(ς ; ' - « ' "Τ , ·'■' ϊ-ΗΗ *ίΐΓ«ν« θανάτου, να μη κιιράζωσι το ν^αμα- κρϊν κανένα Χιινοτάκτην,—'οΜβΒεβββΓγράφιι ίκ. Βάνας, ότι δύο εκ Κωνςαντίνης ΙλΟόν- νις "Αραβες διέστίειραν Τ»)ν φνίμ^ν του οτι ό Δί<{ ακι6ανι και ο η ιίέριζεν ετιδημίατιςίν τώ ςρατονεδω } ο τι ι{ φατρία, των Ίουδαίω ν, ν\Τΐ( φρονεί τα των Γάλλων, ν'Οίλί »ά Τιΐχδή" ν ν ο Την ύνεράσνισιν των τάΧΧων, «' <$* αλ λ η «δϊλί να διορίσχ τον άνοΰανίντ.χ. Δί'ι> ίια. ϋοχον, και οτ/, κάβοι; αδιται, αύται α! δύο ψατρίαι κατάντησαν ηδη ιίς χιίρΆς- Π Ο Τ Ο I Γ ί Α Λ 1 Α Το περί άμνηςίκς ψήφισμα, το οποίον ΐζ' εάωκιν ή'δη τοκ 'Ο&τω&ριον ίή βασι'Χισσα, κοινοποιεί νυν ϊί αυλική εν>ημιρ)ς της Κισσών* ν«ίζ, καΐ εχει «ζ βκολου'0&>ί. χ'Ετπδυμουτίϊ νβ χαρακτηρίσω την εποχην, κα(ι' ην ίια τί{ δημοσίου κηρύξεως των γενικών Κόρτις ί.'Λ/- βκμτ. να ίκΤίλοώ τι^ίι ι|ν μοι εδωκεν ο συςημα- τικος χ«(ΐτ»ι? τί^ς ΠβρτουγαλΧικίίς μοναρχίας ύπϊροχον ιξουσΐχν, και ΒιΧονσα νά χαρα-ΛΤ·/,· ρίσω δια ιτραξεως ε'Χιονς τά ΐγκαταΧειφίε'ντα μοι παρά του σ(€αςοΰ πατρός μου ιϊψ^λα α ξιώματα φιλανδρίοττίας, τά ονοΐα νορεκάλεσί 1 μι κατά τάς τεΧευταίας ςιγμάς της ιτοΧυτί- Ι&ου ζωηςτου να βάλω ίίς πραζιν } 'ίκριν&ευ. Χογον νά κάμω χρΐ,σιν Του εν τψ εξδομγ πα. ραγράφψ του 74. « 'ΐβ^ου τοίϊ ρ^Οίντοί χάρ του διδομίνου μοι πΧηρεζουσίου, καί, «κού- σα. σα και τ ν) ν γνώμι<ιν της Τερουσίας Της Κο. Χιτιίας, νά συγχωρέσω οΧους τους ατιο του «αιρΟΗ της δημοσιεύσεως του 3εσκίσματος της 17. Μαΐου του ϊνιςωτο^ «τους «ν φυλακάΐς ευρισκομένους ανθρώπους ενικά ποΧιΤΐκω ν πταισμάτων } κα.ι μόνον εξαιρούνται ταύτης της άμνιςίας οί ενοχηι ενεκα βλασφημίας νρος τα ~ίΐα , η πταισμάτων πραχΰεντων με τά τ·/,ν κοινοποί'ήσιν του ρηίΐντος 3ισνίσμα· ~~"?ίΓ \ τ λ # ·Τ1 ^ ^ ντ-/ 0 ι - ς Ι κ τος, £. »{?« νβ/*/ο*μ«Τα, ΐ)' ί «κα ψϊυίομαρτυρίας, ν) φο'νου, νϊ «λιιγωσίων ενίτηδις κα! προμιμιλιτημΐνως, η φαρμα- Ηίόσΐως, ιΐ |3ιβίοο τωι/ φυλακΜΐ*,») βίο,ς γυναικών } η άτιμάσεως των διοικητών, η ΙνανΤιώσιως προς την ίικαιοσΰνην, η βιαία χλονηζ και λχςιίας. *Η βασίλισσα* Το *9ρ\αμέντον /ψιίφισί τον Δομ Μι · γοιίίλ κβ) τους ιΐ*ογόνϋυ( τ&» ί/α τταντος άνα.· ζΐους του ΐΙορτουγα.ΧΧικ<ιΰ θρόνου, και ο ΠαΧμίλλ»< £νρί€α.\εν ιίς το κάτω ναρΧαμίν- τον σχεδιον νόμου , ωςι νασα δοκιμή (κείνα τοϋ να ιτιιςρί^ είς ΏορτουγαΧΧίαν νά 3εαι· ρηΰ£ ώς προδοσία κατά τ^ς βασιΧιία,ζ και νι κρΛ^άύτίς, άνίσως ΐίατήσοι ποτ ε ΙΙορτονγβΧ' Χικόν εδαφνς , ομοΰ μετά της συνοδίαςτου και οΧων , όσοι 'νωίωσι με αντον , κατάτκς νόμους του πολεμικού κριτηρίου εις, 24 ωρας, - ΑΓΓΛΙΑ. Τ ^ 25 Νοεμβρίου συνηχβη το ναρΧαμίν τον Iν τζ ιΐτίτηδες ίτοιμασίιίσ^ βι€Χιο&ι κ% του «*« ναρΧαμενΐου, κα) τρι'ΐς υνο του β ί · σιΧιως διορισύιντις εκίτροκοι ίκήρυζαν εν ί- νόματί του, ίτι τοϋ ναρΧα'μίντου ι! άνοιξιί αναβάΧΧεται ίώς είς τι|ν Αικ. 1834· Κα^ώς γράφει η Μοπιϊη™ - Ι'οβΙ, ο \1ρ· $ος Βρουγχάμ ίτόΧμησε και να μη κράξφ κατά τάζ κροςαγάς του Μοναρχου του , διότ' άντ) νά ΰττάγι^ $ΐς το Ιαπιοδ ναΧάτιον ; α'ςι' νροςάχΰη αΰτω,διά νά ·κ·Αρα.ιτνση ενωκκντου την οψνιλνίν άξίαντου κβΐ νά εγχειρίσω Τνν μιγαΧην σφραγίδα., ϊίζίίΧιν αυτήν μονοννρις τον κΰριον ΗβΓίίβΓΐ Τ&^Ιοι". Κατά "τ»}* Βί*%1ιΙοη ΟαζεΙΙβ, οσ/κ^αΐ Μΐγα-Χειότητίςτων ίφαίνοντο εις τους "περι πάτους, συνωδιΰοντο άτο ευφημίας·