λοο' καϊ Τ*ϊ< ΕριϊΤανιχίίς διοικήβίας κάμμία κοινωνί» χ.αϊ όμιΧίχ ηιρ\ τμ εχύροπαίειων. "Οσον πίρΐ του λόρδ:υ Αουρχάμ ε%τεν, οτι αυτός ('ςάΧΐή το'τ* είς ΠίΤ^οιίιτολιν οχ« μ.5 ί- διχιτέραν Τινά παραγγελία», άλλα Λα να «υνομιΧήσΐ/· εν γίνει πιρϊ ίλων ιων'Έύροβπα,ϊ· χΰν πραγμάτων, όσων μεΧίι Μίνας τί τ» 'ΑγγΧία χα! 'Ρωσσία, το όπύίον και εκαμ$ προς ακραν ευχχρίςιήσιν του Μονάρχου του *αϊ των συιιτ/ιοφων Του , και ^αγχάσΟνι ν' ανα- χ6ΰ^3»)σ·%5 ΪΚ ΠίΤ^ΟΟίΤόλίίώί 7Γρϊν α διοιρισύί άλ λος βίτ' αυτού, μόνον διά Το σαΰρόν της υ · γΐί'ας του, ο ίί κεμ^Κ 'Ορλόζ δεν ήλίεν ι!; 'Αγγλίαν με παραγγελίαν Τινά, άλλ' ε ηέρα- σι διά Της Αονδρας απερχόμενος εις "Αγηνκαϊ μόνον ιίς ταξιι&ιιάτνιν αρχονΤα ϋεώρησε κα) μιτεχείρισεν ανιόν νί Διοίκησις -— 'Ο κύριος 7 Αττ€οόδ εΐιίεν, ότι ενχαριςεΐται εις τάόσα άπεκρίύη εζηγων ο μινίςρος , ιτα/ιας^σας τ»}» ελπίδα του ότι το Μινιςΐριον 3έλει προτιμή σει νά Κ'ρύζια πόΧεμον, παριξ νά. υποφέρω β α χρατωσιν ο ί 'Υιίσσαι σπώαμην τόπου πέριξ της ΚωνςανΤινουπόλεως. — 'Ο κύριος Βοο- κιγγχάμ ιϊνεν, οτι, ίπειϊη εν τ£ μικροί 'Ασία βυνΐ€αινον κά$ε τρίμν,νον άποςασίιιι, δίνη· ίελεν ίχνι ιί 'ΑγγΧία ςόλονς χαί ςρατεύματα αρκετά, άνί<τω% ηΰελεν ε'κάςοτε νά ανακατώ νεται. ■— 'Ο χιλίαρχος Εναν ς όμως άπεκρί^η, οτι, κατά την πληρογορίριιτου, ενδέχεται νά συμ€% ωςε να γέν% χρέος άφνκτον τοο Μ ιϊι - ςερίου νά ανακατωύϋ μι τά οπΧα ϊν χερσίν. ) ,'ίί τάξις, άτι'ίκρίδη ο μινίςρος, είναι μεν νά μ·η ανακατώνεται Τις εις τάς ΐσωτερίκάς 'ίρι· δας μιαςποΧιτείχς, όμως είμ) καγω πρώτος νά ομοΧογήσαι, οτι ενδέχεται να συμ^ ωςε νά τ - » ' > > %ναι χρέος της Διοικήσεως να καμ% κίνη μα τι". 'Ο μαρκέζος Αη§1βδβ)τ ΧαριστήΟκ Τωόν* τι ως άντι-ξασιλεύς 'ΐρΧανδίας , άντ αοτοί ί« διωρίσ&η, καίιως ^ίίΤαι ( ο δουξ 'Ριχ- μ'.ϊΰ'ος. 'Εν Αονδρα. διν 'ίλα€ον ε ω ς τήζ δΐ. Αύγ. υίωτε'ρας ειδήσεις ϊκ ΠορΤουγαΧΧΙας, διεφη- μι'ζετο έ'ί, καύως γράφει εφημερίς τις, οΤι εκείνον ινν ςιγμχν ε'προςαξιν ν? &ιοίκ%<Τις νά ναυΧωίΐχσι φορταγωγά ((1ϋ ίΓαηδρΟΓΐ) πΧ€ια διά νά φέρωσιν εις Π ορτουγαλλίαν, ως συμ· πιραϊνουσι, ςρα,τιωιας, επειδή ή Ισπανία £ΐ' Χει νά βονι^ήσΗ τον Αομ ΝιγονιΧ ' ως τόσον, VI'Α γγΧικϊή ιφημιρίς του ΙΙα^ισίου διςάζειπως πιρϊ τούτου. Α!εφημερίδες ΜοΓηΐη^ · ΡοβΙ *αϊ 01ο1)β γράφουσιν,οτι το περι χων'ΟΧΧανδικων πραγ μάτων ~Σ,υμ€οΰϊιον (ή'τοί οι Π Χ·ήρε'ζοΰσιοι) των πέντε Δυνάμεων^) «Ίί^υσιν ί'πο του ν» συνα&ρνί· ζψ'αι κιύ σκέπτεται περ) αμ' των εως εις και· ρίν άπροσδιίριςον ι'ζ αιτίας, οτι ο βασιλεύς 'ΟΧΧανδίας δεν ηϋΐΧΐήσε δηύεν ίά ζητήσω από τ?5 εν Φραγγοφονρτίω Διαίτης τονΤερμανικου συςήματΌς τ«ν α'ίνεσίν Της εις το νά μερίσ^, παραχωρουμένου μέρους τον Αουξεμ&ϋργου εις Την Βελγικών , ή επικράτεια του. Εαΰως ά- κοΰομεν (σνιμ,ειοΰσιν), ό βασιλεύς 'ΟΧΧανδίας άνέφιρεν Ισχυρά, α'ΐτιχ διατϊ δι ν δέχεται, ν} ~μα\Χον ειπείν άπο€άΧΧει τά προξΧ^ματα του ΤαΧΧικοΰ και ' Αγγλικού μινιηερΐου , αϊτιολο· γων προς Τοΐς άλλοις } ότι δεν δύναται νά καμία εκείνο το κίνημα χωρ'ις νά πειράξω τους συμμάχους Του , Τνΐ* Αυ'ςρίαν καΐ Τϊρουσσίαν, άνίσως δε 3ε\ωσιν , ας ζητησωσι τοΰτο ο! Ίδιοι ΠΧηρεξοΰσΐϊΐ των πέντε Αυνάμιων από την Τίρμανικην Αίαίταν, χαϊ όταν αύτη ςιρξη είς τοιαυτι^ν κατάκοπων κα) μεριομόν, τότε 3έΧει το δεχύ^ \αΙ αύτο'ς. Εαύως βε- £αιουσιν, αί άλΧαι τρε~ς Δυνάμιις, αί όποί&ι σχηματίζουσι το Συμ&ΰΧιον , εΧα&ν ολίγον