αά&(ρ(Μν. Κα*βΕ Τάότψ τη » ίυ'καιρίαν /χφ&« ννΐϋτιν'ο χ*ι#&ρόαυςρι**οζ ύρϊιτ&ις *ν ονόματι τόΰ δ^ιπΧωρ.αηχ.ον σώματος τον ακολουύου λο'^βν. ΛΒάο'ίΧίΟ' ! 'ίδοΐ! προσφέρω τ « ΰμιτί· /)ά Μί/ίΛ^Β^ί ίο σ-ΐ^οίί και τ«; ίΰχβίτου ΛΐΧωματΊκοί" σώματος- 'ι-ίκα τΐής ονομαςι- κ%ς ι'ορτη; σας, και καυχωμαι ι π) 'τουτω, ΒΨι νΐζιώ&ιιν ΐγω νά ίμιλν,ίτω προς την Μι· γ αλί ι ότη τά σα ς ι ν ονόματι των Μοναρχών, των οποίαν οί 'Αντιπρόσωποι φιλοτιμούνται νά να^ίιίΟΊασόωσιν ϊμπροσΟεν υμών, Αί «ιΐχα< ιίΐμων } 6) βασιΧιν , ιϊναι πάντοτι αί αύται, χα) μ{Τα καΟί νίον κύκΧ·ν του ινιαυτοΰ β\ι· πομιν αΰτάς ίιιπΧηρου μίνας δια τ·/,ς συνί' σιως Της Δίο ικήσιως, δια των ηνωμΐνων α'- γώνων οΧύιν των Μοναρχών, δ'ά τιίί ιπι- χρατοΰσ^ς τυχί/ΐ αγαύη μιταζυ αυτάν μ.ο νοίας και σύμπνοιας . *Η διατν,ρησις της ι!· ρήνης, νι' ιυ δαιμόνια και ευτυχία τις Γαλλιαί, ιτϊΐρίϊδόμε'νη ίΐ'ί τα ενέχυρα της δημοσίου ιύταξίάζ χ,ιύ ιΐς την ισχύ ν τι; Διοιχ.^'σ£Μί, «ν ινΐ λόγω, παν ι'ίτι δύναται νά βε€αιάσ% την ϊοτίιχιαν τ«5 ι ' μπίρας ΜιγαΧιιότηΤος καΐ Της σ$€αςϊίς οίκογινιίαςσας, υπαρχιιτο άντικείμινον Των εϋχων , τα ζ οποίας (ϋχιται το διπΧωμα.τικόν αωμα , χα! τακ οποίων Την και ανΰις ίιταναΧαμέανομΐνην, *λιί()^ ιΰλα· Λιβς καί ϋΧικρινη ίχ-φρατιν 3ιΧιτ( ιυδοκή, σ«ι « ΰμιτίρα Μιγα.λει·άΤνίς νά δεχύϊ,τε φι- λοφρονίϋς.Λ 'ο βαιΤιλιύς άκϊκρίΰη τον άκόΧα· ίϊν τρόΐίόν. ϊϊΎ,ας ιο'χαριςω ενικά των (υ χω ν, τά( οΚφίας νροσψίριτΐ μοι εν ονόματι τουδι* ιϊΧ&ϊ{ία#ικοΐ> &ώμΜτνς, του όποιου χαίρωκα&' ΰκ»ρ4οΧύν βλίτων 'ΐσας ως οργανον, Χαίρω ΐ 1ί\ &0ΟΤ01 , β Τι ^3Χί7ϊΌθ Τβ' ΙΡΜς »[' /ΙΛΓ» ευδαι* μονία ΤηςΤαλΧίας αύζάνιι } τουναντίον δε οϊ ιχδ^βί τί(ί «/τΛξιίΐί χα'οοοσι ΐανταχου τηνιλ· κίδχ καΐ τβ ^«0*8 τον να ταράξω<τιν αυτήν. 'Γ <ΓίΤ{ γινωαΊιίΤί Το νόσο ν ο αδιάκοπο; πρός ον ορος των αγωνων μ,ου υπάρχει νί ^ιατ/^νι · σ«ί τ«ς 7 ίν,κ ^ί *'ρΐ | 'νί?· μίτβί χαράς συν· ομολογώ νμ'ΐν, ότι ν{ ΐπιχ.ρατ»ΰσιζ τυχϊ α- μιταξυ οΧκν των Μοναρχών ομόνοια κα ) σόμ^νδίΛ εγγυώνται Την διατ/ρν^σιν ταυ· Της τ$ς τόσον Τιμίχς οΧαις ταΊς ιτολιτίίαι^ ιίριήνής , καί ςίριοΰσιν ικιίνν\ν Τν,ν ιμπιςοσύ- νΐήν , ή όποια υπάρχει ή κ-αίι' αΰτρ βάσις τΐ,ς *υ£α.ιμονίας κα! ευτυχίας τών ΐύνων , καισα^ ιιίχαριςω κατά πολλά ενικά των ων παρι^ή' νΐΤι μοι δια Τ·ήν βίκογινααν μου και δΐ ϊμε φρονημάιων.ί 1 · Την 5· Μαΐου ϊΧα&ιν ΐνώπιον Τοΐί ανω παρλαμέντου , χ,α&ο δικχςήρίου } η μιγά^ν, κρισοΧογία δια τα συμ€άντατόν 'ιοΰΧαν του 1834. 'Η μεγίςν, ευταξία, ι'πικράτιι'εν δια· ςηματι της ήμΐρας' τό ΤίαρίσιΟν χ,ταν ν,συ- χον' ν £$νικη φρουρά ι'χ,χμνι τό υτίο^ίγ^· μα της μι τον συνή&νι ζηλόν τιΐζ. , ΙΣΠΑΝΙΑ. *0 Μ ονίτωρ και το ίοαπια] ίβ Ρατΐκ 'ως της (ί· Μαΐομ ισιώπων πιρ) των συμβάντων* νεωςϊ ϊν τω Βιάτρω τοΐ! ποΧέμου, Κ ατά τον Κοηονβίεαρ *α! τ^&ιιίβηηβ ΐπι&€αιοΰται τα ο Τι ο ΖυιηαΙαεαηΌβυγ ίνί^ΐ ' Χαμπράν νικ«υ. (ξ ΚαροΧιςικοϊ λοχοι ΐνίχ,νίσαν κατά κράτος και έτριβαν ης ^υγν,ν 31 λόχους ί Χ - (ίριΐίούς, 14.000 α'ι 4ρώπων τον άρΛμό*. η Α€αρζουζα και ΕραοΰΧτ, εν(ία κ[ σφαγιίΐ Ι- χρνίμάτισιν η μιγαΧιιοτίρα, ϊζσαν γιμάται μι ποΧΧά λίίψανα, του'Χάχιςον χίλια.· β'λίΐ »| αποσκιαίή } οί Ίπποι της βριγαδας κα.) τα» α- ζιωματικΛν ΐνισον ιίζ τνϊν εζουσίχν τ£ν Κα· ροΧιςων, ως και 3000 τουφι'κιχ· ιΰρίύ ησαν δι τοσβί νιρικ/φαΧαΙαι των φνγόντων Χριςί. νων (ςρατιωτων τϊς βασιλί^ς), ^ ζ\ί_ γοι κατίφνγον οΰχ) κκραΧ^ν ιίς