#/*Β ίτελίΠΧ» τι'βί Γ*λλή*{, μετά Τβυ /3ασ»- λ/«ί τ ίί μιγά\*κ 'Βρεττανίας, μετά της /3 α- σιλίσσης της 'ίσπΛνίας καΐ της βασιλίσσης τής Πο/ιτοιιγαλλίας 5 πρέπει να ττροσσυκίσ- σωτ^/πωο ίςατα ιίς άποκατάςασιν της είρήνης εν τοποις , τους οποίους Ίδομεν ασ μένως έγκαταταχΰεντας εν τω συςηματι Της 'Ανίΐπροσωπίας (ΓορΓ0δβηΙ»ίίοη). 'Η Μεγα- λειότ·^ς Σας φχνεράνετε ν,μ'ΐν, ίτι } πάντοτε εν τ.ίντη ςενζ όμονοία μετά τής'Αγγλίας, κα· ταγίνεσ&ΐ , εκ σύμφωνοι» μετά ίων Συμμά χων Σας , π ε ρ) τ^ν Βίσιν της [Ισπανίας, εν τ5ί οποία- χώρα· προσιπηλύον ν ι α, ι περινλοκαί. Αί ήμέτεραι £»ρμα) εΰχα) είναι, οπως τουτο το ε®νος } μι τα οποΊον συνάπτει ν, μα ς τάση τολνειδής σύμπαγα, 3ριαμ.€ιύσοι χ,ατά πάν· των των εμπόδια* κα) άπολαυοι «ν τ ψ κολ. πω της βίρήνης τά εκ του πολιτικού συντάγ ματος του άγχ&ά, *Η ΜεγαλειότηςΣας: φάνε· ροΰτε ΰμ'ΐν , ίτι ή κατάςασις της ' Ανατολής είναι αναπαυτική , χα) ο τι δι ν φαίνεται κα ν :ν οτι 3έλει ταράζει την γενικήν είρήνην. *Η- μίίς πιςιύομεν μετά χαρας, οτι ι? Λιοίκησίς σας δεν παύει ςιγμήν άπο του να καταγίνε ται κα'ι σκέπτεται κυρίως περί των μεγάλων αναφερομένων εις τήν Ευρωπαϊκών Ισοςαβμίαν ζητημάτων, ή οποία, ίποςα^μία εκινδύνευσεν ήδη κ ατά πολλά εξ αιτίας της γενομένης εις την Iύνικήν βπαρξιν της ΏοΧωνίας προσβολής. Μακαρίζαμε» ημας αυτούς επί τοι>Τω, οτι ή- ■χούσαμέν Ικ του ςόματος της Μεγαλειότητας Σας τους άξίουςτοιούτω γενναίοι, νεφωτισμενω ιήγιμόνι διαλλακτηρίους λογους.'Οταν Υ σε"ς , ω βασιλιυ, καλέσοιτε όλους τους καλούς πολίτας περ\ τον συνταγματικον (οοηδίΐΐα- Ιχοηηβΐ) 3ρόνονΣας, έςέ βέβαιοι, οτι ή φω- νη'Σας 3έλει ευρ% άάράασιν... και έν Τω κόλποι] της μεγάλες, ν#ο το σκέπαν σκηπ* τρονΣας ηνωμένης φαμίλιας τα» Γάλλων 3ι· λίτε προσπορίσει, ώ βασιλεΰ, την κροσπα- 6{/αν της πατρίδος, την ίύγενικωτιιτην αν-/ Ταμοιξην, τήν οποίαν δύναται νά ινχηται ο βασιλεύς ελευθέρου εύνονς. « Ε» συνεδρία τοΰ κάτω παρλαμέντου Τ% 11· Αι^ουςοιίίίαλίΐ^ό ναύαρχος ίΙβΚ.ΐ§· ηχ 5 ( μινίςρος των εξωτερικών, ύπ' οψ<» Την Συι4ή*νιν της τετραπλής συμμαχίας, Μετά Τοντο εξακολούθησε το παρλαμέντο» νά ί- ξετάζΐ} τά πληρεξούσια Των δενουτάτων αν ' » Α ' ΐΐναι ορνα. *0 Μονίτωρ κηρύττει «ς παραγγελθείς νά αναίρεση {ιητως την διασπαρεΐσαν '^φήμην του οτι δη&εν ολοι οΐ με ά&ιιαν προσωρινών α- φειμενοι αξιωματικοί ίπροςάχβησαν νά ««ι» ςρέ^ωσι παρευ(ΐύς εις τά σώμα.τά[των καδίΤζ. 'Ο λεγόμενος οδοοκίΓβ ιΐ' βτοίτχίχοη ςβ'- Χος εκ 4 τριήρεων, 2 φρεγατών κα\ 4 κορξέντας εξέπλευσ} τ# 4. Αυ^. ι κ Ύουλωνίον και την ε'πανριον ε'ςαύη ε'ς τάς 'Χερείους νή σου;, πρόσμεναν νά λά£η κοί» άλλους ναύτας, το^υς οποίους εμελλε νά τω φερ# το πλοίον Ββΐΐοηα. Αϊ τριήρεις ΜονΤίέίλλον χα) Σκι- τίων ητοιμάζοντο νάνΤοτί. Τα όι τέσσαρα ο ιά. το Ισπανικό ν παράλιον Βιωρισμινα. φλοια. ιύρίσκοντο εως της 5· Αυγ. (Τι εν τω λι- μενι του Τουλωνίο«. Κατά τάς ν/ωτάτας ίκ Παρισίων άπο 16* Αυγ. ειδήσεις, το κάτω παρλαμέντου [εγ χείρισαν την ευχαριςηριον άναφοράυ Του , ο'ία συνετάΧί\η κατ αρχάς 3 εις τ αν βασιλέα, και Την ημιραν έκείνην άνεγνωσύη εν τοίς ναρλαμέντοις βασιλ^κ*, διαταγή του ότι κλιί» νονται τα παρλαμέντα ι ως της Δεκεμβρίου. ΙΣΠΑΝΙΑ. 'ο από ',17. Αυγ. Μονίτωρ γράφει, κατ» τάς ειδήσεις, ας ελαξΐν ή Αιοίκησις, ότι οί'ΐν- σουργίνται εξακολουΰοΰσι νά κινώνται προς . τήν Βισκαΰαν, Αναμφιβόλως επ ελπίδι του νά δυνηύωσι νάλαμ€άνωσι κατά 3αλασσαυ ζωο- τροφίας και όπλα , τά. όποια όμως δεν 3ΐ» λουσι λαμ€άνη, διότι $έλει είναι δύσκολο» νά άπατήσωσι τήν προσοχήν των περιπλεόν των πλοίων. 'Ο ΖηΗΐΛίβΟβΓΓβ^ιιγ εμεινεν\ε'ν Βορούνδα μέ μερικούς ςρατιώτας διά νά σκε πά ζγ, τά κινήματα, 'ο 'ΡοίΙλ καΐ ^ιίΓΟ^υν άκολουβοΰσι κατά πόδας τούς 'ΐνσουργιντας } οί ο'ποΐοι πάντοτε άποφινγονσι τάς μάχας. 'Εκδί^ΐίζ και συντάκτης, Δημήτριος'Αλεξανδρίδης, ιατρός— ΕκτηςΤυνογραφίαζI.£·