λ&ν ΐν τψ τέλιι της ομιλίας ίου ν« γίν% α ναφορά νρός τον βασιλέα ν ε ρ) των σχΐσιων ικιίναν* 'Αφ' ου αυτός ωμίλησε «ολλα «ί/)1 ί·οϊ» οϊΊ δίδϊν ιτβ()«'?ΐι|σ«ν Τκν Βιιννίιίνα'Μον »*>νδιίκ»5ν ωί ν/ιβ; ι ν)υ Πολωνίας «μ&^σιν ί- <χειτα *α) "ϊΓϊ/οϊ τι^ί εμ€ρώείας, την οποίαν ϊχιι, κατα *ι}ν ϋίιιν το» > *) Τοιχία δια τβ ίμποριον τής 'Αγγλίας , καύοτι α/ πραγμα· €είαι της 'ΑγγλΙας δύνανται νά <πωλ£νται ί~ «4#ϊ βολλω πίρισσότερα,ι , παρε'ζ τώρα' αυτό ζ ήγωνίσβη, ναραξαΚλων το έμπόριον ττολλων χρόνων, ν άτ9&*1ξιι, ότι αϊ μεν ςεΧΧομινα ι ιίς 'Ρωσσίαν 'ΑγγΧιχ,αΐ πραγματίΛαι «λιγό- ζιυσαν ι ν τοΐς ετεσιυ άπό του 1827 «ω{ ®Ί>0 4834 μι 13 τβ εκατόν , βί δ* ςίλλο- μϊναι #/{ Τουρχίαν «κτοϋξυ'ίΐίίΓ^ν μ* 100 ταΡ «κατ·», είπειτα κατηγόρα αυτός τούτο, οτι δ»)λ· η 'Α7"^λι*ιΐ Δι«ικ»)σι; εδωκε τήν ψιίφο'ν τνΐί ίί{ τ«ν Σιινβιίκίΐν τ£{ 'Α$ριανου*ό\εως , χβϊ ίια νά δ&ίζ% το πόσον Βεωροΰσιν β? 'Ρω<Γ- σοι α'ξιο'λογον τακτών τι^ν ψίφοντχς ' Αγγλί α ί, «Ι#» ν, ότι ο 'Ρωσσικός ναύαρχος Χίύίιν, ού τος ό βνδριΐος γέρων 'Ολλανδός, ότι εμαίε τούτο, ε χάρη τόσον , «ς» Εν^γκαλίσατο ί κ. καρδίας Τον 'Αγγ\ι*.όν άξιωματικόν, οςιξ 'ίφιρε ταύτην την είδησιν. 'θ κύρ, Στεέάρτή- γωνίσίη μΐν νά άπο€άλ% αφ' εαυτου την μομ- φ*ν Τίνων του ότι δη&εν ΐπιίΐι μει νά ιμΐίί· ριτλι'ξ* Τνίν 'Αγγλίαν ιι'( νο'Χεμον , «« δί, οτ«, καδώί αυτός εδόζαζεν, άνίσως ή επιίυ- μία του τον να γινώσκ.^ υπερασπιζόμενα τα συμφέροντα της "Αγγλίας, είελ» 3εωρηται απο τινας τβ /διον, «<τ«ν να επι6υμί τον πό λεμο» } τοΤί βέβαια δεν 3εΧει φο€η&% αυτόν Τελείως. — Μ «τβ τον "Ζτ»€άρτ ωμίΧη- σίν ο κύρ. *Ε. Εοδριγγτων ΰπιρ τον αιωτί- ρου προσχήματος κβί κατά ταιίτ^ν τ»(ν «υ'και- ρίαν άν^ρισ» τα γραφόμιν» ναριί τίνων Γαλ λικων »*ψημ»ρϋων , οτι ί»»λ. ΟΜΤβς ! «μ,/λι^» Ι&« *αταφ/ΐ()»!ί<Γΐν *»ρί τοίϊ 'ρ«ο·σΐκοϋ ςο'λβυ , βι^Μοίσας, 8η ν οτι £ιν ωμΙΧησι τοιούτο- ιρόκως, (χβλιςα ί*, |#ι»ίιΐ Τ«ν ίΙ*μ «ι/ τή μάχ« καΐ δια τοΰτο γινώσ*$ι αυ'τ^ν νολλα ίονατΗν } ναρίςησι την ΐφισΙν του τοΰ ν» Αυξη6£ κα) η 'Αγγλική $ΰναμις , έια νιί δύ ναται να *αρα€αΧΧιι ίαυτην μί ΐκιίνην καΐ ν α ι'σομνίτρίται, ϊ·πιι&η } ίίτρόαΰίσιν , β ςο- λοζ, τον βιτοΐον ίχίί κ,ατα το' ναρόν η 'Αγ γλία ίν τϊ Μισογιίω ^αΧασσια, νιτάρχιι τία ρά *ολιί α'σιίμαντβί κα2 ομ®{ « ' Αγγλία «- χ»» χρ»ίαν **»ΐ μάΧιςα μιγάΧης ναυτικηςίν νάμιως, δια νά νά υιτιρασιτίζηται τον Σουλ- τανον ίναντίον των νροσ€ολων τον άχοςάτου ΙΙασια Της Αίγυπτο» καΐ νά τον «αταςνίσ^ι ί- κανον να άνδίςχται τολμηρότιρον εις τά ζη τήματα τνς 'ίωσσίας. — 'Αφ' ου ΐκαυαπ την όμιΧίαν του ό ναύαρχος Κοίριγγτών, άναςάς ό μινίςρος των εξωτερικών, νρωτον ττάντων ι·€ι€αΙζύ<τεν , ότι το μινιςίριον σνμφωνιΐ όμο· φωνως ναρ) των ων ώ μίλησε ν ό κύρ. Στι€άρτ ύνο6ί(Τΐων, ήγουν, ότι η νρωτίςη «υχΐ) όλων των μινίςρων υπάρχει μεν ή διατήρηνις Της ειρήνης, ΐφ' ο σον αυτή δύναται νά 6'ιατηρη* ί» βΧά€ης της τιμής καϊ ευδαιμονίας της Αγγλίας , ότι όμως αυτοί «ναι *«ιτ* πληροφορημένοι κα} περί της μεγάλης εμ€ρι· ίιίας των ανηκόντων εις τούτο το* ζήτημα συμ*- φερόντων , ως τόσον ιπράσίισιν ό μινίςρος , ίτι ελπίζει νά άζιαίσιι αΰτιις το παρλαμίντον τί; εμνιςοσύνης του κα) νά Τους 3εωρ^ ως άξίους του νά ΰπερασπίζωνται τά συμφέροντα κα) τήν τιμήν τίς μονχρχίας χωρίς νά ιχασι χρείαν νά καταφΰγωσιν εις ποΧεμον. 'θ μι·· νίςρος δεν ήΰιΧησι νά άποκ.ριό% ιίς όλα τά είδη της ομιλίας το α ΣτιΛ'ρτ, μ* όλον οτι ί«τ<ί*«σι τ»ίν άγχίνοιαν χα) ευφράδεια* των