— 297 — ιίς »ΰτά «ί 'Ρωσσία. Πλ»·» Τ αΰτα ΰεν ο βασιλιάς άπεκρίΰη ιύχαριςων αυτούς ίιά τα είναι νέα ομολογούμενα πράγματα * δεν δείγματα των προσπάθειας προς τον συςημα- χρονολογούνται από τον 1830· Μας'ενβΰμι- Τικόν Κρίνον, και βε€αιων } :?η η ΔιοΙκησίς σαν εις τοΰτο , 'όΐι ε'κΧείσΰησαν τά Δαρδανέλ. του £ίλει διατηρήσει μι ζηλον 'εκείνην την Χ μ * μας παρέςησαν ,ώς μη έχοντας πλέον ρο- φιλελευ'ΰερον και μετρίαν πολιτικήν, ν, όνο ία, «ην εις το μινιςίριον της ΠόρΤας. Α^α μονού- ,καίως αύτο) λ/γουσιν } είναι τιάντίύ κατάΧλη* σι λοιπόν τάς διαπραγματεύσεις, αϊοποία* λος τ αϊς εύχαΐς κα) τοις συμφέρονσι Της εςαμάτησαν τήν νικηφόρον πρόοδο ν τ£ν όττ- Γαλλίας. Χω ν Τ £ ν Αιγυπτίων καΐ εκαμον ν αναχωρώ Τα έν Τω Χιμίνι του Το υλωνίαν διωρισ- σωσιν ο! 'Ρωσσοι ε'κ Κωνςαντινουπόλεως. *Η μίνα δια το 'ϊσπανικόν παράλιου πολεμικά δε πολιτική πραζις, ητις εγινε μιτά ταυ· νλύΐα ελαξον δια του τηλέγραφου προςαγήν την Την άναχώρησιν ίή Συνίΐήκη της 8· 'ΐ«- νά. κινηύωσι και εκινή^ησαν ηδη τη 8. Αιί* λίου) , δεν δύναται νά προυξϊνησε μετα€ολην γοΰςου. Τίνα. εις το αξίωμα τον δίκαιον των εΰνων ; 'ο ςρατηγός Μίνας ίφύασε τ% 10. Αν γ. Ετι ί>)λ. τα ςενά της θαλάσσης, οσα άγου- εις Βονρδιγάλην. σινεΐς Κωνςαντινούπολιν, είναι κλεισμένα αί γήν 15. Αυγ,, τα γενέσια του Να* όλα τα έ'Άνη. 'Ανίσως βλα€% ϊοΰτο το κξίω- πολέοντος , ωρά&ησαν εν πολλοίς μέρισι του μα προς ζημίαν ήμων, τότε δύναται να. γέ· ΤΙαρισίον πολλά) οίκίαι φωτισύεΐσαι, κα\ πάμ- ν% το ζήτημα πολλά σπουδαίου και τοιουτοτρό. πολλοί 'έτρεχον προς την ςήΧην της Vοικίϋΐηβ πως£έλΐΐ 3εωρηύ2καί από τας άλλας Βαλαν· άφιιραΰντες ςεφάνονς ε'ζ άνΰίαιν καϊ των νιους Δυνάμεις. —» Τε'λος πάντων , ώ άνδρες , -τοιούτων. σας ωμίλησαν "περ\ της επικινδύνου σνμμα- Α Γ Γ Α ΙΑ, χίας ήμων μετά της 'Αγγλίας. 'ΑΧΧ' αΰτη η Αί όμιΧίαι εν 7% συνεδρία, του άνω παρ- συμμαχία ιίναι δ!χα. %ινδυ#ον μάλιςα δε λαμένΐου Τ^13. Αυγ, ήσαναξιαι περιεργιί- εντιμος *«) ωφέλιμος κα) *1ς τ£ς δυο χωράς, ας. 'ο μαρκε'ζοζ Αονδονδεβρν ηραίτησε τον αϊ οποίαι βαδίζουσι το ςάδιον τον πόλιτισ- πρώτον μινίςρον 1 αν η Βρεττανικν Αιοίκησιςμε- μου, κα) επ' αυτής Βεμελιοΰται η διατήρη· λετα. να άνακατω^ εις τον πόλεμο ν εν 'ίσπα- σιςτης ειρήνης ίν Ευρώπη. "Αρα αυτη ή συ μ- νί&, κα) δια το-υτο εςΐιλιν εις το ςρατόπιδ αν μαχία ύπάρχίι προς γ ενικό ν ΐ'φεΧος της Ευ- του ςραΤηγοΰ 'ϊοδΐλ Βρεττανικο'ν αζιωματι- ρωκης- 'Άι/βυμ/'ΐσύε. ά άνδρες , ότι αί μακρό· κόν, τον χιλίαρχον ΟβΓαιΙοο ; κά ) αν αύτη ϊ> χρόνιοι διχονοιαι μεταξύΤαλλίας και 'Αγγλί. χει μέρος ίιζ Την δχμευσιν, ηΤις γίνεται νυν, ας ΰπηρχον ή πηγή κοινής δυςυχίας· κατά το κατά προςαγην τον Αομ ΤΙετρου, ίν Αισ€ων- παρόν όμως ήνωμίναι, δεν φοβούνται αυτήν, νη 3 διά την οποίαν Χεγουσιν , ότι μ' ολο ν Ή/χίΐ{ ίοζαζομιν } ώ άνδρες, ότι, είτι κα) αν ότι ίξεδό&η άμνηςία , η δη'μευσις όμως Μι- συμ£%, η ειρήνη Της Έυραπης δεν 3ε.Χ(ΐ τα* γονελιςικων κτημάτων κατνρτησεν εϊς άκρον ραχ6ζ « ίΜβγαλοκ εύ®ηιι.ί!ΐι). βχύμόν , και μόνον *ΑγγΧικο) πραγματευται 'Οτε νεωςί εγχείρισαν οι άνδρες τοΰ κάτω 'ίχασαν ως 100,000 λιΤ. Στ.· 'ο μινίςρος παρλαμέντου τήνεύχαριςήριον άναφοράντων^ ά ν εκρίθη, ότι %α.τ άλλην ^ κριοτέραν ευ-