&υ<βα'μ(»οι ιια δώβω η γναςιχιίντιυα άπόχρισιν ιϊς τα παράπονα των Τοορχιχω» πληρί|οιισΛ>», ίκήρυξαν, οτι από τνς διορισΰιίσ·ής ίί; ΐχτέλι- αιν τούτον τοΰ άρθρου διορίας παρηλθεν *5η παρά πολίίί χβφός» ότι καιρός (ΐς τούτο δεν ίπήργ} πλέον , και οτι επομένως δίν δύναται πλέον ιια ύπάρχη λόγος περί αποδόσεως τοιίτω» τω» χάςρων. Μιτβ τοιαύτη» απόχριαιν είχον μΐν αν οΐ Όθωμαικκοϊ πληρεξούσιοι το δίχαιον νοϊ άποχριΒώβι χαί ουτοΐ, οτι, «β® η δ;ά και ρού τίνος ΐζαχολαίΐουμένη μ·η ίχτέλεσις ενός αυμ- φω»ηβέ»το5 μιταξύ Δυνάμεων άρθρου δύναται »ά επιΐρΐρη 8ίο ιό πολυχρόνιο» ζτν π αραγραψην χαι τη» παραίτηοιν αυτού, τότε, χατα τούτο τί' αξίωμα, ίαρίπε νά παραιτιβή χαί β λο'^ος πιρί τών άρθρων, ιών όποιων τη» ίχτϊλεσιν ίγχαλίΐ ή 'Ρωσσία την Ωό ρ: αν ως άμεΧήσα· βαααν ' ομως αί παραγγιλίαι , τάς όποιας ιιχον οι 'Οΰωμανικοι πληρεξούσιοι, διν ίσογχώροον σύτοΐς να λαλήσωοι με τοιούτον ύφος, καθό ΐναντίον χαί των αυιΒγ,χών χα! τού δικαίου των ίΒνων' και ΐπιιδή ό αχοπός της ίζαποςολν,ς των ιίΐϊηρχΐ» γ ςερέ'-ΰσις της «ί*ρ·.'»ης χαί χαλης ομονοίας μι τα της 'Ρωσσίας, παρι'^λίψβν τοί- το το άρθρον. "Οχαν οιν ή 'Ρωασιχη αιίλη λέ· γει ίν τω μανιφέςω της οτ ι* Α'α Πόρτα ώμο- λο^ησϊ τη*» -μη ο'ρίοτητα ιών ζητημοί των της κίρί τη? αποδόαως των 'Ααιανώ» χάςρων χαί δια τοιιτο_ ιταρττηβίν αυ'τα , παρίχτρίπίταί ·η 'Ρωοβί'ο τοσον της αλη9ί ι'ας όσον και τ*5 οίου τ»>5 βΐιδυτηιοξ, Έσιΐίΐφωνη'3-/) ι» ταΐί βυ»9ηχαίς το* ν ανα· νίουται χαθί δώδιχα χρόνους ν> 'Ρωσσιχή ταρι'· ψα' άλλ' εν φ όλαι αί λοιπαί ριλιχαί τν Πόρτα Δυνάμεις ΐςερξαν χατά τ ας συν9ηχ3ς ι ίς τό να ανανεωσι τ ας ταρίφας των , τοϋτο διν ϊγινε μί τνν Ρωοοίαν χ5·η (ΐχοσιίπτά χρόνους. Μιτίί ηβριλίβοί» τή$ διορίας ιπρο&λΫθτ) μΐν εις τού ς εν ΚΐύρςοιηινοΐιπόΧΐί 'Ρωσιιιχούς πρέσ$ας και άντιπρίσ&ΐις να γίνγ τοίτο, αλτ ν ίις μάτην, διότι η' 'Ρωσαι'α δι ν τ&ιλ( πάντοτι να ςϊρζ*1 εις τα ΐύλογα ζητήματα τ£ς ιΐφηλ^ς Πόρτας χαί να γνωρίσει τα αναντίρρητα δίιαιά της· Α2 γινόμιναι διαπραγματίύαίις χαί τα κινήματα πϊ- ρ) τούτων των δύο αντικειμένων, δηλ. π<ρϊ ττς άποδόαιως των 'Ασιαν&ν χάςρων και πιρί τήδ τα ρίψης , α'ρκοικκ μόνα. αΐτα ιι α'παδιίξίι-αι τίιι τρόπω τ 'Ρωσβία πράττει χα\ διαπραγματιίι- ται, χαί ηω$ ΐχοησι τά οξιώματα τη; χρ'1%ο» τητος, τά όποια ίπαγγίλλιται ι'κωικοΐ' του κο*» σμου, Αί χατηγορίαι αρα χα τα της Πο'ρτας ηϊ- ρί τού ότι 3η9ί# ιτσρί'ίη *α; άπίγογε τάς α ι ν θνχας, ύπάρχουσι τόσον άδιχαι, ωςε δίν δύ ναται ν» τάς παραδραμι\ με αιωαήν. "Οσον δι περί τ?ς δο δί/οης εις τό Σιρ&χοβ έθνος ύηοσχίαιως άμντ,ςι'ας , αν χαι αύτό χατά τον τιλιυταΐον πόλ$μον ιδοηβηβί τοις 'Ρωσ- σο«5, όμως η' Πο'ριβ οι! ριοιιοκ ερύλαξι, μίτα την ι&ηιιην, ταύτη» τχν υ'ποαχισιν , αλλά αιί~ ηοτε χλάοοαα νά χαμν-ή να αίαίανωνται οί ύ' πήχοοι' της τα αποτελέσματα τοϋ ιλέου της» ΐ'- ουγχώργ,σιν ιίς τούς Σέρ&ους χαϊ άλλοι τίχμή- ρια ιύμίνιίας , ίπΐ σχοκώ του να αηνίιαψίρ^ μάλλον χαί μάλλον Εις τη» νσυχίαν χαί ίυδαι· μονίαν τω». 'Επϊί^τ δι οί Σέρβοι νςερώτερο» Ϊλν)σαο»η9ηοο» το'οο», ώ'ςί, χαταψρανοΐ/ντες τά χρέη αυτω», ω'ς πιςών ιϊπηχο'ω», Ϋ,ρχναν τεχ' ταινόμίνοι όφ'εαυτών ςασίαςίχας αχιυωρίας 1 η ίψηλη Πόρτα ϊίχδ» αναντιρρήτως το δίχαιοο νά ίπιχαρήση ώς πρός τού; ύποτίλιΐς νπηχοας ' ' · ϊ I ν τη5 τοιαντα ιπιχιιρνιματα ακςηροιηιοβ η μ>- τρΐ!ίΐη ; ο£, όσα 'έχριν$ν άναγχαϊα' χα\ ίττίιδν> 15 τιμώρν,σις, της οποίας (ίείχί-ήσαν οζιοι οί 1 ΰ· πιύΟννοι, αχοπόν ιϊχΐ μόνον τό χολόν του ίθ- »οος αιίιοί , υπάρχει δνλο», οτί ταύτα τα Ιιΐί* χαρνματα δίν πιριΐΐχον τί ίυνάμενον νά θβιβ·