— ί 4» *·>} αι>γχ(ΰβ$ΐ να προαμείνη την ςιγμην , χαδ' ην η δημόσιος γιιωμη γένη πλέον ήσυχος , χαί κα τά. τψ ότι οι αν, έάν και τοΰτοαέν γένη, μένου- σιν αυτή άπαραμίίω τα ολα τα ίν τη ε'ξ οι>σία της μέσα προς κατ αδάμααιν αύτης. ,,Το κατω παρλαμέντον οφείλει χατα την μέλλουσαν ουνέλίυσιν του κ α «ιτοιρββίση περί τω» εισοδημάτων , τ/5 χατθίΧί'«5 και των »ν/]- κουσων ίί'ΐ το ί'^5 τιμών της βασιλίσσης· Εα- τβ ταυτ»]» ομω; τν|'« ε'ζέτασιν έξάπαντος πρέπει να Ισχυση πολυ εις την άπό<ρασιν του χατω παρ- λαμέντου η φηγός τοι άνω παρλαμέντου, το οποίον ι'χήρυξε τι/,ν βασιλινσαν ΰπεύθυνον μοι- χιία5* αίι·<5 δε ψ^ρος» επειδή δΐν υπόκειται «ίί ϊί'οκ δοχιμασίαν, δϊν ημπορεί πλέον νομικές να αναιρεθώ' η ενέργεια της Άελει είναι , πολί- ΤίΧΜς Αιωρούμενη, ίσως επίσης μαγάλη , ω σαν να ιςελλετο το αχίύιον νομού χατα τά^ιν εις το κάτω παρλαμέντου· 'Αλλαμήν τοΰτο απέδειζεν ήδη χατπ την ύπόΒίσιν τοί ίουχόξ Κουμ&ερλαν- δι'ας , ου ίχβ! το* ίί'χαίον τοί να δίδη η |λι<) χα ί» τό ίοχαί» (ί'ί του*5 £χ 5*^5 ί3θΐ7<λίχ>ΐ5 φαμί λιας τας ζητ ου μίνας αργυρίων ποσότητα; πρό$ διατροφή» τωι>. "Οδΐκ «ο» το παρλαμέντου τύχοι να μη 3ελήση να. τηδίδηται μισθός ετήσιος, δεν ■Χ'4 μένει βέβαια κανίιι μέσον του να ^ιαβ-ν; τό» βασιλέα η τους μινίςραυ'ς να τη δίδηται χαί εις ό5ολός, "Αρα ή 3έσις της πρόςτήν διοίχησιν δεν ίϊναι ίίθλί> χαλλιτέρα , παρίξ εάν δεν παραιτεΐ- το το" χατ' αύτνϊς σχέδιον νόμου· Προς τούτοις, υ παραίτησις τούτου τοΰ σχεδίου νόμου χαί τ'α,ν έγχαλαυμένων αυτή σφαλμάτων (ύλη ο'ςίΐ/σε χο9 ιί Ζΐρδολήν τον ζηλον ι'χείνων , οσοι τωόντι η μ υ ησ^άνοννο ουμπάθίιαν δια τι>ΐ» δυςίιχιΐ χα- τ άςασιν ταύτης της πριγγιπέαβας. } ,Διάφοροι εν τω Ταχυίρίμψ (μινιςίριαχν τιυι της Αόνόρας ίψημίριοι) έμζίριχόμίναι έκι· ςολβϊ άποΐ&ίχ,νΐιουσ.ν, οχ ι ή όν-ύτ ίρ'·ΰ ήμίτέρα > ) — ίϊίέα ύπάρχίι χαί της ψατρίας των μινίςρΐύν. 'Η βασίλισσα (άναγινώσχομίν ίν τ α'ις ρηθείσα ϊπι- ςολνΐς) έζήτισι τό να μνημονίύηται τό 'όνομά τη; ®:'5 τι·)!» λίιτουργίαυ χαί να τη 6ο9ώσι παλά- τιον ίι'ς χατΟιχίαν χαί τα ανάλογα τή αζΐατης ΐΐσ'Λήματα' αλ'κ' η Μ(γα}.(>ίτγ.ςτης Οίν ΐήμκο- ρπ οΐιιί νομικώς ουτι αλλίΰςπ<ύς να ζητή το να μνημννεύηταιτό όνουά της, ίαειδη ο' νόμος ά- ψι'νΐι την μνήμαιιυσιν των ονομάτων διόλου $ίς την μονην $έλησιν του βασιλέως , χαί 'όλοι οί ημετιροι Μονάρχαι ΐχτέλιααν τοΰτο τό ζι'χαιον ως προνομιον απόλυτον, χαί έπραξαν χατα τήν μνημόνευσαν των ονομάτων $!> τη λιιτουργία μό νον χατ α τό δοχοΰν 5^' χατα τάς πΐριςασιις. Ί' - πί(5η λοιπόν οί νΰν μινίςριοι είναι πληροψζρη- μίνοι, ομου μι το περισσοτίρον μέρος τοϋάνω παρλαμέντου , οτι η βασίλισσα 'έγινι μοιχαλίς , πώ; 3έλετ ι να τους βιάση τι, π αρα τό συνειύός των, νά χαταπεΐσωαι τόν βασιλέα να §ιατάξη να μνη- μονιυηται εις τ ας λειτουργίας τό όνομα μιαςγν- ναιχός , η οποία, χατα την πληροψορίαν της, α'- τίματε τόν θρο νον · — Τό αύτό λίγομίν χαΐπΐ' ρί του παλατιού. Τό να οοθ% εις την βααίλισσαν παλατιον, $ίλει να είπη ότι την ταττίιτις εις Ισοτιμΐαν με τας π ριγγιτίίααας τ^ς βασιλιχης φα μίλιας, εναντίον των όποιων §ΐν υπάρχει χάμμι'α. ύποφία· ■ Πως οΰν δύναται τοΰτο νά αιιγχωρε9^ χατα την φήγον τοΰ άνω παρλαμίνχου · —"Ο σον ο® πιρι τοΰ δοΟησομένου χατ' ετος εις την βασίλισσαν μισΟορ, το χατω παρλαμεντον εχει τό §ίχαιον του ν άποψασίση περί τούτου. ,,'Εχ τούτου βλέπει τις, οτι η Ιιοίχησις ίιν ευρίσκεται εις τόσην άπορίαν περί τοΰ πραχτεοα χατα της βαοιλίσανς , όσον ψανταζοιται οί ημέ τεροι -χαί των άλλων τόπων ελιυθεροψρονες (Β.α· ύϊοβίδ). Αυ'τν είναι πάντη βεβαία, οτι τό πολ- λώ περισσότερον μέρος άμψοτερων των παρλα μέντων χλίνει νά επιχεψ/)9ή τι χατα τής βασι λίσσης επιχίίοημα , όποια χαί άν υπάρχει η δια φωνία των ως προς τα προβλητιντα εν τω αχε- §ί'ω νόμου χαΒαίρίσιν χαί τό θ:αζύγιον. Η χαΒ αυτό ΐν τω παολα^ιντω φατρία των ονημ-ιί- ςρων, τών οποίων όργανα νπαρχουαιυ οί Ογ6>', 'Ε ρ σκίνε, ϊζεύρει πολλά χαΐα, ότι τό πράγμα εχΐι ούτω, και ίκ των χολαχειων προς τον βα-