— ( 7<> ) — "Απ. Το# γνωρίζω. άγαβόνήτα ψοχί 5, ως* ίζητ*)β· «βρβ του |3β«(λ«ωϊ Έρ. Σαςζήτω λοιπόν αχ ομ'ή μίαϋ γοράννά 'ίλιοςΰπιρ τοΰ<ρονε'ω;του —ιΓΟχ:, δεν !? ΐ'φω, γαιιΐοώβν,ιε τα ονόματα των αυνωμοϊωνσας.άπιχριθη ο Λ ϊ £ $ λ, Χ. ηρχησε νά ίαχρόη/'— 'Απ. Δεν ε χω συνωμότην, ,,Βλίπας ,*ιΙ~.ίν ό χριτι·? , οτ: σε χινεΐΐίέ συμπά· Έα. 'Ανι'σως η ανΒρωπίνη δικαιοσύνη δίν δΐί- Θέ;αν μία τόσον γενναία και μεγάλη άγα9ωσΰν·ή' ναται να σας παρακινήσηνά είπήτι την άλιήθΐιαν, Βέβαια, ΐαν οίτος ό ΐζαι'ρε το; πριγγιφ ΐίυνατο ι-οχασίητί καν εις ΤΥ,ν δ«β<ο<*ύνην τοί $(οΰ. τ ·άχη άγα^ τν'ς Γαλλ/ας να ε'γερ9% (χ των Μ· 'Δη- Ό θ®&5 υπάρχει φιλον ονομα. · ποτι χρων, δίν εκαμνες ν,λίον τοιούτον εγχλτ,μα · !{ ~· Βΐν ηλΟιν εις τ*ν )'ίν. ,,Μαλίςο, άπεχρίθτ, ο Λ ο ϋ 5"« λ με άδιαιρορίαν, 'Ερ. Πόθεν παρεχινήβη τεείς τοιαύτην ιγχλη· οί ΐσγόγγισΐ τα δάκρυο, τό 'εχαμνα πάλιν. ( * μ/χτιχν,ν πραζιν · Περί τοί Πρί^ιπο; αΰτοΰ ίιηγοΰνΤαι προς 'Απ. Και αν $8ίλον νβ χρβτηα® ίμβυτον-, τοις άλλοις, οτε ηγγιζεν ό θα'νατός τοο » ότι αψ' δεν ημπόρουν. ου ε'χοινωνηνε των άχαάντνν μυςηρι'ων, μ(Τα· 'Ερ. Ποίον ν)Τθν τό. β'τίον; χαλεβάμενος την θυγατέρα ίου , ένηγχαλίαα- 0 'Απ. Τοΰτο θί'λίί χρήσιμευσΐι ώς δίδασκα* χαΐ τ£ ί'δωχε Την πατρίς*» (ΰκογ'αν. Ό α'δίλ- λ/α «(5 τοι/'; με γάλους τνς πατρίδος μου. ψός Τοΰ βασιλέως , ό δου| χα; 4 δου'χίσσα'Α )»- Έρ. Επιμένετε πάντοτε εις τους λογούς σας, γ ο υ λ έ μ ε διηνυσαν τανΤην την ψριχτην νΰχ· οΤι χανιΐςδεν σάςπαρεκΐιιηοεν είςτάτοτό εγχλΐ,μα· τα ολτ)Κ ^ονοπιτώς $μπροσ9εν της κλίνης τον 'Απ. Ναι · πλην το χρίΤΊ^ριον εΤνοκ ίδώ' α'ποδνίίσκοντος δαχρΰοντες χαΐ προσευχόμειοι, ημπορεί να χάμη το χρβος του και να ίΐίρη δ» «υ; οποίους ο πρ/^ιφ οι (κόπτε βυχνάχς μϊ οοας νομίζη αυνωμοτας μον. τ%ν δέησιν ΰκΐρ βυγγωρνιαως τοΰ ψονέως. —· Α^Γαί δϊνοί (λ$γιι ο Μονίτωρ) αί μόναι α- Π*ρΐ τάς 5|· ωρβξ ηλ9ί χα: ο" βασιλιυς, τ όνο* ?ιο χρίσίις τοντοο τοί χαχοτρο'ττοϋ, ός·ί§ τα5 υ- ποίον Ιχρινον ίυλο^ον να μη είδοποιήσωαε πι- ίτι'γραφι, χαΐ είτα άίΐγχΒη ιίς το ΰεσμωτ-ήριον, ρΐ τοΰ ψριχτοΰ συμ&(&·ήχότος πρότίρον , τταρίξ Δΐν ημπορίΐ να ψαντααθ^τις οποίαν αχράδαντον ότε ξΐν ΐμΗνε πλίαυ η έλαχΐςη (λπι'ς. Όποι'α αΟιαψορίαν ϊίιιζε, μη ν.ιν/βίΐς ουτι α'πο την ςιγμη $ίά τον Μονάρχην! Τα συμπτώματα ϊγι· 3εαν του δυςυχοΰς θύματος, το οποίον ι§ολο· ναν ηολλα χαχά' τ] δύσπνοια χαI ό πόνος ψον·ήσ( το'σον ονάνίρως ,. ουτΐ απ ο τ^ν παρου- χατήντηβαν εις άχοον βαθμόν' χαΐ όμως ο £ουξ, οι'αν των χριΤων ' (νόμιζε τις ότι ΐξτ,τάζβτο αν' άμα <'5ίθ» τον βασιλία ίψαίνίιο αναλαμβάνει) θρωηος άλλος, οςίξ δι'ν επραξε τον ιρονον' τό- νιας δυνάμεις, χαΐ ο! πρωτιςοι λόγοι του ησαν οον επαινετό, χα! μονού το βλέμμα του ·ή άνανεουμίνη ίί'ησις ΰτπ'ρ σνγχωρησιως τοΰ <ρο· (φαινίτο ανηανχον ι.αϊ περιπλανώμενοι*· όμως ι/ίως. ,,Βαοίλεΐ (δΤπ£ με δι αχιχομμίνψ ψων/,ν), τούτο συνέχεται μι το αγριοντης φυσιογνωμίας τα, ελίος υπέρ τοΰ φονεύσαντός με άνθρωπου —... Έτερα δί Παρισιαχ-ή εφημερίς διηγείται προ- "Ελεος ύπΐρ τοΰ άνθρωπου (οΰτως ωνόμαζεν αΰ* Οτι το αχολουθου ως ομολογονμενον πράγμα, τον πάντοτε γενναιογρόνως)' βέβαια ίπείραζα. Οτ$ τ·ηΐ4·ο χριτης, εξετάζων τον Λ. ο ν & ε λ, χανενα χωρίς νά θιλω," 'Ο βασιλέας άπεχρι'θη <ί?ϊί -προς οΐί-τον. ,, Αθλιί! ίζεόρεις ότι ό ηα^ψιχως. }} Ύ;ν,νον μου! Έλπέζω νά επιζήβη% πριγγι'Ψ , τον οποίο» εψονίασας , 'ί$ιιξε τόσψ εις