Μ* 218 βιν ϊ'κ 'Αχαονία υπό τον 'Ομΐρ ΤΙαβιαν, βπ«- χείρημα, ιτβρϊ της εχτίλισβως τοΰ όποί'ου ί·;" ςάζεται, διότι ο 'Ορίρ 3«» ίχ<£ ϋπόληφαι χ«- λην παρα τοΐ; Αλοανίταις. Ίή 26. Όχτ. ΰπί'ςρεψί μϊτ' ολί^Μΐί ν'^5- ρω» πλου» 6*ς Πρεδίζαν ρί πλοίο» τι ^χαϋοτιλιβ- μένον τοΰ 'ΐουσοΰψ Πβσια άξιωματιχός τις σττο τη» Κο'ρί»9ον, «»5ο εςαλη , χαί διηγείται, |ο« . ίι'ς το δΟΘΟ περίπου άνδρω'πω» νομιζόμενον Τουρχιχόν σώμα χατά ττν Κόρινθο» εορίαχ'-, ν το τι σσαρες πΌσιάδες, &; οττοΐοί όρω; , ίιν &εν ΧάΘωσι βοήθειαν έχ Α.ΐ$α$είας, δί" ^ρποροίισί »ά πολεμηοιόσι τους 'ΐνσοορ^ΗΤβς (£ίΐοριΐΐ)ω5, ■>} πβρο Τ3«ς Γί^ίχ^ϊ ε'φημΐρ/$ος μετα$ο9ί?σα /α τά πηγην 65)93» αξίδΐϊιςον ίχ "λεμονος πΐρϊ της πσρβδοβϊως *3?5 Κορίνθου με τοιαΰτα περιςα- τιχά, ως* σχίίί» »]9<λί διςάση τις νά μη την πίςίυ'σΐ], υπήρχε μόνοι/ μύθος). Διά τοΰ ίδβ'οο μέσου έμαθαν, οτι ο Κολοχοτροο»^; ιπλη^ωβη βαρέως πλησίον Κορίνθου, οΰχϊ μέν .ΐί^πνα μάχην μι τοιΐι Τούρκους, άλλα διάτινα σφο δρά* λογομαχία» μι τον Μπέην της Μοίρας χαί τοΰί ανθρώπους του. Κατ α το παρόν εχομίν (ντελή ε'ιδησιν χαι κερί τω» τελευταίων ίχςρατεκΐν του Τοορχαοο ςο'λοβ. Πλοίο» τι, τό οποίον ίχινήΟη τη 2,'Οχτ. από τήν Πρϊοίζα» ίιά νά φε'ρι ι εις το» Καπί- ταν Πασιαν γράμματα της Πόρτας, το'» ίυρήχεν 3ι} αγχυρν,ν παρά Σούδα της Κρήτης. 'Ο ςό- 1,05, ιογ χαρο&'αι» τόν αριθμόν, εψθασίν αΰ. ϊο'αί τ^ 8. Όχτ., 5ία προρηβΐΐιδ^ μί ζωο- τρο«?ί'α$, χαί ,2θ. εχινήθη πάλιν εις τό πέ λαγος, διά νά ιΰρη, χ«9ώί .λ<3»οι»σί χα 'ιιιΐΰς ^ ίν Χίφ η Μ«ολη'»»ι »ί'ο» Καιαταν πασιάν. 'Ο Χοοσρίδ Μεχ^ϊτ ϊίασιόίς, παλαιός τις ναήτης, οςις ε§}ύλιυσίν υπό τόν πιρίαημον Καπιτάν πα σιαν Χουβοδ'ίί ί» Αι'γιί'τω, καθ ην ίποχ-ην ί- ξονοί'αζον αντοϋ οι "Αγγλοι , χαί £χρ·ημάχισί ιτοτ» » ί'ίίος Κβπίτώ Παβίας, ψίλλιν, νΐςβΐ- 6αιοΰαι ρητώς εν τω ςόλω , νά ίιοριοθη δια. ίοχος τοΰ »νι> Καπιτάν παβ.ά' (πΐρϊ τούτον $Βί> οναρέριτ«ί ί« οόΰε γρΰ εν ταΐς είδήσιαιν ε'κ Κίβ»ςα»ϊί»οιιΐϊολιω5 από 25. Όχτ.) Έν άλω τ οι; τω τω ίιαςηματι τοΰ ιτλϊίΐν τοΰ Τουοχίχοί ςο'λου $ιά τοΰ "Αρχιπελά γους, ΐχροτη^ηπαν μι τοΰς 'ΐναουργίντας $ιίο μονον μή άζιολογοι ναυμαχιαι, §ηλ. τν) 19· χβί 20. Σιιιτ. ϊμπροαίεν Να-ιπλιας ( Ανάπλι), χαί τΐ}» μεν πρώτοι/ ήμίραν ΐπολέμηααν 4θ 'Ελλ^- ριχά πλοία μι τον 'Αψριχανιχόν ςολ^», χαί τρία μεν άιτίχόπηααν, εξ ύν τα έϋ'β ίχνηααν, τό 5( τρίτον χατ ιχαθισί , το ^6 λοιπά άνεχα- ρηαον είς 'τον χο'λπο»· τήν έ« ΐπιοΰσαν, ιξι- πλευσαν ιχ τοΰ χόλπου πάλιν ~0 πλοία των 'ΐναονργέντων, ίξ <Ζν όμως, ΐψ' ον οϊ.Ύοΰρχοι £§ιαίρεααν τόν ςολο» τω» ιί$ τρία, απίχόπησαν εντός ολίγου είκοσι, τά οποία εχανοντο αναμφι βόλως , άνισως ο Καπιτάν Πίκτιως, ψοόοιίρί- »ο; μήπως εν αΰτοΐς ηθελον ΐϊναι έμΐϊρηςήρια (ΙΐΓϋΙοΐβ), ίιν επρόςαζε νά άναχωρηαωσι τά ι§ιχά του. Όλίγαις νμίραις υςερο» επλευσι» ο Τουρχιχός ςόλος εις Κρητην. Αύται αί ιίίησεις ιληιρθησαν από το χα,θημερινον βιθλίον τω» γι νομένων ίχ της Τουρχιχης ναυαρχίοος ητοι τον πλοίου τοΰ ναυάρχου, επί τψ οποι'ψ ο" ρηθεις άξιωματιχός §ιίτριφε πολλάς ημέρας. Αρα (έ- ξαχολουδεΐ ο' γράψων Ιχ Πρίδίζτ^) αναιρούνται όλα ί αί ίχ τεσσάρων έ$δομά§(ύν ζια,σπαρεΐσαι β?· δησεις. 'Ο Καπιτάν Πασιας δεν ίουνήθη νά βοη- θη'σητι τό χάςρον ~ιής Ναυπλίας, το όποιον ί'ιι αργά τοΰ Όχτωορί.ιι ευρίσχετο εις τάς χεί ρας των Τοι ίρχων, ΐξ εναντίας $έ, δεν ί/α- σιν οΰτε ϊ» ίχ τω» πλιίων τον , οντί ηναγ- χά®9·/) εις ναυμαχίαν, έπειίη οί 'ΐνσουργϊνται δ£ν τοΰ ήλθον παρά σιμά άλλοΰ ΒΟΒ , Παρ®| ίμ- προσθεν Ν οι υ κλίας.