ματ α , ισότιμα ■πράγματα , ΰέν οννειι,τα.: νά ωφελ^ίίωσιν, ό,τι χα! αν καμ%σι, τοσον ο- σον αί γιιτνιάζουσαι. "Ο&εν Χεγω κ«! αύίΐις, £τ» ·η αληύινη πολιτική της Γαλλία; (Ιναι το να διάσωζα όσον το δυνατόν ηί* 'ούωμαυικ,^κ Μοναρχίαν. 'Εαν δε ύϊΰοκται τω £εω νά π'εσ% αΰτη η Μοναρχία , να άττολισύχ ίνι των ημερών ημών, τ ότι απαιτ/ΐ της Ταλλίας η ιτολιτικη να άγΐύνισύ^ νά γεν% τουιο τό ά· φυ/.τον συμ€ε€ηκός ηρέμα και κατά μιχ,ρον, ανεπαισθήτως, άνευ κλονισμού, δίχα συνό δου (οοη»Γ6δ^, χ'ύρϊς διαμερισμού , είς τρί τον ωςε ·\ 'ίκιίτωσις και διάλυσις τω» μελχν ικείνης της Μοναρχίας να, γένια α! δυνατόν ύίχ' αυξήσεως άλλου τίνος, ωςε, αντί να λυ(ι$ ιϊς ι χαρχίας, να μεταπλασθώ εις ανεξαρτήτους πολιτείας, ίχ,ανάς να κατιχωσι τόπον εν τω ποΧιτικω Ισοζυγία της ΐ-υραιχης. Ύοΰτο ϊγινε πλέον ώς ψρός την 'Ελλαδα, και μάλιςα με σχεδόν άναραδειγμάτιςον ε'νιτηδειότητα χαΐ $αυμασιον .εκ€ασιν. 'η 'ΕΧλάς ί'Τ^βι το τρω- τον ανοκοπεν απο της Ούωμανικης Μοναρχίας μέλος" δεν είναι επαρχία της 'ίωσσικης Αΰ τοκρατορίας, ούτι δε Ιπαρχία τνς Α·υςριακγς Μοναρχίας, ούτε δι ναραρτημαη αϊταρτημα (άβρβηά&ηοβ) των 'ΐονίων νήσχν · υπάρχει κατά δίκαιον (ίΐβ ;ιΐΓβ) πολιτεία αυτόνομος κα) ανεξάρτητος, όταν δί παρεΧ6ωσιν εντελώς αί -πρώτα ι ςιγμα), 'ε'ςαι και κράγμ.α.τι ({Ιο Α) Ο Ιο) 7Γ οΧιτεία αυτόνομος και άνί'ζάρτγ,τος. Αυτί} ΐίναι 3αλκσσιος δΰναμις εν τω γίνε- σΰαι, ναυτική Χεγω δΰναμις, ητις είναιπροω. ρισμενη »« αύξηση με γιγαντιαιότατα βήμα· χα, και να άμιΧΧαται μετά της Αγγλίας και μιΰ ήμο7ν περί τ ν) ν £αΧασσοκρατίαν της Μ β. ΰογείαυ * εις ημάς £έλει προσηλ'ών·4 τα βλέμ ματα της, Ιν τ% φιλία, ημών 3ϊ\ει ζν,τ^ το ςηριγμα της, δί ημάς £ΐλει επαγρυπνϊΐ κα* 'Αρφμ , 40. 1833. τα τα εμπορεία, της 'ΑνΛΤοΧ^ ζΑ»€αντε), χβ1·' συν ήμΐν ΰΐΧιι φυλάττει τό ςόμιον του Ευ ξείνου Πόντου και τα κλειδιά ίου Βοσχορου* Το" νά ϊγΛχταϊίτΆμιν ούν νυν την Ελλάδα.· το να καταρρίψαμε» ταΐς ίδίαις ήμων χιρσ\ το έργον, ότίερ άττιτελείωσαν σχεδόν αί 'ίδιαι χείρες ήμων · το νά καραδώσωμιν την 'Ελλα- δα εις μοίνας ίχ,είνας τάς άΧλοτρίους ειτιβροάς, άκό των ότοΐοιν ηγαινιζόμε6α νά την νροφυ- λάξωμεντό νά Καΰσωμεν ηδη άκό του νάτ.ι.,· ρώάΧνωμεν τα αισθήματα, τά ότιοΐα ένι-ανευ- ααμεν αΰτΐί' τό νά 'ίδωμιν μετα€αντα εις άλλων χι'ΐρας τον μ.ισΰον χων κονων ημών, τονκαριίόν των θυσιών, τούτο βέβαια δεν 3-ίλε- τε3εΧησοι, ώ άνδρες, διότι τούτο ηύελεν ϊίνα ι ου'χ» φρόνησις, αλλά παραφροσύνη * ηύελεν είναι ύίσάν ι κηρύττετε, ότι ή Γαλλία αττο- σκαται δια. τίαντός ατό των πραγμάτων· τ-^ς Τουρκίας κα\ δεν 3ε'Χιι του ΧοιΚου νά Χογί- ζ^ταίτι κατ εκεΐνα τά μεγάλο, συμ€^ζηκοτα, τά όκοία $εμελιοΰσι, καταςρέψυσι κα 1 α- νιγείρουσι βασίλεια." 'Εν τΐ/ί συνεδρία, του άνω παρλαμέντου της 2 5. Μοίοο ίέαλιν I μινίςρος ιΐϋ Βγο ^ 1 *16 ύπ οψί" Το οχίδιον νερ) της εγγυή σεως του 'Ελλνινικ,&υ δανείου, διά τό ο· - τΐοΐον ο' 11 ρί ε δ ρος εδιάρισί ιταρευύύς 'Εν ι- Τ[Λ·α·/υ ν 2 0. Μαΐοα εζηκολούύησ-ε τό κάτχ> τχρ· Χαμέντον την εξεΐασιν του 'Ελλνιΐ'/ί-.οΰ' δα νείου- 'Ο κύρ. άβ Βίαηοη ώμΐλγ,σε κατα 1 της· ΐγγυησεως χαϊ ηγωνίσβη ν αποδείξω, ότί όλη -ή πολιτική του Μινιςερίου Ήεμελιουται είς ψιλά ς το λμνιράς ιλιίίδας, εις την ελπίδα.· της προκοπής του νυν βασιλείου της 'βλλα- δος, ιίς την ελπίδα αισίων διαπραγματεύ σεων εν Τουρκία, είς Την ελπίδα του, άν αύτοΰ καταντήσγ το πραγμα ιίς λιίσιν , να