νΜ 2 όποιον οπικοί9η ή Κ» Β. Μ»^αΙε·ότ·ής ταυ το» βχόλουθον τρόπον. ,,Δίχομαι μετ' ιδιαιτέρας ιόαρίςησίΊος τάς συγχαργ,τικσς ίΰχας , Τας όποιας μοΐ προσφίροη- οιν αΐ πιςαί μοι τάξεις της κάτω Αόςρίας χατα την ιπιςροψήν μου εις τί)» μητροπολιν επί τη χοιροηοιά έχΘάοιι. τών οΐιμδε&ίΐιί των της Ιτα λός· Φαίνιται, οτί ^ Πρόνοια έσυγχωρτ,σε χα) ταύτη!» τ ν; υ φοράν μιγαλα χοχα , ο τιίος αΐύγρονί- οη τον χόσμον δια μιγάλων παραδειγμάτων· Έιι τώ μίσω τών λαών μου δύνομαι ν6 παραςήσω Αίκδί'ρως τα αΐα8γ,ματά του. Έ» -ίΐ/'^ΐιω^οβίίΐ/^ ττβο'ί Θιόν πρέπει να ομαλοχήβωμ(ν, οπ άΐώ· ϋ£5 (όλογίας και ίόδοιμονίας ίί *)ρ:«6 ίτ αράχ^η- βαν μόνον από προσχαίρους τριχυμίας. 'ΐί ν.,μι- τίρα , δια των Ευρωπαϊκών σιινίηχων ίί'ρηνν,ς χαί τών ημετβρωκ αισίων σχέσεων προ'ς ελβς τας ΕιΐρωΓ.αϊχας δυνάμεις βί&αΜύμίνη , δια πολ· «λώκ , ως ίλαι'ζομιν , χρόνων ςεριΐύθιΐσα πο!\ί- τ<χ») ησυχία , δΐν ήμπόριι να μας απόλυση ά- βο τοιΐς ά^ώι/ας, τούς όπαίους ί'πί ταττίν ήμΐν ώς χρέος 4 διατήρηση »ΐ η αποχα τάςαβις ΐ)?5 ίίς ολλας γειτνιάζουσας ΐπαρχίας δια δνςυχών σϋμο"ΐό'·/!χότΐύν ταραχθίίαΥ,ς ΐσΐύτ ίρ<κη< ι ΟΠΟ «15 •//μίτίρας όναηοσηάςου ίφν^ης. " Ε * αυγγινικον , κατά :τολλοϋ5 τρο"«Οί)ς ήνωριέϊΟ» σφιχτά μΐ ι ΐ- ρας (3ασι'λείθϋ «'^ιί το θήραμα βαϋιίας αυναΐ' μοσίας. 'Εν $ δι ςιγμ% ίμίλλι &ια τα ίπιχίι· ρν/ΐίν.α παρ 'ίΐμώιι μίαα να ίπιςρίφ·/; η ευταξία χαί τό δίκαιον IV ταότη τ% χατίσπαραγμίνη χώ ρα , ανεφύη ιν αλλ·/), σανοριυοόατι ομίαως με τ/|ν έδιχν,ν μας έπιχρατειαν χώρα 'ετΐρα , ο<3χ */ττον έγκληματιχν , χαί χατα το ξ παρούσας ττε- ρι^αβίΐς άχομη ι ΐΓαιτειλητίκωτέρα συνωμοσία. Οϊ, πρωταίτιοι τοότίύν τών χαχών σκοπών ι,νο- μιζον ·ηί·η ίαυτοΰς βέβαιους της κ'κντς 5 βλλ' ε- 3» ' λησμόνησαν, ατι εν ΐπεριώομίνο» έ?ς χαΐ χαλώς ΐαχίμμΐνας βασίις αύςημα δύναται να αντιςαΒ^ χα\ ίίς ανέλκιχον ψορόν χινδιίνοϋ' ΐλησμόνησαν, οτι οί λαοί δύνανται να ηλανεΰώ- βι με» προς χοιρον δια τ»}» όρμην η πανουργία» φίλαρχων ψατριών, ο όχι δι να χΐρδνβώβι ήρας το μϊρος τωο ί(β παντός· Ε&6ΰς ουν βίτοϋ άπί- δε/χθη δυνατή η σωτήρια, αιαιί'πίαΐν η ο?κο5ο- τ^ς άπάτ·ής φαντασίας ϊπΐ τ ας χβψαΧας τών ίίρν,νοταραχτών ταχότιρον η ί',τι ίδονήθη- σαν να την οίχοδομησωσι. Δια την ίΐλιχριν^ χοί ςα9{ραν συνίργίιαν τών συμμαχιών μου, δια την ίνιργίιαν ςιρεαν άνδριίαν του ςρατεόματός μοΐ), δια τ*)» άπαράΰατον άγόπν,ν χαί πίςιν τώυ λαών μου, έδυν/ιθην να χβρί'βΜ πάλιν εις τοόί γίι'τονας μας την ήβυχΐαχ , ί?5 ίί την ίπιχρά- τειαν μοίι να βί$αιχί;β!ύ την ίιχι'μονον χαί ατάραχο» άπόλαοσιν αότης. 'Εν τούτω τω μίγάλ'Λ ίργ(ο χεΐται τι μόνη αντιμισθία , τη» οποίαν ζητώ. Βίδαίωσαίϊ ιΐς ολας τ ας τάξιις τον άρχιδου- χατου μοίι την αότοχρατοριχην μου χαί πατριχγν ίόμίϊΐιαν." Τήν ιδίαν -ημιραν νπνιγαν οί άπΐςαλμενοι χαί προς τον χυριον γραμματία της αύτοχρατοαιχής οίχίας , οι-λι^ς χαί πολιτείας , πρίγγιπα Μ { τ- τ ίρνιχ δια νά τώ βο γχαρώσιν επί τω νι'ίύ, οπίρ ϊλα&ι διίγματι της οίίτοχρβτορϋίίίς ίΰχα· ριςνσίΐΰς χαί εμπιςοαιιννις > ϊν (!·<μάλ(ςα ο χυ- ριος π^ί^ίψ βπο' τών α'υμ&ί&ικότΐύν ηδη του ι 8 13 χαί 1814 αυνσριΟμιΐται ιίς ε'χ ιών εγ- χρίτωτίρ®» μιλών τοιίτω» τώ τοπίων. 'ϊιραι ομολογιών χα\ νομισμάτων ΐν Βιίννγ. Ύτι 18. 'Χοκν. 'ΟμιΛ, 5 0/1» του ι8ι6 0· μολ. με'λβτταρ. τ» ι820. 109 Ο μ. ^ίι/ο μ.ε }> οί. ί* ι8ϊι 98 ΟβΓίϊΡ.·τιβν4ο/ί)τ» ι§2ΐ 99 Μττ*γ. χβ« Όμολ. 3 4-4- Μποίγχου 'Ακΐζίον. 5 9 9 Τ ϋυν5τ;κη; νζ'μιημ,α. 2 49 Ε χ^ότηι χαί σΐιντάχτ^ς } Δημήτριος Αλι£ανορίίης, ιατρός.— 'Εχ τνίς Τυπογραφίας 'ΐ. Β, Σ ^ίχΛίί»