«β 146 — τ α ·:■:·- συμπασών εν Τίαρκτίω κα! Ανωνίω τα- ρχχών. '&ν τ ζ συνεδρία. τοΰ κάτω παρλαμέν τα, υ ωμίλησιν ο μινίςρος κα\ περί των ταρα.- χων του Παρισιού και ωιόμαζε τους ταραχο ποιούς δολοφόνους ( Ικιηιΐΐΐδ ) , διότι αυτοί εκρυπτοντο εν τα!ΐς οίκία,ις και όπισθεν δια- φραγμάτων (νεδριόοντες και εντεύθεν εβριπτον εναντίον των ςρ&τιωτων, και παντού, έ'νβχ ιφζίνοντο οί ςρατιωται, δέν ευρισκον άντίςα· σιν και εχθρούς Μ' ο\ον τούτο, είπε, ταύτα, τά συμ€ι€ηχ·οτα πρέπει νά ^'λκύσωσι την προ- σοχηνΤης διοικήσεως και των παρλαμέντων, και η Αιοίκησις επιχειρεί ταυτ% τη ςιγμ^ μέ σα δια να μη συμ€ωσι πλέον παρόμοιαι άτα- ξίαι. 'Λψ' ού ετελείωσεν ο μινίςρας την σύν- τομον ομιλίχντου εν ιυφημίαις , απεφάσισε το παρλαμέντου παρενθύς και ύπηγεν ολον εις το παλάτιον προς τον βασιλέα, και παρέ- ςησιν αυτω δια λόγου, τόν οποίον εκφοόνησεν ο ϊΐροίδρος, τν,ν ευπείθειαν προς το υποκείμε νου του, την άπο'φασίντου .προς διχτήρησιν και υπερασπισιν των νομών, κα! την ειλικρι νή συνιργιιαν του εις πϊίν ι'ίτι άποξλέποι εις κατ απ αυ σιν καί εμποδισιν παρομοίων, ο'ίων των τελευταίων ταραχών, 'Ο βασιλεύς άπικρί- Ιη παριςων και αυτός την άκραν λύπηντου ι νι τοις συμ€ε€η>ίοσι,καΐ μαλιςα ΐπ'ι τοΐς τον Αυωνίβυ , και την αναγκην του νά συναγω- νισύωσι καί τα παρλαμέντα και νι Διοίκησις εις το νά μη συμ€ωσι πλέον παρόμοια ι ταρα- χάϊ και £ΐζ το νά ςερεωθη ή δημόσιος άσφα- λεια και η ατομική έλευΰερία. Κατά τάς νεωτατας (δια Τουρίνου έλθου- σας) ικ Αυωνίου από 16. 'Απριλ. ειδήσεις, ή ησυχία κατεςάθη πάλιν από τί$ς1-4 εν ταύ τη τη πζλιι εντελώς. — Κατα τίνα γραμμα- τα , ο αριθμός των πεσόντων εν ταίς μαχαις των πέντε ήμερων συνίςα.τα.1 εις 5—600, ό δε των πληγωθίντων εις 2500. ΓΙολλαΙ οΐκίαι κατεςραφησαν. 'Η .Νί.ΙϊοηαΙ κάμνει τάς ακολούθους σχε δόν σκίζας περ) του προ£ληύίντος υπό του κυρίου ΡβΓείΙ τη 15. 'Απριλ, σχεδίου νόμου (ι 'δέ 'ΕΧ. Τν)\. άρ 82)· ))Αιν είναι άξιον λύ- «■*}?» οτι ιΐ νυν εξουσία του βασιλέως καΐ το μινιςέριΰν εξ ανδρών του 'ΐβίΛ/βο, Τα ο ποί α ε πήγασαν εκ των ΒαΓΓΪοαίΙβΒ καί »- καυχωντο εις τούτο, αυτά λέγω κατήντησαν νυν νά προ^άλλωσι προφυλακτικόν νόμον εναν τίον των })βΓΐ·ίοα(1θ5 φοβούμενα την πτωσιν των κα) κατήντησαν εις τοιαυτην άπειλτ.'/(?« μενην 3εσιν, ωςε αναγκάζονται νά πλάττο»· σι σειράν εγκλημάτων, των οποίων πρότιρον δέν ειχον κάμμίαν ίδέαν , ήγουν το νά μ ή φορητις όπλα έν καιρώ 3ορυί'ου , νά μ ή φαί· νηταίτις εις τους δρόμους, νά. μή τολμά τις άντίςασιν τινά κατά των ςρατιωτων, νά μα\ συνιςα τις 1)»Γΐ·ϊ(:;α1βί5 οΰτε δέ νά ε'κζάλλ* ΐ!{ τάς πέτρας των δρόμων κα) οΤαν τούτο γί- νηται και εναντίον της παρανομίας; Η.ν ελ των δυο δυναταίτις νά φαντασΟη ■ ταυΤΆ ίί- ναι ίγκληματα είτε μόνον ε'σίότε καί καταπι- ρίςάσεις τινάς η πάντοτε και κατά πασα,ν. πι* ρίςασιν * ιϊμίν τό πρώτον, υπάρχει η Αιοίκη- σις, η οποία πλάτπι αυτά, απαγορεύει κα.ϊ τιμωρεί, πρόσκαιρος, εφήμερος διοίκησ ις' εΐ δέ το δεύτερον ,ή Διοίκησις τοΰ'ΐΟυλίου χρεω- ςη την υπαρξίν της εις ανθρώπους, οί οποίοι ήσαν άξιοι ποινής Βα,νίτου , ςηλιτεασεως, αΐω- νιου φυλακής, ιπέιδή είχον όπλα μιί εχν των, κρυμμένα, ΰποκατω Των φορεμάτων των, τά μίτεχείρισαν εναντίον Της βασιλικής φρου ράς και ΐσυςησαν 1)8ΓΓΪ€3<1β3 (καταφράγμα· τα) εναντίον της υφιςαμένης διοικήσεως. Δεν είναι αμφι€ολία , ' οτι η πρότερα, διοίκησις, α- νίσως ινίκα. κατά τάς ημέρας του 'ΐουλίου , ήθελε κηρΰζη ολας ταύτας τάς πράξεις ώς εγ κλήματα , κα) οτι ο κύριος Πεϋροννέτ ηΰιλε προπάλια άτταράλλακτον νόμον, οίον νυν ό κύ ριος Πιρσίλ. "Αρα ΐή Διοίκησις της 7. Αυγου· ςου ευρίσκεται την σήμερον άπαραλΧακτως εν ή 3έσει ηθελιν ινριθζ ό Κάρολος ΐ'., ε αν ένίκα., και ν? ενανάς&σις οΰ μόνον καταδικά ζεται , άλλα και δημεύεται χάριν εκείνων , οί όποιοι ελαζον δί αύτζς την υπαρξίν των!« Πίρί των συμβάντων εν 81. Εΐΐβηηβ Ίνα- γινωσκομεν εν Τ^ ίκεΐ εφημερίδι (1β Μβΐ'011- Γβ δβ^ιΐδϊβη) της 13- 'ΑνριΧίου, οητίΐΐ· 'ΑπριΧ. νιρι τάς 6 ωρας ως 3000 άνθρωποι, - οΐ περισσότεροι δουλευτα), διέ^ησαν ϊ^προ·