<**». 65 ΙΣΠΑΝΙΑ. Έν Μαλάγα άπεχαλί^θ'ή συνωμοσία. τις, η ίποία βχοπον εϊχΐ τ ν, ν άνατροπην του πολιτικού βι>ς>}'αατο$ τίΐΐι Κόρτ£$ χοΐ τνΐν ι&α^ω^ην μίας Κο8' αί/τό δημοκρατιχύς αιοιχήσείύς. Ό πρωταί- 71 ας Τ)]5 συνωμοσίας , εκδότης μιας ίψγ,μερ$ος, ΐφολαχάθη χαί ίΐν άρι αΐται τελείως τον βχοπο'ν το». Φαίνεται, ότι οι σονωμόται ε'μελε'των να ιΧΐυίιρώσωσι Τους σχλάβους χαϊ άλλους χατα· δι'χο«$» *«α δι νά όρμήσωσιν αιφνιδίως είςτην χασάρναν τον ιππικού δίβ να χυριευ'σωσί τ« αυ τοί βπλα κ ο ι αλόγα. 'Ρ,ν Παρπλωνα συνίίν,βαν ^οϊαοί (ριλονίι- χϊαί μεταξύ των ταχτίχώ^ ςραπωτών χαί της ί5ί«Χϊ)5 φρουράς. Κατά τ σ5 ε χ Μαδρι'του οπο 3. Φίδρ. £*- δ·/}'σί!51 ο '/εζαρχος τοΰ τογματος τω» Καπου- τζΛωϊ, οςίξ ε'ξίίωχεν, ως έσημειωσαμεν εν ■ χαίρω τω δίοντι, άντι$ιαμαρτΰρ·ήσιν προς τοίς Κάρτες χοτο τοϋ ^(ριοματο'ί των ιτίρι χαταλιί- βεως τώι> εχχληβι&ςιχών ταγμάτων, χατίδιχά- ο8η οκά το πολίτίχον χριτ·/ριαν ίίς εξορίαν χαί ζημία ν όλων των αρωμάτων τον χα\ προνομίων (υτνρχε §γ«π(1 "Ισπανίας πρώτη; τάξε&ς) · μί· νει οαως αυτή ^ ψν|ΐρο$ να έπι&εβαιωϋή χαϊ ά- κο το βααιλιχ^ν χριτηριον, Γί 0ΡΤ01ΤΑΛΛΙΑ χ« ΒΡΑΖΙΛΙΑ. Ε[*$ ίδ>αιτ$ραν ΐτιιςολψτινα ε'χ Λισ &ωννης άπο ίο. 'ϊην, εμπεριεχομένων εν τώ Ταχυδρο μώ-τ»; 5 ,\6»6ρας > άναγ·.νώ*χομεν προς τοις όλ- λοι 5 το αχοΧουβα. Ι} Οί Κ όρτες , ο.ΐ οποίοι ε* μίλλον να συναχθωσι τ 53 6· τούτου, ο ευ ε®ϋ- ® Μ 5 τώρα, χαί φαίνεται οτι οΰτί τό- οον ΰ-νλίγ'Λρα θίλουσι (τυκο^δώσί. Διάφορα α'ί- . χια τούτου Χΐγονται, κλήν το πιθανωτέρον υ πάρχω, ο τι πολύ μίρος των άπεςαλμένων έχ τών Ιπορ^ϋΰ}) ΐπιϋΐιμ,οίσε ·»ά μάΒω^ι πρότερον ^ / · , ιΐί^ί τω» ψρον·ήμ .αι ΐΰ» τοι Μο»ορ^ο!< των και <%*Λ, των £« Τροιτποω αυν-ήγμΐνων Μεράρχων, πρι- χο!< κα αργ/σωσι να αχίπτωνιαι μίτα των 24 (χλίλίγμιιίΐύΡ απιςαλμιιΐύν §ια ΤΊ)ν Αια&ΐύνοον χαι Ρ.ςρίμα&οϊραν. Ε* τίκος χαιροϋ επικρατεί μιγολ-ή §ραςιχότ-ής ίΐς το οιπαρτψευτον τω~» Ιη§βηΪ6Γ8 · α! μπαττίρι'αι παρά τώ ποτομώ διορ9ωι/οΐιτβϊ χατο πάντα χαϊ νίαι ουςαίνονται, $ξ <ύν πολλα\ προμ^θέΰονται μΐ φούρνους δίβ νά χοχχινΐζ<ανχΆΐ, χρίι'χς τιιχούβΥ,ς, άναμμίναϊ οψαΐραι χανονίΐύν. Αίτα ι δί αΐτρομα,χτιχα.1 προί- τοιμ&σίαι υπορχονσιν (ναντίον τ(ύν „τυράι,νων "Αγγλων", οταν τολμησιύβι νά μας νοΧεμΫσω- αιν. 'Ανί'σως φ9άσ·/} ίχΒ ραβι\ιας ό οιάοοχος, Οίν θιλεί τοί ουγχίΰρίθϋ οΰτι νά χατα6ν, α'ς την ςερεάν, Αντε 8ι να ίπιςρίφ·/;, £ως οϋί ίιν ύ- πογρά*\>·/} όρχο» ■/)' αυμψωνίαν , όμοιαυ μι εχεί- ν·ήν, η οποίο τον Σεκτιμοριον «ζφ·/)9η άπα του'ς εκγενεϊζ, χ, τ. λ." 'Εν χαιρφ τω ίεονη ι φανερώσαμε» τον τρό~ πον, με το'ν οποίον άπΐγάσισΐν η αΰλη τοΰ 'Ρίου-'ΐανϊίρου νά θίωρ/'σ·/) τ·/,ν αυμ&'ασαν οπο» ςασίαν εν Όπόρτίύ χαϊ τά οσα επεχείρησα τότε η ίν Αιο§(ύνν·ή όιοίκν ,σις , πριχοϋ νά έχταν9% ν) άπαςασι'α χα\ ('ν αύτη τή μ·ητροι τε'λίί, προςεμ. πάδισιυ τον καχον. Της Αο'νίρας αί ίψ·/ ι μεριί(ς περιέχονσι χατά 'το παρόν τήν (πιςολνν , την οποίαν εξείιαχεν η Πίςοτάτνι ΜεγαΧειέτης του (» βασιλεύς Πορτουγαλλι'ας χαί Βρασιλιαί) τη 2γ. Όχτ. ΙΒ20 περί τβυτ^ς της νποίι'αιας προς τοός δίΟίχηγ«5 τοΰ βασ:λει'οθ Πορτουγαλλίας χα,ί 'Αλγαρβΐας, 'ΐ§ον οι πως 'έχει οίίτη. ,,Φί'λοί! 'Κγ'ύ , ο' βασιλεύς, δίδαμι ΰμϊν , *ο9ο άγαπωμίνοις ΰπ'" έμοΰ χαϊ τψΐύμενοις,τον άοπα,σμόν μου. Το άιτο 2. χαϊ 10. Σεπτ. γράμ ματα σας, ετι α το αντίγραφου της ίΐφ' υμών γενομένης άποφάσεΐΰς προς αυγχάλεσιυ τών 1\6ρ- τ ες τοΰ βασιλείου * (Χα&ον ολα' πλην ΐίΐν ·ημ· κο ρω νά £έωρν;®(ϋ τα ν:-/.ν τν,ν άπό^ασιν άλ·