«υχαρς^θηβαν ο λαοί και β: Βίοχβΐ βπβϊτϊδ» 1<α τ·»ΐ« ττρο'ί αύτοΰς «ρίλαι/βρωηίαν χαΐ δίχα'.ο- •ανην· *Ηραρτ»]μ6ΐΜ5 ύδοποιφη ϊί*5 το*# 97 "* ριθμόν τοί *Ελλ·/5«ίχοό Τηλ$γράφου , ότι αί 12 ^βΰκοί, το ς 'όηο/βί το "Χψο; τοϋ ίψόρίαιν ίίς του; προύχοντας των αρχόντων » (τιμώντο δια 80,000 γρόσια, ιπίιίιΐ μόνον διβ 25,000 Ιτΐ- μωντο · μάλλον 3* ψίκδωξ ίίδοκοίηβαΐ', ότι άντίδωχαν ο! άρχοντις τω'Τψΐιτου 5θΟΟΟΟ γρόβια δώρον, Κογβ λάβο; ομοίως ίΐδοηοίνμιαν, οτι το "ϊψθ5 το!» /χβίίΜΐ'ϊΐσί τώ» αχράντων μα- ςηρίων ίδια ι ς χιραί· τα ίί λοιπά πάντα τά ί ν τούτω τω 97· όρώμφ ηίριΙχόμινα ίΐαιν «ληίη. — Μαϊ9ανορ.«ν , οτ« ο ί« Παρββίοίς Ό- βωμανιχός πρίβ£υς χϋριος Κωνςαντϊνος Μά νος ·ήλλάχθ·/ι, χσ: άντ' βίτοϊί ίδιωρίσθη ο αρ- χωί» 1«ε;Λίαθ5 κύριος Θεόδωρος $ ι γ ρης. ΑΓΓΛΙΑ. Τό βχί'διώΐί 5ιό^5» κατα<;3σ(βςί*ω«χαΐ|3λαβ- φήμίύν διατ ρι€ων ΐγχοίθη τφ 24· Δίχ· εν τω *άτω παρλαμέντα), χαί δια τάς ηρο^λ-ήθιίσας μεταβολάς χαί προαθ·/[χ ας , διωρίσθ-ή νά 5 Α ν; 9 η ιΓπ* ρψ:&ί τοΰ άνω παρλαμέντου > ΐν9α 'έμιλλον «Ιται αι μιταΘολαινα ιξετααθωβι τ« 27· του αΐίτίΐ. Τΐί 2η. Δίχ. »!ΐχτθ9 άίΐ6^»ώβ9ν) χαΐ το3«Ι)γε- ρβΒ ή> τ« σννιδριάσίι τον χάτω παρλαμέντου το αχίίιον νόμου ηιρί τόΰ δοσίματος της ιίψραγΐ- δος νά» ίψ^μιρίδων χαί τίνων διατριβών, χάθ ην (ϋχαιρΐαν ο λόρδ Σ ι δ μ ο ΰ θ ιιπιν , ότι τα παρά του παρλαμέντου φηφ^σθίντα ΐχιχΙ·ρήμα τα προνζίνηταν βωτ·/·ριώδ·ή άτίοτίλίπματα· 'Ο λόρδ Σιδμ ου Θ ΐζι'δωχι τγ ι8· Δίχ. ίγχνχλιον έπιςολην παος όλους τοιί$" διοίχ/,ταβ των βοριίων χομητάτων, άξιων αότονς να «'χ- τίλωαιν/πιμιλως χαί αΰςηρό,ατα τον ίχδοθέν- τα νόμο» του καρλαμί» τοϋ πίρΐ του »α μή α^ί» *ω«;» ό'ποι> ευρίσχωσι χρϋμμέί/ά, &« βχδΛΜΓ ηαράνψον, ί'-λα χαί τα τοιαύτα. Κατα τα*5 ί* Κ*»λχθί!τΓ«5 οιτο 3, Αϊ}», ί'- δηαιιςι ιλα$ον αυτοί όλίγαις ημέραις πρότίρον τήν ίΐίν^ιν αιτο το Διλχί, οτι ό 'Ρίνδζίδ. Σίγγ (ίις τώ·> -τ,\ίμόνων των Μαραττών) ίμ· ό'-ηχε μίτάτινα ψονιχηυ μάχψ, (υ ·η 'ίχααί πολ λούς ανθρώπους, ι?ς τ»ί» ίηαρχίαν Άαιιμΐρ, χαΐ δίιι ΐξΐυρον, αν ιχυρϊιανι *ή» μητρόπολ* (Σί- ριυαγούρ.) — Βιίαιουτβί , Στ ι ό Ιια$ίη·ος Δ ζ I τ τ α 5 ι ο αρχηγός των Π ινδάρίων , κοχια· %Ισ9·ή (ν τω ψιΰγα» όπό τίγρεως. 'Ρ.χ μιροχι 5 τν)5 χαντζίλλβρίας τοΰ πολιμάρ- < χού ίδημοακόβη τιρός τους απομάχους ςρατιώ- τ ας, οαύι έκαρρηνιάσ^ν^αν δια νά ι'μ$ωσιν ίΐς τ ου"ς νιους νιςαΒν,αομϊνους λόγους χαΐ το<'$ ΐ- διχθησαν , δτι δύνανται, χωρίς τίνος ζημίας το!ι ε τραίνο μισΒοϋ των, να μιίνωσιν η μ·η ί'ς τβ!{ οιχι'ας των. Έκ τουτοκ ψαίνιται, ότι οί λόχο* των απόμαχων πρι'πίι νά ίνυμπληρωθηιαν ·ηίη. Έχ μίρους τοΰ χιΐιαρχου Πάρου, ος<5 ί'ϊπλίυσίν εις τά μίρ-η του άρχτιχοΰ ηο'λοκ δια να ίΐίρη δυτιχο?όρΐιον διάπλουν, δια ηλθίν »τι χάμμια (ΐδησις ίϊς την Αόνδραν, χαΐ δΐν άμ· ψί&αλλον, ότι 3ίλιι μιίνη τον χιιμωνα ίζ'ύ. 'Εν νννιΟριάσΙι τοΰ χάτιο παρλαμέντου τ« 24- Διχ. ιγχίιρίσθ·/} ΐχ μίρους πολλών <τί- €αιιμί'Λν πραγματιστών τ*ις Λόνδρας άναοορά, ΐν | παριχαλουν νά ΐξιτααθ^ τοΰ ΐμπορίου $ ηαροίσα χατάςασις, χαί (συμ£ονλινόν πως τίνι ■ίρόπω νά άρχίβη ο Μηάγκος τάς πληρωμάς του ίίς μιτρητά.Ό λόρδ Κα ς λ ι ρ ι άγ άπιχρίθη, ο τι χατα το τιλιΐιταΐον πράγμα περί τοΰ Μπα^- χου ί«'ιι πρι'πίι νά '/ίΐ'η χάμμΐα μίταΘολν , αλ λά νά μείν-ή Μαθως απεφασίσθη από το παρλα- μέντον, διότι αλλιώς ν|9ίλίΐ» 'ιϊνβι μ(γάλ·ή ζη μία δια το ϊμπόριον. Τγι 23. άίχ. ιψνλαχώθηααν ίίς τό Μαντ- βίςΐρ «δλ;» πολλοί ύποπτοι άνθρωποι χα! άπήχ- θηνα,ν ιίς αηλα/,-^ν' ιί$ τοιίτω» ευρέθη ΐχων