1 Ιιοιιϊβ άβ Οηΐβ) εαύςαινι καρομο Λος ενθε'ρμίΰς τον χιλίαρχον ΰοηοΐΐϋβ, 'Αμψότεροι οί μινίςροι ϊκοίν'ύσαν μεχα ταύ τα άγγελίαν τινα ε'χ μέρους τνϊς Μί/βλίιοτητοϊ το υ, (ι» ή οναγινώσχομιν, ,,οτι τηςΝεαπολαας ,,η τΐ/'χν] δί» γμκορ(1 νά 'έχ·/} χατ' αΰδένα τρό- >;ΙΤΒ» εισροών (ίς τχν τυχηκ τ>;5 Ιαίΐονώ;" οτι ,,ό βασιλεύς αμφοτέρων τω» Σ:χελιών, χαθο ίιπιρικυχλωμένος α'πό το Αΰςριακόν ςμάτευμα ι ,,πρέηει »ά Άενρηται (ύς ε", κατάςααιν βίας χαί ,,δυναςείας, και επομένως ηάν εΐιι χάμνίι, δύ- ,,ναται νά &ε(ϋρηται οι ς ουδέν χ αϊ άχυρον * οτί ,,ιί 'ΐσ.ται/ί'α ιχηρυζε το ηολιτιχόν τν;ς σιϊςη//.α ,.χωρςς νά ΐλπίση ί?5 τη» βοφειαν τ<ΐν Νιβπο- ι,λιτανων, και οιί, ο'ποί'οι χαΐ άν ύκάρχη η τυ'- ,,χη τ(ύ$ι άλλων δ9νων, ιί ΐσπαϊί'α 3ίλβ« ρίνώβ- ,,χίί ιιο το ψυλάξη' ί'τι όίίΐσΐΰί οί ζαχόφοονες } ,5ελήσ<ΰβι ναι ίϊρ'-ύΠίν εύχαιρίαν δια τ ό συμδε- ,,δηχο'ί ι κείνο να ταράξωσι την δημόσιον ήσα- ,,χίαν , η Μεγαλειότης τοο προςάζει τους μινί- ,,ςρουςτης χαί προσκαλεί τοίί'ς Κοριίϊ να προ- ,,δολωσί τα προς διατήρηαιν τον πολιτικού αυ- ,,ςήματος αρμόδια μέσα." Οί μινίςροι είπαν προς τούτοις, ο 'η ^ Μί^βλϊίο'τν;; του, παραγ- γιίλασα ούτοι5 να χΟίνΜσωσβ ταϋτα, ι'προ'ςαζιν αυ'τούς ιδιαιτέρως να εΐπωαιν (ίς τούς Κάρτες , ο« είιιοί ίΐ/τίλως πληροφορημένος , [οτί ο ί Ισ πανοί διν ΰπάρχουσι Νεαιτολαπνοί. Ο προιδρος απεχρίθη } οτι τοιαντα ευγενι κά φρονήματα είναι βέδαια αρμόδια να παρη- γορήσωσιν ελευθέρου; ανθρώπους δίά την χατα- ςροφγιν του Νεαπολιτανιχοΰ παρλαμέντου. 'Ο κύριος ΜοΓβηο Οιιειτβ ΐιιτιν, οτι ■•χύ νει μεν δάχρυα δια τήν ανατροπών τΫς ε'λιυθε- ρίας ιν Ν εαπο'λει, πλ'/ίι/ δ/ν αισθάνεται οίι£ τον παρχ-ιιχρόν φό£ον δια την ίιατήρησιν τιϊ$ ίλευ- ϋερίας ιν 'ίσπανία. Λεν άμφ·$ά\\ίι μέυ (ίλβ- γι) κατ οΰδίνα τρόπον, οτι μία φοβερά βό· 2) "V·» ρειος Δν'ναμι ς τρίψει εχθρικού ζ ςχοκους εναντίου τβί Κοδί^ί/οο ηολίτικοϋ συςημαχος, όμως πα ρηγορείται ,£ότί η Γαλλία σχημαιιζίΐ προπΰρ- γιον ακαταμάχητου · μ' ολον τούτο (ί^χολοΜ- θ^οϊ) νομίζω , οτι ν φρόνησις απαιτεί νά ίπι" χειρηΒώαιν ενεργητικά, νέα μέσα. Χθες ίπρό&αλα νά άψίσ<αμεν όλους τους μ·ή άρεακο- μίνους εις τό νι'ον πολιτιχόν συςημα επισκόπους νά άναχωρήσωβιν εξ 'ίακανϊας άνεμηοδΐςΐύς, ό μως σήμερον, όνε βλέπω στρατεύοντας τους Νιαηολιτάνους ε'πισχόκους με τό Αΰςριαχόν ςρά- τευμα, ζήτω να χηρυχθη πάς όςις άκοςοίψίτα 1 το ήμίτερον πολιτικό* αύςημα , π ρ ο δ ό τ η ϊ » χαί να κριθή παρειιθνς, ως συνεθίζεται εις τα ςρατιωτιχόν, διά πολεμικού κριτηρίου. Ό κύριος Κβηιοη Απβρβ, ταλινΐζ'Λν τους Νεαπολιτανους, ο α οι ήναγκάαΐηααν νχ άναχίύ" ρναΐύαιν από την πατρίδα των, προβάλλει νά,προ- ςάξνι.·») διοΐκηνις νά δοθωσι βοήθειαι χρηματι κοί εις τούς ίτρ&ην άνδρας τοΰ παρλαμέντου και εις τους ςρατηγοας. — Ό χύριος ΙιβίαηΙα αιτβ- χρίθη , οτι οίτοί μάλιςα, οί άνδρες εγουσιν όλι- γωτέραν χρίίαν βογηίας , χαι οτι. ΐή ίΚευθιριό- της τοΰ έθνους πρέπει ια ϊχταν5^ εις ολους τους Νίαιτολίταί/οϋ$ φυγάδας άνευ διαψορας, —— 'Ω5 τόσον , τό πρό&λημα του πρώτου ενεκρίθη χαί απεφασίσθη νά λά§ιααι βοήθειαν μόνον οί άνδρες τοΰ παρλαμέντου χαί οί ςρατηγοί. — Οί <ϊχε- ςαλμενοι των ύπερατλαντεί<ι)ν επαρχιών νθεΧη- ααν νά παραιτώσΐϋσιν εις τον χιλίά,ρχον Αβ Οοη- οΐΐίίβ ίν μέρος τοί μισθού των, ώςι νά άπο- λαύη τον μιαθόν ενός μέλους των Κορτίξ , ο- μως ό κόμης Τοιχβηο η<ιαντιωθη ε'ς τοΰτο το πρόβλημα, καθότι η εχτιλεσις αύτοΰ δύναται νά £νοχλ% μερικούς , τω» όποιων η περιουσία δεν ήτον μεγάλη, 'Εν 1 )3 γινομένη τή 6. 'Α γγ ριλ, εσπέρας εκ- τοχιω συνεδρ/α ίων Κόρτίς 'ίγινίν αρχή περί :ης