τάς ι ν μην) 'ΑτίριΧ. Του 1834 Τ Άρα χα ς ί» ΙΤβ/)ΐ(Γί& , ΚνανΙω χα) ΜαρσιΧία· ΟΐέγκαΧου' μίνοί οίς πρωταίτιοι Μ τα ταύτας 'τας ναραχάς Χο'γωτε η έργω Λα» 126 τον άριΰμζν, κα) /» αυτοί; β 6&νβίβη&ϋ *αΐ ΜβγγοβΙ , ®ί «τ«ϊ.7οι συν^^σαν ίια συγγραμμάτων ιίζ τάς ρηΰιίσας ταραχάζ· Ο! πιρισσίτιρα αυτών είσήχίησαν ονν εις τν,ν σάΧαν του κριτηρίου κατ α την ν,μίραν της 6. 7. χ. α) 9. διά να ακούσω <ϊι τήν εγγραφον σιιράνόΧων,δΐ ο σα ΐγ' κα.λίίντα,ι και νά άποκριύωσι μέρος οι Ίδιοι ήμερος διά μι σα συνηγόρων της π'Λιτιίαζ,τον; όποιους εδιώρισιν ή διοίκησις, εΐ *γκ.«λβί*βνοι ίκαμνον ταραχάς χ.αι δεν ν{ϋί\ον να εχωσι β*ϋΐ'ίίί'6/)0ΐ>ί (,χ€οκΐτους*), οποίους ν[3ίλϊν ν) ΙηΙκνίνΐζ, αλλ* οτιβίους ν&(Χον /κΧιζν αυτό), Χ.ΒΪ <ν<ι^>) τούτο δεν ϊ^ύεΧε να τοίς συγχω' ρί'σ% τέ ΛριΤιΐ/>ιον, ίΤςί'χ. των ϊγκ,αλουμίν^ν, κνόματι Βββαιηο , βόμι'Χιισιν ί» ονόμζτι τ ην Χνιπων ΟΊΐνί^καΧουίΑίνΛΐν παραιτονουμινος κα- τούτου κα\ ονομνζων τούτα το ποΧίτινμα «ΰ κριτηρίου άς άδικε» *αΐ έ;ιναςικαν, και ΤΪΧος ιίπαιν , οΤι,αν δίν τοΊ!ς (τυγχωρίσωτι νΐ ίμΐχή&ωσι κα) διαυίευτενίωσι καθώς αι;" ?οι νίόίΧον, τοτΐ δεν £ιΧασι παβρησιασ6% τ\ίον ΐνωιίιϋν Του κριτηρίου μέ την 3ΐΧησίν των } «ξϊι μονον άνίσως βιασΰωσι, οΰτε δέ 3ε'\ου" β"! γνωρίσει <ό? νόμιμο ν ϊί:ι όμιΧηΰ^ η γΐν·$ %&τ αύτων άτια το κριΤηριον. 'Εττίιίν; λοιιτον βί ΐγκαλβι^μΐνοι «φώναζαν καϊ έκαμναν 3ό' ρνζον 3 «τ» ήβίλον οι αριται να άναγνώσοισι Τ*?&Ιΐ)φασισε τχΉ,το^κριτνρίον νά α'να^νίυσβξί V) ΟΊί^ Τ«»ΛβΓι»γ«ρΐ!Μν, 4ί Βσ»ςίγχαλ8ντβι οΐ εγϋαΧονμενοι, κα.) χωρίς να ν ύ νιιι ούτοι παρόν. Τ^ί ) ονίσύΐς (ίζ τβ ί^ί «' (ΪΛλ Ο V 6 ΐρΓ&ΙΟΊ ·νά *«/χ*»<Π &όρυζαν κα! πρέπει νά αχίωσιν ίξω του κριτηρίου, μετά δΐ ταΰτ^ν τφ άιμ##»* σιν »« »χί« κα4ι% ΐγ&αλ<α/μΐ)ττς χ&ρκζΐι β- νάκιον του κριτηρίου καΐ να ίζιτασ&ϊ, νά ά· κουσύ-ωσιν εί μάρτυρίζ ΐνώιτιόν του, και τό τε να γίνΐ) ίιβ καθένα Των ιγκΛλουμΐνΛΐν κι" ψϊφ«ί, ίϊίί 3$Χήσοι αυ'το'ζ να αηοΧογ·/ί^, ϊϊτϊ 5*ν 5Λν)'σο«. Κατά ταυτι^ν λβι*δν τιΐ» άττοφαβ-ιν του κριτηρίου βίσήχησαν οί ΙγκΛ· Χϋύμινοι κ.α.) τοίς ΐφΧ.νιροΐ>1}η ή άπόφχσις αΰ τη, ϊ-Κίΐοη δε αυτοί ΐχ,αμνον τάΧιν Βίρυζον κ α) φωνάς, νχΰησαν κάλιν ίξαι της σαΧαζ, και τοτϊ ΐφίριτο ίνας ιΐρός ίνα εις την σα Χα ν ^ καΐ λοιπον άνιγνώσ6η η σειρά των κατηγο ριών ινωνιονμόνον ι'ιΛοσι και μερικών ά'ΧΧων ίγκαΧουμΐνων ε* της νοΧιως τον Αυονίου. "θ άτιο 8 'ΑιτριΧ. Μ *νίτωρ γραφή , ο η ο 'Α γγΧικος νρΐσ€υς, Χο'ρδος Οοννίβ^' , εγ χείριση εις τον βασιΧε* τό γράμμα.του, <5ί οι» καΧεϊται οπίσω εις την 'ΑγγΧίαν. 'ο κύριος Ι^ΐνΐη^δΙοη β^ββσι τίΐ. Μαΐ ου ΐσ-πέρας εκΤΙαρισίου είς ΗάνΓβ, ΐν6α ί- μιΧΧε νά εμβαρκαρισ&ϊ δια νά εχιςρέ^ εις τ^ν , ΑμιρΐΛ·ήν. ΑΓΓΛΙΑ. *Η αυλική της Αονορας ε'φημιρϊ; εγραφι τϊ 9· Μ«*β» αϋΰιντικως, ότι ο λόρδος Οτ&ηνΐΐΐβ διωρίαύη ττρΐσ€υς καρά τ# ΓαΧΧι** *υ'Χί. *Η ακαδημία της Καντ αέριγίας ΐγχιίρισ* τ« 6. ΜαΤοι» εις τον βασιλέα άναφοράϊ) } τα- ρακαΧοΰσα τήν υπεράσιτισίντου ίναντίον τοο εΊίανιιΧοΰνΤας την 'Α<γγΧικανην ΐκκΧησίαν κίνδυνου, εις την όχοίαν ή ΜιγχΧίίότηςτου άνεκρί&η } ότι προσμένει μεν με' ικριέργειαν την ακοφασιν των μινϊςρωντου και του κάτω-καρ* Χαμιντου, δεν άμφι£ά\Χ»ι όμως^ ότι όσα χ,βί αν κρο^άΧωσιν επιχειρήματα, 3ιΧουσιν άττο· δ-ιά %λ καΧον τ*μΓΗί της ίκκΧησίχς. Τ,ί & Μ«Ιον 1<1>η<ρισιν η βουλή τηςΐοι' νίτχτν; Τ '/ γ Αονδρας μι κΧειο^ηφίαν νά γεν%