— ( 33ΐ ) — ΡΕί'Α, ούίϊε σημαίνει τάς οκώρας, αλλά τους φυτευμενους τόπους νί νερι€ολους με δένδρα, οτωρο-^ορα.. Ας ίξαλειψϋΐϋ λοίττευ ατό τα λεξικά (αν ή διόρύωσίς μου φαν# ΐΓΐβανκί) το ονομα. 'ΟνωριαΙαν, κα! α'$ βαλβ# εις τοτίον αυτόν το * 'Οπωρε'ΐον, λέζις και εις τους χα,λαιούς "Ελληνας χρνι- ςνί, χαΐ ι!ς ήμας τους νέους δυνατή νά χρησιμευση , οσάκις ίλ(ΐωμεν εις χρείαν νά μεταφρασωμεν το τβΓ§βΓ των Γάλ λων, ι? των Τερμίνων το Ββιιηι^βηβη , χ. α) το ττλεον γ μρα- ςιχ,ώτερον Τοΰ^ΕΧληνικου ονόματος 01ι«Ι§3Πρη. Σημειονω 'έτι, «Τ; ουίε τβ ίια^ρε'ον είναι άνυττο-ητον, και μαΧιςα. ϋια τήν Οιαφορον γραφών ίιαβγεων. *Ισ&>:; ήτο ρεον υδωρ *. Τ . λ." νί ,, οίαρρία,-ν ίρο ταμος και τήν ίκμαέα ναρεχων." ΣΕΛ. 73ο. ,/ΐ,ζάντεται βε . · · · άιτβ του χαλκού ,,και του αργύρου τρόττον τινά εργασθέντων, ουχ ωσττερΤορ- ι,γίας ψχ,σϊ κ τ. λ." 'ΐ.κει&ή νερί μετάλλων ο λο γος, ει κάζω οτι ο Γοργ.χς ούτος είναι ο αυτός καϊ οΤοργος, ο σνν- οδευσΊχς τον 'Α λέζαν&ρον ε'· την κατα των 'ϊνδων ςρατείαν, * λι κ ε [η του οκοίου Χεγει έ Στρα€ων ( Μ?ρ« Γ, σελ. 102, *εκα. Κορ.), ,,Χρυσε'ία <5ε και άργυρεΐα [ί'ν τ£ 'ΐνίικίΗ · · · ,. ίςορεΐται καλά , ως ε$ί{Χώσε Γοργος ο μεταλλευτής " Αλ λά έεν ν^το μόνον μεταλλευτής του 'Αλίξάνέγ-ου, ό Τοργο,ς ή Χοργίας · ε'ιχι και τέχνην αλλ^ν ε-κιχ-ερύεςίραν , Τ ν, ν τεχνών τ»!ί κολακείας, 'ϋυτος ωνίμαζεν £ναισχυντως"Αμμωνος ν ιό ν τον ' Αλέξανδρο ν, και τον ενθύμιζε νά μήν άμιλνσΐή ϊτηςρέφων αττο την εχ,ςρητείαν νά κολάσω τα ς 'Αβιι'νας ( Αδκιν. <ΓίΧ· 538). ΪΪΕΡί' '0ΣΜΩ ν Υ. ΣΕΛ. 74°· «Πάντων [Των μύρων] ν? ε-φν,σΊς £'ί Τε »Τι/|ν ϋττόςυψιν και τάξ κυρίας οσμάς ενιςαμενων Των >)0.γγε ίων ΰέ ατ ι γίνεται, κα! ουκ αυτω Τω τίνρί χρω- }> μένων· τούτο ϋε, ότι ακουσία τολλνϊ γενοιτ ,, αν τ% φ\ο<^ι χρωμένων' καϊ "ΕΤΙ ΚΑΓΣΗΣΙΝ ο ζει" Το κ ^ΰσηΐ{Γί5 , αν εξαίρεσες το μέρος τοΰτο τηΰ Θεοφράςου, ίεν εΤνα/ γνωςον εις τήν γΧω&σα,ν' ο&εν ουί' ιίζ τα Λεξικά ίλα&» α'κο'μκ τό»τ®ν. . *Αμφι·(?άλλω βχ» οΧιγώτιρον κ α! Τίοΐ 2 τ ι. *Η γνησία. γραφή Ζ,το , νομίζω, β ΟΤΙ ΚΑϊ"Σ1Ν.