2ο4 ίιν υπάρχει , κα8ω$ φίίΐϋΐ, ιΙΧίϋραης, άΧΧ' $ί σκίφΟωίΓί ζπροσσ^μιιο'ΐ) τά Ιίτακόλοοδα οΐ αγωνιζόμενοι νά ίΐίιφιρωίΤι τοιαυτην κρίσιν τίϋν πραγμάτων * οί ξκίσκ,ονοι είναι αδιόρθω τοι κα) έκτος σωτηρίας, διότι μιτ' αΧι'γον ΒιΧιι εγχριϋχ (ν "τω κα.τω ιταρΧαμέντω σχέ διο» διά νά ταυ ς άπομακρυνχ ιζ αυτού , οί δί δούκες Γλουσίςερ καί Κουμ€ιρΧανδίας ας ΐνύυμωνται, οτι μία, αναφορά του κάτω παρ- ΧαμίνΤου δύναται νά τους άπομακρύνη, ώς καί τον δούκα 'Χόρκ, από της αύΧη$ του βασιΧιως, κα) ούτω νά τοΙς ύςερήση τά μέσα του νά συνομνυωσιν εναντίον του μι- νιςερίου και των δημοσίων συμφερόντων, κχ) εάν ώα και άλλοι ιπισημότεροι άνδρες , ο- μόφρονες, τους παρακαΧοϋμ.εν νά Χα€ωσι παράδειγμα από την εσχάτων άνόητον δι- χιμην του εύγευεςατου δουκός ΒεΧΧιγγ- τωνος καί τοΰκυρίου Β&ΓΪη§8 κα) νά ί'ρω- τησωσ* κα) τους ειδήμονας μι τίνος κιν- δυυον δύναται νά γένη τοιαύτη δοκιμτ· 'Η- μ (7ς Χίγομεν εις τον Χαόν, οτι . επίκειται κρίσις Των πραγμάτων κα) -κρίνει νά %ναι έτοιμος εις του άγίανα. Εξ ΐναντίας η (άντιμινιςεριακ*,) ιφημερϊς ΜθΓηΐί1§ - Ροδί ύνερασιίζεται τό ανω παρΧα- μιντον χα! αγωνίζεται ν αναίρεση ταΧεγομενα Των ανωτέρω δύο ιφημερίδων. ,,Αΐ μινιςιριακα ι ΐφημερίδες (Χεγει) προλίγουσι με άξιοϋαΰ- μαςον αυμιρωνίαν, ότι 3εΧει άπο€Χηΰ% το περι τ?ί μεταρρυθμίσεως Της Ιρλανδικής β ' κ · χ,Χησίας σχεδίου , και κηρύττουσιν, οτι κ\ο- νισμο) και εμφύλιος ποΧεμος έσονται τά ά· ποτεΧεσμαΤα. 'Αλλά και ημε'ΐς προΧεγομεν Την ανοδοΧην του ανωτέρω σχεδίου, όμως οχι ίξ αίτιας σκευωριών ΟηίΓΪίΐαΟβ), αλλ' ιττειδη εν τω άνω παρΧαμίντω επικρατεί έτι ιΰΧά&ια προς Την δικαιοσυνών κα) άγάπη προς το ΠροΤεςανΤικόν δόγμα.. Και ημείς κη- ρύττομίν , ότι εκ ταύτης της οπο€οΧης Βέ· Χ ϊ« προκύ^ άγοΰν, εν ω 3εΧει έχει ή πα τρίς χριίαν Της συνεσεως καί χρηςοτητος Των καΧλίςων τέκνων Της, ΏροζΧενομεν α γώνα δια τοΰτο, διότι μερικό) κακόμοιροι ι «ιδουίΤίαςοιί και μερικό) χαμιρτίείς προδόται 31 Χι υ σι ν όσον ταχιςα νά κρημνίσωσι δια τω» πΧεων άπειΧπισμένων μισών το κατά κΧηρονομίαν τάγμα των πατρικίων (ρ&ΐηβ). Χκιυωρίαι κα) μηχανοβραφίαι , Χέγουσι, παί ζονται πανταχού · πΧήν αύται είναι άναγ' καίαι εις ανθρώπους, ο'ί Τίνες συνομνύουσιν ε ναντίον των νμετέρων καύεςωΤων νόμων, είναι δί περιττοί ιΐς εκείνους, ο'ίτιαες συνενουνται εις ιδίαν αΰτων ύιΐεράσπισιν' αύτα) είναι τά οττΧα τω ν μινίξρων του βασιΧιως, οΊτινες 3ίΧουσι νά ικ&ανωσι ταρα ταυ βασιλικού αύ'ύέντου Των υποσχέσεις εναντίας τω σύνταγ μα τι , ύπάρχουσι δε αξιομίσητα μέσα ι ν οορ- ΰα,Χμοίς Των πιςων υπηκόων , ο'ίτινες δϊν $ι· Χουσι νά άντιτάζωσι τω βασιΧεί των κάνε ν ίμποδον »1ζ Τιΐ" εΧευΰέραν χρησιν της υγιχς φροννζεώς του. *Εαν ΐραι το ζήτημα τοΰτο , άν δίΐβ.· Ήβεκει νά μιίνωσιν ά&ικτα » δυναμις χα) τά προνόμια του άνο παρλαμέντου , 4*. όιλεν είναι ή χαμιρπεςάτη συκοφαντία του νκ δΐίσχυρίζηταί τις, ότι ό βασιΧεύς, οτι τό κάτω παρΧαμίντον , οτι ό Χαός ττ,ς 'Κγ· γ\(ας είσιν ετοιμ,οι νά άποφασίσωσι την ε- ξοΧούρευσιν χύτοΰ.'·* Ε ϊ δ '4 σ.;ί ς ... 'Επειδη τόν ναρεΧύόνΤα μχνα μετα€άντες εις τά ΧουΤρα Τι-ις Βοημίας, 'ίδομε» εν τ% ε· πιςροφζί ημών , ότι εν τούτω τω διαςν,ματι εξεδούησαν οί α,ρώμοί Του ΤηΧεγραφου } άιίό αρ. 3γ ■·— 44) 0 "Χ' ."■» νν \ ν ανήκουσα» εντε· Χειαν κα\ νροσοχην , β'φι λο τ ι μη β η μεν νά με- τατνπωσωμεν κάν τους περισσοτέρους έντελε- ςερον και ο υ τω νά τους ςελλωμεν , άμα εκδι- δοιχένους 3 μέ Τ'/>ν πόςαν εις τους ημετέρους εύμενιίς άναγνώςας διά νά 3εωρωσι» αυτούς μονον ως γνησίους, οφ ημων συνΐεταγμί' νους και νά καταςρεφωσι τού ς προτού άτεΧως κα) έαφαΧμίνως τυπωβέντας άριύμούς · δσοι δέ των Συνόρομ,ητων, οιτινες τυχόν έπαυσαν από του νά έξακοΧουϋωαι τοΰτο τό ι'ζαμηνον , επιύυμωσιν ούχ ήττον κα) αυτοί νά εχωσι τούς ούτως ΐπιδιωρ(ΐωμένως χα) έπηυξημινως μεΤΆΤυπωίίντας άρΛμούς , δύνανται νά τβιίς Χάξωσι διά τίνος τω» ένιανύα ψΧύ^ των, εις οποίους παραγγιίΧωσι, 'Εκδότης κα) συντάκτης, Δημήτριος 'ΑΧεΐανδρίδης, ιατρός. —— Εκ της Τυπογραφίας I» Β. Σ€ι*Ιου·