αρί««ηκ τον τίτλοι» βασιλίσσης, »« μισιηίαωσι Κο«·'όη}τοϊ * ήί-αρχσΐας «ο'Χϊίΰί *)}ί Αονδρβς ί/α παρρηίπιζήται εις (ένας αΰλάς, χαΐ ία Κρο- χαί της χώμης ΣουΜάρχ. Ή βασίλισσα άπεχρί· ςά|ωσί τοι'ς "Αγγλικούς πρέσβεις νι δεικνύωσι 8η μίτα τ/'ϋ εύχαρίςχσιν ταίτα. ,,Θίλω άγων," προς αΐτήν ηάβαν ΐϋάδΗΟ» καΐ σε&ας·— Ό β0£ ναάποχρύψ'Λ την άγανάκτηοιν , τ#» όίΟί'αιι λορίο 5 Λίίΐρποολ νπ^ρβσπίσθ^ τό ψέρσψον πρέιί: νά προξενη'ση μοι τοιαύτη μεγάλη σεφά των μινίςρων λέγων, ότι αύτο\ εγίνωσχον μεν καταδρομών και συνωμοσιών εναντίον τ%ς ν)συ- ιτβρί ιώ» ι'}*βλοβ^6»Μν -ίί'ί τη» ΜίρΌ·λίίον>5ΐ·« -χί'α; μου, τ^? τιμής μου χόί της ζωής μου " χάΐ τ ν; 5 πολλω πρότερον πριν η χοινωΒώσιν εις το εν <α φροντίζω ςχθιρώς π>ρί τω» απαιτουμένων παρλαμέντων, όμως εχριναν χρέος των νά εναιι- μέσων προς άπόχτησι* ,όλων μου τών $ιχαιωμά- χιωϋώα: τό £ονατο*ν ε'; δ/,μύσιον εξέτασιν, μ των, προνομίων χαΐ αξιών, Βέλω παραδώσω &λου όποΰ ίίξευρον ,'ότι ε'ς·.την εζουαίαν των η- ^*»τ« χαραδ ί?5 π'βκτίλ·} ληδγρ» ολβξ τββ «β ίο» νβ άηϋίείξωσι τας κατηγορίας. — Το'τί α- ρελθούσας ατιμίας χαΐ συκοφαντίας. Γινώσχουοα πεψααίσθη να συναγβή το παρλαμίν τ«/ τ·/, ν ί'σ- τ^κ ά9ωότητά μου, χαταψρονύϊσα τα'ς ά:χειλάς, πέραν τ>]? επαύριον. αϊ 'όποΐαι Ίμελλον νάμί ψοθίσωσιν ,· ξζεύρουσα, " ■ " οτι η χώρα, εις την οποίαν είραμο», ΰπάρ- Τη 3· 'Ιβυλ. πρωί' /χολλνίδν^αν ε?5 «ολλα χϊί η μεγάλη Βρίττανία 1 ίιν ντο χρεία μεγάτ μέρη ττξ αρχαίας πόλεως τι^ς Αόνορας (€117) λνΐί τόλμη; δ;α" ιι' άντιπαραταχθώ εις τους «/- τυπωμίνβιεί&ήσεις μέχεγαλιχά γράμματα, Π ρ ό· χαλουντα; μι. 'Εαν χατα ταύτη» η αλλ·φ τ·/·ν €λημα τοΰ να έ ο λ ο φ ο ν ν; σ ω σ ι τ ν] ιι ίϋ*θ£ρ«'α» ίύίίκνυον μιχροθυμίαν , ηϊιλεν εΊναι, βασίλισσα ν. 'Ό Ταχυδρόμος (μ:νι-(ριαχγ τοϋτβ άνά,ρμοςον εις μίαν $υγαιέρα ίκ τ7)5 οι- Κ5 ε^ημερΐί) σ-ήμιιοΐ. Αρχαοϋμιν ·ηϊΥι νά ιν· χίας Βραοανο&ϊγ χαΐ ιίς τ^κ βασίλισσα» ι' νος §ια ννήνωμίν δίο τΑα σχοπόν 'ίγινε τοϊτο, -"ήγουν τψ άνίριΐαν πάντοτε περίφημου έθνους, τον το να παροζυνβώοι Τα πνεύματα τοο οχλου ίχ οποίου οί ανδρείοι πολίμιςαί χατα γτντε χαί τοΰ ε'νο'ς μέρους · χαΐ Βέλει ίζ-αχολοοΟιΐ άρα α. θάλασσαν ήρΐςιυσβν χαί εις τοϋςνιωτάνοας χρά* πο το άλλο μέρος ν) βασίλισσα, τούτων οίίτως νους χβθ' οία τα μέρη τοΰ χόσμου," εχόντων, να χολαχεάη τον 'οχλαν προς χατορ- Ό λβρ3 Μαυόρος (τιολιτάρχης), ότι ίίογ·ε· Βασιν τοΰ άνω σχοποϋ ; Ποίος άτυχης , σκοη- το <;ς τνν βασίλισσα» με την άναφοραν , περκι- τος ονμ&ουλάτωρ ΐσυμ§οΰλευσεν αύτη την τοίβυ· 6ρίσ%'ι\ οΰκ ολίγον α',το τον ογλον , χαι α όλις ί- την ψβαροποι-άν μέ9ο$ον · Αυτή ίπρεπε να μη ίαν-ήίησαυ οι άνθρωποι της πολιτσείας να τον λησμονΐ-βγ ποτι, οτι η ρωιι·/] ένος μίροης ο- ■ ψΐίλχξωσιν άκο εμπράχταυς ί&ρΐις." γλον ίίν είναι η <ρ"-*·νη της 'Αγγλίας · τό πρ<ύ· Εις δι τψ σηγ/αρητιχ-ήν άαψοραν των (γ- τον ίμπορεΐ «β άθοόνη, ώς χαί πράττει ταΰτψ χατοίχων τοΰ Νοτηγχάμ ά,πΐχρβη .»{ βασίλισσα Χ·ή!> νγμην, όμως, βτβ» η τελευταία καχα$ι· τόν άκίλοϋ%ν τρόπον. ,,Μ ϊγ ' ευγνωμοσύνης εΐ· κάζη, πενταΜσχίλιοι άναψοραΐ πενταχισχιλίων λιχρινιύ; οίχαμιι τήυ πα?ά~ασιν των ϊν ταύτη συναθροίσεων οχλου 3»ι» ήμποροΰαι ; »α «χυριά- τη άναψορα χολών ψρονημίτωυ, Με 'όσην είλι- σωσι ταύτ·ην τ^'κ φήψον. Η χρίνειαν και αν πρέπει να ίαχρύω τα βάρη, τά Την £ίαν ήμίραν (τη 3.) εγχειρΜησα*ε!ς όποια δύνανται νά χατα$αρύνωσιν ενίοτε ιούς «»» Με^αλϊίότηιάτ^ί άναψοραί της βουλϊί της ΰπηχνοϋϊμου, μ όλον Τούτο πρίκ&ι νά αιωχψ