ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ II Η Ε ί δ «ί σ 1 ε ί ς 3 ι β τ ά Άρα τ ο λ ν χ ά μ> ε' $ η: ΚοΧιτικη, φιλολογ/κΐ) ίϊ και ί,αττο^ικ,νί Παρασ*κεΐ)^ 7* —- 40 — Ιουνίου τ83δ; α·$3ία· *α: - προνομία χοκσαρο^ασΛιχΰν Η Ο ΑIΤ Γ Κ ΑI ΕΣ ΙΔΕΙ ΗΣ. Γ Α Λ Λ I Δ. 'ΐδού ν) ακολασία χα) τό τι'Χος της ομι λίας του μίνιςρου <1β ΒϊΌ^Ιίβ περι του 'Ελ- Χηνικοΰ δανείου. ,,Αυτ'ν) είναι, ώ ανδρις, ν 'ιςορι'α Του &η· μοκρατικοΰ [είδανς διοικήσεως εν 'Ελλάοι (Φΐ) ίΐς). Άλλα και αντωντων "Ελλήνων ο! φρο- νΐμώτατοι καί είλικριν ίςατοι εδόξαζον κα) αυτοί πάντοτε, οτι πρέπει να αυςαύχ εν "Ελ λάδι μοναρχικηδιοίκησις * ' ούτως έδόξαζεν ο κυρ, Δνίμ.. 'ϊ-ψ^λαντ^ί' οντάς εφρόνουν κι\ οι ' Αντιπρόσωποι της 'Ελλάϊοί ιω ι 83 1 , ο'ΐ- τινες ϊζήτησαν μοναρχικών διοίχησιν, ωςε κοά η' 'Εδνο συνίλευσις έσν.'επτετο περ) τούτου, Του όποιου ομης η εκτίλεσις εμποδιστή διά την φοράν τών τότε περίςάσεων · ούτως οίμί- Χησεκα) β Κυ€έρνηΤηςΚαποδίςριας τω 182 8* τίρός τον γ.όμγ,τα Γυιλλίμινοτ } αΐι δ ν,Χ. μο'νη η μοναρχική διοίκησις δύναται νά σώση την Ελλάδα. "'Οτ'ί ί« ο /3ασ<λίος "θδ»ν επίτν.σε *ό ί'δαφος τ%ς 'Ελλάδος, ηνήϋ-ήσαν Κερί αυ· νον όλβι αί φα τρίαι, δλαι αί γνωμαι' πας τις αμιΧΧατο και ΐφιλοτιμι'ΐτο περί αυτόν, ωςε καΊ τούτο μόνον αποδεικνύει η πόσον ο λβ<?5 τ ?; 'Ελλάίος είναι φιλο^ασίλιιος (««'νηνι; ην ίβξιί τ» χ αϊ βριςε^ί^, "Αλλά , λέγΐϋ- αν , ο πρίγγι·1> "ούων /κΧί'χΟ·» #κρα Τκν ξε- νων Αυνάμεων. 'Ενταυ(ία παρίςαται το πολ λάκις εξ αιτίας τ£ν ε'παναςάσεων προκυπτιν ζήτημα, αϊ δηλ. μετά μεγάλων ίόνικην κρϊ- σιμον περίςασιν ανήκει το δίκαιον του να δω· σ'β νέον ποΧιΤικον σύνταγμα (εοη8ΐίίυΙΐοη> ε!ς νο'χ.αχαςαΑίν ή'δη σ£μα της πολιτείας, η αν πρΐπει να. ερ·Λτφη το εύνος ολον, 'Εν 'Ελ- λ'α'οι ήτον αναντιρρήτως αδύνατον να κ\η(ΐζ εις σχιψιν όλος ο λαοί , εν δι τη Γερουσία οΰτε μία ψήφος εύρε (ι η κατά του βασιλέως "οί«» νος, κο! δεν ςοχάζομαι, οτι υπάρχει εν τ£ ίςορία άλλη ε'κλσγη τακΤικωτι'ρα κατά την μορφην και ϊ χα υ σα περισσοί εραν πραγματιώ δΐι συναίνεσιν. Τά δε της εκλογής, περ'ι της οποίας 'ίπρεπεν α! ξέναιΑυναμειςνιί αποφασίσωσιν, ε- χει σχεδόν ως άκολάύαις' η ΤαλΧία ΙπρόΦΙΧι τον πρίγγιπα ΚαροΧον, νεαταταν αδελφό ν ταυ βασιλέως ΤΙαυαρίας, τούτου δϊ μη 5ϊλ>ίσαι- τος, τον πρίγγίπ&'"θί}'ύνιΐ' ν| 'Αγγλία, επρί- ■ίαλε τον πρίγγιπα 'Εσσενομ€οΰργιον ; η δε 'Ρωσσΐα τον Σα'ζοκοζούργιον πρίγγιπα, εις κανένα όμως τουτιαν δεν εύρι'ύησαν αί ψίφβί σύμφωνοι, ο δε Παυαρικος πρίγγιφ δι ν ί- κρίύη δια τούτο, διότι δηύεν ν) Ώαυαρία υ πάρχει ο φύσει σύμμαχος της Ταλλίας (χάν οι ' *«ι« Ϊώ'φο^ίν «'ίΐϊοιΛ»). Μετά τοΰτο Ιπρόζα- λιν ή Γαλλι'α άλλον πρίγγιπα, ψ δ» 'Αγγλί α