ιπικυρωίέν προσωρινές το το'τβ. μινιςΐριον κα) έύεώρει εν τί συςάσει του νϊου Μινις^ίοι» ϊ« 'Απριλ ίω, συνιςαμίνου εξ άντρων της άντι- καποδιςριακης φατρίας , τό «αυάγιον, των ελ πίδων ίνα > *«' άπό τουτου του καιρόν ήρχη· σεν ουτν) ν, ι ν τ% {λττίδι τι^ Β**τ»ι()ίΪ0·« φα- τ/>/* σϋςηματικήν άντιπολιτείαν ( ορροβί- ΐϊοη) , ΐή οποία, εφαίνετο αποβλέπουσα κατά μεν το φαινόμενον εναντίον του Μινιςερίου, καδ αυτο δε εναντίον της ' Αντιβασιλείας, Τα ίί μισά., τα όποΐα μιτεχείρισαν οι 'Άαποδι- ςριανο) δια ν ανα^τ^α-ωσί τν;ν προτ'εραν Ισχύ ν των, χ.αϊ α! περιςάσεις, α! όιτοΤαι £/ϊυχ.ο'λυ- ι/βι> τους άγ-χνάς των , ήσαν τά ακόλουθα" >ί συ'ςαα-ίί μιας άντιμινιςιριακης εφημερίδος, ε- νιγραφομέ νης ο Χρόνος,'ή όποια, κάμνου- σα κατάχρησιν της ΐλευ(ΐερίας τον τύπου, χ,άΐ Χαμ€ανουσα το ύφος της άπεριορίςου (Χευ&ι- ρίας , ήρίϋιζε, παρεξηγούσα τά διανοήματα και επιχειρήματα Της Διοικήσεως, τάς δια- (ιίσεις του λαού. θ! 'Εκίόται των ' } λοιπων ε φημερίδων , ε'κ της άντικαποδιςριακης φατρίας κ.αι φανερό) όπζδο) ελευθερίων Ιδεών, προσιπ- ε€οηίϊουν συχνακις, αν κα! άκουσίως, διά τα,ν άμετρων εξετάσεων κα) φιλονεικιων των τους σκοπούς Της φατρίας, της οποίας το ορ- γα,νον υπήρχεν ο Χρόνος. 'Η Χυσις του μή τακτικού (των παλικαριών) διέγειρε Την δυ- σαρέςησι ν όλων εκείνων, όσοι, ε'ίτι εχ. προ· λι^ψίΛΐζ η ίια φιλοκέρδειαν, ήσαν εναντία Της εισαγωγής της ςρατιωτικης ευταξίας κα) ευνομίας. Πολλά επιχειρήματα της οικονομίας (της φιναντζας") παρύργισαν, διά το καινό- φααίς εν ΕΧλ«ίι , γενικώς Την τάξιν των γεωργκν (χωριατών) κατ α ποΧλά. *Η εκΧο- γή τ£ν μικρότερων άν&ρώπων της Διοικήσεως (ν τω αεπαρτεμέντω τ&ν εσωτερικών δεν ευ- χχρίςησεν ολους. 'Εν ί\% τί> χώραποΧύ π'\%- Μζ ανίΐρα-πων εν υπουργία τνς διοικήσεως, εν τ« κρ-7ί? φρονουντων πάντοτι τα τί>< Κ«7ίο- διςριακν,ς φατρίας, ε€οή$ει εν τω κρύπτω τάς σκευωρίας της άντιμινιςιριακης φχτρίας η πα- ρε€Χεπεν αυτας ά!ζΐοκατακρίτως, Οί Καποδι· ςριανοί ήγωιήζϋντο ν' ανζήσωσι τήν δυσαρϊ- ςησιν Του Χυύιντος μή τακτικού ςρχτεΰματος {τ μ ν τ%\\καρ : .Μ·/} , κα) μιτΐχίίριζον παν (ϊδος πανουργίας, οπνς 1 μποδίσασι νήν εί&αγαι- γήν τακτικού ςρατου, και είς μεν εκείνους, ίσοι είχαν ορεξιν νά εγγραφωσιν εις τον κα τάλογο ν των άρματωΧων (§βη<1ίΐΓΐηβΓΪ6) , «· Χεγον , οτι δεν αρμόζει εις "Ελληνα; κ»· *'ζ τ ας προτ'ερας ΙκδουΧεύσειςτων νά άΧΧάζωσι τ κ ν ενδνμασίαν κα) ςολ^ν ίων πατέρων των και νά γένωσι κατάσκοποι κα) προδόται των αδελφών των, τοις ίι ςρατιώτας ήγωνίζοντο νά ςερεωσιν εν τ% φαντασία των , οτι, ά ν ί σως επιμινωσι μή 3ε\οντες νά δεχύωσιν ιΐδοζ τί ςρατιωτικης ευταξίας (ίΐΐδοΐρΐΐηβ), 3ΐ· Χονσιν αναγκάσω μετ ολίγον τήν Διοίκησιν νά ενδώσω είς τά παράλογα ζητήματα των» 'Επειδή οί ςρατιωται ίπαρ'^γοροΰντο δικαίως μι τήν ελπίδα τον νά άνταμιίψ# η σν(.;αΰεΐ<τχ ςρατιωτική 'Επιτροπή καθένα κατά τήν 'ε'κδου- Χευσίν του και αρετή ν , ή Καποδιςριακή φβ» τρία εκίνει πάντα Χί(ίον νά τους καταπείσ^, οτι α! ελπίδες των ν σαν κεναϊ κα) μάταιαι, χα) οτι ή (Μεΐσα 'Επίτρονή ίσυςήΰπ παράτηξ Διοικήσεως μονον διά νά προξενήσω ελπίδας, αϊ ίποΐαι ποτέ δεν 3έ\ουσι βληβΐβ είς πραξιν. Ύοιαυται όμιλίαι έκαμαν είς το ςρατιωτικόν ίν γένα πολλά μεγάλην ενέργειαν, και ού τως ε'δυνήΟησαν νά πλανε'σωσι μερικούς αρχη γούς του ςρατευματος. *Η Καποδιςριακή φα» τρία ήγωνίζιΤο με τήν αυτήν ΰπομονήν καΊ πανουργίαν χα! νά κερδήσια το μέρος της κα\ άλλας τάξεις του λαοΰ' αυτή, άγωνιζο· μένη συςηματικως καΐ επιμόνως είς τον προν ον όροντης, δεν ήμίλει κάνεν , ε'ίτι ε'δυνατό νά χρησιμεύσω είς τό νά ιλκύση ,ολους, τους , « $ * » > ί /■ μη φαινομένους ίυχαριςημενους με το υτταρ· χον μινιςέριον , προς τό μίροςτης, 'Επειδή δε τέλος έχασι παταν ελπίδα το3 νά δυνη- ίϊ νά εΰδοκιμνσΐί «.αϊ μέ τήν 'Αντιβασιλεία» , άι?3'ρ"1σισε , διά νά βλάψν τήν'Αντιβασιλειών αυτήν, νά παραπονεύζ κατ αυτής προςξινας Δυνάμεις, *»' διεσπειρε τ·ην φν^μιιν, οτι με γάλη εξωτερική Δύναμις ΰπεσχέίη αύτη τήν ίδιαιτέρανάπιράσπισ'ινΤης* 'Εν διαςήιΐΜΤίτων μηνών Ιουλίου και Αυγουςου εσχεο ίασαυ ι ν διαφ+ροις επαρχίαις αναφοράς προς τήν Μέγα- Χειότητρτον τον Αυτοκράτορα τής'ΐωσσίας, χα) α\\ν) δοκιμή άτικΛλύφ^η άποζΧίπονσζ »Η τ0