«40 — *Ε«ι/ ίϊν πράξαμε* οΰτως , η 'ΕΧΧάζ δεν $ί· Χει γένη ποτέ εύτυχης, η δέ Κρήτη ουδέπο τε ίΧευύί'ρα, κα\ πάντες ημείς £έ\ομεν ϊί"^ καταφανισίέν το ΐ&νοζ ημών,Κ Ούτοι ήσαν οί Χογοι ένας φιΧοπατρι$ος τωοντι, ίςις, επιι- δή β.1 ίδια ι του δεν ήσαν σύμφωνο» / αϊ τα$ ί^ία{ της ' Αντιβασιλείας, παρ^τήύη Της αξίας μινίςρου , ομως ιγοτι ^£ν -?ίλ<ι παύσει νά άφιεροί τά θαυμάσια προτερήματα. τοΰ νβο'ς του ίΐζ έουΧίυσιν τί?ς πατρίδοςτου « . ν>Μ ισσολο'γγιο», τζ 7· 'ΐουνίου·Χδΐ{ εσπέρας ίίλδίν ίΐ/δβ^ί τλ'.Τον ΐκ. Γΐάίρβ{ χ«5 Ιφίρ εν ιίδήτιι; εκ μεν Ε αΧαματας ΐως της 27. Μαΐου, εκ δέ-Ναυπλίας 'ίως του ΤεΧους του παρόντος μηνός. "Εκ Καλαμάτας έςρατευ- σαν οί βασιλικοί Ελληνικοί ςρα,τιωται } περί· νου 1500 τΐν άμίίμόν, μι άρτιλλερίαν εναν τίον των Μα'ίνωτων. '3 χώρα. ανΤων εκτείνε ται «κί? ιΐς σωρόν λόφων , «ττο 'ΐα'ύγέτοχ) ί α: προς την θάλασσαν, ι ως των Iραχορων } και έτι άνω τούτων των λόφων είναι κτισμένοι πύργοι τετράγωνοι και με δυνατά Τ««χν), χβ«- σιμεύοντες «ς κατοικ.ία χ.«1 φρούρια π'ς τους χαιπτάνους. 'Ατο Καλ»μ«τα{, ήγουν άπο του ιίΐΐργ ου, βΧέκείΤίς ποΧΧους τνιουτους πυρ· γονς. "Εναντίον λοιπόν τούτων ε'κινηΰησαν ο! ςραΤιωται. Οί Μ^ΐνωτα», άιτοφασ ισμένη εις άντίςασιν, οΐν 'έκαμον ομως σντίςχσιν εν ταΐς άνοικΤαΙς τοπούεσίαις εναντίον τν\ς ο'ρμιις δε γίνεται τούτο εν τ% δυτική Μαΐν^, ίποΧε- μήβη κ-αϊ ν) ανατολή } ή οποία. ιΤνα» χ«αρ»σ- μένη άπ εκιίνης δια τών α€άτωνσυνιχωνβοι>· νων τον Ταΰγιτου. Αγνοουμεν ϊ'τι οποίαν εκ&χ- σιν εΧα€ιν εκείνος ο αγ&.ν, Λίγουεπν, οτΐ χ,αΤα τοντον ΐκκτον μερικά) άξιοι αξιωματικοί, ιΤς δε «Χνίφί1»ί αιχμάλωτος (ο χιΧίαρχος Μάνν , ως. γράφει ιφημιρίς τις τον Μονάχου), ως τό σον , ει ςρατιωται ι'φύΧαξαν τάς Βίσιις τοιν δια του Μίΐ/)αδί>ννισίου « *Η ι*ϊ£οΤ«Τί) ίψι ιμΐρϊς τοΰ Μονάχου γ^ά- φίΐ, *ατά τα ς τιΧινταίας ιίδίήσιις ιξ 'Ελλα'- οος } οτΐ οί βίκτιΧικοϊ ςρατιωται ΐκυρίίυ&αν μιγά μέρος των ττΰργων κ»ί κατίςρεψ'αν αυ τούς, και ιίΧιτίζιτο να, κατβςαδ^ μιτ' ολίγον* «άλιν ν( νόμιμος ίυ'ταξία. »'Εχ. τω» μι ρ ων τοΰ (ι ν Ώαυαρία τίοΤα ■ μου) "ίστρος τϊ 6. 'ΐουλίου. Καθώς μανβάνο· μεν εκ χ,αΧνς πηγης, ο βοοΧψρόρος τ^ς νο· Χιτιίας κύριοί Κο€ίΧΧ εκινίήΰ'ι < ιΐ'ώνϊ εκ. Μονά χοι», όιΤως, ο'φ' οϋ ίιατρι'^ΐ!) μιρικας ημέρας κατά τα 'ΐιγιρνσίε (μέγα τι μοναςήριον ιν τη άνω Γίαυαρία), υιτβγνί »?{ 'ΕλΧίίία £ιά να %ναι αΰτου ως μιΧος της ΆντιέασιΧεΙας. 'ο β'ουΧ*ιφόρο-ς της τίοΧιτείας Μαοοριρ, οςις, κα τά. τάς ομοφώνους σχεδόν ειδήσεις ίκΝαυνλί- ας,ίίν 'ΐγνω να προσχαρί/τι/ι έαντω μιγαΧν άγάννιν κ.Η.ί χ-Χίσιν ουτι μι τ ας ΐκί>ου\ιύ>τιις τον , οΰπ ίε με το καΧΙτιυμά του, όςις, «α τών «οΧΧα παρα/ργισμέναν ςρατιατων και τ%( ρΊ ολίγον σι€όμ,ινος Το ιδίωμα Της *Ελλ«ι ίος ωωτίας της Βαρείας άρτιΧΧερίας, αΧΧ' άνεχώ· και των εθίμων της, ΐΧασε το παλαιό ν χωρίς φωτιάς της βαρείας άρτιΧΧερίας, ρησαν μετάτιναφ&οραν εις τάς νάιτας και ε· σωηρίϊ.ά βουνά , και όκτω τών πύργων εκεί· ρων εχυριεύίησαρ ε ως της %Τ. Μαΐου με τήν βεηϊιιαν.των κανονιών και κατεςραφηταν- Του- ναντίβν ό'ί μερικοί κιριτΧανωμίνοι εχθροί ; οι ίτΐοίοι εχ.νρίει>σαν τον όρίμτν δια των ςενων κατ άνατοΧάς τ£ς Κ αΧαμάτας, ήΧ^ον ννκτος μάλιςα ϊως εμνρισίίεν των ττυλων τί^ς χίΧιως. Και οί βασιΧιχ,ο ι ςρατιίΐται ιΚαύον φδο^αν, κα\ η άγανάκτησις είναι, κα$ώς Χέγουσι, μι· γα\ν\ καΐ ατο τα δύο μέρη. ΜιγαΧειοτεραι δυσκολία! αρχινείσίν έκι7ύιν των ςινων ; τα ντπία χωρίζϊυσϊ την έμπροσθεν χώρχνά*ο της ' ίνίον χωράς } τίίς κα6' αύτο Μα*νΗ(> 'Ε» ώ νά ί χ%) ϊ'τι συνηγμένα οΧιι τά ητρός σύςατιν της νέας οικοδομής του αναγκαία , και τέΧος κάντων κα\ χα&ό διδασκαΧος ως κρος το'ν^α- σιΧέα, ετι δέ καδ* ολα τα ως προς την εκ· »λ·/,σίαν και 3ρησκείαν των Γραικών ιΐναφερό- μινα τόσης μιγαΧης προσοχής αζια. αντικεί μενα δεν εμανεν, ως φαίνεται : πάντοτε ιν τξ) σφαίρα της αρμοδίας προσοχής κ.αϊ τίροφυλα- κης , πρέπει νά έκ€% ι κ της βονΧης της 'Αν- τι€ασίΧιίας. 'ο δε κόμης 'Αρμανσπέργης, ο' πρότερος προςάτηςτον , ε'γνωρισιν αυτοί» έκε'ί, εν^α χρεία ήτον ενεργείας όμ,ίφρονος, μόνον ιός εχθρικό ν άντΙπαΧορ.' Ο ϋ μυςικο ς σό μ€οα- Χβ{ της κρισξείας "Λ&Χ, ίς.ς υνερ€αΙ*α μι»