ταύτης της γνωρίυΊως 'ίικτον * προς τούτοις ιπώυμω (/ίττί) νά /Βλ^ϋ^ νιτ'όψιν του ,ίαρλα.· μέντου ν, αλληλογραφία μεταξύ της ιίμι* τίραζ Διοικήσεως κ.αϊ της Ώνρτας περί τής 'Ρωσ- ίτ/α$ , ίιβΤι κρίνω πολλά α'ι/αγκαΐον νά μ α 3 ν) το παρλαμΐντον οληντην νπο'ύεσιν ταύτην, τ ε οποίον ίΤναι μάλιςα άναγκαίον διά την ΐδιαι· τέραν 3έσιν κ αϊ σχίσιν το ί νυν μινιςερίου προς τούτο το παρλαμέντου. — 'ο λορίοξ Μαχών (^δεύτερος σηκριτάριος εν τω μινιςε» ρΐω των εξωτερικών) άπεκρίΰη προς τον χιλί- αρχον, ίτι βέβαια 3έλουσι τα> συγχώρεση να μνί απόκριση κατά τε παρόν είς το ανω «- ρώτημα δια νά έιιννιίϊί να σκ£φ65, άνίσως -Τα συγχωρά το καΰηκόν του νά φανερώσ% εις το' παρλαμ έντον τα ζητούμενα , εν ώ μάλιςα δι,ναται νά «να^'Χ^βή' πασα άνοκρισις είςτον* το ε ως είς εκείνον τον καιρόν, χαΟ' όν Ήε'λει γιντί, καύως μελετά νά τροέάλν τι;, ομιλία. και λό«)·ο£ χωριςος περ) τ «ν σχέσεων μεταξύ /Αί^αλκί Βρεττανίας κα) 'Ρόβσσι'αί. — Μϊτα τούτο άναςάς ο πολέμαρχος, κύριος ΙϊβΓΓΪββ) επρό^αλε νά συςα6£ το παρλαμέντου ιίς ιίδος Λνς) ή ανθζοιρτησίχ τίϊ ΒλαχομπογϊαγΛί οϋτε έν τω &αλαμ6ανοντι ΤΓϊρ: -τούτων των ^ 0 πρίγγιπατων Ε * , αρθρω, οίτ8 ίί 3 ν τη αναφερόμενη, ε'ν τοάτιβ τΛί)· 0.] φ ί'βίχιζ:! ρ ζ συνθηχτ, ?Γ9ρ*' αι/ταν* Ι^ου ίτώζ "ίχ.μ.£άν$ιτ£ ορΥηβε'ν 8. όρίον. ,,ΕΛειίη 'τ 'πριγ. γιπατα τη; [Μολδαυίας χ χι Βλαχ&ί έταχδησαν ίονα- μ6! πα^αΐο'βίο»; έπί όμολογί* (««ρΐΐαΐβΐϊοη) ««ο* ' *τ}ν ««λατδίαν χαΐπ?ας·ιιαίαν ζϊίΐζίϊ'βίηβΐέ) τίί ιίψηλης Πο'^τοις χαΐ η ψασσίχ ε'γγηυ'βη 5;α την Β«ϊιαμονίαν αυτών , αποφαβίζετ»! χαΐ ίιοίίζεται 5ια του «α^οκτο; να μ('ν«®ιν αυτά έχοντα ολα τα προνομ'* χαΐ τα ς |ί>εν085:'β5 ( "«■« ε'ίο'3η<τοιν $/ς αιίτα εί'τβ ίκνχμδΙ ■της Λαραϊοϊί»; «ν'τα» β5ΐ< ομοΐον 1 *» ■ ίυνα'μβ' των μβταξίί των ίυο μοναρχιτΰν γενομβνων σ«νΟηχ»ν, »<τ( ίυναμβ( το>ν Χ*τα $ιαφο'ρον; χ«ί^βν; ίχ$β$Εντ<ι>ν χβττισείΐ^κιΐν. ϊκιτρονϊΐί ί<« νά ίξιτάσΊί Τα άιί&Ιτοΰμίν» «· ξοία του ςρατιΰμα,τοζ) «ροιτσνιμιιωσας, βτι 3ίλιι ϊΤναί ίμνοίϋν ίΐς τιίν ί^μοοΊον νιτουρ· γίαν ά ν ίσοι ς το ναρΧαμι'νΤον δΐν ψκφίσοι ΐν τί παρούσα συνεδρία τ« αναγκαία ΐζο&α. £ιά τού το το άνΤιχ,/ίμινον, ΐτίειίή Την 30 - Μα^τ_ και Τ«? αΛολοΰύου; ημέρας έΐν 3έλει ΐχιι νιύανως το "παρλαμέντων διά το πρόβλημα, του κυρίου 'Ρουσσίλου ινχαιρίιιν τον νά ΙξετάαΉ το άντικείμινον εκείνο. Το'τβ άναςάς ο κύριος Ιίαπιβ, ιιτρόέαλιν ως ■κροσύήχ.ν,ν (εναντίον του μινίζρου), το νά γε'νί/ΐ ιί εξΐτασις των ίξόίίον δια το ςράτινμα, και τιΐν αρπλλερίαν πρότερου ΰκο ενιτροπης } ιΐκάν ίτι } οσάκις οI μινίςροι δεν ίΤχον την ίμνιςοσύνην τον Καρ· λαμίντου , ^το «α'ντοτ» σννιήίεια νά μη δί· δωσιν εις αυτονς χρήματα, της πολιτείας, ανΐσως αυτοί πρότερον δεν εφχνερονον άν είχον σκοπον νά κάμωσιν οικονομίας, καΐ ποίας, κάϊ αν ήσαν ωφέλιμοι, ίτι και τώρα χρέο· ιϊχε νά μιί ίώτ·4 εις αντους ούτε ό€ολον, άνίσως δ;ν βάλωσι πρίτερον ύπ' οψιν το" παρλαμέντου το σχέδιον των «ν μ'.λετωσι νά Ιπιχειρνσωσιν επιχειρημάτων, διότι ημείς ζεΐπει>) έχομε ν χρέος νά φροντίζοομεν δια την ελάφρωσιν των δοσιμάτων τον λαοΰ καϊ νά μη εξοδειωνται τά χρήματα διά μο'νην πολι- τικην προς τήν διοίκησιν άπΧως και ως /τι»· χε , κα) νύελεν είναι μωρία το νά νροσμε'ν^ τις άπο Τονς μινίςρουςτην ελάφρωσιν των δ ο» σιμάτων , άνισαις αυτοί δεν βιασύωσιν άπο το παρλαμέντον. 'Ο κύριος Ιίαπιβ ανέφερε με τά το ν το που δύνανται νά γι'νωσιν οίκονομίαι κα) επρ<ΐ€αλε νά γέν\( πΐρ\ του προ€λήματο'ς το» ψηφηφορία' πλνν, ίτε 'ΐδιν , οτιδεν τον ψ€οήϋουν αρκετά είς Το πρόβλημα του, παρά τησε το νάζητ^ νά γέν% ψηφηφορία. ~ Το'» Τ« οί μινίςροι έπρο'€αλον νά ψ·/ιφισθ£ ·'αριύμος