ο £«λλ«<^ ιφχ*|}>&5 «βρ&Ι πα ρ '&γ*άνγ *αϋ*αρβγγιΜοί ιού , οτι χατά ίυςυχίαν ό Πά πα; ηναγχασθη νά κάλια·/) πρός ίιατχρησιν ττς ησυχίας εν τβ ΐπιχρατιία τοο £ίνοϋϊ ςρακώτας κτλ.— Ό κύριοι Βυβιιάυ άκεχρίΟη πάλιν , οτ« δεν όρχεΐ το νά χλ-ήβ·/, οπίσω ο Γολλ:χο5 βρ- χί)}<05, πρέπει *α< να" άίιιαββη η 'Α^κωΜα.— Βατά τοι/'τοος τον'ί λο^ου; ί'παυσί» ^ ιρευνα και εξιτασις. 7 'Ε# οοϊίίρΛι *ββ α»® παρλαμίν τοιι τ* ι6. Μαρτ. έζήτησεν ο 3ου£ Βίλλ^τών νο βλνί· δ ν; νπ' οψίΐι το« παρλαμέντου η αλληλογραφία μεταξύ ιοί 'Α^λιχοό μινι%ερι'ου τΐύν ΐζωτιρι- »ΜΚ, τ^Ε ΓαλλίΚ/9 Δ<0!χγ«»«ς χαί ίου «κ Πα· ριοίοις ' Αγγλικού π^'«Αω5 χατο του'ς μήνας 'Οχ- τω'δρίο» και Νοί/ιδριοι; ι83θ ίΐιρί των ττρα^- μάτων της Βιλ^ίκ^ί· 'Ο ίοκ| ί^Φνίοδη «ν τι- νι ίιεξο^ιχω λόγω ν άποίείξη 'ΐκ κνος πίρίοδοϋ τοό.λο'^οιι τ ο, ν ΓολλίχοΓ πρωιο.ί) μινίςρου, ό τι ουτο$ δί'ο ίχίί όλλον βχοπον ι β/μνϊ νά άνα- ζωογ&νήαη εχιΐνον τον '»οβ«ΰ&] πο9ον περί κυ- ρίί,οσίωξ το'πων χαί αυ'ξι^αείύς της χ&ϊ'ρκί, το οποίον άπο&ίιχνΰΐται και ι χ του μέρους ΐχείνου του λόγου , το' όπρΐον ανάγεται εις 'Αγχωναν, οτι, : χαΐαόιός (ο' ίου£) ςο^αζβται μ£ν τνν φι- λίαν μίζα τ·κ5 Γαλλίας άναγχαίαν ι?ς §ιαϊη'ρη· αιν τν,ς Ι:ρ·/νγ,ς , ομ&ς ι ΐθιλιν ε'ναϊ μωρον το να $έλητις μόνον μί τ>/ν Γαλλί'αν να τηρΐ τ υ, ν (ίρ·ι ι'ν^ν, οτ ι γ ΰπόθεσις ?^5 'Α^χων-^ς πρέ πει. να ,συντείνη ίίς τονς μινίςρους ω 5 μάθημα ■ μϊ παραδειγμα , οτι *ΐ ' Αγγλία κρέπα να Πάρα· τηρΏ τό *ί»>)'μοτο Τ755 Γαλλί'θ5 προσιχτιχιάτατα *αί να μή ουγχωρζ αιίτβ ποτέ το" παραμιχρόν , όπιρ ηβελεν είναι εναντίον της τιμϊίί Χαί τοο συμφέροντος τν)5 μεγάλης Βρίττανία;. Ό δβο£ ανίιρερι μετά τοΐτο το πώς ίπΐ σχοπω είρηνι- *ω ε'γνίύριαν ή 'Αγγλία τον Λοοδοδϊχο» Φίλια- βο»» «τι έβ περί τ/5 αιη'δϊίχ»}; ίϊρψη% ίν ϊτκ 18ΐ 4» ^νσμίί Τ5}{ ο'ττοίοί »ί Γαλλία ιιναι *β8- ϋϊΐθχρίωριίί/51 να σί§·ήται τό δίκαια τον βύάι- λί'ωί 'Ολλονίίαΐ, χοί ο^ίος ί| Γολλίίΐ^ ίίσικν;- "0=ίϊ , ,ώί! »β πράξη οΐτίΰ , ίιήγειρι τνν ικανά· ςβ«# ΐ'ν τ^ Βίλ^ί*5 , εις την οποίαν ίςιιλι μι. χίΠΒίτα χαί ςρ&τημβ χ&ρϊϊ νά ερώτηση ολλην Δίΐνοιμιν ι ι?ρ»ί τι/'υ 'Α γγλΐαν , ή ι ποια αυτή ό μως (χήρΐϊξϊν, «τ« δί'ι/ θελίί νό' βνβχοτκθ^. 'Η αλληλογραφία , τήν οποίαν ΐγω ζη τ Μ (ιΐπίν εν Τ03 τί'λδι) »ο βάλωσιν ο ι μινίςροι ίη ·'ό^>ιν τοϋ παρλαμέντου > είναι οναγχοία δια νά λά&η τις χαλλιτεραν πληροφορία» πίρι οοων ^ιί'σχυρί'- ζίταί ο Γολλίχο'; «ρίύΊος μινι'ςρος α τω λόγψ του, —■ *Αφ* οι5 0* <5ου| Βίλλί^^ι^'κ ίποοσεκ ο'- μιλχον, αναςάς ο πρώτος μινίςρο; , χομης Γρίν } ήναντιΐύθη εις το' να βληθη ίΐϋ' ο'ψίΚ ν ζτ,τον μένη αλληλογραφία } χαΟότι το τοιούτο ίνναται να βλάφη πολύ το συμφέρον τί; χω'ρας χα; τα? «τί υπαρχοίίσα; ^ιαπραγματιύαίις, προσνημίιω· σας περ'ι τ·ο? λο^ου τοί Γαλλαοΰ ηρώτοο ρ!»ί- ςροο., οτ! 3ί» πρ£*πΐ! νά θιβ'ρί τ '? Ι0 ^ί τοι} παρλαμέντου λόγους, οίοι ΐνρι'σχονταί τυ- «ωαινοί ι» ταΐξ ίφημερίσιν, (άς αΰθέντιχοις χα\ αξιωματικούς, χαί οτί δί» εΰρι'σχει αυτός μ' ολον τούτο εν τω λό^ω τοί< Γαλλιχο^ μινιςρου χα'νΐν , «ί'τί ίί,'ναταί δίοο^ ιο'σηι χοχπ'ν σ^- μασΐαν, οσην 'ςοχάζεται ο' ΐό^ίνιι'ξ ίον'ς. — 'Αφ' ου ο' έοιΐ£ Βιλλγγτ<ύν απεχρΐθη πάλιν ίο οΰντομία , ίςερξε να παιΐσί] α'πό τον να ζητ% νά βλτβή ΰπ' ό'φιν τ ανωτέρω αλληλογραφία. 'Η από 12» Μαρτ, ΐφημερίς Ιΐτβ Τίιηββ γράφει, οτι, χαθως ελπίζει, το' Ταλλιχόν μι· νιςέριον $έλει αγωνισθώ χαί του λοιποί, να $ιορ· θωση το σφαλιρόν κίνημα , το οποίον Ικαμεν ό Γ αλλιχός πρώτος μινίςρος §ιά τιίς εζαπιςολης τής ε'χςρατείας εις 'Αγχωναν ένιχντίον παντός ίιχΰίιΐι, Έφημερίς τις της Λόνίρας (Λβ Οίοΐϊβ) ίγροφ» τ^ 1 .3· Μαρτιοϋ , οτι *αίό τάς ε'ξ °Α·