187 1 Ιολλαί Γαλλίχα: ίφημίρι'ίίς άνα,γγίλλουοιν, οτι οι 'Ροϋαλίςαι £χαμαν νιας νίκας χατα των ίιγομΐν(άν αυςηματιχών. Ή τίλιοταια νίχη ·- γινι τ-3 18. Σεπτ. εις χα μέρη της ΒβββνβΡΓβ (ΐν 'Αρραγόνι παρα το σύνορα» της Καταλων/ας) «ίπο τη» διοι'χησίν του βαρώνου ά'Ει-οΙε·. ΟΙ αυςηματιχοί ίχασαν πολλούς νεκρούς, αίχμαλώ. ΐονς, κανόνια και Ιύο αρχηγούς ίων, «π δε το» χιλίαρχον Τβΐιυοηοβ , όςις ίλ ήφθη ακο τους 'Ρουαλίςας αίχμαλιοτος, Πα τα τας ιίίήσιις από ΐο ςρατο πίδαν των 'Ρούαλίςών, οβτοί ι'πολίω'ρ- κουν πολλοί χάςρα, τα όποια, χαθώς ιΐλπιζοΡ, ΒίΚοοαι παραδο9^ μιτ' ολίγον. ΕΓΧΩΡΙΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. Βιβ'νν», τΐ Ι5· 'Οχτα&ρίον. Τη 4· ΐσπίρας χβτίυοοοδη ο* μεγαλειότατος β»το*ρατωρ 'Α λ ί £ α ν $ ρ ο ς ιίςτό Σαλτζ&οΰρ- γον, ΐνθα τη'ν ίίίαν εσπίραν 'εγινί μίγαλοπρε- πεςάτη φωτοχυσία. Την 6. ηύέο'χησαν χαί οΐ $ϋο αυτοκράτορες να ι'πιθιΐύρη'σΐύσι πολλά δηρο'- 0<α κτίρια χαί αλλα ηεριεργείας αξία τής πολίως, *5 7· πρω'ΐ' ΐκινήθη ό μεγαλειότατος αΰτο- χρατωρ Δϋςρίας χαΐ εφθοίσίν όμοϊ μΐια τής μΐ- γαλίιοτατης αότοχρατορίσσης τ% ίο, ύ^ιης, εν χροτω χανονΐΐύν χαΐ χαμπανών χα\ (ν εύφημίαις άναρφμήτου λαού, εις ιό 'ίνβίροι/'χ. 8. ί- χινη 9η χαί ό αύτοχροιωρ 'Αλί|ανέρος έίά το 'ΐνοδρς-ύχ, Εί'ί τούτην την τΐλευτα(αν πόλιν ΐψθααι τΐ3 τοιίτοϋ ό ίχλαμαρότατος Κ, Β. μινίςρος, πρίγγφ ΜϊττΙρνιχ, χαί τήν 9· ε μελέτα νά χινφη Οία τ ή ν Βίρώναν, Π Ρ ο Κ Η Ρ Χ 3 I Σ. ϊπίρ τά «ίχοϋίϊ (τι ή$η την 'Ελληνίχν'ν ^λ(ί!βσον ο/ίο^δνίίξτι χ«ί ο'ΧΧο^ίνίΤς ίιαψόρους £- παγγίλματιχώς ΒιΒασχιαν, και τής θρολλουαι- Ι»ης δυσχολί'αί τά αίτια ~ρα£ειτε χαί Βίΐύρία πί- ριέργως παρβτηρών, ί'τι ίΐ και τους τρόπους της έίδβίχαλίας, ην ββϊίο'θί» ί$ι$άχθ·ή· ρί», οϋϊεχώί όνβΒβλών, ίυο ϊίίριαχον τβ αί'πα ταύτα , τ·/]ν α'ταςίβν των γραμματικών, χαίτη» άμεθοϊι'α» της χρήσιίΰς και θ:$αε·χαλιας. Διότι αί μεν παλαιοί γραμματικοί συνέταξαν γραμμα- τιχάς τον αιώνος εχείνοο, ότι τβ πρώτα μαθή ματα των αρχαρίων ήαάν Ποιητίκο * οί δε νεώ τεροι θίλοντίϊ μΐν νό ίϋχολϋ'νωΒΐ το" ηράγμα, τοϋ5 παλαιούς 2ι μιμούμενοι , οι ριν το πλ>3- ρι'ςίρον $ηρ(ύμενοι ίμιζαν σϋγχεχυμίνως όλας τα; παλαιας γραμματιχσς ίίς χαος α'ταχτον, ά- μορψον «αί άόραιον* οϊ δί συντομιαυπροι- λο'μινοι άπίλιπον α'τελιςα'τφ τ γ, υ πραγματίι'αν. 'Ο ^ερ απαιτούμενος τρόηος, χαϊ η §ι§αχτιχη , ίτραχτίχ^' ΐ£ χαί θίωρητίχ·^ μέθοδος ι'χατε'ρωθεν ίλλιΐχΐι. Δια τούτο ι;τον *να^*η να εχηχις πολλα'ς γραμματιχα'ς , Γνα ζν,ι^ το ϊ'ν »ίς την μίαν, χαΐ τό αλλο ίίς οίλλϊ,ν , χαί π ολλάχις να μη δύνατβί »α «όχαρίςη®^ την ψιλομάΒειαυ αυτου. Ταύτα τοι'νον οδιω ιίαρατ^ρων , χαί ο- ν2}>χ·/25 πάντας, ως ειπείν, τους ποίνιτα'ς χαΐ λο- 7ο^ροίφο!;5 > Χ5"' μαλιςα τοις τιχνιχους χαλοο- μίνοης έαχεμμενως ανελίτ των, χα\ αΰχοΊς τους προ ή,αων γραμματικούς ω'ί ιίκος ιξερΒυνίύΡ, συνήθροιζον χατ' ολίγον γραμματικής ΰλην, πο τ ε τοί ενός χαΐ πότε άλλου μέρους, χατα την χριίαν, χαΐ ταΰτην μετεχίιριζόμην · διασώζον ται τοιαύτα αντίγραφα πορα πολλοίς των μα θητών *). Οίτως οΐν χβτ ολίγον, χαΐ μ$ τα το σούτους χρόνους , άψαιρουμίνος τα πιριττα , χαϊ προτιθέμενος μόνον τα χρήσιμα, και ίιατ- τάτων τά μίρη εις τους ανήκοντας τόπους , συ νέταξα εντελή γραμματιχην , αυντομον μεν ω*5 προς την ύλην, εΰμίθοδαν $ΐ, εΰταχτον χαΐ πιριεχτιχην ηαντων των αναγχαάύν } ώςί ό έ χων ταύτ^ν χριίαν α'λλης δεν ίχίί, οΰτε περί τού $ΐίύρητιχον , οιίτί περί του πραχτιχοΰ. Ε'ς τήν «ο ιχιλίαν χαί τροηην χαί το χόλλος της Ελ- ληνίχηΐ γλώσσης σονίρ^βΐ πολν χζϊ η δίο'βρορος οΰνταζις των μορίων, ωςε η αγνοία τοκτων χαίί'ςηοί μιγίςην τήν έϊσ'ΛίλΕον ιΐς τό ίι/νοιΐν , χαί «ευιχρόν, μονοειοΐς χαί αχχλλώπιςον τό 'Κλλννιςί γράψί'.ν. Κα: τούτο μαλιςα ίιαχρίνιι τώ» διαφόρων εποχών το συγγράμματα. Δια ε- ξιρευνησας χα' ταύτα, ως οίον τι, αχριδϊςατα , *) Πδαίτοντου ανε'φδ^ον παΐ »*ν ί?ί-οοιμ«φ τον τα/του το- μ.δνττ^'ΐ^Οίάΐ , της ι8ϊ! βκ&ο&ί&ης»