,,'Αλλ' εάν και οΐ Μΐϊίςρα (ίίτίΐ/ εν τ ω «·«* λίΐ) ιτήρουν τελεία» οίί^ϊτ'ί^βτ^τβ ίί$ τα /κ. το'ς, /λ' ολο» Τοΰΐο δεν θϊΧοο νά , ό- τί τρέφω καγω εντελώς· τά 'ίδια φρονήματα , τα ο'βΌΐα παρΐςησιν ό κ.. Κανιγγ κατά Την είσ€ο\^ν των Γάλλων εί$ 'ΐσττακι'βν , ευχόμε νος νά ευδοκιμήσω το 'ίσττανιχ,όν πραγμα. Κα?α Τι^υ αι>τιί» ΐννοιαν ίιν νομίζω «κ ά,ρμο- ςοίΐ Βρεττανικοΰ ^Μινιςερίου , εάν τούτο , και όταν η 11ο 'λιτικίή το αναγ»άζ·η νά μίΜίΐ ουίέ- Τ(§ον είς μαχην , ν,τις γίνεται μεταξύ διιιπ- $αιμο κ'βί καϊ άπανύρωπίας εξ «νίξ, κ#ι ίλίυ- Βιρι'ας κα) ανοχής εκ του έτερου μέρους, ί κφ ω ν "ί ο 'ί, μ όΧον τούτο τ·/ιν ευχην του νά νικήσι/ι το πρχγμα των ελιυϋίρίων φρί νημάτων κα\ νο'. μωκ." ?.!ίτα Τούτον άναςός ο χ.. 'Οκοννελ είπε. Το αϊ/Λΐ Παρλαμέντον παρίηΐή πρώτον εν ταύτη τ£ ί'ριδι την ουδετερότητα,&ιότι εκαμεν υττ ερασπιςικην ψ^φον ϋ7Γ£ρ ίου Δο'μ, Μιγουϊλ. Β ι£αηι αντος είναι πολλά άξιος ωςι νά 'ίχω- σιν αυτόν ο! Συντνιργ,τα) εις τ ην σκι'πνιν των · ο μ® ς δια νΐί άποκαταςαΰ£ 7) ζολυι>μνητος οο- δετερότης ίΐναι χρεία να $(όσ$ το κάτβ Παρ* Χαμίντο» τ,αντ% ααντίαν ν^ίφο». Ουέ ι ίί£ , £<Γί *Α<·ν"}Αο£ , ί'ίΐε Σκωΐος είτε 'ϊρλαιδός , οςις εχει α'ισ~ύίήμα ΐλευύεριας κ.α.ι δικαίου ( ϋ ίν πριχει να ΐμ<£% εις δουΧευσιν τ ου Δεμ. Μι^οο· ίλ , κ,αι ία» φατρία, τις ΐχη κΧίσιν εις τούτο , -5ί.\;·ί εί-,αί τ.αραξειο* φαινόμενον το νά βλί- πι$ τις το ςρατευμα τουτου ίνδαναμωμίνον μ ,Β προτ(~αντας πνεύματικους. 'Αφ' οι} ίΰμίΧης ααν ί~ειτα , ο μ.·"» κ. 'ΐί&ρτας Πε'ίΧ κατά του ηρι^Χ^ματος, ο έί Χορδος ΙΙαΧμερςων κα) ο ■ιΧίαρχος 'Ε&ίιχτ νηΐρ αυτόν, ίσυταχΟ^σα* αι' '/ίφοί κ.α< (ΐ^ίΰησαν ΰηίρτου ηροζΧήματος 36ΐ ..ήφοι , «ατ' αϋτοϋ άί 98, ά.ρχ 2&5 πλείονες νηί 'ρ των Μινίςροον. 'Αφ' οϋ ΐγχειρίσϋνι ι'ς τον βαΤιΧία ν α· ·'(>ιτ>ρμ αναφορά τοί κάτα> ηβ^,ΐίμίντου, Μίγαλίίοτίίίτοι; ϋωκί τΐ 10. 'ΐβοϊ. ^ια μ,«. σβι» του Χορίου 'ΑΧβο'ρΛ Τνν αχ,όΧουύον άηο'- χριτιν. ,,Έ,ύριοί μου ! Μίτα χαρας άκρας ί- γνωρισα τ^ιι ί'κψρασιν τΫς συγχ,Άτα,ίίσιώς <τας ιίς τ υ, ν 4ν ΐήΛθΧοΰ(Ι^σ·α πολίΤ/κιΐ» ω; ιτρος τα πράγματα Τιϊί Πορτοιιγαλλί'αί, καί ας ίςι' βί-ξαιοι, οτι 5ίλω {ξακολοΐ/Οω νά πράττα κατά τ ο ι ί'έιον τρόπον , χα) ίί» ΒιΧω άμεΧΫ Γ <τ% κάμμίαρ ενκαιρίαν ωςι νά μεταχειρίσω τασαν ΐηιφφοη* > οσΊί ε# εξουσία μου, £«»■ νά ίωσ£ο (ϊρμόίΐιϋν »α« 'ίντιμον τίΧος εις ολας τα^ ιϊίαφοράί, οίαι κατά το παρον ί~ικρα.ΤΜ· σιν (ν ται!τ^ άυςυχιΐ χωρά. 1 * ΓΑΛΛΙΑ. Τ^" Μ «Τ ο υ Ιξίδοίν) βασιλίκι} έιατα· Τ'») < δυνάμει τί<ς οποίας συγκαΧουνται κα τά τους νόμους της 12. , Ανρι\. 1833 2». Μαρν. 1832 , εις τα ονΧα 8Ο,οοο ϊλ τίΐς τάξεως ν)Χ< κίας του ι8$2 } ίρ των ο'- κοίων ομως μόνον ι Ο,ΟΟΟ οφείλουσι νά εμ- €ωσιν εις ενεργεία οουΧευσιν , ο ί ίε λδιττοϊ γο,ΟΟο μενουσΊν εν τοις οΐκίαις Των κα)3·έ- Χουσι ταχδξί, οτι χρεία, εις άοϋλευσιν δυνά μει βασιλικές διαταγής. "θ τ» εν τη συνεδρία του αν ω παρλαμέν του τ ^ 8. 'ΐουνίου εξίήΤάζετο Το 'ΕΧληνιχόρ ίάνειον , ελαΧνιιΤαν άλλοι μεν ΰιίερ αύτοΰ, άλλο/ ύε εναντίον αυτου. 'Ο κύριος (ΙβΒΓβζέ η,γωνίσύνι εν τινι διεξοδικό) Χογω νά ανατττά- ξν! ολα τά εΧευΰίρια, κατά την εννοιαν τί)ί νομιμότατος αξιώματα « τα οποία εταξεμί» εφημερ)ς, ν) ΟβζβΙΙβ, και εΤαΧανιζε Την άχρειωύίΐιταν κατάςασιν της διπλωματικής, η οποία, κατ ουδένα τρόπον δεν όμιΧεϊπρός τους ξένους με τό ΰφος εκείνο, με οΊον ω· μιΧεΧτο επ\ τνις άποχαταςα(Ιεί(Τνις, ήτοι προ- τέρας διοικήσεως (ΓβδΙ&ιΐΓβΙϊοη). —— Κα» ο κύριος ιΐβ Νο&ΐΙΙβδ άμΐλ^σε διεξοδικώς ?*