208 ηο όνντβί β| Ι αιι'ρ'ι Λ των ν. 'Ο χαι- ρός, ο χαλλίςος ίίίασχαλος» άνήρεσεν ίίΐν, πο λύ 'ληΟος φ^ιιων, ιοί όποι'ας ϊ'δί^οϊίντο τό σον πιριςατιχως, ιοςε ιδόνβντο νά νομιβθώσι τωίντι άληθιναί. Πΐρι ίέ της πληΰνος έηίιηδες διαφημισβίντνν μυ'ίων έε'ν Βίλομεν ινταΰΐα »<£ βναφίρωμιν τί, "Εχ τίνος ίπιςολής «κ ΖαχΊν9οϋ οπό 3θ. 'ϊουλ., ^ραρΛϊ^ς οπό αζίόπιςου, ») οποία φανερώνει πως την ε'χεΐ χατάςααιν των πραγμάτων εν Μωρι'φ χαΐ ταΐς γειτνιαζοιίααις ε-αρν:'α«5 ττ?ς '09ωμοιΐ!*·^5 ρο ναρχίας ('Ρούμί- λν, χαί Βοβνα)., ίυναμίία νά μίτα&ώαωμεν ία αχ:λ ν:να, . . . 'Η χαταςοσιςτων πραγμάτων τνς Πίλο-οι/^'σο!) χαΐ τω» ^(ίτονίοοιισωβ επαρχιών *■-)ς "Ρούμελης γίνεται ι ήμίραν (ξ ήμι'ρνς πλιον συγκεχυμένη. ΚβθιΓς 3ίλεί ιν ταιίτα<ς τοις άπο- ςασαις ϊπαρχίαις να ίιοιχη , χαθίϊς να προςά- ζ·>) ουαιΐς <?ί να προςάζηται. 'Ο πρί'^ίψ Δ »)- μητριός 'Ύφηλα'ντης, οςις ί«ρ9α« νίίΟ- ςι είς την Καλαμάταν χαι χα9ό πληρίξοόβίΟς τοΰ άδελροΰ το» Αλεξάνδρου έιταρρηαιάσθη εις τον Μ ωρϊαν, (νόμιζιν οτί πορίϋθός θΐ'λουβί» »ιΤΛ<ουσί! ολο< ε?ς τας προςαγσς τον , ίι' ο χαΐ εζήτησε να χάμωβι το» όρχον τής «ποτήρι ιρο'ί αιίτον οί σρχιεπΐαχοποι , οί ιπι'ιτχοποι ( ο/ λο«- ποΐ ςρατ^γο! και ή προ οωρινν Συ'^χλητος' τοΰ· το ίέ το ζήτημα (χαμιν ιίς το ςρατόπίδον πα ρά Τρίπολαζό. "Ομως ιί ι£ & * γ ώ ανδρών συ· νιςαμίνη 5ιοίχν\βις δέ ηθίλησΐ να χάμτ] τούτον τον αρχον, μίδ' ο ό Δημήτριος 'Τψηλα'ντιΐί ιΐ- πϊςρίψίν είς τη'ιι Καλαμάτα». ,.Έν τούτοις , ό μητροπολίτης Πατρών νο- μίζί'. ίν ωχυρωμΐνν] χα9εδρα του Όδλω εαυ τόν ω; άρχιςράτηγον χαΐ δ<χτατορα · το αυτό ϊοαί'ζί< *-/ι ό μητροπολίτες τ5)5 Καλαμάτας, ε/ς τον όποιον ιΐπίταχθησαν ^ Κορώνη, η Μεβυμ- »ν], ή 'ΔρχαΣία χα) τβ πΐρΐχωρα με την βία» τΐι.ν ΐ::λΐυ. 'Ο ΙΙχπα ΛίβΜβίίτοΐΐίΐιλϊς , ος>ί ν· πΐςριφεν από τ»)ι; Ευρ<ύπ><ν μΐ ψορτΐον πολικά· χώι/ ίψζ&ΐίύν, χαΐ 5ίά τοϋτο άπ£χτηι;( πάλιντ^ιι εύνοια ν τοΰ ί'9νοο? , θε'Αει παρομοίως να Ιιναι ορχι-ράτηγος 'Ο προίς-ως τ555 Πάτρας , Λον- $ογι'ας , 8?5 αχρον φ:λο'τιμος, ζ·>)Τίί χαΐ αυτός τήν άρχιςρατηγίαν, χοϊ έτομ/ιιως ΐχβι πάντοτε λνγοτρι&ην μι τ£» ίίχτάτορα τι^ς ΌδλοίΙ. 'Ο 'Ανδρίας Λονίος, πρώην ηροεςως Βοοίτζας, ζητίΐ χαΐ αϊτός την σρχιςρατηγίαϊ. Ό Μίτί>)5 της Μανία; θι'λίί νά προςάζη εν τω ςρατοπε^ω τε χα\ «ν Συ^χλϊΐ'τω. Το Γ^ιον ζητονίί χαΐ χακοιοί Καλ'.χιτροννίΐ» ο' ςρατνι^ος ΠίΤίμίζ«ϊ, ο' ιατρός Βρόβαος χαΐ ό α'ποβηχαρίος Γίραχα· ρ>"5' ('ν ®»ΐ λ^ω , χαθώ; ιΐπαμίΐι, ολοι $ί- λουσι νά προςάζωοιν, ου'δίΐς 5ί *ά προςάζηται, χαΐ η χοίρα .(ίτιαρχίί ίιηρημίνη εις φατρίας ΐαα- ρίθμοίις μ« τβΰς αοχνι^οίίς των φατριών* <^ ων κα9ίΪ5 αγωνίζεται υπίρ τοΰ ίίίοι) συμφέροντος, Τοΰτο $ί(οχολυν(( <^ς τ,βιίς Τουρχβος το πράγμα, οί όποιοι ί'χοιισι ποίντοτε είς «'ξοι ιοίαν όλα τα χάςρα, ίνθα, μ'όλον ο'ίον ολ^οςβιίβιισίν αυ· τοΐί χβ9' κίμε'οβ» α Σ ζωοτροφίβι < τό ο'ποΓον ιραί- νίιαι ιίς αΐτονς, σονειθιβμε'νους είς σνετον 5;α- γ'-ύγήιι βίον, ίί.ιλωΐ βαρετον, άνΐΐςανιαι μί· χρι τανδε άνδριίνς. Ή Πάτρα πολιορχεΐται πά λιν άπο τους''Ελληνας. 'Η δί Πρί^εζ», ή ο'- ποί'α από των μέσων "Ιουνίου επολιωρχίιτο ς<- νώς από τοΰς Σουλιωτας, ηλευθερωθη τ% ιι. 'Ιοολ. από 3θΟΟ ςρατιώτας, οί όποιοι ήλβον υπό την διοΐχησιν τον Ισμαήλ πααια άιο τα Ιωάννινα 8ιά τοΰ Φαναριού. 'Η "Αρτα ηναι πάν τοτε α'ποκλειαμενη. Ό 'Λλν κασιάς "Ιωαννίνων εύρΐαχεται εις τ«|ν πα\α;άν τοζι 8ίβιν." Κατ α τάς αΰΰιντιχνς (ίΐήαίις ίχ Κωνςαν- ΉνουπόλβΦ; α'πό 25. Αιΐγινςου, τ» παρά τνς Πάριας