«« 32 ' τοτ. Τ£ 6, Μάδησα» το» ποταμό» Π» ('Ηρίδανόν) ίνα τούτων τώ» ςρατίίβτω» μόρων Καρα τω δ*. ΒβηείΙοΚο, χα: τη *[· ν ΐ ^""β τον κόμ-ητα Βαλλ- μόδεν παρά Φίρραρα· 'ϊχ\ 8. θίλε< ίυ'ρ60$ Ο λοι/ το" ςράτίιιμα είς την ίιξιάν όχ9η» τούτου ;·,ν ποταμοί, χοϊ η εμπρόσθοφυλαχη ταύτης της μόρας Βελει ιρθοσίι την ΐδι'αν ήμέραν ιΐςχγν ΒοΧώγνον. Το ςράτιυμα ιίναι ΐίξ ηΧηρεςάτην χατάςασιν, τινέον το ίδιο» φρόνημα, το ο'ποίο» έχαραχτιήριζεν άνιχαθίν τά Αιιςριαχχ, ςρατιύμα ία. Εί'τι διιψημισίη ίχ πολλών μηνών περϊ συμ πασών &)9ί» άσθινβιών μιταζύ τών ςρα τίίύτω», Ιίΐιαι κόντη πλαςα χα,ί ψίοδγ·. Τη 13. ί|«δο9η ί» αυλική της Βιέννης έιρημιρίδι το μανιφέςον ταυ συμμάχων Μοναρ χιών π$ρί τών πραγμάτων της Νίαπολδως, το' όποιον, έπιιδή, χαθό £ιίζσ$ιχ(ύΤατον, αδύνατον Ιιναι να μ(ταφρασΟ·ζ, συντιθ% από ταποβίτην , τυπωθ^ χαΐ «'» ταότώ ςολ^ έία της πάςας, θέ λομε» μεταίόσιι ήμέραν τν» ΐρχομένην ολο- χληρο». Έν τούτω τώ μανιψίςΐύ άναγινώσχομίν το πώς »| λεγομένη φατρία τω» Κορ6ο»αρω» «πο τοο χαιροί τοο Μούρα τ λαέΓουσβ πως ίοχιϊ» , ί'δι/»η6η, ί'-οϊ τα νί'Λςι αυμ&ε^κότα της 'ίαπα- κ'ος , »ά χα'μϊ} μίτα|ο τοίϊ ςρατείίματος τ»55Νία- ϊΐο'λίίίί τόσους ηροβ*Χντοαξ , ώςι τίλος πώτω» προάξένησι τήν γνωςηυ έπανάςασ ν χαί καινότο- μίαν τών πραγμάτων, άναγχάσασα τον βασιλέα να <$£χθχί το 'Ι σπανιχόν πολιτικό» σύςημα. '£- πειο-ϊ) <5ί, τοϋ'τω» ούτως /χοντω», ίχίνδυ'νιοο» μέ τον χαιρόν χαί αϊ Χοιπαί της 'ΐταΧίαζ ίτταρ. γιοι χαΐ επομένως ή ησυχία και τηϊ Ευρώπης, £έλοντ(ς οι σύμμαχοι Μ ονάρχαι να μεταχειρι- αθώσι πρώτον ίΐρηνιχα μέσα, (προσκάλεσαν το» βασιλέα αμφοτέρων των ΣιχιΧιών ι!ς το* Αα'ϊμ· τι αχ δια »α σχ(ψ^ μετά των συμμάχων π6ρ\ τγς παρούσης χαΐ μελλούσης χαταςασκΰς τη; βασ.λίΐαζ τΟΟ ' έπΐιδή δε η Μβ)»αλί£θ'τϊ]ς τοϋ α· ^ί9ν) απ ο το παρλαμέν τον, αναγχασθίίς νά ίι· ποσχίδ^ ·θίωρ<3 την άμιτα$%ητον διατήρησα τοΰ 'ίσποαιιχοΰ πολιτιχον αυςήματος ως το» μο- »ον σχοιιον χαι βάσιν όΧ'^ν τω» οϋ»§!αλ5^ϊω'κ τομ μίτο τω» συμμάχων, χ&Ι επειδή οντοι α πεφάσισαν άμεταΒίκύζ νά μή άφ-ήσωσιν ΐν Νίβ- πο'λίί το' τοιούτο» σόςημα., χα6ό έκίϊίν&ιινον ίίς τας ^«ίτκίοζοι/'βος κολιτίΐας *οι ί?ς τν(» ίί*ρΐ)»ΐ]β της Ευρώπης, ο' μεν βασιλιΰς Νεαπόλιως ϊγρ&' φί» επιςολί)» προς τό» έίκδο^ο'» τοϋ νπομψνή- σχ<ύν αυτόιι το ■ καηηιΐγον της ςιγμής χαΐ το χρέος του &α νά μεταχΒίρισ&ή προς σωτηρι'αν της πατρΐίος ό'Χα τα, ί^νατά μέσα , αϊ ίέ αχ>- λα£ Αυςρίας, 'Ρωσσι'ας χα ι Προυσοί&ς, ως χαί οϊ πληρεξούσιοι τνς Γαλλίας ί'γραφαν τα; |α»)1· χοΰοας ίίαρα^ιλί'ος προς τους «'» Νίαπολίί ά- )>£»τ«ς τω», «» τβυτω δί, προς έχτέλεσιν των ί» Λαϊμποχ γινομένων ψηφισμάτων, «'προςα'χ- 6ϊ) τό Κ. Β. ςροίτίορο νά ίια&η το Πώ οοτα- μο» χα! »α προχωρεση ιίς τά Νιαπολιτανιχά σύ νορα , Β'ΐαγγίΧιζόμινο» (ν ονόματι τών συμμά χων Μοναρχών (ίρηιην, φιλί αν χαΐ ι τϊερατπίσί»· ΐάν $ε παρ ιΧπ$α } ΐΰρη άνζι'ςασιν χαΐ χα,ταν· τηση το πραγμα (ίς ταχτικό» πύλίμον , τοτί 3έ'- λίί ί»ω®ί< χαΐ ο μεγαλειότατος αυτοκράτωρ πα σών τιΐίν 'Τωασιών τα ς ουνάμίις το» ριί ταί Καισαροέασιλιχας. Ε I Δ II Σ I Σ. 'ΐ ω β ή γ Π α τ ι ρ α Ε. Β. μεγαλέμπορος ΐν Βιέννη χατά τήν λεγομένων ιΓψηλη» γιφυραν (Ηοΐιβ ΒΓϋοΙιε) άρ. 355. Έχει εις το /.ουμέρχιον τράνσιΤον δια τη» Τουρχίαν ιν παντοτιινον μαγαζίον διαφόρων $■- δώ» ψίσι'ων χα τα το» τρόπον τω» Τουνίξβι», τα οποία χατααχειιαζονται ΐν τ^ μόνη πιρι$οή- τω Φ α€ρίχα τοί Όρλεάϋς ΐν ΓαΧλι'α, Τιμα\ ομολογιών χ αϊ νομισμάτων ίν Βιέννη. Φ6?ρ. 10, 12. 13. 'ΟμώογίΜ 5 <ΐΛ» 7°Τ "5°Τ 'Ομολ. τοί? ι?20 ιο 9 | ιο 9 ιο8|- —τ I 82.* 944 94^ Μπαγχον 'Ομολ. 3ι-| ,34 31|· — 'Αχτζιβν. 534| 535^ 536 Συνδηχης νόμ,ίσμα. 2 49Ϊ 25ο 200 Ε'χδότ ^ί χαΐ συνταχτης, Δημήτριος {ΑλεΙανδρΐίης, [ιατρός, — 'Κχ της Τυπο^ρβιρ/οί Ί. Β.Σ&χ&β.