των χαί νά επιςρίφωςιν εις τ άς οΐχΐαςτων, δίά μα τίνος τοΰ να όνο μασ% >£ μητραηαλιζ Ή άρ το οποίου ηναγχάσθη ή διοίχγβιϊ να ςβίλη τοΰ- & ενόπη καθώς υπάρχει ι ν τρ μυθολογία, πλι»» »ο το τάγμα εις τν,υ επαρχία» ΑΙ >γβζζο. Κ ο8' α ί έπαρχίαι ελαβον μεταβολήν τίνα εις τ ας όνο- όδόν ί'-ραςί τοΰτο τό τάγμα νιας αταξίας, Χα9 μβαίας, χα\ μετεμορφώ5·/ίβαν τά ονόματα δύο ην ενχαιρίαν έτοΐιψεχίαίη αξιωματιχοςτις απο αυτών, 'Αγονν ν) Τειτβ «ϊΐ Ι«8Τ0Γ0 εις τνιν ο ν α τούς ιδίους του ανθρώποϋς ί?$ το Τίαιιςν. ΦοΥ- ■ μασΐον Κ αμπανία, χαί ή επαρχία Αφίίΐβ «ί*5 νεται, ότι μέχρι τοΰδε έόυντ'βη « διοίχησις νά Μαραίαν » Ό αρχίΐπί'σχοίϊρξ Ταροχτω» επρο&α- ίμ-οαΐση χειρότερα χαχά , τα όποΐα .έδνναντ ο λ« »α αιιομαηδ·^ το βααΐλειον αμφοτέρων των Σι- ιιβ προζενησωσι τό ον^χον πνιΰμα χαί παρά- χελιών Κε§ηο 5ε' νοίεβηϊ! δείγμα τούτου τοΰ ςρατιωτιχοΰ τάγματος· Ο! 'Εν τ# συνεδρία της 31· Ναί|*6ρ. «^«<8 ΐί£οσί)λλ«χτθί ςρατιώται όμως δέν θί'λουσι κο κολληιί ώραν μεγάλη ψιλονειχία πϊρί τω» £»αρ- κίν/ίδώσίκ ό'ποϋ επροςάχθησαν, Ταξιιδιώται 1§ον τοϋ 'ϊσπαυιχοΰ πολιτικοί) αυςήματος λόγων, μεταξύ ΙΐΗ χαί Γοηάί τα ηώς εκείνοι εμψραγ- ίψ όσον ούτοι δυ'κβνται να έγαρμοαβώσιν εις την μένα ι τό ςομα μεταξύ τών ΐδόντων μι ραδίου; Νίαηολιν. ΟυΤΟί δέ ο I λόγοι η το προοίμιον ΐσνροντο εις τά σώματα των. τοΰ 'ίσπανιχοΰ πολιταιοΰ συςήματος ΐχουσιν ου- 'Εν δβ'τί Νίαπο'λ» αύτη ή αόγχυνις καϊ η τω. „Γί<!>3ςοϊ!θίίϊταί, ότι οί ρηθεντες Κάρτες αναρχία χάμνοναι πάντοτε μιγαλητιίρας προό- ,,ΐψήφιοαν χαί ί'πεχύρωσαν το άχολουθον «ολ«· δονς. 'Αρπαγαϊ, φόνοι, παρά£αας τοΰ χρέονς ,,τιχόν ανςημα της 'ίσπανιχης μοναρχίας. Έν χαί τ^$ εΰκειΒείας προς τοιΐί διοιχητάς είναι ,,όνόματι τοΰ παντοκράτορας 3εοΰ, πράγματα ουνηθέςα τα. Και>ίΐ$ άνευ χϋ/έώοο ,,π α τ ρ ό ς , υ ίου χ ο« αγ ίο ι» πνεΰμα- ζωης δέν τολμά νά περιπατη τής νυκτός εις τους ,,τ ο ς , τ οΰ π ρω τ α ι τ ία α κϊι ' μεγίςοο δρόμους της Νεαπόλιΐύς.' Οί Καρ&ανάροι ΐχου- }) νομοϋε'του της ανθρωπινής ίτ α ι οί πάντοτε τήν απόλυτον ίσχόν εις τάς χείρας , 5 ,ρ ία 9·"— Μεγάλη λοιπόν φιλο,ν&ιχία ουνίΘ·/) ώ'ςί άνθίςανται εις την διοίχηαιν χαί εις τό παρ- περί τ*>$ έχίιδομένης εις τό ίπίρτατον "Ον εν λαμίντον με ψανεράν βίαν, χαί οί ανίρες τοΰ τω ανω προοιμίφ ονομασίας, χαί οί μεν ΰπι- παρλαμέντου η τής διοικήσεως πρέπει νά τρέ- ρασπιζόμεναι τούτο τό προοίμιον 'ιλίγον ότι αΐ- μωιιν α'ττο τ ας μαχαίρας των, ανίηως τολμώ σι νίττοντο οί λόγοι τον Μωσέα , χαί τάς ίέχαί'ν- νά τοις εναντιώνονται. Ό μινίςρος των ίσωτε- τολάς } χαι τό όρος Σινά, ο! &ε εναντία ι άνί' ριχών ύποΒίςεων } Ζ ιιγ Ι ο, εχλτΟη ενώπιον χρι- φεράν πολλά πιθανά αίτια , ώ'ς£ ΐίλο; πάντων } τηρίου, ΰιότι, χαθώς λέγου>7ΐν, εαραξεν έναν- γενομένης φηψηψορίας, έφηψίαδη μέ τρεις μό· τίον ενός άρθρου τον πολιτιχοϋ συςήματος. νον περιααοτέρας φη'ροο; να μείνη και ε» Νί«- Αί τελευταίοι ουνείρίαι του παρλαμέντου ά- πόλει ό διίομενος εις τόν &εόν τίτλος τοϋ 'ΐα- ποίειχίόοααιν, ότι όιά τ ν, ς άνακαλέσεως των πα- πανικού πολιτικού αυςήματος. Εις ίέτ(2νφηγγ,- λαιών ονομασιών τοΰ βασιλείου , της μητροπό- ψοροόντων (χαμί μάλιςα ταότην την παρατήρη- λιως χαί τών επαρχιών, άγαπώσι νά ίπιςηρί- βιν , ότι τοΰ $εο.ύ οί νόμοι δύνανται μέν νά ύ- ζωνταιείς τήν άνάμνηαιν τη; αρχαίας δο^,ί. 'Η πάρχωαι χαλοί διό τό έ'θνος τών 'Εδροίίι)», ούχί ονομασία τοΰ βασιλείου χαΐώς 'έως τώρα διετή- δέ δια. τό Νίαπολιτανιχόν έθνος! Γ-ίθη μέν, ομοίως δε άπιδοχιμάσθη τό πρό6λη· " /