£ίαβιλ<&9 άβ.φατίβΐΰ» ίων ΕίΧίλίΟβν *βτ» *τβ α- νωτίρΐά μνημον £ & 9 ίΐ/τα αξιώματα. Αία ναγένΐΰ* σι $ί Λρότίρβν διαίλαχτιχά επιχειρήματα, άττε- φββηταν οΣ Γ» Ύρϋππάω πανηγμένοι Μοναχοί νκ Ίΐρονχνλ/βνν το" βαβιλεα αμροτίρνν των Σίχιλίών ί?ί σϊΛτοχιαν μετ'αυτών εν Ααϊμπαχ, νά ε'λευ9ερ(ΰαωβι την $ίλησιν της Μί^αλίιοι·/;· τούτοι» βπό πάααν ε'ξωτίριχην βίαν, χαι νά βά· λωσιν αΰτον ως μισίτην μεταξύ των πλανεθέν- ■των λαών τοκ » και τω» ίηαπίιλουμίνων απ' αυ τού"; χβτβ τ ν) ιι ν'συχί'οΐ) τ-ωι/ πολίτίίώ/. Έπίίδη οί Μοναρχαι άπΐγάσισαν να μη γνωρίσωαι τσς ουςαβείσας οκό (ραυβραν άπαςασίαν διοιχησιις, (ίιίναντο να σννδιαλεχθίύίι μί μόνον το υπο· χίίμενον ταυ βασιλέως, χαι περί τούτου (λα- €ον οί Εν'ΜίαπόλΕι μινίςροιχα) άγένται των τάς αναγκαίας παραγγελίας. ,,'Η Γαλλία χαι 'Αγγλία επροοχλήθηβαν να ■οονιργήσωιτιν εις ταύτη» την άπόφααιν , χαι ίλ- ηίς ύπάρχιι νά ςέρξωαιν «?$ βιίτό, χαΒότι το αξίωμα, εις το όποιον ε'περέΐδεται ·η πρόσχλη- α$, ΰπσρχίι καντη σύμφωνοι) μέ τάς (χτιλί· ΰΒίίσας από αύιών τάς δυνάμεις ουνθήχας , ί'ιι ω προς τούτοις παρέχει την ε'γγύηνιν των δΐ' χβιίοτάτων χαΐ είρηνιχωτάτων φρονημάτων. ,,Το μεταξύ λύςρίας, Προυσα.άιςχαΐ 'Ρω®- ίί'βς πραίληδίν ίΐίςημό ιίέκ' υπάρχει νίον, οτί Βίμίλιούται είς τά αυτά αξιώματα , τα όποια ύπαρχο» ω'ί βάσις των συνεχών , δια των ό. ίιοί'ωι» Ισκςη9η ο' δεσμός των Εΰρωπαϊχών πο- λίΤϊίων. Η αχρα ομονοια μετ%ξύ των «υλων, Κ * » <4 1 « < τ « β! οίϊΟίοι ίυρίσχοίΐταί ει/ τω χιντρω τοιιτου του δεαμοϋ', δύναται δια τούτου νά απόκτηση μό· νου περιααοτέραν Ισχύ ν χαι διάρχααν. Ό δίσ κος 5ελίί <?ίρίω5^ χατα τον $:ον τρόπον, χοδ' οι/ /συςκ)'9η αιτο' τας δυνάμεις, εις τάς οποίας αύ ιος χρϊωςίΐ τ κ ν α'ρχν'» του , χβ\ κοβ' ον πα ρ ϊδίχ0)3<Η*» αιήο'» χβτ'^ο'λί^ο» ολαι > *β0ο πλν;- ' «Μ ροφορ>]0ί«τ«ί περί τ^ς όγθαΧμορανοΰί, ιτίρίϊ· αότερον παρά ποτ β βεβαίας ω^βλ(/αςτοϋ. ,,ΙΙρος τοϋ'τοίί, δεν ΰπάργίι χριία περαιτί- ρω αποδείξεως , οτι εις τάς αποφάσεις των ίυ- νάμΐΐί,ν ΰΐν ΐαχον εΐνροηντινα βύ 'τι ςοχοσ/Λίϊ ιτίρί χυριεύσεως τόπων, ουτε ^ ζ^τησις τοί «β βλαζ'η πως ν; ανεξαρτησία άλλων δίοιχ-ήνιων εν ■ ταΐς ΐδΐύτιριχαϊς τ(ύν ίιαταγαΐς } -αίίτΐ ο άγων του . να εμποδιαθώνιν {χου'σ<οί, βυνίτβί» αύμ· φωνοι μέ το αλ^Θίί'Οί» σνμψι ρ αν τίύν ϊ'θνώ» δίορ^ώσίίς. Αύται ζητουσι μόνον νά δίβτν;ρηβω- β£ τ·/)" ε'αψψ, νά έλειιθιρωσωοι την Εορωπηκ άπο την μάςιγα της (παν&ςάσιως, χαΐ νά ίμ- Καίίΐ'Λαιν η ομιχρήνούαιν, εφ' ίσον δύνανται, το" πραχίπτον εχ ττ,ς παραβάσεως ό'λων των α'- ξι(ύμάτων τής εύταξίας χαι τής νί?α^5 χαχο'ν. ,,ΤοίΟΐΙτων οόσων των αι/μ^ωνιων , δοξά- ζαυσ:ν οτ< δύνανται προς ανταμοιβών των άγω- -Μωντωο χαΐ ψροντίδων νά δειχθώσιιι άξιοι των ομοφώνων επαίνων του χο'σριο!)." 'Ε ^ χ ιί χ λ {ο $ ί π ί ς ο λ ν Προς τούς εν ξε'ναις αύλαϊς πρέσβεις τ/,ς μίγά- λη$ Βρεττανίας. καντζβλλαρί'α των δξωτδ^ίχων υποθε'σδων, τη ιρ/ϊαν. Ι§2ΐ. ,,Εύριί μου ! Δεν $?ιλα χρΑ>) άα^χοΐο» να σος χοινωοω τί χβτβ τν^ν παροΖσαν χαταςασιΰ των έν Τροππάψ μίν &ρχψ Καθοναων , είτα δε ίν Αάϊμπαχ ε'ξαχολουϋονμή/ων -διπλωματιχωι/ συνδιαλέξεων ι ανίσως δένέξείίδετο άπο τάς αν· λάς' Αύςρίας, Προυσσίας χαί 'Ρωσσίας προς το-νς διαφόρους άγε'νταςτων ϊγχύλΧ'α% ΐπιςολη } όποια, χβτα τφ γνωμών τ£ν μινΐςρων της Μί)>αλίίότ·/ΐτ05 τοο , ίάν διν Βεωρ·^ χα,ίως πρέπει, δύναται νά προξινν,ανι , αν χοι ό χι ί· πιτηδες, αψαλεράς είδε'ας περί των πρων,ν τί χαΐ νυν φρονημάτων τ^5 Βρίττ ανιχγς διοιχηοίως άί προς τό άναφίρόμΐιιον ΐυ αιίτι^ αντίχίι'^ίνο»· "Οβεν εγιυεν βναγχαΐον νά βος ιϊδοποιήσω, οτι