τικην εζίταβΊν , ομια( ι!ζ μάτην. Μετά το ντο ζπεκράτει ίν συναθροίσει μόνον ΐν και το αντό αίσθημα κχτηγορία$ κατά του κυρίου 'Α, Μπάζα } του πρνρωπικου και πολιτικού «χβ/ιου τοΰ κυρίου μινϊςρου των ναυτικών χα,ι Τ6ο φίλου τον Γρί&ί (Κωλί'?το6) ) ίηί^Χ. αι?- ϊοί /'ϋίλ^σε το'σον ελαφρογιιώμως νά κατα- ςηιτη υποπτον Ινα αν δ ρ α , «τολλω ανώτερου αΰτου κατά το μίγιίος της ) κατατ^ν ζίρετήν , κατα το σέθας κα) το αξίωμα, κα- $ως κα) τον 'ΐω- Κίολε'ττ^κ, ωσα^ίϊ αυ- Ϋο$ <$>ΰ£,ν εκράτει επίτηδες κρυμμένους τον φο#ί« και τους μάρτυρας εναντίον του Τρί€α· 'Εν τ% 'Αύηνα άναγινώσκομεν τουναντίον, ότι ο κύριος Μιταξας ελα£ε Την ε'ίδησιν ΐκιίνην άνο του έπαρχου τον Τυύίου χ,α) ο τι χρέος του *»* " > 1 » <* κτο να φανέρωση αν την ευύυς εις τον βασιλι- κον ιπιτροπον. "Ολαν τα όμματα εκΰτταζ ον οϋν προς £ο και μόνον, όλων η διάθισις «Ιχβ φίαν και Την αυτήν νιριέργίΐαν. *0 Θεόδωρος Τρίχας, το [όζυ και τολμηρό ν βάδισμα του, Τοωχρόν Της ό'-φιώς του, η εν Τω δεσμωτηρϊω αυξν ιδίΐσ'α γινειάςτνυ } έ·Λ "λίγοι πάιτα ε'ΐλ· κυσαν ημάς, κα) τολμώ ειπείν άνεμίχύησαν εν αυτοίς καίτινις αναμνήσεις ιίς τα Μέγα-· ρα. "θ Πρόεδρος ηρχησε νά παρα ιν£ διά βρα χέων λόγων σιωπήν, κα) ίδου παρά πασχν ελπίδα ο κύριος Βαλσαμάκης, ο' ενάγων, ε- ζητησεν ατό του κριτηρίου ανα€ολην ε ως ου 'ίνρ% τους απαιτουμένους μάρτυρας· 'Επειδή ο εναγόμενος ευρίσκετο νδη πέντε μήνας εν φυλακή } δια νά ΐχωσι καιρόν νά εΰρωιι τους μάρτυρας, το κριτήριον δεν έ'ςερζί, προ€α- λανίο; Τ°ΰ κυρίου Σκουφοο, εις ί&ίΐνο το ζή χημα, μεΰ' α ο ίνάγων εγχείρισεν άντιδια- μαρτυρίαν' ιπιιδή δι κα) αΰτη δεν εκρίθη δέκτη, ήρχησεν ή δημόσιος έξέτασις. °Εξ μάα· Τυρις ΐπα$ρησιάσ$ησαν , κα) ζάντες {κήρυξαν, ότι δέν εγίνωσ'κον, οΤι 6 εναγόμενος ίπρό·· ςαζ* τόν φόνον, μερικό) δι είπαν, οτι ηκον- σαν αυτό ττα§ άλλων. 'θ συνήγορο ς λοιπόν είχε ν εΰκολον ςάδϊον, κα) δια τοΰτο \ 6 λόγος του ΐνικρί^η υπό των τίεριασοτέρων ο χι δ!χα μεγάλης μίμψεως εναντίον των έχΰρών τοί εγκαλουμένου , ε'ξ αιτίας των οποίων ιγινεν Κ κρίσις, ΐότι ο' συνήγορος ν,ρχηαε και άναί· ρεσιν εν προς εν όλα τά αναφερόμενα υπό Του αυνηγορου τνς πολιτείας εις αποδείζίντ^ς κα τηγορίας. Τννςόν είναι, ότι ο' Θεόδωρος Τρί χας άπιλϊΰη ομο^κφ^ζ και εδίΐζαν μεγάλην άγαλλίασιν επί τ# κ7Γολυσ£ΐ του. 'θ καισα- ρορωτσικός Αγέντης παρεπονίύη τότε εγγρά φως κατά τον ε'ίδους της κρίσεως, καια των εκφράσεων τοίΓ συνηγόρου κα» της συγχωρή- σιως αυτών ι κ μέρους του Ήροίδρου , κα) κα- μανίΐάνομιν , εζήτησι να καταιρί(ΐ>ι ο Πρόι- δρος, λ δε συνήγορος, όςις ι'ιναι Σμυρναίος, νά ίζορια-65. 'ίί βαβιλι&ή 'ΑνΤι€αλιία διωρισβ νά γένια ερεννα, ιτΧ»)ν ϊως τουίι .Ίγνοητα* τί τιλος ίλαζε. Ψ ύ. ζ τ ι Α. *Η ι'φημέρις 'οδηασου από 15. Νοεμβρίου γράφει. Ρ ,'θ Τουρκικός πρέσξυς '&χμέτ Γί*σιας έκινν,^-η τ·5 12- ένΤεΖύεν ίίς ΤίεΤροΰπολιν.*Εν διαςήμαΤι Της διατρι€ν,ζΤου ι'νταυΰα πιριειρ· γασύη ι'ίτι άζιολογον 'εχει ή ε^τανύα πηλις ' ι'σχάτως δέ ίπε<τκέ%§4 το όρφζνοτροαρί'ΐον ,τήν δημόσιον βι€λιούήκην, »ο Μονσεΐον, τά δεσ- μωτήρια χα) τ<$ τυπογραφείου Ττς πολιωι' παν ταχού ήρώτα ό 11ρίσ€υς νά μαύΐή κα.) τά μι κρότατα. 'Εν ιω 'Ορφανοτροφείω ι'φάνη προ- οηΧωσας ολν^ν Την προσοχηντου εις τό Λαγ- χαςέρειο» είδος του διδάσκιιν. Την παρελύοΰ· σαν Αευτέραν επεσκέ<$§·/\ ό 'Αχμέτ ΐΐασινς κα) τό ενταΰία 'ΑνατοΧικόν σ~/οΧείον. 'Αφ' ου ή· ρώτησι τΐιρι του άρΛμου των διδάσκαλων κα)