62 ίναντιω^η μ' όλον τοίτο ί.*5 το πρόβλημα του μινίςρου Καςλιριάγ, χοΐ εν τώ τέλα επρο- $αλ( νά άι/α£λη5% , η £<£ «Αλας λέξει; , νά β- ίΐοδοκίμ.α35ϊϊ το πρόβλημα τοΰ λορδο« Κος- λ ε ρεάγ , ιιλγΐν, ρίτά σψοίρας άντιλογία ϊ χα£ γ&ονίιχΐας, άπερρΐψθη τό πρόβλημα το£ κυρίου Βιςίρν, χαϊ οίτω ,· σ^ναχΘιντων τω» βχλεχτων του παρλαμέντου, έπρόό'αλεν ο λο'ρδο; Κβς- λερΐάγ νά βοθ% εξουσία ιίς τον βασιλέα να διορίση εις τ ή" βασίλισσαν ετησίου μισβόν 5θ,θθθ λαρ. Στίρλ, προς δίατροίρν'ν της ι το" όποιον ποόΆημα, μίΤι' τίνος άντιλογίας, ε'νιχρί· Βη χα τα την επαύριον συνεδρία ν (τ% ι. Φίίρ.). Την ίδι'αν 'Λμέρα,ν (τη ι.) /χοινωσιν ο' λο'ρδος Λίίίρποολ £:'ς το α ν ω παρλαμέντον την πε ρί ης αναρίραμιν νιΐύςΐ ίγχ,όχλιον Νόταν, την οποίο» ο' λόρδο; Καςλερδά)» ϊ^ραφί η) 19. 'Ιον· προ$ δλου? τοιΐς εν ταΐς ξε'ναις αυ'λαΐς Βρεττανίχου'ς α'γέντας χαί πρέσβεις, ΕΓΧΩΡΙΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ, "Οτε ο£ δίί'δϊ; το" Κ. Β. ςρατευμα τον Πω βίά να προχωρέση (ΐς την Νεάπολιν, ιξεδωχιν ρ σρχιςράιηγος, βαριονος Φριμόντ. την ά- χοΧουθον προςαγήν προς «ιίτο'. „Το ΐμπιςευίέν υπό τοΰ μεγαλειοτάτου αΐ~ ■χοχράτορος ('-ζ την άρχιςρατηγίαν μου ςράτιυ- μα διαβαίνει πέραν των συνόρων της πατρίδος ίΐ) ειρήνη- Συμβε&ηχότα, τα όποια (τάραξαν την ήσνχίαν της 'ΐιαλιας, έχρημάτισεν η μόνη άψορμη της ημετέρας ε'χςρατείας. Δεν ςρατιόο· μεν ως εν έ'τΐι ΐ8ΐ5 εναντίον ριφοχινάόνου ΐχ· θροί · όλοι ο? Πίςο) χα\ εί ψρ',νοΰντες ι'ν τω βασιλεάύ της Νεαπόλεως θιλουαιν είναι ημί'τι· ροι ψίλοι· Τα χρέος των μιν άξιωματιχων χαΐ των ςρατιωτων νπ άρχει το να διατηράίαιν άχραν ιΰτ αξίαν' το δί ιδιχον μου, τό νά ίααγρυπνώ κάσαις δυναμεσιν. Η απαραίτητος ρου φοοντίς χβτά γη» εχςρατείαν, τόσον όταν διαβαίνωμεν δια των ίίρηνιχαιι πολιτειών της 'Ιταλίας , όσον χβϊ όταν έμβ'Ζαεν εις τό βασίλειο» της Νεαπό- λεύύς, £ϊ'λπ αφορά ίι'ς το να φυλάξ® εις το ςράτειψα τν^ν δο'ξαν της εόταξι'ας ίχεινην, τψ οποίαν άπίχτησεν αιϊτό τώ 1815 χαΐ 1817 χ«- τα τοο 'ς ίδιονς τόπους, εις τοϋς όποιους ι'μ&αι'- νομίν η§η· ,ιΜ ο'νον $χθροί τις ήαιιρ/ας των συμπολι τών τ'αν χαΐ άποςάται κατά τώ φρονημάτων τοΰ βασιλέως των δυναντα! νοί άντιπαραταχ9ίϋ· σι ν εις ημάς. Έάν δί τΰ^οί να πλανίσωσι χαΐ άλλους εις οντ ίςααιν , δίν θε'λοί ισι μας ε'μποδί- σει προς ΐπι'τευξιν του υπαγορίιιθεντος ήμΐν βω- Τ5)ρίώδοιΐ5 σχοποί. Τα αποτελέσματα το« «'«£- χΐιρήμάτος των θελοΐι<7ί «ϊ'οη Ιί'ς τα'ς /.ίψαλάς αυτών, ουχί δί εις τάς τών νΐοίίχων πολίτων. "£νδο| ον μΐν νπ άρχίι τό ·νά ί'χπληροΐ τις ι ν πα ρατεταγμένη μάχη το χαθηχον το» ςρατιωτοιι' ενδοξον δ' οΰχ ηττοι» υπάρχει χρέος τό να φν- λάττη την χοινην ησαχίαν εναντίον τών ιτροβ- ίολων μίριχίΐν χαχοφρόνων. ,,'Ο ν,μέτίρος αύτοχράτωρ ελπίζει εις ήμοίς. Κα! ταιίτην τήν φοράν Άίλομεν ψιλοτψηθ^ να δίιχθίϋμεν άξιοι της ΐμπιςοσιίνηςτου, τιϊς δο'- ξης των ςρατίαμάτων τοϋ , χβί τοΰ αίσθήματος τοΰ ήμ$τ έροο χαΰηχορτος." Χ9ε'ς (τ)9 ι5.) (χαησαν αι!θ·ς ίν Βιίννη δη μοσία $εχα μιλλ'.ουια χαρτινα νομίσματα, ου- ναχθέντα α'πό τόν Αΐςριαχον ε'θνιχόν Μπάγχορ. Ώχροράματα. 'λμθμ. 12, β·5λ. 50, «Γ τί*7] β'. ςίχ. ζ Γραίφι, ικ μέ. ρου;. Σα. χαΐ ςηλη αϋτ. ς/χ, 11. Γα πρωταίτιο!. Σελ. 52, ίηλ, »'. <Γΐχ. 15 Γ{). Μοναρχών. Αυ%, <;ίχ, 20 Γρ. την ίρχομε'ντιν ημεραν ο'λοχληρον, Αιίτ. ςηλ. ρ', ςίχ. 17 Γρ. Μοναρχών. Τίραι ομολογιών χαϊ νομισμάτων εν Βιέννη- *'*?· ι4, 15. ι6. ΌμΛογία.1 5 ΓίΛ» ·;°1 7°ΤΤ 7°Γ 'Ομολ. τοΟί ι&2Θ — — Ι8ί1 Μ*«γχοϋ 'Ομολ. ' —— 'Αχτζιόν. ιο8| 9Η 3 ι^ «3θ| ,0 7τ 9®ϊ'τ 9Η 3ι|· 3] 8371 3ι|· Συνδτ,χηί νο'μιυμα. 2δθ 2δθ 25Ο Ε'*δόιΐ59 Χβί «ονταχτν,ί, Δημήτριος Αλεξανδρής, ιατρός.— %* τί ι5 Χββο^ο^ Ί.Β.ΣΛχΛ^