€%ς·.Συν6ηκνϋ; Ου'ίίκ οXX©, ιΐμη οτι η'Έ&σ- ) Η ότοία πριν ταύτης της Συνθήκης ίΐχ» το δίκαην του να μη ςίΑυ §οή6*ιαν, ίί'κ «· χει πλκν , αφότου εγινιν η συνύγ,κη , τούτο το έί>.αιο*.ν— Ταυτ^ν Τ«ν μετα-ίολνιν τκί ·9ί- ΟΜ&ς ας *ρίνν)Τί< οιγ&ι{ ·9ίλ«, 7τλν|ν πραγμψ· τιωδως αν τ ν, δεν ϊχιι ι ν εαυτ% τί πολλά τα- ρακηκίν. Ύινίζ ώ μίλησαν π ε ρ) των ΑαρδανεΧ- λίων · ίΐ-ιταν ί7τί τούτου τοο αμ€'^νος, ότι οι Ρωσσιχοΐ «^«γραφο» (ΐη£βηϊβιΐΓδ) αΐχυ'ροκίν τ« Ααρδανΐλλια ' έίϊσχι;^ίσδΐ)σβ»«σβΐ' «·« Δα^- έαϊίλλια »α ανήκον ιίς Την "ΐκσοίαν. 'ΑΧλ' ινοίν τουτων άληύίύει, ώ άνδρες. Το μόνον άρθρον, ιν ω ό Χογις περ\ των Ααρέα.ν§\λίκν } εχει τον ακολει/Οον τρίτον, ,,' η Πόρτα υττο- χριουΤαι, αν ίσως τύχοι τολεμος εκ μέρους 'ΐωσσίας με κλλ^ν Δι'νκμιν , ν«.μι| ανοίξω Γα Ααρδανελλια εις τν'ν Διναμιν ταύτην.' 1 — Κα- τα γ/ αξίωμα τον δικαίου της πολιτείας, το οποίον ^£ν τΐ£ 7τοτ£ (και ν' Σιικίνίκν) ί- ΐίίκνρι'ϊ τούτο το αξίωμα), ο διάπλους διάτων Δαρίανελλίων, είναι πάντοτε., ιν κ« ιρω είρηνν,ς τι κο) ττο λεμρυ , *Χεισμ.ενο% εις τά πολιμικά ΐλοΤα ολαιν τευν ΐύνωΐ/, κ α) επειδή το άρΰρον τούτο δεν παρεχει κάνι.ν προνόμιον χάριν του ίωσσικοΰ ςο'λου , εχιι ολίγν,ν ιννοιαι*, ολι'· γν,ν ροπι-ν , ολίγον σημασίαν, (' Αντίφασις ι'κ του αριςεροΰ μέρους). Παρακαλώ συγγνώμων, ω.άίδρις* ίγω διϊσχυρίζομαι ως πραγμ α ο- μ,ρλογουμενον , οτι αξίωμα. Τον Ει'ρωκαΊκοΰ ίικαίου των ι'ΰνων ι'νάρχει το νά γ,ναι ηάντο· τι, εν καιρώ είρη^ςτι χκ) πολέμου, το ς?- νο·ν των Δαρδανιλλίων κλιισμενόν εις . τά το·· ίιμιχα πλοία όλων των £{ι^ων, κο! "π το πε- ρ'ι. ίΰ ο λογος μου ενταύθα αρ&ραν δεν άντίκιι- ται τούτω τω άξιωματι και δεν παριχει κα· -ν.ι-υ προνομιον χάριν τινός ότζιϋυίΐητιοτε. Διϊ- νχνρίζεμιΐ';, χαρίζομαι; νά Μίλωνα αφαιρέσω ντο Τ ου κερ αΰ ο λόγος ζητήματος τον ον £ν·*·αται νά ίχν βαίμον εμ€ριίείας χα! ρο- τηζ, οτι καρά μακράν φαντάζωταίτις, όταν να νομίζω τ ν,ν ιΐρν,ννιν τΓς Ένρώτιν,ς ως κρεμαμένχν ι'κ τούτου. Στοχάζομαι, οτι τωίν- τ( το ταρΧαμιντον δεν ΐχευΰλογον αΐτίαννά .%·ωρ% τν,ν ταρουσαν χατσςασιν του ζ^τν'μα.· το"\ι,ΖΜ. ! , Αιατ'ΛΫ,ϊ ύς τω^ντι αξία ν υποψίας κα\ φόδβΐ». — "Οσύν δι ηιρ) του ζ^πίμΜΐοζ τη# % ι αλίας, τ ρίνα όσον το χατ' ι με νά κηρύξω, ε τι, ί'φ' ο ρο» εγώ οίδα, δΐν ΰνάρχιι οΰη εν ομοΧογούμενον νράγμα. , . το όκοϊο» δύναται νά έμπνευση φο€ον Τίνα' οτι, αφοτβο ΐχ« τΐ)ν Τιμήν του νά καΰοδηγύΐ το μινιςεριον Των ΐ- ξρτιρικων, δεν συνί€η τί, ί* τον οκοΐου δα» ναταίτις το τταραμικρρν. να αυμνιρον#:, ότι προετοιμάζεται τις εν Ιταλία. μίΤα€οΧ·η χάριν τίνος Δυιάμιως, ότι ή Άίαις τ^ί 'ΐΤαΧίας υ- ■κάρχει την σήμερον « ίδια, ως και πέρυσι, ως και νρο δικαττέιτι μηνών } ως και προ δύο χρό νων. 'Εν τ £ 3 ίσα τΐίς 'ΐωμανίας (Κοιηα^η») κηγκι νραγματιώδης δυσκολία τις } την οποίαν οΧοι γνωρίζετε } χ.α\ τν)» οποία* παραιτώ νά ιαΟέσω πάλιν' αύτ^ ,η δυσκολία υφίςαται τψ· όντι · 7τλ«ν δεν νριτιιι νά διεγείρε κραγμΜ- τΐώδη υιτοψιβν. 'Εγώ δε'ν εχω ταύτη τ^ ςιγ· μ^ νά εξετάαω τι^ν λΰσιν ταύτης της δυσκο λίας' ε'ίτι ομως δΰναμαι νά ε'ίκω, νά βεβαιώ σω ϊκ βαύυιάτνις πληροφορίας , ϊΤκαι, οτι ό λα/ αι υποψία/ , τα ς οποίας συνελα&ν τίεβ της παρούσης καταςάσεαις τνς 'ίταλίας, δεν είναι ορύαί } ότι δεν είναι τί εν τω γίνισύαι, ό τι δεν γίνεται τί εκ τούτου ίου μέρους » Το ε'τ. οΐον ενδέχεται νά δικαιολογήσω ύποψίαν χα) φΐ&ν τινά. ('Ακολονδια Ικδτι;.) 'Εν τ% συνεδρία τοϋ κάτω παρλαμέντου 9- 'ΐαν. 'ίλαζι τέλος »' εξ'ετασις τον σχεδίου της άναφορας, και αί νερισσότεραι προ£ληΰι'ΐ- σαι παρά της άντιμ.ινιςιριαχης φατρίας προσύη- και (υ η»οιίίειηβηκ) άπε€λη6ησαν, μίαδε' μό νη ενεκρίθη , ήτις ινροζλήίίη Ιν τω τελεί περ'ι της ΙΙολωνίας υπό του κυρίου 0<1ί1οη- Β&Τ- ΓΟΐ. Αντη ή τροσ(ίν,χ.ηϊχει τον άκόλουΰον τρό πον. ,,Το κάτω παρλαμέντου είναι βε€αιον } ο- ,,τι η Διοικ^σ/ς Τνς Μεγαλειότητες σας διε- ,,μαρτυρήσει (ί'γτ ροτεςάρησε^) εναντίον της πα- ,,ρούσ-ίά καταςάσΚύς τη£ ΪΙολωνίας και 3εΧει ,,όμιλε* πάντοτε εν ίσχυι και επίμονη χάριν }) τιύ.του του ανδρείου και δυςυχους ΐύνους/' — ΓΙίλλοί έκαμαν ερωτήματα περί χύ.ν όσων ε χει ν» ζητ% 4 Ταλλία άπό τής Βελγικής δια τά εξο.δα άμφοτέρ^ντων ίκςρατειων } .ομάς