τοιαύτα νομίσματα, οΐα ανατιρω , μι$ ό ι- ΛΟζος άνιχώρησιν ίΐς τα Ίδια. Τι)# σημιρον δι, καίο την ημ»ρ*ν μί™ ** ν «ρο^νησ'ν, ηχΰη πάλιν β Άρχιδουκικός *1Χο(*ο'ιιίσω »ΐς ΤοΖλοςίρνοΛ&υργ ΐν παρατάς *«* «βμϊί,κβ- β»ί#\> άρχ», ο"«Ηχδ·ΐ *ν*Μ*νιΙς το Κ. Β, π α λάτων. ('Η αολικ* εφημιρΗ τ ?ί Βχίνν»)5 «* . ριγράφα π»ιπςατικως κα) κατά «λατος ελ»)* τ»ίν τΑμίϊ* τβοτ>)ΐ» τη^τιροσκυννσΐωςάπ αρ χτί β»ί Τίλους.) 'ϋμέίς ίφανίρώσαμιν νιας) , οΤί //.«τ* β- Χίγοκ άίλομιν μιταδώσιι τάς άποκρίσας, ό σας ΐδωκαν αϊ Κ. Β. Μ*<)'αλ«ιό*ΐ|' , '<$ τβ>ν βίς τους 'Ακκςαλμΐνους διαφόρων τάξιαιν της Μο ναρχίας } ίσο ι ικαμον -ίν ονόματι αυτών κα- τα διαφόρους ήμιραςτην νροσκΰνησίν των κα) τον «ρκον των. 'ϋοιί Χοηίον τί άπεκρίΰη η Μι- γαλιιο'της του ιίς τους άπΐςαλμι νους των τά- ξ«Μί του βασιλείου της Βοημίας, ότι ΐκ<ι$· §ησιάσ!ΐησαν τί 4. Μαΐου. »Ευχαριςα τα ς Βοημικός Ταζίΐς ι νια. α των ειλικρινών καΐ πιςων φρονημάτων } τα «'- #βΤβι αιίτα) παριαωσι και κατά ταύτ^ν τ ν) ι/ «υ- καιρίαν, κα)'χαίρω, ότι αυ'τα ίΤναι ανβλογα ταΤς προσδοκίαις } τάς οποίας 'Εγώ ΐτριφον «τβντοτί ϊτ»/ϊ) Τι?ς ΐπιδιιχύιίσης προσπαΰβίας' ~<των Βοημων προς Την 'Εμήν Οίκίαν — *Η ΰςίρησις, την οποίαν *#αβ«ν »} Βοημία, ο!ς και ν,μέϊς ϋλοι, α'ί ιίρο'ζ το πρόσωπον του ι ν μα- καρίψ τί λνίξ" ΙΙατρός μου, «Τναι μίνμιγά- λ·η και αν/*φραςοζ, ομώς ή ςιριά Μου άπό- φασις «ναι το ν» ίξ»κοΧουΰι{σω ΐν τωπνιύ· ματί τον τ-ηνδιοίκησιν και ν« συνπσφίρω 3ιοΰ βοηίιίρ ιίς την ιΰίαιμονίαν των υπηκόων μου τόσον , Ισον ηναι δυνατόν Μοι. *Η **τ/!ΐκι| κ^ίϊμον/α του μακαρίτου Μονάρχου άπι£\(- πι χαίβ πάντα καιρόν ΐξαιρίτας χάριν της ίΰ δαιμόνιας των πιςων Αυτψ Βοημων , αλλ α χα) 'Εγαί φρονόΐ και αΐσΰάν»μαι κατά τούτο άναραΧλάκτως ως 6 μακαρίτης Αυτοκράτωρ. Τα δι άλλα, μίνα υμΐν τ ε και ταΐς Βοημι- καΐΐς τάξισιν ιυμινης κα) ιΰνους.α "Η δι ΜιγαΧιιοτάτη Αυτοκρατόρισσα καΐ Βασίλισσα ^ύδίκησβ »α άττοκριύζΙ »ίς την β- μιλίαν τόίν Βοημικών Ταξβαιν «ζ αιςολούΟως. »¥.ύχαριςω ι'κ καρδίας τάς ιπςάς Βοημι κά ς Τνξεις ίνικα τ£ν ΐκφανη&ίνταν ταύτα τί ςιγμί φρονημάτων κα) αίσύημάτων άγά- ΐίης κα! «ροσ*α6είας κρος το πρόσωπο ν του Αυτοκράτορας, του ιμον ΐ,αζΰγου , το'σω μάλ λον, ίσον αυτά (ίναικα) ιμά. Κα) Έγω τρί- φάι τάς ιίλικρινιςάτας ενχάς δια το καλόν Τον νιςοΰ βασιλιίιυ τ ης Βοημίας, και (ΰχομαι ίνα ίκχίοι ό ουρανος ι ν α,ύτω τ όσας ιυ\ο- γί*ς, ο σων ιϊναι άξιοι οί κκλοί κάγα^ο) ΐγ- κάτοικοι αντοΰ,Η. 'ΐίοιί δ{ ΤI άκικρ'άη^η Ε. Β. ΜιγαΧί'ό- Ύηςτου ιίς τους 'Αττιςαλμίνους των Ταζιων της Ζτυρίας, οτε ΐκα^ησιάσϋη,σαν τ% 26. Μαΐου. »Σ»ί ίΰχαρι^ω δια τά α ΐσίήματα ττίζιχς καί ττροσνχΙΙίίας, οσ» καριςάνιτ» β ν ονόμ-ατι των ταμιών του κληρονομικού νριγγινάτου Στυρίας. 'Οτι δ» ο! αγαπητοί Μοι Στΰριοι 3ί- λουσιν άνοδιίξχ κα) Ιχ) της Διοικήσιώς μου το άρχχίον κ\ίο; χ&α πιςων καϊ κάλων φρο νημάτων , τά ίνοΊα ίδΒΐξχν κατά νάντα και ρόν νρος την ΟΐκίανϊΑου, προσμΐνω κα) <λ- νίζω τούτο 9αρ αυτ£ν, αν τρόκον κα) ΐγω -?!ίίΐ θο^δί/β διν 3ΐΧω άκοΧί#$ δια ν* αυ- ζήσω, όσον τβ «V 'ΕμοΙ , τ ην α'δαιμονίαν ταύτης της ίχαρχίας, ώς και όλης της λοιπής ΐπίΛρατίίΛζ Μου κατά το πνιΰμα του «ν Κυρίω άνχτχυομίνου ΤΙατρίςΜου. ΕΊ**Τΐ τοΰτοιίί