σιάλλην, άτιηγορεύθησβν χαϊ επροςάχΒη να τ.α- ρατηρώνται · χαθό. άριςοχρατιχοί, ανςν,ρά' τεσ σάρες 'Α/γλίχΆ , εις Πορτουγαλλιχύν δο·Λευ- 'σιν αξίωμαΐιχοϊ , οί όποιοι ΐπεσχέΰΟηνον χρυ- 5>ίϊ!)5 τον μαρσιάλλην , έπροηάχΟν,σαν να γϋγω- σι, χ«£ ίηομέν<ύς·ίμ£αρχ.αρίοΰηααν όμοΰ μί άλ λους τρ'.Ις Πορτθ«)>αλλοΐί5 άζίωματιχονς δια τήν "Αγγλίαν. Αίγουσι δέ , ότι ό "Αγγλικός χαπι· τόνος εγχείρισε τα απιρ 'έψερε μ Β 1 ) ιουτοΰ αηο το 'Ρίο-'ΐανέϊρον ιθ6,ΐ)52 πιάςρα εις την Γιουν- ταν ι διότι προςαγην ιϊχ-Β ρητην να εγ/ειρίση αύτά εις εκείνον τον ^ησαυροψΰλακα, οςίξ ιίπν,ρ- χεκ ίπι της άοχαίας δίοιχκίσεως > άλλ' οΣτί ήθε λε δια τοιαύτην μιχράν ποσότητα να πιχρανη τοΰί Ώορτοηγαλλους ι οί οποίοι προμηθεύουσι τον ςόλον πάντοτε με ζΐύατροψίας. Ή εφημερίς τήί Αισβων νης άνέριρε τη 17· 'Οχτ· κατά πρώτον περί τοΰ ερχομού τοΰ λορ- δαν Βερεσψόρδ χαϊ οημειοΐ, ότι 4 διοάη· 0ί5 ηγανίαθη, προς αποφυγήν των ταρβχΐύν χαϊ άσψάλειαν τοΰ ύαοχειμέναυ του, να ΐ-ιταχύνη τον μισευμίν του, όχι όμως με σκοποί τοΰ να 1 προξενηθη «χ τούτου βλάβη τις τών ύπαρχουσών μεταξύ Πορτουγαλλίας χαί μεγάλης Βρεττανίας ψιλιχών σχέσεων , δοϋσα αύ τω χαΐ τη αυνοδία τ'ΐκ ολ·/^ την απαιτουμένων βοΫθΐίαν και τ ας ζωοτρο- ψίας.'Ετέρα τιϊς Αισβώννης έρημε ρις περιέχει κα τά πλάτος το δίπλωμα, δυνάμει τοΰ οποίου ο* λόρ· δο; "Βερεσψόρδ διωρίσθη παρά τοΰ βασιλέως γενιχός σρχιςράτηγος ζμαρσιάλλης) τοΰ ήνωμέ- νου βασιλείου ΪΙορτουγαλλίας χαΐ 'Α λγαρ€ίας. Οί δονχες Οβϋονβΐ χαί ίιβίοέπε (συγγενείς τοΰ βασιλέως) , οι μαρχέξοι 'Α 6ρ ο ν τ ι $ , Πορ £ολ κτ., οί χόμητες 'Α λ μ ά δ α, 8ίη Ραγα χτ., ό πατριάρχης, και πολλοί άλλοι άρχοντες χα) μεγάλοι άνδρες έκαμαν, ΐύς γράγουσιν αϊ έψημε- ρίδες τν,ς Αισ&ώννης, τον όρχον τν^ πίςεού; ίίς τήν νέα» διοίκησα). ΑΓΓΛΙΑ. Λ ς' ιι ί ρ κ , τη 2, Νοδμί'ίϋ'οΐ). Έν τη σανεδρεία τοΰ ανω παρλαμέντου τ£ 3ο. 'Οχτ. ε'τελείωαεν ό πρώτος βασιλιχός συνή γορος τον όν νρχησε τη 28· λόγοντου. 'Έν ι ω τΐλϊι αι'τοΐι ευχαρίςηαε τοίίξ λόρδους δια την προσοχτ,ν , αυγ'λ<ζτα6'αα:ν χαΐ υπομονην, την ο ποίαν εδειξαν εϊς τ αυτήν την τόσον ά^ίαν πί- ρ'.ΐργείας χρισολογίαν , εις της οποίας την εκ- οασ'.ν πάντες είναι περίεργοι' ειπε δι , ότι οί συνήγοροι τι»ς βασιλίσσης έδοχίμασαν χατάταυ- την τν;» κπό9εσιν, η οποία απαιτεί Την προσεχ- τινΜτάτην χρίσιν , να χινήσωσιν όλα τα φυχιχά πάθη, τολμνσαντες μάλιςα να χαταρυγωσιν εις το γαμερπέςατον πάντων τ(ύν αισθημάτων , τόν ψοαον. ,,Αϊ ε'νδοξότητές σας (είπε) ΐπρεπε ναά- χουσητί παρ ενός αυτών, ότι Βελιτε πράξει ου- τοψονίαν, άνίαως χαταςτσητε νόμον τούτο το χατά της βασιλίσσης σχέδιο ν νόμου. ' Έτερος δί εΐπε, ότι άνίσίύς έγχρίνητε τοΐτο τόσχέδιον νό_ μου, Βέλει γένη τοΰτο με χίνδυνόνσας. ΟΙ λό γοι ούτοι Βπροψέροντο από τους πεπαιδευμένους ψιλούς τ&ν α'ρχετά πολΐν χαιρόυ ώ'ς? εΰχολόν τον να ιννοηΒώσι σαι ρω;, μ' όλον όποΰ ιΙςερίΰ'· τερον άνηρουν αυτούς" όσον δε δί έμε , εθαΰ- μαζον νά άχοϋ'Λ τοιούτους ίπιχειρηματιχούς λό γους , οί όποιοι δύνανται νά βλάφΐύσι την υπό θεσα του βεδαςοΰ υποκειμένου , υπέρ τοΰ ο ποίου ελέχθησαν. "Ομως. Μυλόρδοι, οΰχΐ μό νον εν ταύτη τη οι ηγνρε ε§λγ.βησα)/ είς πραζιν τοιαύτα ςρατηγήματα, αλλά χαΐ εξια τούτων τών τοίχων, ωςε πάντα λίθο ν εκίνησα ν δια νά (ροδΥσΜσ* τ ας ίνδοξότητάς σας' χο I αΰτοΰ τοΰ ονόματος της Μεγαλειότητας της 'ΐχαμαν χατά- χρησιν προς χαχούς χα) ςασιαςιχοΰς σχοπούς. Εν ονοματι της Μί^αλείοτ^τοϊ της » όμ'-ύς ά- υαμηι&όλίϋς άνευ αδείας της, Βπειράχθη πάν εΐ· τι ιερόν χα£ σε$άσμιον · ^ μοναρχία , τβ τιολι-