«Μι «Μ τ ην εν χαυτψ ΐ!ς αλας τάς Κοινότητας και τα τος των μινίςρων ηρός την βασίλισσα» , χοί ι- ίιχν,ςήρια." πρό&αλι νά γένη ή αχόΧουΒος άπόψασις- ,,Το 'ΕίοΟη ι'ν τφ πϊλκτι'ω χειτβ το' 'Ριο.'ΐανεϊρον , ,,χάτω ααρλαμίντον δοξάζβί, οτ< οί βασιΚιχαΧ ~ϊ) 27- 'Οχτ. 1820. ,,μινίςροι> συμ&οϋλ(νσαντες το επιχειρήματα , 'Εγν,μΐρίς τις απο' 3. Φίδρ. ^ρο'- ,,ϊ! ο εγινεν νί τελευταία \ιισο\',γΐα χατσ τής ψιι *βτο τβ» είδγσεις ίχ Πορτοιι^αλλί'ας , οτ £ ,,βασιλίσσης } δεν δικαιολογούνται πιρι τούτον βειαμός μέγας χατέςρεφε μί'ροζ τίζ πόλεως Ό- ,,αηο χαμμίαν αφορμών πολιτικής ανάγχης , χοεί ηόρτον χαί πολλήν βλά&ην έπροξίνησεν εις τοί »οτί το πολίτευμα τώνπρουξένησεν άποτιλΐσμα- εχεΐσε χαρα&ια. 'ΐδιαίτερον ομως γράμμα ίξ' Ο- ι>τα ««ιδλαδη «/§ τ^'ν άξιοπρέπειαν τού διαδή· πο'ρτου βιτο ι4· 'ίοκ. 3ιν αναφέρει τι πιρι τοιί- ·;ματος , χαι «ις το χυριώτατα τού έθνους συμ· του ιοί σεισμού, σημείοΐ όμως, οτι σψοδροΐ ,,φιροιτα." 'Αψ' ού πολλοί ίχ των δύο μερών χτύπο ι ανέμων επικράτησαν ε'χεϊ χαϊ πολλά πλοία έλαλησαν νπέρ η χατά τούτου τού προβλήματος, εξιτείναξαν από τον λιμένα εϊςτό πέλαγος. Κ«^ £προ&λη9η, β| αιτίας οτι δια το συντομον τον ο ποταμός Τ άγος ε ξεχείλισε νεωφ χα'ι προύξέ- χαιρού δεν ήμπόροιν ι/α Χολήαωσι χαι άλλοι έτι νησε μεγάλην βΧάβ'/,ν (ν τη πόλίι Χφνταρέμ χα) πολλοί περ'ι ταύτης της υποθέσεως , νά άνα$λη· Ιΐς τα πέριξ. θ% ή περαιτέρω αχίψ<5 είς βλλη» ημέρου, χαΧ " 1 ούτως έσυγχατένευσεν ε "ς τούτο χαί ό λόρδος Εατα τάς νιωτάτας ι'χ Λισ&ώνης ειδήσεις Καςλερεά γ. Την επαύριον όμως άπεδοχι* ιγινε τ% 26. 'Ιοιι. ή πρώτη σιινέλευσις των μάσθη τούτο το πρόβλημα, μέ 146 περιασοτέ- Κ ο ρ τ £ 5, άψ' ού εψθασαν εις τν>ν χαθέδρανδόο ρας ΰπι'ρ των μινιςρων φηγούς, τριτημόρια τών άπεςαλμένων. Κα τ α νεωτέρας ειδήσεις , ο' βασιλεύς ύπε'* ΑΓΓΛΙΑ. ςριφεν εις ! τ υ, ν Λόνδραν χαϊ τ% 6. Φε&ρ. έπεσ· 'Ο βασιλεύς ευρίσκεται από νης 2γ. 'ΐαν. χίψΰη το Βέατρον, ινθα νπιδίχβη μι γενικον πάλιν εις το Βπ^ΐιΐοη , ίν9α ύπΐδέχθη από τούς ένθουοιασμόν, χαί μονον μεριχοΐ εχ του οχλοΐι ίγχατοίχους με χρόιον καμπανών χοί μ$γάλην ^^(Λίρίζοντο ψωνάζοντις ζητω % βασίλισσα, να αγαλλίασα. ταραξωαι τϊ )»/ πογχοινον ψωνην ζν,τω ό βασι· 2, Φε$ρ. εγανίρωβιν ό χνριος Σμίθ λιός, ομως ούτοι οί ούτιδανοί δεν ίδυνΫΟησαν £ίς το χάτω παψλαμίντον, οτι τη 13·| τοϊ αυτοί νά ιϋρωσιν άχρόαοιν. Ό βασιλεύς ησπάσΟη τον 5ϊλι« προ§α.λη να γενη προς τον βασιλέα άναψα· λαοιι τιολλαχίς, χα] οτί χαθ ενα τοντων των ρά δια νά μνημονεύεται πάλιν τό οιιομα τ ν ς βα· ά σπασμών ε$αλ( τήν διξιάντου είς την χαρδίαν, ιιλΐσσης είς τάς λειτουργίας· Μετά δΐ ταύτα επρουξένησε τούτο μεγάλην χατάνυΐ-ιν. Χιλιάδες *ψήγΐσ( τό παρλαμένταν, χατά πρόβλημα τού περίεργοι, όσοι δΐν εδυνηθη σαν να εμδώσιν είς κυρίου Γ. "νΤαΓΓβηάβΓ, αά διορισίωαι τοί Ι^ο- το" Βίατρον δια την πολύπληθίαν, κιραχύχ- Ιβ όια 22,000 ναύτας , εν οί; δΟΟΟ ύπαρχου- λωσαν τήν αμαξαν τού βασιλέως , δια να ΐδωαι *ι ναυτιχοι ςρατιώται. τόν Μ ονάρχην εμ$αίνοντα χοΐ νά τον άσπααΒω- Ί>; ίέ 5. Φί§ρ. 'έκαμεν εις τό χάτω παρ· οι χράζοντες ΗϋΓΓβΗ! Ταύτψ την ΐαπΐραν ί- λαμέντον ό μαρχέζας Τβτΐ&ΙοοΜ το* πρό πόλλοο παρρησιάσΒη ν τραγωδία 'Αρταξέρξης } χαί ότι προκ-ήρυχβίν'πρόΆ-ήμά του πιρι ιοί κοΚιτίΰμ& «' άηοΐριτης, ο πα ριςών τόν 'Αρτά&ανον, ϊπρό· 'Λρ. ι5. ' *