ίίς τόάρΙΙρον των ήνωμάνων επαρχιών Της α'ρκ« τ οίας 'Α μερική ς ε ως τϋς 27· Φίφουαρίου , εύίύς άφ' ού ϊγινε γυωςη η «/ί^σις ττίρι του πολιτίύματος , τό £ν οίον" έδειξε το Γαλλικό ν πχρλαμίντον οτε ελα€ε την ομιλία.ν τχΐΧραεδρου, 1$ειξιν ο λαός 8κ ο'λί<)Ίι)» «γανακτ^σι», καΐ ίλί» ΤΌν,οπ ό Γϊρο'ίίρος 3/λϊι ιταρακιν»(β5, ανίσως τό Γαλλικον παρΧαμεντον έίν νά ίβδαί- σι τα απερ χρεωςιΐ η Γαλλία 25 μιΧλιόνια, να συ/λί'οιιλίΐιβ'ί} τι<ιν Συ(Ό<£ον να κι·!ρι>£*| τον πόλεμον, ως τόσον , τοιοϋτο Τι δεν εγινιν εως της ήμιρας εκείνης, μάλιςα ίέ ύςερώτερον εΧΐγίΤο , ο Τι ώτίφασίσδν) να προσμείναισι -πρό τερο ν τό -Περαιτέρω πολίτευμα του Γαλλικού παρλαμέντου. Έφημερίςτις της Έασσιγγτω- νος 'ίγρα^ε μάλιζα τ% 24. &ε€ρ. } κατα τά$ ειδήσεις ιχ. Γαλλίας } ότι πχον ϊκίΐ τα5 καλ- λίςας ελπίδας του να ψηφία*^ το Γαλλικον παρΧαμέντον τά χρεωςούμενα 25 μιΧΧιονια, «ζ άποζημίαισιν , κα5 οιίτω να συμ-ζι€ασ&ω ■ σι «άλιν αϊ ίιαφοραΐ μ,ίτά τί?ς Γαλλία}. ·— Τ* 22■ Φί^)· ί'φβασίν /κ Γαλλίας εϊς τά Κοτν^οΛ τβ Γαλλικον πολεμικό ν βρίγιον Λ' Αδ8»§, το όποιον ίφερεν ΐίς τον ίν Βασ·- σιγγτίΜνι Γαλλικεν πρίσζυν , κυριον δβΓΓίι- ΓΪβΓ, την «ροςα^ν της διοικήσεως του δια νά επιςρε'4·^ εις τ»|ν Γαλλίαν, Καβ' ιίν ςι^- /Λν;'ν χ,ατβ'^ ο κανιτάνος τούτου του βριγίου εις την ξηράν, ηρχησεν ο' «'ν τω Χιμΐνι όχΧος να *α) φο&ρ(ζΐί, και μερικά) αξίωμα· τικοΐ'τοΰ βριγίου περιύ$ρίσ6ησαν τρόπον Τινά, καί τϋτε } δια να διο ή Διοίκνι<Π5 του. το το ν ατοττον, ^λβον την επαύριον ο ποΧιτάρ_ χ*Ι{ κα) £ ενιςάτίις της άρτιλλερίας, ςρατη* γνς Μορτών, (ί{ το* λιμένα δια να υποδεχ· 0«ί!Γΐ τον καιτιταν&ν του βριγίου κα\ τους α- ξιωμ.ατικου$τ<?υ , οί ότοϊοι «ν τοσοΰτω «ΐχον ενιςρΐψΐή «ί'ί γο Ώ-λοΤον, και ιΰύΰς «φ' ού ο' καιτίΓα'νί; καηίί^ τι|ν ςιριάν, ι χίασιν ο' *ολιτα'ρχ»!5 αυτόν φιλικώς α'ιτο το' χί'ρι κιύ τον ίίϊΐξίν »ι'{Το'ρ λαο'ν «ίς φιλον, κα) το' ϊ- ί^ον εγινε και κροζ τους λοιπούς Γαλλικού; αξιωματικούς, τ£ ο'ΐτβΤον βλέ πων ο όχλος | νίβξατο να Λραζ\ι εύφημων κα! δεικνύων μ*· γάλνιν χαρα'ν- *0 ΐΓολΐΓα'ρχ»){ /φίΧιίΗΤί τον κανιτάνον και τους Γαλλικούς αξιωματικούς καϊ τά δύο μέρη ϊττιον δια την όμόνοιαν κ,αΐ ιΐρν,νην μεταξύ καΙ τ (αν δύο χάρων, τ ν,ν δέ εσττεραν ^Χϋόν οί Γάλλοι ι ν Χαμκραΐς άμαξα ι ς • %ς πολιτείας ιίς τϊν ζρατιωτικον χορόν, ό* ςις ΐδόύη τ^ν >| μϊραν εκείνον δια τ»|ν εόρτα- σιν των γινεσίων του Βασηγγτωνος, καθ ίν εύκαιρίαν ΐβιον μεταξύ Της τραπέζης πά λιν δια την όμόνοιαν μεταξύ αμφοτέρων των χαίρων· Ρ Ω Σ Σ I Α *Η ε(ρημερ)ς Της ΤΙιτρουπόλιωξ άκό 12· Μαρτίου πιριεχιι το ακολουβον αρΰρον. «'Ημ,εΐζ ε λά4ομεν ι χ. Βιι'ννης ι'ίδησιν 3Χι€ε* ράν } ή ο'νοια κατ/βλ<ψ« τιιν Μίγαλίΐότιιτα' του τον Αυτοκράτορα κα) π α σαν την αύτοκρα* Τορικνΐν φαμιλίαν. 'Η Μεγαλιιότνις του ό Αυ' τοκράτωρ Φραγκίσκος εκυριεύΰη τζ 12· (24·) Φε€ρ. υπό πλευρίτιδας , καί μετά τΐσσαρας φλεβοτομίας , α! όποΐαι έγιναν ταύτην τ» κα) Την επιουσηνημιρχν , έφάνη μι ν Τη 14· (26.) πρωί εν τη καταςάσει της ασθενείας του σι- €αςου Πάσχοντος επαισ&ητη καλλιτΐρει»· σις, όμως τ% 17· Φεβρουαρίου (1. Μαρη'ου) παρεκινήύησαν οι' ε!ςσυμ€ούλιον συναχϋίντεί Ιατροί να διορίσαισι και αλλιιν κα2 μεγαλην φλί€ οτομίαν, δια να «λαφρωνήκτι Τιίν δυν- πνοιαν, τήν οποίαν ^σδανβτο β σι€ αςος Π ασ· χωι. 'Αλλ' α'*ο ταύτης τ*ς ςιγμης ηρχησαν νά όλιγοςεύωσιν ίηαισίΐ-ητοϊς αΐ δυνάμεις Του, ο (Ι εν {κοινώνησε των αχράντων μνςηρίων, κα)