( 132 ) Ό μέχρι ταΰδε άρχηιλωρης, 'Οσμ α ν α γάς, ύςιρήϋη τη 8. Φι5ρ. ταύτης τ·/ς ίπιχερ- δοΰς ά^ΐας , εις. τη)) οποίαν διωρϊσθη ο και τν] χί- γαΐάς ταϋ μεγάλου Βεζΰρου , ονόματι Ά χ- μέτ αγά ζ 'Ροδοςοΰ. 'ΐΐ χαΒαίρεσις όμως τοΊ Ό σ ρ. α ν αγά δέν πρέπει να Βεωρηται ως ορ γή βασιλική., διότι ο. Ρ εις έφένντης εμήνυσε τη 10. εις τον Καισαρααυςρισχον πρέσ&ύν , βα· ρωνον Σ τ ύ ρ μ ε ρ. βε&αιων, ότι ό'Οσμαν α γάς 3έλει μείνη Ιν. τη, μητροπόλει με παραγγε λιών μάλιςα να έζακολου9ήσ·η μετά του Κ. Β. ΐζρΐα&ίίύς τψ η$ΐ) αρχτν λα&οΰσαν ύπό.θεσιν τ^5 νέας .ταρίφας χοαμερχίου χαϊ νά τψ· ψιργ εις- πέ» ρας εόχταΐον. Ό χαπιτάν πασιας, Χ ο ιρέ§ Μεχμίτ πασ ιας, έφιλοδορηθη χατα ταύτας τάς ημέρας άπο τον αυτοχρατορα > εις σημεϊον της προς αυ τοί» εννοίας, με ταμπαχίραν άδαμαντοχόλλη- τον , συνωδευμέννρ και με έπαινετιχόν χάττι σίρίν. Ό πρώην Βαλίοε χια'.νσσή (ο' ε πι των υπο θέσεων της Σουλτάνας μητρός) διωρίσθη εμίρ- ολ-χαδζ·, ήτοι αρχηγός τκν άπιρχο,μίνα^. τ ο 5» ί'ς τόν χίλπον τνς Ναύπακτου, μέ άχρόπολιν ω- χυρωμένην. Κεΐ'το! δϊ ££; τι βουναν , εις του ο ποίου την κορυφήν ευρίσκεται η ακρόπολις, χαΐ περιζωννΰεται από τέσσαρα τείχη, χαι γεννάται αΰτοΰ ο χβλλ«?05 οίνος εν 'Ελλάδι. Έχίί άρχι- ΐκίσκοπον, όςις κατοιχιΐ εις τνν'Άρταν, χαΐ ένα λιμένα, εις τον οπο'ίον μονον μιχρά χαράοια δυ- νανται να εμ&αίι'/ωσιν. ~Εν ετει 1687 έχυριεύ 1 ·9η από τους 'Ενετονς, όμως ΐν δυνάμει της Καρ- λο&τζείου ειρήνης ΐν 'ετει 1699 εδόθη πάλιν εις τους Ό9ωμανους, χαΐ ·<5 άχροπολις χατεδαφίσ9τ;. "Ο κολπος της Ναυπάκτου υπάρχει μέγας 3α· λάασιος κόλπος μεταξύ Αι&αδία; χαΐ Μωρίας, όςις συνέχεται μέ την Ιόνιον θάλασσαν δια μέ σου ςίν^,ΰ τίνος Βνλασσης γυλαττομένου άπο το μ:χρά Ιαρδανέλλια, χαΐ αποτελεί ομοϋ μέ τον χαλπόν τήί Ασίνης τον παρά τ υ , ϊχορίνΐω ίσθμόν. το το 'έτοζ ε!ς Μέχχα» προαχυνητων , ο δε Σ' ό ~ λεϊμαν άγας,ό ε πι των χουμερχ ΐων^τοΰ ταμ πάκου, όιωρίσΰη διοικητής του 'Αϊδίν, το όποιον νγέρθη εις πασιαλίκιον τριών του'ίων· Ή ψαμιϊία τοΰ Κ αρά Οσμάν όγλοΰ, •/ι οποία εχει πάντοτε το ΰζοηατιχά της έν Μα γνησία , εχλήθϊ) εις την Ιίωνςαντινοΐπολιν, Ό- διαβόητος Μ οραλν Ό αμάν ΐ-ηένντης· ?. οςις ίξωρίοΐη προ πολλών χρόνΐύ» εις τγρι.· Μβ)·#*)- σίαν } χαΐ υςερω'τερον ύπ·/ρχεν εις-το "Μί'δ'ίν ως μουτίσσελΐμ (τοποτηρητής, τοΰ. πασ-.ΐ) , ζη χαΐ αυτός ίδιωτευων παρά τή φαμίλια ταυ εν &<ύν· ταντιναυπόλει· _ τ ' Ο νεωςΐ έλθωιι Περσιχος πρίο&υς ευρίσκε ται ομου μέ την ηαμπλη Γ ίη συνοδίαν του εις μίαν • διορισΒιΐσαν αυ τω παρα της Πόρτα; εΰρύχω- ρον οίκίαν πλησίον του 'Αχόρ χαπου ; χαΐ ετοι μάζεται δια να παρρηαιασθη· 'ίί πανώλης- νόσος ιχίπααε μεν, όμως δεν έπαυσε διόλου· ΑΓΓΛΙΑ. Εί'ί έψ/,μερίΰας'της. Αόνάρας άναγινώσχομιν άχρ'.&η περιγραφή ν του 'Αμεριχανιχου μεγάλου χαραΒίιυ Φρανχλίν, μέ το όποιον ήλζεν εΐς 'Αγ- γΐίαν ό πρέσ&υς'των ηνωμένων επαρχιών. Τί όλον είναι τωοντι άριςοιίργ^μβ., Ο; Άαεριχανοΐ μετέρχονται κατά ιό παρόν εις την Νεσύγειον θάλασσαν μέγα ίμποριον αγω· γΐον, χαθοτι όλα τα έθνη σέβονται τ·/ν σήμαιν αν των. Ε I Δ Η Σ I Σ. Τ ·η 1 1. Μ«ρτ. ε'ξεδόθη ό 11. αριθμός τοΰ Φιλολογικού Τηλεγράφου, χθες δέ ο 12. Π α ρ ό ρ α μ α. Ε/ς τον οφιθμον .31 αίλ. 150» 11 ζ'Χ- 3° ναγν»θι δεν δ'π«^'ΐ)σιασ3η.