χαί άλλους, ίιά των ο'ίτοί'ω» παραπονείται, ότι δΐν ίςάλη αύτη (χ μέρους τ·^; αυλή; επίτηδες £ί^ΐίς πίρ£ τ ν" ξ τίλίϋτ-^5 τοί βασιλέως , ότι ο 'Αι ινο$ιριχός μινίςρο ς, ό'Αγγλιχός Κόνσολος χαί άλλοι εν 'ΐώμη ωνόμαζον αύτηυ πάντοτε πρ:γ· γιαέσσαν Κα ρ ολίναν εχ Βραουνσ3ϊΐγ , οτι η ί'δίο ΓΓβπιχη ούλη , χο9ο μη λα&ονσα δνθιν ι χ «Ϊ5 'Α^λιχης ουλνς ίίδιο/ΐ' περί το» ρίτβδλη- 6ί#το5 βαθμού της πριγγιπίσσας ϊβυ'τ5)ί» δι» ^9ίλί νά ίζεύρη τι πιρΐ της παρουσίας βασιλίσ σης ' Αγγλίας χτ. Η βασίλισσα ιγραφίϋ, οτι πε ρί τα μίσα 'Απριλίου ίμελέτα να φθάσ·/] εις την 'Αγγλίαν , και ζητεί παρά τών μινίςραιν να τν\ ίτοιμάσωσι το παλατιού της αποΰανούσης βασι λίσσης , ί$(μν, παρήγγελλεν ε!ς τους φίλους τ^9 νά ενοιχιάνωσι δ' αυτήν οΐχ/αν οΰ μαχρα» ΑόΘερ. Τα τ·/Ϊ9 υγείας τού βασίλΐίύς ΐχραταιοϋντο από -ήμίρζς εις ημίραν- Ό Πορτοΐί)ΐαλλ(χο5 πρισδι/ς ι κόμης Πάλμε λας, εφθασιν εις το Βι-ίξΗίοη , $ν9α δίατρίδίί ο βασιλιάς. Ή πρώτη "Απριλίου ΰπηρχεν ημέρα τρόμο» χαί ταραχής δια την Τλασγο&ίαν , ΤΙαισλίϋ και τ α πέριξ, ΐπΐιδη τ·β 3ΐ· ΜαρΤ. νυχιός έχολ- λη9η ιίί διάφορα μέρη τούτων χαΐ άλλων πόλίων κοι χωρίων ςασιαςιχός λόγος (ρΓΟοΙβιηβΐΐοη) τ{- ρώυ ταραχοποιών προς τό έθνος Γαλλίας , 'ίρ. λανδίας, χαί Σκοτίας, δια τοΰ όποιου χτφύττε- ται οτι διοργανίζεται προσωρινή διοίκησις, προσ καλείται κο9ίί$ να άφνση παααν άσχολίαν χαί να μν Ιπιςρίί·/} πάλιν, πριγοΰ να άποχτηθη η ελευθερία χαι ο υπέρ ο·} όφείλουσι να αγωνίζον ται μίγας σχοπός, χαί φοβερίζεται χαθείς, όςις τολμήσει να ΐναντιωθη εις ταΰτην την πρόσχλη- βιν, μι θάνατον. Μ' όλον όπου οίτος ο λόγος δΐν ητον υπογεγραμμένος άπό χανινα, Ιγινε μ' όλον τοΰτο γίνιχη χίνησις μιταξυ του όχλου, Χαί ο! περισσότεροι αφέντες τάς εργασίας των, σΰ- νήγβησαν είς τανς δρόμους χωρίς όμως να ιτρβ- ξωσι τινα βίαν- Τοιί ίδηαοαίιυσαν ο! διοιχηταί (ιερόν λόγον παραινούντις τόν λαον να μν ηλα- νωνται άπα τοιαύτας ςασιαςιχάς σχίυωρίας χαί νά ΐπιςρίφωσι» ι'ς τάς ι ργασΐας των , *?δίμν, θίλοοσί αχορκισθή από ςρότιωτιχην ίυναμιν. Τη 8. Άπριλ. Ιμ&ήχαν ιΐς την Γλασγο&ίαν διά φορα ςρατιωτιχά τάγματα, κανόνια ΐςήθησαν» και πάντίς ησαν ιτοιμοι $1ς πάν ΐνίιχόμινον αυμ&ίΘηκός, "Εγιναν δί ταίτο τά επιχειρήματα, χα$<ύς λϊγουσι, διότι η πολιΐσεία ίμαθι», οτι οί μίταρρυθμηταϊ ΐσχιδίασαν τόν σχοπόν γινι· χης άποςασίας. < ν Κβ! £?5 το Λίίδς (χρημάτίδί π/ρί τά τίλη Μαρτίου Ταραχή πως. 'Η 'διοίκησις , προίιδο- .ποίηθιΐσα εκ τίνος χαιροΰ, οτι ηψέροντο χρυφίως όπλα ίΐς τ·/·ν πάλιν, ϊμαΒε #ϊωι;ι , ότι πολύ πληΒος όχλου ί* των πέριξ ησαν αρματωμένοι μΐ λογχας χαί πι^όλια χαΐ ίμΐλίτων νά πολε- μησωσι ττν πάλιν Λη'ίί μ8 δυνατάς φάλαγγας, *χάςην προς 20Ο ανθρώπους , ίί ό χαΐ ΐχαμι» ο λας τ ας άναγχαίας ΐτοιμασίας' χαΐ τψόντι μί- τά δύο ·ήμίρας ώράθησαν πολλαΐ ψάλαγγί'ς ςρο- τιν'ουςαι εναντίον τ ν ς παλί&χ , αϊ οπο ΐαι όμως μαθοΰσαι τάς ετοιμασίας τις λοίχ^ίΒωξ , δΐν ^τόλμησαν να προχωρησωσι χο) άπϊμαχρίνϊτβαϋ. Ό λόρδ Σ ο μ μι ρσΐ τ, ο" μιχρι τοΰδιδιοι* τοΰ ακρωτηρίου της χαλής ελπίδος , όςις εφθασε νεωςί εις 'Αγγλίαν, χαί διί$η τόν *Ιβ» νουάριον ΐμπροσ3ιν της άγ. Έλ«νν)ί , διηγείται ότιόΒοναπαρτης υγΐιινεν ίύψραινόμινος μά- λιςα εις την χαλλιίργίιαν τοΰ χηπουτου,χάίόη ΐή νεα χατοιχία του ετελειωΟη σχεδόν όλνς' η» θέλησε δε ο' λόρδος νά βυνομιλήαη, μετά τοΰ Βοναπάρτου , πλην οΰτος δ/ν ηθ/λησι. Εχδότ^ς. χαί ηατάχτης, Δημήτριος 'Αλί£ανδρίδης, ιατρός, ■— '£χ τ^{ Τυπογραφίας 'ΐ. Β. ΣΛχίοο·