2. Άναψοράντινα τοΰ ςρατηγοΰ χαΐ χόμη- Τβζ 'Αμαράντου, ςροτϋοτίκοίΐ διοιχψΌυ της ΐπαρχιν, Τι·3β - ο$ - Ηοηΐο», όςις (γραψιν ίίϋ χοϋ ςρατοπίοου του κατ β το Οΐιβνβ® άκο 26. Α^· ιιρος τον ιιρβσίΟρίϊοι/ θίθ<χηΤνιΐι τοϋ ςρα- πΰματος < Φρβ^χ. Παίλο»" Λ « ι τ < ι φαι/ιρω» βίτώ , -ότι βϋΟΰς ό~οΰ Ιμαθι τ ν;» «V Όπόρτω «π 'οςασίαν χα! ΐπροσ*λτ3η ι/α ί»6ύ9>" μί τοί/'ς <*- ϋοςοτα? , άπέρριψβ τοΰιο-το πρόβλημα μιχ α- γαναχιηαίΆς , (α' ολοκ όποϋ α α'^ίλιρο'ς τοί/ Σ ι λ- Θίΐρας χα τ α δυςυγ^ίαν (λαδί μίρος 2:5 τη« οίτοςασί'α») χαί διίκτζεν όλο το αναγχαΐαπαο; χβτάπαννιν τοί χαχοΰ , ίκδοιΐς και λόγο ν πρός *όι)ς ε^χβτ&ί'χοϋί των Τγ«8 · ο5-Μοιιΐββ, φανε ρών αντοΐς τνν προδοοι'αν μίριχών, άναζίων του ονόματος τοΐ ΪΙοΰτονγαΧΚου , χατά τον βασι- λί'ϊ<)? χ«! το" ζήτημα τκ* τοί ϊ « γΐνωσι *αί αλ' Κοιίπίορχοι χα'ί παραδατοί το?* χρίο&ς των προς τον Μοίίορχν*,» ι παραινών Τα φυλαιτωνται απο *ο χαχβ , το όποια ίυ'ι/βτοί να ίπιφϊρνι η αναρ χία , τμο οποί®» παράδίιγμα ί' χουσιυ άναντίρτ £ν{τον Ιι; τνΐκ Γαλλίου, και λίγων, οτι 'ίγχλη· μα ΰπάρχα να γνωριογ ΐις τ·/]ν ςασιαςιχήν διοι'- *ηαιν της 'Οπόρτοα· Ή από 4· Σικτ. έψημιρίς τί; Λισ^ωι/^ς πιριεχα ΐ» νπό τω» διοιχητων τοΰ βασιλείου ίχδοΟιν (ν ονόματι τοί βααιλι'ΐύς Βίσπισμα , δι οί διορίζονται ανδρις πίντί δια ν£ προετο ιμά- ΰίύδΐ τα οοβ άνηχουαι προ; σννάθροισιν τ «ν αιιγχληΐίντίύν ιίπο τη; Μί^αλίιο'τηΓο; ίου Κβρ- ΤΕ5- Προς τούτοις φανιρόνΐι, οτι το ί ν Αχραν τες (ΰρισκόμίνον 2Ο. πεζιχόν τάγμα , το όποιον Ίηρχηιε δια την προδοσία» τοί άντιχιλιάρχοιι Σααβίδρα να χλονίζηταί Ιι'; τ*ΐ« προς ιόν βασιλέα πίςιντου, μετενόησεν ί ι! ταύτη τη προ· α'Λρινή πλάνη, -/.αϊ ϊϊΐ'σχισίν από τα τΐι'χη τους ■ ςααιαςιχ.οός λόγους της Γίου'νταξ τ·<5 'Ο-ιρτου, «ίτ' βιΐτώρ δί ιχόλληβί τον λο^;ν τ>?5 δΐίΐχίί- βε'ϋί τ^ί Λίβ6^»»ϊικ * ό Ιί προίάτηί £ α α ^ ·- δρας ΐρογί. Οί ϋιοιχηται τοϋ βαβιλίι'οΰ ι ξί ίο σαν τη 2. Σίτττ. τον αχόλονθον λόγον. 'Εγκατοιχοι τοϋ Πόρτο χαϊσιΐς οΐ λοιποί Πορ· τοογαλλοι , όσοι, κατά τό -αράδΐιγμα ί· χδί'ι/ω# , αφιθητί να πλανεθ/,ιε ! ,,Οί ^ΟίΧ'^ταΐ τοΰ βαβιλιίοϋ , οί μόνοι νό· μίμοι ιπίτροκοί τν^ξ βασιλιχν^ δίινάμίΐύς, ΐν ά- πονσία Τον ήμιτίρου αγαπητού Μονσρχου, ί- ο·ι;καν ΙΪς όλον τα ίβυος τό αναντίρρητο» σημιων τ£ν πατρικών φρονηματίαν της Μίγαλίιόιητός του υ.ϊ τοΰτο, ότι ΐν ονόματι του άπΐγάσισαν να συγχαλ(σωσι τους Κόρτίς, πεπιισμίνοι , οτ« τούτο το ΐπΐχΐίρν,μα $ΐλίι άποοίχθνι μίτα χσ- ρας από όλας τας ΐπαρχ/ας τον βασιλίι'ον , χαΐ μάλιςα από ('χΐι'νας , αί όποΐαι, ΐλτι'ζουσαι ΐπΐ ταΐχη τη ουγχαλΐαίι, ΙιτΑαΐ/ίβηββ» $'$ παρβ'έο- σιν των χρίών των. Αυτοί ΐληιζονσιν , ότι αυ τή νΐ άκόψαβίς ί'ςαι τό σύνθημα χοιννς ί»(ύαΒ<ύς χαΐ ομονοίας, πίπιισμίνοι, ότι μόνον όιά τοις ψΒοροκοιονς σχοπους η ψανίρα'ν άντί'ςααιν ιιΐή'ϊη νά απαρνηθώ ί! '$ τοός νομίμους τοποτηρη τής τοΰ βααιλ (ως , τον ημιτίρου Μοναρχου , η ΰποταγν χατά ς'.γμψ , χοδ' -ην αυτοί ίπιχίι- ρουσι τό νόμιμον μίσον του νά άχροοβ9ώσί τα παραπονα χαί τας εν χα ς τοϋ ('Βνους , χαί ςίρίΐϋς όντίς αποφασισμένοι νά βάλωσιν όσον τάχιςα τνν άπόφασι'υ των ιΐς πράξιν. Πορτουγάλλοι, ί σοι »πλα»ι5ητί ! Δίίζατι ιΐς τους αυμπολιτας σας, ίΐς' ύλην τη» Έυρ®πην, οτι ή προσωρινή αας πλάνη δεν ίγίνίν οϋτι δι ΐλλίιφιν τΫς πίςιως 0(ί τ β οιά σχοποός φιλότιμους ' μη άχροάζίι ι5ί (ίς τοϋ"; απατηλούς λόγου;' μη λησμονάτε, ότιίο πρώτον χρέος, »5 πρώτη εΰχη χαθίνός χαλον χάγαΒοΰ ΊΙορτουγάλλοιι υπάρχει, τό νά μίινη α μοναρχία όνΐ-άρτητος , ί'τι δΐ αοιαλν τος εν τν ΐνωαίι της. Οί διοιχητα) τοϋ βασιλιι'οα υπόσχον