— 292 ■ϊλβ και μεγάλα ζηΤίίμΛΤΛ κα) αντικείμενα, τα έ*οΤ« *«*«** τ·ν «απόντα κα) τους ουβ */>&■ τούτου χρόνουςύχοΤηνσκέψιν σας,σας ν,ναγκασαν νά κάμηη μεγάλους κο'χους' ά\, λα τέΧος ιδού, γνωρίζων , ως είκος, Τους ά· γώνα.ς κα) κό#ο»$ σα« ,. δύναμαι νά δώσω τί· Χος εις ταυΤΗ" *·{ν «ολιιχ^όχιον συνιίρίαν κα) ν* σα; άπαλλάξ* αχ ο Το5 χρέους τίϊς παρουσίας σας. — 'Ε^ώ δέχομαι άδιακόχως χαρά χασών των ξινών Δυνάμεων βεβαιώσεις των ψιΧικιων φρονημάτων των. — Αί.διαπραγ ματεύσεις (ηβ^οοίβΐϊοηδ), διά τάς όχοίας ά- ν : «έλΐι|0»ισαν.αί ί'ν Αονδρα συνδιαΧεβειςΧέρι των πραγμάτων 'ΟΧΧανδίας κα) ΒΑ^ικής > δεν I- Χχζον είσετι τέλος, κα) χάντοτε ν ρ εν ε ι να ταλανίζω" την διαρκούσαν άνα£οΧην χοΰ Τε- Χίίου συμ€ι€ασμου μεταξύ 'Ολλανδίας και Βίλ^'κ·^. 'Εκ δέ του ετέρου μέρους χαί ρω καύ υχερ4ολήν χ-χι είΧικρινΜς έπ) τούτω , οτι ό εμφύλιος χόλεμος, ο ςις κατισχάραττε το βασί\ειον της Πο ρτουγαΧΧίας , ϊλα§ε τί- Χος , κα) οτι η Συνθήκη, τ%ν οποίαν, άναγ- κασ(ΐ!)ς «ιά την καταςασιν τ-ωο -πραγμάτων ι ν Ισπανία, και ΙΙορΤβυγαΧΧία, έκαμα με τον βασιλία. των Γάλλων, με την 'Αντι€<ισί- Χισσαν της Ισπανίας κα.) με τον 'Βεγήιτην της Πορτουγαλλίας, και ήτις ε€λήϋ^ ηδη ύχ' ό'ψιν υμών , συνεισήνεγκεν -ουσιωδώς εις "επί- τί/ζΐν τούτου του- αισίου αποτελέσματος. — 'Εν 'ΐσχανία συνέβησαν έκτοτε χράγμΑΤχ τοιαύτα., οΐα ματαιοΰσι διά καιρόν τίνα τάς ελπίδας ησυχίας ε» ταυτ% τη χώρα, τάς ο- •ροίας είχε ν εμπνεύσει ή είρήνευσις της Παρ ?ο υγαλλίας Εις ταυ. Τ α Χοιπον, τά διά την μεγχλην Β ρεττανίαν μεγάλης χροσοχης «ξι* ρ·υμξε€ηκοτα 3έΧω αφιερώσει, εκ συμφώνου με Την ΤαΧΧίαν κα) με τάς ύχογμαψασας τ/1» Συνύνικην Της 22 * Απριλίου Δυνάμεις, τκν σζουδαιοτατην προσοχών , _και η επικρα τούσα. μεταξύ 'Εμοΰ και των Συμμάχων μου γ.μλη ομΐροιχ. ναρχβχβρυνει με νά ίλχίζω το νχ Χν€οισι» οί ημέτεροι ηνωμένοι αγώνες α'ΐ~ ρτιον ε/.ξχτιν. — 'η ειρήνη της Τουρκίας μέ νει αταραχος, και εΰελχις ειμί νά μη συμ» ^ τί τομτω τω μεριι, ενδεχομενον νά ^ίβκοψ» την >{συχίι»ν της Έύρώΐΐης. ίζ — (Μ*. τά τούτο ιιϊαινϊΐ τους ανδρας των ναρΧαμεν- των, ότι διά την εκιμεΧειάντωνδιωρίώίνιβ'αν βί 4>όμοι ΎΐρΧ Τ*>ν ντωχων {ν 'ΑγγΧία. χα) ΒαΧΧισία, ωςβ ΒέΧουσι παύσει τα νυν κακ» καί ΜΧΧιτερευϋίί ιί κατάςασις του λαου , 'έτι δι ε'£εΧτιώ6ησαν κοΧΧοι άλλοι νόμοι · εύχα- ριςιΐτο κάτω τταρΧαμένΤον 'διο'τι είωκι τα α· ναγκαία χρήματα προς άπάντνισιν των χρειω δών Της βασιλείας, κα) τιαριςα τ»ν ΙεΧπίδα του (ν) τ« διαρκεία κα) αυξήσει της γε νικής ,ήσ,υχίας,εν οΧοις τοΐς κομητάτοιςκΛΪ Της βιομιχανία, και την εμΚιςοσΰνην του $ίς',τον ζηΧον κα) κίςιν τω» ανδρών του καρΧαμεν του κατά πασαν περίςασιν ^ εϊς την προϋυμίαν των του ·νά ιγχαράζωσι κα) συζησωσι τά καθήκοντα .της θρησκείας κα1 της ήύικης με ταξύ χάσης τάξαοζ του λαου). ΟΛΛΑΝΔΙΑ. 'Η εφνιμερις Τνς Άγης κηρύττει, οτι μ'ο · Χον ότι, χαδαΐί διαφημίζεται, ε'πικυρώύη η 3έ\ιιε'χικυρω8% Χαρά του βασιΧίως μία μετά του δουκος Νασσαου γενόμενη συμφωνία κα) μ οΧο,ν οτι-άφΐίΙ») εις τάς οικίας του μιροςτοα ςρατέύματος, ομως δεν είναι κάνε ν α'ίτιον νά ςοχά.ζηταί Τις, ο η ϊι* 'θΧλα»ί/κ.ιΐ Διαίκησις 3έΧιι μετα€άλΐή τά εν διαςήματι Του τελευ ταίου καιρού τηρηύέν σύςημά της. — ί· δία εφιήμερϊς, άχοκρινομενη εις ίσα ιγραφεν ίφημερίς τις της Αο'νδρας χέρι νομιζομε'νων ε τοιμασιών εν το'ΐς 'ολλανδικοΐς Χι μίσι χά ριν του Δον Κάρολου, δϊσχυρίζεται, ότι κά) εάν Τωόντι ήγόραζον εν Ο ΧΧανδία φίλοι του 'ΐνφάντου ΧοΧεμικά ιφιδια και εφορτονοντο μι τοιαύτα τά εξ 'Αγγλίας εις 'οΧΧανδίαν ςαλε'ντα .δυο ατμοκίνητα ττλοία , τοΰτο ομως δεν ν&εΧεν είναι και τότεχαράέασις ταμ δικαίου Των ε^νων , ούτε δε <χρίφασις ευΧΐγων τίαρα- χίνων εκ μέρους αΧΧων Διοικήσεων, κα) χοΧΧω οΧιγώτερον εκ μέρους Της Βρεττκνικΐίς, κα) οΤι η 'ολλανδική Διοίκησις ακολουθεί, κα$ώς κα) αλλαι χολιτε'ΐαι, ώς χρος τάς εξωΤερικάς , χ ■$ \ ί < σχεαΊίςτης, το σνςημ.α ? το οποίον υπαγο· ρε ύιυσιν αύτ%ή δικαιοσύνη κα) το δίκαιον των ϋνν> εκ συμφώνου με τα μεσα κα) με Τον β.αύμον, τον οχο"ΐον εταξεν αύτ^το εϋνος εν τη μεγάλη εΤαψα των ΐ'ύρωΧχϊκων ®ολι Τιιων,