Κατο (ίόήαίις ι*. Σΰρας άκΐ ΐ6. Φ» δρ. ίμ· ποριχσς, ο χόμης 'Ιμ. Κα.ιοίί'ςρίος ϊφΒαοΐν (ν τινι 'Αγγλιχω μ Βγάλω πλΐι'ω ζπιίανίύς τω Υν Γ βΓ- •ρΐΐβ) τϋ) ι8. 'ίαρ. ιίς Ναιηλίαν, χοι ΐντίνΟιν νκήγαι ιίς Αΐγιναυ δι β να χάμη το» όρχο» «ί πρόίδρος' ΐλίγετο $ΐ , όχι το ρ·φιν ίιλοΐο» θί' λίί μίίνη ι'ι; ΑΙγΐνη ι?ς χρησιν τον χόμητος. Εις Σόρα» 'ίλαβον τη» ιΣδ^σι» , ότι *ν ω Γαλλική ΐχςρατιία ^τοιμάζίτο χατα τήν Μτλον ίνανιίον Καραμηονζης (τ»)5 γν<ϋςτς /«ι Κρήτη φωλιά; πειρατών) , οι *Αγγλοι ίςιιλαν χβί β»· ίθί ίχςρατίΐαν δια ι χιι μί 500 ςρατιώτα;, Οί οποίοι ψ9άσαντις, ίχτνηηβαν, ωφίλονμιιηι χβί ο'πο τη» ίχραγίΐσαν μίταζν τω» πίιρατωιι 2*χο- «Όίβ», χατα το τιλοί 'ία». τ*}» Καρβμποιίζβκ', ΐλϋρι'ιυηαν ακό τοοϊ παράτας όλα τα λάρνρά τω» χαί χατίςραφίν όλα τιβ» τα πΐιρατιχά πλοία, χαθ'χν όμΐύς Ιϊίχα ιρίαν, <ίίς άίϊτοι, η 'Αγγλι·, χν* φρίγάττα €βπι1ΐΓΪ8η ίπο τον 'Αμιλτώνα, ι» ο! ν[θιλι »<χ ίχτιλέβϊ} ςρατιωτιχόν τι χίνημα (ηιβηοευγΓβ), ΐχρονσιν ιίς ττν ξηραν χαί ε'χβ- λάαβφ Λ$'γουσιν, ότι οί "Αγγλοι 'ίλαθον $!ς ('ξοαα/αν το φρούριο*.' ΔΙ τελίΐ/τοΓαί ΐ-λθονναι ΐι'ς 'Σΐραν ιχ Χίο» ι'ΰΥ,σας δίν άναγγίλλοαοι πολλά χαλα δια τοϋϊ "Ελληνας, οί όποιοι, ί» ω οί Τοϋρχοί ελαμΘα· ρον ηάντοτί βοΫβΐιαν ανθρώπων χοί ζωοτρο^ιιω» ο'πο το"# Ταίσει», α'δϋνπτησαν δι'Ιλλίιψί» χ αϊ <5ίΐο»ίν δίβιροροί) ΐί'ίοιίϊ διελο» ι ωςί ο' Φα&υιί· ρος διίνοιϊτο σπονδαι'ως να λνση την πολιορ- χιαν τούτον *ου φρουρίου, ιχ του οιτβίοϋ η φρουρά ίχαμνί οοχνός «ύ'τ»χ»ϊ$ ίξο'δοΰ$, χοί να ίμ$'αρχαριο9% μϊ 'τοΰς ίηοΧοι'ηανζ ςρακω'- το; το;». Το υ'πο την δίοΛ^σα» τοΰ ανιψιού τον λόρδου Κοχρονου βρι'γιο» ι'ρρίφθη διό τίϊβ τρί· χημι'αν ίί'ί τη» ^νιροιι ηλ^σι'ο# Χί'οο χβί ίναιιά· γηίΝ. ΑΓΓΛΙΑ. * * ί | % £ν¥8#^<α τ & χα τω παρλαμβντϊ 14. Φ·£ρ. Η' σι>νΐ$ρία αυτή τοϋ ηαρλαμϊντάϋ ύηηρχιν ο|ιπ ηίριΐργΒίας μαλιςα $ιά τούτο , ότι μιλος τι μια (ο' χί/ρ, Ηοΐιΐιοηββ) Ιχββέαλ* η το ηαρλαμίντον ιΰχαριςιαν προς τον ναύαρχοι) Οοάηπβίοηϊιΐίχβίτ ^ί ναυμαχία ξ χατα το'Νβοβ- ρϊνο», οί δί μινΐςραι η'ίοϊτ«β'^ββ» 8?$ τοίτο, άναψΐροντοί καθενός μίρουί τα αίτια τοκ. 'ΐδ&υ 5ί ή Πίρι'Χηφι'; ταύτης της υποθέσεως. Ο' χυ'ριος Ηοϋΐιοαββ ΐπρό&αΚε κβί^ΐ»^ π/φ'ς τον χαριον Εά. Οοάτΐοξίοπ /χ μι ρους τον παρ λαμέντου δημόσιος ΐιχαριςία χατα τό αυ'ι/η- θ»ί, αγωνισθείς να οίπο$ΐιξ>ι $ιά τίνος ίαξ ο5«- χοί λο^οο το διχαίο» τοοτόο τοο ζητήματος α'#αρίρΐι>» τα άχόλοΐιΰα. ι) Η* ναημαχία τοϋ ΝσοβρΛοϋ 2»ν πρΐικι θιωρηδ^* , άη'βίύς γίνη *) αχβρίςίβ, οιτβ το μέρος τ ε πολαιχο», διότι χαϊ χατ'αλλιι» πιρίςασιν, Ϋγουν χατα την αλαοιϋ της Εοπίνχάγης, ιΰχαρίςηβ* το ηαρλαμίντον τΐν χΰριον ΑγΛογ Τνβΐίεβίε/ (δοιίχα Βιλλι^τώνα) δημοσία άραψίρο'μινον μό νον ιίς τ*ν ςρατιΐύτιχνν ίχδχλινσιν ί'χΐίκου» χαί έπομίνίΛς, ι αν τότ* τό ηαρλαμίντον ίηραξεν ίτως, ίίΐρβπί νυν ηδη ο! μινίςροι , οί ουναίτιοι ττς αυν- Βήχης της 6. 'ΐϋλι'α, να σΐινικιςηρι'ι-ωσι το αρό&λη- μά του να (ρ τοΰ Ειΐ. Οοάπη^ΐοη. 2) Η* Μ»}"»· ^>αλειο'τ)55 τοο ηαρίςηαΐ δια ηροβιβασμίύν χαΐ διανομής διαφόρων ςαυρων χαΐ ταγμάτων τή» γνάμην τον ηιρί τω» χατα την ναομαχίαν τοΰ Ναυαρίνου δΐιχθίιαών ίχδο ΐιΚενσϋύν, 3) Το άνίκιΧηπτοιι κολίτΐυμα τοι χνρι'ον νανάρχοιι άποδίι%ννίται άα»ως Ιχ τοιίτοβ, ότι αντός μίνα πάντοτί διοιχων τον ςο'λο» ι» τν Μισό- γίεω , ότι χαΐ ό ίο ν ξ Βελλιγγτων, χαθως χαϊ οί λο'ρδοξ ϋχιιΐΐεχ χαΐ Οοάεπςΐι, ΐχτρυξαν^ΐν τω