— — νίαν *■«! νά κάμώσιν ιί; τά σύνορα ιΐμωννεαν Βανδεαν (νβηάββ), ») Γαλλική Δ·-οίκηιις, θεωρούσα ταύτη» την 3Ϊ0"ιν των πραγμάτων, ϊςβχασβ»), οτι ϋν τ£ «το συγχωρηην νά μΐίνια ούδετέρα , δί ο κβί ου μονον εγιωριιε ιταραυτά τ·/)ν διοίκ^σιν τι^ς βασιλίσσης 'ίσα- €(Χλης } αλλβ και ΐπρόσφερ;υ ιι'ς τι^ιι 'Αντι- €ασίλιβσαν την βοηΰιιαν της Γαλλί'αί· ΑυΤη δι ι$ εκουσίως και αυτοΰελήτως νρο€λη()εισα βοηΰεια δεν επρο£λ\^§η εις μάτην' το μινι- ςε'ριον της 'Ισπανίας εζήτησι παρ ημών νά βπόμακρΰνωμεν από των συνόρων ημων τους Ισπανούς} όσους εύεωρει ως ε'χΖρούςτου, κ αϊ ν, μ ης 8 ςϊίλαμ.ί» αυτούς εύύύς εις το ενδίτερον Τνς χώρας. 'Εμάΰ ομεν , όχι ο έπαρχος Να£<ή5· $ας ιιχε χρείαν όνλων } κ»! τ» τά εδόσαμεν, αη ν; Σαν Σε€αςιάν επασχεν ίλλίίψι» τροφών, κα\ την ίπρομη^ευσαμεν , ο τι οί λιμίνες της Βισκαύας ήσαν άποχλιιβμένοι καϊ κατίςησα- μεν αύύις τάί κοινωνίας ίλευό-ερας. 'Αλλά πό- σον 3ελει' έκΤαν^ , χρείας Τυχούσης, αντ·/ι ι; φιλική βοηύεια, άγνοω' τοΰτο κρέμαται ικ Των ιίεριςααεωV ομως ούναμνι να ε'Ιπω } ίτι τά όρια αυτοΰ εςαι το συμφέρον τν,ς Γαλ λίας , η αναγκη του να, αγρυπνωμεν ύπερ της ν,μετερας εσωτερικής ασφαλείας ■ εν 3ιτικΙν , α μέσον χαΐ [κατ είΐ^εΐαν σνμφΐρον, μαΧ- λον ■εΐπι'ίν, το δίκαίον εννόμου άμύνγ,ς (δε- φινδιυσεως) δύναται μόνον κατά τοι αυτήν π β- ρϊςασιν να μας δικαιολογήσω να -μεταέωμεν εκ της ουδετερότητας εις βοήΟειαν ■ ε'κιΊ οι, ενία τούτο Το κατ ακρί^ειαν 3 είληρινως ~ερ- μηιαυόμενον τυμφερον παύειπαΰπ και τό ■δίκαιον" ϊκιΤ, ενία άρχονται ϋιά τχν Γαλλίχν μεγαλειοτεροι κίνδυνοι } 3ελουσιν άρχισα /-.αϊ £ια την Ταλλίαν άλλα καύ-ήκοντα κ'Δ χρ'.η, Τοιαύτη Ιςιν η £ίσιζ, την οποίαν ΐλάζομεν κρος το μέρος τούτο, και ευελπιαβς ισμιν, χτι, ανίσως ίπιμεΐνωμεν «'$ αυτήν, 3ίλιτε μας επαινεοιι.** Κα6ω$ γραφουίτιν εφημερίδες του Κυανίου ι ί· Ιαν., σ\>νί€^<χαν αύτοϋ ταραχα) εξ αΙ- τία: της δημοσίου πωλήσεως &νμοκρατϊχων φυλλαδίων } -και άη·, ντης ης τν,ς νολατσιίας ιψληγώίη 'βαρε'ως' εφο&άντο μην ως βνι^"* <Γι την επαύριον νερισσοτ/ραι ταραχ&ί. Ε ατά τα; εζ 'ολλανδίας ειδήσεις , η εκ?ΐ Διοίκησις ί'νρόςαξε να μη δοΰ% -πλέον εις *ι· νιν α άζκύμ.ατίΐίόν η ςρατιωτην αδ.ε.α του *νχ αιτίΧ^ ί;α &αιρ-1ν ά&ιόριςον εις την ηϊχ,ίαν τ&υ. ' Α Γ Γ Λ I Α, Τ0 } 'ίαν . εγινεν εν Λόι δρα συμ^ν,ί- Χιον όλαιν Τ'ϋν μ:ιί-ρ!>·ν ■&!; 5 ωρων. Τί I 5. Ιαν. £ν'ί)3χ*λιο5*!3"αν Τίρΐ υπούεσας πολλοί τιαν μινίςρων μετά του κημ^τος Υριΰ και λορδου "Αλίε/)* «'ίΟ'α 7·ϊ)( νυκΤΟζ·.· Τ$ > « 5 . νραΐ' υτηγίν ο πρώτος μηΐςρος 'νρος την ?Λ·γ:ί\ε·.-. τητά του ίΐ$ το ΒγΪ^ΙιΙοιι. Οι μινίςροι 'έμιι· ναν και δι όλης της ημέρας σηνομιλουντες κατά καιρόν. Μδτ« τό γεύμα συνήχ&ησαν πολ λοί αυτών εν τ$ οικία του λόρδου ΙοΜιι Β,ιιβδβΙ δια νά συνδ<αλίχ(ιοϋιι. Κοί,δως γράφει η Μορηϊη» - Ηβΐ'βιΐίΐ, Τ- σως άντϊ του κυρ. "Στρατφόρδ Καννιγγ 3εΚε ι ςαλ^ ιίς ΤΊεΤρούπολιν ό λόρδος Νελ&ούρνε. Ύ 0 μαρσιάλλης Βουρμωντ ειίεριμένιτο εις Αγγλίαν δια άναγκαίαν } -ώςαδεται } ΰτιούε<ην. Κ ατά τάς εκ Πορτονγαλλίχς είδήα πςε ως 5. Ιανουαρίου, ό Δον Κάρολος εΰρίικετο μ-'ά φαμί λιας -Α., μι §ΟΟΟσΐι:ματοφύ\α!ΐ:ι;ίι>¥'ύ\αΓ6&.\. 0! 'ίσιτίίνΟ! επατηπαν τό 'ί&τπενικόν έδαφος, ΚρόοΤον μεν εν Μιράϊδα δι Δουρο, υςερ'.ν δΐ εν Β ραγννοη, οπού είσε€ήσαυ μι Ηοο α'^ύρωιού; και έμειναν αύτου μίρικάς 'ωρας. Τα ό ι αλλα , ή κατα^ασις του ςρατευματος του Αομ Μιγουελ ιπεριγραφετο πολλά καλή. βοηδοΐβ, τ% 16.^1 αννυαρίου 8 9^, |·· ΙΣΠΑΝΙΑ, *Η Παρισιακή ε'φημερίς ]οΝ»Ιίοη&1 έγρα φε τ%ί 16. Ιαν., κ,ατα Λ γράμμα εκ Βζυών- νης από ιι. 'ΐανουχρίο», ότι ελα€ον αυτοΰ Την εΐδησιν, οτι εν Καταλοινία συνέβη Ιπα- νάςασις κατ 1 εννοιαν των ελευΰεροφρόνων.. 'ο Ταχυδρόμος, οςις ιφερι ταΰτην τ ν,ν ϋδησιν , εφύασεν ηδη τ^ 1 1 5. ε!ς τό ΐίαρίσιον και διη· γεΧται έκ Μίδρίτου , οτι αυτού διεφημίζείο , οτι ί/@ίΐ/ ν) βασίλισσα "δε την ανάγκην του να ενδώσει και διά τοντο παρήγγειλι τον μαρκεζον ( Ιο Ιββ ΑιηδΓϋΙβΒ νά σνςήσ·4 νειυ