ι63 ίφιυρίτις τ κοίκιλί'ο; των τύπων. Κρίμαται ύϊ αίιτη (χ Ουο μάλιςα , χαΐ τούτων αρχαιοτά των μΐτρων , ιού ΰαχτυλιχου χαΐ ΐαμέιχοΰ, ε| Ιΰν τ 6 ύαχτ·Λι·/.όν υπερισχύει πως. Διά τούτο χαί τάς από του δι'όωμ: σχηματισθείσας ταύτας λί- £ει$ , χα! πολλά; ^λλα$ βλίπομεν συνθέ τους, '^Γ-ί προσαρμόζονται είτε εις το δαχΤυλι- χον ) ίϊτί ει'5 το 'ΐα^έίΧΟν μετρον' ούτος δί ο τυ'πο; , τελεσσιδώτειρα , ίίν ίγαραοζιται εις χά· αέν τούτων, χο9ο'τι το ρει/ δαχτυλαει/ απ^τει τελεσσιδότειρα, το δε ίαμ$ιχον, τελεσσιδωτις , ώςΐ τοσω περισσότερων νομϊζομεν ύποπτον ταύ- την την γραψνν παο Ευριπίδη , χαθότι μάλιςα οι χωδηχες αιι'τόσί έχουσί τιλεσσιδότείβα, Κ α! τοντο μίν εδύναν το ,'αως να ύπίοασπίζωνται, οτι >| τελευταία συλλαβή δε» ίπαδιν ϊχθλιφιν, χαι ότι ΐν τ% άντιςροφν, (τ ίδη τ ότι προ τ'Λ ■παβαιρων' όμως όμολογουμίν , οτ£ ν χααμω· ίία ι'ν τω τΑίί τοιίτοο του ςί'^οιι δί^ μας άρι'- αχεί το'«ον, ώςι φο$ούμι9α μήπως ΐν τη αν- τ'.Γ.ροψ·ή τταρελνίρθη ρεν το" φρονήματος χατα* ρε- τάροαοίϊ, ο* δε πο^τν]5 ί'γραφεν ούτω , , τών αδι'χωντι παραιρων Ληματος αίεΐ. Προς τού τοις, ίίπερ εν παρόδιο προασημειούσιν οι σοροί 'Εχδο'τα:, ί» ΤΟΪ5 Άνεχδο'τοίς Βεχκε'ρου ο'. σϊλ. 36ι » οτι δηλ. χατα τι^ν γνωμών των όντΐ Αΐ- γϋπτ·/>ζ γραπτε'ον Αιγιώτης, η Αΐγο$ότγ,ς , έ- ηειδγ »ί προςεθεΐσ* μετάψρασις οι>5οτγ,ς , νο μείς , ίίν άρμοζα άρχετά,δεν μας ψα/νεται το- σ^ν πιθανόν. 'Επιχι'νδυνον υπάρχει τόΐάμεταχινή τις χα: μιταδαλγ τοιαύτας λεξεις, χοί χάλλιο ν ιϊπορ^ϊ;, χο9ω5 υπρλαμ$α»ομεν , ια προαμενη ίως οτου ίτροχϊΐψ»; αλλο9εν ποδεν βε&αιότερόντι.*) *)" Α ν κϊ'ι οι'Εχίοται ε'ν&χβτ» ν* α'πατΓ,'δησαν ει'; τιπ» βίχαβι'αν τω», ο,α»; τ αχάτη αυττί ίκ'ναΐα: »α γε'νη 6:'ς μ3 ; οιχ.^ Ερτιχονς ττρο'ζίνος α/υωτ/^ονν αγανων, το οκοίον ο: 'Εχίβ'ται ίίν ε'5υνΐ]9ΐ)®αν να ε'κίτν/,βίΐν. "Οίδν «'ντέ ν' α κβίβλίϋ'ξη τι; δι; το ιβ4 'Αλλ' οπιρ ϊλΐγομιν ανωτέρω πιρί τωκ τυ- ΠίΟι* των λι'ξ('-ύυ προσαρμοσμένων χατα τα αρ χαιότατα μιτρα, άναμιμννϊσχίι ημάς τό όμ^ΐ- 6ολον τν;5 λίζίως ήγαθιος , η όποια προύζένη- σί μίγαλα πραγματα χα'ι χοτΐοϋ9 ιΐς τους σορούς 'ΕχΟιτας σιλ· 1ΐ6. σν)ρ. 1. Κατ" α^τοίΐς ι ού τε ά~ο του α-χαν , ούτι από του ιίγάζ'ύ , οΰτί απο' του αγαμαι 5'οι/αται να πα^ο^ετο! τούτο τό όνομα, ϊ:;(ιί·ή (ι'ς ταύτα πάντα τα βήματα τ πρώτη συλλαδνί ΰπαρχίι βραχιΐα , παρά δε" τοΐ; 'ίωσι ύίν μίτα§ά\λίται ποτΐ τό βραχύ α ('ς •η , μ όΚον οπού πολλάκις ΐν χρ-,-,σει παρ αύ- τθ£5 αντί τοΰ Ϋ, το βραχύ α. Κατ αντοός, ο "Ομηρος, οΰτί ΐγραψιν ν,γάιινιψος, άλλ' σγάι αι.-ρος. Ταύτα φαίνονται ε.'; ή μα: ίχι τόσον άχρι- ΘωςλίχΟεντα, ΟίΟτι ^ λϊ£ί; α'χαννιψος > χα5ο ΐχουσα τ/ν τιροτ.αραλν,γ.υσαν δια το ύγοόν ν έϊΤίχβίρη παντα κζί·*. τοιαύτα; δνσκο)^*, οί Εκίς,'. ται σι^ν.ςιοσι μαλίς·» τον ; · τοιούτον·: αγώνα;, καΟο ίν» νατ'ονς να ενοεθη τ.οτ·? η' αληΟης βν&γναισί;" οσφ· ϊΤδοίίτσοτερας δί^ασίί: ε"χίί ςφδαλ^ν ο Κ?ιτικος. τόσω ε^ολ'χτβρον ε 7τ:τυγχα'ν3ΐ το» σκοττον', "Οσον 5ο" 9ϊε3{ του ςτι αντο: β-^αψαν Αίγ^;της -ς Αί'γο^ςτ^; αντί Α/γνπτο;, δ"=ν τνμφωνονσί μετ* του σοφον ί' 1 .. ίασχαλον χατα την νν Αιην ταυτην , 5ηλ, η τλ . ρονϊίσκομενη τ- τ. Σ^&βριον Γ νορ.δ^ς) ίδν α^ίοζε'. α·π, ι κο ντως ταντην τ;;ν ε> κα9('χν. Τουναντ::ν ^6 , ^^αζονσιν , οτ^ αντη μοίλις-κ η τε3ί'ςασ.'> ειτι^δ^αιοΓ τ,.'ν βίκχσί%> Τ'«» * ε'πει^η, εα ν & Γραμμα-ϊ.Κν*; δι'ν να μ ~ταγΐ'.χ<τΟτ ί το σνιό της ίτ?ο χ ς δζηγησιν του αΓ,-οοτη,, οατε το 1 νομευ; β*, ίυνατο να ήναι ενκμενον με* τ£ σΐί^ο'της, ιβσα^ν ητον α'μφοτερα συνώνυμα, ^ιο'τι το* *ομ$υς ^βαρμο'- ζεται ε/ς πρόβατα χαΐ θρς'.'λματα » *αί ίι/ναται να ε- φα^μοσβ-η κ«< ε/; α?να;, ουχί β/; χο^ον;. 'βν τί απονσι'α της πε^.όδβν, την οποΛν ο Γραμματικός δίχδ προ βφ9αλμων , α'ίννατον νπα'ρχίι ε:ς το'ν σοφο"ν ' ^α<τχαλον να ίια^ί'νη ανί«:ι>; το α/γο^' :ης ίεν δ'^· νατο να υπαρχη η λδξις , &©τ: η* ενν·Ά% $&Χ2κ· τετο ανόσιο; εννοωμεν ποιμένα προ&καν , α^55οαχς\ η χοιροί'οσκό'ν.