— ( 4 * ) - ,,Ό βασάεΰς 'ίσπανίας άνεχωρησι, χαθως ι'σημίιωσαμεν αλλοτ», μιτά τής ναμιλίας του από το Μαδριτον £:; το παλα'τιον τοΰ Έμοι/- ριάΧ. "Η διάΰισ:; τοΰτου του Μονάρχου έκειραχ- 6η κκ9' ΐπιρβολην ί'ς αιτίας πάλλων έχδοθέντων χατα τα; ΐίλί^ϊπί'α; έ$δομα$ας τΚ5 αυνεδρεΐας τω» Κοατί; φι/γιομάτων » και μάλιςα δίοτι ε- 6ιασ$η κω; να επικύρωση το 3Ίσ;τισ^2 γϊϊ ίίορ- τί; πβρϊ χαταλίίσδω; όλωο τωι/ /κουπχίχωι/ τα^- ^ΧΏτούΐ) χαί δημεύσεως τ<ύν νχοςαπχών των. Κα'- νιΐς εκ τω» μ:ΐιίςρων δΐυ ίσΐινώόιυΰε τον βα σιλέα, φοβούμενοι μήπως γένωσι» εχθροί του ογλον. 'Η ίπιΒυμία και θίλν,βίς τοι» βασιλέως ί,πηργε να ΰιατρίφη $>'ς το 'Εαχοϊ/ρίαλ ί'ω$ μΒ- τά τήν εορτήν της 8. Διχεμ$'ρίου. ,,ϋατα το; τίλίίιτα/α; ημέρας πριν ή 0;α- Αϋ5ίΰοτίΐ/ οι Κορτί;, ιχίνησεν ή υπερισχύουσα ΐν τ* μητροπολει ψαΤρία πάντα ΚίΟον να χαταπεί- σ*] τον βασιλέα να ιπιςρέφη ' ίις το Μαδρίτοκ, χ«ί προ; τ-οϋτσ, εςάλησαΐ/ ο έιοίχ^τν); τοϋ Μα- έριτου νί§ο<1βι καΐ ο ςρατγ^όξ Β α λ Χ α ς ι- ρος, υςερωτερον δε χαΐ ό μινίςρος της δικαιο σύνης, ό'/Αίύ; άλοί ΰπέςρεφαν απραχτοι. ,,'Οτε οι Εορτές τέλος Κάκτων £§οί/, ό'τι ό βασιλεύς δέν ε'ίύνατο «β χα-απεισϋη να έπιςρέ- φη εις το Μαδρίτον, (διέταξαν τα πάντα προ5 βε£αίωσιν τιϊ; εξουσίας των , προς το όποιον α'· πεύασισαν να μείνωαιν ές άυ'των ίν Μαδρίκύ πλέον ΐή το -ήμισυ, χαί το'τ ε ελα£ι τέλος (τή ο Νοί^ίρ.) ή συνάθροισις των Κάρτες, Ό βασί' λίϋ; θέα έτόλμησε να μή ΰπογράφη τον λόγον , οςις ίχφωνήθη χατα ταήτψ ι·® εΰχαιρίαν ΐν ονόματι του ' ιπειδν δέ ούτος ό λόγος περιείχε μόνον επαίνους χαί ιγα-ίμ'α, ΐλα£ε τέλος ήαυ- νάθροιαις των Κάρτες εν ησυγ^'χ. Μίτ' ολίγας ό· μίύς Υ.μΐρας νργ^σαν α! ταραχαι τόσω ανςψ ρότιρον. Ο άρχιεπίσχοπος Βαλιντι'ας 'ίπραξιν ι*αιχΐον Του κβ^αίκοί βΐιςν;ΐίατθ5; δυνάμει τον ΰ ποίου οΐ Κληριχαΐ ίι'ν ΐχουσιν αίΐιαϋ νά εγ* •χαρίζωσιν αντιΙ'.αμαρτηρ·ήσε>.ς (προτεςασιόνας), Χαί τούτο προυζίνησεν εν ι·η Βαλίΐ/τια αΰτ% χιν- δονώδη άποςασίαν , ώ'ςί οΐ πρωταίτιοι αυτής ε'ζ·/ίταυν την χίψαλην τουΤοα τοί χληριχοΰ, χαί τήν του εν φυλαχή οντος ςρατηγου Έλίίώ, χαί μόλις ίδυνήΒη ο άρχιΐΓ.ί'σχοπος να <ράγη. Τότε ν £κ Μαορ/τω Τιοΰντα ε'ξίδύύχι Βέαπισμα, δυ νάμει τοΰ'όποιου ό ρη9είς αρχιεπίσκοπος £|ω- ρι'ζετο, τα δε εισοδήματα του χαίή περιουσία του έδημιϋοντο. ' Η βουλή τ^ς πολιτείας ίΚίχνρωοί τοίτο το ~ίαπισμα. Οϊ μινίςροι ('ςϊιλαν άλλους χαί άλλους ταχυδρόμους εις το 'Ρ.σχουραιλ δια νά χαταπείσΐύοι τον βσαιλία νά το υπογραφή. ,,Πάντα ν]ααν εις μέγαν άναορασμον, ότι τη 16. Νοίρδρ· εσπέρας νλθεν ή εϊδψις , οτι ο βασιλεύς (χειροτόνησε ιόν ςρατηγον ΟβΓν»- ]8ΐ διοιχ-ητήν τοΰ Μαδρι'του , χα) τον ςρατηγον Ροΐ άε 81. Βομβιι πολέμαρχον, χ(ύρίς να ήναι το περί τούτων 3-έσπισμα άνΰυιογεγραμμένον α πό μινΐςρον τινα. Ό οχλο; μαθών τούτο , σν- ιήχθ·ή, <ύς 2000 τον αριθμόν, ενώπιον τοΰ βουλευτηρίου , διήρχετο τους δρόμους χαταρ'ύ- μενος χαϊ ψο$ερΐζ<αν φριχτότατα ) χαί χατέπείσε τον ςρατηγόν \ Τ ί§οάβΙ (εως τότε διοιχητήν Μα δρι'του, όςις ε'πειδή ε'χειροτονήθη μέλος Τνϊς βουλής τής πολαείας, δϊν ε'δΰνατο πλέον νά ε- χ~1 Ταΐτψ τήν αξία») νά υποαχεθη να μη πα. ραιτηθή ΐής άξια ς του χατ' ούδένα τρόπον εί τα δε ίχινήθη ενώπιον τοΰ παλατιού των Κο'ρ- τες, ένθα ιΰρίαχοντο οί επίτροποι των, οI ό ποιοι ι'πεσχέθησαν νά μή διαλυθωσι πρότερον, εως ου διατάξωσι πάντα τά αναγκαία πρός δια- τήρηαιρ τοΰ ΐΐολίπχαο επιχειρήματα, 5> Τ ί 1 7· πρω'ί' ηυξήθησαν αϊ ταραχαί ίν ■τή μητροπόλει, χαθότι εμαθορ, οτι ρ βασ·Χευς δίν ήΟέλψε νά ΰπογράφη το χαιβ τοϋ όρχιε- . πιαχόπαυ