■ ^ 4Β — ■■■■ <<{ ομού μι την μητρυιάν μετεχίίριζε την κάΰηται εκεί εις το χ«ϊλο$ 'κάΐ κυττάζει μ«ρι· βνγατίρα νάντοτι πολλά σκληρά, δεν ηύέ- κά λεπτά με'«ροσκεκλιμένον σωμα ήσΰχως λη&! , φοβούμενος τά έξοδα, νάςέρζχ εΐςτου- εις τό βαάοί κατα , κ,») το'τβ πάντες ο! κάτω το , καί ώ τί5ζ απορίας ήμέλησε δια τούτο 3εαταΊ ενόμιζον τρέμοντες ο τι £ί\ιι κίσΐί' και 4 ΐίοΧιΤίΓίία ν« διατάξω τούτο το μέσον πλην αντί] αίφνιδίαις σηκόνεται και υπάγει η- σωτηρίας. "Αλλοι ενρό^αλον νά φέρωσι Ύα συχος νρός τα ιναράϋυρα της σκέπης, άλλα νρός σωτηρία ν δίκτυα , τα ο'ιτοία ιίσακ τϊκ- το'τϊ βλέπει φως έν τω παρα&υρίω, ακούεται τωμένα εκιίΐ πλησίον του ποταμού δια νά μπ διαπεραςικη , καί χ«ρ<{ 3έλωσιν κνιγη τ>ς , και νά τα τεντώσωσιν ιίς δοκούς ηρχησαν και οι κ άτωύεν νά κράζωσι, και ί- (^£υτ<«() 3 αλλ' ί ένιςάτης της πολιτσείας κιίνην την ςιγμην ακούεται ότι επισέ τι καϊ £ίν εςίύξίΐ' ίΐ§ τούτο, ίιο'τι ί'λεγεν οτι ιοϋτο εν τω άμα ςεναγμός χα) κΧαυδμό; των πάρε· χρειάζεται πολύν καιρόν (ως μίαν ωραν} Φ . ςώτων. *Η κακόμοιρος εζεψύχισεν επάνω των "&ως ενός καιρόν ικραΤοϋντο ύποκάτω Της πετρών του δρόμου. "Ολη η πίλίς υπάρχει την σκέπης μεγάλα πανία, άλλα και τούτο τα- σνμρρον περίλυπος ε π) τούτω τω συμ€ι€ηκό' ρντήΛη ύςιρώτιρον, εν ω η νολιτσείχ χρέος ^ *«· Λεν είναι «τι γνωςον, αν το φως εκείνο είχε νά διορίσω προς τοΰτο α'νδρωπους. Μερί- εν τω παρα^υρίω προηλ&εν εκ με'ρους της ά· κο! εκ των καΰαιρόντων τα καπνοδοχεΐα άνέ- πρ οσ«ξία$ Τίνος άνύρώπου Της πολιτσειας *} €ησαν 'μιν εις τνΐ» κάμινον ι!ς το ΰψος καΐ του πατρίς . ως τόσον, ο τιλινταΧος εφυλα· ( εύρέύησαν πολλά πλησίον τ",ς κόρης, την ο'- κώ^η και εξετάζεται } εν ώ μάλις* έγίνωσκβ ποίαν ηκουον ομιλούσαν καί γάλλου σαν, χω- το πάύος της Βυγατρός της, πλην ως α&εται ρ)ς όμως νά δυνηίίωσι νά τ? βνηΰήσμσιν.'Αλ- είναι είς εςέτασιν καϊ ο! άνΰρωποι της ηολιτ· λο ι νπισχε'ύησ αν, οιοιμένοι εις σχοινίον , νά σείας, ο ι όποΐοι άναπ ολογητως ημελησαι εκ€ωσιν ί'ζαι του πέμπτου πατώματος κ αϊ νά τόσον καιρόν νασαν δακιμην σωτηρίας, 'οπα.- ιτιάσωσι την δυςυχη, πλν,ν ιμπο§ίσ&ησα" ] τηρ της κόρης ητο κάι νρότερον εν υποψία, επειδή εφο€ουντο μήπως ή νυκτο€άτις τους τον ότι εφαρμάκωσε την πλουσίαν Κως μητί· εννοήσω καί τ ότι εζυπνν,ση καί πέσ^ παρευ· ρα της κόρης , και τον νομίζουσι ν αρκετά βο*· Οϋί κάτω. Τοιουτοτρόπως ή κολιτσεία, άντι πλαγχνον , οτι 3έ\ΐ> δεωρεΐ'τον 3άνατον της νά παροτρύνε, άνιχαίτιζε τάς δοκιμάς των Βυγατρός του, ίιά νά Την κληρονομήσω } ου- ΙδίίΰΤων εις σωτηρίαν της κόρης, ό ίίε πα τηρ χι μεγαλην συμ/ροράν. 'Η δυςυχης είχεν άπο" ί\ίγε βε€αιων^ οτι ή κόρη 3ι\ει εμ·6% τέ· κοιμηΰζ πιρ) τάς 5 ώρας Ιπάνω του σοφα, ο- \ος πάντων δια του ναρα&υρίου του πέμπτου λίγω δε ΰςερον όνιιρευομένη ΰπηγιν εις το · πατώματος, ίνύεν έζηλύε, πάλιν αφ* εαυτής άνωγεων , οτ« την άπνιντησεν εΤς υπηρέτης ϊνδον } και διά. την πίςιν ιίς τοΰτο δεν εδο- τοΐί αρτοποιού είς την σκάλα ν' οίΐεν πϊύανως κίμασαν οί -παρευρισκόμενοι νά έπιχιιρήσωσι αυτνί άνε€η πιρ\ τάς 5 V, ώρας διά μέσου του τά αναγκαία εις σωτηρίαν. τέλος πάντων } ό- παρα&υρίου , ενύα άφηκε τό σάνδαλά της (ιία· λίγο,ν πριν της ενδέκατης ώρας κατα€αί»ει ή πουτζια) πρότιρον, εις την σκέπην. σιληνιαζομένη μι βημα ςαύε/ον ακο της ςε· ΓΑΛΛΙΑ- φάνης κάτω ϊως εις τό χείλος των κιααμίδων, Καϋώς γράφει «'φημιρίςτις του Παρισίου »