— ( ) —> ί'γινε μεγάλη οιίματοχυσία, ίιότι η Κο· Χιορκουμίνη φρουρά τ?ς Βαναίννηζ υ7Γο τ ν] κ διοίκησιν τοΰΤαλλιχ,ου ςρατηγοΰ Ρ ίϊλ- Χ4, ω ρ μησ ε τί 14. α'ιγ/ιΛ. νυχ,τ<3$ ίι'ς Τα ΐ^ωμε τόσφ δρχψχ,οτητακαί επιτήδειο- τητα , ωςε οί «βλιορχ,^τα! ·7Γολεμη3έντες άνελπι'ςως, "έπρεπε νά ένδώσωσι με με- γάλην αυτών φ3οραιι , χ.αΐ πολλά αυτίϊυ χαρακώματα κατηφανίσ3ν>,σαν , μ," ολον έίΓοο τίλος πάντων απέκρουσαν εις το κάςρον πάλιν τους Γάλλους κ,αι {κυρίευ σαν τ ν; υ προτέραν των 3έσιν. Η <$3 ορά των Α γγλων κα'ι συμμάχων κατά ταυ. τ·/,ν τ ή ν άξια3ρήνηΤον μάχη ν συνίςατο εις «Χ-ί'βν « 4000 ανθρώπους , ω·ςε και αύτάς ό αρχκγος τοί -ϊτοΛίο/ι^ιίΤ'^ί'Ρ' σώματος , ΐ'ω· χό πε, επληγαί3η τον βραχ,ίβνα χαι Γλ*)'φ^ΐ! αιχμάλωτος. Και των Γάλλων ^ φθορά ϋ'ς νεκρούς πρέπει να ήτον πολλά μεγάλη" ομοις αιχμάλωτοι ολίγοι ελη'φ- Λΐ^ί" 1 Β'ίγο Τους Αγγλους > ό'ίοπ ίίυνχ'- ίυ'κ,όλ&ς να καταφά^ΜΟ-ίν ύποκά- ΐύ) πάν κανονιών του κάςρου· ίσπανικαϊ εφημερίδες γράφουσιν, ότι β βασιλεύς Φερδινάνδος ο Ζ'. α^α ίλ^αΐν εις Τιρώναν, έγραφε προς τον λόρδ Β Ϊ Χ λ ιγ^ΤΒ» £ΉΊςολνίν φιλικ,οτβτκν, ίυχαρις&ν αυτόν ίια τάς έκδουλευσεις Τοι> προς το ΐ'σατανικό» ί·5νο< *βΐ φακ»- ρόνων την λύπηντου, οτι δεν έέυνι^νι ερ χόμενος εις ίσπανίαν νά τον σνντύχχ, και Κροσκαλων αυ'τόν ευ3νς όπου συγ· χωρέσασιν α! περιςάσεις, νά επισκεφ- 34 την ΜίγαλΐίβΤι \τά του «« το Μ«- δρίτον. ΑΓΓΛΙΑ. Ο' ε/ς Αονίρχ,ν έλ3ων πρέσβυς του/3α- σιλέο^ς της Σαρδινίας επα^ησιασ^η τ% 88· Α πριλ. εις τον πρίγγιπα- Ϋεγεντην και εγχείρισε Τ« πρεσβευτικάτου γράμ ματα. Εκ. β£ του βασιλέως -της Π αυα. ρίας ήλ3εν ως πληρεξούσιος μινίςρος εις την Αόνδραν ό κύριος Πφ/φφϊλ. 27. Α πριλ. έδημοσίευσε'ν ή διοίκη- (Τΐς εις την Αονδρα ν τ ας αναφοράς τον Φ. Μ. λορδ Β « Χ Χ ι γγτω ν εκ Τουλούζης τη 12. και ι$. Α πριλ., αϊ όποΐαι περιέ- χουσι την περιγρα,φήν τ ης σύμβασης μά χης πλησίον της Τουλούζης τ# ίο. ΑτΤριλ.·, την ανακωχηνμεταζύ των συμμάχων κοά ΤάΧλαιν τ% ι8.» κα) Την νεριγραφην της σύμβασης ιχάχης πλησίον Της Βαύωννης, π ε ρ) -ηζέ^έ3η συντόμως ανωτέρω· Εις την μάχην της Τουλούζης ελαβον ο! Ρΐ'γγλοι αιχμαλώτους τους Γαλλικούς ςρατηγούς Α ρ ί ετΉην, Β υ ρ ρ αϊ τ κα) Σ α ι ν τ - Χ ι λ- Χαίρε και ιδοο ςρατι&τας. Οτε τη 2ΐ. Α'νριλ. συνήχΒη το κάτω ιίαρλαμέντον, ερώτηιτεν ό κύριος Βι3- ν ρ ε α.ϋ. τόν γραμματέα του 3ησαι>ροφν· λαχ. ίου, εάν εις την με την Γαλλία ν ύκα- γρικρείίσαν σνν3ηκην νερϊ ειρήνης α'ναφέ- ρετΛΐ, Ετι 4 Τουαοι\ού*η μένει εϊς Την Σουηίίαν, και εάν άλη3ως έμτίοδίσ3η έκ μέρους της Α'γγλίας Τον νά θέρη Τις ζωο· Τ^οφιας ιίς την Ναρβιγίαν ; Ε'κεΤνοξ αττε- κρίάη , οτι εις την συν$ήν.ην μετά. Της Ταλλίας £έν αναφέρεται τι τελείως Ίίε- (ΐ! τηςΤουα^εΧοντης, καI ότι τά κερι ταυ· της της νήσου καιττερι Της Νορβιγίας πράγ ματα ημττοροΰσι νά έζηρτηνται από άλ λους τ ιν ας συμβιβασμούς ιδιαιτέρους, καϊ ότι εως^ τότε ΰιν αρμόζει να <$ανερω3^ τί εις το κοινον ,^Ταίρα. λοιπον εννοώ καλ- λιςα , απεκρίβη ο Ρ13 π ρ ε α δ, οτι ·άπε· φασιστή νάύποταχ5$ ή Χορβιγία μέτην πε%να,ν· (Εαΐ τωόντι έπρόςα£εν η >\'γγλι· κή διοίκησις νά άποκλιίσωσι τούς λιμέ- νης της Νορβιγίας-') — Ο αρι3μός των εν Α γγλία Γάλλων αιχμαλώτων ήταν 72,000 αν3ρωπαιν, ε<ζ ων 5οοο έτιέςι»-4«" ί^οη εις τν,ν πατρίδα τάιν»