— ( 284 ) — Βάζν, νά καταςα^κ» &5 ι;.ιΊνοι, και άν θανατά ν, νχΐρ ίκίΐκιυς, ωφέλιμος, και νά εύχεται νά λ ίνωνταί οί μετ' αυτόν ώψί- "λιμώτεροι, νια νά μν, τταυσίή ποτέ ν; αυζν.αις τν,ςτίαιδείας εις το γίΐοί του. Και ταύτα μΐν έκρινα, αναγκαία ια φανεροσ αϊ εις το νς ίμαγονείς , διά να νροσιχωσιν άτο τονς σνουΰ α^οντας ν% σβεσωσι τν,ν προς τους αλγεινούς φίλους και τρο^ταί τί'; ίο'ξκί αυτίίν εύ'νοιαν." — Μετά τ.*£·"τα λέγει τίνα ο Β'κδ- τίιρ) Τ%ς εκδόσεως Του τ.:>.· ροντος ΊΤί'μτττου των εις εξ τομους Βία ν του Γ ΪΧο^τζρχου ' κ,αί οτι , κ,ατα τι<ιν κοινών υττί\ν^ιν ;ιαι κρίσιν των ςιωησ' μένων έ£νων της Ευρώπης, όΧίγαι Τίνες όρ,5χ) £ ιορ,Ζώσεις αρ κούν να δικαιωσωσι νεαν 'ίκδοσιν συγγραφέως χ. α ι αν Ϋ..~ε- λίν ε!σ.3αι ητεντηκοςη' οί σχολας ι*ο! υ μια ζ, ολίγν,ν κρίσιν Κερ\ των τοιούτων εχοντες, εκΧαμβάνονσιν όλας τ«ς ϊ^ίο- σί<; κιριττάς χωρ)ς διάκρισιν , και φαντάζονται οτι δύνα ται τις νη εκδώσω συγγραφία κα) κα3·/.μενος α ν α β ά δ ν, ν. Μίτβ ταύτα αττοςρέφεται ο σοφος έκδοτν,ς νρ:ς τους Ε ϋρω· •χαίους, ναρακαΧων τους εΧΧ^νιςας, οσοι εκό'ι'δονσιν ΐΛλι^νει συγγραφέα ΐήΐ'ωμα.7ον, να ςέΧΧωσιν ατίο εν σωμαείς την βΐ' β\ιο3ήχ.ην της Χίου, Ο ενιγραφοντες ΐίροςαϊωνίαν μνήμην καί τα όνόμ,ατα αυτών. Τα δε χαριζόμενα βιβλία τίρετίει νά ςεΧΧωνται εν Βιεν. »ν νρος τον κύριον Αλέζανδρον Βασιλείου (Α ΜοηίϊειίΓ Α. 1ε>:&ηϋεΓεΒ35ίίΐ, έ Λ 7 ίεηηε εη ΑιιΐΓΪαίΐΐϊ) , ν, προς τον κύριον Στ:ιμάτιον ν'οδοκανάκν\ν (ΑΜοηδίεαΓ δίΒΓπβίϊ ΚοάοοΗηβΙα » έ νίεηηε εη Αιιίπείιβ) , και ούτοι φροντίζονσι δια τν,ν α - ΐτοςολνΐν αύτων εις την Χΐον. ΙΊερί δέ τ%ς αξίας της εκδόσεως δεν λεγομεν τίττοτε - < / » ' *> - ' > » ύιοΤι αρκεί το οι-ομ,α τοι> σοφού (κόοτον ζ* Κ&τχ(·%χ; τον παρόντος 'ετχς Ιδ'3 ! οί Χΐαι ιΊκο- ΟΙ %ΛιαΛ2ς γροαίχν ιϊς τ/.ν Ρνρανν,ν ΰί κ/ορχν βιβλία», χ«1 αττο του 1814 6 '5 το ίζ'ίς κχριν αν να ςίλλ^ίΐ τ{ΐι7ς χιλιαία; κατ' έτος, (ϊ; να ΐξισ^ϋν. ι! βιβλιοίι·/.ΐ) τκϊ μι τ»ς μϊ/«λ«ς β/· βλ/ο3>)ΐια{ τΓ» Φ«Γ/α|Λ£ίΐ»;· είίίΐν.