{κιμείνω έΐξ τά ζητήματα μου, £»Χα ε'Χ6η εις τό παράΧιον της Αιγύπτου ο Ενωμένος Γαλ- ΧικοαγγΧικός ςοΧος. ΪΙαρακαΧα; σας, κύριε Πρ> , ηο'βϊ» εχετβ το δίκαιον νάζητητεπαβ ι μου νά 3υσιασ6ω τοιουτοτρονως. Το εύνος ("Χον (ίναι από το μέρος μου' εις την εξουσίαν μου μόνον είναι νά κινήσω εις άποςασίαν την 'ΡούμεΧην και Την 'ΑνατοΧήν με τον Χαίν •μου δύναμαινά κατορύώσω ποΧΧά. κύριος το ν ων τόκων, νικητης πανταχού , άνεχαίτισα. ■μ οΧον τούτο την πρόοδον του ςρατεύματός μου , οτί_ ηκουσα, ότι τά όργανα, της δήμο- σίου~;γνωμης 3έΧουσι μοι Βάσει την κτησιν οΧ>)ί της Συρίας, μόνον *α) μόνον δκι να ε'μ- νοδίαιο άνωφεΧη αίματεκχυσίαν καί νά εοχα- ριςήσω την ποΧιΤίκην της Ευ ράπτης. *Αντ)λοι· νέν ανταμοιβής ένεκα. τούτωντε και της ης είίιξα μετριότητας, και μετά τ όσας 3υσίας &ί ε&νος , το ονο^ον μ* ίπροσκαΧεσε, τό όποι ον ηνώύη μετ' ε μου και διά του οποίου ηόυ- νόμην νά κατορθώσω τοσαυ'τας νίκης, νά ζη- τητε τώρα ναρ έμοΰ νά αδειάσω τους τόνους, ους (κυρίευσα , καΐ νά μετατοπίσω τόςράτευ- μάμου εις μακράν ίπαρχίαν τεοσάρων τοπαρ χιών , τάς οποίας ονομάζετε ΠασιαΧίκιχ, δεν είναι Τούτο ως νά εκφωνητι κατ* εμου ψίΐφον τοΧιτικοΰ θανάτου; 'Ως τόσον έΧτίζω, ότ ί * Γαλλι'α κα) ή 'ΑγγΧία. δεν 3ίΧουσι μο\ &ωα% άδικο ν' 3έΧουσι γνωρίσει τά δίκαιά μου' η τιμητών ταις αναγορεύει τοΰτο τό κίνημα, 'Αλλ' εάν τΰχγ, κακί άπατηίω ίιο'Χου εις ταύ- την μου την ελπίδα , τότε ΒέΧω ύποταχύζ; εις το 3εΧημα του ©ίο£ κα) προτίμηση εντιμον Άανα,τον καρά καταισχύνην, 3ίΧω 3υσιασ· ®5 <ιπερ του πράγματος του. Χαου μου κα) μα· χ&αίση ι μαυτόν, οτι τχ αφιέρωσα, την τε· Χενταίαν πνοην της ζωης μου. ΑυΤη είναι η χ;ιρΐ» μου απΐφασις, κα) ή 'ΐςο^ία παρέχει πάμποΧΧα. παραδείγματα, τοιαύτης εκουσίου 3υσίας. "Οπως κα) αν ή , ΐΧπίζω, ότι »| Έ- ξοχότηςσας 3έΧετε γνωρίσει τό δίκαιον των ζητημάιων μου, και μάΧιςα 3ιΚετι συμξον- Χιύσιι νά δεχύωσι τά τιΧευΤαΙά μου δια της Ε'ξοχότητός του Του ΧαΧιλ ΐΐασια γενόμενα προ€Χ''ματα. Ταύτα (Χτίζων , κύριε Πρέσ€ί>, σας γράψω ταύτην Την φιλικοί/ επιςοΧην, καϊ σας την ςέΧΧω διά του 'Ύπασπιςου σας. Σφραγ)ς του Μεχμέτ 'ΑΧη , Πασια της Αι γύπτου. 'Α Χ ε ξά ν δριι α, τ-η β. Μαρτίου 1833. 'Η ιδία εφημερις, η όποια μεταδίδει Την ανωτέρω άπάντησιν, 3έΧουσα. νά άποοείζια, οτι αύτη συνιτίύη διά Γαλλικοί συνιργείας, μεταδίδει κα) το άκοΧουβον ΤϊρακΤιΐον (βχ- τον~) εκ της ίδιας χειρός, τό όπο'ΐου ονομά ζει Αίγυπτιακον, ,,Μίτάφραηις ενός τυπω$έν· τος μυςικου εγκιίκΧίοο προς όΧους τούς διοι κητά ς των τοπαρχιών της Αιγύπτου , ίν*ΑΧε· ξανδρε'φ περ) τά τέΧη του 'ΐαμα,ζ&νίου (τη ϊ9· Φ((?ρ. 1833). Σο εΧα€ες ηδη προςαγην νάςείλ<ιις τά τεΧευτάΐα δοσίματα διά τον πα- ρεΧίίόντα. μήνα Ζαμπάν, άλΧ' -εως τάρα δεν έφάνησαν, τό 'Ραμαζάν επέρα&ε, κα) εγώ τά προσμεν-ο πανΤοΤε. Τοΰτο αποδεικνύει σα φώς, ότι (ίσυ άμεΧέςατος, αναίσθητος κεφα- Χίο, κα) τούτο είναι νέα άπόδειξις , ότι εΊ.σι γομάρι (χιμαρ). 'ΐ.ΐβ^ιδη δεν ημπορείς νά κα. ταΧάξΐής πόσον είναι ανάγκη νά συναχύοΰν τά άργυρήι, ιδού σοΙ ςιΧΧω τον,..., (ίν· ταυβα άφεόη άγραφος τόπος διά νά γραφή τό όνομα του γραμματοκομιςοίΓ) , βυ'4υς δε άφ ού εΧΰ% , δεν 3ιΧεις τον κράτησης ούτε ςιγ· μην , άΧΧά .ΒίΧεις τω εγχειρίσει παρευΰύς ! τά δοσίματα του παρε\(ιόνΤος μηνός. 'Ανίσως δέ εμπόδισες Τι τον γραμματοκομιςην, η δεν τω νΧηρώσι/ις ευθύς μέχρις ό4οΧου τά δοσί·