της βασιλίσβη;, ονόματι Καροΐϊνης , ίμαρτύρη σε προς Τοις άλλοις ότι ο ταχυδρόμο; 'Ραςβλ- λν»5 («:'ί «Υ των μαρτύρων χυτά της βασιλίσσης) ϊΤϊΤί πράς βκίτοι» ε'ίί Μϊίιβλοϊω, οπ οςίϊ μαρ- τυρήση τ{ χατα' της |3α®ίλί'σσ>5ς ι αιπε; λαμόα- »ί£ βέβαια αργύρια. — "Οτί λοίποι» ο βυκ^ο- ρ05 τνί βασιλίσσης ηρω'τησε περί του 'Ραςέλ- λου, τω άπίχρίδη του βασιλέως ' ο" -σίινη^όρο; ι , ο τι ίςαλη ι/; το .ΜίδίολαΜίκ. Το.τί-«««ως ίΤ- πεκ ομψιθάλλων , άνι'αως Λα; ύπόχρεωςνά ίξα- χολουθ^σί) πλί ο» τν'ν χριαολογίαν , προβ τον β· ποίον ο τοό βασιλέως συνηγί ίρθ5 άπεχρίθη , ότι ιοί 'Ρος-ίλλοϋ η παρουσία δίν ενεχρί&η αναγ καία , δί ο χαί έςάλη £ί$ το Μιδίο'λβνον μ£ γράμματα προς παρηγορίαν των φαμιλιών των εν τ·}, πάλει Δό£ερ περιϋ&ρισθε'ντων'ΐταλων μαρ τύρων. — Ό λόρδος Χ ο λ λα ν & παρωζνν9η πολλά ίπί τούτω, οτ: *<) δίθί'χν ( σ£$, «ρ* οί πρώ- «ον αίρηχ.ν ίνα μάρτυρα νά ε'πη τα χείριςα (χα- ϋα τ^5 βασίλ/σβ^ξ) » τον εςειλεν εξω τη ι χωραί ίΐ5 ζ^μι^ν, χα ®' εγκαλείται αύτός, ότι ίχρη- μάτισεν όψΰαλμοψανως το οργάνου δωροδοκία; , βχ τοο όποιου ψαίνεται,. ότι 3ΐλου σι να τον χρύφωσι ν ο'πο* τ^'ν δ«α<ο®ιίν5;ν. — Ό λορδος Αι 6ε ρποό λ ίίπίν, οτϊ ο' 'Ρβςίλλτ]» υπάρχει τ αχαδρόμος τιίς διοιχνίσεω;, χαί χ«9ο τοιούτο; βςάλη ) χα: α!9ν; όπου ρα9ΐΰσίν, οτϊ η ηαρου- <3Ϊατοΐ) (ιναι αναγκαία , θίλοοσί τον χαλίβ^ ο πίσω , χαδο'τί δεν υπάρχει σκιά τις συνωμοσίας εις το πράγμα. — 'Ο λο'οοος γραμματεύς ΐκρί νε τοΰ Ραςέλλου τ·^ν έξβ^ο^ολν)ν άνάρμοςον , ονμψωνων, ότι άνιαρίν ΰηαρχ_ει δια την άπολο- γίαν Της βασιλίσσης τό να μή δυνη9ωσι νά τον ΐ^ετάσωσ; παρευθυ;.· — Ό λόρδας. Οβει-ηβι-νοη ΐδόξαζεν, οτι δεν ήμποριΐ νά διορθώθη Ϋ γενο μένη $:ς τ ν, ν βασίλισααν αδικία α'λλί'κ;, εΐμν, 'ότε άνα$λη9% νΐ χρισοληγΐα, ,καί λοιπόν έπρό- $αΧ( νά ο ναγ»ωσ9η τα σχί&'.ον νόμου χατα ττς βασιλίσσης εις ϊζ μήνας χαί τοίεΰτερον, ο ίςι νά παραιτ^θψ Εναντίον τούτον του προολν;. μαίας ελάλησαν πολλοί ανΰρες· — 'Ο λόροος γραμματεύς ίόόζαζιν αίιχον προς την βασιλισ σών το να §ιαχοπ·ή * χρισολογία ΐν τω μ ίσια ϊης απολογίας, με τον όποιον ί<τυμφωνει χαί ό λόρίος Λ α ο ϋ ί.ε ρ δ α λ ε· Τίλο; πάντων ερώ τησαν, τΙς άραγε 'έςειλεν εξω τον 'Ρ οςίλ- λ ην · — Ό μινίςρος Αι&ερποόλ άπεχρίθη, ότι τόν εςεάεν ο κύριος Ρο^νεΐΐ, είς IX τώ» άπιςαλμίνων είς τό Με&όλανον (προς παρατή ρησα ιοί <ρ !ραίματ·ος· της βασιλίσσης). Το'τί 3όρο5ος χαί αλαλαγμός σανέοη εν τω παρλα- μίντφ , χαί ό λ όριο ς Ο&βϊα&ΤΥΟη ν>*5βΧβ χα ε- ρ'ϋ-ησ'Λσι τοός συνηγόρους της βασιλίσσης, αν Βίλωσι να εςαχολοκΰήσωσι τ·/ν χρισολογίαν, προσοημίιώσ-ας όμως, οτι §εν επιμένει είς τό πράΆημα του, μ ολον οζου πεπεισμένος είναι, οτι ν πβντιλν]5 χατάααυσις της χρισολογ/ας 3ι- Α I) άχουσθη μετά μιγίςης %αρας άπό τον λα όν. — 'Αψ'- ϋυ Οί έλαλησαν χα) αντιλάλησαν άλ λοι πολλοί, επαρρησιάσθη ό χόριΟί Ροττβΐΐ, χαί ερωτηθείς ωμολόγησιν, οτι χβτίπεισε μεν νά ςαλη ως ταχυδρόμος ό 'Ραςέλλης είς τό Μΐ- §ιόλανον , ϋ:ά να φε'ρη αυτόαε ειδήσεις πιρι των χατα το Αο6ερ περιιί£ρ:σ9εντΐύν μαρτύρων, τω παρείγγειλεν όμως νά. επιςρέψνι πάλιν πριν της 3. Οχτ. , ότι δί'ν βΊχε ρητην παραγγελία» του να μ·/) ςει'λη εξω τνς 'Αγγλίας τούτον τόν μάρ τυρα, χαί οτι βΐ£αιον ένόμισε *νά ε'πιςρέφη αυ τός, χατά τήν προςαγήντοα, πριν τιϊς 3· 'Οχ- τωδρίου. 'Εν τ% συνείρεΐατης επαύριον ελα§ενό λόρ δος ΟββΓηΒΓνβα ο,υ'σΜ το πρόολ^μά τοιι χα9' ολην την τάζΐν, πλην ε'ζήτησε νά εζετασΰίά ο χυριος ΤΙ λ ά ν τ α ς ,. όποσηχριτάριος της χηντ- .ζελλαρίας των εξ^χίοιχων ύποθίσιων , ό-ις ϊ· πρεπε νά δωση τα πασααΓ.όρτια ίΐς τθ!)$ ίΐίι-