■ν,ατά των Τραικων ταραχα) , αι όπο7αι όμως ΐπανόησαν εν'ύΰς πάλιν. Κα! κ,ατα τά λάρνακα συνέβησαν εζ· αιτίας ταύτης, οτι ο! Τραικο) εκαμνον εν γαμώ τιν) της νυκτός πολύν κρό- τον, φιλονεικίαι μεταξύ των Τραικων και Τοΰρ· κων, δια. τ α ς οποίας ίπισον δύο Τραικο) κα) #ολλοϊ επλιιγώΰησαν. Δια τ ν, ν συμ€ασαν αίχμαλωσίαν του με γάλου Βεζνρου 'ΐεσιδ Μεχμέτ ΙΊασια, 'ι'πρε- Κιν ί? Πόρτα να διορίση νιους διοικητά ς τ£ν τόνων εκείνων, των οποίων αυτί ς μόνος ν;το διοικητής , ήγουν του πασιλικίου της 'ΐον'με- λης κα) ποΧΧων Σανδζιακάτων εν τ^Ϋ,υρίύ- Κα'ϊ/,% Τουρκία, "θ6ιν ε'χειροτπνήύη διοικητές μεν κα) πασιας '?ούμεΧης, ε χω ν ομού και Τ ν, ν επιςασίαν των ςενων , ο Κ α€ανός Ζαίέ Χοικτ» τε'ν Ώααιας, οςις εκτινων χρόνων ηΤΑ νασιας Ιίελογραδίου , Πασιας δέ 'Ιωαννίνων , Αυλώνα κα) Δελ€ίνον β υΙός του μεγάλου Βεζνρου 'ΐ,μίν ΐΐασιας, πασιας δέ ΒεΧογραδίου ο πασιίς θεσσαλονίκης Βιζι ΐΐασια,ς, πασιας δε®εσσα\ο>· νίκης ο κρώην ΪΙασιας ϊίΰ ρίπου {τις παραχω- ρηθείσης ηδη εις τήν'ΕΧλάδά ) 'ΟμίρΠασιας, κα) ττασιας Του Τανδζακάτου Χερζεκ (Τερτζεγο- ■€ίνας) β 'ΑΧί ΤΙασίας Ζτολίτζης. 'ο Αιγύπτιος ςόλος συνίςαται, κα(ΐωςγρά* (ρονοΊν ί'ξ ' Αλεξανδρείας, κατα το παρόν εις •τα ακολούθα τίΧο'ΐα' ι μέγα πλοίο ν (όνομα- ζ'ίμενον Μάσσρ') 140 κανονιών , Τρία. μεγάλο. ■πλοΐα (Μαχαλλί Κεμπιρ, Μανζονρη και Σκαν- Βιρίά> ανα ιοο κανόνια, εν μέγα πλοίον {\\μπουκ)ρ) γ 4 κανονιών, ιίς μίαν φρεγατταν ίΜπεχιρά*) 62 κανονιών, ιίς 4 φρεγαττας προς 64 κανίνια, εις δύο αΧΧας ανά 56 κανόνια, ■εις 5 Κορ£ίΤΤ:ι: 2 2 εως α 4 κανονιών, εις 3 βρίγιΛ (β ιας ΐ8 κανονιών, κα ΐ ε!ς 5 ϊΙΐΟΟ- *ιβΓίί! 2 ε ως 22 κανονιών· Παρίκτος των ανωτέρω ιΰρίσΜντο νανΨν,γονμινα κατα τα ναυνήγιχ τέσσαρα, μεγάλα ιτλοΐα, εν 14ο χ,ανονίΛΐν-, ίκο ιοο κανονιών κα) τέρτατον 8® κανόνι»»». Ο αττο 2. Μα^τ. Μανίτωρ περιέχει £«ξο* δικόν άρΰρον π ε ρ) των δύο άτυχων εκςρατειων του 'Ο&ωμανικοΰ ςρατεύματος κατα των ΑΙ- γ υπτίων και αγωνίζεται ν άπο&είξη , ο Τι ι| κακή εκζασις της δευτέρας εκςρατείας ύπο τ%ν διοίκησιν του μεγαΧου Βεζυρου προηΧύε κυρίως εκ του των των σφαΧμάτων, ι) οτι αν το ς απεφάσισε να νροχωρε'σι/ι με το ςράτευ- μά Του εν καιρώ της μεγαΧης δριμύτητας Τϋ» καιρού , ωςε οΐ ςρατιωταί του , άφ' ου ίιήνυ- σαν, όντας -μεγάλου ψύχους κ.ιχ! χιωνος, 3θ ωρων ίρόμον άπο τοϋ 'Ακσέχρ εως πλησίον 'ΐκονίον, εφΰασαν αϋτου παγωμένοι σχεδόν και δίχα ζωοτροφιων εμνροσύεν του ε'χΟρου' 2~) ίτι αυτός εφάνη παρακαίρως εις τον τόπον Της μάχης, δίχα νά ςοχασύίΧ, οτι οί ςρατιωταί του την επαύριον δεν ίΤχον πΧεον ζωοΤ0>φίας εις εκείνο το μέρος, διαιρεσας εν ταυτω και τό ςράτευμά του, του οποίου μέρος εςειΧεν νπό Την διοίκηση του ΣιΧικαάρου του διάμε σου "βουνών προς τα ι|· ωρας άπό 'ΐκονίου μα κράν κείμενου χωρίον ΖιΧε , χωρίς νχ ςοχασ$'£ αν άραγε ευρ% δυσκολίας και ά'ν.δυνη$% νά ενωίί^ με αυτό εν χαίρω τω δεοντι' 3) ότι αυτός ημε'λησε νά φροντίσω νά εχιή, αν τΰχοι κα) κτυνηΰ%, οπισόεν κέντρο ν κα) τόπον τινά, εν ω τό ςράτευμα δύναται νά έ'χγ, τάς αναγ καίας ζωοτροφίας και καιρόν νά δίοργανισ$% κα) νά κινηϋζί πάλιν εναντίον του ε'χύρου' κα.) 4) τέλος, οτι αυτός εν Τω τοπω της μάχης αυτω παρέταξε κακώς τό ςράτέυμά του, διότι διαίρεσεν αυτό εις τέσσαρας γραμμχς, την μίαν πολλά μακράν άπα της άλλης, χωρίς νά εξετάσω , αν ε συγχωρεί το ιαΰτ ην εκτασι» η τοπούεσΐοί, εκ του οποίου προηλ^εν, ότι, Ιν ω τά 'Ο Ρωμανικά κανόνια μόλις ίφδανο»