χβτ' αύτης. Το »« κη μηινβνιυητβκ το όνομα τη5 £:*5 Τ#5 ίχχλγ]ΐί«5' το νά μή δο- 'θωβιν αι'τή Τα μέσα προς μιταχομιδην των πραγμάτων της, τα οποίο συγχωρούνται 1(5 ο- λβ τά μέλη τ/5 βασιλική φαμίλιας ' το νά σι(ύ- τιν,σωσιν ιίς το* ζη'τηρα τη; τοΰ νά δοθ^ προς *«τθί«'αν τΐ]5 πβλο'τίρ»· ή ί'πάη^ί; χαταρρον,ι;- ί»ησί;, ρε την οποίαν επολιτευθησαν προς ου'τν" ο? £» τν £ίΐΐίτ£ί'« "Α^λίχοι πρέσβεις χαί ολοί οί ι! π ο τ ν ίζουσι'αν των ξένοι αξιωματικοί· ταύ τα ησαν τα μέσα, δι ών >ί}Κών!β9>] να πλασ^ κβτ' ουτής «ρο'ληφις , νί όποια ίδύνατο να δι- χαιολογν/ιΫ, μόνον δια φνίρου γενομένης μετά ,κρινολογΐαν·" 'Ατ>' ή ανωτέρω άναψαρά ετε'9η ε'ττονω Τ'Λ5 τ ραπέζης, ίϊπ(ν ό λορδ Κ α ς λ ί ρ 6 α,)». ϊ,'Εντοίδα «'^ω να,ίχτελε'σω £ν, των ανιαρωτα- *ω» χαϊ δοιχολωτατων χαδϊίχο'ντων. Το ζήτη μα , περί του οποίου πρέπει να άποφασι'ση τ ό παρλαμέντων , ιΊναι διινότατον , όμως το συμ φέρον χαι ή Τίρ^ αμφοτέρων των δϋο μεγάλων 'μίψων άπαιτονσι νά παύσωσιν ^ποφασιςιχως ολαι αίται αΐ διαφοραι'. Δΐν άνήχε μΰι χ0«; να από- χριΒω εις τά$ βιρεδρας προχλήσε ις (ιχ μέρους του χυρζρα Βεννε'τ) , βπίίδν} ε'όχομαι νά δια- τηρήται έν τούτω τω παρλαμέντα) η οηαιτουρί- ■ίΐν) ησυ/ίΰ , δίο νά μη πειραχθη το δίκαιον το'~ ε'νός ή τοΰ άλλου μέρους. Έχροάσΰψ τν,ν β»β- ©οραν , τιϊο ο'ιτοια» 'έχρι νιν εΰλογον η βασίλισ σα υά ςειλη εις τό παρλαμέντον 4 Μεγρλειό- -τηςτης φαίνεται φοΘουμενη, οτι βελουσι να την ^οίΏ'ΰΰ'.υ ε'νωπιεν μν-ιχοΰ κριτηρίου ' «λ»ί» πω$ Μν έσήχωσαίι απ αυτ*{ οί επιτήδειοι χαί σοφοί σύιι€ου\οί τ}}; ινα τόσον -παραλογον ίρο 8ον· Εαν τύχο'. νά καταντήσγ το' πράγμα εις χρισολογΐαν, -αναμφιβόλως ν' βαοίλισσ* έχε:"το δίκαιον, «5 ήρα τις άλλος «πνίχοος της (ϊίβίλεί'αξ , νό ζη»]· ^ τν># Τ,αρρνβΐαί7ίΡ τ'Λν μαζτνριον , να κποχρί· δν; ι?5 τά ΐχχολοΰμιιια αΰτ·/), χβί ϊβ [Ηταχίν ρια6·/) όλα τά ΐνδιχόμινα μίσα προς ιννομον ά- πολογι'αν ιν]5· "Ορω; ττίρί' τοότοκ ο λο'^ος £ι'ν ίΤνα! τίλίί'ωϊ' οί μυςικοί αΐίδρί;, τω» όίίΟί'ω» διόρισιν προβάλλω, δίλοηαιν ίξίτάβιι μό νον , σν 6*5 το βλ·φίντα ίίΐϊ' οφιν τοί παρλαμίν- τοίι μαρτνριχά χαρτι'α ιάρισχίται αιτία ιΐίλογος προς ίηιγ(ι'ρ·ησίν οίοοδηποτι επιχειρήματος. Το'- τϊ το' «αρλαμίντον Βίλιι !χΐι ιντίλν) ίλι αθίρίαν τοΰ »ο φτ5<ρί(ΐ53 περί των επιχιφ-^ησομίνων μΐ· σί£ν. "Κχοριαν ε;*; την δίΟί'χησ ν πολλσς προώ ρους (πιπλτ,ζίις, τα5 ο'ποί'αζ ιί'χολον ιίναι, νο μίζω , νά βναιρίβίύ. Οί μινΐςροι, λίγουσιν, ί· ίίρεπβ νά (£αχολοΐ)θ·/σωσι περιβσότερον χαιρον -το5 ΤΓ.ερΐ &υμ$ι£α<!μοΐ συνδιαλέξεις χαϊ το βιίςν]- ρα τν^5 φίίδοΰδ- Α^ναμαι νά βιβ'αίωαω, οτι ΐάν •ή βασίλιασα δι ν άτνεφάαιζι -νά παρρησιασθ·/} */) ί^ι 'α β ν ' Αγγλία, χα) οίίτω νά γίν ·ή πρόξενος διαψοράς χαι εξετάσεως , ίιν είχε ν ή διοίχησις χάνίνά αχοιπον νά εξενάσηπως ταϋτην ττν ΰπό' θεαιν. "Ομως, τ./ ίδυνατό τις νά ελπίζ-ή έον αρ γοπορεί ακόμη αντη ι| σονθί'οίλεξί5 περί ανμ&ι- δασμού, καθότι ψεΰ! $ιά την άδιάχριτον χαι αξιοτιμίύρητον δημοσίευσα των αρχήν λα@ου- • σων εν τη πόλα 81. ΟηιβΓ αίινίιαλεξεων περι -βνμ$ι§ο<5μοΐ'ι άπιδιίχβη, ότι η βασίλισσα §ΐν δι'όει άχρόασιν εις τάς σνμ£ουλάς των ε'πιτη- δμ'ων νομοδιδασχάλαα/ , τω* υπερασπιζόμενων τά συμφέροντα της. ,,'Εθαν'μασαν χσ9' ΰπερ&λν,ν , όΐι ό βασι λεύς, ανευ αδίί'α; του παρλαμέντου , επρόαψΐ· ρε δο,ΟΟΟ λίτρ. Στζρλ. ετήσιον μιαθο'ν' όμως τοιαύτα προβλήματα γίνονται, πριν τ βληθωοι» υπ' οφιν_ τοΰ παρλαμέντου , πάντοτε μόνον επί συμφωνία τινί' ω; τόσον , τό παρλαμέντων ι- φη'ψισε νά ο ο ιίς την βααί'λισααν πρότερου ψ δη , εφ οσον ϋπνρχί πριγγιπίσια Β^λλίας , ε'- τηαιος μισθό5 ποσότητος" τό προιχιούμφ%-