τΐ» αριδμον} χα< μίγάΧρα ιτλΐ{ί!δϋ{ *β(τωι). Γ Α Λ Α I Α. 'ΐίοο 4 /ξακοΧούύιί<πς [τον. π ε ρ) ηΰ "Ε\'Λ·/,νικοΰ δανείου Χογο» του κυρίου (ίβ Βγο^Ιϊθ ,,Πβραξίΐ'ίυοϊΐ'αϊ ο! ενάντιοι βΧε· ποντες τ·/] ν Γαλλία ν [να συμμετέχω του δά νειου, επίσης. με τάς Χοιπάς δύ ο δυνάμεις- 'Η Γαλλία ; Χέγουσιν 5 ίβυσίασίν νι'ίι·} πο\\ά υ- ΊΓΐρ της 'Ελλάίοξ ί'ςοέεΰαασα υ'πΐρ τα 87 Μίλλιειια, άσυγκρίτως λοιιτοι* περισσότερα όσων. ϊ^ώδευσαν ΐή ' Α γγΧία. και >) 'Ρωσ-σία· Διά νά άποκρΛω Κρος_ τοίτο πρέπει νά., διαι ρέσω εϊς ίυο μ-ίβη Τι^ν σχεδόν εις 37 Μιλλϋί· ΐί^α συμποσουμένην ποσότητα των εν τ% Πϊ- λοτΓεκι^ο'ω ε'^όδων μας" διότι μέρος μι- αυ τών 'ε'γινε μόνον προς ό'φεΧος της 'Ε.Χ\άδος> τα ίϊ Χοιττά, (αν κα) εξ αίτιας των συμ βάντων Εν τ^ 'Ελλάίί, αΧΧ' ϊγινον μόνον προς ΐψίλος Τι^ς Γαλλίας, ίιο'τι ι« Γαλλία ή'δίλί τα ίξο^ίυ'ο-ΐ!) κλϊ τοτ«, όταν, αντί νά ττροδυ- μν/ύη νά ίλίϋΟ ερώσή Τ ν, ν 'Ελλα^'ί , εμινεν. ουδέτερος, η, εάν 3εΧηΤε, και συνεισεφεριν. ιϊς ΰτιδ'.ύΧωσίνΤης. Τζίρος όφεΧϋςτ^ς'ΕΧ- Χάδας μόνον γινόμενα εζοδα (ίναι αϊ κατά τό 18-! 8, 1829 ιδ3ο «ίς τον « μ 'Αλ#· ζανδρεία γενικόν ημών προζενονςαΧιίσαι πο σότητες, £«» να εξαγόραση εσκΧαζωμενας 'ΐΙΧΧηνικάς φαμηΐίας Αύται αί ποσότητες και άΧΧαιτινες βοήΰειαι ονμποσουνται σχεδόν 6 μιΧ~Χ ιόνια. 'Λλλα και η 'Ρωο-σίκιί ίιοίχιι- (Γ/$ εδωκε Τοΐς"'Ελλνισι βοήύιιαν (εως 4ΐμιΧ- Χιόυια.) , χα! εκτός Τούτον ε χάρισε τω Σουλ τάνα) κα) ιι Μιλλιον/α ιξοδα του ποΧέ- μ,ιν δια να ιύκοΧύν# την εχικύρωσιν του ■αρωτοκόΧΧοα των 22 Μαρτίου. 'Η 'Αγ- 7λικ.Η διοίκησις δεν έδωκε βοηΰειαν, άλλ' ε^ανεριασ$ την αΐτίαν δια «ι» ο«οί<Μ> $} 9 Ιδακεν' αύτη., δε β&αι. ετι ίδιωται "Αγ' γΧοι συνέδραμον τους 'ΕΧληνας σχεδόν με 4θ ΜιΧΧκ νια , κα) δ(α £εΧουσ*. νΧηρωί)* ά·κο τα κεφαΧαια τι ν δάνειου. Το. δεύτερον μέρος των. εζ'.οων ΐήϊοι όσα έγιναν προς ό'φεΧος Της Ταλλίας μονχ,ν σνμποσ.οΰνται εις Μ<λλ<ό»~ νια., τ ο* αν τ α είναι τα εζοδα^ όσα 'έγινον κριός διατηρησιν των. εν τ£ Μεσογιίω ^αλάοσν) ςο- Χων μας · (ο κύριος (1& ΒΐΌ^ϋβ διηγνΰνΐϊίδνΙ νιριςατικως τας δεκαετείς νιρ\ της 'ΕΧΧαδος δια.τραγμ.ατεΰσειςτων. Δυνάμεων, ϊνΰαεϊνεν εις το τεΧας ,,Το" τί/,ς ΓαΧιίας συμφέρον άταιτε7 ά· ναγκαίαις το νά γίνη 4 'ΕΧΧάζ ισχυρά διά να μην έχΗ νΧε'ον τόσον χρείαν των. ττροςατων της ." μετά δε τοντο ιτεριγράψας Την μετ' εν- ύουσιασμοΰ ΰτούοχην και την υνακοην, Την ίαοίαν εύρεν β ΒασιΧίύς'Ούων εν τ% 'ΕΧΧάδι, ηρωτησεν, αν ή ΤαΧΧία, £έΧι$ νά ίγκαταΧίτ(\& τν,ν 'ΐ·.\\άοα τώρα μετά δεκαετείς κόττους καϊ έξοδα; "Επειτα ίζηκοΧοΰ^ησε,τόν,Χόγοντου.Χ „"θλνι η Ευ'ρωτη. ι'ταράχΰη, οτε Τω 1 822 καϊ ΐβ2β εφαίνετο , ότι η 'Ρωσσία διά την εχύρι- κην 3ίσιν της προς Την Τΐόρταν 3εΧει ίΤσδαί β μόνος διαιτητής νερι.της τύχης Της 'ΕλΊαίοί, μ οΧον οτι τό 'Ούωμανικόν Κράτος δεν *1χί δ$ίξια τρτε άκομη την άδυναμίαν του , μάΧιςχ Ιέ ε'φαι'νετο ότι προχωρεί εις Την άναγένν^σίν, του, καΐ τά ςρατεΰματα-της Αιγύπτου, τά ο ποία τώρα ε'παττείΧονσι νά τό καταπατήιωσιν, νΐ ·ιαν τοΤί εις τνν εξουσίαν του. Τώρα δε ιΤί κατεπειγομενον » Β - }ρά κ») ναΧαίει με τον θάνατον τώρα,, οτε η συν* ίίήχ-η της 'ΑίιδριανοντόΧεως μόΧις τω άφίνει- σκιάν ηνα άρχης επί του ημι'σεος των. Ευ ρωπαϊκών επαρχιών του · τώρα, οτε κατ α <τυ$~ βίην τμλ νιριςχσιων, -κερ) των «ττνίνν