γαδιαςήματι της υ*ουργίχςτον νολ\£ πε· ΡββΙ), χ.α.1 η οποία νροΰξένησΊ ίήϋεν /ι? το ρισσότερον εις βελτίωσιν της κοινωνικής κατα* Μινιςεριόντου ττοΧλνίν αμηχανίαν και τον πα· ςχσενς Της Αγγλίας , παρεξ ϊγινε πρότερον ρεκίν ν)ετβ Τί'λος πάντων νά παρα.ιτη^· Συμ- ιν διαςηματι 50 χρονών. Μεταξύ Χοιπόν δια- φάσκω μεν κχγώ μετά του εΰγινοΰς κάματος φορών·περις&σεω* κα\ άντιταττομένων μοι ΐμ- χ. ατά τοΓτο , ότι οΧαι α! οίχ.ιιαχ.α) αΧΧηΧο- πόόων } τα όποία δεν δΰναμαι να άπομακρϋ· γραφίαι πρέπει νά μέιιωσι μυςικα). πλην ό *ω , παρχτηΰην από της όποιας β»«- τιμιώτατο; φίλο; |ΐ*.ου παρεκάλισι τον Σι^κ/ΐί- πιςευσατο μβι η Μεγαλειοτηςτου αξίας, "Ε- τάριον της 'ϊρλανδίας νά κοινώσια εις το παρ- καμα. δε τούτο ουχί χωρίς νά αίσύανύω Τοις Χαμίντον μόνον την άλΧηλογραφίαν, ήτις ε- δυσκολίας, α! οποία ι πρέπει νά. προκόψωσι γινε μεταξύ του 'Αι >τι€ασιΧεως Ιρλανδίας και ταυτ% τη ςιγμι& εις πάσαν διοίκησιν, όμως της "ΑγγΧικ-νϊς Διοιχ-^σίω; -ττ^ρϊ τ^ς ανανί«σ«- |Α£· ςιρεαν α,ποφα&ιν του ότι έκαμα προς ολι- ω; του σχεδίου των βιαςικων μέσων.'ο πόλΧ' γο-ευσιν και αττοφυγνιν τούτων Των δυσκολι- αξιότιμος άνήρ (Λιττλίτοον) ιΐπιν , οτι μόνον ων παν ε'ίτι συμ&€αςον μι τα φρονήματα μου, μερικά γράμματα Ταύτας της αλληλογραφίας και εν ταυτω ςερεως πεπεισμένος , δη, εάν £$ννονίο νά κοινω&ωσι, κχ\ μάΧιςα. εκείνα., ίμενον εν τη αξία μου, τούτο ή&ελεν αυξήσει τα οποία κατά την γνώμην των Μινίςρων 3β· μαΧΧον^ ελαττώνει Τας δυσκολίας έκείνας, λουσι δικαιολόγηση τήν άνχνεωσιυ του ρηύέν (Αφ ού ο Μ ινίςρος ήγωνίσόη νά αναίρεση κα) τος σχεδίου ' και ευγενής τις Αορδος (ο' 'Αλ- τάς συκοφαντίας εκείνων , ο! όποιοι τον έπέ· δόριτ), και αυτός ίϊς των Μινίςρων , εΤ#«ν, ίτ« «■λιίττον, οτι ικυτταζε δήύεν νά δίδη εις τον ς ο 'ΑντιΖασιλεύς Ιρλανδίας εδόξχζιν , [ότι το συγγίνίΐς του τίΐς αξίας και άπεδειξεν, ότι αχίίίιοννρΐπει μεν νά άνανεωϋ^. όμως ίγκαΤα· αυτός κα\ οί συγγινιίς του δένϊλα€ον κάνίνχ Χιμπανομένων τίνων αρόρων. Τ αΰτα τα ομολο· ο£ολον περιττόν εκ του κοινού £ησαυροφυλα· γοΰμενα πραγματα , Μ ιΧόρδοι } άκοδακνυου- κ ίου, άφ' ού (€ι€αίωα-ιυ ; ότι όσα. εκαμείιά σιν, ότι ΰφίςχται κα\ άΧΧνιΧογραφία μεταξύ Τ'/\ν εκκλησία ν, εκαμε μόνον ε-πιιδη ηϊίχετο του , ΑντιζασιΧί^ς 'ΐρΧανδίας και Τον Μι νιςε- είΧικρινως νά ώφιΧησια και διορίώσ% την κα- ρίου, η οποία δεν ι€Χήβη εις τάς 'Ενίοξότη- τάςασιν της εκκΧησίχς, και άφ' ού εσυςη- τΰΐς σας υ* όψιν. ( α'κοιίί-κ! ΐχπζαν ϊχ της «ν» σιν είς-τό να,ρΧαμέντον οΧα. τά ττρο€Χηϋέντα τι μινιςδ?·.ϊκη? αχτ^ί) Τούτο ωμολογησεν όευ·. £,ιά την 'ϊρΧανδίαν επιχειρήματα κβι παρέςη· γενής Κόμης με τούτο , διότι παριτίονεΒη , ό σε τβ πιρ\ κοίων νόμων ως αναγκαιοτάτων πρΐ·~ τι ο Τιμιωτατος φίΧοςμου εάωκεν εν τω άλ· πει νά γε'νΐ/ΐ πρωτιςα πάντων ίξίτα,σις κα\ Χω παρΧαμέντω την ^ηφοντου διά νά βΧη- σκίψ '£} ε'κάίισεν εν ευφημίαις παμπόΧΧοις ίωσιν νπ' όψιν γραμματα , τα οποία άπετε τών άκροα.των,~)<ί. Χουν μιρος της αΧΧηΧογραφίας εκείνης, καΐ Μετά τοντο άναςάς ό δοΰξ ΒεΧΧιγγΤων, τά οποία ο ευγενής κόμης ϊκρινεν ως μή δυ- ήρχησε νά παριςα τον 3αυμασμόι> του ε<#ϊ νατόν νά βΧηύωσιν υπ ο"ψιν. 'ΑΧλα διατϊ £ε'- τούτω, γτι ο κόμης Τρέυ δεν ανέφερε και τά Χει ό ευγενής Κο'μης νά άποφισίσΐί μόνος του α.'ίτια, δί α παρεκινήόη ό Χορδος 'ΑΧίόρπ νά ποία. γραμματα πρέπει νά βληΰωσιν υπ' όψιν παραιτηΰζ. ^ Απορώ κατά νοΧΧα διά τοΰτο, νου καρΧαμε ντου, κα\ ποία ουχί; Αιϊσχυ* ει·.: ευ } επειδή εάν ιίοτέ ήσαν άνδρες υπόχρεοι ρίζομαι, ότι ο τιμιώτατος φίλος μου ε χει ο- τρόπον Τίνα υπ' ανάγκης νά μείνωσιν 'είς υ- Χως δίκαιον, άνίσως ζητά να' βλη^κ υπ όψιν νουργίαν τοϋ Μονάρχου των, ΰπάρχουσι βέ· οΧη ή αλληλογραφία, διότι εν τω μη βλη- £αια ό ευγενής κόμης κα) ο! σύντροφοι του. βε'ντι ε Τ ι υπ' όψιν του παρλαμέντου μεριι εκεί- "θ ευγενής κόμης άνε'φερ/ν αίνιττόμένος εϊςμί- νω Της αλληλογραφίας ε δυνατό κΛανως νά αν όμιΧίαν } τήν οποίαν εκ&μεν εν τω κάτω ιΰρεότι ο 'Ανΐι€ασιλευς 'ΐρλανδίας γρα· ναρΧαμΐ ντω (7ς ί ποΧΧά τίμιος φίλος μου (ό κύρ. φα , ό Π, ί'αν οί Μινίςροι ΐν'Αγγλία, ςβχβ'-