ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ Η Η Ε ! $ ι$ <τ ε ι ς δια τα * Α ν α τ ο Κ ι κ χ μέρη ττολί Τϋίν;, γιλολογιχή τ ε χαΐ εμηοριχη ι<ρ ·ψ(ρί$. Παρασκευή, - 1 56 ·*■ 4. ΈεττεμβξΙου 1829. «ίδια χϊ ' ι * ν 3ονο,υ,ιιρ καίίϊ^ςίχσιλικ™. ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ- ΕΛΛΑΣ. Αχολοι ιΒζ'α τον Χόγον του ί&ΐι€ερνητου τν,ί Ελ- λάδοϊ προς τ^'ι» τιτορτψ 'Εκλψα-ην ίδνίχχ'ν Σ»ν(λ(ϋσ<». »»Αί ημ'ντεραι ίλπι'δις έχηληρωθηααν χαΐίι α ίνΐί» γινναιαν βυ νίργίιαν ταυ ναυάρχου Κο$ριγ- γταΐνος. Οϋίτος ο φίλοί των 'Ελλν,κί- χώ# πρα^μάτω» χαιώρθίιίσΐι/ ίν Άλιζαν&ρεία την αναχώρηοιν ιού Αιγυπτίου ςρατείματος ίχ ΟιλοπΟΜ^σου, ί'» ω ·/)' Γαλλιχη' ΐχςρατεία, α- οοδββα I» ττβ Χΐρσοννίοω , ίηίθν,χ! τ^ν τίλβο τβί'βίΐ χ£?ρσ το ερ^οκ της ιλίϋ&ιρώβΐω'ί τ»]5, ώ'ςβ (χ τώι» χβςρω» Μίοο^ι/ϊβ; χβι 'Αχαίας ανι- χνρησαν τωόντι ο! Μουβοι/λμσνοι, οι ίε ΐγ- χάτοιχαι των μιρνν εχιίν&ν , οβού αυ'των ιου- #ϊΪ9>!®οι» #ο /»<ζ*ΐβ!ι>σί τς'σα μοχρογρονια γ,αι ίίι· να παθήματα. ιπίςριφαν αύθις ΐι'ς τα ιριίηια χαΐ ερημιάς της φΛ·/)ς ^<«α$ αϊτών , επίιδη τοίοτί- 5θ ί^κοτίλίΠί» α εχθρός αντί των κολίίβϊ, χω ρίων χαΐ τώι/ χαρποψόρα,ν άροαρών, τα όποια ιΰρηχΐ χατα τψ εΐαθαλτρ τοι». Χάρις τξ* πα ρουσία του ΓαΧλίχου ςοοΓίΐροτος, χ<?ρ:5 ϊθί5 άγώαιν αυ'του, χορις βαη9ιια, χυ,μ έκαιαν αυτο επίδοψιλίοσ» πανταχού, «δα ΐςραιί-ί- δΐυβίϊ · οίίτοί οί ί'π αρχι'αι αρχινούνε να ονα· λαμ&άιΗϋοι' τα χάςρα Κορώνης, Μ(9<ύίης , ιεο - χβςρου (Πολου) χαΐ Πατρών ανεγείρονται γ ως β«0 θαύματος, αίΟις έχ τών Ιρίιπί'ύν, χαΐ ιν· ρίσχονται ηδη εν α'σραλιΐ χβΐ άμιντηρι'ω *α· » αςα'σδι. ιιΤον Νοί'ίχδρίΟΐί ί'παηίίλί! η πάλιν ίνσκή· φβ<Γ2 Τ2 εκαρχία τω» Καλακρίτω» «ονώλ·^ τν^ Χ»ρ5·ί#ΐ|βοι/ χαΐ το διίτιοον ρΐ ίΟΓαςρορην ; ί· ρ [ϋ; ο< Γαλλίχκ' ςραπωταί, άνΐχωρ·ήααν χογβ πρώτχν ηρόσχ,ληαιν τοϊ πιριχλ$οΰ$ ςραιαρχοι> των,· απο τα ςρατ ιωτιχσ χαταλνμαια ,καί σχ/,' μαχιααντίς, ΰπο τ·/)ν ιϊίΟί'χνίίί# τοί ςρατ^οιι Ηϊ§Οΐιβί, «'» τω μϊοΐύ τοαίύιωι» χαΐ τηλίχοιί· τω# ιίςίρνίσίων χαι χαλινών , πιρίψραγμα , ι- προμ^'θΐοββν πλ^Οοί δυςυ^ιε» ρϊ ζωο:ρο^'°5 ΐματια, χαΐ ούτως εις ('λίγας ημέρας «|ωλ:- 6ρί!;σβκ τνΐ» αηοράν ιηί φριχτής επιοημΐας. ,,Το Γαλλίχοι- ςράτιιιμα ιάρι'σχιτο οίν ιν ΠίλβποΜνίσω. Οί 'Έλλ^ι/ίς τηί ςίριάς, ίλτ.ΐ' ζοντες ν/> 'ώωαίν αΐιο ςραιεοααν £^ω του ]\Η- ρέω;, ηαρέ%ηααν το τερ'ι τοιίτοΐί φρόνημα ι (ι ν αρος Ϋμας , χαϊ ήριΐζ (ίλ~ίζομεν να ι$ωμ(ν τύυ· τβ ηρο^ιριατιωδοϊι» |3λ·/ί3ίΐι £?$ προζιν , χαθάτι ηγ- νοοϊμιν το* δίπλωραΐί*ον Πρωιο'ϋωλλον (το α πό 16. Νοί^δρ. ι 828) , το" όποίβ# αλλιώς πως δϋ'ταττβ πίρί το!·'τν;? τ>!? ύποΒίσιως. >ι 'Ε» ω <5ί ί'ν τούτοις το ςρακυμα τίντο ητοψάζίτο ν' αναχώρηση ί'κ της χω'ρο$, τη» ςποί'ον "πρ£»Γ5·να άι>αζ>ϊ>ΐ£·ο·/[ } ΐλάβαμίν νεα ίίί'}/- ριαιο τιΐί ΐίίευΰίριότητος Iίαρς'λου τοϋ ΙΒ . Ιί Μ£^αλ=(οτ/ΐ9 του επιχορηγεί νΐρΐίνοΐέιαχο'πωξ χρ·/)- ματαιην ΐπιχουρίαν, τα δε Γαλλίχοιι ςρατιυμα ία ^ροίιραξ ί" το?5 χάςροις 'Μίσατ,νι^ς , *»< '®* ρδχί£ ίΐρΐίΐ πολύτιμα ςοιχι'ι α, έί αΐν ούΐ'οίοί κ ζιθργαν«ιμ''ί των ημΐτιραιν ςρατιωτιαι να ααι· χτήαη τνν αϊαπτνίιν χα: αυν&φΐιαν , ιω» οποία» αυτοί ΐςίροΐινιαι. 0$ το-σοι* , αί ίυί-^ίοί'-ϊί του μ>γαλειοτάτ. ν βααίι ιως Γαλλίας όιν ίΐίρίορι'- ζί,ϋτοι ρο'νοϊ εως ώί« * πριςοζα , χαί ΐίου οί οχλαδοί βϊϊ Αϊ^υπ-τοκ άποχΟΐιτις ίϋ^οχεΐς α- νϊχτηςον ΐλί^Βίρΐον χοι πατρΐΐα. ,'^ρΛμός τις πιπαιδιομ »α.» ιχ *οί ι