— 418 — Αιτίκησις εϊίΧογιν, δη ν» «Γκϊψ^ κιρ\ των βλλ»ί νοΧιΤιχιΐ ε'φημερίς »η νάΧιγγινισΙχτης Τ«"*ων συμφέροντων, ιν τ« μητρο*ηό\ει . '£λλάίο{«, $τις γράφεται και αύτη ΐλλ^νιςΐ τριεοριΰοντος τοϋ μινίςρον \των εσωτερικών . και ΤαΧΧις), καϊ φαίνεται, «ν κα) ανιξάρ' ιςις βφ ΙΧιι να βαΧΧ^ υπ ίψιν τα ιδιαίτερα τητος, περισσότεροι* εΰνοουσα τ£ Αιοικησει, τοός σκίψιν αντικείμενα. 'ίΐς τόσον, αντν η Αυτη η έφημερίς ε'συ^ηύη *ιί α*ως ως α\τα- ιταιρία. 3εΧει εχει την άδιιαν και του νά νρο· γωνιςης του Τωτϊ/,ροζ } αςις } ας γναςο'ν, ν- ■£α\Χ% ιζ οικείας Προαιρέσεως ι!ς τνν Διοίκη· ττιρτηοχ. <τά όρια της φρονίμου τοΧιμικης κα! £Γ,ν 7α ί ϊδιαςτης καϊ εν χα ς Λερι των γενικών δια το χαδ' ημέραν «ιΙξάνον φιΧοκατήγορό* ιμηορικων συμφερόντων της χώρας. 3) δια του κα) έργον του 'ΐοΰδα κάμνει ν ά. άγανχκ· τρίτης διαταγής δίδεται ιίς τα ζ Κοινότητας, τωσι και ε'κι'ΐνοι } όσβι δεν είναι ΐΓροσ&ιιπχ,Οί νρα-ς ανακούφισα τα ν βαρίων αΰτων, δ ίο τα φίλοι τ«ν «V υπουργία Όντων ανδρών, εκατόν ικ Της δεκατιΐίς του ενεςωτος ΐτονς. Α / δυο ειτιςημονικαύ έταιρίαι } η τι της — 'ί,κ δε ταυ σχεδίων νόμων, ο! όνοΐοι ευρίσ- φυσικής 'Ιςορίας και ή της 'ΐατρικης , αυξά* κοντά ι νυν υτο σκίψιν της ΒοϋΧξ^ τ ίί τιο\ι· νουσι κα&' ν, μέρα, ν κατά το τοσόν και το συμ' τιίας κα) νροσμινονται κάίί' η μέρα ν να άτιο- φέρον , ωςεν Κρώτ-η κέκτηται ηδη ιντ^ νυΧ· φασισύωσι κα! τότε νά βΧ$ωσι ναρευΰυς είς Χογγ, της κοΧΧά αξιόλογα άντίτυνα, τα ό- ητραξιν, υιταρχουσιν εξαιρέτως ά'ζια περιεργεί- ιί&α δια Την ενέργειαν κα) τον ζήλο ν τχον α; [τα τερ) των φορών των χαρακτήρων ήτοι μελών των Βίλζσι γΐν% εντός όλίγχιιλν,ρέςερα. σφραγίδων (ϋιτιΙΐΓβ) και των ε'νιτηίευμά- 'ο ναρά τ^αυλ% Της ΤϊετρουνόΧιως 'ΕΧ· των, Κ»ί β νιρ ι των νπούιή&ων νόμος 3ί\ει >. ικ-ος νρίσ^υς-, κύριος Μ. Σοΰτζος, οςις βΧηϋ£ } καθ α· ζ αεΕται, ταύτας τας ν,μΐρας υιτ' ίκ τίνος καιρού ύιατρίζιι /κίβΛα με ά£ιιαν . οψιν τνς Ββνλιϊ'ί της κοΧιΤείας. νΛρηγγΐΧύη να ενιςρε^ΐή κάΧιν ίσον ο·"νω εκεί. 'ΐΐ κατάςασις Της χοίρας Ιν το" ενίοτε ρω Τβ τ ης δημοσίου υγείας της μιήΤροπόΧίΜς Για α ι αναπαυτική, μόνον οι εν Μεσσηνία νκάρχουσι τολλα αναπαυτικά, αυνίξ^σαν, ως εμάΰομεν , λ^ςίίαι, *λν]ι/ «% Τ Ο ϊ·ί Κ Ι Α. ςάλη κα τα τούτων των Κλεπτών ο μαϊΐρος 'Ημιΐς ετΐροσκΧήόημιν να κηρνζωμι* ως Φΐίΐρ με μέροςΜαϊνωτων,— Κ%τά το "Τουρκι- ναντβνασι ακαλ»·^ κα} ' > κ',ν σννορον ΐνανϊκαμψεν αύΰις ή ησυχία κα) την οποίαν, τροσΧα^άνΤες άτιό 'ΑγγΧικων ε· ή α'σφάΧιια · οίς τόσον, ες Χι'γουσιν, οι είς φημερί&ωυ, κατεχωρήσαμεν αρ, 20 θ"ϊλ. Ϊ8. Τςυρκ,ικον έδαφος $ιωχ(ίεντ»ς κΧεΚται ϊξακο- της ημετέρας εφημερίδος, κα) η οποία. δαΧαμ- λο^ΟοίοΊ το 'ίργον των εκίϊ κατά τρόποννοΧ· €ανεν, βη δηΰιν ,,ο* Χορδος ΤΙονσομ^υ, ίρετ- Χβ ίΐ/οχλ^τικον εις τούςΤουρκικουςκατοίκους τανικος νρΐσζυς εν ΚωνςαντινουτιοΧιι, νρός 'ο άριΒμός των ΐνιαϋύα εκδιδομένων έ~ τον οχοΐον καρείίονΐύη ο' Βλάχικες άντπίρε&τ φημερίδων ηυξηΰη ναΧιν , διότι ναρχκτος τοί €υς? κύρ. 'Αρ/ςαρχος. επέπΧηζε σφοδρά τον "Ελλάνικου Ταχυδρόμου, ΐςις γράφεται αν ί» Βουκου^ίΐςίω ΜρχττΛνικον ΚινσοΧον , τον οε χι με τολϋ ττνευμα, όμως μέ («ιχιιρημαΤΛ ιν ΤαΧατζίω κόνσοΧον , κύρ. Τεσσε , χαδβί- καί αποδείξεις ίνεργητικωτερα, ταρέζ α! των ρεσιν, ετειδη αντο) εδοσαν είς ιντονίνυς συντρόφων του εφημερίδις, ικδίδίΤαινΰνκαΊ Βλ«χο«{ Β/)ίΓΓ«ΐΊΛ»ί» ΰίεράσΐίίσιν,^