ιι ο5 βίδ οιΐζ ίΐνιν εξαιρέσεως τίνος, ελπίζομεν χα I ενχόμεΰα νά ουνεισρέρη ούτος ό άναχουψισμόζ είς αϋξησιν τ»]5 Ευ'τυχ/ας τοϋ ί9ίδϋ$ *«ί ιυδβί- μονίας της μοναρχίας." (ύκαγ·) "Αλέξανδρος. Α Μ Ε Ρ I Κ II. Βββί'^τώκι 7· Δίχί^δ^'οβ, Σήμερον ήνεώχθη ή δίαιτα τών ^ϋ»α){ίίιί!Βΐ (πβρχαίν της άρκτώας 'Αμερικής, καθ' %ν ευ· χαιρίαν ο Πρόεδρος ε'κψω'νησε τοϊ ακόλουθον, πο'λλ' αξιοσημείωτο» λόγον. "Ανδρες συμπολΐται τ·^; Συγκλήτου χαί τού χάτω παρλαμέντου. ,/Επειδή γ άνάχτησις τοΰ Καπιτωλίου προνίχ- δ>5 5ί*5 τοσούτοι», ώςε νΐ Σιίιι&δο$ <5Λαταί κ* οτϋ- νεδριάζη ίί, τον παλαο'κ τ·/)5 το'ποιι , οιι^χαφω ίίλιχρινώς ί*Π£ τί ίΐΐίςρο^ή σαξ ί?5 άότό. «'Εβ &ϋ βολλω ΰπό την ήμιτέραν προσοχή ν Λαϊ σχεφτν τας ακο της τελευταίας συνελεύσεως σα ς σιιμίάσας πιριςάσεις ί μι τα λύπης αναγκά ζομαι να σας φανέρωσα , ότι μερικά! τών έπισ/- -μωτέρων πόλεων ήμων ίκαχοπάΒησ»» πολλά εξ αιτίας της επιδημίας, της ε'νσχηφάσης εις τας δυτιχάς επαρχίας υπερβολικής ανομβρίας, χαί τών ούχΐ^μιχρών άτ αξιών , τ ας οποίας εόο- ιιίααα'αν Ο ί ημέτεροι Μπα^κοί, χαί αϊ όποΐαι ε- τάραζαν το χο:ΐίθ*κ χρέδιτον. "Ομως χαίρω χα9 ύπερ€ολήν, ότι δύνομαι την σήμερον να σας βε&αιώσω, ζτι τα της υγείας τών ημετέρων πολιών χατεςάθη πάλιν εντελώς, δτι τα προϊόν τα της γης , αν χαί ουχί αψθονα χα9ΐι)5 άλλοτΐ, Βελουσιν (ξαρχέσει ου μόνον προς διατροψήν η μών , άλλα χαί προς εξαγωγήν ουχί μικράν εις ξέννυς τόπους, χα! τέλος, οτι ν) αταξία εν τ# κυκλοφορία, των χρημάτων έ'παυαεν (ξ αίτιας τ»)5 προαε^αρμόσεως τών ανηκόντων Βερβπευτιχών μέσων χατά των αίτιων ταύτης της αταξίας χαί (ξ αίτιας του χαλοϋ φρονήματος και των -/.οίνων αρετών τω» ημετέρων συμπολιτών. η'Οτΐ τψ 2η. τοΰ παρελθόντος Φεβρουαρίου ειδοποίησα την Συνοδον , ότι εγινιν εν ταύτη τγ πολει μεταξύ των ηνωμένων επαρχιών χαί τ·^ϊ "Αμεριχζς συνΒήχη <ριλιχή περί νέων τίνων τόπων χαί συνόρων , χαί ότι αύτη επεκυριύθη παρ Υ μών εν τάξει, ημην εΰελπις, .οτι Βίλει ίπι· χυρνθχ χαί από τΫν 'ΐσΧανίαν με την αΰτήνπρο- θαμίαν χαί ζηλον προς χατάπαυαιν των υπαρ· χ&υβών μεταξύ των δύο πολιτειών διαφορών. Αύτη ν συνθτχη εψαίνετ.ο εύχαριςοΰαα εις όλα τα ζητήματα χαί τών διίο μερών. Οί πολΐιαι τών γνωμόνων επαρχιών επαθον, ΐξ είκοσι χρό· ν ων, μεγάλος ζημίας έξ αίτιας τών 'ΐβπανιχων πειρατών, χαί δεν ελαβον άποζημίωσιν,ζημίαι, αϊ όποΐαι εγν&ριαθησαν μέν δια της γενομένης τω 18θ2 συνθήκης μετά της Ισπανίας, τών ό ποιων δμίάς ή πληρωμή άνεβ'λήθη , εφς ου διω. ρίαθη τούτο διό της τελευταίας συνθήκης, δια τ 155 οποίας έα^μοι&άσθησαν χαί άλλαι συμ?ασαι εν τούτω τώ πολυχρονίω διαςήματι διαψοραί. Αυτή νΐ συνθήκη ε γίνε παρ ίνύς μινίςρου , έχον τος το πρέπον πληρεξούσιον, όςις ύπηρχερ ώς πρεσ£υς τής αύλης τοα παρα ταϊς ννωμέναις ΐ- παρχίαις, και είναι ^«ωςος οτ ι ε πράξε ν άπα- ραλλάκτως κατά τάς παραγγελίας του. "Αρα ή πίςις της 'ίαπανίας ήτον υποχρεωμένη , και δεν εδννατότις νά διςάζη περί της επικυρώσεως, εν ω μάλ>.%α 4τον αναντίρρητου , οτι αϊ ηνωμένοι επαρχία ι εςερξαν εις ταύτην τήν σΐινθήκην, κι- νούμεναι ιΐηο κλίσεως προς οια'Κλαγήν και συγ- χατά&χοΛ. 'Η άποζημί'ύψς δια τάς ζημίας , ας ε παθόν £% πολλού χρόνου ο: ημέτεροι πολίται } και εγνωρίσθησαν α'θις έχουσα ι το κύρος, δέν εμελλε να γεν% . άπα το 'ΐσπαν>κο"ν βησαυρνρο- λάχιον , αλλ' ή 'ίσπίίρΐα παρεχώριι ήμΐν τόπον, ήμεϊς δε άντιπαριχωροΰμιΐ) αύτγ "έτερον τόπον