Γνίι/ νίαν βα&ίΧισσαν Τ'ΐί "Ισπανίας; 'Ερωτω τ έΧος πάντων, αν το Μ ινιςέριον 5έΧ% νά ίια-' τηρήσ% ή' νά φίείρια τάς χαύιςώσας διαταγάς τ%ς ποΧιτίίας και της ε'κχΧιισίας; « 'Ο πρω ίας Μινίςρος άπεχρίύη, ότι ταύτα, τα ερωτν' ματα έγιναν ιπ) σχοπω τούτω , οτι ίΐ)λ» προϋ ποτίθεται ωσάν νά έγινε νέον Μινιςέριον ' αλ· Χ α μην είναι τό Παλαιόν > το <5νοϊ ον φυλατ» τει το 'ίδιον σνςημα, τό όπάϊον είχε κα&έν μίΧος αυτόν άδιακόπωξ ηδη ϊλ τριών χρό νων» ( ΑκουβτΒ ί α*οι;8Τ6ί} Το ν£ί αποχριύω δια μι- «5 ίΐϊξοίικ.ω$ ίίς ολα τοΐ £ ρωτήματα της έ<τω- τερικηςτε χα) εξωτερικής τοΧΐτιχης } οία ί»α- μίν ο' ιΰγενής Λόρδας ,άναμίγδην και συγκ,ί- χυμΐνως , ηύεΧεν είναι εναντίον Της παρΧα- μενταρείου τάξεως κα) τοίΐκαύήκοιτόςμου καύο μινίςρου. 'Ανίσως ζητ^ («ΤίτΟ έξήγησιν χα) διασάφησιν τίνος αντικειμένων . πρέπει να σημειώση αΰτο ρητώς. εάν δέ δεν αυ· χιριςήται εν γενεί με τήν νοΧιτικήν, ας κάμη διωρισμένον τι πρν€\ημα , ας ζη. τήφ£ *·ατ «οβίΤαι/ ψΐφον (νοίιιηι) μομφή ς, } ϊ *( προ€χΧ% αναφοραο προς τον βασιΧεα πι- ρ) διωρισμέ νου τίνος άντιχειμένου. "Οσον δε «ρ» Της εσωτερικής ποΧιΤίχης (ιξηκοΧούύησεν ο Μινίςρος), ο' σκοπός μου είνα* το να διατψ ρήσω μέντας χαύεςο>σας διαταγάς της έχ-χΧη· σίας κα) της πο\ιτείας, όμως Το να είσάξω ίΧαζ τάς μέτ επιςασίας απΐφασισ&ιίσας # μ - ταρρυύμίσεις χα) διορϋώσεις, όσας απαιτοΰσιν η φρο ν>ιο*ίζ *βί το περισσότεροι/ γνωςιχον κα) σε€άσμιον μέρος της χώρας. 'Η ημετέρα εξω τερική «ολίτικι» 5ίΧί« κββοίιιγ^ίται κατά τάς ιδίας αρχάς, εψ αΤς έύεμεΧιοϋτο μίχ/>ι του£«. 'ο σκοπός αύτέΐςνπηρχε πάννοτε το νβίιατ»ι/ι5τιί» τ£ζ Ευρ&ί-κκξ δια μίσου συμμαχιών } οο*β{ απαιτωσιν «I νεριςάσεις , τά ο* υμ&ι€*ί· χο'τα χα) νί -5ίσ"<5 των χωρ*ΐν τί(ςΕΰρΜσ«ι$.Εα· ί^Ο. , ^ ■"'ιί' »υ· 6ί7{, ω ΜιΛο/ιίοι, 51 Χει συνομοΧογφτει^οτι το αξίωμα της μν, αναχ,ατοόσε&ς είναι μεν ώς γενικόν αξίωμα νοΧΧα καΧου , χα» οτι μ,' ο- λον τοντα δύνανται νά συμ££σι νιριςάσει:., εν αίς είναι αναγχ.αίαι εξαιρέσεις τινές, (' αχο ^'- 8x8'Ακου'βτβ!) Ως τοσον, δεν 3εΧΐό νά χάμω νερισσοτερας παρατηρήσεις νερ) τούτοι» του κνΤ;κϊ/μ£ΐ/οο κατ« ταιίτ^ν τι^ν ςι^μ^ν , καί' ιΐν ννάρχει, ττρε-κει νά ε'ίτίω, των τοιούτων άνΤιΧειμένκν ή εξέτασις ΚοΧΧά άνάρμοςος } δια να μνι ε'ίκω άτρεπν,ς* ^Εΰφνιμ^αι εκ μέρους τ£ν μινιςεριακων καθισμάτων).« -— *0 κόμης ΒιγχιΧσέας $έ\ησε νά εξακαΧουβήση Τνν ε- ξένασιν περισσότερου } όμως ο κόμης 'Ραδνορ τω "έκραξε Χέγάίν, οΤ ι αυτός εχαμε μόνον σύντομα ερωτήματα χα) εις αυτά ε\α4εν ά- τόκρίσιν, — 'θ κόμης Βιγχιλσίαζ ε€(€αίου } οτι δεν Το'ν εκαραχίνιι εις τοΰτα καν ε ν V νεύ μα. φατρίας, ά\\ά μ£νΐ>νί$εΧΐ-σαφήνειανΤου αξιώματος. — *0 Μαρκίζας Λονδονδε^ΰ ί- νανέ\α·€ε χα) αυτές το ερ&ΐνιμα τίερ) τονχρχ- Τνβέντας , «ί ένομίζετο , ν%οίου, χαΐ όπρώ τος Μινίςρος άνεκρί^ , οΤι τίέν «Τχίν ιΐί^σΊν. 'ΕνταΰΙΙα 'έιίανσεν αΰτη ή μεσοςριΧονιικία, μί· τά δε τούτο εξ^χοΧοΰύ-^σε το ναρΧαμΐνην την έξέτασιν του π ε ρ) των πτωχων νόμου» Τ« 26» εγινιν εν τω κάτω ΚαρΧαμενΤω >ί τρίτη αναγνώσω του σχεδίου νερι βια· ςιχων μέσων προς την 'ΐρΧανδίαν, και μετά πολλάς φιΧονίικίας ΐνεχρίύη Λντό με 60 προ ζ 25 ψήφους, χα) ίύύυς ηχ^ή ΐίς Το «να παρ* λβμ/»Τομ, *νίβ ΐγηιϋ ιί */ήτη ανίγνανις. 'θ κύριος Ηοΐϊϊιουδβ ϊ'κλί'χδιΐ *» Νοττιγ- χάμ μέ περισσοτίρας ψκ'φοι>ί ως ΤοποΤι^ρη· τ»5ί τω ρ εν τω κάτω παρΧαμέντω. *Η χοΧε'ρα ηρχ^σι ν* φαίνντται πάΧιν κα)