ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ι Ε ? δ ι? σ ε ί ς δ ι α τ ά "Ανατολική μ ύ β η ίίολίτ ιχη , φιλαλογοίήτΐ χαί εμπορική εφημερίς. Τβ/τ#, τ» ■«£ 4 "ϊ® 1 " ιι· Ιανουαρίου ΐ82ο. αίβί'οι χα! προνομίφ χαιβοιροί'ικηλιχΐ. ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. ΓΑΛΛΙΑ. Το }Ί)!ύς0!<· σχέδιο* νόμου περί τοΰ να δοθη από τό παρλαμΐν το» ά'δΐίο 8*5 τ·/] ν διοΐχηβιν τοϋ νά γίν-ή προσωρινώς μ σννάξις των δοσιμάτων οι) τροπον ίρρέθη υεωςί, ίγχρί&η εις την συνϊ- δρίασιν τοΰ παρλαμέντου τ$ 28. Δεχ. μθ 138 φάρους προς 9. Κβτα χ-^'ί» συνεδρίασα της αντης ιψέρας (τη 28. Δίχ.) άνεγνώσθ*;σαν πολλοί άναφοραΐ προς το παρλαμέντον διαφόρων , χαί μεριχαί αΰτων διωρΐσθη να ςαλωσι προς διαφορα μινιςέρια προς ΐξέταβιν, άλλαι όΐ (γχρβησαν ως μη άξιαι προ- α οχηςτινος, μαλιςα δεμία αν τ ων , ή οποία ν- {■ίβυ το παρλαμέντου να άχυρωση τον άιιό 1 6. 'ΐαν. ΐ8ΐ6 νόμου, τον διαλαμβάνοντα περί ϊ- ζορίας των βασιλέοχτόνων, ως εναντίον τοΰ πο λιτικού συςήμαιος, παρώργισε τόσον το παρ λαμέντου, ώς£ διω'ρισί, χατα το πρόβλημα τοΰ μαρχέζου Αάλλυ-Τολινδάλ, να ξεαχισθη $ξα> τοΰ τόπου της συνελεύσεως , χαί ίφτφισι, χατά πρόβλημα τοΰ άρχιςρατηγΟίι Δ α £ο υ . ά· νίσως εγχιιριοΒω.σι πάλιν τοιαΰται άναγοραΐ, να μη γίνηται χαμμι'α μνεία αυτών ι υ τω παρλα· μέντίύ. Κα τα ταύτην την ιυχαιρίαν εχοωνν,σεν β κόμης Σ α ί ν τ ·'Ρ ο μάν λόγου , οςις διωρί- ο9η να τυπωθώ· ·'. - • Ό νολίμσρχοί, μαριίζος -Αα.τ ο ΰ ρ*Μίύ· 6ουργ, έξέδωχα τη 2θ. Δβχ. την άχόλουΒον εγχϋχλιον ΐπιςολνν προς τους ςρατηγοας χαί χι- λιάρχους των ςρατευμάτωυ· ,,ΚιίρίΟί μου ! "Εμα- θον , ότι εις πολλάς ςρατιωτιχάς φρουράς (§»γ· ηϊβοηδ) διίμοιράσ^ηααν , μεταξύ των ςρατιωτών πολλά ςασιαςικα γράμματα μι σχοπον νά τοίιϊ πλανίσωσι κ αϊ νά τοΰς χινήαωσι ν (ίς άπιίϋειαν , τό όποιον ε'υαι εναντίον της διατηοκσεως της ευταξίας χαί χοινής ησυχίας. Έαν οί ταραχοποιοί συνίλαβον τον ανάξιο ν το2 Γαλλικού ονόματος σχοπόυ τοΰ νά χαταπείσωσιν ιχεΐνο τό ςράιευ- μα νά παρα&η τά πρώτα χα*)ΐήχοντά του , τό ό ποιον , άφ' οί ίχρημάτισε μίγα εν τί ατυχία χαί ευτυχία, ιχληθη νά δώσν) τό παράδειγμα τν,ς πλέον άπιριορΐςου προσπαθίΐας προς τό» βασι λέα , την γινιαντου χαί τους ΰπ' ανιοΰ δοθέν· τας ημΐν νόμους, Βελουσιν άιτοχρουσ5γ μΐ μί σος από τους πιςδυς κολεμάρχας ίχόςου βαθ μού , οι όποιοι δεν Βιλουαι λησμονήσει ποτϊ» ότι της Γαλλίας ν, ευτυχία χαί ευδαιμονία θί- μελιοΰνται εις ι·/, ν νόμιμου μοναρχίαν , τ ν, ν πρώ- τηυ , χοδως χαί τν,ν ιαχνρωτάτην εγγϋησιν των ημετέρων ελευθερίων. — 'Αξιΐύσας, χύριοι, νά δήσητί πασαν προσοχών ιϊς τσίτα τα ταραχο ποιό γράμματα , τά όποια τινις αγωνίζονται να διασχορπίζωσι μεταξύ τ<Συ ςρατιωτων, χαί των όποιων οί συγγραφείς άποδειχνΰουσι τον άξιοτι- μωρψου σχοπόυ τοΰ να χινήσωσι τους ςρατιω- ϊο$ ιίί παράΘασιν'.τοί χαθν'χο»ιο$ των * οί όποιοι