ν&ντίον τον σχιίίου τον ίανεΐαν, ίν ψ \ό· ψψ περιέγραφε την ΓαΧΧίαν εν τώ μέσω της Ευρώπης ως μίμου ωμέ ν ηυ και εςερημΐ- νχν παντός συμμάχου. Αυτός παρέςησε τη» γνωμην του , ότι εντός ού κοΧλοΰ καιρού δεν δύναται ή Γαλλία να 3αβρίή πλέον εις την βοήίειαν της 'ΑγγΧίας, χκί οΤί αύτη οΰτε εκαμεν εν τ% ' Ανατολή τί, 'ικανόν να διατηρώ εαυτοί την ύπόΧη·^ιν κα) ροπιϊν, την οποίαν αυτή επριπε υά ίχ% αύτοΰ. *0 ρήτωρ (όνείδισε Τνν ίπανάςασιν τού'ίουΧίου (τήν νυν διοίκησιν), οτι αυτή εύνσίασε πάντοτε τα έ&ιικά συμφέροντα, χάριν των συμφερόντων των $υ· ναςιων , προσΰεις, ότι ή λύπη, Την οποίαν διεγείρει ούτω ι| πτωσις της προΤε'ρας διοι κήσεως , τήν οποίαν ύπερεπαινεΐ, προέρχεται εκ τούτον μόνον, £τι αυΤη 4 διοίκησις, ΐή μόνη χρηςή, ιΐτο παρά πασαν αΧλν \ν αρμο δία χ.α/ ίκανη έ'ς άσφαΧισιν του μεγεύους και της ευτυχίας Της ΤαΧΧί'ας· 'Ο ρήτωρ ε- δωχ.ε τέλος πάντων τήν ^ηφόν Του κατά του σχεδίου. — 'θ κύριος Τ1ιϊβΓ8 ηγωι'ία6ΐή νά αναιρέσω τον κακόν παραΧΧ-ηΧισμόν , τον ό ποιον έκαμαν καΐ οί δύο ανωτέρω ρήτορες ως προς τήν νυν διοίκησιν, κηρυξας , οτι αΰτ% ίκαμε δύο εξίσου πολλά αξιόλογα πράγ ματα, πρώτον μεν άντεςά&η εις τα Ίδια, αύτη ς πάίίη, και δεύτερον μετέ^αΧε τ ν, ν ύπο- \\>ίαν της Ευ'ρών/,ς ίίς (ΐεζας κα\ εύΧα€ειαν' άΧη6ηά μεν, ιϊπεν , αύτη εδέχύη τάς συνβη- κας του ι8ι5, ομως αυτή δεν έχει τήν εν- τροπών του οη τάς εκαμεν. — 'θ κύριος ιΐε Μοηΐίοδίοι* ωμίλησεν ύπε'ρ του δανείου-— Επειδή ό μινίςρος των εμπορικών ϊΐπεν, οΐι μ πρότερα, διοΐκησις νιΐίςρε^ε μετά της ά· ποσχ,ευης των ξινών , ό <Ιβ Β γθζθ ήνανΤιώ- εις τούτο, ειπών, ζτι αύτη ΐκΧή ( ίη μάλ λον οπίσω υπό της ευχής το 2 ε όνο υ ς — 'θ κύριος ίθ Βι·0§Κβ απεχρίόη, ότι Ιεν εδω· κεν ή διοίκησις το παραδειγμα του νά γί νεται ά&ιακάπως ΊίαραΧΚηλισμός χβΐ σύγκρι· σις μεταξύ της προτιρας κα) της παρούσης διοικήσεως, λκϊ οτι δεν σφειλλορσι» ο! μινί ςροι, άνίσαις άποδεικνυηται διά πραγμάτων όμο\ογουμ(νων, οτι η πρότερα διαικησις νϊλ- Οίν εις Την ΤαΧΧ'ιαν κατόπιν του ξενοα ςρχ- τιύματος. — ΜίΓα τοιαύτας και αλλας ομι- Χίας ενεκρίθη, κα6ως εσημίιωύη νεωςι, το σχέδιΟν Του δανείου με 9 1 προς ρ φ^φους. 'Η κυρία δούκισσα ίΐο Βοιτν εμ4'αρ·*α- ρίσΰη τ» 8. 'Ιουν. πρωί κατά τον Β1αγβ διά νά ύπάγη με άίειαν της διοικήνως εις ΤΙα- Χερμον' συνωδευεχο δέ παρα του ςρατη^οϋ Βΐΐ{ξβ0ΐ1ΚΪ' της3υγατρός Τηςκαΐ τηί ^ν,Χαςρίας. 4 —5θΟθ 3εατ α\ ή α αν παρόντες, οτε έμ€αρ- καρίσύη. 'Επειδη νυν έπαυσαν αϊ ταραχαι τ·Λ\;·:> μέρων Της νβηάέβ, εξεδόθη βασιΧικη δια ταγή νά παύσ% πΧεον ν' αύτοΰ κατάςασιςπο- Χιορκίας, 'θ εις τά , ΑγγΧικά παράλια ΤαλΧικός ςο. Χο; εκινηΰη ή'£η εκεΐύεν διά νά ϊπιςρί'4>'η εις Την ΤαΧΧίαν. 'θ ςρατηγός Σαέαρης , οςις ύπεςρε^ε προ Τίνος καιρού ασθενής εξ "ΑΧγερίου ιϊς ΤαΧΧίαν, ετελεύτησε 2· 'ΐουν. εν Ϊ1α· ρισίοις. 'θ αιιο ι γ. 'ΐουν. Μονίτωρ γράφει εις τό άρθρον Κ£οιιςαϊΤ(»ου7Γολίϋ{ άπό 29 Μάϊου, οτι ό 'ίμκραχϊμ Τϊασιας, ος<ς ε'κιιιήί"ΐη παν· ςραΤια Τη 2ί. Μαΐοα ίκ Τίοτυαείου (Κευτα- χιί) , 3έΧει περάτη , καϋας ϊσυμπέοαινον, περ\ τα μισα Ιουϊίου ι κιΐ(ΐει> του Τα υρου,και οΤι, ε'πειδ^, γενόμενης ηδη Τη{ ειρήνης·, η 'Έ&σσικη ίκςραΤεία ντο πΧέον, ως ο 'ίδιος χομης '0ρΧ0£ άμοΧαγει, περιττή, 3ίΧει ανα- χωργΐσ% χ.α< αύτήί εύύύς άφ' ού εΧ6γ ο-ίσω I κόμης Αγι€εν , οςις ϊςάλχ νά μείνη έκιΐ ε ·ύς ου αΧηροφορη^η περι Του οηισΟοδρομου κινή ματος του Αιγυπτίου ςρατευματος, 'θ Γαλ λικό; ςολοζ ευρίσκετο ηαντ^τε κατά τα »»ρα της Ζμύρνης, και κάΰως εαραΐνετο, ό 'ΑγγΧι-