ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗ Λ Ε Γ Ρ Α Φ Μ * .1 , Ε ϊ δ ή 9 ε ι ς §ια τα *Α ν α τ ο Κ ι κ ά μ ε ρ η «ολίτατί, ?ιλολο7ΐχητ» χαι ίμποριχη ιγιμιρΐς. 'κευ^, τ£ ΐ4. — ■"* 4 β·"» ''Ιανουαρίου ι83ι. αϊδι'ίΐ χα< πρενομ.ία> χαιαα^&ιβιλιχι». ϋΟΛΙΤΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. ΓΑΛΛΙΑ. '£» συνέδρια τσΰ χα τ ω παρλαμέντου τ;} 28. Δικιμ&ρίου , οτι ιζγ,χάζίχα ίτι το' σ^ι'οιο» *όμου πιρί τον διοργανιομοϊ τής ί'Θκχι^ ορου- ρ,ας ι ίζν'τηαϊν Ιις ίιπουτάιος , ο χΰριος, Κβιη- ύαίεβη , #α μαδί) παρα τοϋ μινιςίρι'ου τα αΐτ <ο των τιλίΐίταί'ω» συμ&ι&ηχότΰύν χο\ την νΰν χα- τάςασιν των πραγμάτων. 'Ο πριοτος μινίςρος > κύριο; Ι^Βιΐβ, ζνιτηαοί να όμιλήσ-η, ικιρώ^υί *0ν β*ολο«9ο# λόγον. ,"Ανδρίϊ τοί κοτω παρλαμέντου I Τα μίνι- ςίριον διν ιή'ναντιωθη ποτι' ιΐς το' να αω'σ·ή τ.ά- ααν 'διααάφησιν των πραγμάτων, τήν όηοίαν όγρπά τυχόν νά λά&ή το παρλαμίντον' όθιν νήμίρο» είναι προ'βυμον να ίαση νια ν «αϊ ΐν· τδλ» ίχθίσιν των χινημάτων του χοι παάξε&ν. — Διν είναι τούτο 3ιχαιολογία τις, τΫν οποίαν ζγ,τίΐτί πορ βίί'τοϊΐ, **ί τιί« οποία» σας δίοπ γινωαχίι χάλλιςα, οτι ο<ν χμϊλν,αι χα κί» ε χ τμ» *αδ5)χο#ιωίΐ το ο · εϊιαί απλπ ΐχθιας τοΰ οϋςΗν° ΪΟ ? » πράγματα όμολογοΰμινα κρο $ ειΐί^^αίΐόσίν τουτοϊ» το&ι οζί^ρεατος. —— Πΐρίττο» χρΐν'Λ να ΰΐνοφιρίϋ εις ττϊν μνήμην α ας τά λίττορίρ* πριςατ(*β ίιίοδοΐι τοο «ίξ τβς ύχοθίσίις ' ηιριττίν χρίνω νά ίπαναλά&ο οσα σιΐ$ η3>] ^ίϋΜοζιτί, το πο'αον <£«>/} οι'ιώ δνβίβλον τβ ζήτημα τοίιο *β£ ποαβ» χο'ττο» ι- χρίιάβθνι ίιβ κο ςίρξη είς οιίτο'. 'Α®' ο ν ίί »*· ςίρ^ί χαΐ άαϋζατο το έργον τούτο , ίί'ι/ οηί* δίίλΐασβ ^λέκον τας έϊ-οκολιαΐ, α'λλ' αντετα- ζιν αιίταϊς γινναιάτητα, *οί χαλαΓ; αίσθανίται, οτι ϋαχι την απαιτουμένων ςαΟιροτψα προς ι· ζοράλιαιν αύτ<ϋϊ.-— Πολλάκις ν)ρ®ιν]ί5α» το* ρ» «ιιςί'ρίΟ» πβίί» ίιον το* σνςημά του * ολλοΐ και τη» οήμίρον , οτί μιταβολαι'τινις χαιά το' ί$ο; τιΪ9 σ!ί»δίσίίΰ'ς τοβ , ^Λίταί το $«» Ιρώι^ριβ Λροϊ αϊ/το ρί πιρισοοτίραν βί'α». Κίϊ ϊοιοϋτίν «ρΜτ^β-, ω άν^ρίί, ίννϊταί να ίο" 05 «V ^3. ίί μόνον άέριςόζ "Μζ άπόχρισις , πλην ίάν ιίί!αρχ[ι>α{ ί!ίρίςοσίΐ{, ίίίχιιϋ'ουοοί τοίιο το* ονςημα χαϊ ιδιαιτέρως τ%ν χρησιν αιίτοϋ. Την οημιρον ϊχομιν όνο χιΐρας μιριχά πράγ ματα ομολογουμίνα, $ιά τκν οποίαν δΐλη 1 1· ναι ί«κ3το» ·ήμΐν νά άνα-τι'ζωμιν χαί ν α α ο· ο ι ΐ£ ω μ ι ν το' ποιου ιί'ίονς νηάρχιι το βιίςϊ]* μα ήμ<ύν } χα! πως χμίΐί ι'χτίλοΐμιν αι'το'. ,,Ώς προς τα λοιπον ι'ίι'χθη το μινι- ςί'ρίΟ» το 1 αξίωμα τής μ ν άναχατναιίΰς (ηοη ΐηΐβΓνεηΐΐοη) } χαΐ τοίτο το' ^*4(7ίον, χαρπο- ψόρον αξίωμα ΐζήγααν ν,Ιη ΐχ τής ΰοΰίΐβης Βιαίως των πΒριζάαΐϋν. Το' αυςν,μα τής ίιράς ουμμαχι'ας (δϊίηΐβ · βΙΙίΒηοο) άπί?).Β.-ιν εις το. ν· άποβ§ΐη τν;» ϊλεοθιρι'αν τω» λαωρ } «αντα- χοί ΐνΰα αν ψαίν%τοι, $ίά μίσοο χοιν'-ύν σ'γΐύ- ν ων ι £ν <λ το νιι,ν υπό της Γαλλία 5 χνφνχθϊν οίςνίμα ιπριπζ νά χναι τοιούτον, οϊην να ίιίη ιΐς την ιλιΐιΟΐαίαν πανταχού, ΐνθα βλαςβίΥ,,