ίων 'Ανήκων συγγραφέων, βσΌΐ εγςα^αν εις Κεζον λόγον. Τούτο διαιρείται εις Τμήματα, τρία · α. τό περιέχον τάς κλίσεις χαι Την άλ~ λην έκΰισιν Των μέρων του λόγου' β'· το ίτυμολογικόν * γ. τό συντακτικό»* Το ίίΐί- Τί^ορ μέρος είναι Τραμματικη των διαλέκ' των\ κ. αϊ της γλώσσης » τ ν} ν οποίαν έμε- ταχειρίσύησαν ο! 'Εποττοΐϋϊ κα'ι οί "Αττικοί ^τοι^ταί. Διαιρείται και τούτο εις τρία. τμή ματα" α'* τα περιέχον τάς κλίσεις των μέρων του Χογβυ κατά Τα ς διαλέχτους' β'· Κερί Προσωδίας, ήγουν περί μακρών και βρα- χι ων. γ'. π&ρί μέτρων και είαων του ποιήμα τος, και έζαιρίτως περϊ επιγράμματος. Δια γόμνασιν των αρχαρίων εις παααν κλίσιν έ^άλδησαν κατάλογοι ονομάτων διά »α' τα εφαρμόζουν εις τους τυνοος χωρ)ς νά •προσμένουν νότε 3ελουν άπαντηβην εις τα μάβημά των. ΜίΤα δ £ τους κανόνας Του σχη ματισμού των ρεμάτων ε€άλ$ησαν ά\'ρα€ητι· *οϊ κατάλογοι βαρυτόνων *α! περισπωμένων ομαλών ρν,μάτων με σΐήμείωαιν αν τό ρίμα «Χι εύχρηστους μέσους χρόνους η οχι. Μϊτά σους χαταλόγους των ομαλών ε£αλ6η κατά λογος τ£ν ανωμάλων, όσα απαντώνται εις νους λογογράφους. Ε Ις τό τέλος του 'Ετυμο- λογικου ε€άΧ9η συλλογή των αναγκαιοτέρων ορθογραφικών κανόνων δια νά τους έχουν ύπ' όψ/ιι ο' αρχάριοι χ.αϊ να τους εφαρμόζουν εύκό- ϊ ως ίΐς τα. μαθήματα των. Έίς τό Συντακτι- κον ένρόνεξεν ο* συγγραφεύς νά γείνγ ή *κ* ϋΐΤις ιΰκρινής ίνταυτφ κα) άνιλλιπτς άφ όσα μίί; επλοΰτισεν η κριτική επιστήμη των σοφόίν Του αιώνος μας. Έίς του δευτέρου μέ' ρις τό ΤΡρόύΤον τμ%μα ί€αλΰήσαν κατάλογοι »λφα€ηΐικ6ι των κατά διαλέκτους άνω**./·* 4ν*μάη»ψ μν&' (Μιλ/ον* &6ήα&Μ9 ματ ων, από Τα οποία ιιναι ιλευίέρα η Γραμ* ματικη των λογογράφων. Εις δε 'τό τέλος %· λου του συντάγματος προσετέθη νίναξ εκτε ταμένος οΧων #ων λέξεων χάϊ φράσεων, διά νά ϊάς ευρίσκ* ό ζητών χωρϊξ νά χρονοΤρι£% φυλλολογων τήν βί&λον, και πολλάκις χωρίς νά εξεύρω, αν τό ζ/,τοΰμινον περιέχεται εις την βί€λον. Το σχήμα της είναι ογδοον χάρ του μέτριον, καΐ 3έλΐΐ συνίστασύαι εκ σιλί» δ ων 5οο —- 60Ο. Ύυπόνεται δέ εν Βιέννη, και εκ4αίνει όλη των πιεστηρίων τοΰ τυποα εως τέλη τοΰ 'ίουνίου. Καΐ ή μεν βί€λο'ς τοιαύτη. Προσκαλούνται δέ δια Της αγγελίας ταυ- της, όσοι εχονσι «ρόνοιαν καϊ φροντίδα Τνίς προκοπής των νέων } της μόνης ελπίδος των μελλόντων μας άγαύων, νά συνδράμωσι γεν ναίως ιΐς την εκ&οσίν Της. "Ολα τα αντίτυπα θέλουν έΐσύαι στοιχωμένα (οραίως μι δέρμα, εις Την ράχιν, τό λεγόμενα ν νμιγαλλικον στοίχωμα- *Η Τιμη ενός αντιτύπου είναι δύω τάληρα η δραχμαϊ ελληνικά5 δωίεκα. "Οσοι δέ καταγράφωσιν υπέρ τα δέκα αντίτυπα, είς τούτους άφίνιτα ι IV ογδοον της τιμής, . άγουν, πληρόνουσιν ούτοι φλωρίνια τρία κα) ήμισυ , η δραχμάς ίλληνικάς δέκα. κα\ ΐΓ«ν» Τπ'χ-οΐ'τα λεπτά , χαίροντες αντί ολίγου άργυ* ρίου τ^ν άνεκλά'λητον χαρά ν ότι ίγειναν συ νεργό) είς τον φωτισμό« της των ομογενών των νεολαίας. 'Εγράφη εν Τεργέστη, 26. Φεβρουαρίου 1835. ένυπώϋη] δέ εν Βιέννη, 3ο· *Απρι\(ον 1833. ] 'Ο ίχδότης. Κ. Μ. Κούμαζ· Βυ'ννα, τη 29· 'Α7Γ?Λ!οΐί ϊ'/ο 92νΐ. Φ/ο 82'/ιο 1· 03 β. 188 «/^«^Ϊ^ίΐϊνβ ΒΛώοΒί. —,ΒΜΛΚ». 1206,