·" 132 «· βασιλέως, να γνωςοκοίήσ*! τον ε'χίο9έι>τα τη 16. προς τους ύπηκόους του λόγον ιοΰ βασι λέως, σηνηγβη ϋάοχάτω των παρα$ορί'ωί/ τύα ■ όχλος χράζίντες'πολιτιχον σνςημα (οοηδίΐΐιιΐΐοη)! τιολιτίχον ούςημαΐ — Τιτί ο ^Οίκητι^ς ν'ρω'τη- <τί ρ£ μεγάλη» ςΜερότ-ήτα, οίνίσως ΐχη ης χα- ίΐεκ παρόπΟϊίον να είηη χαια της διοιχιίσεως, προσειπων , ότι αντόςτε χαί ο! υπό την έίΟί'χη- - ~ , „ » γ » * * , σι» το» ςρατιωται νιοακ αηορασισαενοί να ϊΐίί- βωΐίΐα! χο?' όλα ε'ς το5 προςαγάς τοΰ νομίμνν βασιλέως· ΙΙαρεϋθΰς ιίπίςρίψαν πόντίς εις (ϋ- ταζίαν , χαί ο £§«0$ ό'ς;ς προ ^ ωρας έ- ζηζί; τη® εϊσαγωγην νιο» τιολ'τιχου ου^η^ατος, εχραζεν ηίη μΐ το» ίδιον ένίοηαιασμον , Ζν'τω ο (3ασίλίϋ5 ! χοϊ είτως 'ίμεινεν ν> νόμιμος δίο<- χηβίξ. 'Αΐϊίςβλρί'ίΐΟί Γε^οατων κρος το βασιλι· %όν ίψοςτοκ το» δοιίχα (ϊβηβίοίϊ ητο</Ααζο>·Γθ ί να χινη9ώσί. 'ΐίοιί ίέ ο λ^ο; χαί το μανιοέςο» τοΰ ιε'οιι βασιλέως. "Ημείς Κ β ρ ολ ο ί Φ ί λ.ί | β χ 2. «ι £ ο. - /·.# $ , 3 ο ο | 6 β η β τ.ο ΐ β χτ. χτ. *τ. Κηρΰττομίν δια τβί παρο'ντος , οτ; δονάμΐι ϊοί εχδοθίντος τη ι3, Μαρτ. 1821 υπο τ·<}5 Μί)ΐαλίίθτητος τον το» βασιλέως Σαρδινίας Β ι χ τ ω ρ ο 5 Έμοίοο^λ, τοΰ ήμίιίρβίί πολα- ίΤΐ5ί)'τοΐι άίίλ^βΰ, χαί ~»ρ' αυτοΰ ςαλίϊτο; η- μΐν μανιψέςου περί τ/,5 -αραιτήΰί'-ύς τον θρα'· »0Μ , άνιδέχθημε» μέν την «®χ·/)«ν ολ'/,ς τηί |3α- σιλιχης εξουσίας χαί οανσμιως , τι}ς α^νίχοΐισ^ 'ΗαΓι/ χατα' τ ας παροιίαα,ς πιριςάαίις νομιχώς, ί^ως δί» θί'λομίΒ ι/ο δεχθωμι» την βασιλιχΫν ΐπωνυμίβ» πρότερου, ίως οο 3$ Μί)>αλίίθτης του , ό ΐήμίτιρος πολυποθήτος αδελφός ι θβ'λίί 1*1X5 ψαν$ρ<ύ9ΐι μ εΐίτίλίΐ ελεοΐίιρια, ότι οΰτω θέλει ρν,τ'ϋϊ. Κηρυττο^ιβκ προς τούτοις, οτ^ οχ: μίϊϊν Ιιν ΐχομι» βχοίΐο'# να αΐ/γχαια»ιυσα>μΐι> κ'; ο'- «οίβιιδίίποτί μιτα$ολγ,υ χατα το ιί)ταρχο» πριν τής παραιτήσεως τοά βασιλέως, τοΰ ήμιτίροα !ϊθλ«!ϊο9ητου αίιλ^οΰ, ί*5θ5 ίιαιχησιοας , αλλο μσλ-.ςα Βίλομιν θίίορίΐ πάντοτε 6>5 άποςάτας ολους ΐχίι'ι/οος τοιΐς βααιλιχούς αηηχόους , όσοι ήιιώθησαιι η 3/λοί<βίΐι ενωθι^ μι τους άποςα'τας, υ οααι ίτίλμν,σαν νί θίλοϋσί τολ^ηοωο: κα χν)- ρΰζωσι νίον πολιτίχο» σΰςημα , ιϊ να ίΐσάζωσι χανιν άλλον νεωτερισμό» εναντίον τ-ης ημΙ τί- ρα$ ί?<*(κλί*7!$ ύηερο'χου ΐζουαίας, χ αϊ χηρυττο» ρίν ως οχυροιι ποίί ίίΤ£ 6^ί»Ίϊ η γε'νη τοά λοι- που ίίίος νεωτερισμού , μετά τ»)'ι/ παραίν/,σιν του βασιλέως, τοΰ ^μιτίρου πολυποίη'του αίιλ- ψοΰ, άνίσως $ϊν 'ίγινε μι τήν αηγχατάνευσιν 'Άμών ή ρητ'ιίν ι'πιχϋρωσιν ΰψ 'Ημων. 'Εν ταΰτω παρ</ι9αρρύνομΐν όλονς τοιΐς πί- ςβ^ς ΰ-νιχο'ους, ίί'τϊ ςρα,πωτα; ίΙτί. πάσης ολ- λης τα'Ιίως, τους μιίναιιτα: ηιςον'ς, να ε'πιμκ'· νΐύβιν ίι'ί τσοτα τωΐ/ τα φρονήματα της πίςΒως , να άντιςαΰώσι §ρα%ιχφς εις τον μιχρόν αριθμόν των αποςατων ι χα! ι α ιΐίί^ώνΓΟί πρχ>9ήμ<ύζ εις ολας , τβς Ημετέρας προςαγάς η προσκλήσεις προς άποχβτα'ςασιν της νομίμου τάξεως των πραγμά' των, εν φ ημείς δίλομεν άγωνισβη πάσαις ίο- νάμεαι να, τοις φέρωμιν ο®οκ τάχιςα βοήΰειαν. <3αρρονν -ίς ίιόλου ί:ς το ί'λιοςχαΐ τήν βοη- βίιαν ταυ Θεού, τον αχέηοντος διαπαντος το δίκαιον πράγμα,, χαί πετΛισμένοι, οτι οί ημΐτί· ροι σε&αςοί Σύμμαχοι $ίλοΐισιν ί'λθη οσον τά· γι^α προς βαήΰΐιαν ήμών μζ αλην των τη» '5ό- ναμιν επί σχοαω τω εΰγινεΐ μόνον, οι» (ίειξαν πάντοτε τρανωτατα , προς ίιατήοηηιν τίς "0- μιμότητος των θρόνων , της ΐχτόσεως τ^ς βα σιλικής δυνάμεως χαί της ολοκληρίας των πολι τειών, έλπίζομίν εντός ολίγο» να ίυνηθωμιν κ' άποχαταςήσωμιν την ΐόταξίαν χαΐ ήαυχίαν, χαι ν άνταμιίφωμιν ε'χείνους , οαοι δειχΰωσιν ιδιαι τέρως χα γ α τάς παρούσας περισώσεις άξιοι της