***· 120 «Μ> πό τό Ηίβΐί δια Οοΐ Αΐ£ο εις ΟβρΓβ <1θ8»ο χαΐ ΟβΓροϋ, διά νά. βονβήσωσι τ>;ν μύρα» τοο 8ΐηΙ- ΙβΛεϊπι , ·ή οποί» εμιλλε νά ιπι&ωςγ τον εχ θρό» ε!ς τοίτοιι τον δρομον πρός την 8α1ηιο- ιΐ8, χα9ότί τοΛβίΚο» τβίήν,ς τ^ς μόρας η'τον διωριαμένον νά ίνωϊή μι τό πιρισσότερον μέρος του ςρατεύματος παρά ΥβΙπιοηίΟΒβ, 'ίΐμίϊς διηνΰσαμεν όλον τούτον το» δρομον όη ο Οϊνίίει Βαοίιΐβ ίως Α^ιιίΐβ χωρίς νά χάσω· μεν αν^ρωκον, διά μέσου χώρας, εν η κάθε μέ ρος ίΖίνατο νά (ρολοχ®^ τόσον ευχολα· Μόνον ο! ταχτιχοί ςρατιίύτάΐ ΐρριφαν μ»ριχάς τουφε κιά ς, χαίδΐν Ι'δομεν οΰτε ιηΐΗοεβ οΰτί-(θέλον τας (νοΙοηΐ&ΪΓβ). Οί ι'γχάτοιχοι ιού ΑΒγοζζο μας υπεδίχθησαν παντχχοϋ ώς εΰεργίτας , χα; ίίς χβ9ι βήμα έλά§ομΐν τούτου σημεία. 0< ΐγκάτοικοι τής 'λντροδόχον , ΐχδιωχίίν- ιες από τα; οΐχΐαςτίύν χβ! διαρπαγίντίς από τους Νιβηολίται>ίχοι?5 ςρβίίώτας, ΰπϊςρίψον 8!;- 0ΰ$ όηοί ϊμαθον οτί ΐμ£ήχαμ(ν ημείς. 'Απο Λεον ίασης ι ω ς Ο&τροΐϊ σιΐϊί^ το Γδιον. Οί ςραΤιώται ε'γχατέλειπον εν πράγμα, το οποίον δεν ήτον Λ6τί χατα τνί) Ιιριβιν τω» - α! πιίΠεβ», όναγχασΟεΐσαι υπό τρόμου ίίς τά οπλα, παρ:· ςΐύαιν ιΐς Υμάς τά βλ ηΒινά φρονήματα των ο' χωριστοί , διαρπαγε'ντες από τονς ίδιους των νπερασπιςας , δια νά ίμποδΐσωσιν, ως ελεγο ν, τ·/,ν προχχ'ρνισιν μας , μας ύζοδι'χονται ως φί λους· "Οτβν ν γνώμη ενός έθνους ψανίροΰται τόσον τρανώς εις δεινάς χαΐ κρίσιμους ςιγμάς, δύναται τις το-ή άποχρώντως νά χρίνη, πόσης πίςεως εΐνα,ι ά'ξιαι αί διασπαρεΐσαι παρά των φι λότιμων χα ι άπίςων άρχηγών χης άποςοσίας ,εί~ ίίΐ'σϋξ περί τοΰ νομιζομένοα ιθνιχ,οΰ ενθουσιασ μού των Νεαπολιτάνων· Το δε λυπηρότατοι/ υπάρχει, ο,τι ούτοι ■ ο ι είρηνιχοι άνθρωποι έπρίπ» νά γΐνωσιν οιί μόνον το 3ΰμα του εγχλήματος , άλλα χαΐ της ελα φρόνοιας , &μαθεΐχς χαΐ ο'ναξιότητος των όδη- γώντων. Μόλα πιςιΐει τις εις τά ι'ίια όμματα, όταν βλεπη τό πως όλ« ταΰτα τά τόσον $ΰο£ατα ττίράματα της επαρχίας ΑΒίΐ'υζζο, χα- θ(ος χοϊ εις ό'λο» τοΰτο τό ψύαει ίσχυρόν, τό σον ευκολοφύλαχτον σννορον, δίν 'έγινεν αυτί τό μ,ιχρότατον επιχείρημα πρός άντίςασιν' οί- τί εν ίμποίον εγινί τιχνιχον ούτε μία γϊψυρα εχόπ'ή · οΰτε εν γαρα'χωμα ίιωρι'σθη · οντί μία μπαττίρι'α εσυ^Ϋβ·^ · 3 μόνον κανόνια έσυτηΟτι- σαν εις το παλαιόν χόςρον τής 'Αντροίόχου μι·* ταξυ πέτρώ» και ερειπίων τοίιτβ πάντα ήσαν , το όποια ϊμελλον νά φυ\ά£ωιτι μίαν''τόσον ά- ζιόλογον μεθόριον επαρχίαν ! Κα! ομοος εύρΐαχον· το εις τούτο τό σωμα εις το ς ΑΙ>Ι>Γαζζΐ ι 'ι(ϊ· ροι μάλ',ςα, οί όκοϊοι άνέλα&ον την βαρυτάτ-ήν οίπολογιαν, και ί'χ νιόν όποιων επομίνιύς επρε- πεν ν,μίΐς νά ίλκίζωμεν τήυ δραςιχίΔτάτν,ν ο». τΐςαΐίΐν· Δεν (ΐχα,μιν άλλος δυσκολίας νά νική σω μεν , ε'μ.ή τάς ίυσχολιας τών ίρόμαν άπ& βίβΐί Ι(ΰ5 Α^υΐΐβ. Δίιοί αί ίυοχολιαι £έν ηααν μιχραΐ, οιότι επρεπεν, Γν' οίτως ιΐτιωμίν , νά ζειίξωμεν αμάξια χαΐ κανόνια με άνΒράπονς ίια νά προχίϋρησϊύμεν. 'ίΐς τόσον , Ιιψϋσαμεν τού τον τον δρόμον 33 'ΐταλίχων μιλίων εις δυ'ο μέρας αισίως } και τό ςράτευμα εδιιζε με εγ- χαρίερίαν αχραν πασαν φιλοτιμΐαν $ιά νά επι- τύχη όσον ταχιςα τον μελετωμενον σχοπόν. 'Ο ςρατηγός Π β π ε άνεχήρησίν άαό την Αφίϋα δι'χα ςρατεϋματος' εγχαλεϊ δέ τάς η»ί- 4ίοεδ , 'ότι τον ε'πρόδωχαν. "Ο λα ι αI ειδήσεις, τάς όποιας εΐχαμιν λαδν] ί χ Τίνος καιρόν, τά συχνά ταζιίδια τοΰ ςρατη- γοϋ Π έπε εις ΑΙΛπιζζο , αϊ άναγοραΐ τοΰπο- λίμαρχου ιν τω παρλαμέντα , ό ε'πιχρατίύν ίίς τάς ε'γημερίδας χβί διατρι&άς φανερός χαΐ άγριος ενθουσιασμός ί χαΐ η ημετέρα, ιδία γνώυις περί τμκ δυσχολιων τής τοποθεσίας, ΐπρεπε νά μας