μετα$ολην εις Τα πράγματα, διότι άνίσως η σω τηρία των ε'θνων ίϊ ναι εις τάς χείρας τω» λεγο μένων €οηιϊΐβ άα δβΐιιΐ ροΙ>1ϊο , $ ΤπΙ>ιιη*ιιχ ΓβνοΙϋΐίοηηαίτεΒ , -/ί ΔΙίβ νοηάϊΐβ , $έν μίλι ι πολύ ε!ς του ; δυ»αςϊυοι/τβ5 * βί οιΐϋαςίΐίορίίΌκς· οϊ μέν έξουσιάζουσιν, οί $ΐ τρέ μούσι κα! πά- οχουσι· Το πσρλαμί»το» εμελλε νά χροτήσ*/) τν'ν πρώτη» δη.αοσ.Όΐ' αννβίρίαν τοιι τή ι· Όχτωδρί'οϋ. Άτεο όλα τά σιιναγώγια (νβηάΐΐβ) τώι/ Καρ- $ονάοων εξέρχονται προσχλήσΒις 6*5 το εδικοί προ"; *«δοΐΐλ(®/*ο». Το ετοιμοπόλεμο» ςράτευ· μα ^ιιναται νά είναι σχί^ον 10* 12,000 ανίριύ· πων' ν δημόσιος ο μ ω ς ψ ω ν η (οποία ίΐ είναι α ι" χν;, εσημειωσαμεν ανωτέρα) αριθμοί αυτό 200,000 ανθρώπων , χβί όμοΰ μέ τό α· ταχτον ςρστίϋμα (ιβΐΐϊοβ) , γοο,ΟΟΟ α»Θρω - ίΐωι». "Ολον το* ςράτϊυμα αφηχί $ιά προςαγής τοΰ πολεμά ου τα μυςάχια. 'Ο ά£&άς Μΐηΐοΐιΐηΐ ιΐπ^ί» κβθω; βε£αι οί οι», εις ττν Σικιλίαν' ψαίνιται ίί, οτί όρ' ο- του ε'μίηιιΐν εις τάς ΰφηλοτέρας υποθέσεις, ί- χασε την ΰπο'λ-^ψί» παρα' Τίοτι τώι» αυίοέελ^ω» του. 'ΙΙ έίοίχησις ιχίι να παλαιή μΐ μεγάλψ ϊλ- λί ιψ<» αργυρίων, «πΐίδη ολαί αϊ δημόσιοι χ«α- β«ί ίχί»ω'6ν)(χο», τα έε ίοοίματα, αν και ζ?)· τοΰι/τβί ρ» τη» μί)>ίίη» αυ'ςτιρο'τ^τα , όμως οί» «ρδ'αί'ΐίουσίΐι εις το» δημόσιον Βησαυρίν. Δάνεια χρημάτων ζητούνται ιν τε τω βασιλιίω και εις εξωτερικά μέρη ε'πι το'κοίς μιγάλοις , ομως που θενά $έν ευρίσκονται. Ή τιλιυταία προσφορά εκ μέρους της διοιχήσίως ιθεμιλιοΰτο ε:ς τό <ρο'»3ο» του σκοιιτου τοίί μπάγχου τη; πολιτείας, δια τοΰ οποίον νγωνίζετο νά συνάξη ούο μιλ- Χιόνια ψλωρίων' (το Χεαπολιταϊιχόν νλωρΐον λογαριαζόμενον πρός I ψιορ. χαί 4° *Ρ· Δυ·. ^Ο'α'ςα;,) 'Ο ^ί'λο; της Νεβπολίω; ουνίςαται ίίς εν μέγα χαρά&ον κ αϊ 5ϋο ψρεγάττας , όμοΟ μ} με ρικά μικρότερα πλοία. Κότα το5 ρεωτάτας «χ Σικελίας είίησίις, όπίςρίφαν εις την Παλέρμο» οί άπεςαλμένοι, οΐ όποιοι ηλθον εις την Νεάπολιν §ιά νά α»μ· &6άαΆβι τα πράγματα με τό Ιϊεαπολιτανικόν μι- νιςέριον, χαί τω» όποιων αρχηγός ήτον ό πρίγ- γιψ Π α ντ ε λλ α ρ < ας. 'ΐίοό &ι τι'γράψει πε ρί τοϋ'τοιι η άκό 13. Σεπτ. ίγημιρίς τί?5 Πα- λέρμου Γεηϊοβ. 'Η ανεξαρτησία της Σικελίας, άνίαως ζητη· 6η από την πόλιν Παλέρμου αα'ι άλλος Κοινό τητας εν εΐδει τβχτιχης αναφοράς Τ,ρός το» βα σιλέα , χα ΐ άπο^ιιχθ^ ότι επιθυμείται από το περιααότερον μέρος των ΣίΧίλίωτώ»» θι'λυ αυγ· χωρ«0η ίιά μένου βασιλιχον $εσπίσματος, ΐ» ταότψ όμως 5ίλει κηρυχβή , ότι Ιτ.εΊη, ό βα σιλεύς §έν ημπορεί νά ακύρωση χ«Ι ο'νατρέφ'/] το Ιί&ος τη5 διαδοχήί τοΰ θρόνου ε'ς τ»,ν Σί- χεΧίαν χαΐ τήν ίσχΰν της Ευρωπαϊκής συν9?χης περϊ της νομιμότητας των βασιλικών γινιων, ν Μ«}"αλ«<ο'τ>ΐ9 του 5έλιι ίιζρ/ίίι τοποτηρη- την Βιά τό νποχίι'μενόν τοο ίί Σικελία. Πρός τούτοις, ~ΐλι· γένη νπόοχεαις τοΰ νά ϊγ_η η Σικελία "ιδιαίτερο* παρλαμέντο* , χαΐ νχ αιιγκο:· νωνη όλων των εκ τοΰ "Ισπανικού «ολιτικοΰ σα- ςήματος αποτελεσμάτων , ιό όποιον πολιτικοί* σνςηυα $έλει δεχθϊ) η Σικελία, Προς περισσοτέρου Ιγγίηαν Της ΐλεηίίρΐας και τον πολιτικού «υςηματος άμψοτέρων τκ» εθνών Άίλοΐισιν έπιχειρηθή μερικά χοινά επιχει ρήματα περι τ<2ν διχαςηρίων , περί τοΰ ίίττλω- ματιχοϋ-σ^ματος , χαί των προς* ψύλαξιν τιϊϊ ανεξαρτησίας α'μψοτέρων των έθννν μέσων. Ή Άΐιγαλίίότ'/,ς του όμως ζητεί νά Χαταςαθ# π^λιν όσον τάχιτ,α η δημόσιος ησυχία, και νά εόρίσ- κωσιν,ύκαχοην οί ίίβπαγαί τ^ί προσωρινές ί<βί-