λόρδο ν Μελ€οΰρνί ως «ρόότον μινίςρον' άλλ' ίγοί αποκρίνομαι } ότι δεν εννοώ τό πώς δύ ναται ΐις να ΰεωρϋ το σχέίίον της μιταρρυθ- μίσεως ώς μηχανήν } γνωςήν μόνον είς τους χ&τασκεναςάς αύτης *α\ ότι επομένως υ τι ν. κοει τινές της Μεγαλειότητας τον είναι αναξιοι νά εμ€ωσιν εις δούλευαν της Μεγαλειοτη- τις του, 'ο βασιλεύς ί*ν ίζήτησεν από ε μι το να καφαιτήσω τα φρονήματα μου χα» τας άρχεις 3 βλλ' ίζήτησε νά συςήσω μινιςίριον •Ιόν β» φαν# μοι τό αρμόδιωτατον εις επαύ ξηση Του συμφέροντος της χώρας, κα) λοι πόν ε'ρωτω χ,άΰ' άφιλοπρόσωπον, αν δεν 3ί- Χβι με νομίσφ μικρόν ανθρνπον , άνίσως ίγώ ελεγον ε!ς τον βασιλέα 3 άτι δεν δΐχομαιτό μινιςέριον διότι δεν $ίλω δυνηίώ να προξαλω επιχειρήματα, ευπρόσδεκτα Τω νυν μινιςερίω; ίσον δ4 είς την κατηγορίαν του ίτι ίΐ,θεν ε γώ κ,αΐ ο! σΰντροφοί μου ή μι ν κάντοτε ενάν τιοι των υ π ε ρ μεταρρυθμίσεως μινιςερίων των λοβίων Τρε'ύ κα) Μ#λ£ο ύρνε $ δύναμαι να α ναφέρω «οΧΚά παραδιίγματα (Ικ τω» οποίων κβ) ανέφερε πολλά) $ιά να αποδείξω , οτ ι εγώ ε€οήθησα αυτά καδ' ο λα τα επιχιι ρήμα- τλ τ (αν, οσα. δεν ήσαν εναντία των καθίζω* των νόμων της χωράς, και λΐγω ότι, ε- πιιδή το σχέδιο ν τ ης μεταρρυθμίσεως μετ «Χ. Χαξε διόλου το σύςημα τ%ς ύπιρόχου εξου σίας , έχει χρέος καθιΐς , όςις αγαπά είλικρι. νως το καλόν τ£ς χώρας, νά πράττ^ κλτ' αυ τό το" σχίδιον. 'Ως τόσον, δεν εχω γνώμην ν ακολουθήσω, καθο μινίςρος , άλλο σύςημα *αρά πρότερο ν, κα) είς 'ζηΤηματα , εις τα ί- «οία ηναντιώθην ε'π) του πρώην μινιςερίου, 3(\ω μείνια κ αϊ κατά το παρόν α'κολουθών τα ϊδιχ φρονήματα, π, χ· έιν τνΐν ψίφον/Αοο ίΐ{ το να βιάσωσι τάς άκα· δημίαςναδεχβκσινΐν τω μέσω των τους Όϊΐ- ΒβηΙβΓί (είδος αιρετικών), α'λλβ νβ άφίσω(Τΐ την άπόφασιν είςτάς Ιδίας ακαδημίας, ντε δε 3ελω δώσ% την ψίφο'ν/χο υ είς τό να μεταχιιρισθω- σι την πιριουσίαν της εκκλησίας είς άλλοις σκοπούς, ει μη ιτάλιν μόνον είς ε*κλησιαςι- κούς σκοπούς * όσον δε περ\ των \οιπων εν τ* βασιλική όμιλίρ αναφερομένων ζητημάτων, 3ί\ω ακολουθήσω πάντ* ελευθέρως την ιδί αν μου, >ί όποία δεν ε χρημάτισε νότε εναν τία χ*Χ«νκ αΙκοινωφεΧω» μετα^υίμίσεων *α\ διορθώσεως καταχρήσεων. — "Οσον δε περί των σχέσεων προς τάς ε'ξωτερικάς διοικήσεις, η διοίκησις εύχεται να εξακολουθήσω τάς ©ιλι· »α( (Τχίσεις μετ αυτών καΙ εχει πασαν χε- ποίθησιν του νά διατηρήσω εις την χωράν τά εκ της ειρήνης αγαθά , κ α) σημεΐον μεγαλείο· τέρας - ε'μπιζοσύνης προς το νυν Μινιςεριον εκ μέρους μερικών μεγάλων Εύρωπαίκων Αυνά' μεων είναι τοΰτο , οτι δύο αύτων } η Αυςρία κα) η ΪΙρουσσία , ηρχισαν η δη νά όλιγοςεύω· σι τήνςρατιωτικήν των δύναμιν, ή μεν Αυ* ςρία ευ 'Ιταλία., η δε ΪΙρουσσία εν τ$ κατά τον 'Ριΐνον επικρατείατης. 0/ εχθροί Του νυν Μινιςερίου δοζάζονσιν , φαίνεται , ότι κα· κόν σιιμε'ΐον είναι τούτο , ότι α! δυνάμεις Της ξηράς ίχουσιν ίμπιςοσύνην είς τό 'ΛγγΧικόν Μινιςεριον. ώς τόσον, ο! μηίςροι δεν ύπι- χρεώθησαν προς εκιίνας τάς δυνάμεις ί'ίςτι, το οποίον δύναται νά τούς κάμη νά μή μιί* νωσι ιτιςΊ είς το συςημά των κα) είς το νά μή άνακατόνωνται είς τά ΐσωτερικά πράγμα τα ξένων τόπων ■ ούτι οΥ ιϊναι ατιμία αυ τών του νά υπερασπίζωσι τό σύςημα μιας ελιυθερας διοικήσεως, και μ ολον τούτο νά τριφωσι φιλικάς σχίσεις με μοναρχικές διοι κήσεις, το οποΐο* τοιούτον πολίτευμα τηρούσι προς τάς μοναρχικός διοικήσεις κα < α! ήνω· μίναι ποΧίΤίΐχι τ ν, ς άρκτψας 'Αμιρικ νς,