«ιραχίι αχ$ίόν 'Άβ τά μίγάλ,α ονόματα των κρψΎ,ι) Κόρτες, παριχτό; έχείνων, ίβοι χατά ιόν ίρχομόν τοΰ βασιλέως άντίδιιμαρτύρ·ήΰανέ· νιιιτι'ου τοϋ πολιτιχοΰ συςήματος. *Η επαρχία τ*ς Γαλιχί'θ5 'ίχλιξί τον ςρατ-ήγόν Κυϊρόγαν άπίςαλμένον ι* μέρους της πρώτον. Πολλοί χλη- ριχοΐ χαΐ τ ίαβαρες επίσκοποι- ί'χλί'χ8»]3αΐί ομοίως, οί οποίοι ολοι επαινούνται ως άνδρες άγχίνοες μ αί βυνιτοι'. Γ Α Λ Λ I Α. Π α ρ ι σ ι ο ν , τη ι8· 'ΐουνι'ον, Έ» τη συνέδρια τοϋ βνω πβρλβρίίντοϋ τη •1.6. τούτον δκύρίσϋηααν άνδρας δια νά έξιτά- βίύαι το .ίγχριθεν ηίη πβρά του χάτω παρλαμέν του σχέδιον νόμοι» περί του νέου συςιίματος των εχλογων. 'Εν $έ τ ω χα'τω παρλαμέντω ΐξ·ήχα~ λαίβη ^ εξέταβις περί τοί χώτολο'^οο τ «ν εξό- Βΐύΐ) τν,ς βασιλείας. 'Ατιό του καιρού των τελευταίων ταραχών βίς χάθε μέρος τής μητροπόλεως ΰπάρχουσψΛ 5θ ςρατιωται, χαΐ τήν εσπέρα ν περιέρχονται διά φοροι (ρΰλοχίς, όμως πάντα είναι ήσυχα, 'θ ΐΐρψοψϋλβζ έζεδωχι διαταγών κρός χαλλιτε'ραν διατήρησιν τν\ς πολιτσείας περί των |ί!ΐ&>ν. (Έν " τω αύριο ι/ έχδοθησομίνω άριΒμώ τν,ς Υμετέρας ί'ρη.ίίίρί'έος Βέλομιν μεταδωσει μι'αναξίανΜριερ- γει'ας εχ&εσιν τοΰαχοπ&ν των τίλίοτβΛ» ταραχών ι'ν Παρισίω ΐκτιιιος εφημερίδος τοϋ Βερολίνου.) Γράψουσ ν εχ "Παρισιού ι οτι δ?α τάς τίλίυ- τσίας ταραχάς ίριτλαχώθησο» πολλοί, χπί ίλπί,ς ^τρ» νά άποκαλυφ'ϊωσι μεγάλα πράγματα· Βί- £αιοΰσι·$έ, ότι κατ α τάζ παρελθούσας ημέρας ίμοιρασθ^οαυ συχνάχις αργύρια εις τάπροάςεια, χβΐ οτί £ί'ς το«5 (ίί^βλοίι; δρόμους έπιάσΟησαν άνθρωποι παραγγελθέντες νά έκιχτιίϊ/ωσι χαΐ εις Ν * > » -·»■ - το; επαρχίας τας ταραχας. 'Ββί τωοντί ί*5 τί Αοον β'δοκ! α-τακ τη12. τούτου ο! ε'λευθεράφρο νες να ταραξ'ύσι τιήν δημόσιον ν\συχΐαν §(ά μί- 90Μ τω» βχΐυ'Αρκύ» τ'Λν αφορμή» λαδόντες είς το Βέατρον , όμως ό λαός δεν ι'ταράχ9·ή ποαως. Τ ·<; ι3. τούτου, νμ*ρ& Κοριοχ^, ξ:ω9 το" άςυχόν σώμα τοϋ Παρισιού νά ΐγχειρία·») εις τον βασ λία τϊ ) Μ ψηφίαθιΐσαν (ν τη αννα^ροΐαίι τοϋΐοο τού αάματος άναψοράν Τΐίρΐ τ<άν τίλειι- τ αίΐύν ανμ§α<ι'Μν ταραχβν ΐν ΙΙαρισώις· Ο 8- ηαρχος τοϋ δίπαρτίμΒντου τού Σήχράνα ίχφων·/,~ σι χατά τ^υιη» τ ι ν (ύ καίρια ν λόγιν πρό; το» βασιλέα , προς τον οποίον άα(χρι'9·η τόν βχο'λοιι- θον τρόπιν τ ΉΙιγαλίιότης'ταυ. ,,'ΎηερνΓχαρις'Λ δ;α τά φρονήματα, τά «» ίΐοΐα παριςάνετί' μοι ίν όαόματι Της χαλης κβ- λίω$ του Παρισιού χατά ττν λυπηροί/ άμα χα! ,χαροποιάν πιρίςασιν. Ταραχοποιοί, -άι/άζιοι του Ταλλιχοΰ ονόματοςίτόλμηιαν , Βελοντίς »« §>3γΐιρ'·ύσ>. ταραχάς, νά χάμΐύαι χατάχρησιν του ονόματος ίχΐΐνου τοϋ πολιτιχοΰ χάρτου (οΚβΓίβ), όςις είναι μοι τιμκάτίρος καρεζ αότοΐς. Τούτο ΐπΐφιρίν ατυχίας , §ιά τάς οποίας λυπούμαι χαθ' ιϊ-ίρίί,λ·^. "Ομ'ύς αύται αί αχίιιΐΰρι'αι ΐχρ-ησι'· μίυσαν μόνον ίίς το* νά ΰιφϋσι τρανότατα τη'ι» ΐύταζΐαν των ςρατευμάτνν μου χαΐ την ηροσκα- θιιαν τοο Χαου μου , χαΐ μάλιςα ι/,είνου τουπβ- λυανθρωηου πρααςείου , εις τό όποιου λαμβόν'ύ συχνάκις νόβα μεγάλα δείγματα αγάπης ηρός το ύποχείμενόν μοα χαϊ πιςης παρατηρήσεως των νο μών. Βεβαιώσατε τους ΐγχατοι'χους τύς μητρο πόλεως περί της αγάπες μου προς αύτους και -κερί τής επιμελείας όπου Άελω μεταχΐ:ρίζωμαι πάντοτε διά νά. διατ-ηρηται -η τόχ·ή α γ αϊ·/· έπα· ναχάμφασ α ησυχία, η οποία, χαΐίως ελπίζω πε* ποιθότως , δί'ν 3ίλιι τβραχθ-η πλέον εις το ί^/5." 'Ο πρώην μ : νίςρος τοϋ δημοσίου 3-ησαυρο-ν χόμης ΟοΓνβΙΙο έπιςρίρίι μίτά τής φαμίλιας ταμ ΐίς τ*ϊν ένεγχαμέαψ πόλιν του Γενοανί" 'Ο άργιςρατήγος Ουδινώτ, ο^ί; ελα&ε· •Καρα του βασιλέως την αόειαννα φροντία^ ~ρ'*£