του, τόν ηχόΧοΰθησίν β'ς τ^'Ελέβ» , λρι με τά τάς έχ,ατόν ημέρας εως 2(5 τό Ροαίγόρτ. 'Επίιδή ποτέ δέν εδωχεν α'ψορμν» παραπονέμα- τος, χαΐ δέν 'έδειζε δια τίνος. βημείον τό.» ψριχ- τόν του σχοκόν, αφέθη εις δοΰλενσιν χαΐ παρα τVI ννν βασιλιχ% αΐιλ*. „Έυ'0ΰς δε, μπα τ·/'υ ΐχτέλισιν ιοίι ίγχλή- ματος ι εζητασ5η από τον (ιρηναρχην χα» τον βασιλιχον γενιχαν εζίτροπον, ενώπιον τών /3«· οιλι·/.<ύν μινίςρων* του χομητος Δεχάζε ς κα' του βαρώνον II» σ*(ερ· Κοτβ ταιίτ^κ τν;» έ- ζίτασιν ϊδιιζεν αχραν άδιαγορι'α» · δίί'σχυρίζίτο ο« δεν.βχιι αυνυπινθ-'νονς , χαΐ εχήρυξεν, οτι το μίσος .όπου συνελα^εν απο του 1814 κότα της Βοι/ρδ > !ΰ»«ΐ55 οιχι'ας, έχρηματιβι» ν) ά^ορμ■/] τούτον τον προ 4 οηορο®£ϊ9ίΐ'- Τ09 παρανομήματος, χαΐ οτι εχλε^ι μι» χατα πρώτον τον δοι,'χα Μ π ϊ ρ ρ ιί ως $υμα, χαθο- τί έθεώρει τοίτο ως το βεβαιότατο» μέσον πρός ί ϊαλίίφίΐ» της βασιλικές οικογενείας , ο' σχοπο'ς του δμως, άνϊσως δέν σνλλη<ρθ·β ταύτη χν ρο- ρα , ϊ,τον να <ρο νεόσ.η τόν δοϋχα Αγγονλέ- με } τον άδελψο» τοί βασιλιάς., χα! τον βασι λέα αντόν χατα διαδοχή». Κότα τους λογούς του πρέπει να ιά^ευ'ση τις, οτι τω I 814 υ'πηγεν εις Το Καλαϊς , δια να Γ αριυρεθη χατα την απο- βααιν τίς Μβ^βλίίο'τητο'ί Τον χαι να δολογονή- αν; πρ'ΐτο» αυτόν, 'Ανίσως αληθεύει, χα9(09 αύ θις χα) αύθις έα(§αίον , ότι δεν ί'χΐι αννωμό- τ ας, δύναται τις να άποδώση τό ^ρίχτο'» τείτο τόλμημα μόνον εις τον αχρον βαθμόν ιού ττο. λιτίκΰΰ ψανητισμου. 5 ,Το Παρίσιον (υρΐεχίται χαΤα§υθισμιν€ν εις γενα^ν, βαθεΐαν $λίφ(». Το μινιςέριον ιμελλε τν,ν επαύριον (τη 14·) να βάλη ΰη' όφιν Τό '■% ' ' , ■* >' " 3 ·, οχίΟίον νομϊυ ΤίΖρί του συςη^ατος τω» $κΑο- γων' άλλα τα παρλαμέντα ενησχολνβησαν ίϊς τό νά άκονσωσι χαι άτΐοχρ:θ(ύσιν εις οσα εκοι- νωθψα» αΰτοΐς δια προςαγης της Μιγα'ίίιόΐ'ψ 1*05του. Κβί το δύο παρλαμέντα έ$·ήφιααν'όμο~ ψψρω; α»α\ ροραν χαι εςίιλαν άτκςαλμένονς προς τγ,ν Μίγαλειότητά του. 'ΐδου δε' η άναψορα' του χάτού παρλαμέντου. ,,Μέγιςε βασιλεο ! Δεν τολμάμε» νχ παρα- ςνίσω/Λίν τ·φ ,φρί'κν)» , τ·/,» οποίαν ^5δοΐ)Θν)®α» ο I πιςοΐσας νπηκοοι εν τω χοτω χαρλαμιντω πιρΐ του πραχθίντος τη» παρελθούσα»- νύκτα τολμή ματος. Εΰχόμεθα να ενώσαμε » μι τνν βαΒίΐαν θλί'ψίν τήξ Μεγαλειότητας σας τή» παράςασί» τής ημετέρας, 'Η χαταχυριεύουσα Παντός (ι'δους τβ- ζε>ς ανθρώπων ταύτης της μητροπόλεως $λίφις υπάρχει δείγμα τω» αισθημάτων , τά όποια ένέ- κνίνσε τοιονιον αννιχου^ον τιΤα'ισμα, 'Δλλ* ίο φ ν\ πατροχτόνος χειρ ΐπεμφε τόν όν δαχρΰομε» πρΐγγιπα ιϊς τόν θάνατον, ή Γαλλία $ίλΐι πνέει μόνον τΐήν ΐπιΟυμίαν νά ίδη <ςιρεώτερο» συσγιγ- μένοιις τους δ(νμους> τους συνδέοντας τό Ταλ- λιχον ί'θνος μέ τη» αίία.'-ήν οΐχία» σας, ανία τοΰ οποίου δέν ημπορεί νά όγί*;αται οίΐτε 4 ε λευθερία , οίιε 4 δημόσιϋς ΐ'ρννη. 'Εχ μέρους τω» πιςίώ» σας υπηκόων έν τω χβ ίτού παρλαμίν- τμ προσδεχεται ή Μεγαλειότηςσας μίγαλητέρας απορασεις. Ό χαραχτήρ ηΰ πταίσματος , τά έκ του του ινΟιχόμινα ά -οτελίαματα , πάντα μαςδί. δουσι τ ϊ ν ελπίδα τον 'ότι ν ΉΙεγαλειότης αα% Βελιι επαγρυπνεί δια τή» άσψάλιιαν τοΰ έθνους, ό'ν τρόπον νμεΐς δια τήν ασφάλεια» Της ο'κι'αζ σας. 'Εν τη δνςυχΐα ψαι 'νοντ -αι μάλιςα οί βα σιλείς υπερανεςηχοτες άλλ (ΰν ανθρώπων. Π®· πεισμένοι δέ , άτ: τό μέγα πνεΰμα Τιϊς Μί^α- λειότητός σας 3έλ(ι χαταναήσει τη » διχαίαν $λ<'. φιν σας, δια να εμποδισθώσι τά ί'χ ταύτης της νριχτης πράξεως αποτελέσματα , εΐμεΒα πρόθυ μοι νά συνεργήιωμιν , χατά τους ημετέρους χα- θιςωΤας νομούς , μέ πάντα ζήλον χαΐ κροσογήν, εις τα οαα επιχειρήματα χριιοι αναγκαία να Οία-