ουΤε κατά το ηίαρελίίόν ε£ωα$ Την Έαραμί' ίκαρχίαις ύροςαγη, (ίκαγορευουνα ι®} Κοινί) κβάν αφορμών." «£?*)?« να μεταναςήωσι και μετοικώ™, μόνον £ Λ Α Α & » ·« 5/ εϊί τούς ^ν^ραςνυγχβρύΐαι νά ακέρχωνται Τ'·ί 3 ί · Μαρτίου εφύασεν εκ Κέρκυραςείς δια ύπό&ίαις ίΐς τηνεαικράτειαντήςγειτνιαζού· εννιά, Ιμέρας εις Το Ύριέςιον το κ. ■€. ϊτλοϊον σης πολιτείας. νόςαςκα) ξφρβ :γβμματα ΐ*""ΝάϋνΜας·ίο>{ . ... τ* 6. *Ανριλ(οΰ ϊφΙαΒ·»# εκ Μίβ . Ί« ΐ5. και ε χ Πάτρας ε ας 18. Μ αρτίου* 'ΐδαύ τΐ ι8 ν,μέρας είς το Ύριίςιον 'Ελλ^νικον βρίγιον αναγγ*%λουαι κ Ύη 13. ηλθον εις Ώατρας ηοο ,καί διηγείται, οτι εις τ^ν Καλαμάταν και βασιλικό) ϊϊαυαρΜί ς^ατιωτ,αι και "Καρελα€ον Ν ίσσι εφύασαν ώς 200 Π αυαρο) ώς φρουρά , ίίζ εζοϋσίαντην ηίολιν κ αϊ το φροΰριον' μερι - και «τ» οί Τ άλλο ι, «ξ ων εΰ ρίσκο ντο εν Μϊ . κ.ί) αυτών εμιλλον να χινηύώσι μακρύτερου (ίώνη και Ν αυαρίνψ 8 Ζως @00 , ητοιμάζοντο εις το Μεσσολόγγίον. 'Ο Τσα€ε\λαςτίαρεδίακε ν' άναχωρησωσι. τ ν,ν Ιίατραν ίίχα της μικρότατης αντιφάσεως, τ ο *Ελλ^/κον βρίγιον 'Ανόλλών εφερεν και ι^δίλϊ να χινη Γ 1% μετά ι'ίαν ςρατιωτων Τοα ιΐς γ£ Ύριίςιον γράμματα, εκ Ναυπλίας ε ως είς Ναυνλίαν (οιϊϋν η δη εχινηόη κρο αυτου ο ι4· Μαρτίου, κατά τά όνοΐα. το ατμοκίνητο» άίελφός του) ιίιά να Κροσχυνησνι τον €ασιλεα νλοίον ητον εκεί εΤοιμον κα) ε πρόσμενε μό- Οτ τιανα. — 'Εν ΝαυίΐΆί'α ε'^εδοΰχσαν ίιαφορα νον τά γράμματα της Διοικήσεως. 'Η Ναυ- Βεσκίαματα., εν μεν> δυνάμει τον όνοίουολοι ττλι'α καρίςησι 3ίαμα άζιοσημείαιτον, καίίτι οί νομίμου ήίικίας "Ελληνες κρέκιι νά χά- συνήχησαν αυτου όλο» οί "Ελληνικοί ςρατη- μωιι τον άκόλου Οον όρκο». ,,'Ομνύιο μά Την γο), μάλιςα δε' ο Κολοκοτρώνης κα) ό Τσα- άγίαν Ύριάία χα'ι μά Το αγιον Ει 'αγγελιον 4>έλλας έΐχον την βασιλικην εμττιςοσΰνην καΐ Τοΰ Χριςοΰ νά ε'μι- τίιςός εις τον βασιλέα. μου καδ' ημέραν εταβρησιάζοντο εις την Μεγα- καί εννέιθης ιΐς τους νόμους τον €ασιΧεΐοο τής Χειότητάνου. 'Ο Κολοκοτρώνης εϊνεν εν μια. 'ΒΧΧάίΰς' ,> ετερον 3έ Βεαιίιαμα, Βιά τοΰ τωμ ήμερων κροξ τον.βασιλέα. ,,Ταληνότατε! οκοι'ου διορίζονται τεαααρες ίνΐτρονόι, κα) εν 'Ευ οσω ο κόμης Καποίίςριας 'έζη, άκέκτα ν αύτο'ίς ο Καναρις χα) £ Σαχτούρης, δι ά νά χα- 'Ελ,Χάί, ν'εαν ζαιην, ομως μετά τον θάνατον Ταγράψωσιν άαρι€ως ολα τά ■ττΧο'ΐα μετά των του κατεσνάραζαν α! φατρίαι κάλιν την χω- άνηιόνταν , όσα ύκηρχον ϊτ\ τοΰ χομητας Κα* ραν. 'Εγώ εμεινα μεν δεατης τρε'ΐς μήνας, ποόίςρια , και ο σα ύτίάρχουσι και νυν εΤι' αλλ' οτε "ιδονητάντα καταντωντα εις άνωλειαν, 4θθθ ταχτικοί ςρατιώται εκροςάχΒηααν να ελ_ εχραζα το εΰνος εις τά οττλα διά νά το σώσω θωσ:ν εις ΝαυιτΛί'αν Βιά νά διοργανισ&ώαιναό. εί δυνατόν' οτε δε ΐ'λα€ον το Λοι/ίικίίον τοΰ «V. ν/οΐι, άλλοι δε 4°°° εμελλον νά οιαρ- Πρωτόκωλον } το όνύΐον εκάλει την ύμετέραν γανισθώσι %αι μιτά τοΰτο νά ςαλώσιν εις τά Μεγαλειότητα εν) τον 3ρόνον της 'Ελλαδος, οΰνορα οιά νά σχηματίζωνιν αυτου φρουράς έ'ςησα εν τψ ΰμετίρψ σε£αςω όνοματι την (^&ΓηΪ50η«). σημαίαν'εάν ηΜεγαλειότηςσας ε€ραδυνιτε ετι Κ ατά τά γράμματα εκ Κορφών, εζιΣόβη καιρόν ολίγον να ίλΟ ητε, τοτε δεν εμενον Ιν ταίς μεΐνααι Τΐόρτα ΰτίηκό οις Γραιχιχαϊς ούτι τά τείχη της Χ αντλίας. — Κατ α το κα.·