παν οί πληρϊ-οΰσωι της βββιΧίαβης, άψ' οδ ?- χα μα ν μερικοί ς παρατηρήσεις καπχ της παρα νό- μον παραιτήσεως τοΰ ονόματος Χ ης της λιι- , » ϊ > 4 ?' I , , τουρκιάς, οτι» ίπ«ίθϊ) αυτή η πβραίΓησίξ^ινίταί δυνάμει προυποτι9»μίνης δικανικής »ί παρλαμι ν- χίΐοχ» τά^βω; χαί χρισολογίας ίνανχΐον της Μί- χαλίίο'ιν,το'ί της , ίΤκαί ιχτο"$ πάσης αμφιβολίας , οτί α'νίσως πότη η χρισολογία δεν (γινε, το ο- »ορια πρίζα νά εγχαταταχθη πάλιν εις την λει· •ουργίαν , χαΐ οτ< &α Τούτο το ι'ΰίΟίί αίτιον έέ» ημπορεί νά νομίζη ης χατά τοίτο παλίνωδ/αν τ:να (ΓβΐΓ30ΐ8ΐίοιι), Προς ταύτα άπιχρίθηααν οι πληρεξούσιοι τοΰ βασιλέως , ότι ή Μί^αλίίατης του εφήψιαε διά πολλά αίτια, τών όποιων η «- χρι6ή 5 Ιςί'τασις ηθελεν είναι ανωρελης, να {ΐη έγχαταταχθη το όνομα της βασιλίσσης ί "ϊ τν|ι> λυτό υργίαν , χαΐ ό« αύτη ν) ώτοίραιπς του βοι· σίλί'ως δεν ΐ^ίίϊβ ριο'νον αναφερομένη ιίς την «'ν- δϊχοαενην κρισολογίαν , «'λλ' οΤί ό βασιλεύς, α νεξάρτητος άττό τνν ίι ιώπιον τοΰ παρλαμέντου γευησομένψ έ£ε'τασιν, εκρινεν ίαιπον ΐίποχρίω» νά ε πιχείρηση ϊπιχίιρήματα τινά, εις τα οηοΓα ί*χ£ πάν δίκαιον χα5ο* χίραλν} της φαμίλιας χαΐ δυνάμει των προνομίων του. Μίτα κναί ριλονίιχΛζς ττβρ,ΐ τουτοο το5 αν- τιχειμενου , έσίψφωνη?·/] εχατέριύθεν νά χαμίύαιν οί δύο αίρετοχριτα) του βασιλέως ι!ς τοΰξ (*ί· ιιίςρου; άναηοράν περί των σϋκ&ίντων. 'Εν τ·/} δίίΐτί'ρα συνΟίαλί'ςί:, γενομένη τη 16, 'ίοιινίου, εχήρυξαν οί πληρεξούσιοι τοΰ β α. νιλί'ως, οτι οί μινίςροι της Μεγαλειότητας τον (θαύμασαν ίϊς Άκρον άκούσαιιτίς το" ζητηρια τη5 βασιλίσσης του να μνημονεύηται το ονομα της εν χαιρψ της λειτουργίας, οτι ϊπρο-άγβησαν να μηνύσωσαι, ότι ποτι δεν 3έλουσι ςέρξιι να πα- ,ραχινήσωσι τον βασιλέα να ακύρωση τήν περί τοιίτοι» άπόψασίν τοο ι και οτι, προς α.κοφυγηθ πάσης παρεξηγήσεως, παρήγγειλαν ίΐ$ τον δου- χ« ΒΐλΧιγγχ νν χαΐ λορδ Κβςλϊρ$άγ να, κηρυξωσιν, οτι οΰτΐ 3ελοϋι ιι προΘάλη ίίς τον βασιλέα νά άνιση τι ακο την άπάψασίν του, την οποίαν άπιγάσιαι Ο ιοί το πο\ί:ίνμα τ'ϋν β» Ι-ΐνοις τόποις πρίιο&ών του ω'$ προς την ιΐττοδο- χην αΰτης χαί παρρησίασιν Β>'< ξι'νας αϋλχς, ο· τ« όμως εύχονται να ΐμποίίσωσιν από τοΰ να μη §$ιχνΰα>σιν οί πρ ι σο ει ς τον βασιλίω ς την ά- ιιήχονσαν τη βασιλίσση ίυλά&ίιαν, χαΐ οτι ΐ» τουτώ θ/λουσιν Βπιχί ρήανιτα/χκαιτούμινα μία β ι*9 τό να. ίϋχνυ'ητσί προς αΰττν, οποιι χαί α» χβιοίχη» η πρι'πονσα ΰ.πιράσπισις χα\] ιυλάοΐια 'Αψ' οί έί- (χηρυξαν ταοτα, Βκοίννσαν ιίς τους συνηγόρους (ά&οχάτους) της βασιλίσσης τας δοθίΐσας πιρί τούτου ιγγράψονς παραγγιλίας £*5 *Βϋ*5 βασιλιχαΐς πρϊσ§πς , προς τα όποια οί χο'- ριοι Β ρο υγ χάμ χαί Δινμάν άπιχρίθησαν, οτι έ<ν Ιζητοϋ» μίν τό να ί'χη τ γ, ν ά§ε:αι> ή βα·~ αιλίασα να ^ιατοίο'-η μ» τν,ν πρϊποησαν μιγαλα- πρϊπΐιαν ίίς οποίον αότΐή μίρος 3ίλ·η ϊν τ·η ·α~ νιτιία χαΐ »ά υποζϊχηται αύτοο και να παρρη- σιάζηται παρά των '.\γγλα<£ν πρϊσΘί'Λν , ιπ«· δν ιουναντο να άντεπιχρατωσι πολιτιχα αίτια, πλην τ)ϋ^οντο' %ά ιΐποίίχηται το.Όΰτοτρο'ιτωί '4 βασίλισσα ,εις τας αυ'λάς , ενθα $ίν ί'πιχρατουσι τοιαύτα πολιτιχα αίτια, χαί νά λαμ&χνη τοιαύ· την περιποίησιν ιίπο των 'Αγγλιχών πρία5«ήν. 'Ηρωτησαν ίΐ εν Ταυ τω , αν , οτ αν ν βασΐλια· σα παραίτηση εν γίνει τό δίκαιον τηςπαρρησιά- 'αε'χς της ίίς τάς (ίνας αΰλάς, δύναται τούτο νά βλάφητι τα ίίχαιάτης παράτινι ιδιαιτέρα αυλή, ΐνϋα μιλίτήση νά χατοιχήση , χαί ελαί'ον από· χρισιν, οτι πραγματιωδνς είναι τό. $<ον, αν εις μίαν ή εις πίρισσοχερας α>'λα$ , χαΐ οτι ,άνι'σΐύς πρέπη νά ινδχση τις χατά τούτο εις τό ζήτημα της βασιλίσσης, ηίίλεν ίιναι. άρμοδιίύ'τιρον α'ί χην αξιοπρέπιιαν της Μί^βλίίο'τητός του νά ψη- ψι'σ·^ πίρί χοΰτοί) γΐν ίχην άπί^ισιν } παρίζ νά