■Ί&Ί - ζονται ίί αυτούς εύκταιότ/ρον } άνίσως αφ«- σωσιν ί* του σχει ίου μερικά αρβρα } αυτός 3ί\βι κυττά'ζει πως νά παρενύχ και χωρίς αυ τών. 'Αρμόζιι, ΜυΧόρδοι, τό ν Λ αναγνώσω- σιν εκείνοι, όσοι ίναντιοΰνται είς το σχί όΊον } τ^υ μεταξύ του 'ΑνΤι€ασιλέως 'ΐρΧανδί- ας και της Βρεττανικής Διοικήσεως χρημανί- σασαν άΧΧηλογραφίαν. 'Αλλκ κ«ί οίΜιν/ςρο» αυτοί είναι υπόχρεοι, προς δικαιΧίγησιν του ίίίου α υ Γαρ χαρακτηρος, να κίμωσι τοΰτο. 'Ο ευγενής Χορδος ('ΑΧύόρπ) εύ/ιίσκετο δί ό λης τΐί εσπέρας, ότι ίγίνετο ή εξιτασις κε ρί της πα^ησιάσεως τής άΧΧηΧογραφίας, ως το νικϊύν μέρος (βη ηι^ΟΓΐΐβ)* αΧλα τις οί ο ιυ } αν εν ταύτι/ι Τ·^ άλΧηΧογρανίφ. δεν υ πάρχει τί, ε λ του οτιοίου ΖεΧουσι δικαιοΧο- γηίίωσιν εκείνοι , όσοι είναι ενάντιοι της ανα νεώσεως του σχεδίου·, ΜυΧορδοι, Χυποΰμαι μεν, ότι πρέπει να ε'ίπω } όμως ε!μ\ πεπεισ μένος , οτι ο ευγενής Κόμης κα\ ο ευγενής Αο ρδος εν τω αΧΧω παρλαμέντω δεν έΐχον κάμ· μίαν αφορμών να παραιτήσωσι την δούλευ αν της Μεγαλειότατος του ·« (ίλ® ; βΐί^ημ,ί- ■ι, άχοάβια! «χοιίβτβ ! ιχ των κ«8ι σμα'τιαν της αντιμινι. «^ιαχη; φατρί*;.) Πϊρΐ το τίΧοζ τη; όμιΧίας του ι'όικαιοΧό- γησιν ο δούξ Β εΧΧιγγτών το Μινιςέριόν του εναντίον των όσα ώνείδισεν αυτό ο'κόμης Γρε'υ, ότι ίι$λ. αυτο συνέργησε ν εις τό νά καταν τήσω ή χώρα β'ις είδος άγανακτήσιως κα\ πα- ροζυσμου } δια το οποίον 'ίπρεπι νά γίν% δη- 6ιν *β! να εγκριίίη εκείνο το σχέδιον των βια~ ςικων μΐσων. 'ο δούξ άπέδωκβ το α'ίτιον ταύ της της άγανακτήσεως κα) παροξυσμού μαΧ- Χον είς τα ς ε'παναςα'σεις του Παρισίιυ κα! των Βρυξελλών κα) είς τα ς ΰπό των νυν Μινίςρων τότε τ οοόι» ϊνβχρρυνομενας κα) βοηθού με ν ας «οΧιτιχ,άς ιΐαιρίΛς εν όλαιςσχιδόν ταΐς πό\ι- «Τ« της μεγάλης Βρεττανίας\ όσον δε κερί τί)5 δόξης, τ ην οποίαν ο κόμης Γ ρίύ έσφετερί- ζετο δια το Μινιςέριον, ε€ε€αίου ο' δούξ Βίλ» Χιγγτών , ότι έν διαςημχΤι τ£ν 3 1/2 χρβ- νων , εν οΐς ο ευγενής κόμης εΐχεν εν χερσί τους ο'ίακας της Διοικήσεως, εχυΰη εν μ/·. γαΧίή Β ρεττανίφ περισότερον αίμα ναρεξ απ ο 1780 ε ως 1330 (Προ; χοΟτο» το'ν λό^ον Ιίειξαν . . ~ 1 οι δ χ. Τη 5 μιιχςί^ιαχϊ] ς μίγαλην αγανοικττίϊΐν' ΤεΧος πάντων εσημείωσεν ό δοι'ζ Βί\Χιγ·}/- τοον, οτι ή Ευρώπη ιΰρίακεται νυν εν κατα- ςάσιι πολΧά περισσότερον σαΧευομενια, παρι ζ οτι είσι€η ό κόμης Τρίϋ εις το ΝΙινιςίριΟν, και οτι } αν κί$< ετείη τβ ΐΓοΧί/Ο^υΧλΗΓο» α ξίωμα της μν άνακατώσεως ζηοη ΐηϊβΓνβη» ίίοη), ομως πανταχού εν ίνροιπη παριπο- νίΐίησαν κατά Της ανακατώσεως της Αγγλίας εις ζενας υποθέσεις , ον Τρόπον βέβαια ή Συν- ύήκη Της τετραπλής συμμαχίας υπάρχει φα νερά παρά.€ασις της υπο του ευγενους Κομη· τος δοθείσης υποσχέσεως της , μή ανακατω- σεως } επειδή ή 'Αγγλία δεν εχει ούτι το παραμικρών δίκαιον του να άνακατώνηται είς Τα πράγματα της 'Ισπανίας κα! Πο^τουγαΧ- Χίας. Τα δε όίΧΧα, ε κήρυξε» ο άούζ, οτι ασμένως ε€οή§ει τον κόμητα Τριΰ } ανίσεός εδΰνατο, και άνέφεριν ω; άπαδειζιν , ότι 3ε- Χϊι να.όμίΧήσ^ί νπ'ιρ «του σχεδίου δια τους πτωχούς , το οποίον ιπρό£αΧιν εκείνος, κα θότι εγκρίνει κα) επαινεί κα\ αυτός Τόΰτο τό επιχείρημα.. —'Αφ' ού ό Δούζ εΤ^Χείωσε τον Χ* - γον του , αναςάς ό Χορδος ΚαγκεΧΧάριος, ή- γωνίσύη νά ΰπερασπισ^ τον φίΧοντου, κό. μητα Τριΰ , κατατιναν εκείνου κατηγοριών, κηρυ'ξας εν ταύτω, β η ίίΐ» παρ%τήύη και αυτός δια τούτο, διότι δεν 3έΧιι εν ταύτη *"« ανάγκη να εγκαΤαΧίπ^ τον Μ ονάρχην του , χ»} οπ εν γΐνιι όΧ» τα μίΧη τον Μαιςερίου,