μ·ήζ Σ ϊ ^ίω' 6 , ε-! ι ο ε ο κόμης Π ν ρ χ α λ ί ς χαί ο βαρωιος Μουνιέρ εχαμαν τον όρχον εΐς τάς χείρας της Μεγαλειότητας του. 'Ο έπαρχο; τ ης πόλεως Βϋ>εοοιιιΊ αναιρεί την διασπαρε'ίσαν φιίμη» τοΰ ότι δήθεν ξένος έν τω δ·.α?αΐνειν διηγήθη ο τ ι ο δινξ Μ π ε ρ ρ ο έφονιύθη τ« 12. Φε&ρ. εσπέρας, Έν τη πάλει ΤΓΟγϋί έφνλαχ(όθη χομμισα- ριός τις της πολιταείας, χαί έςάλη εις το Πα- ρι'αιον, επειδή άμα μαθών τον γόνον τοΰ δου· χός Μπερρΰ, είπε τα χείριςα και μάλιςα έ- χαυχατο, οτβ ίχ τριών (ούομάδων έγίν'Χσκε πε ρί χαίτης της συνωμοσίας, Ό δοιιξ Γϊΐζ·Ιβιηβ3 , πατρίκιος Γα\λ:'ας, χιλι'αρχος της ι3. λεγεώνος της Τίαρισιαχης εθ νικής φρουράς, έξίδωχε τη ΐ8. Φίδρ. λόγο» προς τοΰ5 ςρατιώτας του , ένθα προσκαλεί του; άξιωματιχούς να διπλασιάσωσι τον ζηλοντων χαί «. ' * » <» » - την κροσοχην των , και εκειοη κατοικ ουσ« μα» χραν , να φανιρώσωσιν ίίς -ας οικίας των όταν έξέρχωνται, ποΰ ημπορεί να τους ευρίσχη τις , άνίσως ελθωσι προςογαί άνέλπιςοι διά να δρά- μωσιν εις ΰπεράαπισιν τοΰ βανίλιας χαΐ ιών ηριγγίπων. , ΐίαριβιαχη τις ίφημίρίς διηγείται, ότι άν θρωπος τις , οςις έκ πολλοΰ χαιρ οΰ ειρυλα'ττίτο εις -την πολα οεΐαν ω$ αγύρτης χαΐ πλάνος, ι- χομίσθη είς τ%ν βαριΐαν φι/λαχην ίξ αιτίας του· του, οτι ι τόλμησε να είπβ προς τον έξαρχον της πολιτσίίας , οτι κατ α τα φρονήματα του χ«ι το«5 σχοποΰς ύπαρχοι συνυπεύθυνος τοΰ Λ ο «- & ί λ } ,δί ό χαί τον παρίχάλιι νά τον έγκατα- γράψΐ) εϊς το'κ κατάλογοι; τω« δολοφόνων. Ο; επίτροπο- του ανίύ παρλαμέντου έξαχο- λουθονσι παντοτΐ τάς εξετάσεις των κατ α τον Λ. ο ιι 6'ί Κ , ίπροσχάλεσαν πάλιν ι^ μάρτυρας, χαΐ εφυλάκωσαν διαφόρους ανθρώπους. Βεδαιοΰ- βιν } οτι υπάρχει συνωμοσία, χ«| ότι εύρψαν παρά τ·~. Α ο υ&έλ μεγάλη» πρασότητα %ρψ μάτων. ΑΓΓΛΙΑ. Ύη ι8. Φΐίρ. ίπροολτβη και εις τά 5υβ παρλαμέντα, έν μεν τω 'άνύ παρά τοΰλόρδ Α ι- 6ερποολ ) εν §έ τω χάτ ω παρά τοϊ/ λόρ$ Καςλερΐα γ, να άποχριθωσιν ιΐς *όν νιωςί μεταδοθέντα λόγον τοΰ βασιλέως περί διαλύσεως τοΰ νΐν παρλαμέντου χαί συγχαλ'ίβΙΆς νέου ι δία μισού άναψορας παριςίύσης χαί τ%ν συναίνεσιϋ τοΐκ παρλαμέντων περί τοΰ άνω αντικειμένου χαί την κροθυμίαν των εις το νά αιινεργήσωσ'.ν 'έως τνΐϊ ανοίξεως του νιου παρλαμέντου Ιείς τα απαι τούμενα προς άπάντησιν των αναγκαίων τιίς βα σιλείας εξάδων επιχειρήματα· Τοΰτο το πρόβλη μα ένεχρβη χαί εις τά δύο παρλαμέντα όμοφη- (ρως,μ' όλοΐί οκοϋ η ε ναντία (ρατρι'ο ιμια#τΐΜΐϊ.το. Το τάγμα των γιλοταράχων έν 'ίρΚανδι'α , ονομαζόμενον ΓάΙιβοηπιεη 5 αυξάνει κα9' ημέραν ο κοθ'οΰτο σκοπός των δεν είναι γνΐϋςός, χαί μονοί» ολίγοι αρχηγόΐτων τον γνωρίζουσιν. "Ο- τΐ ρύτοί έρχονται εις τιν' οίχίαν , χρούει τ^ν 3ϋ- ραν εις των πρώτων αυτών, χαϊ ο' οίχοδεσπό- της πρέπει, νά έξίλθη παρευθύς με ολους τοΰς άρρενας χατοίχους· ίαν δε διν ίχΘη, συντρί βεται η Άίρα. Τότε πρέπει νά ίνόση οτι διν γνωρίζει χάνίνα (διότι οΐ γνώριμοι του κρύπτον ται έν τω μεταξύ), οτι δέν 5έλιι κατατρέξει τινά , οτι 5ίλει παρευρε9% ι'ς το Βαλλιναράδ ~·/<ν δείνα νύχτα · ίαν δέ δέν 'έλθη , ψοΐ?ερίζε· ται σφοδρά "Εως ώδε λϊγουσι πάλιν ολα, πλην άνι'σως 'έλΰωσι μίαν φοράν εις το Βαλλιναφάδ, σιΐύπώσι πλέον τελείως, ϊο' δέ Β αλλιναφάδ δεν υπάρχει τόπος τις, αλΑα μόνον συνέλευσις διά την δείνα η δείνα νύχτα, Αεγουσιν, οτι όμ- νύουσιν αυτοί νέους όρκους. ΕαΟεΐς πρέπει νά ν.αταξάΧη ΙΟ ο'&ολους (ρβποβ) εις-την δημό σιον χάσααν' οϊ δι όμόσαν τ?5 ςιλλονται ~αλ<β