72 - 2χ* 'χρης η Διο ίκησις, Βρίττανικ,ην ΐηριου- ΟΊ'αν καΐ Βριττανιχούς υπηκόους, οντάς εις χινίυνβν εξ αίτιας του εμφυλίου ποΧεμου, «μ») ταρτα τα νΧιίΐα ο^ μόνον ί'τήραυν τ>ΐν βϋίϊ«ροτ>)τα *«1 ίϊ'ν ί'^οι^β-αν τον Αόμ, Πί'τρον, αΧΧά μάλλον *α(ΐί*&νί βιώσαν Τ«»ί{ , ανκα) Ίίβ'μτΒ αδίκως, οτι.»)· παρουσία Των (χρημάτισε χρήσιμος εΐζ το νραγμα του Δό{& ΜιγουιΧ. ,'θσον ίϊ #ίρ5 τ»)ί 3ΐσ?ως της Τουρκίας ,, κιρι της οποίας ωμίΧησιν εξαιρίτως ο εύγε- νκις Δουξ,, αποκρίνομαι, οτι ^ ανεξαρτησία ταυτνίί της Αανάμεως νρε'^ει μιν νά έιατνιρν)- ££, καίό πολΧα οι?(Τ<α)ίΐ){ «V Λατ^σιν της Ιδίας Ευρωπαϊκής: ειρήνης, αλλα ιτΐς χ. α ι εττ» τίνι λα7^ επριπε νά μεσοΧα&',σωμεν $1ς τήν ίριδα μεταξύ τνς Πόρτας και του Μεχμετ 'ΆΧη ,.^ε'ν «ννοω* "θτε ν{ Πόρτα £χ.ιν£υνευίν 3 ν'μίΤς ίϊν ωκ.νν|σαμίν να μεταχειρίσωμενεπι- χειρνματα εις αποτροπών αύτού , κα) τον 'Α- κρίΧιον ηδη του 4833 ίγίΐψί» « Διοίκ,Η®"'ί ιτ;ρ! τούτου ΐνίργητικω,ς προς τον Μεχμετ 'Α- λϊν, το όποιον και ττολα εις- το να μ») εξαχολονίΜΪ ό ιτ οΧιμος, Δεν ςοχάζο- μαι,, οτι η ' Αγγλική Απίκησις ητρν ύπόχφεως νά άνακατωύ£ κατ' εύΰιϊαν εις τ.όν πόΧεμον μϊταξυ του Σουλτάνοι» και του ΕΜτεςείΤρυ υ'#ΐΊ- χο'ου τευ, εις νόΧεμον Χεγω } περ) τοΰ όποίοο ϊμ,εΧεν ήμ'ϊν τοσουτεκ μο'νον , οσον τα α'ττο- τελί'σματα αυτου εδννοντο να. προξενησωσι κίνδυνο ν εις Τα ν ν.υρ(ύΐϊαϊχ.^ν είρηνην , και ν αρ- χίσΐή εχΙΙ'ροναίείας εναντίον τοΰ Μεχμετ 'Α- ΧΪ", κατά του όιτοίου έΐν ε'ΐχομε» κάνιν πα- ράπονον καϊ μετά\τοΣ ο«·βίου είχομεν νίμεΓς τότε ε'κτιταμίνας ε'μπορικά; σχέσεις, των ι- ΐτοίαιν η ίιακΜτιΐ ιίδίλίν είναι ; να ν πα τύίς ' ί ϊ;~ * «■ ' σ.υμφερίυσιν νιμων. ίί; ΤΓ<τον } ν,μ.ας ικαμα- μιν ι'ΐη εδυνάμεθ* δίά νάε'μποδίσωμεν τοιαυ* τ^ν εκτχοΊν του ποΧίμου, ο'ία ενοεχεΐο να γίνη κινίυι·ω<ϊ>ίς ι>ς την ανεξαρτησίαν Της- Πόρτας, και ςοχαζομαι, ότι τα νερϊ τούτου ειτιχειρνιύεντα με/τα ίχρν\μάτισαν ω·\,ι%ιμ α; "Οσον ί{ νερι τούτου , ΐίτι ιίττευ ο' ίυ'γϊνιΐί Δϊΐίξ οτ» έκ|λ. η Πόρτα: εξήρΤήΤαι κατά το ναρόν από της 'ϊ&σσίας, δεν £ίλ&ι μεν να διϊα'χυριιτύύ}, οτι «) ΑγγΧία δεν πρίπα νά τα- Χηνίζϊ κα) φέηται τοιαι/τ^ν κατάςαιτιν,· ο". μως τούτο ίιϊσχυρίζομαι, ότι οΐ νυν Μ/ι.ί. ςρο( τκί ΑγγΧία ς δεν είναι α'ίτιοι τούτου Διν δύναμαι νά ςοχ&σΰιϊ) Την Συνΰ^ΐίΐήν τν,ς 'Α- ίρίανουιτολίίϋς χωρίςκ,αΐ νά· συναισθανθώ τ^ν νΧνίροφορίαν μου περ) του. ότι αυτή ν{ άταί σιος Συνύιίκ,ν) και κ' 3ΐσις, εις ιϊ'ν ί'τί'δν) ίξ αιτίας ταύτας ν' πόρτα, ί'δκκεν εις τνρ άσ- φάλειαν κά) άνεξαρτησίαν ταύτης· της Εύρω- ναϊκης. Αυναμεως νληγην καιρίαν χα) 3ανα. Τνιφόρον., ('Αν.ίυ'δΐδ!). 'Εγω δΰναμαι νά αναψί- ρ&ι προς άποΧϋγίαν τά τ ότι ςαΧεντα. παρά του "Μινίςρον των εξωτερικών γράμματα , £ν οίς ίγίνετο κατά της Συνδ>ί*>1? εκείνης σφρ- δρά διαμαρτυρία (ρΓοΙοκίαΐΐοη) κα) εκηρύτ- τετο , οτι εξ αιτίας ταύτης τΐίς Συνθήκης ΐ· ύνσιιίζετο η ανεξαρτησία της Πόρτας κα) έπο· μενως; 3ελει κινδυνεύσει ή ειρήνη τνς Ευ'ρίά- πης Λυπούμαι καύ' ύπερ€οΧην,. ότι αύτη ή 2υν6#)χ·Μ καταρδίϋδΐι) , μ οΧ'ν ότι δεν έδυνίμι- (ία νά κάμωμεν ά'λλο νί περισσότερον εις εμ· πόδισιν αύτΐς. 'Η 'ΐωσσία-ί'\α€ε δια ταύτης τί?ί Συνΰηκης τό δίκαιον της ναυτιΧίας ε'π) τον Ααναύ&ον ίως τ£ν εκ€οΧΖντοα ιίς την Μαύρην 3άΧασσαν, εις δί τήν Ί>·υρκίαν ί'ττΐ- ίλνΟχ, φορος, το'ν οποίον αύτη .δεν εδΰνατο ποτέ νά πΧηρωση , κα\ ή'Ρωσσία. ϊΧα€εν άν· τϊ τουτου ως όμηρον *α< ενέχυρον δύο τα ν ωραιότατων ίίύρκπαίκων ε'ταρχιων , τ^νΜολ'- δαυία,ν κα\ ΒΧαχίαν , δια δεκα χρόνους η εως ου *Χηραι6^\ ο φόρος' ΰιά ταύτης της Ϊΐννίΐή· κης ε'γγυνύη χα5 εις Τους ηγεμόνας της Βλα. χομπογδανίας δια τό μέλλον *ί έντεΧης ά- ξαρτησίχ, ούχι δε από της 'ί'ασσίαζ, αλλ" από της Πόρτας, και «υ'τοί" χρεωςουσι μόνον νά πΧηρονωσιν εις την νομιμον Αιοίκ^σίν των μικρόν τίνα ψόρον. "Οταν ^εωρ^τκ οΧα ταύτα,, όταν βΧέπν», ότι εις τους εν τη 'οΐίχμάνικη Μοναρχία ζώντας 'Ρωσσικιύς υπηκόους εγ γυάται παντελής εξαίρεσις άπο της εξουσίας της Πόρτας, χα) οτ* μαΧιςα δια πταίσματα, κατά της Τουρκικής Διοικήσεως δύνανται νά κρίνωνται *όνον ενώπιον 'ΐωσσικων· δικαςη- ρίων και νά, παιδευωνται, κρίνα νά ομοΧο- γήσΐί τις,