1 Γ^ί ϋύνβχνε «ϊναι ν« Βριαμζεΰνεε- τ«{, ΜίΤα' Τοοίο διϊσχορίζηο β μηΐζρος, ό- σιν «ί Καρολιςαί , διότι ή Γαλλία χ·») ή , Αγ- τι όλων των επιχειρημάτων αυςηρότ^τος «κ ^λίβ ίιν -θί'λουσ» βλ*«ν βραδύνει να ι νωΰω- μέρους κ&Ι των δύο μέρων υπάρχει αίτιος ο σι δια να διωζωΟΊ τον Δον Καρβλβν, ·*· *0 Δον Κάρολος } διότι αυτός πρώτος καρίνα Την κύρ. Βοτίτχιϊ§ άπέδιδε» όλον ΤΟ σφάλμα των Συνΰήκην του 'Ελιώτ. 'Βν τω τΐ\α εί βί* β ήττων ΤωνΧριςΙν#νιΐς*οϋ«ναν'.άναξίαςμινίςρας μινίςρος, ότι αυτός επροφήτευσεν είςτήν διο(- τής 'ϊσνανίας, κα) «*ι», ότι το κα'λλιςον κ»07ν τβ5 Μα^/του τον Βρίαμξόν της εναν· μίσον προς σωτηρίαν τής χώρας υπάρχει ή τίο* τβ£ Δβ'ν βαρόλον, τον όποιον παρίςα ως ιΐσαξις του πολιτικού συντάγματος του ΙΒί2 τον νλίον αίμο€όρον δεσπότην, προφητεία, μι ΐλαφράςτινας μιτα&ο\»ς — *0 κΰρ'Αττ- ή οποία, καίΐώς αυτός εδόζαξε, Βε'λει άπο- £ούδ εδόξαζτν,οτι ο! ςρατηγοϊ τής βασιλίσ- €$ αληθινή επίσης άναμφιξόΧως, καΙΙώς καΐ σης επροςάχ$ησαν νά άφίνωσιν επίτηδες τους άλλη πρότερα προφητεία του, ότι δηλ. β Δον Εαρολιςάς να προχωρωσι δια να ίχαχΤιν εΰσχημον Πείρος εν ΏορτουγαΧΧΙρ 3ίλει μείν* Τϊλβ£ πρόφασιν νά ζητίσωσιτήνβοήίειαντήςΤαλίας. ράντων νικητής. 'ο κύρ. (χΓΟνβ Ρποβ εδόξαζεν, ότι τό'ΐσπα· 'Εν τή συνεδρίφ. τον κάτω: παρλαμέντο» νΐΆον ΐίΐνος δεν ήτον ίτι ώριμο ν δια να δ ε χ- τής 9 Αυγοΰςο» ΐρωτηΜς ο μινίςρος ν « ά- 6ή >λευ(ΐιρίους νόμους, ότι Τα περισσότερου ποκριύή, αν αληθώς οΐ μινίςροι έκαμαν κί· μίρος των "Ισπανών φρονι'ί τα του Καρόλου, νημάτι δια να παρακινήσωσι νήν 'Ελ4εΤΐκήν κ*1 ότι πιΰανώτατα ούτος 3έλει Βριαμ&νσει διοίχησιν να γρά^Η ό έκεΐ Γαλλικός πρέσας τίλος πάντων —- 'Αφ' οο διάφοροι ώμίλη- Κρος αυΤ^ν ΐκ μέρους τής διοικήσεως $*β» ίιβ' σαν τοιουτοτρόπως, άναςάς ό μινίςρος των να διωγ£ωσιν οΐ νολιτικο) φΐί^αδίί, άρννιύή εξωτερικών νγωνΜνι νά ίικαιολογ/'σ^ «λα μεν τούτο, (δικαιολόγησεν όμως Το κίνημα να μίχμ τοΐδε κινήματα, της 'Αγγλικής Λιοι· τνς Γαλλική; διοικήσεως. (τ£ |ΐ8 'ίουλ. ϊ- Λν)'σ««ς ίι« μίσον Τνς Τ»ν(ίή*%ς τής Τετρα· γρα,^εν όίν'Ελ€ετία. Γαλλικός 9ρίσ€ι*ς '®όη»ν •ελϋς συμμαχίας } καίότι δΐ αυτής ίγινιν ή προς τήν κιφαλήν τής 'Ελ&τικής Διοικήσεως 'Αγγλία σύμμαχος τής^ίσκανίας ^α\ ννε · εν Ζυρχ ζατων ι'κ μέρους τής αυλής του να σ%ΐ§νι είςτχάτνιν τήν ϊννίργιιάν τηςπρος κατά- διωχβωσιν εκ τής 'ΕΧ€εΤικής επικρατείας όλο» κ αν ν ιν τής άνοςασίας κκ) εϊιίιν, ο τι ή 'Αγ- βί -κολπικοί φυγάδες κα\ εναχιιλων, αν Ισως γλική Διοίκητις υπάρχει ΙταΙμ*} να νροσμεί- δενττραχύή ούτως, αυςηρά μέσα κα) εκ μ,ι- νψ δΐ ίσα εδοίνσαν τζ 'ίσνανική διοικήσει ςιςτής Ταλλίας αυτΐς κατα των τοιούτων φυγά· ΐΐμτίροσΰά 'ως ότου διορ6ωίζ κάλλιονήκατά· δον } κα) σύμφωνοι ταύτης τής Νότας ε'&είχ' ςασις του 'ϊσταινικου 3^σαυροψωλακίου, οτι ίησαν κα\ οί <κρίσ4ε*ς 'Αγγλίας, ΑύςρΙας^ ή ίοβϊίσα ι κ μέρους των ςρατιωτών τοΰ'Αγ- 'Ρωσσία;, Προυσσ/ας καϊ Βαδης, Το'τβ ή 'Ηλ- γλικοΰ ςόλου βοήΰεια ύκάρχιι σύμφωνος μι 4ετική Αιοίκησις άπεφάσισιτήν 4|. ΑίΛ^άιίςοώ τήν συν^ήκην εκείνην, κα) οτι ή'Αγγλία Ίίράτ· νά διωξί/ΐ ναρευύύς όλους _Τεο{. τοιβντβι>$ φ»* τει μόνον άς βονβοΰσα τ^ν βασίλισσα δΰνα· ■ γάδος.) ■ * . μις, ο^χ} δε ω; χολεμοΰσα οιά τον εαυτόν Το λίίψανβ» τον &*«ίφι*ρ0ος ,Ι?β*