουαρίου τι^ν ακόλουδον ίΐτιςοΧ·}» έξ 'Αύηνων ά* β 1. Δεκεμβρίου 1834· »Οί «ν» Ιρες της 'Αντι€ασιΧείας καί οι μινίςροι καί οϊ ανόρανοί των ϊφϋασαν ν,δη ΐατανύα, κα) ίιτί' μεΧοννται να βάΧωσιν είςτάξ ιι> τα ς καντσεΧ- λαρίας } «ς» μετάτινας ημέρας 3έΧουσιν α/>* χι'αίί πάΧιν αϊ νπούίσεις, 'Ο τι ιΐ ταχεία £*- τέΧεσις τ ης μετατοπίσεως τ ν, ς καύέδρας η6ε· λ«ν είναι σ'ννηνωμένη μι κάποιας δυσκιΧίας , ιιόιιΤις ινκόΧως } κα) μαΧιςα μόΧις εΰρίσκ»· ναι ικανός άρΛμός ενιτηδίίαιν κατοικιών ί;»α <·ου$ /μ υπουργία παρά τ£ 'Αντι4ασΐΧεία καί το'ίςμινιςέρίοις· α! περισσότεροι δέ δύσκοΧίαι •προέρχονται εξ αιτίας των αναφορών της δκ~ ρισΰείσης επιτροπής προς εϋρισιν κατοικιών διά τους ανωτέρω άνδρας τ ν, ς άίοΐΛΐίσί&ΐζ, ίιό» τι αυ'ϊΐί διώρισε δίαυτούς ιιο\υ πΧηΙΙος οίκιόύν, μη ε%ιτη ίϋ'ων τεΧιίως είς κατοίκησιν. Κα) οίκία του κομητος ' Αρμανσπέ ργου δεν ήτοι- μάσίη έτι, ί/ ο κα) κατα το τιαρόν κατοικεί συν τω κυρ. βουΧηψόρω τίς ιτολιΤΕίας Κο- €ί\Χ. Τά ίβ κλλα, Λαδαΐζ ιί'ίΐ σας ί'γραφον καί προτερον, ή ταχεία έκτίΧεσις ταύτης της με τατοπίσεως της καΐΐίδρας ητο τόσον αναγ καιότερα , Ισον , αν τοίίτο ίεν έγίνετο , δεν *)0ίλον /3λν)ί5 ?π εις νραξιν ό καΧΧωπισμός καί « ανξησις των 'Αύηνων καί η ·*»τ' ολί- ΐχ,τίΧισις του σχεδίου της κτίσεως, διό· τι ιρβίτίια. είναι αυτοί! νιρισσότιμι , παρΐζ ινιτήδιιαι ιίς κατοι^Ιχν οΙκίαι, 'Οτι ίι ή βαρ* ζαρίτηξ, υβρίζουν» , ΐκίν-ήσΐ χαίαςρινηΛκν χείρα χαΐ εις τά εξ αιώνων καθιερωμένα τεχ νικά έργα χαΙ κτίρια., τά Χείψανα ενός χρυ σοί! Άΐωνος } κλϊ μάλιςα μ3 τόσνρ ανία'$ΐΜν, ίσης είναι ε Μ δεκτική μία άνανΰρωνος β*ρ{»· ρότης, το «το βι4αι» κρεη να διεγείρε ί(ς νανΤΛ φ/λ ο» της αρχαίας τέχνης Χύπην καί φρίκην' εργα χα) κτίρια, τα ονοΊα, ίδΰνατο κά καταςρέ^'μόνον η νλέορ επινοητική μα* νια τοΰ καταςρέφειν, χ.αΐ τακ ότι οίων η διά ρ* κείΆ έφαίνετο διά το μίγιδος καί ςερεόν της κτίσεως αιώνιος, διν ΰπαρχουσι κΧεον, η Τ\4 Φ δε κακεΐσε λι/ψανβ μόνον τινά Χυνηρά ιταρέ· χουσιν ιί; τον Βαυμίζοντα 3ε*την υΧην δια νά Βα,υμάζ^ ένα Χαόν 3 ο ςις, αν κα) τόσον όΧίγος τον α'ριϋμόν } ομως έδννηίη να ναρα· ξν τόσον μέγα τι διά την τέχνην κα\ εκιςη* μην. *Ω{ τόσον, ϊν ψΧικόν ημίν Ηνος έτΐηρΐ χαΐ ϊκ€αΧ{ μι τον καιρόν ίζω της χώρας καί μερικά τέχνης εργα, τά ότοΐα διεφυγον Την καταςροφην, καί 'ίσώς ήύϊΧομεν ί υςερονμι$Λ νρος το'ΐς α\\ας κα< το αρκετά ν ως καΧως ίια· σωύέν μνημείο ν τον Αυσικράτ*νς } άνίσως αυ τό διν ϊύρίσκιτο έν τινι ΤαΧΧικω μοναςηρίαι καϊ ούτως εμιν» κρυπτό ν εις τά όμματα κλ\ ϊί 'ς το φιΧαρναγον των ξένων κατά τό ναρόν 'έγ>νε καί αυτή η τροφυΧαξις, τό νά μη συγ χωρείται εις κανένα ξένον άνευ άδειας έγγρά· φοο ή είσοδος εις Την 'ΑκρόττοΧιν. Έίςτόνφί- Χον της αρχαιότητος 3ιΧιι έϊναι προσέτι κά· νοια έΧιΛς 1% τούτου , ότι μετά ταύτα 3έ\χ· σι ν αρχίσει νά σκάχτωσι καί' οΧην την *ε- ριοχν,ν κα\ ΐΗρίφέρααν Της 'ΑκρονόΧεως, τα όποιον βέξχια 3έΧει ένιφίρει αξιόΧογα άιο- τιΧεσματα . Εί{ δημόσιον υττοίοχνίν της Μι- γαΧειότητόςτου τον βασιΧίως, όςις 3ε'Χη Φθάσει μετανρον ενταΰία , γίνονται εκ μέρας τη; διοικήσεως κ»1 των ί'γ&χηίκων μι μέ*