- «9 εϊΛμε το χ·ί«ίΤ#ν» μι ηρο^κ^ρ- άνδριίαν * αΰ- «β,. «τίραβΊτίφ» τ«»ί ν-φους, ύπερήσπισε τ ή ν νατρίδχ. 'Η #/*η ΐμιινεν αοτόΐ την 9 ■ *φύΧαζεν οΧην την 3εσιν, τήν οποίαν ι^όίλιιι »* ά^πάσωσιν αυτω* ί£ο υσία,σιν αΧας τας ®£» β"ίιζ, όπισθεν Των οποίων οι άποςαται. μ Α μ (Γ«ν ϊ « όχυρωίΐόΐτι. Κατ» ταυτ^ν τι^κ άτυχη ημέραν ή νίκκ ε μείνε το μέρος των νο' μ,ύιν. Τ κ ν «Λ&λουΙον ημεραν ε'ζηκ.οΧού6ει μι ν β ο^ωι/* όμως μι άλλον χαρακτήρα.' ηγου" 4 άποςχσία , άντι νά ποΧεμη, νά προχωρά μι χαρακώματα καΐ ν» δο&ιμάζη. νά κυριευσ% τν'ν ποΧιν Αυωνίον, η οποία τυχ% ~άγαύ£ δεν δύναται ι/α μείν% εν τ% εξουσία, της , ηγωνί- ζετο νά συναγηται εν μερικ,οίς σκοτεινύΐς , αε- νε?ς δρόμοις, ενΰεν έδυνατο εΰκόΧως, άνεύ ποΧΧοΰ κινδύνου , νά φονευη τους Υμετέρους Λάλοι ις ςρατιώτας. Δια τούτο ο ημέτερος ςρα- τηγός "έπρεπα μόνον νά καταφύγω ιϊζ ολλο μέσον" βγουν,. μη 3ιΧων νά εμπεριπΧίξΐή Τού_ζ ςραΤιωταςτου εις τούτον τά» Χα£υρινΰον, ϊι/ύα εδϋνοντο νά ενεργωσι μέ δυσΆοΧίιιν , ε- ςαύη ιίζ άέσιΐζ, τάς οτ.οία-ς εχ-υρίευσετην προ- Τίρχίαν ν,μιρΆν και ούτω περιεκΧασε τοΰς «- ποςά,τας ε'ν ορίο>ς, εν οΐς αυτό) τίΧτ,ς πάντων Κρίνει νά παραδοϋωσιν. 'Ο άγων δύναται νά \αΖ·,; έκ^ΛΤίν μονον καλιών διά την διοίχ,ησιν, ΊΤΧην, αυτός φευΐ διαρκεί $τι, δέν 3εΧει £» διαρκέσει ιτολυκ έ'τι καιρόν. 'Αλλ' ο πως κα) αν «. ΐγιναν ό\α τά επιχειρήματα, ' η Διοί κηση διν ημιΧησε τί διά νά βε€αιωϋ^ η νί κη των νομών εν Αυωνίω καίως και εν όΧοις τοίς μέρισι της ΤαΧΧίας, ΐνύχ ιϊν ιναπαΧη- &ωσιν αυτοί. "Εχομε ν πά/ταν νεποί^,σΊν, ο τι »ΐ ΛβΧιί Διοικι^σιζ, ιίς τίής τττοίας τ^ν ςερΐωσιν κα,τιιγίνεσϋε κά* τέσσαρα.ζ χρόνους , 3ίλιι 3ριαμ€ευσει καδ' οΧωυ τΰν εναντίον α,ΰχ^ς α- #οί\ι·κόντων έχ!ΐρι&£ν σκοτών, Υιύριοί μου! Οι εχύροι της δημοσίου τάξεας ΐμεΧίτ^σαν ου μόνον εναντίον της Λιοικ^σεως, αλλ" ε ναντίον ολί^ς τι/ς κοινωνικής τάξεως. "ΟΧα τά οποιαδήποτε μ,εγαΧό-ψυχχ φρονήματα -πρέπει να συν/Βοιύωσίν εναντίον τοιούτων διεςοαμμί- ναιν σκονών, *Η ημετέρα ε'μπιςοσύνη προ ζ τα χκλον ννΐΜ(Μ, τον λα«> ' ιΐναι άπιριό^ος · ο.\.ι τά ^ί9φο£Μι**£ Ργινιπ, *& #Ιτ «ή*φ»"" ζΙλΧομ,εν τερ) τ%ς $κ€άσιως' χνίσΰις ίτή' χοι νά χαειασ&ωμεν νά κχταφΰγηρίτ ιΐς τ<* πα,ρΧαμέντα κόΑ νά ζητησωμιν Την βο*ι$αα ν αυτών, ϊχομιν ΐΓΚ«τβ» τηΓΟίΟίρη*, βτι 5ι- Χομεν Χάξη τνιαυτην ςερεάν, ο'ίαν ϊίίΜκι ταν ΤΟΓί «ί Τ»ί»' Ακϊκ-'ίσιν-· (Γ*»β»ΐ ενφ»>.α;*Μ" ν3*ίτ:··. ΆΪν'^Φ'.ς = Ζ: τ γ ν τ}γ.7ιτ/ ~'1.' ΤΓ'ί " μ«ΐί/ςρ5'-ί)." ' Ε » τ'ί συνεδρία του κάται- παρΧαμΐ^του τζ"9· 'ΛτριΧίίυ, εν φ οί τϊ(1» τώμ ί"ξο$ων του τοΧεμικοΰ μινιςιρΐου ΐπίτροποι εμί\Χον νά κάμωσι τν,ν «καφοράν των , ι^γώνίσίνίσαν νά ί'^ί·Γασ·ί«σι το ζν^τν\μα *«/< τοΰ 'ΑΧγερίον και ϊτρόξαΧον νά το ΐΓίέ/:££ΐΓί)σί( »ί Διοίκ^σις. Αί δυσκοΧίαι, ίΐ·!Γ«ν , τί?ξ ατοτκΐσεως (άβ Ι λ χοΐοηϊ.^αΐϊοη), αί οποία/ ύνάρχουσι &ιά τν,ν μεγά\ιήν δια-ροραν των α6ων , Της γΧωσσαις κά \ της Βρν,σκείας , τόσον μεγαΧαι, νροσεπην- ζν,&ησαν και ϊ ζ αιτίας των σφαλμάτων τηςίιοι- κνσεως , ωςε δεν εχει τι; σχεδόν ίΧπίδα του νά καταςίήσ® αΰτου άποικίαν ωψεΧιμον η ςβ- ριάν, μ οΧον ότι ή ίχ,ςρα,τεία τιϊί 'Αφμχης ί·τχ? τουΧά^ιςου το μΐγα καΧον ,. ότι έγίνεν άσφαΧης η ναυΤιΧία εν τζ Μισογ/ίω ΆάΧασ- σ\1· 'Ανέφεραν δί ο'ι επίτροποι εις ΐτιςνιριξιν του ΚροζΧίματός των δυο αυτό αίτια, πρώτον μεν, ότι, άνίσως κρατήσωσι ταύτη* τήν αποΐΛίαν , £ιΧονσιν ιξακοΧου^ τά βάρη , μέ τά οποία είναι χχταπεφορτισμενη η Γαλ λία , και δεύτερον, ότι αυτη κινδυνεύει νά ΰςερϊίται μέρους της ώπΧισμί'νις δυνάμεως της, άνίσως τυχοιπου νά μεσοΧα€ησ^. Τι' ζητημ,χ του 'ΑΧγιρίου είπαν εν τω τέΧει, δέν δύναται νά ανα€Χηί% περισσοτιρον καιρόν διά την αποικία.» αυτήν εζώδευσεν ιί Γαλλία ηύη έκτριων χ?'·νΜν32, μιΧΧ(όνια.—'θ κύριος 0&βί3η (1θ 1» ΡιοοΗβΓαιιοηιιΜ επρό·ξαΧ> μ», τα τούτο να βΧηΰωσιν ΰπ' οψιν του ναρΧα· μιυτου ο\α τά περί του 'ΑΧγιρίου "Ακτχ χ,ηϊ τί δοζαζουσιν ο'ι προ πολλού ςαΧένΤ/ς διά Τ αυτήν την υποΰεσιν εις τό 'ΑΧγέριον καΐ ϊ- *ιςί«ψαντ»{ επίτροποι. '& μι»(ςρ«ι «}β 11)01)7 «ΐ«.«ν, ότι 3ιΧουσι κοιναΰζί μεν ξ\& τά "Ακ- τα-, νΧην οί '&ψΐτ^οχοί ίίν ΐ*αμΛ& ίη ιίζ