Διοικηνεΐζ, οΰίε ολν) ι| Βυρζπίη 3ΐλουιτι ςέρ~ ξι# νά κότν είς πραξιν } ένειδη η οΰγ· κλι<0*15 το/αυτι$; ίδκοσίΗίίλίυσίΜί ϊςαι το σ*^- μίϊον ίΐ'ί εκανάςαην , χα) ουτε η Εκ'ρώΐΊι), οντι ίι ο! Σύμμαχοι του 'ΐβ·*αν»χου λαοί ^«ΧΰυοΊ ί»ά ν» σϋμβ!) κου εχανάςασις, ε'ί· η εν 'ΐσττανία «VΓε αλλαχου. Οΐυ'κίρμμαχοί του θρόνου 'ΐσα&'λλης β'., το φρονιμότερα» καϊ κεφατισμενον μ'ιρος ταυ 'ΐσκανικοΰΧαοΰ) εκείνοι, οθΌ« εύχονται τι^'ν νρόοδον του ηολι- ΐατμου, δεν ξιιτβΛ·/ χα π; μεταβολή κατά τουζ καΰε&τωτας ημών νόμους καΐ δια" ϊα^βί ι ΐνειδη αύται, άνίσ&ις φυλάττοοντ*ι καΰως κρίκει και ζερεαιδωιτι } περιέχουσιν όλα Τβ ενεχυρ* τίϊί «ιίταξ/ας χα) «λ«ι >6ερίας , τα. όκο'ΐα άχα,ιτίΐ νυν κατάςασις της κοινωνι_ κ%ζ εταιρίαζ. Το τίαρόν είδος της ημετέρας διοι. κμ < Τ ««; είναι σάμφαινον μι τον τιιλιτινμον Το? ίίκβτοι» εν νότοι» αΙωνος } καΐ σχεδόν να· ρόμοην εχβίι, καΐ ι} 'Αγγλία , Σου^ί/α Νορ€- 7'α, Γαλλία, ι\ τίαΧαιά 'ολλανδία , το »ί'ον βασιλειών Λ τγς Βελγικής χ«5 ολαι α' ι Χειίΰεραι νοΧετϊίαι τ£( Τερμ&νΙας. Τ» άρα ^ιίκ*ται μ/α Ε'δΐίβσον«λίϋσΊ5 είζ εκείνο, το όνοϊζν ηδη ί» χοί»» 5 ** Ϊμ » τοιβοΤΗ *Εβι>0(Γϋνίλίυη5 άναγ- καιοτάτΐή ; Δΐν εχουσιν ο Βρόνος κα) τα κ αρ. λα μέντα ίκάνην δΰναμιν δια νά Χύσωσιν όλα τα ΛτβϋίρίΧί) καΐ αναγκαία δια το χοινοκ κά λο» ^τ^μιχτα; *Η Διοίκν)σΐ{ ιΤναι πλΗροφορΠ" #μ'·»ιι , Ιτι ») »υχ»< τα ΐίνους ΙΙν άτο€\ένιι *ι$ »«τκλ>)σίν μιας <ηιν&ίυσ««*, «ί ότο/α, χβιί^ϊί ν£ ιίρόξενηοΊί κανεν καλόν } 3(\ιισ$εν_ Βοχίσει ** νενν μόνον ο αυλού ς διχόνοιας εις ταύτην τ>|ν ίυςοχί χαί/>«ν. 11^ τούτοις, α\ Δυνάμεις, ο«ται είναι εναντίαι της ΊίΤα^ίλλκς Β'. κα) τ^( *ίσ#α»ίκί}{ ελευθερίας, δίν ηΰιλον δικαιολογώ τόχι το εχβρικόν τ Ην φρννημα , ότ 4 σ«γκλιι02 τοιβότνι Οίνοσυνίλευιτίζ νρος μιτα- €ολην των £/μελΐύΐίΟ>ν ν,μ£ν νόμων ; αι «- διάφοροι Αυι/άμεις 3>Χόιιοί γίν% εχίρύ ημά; και οΐ Σύμμαχοι ημών δεν 3(λου<τι δύνανται τλε'ον νά μας ΰχερχατνίζαινται. Τι ίΟ/λον νοκριύί ή ' Αγγλία καϊ η Γαλλία εις τα ς βο ρείους Δυνάμεις, ιχνίσαζ αύται ταις ε'ίν<ΰ<τ·ι<>; 'ΗμιΤς ίί'ν 5ιλομίν νά υψίςαται ι'ν 'ΐσ*ανίχ ί άλλαχοϋ νου τ^ζ νΰρ^Ίίΐής φαλεά της ε κ α" να ςάσΊ&ΐί, τίς ί^μοκρατί«ς *αϊ Της ρτορΛ- ^αητίο. 'Αγνοε'ΐτις, ότι ν ειρήνη του κόσμια άνο ΤΟ μ 1830. εδανι/,ύρι νά διατηρούν μόνο α δια τΐ,ς άκαματοο εττιμελείας, μί την οποί αν μετεχειρίατΰ/,μεν δια νά άιτιφ^γωμ.ιν τά ςα<Τια<; ικα κινι^μοτα ; 'Αλλα ^ίλουσιν -ϊ'/ττη Τινΐς. »' Ή 'ΐσίΓανία ίΐ/αι αΐίξα'ύΓ^Γοζ.» Τουίο <Τυαι «Χλ-^δινΓΚ, άλλα κα! χ' Γαλ_ λ/α καϊ ιί 'Δ-γγλία. είναι ανεξάρτητα' κ«) ο» τρίκον αύται ίϊχον δίκαιον καϊ τ^» ίξου* σ/αν να κάμασι συμμαχίαν με τον νομιμον, 3*μελιοΰμεναν είζ τνν άνΤι-κροσωτικ^ν (δια παρλαμέντων) διοίκησαν καϊ ε! ί τον βασιλι» κοκ βΌλιΤί»®» χαρτών 3ρόνον 'ΐ<τα(?ί\λι*ς Β', οΰτως "χουσιν αναντιρρήτως το δίκαιον να λύσαισι πάλιν ταυ την την συμμαχίαν χα! να μιί μας βοηύωσιν, όταν 'ίδασιν , ότι ο άρό* νος κλονίζεται κα) ανατραπη ο' βασιλικός το· λιτικος χάρτης κα) άντ αυ'τοΰ είσ-αχύζ δημο κρατικόν σΰςημ,α' κα) τ/ Βίλα είνί η Γαλ λία ; δεν ΒίΧη φο4η<1% αυτή τότε δικαίω τω τ ρίπο;, μηνχς η ίπανάςαοΊζΐ* Ίσ"7Τανία ττρβ- ■ξίνι?σΐ! ι'ν Γαλλία αλλι^ν ενανάςα,σιν , ν' ο'- ιτο/α ίςαι κολλώ φρικτότερα, διότι ~«.\ίΐ όλ»5ϊΐ τιΐν Βν^Μ«Ί]ν ίΐ'ί τα όκλα ; *Η 'ΐσκανία είναι μεν ανεξάρτητος , ομως η ανε ξαρτησία (νος "ίχνους ΐχει τά όρια της, οντρί- κον και Η ελευθερία ενός ε'.κάςαυ , τά οίτοί Λ δεν σαγχαιρείται νά ναρα€αίνωνται, κα! ί'ν τρόπο» είξ Ι*αςβν ΐδιόίτηυ διν είναι συγχα-