Βοναπάρτης ύπίςριψε» ί| "Ε λ&ας, ιμίινι μεν » τή άξια του, όμιύς υπεράσπιζε το μιγάλως το πράγμα του βασιλέως, υόςε ο Βοναπάρ της έζάρισεν αυτόν α τ ο τβ Παρίσιον δια να ζί ΐν Λι&οΰρνια παρ α τη φαμίλια του. ΕϋΘΐξ Βί οποί εμαθε περί Τιΐ5 μάχης τον Βατιρλοο ναι τιΐς παραιτήσεις τοΰ Ναπολέοντος» ΰπέ· ςρεφεν εις τ6 Παρίσιον , χαι μετά την ελευσιν ιού βασιλέως εις την χαθίδραν του , τον ΐδιώ- ρισευ ν" Μί^αλκοτης του χατά πρόβλημα του Φιΰΐισί ΐφορον της πολιτσείας τοΰ ΙΙαρ.'σι'ου. Δία «αραχινήπεώς του εφυλαχάθηοαν ό Λα&εδονέρε χαί Νίύ'. "Οτδ ο Φουσ#% δια τάς πιριςάοΐις, ν,ναγχάσθη να αναχώρηση το , φθινοπωρον του ϊ8ΐ5 από το μινιςε'ριον , χαί εσυςήθη νέον, ί- διωρίσθη αυτός δια τον δουχός 'Ρίσιλιου διάδοχος του Φουοϊ ώς μαίςρος Τνίς πολιτσείας, και τέ λος εγινι διάδοχο; τ®ΰ οουκος 'ϊ'ισελιοΰ. ΑΓΓΛΙΑ, Αΐ ψυλαχωσίίζ διάφορων ανθρώπων, τους οποίους νομίζουσιν έμπεριπλεγμένους εν τ·/) τε λευταία συνωμοσία , εξαχολουθοίσι πάντοτε. Ό χϋριος ΤΟ υ ςαϋλου, εν ω νσαν αυνηγμίνοι πί συνωμόται, τον όποιον χατ' αρχάς απέλυ σαν, εξετάσαντες μόνον ολίγον, ιφυλακωθη πά λιν , ί'πίιδη τον ΐδον συχνάχ·ςαυναναςρενόμενον μ-ε τον Δ α £ι δ σ ό ν , (να των χαχοτρόπων. Και η Βι'σποινα τ χ ς οικίας, έν % επιασθη μετά την ψυγνν του ο Ύιςλε Θο όδ, / ιρυλοχώδη, βιότι τον είχε χλεισμϊνον χαί αργοπορεί να τια- ραδωση το χλειδίον. 'Εν τούτοις, ο Ύιςλε- 6° ο ο 8 ομνύει, οι ι αύτη δ*« εγίν'ώσχέ τι περί 7*45 συνωμοσίας , χαί αϋτη υπάρχει η μόνη ΐζο- μ,ολΐγησις, την οποίαν εχαμεν άχρι τοίδε αυ τός ο πεισματώδης άνή ίρ· Και ό Σ ΰ μ μ ο ν ς , υπηρέτης παράτινι άργαντίαση , έφυλαχωθι3, ύποπτευόμενος, οτι «δι δεν ειδήσεις εις τοΰς σϋ- ρωμά'τα; περί πάντων, α σ·Λΐζ?αινον ίν ταίς οΐ- κίαις των μινξςρα». Τί 2. Μβοτ, πρίύί' έφυλα· χώθη ο' 'Ρ ο' €ε ρ τ ο ς 'Α δ α μ 5 , οςις προ*τ<« ιιος χήρου ητον εκ Των έφιππων της φρουράς χαί έδούλευσε 3 χρόνους · ομοιάζει χατά πολλά το* Τ < ς λ * 5 ο ο δ. Συμπεραίυουσιν , οτί αυτοξ ιΐ- πύρχιν ε'ς εξ ΐχείνιον, οί όποιοι τη 23. 1$>υ· γον ίια του παααθυρίου τοΰ άνωγαΐου. Ό Ύαχυόρόμος βε&αιοϊ, οτι ο Τ ί ς λ β ίο ο δ ώρα5η ηρ ο* τρίώκ νχεδόν έ§οομά$ων «·'$ Ταπίριζ Γλααγν&α·;. 'Έ,άν άλνβεύη τοΰτο , θί'- λομίν αναμφιβόλως μάθη πεοί τ υ,ς τελευταία{ συνωμοσίας, περιςατιχωτίρα καρά των φυλαχ»)· Βεντίύν εν ταύτη τη πόλη νείύςί άνθρωπων. Ό Πρί ς(ϋν } ο' υποϊηΗοτοποίος, έχρίθη ομοίως συγχοινίύνο'ς τη; συι/Μρ;οσ;'σ5, χαί εφϋλβχωθη *ί 2 9· *Η ο'πο' 29· Φεδρ. αΰλιχν της Αόνίρας ε- ψημερίς πιρκχει τον βααιλιχόν λόγον περί δί«- λυσί'ϋς τοΰ νϋν παρλαμέντου, δί' «δ παραγγίλ- λονται οί γραμματείς*Αγγλϊ'ας χαΐ 'ΐρλανίίας να εχΰω'σωσι ίίχα τίνος ανααόλης χαιροΰ τάς άναγ- χαΐας προςαγάς άςε να γένη νέα γενιχή ι' χλο » γη, η όποια οφείλει να λαο^β τέλος ίίριν τηξ 21· "Απριλίου. Ό κόμης Χα ταμ ε'·$ι(ύρία9η ίιοιχητης του Γι&ραλταρ άντί τοΰ αποθανόντος οουχός Κ( ντ. ΑΜΕΡΙΚΗ, Αί 'Αμεριχανιχαί εφημερίδες γέμουσιν ως ε- ηιτοκλεΐςον από εΐδνσεις περί Τνς νυν εν Βαα- σιγγτωνι συνόδου. Τα εισοδήματα ,της πολιπίας$ μάλιςα άπο τα δοσίματα δια την είσαγ<ύγγν πραγματειών , συνεποσο^ντο τον παρελθόντα χρό- νον 25 μιλλιόνια, δια τ ν ν οποίων εδννήθησαν. ίια άπαντηθωαιν ου μόνον Τα συνίιθισμένα Της πολιτείας έξοδα , αλλά χαί το ΐχταχτα , οσα ε κρίθησαν αναγκαία προς ο'χϋρ&σιν των παραθα λασσίων , πρός οίχοδομην φρουρίων χαί προς αύ'ζησιν τοΰ ςόλου , χαί προς ταυτκς απέμειναν