279 — I Τ Α Α I 4. Κατά 'Τας ϊκ ΝιαπόΧε&ις άνο 19» 'ΐουλίου ι'ιδήσεις, εφίασιν αυτόσε η ε'ίδησις του ότι εγινΐν ίίρήνη με την ΔιοΙκησιν του Μαρόκκου μι συμφωνίας ποΧΧά ι'πωφεΧεΤ'ς δια την Χεα- ΨοΧιΤανικην νανΤιΧ'ιαν, χ,αι ότι μιτ' οΧίγον 3(λΐι γίνιή κα« εμπορική συνθήκη, οία με Την Το ΰνιν. — Το βουνόν Ουεσούιον ηρχη' σινεκτινος καιρού πάΧιν νά άναπέμπχ φωτ Ζ ην καϊ η λεγόμενη Ααΰα εφόανεν ηδη πο\\ά μακραν. 'Η ίφημερ)ς της Τενόης περιείχε τ£ 2. 'ίοιΛ. την ακόλουύο» άιαμαρτυρίαν (ρΓΟίεΒίαΐΐοιι), την οποίαν ΰπέγρα^ιν ο Δον ΜιγουεΧ καύ' ι#ν νΓ- μιραν εφύασεν ε!ς Τενοαν. » Δια τα σνμ€ε£ηκό' κα, ί ία ηναγκάσύην νά αναχωρήσω ικ της ΪΙορ- ΤουγαΧλικηςίπικρανιίας μου και νά παραιτή~ σω προσωρινώς την εκτέΧισιν Της εζοισίας μου , κα^υποχριουσι το χρέος:του ^ποκειμινου μου , το συμφέρον των υπηκόων μου , κ.α: τε \θς ■καν α'ίσ(}ημ'χ τ%ς δικαιοσύνης και του πρέ ποντος νά διαμαρτυρησω (προτεςάρω) ένώπον ΙΧης Τ ν,ς Κυρώπης ως προς τα ρ'ηύιντα συμ- £ι£ηκότα και εναντίον παντός νεωτερισμών , ο Κ ο ιο ν έπιχίίρησεν η 3έΧει ε'τνιχειρήση του Χοιποΰ>)' νυν εν Αισ€ωνν% ΰφιςαμε'νη Διοί/,η- σις εναντίον ταυ 3ιμι\ιωδων νόμων της βα· σιΧείας. "θ!)εν ε'χ των ρν/ίέντούν δύναται πα ς τι ς ενκόΧως να εννοήσω , ότι η συγκατάνευσης μου εις οΧα , όσα ηνάγκασαν με, έκ συμφώνου με ιϊιίο μιγαΧας Δυνάμιις, αί ποΧΧω άνώτι- \ ' Κ ' » ' . > ·* / ραι ςρατιωτικαι άυνα^ιις, τας οποίας ε ύιοικουν οΐ ςρατηγο) κα) των δύο νυν ιν Μαίρίτω κα' Λισ€ώννη ύφιζαμενων Διοικήσεων, υπήρχε κα τά πάντα, προσωρινή, σκοπόν έχουσα καν εν αΧΧον, ιίμ/ι το να εμποδίσω από του νά πα- ίκσιν ο! ΙΗρτουγαλλικο) υπήκοοι μου κακάκαΐ συμφοράς, τα ότι οία δεν ΐδυνχΤο ν& τούς προ* φυλάξι/ η 3ικα<& άντίςασις, τν>ν οποίαν ΐίΰ- νονΤο νά άντιτάξωσι, κα&ότι ίποΧεμήύ^ρ πα ρά πασ&ν ΐΧ·πί$& απέ Αυναμιν, %τις υπηρχί μοι ου μόνον φιλική , αλλά καϊ σύμμαχος- Δία ταύτα πάντα τά αίτια, απεφάσισα και τό- τ;, ινύυς άφ' οι) ίυν*)6ω } νά κοινοποιήσω ιίς οΧας τάς Ευρωπαϊκές Δυνάμεις το άδικου τ ν, ς προσ€οΧ%ς εναντίον των δικαίων μου και έναν. τίον του υποκείμενου μου. 'Εδιαμαρτύρουν κνϊ τοπ, κα(ΐώζ διαμαρτύρομαι κα) κατά το παρόν, δτε ε χω <Χην την ιΧευΰιρίαν μου } εναντίον της π$ρι παρχδόσιώς μου συμφωνίας της 26 · Μαΐου } Την οποίαν ηνάγκασέ μι η νυν ιν Αισ€ώννΐ4 υπάρχουσα Διοίχ^σις νά κάμω, κχϊ Την οποίαν έκαμα μόνον υιτ' ανάγκης , διά ν& προφυλάξω τους πις,ούς υπηκόους μου άκό μί- γαΧειοτέρων κακών κα) περαιτέρω συμφορών. 'Ενομίνώς η ρηύησα συμφωνία Κερί της πα· ραδοσεώς μου νρεπιι να 3εωρϊ,ται ως άκυρος. Γ ίνοα, τ ζ 20. 'ΐουνίου 1834. .» I Σ Π Α Ν I Λ. Αί ειδήσεις ε ζ 'ϊσπανίας είναι πάντοτε συγ. κεχυμίναι , και ο Μο νίτωρ του Παρισιού σιω πά πως κα) δεν περιέχει εισέτι βέβαιον τι και άξιόΧογον ' ως τόσον, ιίς τό Ώαρίσιον ίΧα- €οντ% 2. Αυγοΰςου ειδήσεις ε κ Μαδρίτου από 26, 'ΐ^ίΛιου. "Ακρα ησυχία έπεκράτιι μέν ΐ- κίί, πΧην άπεχα\υφ(ίι>, συνωμοσία, σκοπόν έχουσα νά καταςήση πάλιν τό ποΧιΤικόν σύν ταγμα τον Εάδιξ, νά πιασωσι τηνβασίΧισ' σαν κτλ. Οί τρίίς μεγαΧειότιροι κορυφαίοι,, και εν αύτοίς ό ΪΙαΧαφόξ } ι'φυΧακώΰησαν, — 'Εν Βαλίντια συνε€ησαν παρόμοιαι σκηναι, β?άι Ιν Μ αδρίτω τ% 17. "θ όχΧος ιδοκίμασι να φοινση τους μονάχους και ιερείς. Ως τι· σον, ο ΐπαρχος (δίιζι' μνγάλην ινέργεια,ν /.»!