ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΐ Τ 0 ι Ε I $ 4 α « « ί 3 ' £ τα Ά > β ? ο λ ι * κ μ ε § ι$ ιτδλίΓΗΐϊί, φιλολο')"*·^ Τί κ.α! ίμ,τΌρ/κ.ιί εφημερίς* Τ1ύΐξχΰχευ%, τ% 7. - —-«· 11 ·»■ Φεβξοναζίου Ι83 Ϊ. α'ί^ι'Χ χαΐ ««νομ.!» καιοΜοδαβΛιχά·· ΠΟΛΙΤΙΚ ΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ του ενος μέρους τνΐίί Τσέπης ιϊζ το ίτιρον' μί' Γ Ε Ρ Μ ΑΝΙΑ. α» ίε φιραν Εκ»δν)σϊ *αΙ κατά το ά*/ίΐ>κ τι^ς Λ /> * σ ί ν) (τ»)4 Σαξονία*), τ* 28« Αικ;μ· ςίφά»Ήί »«' ίκτένισι τάς τρίχας τ^ς χ»φαλΐς φίου. Χ6<ί ισνίρας ί χρημάτισα* αντή ημϋ· η§$. ' η νυκτοϊάτις αΰτ% ύπηρχιν ι| 3υγάτηρ τρίποΧίζ το Βέατρον ενός φρικτού συμ€ε€η- τον αρτοποιοί/ Ταίνις, κνράσιον 19 χρόνων, κότος. "Ήγουν Κερί τα ς 7 ώρας εσπέρας ώμί~ αραιότατου , το οποίον εκΧηρονόμησεν άπο λονν »!( τους ^όμβυ{, $η μ1α0·{%ην{*ζϋμί· της μκϊ·ρό{τβυ πιριονσίαν άξιοΧογον. Μγγ' ο'- νιι ψιμηοΐτα ΐνάνα. τ?{ σκήτες μ<α{ τ*»τα- λίγοι» »)Χ5οι/ τρος τον σ»ν»ίγμ*νον λαονκαί βΤς ττάτβο ο/κ/ας, "Α» κ αϊ ι{ σίλνι'νιι ϊ'ίυνατο ίια ΐπιςβτνις τί?ξ «οΧιΤίΤίίαί χα» άλλοι άνδρωτοί *β *υχνά «φ* νβ φίγγ* μόνβν Λμνίρ^ς, ϊ· «λιΐν αυτέ) ιχχσαν ίί*\ον τα μυ»\* ^ΧεπιΤις όμως ποΧΧϋ πυκνά υ#οχβτ.«» Τ*ί$ τ»ν, και ςοχαζόμενοι τασαν ςιγμην ΐτι «υ- ςεφάνης της οικίας τον αρτοποιού Ταίνις σχϊ- τ»" ,5έ'λ?ί , ί/ν Ιτκχιίρν,σαν κΊνιν μέσον μα γυναικός, ή όποια έφαίνετο καταγίναμε- σωτηρίας, «αϊ οΰτω ναρηίύον άνωφΛώςτίσ·- »βν·Λ^ ασχολία* τ»*α χα» $νυ\ιϋιν γυνα*· σχρις ώραι. ΜοΧΧάκίς επάτηνεν «{-κόρη ιίς χ το Μίαν, ήγουν περί προετοιμασίας ιις τα σν· /ξώταιτον άκρου τ&ρ κεραμίδων χα'ι ϊκλιν* το νιΰιζίμενα κατά τα Χριςοΰγενα πΧακούντια σωμό. της ποΧλα πρ?ς τον δρομον κάτω, πΧήν χα» τα τοιαύτα, Β σκιπ^ αυτή τκβ οΐκί&ςυ· ταίΧιν ι'σ^κόνιτο, *α·1 πιριιπάτΐί την σκίπΐήν παρχιι ποΧΧα αν^φερ^ς και απόκρημνος, Λα- ιίς τα ανω, £κ«δ}}Το επάνω τνς ςεφάνης και βοτι εν Τΐ0 «ΤΧίΐΓ.ϋ Εΐνβί προσέτι εγκτισμένον ώμίΧει και ίψαλλίν ονειραπτουσα. Εις μάτην το πιμπτον πατωμα κ αϊ η οικία εζιχει τ,Χεον ο ίκίί πΧησίον επιςάτης της πόςχς ε'κιίρνξιν η 10 π'/,χζ ι ς αν&ι Τ®ν πΧη&ίον οικιών ^ εις εαυτόν ετοιμον νά 'ύ ά<τ η ασον άχνρον είχε λ :ι ι ΐροτίον α,ςΒ » νυκτο£ατ,ις ιέυνατο νά περιπατά χορτάριον έια να γεμισί£<τιν ευ&ΰς με τιί» μονον ιπχνω τ%ς σκέπης ταύτης της οΐκία,ς. βοηΰααν τόσω» χειρών και τά έϋο με'ρη τ£} Χΐ\ΐβί*( α νύρ&π&ν συνηχϋησα» κατ οΧίγον, οικίας ίως ιίς το κρϋΐττν πάτωμα χαι όντως , όλο / σιαιπώντις εις αχρον , κΆ&νΤί Μφεϊςεψο· όταν βΧηύώσι μα ίλιςα {πάν» τον άχύρου και €ίίτο μήπως .»[ σιΧ^νιαζημίνΐί ΐ* χορταρίου και τά ί'ν τζοίκί^ εύρισκίμενα ςιώ- του «αραμικρον- χ/Μτο».χα< οί«β πεσ# κατά. μ&τ&ι νά μ\·, ίνν^ πιθανώς να'φλα€ζ· ηχχ- Ενίοτε ανίςατο το κοράσιον, πίριεπάτα ειτάνα κόμοιρος, ανίσως τύχοι νά πεσχ, 3α·^::τ(;· τ«5 ς*φα»«$ Η»Α) χαί χάτ« κ«5 <ί*ο φο'^ί, 'βί .τάσβν, ο άσπλαγχνος πατήρ, ϊ ' γ