156 να είναι ίχανά χαΐ τ/» μίμησιν των ηνθρωίΐω» «α Οίί^ίφωσι, χαί την μννμην τοΰ μαχαρΐτου νά άπα^ανατίσωσι, εχαμαν τον 3άνατόν του νά μην •ήναι άλλο, ΐίμη μεταβασις ί χ τοΰ θαναΤου Ιίς την ζωην· „ Αμήν ( Αμην , ο τον λόγον ρου ο- χαί/'ων χαΐ ικςί&ιω» τω πέμφαντίμε εχιι ζω»)» αΐώνιον , χαί ί£5 χρί'βι» οο'χ ερχεται, άλλα μετα.· 3ε£ηχεν «χ τοϊι Άανα,του εις τη» ζω»)»." 'ΐωα'ν- »η9. Κίρ. ί'. ΔίΟΓί ο Μ αχαρίτης, αν άπέθανεν (1)5 ·θιητ05 ίϊ'5 τη» γην , ζχ όμως εις τον Ουρα νό» ι απο λαμβανων τι\ν χαραν των άγγέλιΰν ίο; άμθι§ην της αρετηςτου. Και τι λέγω εις τόν Ουρανία! χπί ί'οω βί'9 τ ν;» ^» ζΫ , χαϊ θί'λίί ζϋ ι ί'ως οτοΐί χαΐ η Πατρΐ; αΰτη, -ήτις ώιρίλη- 0η α'ιτο' το» ζήλο*» του , ζη. 'ίΐμίϊ; 5«, ω άοιίι- με ΜαχαρΐταΙ οί παριςχ-ίενοι την ινίοζόν σου χ/,δείαν, άαοχαιρετωντές αε η δη το» τίλίϋ- ταϊο» ααπασμον <_εχνωνουμέν βοι άπαντ ες ,,Μ α- χαρία η όδος, ή ποριΰη σήμερον, οη ντοιμά- σ9η αο; τόπος αναπαύσεως ! Θίο'ξ εςαισΐ ο' β· 8οδεγ_όμενος ! "Αγγελοι εΰψημούντεςΐ βασιλεία τω» ουρανών, οίλβοβί ί'ςαι! αΐωυΐασου % μνημη Μίτα το τί'λοί τοΰ λογιδρίου χβΐ τω» τρο» πάριων ταυ τίλίνταιου ασπασμοί ΐγεινιν α'ττο'- λυσ:ς, χοί το λείφανον τοΰ Μαχαρίτου μιτα· χομισίεν ε!ς τον αγρόν της τβρής υιτο του λιι- πηροί ΐχοί/ τώι» ίίρ'ιΐν χωδώνω» πααών τω» 'Εχ- χλησιώ*, »»τβρι«β9η. Αί'ωκί'α αιίτοΰ ^ ^αΓο» ίχοί ίλαφραν ! ϊ 35 ώ 5ίϊ ιοαλί; *''5 ήμΐραΐ μου Ισια μι ,'ϊν μιχρον μιτρον της παλάμης , χβΐ *) χπτασχίυη ροι» ίί» ιΐναι τίποτί ίμπροσθί'ν σου. Και §ίά τι άρα το λογικοί) χτί'σμα ο' ο»9ρωπθί , το κοιηιχα > λί^ω, το ο'ποίϊ» έκλαοιν ο' Θεο"; μΐ τ ας αχράντους τον χείρας , »α (ί»α£ το'σο» πολλβ ρατοίος χβΐ ολ<- ; διό Τί' »ο μη $>αγίρ·/ι απο τνινσχιάν χαί άπα τ ά. ανθή · βίΰαια, ζιά να γν'ύρισγ το ογ\ιγ(ύροΟανατον τοΰ σώματος τοίι, έια να (3λί- π·/) το» πηλο'», ίχ το:/ όποιου είναι πλααμίνον το σώμα του, χαί οΰτω νά τρ$χγ μι τη» ίργασίαν τνς άριτης χαϊ τω» χολω» 'ίργων (ίς τον Ουρα- »ό» ι «ίς τ*ιι βλη5ί»ν» χαϊ αίίύνιόν του πατριία, ,,Το 3# ρν·/ία τοΰ Θιο ΰ ν'μων μίιει (Ις το» αϊώ· »β·" 'ΐίοιί μαια(0τ·/]Γ05 χαί οΆί^οχρονιόττιτος πα- ράίΐιγμα! 'ίδο!> 5λί&<ρχ χαί πολλών δαχρύων άξια η ααροΰσα σχη»ηι ο' προχίίμενος ημΐν Μα- χαρι'τηϊ ΣτίρακΟί! το χρνσιμον, ψιλαίελιρον, χα: 3«ο:ροίθϋρίΐ<ον τιϊί πολίΤίΧ^ί Χ0!»ω»ί'α5 λοξ ι νίχρος, άμορφος, αψίϋνος, χίι'μίνος (ίς ιόν νιχριχον χρα&οατον, άκςχίύριαμένος ίιαπα»- Ί09 α'ιο το» μα'ιαίΟ» τούτο» χοιμο» ! Ω ^ατα{0- τη9 χαί ολιγοχρονιότης τω» α*»9ρωπω»! ο' προ- χιίμίνοζ νιμίν , ιν μαχαρια τή ληζ(ι γινόμενος , όχι μόνον μας παραςαίνιι σήμερον Προ όψ9αλ· μών ι αλλα μας άναγϊρίι ι!ς τον νοΰν ολω» νΐ- μίύν τον άπαραϊτητον $άι/ατον } τό» Βάναιον, λί'^ω, οςις είναι άποψασις γραμμένη άκό τόι Θδον, εις το» οποία» ηρϊηα »α χλΛη το'» αΰ· χϊνα τ>)9 ο'λη η α'»9ρωτΐί'»ν) φύσις. Δι'χαιον 'ίχιι ο ά$ελγός τοϋ , $ι'χαι ο» εχουαιν ο ι ϊςάίελψζ,ί του , ο ί συγγενείς ταυ νά χλαι'&σι πιχρώς τον ά- ποχωρισμόν του, δίο'τ: ΰςερήθηααν τω οντιάίελ- ψο'ν , ιξα,ζίλγον, χαϊ συγγενχ εΐλιχριν/ι , ηιςον χαί ενάρετο»' δίκαιο» εχΐί χαί >| σΰζυγος του να οδύρεται γοερίύς την πρόωρο» ςίρησιν τοΰ ^ιλτα- του της αυζυγου ' διότι έχασε την πολυτιμον χε· ψαλνν της, δίκαιον εχουαι νά θρηνώοί τό» θά- νατόν του καΐ ίκαςος τωι ι συμπολιτών του χαί <ρ«'λων του χατ' ιδίαν ι Οίο'τί ΰςΐρ>>β·/' ι ιαν συμπο- λίτην χαΐ άδελφόν (νάρίιον , 3εοαί$νί, γιλοχα· λον, χαΐ φΐλάδελφον. Μ' ολο» τοϋτο πριπει να Παρηγορηθίΰσιν όλοι δια την υςέρησι'ν του' διό τι τα ε'νάριτα ϊργα του, ν ίΐίαεί·^ διαγωγή ταυ, ο δια -ίο χοινόν χαλάν ζηλός ταυ, τά αποΐα μό- Γί»ωβχω» αχρίδω; τόνψιλόχαλόν σου ζηλον, .προθυμοποιούμαι νά Σοι χοιναποιήσίύ χοί την πανηγνριχην 'βξέτασιν τω» Μα9>;τω» τοΰ ενταύ θα Ελληνα μουσείου, γενομένην τη 31, του πα ρελθόντος μηνός προ τοΰ άρις ου , παρόντων |το£ ένδοζοτάτου τοπικού 'Τποχιλιαρχου ,· τοΰ Ιυ'γε- νεςάτου τοπιχου 'Εχατονταρχου ,τοϋ Παναιδιαι- μωτανου Πρωτοπρεσβυτέρου μετά τω» εϋλα£ε- ςάτω» 'ΐιριων χαΐ παντός του χλιίροο, χβί α- παξαπάσης τη; 'Δδίλφο'τητο$· Δ ι α ί ρ ε σ < 5 Των πβραδίδομί'νϊώ# ραμμάτων, εν οί$ ί- ζητάσθησκν οί Γ,'ϊαδητβί'.