64 ν$ν χ,κτάΧυΰΊυ της δουλείας ετιχιίρημα κάϊ ε χω χρεία ν ν αναφίρω παν ε" Τ ι συνέβη κατά ιγκριΰεντα' κα,ϊ υπό του παρλαμεντου , πλην ταύτην την ίύκαιρίαν } και όμως εκείνο Το υ- δεν ηκουσα τελείως } ότι αΰτν, ένρο€αΧι κα) ποκείμενο» , ιίς του όποιου τα ς πράξεις άπέ· νιους νομούς, δια νά βλήΰ£ εις παάξιν ε*ί?»ό €λεπεν εκείνη η άνάφορά } Ιτιμωρήβη μια έ& το επιχείρημα. ( Αχοι/β-κί) , μάλλον δέ έκήρυ- δομάδι υςερώτερον και μάΧιςα ε'ξ αίτιας εκιί* '%ε τη ν Αιοίκησιν ως μονην ύποκιιμένην εις α- ν ων των πράξεων. 'ΑΧλβ πως έτηρήύη Ί* οΰδε- πολογίαν ενεκχ τούτου του επιχειρήματος. "θ- τερότης; ' Αλλα μη ν ϊ Τ μη καΧως γνωςό ν Φ οτι ί'* Μ «Ατάςασις τϋν πραγμάτων διν »Τκαι ή εν Πορτουγαλλία ι ρις προήχίη διά Τ»ί( ΰ· κατ* ουίί'νΜ. τροπον τοιαύτη, ο'ί» να ίικαιο- πολν^εως, διά των χρημάτων χα) δυνάμεων λογηση τά όσα εικαν -κ ι ρ) της έκ€άσεας εκεί· Της ημετέρας χώρας- Κα« όμως λέγουσιν, οΤι *ου του επιχειρήματος. — Πί/!» δβ του δεύτε- έτήρ^σαν ουδετερότητα } εν ψ κόντ* αναμ*· ραυ αντικείμενου , -ήγουν περ) των σχέσεων φιζόλως περιεύάλπετο ο πόλεμος διά Την ίι "*· Ημών νρός τάς ξ ένας Αυνάμεΐζ , ΐτι δί περί ρουσίαν του βασιλικού ςόλου ί'ν τω Τ άγω κα) Της παραςαΰείσηζ ελπίδος υπέρ διατηρήσεως Αού ρω. Επτακ, ότι ό βασιλεύς 'ίσπανίας κρί' «"ίς ιίρηνης , ηχούσα. μιτά μεγάλης ·*ΰχαρι· νιε νάμιίνν ουδίτιρς, #β» δΐ δι* μ«ίνγ 0<ί· Ο ινε&ςμ.Ή», διότιδεν δύναται να Μ να ' κάνι'ΐς δέΐιρος, τ ότι εχ'μιν το δίκαιοι» »ά ^ο»(β»{ο'ω- «?λλε>ί τοσον περίχαρης έπΐ τοις ι κ της εσω- μεν τον Αομ Πί'τρβν. 'ΑΧλα *«ί ϊ«ΐί>»ί®ί1 4 Τερικης τε κ,αί εξωτερικής ειρήνηςάγαΰοϊς , ο- ουδεΤιρότης', βί€ι«» ί»« της ίδίβζ παρουσίας σον ιγω. ('Ακουδΐδ! «κουβτδ'). 'ΟβΌΜ ίϊ ΐΓϊίίτΟΜ ΐκιίνοι» ·τοΰ ςολου. μ# (Ιο-ινν τβϊ «νβ/βυ 'ΟΧλαΐ'ίΐΛοΛλτΊκου ^τιίμ.βτοί ννοΧαμ^ά· ί&,ήίνΐιταν ιίξ νραξιν {χήνα τά ίνιχιιρηματα νω , οχ» αυτό ταύτη τ!# ςιγμίϋ ευρίσκεται εν προς βοηβιιαν του ΔομΠίτρον- (Λχου'βίβί)· Προ ω ;3α0μ.&) ευρίσκετο και προ δυο χρονών, και τιάντων οΰν ίΐίσχυρίζιμαι 5 οτι ημε'ΐς ΰνηρ· δεν ίυναται βέβαια κάμμίκ πολιτεία να "λα- χομίν υπόχριοι να παΰσωμιν οΧαις υννάμισι €ι με εκέα,σιν τόσον α£ιχ.ον μεταχιίρισιν } ο- Την ίριδα εν Π ορτόυγαΧΧία και ρά γνωρίσ(ϋ'' <Την η ΟΧΧανδία , κ.α! λαπόν πρεπει νά προσ- μεν τον Αορ, ΜιγουϊΧ βχσιΧεα, χωρ)ς νά 3ια>- μΐν^τις βε€αια το οτι ο βα,σιΧεΰς ΟΧΧανδίας ρήσωμ,ιν τίνι τράττω εΰεμ.ίΚιο16η η εξουσία του, δεν 3εΧει ςέρξίή νοτί εις τον προ4Χη(ίέντα αύ· αΧΧά μόνον ητον αρκετον ιίς τβ συμφίρονΤΛ Τω >τυμ€ιξασμόν. — Κατα το παρόν μιτα.€αί- ιίμ,ών να 3εωρ*σωμεν, οτι η διοίκησίςΤοο νω εις τό περί της 'ίσπανίας και ΤΙορτουγαΧ- ήτο τψόντι 3εμεΧια>μένη κ.α! ενεργεία, κα) Χίας ζητημα. 'Ρ,γω ποΧΧάκις παρέςησΛ εις κο(ίό τοιαύτην επρεπ» νά τη· γνωρίσωμιν^ τούτο το παρΧαμίντον τά αίτια , δί αττερ εϊ· μαΧιςα δε δια τοϋτο , διότι είΧπίζομεν άνό χον τοινευτην γνώμ,ην , ήγουν, ότι ο εν Π ορ· του εξουσιάζοντας Την ΤΙορτουγαΧΧίαν πραγ- τουγαΧΧία. πόλεμος νρονζενήίίη, περηύάλιτη ματι&δως Μοναρχου να. έκπ\ηρω<τιχ τάς υτταρ- και διετηρήίη ΰπο της ιίμετίρας χώρας, χ,αΐ χοϋσας με(ΐ ημων συνϋηκας, και όταν εκ· δια τοΰτο περιττον είναι νά τά επαναΧά€(», πΧ^ρονεν αυτάς, υπηρχομιν υπόχρεοι νά τάς π\νν ηγάνων νά ελκύσω την προσοχην του εκπΧηρώσωμεν και η μ. ης. "Ομως αΰτη η το~ παρλαμέντου πάΧιν μόνον εις την υπίϋεσιν } σον άναγκαίως απαιτουμένη ουδετεροτης δεν ητις συνί€η ΐνταΰ§χ εν διαςήματι της πέρυσι έτνιρν&η · και τί προηΧύεν εκ τουτου; 'ΟΧίγω συνελεύσεως, ήγουν, εις την άναφοράν, την ΰςερον έζ&ιρίσϋη ό Αον Κάρολος ε'.ς την Πορ· οτ.οίαν ίψκ'φκΓί το παρΧαμέντον προς τόν βα- τουγαΧΧίαν. 'ο άδιλφος του εζητησι μινπα$ σιλτα, και εν ή αύτο παρεκαΧει την Μεγα- αΰτου νά νκάγ% ίίς 'ΐτοΧίαν, όμως ο Αον Χιιοτητά του νά προςαξη νά φυΧάττωσιν ο! ΰ- ΗάροΧος δεν κΰεΧησι κα) εμεινεν } εως ου α- πηκοοίτου την ονδετερο'τητα ώς προς τά πράγ* π«6ανιν ο αδελφός του, 'ν ΠορτονγαΧΧία, κα\ ματα. της ΠορτουγαΧΧΐας. 'ο βασιλεύς δεν έ- οΰ τολΧψ υζίρον ηρχησιν εν 'ίσνανία εμφυ' νέκρινι μιν ται'την την άιαφοράν > όμως δεν λιος-βόλιμος, Δ<ίν ϊτρινι νά Τω συγχωρά