πραγματιυτάς ΐϊς το τί μελετάται, και «'νόαί- ζον σφαλμα ταινί α» διν εκα,μν ον τούτο, χαϊ 6Λ ») ύήμοσαυΟε 'ΐσα εν τω καφφενιίω είδησις ■δεν σήμαινα ότι και τωοντι έγνωρίσύη πα ρ α της 'Κγγλιχης διοικήσεως 4 άπόχ,λεισις. — "θ λόρδος πα,οίΤ·/'ύη τέλος πάντων από του ζητήματος του, πλην είπε ν, ότι μελϊτα να ο/χ(Χ»ί<Γ^ι ·7Γ£,2Ϊ αν του πάλιν μη ολίγας η μέρας. Το (Γχϊίιον /ΛϊταρρυΟμίσ'ίΜς τϊίς 'ΐρλανίι- χ.»Ϊ5 ί'χκλχισι'αί ένεκρίύη, καδαίζ £ ΐ'/ΐμεια-Όΐ/ΐ ν;ωςϊ, ιν τ% συνεδρία τον κάτω παρλαμέντου τη 8. 'ΐουλίου καί ίπαόριον ί*ΰη κα^ υιτ' οψ/ν τοϋ άνω παρλαμέντου. 'Ε φαδη δε και £κ. της αποφάσεως τούτον ε κ ρ: ματ ο σχε δόν » &{ ε'νομίζετο, αν πρέπε-ι νά /Λ«ίννί νου το νυν μινιςίριον, έκρίνομεν εΰλογον νά α»κ- (ρέρωμεν καν εν επιτομή χάς ομιλίας περι ταύτας της ΰπούΐσεως. Χοιπον 'ΐουλίου, <Τυναχ(ίίνΤος Του άνω παρλαμέντου, πρώτον μέυ Ιπρο€αλεν ό λόρδος Αονδονδε{ίρύ., άφ' ού ώμΐλησε σφοδρως εναντίον τον πολιτικού συ- ςτ,μκτος τον νυν Μινιςερίου, νά βλ·φωσιν νπ ο"ψίΐ< τα χαρτί», εζ ών δύναται τις να ■'Ιδ'ί πόσα έξοδα 'ΐκαμε το μινιςέριον των εξω τερικών α ν ο 5. 'ίαν, 1827 «»5 τίΐί 5,'ΐαν. 1833 3 το α'ττοΐον πρόβλημα κα\ ινικρβη, μιτα δέ τούτο 'ι€αλιν ο πρώτος μινίςρος (κό μης Γ/)ϊ'ΰ) υπ" οψίν το ίγκριύεν νπό τον κάτω παρλαμέντου σχέδιον μεταρρυθμίσεως της 'ΐρ- λαν δίκης εκκλησίας κ«5 ϊπρόΘαλα νά γέν% η •πρώτη άνάγνωσις, ι? οποία χαΐ ί'γινε χωρΊς μεγάλης άντιςάσεως, μόνος δε ο δούξ&ουμ- ■ξερΧανδίαζ έφάνη εναντίας είϊών, ότι ό βασι λεύς δεν δύναται δυνάμει του ε'· άρθρου της συνΰήκης ενώσεως (αοΐβ «1' ιιηϊοη) να ία- <£%) τ^ν ϊυ^κβταδϊΐτΐί'τοο ίΐζ τούτο το σχ?- ίιον ο ίοΰξ Ββυκι^χβμ νρώτησεν , άν ό εύγινης . κόμης {Τρ υ) ,ΐχΛΐ την α ϊιιαν ^«·® του βασιλέας ιά τροξάλη ιό τοκυνο σχε .ΐ'ν, προς όν ϋ μ-.νίςρος άπεκρίΰη, ότι ού μοι,ον ί'χα ρητώς την βασιλικην ΐίίιιαν ίϊς τον β, «'λλα χαΐ 'ίγινεν ·ηοη μνεία αίνου ίν τω βχα'-λιχω λόγω κατά την ανοιξιν του παρλαμέντου, 'Αφ* ο»ί Χοινόν εγινεν η πρώτη άναγνωσις^ άπεφαο·ί&{ίη νά γένια ή δευτέρα ανάγνωσης Την I γ. Ιουλίου, πλην ταύτ^ν την ήμεραυ, ως καΐ άλίας Ιμέρας προ αυτής ει'ρ^χιν αυ- το πολλή* άντίςα<τιν. 15» πολλά πρότερον η συναχύη τί ανώ παρλαμένΤον, εγεμίσΰ^ αυτό σχεδόν μέ ξένους περιέργους, με γυναίκας πο\λο:ν λόρδων κα\ μέ άνδρας του κατω παρλαμέν του, 'Αψ' οο συνήχ^ησαν ο! άνδρες Του Άνω παρλαμέντου ι εγχείρισε ν ό αρχιεπίσκοπος Καντερξοόρυ άναφοράν 5 ΐπισκοπων, 3 6 άλ λων μεγάλων κληρικών καί 856 μικρότε ρων εναντίον τοίί σχεδίου, ό δϊ δουξΝ·β~νν~ «3δΙΙβ εγχείρισε και αι'τός παρομοίαν άνα- * I β- > ι ·? ί φοράν, προσσημειωσας, οτι ίο περι ου ο λίγος σχέδιον εΊναι εκ διαμέτρου εναντίον Τοΰ βασιλικού όρκου, 'Ο κόμηςΤρεύ ηρχησε πάλιν νά βε€αιοί, ότι ό βασιλεύς έ'δωκε ρη τώς Την άδειάν του εις τό νά βλη^η ύν' ό- ■ψίν του το τό σχιδιον, προσειπ<ύν , "τι οί Αορίοι δύνανται νά ε'ίπωσι την γνώμην των περ\ του σχεδίου, ιτληΐ> ήτον άνάρμοςον .να ΐπιπλήττωσι τους Μια! ς ρου ς ωσάν νά /συμ βούλευσαν αύ^οΐ τον βασιλέα, νά παριι€>$ τον ο ρχον του, — 'ο δούξ Νεννοαδίΐθ έκή· ρυζε μετά τοΰτο ρητώς, ότι, κατά την γνώ- μ.ηντου , οί Μινίςροι, Ετε ίσυμ€ούλευσαν τόν βασιλέα εις τ-ιυτο το σχέδιον, ε'ίλκυσανίφ (αυτούς την ελιγζιν του ότι ινυμξούλευσαν αυτόν νά δ/χό® εν επιχείρημα, τό Ιπ'.ϊον άίΤίχίΐται τω όρκωΤου,^και τό οττο/βί» πιί·