ϊ§2 «·» ανίαΐύξ αγαπατι το συμφέρο» τί^ πατρίδος, ο- φ:ι'λετε νά ενχεσθε ε'νθέρμως. Φ ιρί ι νά V ϊβ.ς. Διά μέσου βασιλιχοΰ αυτογράφου ι'κ Φλω ρεντίας από 15. Μάρτ., διώρισεν η Μι^ολίίΟ- τν;ί το» ο βασιλεύς αμφοτέρων τω» Σαίλιω» προβωρί»η» έιο/χ^ίί» δία »α ^ρονι/ζν; εως δευ τέρας διαταγής £λας · τάς υποθέσεις τοί βασι- λείου του· Ό μαρκίζας <1! ΟίΓοβΙΙο , μινι'ςρος τών εξωτερικών ύποθέσιων, ■ διωρίαθη πρόίδρος ,ταύτης της προσωρινής διοικήσεως , της οποί'α; μέλη υπάργουσι ΐ) ο κύριος 'Ραραίΐλ Γ ί ω' ρ- ^ « ο 5, πρόεδρος του ανωτάτου δικαςηρίον, μι- νίςρος τη$ δικαιοσύνης χαΐ τω» έκχλησιαςιχ,ών πραγμάτων 2) ό άντιςράτηγος Φαρδίλλα ς, πολέμαρχος" 4 3) ο Μάιος Φραγχ. Ι^ϋοΐιββϊ , μι- νίςρος ιών ναυτικών' 4) ό μαρκίζος "Αν δρέα $, μινίςρος τ^ΰ δημοσίου Βησαΐιροΰ' 5) ο κύριος 0Ϊ8πι1>8ΐΐΪ8ΐ8 νοοίιϊοπί } μαιίςρος των {σατιρικών υποθέσεων , καΐ 6) ο σύμβουλος τοΰ ανωτάτου διχαςηρίου , <1β Βίββδί», μινί- ςρος τιί; πολιτοείαξ. Νεβιιολίτοναιί «5 εγημερΐς πΐρ:ΐχΐι τά α- χόλουθα εκ Ν««!τολβω; από 2 γ. Μαρτίου. ,,Ό- λίγας ημέρας πριν της εισόδου τοΰ ΔύςριακοΖ ςρατευματος εις ταυ την τη» μητροπολί», ί'δη- μοαιεύθη μαίαφεςον τοΰ 'Ιντενδιίντου της έπαρ- χ ι α ς Νεαπολεως , το οποίο» ειδοποιεί τόΚοινόν πιρί ταύτης της ματωμένης εισόδου, χα'ιε'γνω- ςοποίει χα: λόγο» τοΰ πρι'γγιπος-'Ρεγέντου, δου· κός Καλαβρίας , περιέχοντα τη» (α»ωτ ιρω) ά- πάντησιν τοΰ βασιλέως της Σικελίας από 19· Μαρτ. πρός τον υίόντοο εις την ςαλιΐσαν υπό τοΰ πρίγγιπος-Ριγέντου τ ή 13. προς την Με- γαλίιότητά του ε'πιςολήν.· — Τ)} 25. (δημοσηΰ- βη βασιλικόν αΰτόγραψβν έκ Φλωρεντίας άπό χ 5. Μάρτ., δυνάμει τοΰ οποίον διορίζεται πρόσω- ριν* διοίκησις, αυνιςομένη εις πίιτε άνδρας* προεδρεύοντος τοΰ κυρίου ΜβΓο1ΐ68β άί Οΐιτβΐ- 1ο, μιείςρου τω» εξωτερικών υποθέσεων ($β ανωτέρω). Τη» ιδίαν ήμίραν εξεδόθη και δια ταγή πίρΐ τω» 'ςρατιωτών. Το λιίφανα τω» Νί«τιολίτα»£κωίΐ ξρατιΐύτών σωμάτων, των ό ποιων *ΐ κυρία δίναμις αηνΐςαται 4 Ιί αξιωματι κούς (όψψικιάλους) , εςάλησαν ιίς Σαλέρνον, 3θ μίλια μακράν Νίαιτολεω;» δι® νά τιροαμίΐ· νωσιν αΰτοΰ τον νέον διοργανισμόν των· — Τβ βασιλικά τάγματα της φρουράς χαί το τω» αρ· μαϊωλών, το ΐϊίζο» τβ χαί ΐππικον , τα όποια ύπάρχουσι πλήρη τον αριθμόν, Βέλουσι δου- λίύΐι καθώς πρότίρον. — Παρατηρήσεως άξιο» υπάρχει, οτι το παρλαμέντου τηςΉεαπόλιωςσυ ν ήγβη τ% 23. και αυτήν τη» 24- Μαρτ. πρωΐ ακόμη. Τη 23. έγίνιτο λόγος νά ύποχριώσω- βί το» πυλωρό» τ ν·; σάλας -τοΰ παρλαμέντου νά ιγγυηθ·/ δια τά πράγματα και σκεύη της σάλας' όμως τούτο τό πρόβλημα ϊκσνρίγβη από τόιϊ; α'κροατάς, χα/τις ίκ τοΰ παρλαμέντου κατιγί- λα λέγων, οτι τό Αύςριαχόν ςράτευμα ινρίσ- κετο ηδη ίμπροσΒεν των πυλών τνϊδ Νίαπο'λίω;. Τ^) 24· συνι'ςατο η συνάθροισις τοΰ παρλαμέν του ιΐς μερικούς μόνον άνδρας, οί οποίοι ήγω- νιζοντο νά διατρί§ωσι τον καιρόν συντάττοντΐς νέους νόμους. Τοίουτοτρο'πω; ΐλα&ε τό Νιάπο- λιτανικόν παρλαμίντον τα τέλος του. Δ< ίται- βίαι των Νεαπολιτανιζών ψιλοπατριδών χβί αϊ τών Ίίαρ&όνάρών έγιναν διο'λου άψαντοι , χοί τά μεγάλα συναγώγια τών κ&ρ£ονάρων ΐΐκαυσαΛί ο- λο τά αρχεία τω». Οϊ Ιγκριτώτίροι άνδρες του παρλαμέντου και οί αρχηγοί τών Κορ6ο»ορωι/, 6θ το» αριθμόν, και ο* ςρατηγός των Π 5 !Τί, (ναύλωσαν χαρά&ον και 'έφυγον. Ούτοι βί προ- δόται τον έθνους των (σύναξαν ακόμη τάς τε λευταίας ημέρας της εξουσίας τω» άπ ό τούς πραγ- μαιευτάς βι'αιον δάνειον, τοΰ όποιου η' ποσό- της (μοιράσθη ως επαοπλιΐςον αναμεταξύ των