Κρός -το» Οοη» Μϊ§αεΙ |ί'τϋταχν»!βσί τι]# α. νατροηήν τής προτιρος έίοαηοδίώζ. — Ό δοιΐξ ΒιλΧι^τών ήγ'Λνίσϋη νά άναιρζαγ τόί υποψία; . ιοί *ομΐ)το5 ΟβΓίιβΓΤοη, βημίιώοαί, οτί ή 'Αγγλία ίΐν παρϊ&ή τ»)# Οϋ'διτίρο'τητα της προ; τον ϋοπ> Μϊβΐιβΐ χβΐ την άνεφιάν του, οτι υ'- «ηΐρχ» μόνον εμποριχχ επιμιξία μεταζό "Αγγλίας και ιοο Ώοιη Μΐ^αβί δυνάμει τής όπαρχοόσης μιταξΰ "Αγγλίας χαί Πορτ οογαλλίας έμπο ρίχής θϋ»9»]'χ·/",5, *«ί οτί 15 'Αγγλία, χαβά τηρούσα α νςηράν ουδετερότητα > δϊν /δυνατό να σν^χω· ρ/σ»! νά ΐμβαρχαρισ9% ΐν 'Αγγλία ςράτευμα δια να πολίμήση τ ν;# Όιτορτο» ή Τερσεΐραν. 'Εν τ% συν(ίρ ία το» χατω παρλαμέντου τ·ζ 5., χβ9' ήν ε'ξετάζετο πάλιν η μελετωμε'νη εό· χαριςήριος αναψορά, ί'γινε πάλιν λόγος πολνς πιρί τής έξ&ιεριχής χαί εβίύτεριχής πολιτικής, οτί μάλιςα ο" λόρδος ΡβΙιηεΜίοη βδειξε την δυ- βαρίςηαίν του επϊ τω πολιτεΰματι , τα όποιον ίτχρησεν η ΔιοΙχησις τόσον χα τα τόν πόλεμον της "Ρωοσι'αϊ χαί Το ιιρχίας, ίσου πως χαί χαιά χή» α'αόθεσιν τής 'Ελλάδος, χαί τής Πορτο»- γαλλϊας } ίγκαλάν «ω$ αυτήν χαί ωςμήτηρήααααν ΧΟ οί)'ςν){ίβ άγιλοπρασ<ύπίας κατά τ ή» υπόβεσιν τ55ϊ τελευταίας εισβολής των "Ισπανών ι ν τή Μεξιχή. — Ό μινίςρος των έσητίριχών, χυριος Ρεβΐ, άναςάς ήγι&νίσΟη να αναίρεση τα ς ιίιτο- φί'ας του λόρ&οο ΡβΙπιβΓβίοιι · ΐαημείωοεν , ο τι, ιοί» Ιδέχοντο τάς παρά του λόρδου προβαλ- λομί'νας ιίδε'ας, τοϋτο ήθιλεν ε'πιψέρη την ανα- νέασιν γενιχοΰ πολέμου εν διαςήματι εξ μηνών, βί§αι<ύν, ότι ν τηρηθιΐσα πολιτιχή τη; 'Αγ γλίας είναι μόλις α διττως προτιμητέα, οπχαί την ανανέωσα Μινου τον πολϊμοα χεμποδίζιι νά »'« ταοτω διατηρεί άπαραμΐΑ)τον τνν ΰπο'λη* φι» *βϊ τιμήν τ*ίί 'Αγγλίας ' ήγ<ύ»ίσ9η ν' βηο· δίί'|5) άναγχαϊον την άνεξαρτησίαν χαί ολοκλη ρίαν «5$ Τοορχιχή; μοναρχία! χωρίς όμως να ίγχρίνη την ίβωτίριχν;» πιλιτιχήν χα\ τ ας δ«(- ταγας αυτνίς · η 'Αγγλία (ΐπρόοΒίβι) ΐαϋμ&οί' λιυοι πριν »ϊ άρχίσ^ ό πόλεμος τ ή ν Τ ουρχίαν να ίαση ΐχανοκοΐησιν ιίς «5υ *Ρ ίύασία,ν ίια όσα αοτν) παρ3πονΐίτ5 χαί μαλιςα §ιότι 5ΐν έχιίλί'· α^ν~>αν τα αρΒρα τ ν;; ΣυνΟν)**/;;, %ν.\ ταύτην ιν,β βυρι&ϋλνί» α»(ν·ω9< *αΐ *ν τω τί'Κη τήί πρώτης ί'χςρατίί'α;, «λν;» ίίκ βισηκοιίσδη , ταύ τα ίε παν τα ίιν ·η9(λον είναι ζίσημ Ιί'ωϊίΐι) ίν» λο^Ο! αφορμή να γίνη χηροξίί παλίμου ίχ μί ροας ημών. *Οσον δΐ περί τ^ς Έλλοδο; ί'βν]- μιί-ύσιν ο* μινίςρος, ότι χρείας τυχούσης &ίλει ΐιναι πρόθυμος ν' απ αδείζη, ότι το αμειάΟιτον πολίτευμα τϊις 'Αγγλίας ^ηοβλιπιι εις τα νά ΐ χτιλεσθή [»[ Σι ινΟήχη τ ή ς 6. 'ίοιιλίου με ο λα ς τας ιξ αίτιας τω» περίςά®ίω» άκαιτουμίνας, αυμγίροόαας τ-ζ/Ελλά^ι } μετα§ολάς. Π Γρι ίι τΐύν πραγμίταν Πορτοογαλλίας ίδιίαίου ο χϋ- ρίοςΡεεΙ, ότι έξ αιτίας τ&ΰ μόιου ιδιαιτίροα πολιτεψατος τοί ϋοιη Μϊ^αβί } ότι &?λ. ίι» ίψ-Λαξε τη# υπόσχεαίν ιοο, έί ν $ϊχ$ Ζίχαιον η μεγάλη Βρετταΐ/ία νά βιάση τον Πορτοΐιγαλ· λαέ» λαόν νά ίιχθή βασιλέα, τόν όκοΐον δεν Βέλίι. ΓΑΛΛΙΑ. "Η Οβζοίΐβ 4ο Ργ3π.οο ίγραρ ι τ* γ. Φι $ρ, το οχο'λοκϊο. ,'Ή γινι*·ή προσοχή ςρίίίτοί ταό· τνι τ^ί ςιγ?% περί τήν ΐχςρατίίαν ίναιτίον Άλ- γερίοο.]— 'Α-ο τ>55 εποχής της ΐχςρατείας του λόρίοα Έξμονθ (εν ίτει ι8ι6) ι^λι;^ τί 'Αλγίριον ; εις ^οβεραν χατάςαβιν α'ντιςα'σΐύΰς, ώς$ ττ'ν σήμερον ν γ . άρχει σχεδόν αδύνατον ια εμ$η τις είς τόν λιμίν» ή νά πλησιάσ-ρ τις βιι'- τω , χο9ο« ή είσοδος γαλάτται άπο δύο πολλά πλησίον (χτισμένα φρούρια χο'ι 6οΟ βαρέα ία" νόνι* ίπ' ουτοίξ. Ό'Αγγλιχος ναίαρχος χατω^ διοβι τότ$ τόν ΰχοποντου μονον ι| αιτίας τή;