100 δίά των άγώνύν των τον μίλίτωμίνον βχοπό» του, χαΐ νά γρόφωνι προς τονς »ν Νίβιτο'λίί διπλωματιχούς άγίντσς των παραγγελία ν όριςι- χήν, συνταγμένην χα ι α την ί$ΐαν εννοιαν, έγο- δίάζοντϊ9 αυτου'ξ ολα? τάϊ αναγκαίας διασα φήσεις , όπως δυνηθώαι να συνεργήσωσιν εις την ΐνχταίαν εχ$αβιν τοϋ να παυσωσιν αϊ λυπαι της Μεγαλειότατος του χαΐ τα παθήματα των πιζών ύπηχόωι του." "Οθιν , ο βασιλεύς έχοίνωσιν £π;ςολ·/ν τί να , την όποι'χν ςέλλει π ρος το βασιλικόν ϋψοί του , τον δούχα Καλαβρία; ι χα\ τοΰ όποί'ου το άντίγραψον πΐριχλιίιται ένταϋθα. "Η μεγαλειότης του »ψανέρωσιν (ν ταύτω, οτί δια πΆΧ'ϊ αίτια 'έχρινιν επωφελές να χαλεση προς εαυτό» τον δούκα άϊ ΟβΠο, δ«* να είΐο- ηοί·φ·ή αμέσως βίο τοιίς πληρεξουσίους των Μο ναρχών περϊ των αποφάσιων των συμμαχιών δυνάμεων , οί ας ο βασιλεύς α'πιφάσισι να πρά ξη όυτω , χαΐ δια νά δυνη3ΐα χα! βΰτος νά ιί$ο- ποιήσ% πι ρ ι αυτών τον χύριον δούκα Καλα Βρίας· Ε'πίίδνΐ οί πληρεξούσιοι δΐν ευρον εν μέρους τω» χάνεν άτοπον ϊις ταϋτο το" ζήτημα, εςερξαν προΒύμως. Τοϋιβ υ'πα'ρχοκβί τα άπατελισματα των μι* χρι τοΰδε γινομένων διπλωματίχών συνδιαλέ ξεων περ\ των πραγμάτων τνς Νεαπόλεως. Δια νά βοηθήσωμιν δέ, όσον ε'φ' ημϊν , τα ^ρα^ο- ρίκα παρα του βασιλέως προς τον πρίγγιπα, τον υίόντου, σάξ προςαζομιν'. ι. Να είδοποιησητε το βασιλιχόν ΰ'φος του /ι ο ν οαιίχα Καλαβρίας , και να εκι€ε$αιώσψε } οτί βί α'ποράσίίξ των συμμάχων Μοναρχών συμ* ψωνοΰσι χατά πάντα με τά γραψομινα παρά τοϋ βασιλέως ι ταυ πατρός τοϋ, προς αυτό». 2. Να χηρΰξητε , ότι ηδη άνήχίι εις τό βα- αλ'.χόν ΐίφος του νά χ ρίνη χατ' άξίφν χαΐ νά δώ- οη εις τους συμβούλους του νά χρίνωσι χατ' α- ξίαν, /* μεν του ενός μέρους τά άγα9ά, όπου δύνανται να προξεν·η$ώσιν εις τό βασίλειον αμ φοτέρων των Σιχελιών, άνΐσως άχυρωΒωσι Βε· ληματιχως τα σύμπαντα ττ} 2, 'ίο«λ. χαΐ τα εξ οντών μετέπειτα άποτελ&βματα, έχ δι τον ετέ ρους τά θγυχτα οεινά χ«ί συμφοράς , (ΐς τά ο· ποΐα 5ε'λίί (χτι8$ τούτο τό βασιλιιον, άνίσως παραχουσθή >ΐ πατριχτή γωννί τοϋ βασιλέως του. 3. Να παρας-ηαψε εις τό βααιλιχόν ίψβς του το ν πόσον υπάρχει τών άναγχαιοτάτων νχ σ/,ιψβγΙ όσον τάχιςα πιρί τών άρμοδιωτάτων μέ σων προς χατάπαυσιν της ςενίχωρίας, εις η» ευρίσκεται το βαοιλειον Βιάτε τοιί$ εμφυλίους απασμούς και §ια τους εξωθεν επαπειλοίντας αυ τό χ!»δϋΐ»οιΐ5· Θέλίτε δ® δείξει ταυτηυ την Παραγγελία* χαί είς το'» χύριον §οΰχα Άαλα&ρΙας, χα\ βε&αιώ- σητί το βασιλιχον ΰψοςτοο, ότι οί σύμμαχοι Μονάρχαι αυνεύχονται είλιχρινώς μίτά τοΰ αε· Θαςου πατρός του, όπως ή άπόψασις της Με- γαλίιοτητός τοο προξ/νήαοι τήν εϋχται'αν ί'χ&α- σώ, χάμοι περιττον παν αΰςηρόν επιχείρημα, τό όποιον οί Μονάρχαι ηθελον μεταχεφισβη μετά λύπης Των αίρα,ς, χα\ ουτως άποχχταςιίσοι όσοι) τάχιτα τ/,ν ευτα^ίχν χαΐ εΐρήνψ β» τω βαβιλιίω αμφοτέρων τών Σιχελιών. Α« ϊίΐπ αχ, τη 31. *Ι#»< ι8αι· Κατά τάς ε χ Αάΐμπαχ από 6. Μαρτίου ει δήσεις , ευρίσκει ο τό ςρατόπείον τοΰ Κ. Β, ςρα- τευ'ματος τη 2η. Φεβρ. εις τό Ροϋ§ηο, Ήςρα- τιωτιχη μόρα ΎΥβΙΙπιοΛεη ΐρΟασι την ϊίι'αν ν]- μέραν πλησίον Κΐβΐΐ, 3 ώρας μακράν από τα Νεαπολιτανιχα σύνορα. Η όε' ςροιτιωτιχν μόρα δΐιιΐιβΛβίπι εΰρίιχετο παρά Ροηΐβ - Μοίΐο 9 %αΐ ί'χινεΐτο πρός τό Τΐνοΐί, χωρ)ς νά πλησίαση είς την 'Ρώμην. Ή 0£ ςρβτιωτιχη μόρα ννίβά - Βιιηΐίοΐ εΰρίαχετο είς Τει·ηΐ · ν! δ? Ηεβββη - ΗοττιΙιαΓ^ παρά δροΐεκο* η δϊ ΧβάβΓβΓ παρ» ί'ο1ϊ§ηο. Τά ςίνα χατά την άριςιράν- πτέρυγα έψυλάττοντό άπο πολυπλ·/βεϊς ςρατιώτας. Οί Νεαπολ'.τάνοι , ο σοι εψάννισαν $ξω τών Νίάπολιτανιχών συνόρων , άνεχώρηααν όλοι άπό τη υ Ρωμαϊχήν επιχράτειαν. Τ ου Λαϊμπαχ ιί ε'φημερις άπό 6. τοΰ ιτα· ρνντος γράψει , οτα ο μεγαλειότατος αυτοχρα- τωρ Αυςριας εςειλεν είς τον βασιλέα αμφοτέρων των Σιχελιών, ολίγαις ήμίραις πριν η μισενση ζτ^ 3 ) άπό τό Αάιμπαχ , τους μεγάλους ςα,υ- ρους των ΐαγματων του αγ. Στεφάνου χα ι του Λεοπόλοοα, άψ ού πρότερον ηί·ή εδέχθη η Μι*