„(Γ£ΐ» αυτόν από δυναιου ςψίγμαϊος. ' η συμ- ,,φωνία ζπροσυνβήκη) τϊ,ς 2 £. Μαίου άφίνει ,,ήμας εχωμεν πολλά ίια σ*υνΰ^κ.νις >,τί<ί 1 5. Νοεμ€ρίου δινρισύέντά υλικά ωφε~ ,,λήματα · μας δίδει Την ελπίδα του νά 'ίδω- ,.μεν άνευ αναβολής τήν μεν ναυτιλ/αν Του ,,Μωσα άνοιχϋε'ΐσαν εις το έμπόριον ήμων, ,,τήν δ» του Σκαλδεως ϊλευ$ερω$ε7σαν από ,,ιαντος εμποδου και κωλύματος. Αί εκτε· ,,λεςικα.) Δυνάμεις , ί» ώ έκαμαν ίδιαιτέραν } ,συμφωυίαν μετά της 'Ολλανδι'ας, δεν ΐδΰ- ,,υοντο νά (λιυϋεροαίωσιν άι το τι^'ν περί ικΤε- ,.'λέσεως ΐγγίησιν αυτών προς ν,μας· 'Έ-ά,ν ,,δέ άλλοις έ'χΐ/1, εάν δε *ί Βίλ^ι*^ αφεί^ «- ,,αυτη ι πρέπει νά μείιη έλευύέρα εν Τη κτή- ,,σε: των δικαίων της "α) εν το'ΐς επεχειρημα- ,,τί της κατά Του εχθρού. 'Ε κτο'ς δε Του ίου, ,,τό 'έύνος έύυιίασεν ικανά χάριν της ειρήνης Της ,,Έ.ύρωπης' τα δίκαια του δίν δύνανται πλέον .,,νά παραγνωρισ$ωσιν. *Η Διο/κι ^σις τ$ς Μί- ,,γαλειότ,ητόςτου Βι'λει γινώσκει νά τά φυ- ,,λάιτι/ι, ιν ω θάνατο.ι νά %ναι βεβαία. Της ,,αυιεργείας τον κάτω παρλαμέντου οσάκις ε ^λόγος περι υπερασπίσεως της ημετέρας τι· >,μης χαϊ ανεξαρτησίας, — 'Εαν, ώ βασιλεΰ, ,,η Αιοίκησίς σας κρίνοι δυνατόν νά όλιγοςεΰ- ,,ση το ςράτευμα δίχα 4λα€ης της εξωτερικής ,,ησυχίας της βασιλείας } Βίλ,ομεν μακαρίσω ,,έμαυτούς βλίηοντας ολίγοςεΰσανΤΛ τά βάρη >,της πολιτείας και άποδο&εντας εις την γεοαργι· ,,κην και βιομηχανίαν (ΐηάιΐδίΓίβ) τους βραχίο- ^νας,τ&ζίκοίνς ύςίρησεν αΰτο'ΐς ν νπιρμαχία της ,,πατρίδος. *β υμετέρα Μ εγαλειότ ς ελυπήίη ,,δίχ' αμφιβολίας, ως και ήμιΐς, επ) τα'ίς ,,συμζάσαις νεως) χατά Τινας πόλεις άταξίαις, ,,ωςε, κα$ώς εσμεν πεπεισμένοι, 3έλιτε ><, ι . , , >><!·■ ' ,,πριςα,ξιι Την Δίοι&ησιν σας ί φ ω ιπιχιιρη- ,,σ# δραςήρια μέσα δια νά μη γίνω/Τι πλέον ,,τοιαυται αταξίαι. — Χαιρομεν άκουσα ντες, ,ι*π «ί τίρό'ς την Βέσιν της Βελγικής ·ή κα- »,ταςασί{ του Βησαυροφυλαχίρα είναι καλπ' ,,πως. — Μίια χαρας μανύάνομιν, οΤι η ",,κα τα Το τελωνιακον παράπηγμα (ταριφφαν) ,,τωυ ήνωμίναιν επαρχιών τϊ\ς άρκτώ ας Α μερικής / \ ί ,,γΒνομιναι μ$τα€ο\α) είναι πολλά χρήσιμοι ,,ένϊ αξιολογώ χλο'νω της βιομηχανίας, καϊ ,,ότι δυνάμεθα νά προσμένωμεν και »κ των ,,επ) Τω α,ύτω σκοπώ συναφίασων μετά τΖς ,,Ταλλίας διαπραγματεύσεων ευκταία άποτι· ,,λίσματα. — Το σχϊδιον μιγάλης έν&σεως ,,της .ΒαΧάσσΥ,ς και του Σχάλδενς μέ χονΜω- ,,σαν χα) μι Τον 'ΐηνον, οί περι του καια- ■ }ί \όγου των εξόδων νόμοι, ώς και οι ν*ρϊ ,,τωυ διαταγών ως προς τάς επαρχίας καί ,,Κοινότητας ι 'έτι δε οί περί χυλίσιων καί • ,ΐίον τοιοΰτΐΰν, Βίλουσιν εξετιΐσ5% μέ πα- „σαν } ην άπαιιοΰσι τόσον κατεπείγονταχρειω· ,,δη προσοχών και ΐπιμέλειαν . ('Εν τω τέλει .,βε$Λΐοί το παρλαμιντον το να συνεργήσω ,,ίίζ αύ"ζ·ησιν της βιομηχανίας ιης χωράς, εις ,,'έκτα.σιν του εμπορίου καΐ εις επίτευξιν εΰ- ,,Τυχοΰς μέλλοντος)", — *Εν Τ% άποκρίσει, Την οποίαν 'έδωκεν ν Μεγαλειότης του ο βασιλεύς είς ταύτη ν την άναφηράν, πρώ τον μι ν εύχαριςει το παρλαμέντο» δια τά φρονήματα του καΐ διότι καΐ αυτό τιμα κατ άξίαν το άξιΐλογον των εσχάτων πο λιτικών συμ€ε€ηκοτων , καρπόν της ειλικρι νούς συνεργείας των φιλικών Δυνάμεων και Της ειλικρινούς πολιτικής της διοικήσεως Του., έπειτα δέ παριςα την λύπηντου ετΛ ταίς Ί- Ταξίαις, εναντίον των οποίων Βέλορσιν έπιχεί- ρη(ί% δραςικά μέσα διά νά μή άνανεκίίωσι πά λιν > κ«1 βέβαιο", οτι ή Διοίκήσίςτου Βελιι