κ" Μινίζροι δεν 3εωροΰσι τον Δον κάρολον ως τε'ι/ ν/μιμον μονάρχην της'ΐσπανίας; άν } αφ' αν α! αΧΧαι Δυνάμεις δεν εγνωρισαν 7ηι> βασίλισσα* της 'ίσνανίας, ή 'Αγγλία ήτο δυνάμει της Συνύιι'χί5{ ε'κείνης τν,ς τετραπΧης συμμαχίας υττο' χρεως νά επισύρω εαυτή χάριν τ*ς βασιλίσσης εκείνης τά αποτελέσματα ί νας πολέμου ίι'χα τίΧους; 'Εν τω τίλιι της όμιΧίας τευ {ζήτησεν ό μαρκίζας νά ίγχιιρισ- β« αναφορά προς τιν βασιλέα, διά νά βλη- 6ωσιν υπ ίψικ του ναρΧα,μέντου οΧα τά ανα φερόμενα εις την Συνύήκην ίχ-είνην "Ακτα χα) γράμματα. — *0 £ουξ ΒεΧΧιγγτων ώ μίλη σε κα) αυτός ντε ρ τούτου τον ζητήματος, «Χιΐν ο! Χόρδοι. Λ Ιελ-Λ^-υε χα) Ι^αηδίΐοννηβ ώμίΧησαν εναντίον αύτοΐ> } χα! ο ΰτως άνΐέΧν- δι* το ζήτημα, δίχα ψηφηφορίας. "θ μινίςρος Ν!εΧ€ούρνε παριςησε το ζήτημα του Μαρκε- ξον ως παρχκαιρον , άσύνετον χα) άνάρμοςον, χα) #?ίίίν, ότι η 'ίσνανία εςειΧεν εΐςτήνΠορ- τουγαΧΧίαν ςράτευμα μόνον δια τούτο, διότι I Δον Κάρολος, ΐςις σφετερίζεται τον 'ίσνα- νικόν Βρόνον, εύρίσκετο εν ΤΙορτουγ αλλικω εδάφει χαΐ ο Δομ ΜιγουέΧ, άν χαϊ ζητηύεις πολλάκις, δΐν ήύε'Χησε νά απομακρύνε τον Δον ΕάροΧον «χ ΠρβΤουγαΧΧίας, *| μεγάΧη Βρεττκι ία, ενρόσίετεν,ε'φροντισε μόνον νά γί· ν>ί αΰτη η άνα,κάτωσις Της 'Ισπανίας δια μι σού Συνθήκης, ως» νά μη εκτανίίζ ή ανακά· ταισις αύτη μακρύτερον η όσον άνηκε νρός ϊτίτευξιν εκείνου του σκοιτοΰ. »'θ ευγενής λόρδος (βίνεν ο πρώτος Μινίςρος) ήρώτησΐ με, άν ιγω ίσυλλογίσΰην χαλά;ζ νοϊος έχει δί καιον εις το* 'ίσνανιχόν 3ρονον; 'Αποκρίνο- μα ι , ·οπ ίί» /συλλο^/β"®»)" τούτο, διότι άλ λοι έκριναν ηδη νερ) τούτου άντ' εμοΰ.'Ά τακ τικέ διοίκησις εκείνης της χώρας ε γνώρισε τήν βασίΧισσαν »{ τήν νόμιμον , κβ» λοιπο'ν £ - ■ συμ€ονΧευσαν την ΜεγαΧειότητά Του νά γνω ρίσω χαΐ αυτο{ αυτήν. Αεν έκρινα τον εαυτόν μου υπόχρεων νά εξετάσω άκρι€ως τον ΣαΧιχόν νόμο ν, άλΧ' ε'φάνη μοι άρκε- τον τούτο , ότι ο! Εορτές εκΧεξαν τήν βα- σίΧισσαν ως άνΤι€ασίΧισσαν χα) εχίτρο- ιγοκ. .Το νά βληϋωσι δε ύπ' οψιν τά ζητοΰμεναχαρτία χα) γράμματα, νομίζω δια τούτο άνάρμοςον } χαύ ότι ενέχονται εις αυ τά χα1 άλλοι Μονάρχαι, χα) ίιά τοΰτο -Βεριτ- τον, ίίότι χαδ/Τς γνωρίζει τάς βάσεις της Συν ύήκης, ή όποια 3εμιΧιουται εις τάς ιτιριςά. σεις καϊ ιίς τάς σχίσεις των υπογραφόντων αυτήν, είξ τρόπον ως» τά ζητούμενα χαρτία δεν 3έΧουσι δυνηύ!/ νά δώσωσι νερ\ τούτου τερισνότιραι φ«{. 'Εαν η Συ»β){χ*) ί»» ΐκετύψ· χάνε το» σκοπβυ, τότε εϊχεν · Μ αρκέζος αι τία» νά χ.άμι$ το κροέΧημά του, άΧΧαμήν κα,μμία ά,ΧΧη Συνθήκη ίεν ενέργησε τόσον έ&αοκίμως χα) ταχε'ως, ίσον αυτή . « — 'ο άούξ ΒεΧΧιγγτων αναςάς ιτάΧιν ωμ(\η<τι χα.} είπεν, οτι &ιά "τοΰτο μάΧιςα κατηγορεί τή ν Συνϋήκην, ίιοτι ΰ'ι αυτής 3εΧουσι γΐνια και β» ίυο τόιτοι τι^ς} ^Χερσονήσου ΐξηρτημένοι β»' αλλνίλΑΐν χα) «άλιν αμφότεροι εξηγημέ νοι από της Γαλλία;. «— 'ο Μαρκίζος Αανσ· ίο€νι ε£ε€αίου εναντίον των ϊίεων του Δου- κός, ότι ή Συνθήκη συνήργησεν ούσιω&'ως εις '^ιατήρησιν 'τής Έ,ύρωπαίκνς ειρήνης , χα) άπεκρίύη εις τον μαρκεζον &ονδονδε$ρύ ως κρός άσα. είχε «ερί του βα&ι%1ως των Γάλλαν, οτι μεταξύ τούτου κβΐ Καρο'λου του ΐ'. υπάρ χει ή μιγάΧη διαφορά αυτη } ότι εκ&νος μεν κάμνει ολα με τήν συγκατάνευσιν χα) των δύο παρΧαμέντων, ρ ί* Κάρολος εκαμε κα τά ο*ειράν κοΧΧά 6 «χα της σνγκατανευσεως των Α'ντιπροσώνοΜ του ε&νους χα) ίναντίον των νόμΜν.