Κινιςίριον έμεταχειρίσί/, μ οΧον τούτο ιτολ- λα οΧίγον <{\ν εζουσίαν , ην εΧα€ε διά του νόμου, όςις /ψ^φίσύί) πέρυσι τόν 'ΑπρίΧιον, κ«) τοι> οποίοΐί ή ιτ ίκται/σις ηδη προ€αΧΧε- +αι, διότι εκ των ι — )■ οοο ι ν Γαλλία φυγα- ί«ι> ,μ.ονον εις 2% τούτων ιβχή'ΐη ιί$ πραζ-.ν ο νόμος. Καθώς ώί παντοϋ, (,ϊτω και ευ Γαλ- λι'α, ο χαρακτήρ ενός φυγάδος δεν πρεπει να. Ήεωρηται ως προνόμιον του μή ύζοκεισύαι ιι'ς ναιδείαν * το παραμικρότατον, οπερ -δύναται ης νά ζητήσ% παρ αύτωυ, είναι νά ττιίύωνται εις τούς ΓαΧΧικούς νόμους , κ·»! να ΙκπΧηρωσι τα Καβάκοι/τα των εντονίων, ίν ίέ τούτων των καθηκόντων είναι, το να μη κινωσι τ αρά φ/λι- κιιίς διοικησεσιν άτοςασίαυ και επινα^α,σιν > μηδέ νά ταράττωσι την ήσυχία,ν και ασ^αΧει- αν της ΤαΧΧίας δια της ονομαζόμενης Ργο- ρ3£οηιΙα. 'Ε συζνβη ενταΰία (ηκοΧούϊησε Χι- γων ο Μι νίςρος) εταιρία οϋτω Χεγομέιη Πο λωνική, η όποια κατά τήν γνώμην μου παμ- ςα επίσης οΧίγον το ΐΙοΧωνικ,ον έΊίνος, , οσον παριςωσιν α! Χεγόμεναι πατριωτικαϊ έταφίαι $ν ΤΙιιρισίω το Γαλλικό* έ'&νος. Αυτή η εται ρία εξέ&ωκε πρόγραμμα όχι προς το Πολωνι κοί/, άΧΧα προς το 'ΐωσσικόν εύνος, το οποίον ν,το φανερά πρόσκΧησις εις επα,νάςασψ ' τού το ε'ςάΧη εις 'ΐωσσίαν, ή δε 'ΐωσσική διοί- κησις εφανίρωσιν ήμίν το υ το ερωτωσα , αν γναι σύμφωνον με το δίκαιον των έ^νων* ε γώ δεν εδιςασα παντεΧως να άποκριύω τόοχι προσ€ε€αιων , ότι ή Γαλλία δεν ΒεΧει υποφέ- ριι τοιούτο τι. "Ε*ρ επί δε να δωσω τοιαύτην άτόκρισιν τόσα περισσότερου, ο σον ή 'ΐωσσι- κή διοίκησίζ. αφ' οϋ έγνώρισε Την από της ε- παναςάσεως του 'ΐουΧίου Γαλλικού διοίκησιν, βχι μόνον δέν κατεδέχΟη να κ,ινήση ταραχάς εν 1'Λλλία, ά,Χλα και ίδίωξεν ία της ΜητροποΧενς οΧους, όσοι υπηγαν ως επίτροποι της κρη- μνισύείιτης Διοικήσεως · και τρα δύο δε ο*χϊ· , δον μηνών , ότε ανήρ τις } τον όιτοίου Το ονο- μα είναι γνωςον εν τα^ς ταραχα7ς τηςδυιτιως, ε ζήτησε νά "μ€$ εις το '?ωσσιχ.όο ςρατενμ, α , η 'ΐωσσική διοίχ.ησ·ς ίνομισε χρέος της νά εί· δονοιήση ΊτερΙ τούτον την Γαλλικιο"» ερωτήβΐβ αν ηναι με την άόΐιάντης , διοΤι άΧΧεως δεν °εΧει τιν δεχύ^ κατ υύδένα Τρο· ητον." Μία φωνή κατ ά ρ ι ςερ άν: *ά! τί άνεκρίΐίη ή διοίκ.γ,αις; ο Μινι'ςρος: ότι δεν φο&Ι'τοι νουίενά τούς εχύρους της εΐΐρεΈΒ Χοινον νά ζητηαω άττό το συμΧουΧιον των Συμμινί'ςρων την Χνφΐν της ϋοΧωνικης εταιρί'νς' ο,τι δε εγινεν εν Παρια-ίω με Την ΙΊοΧωνικήν ίταιρίαν, το 'ίδιον εγινεν εν Μαρ- σιΧία χα) με την 'ΐταΧιχ-ήν. 'η εταιρία, αυ τή συνήχύη δια νά συγγραφή ίν 'ΐταλ/Κί ϋιαΧίχ.τω ςαετιαςιχήν εφημερίδα, την όιτοίαν ϊςεΧΧεν εις Λομ€αρδίαν } Σα€ο",αν, χ.α! Πίίβ- μοντιον ' ή δ>οίκητις εμήνυσεν αΰτέΐς νά χαύ· σωσιν εκδίδοντες τήν εφημερίδα., αΧΧ'εως 3ΐ· Χει Χυύγ, ή εταιρίατων, το οιτοΤον χ,αι εγινβ φο£ερισσ!ΐεντων των μεΧων, ότι εάν δεν υ- να&ουσωσι 3εΧει δι&ιχΰωσιν όλοι ε λ Γαλλι'αζ. Τοΰτο έ'καμεν ή διοίχησις· τΰυτο έκαμα εγώ κκΐ τούτο 3έλω κάμ% και τίάΧιν άνίσως η χρεία το καΧίση ' ταύτα είναι τά όμοΧογού* μενα πράγματα, τά ο'ιτοΤα άνοδεικνύουσι τήν ανάγκην των ύνο τνς διοικήσεως αττοφασισ- ϋέντων επιχειρημάτων. 11 — Μϊτα το"»· μινίςρον των εξωτερικών , ωμίΧηναν καΐ άλλοι, και μαΧιςα ό μινι'ςρος των εσωτερικών, όςις καϊ αυτός ήγωνίσϋΐή νά άνοδείζη τήν αναγκών του νά ένιμακρυνϋ^ καϊ άλλον ετι χρονον ό ρηύεΙς νόμος, τό οποίον κα) ενέκρινε τίΧος πάντων το παρΧαμίνΤον μι νοΧΧω πΧιίονας 4^'φοοί.