τα τούτο Καμςίί την £κρχν λυ*Μ» *"βι> ε'τϊ τϊ διακοπζ της καλίί ομονοίας μετά τούτου ταυ αρχαίου φί\οι> κα\ συμμάχου , κα) άνα,φέρει κρός τοΐς άλλοις ως άττόδειξιν Του ί<αλΧα<.Τί- κοί ποΧίΤεϋματος γκ> μι ρους των ηνωμένων νοΧιτειαν της αρκτώας 'Αμερικης τούτο } !π έχασα» σχεδόν 25 χρόνους ι!ς διακμιγμα· τιυσιις Ιως οό νβ υ'τογραφϊ τΐΧος «άκτωι» καΐ £7Τΐκυ^ίοδ5 η σΊΐν^'κνι τί$ 4. 'ΐοολίοο 1881, ί<« νβ ίοδ« ιΐς τ^'ν 'Αμερικην ά*ο· ζημίωσις 26 μιΧΧιονΙοιν, μία *οσο'της, Τη ν όκοίαν ίκριναν όλα« α? διάφοροι Λιοιχ.ν)σ;ις ," όιτβι ίξοοβΊ'βσβν τι}» Γαλλίαν, λ? δικαίως ζη τη. μένην ικ μέρους της ' Αμερικής. 'Εν ταύτχ τϊ σνύήχ·*) δι&ρι'σόη να τΧηραιβίί αυτή ή κοσότης ι!ς εξ διορίας, 4 μεν νρώτη ίνα χρόνον μ»τά ίΗ" ενικύρωσιν Της συνύήχης, α! δι Χοινα) νεντι ίνα χρονον ΰςιρον καΰε μία · ί'ν ταυ τ ω δί ίσυμφωνήΰησαν εΧαφρνσεις τινές καμερκίοο δια μίν όϊνον , οίος εισάγεται I*. της Γβλ- Χίας εις την 'Αμερικην } διά δι μερικά είδη βαμ€α&ερινόάν, όσα είσάγωνται εξ 'Άμερικης ι!ς την ΥαΧΧίαν , αϊ ο'νο'ίαι εΧαφρώσεις ίνρε- ΚΙ να βΧηίωσιν εις νρα'ζιν *ι?8ΰ{ μίτα τ«ν άλλαγνΐν των εκικυρώσέων. Αϊ επικυρώσεις άΧΧάχΰησαν τ« 2· Φ*Φ· 1832· ί'ν Βασσιγ. γτωνι , και «*£Χιίδιισαν Τί'ντί ήμέραις ΰς?ρον $ιά προςαγης του Προέδρου ΰπ οψιν της Σο. νοδου , ιΓτις τταρίαίυς διέταζι τα κατά νόμον αναγκαία δια να β\ν>(ιωσιν εις κραξιν τα σνμ· φββνηΙΙιεντα χάριν του ΤαΧΧικοΰ ϊμνορίου ω- φεΧηματα , τά οττοΤα χα) άνήΧαυεν αυτό άν' εκιίνου του καιρουχωρίζ τίνος διακοπής. 'Ε- χόμινον Χοικόν ήτοι» να ίΧνϊζν η 'Αμερικά νικη Λιοίκιί(Γΐ?, οτι -5ίλίί ίκτίλ/σΐί κ αϊ ιί ΓαΧΧια ιξίιτου ταχέως και τιμίως τάς ΰτίο- χριώσαςίης , » Ο/λμ; (ιξακολουδίΤ λϊΐ/ακ ό Ι7ίΗρ'*ίί'ί) ημι"ΐς ηΧχτήβ·/,μιν χ.%τά ταντ^νΓ^ν Ιικ&Ιαν ΙΧκίδα ημοΐν, διότι διν εζιδοόη ι* μι ■ ρους Τΐήζ ΤαΧΧίας καμμία νομική διαταγή «ρός ξκτεΧεδΊν <τϋς %υν(ΐήκγις 'ύς νρος τη» νοσο'τη· τα άιοζνιμιάσιως (τά>ν 25 μιΧλιονίαν), βγϊ 5ί ως Κρος τά συμψωνηϋίντα ΐμτορικα αφεΧ^. ματ α , «ς* α! ήμίτιραι σχίσει; μΐ ταύτη» Την Αΰναμιν ευρίσκονται ίχουσαι τοιουτοτρό* Κως, ως» β\ί·ΐομιν η μα ς εΐίανειΧουμΐνοας με Την διάκο τι ην της καΧης ομονοίας } ηΤις νζηρξε τύχη άγαύζ τόσον πολύν καιρόν μεταξύ άμφοτεραιν των εΰνων- 'η Γαλλ/κ>? Διοίκησις όχ' μόνον ίλιιψ* κατά τούτο, ότε δεν ίκτιΧισε τα ς δημοσίους υποχρεώσεις τ*ς , «'λλα κατά ταύτην την εΧΧει^ίν της νροσεφά νησανκα) τοιαυται Ιδιαίτερα ι νεριςάσεις, δι£ τας 6*ο(ας δίν εχομεν άποχρωσαν αφορμών του να ύττο&έσωμεν μετά βι€αιάτητοςτινος' ι} βη 3ίλουσιν ιΑΤίΧισύωσι βέβαια είς το ιζης α! νροββηΜσαι υποχρεώσεις, 'η ι'ίδησις του ότι ά\Χαχ$ησαν α! επικυρώσεις } ϊφΟασ» ν ρ) ν Της 8- 'ΑνριΧίου 1832 ε>ς Το Παρίσιον. Ύι ΚαρΧάμιντα της ΤαΧΧίας ν^σαν τότε συνηγ* μένα κα) ίμιιναν εοβς της 21, «ν αντου μηνός, και μ οΧον ότι η κράτη διορία Της ποσότητος άττοζημιώσιωζ ίτεΧείωσε τάν %, Φε€ρ. 1832 ι μ' οΧον τοΰτο δεν ε'ζητήόη από τά *αρΧαμενΤα δια νά ψηφίσωσι τάς αναγκαίας ποσότητας, χα) ετομένοος α! «ά* Χηζαι της διοιίίήσεας ημΰς δεν 'ίτιμιϊίησαν από τον ΓαΧΧικόν μινίςρον τ*ς οικονομίας { το ότο'ΐον ·χερΐί'πλί}ζΐν ημα( εις τίοΧΧάζ αηδίας κα 1 ανίας , 'Η κατόπιν ανοιξις των ΤαΧΧικων ιίαρΧαμέντων εγιν» τξ) 19· Νοιμ€ρ. 1832· διήρκισιν ίαιςτης 25· 'ΑΚριΧ. ΐ833· ('Αχολουδι'ϊ (Λβιαι. 5 ΕΛΛΑΣ." Κατά τάς β* ΝαυπΧΐας («ν τω Χιατηρι) Λ ·Β0 14, Δ?*, ιΐδήσιις, ε'κινηύ η η Μεγαλειό·