ΚροβαΧλων ι νά βιορισθ^ ιίς τα σύνορα τοπΟζης ως ουδέτερος, και αυτοα νά άρχίσωσ^, καιίν καιρώ Της εξακολουθή σεις του ψολίμου, πάλιν τ ην εν Πράγα, διαινραγμάτευσινπερι ειρήνης. Κατα δυ- ςυχίακ, τοΰτο το πρόβλημα, ΐμεινεν ά πρακτο ν' εγεινε δε τοΰτο τβ. #ι^ΐ|κιχ.6ν τ ρόρλημα εϊζ ενα καιρόν ι Γολλα αξιοση- μείωτον , ήγουν τη ι8· Αιί^., καθ' ο ν καιρόν αίμάχαι του Αυτζεν καιΜπάου- τζ'ίν χ,ίταν άκίμη πρόσφατοι είςτήν μνή μην, και τρόπον τινατοΰτο, το χ-οίτα. της έξακολουθησεως Του -πολέμου γενόμενον πρόβλημα έχρονολογεΊ'το από τάς ημέρας των άνω ρηθεισωνδύο νικών· Ά ς τόσον, εις μάτην εχρηματισαν όλα τα επίπονα παρακινήματα Της Γαλλκί?? μοναρχίας" η ειρήνη απεμακρυν3η , αϊ εχ3ροπα3ειαι 'ΐλαβον πάΧιν αρχήν , και τα φράγματα έλαβαν διά τάς ττεριςάσεις άλλην μορ- φήν' οί ςρχτίύίται των Γερμανών ηγε μόνων, των πρό ολίγου / συμμάχων μας% οι όποιοι εδειζαν πολλάκις, εν ψ 'ίτι ε- μάχαντο ΰνοκάτω εις τα 'ς σημαίας μας, πολλά ϋποπταν νίζιν, απεβα λον ε χ. μιας Το προσωπείον, και ήνώθησαν με του'ί έχ3ρούςμας. ,,Α 'πόταύτ$ς της ςιγμης , ή ^εν άρ- "χ£ τόσον ένό'οζος εκςαατεία δεν ημπορεί ■πλέον ' ν α. λα/3%» την 'έκβασιυ , ο'ία^νομί- €τ3η κατ αρχάς. Ο αυτοκράτωρ εγνώρι- σεν, οτι καιρός > ήταν νά πραςάΐζη τους Γάλλους του ν' αναχΜρησωσιν από την 1>ρ/χαυιαν" και μ όλον οτι επέςρε^ε με αυτούς, μαχόμενος σχεδόν βν,μαπρός βήμα, Ιμως ΐ'μεΧΧε και εις αυτόν Τον αιντομοίτατον δρομον , εις τον όποιον τόται άνέλτίιςοι αποσκιρτήσιις και μυ- ςικα) πααδοσίαι ίπεριώρισαν τήν ςρα- τείανψου κ.α5 τα κινήματα του,.εμεΧλε λέγω να χαρακτηρίσεις ή επιςροφή Του με τρόπαια. Ημείς ηκοΧου3ήσαμεν αυ τόν πνευματιχ ,ως με άνησυχίαντινά και <ρόβον δια μέσου ^ ολ&ιμ Των εμποδίων, τά όποΤα μόνος αυτός ήδύνατο^νά κατχ- αικήση * και προς χαράν ήμοιν 'ίδομεν Γ/.ι'τόν έπιςρέ-^Λντα εις τά > σύνορα, του , Ζ χι μέν κατά^τό ^σύνηθες εςεμμένον με ΐύτυχί/ρν; α'λλ' «υχΐ χωρίς ήρ&'ίκήν καρ δία ν και δόζαν' επιςρέ^ας δε εις τήν μητροποΧίν τον» ((ττίς^εψί τα βλε'μμχ- 9»τ&ρ απ ο εκείνα τά ςάδια των μαχών, "εις τα οποΐα τον ε θαύμασε ν ό κόσμος δ ε καν ε ντε χρόνους κατ α οιαίοχήν, άπο- κΧϊναί κα!_ αυτους τους διαλογισμούς ΤΟ'υ απ ο εκείνους τους μεγάλους σκο πούς, Τους οποίους έτχεΰίασε ' και κα- ^Λίς αυτοί ο' 'ίϋΊος είτπν, εςραφη νρός το ε3νος του ' ή καρό ία του ηνεωχ^η, και^ήμεΐς ανέγνοομεν εν αυτ% τα 'ίίια. ημων αΐσάηΐίατα ' επε3ΰμησε τήν είρή- νην, και αφ ής ώρας υπε^αίνετο ελτίς τις ιτερι διαπραγματεύσεις αυτής\ ε&ραμεν όρεγων εις αυτήν τήν όε^ια'ν. ,>0 βαρύ»ος κύριος Αίγνάν κατήντη- σε δια τάς περιςάσεις του πολέμου εις το ςρατότιδον των συμμάχων , οττου ϊ» τον Ανςριακον μινίςρον, πρίγγιπ» κυριον Νίεττερνιχ και τ αν Τ'ωσσικΐν Ι^ινίςρον ^κομ,ητα κΰριον Νεσσελρόδε, οί 0*0«ο» ^αμίροτεροι παρεςησαν ενώπιον αυτου^ε ν ονόματι των αυλών του εις οί· κειακι^ν τίνα συνδιάλεζιν, τάς προκαταρ- κτικας βάσεις ; της γενικής 5 ειρήνης. Ο' Α γγλικός πρέσβυς Χορό Α'βερδιν πα.· ρευρίσκετο εις ϊαύτην τήν συνδιαλεζιν. Προ'ε'χετε καλαϊ, ω Συγκλητικοί, εις τούτο το" Τελευταΐον , οτι είναι αζιοση- μείωτον· Ο κύριος Αίγνάν παραγγελ θείς νά ιχέοποιή-τη τήν αύλήν του- περί πάντων ών νίκαυσεν , εκτέλεσε πίςως Τ α παραγγελθέντα. Α"ν και ή Γαλλία επρϋσμενεν, οΐς εικός, άλΧα προβλήμα τα, ομως ο αυτοΥ.ράτωρ επιθυμων 'εί- Χικρίνως τήν είρηνην , παρε'βλε'^εν. ολα» παραγγείΧας εις τόν δούκα δε Βασσάνβ νά γρά^η προς τόν πρίγγιπα Μ έττερ· ν ι χ, οΤι δέχεται ως βάσιν της δια* πραγματευΒησομένης ειρήνης τήν γενι- κην προτασιν, η οποία ιϊεριείχετο εΐςτήν Οίαειακήν αναφοραν Του κυρίου Αίγνάν. Ο κύριος Ί!ρίγγν\ Μ ε' τ τ ε ρ ν ι χ έ- φαίνετο / κατά τ^'ν απόκρισίν του προς τόν δούκα δε Βασάνο , οτι εΰρισκεν α- βεβαιότητα τινά εις τήν σνγκατα3εσιν της^ΤαΧΧίας. "03ιν, προς αποφυγήν του* του, ο δούζ Βικεντίας ΐγρα-^ε , διάπβο» ςαγης τοΰ αυτοκράτορας, πρός τήν Αυ. ςριακην αυλ^ι·, ίη ό αυτοκράτωρ εδεχε· Το τάς πα^α του κυρίου Αίγνάν κοι' νω3εΐσας γεν ι κας^ κα ί κε φα Χα ι ω- δ ί {ς βάσεις · Η' ίτηςολί) έγράφη άπό