Οο ίξιτασωσιν ΐχβςον τοι^τωβ τω» ίριωβ μέσων, χαΐ να άκοψααίοωσι ποιον άξιον προτιμήσεως, καί τοτί, γενομένης ίχλογής , νά επιχειρήσω- « τα χατα'λλνιλα προ; επίτει>ξι» αντοϋ ι'πιχει- ρήματα. ΐ)Άνίσως εγχρι9% τό πρώτον τούτων τών οχεδίων , φαίνεται τών αναγκαιότατων να γέν·^ βίρός Πόρτα» νια χήρυξις , δια της οποί'ας ο! Σύμμαχοι , αναφερόμενοι εις το αποτέλεσμα ιής έχςρ&τεΐας, ζνίΓοΰοι» ** νέου ομεσον άνα· χωχη» όπλων και προσφανερουσιν , δτι άνΐσιος άύτή ςέρξγ > τούτο δύναται »& αίίοι'^ το*» δρό- ροκ ίί'ί το ιο ο'ίίΟίχδωσί πάλαι αϊ ζιαπραγμα- ούαίίς ' εύθύς δέ άψ' ου γέννι άνα χνχή οπλών, 9ο ΓαΧλίχο» ςρβτίίβτι*!*» σωρα θί'λίί άπαλλαχ- 6:3 το £ χρϊοκςτοΰ τοΰ να νηιραβπίζηταί το» λαο», το» οποΐ-β ν'λευ9ίρ!<>σί» η παρουσία του , και θϊ'λ$ί ί'ίΐίςρεψ·/; οπίσω , ι ν ταύτώ δέ θί'- Ια δυνηΰή νά άρχίση η' διαπραγμάτενσις περί τελιίας συμηωνίαξ. — Τοτί Οία της αραγματιω- δους υπάρξεως τήί άναχωχής οπλών, Βέλιι βρ- 6$ τωο!<Τ! εκ μέσαυ ΐν ικ τώ» αίτιων, δί α πα- ρίχίίΐηδηιτα* ?ί Πρίσβ'ΐις κ* αίίοχωρη'ϊωοίί' ι'χ Κ(ΰΙ>· ^β»τιιιβ!«τολίωε , $α£ τούτο το" πρώτο» ι& σιιρ· 6ι£ασμόν κίνημα (οοηοβ8$ΐοη) δύναται να παρα- Κίνηση τοίϊς Συμμάχους να μή επιμένωσι ζητούν- τι ς τόσον βιαίως, όσον ηρότιρον, τό δεύτερον άρΒρον, ν,-/ου* το της μεσιτείας. 'Αναμφι&ολως τούτο το πρώτον εις συμ£ι5ασμον χίνημα της Πόρτα; δΐν $ίλίι μΐν ειιαι Ιχονόν να δίκαιο* λογ^αη τ ν ν ΐπι<;ρθγήν τω» Π ρίαϋιων εις Κω»· ^αντινούπολί» , όμως ήΰελιν είναι χα» ευλογο φανές αίτιον τοΰ να παραιτήσωαι τό προτιρο» βρός τήν Πόρταν ζήτημα τοί νβ ςίί'λί] τοϋί κΧηρεξουβίοος της εις μέρος χι ε» ιζοασ/α των *ΕλλΓ»ιο» · τοτβ λέγω δύναται να συμιρωνηθ%νά γένωσιν αί διαπραγματεύσεις εν τινι μέρει τής Τουρκικής ίπιχρατκ'ας πλησίον τήί μητροπόλεως τ-^ς μοσαρχίας, αρ ου κρο'τίρο» αντί χηρ·ιχί% ουδέτερον. Προς τούτοις > διί&ατβί να ηαρα&λεφ· 6;) το *α γίνιασιν άμεσοι συνδιαλέξεις μεταξύ τω» πληρεξουσίων τ^; Πόρτας χαϊ των πληρε ξουσίων των 'Ελληνων, χα9οτι η Συμμαχία $ε'· λει χοτ αγράφιι τάς ίδιας χαΐ ευχας τούτων τελευταίων χαι ε'αιςηρίξίι αυτός, ωςΐ τοιουτο τρόπως ούτοι $ίλουαι μιΰίξειτοΰ προνομίου τον να έρωτη&ώβι χαΐ οχουσβώαιν ,ω'ς επιτρίπει αυ'· τοις η Συν9ήχη 1555 6. Ίο^λίοο· μάλιςα δε, εάν ό Αί/τΟϋραιωρ της 'Ρ ωσαίας , περί τή{ ί- τιιειχείας ιοί οποίου δϊν δύναται να όμψ'.βάλΧ^ τις, βυγχατανιύα'η εις τούτο, δύναται να συμ- ώςι ι)πο'9ί5ί5 τώ» "Ελλήνων , οϊ» χαΐ γινομένη πάντοτε δια τώυ μ.νΐςρών των ι'χ συμ- ^ωκου μι τοιΐς μινίςρους των Συμμάχων, όμως Βέλει υπόχειται εις διαπραγμάτευτιν μεχά τών Τοϋρκεώ» μόνον διό μίσου των Πληρεξουσίων Γαλλίας χαϊ 'Αγγλίας, χαΐ τό μΐν πρόσωπο» της Συμμαχίας 5ίλΐί παριςαται παβιοτί έιι Πο'- ρω δια των αύτού διατριΘόντων πρϊσ$ιων »(ΐο τριών Δυνάμεων) οζ έί Πλν)ρ«|θίίσίθ! Γαλλίβς χαϊ Αγγλίας θίλοοσι διαπραγματιύωνται μι τα των Τούρκων, δια νά χατορθω'σωσι τ ας ει'χα( χβί αποψασεις της Συμμαχίας, Πλν;» τότε μόνο» 3ελει χαταφύγνι τις εις ταντην τιπ» μΐθοδον ί ό ταν γνωρια%·% όδινατον τό να χαταπίίπδ^ το Αιδάνιον ίι\ τ'ο* να ςε'ρξη να συνδιαλίχθ^ και διαπραγματευθώ περί μεμονωμινοο ζητήματος μετά τβϋ Πληρεξουσίου μιας πολιτείας, με'την όποίαν ή Πο'ρτα 'ίχιι πόλιμον. 2) Ό όμολογούμειος χαραχτηρ αντιςάσιως, τό9 όηοΐον η Πορτο ϊ δει ξι ν άχρι τούδε εις το νά εχφωνήβ$ τάς λέξεις άνα%<ΰχή όπλων, *α\ ν) α$ε$αιότης, »ν 'η μένει τών 'Ελλήνων > χαταςασις, ϊγ' δβον η Πόρτα δεν ΐχφωνήση ταύτας τάς λέξεις , δύνανται ίσως νά χινηαωα* καρά ταΐ; Δυνάμίσι τήν υποψία» τοΰ ότι «I