τ9$ * 17 — * Σεττεμβ^Ιου ι$ζο. — 1 ' ' 1 1 ' ι 1 ' ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ Η Τ υ I ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ. .17 ί ο ι μι 9 οίο ι/ τ οϋ συντάττίιν ζ ίνα* χα "Ε λλην ος τίνος Συγγραφέως. Πόσον συντείνουαιν οϊ πίναχίς τών συγγρα φέων, οτι σαντάττονται έπιμίλώς, εις τήν/ρη- σιν τών πρωτοπόρων τ^5 "Ελλ^καης διαλέχτου, και ίίς την σύγχρισι» τη; ί'πίςνΐριηί γλώσ σης > ίΐναι Η$η παρα πβα: τοΐ; σοιρο-ΐξ Ειίρω- ποί'οΐϊ πείρα άποδείΐιγμίνον. Δια τοιούτων ζι· νάχων ήμποριΐ να αναπληρωθώ χβτβ {*«'αε'ρος ίλλίίψίϊ *(ίν λιζιχών, χαί α< ?3ίάζοϋσαί 6(5 πασαν έπιςήμην , φιλοσοφία» , ρητορικών, ίςο- ρι'αν χιλ. φράσεις δύνανται εύχο'λως να /μπε- ίώϊτβί δια της έρίίΐκης χαί παρα§ολι?5 τώ» δια φόρων παρά τοις αργοΐοις συγγραφεισι περιο- ίων, εις τάς όποιο ζ άπαντώσι, Πολλοί πίνα. χ«5 *Ελλ?]'ν<£ν συγγραφέων έσυντάχθησαν ηδη χχί ουνιαττοντα! ίτ£ παρα σοφών ανδρών, έπΐσχο- ηώ τοΰ νά διευχίλύιωαι χαΐ ίαυτοΐί τήν μάθη- σ:ν ταύτης της διαλέχτου, χαί πολλοί, ίΐσοι (V- χσγο\η9γισαν περι την συνταζιν τοιούτων πινά κων , εδοσαν δείγματα τοιαύτα της ίδιας οΰτων προόδου εις την σπουίην της 'Ελληνιχης διαλ ι'χ- του , ωςε δύναται τις να βεβαίωση , οτι οαοι μονον μαθώα ι τα πρώτα ςοιχεΐα αυτής, δύναν ται , ενασχολούμενοι περί τήν σύνταξιν Τοιού των πιιαχων, ίίς ίνα η δύο χρόνους, να άπο- χτ ησωσι πίρισαοτίραν γνώσιν αΰτης , παρ 6,τ ι αποχταται χατά το σννηθες ίίς πι'ντί * ϊξ χρό νους. Ή ηίΐρα μας διδάοχκ» ότι η πλίον ιϋ- χολος μέθοδος του να ίντοπώνητις λέξεις η φράσεις εις μνήμην, υπάρχει τό νά τάς μίτα- γράφη' άλλαμην τοντο το είδος της γυμνσσεως υπάρχει τό χυριώτίρον μέρος του αγώνος ο'ποΰ απαιτείται εις τ·/,ν σύνταζιν των πιρϊ ών ό λο'- γος πιχάχων· 'Ο9ιν ίχρΐναμεν επωφελές τό να χοινώσωμΐν χαΐ είς τους ήμιτΐρους άναγνώςας την άχόλουθον άξιόλογον μέθοδον ενός σοφού 'Αγγλου (Τβιηββ ΜβΓΜοΙι) περί συντάξεως 'Ε?- ληνιχών πινάχων· "Ολαι αϊ λέξεις , όοαι πρϊπιι νά *ι*χ%ώσ>.9 £*; τον συνταγβηαόμινον πι'ναχα οιουδήποτε συγ γραφέως , (ν)τοί, ολα τα ονσιαςιχά χαϊ έπίθίτα πλην των χυρι'ων ονομάτων ΐ), χαί όλα τό ρή ματα πλήν τοϋ ιϊμ ι, το' όποιον πρέπει νά πα- ραλειφΒν, ίίς ολας τάς ιγχλι'σιις του, χαΐ επο μένως χαΐ ίίς τας μίτοχάς ίου) πρέπίι πρώτον νά χαταγράφωνΤαι όσαχις χαί χαθ' ην τάξιν ά· παντώαιν εις τον |συγγραφέα. "Ολαι αί προθέ σεις 2) πρϊπιι νά παραλιΐπωνται, χαϊώς χαΐ ό- I} Τϊ κυρία ενο'μϊτϊ ίΛβνται μεν νά τζχθωσιν ΐπαι- φΐλί; τβ *οΐ ίίχα «ολλου *ο*οι> εί% μιχρον «ίναχα, Λ).τ·ν, ίίς τ.ίναχιι μεγάλου τινβ; ουγγ3ζμ.μ.2-ϊς , δύναται κα/λί- ■τβραν να «ιι^αλίιφβωβι, χαΒοτι ιάττοντα» χ·1'/λιο·ι ιϊ· ■ζούι ί'ςορχους πίνακας , τοΟς «α^αρτιομί'νους ειϊ τβυι χ«· («οιτϊροΜί βυγγ^αϊβ'ς «ν ιαΓ; α^'-ςο'.ς ίχίο'σββί. ζ) Στοχάζομαι, ότι ») ί'γχατα'ταξι; χαί των «ρο βέβια», ς'βα'χι; ύκαρχουβιν β» χρη»8ΐ χατα' βημα αίαν α'βυνη θΐ), ϊΐίελδν δΓναι μίν βπωφβλιϊ; κροσβηχη «ίς 'βλληνιχο'ν «ι'. ν«χ«, χ«δβο5 Χΐ'ί 1) πρσΰηχτι 9?»'β ε ®> χαΐ βιαμαικ·/ "