- ( μονιυΟέντος βχιδίου νόμου «»ρί της προσωρινής βυνάξϊως τών δοσιμάτων όν τρόπον εσημειώθη, και μετά πολλος γιλονίιχίας έγχρβη ϊο ρτβέν βχίδιον άπαραλλάχτ(05 ον τρόπον επρο6λη9η α πό τνν διοΐχηοιν. Εατά ταΰτην τ ν]υ ίξέταβιν πολλοί άνδρες τον παρλαμέντου χαιήντησαν εξω της όποθίσεως είς πολιτιχά πράγματα, διΐσγυ· ριζόμενοι, οτι τό πράγμα τοϋτο (τοϋτο τό να δοθΫ ή αδεία να ουναχθώσι προσωρινώς τα δο· ο'.ματα οι> τρόπον ΙπροβλΫ^η από τ·Λ> διοΐχηοιν) ΐζήρτητο χυρΐως από την ε'μπιςοσύνην, τηϊ ο* τ: Ο! α ς (ϊναι άξιοι οι νυν μινιςροι , χαΐ έχ του ζητήματος, αν, κατά τας παρούσας περιςασεις, ΐ'νΒα έκιχρατεΐ η άβιβαιοτης τω» αξιολογότα των σχέσεων, ημποριϊτις μι καλόν συνειδός νά δώση νέαν βοηβειαν' Ομως ο'ι μινίςροι, χα!μά- λιςα ό μινίςρος των ίαωτεριχών υποθέσεων ανα- ς«5 ανήρεσαν τους λο^ο«5 των εναντίων με λα γούς ίπιχειρηματιχονς. Έγημερίς τις διηγείται , ότι ο ςρατηγός Σοβαρής ΰπίςρεφεν ανιυ είδήσεως της^διοι- χήσεως > ίςις άψ' ου ελα&ε τέλος η διορία της ουγχωρεθιίσης ούτω ι'ν 'Αγγλι'α διατριβής, £ζη'- τ ησεν από τον ίχεΐ Γαλλικό ν πρία&ην πασσα- ■πορτια δ;α ττν Γ αλλίαν, τα όποια όμως δέν τοϋ εδόθησαν . μι9' ο ο χα'ριος Σα^αρης ηρ^τησι τον 'ίσπανιχόν π^εσϋυν περί τοΰ πρακ τέου χαΐ έσυμβουλευΰη να ?λ5ν; χροιρ/ω; εις τ-/)ν Ταλλΐαν, τό όποιον χαϊ πρόζας, α μα γ9άοβς εις το ΪΙαρι'σιον, υπτ/γε παρευ^ύς είς την <ρ!ί- λαχην της πολιτείας, παραχαλέσας ε'ν ταντω τόν μινίςρον εγγράφως να χριθή' ίν όΐ τη φιι- λαχγ, $πεσχίγΒηΰαν αυτόν ευθύς πολλοί ου μό νον τών πιςών αυτω ψι'λων, άλλα χάί των νϋν ιν άζι'αις μεγάλων, των όποιων εσωσι πρώην % ) — την ζωηιι, η γινώβχΐι τό μνςιχ β. (Κατά τάς νεωτάτας ειδήσεις, ('χρίθη ά^ώοςχχϊ α'πελύ·9η.) Εις τό δεπαριεμίνττυ ιοί ΐ>α\6αδου ΐγυ- λοχώθν,σον μιριχοί νιοι, οι οποίο ι ετάραττον τήο δημόσιον ηαυχίαν' ϊλεγον δε ότι ηβαν μα9ι\ταί τοΰ ι ιομιχοϋ σχολείου της Κόί», -ομιος διν ηραι) τοιούτοι, δΐ 'ό χαΐ ο! διδάσκαλοι χί^ς αν'ΰ αγο- λτΐξ απιψάσιααν νά δοθν εις ϊ/.αςον μαθνμην ί'γ- γραψος απόδειζις τοΰ χαρακτήρας τι»ν. Οί χόαοι Αΐ'π,ίΐιΐι , φιλ ξ Δενπόρτ.ες, Χα- ρίλ χαΐ Βοιι)β/, οϊ εμπίριεχό/ιει/οι εν τω *α- τ αΧόγφ τών ε'ξορίςων, έφθασαν ε'ςτό Παρίσιον. Ό μαραιάλλης Α ε ψ ΐ Θ ρ | εχειτο πολλά άρρωςος. ΙΣΠΑΝΙΑ. Του Μαδρ/του η βόλιχή εφηαερΗ όίπό ι 6. Δεχ, περιέχει βαιιλιχ,ον Βϊππιαμν , ύανάμιι τοί ο ποίον διίύρίζετο νά συνταχθώ νέος Ποιναΐος χω» άναλογος με τάζ νόν προόδους τών «ρω'τω» της μαθήσεως. Κατά τάς ί'χ Εσ'ίιξ από 1,'Διχ. ειδήσεις, ηλθεν αότόπε προςαγη τ^ς διοιχήσιως νά ί'τοι· μασ9ωσι δύο ίχςρατιΐαι αότοϋ μι μεγάλων έ~ι- μιλειαν , ί? ων ή μιν $ιλει φέρει βονβηαν 5θθθ ςρατιωτων ι'ς τόν Μ ορίλλον, ή δε είνιι διωρκτμενη δ/ά τό Βουενος -"Αίίρβς , χοί θί ' λίί λά@·ή"ΪΟ· 1 5,000 ςρατι&τας, ΕΓΧΩΡΙΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. Βιέννα, τ η η. Ίαν. Ό 'Αναςάσιος Μ<ζρ- γαρίτης, οικοδεσπότης εν Βιέννη , έχάρισεν εις την πρωτην Αυςριαζ·/ιν οίχονομιχνιν χάσσαν, πρός επιςήριξιν του χολοί χαΐ χοιν'-νγιλοΰς ακοποϋ της , μίαν όμολογίαν της πολιτείας , ψέρουσνν ΐτήσιον τοχον εις συν^ηχης νόμισμα ΐν το εχα- τόν, χα) εχο-ισαν τον σρΰαόν 23δθ , ίψ' ώ η ρηθείσα χάσσα χαριτας ομολογεί τω γίλανθρ(α'~ πω δότη δημοσίως· (Β ιϊν. ί(ρ.) Ε I Δ Η Σ I Σ. Τ% 1· τοίιΐοο ε'ΐεδόθη ό-.τρωτός άρι9μόςτοΰ Φιλολογικού Τηλεγράφου τοό ΐνεςίύτος έτους. Ε χδότης χαι σοντα'χτης, Δημήτριος 'Αλιζανδρΐδης, Ιατρός.-— 'Εκ τη% Τυπογραφίας ΐ. Β. Σ^ίχί'οί».