τιδιαμαρτύρνισις περιίχα άξιοχαταχρ/τους διχαίφ τω τρο'πω περιόδους τίνα;, ομοος, αποβλέπον ΐίς όλα ς τάς ΰπαρχου'σα; περιςάσεις, συγχατα- »ίύ»ι νά δ»χ9ιί αύτιΐν, ως «χθίσιν ίχίΐνου, το όποιον η' Μί^αλίίο'της της (χει χβτά τιίν παροϋ- σαν χατάςβσοι τηίς χρισολογίας νά ίϊπ·/) πΐραι- *ε'ρω." Μίτο τοϋτο ΐμίιναν οι άνδρες μόνοι τον παρλαμέντου δια να ίξετάσωσι πιρ 1 τοο σχίδί'οιι «οροί» χατβ της βασιλι'ασν,ς τα πίραιτίρω* χοΐ λοίπον ο λο'ρδος Αι£ί ρποολ ανιγνω το προοίμιον τοΰ σχεδίου νο'ρου χαί ι<ρ ανέρωοί δια φόρους μεταβολάς, αί όποΐαι πρώτον Λαντωνε- πρίπί νά γΐννσιν είς λ»'£ί <ς τίνος , προσβηριίίω- βας, ότί μίτο* ταύτα Βίλει πρό&'λη , ως προς το; διαταγας βυτβς (βηβοίπιβηΐβ) το'ϊ ίΟί'οί; σχί- ίί'οο νόμου, άλλος μετα&ολάς, όσας κρίνοι α ναγκαίας κατα τους λοβούς των μαρτύρων. — °&φ' ού δε ίνεκριδησον πολλοί μίτα^ολαΐ λέ ξεων , άναςάς ο άρχίίΠί'σχοπος ΥοιΊι (ο μόνος κληρικός λόρδος, όςις ΐψτφισε χατά ταυ σχε δίου νόμου) ίχΫφυξεν οτ< &*ν έι'ίίί τη*ν ψηιρον ως προς τό διαζύγιου, λίγων ότι ως νομοθέ- τν]ς πρέπει να κηρυχθώ, εναντίας τοΰ σχεοίον νό μου , μ' όλον οποΖ , α'νί'σως ζητηδή ν& α-ογα- α'ση ώς χριτης, εποεπε να ίωση τ-/*» ψηιρον ε- » ο χ ο ς. — Ό αρχιεπίσκοπος ΟιββΙβΓ ελάλη- οί χαί αυτός ίναντίον τοΰ ίιαζκ^ιοϊ). μ' όλον οιιον (είπε) πληροφορημένος ητον , οΐί ολοί αί χατα τ^ς βασιλίσσης χατηγορίαι -ήσαν αποδε δειγμένοι* "πλην , έπειδν γβελε νάχρίνη, χαθιός Ο ίδιος ηΰχετο να χριθ^, ·ή'9ελε νά πραίί'νη την δίχαίδσι'νην ελεος. — ΤουνονίΛν, ο' άρχιε- πι'σχοπος βΒϊΐΙειΊηιΐ'γ ε'χηρυξεν, ότι δίδει την ψ^ρβί τοκ ν'πίρ του σχίέί'ου νόμου κατά πάν- Χβί ΧβΤΟ ΤΟ δίοζ^ίΟΙ). Τ η ι; δι 8. ΐγινιν εις- το α ν ω παρλαμέντου μεγάλη Ϋ'.λονίι κία πϊρΣ τοΰ «V έπρεπε νά ΐγχρι- Β ή και τό ίν τφ αχεδι'φ νόμου πραγμα του δι#* ζυ^ί'ου, χαί ίφ·/ορ;39»ι ρ;« 129 φ-^οιις προς 6Ζ να ΐγχριΐϋ και τό πραγμα Τοΰ διαζυγίου. Πολ λοί λόρδοι της ιναντίας φατρίας (δοσαν τν,ν ψί- <ροιι των ΰηΐρ τοϋ διαζυγίου, λίγοντις ότι ανί α (ύ ς μίαν φοράν ΐγκριζη τό σχίδιον νόμου αΰ· το, πρίηί! ΐ(α ίγχριθγ όμοΰ μι τό 'κρσγμα τοΰ διαζυγίου ' αυιοΐ (ίλιγον) ιίναντκύβησαν ΐν γί νει ίίς τό νά ίγκριθη τό σχέδιο» νόμου, πλη» χατα πάντα τρόπον ηθίΑιν ίϊναι όλιγωτΐρον ΐ- νάντίου- τοο πολιτικού αυςηματος χαί τ·/>ς πολι- τιχνις τό νά ΐγχρ>.θ% τό ρη9«κ σχίδιον μίτά το» πράγματος τοΰ διαζυγίου, καρίξ άνιυ αότοΰ, διότι μία '/τιμασμίν·ή χσί παρά τοΰ παρλαμέντου ςηλιτιυριίν-ή -γυνή δΐν ημποριΐ κατ οΰδίνα Π>ό- τι ο ν νά μιίνη ούζιιγος τ'οΰ βααιλίως, καθότι τοΰτο ηθίλεν ίίναι ατιμία τοΰ $ρόνου χα! της βαοιλιι'ας. — 'Ετϊϊιδτ> έ πρόεδρος χοΐ ό λόρδος Λι&ίρποόλ εχήρυζαν ότι 'έχλινον ιίς τό νά μίίν-ή τό συνοιχίαιον, χαθό πράγμα της θρησ κείας , να λ υ 9·/; δι χαθό πολϊΤίχη -συνθήκη, ε- λα&ον β-πο 'χρισιν, ότι τβΰτο έί'ιι φαίνεται δεχ- τον, επειΟΥ οι χαθίςωτις νόμοι δεν γούρίζουαι χάμμίαν γυναϊχα το» βασιλέως χωρίς νά ΰπάρ· χ·<5 εν ταυτω βασίλισσα, χαθότ£ το βκνο ικέσιόν τοίί βασιλί'-ύς ΰπάρχίι πολιτιχη αυνΟηχη γινο μένη ε'ν τω σημφίροντι τ,^ς μοναρχίας. , 'Η βασίλισσα ΰη-ηγίν ιποχος τη γ. τούτου πάλιν εις το παρλαμέντο», όμΐύς δεν εφανη εις τη» σάλαν , αλλ' (λάλησε μετά τοϋ χυρίοα Β ρουγχάμ ίν τω όνδα της. Ταιίττιν τ*ί» Φο ράν συνωδεύθ-ή Ιν τω ερχεσβαι χαΐ άπίρχεαθαι «πο* πολλά πολύν όχλου σ'-ύρόν, όςις ΰςίρίχίτε- ρον ('τόλμ-ησι νά πίρίίϊδρισ^ πολλούς πατρικίους, χα; προς τοις άλλοις τον δούχφ Βελλιγγτΐύ' να. Πολλοί τούτων των ταραχοποιών ίφυλα- «ωθηοαν. Κα-κ τός νίωτάτβς έχ Λόνδρας βκο 10»