«■α* Τους 'Ε€ραΙους ως νεοννίλλεκτους ον τρο*. Κον διωρίσΰη δια της Ουκαζης της 26. Αύγ. 1827 κ.αί των τόνε διαταγών, και δ) να μή ζητήσωσιν εκ Των εν ταίΐς επαρχίαις Βίλνας, Εολυνίας , Γροδνου, ΜΗσκ., Κιο&'ον, Πο,^α· λ/«ί χ«< ΐν εΚικρατεία Βιαλυςοκ κατοικούν* Των 'Εέραίων, ΐως δευτιρα$ ιδιαιτέρας κριςα- γης, Τους άν-ήχονιας τζ 96 ςρατολογία ύττολοί- νους νεισ·φλ\(κτους. Δΐ αυτοκρατορικού αυτογράφου άτίο 12, Αυγουςου , είωκεν ή Μίγαλπότνις τον ό Αυτο κράτωρ ιίς τέν καισαροαυςριαχον'ίκτακτονΠρί- σ€υν τιαρα τη υψ^λ^) Πόρτα, ευγενίςατον βαρύνον Στυρμιρον , ε'.ς σημείο ν Της υψ^λο- τάτης αΰτοΰ φιλοφρονήσεων, τον άδαμαντο- τοκο'λλητον ςαυρον τής άγ. "Αννης πρώτης τάξεως· ΑΓΓΛΙΑ. 'Εν τ% συνεδρία του κάτω Παρλαμέντου της 24· Α ύγ. εκαμεν ο χίλι'αρχος ν.ΰχις με ρικά πολιτικά ι ρωτήματα προς Τον μιυί ζρτν Των εξωτερικών. 'Αφ' οΰ κρωτον συνεχαρνί τοίς μινίςροις εττϊ τη ιγγύς οΰσΐή ςιγμν του να λάέωσι τέλος αί διανραγματιύσας νερϊ τή: ανεξαρτησίας της Βελγικής αϊ ναρέζησε Την μεν εΧτ,ίδα του νά γένη κατά τνν μιλλουσαν συνίλευσιν του παρλαμέντου κίνημα τι ■ ύττερ της Πολωνίας ΐπιτήίειον, την δι λύπην του ί'·7Γ< τω οΤι μέχρι Τούδε δεν εγιώρισεν ιΤι ή Διοίκησις την βασίλισσαν Πορτουγαλλίας δη· μισϊα, ήρωτησε ι) αν, ως λέγουσιν , ή Γαλλία και ή ' Αγγλία, χαριζομεναι χν„ Ι'ωσ- σία , διν άνακατώΰησαν κατ εύύέίαν χάριν τής Δόνα Μαρίας' 2) αν το ςαλέν νί.-οςΐ ιΐς Ε·^νςαντινοϋζολιν 'ΐωσσικον ςρατιατικον σώ μα ύπήγεν εκεί συναινέσει χα) τ!·ς ΤαλΧίας καΐ'Αγγλίας υ ου , καϊ αν τωόντι ΐγινε με. χζξύ 'Ρωσσ/χ} κα) Πόρτας βινΐίήκη συμμαχίας και εΚιμχχίας χωρίς νά μέρος χάνεις ξένος πρίσ€υς, η και χωρίς νά εΐδονοιηβωσι κιρ\ τούτου αΰΰεντικως ν πι τ/ς Πόρτας οί Πρατ&ις Γαλλίας χα'ι 'α γγλία.%. — Ε /{ ταύ τα τά ερωτήματα , τα ''ι:. Γ» ε χιςήριξαν κα) άλλοι δυο λίγοντις, οτι ανάγκη είναι νά α- αναχαιτίσωσι τν,ν τερακτανομΐν ην *οΙί· Τιχήν τΐ\ς ! Ρωξτο'ίαζ» ε-κατειλοΰσαν τήν ίλειΛερίαν 'κού άνιζαρτησί αν Της Έυροί- Έν.ς, άττεκρίύίΐ ο μινίςρος ι) 3 οτι ιί *Αγ- γλιχή Διοίκν,σις χ«6' ίλο» το τϊολίτιυμα της Κρος τά ΤΙορτουγα,λλικά -πράγματα δι ν χλ- (ίνδηγηύϊ, τότε άκο φί$ον ΰνο Της'ΐωσσίας α άλλ-ης τίνος δυνάμεως, ά%λά μονον οττο των συμφερόντων ν-α) της τιμής, μή άμφι-' βάλλων, οτι υτο των ιδίων τούτων φρονη μάτων καύωδηγήύη χα) η Γαλλία' ί) ότι ν! Διοίκησις ηκουσε μεν περϊ συνόήκης τίνος μεταξύ 'Ρωσσίας και Πο'ρτας , δεν ελα€ε δι μΐχοι τοΰδε αύ&εντικήν ε'ίδησιν, οταν δέ λά€·^ αΰτην, τότε 3έλιι σκίφύχ τίνα κινήμα τα »ά κΊμ% ττίρ) τούτου, και 3) οτι ή Βρεττα- ιιιχη Διοίκησις δεν εχρινιν άναγχαΐον νά ε- ναντιωύίή εις το νά. ΰνάγΐ/ΐ το 'ΐασσικον σώ μα εις Εωνςαντινοΰτολιν, διότι η 'Ρωσσία έττεσχέύν παρευΰυς νά αναχωρητή αυτό πά λιν όταν καΤορύωόζ! ί κλΟ ' αυτό σχοτίος της ΐξαχοςολης, τήν οκοίαν ΰιτόσχεσιν χα) έ'5α- λε τωόντι εις Κραξιν εύσυνειδότως. — *0 κύριος Φεργουσσων ήρώτησεν, αν η Πόρτα,, κρΊν ή ζψτήσια τήν βονίίειαν της 'Ρωσσίας, (ζήτησε ττρότιρον τήν της Αγγλίας; 'Ο μινι'- ςρος Ι€ε€αίωσε μεν τούτο, ηλι^'ν ή Διοίκιη· σι ς» είκε , δεν εκρινεν εΰλογον νά ςερ^ εις Μ. τούτο. 'Ειτειδή ν) χολέρα εΚικρατεΊ εν Αόνδ^α σφοδρά, άνεφάσισιν ήδη ή Διοΐκησις νά διο ρίσω κατά τά διάφορα μέρη της μητρονολιως ■ Ιατρούς