»»». ; βον τοϋ αυτοκράτορας, οςι$ ΐδ$ πίσόν το Β«- ζάντιαν ύκό τγμ ρομφαία» Μωάμεθ τοΰ Β'. 'Ο- ρ»5 δι» βνςαίνονται τοιοότω τράπω τα βααί· λ«β, αλλα γιννωνται) ανζάνοΐιαι χβτ' ολίγον» λαμ$ανουσι μοριρήν διά βραδιίας χαϊ βαθμηδόν πρθίθΐ)®ν)ς αυξησίω; · αχηματίζοχιαινιν αλον χβ- *α τβ μάλλον χα) ήττο» όμογηίς, και 'ίπονται τιλος ιΐς τον χαινόν νόμο ν όλων των γήινων ηραγματων, -ήγουν άποθνήσχουβιν' όμως ·ήμ· ποροΐιαι Χαί να άναχληΟωσιν ιίς ζωήν ■ ,, Η χυρίως 'Κλλάΐ ΐβχημάτιζι χατ' αρχάς βυμμαχία,ν ίθνών χα\ ήόλιων, συνηνωμίνων διά κοινής μίν διαλΐχτοϋ, οι>χί έ« δ:ο χο:»»» κο'- μω». "Οτί δι $ΙΆ την ϊυτϋ^ί'αν ΐγιναν δυο £- ξοοοίοζοοοίίί Πθλϊί5 πίρί£θ'ϊ]ΤΟ« , ΐ'ίΤρίΠί « λοξ *>' ρώ ίζ αυτών νά ύποπίβνι , χα: ρίτ' ολίγον νί 'Ελλας, τιϊί οποίας το δημολρατιχόν σϋςημα δίν ('δονήθη να άντιςαίίη κατ α της ένότηιος ι· νός άνδρ( ι'οο χατα τάξ πράξης και ψιλάρχοα ·/>· γΐμόνος, βγινιν επαρχία των βασιλέων τής Μα- Χίδονίας. Ή μοναρχία τού *Αλιξάνδρβα χατιμί' λι'β9·/] μίτο τοι/ θαν«το'»τοϋ οπο τοιί$ ςραιη)>ου'5 τοο, ο! οποίο: ΐγιναν βασιλιϊς * ΰςίρον δε ΐγιναν α'κπαρχίαι τπΰττης μοναρχίας, αίάποΐαι ίαχη- μάτιζον αλλα το«α βααάαα, 'Ρ ΐΰμαϊχαί ίπαρχίσι. ,,'Η 'Ρώμη εηα9« χβι αΐ/Τΐΐ τ ν;» άμίτάΆη· τον φοράν ο'λιβ» των πραγμάτων. 'Η Ρ'Χ- μα'ίχη μοναρχία διηριθη , χαΐ ή χαΒί&ρα τίς ί- ^οΐιβί'ο; "]5 μετίτοτώδ^ ίίς τήν 'Δνατολν,ν Βις το Βαζαντιον. 'Η ίςορί'α μας λι'γιι, τί τΐλοϊ ίλαΘεν η Β^ζανπίη' μοναρχία. "Αραγί αυτη υ- πάρχίι η μ αναρχία, της όποιας την άποχατά· ςααιυ νομίζουαι δυνατόν $ ,,Ώριχοΰ νά ΐξιτάση ης ααοΐιδαϊως τοΰτο ιό ζήτημα, πρέπει νά ίζηγνιβχί κρότιρ-ον ποία όνο· μάζηται Έλλ«5· 'ΰμκοροΐιοιν άραγι νά ίσοταχ' Βΐύσιν ή "Ηπαρος, η Θετταλία , η ΜοχίίοΐΛβ-, Και ιΐ Θ ράχη μΐ τήν Πίλοπβννηφον , οϊι'τη £ΐ )ί «» μ( την Κρήτν,υ η Κΰηρον, το Βυζάντ:οκ μΐ τάς 'Ελλγ,νιχάς ηόΧιις ι ν τή μιχρά Άαι'α ; Δΐν βλί- Πϋτ!5» 'οτι, άνίσως αϊ ιίΓαρχίαι } τάς όποιας ανομαζομίν χοινώς *Ελλ«Ιβ, ('λιοδιρωδώσίΐ/ ιξ ί'ίί'βς άπα τόν 'ΟΒωμανιχον ζογόν, την ημίραν μίτα την νίχψ ίχαςος τοότΐύν τω» I- διαιτίρΐύν λα'ϋν θίλίί άκ'Λοπθήαα την φυσιχήν τοο χλίσιν ίου νά διοιχτται χα το νόμου; ίδιαί' τι'ρους ■ *Η νέα 'Ελλάς $$Χι· γίν/ι ηαρινθυ'ς $I- τι νπήρχΐ πάντοτ* πριν της όιιοοουλίιίσΕΜς υ'πό του 'Αλϊ^ακίροΐί ιΐ' υπό τω» 'Ρωμαίων. Κατα τοΰτο δίΐ/ -δΤΑίί ύπόρχβι Βυζαντινή μοναρχία. ,,Θί'λί: βί τ:ς ι/α Ιξίτοσν; το* ζήτημα ως πρόςβονβητιχήυ τινα συνίργααν της Εόρωπης ; Τοίτο τό ζήτημα όπάρχίι διά τνν Έ.ΰρώπ^υ , ·< οποία μοΧ'.ς ΐαώ9ή «Π5 τοία^τν,υ χοΐ τ^λίχοϋ- την μιτα£ολην , ΐίδοος πολλά βκοα&αίοιι' ϊ)96- Χίν ίίναι Ιίσω; 5<ο το«5 Γραιχοϊί? αότο-ΐς αϋχόμν} σπονίαιότίρον. Ε Ις κόα& ψρικτα ίΐινά ίιν θι- λο?ι σιν ι ιπόχιινται , βως οδ το' ςράτιιιμα, όποά η9ελι το»; ΐλίυβίρώνκ , ίυν·ή6% νά τοις ιΐτιν , υσίΐ; άηοχτατΒ πάλιν πατρίδα ; Δ$ν άννχίι ιΐς ήμας να έζίτάοωμίν το αμϊ· τρα χα\ πολλά χιν§υβω'δκι άποτιλίβματα οποιου δήποτε σ·.ίςΫ,ματος πιρί τής. 'Ελλάίος· 'ΗθιΧή- βαμίν μόνον νά ί'χοωμίν να χαταΧάβωσι , το' πόσο» μιν εύκολου όπάρχίι ιίς την ψαντααίαν νά πλάττη μοναρχίας, πόσον δι δόαχολον £ις την σννισιν νά βαλη ' (ΐς προξιν τοιαύτας εμ' τΐί^ε^σϊίς. ' Ας μν μας χατηγορήαωσιν , οτι μιτ.α- χΐιριζο'μί 9ο μΐ αδιαφορία ν τα&τα τά· ζητήματα , το' όποια δ.ιγιίρονσι τόση» νυμπάΰίιαν εΐς τας διαθι'σίις χοϊ κίρ'ι των οποίαν μίλα τόσον (ΐς τά μίγιςα οϋμψίροντα τοί πολιτισμού ·, της αν- θρ<Λπότητος. "Εχομιν ςίριάν πιποίΒησιν ί οτι η Ενρωπη θί'λε; χέμ-η πάντα, ααα αηγχωροΰοιν β«ί»5 τ) νό***ΐ9τ *ΐ ψρόα^αις χαί ^ άν^ρ(νπότης »α χ,άμη. Οί Γραιαοΐ ΐτιάρχοασιν β! ήμίτζροι