7 I «** ) ·**' οΐ'νίκοΐίτα χατα τάς Εκτιθεμένας εν ταύτ$ τ% ε- πιςολη αρχάς χαί βάσεις, ψροντίζοντες ίμιοςε'ν ταύτω να διίξητε ί'ν ονόματι τ»?ς διοιχησίας σας τνϊν εύαρίςηα'.ν επί τ;β είλιχρινεία των σχοπων, οί όποιοι χαβωδήγηβαν άνβμφι&όλ'ύς ταύτας τας οε&ςα5 βϋ'λάξ χατα ττ)ϋ £ΐτίχβί*ρνιβ·ΐύ τω» ώ» με ταχειρίζονται νυν επιχείρηματων. Δυνανθε να χηρυξητί, ότι ή ΐπιχρατοϊισα, μεταξύ αότώνχαί «νίΐ ουλή 5 τν)5 Λόνδρας διαψορά της γνώμης πι- ρ\ του'τοο τοί άντιχειμε'νου δεν δύναται να προ· ξενηαη την μικρότατων μεταβολών χατα τήν ο- μόνοιαν του σαμμαχιχοΰ δεσμού ως προς όλα το* λοιπά αντικείμενα,--ούτε δε νάσμιχρινη τόνχοι~ νόν αϋτων. ζηλον προς ϊντελίςάτην έχπλ·/,ρ·ύσιν δλων τω» ύκαρχο'ιβων χαθυποχριωσίών των. Μ Ι»» χτ. 'Ύπηι. Κ α ς λ 2 ρ ι ά γ. Τ Ο Τ Ρ Κ I Α. Τη 1. Φίδρ, ΐιρίαδβ» ίίί τΐ}ΐ< Βινβτ/α» αί αχόλουθοι ειδήσεις περί της ίχςρατείας χατα του 'Α λ τ π β σ ι β. Π?8?ε!;«, τη Ϊ9· '*«*· Ι8ϋ. Καποίθ5 'Ο μα ρ παλιάς , πρότερον διά πολ λών «τω» <ρΛος το£ 'Α λ ■>) πασιά, η$η δε π«· ςος ΐι'ς τον Μονάρχην του, χατωρθωσε διά ςρα· τηγηματας τίνος να βλάφη ουκ ολίγον τα πράγ ματα του πρψψ γίλου του χβΐ ■ αοϋϊντοο, χαί ούτω »α οιίξη μεγάλην ε'χδοι ίλευαιν εις το Ό- θωμανιχόν πολιορχητιχόν σώμα. "Ηγουν, ό Ο μάρ κασιας χατώρΒωσΐ να πιάαη γράμματα τοΰ 'Α λ η «αβίά χαί τω» άποςατών Σουλιω των, (χ των οποίων ι'δεν , οτί εμιλιτατο να πολίμηθ-η αιφνιδίως μι'ρος τοΰ 'Οθωμακχον ςρατοπίδου α ϊτό τοΰ; Σουλιωτο;, βοηθούμενους χαί άπόςρα- τιώτας του 'Α λ ν)., οΐ ο'ποϊοί ε μέλλον να ιξορ· μησωσιν άπο το χάςρον' ε'ς ταύτα τα γράμμα τα εαημειοΖντο αί συμψων^Βεΐσαι χαί άπα τα δύο μέοη $Β2ΐις χαι τα σημεία , δί ων ε'δύνοντο να βάλωαι το 'ΟΟωμανιχόν ςράτίνμα μίταξύ ίυ'ο ιρωτίίιΐ». Τοτι ο Ό μα ρ άλλάξας το γράμμα τα χατα τον σχοπόν του, εςΐιλεν αυτά προς τέν 'Αλήν, ωσαν να ηρχοντο από τους Σουλιω- τας, Ό 'Α λ ή πασιας οΰίί'» δεινον ΰποπτιυό- μίνος , έπρόςαζί 2000 ςρατιΐύτας να ορμν,αίύ- οιν ί'ςω τοΰ χάςρον, οί όποιοι (ψ6αααν ως ι (ύραν μακράν ίι'ςτι μίρος , ϊν<1α επριπι νά ΐνΐά- βωσι με τους Σουλιώτας' τό σύνθημα υπηρχ! Γϊοπ · (δόνας οί, ότι ηπατφηααν χαϊ οΐ Ό· θΐϋμανιχοί ςρατιωται ηααν έτοιμοι εις μάχην, ν)'- γωνίοΒΥ,βΛν νά αναχίόρνισίαβι κατά τάχος εις τ» χάςρον, ομ(ος ιύρόντις τάς πόρτας χλίισμίνβς δια πρ'οςαγης τοΰ 'Α\η πα,σιά γο$·ή9ίντος ότι εμεινε μι ολίγους ςρατιώτας , έπολεμν}9ηααν χό- α',ν σψοίρύς, ώςί τι'λο; πάντων ΐμσχοιτο χαί από τά δύο /Λίρν, άνθρωπος πρό'ς ά'νθρίύπον με τά οτιαθία. Οί '05ωμαν<ιίθί ςρατΜται, οί ό ποιοι ν, σαν πολλά πιριααότεροι } εχαμα,ν μετα ξύ των άποςατίύν μιγάλην α'φ.ατοχυαίον, χα\ πολλά ολίγοι τούτω» ΐδυνν,θησαν νά σωϋώσι» ιίς' τά Αιθβρίτζα. Αίγονσιν, ότι παρεχτός τών πλ-ηγίύθίντων , οί όποιοι χαί αυτοί ίοΌάγΐϊ· σα», χαί Βλί)!» τω» αιχμαλώτων, ϊπιβον 600 άνθρωποι. Οί νιχηταΐ εγύμν'Λααυ τοϋ'ί ζω»ιβ- νονς χα\ τους νεκρούς, χαί ίχνρΐίυναν πολλά ψλίΰρία. χα\ πολύτιμα όπλα. - 'Ε» ταύτη τ% μάχη ϊχανιν' ο Ά λ ν πανιάς 15 χιλιάρχους (Μπίν μπααιδβς), τους χαλλι- ςοί>5 αρχηγούς, χαί τους πις οτάτους του ςρανη- γούς. Οί ολίγοι έτι μείναντίς μετ' αιϊτβύ χατη'ν- τησαν , ως και ούτος, είς μεγάλην άθυμία,ν χαί λύπη ν. 'Ε,λπ'ζουβιν, ότι »} καλη εχοασις ταύτης τής μάχης 3έλει πα,ραχινήσει χαί τούς λο4^ΰ; οπαδούς του ν,τοι νά τον ίγχαταλίπΐϋβιν , ιίπβ- τααοομενοι εις την αχίηην του νομίμου μονάρ- χοοτω» , ί »ο τον παρα$ωσ·'ΰαι μΐ προδοσίαν (ίς τό Ό9ΐύρανιχόν ςράτινμβ. Ο!νικηφόροι πα-