τβος άρας * ατ »' βυνέχειαν. —- Τιΐ» ναριλύοΰιταν Κυριακών έπεσ*ί·^αντο α! Μεγα· λνότιιτάςτα>ν τ»}ι» *£λλ»{ΐ*ΝΜΪι«' μεγάΧην έκ* κλησίχ*, Λ®β ϊγ»ν$ λίΐτ ονργία με μεγάλην «τβ^σ/«»> Γ Α Α Α Ι Α. Τ«ν ®5&. Α*κ. ι»ρ) την II ΐ/2 ώρας μετά Το γινμα άνοιξε» β βασιλεύς τ* παρλαμέντα Μ τον α'*ολοιίδ&ι» Χόγοα, »"Ανδρες του άνω χβΓκάτω παρλαμέντου ! 'Εν ω βλέπω πάλιν νσας συναγμένους περι ε με, χ**ρ*4 ·κ*4* ί>**/9- έολ^ι* ίΐτΐ ΤΟΟΤΜ, οπ δύναμαι νά συγχαρώ <Τυν νμίι» έμαυτω »*Ι Τ| κ,αταστασει της ημετέρας χώρας, Της οποίας νΐ μ!κ «ιΐέαιμβ- νία αυξάνει καβ' ημέραν, $ δε εσωτερική η συχία φαίνεται από τουνϋν ακίνδυνος κα) βε· €"β«βϊ τν'» δύναμίντης κατά τά ϊ'ξ&>. — Τα επιχειρήματα, τά ννϋΐα σΐις »ψ»ιφί6·ατ» κ«- τα* τιίν τελευταία» συνεδρίανσας, κατώρ&ω- σαν ον προύζαλόμεία κοινώς ημΧ» αυτοί ς σκο· πον, ηγοο» εςερέ*σαν την δημόσιον ευταξία» κ αϊ τους ημετέρους καύεςωτα,ς νόμους· —— Μ* ΐ χαροποίησε *«&' ύπερίολνν η συ μπάσει α, Την οποίαν ίδειξεν »ί Γαλλία δί ι μι καϊ δια την οίκίαν μου, ότε κατά φγμην, άνιαρας αναμνήσεις« ηυδόκησεν ι| Πρόνοια νά ύπε- ρασπίση την αφιερωμένων διά παντός εις δού- λευσιν της πατρίδος μου ζωήν μου ♦ — 'Η ι πι* χειρηΜσα χάριν της ασφαλείας τω» η μπιρών ίν "Αφρική τόνων ε'κςρατεία καΰωδηγή6η και κχΌΐ) »/ς ίτί^βξ ο ν τρόπον ηρμοζβ τ£ τιμγ τ^ί Γβλλίβξ, κβί μίτβ χαρας άκρας 'ϊδον «Ί^ί β ·7Τ/3«τοτο)ΐος τί$ γενεάς μου ελα€* κα) αι/τό$ ίμερος ιΐς τάς ταλαιπωρίας κα) τοϋ$ κίνδυνους τι£ν ημετέρων ανδρείων ςρατιωτων. — Μίτο •λο^οιι συγχαίρω ιμαυτω ίπ) τ« καταςάσει των ημετέρων σχέσεων μετά τ£ν Ευρωπαϊκών Δυναμιαν. ' η ή μπίρα ςιννι ίνωσις μι> ά της -μιγαλίής Βριττανίας συνάπτιται ν,μΐρ* τ« ημιρα ςινόπρίν, και «αν ιμνοιιΐ!μοί Την ιυιλπιςίαν του νά μνι ταραχή ή Λ>ΰν ιίρ^νη Ϋ,μων, — 'Η Διοίκ^σίζ μου ίπεχιίρησιν ά&ι- ακόπως κατά το 'ίσπανικον σόνορον ι κώνο. τά μισά. οσα ιιναι τά π^ιον αρμόδια προς •τις»,ν ίκτ»\ιση τΖν άρθρων τκς ΣυνΟηκης της 28 'ΑιΤ^ιλ. 18 & 4 -. κα< τρέψω&»ρμάί ιΰχάς ν πι ρ Της ίσβ>τ</»*ί; ΐίριμηιίσεκς τζς Χερσο νήσου κα) υπέρ τϊίς ςψεάα>**$ς τοϋ 3ρόνουτί\ς βασιλίσσης 'ΐσα.£ε\\νις δ'. -» λυπούμαι ίπί τούτω , «τι ν{ άνα 4. 'Χοολ. 1831 Συνθήκη μιτά «ίΓμ ηνο*μι*εβν επαρχιών της άρ*.τώχς 'Αμερικής διν ίένκΐίΒν) Ιη χα β\η$% ίΐ'ζ Τίλίί- «ν πράζιν. 'Ο βασ&εύς· Τνίς μεγάλης Βρεττα- νίας *νρόσφ*ριν ίμοίτε κα] τείΐς Υ,νωμίναι^ επαρχίαις την φίΧικήντου μεσιτεϊαν, την ί· ποί»* και εδέχθη*, κα) βέ€*»α 3ί\ετε εΰ- χεσθ» χαί Σεΐς μιτ' έμοΰ νά συμ€ι€α,σ^ αυ τή ή διαφορά κατά Ψρόπον εξίσου εντιμον διά δύο μεγά\* »β*Η· —- *Η κατείςεεσις τ£ν προ- σόδων (ταν φινάντζεαν) είναι καλή, κα) τί εισόδημα της ποΧιτείας αυξάνει δια μο'νην Ην ενΐργειαν 'ιτ^ς γενικής εΰκΤτ,μοσιίννις. Οί περ\ της οίκονομίας νόμοι 3'εΧουσι βΧηϋζ εις οΧίγας ημέρας ΰπ' όψ<» του κάτω παρΧαμίν του, — Οϊ νόμοι , οί ονοίοι έ€Χή$ησαν νδη υπ' βψιν υμ*!* ι? προε&ηΧά&ησαν, 3έ\ουσι β\η· κβϊ οιΐτβΐί </? νσάς υπ' «φικ κα) είς ερευνά»· εΤι δε κβί ίκ&νοι , περί των όποιων α'πεφασίσύη νε&φ *α γεν* κατά την παρού σα» συνεδρίων σκΐ^ις. — 'ΕΧπΐζω, ω άνδρες, οτι >}λδ« δεά Την ΓαΧλιαν η ςιγμη του νά •Βερίσΐ/ΐ τους καρπούς τ»ς συνίσεάς της κα) αν δρείας. *— 'Οδ/ν σωφρονισϋίντες ικ της πεί ρας των παρελθόντων, ας ώφεΧηβ&μεν άπό μίαν πέΐραν, την οποίαν έξαγιράσαμεν τόσον άκρι€α· ας άγωνισύωμεν V άναπαύσωμεν τάς διαίίσε%ς καϊ τά πνεύματα, νά τεΧειοποινσω- μεν τους ημετέρους νόμους^ νά ΰπερασπισΰω- μεν διά σνεετάν επιχειρημάτων όΧα τά συμ φέροντα ενός ί6νβο; } το όποιον, μετά τόσους κλύδωνας και ζάΧας, παρίχει εις τον πεπο- ΧιΤισμΐνον κόσμιν το σιατηριωδες παράδειγμα εύγενονς μετριότατος κβί ιπηεικείας, του μό νον ενεχύρου επιμόνοον εύπραγιΰν κα! καΧ£ν εκβάσεων. 'Β φροντίς περί της ησυχίας του , π?(ΐϊ Της ίΧιυύερία-ςΤου π·ερ\ του μεγέίουςτου υπάρχει τό πράτιςον χρέος μον, κα) ·} ευδαι μονία Του ίςαι η μεγίξη ανταμοιβή μου.' 1 'ΟΧίγάις ημέραις 'ςιρον μετά τη.ν άνοιζιν των παρλαμέντων, άρχνραν κα! τά ίι/β, τό