— < ?04 ) ~ 4 ΤοιαυΤα τινά συΧΧογιζομινος, φίΧτατε, Ιταν ημψ αναγ· κα<Τ μένος νά εξαγνίσω το μεροςτοϋτο εις τα υπό την σην όέ^· γίαν τώρα τρέχοντα το ενδοξον ςαδιην χρηςά ΒΧΧηνίδια τ»(ζ Ύεργέςης, ι'τοΧμησα. την οποίαν έτοΧμ,νισΑ κακήν έξηγησι» κίιι ιδού Κως. ϊΐόνος, ιίς τ$ν σημερινην ημών γΧωσσαν, έκτος της σημασίας του αΧγους , 'έκτινος κακοπαύείχς προζενουμένου, σημαίνει προσέτι και, ποΰον , κερί τίνος απόντος πράγματος, αΧΧα πόύον δυναΤον' και τούτο, πιύανον, έιότι ώς εκ) το πΧε'ΐςον πόνον ήτοι ΐίΧγος αίσ&ανομενοι ευ&ΰς ανατρεχόμ^ν με τον νουν μας είςεκε'ΐνα τα.πραγματα, εκ των οποίων εΧπίζο* μεν του -πόνου κχτάπαυσιν, κα\ έκ τούτον ο πόΰος, ο χι πάν τη αμιχ,τος, εάν^έΧ^ς, αΧγος. (δ). ΤΙαραδείγμαΤα εχομεν άπειρα και εις τάςκοινάς φράσεις ι και εις τα δημώδη Τραγώδια, των οποίων την έκδοσιν , προιτ' αρμοζομεννιν εις Την 'ΕΧΧηνι/.ην γΧώσσαν , εκρινις και έ'/.ίΐ· να πάντοτε επ&ιφεΧεςατν,ν' άλλα περί αυτών άς πράττωση ΐίτι πράττωσιν ά\Χοι, επειδή της ώραςτά εδιχ-ίμου, μετ όΧί· γον δΐ χ,αι τα ε δικά σου , ώτία πρέπει νά άκοΰωσιν αΧΧηςΧο' γης ρυ6μοΰς και ασματα. 'Εκ των παΧΧαίν δε άς σημ,ιώ<τ& : μεν Τα ολίγα ταύτα, ,, Ανάβει** χι ανίί» *ονό>, χι'ίν ίβν ανα^Βν»ζω, Χ! αν δ 5* ν μ' έπαίρ ο'πο'νο; σου, χϊ< βγαι'ν® και φοοναξι» I, Μ' βΛηρ' ό κ&νοξ χ: ό χαυμ,ο';, ίδ'ν τι νά χα'μ», «>τ' την α'γαίΐην τή» ΤίΛλι^ν 5«ί πβ»» ν αποδανω *«5 τάς έξης φράσεις, ^ ^ _ _ „ Λία' ίο» πόνον τοϋ βωίιου γλύφειο λιίχίί το» ζν,ον"' ΐνίβ Χι»! ίο»* 1 άλλοι Ηκα^ίνωσίΌον· )( Οι γονϊΓς έχουν μ.εγαν πο'νον ϊιοί τΐ τ»*νατ»ν " βναι»νβ)ί δε Χβγομεν και άπροσωπως, ,,Μί ββ»β?» κχΐ, μοΟ ιιβ»«{ &« τη*κ«τ?/ί«= ποδώ τι·*» ««(>$«. >, Μο« ·ΚβΜ«* ς-ϊφυ'λια " λίγβι β ά?ν' ω< Γ°ί — ί ποΐτ)»» ςαΐ»>:« Ομοιάζει δε τουτύ' μ* νά Χοιπά απρόσωπα, ,, ΜΕ ΐΓί'.νϊ " = ««ι»». „ Μί Λφ»■" = ίί^»« >, Νβ *«ςβζ«" =! *»«Γ«ζ·. "Ετι ίϊ χ α» αιτΓο το „ «ονώ 1 " »ίς ψην -τρωτών του β"#*' μανίαν, ~\άζ ,ιμί.νοηίί *{ **φβλ*ί" = αΚγ&, ^ το » μ τη ****