*βϊ αυξ&ια», 5;'λΐί ««<«« ίντός ολίγου ολη Η Τουρκία "'ΐωσσική επαρχία. 'Ελπίζω, οτι β ιΰγενής λόρδος ζό Ώαλμερςων) 3έλει δώσι' χατά τοιούτον άξιόΧογον άντικείμενον μεριχάς ιζν,γήσεις τίερ\ τ^ς πολιτικής της Διοικήσεως » * I λ - ι \ \ \ / προς την Ύουρκιον. Κατα το ·κα.ρον είναι πλέον παβ αλλοτι »} ςιγμή ταυ »ά ίνύυμη^ τις τον λόγον ίνός μ.ισάλου ανδρός ,,'Ανίσως ν' Ειψω- πη δεν φυΧαχΰη, 3ιΧει είναι εις πεντήκοντα, χρονους δημοκρατικά η Κοζακικν)»" 'Έ,ρωτω , (ν ΐίναι το συμφέρον τις ' Αγγλικής πολι- 'ικης του να ανύίςαται εις τήν επαύξησιντοΰ 'ΐωσσικου κολοσσον ; δεν είναι τίΧος και ρός να τον μεταχειρίσωμεν, ον τρόπον αυτός μιτιχείρισεν ν,μα; ϊκ πολλοί χ,αιροϋ ■ Δεν 3ε- λ» μεν ιά προσκρούσω τι τω 'ΐωσσικω Μίνι- ς?ρίω, οντε δέ ζητω να κν,ρΰ'ξη ή μεγάλη Βριττανία τόνπολεμρν εις τνν 'ΐ'χσσίαν, όμως λίγω και αύύΐζ, ότι Της Τιμής τον συ/Α- φίροντος τη ζ μεγάλης Βρεττανίας, ώς κα> Των άλλων Ενρωνα'ίχωιι Δυνάμεων, ίίναι νά Χα€% αντικρύ τίίν υψηλών ζητημάτων Της 'Ρωσσίας £έτυ> ενεργητικωτέραν , όπως εμπό διση αυτήν εις την πολιτικην της του προσπε- ριξάλΧισύαι και αύξαναν," —'Ο λε^.ξΠαΧ- μερςων άπεκρίύη. ,.Ει'/α* π^ζ:ζμ£·.·ΐζ } ότι Το η;ζ.ρ\αμέν:ον £έλει έγκρίνη τά αίτια, δια. δεν αποκρίνομαι ιίς το ερώτημα τον π ρολά- \ 4όντος ρητορος και δεν αναφέρω τά #εριςαπκβ μιας αρχήν μεν, άλλα μή τέλος ε'τι λα€οΰσης διαπραγμ.ζίτεισεως. Το πραγμ.α δεν ΐλαβεν ιίδίτι τέλος } κοΰο'τι, ότε ΐχινηΰη ό χιλιυταΐος Ταχυδρόμος εκ Τουρκίας , το 'ΐωνσικόν ςρά- τευμα ίέν εκα,μ.εν εισέτι κάνέν άποφασιςικόν κίνημα ' καύ' ας όμως έγω ελα4ον εχ. μέρους της 'Ρνασικης Διοιχήσιως βεβαιώσεις, ςοχ«· ζ'ιμα:, ότι δύνομαι νά προσ-ΐίνω, ό'π , καδ ςιγμήν όμιλω , το 'Ρωσσικόν ςοάτινμα α ν 'Χ<*>ρνσΊν ηδ·ή εκ τ%ς Τουρχικηςίιηκρατ'ίΐΜς. Δνναμαι δε και νά προσ^Ισω, ότι προ χαι. 0 ου τίνος ηδη ο Σουλτάνος ί'ςειλε τίρος Το η- μέτιρον Μινιςεριον ναρακαλων αυτό να τον βοηύησια κατά του Αιγυπτίου ςρατεύματος, ομως ίί αίτια, τά απιίΐ* δεν Ιύναμαι να $κ· 6ε'σω ενταϋία, ίκρινεν η άιοίκησις ΐΰΧογον νά μη δεχύίι τούτο. 'Αναντιρρήτως , εάν έ€οη- ίοΰμιν ημεΐς, δίν ε'προχωρεί ό 'ΐμπραχίμης, οI δι 'Ρωσσικοί ςρατιωται δεν ε καλούντα εις βοήύεια,ν. 'Ω^το'σον, όσον ινκολον και άν ή τόνοι ι'ίπητις, επρεπε νά προΐϊδωμεν τούτο η κείνο, δι ν ε'ςοχάσΰη Τις ομως Ζτι ΰίλουσι συμπέσω τά συμ4ι€η%ότ» τόσον άλληλοδιαδόχως χ.αϊ Ταχέως' επειδή λοιπόν ήμιΐς δεν ΐδέχύημεν, ί'ζήτησεν ο' Σουλτάνος την βοήύειαν της 'Ρωσ- σίας· ηΤις και εσπιυσε νάτήν τω δ ώση, κα! δεν ε'ίχομεν οίφομ-ςν ναδείζωμεν ζηλοτυπίαν κκΐ νά ΰποπτευωμεν σχεδία χαί σκοπούς επαυξή- σεως , καδοτβ καϊ η 'ΐωσσία δι ν ε δείξε ζνίλο- τυπίαν καύ' ημών, αλλά μάλλον εδωκι τήν βί€αί.ωσιν Του νά άναχωρήσ# το ςράτευμά τχς εΰ&νς α'φ' ου υπογραφή η ειρήνη. Μετά χαρας λέγω, ότι η εμπιςοσάνη ήμω» δι ν εφάιη σφαλερά. "Οσον δέ περ) τοΰ' ζητΫ,μα.ιός τοΰ οτι ή 'ϊΐύσσί α δύναται νά κυρίευση τ ν. ν Ύουρ- κίαν, κηρύττω, οτι βί^&ια. συμφέρει όλη τί Ευ/ιώ*!! και τ^ Ευρωπαϊκή είρηνη καύ' υπιρ- €ολην νά μείνη άνεζάρτ^ γ ος η επικράτεια της 'Ούωμανικης Μοναρχίας. *Η Διοίκ^σις 3έλει νομίσει χρέος της νά ενανΤιω^η εις πασαν κ»- τακοπήν η μερισμόν Της Τουρκίας, άνίσως τΰχοι καΐ π ροδαλοί τοιούτο τι ν 'Ρωσσία^ κα! τότε 3έλιι κρίνει η Αιοίκησις κα\ χρέος της νά άνακατωΰη χα) νά εμποδίσω τον Π ασιαν της Αιγύπτου από του ν απόσπαση μέρος όποιον· δήποτε της 'Οδωμανικης Μοναρχίας, επειδή η ολοκληρία και ανεξαρτησία αΰτης είναι άνάγ-