Χιχόν η Πϋλιμιχόν πλοΐον προς πιραίωσιν εις τί να λιμένα ήτοι τοί· Καναλιού , η τ^ς Ν ισογείου θβλο'σί ιης , οίι οί εν ξενιτεία βσσιλιχοί πρέσβεις $ε'λοΐί<3ΐ δε-.χνυουσι αύτ%< ττοσακ προοωπιχ^® «υλαβειαν *.αί πεοιποίησιν -ι άγωνιζόμΐναι να όζι- ρασπίζωνται τ ν, ν Μεγαλειότητα της χατά παντός ενδεχομένου ανιαρού χατά το ταξαδιον της χαί κατ α το" μέρος τ·/ς διατριβής της , όμως ~ιρ! ίημοσίον υποδοχής τιΐς βασιλίσσης ι χ μέρους των βασιλικών μινίςρων εν τη ξειιιτεία χαΐ παρ- ρησιάσεως αύτης ε 'ς ξίνας αύλάς διν ε δυ'υατο νβ ύπάργη λίγος τις, χαί ο τι δε'ν Βέλουσιν εναν- Τίωδν) οΐ μινίςροι ε'ς το νά προΘάλωσιν ε'ΐς τα παρλαμέντα να δειγβη δι όνιςορας άρα'Λίας ει'ς ιην βασίλισσα!/ χαί το</ βασιλέα τ ευγνωμοσύ νη του παρλαμέντου επί τ ή προθυμία, με τ·}·υ οποίαν αμγοτεραι α! Μεγαλειότητες των συνήρ- γησαν εις χατόρ^ωσιν φιλικού συμβιβασμού ( διά τόι> όποιον δι ν έχρειάσίη αυτό να άρχίση τοιαύ- την άνιαράν εξετασιν χαί ερευναν. Έπί:ίν αΖταα αι παρατήρησης δεν έπρουξένηααν, ως ε'φαίνε- Τδ ι κόμμι αν ουσιώδη μεταβολών εις τας ιδέας των πληρεξουσιών της βασιλίσσης περί του απο τελέσματος των συνδιαλέξεων, απεφασίσθη να βυνταγΒώσι χαί ύπογραφώσι τά πρώτοκωλλβ* κρίν ομίύς γένη τούτο , ι ζήτησαν οι πληρεξού σιοι του βασιλιάς νά μάθωσι παρά των νύληρε- ,ξουσΐων τν>ς βασιλίσσης άπογασιςιχώς, άνίσως ίί εγχατάταξις του ονόματος τχς βασιλίσσης ε'ς την λΐιτουργίαν χαί η παρρησίασις τ^ς Μί)Ό- λ«ίθ'τητ55 της εις ξένας αόλάς , η ι ν ι'χ τούτων, ΰπήρχονεχ μέρους της βασιλίσσης συμφωνία, ■άνευ της όποιας -/.τον αδύνατος πας συμβιβασμός (οοικίΐΐϊο βΐηβ ςιΐ3 ιιοη), χα) ελαβον άπόχρι- οϋ', βτι αναμγι$όλ'ύς πρίαιι να 3«ύρηται οάς συμφωνία, ης άνευ αουνατος πας τις συμ&ι&αα- μος , ήτοι ν ίγχατάταξις του ονόματος τ^; Μί- }>«λίίθΤί5ΤθΥτ»}5 ιίζ τ ν, ν λιαουρ γΐαν, * άλλο τι ισοδύναμου , το όποιον ηδελί ψυΐάξ'ή τ^ν Μί» γαλίιίτνιτόττηξ εναντίον πάσης κοχυ)? υπολνφίωί, τη» οποίαν ίΰύνατα να άψήσ'ή χατά τας νΰν πι- ρ'.ςάσεις Της χύταςα'σιΐύ'ς τνβ άναχίΰροϋσα απο την 'ΑγγΧίαν· Έν τη τετάρτη σι>ν$ιαλί?ΐι, χβτο την 18, 'ΐοανίου } ΐχήρυξαν οί πληρεξούσιοι του βασι λέως , οτι Βιά νά βίίαιίύθη το'βΜ χαλϊ 'τιρον εις την βασιλισσαν το ανήκον αΊτ/ σί&ας ίχ μέρους τιίξί πολιτείας εχιΐνης , 'ίρΒα αιίτν" άποψασϊση να χατοιχη (χαί προς τούτο ιχηρυ£αν οι πληρεξοΰ* σιοι της βασιλίσσης πρότερου Τν.ν επικράτεια ν το" Μι$ιολάνου η τ^Παπιχην) , 3ι'λει μεν μη νύσει ο' βασιλεύς ί>'$ τ/υ ίιοίχησιν εκείνης τηζ πύλιτείας χατά τάζινιου νομικό]) χαρακτήρα της Μεγαλειότητας της, ομ'ύς, Βιά τά σημειίαθίντα η§η αίτια, πρεπει να χρίμηται δίο'λοί) από τον ηγεμόνα την πολιτείας ε'κείνης οποία υποδοχή πρέπει νά γένη εϊς τη» Μεγαλειότητά της χα τά τούτον τόν χορακτνρα. χα9ότι γενιχός ΰπαργΐι κανών παρά τ α"ς ξε'ναις αύλαΐς τό νά ύποίίχων· τα: μιτά παρρησίας εκείνους μόνον, 'όσοι ΰποδί- γΐύνται όντως εν τ% αυλή της ίδιας αυτών γώρας. • Έίς ταύτα βπεκρίθησαν οί πληρεξούσιοι τής βασιλΙσσ·ής, 4'κ χωρίς Αναβολής Άίλΐι γίνη οκί- ψνς περί τούτου τοϋ νέου προοληματος, πλην ΐ- σημείωσαν, ότι ν Μί)Όίλϊ<ο'τ»)ς τ^ς δί» εύρίσχετο εις τηιι ανωτέρω σημειίύθεΐσαν χατίςασιν , επει δή πολλούς χρόνους χατά διαδοχήν ΐπεδίχιτο μετά παρρησίας έν τη αΰλη ταύτης της χωράς, χαί τω ι8ΐ4 δεν εψάν/] πλέον εις την α'ίλην μόνον «ξ αίτιας της Ιδιαιτέρας άνιαράς ζέσεως των πραγμάτων, εις την οποίαν [χατήντησεν η άποθανοΰσα βασίλισσα διά τάς ατυχείς διχόνοιας της βασιλικής φαμίλιας. Τουναντίον άνταπεχρβηααν οί πληρεξούσιοι τοί βασιλέως , οτι Μί^ολίίο'τ^ς τοί)» χαδο βα· αιλενς