*** ^ οιτοφ τΛιι»*βί'α ΐηαρχΐα ίγίνοντο μίγάλαι ίτοιμααίαι δια να τον ΰποδίχ&ΐύσι μι μιγάΧψ μίγαλοπριαίιαν, Θέλει δΐ χαταΘη παρά 1.6ΪΛ ί<5 τήν ξηρά»., πιθανώς περ\ την ΐ3. τοιίτοϋ , χα» ίνταΰθα 3{'λΐι ε'γχειρισβ% εις τγ)ν Μι^βλίιο'- τητά του παρά ταΰ κυρίου \Υβ1ιβΓ δβοΐι, ΐν ονόματι τώι/ αρχοντισσών Εδιμβούργου χάί τύν πέριξ μεγαλοπρεπής -ςαυρός<του ' Ανδρέου δ'χΣχο- •ϊίχώϊ μαργαριταριών -χαί μπριλλιαντταν. ('Η Μί- γαλειότης τ αν ΐφ&α,αεν εις τόν λιμένα τοΰ Έ- διμ&ούργου τη 14· τούτου και την ΐπαύριον περί τ·/)κ μεσημδρΐαν εμ&ηχεν 1(5 τηυ πολ<» με μεγαλην πομπών, ε'λυπηΟη όμΐΰς χαί* ύπερΘο- Ανϊ» οτε ριια^ιίο ΐύρας,εμαθι τον θάνατον τοϋ λόρδου Καςλερινγ.) Έν τη ουνιδρία τοΰ χα τω παρλαμέντου τη 29· 'ίουλ. άνιγνώσΟη χαί τοτρίτον τό σ/^ίδιον νόμου *ατβ των ξινών χαί ,εγχβίθη με 22 ψν|- |β«ί προς 6. Κατα ταντην την ιύχαιρίαν . ε*α- μίν ό λορ£ Λίίβρποολ ϊχίισιν όλων ταν αι τίων, δί άκίρ οί μινίςροιπαρεχινηθησαν να' προ- 6'ο-λ'ύσι το να διαρχίας χαί ίίς τό το άνιΰ οχίδιοΐ νόμου. Τ$ 12. τ-ούτου εγινί κατά τάί-ιν υπό του χριτηρίου η ίπιθκόρη&ις τοΰ λειφάνου τον άπο- ΰανοντος Χορίου Καζλερεαγ εν τω οποςοτ/κω τον. 'Αψ' αυ οί χριταϊ ΐμ&ηχαν ιίς τον όνδσν, 4νθα .ίχΐιτο το λείφαιιον , εξίταααν την πληγην του αποθανόντος, ηχούσαν τάς μαρτυρίας της 'δούλης 3 ν)' ο ποια υπηρετεί τόν. λόρδον ίν τ β α- ιΑενεΐα του, ϊ τ : έί·το£! ιατρού τοΰ λόρδου, χαί (ξίοΐύ/,αν χμ φ'^ψρι/^ ότι ό αποθανών ί'ψονιύβη ■αΰτοχίιρΐ χατα παροξυαμόν φρενο$λα$ε£ας , ο ο* -ου «χοψί την αρτηρίαν τοΰ λαιμού μί μικρόν μαχαίριον, χαί οτι ΐπομίνας -χάνεις άλλο; δΐν '®-%ρηματιοεν αίτιος του &ανάτου του. Αγιο τ ας μαρτυρίας της δούλης χα ι τοΰ • ιατραν γίνεται δήλοι/, οτι η παραφροσύνη τοΰ λόρδου σννίςατο χατα τβς τελευταίας ; ημέρας εις τούτο χυρι'ΐύς , ό'τί ΐδκ'χνυι ίυσπιςία,ν προς ολους τους ανθρώπους του, χαί προς αυτήν την γυναίκα του , χαι ΐψ ο»τοζίτο, οπ ίγίνιτο ου- νωμοσία χατα της ζωής του· 'ΐοοό τι ΐμαρτΰ- ρησιν ο ιατρός πίρί των συμ&άντων τόίς 5«'ο τί- λιυταίας ήμίρας. ,,Τ/] ίο. (το Σαέοατον) π£-, ρί τας ·γ ώρας ΐσπέρας 'ίψθασα περί τω λορίω Καςλίρεαγ (ίίς τό υποςατιχον του), κοι παρευ- θός ΰπηγα χοτ' ιΰ^εϊαν εις τον χαιτωνα του ' μ (ίίχθ·ή μί βλέμματα πλήρη ιίποψ&ί χαϊ «ρο'- 6ου , κοι μ' ίΐκίν οτι ηπόρα διότι νηήγα πρ,ό- τ4ρο» (ίς αυτόν χαί Ζχι ι! ς την σάλα ν, ΐν5α ι- δίίπνίι ή ψαμιλία. Τω ά~βχρί9ην , ότι ϊίιίπνη- σα ίν τ^ πάλει χαί ήλ%ν μόνον $£ αιτίας αό- τ.ον, Μο'ι γαίαα9ι πολλά αχυΰρα,πό; 9 ειπί * μή η.ως ουνίτη αοι τι χωριςόν } η εχιιςμοι να μοϊ είπης χακην τ ιν ο'γγίλΐαν; έ'^ί τω ίίπα' 'ε·χ!ΰ α'.τίαν άπεχρίίη, ιχ εϊμι §υαπιςος } ομ<ύζ ελπίζω ότι αυ (ί ο έσχατος όπου ^ελήσοις να μοϊ χάμης *α*,όν. — Οί . λογοι.του ηααν χαΒ ΰπιρβολην παράξενοι χαϊ άνευ συναψιίας ' τω ε- Βιύίριβα πρα'ύντιχα ίατριχα , χαί την Κηριαχην (·Τ5) 11·) ίπιαχιπτόμην τον οΐσ9(νη αυχναχις χαί 'ε'μεινα ίως μιαονυχτίου παρ αυτφ , χοιμηθ$\ςιΐς τίνα πλησίον όνίαν. Την 12. πρ(νΐ περί τας "[ ώρας ιμηνύΒην (όπό της-δούλης) , οτι ο λόρδος Ιπε^ύμΐί να μοί όμιλήαη ' ,ΐαπευα.α προς οντον, επρεπεα όμίύς ,νά βροαμΐί»ΐύ μιαηυ (ύραν , ίπει- ,6ή η μαρκίζα ζή σύζυγος..του λορδρυ) δεν ητον ένδιδυμίνη' οτι δε τελοί ίβί'ηχα εις τον χοι- τχνα τοΰ λόρδου , οίν τόν εΰρηχα πλέον, έπΐι- δη ίϋρίιτχιτο ηδη εν τω όνδα των ψαρεμάτων του. ΈνταϋΒα τόι/ ιΰρήχα μΐ το νυχτιχον του ΐμάτιον } Ίζάμινον εις τι παράθορον αυτιχρυ τ^5 Βόρας , με ε'ςραμμί'νην την χεγαλήν προς την σχέπην τοΰ όν.δϊ, χαί χιορϊ 5 να ταραξγ αυτήν, ιχραξι * „Βββ1ΐ1)0Λΐ1 (ούτως ονομάζεται ό ιατρός)/