)<ν,<τιν ο μηίζρβς του ποΧιμου, μαρσιάΧΧης Α Γ Γ Α I Α. ( Σουλτ " (ίπεν, οΤι δεν δύναται μεν νά { κ.φ α>- 'ίίου ν< αποκρισις, την αποίΛν εοωκενο β** νήσψ, Κ,$ρϊ : του ζητήματος τον ' ΑΧγερίου ε» ο· σιΧιυς *«ί ϊ/$ τ« ίοο παρΧαμεντα , οτι εγχείρι- νόμα,τι Της Διοικήσεως γνώμην Τινά, κβϋοΤί σαν αντψ τζ 1. Μαίου Την γκαιςην ανα^ορα ν η ϋπούετις κείται έτι έν νοΧΧχ'ίς άμφισ£ητή· κερ\ διατηρηνιως της ενώσεως μετά της Ι^λβκ* σεσιν, ως τοσον αυτός εκήροζεν ι ν τ$ τελεί)· δ ία ς. »ΙΙ/3ο? ακραν μου ενχαρίςησιν δέχομαι ταία συνεδρία, £τ> »}. Δ*οί*Η<π{ Ον ίςοχάσΟπ ταύτηντνν δημόσιον*.») ηνωμένηνέκφρασιν τ*Γ< '' τγο « τΓα/)«<τιίσ"Μ τε 'ΑΧγίριον, τό οτ.'Λον ςερεάς άποφάσεως κα'ί των δύο παρλαμέντων ταυ ώτβέϊΐχ,νιίουσιν ολα·, οσαεκαμεν αύτη αυτού ιά οιιιτηρχυ-ωσι την νομούοτικν,ν ε νωσιν μεταξύ διά νά ςερεωύ^ και τοοτο, ότι νεωςι 'ς»ιΧΐν μεγάλης Άρεττανίας καΐ ίρΧανοίας α£λχ€η «.β' 'Επίτροπν,ν (Οοηΐιηί5δϊοη} {«.ίΐ διά νά ϊ'ξϊτά- σ&Γαν, τ^ν οποίαν , *<χδώ$ κ. α ι ΣίΤς , κρνά ο* VI χ-α' χώ%ί ιτοιον ί'φίλοζ 3έΧει εχει η κράτη· νοΧΧά ουσιώδη εις διατηριισιν της ίΧοκΧηρίας σι5 τούτου του τόνου. Αυτής έπροσύεσεν, ότι και άσφαΧεΐας της Βρεττανικίς βασιΧείας. Ο- , το άκοτέΧεσμα των εξετάσεων τής '&πιτρονης ΰ»ν δύνασ6ε νά -< ίτόί πεπεισμένοι, οτι .9ίλ« £4>λΐ4§)4 υττ' του παρΧ&μεντου, κ&ΐ εκτεΧεσε ι πιςως και) &ψδ€ως το ιερόν καθήκον', λοιπό ν κρέμαται άπ' αυτοΰ νά εζίταση τά *ϊ- τα οποίον οφείΧω προς τους υπηκοους μου, μ*τ&· φαιτίρω εάν ο ε και έγιναν κατά τ ν, ν διοίκη· χιιρίζων ίλην τν\ν εν έμοι εξουσίαν τ<·£ να υπι- <πν τοϊί τόιτοι» ίΛ»ίνου σφάΧματχτινα, τοϋτο ρασπίσω αΰτοιΐς εναντίον δοκίμων , των οποίων βί&ια ηγρ (τχίίον άνατο'φοχ.ι'ον (V χβ»/>* »ν« Τβ άνοτίΧεσμ* 3εΧιι ειηφιριιάφρυκτης χ«- φισκομίν* Λ κϊΤαςα'σιι νοΧεμου, ('Εκταίδα ρισμον τίς 'Ενικρχτΐίας μου. Εν ω λθ(Τθ»*α- ^ωνίσδΗ νά άποίιίξχ ο μινίςροζ, ότι μ' όλον ριςω *αί «'γω ηι'ν σννχίνισίν μου εις τν,ν ΐκ Τίϋτο πνΧΧοί ε'παιάειί^ν,σαν % ΐύχυατιό&ησαν ϋ μέρους σχς άρ&ότΑΤ* γενομένων άπίφα,σιν, ά· αταξίας και ετφαΧματα.) »"Αο<κιν είναι, ίΐ· ναποΧω εις τ^ν μνήμην ολαυς τους σωτνιριώ- «ιν ίίν Τ:β τέλει, νά κατηγορά τις τό Μινιςβ- #ί«ί *ομοο( , όσβί ««·»φασισίιισΛν α*ο /· ^ιβ# και νά ^ελια νά υπόκειται αυτό πάντοτι *βχ?€ «■«{ «νο.σ*6>( προςίφιΧος Της IρΧβνίίζς, ίίς άπαΧογίαν &ιά είτι γίνεται τόσου μακράν . *·«> 5ίλω φ^οντί^ϊί ιτ«ι/τοτ« να συνεργώ κ«- "Βνταί/ία ό λο'γος Λαι ττίρι τοο ^τνίμΑτο«, γώ ίραςικως εις άποφυγν,ν κάσης άψ>ρμ·Λζ «V συμφέρει τί$ Γαλλία νά κρατ^σ* το 'Αλ- ίιχ-α-ων παραπόνων χ,αί ε'πικ-υρωσιν όλων τ«» ^ί'ριον. Ύο παρΧαμέντον πρέπει νά άφ*σ% εις κα\ώ; προ€ε&υΧει>μένων επιχειρημάτων βεΧ' Την Διοίκησιν Λ,αιρ'.ν, 'η 'ΕπίΤροπνι της 'Αφρί' ΤίΛσεως &αί ύιορύ» σεωςΜ Κ ης εγχειρίσει* άχρι τουΰε μόνον τό ήμισυ των , ΒΕΛΓΙΚΗ, "Ακτών, και προσμένω τά σχέέια αυτής περί. Εν τ ν) συνείρΐα, τον κατ&ι καρΧϋίμεντον δικαιοσύνης, περ\ θρησκευτικών σχέσεων, Κ$- Τ« 29. Απριλίου ωμίΧησεν ο κύρ Τενύε€(έν ρ\ συςήμ-ατος οικονομίας ίφινάντζας) , περϊ νοΧΧά Ιιιξοέικως ιναντίον το£ σνςηματο^των Της ποΧιτικης Βίοικήσείχίς. Το ζήτημα, του ' αΧ · μηίςρ&ν κατηγόρησε το ποΧίτευμά των κχ- γερίου ευρίσκεται έν καταςίσει τοιαντιι, ώ- τ« 5. κ-α! 6 'ΑττριΧίοο χα) τάξ αυδβφί'- ζ£ άύ'ϋνατον έϊναι^νά μή ίν,!)^ ^ ζητούμενη τονς ιτριςαγάς αυτών $ίς Ικύιω'ζΐν ποΧΧων ξί'. χρηματική ποσότης διά τό 1833 ΐτος-, έτιι- νων, ωςε και τήν ιδίαν αΰτον οΐκίαν ίττατ^- δη αΧΧίως ηύιΧεν Λν&ι τό 'ίάιον ωσάν νά ά· σΆν ζητουντες να φυλακβίβ-ακη-Τβν κυριον Οε - *οφβσ£ο·(( τι< τη» παραίτησιν του 'λΧγερΙου. 1>βΙ. — 'Αφ βιί ο χ-υριος Μερόδι άπεκρίβη προς Εν τί μεΧΧούσ% συνε&ρία 3ϊ\(ι δυνη^-ζ τό αυτόν μερικούς Χογους , έμήνυσεν ο Ήρό'ιδρος ιίαρΧαμίντον , <χον α'ν« χΛαί όλα τά 'Λκτα, >*( σννά&ροισιν , ε τι ί'-ιτί τιί< τραπέζης ι- ~ν»·χάμ%_ άιτοφασιν,κ ·ίλκ6»ι « «Αίλοκίον πρό^Χημκ, »°Κχομεν την ζ'Ακολουδ{« *π6ΐϊ·.,) - Τ»μν)» το« νά προ£άΧαιμςν , «ς» νά εγχειρισύ# τζ Μίγ*λί«ότ»}Τί το» ι), «κόλΐνδο; αναφορά, α'.