χρι· τούδε επληβώ&ησαν εν πάσ% ταζιιτό ςρά- τιυμα και οί εν δημόσιο; υπουργία. *Η βου ■ λ ι) της αντιβασιλείας ενέκρινε ηό σχέδιον κε ρί, συςάσιως άςυκης φρουράς, και το πιφ) τού του Βέσπισμα .προσμενεται ,.καβ' ωραν. ' Αφα του ιίαρ%)τιίί)ΐί ο μινίςρος Οπιζ, ^υ'ξΗδ'Ί το ςράτευμα και. ίιεορδ&ίί!^ έπαισύητο-ς τά περί 1 της εύταξίαςτου·'Β βουλή της 'Αντι€ασιΧίίας } ί'ν % πάντοτε προεδρεύει ο Μ αρκέζος (1β Ιο5 Α«ΐ&ΓΪ11α§ < ε χι ι την καλλι'ςην όμόνοιαν με τά του Μ&Γΐϊηεζ ιΐο Ια Κόκα. Οί προ ολί- <γου χειροτονη&έντες δια τνρ> Λο'ι ιδραν χαί τά Παρίσιον πρέσβεις 3έλουσι κιν,ηύωσιν ϊκιί περι Το τέλος του ένεςωτος μηνός. ΚοΟίιίς α- δεκαι, ο κυρ, ΚάυώθυβΛ είναι νάντ^ σύμφω νος μι τον πρώτον Μ ινίςρον ως προς το σύ· ςημα τοίτου. Αι' μεταξά των αυλών Μ αδρί· το,υ και ΧΙα^ισίου ύνάρχουσαι. σχέσεις γίνον. ται πάντοτε ςενωτεραι κα.) φιλικωτιραι, πλήν κατ' ούίένα τρόπον δεν-υπάρχει- τοΰτο με τάς σχίσεις προς τήν ΑυΧ#ν της 'ΐωμης και προς Λ; αρκτικά ς Δύναμης- — *0 ςρατηγός Μο· ρίλλος δέν είναι μεν ί'ζω κίνδυνου , αΧΧ' ο- μ,ως έλιτις ΰζάρ.χ\ι να υγιάνη πάλιν. — 'Ο ςριιτηγός Κυεσάδας έπρο€ι€άσϋη μαρκίζος ΛΙοηοα νο. ■—'Ο μινίςρος του δημοσίου } κύ ριος 'ΑρχνάΧδής } παρηΤηύη. Καΰ^ς γράφουσιν έκ Μάδρίτου από 13· Φεβρουαρίου, ,ό αρχιεπίσκοπος Τολέδου, ο* ςις επιμένει μη 3έΧων νά καμίή τον όρκον■ της πίςεωςπρος τήν βασίλισσαν , ιπροςάχ·-· ύη ν αν αχώρνσ$ δ ίχ' άνα€αλί|ς εξ 'ϊσπανίας, Βιίννα, τ-ί) 1,' Μαρτίο!/» ■ 5% 93'/ί· α % 88 15 /;ν ίο5ε · Ρ»ΓΓ. ·. Ββηοοοΐ)!. . Βοηΐίβοί, ί255 ΕΙΔΗ Σ I Σ. "Εκδο σ ι ς Γραμματικής Λαΐινικ η·ς. 'ό κόσμος ολος έγνωρισε κα\ διεκήρυξε Την αύϋυπαρ'ξίαν -της 'ϊ.λλάδος. Οι "Ελληνες κατιταχΰησαν πλέον εις τον χορό ν των Ε ΰρω·* παϊκων ϋνων, 'ΑΧλά κ,α) 'διά νά συγκράωσι προς αύτα, χρειάζονται ετι την παιδείαν κα* τα Χοιπά καλά της πεφωτισμένης Ευρώπης. Τίρος τον σκοπόν δε τούτον σϋμφιρόντως τό τε μόνον ΒεΧόμιν πράζίιν , εάν προς τι^ν'ΕΧ- Χηνικην παιδείαν παν καλόν μάθημα των ά- ίελφων μας Ευρωπαίαν προσ^ίσωμεν } και πα- σ α ν αλλν,ν εκπαίδευσιν ωφελιμον δ,ίχύωμεν παβ αυτών, "Οτι ϊ'έ και ν" εκμάόησις της λα τινικής γλώσσης μας είναι αναγκαιότατη προς τον σκοπόν τούτον, ου'Λς αμφιβάλλει πλίον την σ·ήμεραν. Τούτο ^σ^ίν^ταν - ζωηρότατα οί προ -της 'ΕΧευΰέρώσίώς μας πεπαιδευμένοι κα\ φρονιμώτεροι Του "κ6νους } κα\ πολύ μαλ. Χον τό αισθάνονται οί νυν* Διότι η Λατινική γΧωσσα μας χορηγεί οχι μόνον παντοϊοί μέ σα , και ευκόλυνε ι πολύ Τους αγώνας μας προς παιοί.ίαν παντός είδους, άλλα μας κατ χ- ςενει προσέτι κοινωνικωτέρους κ.αί προσηγορι κούς προς τού-ς σοφούς κα5 πίπαιδευμένους ο- Χου του κοσμου. Διά τοΰτο αυτό ιφιλοπονη- 6η Γραμματική "Ελληνικό - Λατινική , σύντο μος μεν, εντελής δε' ίσον τό δυνατόν προς τάς δυνάμεις του σνντάζαντος αυτήν. Εις τους νροϋιτογρά^αντας πλειότερα, σώματα , παρά ΐν καΙ άυΛί } δίδεται προς φιορίνια. Αυςρίας άργυ ρο. δύω" μετά ταύτα δέ Βέλιι πωλείται ιίς τό βι€λιοπωλείον πρός τρία. 'Εν Βιέννη της Αυςρίας 1834- κατά μίνα Φεβρουάριο», 'Εκίότιίί χ,αϊ συντάκτης, Ανίμντφιος'ΑΧεξανέρίδ^". ϊατρίζ. :—*Ε*τίί< Τυπογραφίας 'ί. Ρ, %4αι(βν.