ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ η ι Ε ϊ δ η σ ε ι ς δ ι α τ ά 'Ανατολικο μ ε ξ η πολιτική , ^ίλολο^ίκ^'τί χω; ΐμποριχη /ρ^ριρί'ξ· Κυριακϋ, τ» —: 94 — 3*· Δεκεμβρίου 1820. ει 52ί'3 χαί προνιμ,ίκ ζαισαροί'αΐ'.λϊκί. ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. Τροππβου, τη 23. Διχίμ&ρΐου. Ό ο'πο 2γ. Δε*. Αυςριοχός Παρατηρψης •ηίριέχιι τα ακόλουθα. Αί ι ν Τροπηάω §ιι:λωματιχαϊ συνδιαλέξεις ΐλα§ον άρχην βχ μέρους τών τριών σι&αςών Μο»αρχώί) ρί' αμοιβαίας αριςιχάς άκοφάσεις κε ρί του τρδπου, μι τοι» όποΐο» θίωροΰσί τ»}ι> μ(· τα&ο\γ)ν τών πραγμάτων ιν τω βασιλιίω τής Νίοπόλίίύί. Έχ τούτων τίΰΡ άηοφάσίων ο»» προνλϋεν υ ομόφωνος πληροφορία , έ'τ ι έχεΐνη^ >ΐ ποο|«ι;η0£ίσα από μανιώδεις αφίσας (ββείεβ), χαί βληθεΐαα ίίς πράξιν από παρατάτας τοΰ χρίουςτων ςρατιώτας ίπανάςασις, η ί'χ ταύτας ίΐροχόψβαα ζυναςιχν άνατροπη ολωκ τω» ιιπαρ- χουσίών έννομων σχισίων, χαί το οκτ αυτής ίίααχθιν ονςημα ?έί*05 θίληοίω; χαί αναρχίας, ίχι μόνον άντίχιινται αναφανδόν εΐ 5 τα ιιτιο τω» βι£αςων Μοναρχών βυχνάχις χα: δημοσία χν.- ρυγβίντα αξιώματα τ·/) 5 ευταξίας, Του δίχαίου, τγ)5 ·<9ίχν5 χαί τοΰ α'λ-^&νοϋ συμφέροντος τω» ίθνών , βλλο χαί (Ιναι άσυμ6(3αςα ώς προ'ί τά ί| αυτών ορίϋχτα α'ποτελέσρατα μί τν^ν ^'συ- χ/βιι χα! άσφάλειαν των λοιηών 'ΐταλιχων 6πορ- χιώ>, χοί επομένως μι την διατήρησιν τής ει ρήνης ίυ Ευρώπη. Πεπεισμένοι. λοιπόν όντα οΙ σίδκςοΐ Μο- νβρχαι π ερί τούτων τ ων αληθειών } «πίίρα'ίίβαιι ςίρίω; ν« σΐινο^Κϋίίϊδωσίΐ', ωςί να λυ Γ )γ, μι ν $ παρούσα, ΰςερημίνη πάοϊις εννόμου βάσεως, χαί μόνον εισαχθείσα δί άποςασΐας χαΐ βίας πο- λιτιχη ΧΒΤ*ςασ(5 τών πραγμάτων ίν τω βασι- λί/ω αμφοτέρων των Ίΐιχελιών , να δυνηθώ δϊ ν Μί^ολέίο'της του ο' βασιλιάς νά Βιορίνη το μίλλον ποληιχον αύςημα τ·ης ίπιχραπίαςτου χ α 5* ίΐ)3 τρόπον ίντίλώζ σαμφωνον με τ χ ν §ια- 'ιίρν] σιν της βασιλιχης του άξιοπριπιία; , ρί το αλν,5ικοιι χαί ίπι'μονον συμψίρον των ΐΟνών του 4 χκί μί* τη» »)σ!)χ!α« τώ» )<ΐ!Τ»/!θζο»τω» τόπω». 'Εΐ) ταατω §έ, ίπιθυμοΰντις νά ιπιχίιρήαωσι τα ϊσχοτα ίπιχι ι ρήματα μονοίι ιν άναγχη £αχ α'- τν;, ηθέλησαν νά μη άφήσωσιν άίοχίμαςον χά νι» , άρμόδιον ίίς τον οκοτιόν των ίίρψιχόν χαί ΰιαλλαχτιχίν μέσον , χρΐνοντίς χαΟίν τό προβαλ λόμενου μΒτ' ΐπιςασίας χαί προσοχής άχαμάτοϋ' άηιψάσιοαν δι νά ζοχιμάσωαιν ιν Νίαπόλίι α·'- τ·η , χαί μαλιςα παρσ τή Μιγαλίιότητίτου τω βααιλίΐ τω ίδίω, χρίνοντίς τοίτο άρμόίι ον, ό χι μόνον τοΰ νά άρ'/ι ίχ μέσον πασαν ΐποφίαν πιρί των αληθινών φρονημάτων χαΐ σχοπίο» τώ» συμμάχων αυλών, ανίσως εδυνατο να ίνριθή τις άχόμη ηαρά τινι τίμια ίιαθέσιι, άλλά χαί τοΰ να σώπη το ηίριααότίρον, μόνον τήν ναυ- χίαν χαί ίΰταξΐαν ΐηιθυμοϋν μέρος του Νίαπο. λιτανιχοΰ ϊθνους , μίσιτιυονΐος τοΰ ΐΖίουτων ίΰμινοϋς Μονάρχου } από τό $λί$ον αυτό φορτίον } χαίάπότοις έπιχίιμινανς αϋτώ ιιι χι»·