- 190 — Μβυ τϋς Κα/κι 41χς μ ) ΚαρνιωΧης ·ςα» πάντοτι τ· άντικιΐμ§νον. 9ων ν/ιβιταιν φροντίδων Μου» 1 1{ τα; τάξιις , <ν 0 'νόμαη των οποίων να.}· $$σιάζισβι σήμ*{>ον 'ϊμί'ΐς, *α\ιίς τάς ο*οίαί μίνα Ιν ιύμινιία κ») χα/»τι »ίνοος.« *Η £« Μ«γαλ*ιότ«]{ τ>){ ν{ ΑυΥοκρατερισσα άπικρίΰ η ιίζ τους άπιςαΧμΐνους των Τ άξιων Τ *ί{ Καρινΰίας χα) Κα^νιωλ^ί ω; ακολούθως.. >)Ευχαρις«..τα{ Ταξ«ΐ{ τί)$ Καρινύίας κα) Καρνιβίλ^ί ίν«α της αγάπης και πρασπαίιίαί νρος τον Αυτοκράτορα , .τον Σύζυγόν Μου, κα) νρός 'Εμ*, κα! τάς βεβαιώ , ο η γινασκανα Τίμα καδ' ολνιν τ»|ν αξίαν τα άνιρ εκφωνή- σατβ ταυτ* ,τ£ ςιγμϋ φρονήματα. *Η καρδία Μου άννκει ίξίσ*υ τω Αύτοκράτορι κα! το7{ ΰ*ο τι{ν Διοίκ^σίντοο καλοί; κα! πιςοΙςΧαοΐς, τώ». οποίων ή ι ύ δαιμόνια εςαι άε\ ή 3ερμο' μάτ* κίχιί Μου, Βι&ιαίσατ* ιδιαιτέρως τους έταιρία,ν ΐ'νιςαϋιι διά *ιίρας Το'βτβν «βλλ«4> αιωνων' ΐπιιδή «γιο'ς τούτοι; ϊμαίον } Ιτι ή παράνομος κα! άβιο; διο/κνισι; ΐν &ισ€ώνν>ι» ίια' να ι'ξαλίίψιι «ν Πο^τοογβλλίξί τ»)ν ^ν)0·- κιίαν των Καθολικών το'σω «υ'κολαίτίρον, χα) ίια' νά κρ^μνίσΐί το ΚΧηρικόν τάγμα ίί; φρικ- τιίν Μιιαν κα) λί>*>ι/ιαν υτοταγ^ν, σκοττο'ν ιχιι να ταλνι'σ* τα ί**.λΐίσιας«κα κτ«'μ* τ «, τα ο'ιτο Τ λ ίΤναι ίτοι αφιερώματα των βασιλέων Των σεξαςων προκατόχων μου, ιϊ, και τα περισσότερα , αφιερώματα και κΧηρονομήμα- τα, τά .όποΐα ίκαμαν εύλαξείς άνθρωποι εις διαφόρους εκκλησίας κα! μοναςήρια μι μιγα- λα; υιτοχ/!ΐ6>σίΐ{ * έπειδήπρός τούτοις ίύχ*. μαι να εμποδίσω } όσον τό δυνα. το'νμοι,τ·ι- αύτην παρανομον πραξιν κα! άδικίαν και τα μεγαΧα κακά, ,τά^ποΊΛ. δύνανται εκ τούτου νά υ^οκύψωσι τόσον δια τ>ί>» ΠορίΌυο/αλλικιίν ΐγκατοίκους των επαρχιών , των ο'ιτοίαιν *Γ- εκκλησία», ίσον καϊ όια την ΐταιρίαν εν γένει. μιί; παριςάνιτι σήμερον τέ πρόσωπον, χιρ^ τούτου του φρονήματος Μου, καί εϊπατ» α υ. ταϊί, ότι £«Χμ μ«'νκ αυταΤ; α'«) «ννου; ΐν ιΰμινιία κα) χάριτι.« Π. Ο Ρ Τ Ο ϊ Γ Α Α Λ I Α Γαλλικά) «'φκ μερίδες πιριεχουσι τνρ α'κο'- δι&μαρτύρομαι (προτεςάρω) ; ίνα «ιον ^«ου τ» κα! όλων Τ<5« ιί γ$μόνιον της Ευρώπης εναν τίον τ ν ς πωλήσιωί τούτων των κτημάτων καΙ κηρύττω , ότι πασα. γενομένη τυχόν πώλη- σις »ΐ ί'/.μίσΟωσις {δοσις ιι'ς αρένδαν) ύποςα- τικών ικκλησιαςικών, δέκατων ΐφημ»ριων λβοβον διαμαρτυρίαν ΟρΓοΙβδΙβΙΐοη) , την ο- ι? άΧΧων δικά ίων, είναι άκυρος } καί ότι ί%οι κοίαν ιξέδωκεν ό Α-όμ ΜιγονίΧ ίναντίον της ΰπο της Διοικήσεως άποφασισβιίσης πω\ήσιως Των έκκΧησιαςικ£ν νποςατιχ,ων καί "χτημά των* »*Επιιδή το νρώτιςου χρέος ενός Καββ* λικοΰ ηγιμονος, κοδο' υπιραπιςοΰ της /κκλή- σίας κα) Των Ιερών δικαίων της, ιίναι νά δια· τυρί *"« κτήματα , ο σα εχιι ή ρηΜσα /*- κΧησία, ΐν οΧιί τ% όΧοκΧηρίατων, δια νά δύνανται να χρησιμιΰωσιν /Ις τους Ιερούς σκοπούς, ιΐς τους όποιους είναι κατά την φυ'β σι ν των κα) δικαίω τω τρόπω διωρισμίνα, τνς ίνοίας ταυ της χονσιως τό οψιΧος πρός τνν •λρίμ. 4δ· Ιί-35. οί άγοραςαϊ η ε'ργοΧα^οι, ι'ίτι ξένοι , ι'ίτί εντόπιοι , 3έλουσι χάσει τά αργύρια των κα) κίφηλαια · και, όταν έπιςρέψω ποτέ διά νά ζητήσω οπίσω τον άρπαγέντα μβι $ρόνον, διά να μή προτείνε τις άγνοιαν , η διά νά μή ζητ£ -(πρετενδέρη) πράγματα, τά όποια δεν ίχουσι τον τόπον των, καύως έφανερωσα τού το ΐν τί ικδοΰιίσΐί παρ ΐμου τη 20 'ΐοκν· >884 προς ίΧας τάς Δυνάμεις της Ευρώπης διαμαρτυρία μου εναντίον ίΧων των πράξεων · της ύναρχούσης νυν (ν Λισ^'νν^ διοικήσεως^ , »■· ·<νο ίϋΧογον νά κοινώσω ιίς τά$ $$ίι(σα!>