130 — 'Ο ςριχτιήγο'ς 'Οράτιος Σι4αςιάννις εχειροτονή^ αντ) του κνρ. ϋιΐΓβηίΙ ίΐο ΜοΓβυϊΙ Γαλλι κΐς πρεσβυς παρά τ£ Χεχπαλιτανικζ Αν\£. 1ίν συνεδρία το ι κάτω παρλαμ.έντου τη 2 · 'ΛπριΧ. ίξητάαύη κα) ενεκρίΐϊη με 194 προς 103 ^>>φους το σχεδιον νόμου περί των ξένα·/ φυγάδων με ολίγας μ.ονον μιτα€ολάς, Δυνά μει τουτου του νομού συγχωρείται νά, διατρί- ζωιπν εν Γαλλία ο! ξιν οι φυγάδες εως του τί- Χ^υς τι ήζ συνελεύσεως των παρλαμέντων τχ,ίΐ 4836 έτους, πλήν , ίςις τούτων έξ αιτίας πνος διωχύζί εκ τοΰ βασιλείου και δεν υκα- κουσοι, η ο διωχθείς έπιςρε^η ττά\ιν δίχ α δείας, 3ί\(ΐ παιδεύεται μι φυλακην 2—6 μ,ηνων, 'Εν τη συνεδρία, του κάτω παρλαμέντου τ£ 2· 'Απριλ. ε'νίκρινεν αυτό νά δούωσιν εις βο^ύειαν των εν Γαλλία ζίνων φυγάδων 1 ,180 ,000 Ρτ.οίς προ<τ(>·4Ά·4 ιίςτά 2 % μιλ- Χιόνια , τκ ό-ροΐει ί·^φίσύησαν ιί'ίιι πρότιρον δί αυτούς. Μίτά τούτο έ^ηφισι Το πμρλαμέν- ταν νά 7 ί1 "« ςρα,τοΧογία 80,000 ««· τΐ; τα'- ξίίος του 1833 έ'τους, ΟΛΛΑΝΔΙΑ. 'Εν τγ, ε* φημ.ερίδι του Φρχγγοφουρτίου α ν»- γινώσκομεν ιίς το άρΰρον'Αγης απο 5· Απρι- Χίου τά άχ-ο'λουύα. ,,Χύΐς ε κάμε ν ο προσωρινός Μινίςρος των εξωτερικών βαρωνος νηΐί Ζΐΐ^Γ» Ιβη νοη ]\\(ϊυρ1<1 κ·αΐ εις τά δύο παρλαμέν. τα ποΧίΐικάς κοπώσεις, των οποίων Ιδού η περίλ χιψ'(· 'Ο Μινίςρος πρώτον μεν άναφιρηί' σα έκοινοΐ'ϊησ'χν ίν τη (τανίδρία των παρΧαμε ν- των τ5 24 'Ολτ. 1883 να εά -του Μινίςρου των Ιξωταρικων περ) Της έκτεΧεσιως του δ. αρΰρου τ%; συνύηκν;ς της 21 Χαίου , του δια· λαμβάνοντος περ) Της εΧευ'Ιερας κοινωνίας μί τά του ΛΙκς^ΐχτ , και περ) τικ αιτίας, δ! ν,ν άνεζλήΐίη .το Αονδίνειον Συμ&υΧιον τη 24· Αυ· γούςου 1833. έπειτα δε' άναφέρι ι ε'ν παρο* δω περί τ^ς συμζφωνίας του Ζοοηΐιονβη χα! τν: έζατος-Λης του μινίςρον των εξωτερικών .εις Τίιίνναν , κα) έξακοΧουύιΐ κατά τον κκο- Χου6ον τρίπον. ,,'Βμαρκάριζον μίν ιμαντον , »νίσως ίδυνομν,ν νά φανερώσω εις τά παρΧα- μίνια. βύκΤχ'ΐαν τεΧα; Της ά^εζαιίτητος , εν ευρίσκεται είσίτι πάντοτε η 'Ολλανδία , όμως παρα πασαν προσδοκίαν α! ελπίδες τιιρι του- τον είναι ετι ολιγώτερον καΧαί. *Ε εξαποςο* λ>ΐ του πρίγγινο ς %€αρτζεμ€ϊ ρ<γ προς τ ν,ν %1ι- γαλειοτνιτατου τον βασιλέα, κατά παραγγι* Χίαν των ΑυΧων Βιέννης, Βερολίνου και ΠίΤ^ου- νόΧεως , ανέδειξε τρανώτατα τΐί]ν φΑβφ,ροσυ- νην τούτων των Αυλών ' έςάλη δέ εκείνος μ.ί δυο κκδ* αυτό παραγγελίας , πρώτον μεν διά νά ς(ίλ{/ι οσον ταχιον θ βασιλεύς προς τοι}ς συγγενείς τμ < οικίας Νασσάου χ,α) προς Τνν Τερμανικ'4ν Δίαιταν δια νά ερώτηση αν ιςεργω. <τιν τις το να παραχωρούνι ' Γ ° Βαλλωνειον μ έρος του Χουξεμξουργου , κα) δεύτερον, ν. αρχίσω- σι πάλιν ίν Ιίονδρα αι διανραγ -1· τευσεΐζ ψε· ρ) του να κ,ίίΤο^ΟίϋΟξΐ τεΧιία ;·-:ίΐ οριςικη συνΰ*,- χ.%. 'Ο βα&ιλευς δεν ΐήνανΤιωύνι ί'ί τ ° να ζΐΐ'· Χΐή ε'κεί χ,α'ι νά ερώτηση, πλην α! διαπραγμα τεύσεις δέν/ίκαμ-ον είσίτι τοσαύτην πρόοδον, ωςε νά γιν% άπόφασ.ς ιΐς τοιαύτιήν παραχω- ρν,σιν , καύοτι ΐμενον έτι ατελείωτα τά αναγ καιότατα διά τά συμφέροντα της 'Ολλανδία,ς αρύρα και έδυνοντο νά καμωσι ταυτην τν,ν πα- ραχώρησιν ωςε νά αντενιργηση είς α υ τα ουχί καλώ; χ,βι επομένως νά την κ,αταςν,σωσιν ά· ναφελίΐ. Μ* όλον τούτο άπεφάσισιν ο' βασιλεύς και ενταύθα νά Βυσιαση τί χάριν των γινικων πραγμάτων , έλπίζων ·νά τελειωίωσιν αί ετι άμφισ^ιήτουμιναι διαφορα) παρά των συνερ γούσαν κατά το Τνμ£ούΧιον της Αονδρας Δυ νάμεων κατά Τμοπον δίκ,αιον και επιεική. Τ% 3 Νο εμ€ρ. 1833 εςάλνι προς τους ενΦραγ- γοφουρτί;; Πρε'σ€εις διά νύ ίρωτ/,ίι5 κ' Δίαιτα περ) της υποδήσεως εκείνες, χ«ι τη 7. του αυτού μ^,νος ε'ςάλη και είς το Κΐ1)61*ΐϋ1ΐ έ:α νά βληύωσι τζί 15- Νοεμβρίου όπ' ό'4'ν Της Διαίτης τά ίπερώτηματα ίκεΊνα. 'ϋπειδη ο πρίγγ ιψ Φ ριδε^ΐχ,ος « Νασσαου 'Υ,τον απων, Η άπόαρισις του δουκος Νασσάου εδυνηύη να ςαΧίί μόνον τ£ 48· 'ίαν είς τον ήμιτερον πα ρά τξ) Διαίτι/ι Π ρέσ·§υν , κα) όσου διά τήν απο 1 ?83 κΧηρονομικην συνΰηκην των συγγενών της οικίας Νασσάου καΛ διά Την Βιεννηνσιια» ΐυ-Ληκην, 4 ίοβίΤσα άπόκρισις ύπηρχιν άτια- φατικη , ιίς τρόπον ωςε διν ήτο τβτϊίονκτβν