— ( 7 ) — 5ρίνη; της Ε·'ρωπης· προς τοις άλλοις λέγου σα) αϊτοί, οτι Οΐν υπάρχει νόμιμος βασιλεία, παρ ε ς ν{ επερειδομίνη εις τάς βάσεις της ί'θνι- ' *'/)$ μοναρχίας , χαί ό βοβ'.Αίΐΐί ημπορεί κυ ρίως αλλοτι νά είναι, παρεζ εις υπό τοΰ έθνους διωρισμε'νος επίτροπος τοΰ νά χάμρ τό 3ε'λημο ίου ι χαί -το έθνος εχιι το δίχαιον να μη πει· θαρχη ε'ς την κεφαλτν ιηί δίοιχηοίω; , να τον κ ρίνγ ααί να τον χαθαιρν,, όταν αυτο^ παραφί νη τνΐν δημόσιον έλευθίρίαν. "Από τοιούτους ρή τορας πρίκΗ να προσμίνητις βί&αια νά χηρότ- τωσι την μετα&ολτ,ν τον νόμου των Ιχλογων ιγ- χληματιχην χβϊ πρόξενον πολλών χαζών χ. τ. λ. Τί 20. Δδχ. «'χοίνωσεν ο μιήςρος του δη μοσίου 3ησαυρου εις το χατω παρλαμίντον σχε δίου νόμου , δυνάμει τοΰ όποιου 5/λίί δόνατα; η δ'.οίλ^σις να συνάξη χατα τό παρόν τα πρώτα ικτα δ'Λδίχατ·ήμόρια των δοσιμάτων των ΰπο· ςατιχών, κινητών τω» οίκ(ΐύν κτ. χ,ατα τον κα- τάλογον τοΰ ι§ 1 9 , τά δι εμμίσα (ίηάΪΓβεΙδ) δοσίματα, εως τοΰ νιου νόμου τοΰ δημοσίου Άη- ααυροΰ δια τό 1820 'ίτος, χατά τους υπάρχον- τα% νόμους· 'Ειι ταΰτω δι θέλδί άνοιγβγ, είς τό μινιςίριον τοΰ δημοσίου θησαυροί, προσωρινού χρίδιτον 200 μιλλιονίων προς απάντησιν των Οημοαί-ύν εξόδων, εως ταΰτα διαταχθώσι δια τοΰ από 18 20 νομού τοΰ δημοσίου δηοαυρου. *0 μινί-ρος εοαλιν ΰκ' όώιν προσέτι χαί αλλα ανήκοντα τω δημοσίω δησαυρω προβλήματα. 'Ο μαρσιάλλης Σ ε ρ ρ ο υ ρ ι ί ρ, . πατρίκιος Ταλλίας, απίθανε τη 21. Δεκ. ε'ν Πβρισίφ. "Οσον χαί άν αγωνίζεται η πολιταία τοΰ Παρισιού να ιήαυχάση τάς Παριδιανάς γυναίκας ενίκα τών πληγών, τάς οποίας χατανέρου^ιν αυ- ταΐς εν τοις δρόμοις χακότροποι χιντουντες, μ όλον τοΰτο αυξάνει πάντοτε ό ζόό',ς ιοί «'{/ρ- χεσθαι, και την ΐσπίραν δεν ψαινίται χάμμία γυνι\ ε?ς τους δρόμους. ΙΙολλαι ϊξημιρίδίς κ- μιλλωνται νά οι ιαφίρωαι παραδείγματα γυναι- χών χατ' όνομα, αί όποΐαι ιχί^τήθησαν, χαί μία (£ αυτών άναρι'ρΐι, ατι τω 88 ί'τΐι ΐπϊτοΰ αΰτοχρατορος Δομιτιανου ΐψάνη ΐν 'Ρώμη μία ιταιρι'α χΐι'τητων , οι ^οποίοι ίχίνχων ανδρας τε χαί γυναϊχας μι ψαρμαχωμίνά σουοληρά σιδηρά- Προ τριάχοντα σχεδόν χρόνων συνί$η ό αυτός τρόμος ί'ν όλη τ Μ Λόνδρα ΐξ αιτίας ί'νός τοιού του χαχοτρόπου, ΰςις (γίνωσχί τον Ιδιον τρό ποι» τοΰ χινταν. 'Ο ίν Όλλαΐίδία Γαλλικός πρέσ^υς, μαρ· χίζος Ίε Ι» Τοογ Βαρΐη (γθασιν εις Τίαρί- σιον' διωρίαθη δε, χαθως αδεται, (ίς άλλην με- γαϊ,ηχίραν βϋλν]» πρίαους , αιιτ* αιτοΰ δι ΰπα- γει ε'ςΌλλανδι'αν ως πρέσ§υς ό χυριος ΒαΓβηά. Ύ'ΐ 22. Δίχ. ε'^απτίσθη εντινι του Παρισιού (χχλησία Τούρκος τις ■ τοΰ οποίου ανάδοχος υ- πηρχον ό χόμης Σϊνψτ Π ιλσαγ^ χαί η $υγά· τηρτου· Ύ\ή 24· Δεχ. ηρχησεν εν Π αρισίω ενώπιον της πρώτες πολεμιχης βουλή; » σκροασις των μαρτύρων πιρι τν;; χρισολογίας του ςρατηγοϋ Σαοαρη. 'ΐΐ ψυλαχη τοΰ δουκο*$ (σημίιοΐ ίψ-ημε- ρίς τις) υπαρχιι πάντοτε γεμάτη απο ελευΊίρο. ψρον'ίν, οι ό-ςοΐοι φιλοτιμούνται να δειχνυνσιν αίτιο το σε&ας χαί την σνμπαθίιαν των, ΑΓΓΛΙΑ. / •Τ-5 18. Δίχ. ελα§ε τό σχι'διον νόμου τοΰ να δύναται ν» διοίχησις να παραλαρ\$άνη εις ε- ζουβίαν χρυμμενα οπλα, οπου άν ευρίσχη, (ββΐζα- Γβ οί 3ΐΐϊΐ8 Βίΐΐ) χνν βασιλιχην ίπιχΰρωσιν· „Το;κ- τοτρόπως (σημειοϊ ό Ταχυδρόμος) υ'πάρχουσιν νΐί'4 εις ε'νίργειαν χαί ίσχόν^δυ'ο διό την ασ^ιά- λειαν της βασιλείας άξιολογώταται νόμοι, νγοιν ο ανω μνημονευθείς, χαί ο νόμος περί τιμωρίας Κρυφίων γυμνασίων εις όπλο/' ΐ'Εν τ>ί συνεδριάσει τοΰ χάνω παρλαμέντου