Ήρείΐανικων ΰκηιιόαν ΰέλει «να» εκεί Ίσον, με το τ«ν 'Ρασσιχων υπηκόων ώς προς τα Τελώνια, ήγουν ΰέλουσι *λι ιρόνιιαί πραγμα- Τΐίαι Βριττανικων υπήκοοι ν κατά τνν είσκο- μι&ήν των εις Περσία» μΐ.νον 5 *« εκατόν, Κρός δε, £ε'λουσιν απολαύει ο/ Βρίττανιχοί νχοι'κββ/ καταί λ}* «'»λησ'ί«' πραγματειών των άσφάλειαν καϊ ΰπεράσπισιν. *Εν Αονδρα ηυξν,όη «* μέρους της Μτα'γ* κας το Δισχοντον αιτο 4 «ϊς 41/2 τά εκατόν, ίϊςί Τύΰτο Βεωρβτχι ως υιτβψ/α μήπως 3ίλε ι γίνν κατ» το τιλοί του χρίνοα μεγαλειοτερα ίΧλ<ϊψΐ{ χρημάτων. 'Εν τοίς παρλαμέντοις έγίνετο ή ε'ξίτασις των σχεδίων νόμων ν ι ρ) των πραγμάτων των εκκλησιών της 'Α^λίαί χα) 'ΐ()λαι»ίία{. 26. 'ΐουλ. "έμελλε ρα γεν% εις το κάτω παρ- λαμίντον ή έξέτασις περ) του 'ΕΧλιιΐΊχοΰ ία- ν«ίβυ, όμως άνε€λή6η ιίς καιρόν άδιόριςον. 'Οίεν τήν 28. 'ίβυλ. εΘαλεν β' μινίςρος των εξωτερικών, λόρδος Παλ/*»ρςω«, ΰπ' όψιν «ν παρλαμέντου σχίδιον νόμου (1)ϊ11) ττί/ϊΐ εγγυήσεως του 'Ελληνικοΰ δανείου, ΐ'γουν επρό€αλε νά δοΟζ βασιλεί ή άδεια του να «9Ύ<»ιβ£ μί'ροί τι^ς τρίΓνις καϊ τελευταίας προ- ίεσμίας, ήτοι διορίας τής πληρωμής τούτου του δανείου χα) τι^ν πληρωμών Των τόκων αύτου. Αυτός ανέφερε προς τύΐς άλλοις αίτιοις , β τ.» « 'Ελλπνικίί Διοίχ^Πί άυέδειξεν, ότι προς α· #ίΐντΐ4<πι» πολλών εκτάκτων εξάδων εχει χριί- αν 4 ΐως 6 μιλλιονίων Φρ. ίια να τ£ έοίδ;- σιν (μπροστά ε χ. του μέρους του τριτημορίου του δανείου, δια το οποίον ζήτημα έγιναν πολλαι συνομιλίαι μεταξύ των πληρεξουσίων Των τριών Δυνάμεων, χα) τέλος, ή μεν Γαλ λία κκ) , Αγγλία έκριναν 'άναγκαίον νά δούζ τ% 'Ελλιινι*5 Διοιχ,ιι'σίί *' προζηηιυμενη πο σό Της χρημάτων, ή δϊ 'ΐωσσία ήναντιώίη κατ αρχάς μεν διόλου εις τιΰΐο, υςερον ΐ'ι επρό€αλε καν νά έγγυηΟωτιν «ί τ^Τ^ Δυνά μεις όλα τά 20 μιλλιίνια, κα) νά δίδωσι τζ 'ΕΧληνικ^ Διοικήσει κατ έτος μόνον % \Ι% μιλλιονια. 'Ως τόσον", >5 'Αγγλική Διοίκησις ςοχαζομένη, δη έσυμφερε νά 'Ελλ»ι· νικ% Διοικήσει ή ζητούμενη ποσότης δια ιά φυλάξχ τνν ε\ευ$ερίαν χα) ιΐνεξαρτησίαν της, απεφάσισε νά μή ςέρζη εις το πρόβλημα της 'Ρωσ&ίας, αλλά νά ε'γγυηβ^ αυτή τό μερί· διόντης του τριτημορίου του δανείου κα) άνί- σως ή Γαλλία χα) 'Ρ ωσσία δεν τόχοι νά $»· λήσωσι νά πράζωσι κα) αυτα) τό 'ίδιον, ως ή 'Αγγλία. "Οδίν ή 'ΑγγΧική Διοίκησις προ βάλλει εις τό παρλαμέντον, τω ««ο/ω βέβαια, μέλει περ) της υπάρξεως Της , Ελλάδος ) νά δεχβϊ} τό πρόβλημα της. — Το" παρλαμέντον, αν κα) πολλοί ρήτορες ώμίληταν εναντίον του προβλήματος "οΰ μινίςρου, ένέκρινεν ο- μως αυτό με 81 ψήφους προς 40. (Π*ρ4 ταυτ»)< της ΰπο&έσεως 3έλομιν αναφέρει <?«- ξοδικώτερον .V τω ίπομένφ άρώμω Της ημε τέρας εφημερίδος.) 'Εξ αιτίας Της πολλής πληύΰος άτμοκινή < των πλοίων χα) άμαξίων δύνα.ταίΤις κατά τό παρόν νά ταξειδεϋ^ άπό λόνδρας ει'ί τό Παρί- σιον επ) πληρωμή δεκατριών μονον Σιλλιγ- γίων (ως 7 φιορ. αργυρών), νγουν άπό Δον- δρας εως εις Βοιι1θ§ηβ χα) Οαΐβίδ διαβαίνει τις μέ 5 ί *α) 4 Σι λλίγγ ,ιίπό δε Βοΐΐΐο^ηβ κινούνται *αδ* ήμέραν δια τό ΪΙαρίσιον τρεΙς φοραίς δυο αμάξια έπι πληρωμή 9 'Σιλλιγ· γιων. 'Ο 'ϊωσήφ Βοναπάρτης ϊφβασεν εις τβ Αι» £ερπνόλ κα.) μιλετφ να ύτιάγη εις τό 'Αμςε- λόδαμον. ΘΙ τρεΐς κατά το παρόν εν Κίνδρα, $ΰρι<τ- κόμενοι Περσικό) πριγγίπις ΰπάρχουσιν εγ·