ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ * / 15 1*0 1 Ε I δ }} <Γ· ε » ς δια τα Ά ρ α τ ο λ » χ ά μ ε $ ή \* **&αηΜ(* φίλολο^ικϋί Τΐ κα) «ρνορχύ Πα{αί7κει>^ , τζ 5. ""■■» 93 Δεκεμβρίου 1831 Λ«'β *«ί β5»ομ/φ χα«ϊθίρ«δ , α<»λιχ». ΠΟΛΙΤΙ ΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. χ,ανεν καςρονκ,αϊ άδιαΛίνως γ.ατετρε'χονο ά·η<* I Σ Π Α ΝΙΑ δυναμιν τετράκις μέγα.Χΐίοτέραν , όμως ί«ν 'ίίοιί ολίγος, τον οτίοΐον ιξέίωκιν } ώς ιττιίραζον τους ί'υςυχιΤς αιχμαλώτους, εδιδον ανιφίραμεν νιως), ο 'Ζιιιηα1&€αη'ϋβΐιγ τ£ ίί'ί τοΰ$ «■λι^ίβμ,ίΐ'ίΐυί τιασαν χιιρουργ ιλκικ 1. Νοεμ£ρ. ιχ, του ςρατονέδου του ί_ι60ΐιΐ3ΐ· βο^ιαν χ. αϊ τους κιριεκοιουντο κατα ναντα, }}(ίνγ· »Χ«Ο* ι?ν ςιγμ^ν οι αι·$ρι1οι Να€αρρέ· τρότίον. Οΐ ημέτεροι αναίσθητοι εχθροί , α'ι/τΐ ζοι ανέγειραν την σν,μαίαν της -ποΧυενδόξον νά ττρΰ'ξωαΊ κ.α! αυτοί φιλανΟρ&ιιτωί, ιτα/ίί- ίγέρνεαις εις ΰΐίίρμαχίαν του νομίμου Μοι ·άρ· <?λίψ;:ν τους νόμους του τίοΧΐμου , καΐ ή β. χοντων, ενροχώρει ο αττοςάτης Δον Μαν, Λο- ναινουμε'νΐή φιλανύρωνίαΤων κατήντι/ίσεν ιίί ρΐντζος, πλήρης υπερηφανίας και οϊήσεως,δια Βηριότητα , διότι } χ,αδαίζ ο! τίγρεις, ο! όνοΊοι να εμιτοδίτιααύτην κα\ ναόσ-ια , κα) ευ-, δι^ωζτιν αίμα. άνΰροίτπνον , οχι μόνον ιτουφε- 6ιίς μετά τουτο άνέδιιξε την" βαρβαρότητα τα ' ν,ιζον τους ιίββ τν,ν διοΐκηο-ίν μου , αΧΧ' $&χ·· μι τούτο, ότι εύυσίασεν εν ΤΙαμνΧών^ Τον νάτονον με τά ξίφ^των κα\ μκαϊονΐττα κ.»< αείμνηςον Αον Σαντος δε Ααδρόν. Αιά ταύτην αυτούς τους άρ{ΐώςους λά ) πληγωμένους, τβς Την φρικΤην κραζιν ετ(ρο€ί€α<τεν η λεγομένη οτιοίονς αΧΧζις οΧα τά τικοΧιτισμένχ εύνη 'Αντι€ασ ιλισσα α,ρτόν ιχ. του βαύμοϋ «ντ/- ιυΧα,ξοΰνται Άάϊ δεν τιειράζουσι. Το ιΐνάνύρωνόν χιλιαρχου(ίς την άξίαν άνΤι€α<ΤιΧεως ; εγχε <· Τ&ιν φερ&ιμο ν μι ηνάγΑχΤεν εις αντικάικιή· ρίσασα αυτω την γινιχ-ν,ν διοίιιησιν της ττεριο- σιν , και τίρος κιριόρισιν της αιματοχυσίας χ?5 εχ.ιίνν,ς· Ο αττίν^ρωκος Κ υισάδας και ο ειτρόςαζχτέΧος κίντων ν« τουφεκίζονται δια φίΧθ{ ννρχαϊωιι 'ΐοίϊΧ ΰτ £ρχον φιλάν- χ ,άύι Ήανοτονόμενον 'ίοϋαΧίς^ν κ 'ενΤε ιά των ύρωτίοι } καρο.ζα\\ίμε\,οι με τον τατροκτόνον ΆίχμαΧωΤκνταιν. Ύοΰτο*το αΰςιήρο'ν ομως ε- Αορεντζον. Ο -παρ αυτου ΐκίούεϊς τζ 1-4. τΐιχείρν,μα. &ιν ίμζόίιιτεν αυτούς α*ο του νιΐ Χογος ίρΓΟΟίαιηαΙϊοη) αναδεικνύει τάαΐμτουφεκίζωσι κάντχ 'ΐουαΧίςν,ν , ό'ςις (ΐτικιιν έιψα φρονήματα του ααΐ την εφεσίντου του να εις τάς χπράςτων } *»1 να 3υ<τιχζη·τιι> αυ τχς ίξο\ο$ρευ<τ% ίια Τηζ α,νοαίου τυραναίας του τας ανι(ΧειΣς ιίς την φρικτών αυτών βαρβαρότητα,. «δίϋΟϋί ιγκατοικους' ω ττοσον ίκφιρε τούτο "Αν κα) Χοιτον ο αριθμός των αΐχμαΧιίτων τκν το νοΧίτενμα χ,α) φερατιμον ανο το ττο. ^ταρ-ξαίνιι ΚοΧΧά τον αρύμον εκείνων, Χιτιυμα των υκιρασκιςων του νομίμου ^ρα 13 ύμνο ρουν μ όλον τοΰτο νά ναρ»χ·οΰω τη νροζτονςιχΰρονςτωνί Αν καί οΰτ&ι άενίϊχον φ&νην μερικών δ υςυχων, , και δι ά τούτο ε'ίτ$