ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ Μ Ε ! δ ΐ) σ Β ι ς δ Γα τ α .' Α κ α τ ο λ ( κ ά »ί Κολπική , φιλολογική Τί και εμπορική ιφημερίς, τ» 7·. — 31 ·»- Μα&ο 1833, α&ίϋ χαΣ προνομ^'φ ►κακτα^ο^σιλίκα» Π;θΛΙΤΙΚ ΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ· ί«« (γϊλως κατά το Κίντρον}, ίάν νΐ έιοίκ*{- ΓΑΛΛΙΑ σις λησμονήσω οποίαν μεγάλη» άζίαν εχουσι Καδ&5$ γν&ςον , ΐζεδόΰη πέρυσι τη 11. οί ημάς ούτοι οί γείτονες " 'Εν τω τέ\ιι 11 ν εν ΑπριΧ. δΐ ενα. χρόνον νόμος περι των εν Ταλ- ξ 'Ρη'τωρ*" Ευρίσκονται μεν ψυχροί κα! φίλαυ- λία φυγάδων , δυνάμει του οποίου νΐ Λίοίκιι- το ι ανίρωπ'.ι, ο'ίτινις λέγουσι Τι μ£$ μϊ- σις άέλει ϊχει την εχουσίαν νά συνάζω όΧ'.υ; τους χ^ι π ι ρ) τούτου, αυτό είναι μόνον περ\ των ίν Γαλλία φυγάδας εις μίαν η περισσοτέρας ξένων. 'Αλλά το τοιβΰτον είναι χυδαΐν, α- ΊΐΧίΧιις , ενδα α«τ»} διορίσω } και να τ ους προ,· νό^τον, και χαμιρπές φρόνημα· (ΐτίΐίίΐ, ΐάν ςά£νί να άναχωρωαιν έκ του βασιλείου, οταν τον ιταρΛΐόντα ονον έί'ν ε€ιάζεσ(ίε Τοσον δέν πηγχ-ίνΰασιν εις το διωρισμένον μέρος, η νά ψ^φ/σνιτί νόμον εξαιρέσεως κατά των ξε όταν η παρουσία των δύναται νά ταράζω την ν ων , δεν ΙτίΧμα 'ίσώς ή έιοίκιισιί νά Ιυταξίαν καϊ δημόσιον ησυχία ν, ' η ίιοικνρ προ£άΧ% εις τον Γαλ^ικον λαόν·, το» σις λοιπόν επρο€αΧεν ηδη νά ίπεκ/ταν^ ο ά- κύριο ν και εΰ ε ρ γ έ τ η ν τ η ς, νόμον, νωτέρω νόμος ετι δϊ έ'ναχρονον ίως ΑπριΧ. αποβλέποντα εις το νά ιίσάζη πάλιν εις το 1834· "Οτι λοιπόν ίν τ^ συνιΧεύσει του κά- μέσον ημών τάς ΙβΙΙχβδ ίϊβ οβοΐιβΐ, και ιά. τω παρλαμέντου των·· 30. Μαρτίου ηρχισε το εξαιρέσεως δικαςηρια Τ ότε αναςά, ό Μινί- περϊ τούτου συμζούΧιον , α,ναςάς πρώτος ό ςρος των εξωτερικών (ΊΟαο (Ιο ΒΓΟ^Ιΐβ) ψτ ςρατηγός ΑαφΆϋέττΊι% ώμ,ίλησεν εναντίον του γανΙΗ-η πρώτον πάντων ν' αποδείξω, ότι *{ νόμου, κα\ πρός τοις άλλοις άνέφιρεν , ο τι αί Γαλλία είναι κύριος εν Τψ ο'ίκωτης, και οΐι διδόμιναι τοΐς φυγάσι βοήΰειαι διεκόπησαν εν τό Γαλλικοί) εύνος, το οποίον βοη^εϊ με τόσα. πολλοίς μέρεσι , π· χ. οι εν Μαρσιλία. 'Ιτα- μιλιόνια τ^ύς φυγάδας τούτους, έ'χει το δίκαι· λοι δε'ν 'έΧαξον τίποτε τίσσαρας ν, δ η μήνας ' ον του νά δ'ιατάττ^ προς άσφάλειάν του προ- ναρέςν,σε την λύπηντου ιπ) τούτω, ότι άφη- φυλακτικά, οία ζητεΐ ό προκείμενος νίΐμβ{ καν το ι! ς 'ι σπανούς, 'ΐταλούς, και Πολωνοί^ Και ή ' Αγγλία , ιίπιν , επρα'ξε παρομοίως τμ "ά άφανισ&ωσι χωρίς τίνος βοηθείας, οτι δεν 1"$2 } ότε κατιφυγ ον εκιΐ Γάλλοι και ι· εσύςησαν καν 'έπειτα. εκ των φυγάδων ΓΙ οΧω· συςησαν εταιρίας Γοΐιιΐ)!). 1 ·:), χα! ο' κατά των ν ων ξινην λεγεώνα κ. Τ. λ. 'Αφησαμεν, ξένων νόμος άνενεοΰτ ο από Ζ ιϊς 2 χρονους ιίνεν , όλους αυτούς νά άφανισύώσι , και τω- ε ως του 1826 ϊτους σχεδόν 11 χρόνους ρα £ιλει διχίιωμεν 'ίσως και Τιρμανούς φυγά· μ$τά την τε%ευτα,ίαν ιίρήνψ' το ΓαλΧικίι»