ΎβΧπ' ως τάζ &ϋνφ*ίζ ασχολίας Ήυ, ϋι> ίνο· χλ« το ησνχον της ζω η ς Του χαΐ δεν 3ελει τον απομακρύνει δίχα κατεπειγούσης ανάγ κης *'* του (ίΐσον της φαμίλιας Τον. 'Ο κυ- ριώϊαΤοξ σκοπος Τοοίοο του ίΐτώΐφίλοΰζ <?χ«- ίιβϋ ϊϊνα» 1) το νά αύζηύωσιν εν οΧ® Τ? /αο- νΰερχία τά μέσα. ΐης δημοσίου ασφαλείας κα) ευδαιμονίας , η οποία ^εμϊλιοΰται εν τ? ά- πιιράκτω οΧϋ)(.λι<ρια Τγς £ηηκρ&τιίας' 2) το να κατορδίοδί! τοίτο το αίΓοτεΧίσμα χωρίς τ^; μικρότατης βλάβης Της εν τ ζ γεωργία 3εμε- Χιουμένης εύτυχίας' 3) τό να παύσωσιν, αν τύχει πόλεμος, αι βίαιοι και αλόγα ςρατο. Χογίαι ΐν 'ΐουμελία κα) , Ανατολζ, ίΐς τάς, .ο ποίας άλλοτε κατέφευγαν , οταν ο' άράμος των μισ$ωτων ςρατιωτω* οέυ ητον Ικανός εις φΰ- Χαξιν ολεον των επαπειλούμενων μέρα ν. Το* Τ£ , οτϊ ίλλειπεν ο γενικά ς διοργανισμός, δεν ΐδυνατο διά την ταχύτητα κα) βίαι» να γί'ν^ ιί πριπουσα έχ-λογη των διωρισμένων εναν τίον του εχθρού ανδρών ων, δεν εζετάζετο πο λύ , αν αυτοί ήσαν νιοι ι? μη, αν αυτοί ε- ςράτευσαν ποτέ, χαΐ αν αυτοί ε'γίνωσκον να μεταχιιρίσωσι τά όπλα' ε'γίνετο λέγω ή ςρ&- τολογία άπλως κα) ως ετυχε και εκύτταζον μονον νά συναξωσι τον άναγκαΐον άρ&μονκ«ϊ οΰτω νά τον ςείλωσιν εις τον πόλεμον * πα- σα τοπαρχία ίπρεία νά δίδ·% τα οτλα μ.* ϊίο- έ«τνΐζ, ϊ/ζ τροπον ωςε οι μεν νέοι και ρωμα- λιιΐοι πολεμιςα), ο! οποίοι εγνώριζον νά με- ταχειρίζωσι τά οτλα και επεβυμουν νά ο <α- τ Γ ε^ωσιν εις δοζαν 'ίΐί μοναρχίας και υπερά σπιση Της εςίαςτων, οντις μεταξύ εκείνων τ£ν άτάκΤως σι>νν)<)//Αίν£<:ν κ,αι κϋβίύΐΓΧιτ/Λί- ν6»> ςρατιωτοον , εμποδίζοντο κατά το' ί'νίρ- >)ΈΪ^ αύτων καϊ δεν ευδοκιμούν εν τω άγωνι &>{ επίτοπλιΊςον ίι ίλλί/ψ/ν άζίων οπλών, άλ λοι δι εττάσχον το Ίδιον, επειδή ηγνοουν πως να μεταχειρίσασιίτά εν χερσ'ι Των όπλα, >, -πολ λοί άλλο Τί'λβζ τάντων ΙφΜρίντο «*ό τβ{ ταΙϊητΛ'ρίας , τα; ο'ποίας δί'ν ε'δύννντο διά το γν,ρας των νά υνοφερωσιν. *Ολ«« ούτοι ο! ςρα- τιωται ηγοντο λοιπόν αναφεΧας εις τον ττόλε· μ.'·-, ανετελουν δυναμιν εις ντερασκκην της μααρχΐζς κολλά μικράν κ«! ο ζέ'.ζ'ς ολε^ρος αύτων ιίρουξΐνιι μιϊαζύ των εγκατοΐκων α/· σΐίητον χενο'ν διάςημα' 4) το νά ναύσαχτι τά ανωφελή βάρη κα) δοσίματα των εγκα- τοίκων. Ρ.υ'ίυς αφ' %ύ άλλοτε ιδίδιτο -τροςχ· γη ςρατολογίαςκου , εττρινεν ο! εγκαταικοι τον μέρους εκείνου, άφ' ής ημέρας ηρχιζίν η ςρατολογία ε ως της αναχωρήσεως των ςρα· τιαιτων εκεΐβεν, νά άναντωσι τά ουκ άλίγχ έξοδα, διά Τ>|.ν κίνησιν αύτων , τροφην χα.) *α- 6ονλ ισμ,βν, είτε ήσαν 'ππτιΐς >) νεζο) , καϊ ε πομένως ν'ίρανίςοντο ίιολου διά ταύτας τάς ςρχτολογίας και δικαίως εναραττονοΰντο, Διά νά μη υπόκεινται λοιττον οι έγκατοικαι εις Ταυτα τά όχληρά βάρη, δια νά μη υςιρηΤαι η γη των καλλιεργουντων αύτ ην, εν Ταυ τω δέ διά-νά Τηρηται η ολοκληρία Τκς 'Οΰωμκνι- κης επικρατείας μέ άζιολογον αριύμον εύτακ των και γεγυμνασμένων ςρατιωτων > ο Σουλ τάνος /«τρόςαξί νά γυμνάζηται του λοιπού ττος Τις Μουσουλμάνος εν τ* άκμ^ της νεοτητος του εις το έργον , τοΰ' ςρατιωτου κα\ εις τάς ςρατιωτικάς συντάξεις (ιηβιηοβϊίνΓΘί) , πλην ούτως, ωςε όφειλα νά 3υσιαζ^ μόνιν τάς ςιγμάς της σχολής και εύκαιρίαίς εις την εν £τΧοις γυμνασιν χωρϊς νά εγκαταλιμ·καν% την 'ττατριον πύΧιν του η τό επάγγελμα του *<*» ε πιτήδευμα. Ούτος ο διοργανισμός , οςις προηλ- &βν εκ της αγαπης του ΐουλτανου προς τούς υπηκοΰνςτου κα\ εκ της κηδεμονίας αύτου ύ· πια των πμιωτατων συμφερόντων τϊ,ς μοναρ χίας , 3έ\ει εγκριόη παρά πάντων των πι-. ςΑ» Μουσουλμάνων ως ευεργεσία, ' η βουλή του πολέμου καταγίνεται κατα τ£ παρόν ι· τιμελως ιϊς διχταζιν των βάσεων καϊ πύ-οσ- διορισιν των απαιτουμένων εις εκτέλεσα/ τού του του σχίίι'οιι κατά μέρος επιχειρημάτων. ΙΤ Ο Ρ Τ Ο Π Α Λ Λ I Α. 2 Ιουν-, εζεδούη εις Την αύλικην ε φημερίδα του Μαδρίτου έκτακτων παράρτημα, φανερουν το Τέλος της ΙϊορτουγαλΧικης υπο θέσεως Κατα τας ειδήσεις του ε ν Π ορτονγκλ· λίχ Ισπανικού ςρατάρχηυ άπα 29 κα) 30. ο Δομ Μί^-οοίλ) λο,ι ό Δ^'» κάρολ- ς ε- μελλον νά κιν^ϋωσι τη 31. Μαΐου ε'ξ Ρύω. ρας , διά νά έμζαρκαρισύ^ μετά ατυνοδίας ού·