Η ινχφ, παρΐξ ο' χβχότυχοι αυμηοΧΐται των. "Α ρα το βαοίλίιοιι Βέλί: 8 Ιναι χαιρον τι·)α τό ίρ- μαιον της όίσποτίΐας ενός σωροί κακούργων. —— Τις ου«, οβον βαρύ χαϊ χαταιρρονητιχον χαϊ ά» τω φϊΐι·^ *) ν.ιοχατ·ίςζα!.ς της ευταξίας δια. μέσου ξίνιύν. δεν θ&λίί προτιμ ήσει το μιχροτί- ρον κακόν παρά το οααταυο^ως/Λί^αλϊίτίροιι^' Ό αττο 27. 'ΐαΐλ Αυςριαχόξ Παρατ^ρητν-ς πιριίχίι προς τούτοι; τα! ά%όλου3ο. Έν τ·^ άναψορα, τ ν; υ οποίαν ίκαμίν ό άνγρ τοΰ παρλαμέντου ΒοΓβΙΙΐ η; 8. Δίκ. πίρ\ τ^ς πρωτ >5? (έ£ β?τ«'βς τ^ς γινομένης υπο' τώ» <τ«ρι- μάχων Μοναρχών προσχλη'σΙΐύς) πρίσ&ιας τοΰ βασιλιάς της Νίαπόλενς, ανα^!»ίβο*ο^ί» προς ταϊς αλλαις την άκόλουθον πιριοδαν. }> Έ"λ·/)πτοι χαϊ σαφιΐς ΐπηρχον οί λόγοι, ,,του'ς όποιους ιίπιν ό βασύιός εν τω εχοοδε'ι/- ,,τί *«τοί τ>}«# Παλίρμον ι. Μβϊ'οϋ ιδιδ ,,λό^ω, ί» ο! έπν,γγίλ^ ι'ς μι» τον λαόν τψ ύ. ,,πί'ροχο» δϋναμιν, ΐΐς δί την πολιτείαν το ίαχυ- ,,ρωτατον χαϊ σωτηριωδέςατον πολιτιχόν σΰςη- }} μα , προσχηρύζας, οτι δια τον (αυτόν του |· ,,ζήτΐι μόνον τρ (βραιοτατον χαϊ μιτριωτατον ,,μΐρος τής μοναρχιχης δυνάμεως, -ήγουν το νά )} δοιιλιιίη ϊ? ς τούς νομούς } χαϊ να ψροντί- ,,ζη Πίρι τ η* 5 ι κ τ ε λ £ σ ί ω ς β υ τ ω »■" Προς πίςωσιν δ$ των λόγων τ όντων «υ'ρΙ- θη ίν τω «ρωτοχωλω τ^ς συνεδρίας λόγοςτις (βασιλικός) από 1. Μαϊου 1815 έκδίδαμένος, «ν ω άκϊ^ίΐκί'σ'/.εί τβς την άχόλονθον πιρίο- δον. ,,'Ο Κα α ς εςαι ό μονάρχης, ο ,,δ ι β α β ί λ 8 Ο 5 ο" φ υ λ ω ξ τ (ώ 1» ν ρ μΰ> ν } ,,ό σο υ ς α ν ι! π ο ^ ο ρ ί υ ο ^ τ ο / σ £ ο ρ ώ· ,,τ α τ ο ν * ο ι οωτ^ρ<(ι3ί/ςοτο» τι ο λ <- ,,τ ι * ο ν α ΰ ς η μ α." 'Έχαςος νουνίχης ανσγνίύ'ςν,ς ΐπρίηί, *β- 7α, πρώτνι# θίίίρί'α!) τϊΐίτου τοί υομιζομίνοη ρα» βίλί'Χ'-ίΙ Χι')"5^, ι ί(?ί α« $81/ «λλνν χ Λ^ΙΜ προς τηιι απατών, κ* }>ίί>5 ΐί^οΠΓίί: Ιδου δί πως άρχεται ο' πρζρρηθίϊς νομιζόμινος βασιΧι- χβζ Χόγοξ, „Έ8»ν) Ζαμνίας, Λ«ί*Κ·)α«ί(, μι· >οίλ·/;ς "Ελλάδος, "Απουλίας, ηροοδραμοτί ι?ς α»άχτϊ!5ίϊ τώκ δικαιωμάτων σας. Εε'ιιος άρπαξ χι. ίέ'Ε^λωο'ί^ αυτοί· *Εν5υμγ,9ητε, οτι ποτ ε ίχινησατι τα όπλα σας ίως ιίς τάς όχίας του Νίίλοκ! ό'τί ο Πτολιμαΐος, Φίλιππος, Μαοι- νΐσαβί, Μίδρίοάτης, άχου'ααντίς μόνον τον χρό ταν τω» ΰμιτίρίύ» σαλπίγγων, εχλιναν τον υ- ΐίίρηφανον αυχένα των." — Μίτα 3ί τοίθυτθ!»? άλλους «νβ^τοος κομπασμοί>ς , χ^ρυττίί τί'λος παιιτωι; ο' βασιλεύς Φίρδινάνδος, ο« αναβαίνπ ε» ονόματι τ^ς Συνοδοί» (!!) πάλι» τόν νόμιμόν του Β'ρονον." "Οτι τοιούτον εχτρίύμα δίνέδΰνατο νί ττρο^λ- 6ίΐ) οπό το*» χάλαμον τοϋ (3οο:λέίύς η των μινί- ςρων του, υπήρχε ψηλαφητόν' χαϊ όσον όλι'γας ΰκοΰέν/ι τις τηκ αγχιυοιαν χιχϊ τας ιίδεας τούτω» των ταλαίπωρων συγ%}.Ύχσ.·ύν, δεν τμπορεΐ μ ολον τοντο να ςοχαοθϋ, οτι οί πεπαιδευμένοι όπωσοΰν ε'ς αο'τώκ, χαϊ μάλιςα ό ρητίΛρ , δεν εγνώρϊαί την νοΒίίαν τοιούτου φηλαφητοΰ πλάσ ματος. Πώς ο/χως εδύναντο νχ μν> γιΐια'σχίιΐοι τον γνήσιον λόγο» του βασιλέως, νΐ «ίά φοκτα· σθ ω« »ο νοδίΐίσωσι το'σοιι αι/αιδώςίνα λόγον βα- οιλιχόν, ό'<- ς ί'πρϋΐϊ νά μϊ»»} ί?5 το μν-ψονι» χόν τοΰλάχιςον ενός υ άλλου των α*ροατω» τω» η αιια^νωςω» · Έ» τω εηομίίω αριθμώ 3ϊλο· μιν μεταδίΰαΐι , μίταψράζοντις χα τ α Ιέξιν χαϊ πιςως, τον γνήσιο» Χόγον τοΰ βασιλέως, ιχδο· ΰίντα τ>5 1. Μσ'ί'ου 1815 ίχ τον χαχά. την Ηα- λέρμον βασιλιχοΰ τυηογρΰψεΐου , *βί ηίριπόν άπάρχι· να χάμωμιν παρατ'/ίρ^σιν τινά %ατά τοΰ ανωτέρου ιλεανοϋ πλάσματος. Κίς ποία» χιχά- %α<!ΐν πρέπει να λατήντ^ααν τα πραγματα μιας χω'ροις »