*1$οΰ β λόγος, δια του οιτο/βμ ικΧεισεν ο τάςασιν. 'ϊί προσωρινή χυ&ρνησις (Ηβ^ϊ- βασιΧεύς τ* ζδ.Άιτ^λ. μετά την μεσημ€ρίαν ιηε), εν *' μας ε'κρατησε μέχρι της σήμι· ΐ4" σννίΧινσι» τακ. Παρλαμέντων £ια το /;ον η φορα τοΐίν περιςασεαιν } είναι μίν 1 83 2» }"Α*3ρ ε ζ το!/ αν» και κάτω ΓΙαρλβ- ίαρυ αακΊν ι!ς την χώραν εις και την διθίκησιν } μέντου ! ΜϊΤ « τας μακράς χα) άζιολόγους όμως, α'φ' ο ^ παόσει τούτο το κακόν, 3έλίΐ ΰπούέσεις, εις τάς οποίας ι ν·ήσχοΧη(ίητε ι ν γίναμε περισσότερα* ενέργεια» ν) έζετασιρ Ταντίή τ* συνελεύσει, νομίζω προ πάντων ά- τ ι» ν ί ζθ ο'υν' ο τ£/η των συνεισφορών (8ιι1)8Ϊ- :·ναγκΛΪον νά σας εΰχαριςησω δί ίσα. ή'ίπ ε- άββ) ^ηγισμος ·3έλει απαλλαγή τάσης αμη- Κράζατε όπερ της Γαλλίας και όπερ εμου. 'Η χανίας., χαί η μίν εξουσία ~ίλ£ΐ ίχ?ι τα α- ' Μοναρχία και ο πολιτικός χάρτης εςερεώύησαν ναγκαΊα της μέσα , η δέ χωρά- ολας τ ας ε γ* δια Της μεγαλόψυχου χαι ενεργούς φροντίδος γνησειςτης. — Το ντο εΐναι το ϊσχυριν α'ίτιτ (Γα.ς · εις κάβε περίςασιν (γνωρίσατε κα.ι ύπε· ον , το οποίον με παρακινεϊνα ζητησω παρα (τασπίσΆ^τε τα. ά\.η6η συμ^εροντα της Γαλλίας της φι Χοπατρίαςσας νεαν σν^εΧίνσιν' 3ελοι κα} το» συνταγματικού 3ράνου · ύαεςηρίξατε προςάζει νά ανοιχτή αμέσως· 3εΧου<τι βΧη· νομιμώτατα την Αηίκησί» μου , καϊ η Τα\· ε'Μΰς ύπ' όψιν ίμ£ν ο! περί των προσόδων λία καρποΰται ν, δ η τους καρπούς. Τώρα δεν νόμοι, οί όποίο ι μέλλουσι να φέρωσι ΤιΧοζ «ναι μόνον εΧηίδες, δ»ά·των οποίων δ^νάμεία πάντων ελάττωσα ι είς τά της πολιτείας ίξο» να παρηγορηΰωμεν, αλλ* η δ η Ιφάσα,μενεϊς ·$α* βέλετε -δε τελειώσει ταυτοχρόνως καϊ ν ε αν εαιοχήν της ευδαιμονίας κα) τοϋ μέλ- τους άζιολόγους του οργανισμού νόμο ν ς , οι λοντος. 'Η χώρα ήμων ήσνχΊζει, και απόκτα ο*οΐοι σας έτα^ρησιάσίησαν ηδη δια νά σχεφ- 3αρρος χαι εμπιςοσυνην' το ίμπόριον και η (ΐΐ,τε ' — "θα·ον ϋε δια. τα ς σχίσεις μου Κρος ^βιομηχανία αναπτύσσονται με^καρποψορω-ίά- τας εξωτερικάς δυνάμεις, δόναμαι να. συγχα- τι^ν ίνεργειαν πανταχού (ζασψαί,ίζα ή ε ρ- ρΰ μόνον ί μαντώ. Τα συμβάντα απέδειξαν , γασία την του λάου ευδαιμονίαν, χ,αι ςιριοί οτι ιό ζήτημα, το μεταξύ 'ΟΧΧανίίας καϊ Την παντού επανακάμ^ασαν εύταξίαν. — της Βελγικής τρΐπει να \υύ% χωρϊς να ταράζω Αύται αΐ πρόοδοι ατιΧτίζουσι μίντάς φατρίας^ 1 \ν ήσνχίαν ΐης Ευρώπης. 'Η κατάςασις τηζ αϊ τίνες αΰυμοΰσχιξίΰυμαίνουσιν εις απειλας ί ' Ανατολής ενασχοΧε'ΐ τ ας δια^ίσεις , εχομεν ο μιας δεν3εΧε ι κατορ^ωσωνι τ> ύάνδρες ! τα εν- όμως αίτίαν να πιςίύωμεν , οτι α νάπτιιζις τω» τίμα νμαιν παραδείγματα ΒεΧουσιν ΰποςηρίξει πραγμάτων οσβν οΰ'ιτω επικείμενη 31 Χι ι α- το φρόνημα, των κα\ων πολιτών , «.αϊ η ςερςά ποκαχαςήσει εν τούτοις τοίς τόποις την ιϊρή· *¥,ς Διοικήσεως μου ύποςηριζις δεν 3ιΧει τονς νην' εςε δι βίζαιοι, οτι ιδώ κα&ως χ,αϊ ιγκαταΧίπη · και η (ίρηνικη άνάπτνζις των παντού η Γαλλία άεΧιι δητηρη τό ανί)- κμετερων νομών , ν) (ΰνικη άσφαλεια εντός τ ε κον αυτί πολίτευμα, καϊ τόν ανήκοντα χαι εκτός 3ελουσιν είναι η ημετέρα ανταμοι- βα$μόν } και είμαι ευεΧπις, ότι, οτι όχό* αλλα' προς επίτιυζιν τοότον τοϋ σκοπού γος περ\ του νά διατηρησωμιν την αζι πρί· Μίναι αφ(ΚΑτ«ς α.ναγκα'ΐον , νά επαναχίωσιν νεια,ν , νά εζασφαΧίσωμεν την ευτνχίαν, η να Λΐ πρ σοδοι (φιναν τζαι) κα\ η κυ€ερνη- Ιγγυησωμεν τας ελευΰερίας του έύνονς, το ντο βΐ( Της νοΧιτιίας »({ ψαΛΤί^ήιι τιαν κα· δεν 3ιΧει απ&?εις εκε'ίνο, το ίΐιύΐον ίι-