Μολ/ίΜ/), και των ναυτικών ο ναύαρχε *ΐοσαμίλ. ΑΓΓΛΙΑ Τ ην <4· Φι€ρ. συνήχησαν καί τα ^ιίο *Λρλαμ*ντα, *κβ«ν **τ' ίίίαν, διάνα σκ«φ· 4«<τ» ίγι / ι ! τις εύχαριςνρίου αναφοράς, την ο- ποίαν ί'πρίΐπ } κατά το συν^ις, »« καμωσιν ας β*άντησιν ιϊς τον βασιΧικον λόγον, και 19 μιν τΣ. £»&) τίαρλαμίντφ ΐ»ικρί&η ιμ.οψ«- φως νί αναφορά ίλως κατά τ»)νίννοιβ«» του /3α- «•/λικοο λόγο»/ χ«/ιϊ< ν» τ/σ» *ολι/'ί λίγο; «Τβ^ρΐ τ*ς ι'ξ&τιριχής τοΧ<τιιιί{, ι'ν £« τω κά πα -καρλαμεντω ι γίνε κιρισσντίρα ομιλία *$<■ ρ\ της εξοπιρικης ίΤολ<πχ.ιΓξ, και β μιν Δοΰ· ■$\ιϋ Έτονάρτ ζο ^»«ςες φΑοΐίβλωκο^ χα) γαμ€ρος του Αουκιανοΰ Βονανάρτορ) ώμίΧνι- σ ι κατήγορων τον βασιλικον "λόγου &$ ν ροζ Πήν ίξωτΐρικην «ολιΤικνίν, ώβ'τι β» μινίςροι ϊνριτιι δ$ιν νά συμζουΧιΰσαισι τ»ν βασιλία. να όμιλήσ^ μι ςιριωτιρον κα> σαφίσνιρονΰ- φοξ ω ζ νρος τάς σχισιις τ ν, ζ ' Αγγλίας νρος τάς ξ*ν«{ «·ολΐΓ«»ί»?, καϊ μάλιςα ως ιτρος την Ύουρκίαν, ο £ι 'Ρ. ΠίίΧ είιτιν, Ζτ% χαίρι ι ,μιν ι'*ϊ τϊ έιαρκουσχ καλ« όμονοίρ μιταζυ "Αγγλίας *α) Γαλλίας και ε»1 τ£ ιλνί&ι της β<Γβν βί*« κα-Γαττα^'σ-ίας τ£ν διάφορων μιτα- ξύ Τα,λΧΙας κα« 'Αμιρικης, κατακρίνιι ί« τιϊι» -ΒολιΤιΚΗν τοο μινιψρίου ως νρος την *Ι<Γ*«- νίαν , έιότι αα'το' ναρέ€νί το αξίωμα κ,αϊ τον κανό ι/α τ?$ /** ανακ ατωσιως »ίς ξινά πράγ ματα , ι ν ναι τω δι θαυμάζει , βτ» 3 μ' ολον οτι ιχ-φράζιται ι ν τω βασιλικω Χόγω η «X- *ί{ τί< ιίρήνης, όμως διανοΑται τα μινιστί- ριον να νρο€α\% να αυξ^δι/ ιί ναυτική ίυνα- #<5 τνις Αγγλία;. — 'Ο μινίςρος των ιξω- Τίρικϋν, Χο'^ίθ{ Παλμϊρστων, ανικρίίη >ϊς Τον νρώτον φίτορ* (τον κ,ιίρ. ΔουοΧίύ'), όίι « σαοτος της Διοικήσκύζ ΐίνα,ι μί» ιτάντοτ* νά ίιατιιρνίσι,) Τν·ν ανιζ^ρτήσίαν τ?ς Τουρκίας, κατά το ναριν £ι £ιν ϊχ.ρινιν ιΰΧογον νά ά· νιφίρ* τι τιρί ταύτας της ΰποβίσιούς Ιν τω βασι\ικω Χογω 3 ίιοτι α'ττο τβίΓ καιροΰ τί< τιΧιιιταίας συνιδρίας των ναρΧαμίντων $ιν συνι€η τί, το ά·Βϋϊον ί&ΰνατο ι/« ϊνα,-ειιΧ^ τιίν Ιίορταν μι νιους κινίυνονς' ««το» ί« ττί· ^ της Πολωνίας, ϋν νρί-αιι νά ςοχάζηταί τις } »■*»!&» ιν Τω βασιλικω λόγω έίν ΐγιιιι κάμ.· μία μνιία. τιρί αυ'τίίς , ίτι »| "Αγι^λικ.^ Διοί- κ^οΊί άίΐιαφοριΐ ως πρς τα λ συνύιίκας } έιά των όκοίων «'<ί«φασίσΟι$ ετακ /«ταξυ των Εο'- ρωιταϊκων Δυνάμιων αί τϋχαι καϊ ή κατασ ταθεί τ ίί ΠοΧαικίας · »' Βρίττακκ^' Διοίκ^σις (ίτρΌσύίσί) ίίν ί'χίΐ σκοττόν ι/α κυττάξΐ μ.» ησυχία»» καί άάιαφορίαν τ ν, ν ναράξασιν ι'χ-ιί' νων των σνν6ΐήκων } άνίσως ίγινιν ή' Λλ« ^«'νίί τοί Χοι-ποϋ κάμμία τοιαύτη· — Μ«τά τβίτο «τ,ικρϋη ό μινίςρος ιίς τινας κατηγο ρίας του κυρίου Πιίλ } κα! πρώτον μιν νιρί τ ης Ισκανίας ιιττε ν } ότι, αν και ορδον ίΐναι το ι^«ν<χ.€ν άζίωμχ τον νά μη ανακατώνεται κανί ν ίίνος ιίς τά ι σατιρικά ττράγματα το7 άλλου, ομώς η ι'ςορία γΐμιι ά·κ& ναραίιιγ- μίτων , ί'νδα το εΰνικον συμφέρον ΰιτιριξ&ι- ν$ τοΰτο το αξίωμα κα'ι ξΐνα ιΰνι^ 'ίκαμαν συμμαχίας 2ιϊ νά κάμνωσι νά ιίο·χχΰ£μιτα· €ολη τις ιίς το σύστημα της ίιοικήσίως άλ λων νοΧιΤιιων , και ίναΰβ* ανεφεριν ο μι- νίςροζ τ^ν ένοχη ν, κ»ά' ην ή 'Αγγλία α'νακα- τώίη κατά τον Ίσ**νι*9* ια'λιμον Φιρί ίι** δοχης, ίιά νά ίναντια>6ζ ιίς τά Ιικαιώματα. καϊ ζητήματα, τά ϋΐτοία ή6ιλ*ν ή οικία τοΰ Βούρκων νά <χ« ι!( τον "ίσκανικον 3ρόνον"θ· σου &ι κιρι τϊς ανξηηως Τη( Βμττανικης ναυτιχή< $υνάμ*ως, ναριτήρησιν ί μιν((^ος 1 $Τί τοΐίτο ίιν σημαίνει ζηλοτυτ,ίαν η υΐοψί- αν της "Αγγλίας *ρος £\λας ««\4 Πίας, α*λ·