21 1 *** »βί, δια να διοριβθη η διαρχεια των μέσων, ό σα έιψίίηαον ε'χ ουμψωνιυ μι ολα$ *β5 'ΐταλί" χα ς αο'λα;« χαί μάλιςα μι τος αυλός τ ν, 5 Νία- Ββλίωί Χβΐ ΤβιιρΛο !» > αναγκαία πρός ςερεωσιν ιής ησυχίας ?» 'Ιταλία. Οι Μονάρχη χαί οι μι- νι'ςροιτων Βελουσι πράξει χατά την ιξιτασιν τούτου τοί ζητ^ατθ5 χατά το ι$ιον όπου χα· θωοηγησαν αύτους ά,χρι τοΰδε κι ιινμα· Αίτια α- ναντιρρητοο £μ&ρι9εΐας, χα,ΐ διχαιολογούμίνΆ εν τελώς «ΐϊο τα αποτ ελέσματα, παρεχίνησαν τους Μοναρχα; νά λά§ωσιν επιρροήν ε'ς τα σιιμ£ί- &ηκοτα τν)5 ' Ιταλίας, τΐήν οποίαν όμως επιρ- ροήν δεν μελετώσι χβ.τ'ούδίνα τρόπον να έξα· πλωσιασι π ιραν τώ» ορί'Αν της αυςηρατατ^ς ά- ναγχη 5> μη ί «ι9υμοΰντί$ μάλιςα ό'λλο το'σα» » Οσο» το »ά /χ>ί παρρησιασθώσι πάλιν ποτέ αίπε· ριςασίις , βί ο'πιϊαι του; ηνάγχασαν άκουσι'ΐύζ «ί*5 α.']τα. 'Εχρίναμεν ευλογον χα$' ην ςιγμήν οI Μο- ναργαι χωρίζονται, νά αυμπεριλάβωμεν εν πα· ροΰσνι εχ9εσει τα εν τω διαςήματι τω» τί- λίυ ταίΐϋν συνδιαλέξεων διατηρηθίντα παρόντων αξίωματα' σεις £β παραγγέλλεστε νά χοινώση- τε τακ'τν]» τ·/ν ιγχόκλιον ίπιςοΧψ εις τον μινΐ- ςροκ τω» ε£ωτίρ<χώ# υποθέσεων παρά τ% αυλή, εις την οποίαν εΰρίσχεσ9ε. Έν ταύτω έί ςέλλε- τα: είς υσάς μί'α χατά την ίδΐαν 'έννοιαν συνταγ μένη χήρυξις (μανιφίςον) , υπογεγραμμένη από «Όν; μινΐςρους χα) πληρεξουσίους τω» συμμαχι κών αύλ*ίν χαί εχδεδομένη διό. τύπου, σχοπόν ΐχουσα νά γνΐύςοποιήσχ εις το Κοίΐ/ο» τϊ)ί Ευ ρώπη τα φρονήματα χαί αξιώματα, τα οποία τρίψουσιν Οί' σί#αςοι Μοναρχα*, χαί τα ο*!Γ0£« ΰε'λουβι χρησιμεύει ω$ αμετάθετοι κανών εις την νολιι>.νΐγν των. (ναογεγρ.) ' ΪΙρ'^ίφ Μίττερνιχ, '&ρ. 4ι. Α Γ Γ Λ I I. 'Ει) τή συνεδρία του χάτα> παρλαμέντου τη 4· τούτου έχψώνησιν ό χύριος Ηαΐοΐιϊηδοη λο- }>ο» §!6^ο?ίχον περί των τελευταίων ουμ$ε$ηχό· των της £ηρας' δ» δε τω τέλει εκ ροδαλέ να ί- ξετάσνι το παρλαμίνΤον την νϋν πολιτιχΐν χατα'- ςασιν της Ευ'ρωπης· 'Ο λόρδος Καςλερεάγ, οςις άναι'ρΒσεν εν προς εν όλα τα* αξιώματα χβι Χεγομι να τοϋ πρώτου , (ι π ε πρός τοις άλλοις μεριχά, μεγάλης περιεργεΐας άξια , αναφερόμε να εις τήν έχςρατίϊαν των 'Ρι όβσιχων ςρατιω- των προς το μίσ-ήμ&ρινόν μέρος τής Ευρώπης" είπε δί , ότι τοϋτο τό ςράτευμα ηρχετα χατα ζητησ;» τιης Αύςρι'ας χαί Σαρδινίας. "Οτε εδό θη προςαγίή να χιν·φη , οϊ λεγόμενοι ψιλοπατρι- §Βς Νιαπρλίτβίίίο! δεν είχαν ίει'ξη ακόμη, τί η- ροαες ν σαν εις τον τόπον τι^ς μάχης, χαϊ του Βιεμοντι'οο ΐή έπανάςασις ειχεν ΐχραγη τότί. Το- τί λοίπο» ητον <ρό£ος μήπως τα πράγματα τής Νεαπόλιως λά&ωσι τοιαίτην μορψΫν, ώ'ςε νά ιήναι άναγχοΐα 7} τοιαύτη βοήθεια ιχ μέρους Ρωασι'ας' ομως η ταχεία χατααχόρπισις των ΝιβηολίΤαϊΊχώ» άποςατων , χα\ 4 άποχαταςα- σις της ευταξίας εν Πιεμοντι'ω έκαμαν πιριτ· την τήν περαιτέρω ιτροχωρηαιν τοϋ 'Ρωσσιχοΰ ςρατεύματος· 'Ο λόρδος κναιτιωθη δικαίως ιίς τό λεγόμενον ,'οτι τούτο το ςράτίυμα , τό όποιον Ιχινν,Βη δια τας τ αραχάς του ΪΙιεμοντίου , πρέ πει δήθεν ήδη νά ςρατευση ε?ς άλλους τόπους διά μεριχά άλλα αίτια , χαί εχήρυξε φανερά, ό τι ό ερχομός τον 'Ρωσσιχοΰ ςροιτιύματος δέν είχε ποτέ χάμμίαν άναφοράν ως προς την 'ΐσ· πανίιν , χαί οτι άνίτως αΐ συμμαχικοί δυνάμεις δείξωσι χάνένα σχοπόν ή Άΐλησιν νά μεγαλύνω- σι την έπιχράτειάν των με ζημία ν τής λοιπής Ενρωπης, αυ'τός 'έςαι ο πρώτος, οςις $έλίι προδάλγ την μίζΆά€ησιν τής 'Αγγλίας. ,,ΈμίΙς όνείλψειι, ειηε , νά παρατηρώ μεν μεν μετά φ