ΛΟΓΟΣ. ΘΕΜΙΣΣΙΟΓ ΦΙΛΟΣΟΦΟΤ ΘΕΩΡΙΑ Επιταφίου επί τω πατρί ι). Ο' λόγος ημΐν ο υ γιίΑτιμίας χαί επιοείζεως, αλλ α τ·/5 οσίας τ'Ίί εις τοϊ πατιρα ς-οχαζί τα£ " ην μείζονα εσέσθαι χαί σιμνοτέοαν ιίπε'λαδε πα ο ιψαν άχροαταΐς γινομένψ. Τούτο γαρ το θέα τρο», χαί μόνον άξιον ηγείται αρετής. Φ Αεί μΐυ ουν ώς τα πολλά μ·/\ δίχεσθαι μ ·/λθς η τοιά^ε ε· φθάνει παρ Όμήριο ('/λιαδ. 9. ιρ) α«·ό τ»/ϊ £οοί εϊί τήν κορυφήν τδ «ραν6 , ϊννοίηαι η φιλοσοφία, ί/Πϊ ύπάρχει άφομοίωαίε τα με τον Βιάν. Πρόί 7ντοΐ5 ; αύη; ι) περίοδοι εγράψη εξ αι τίας γ » εχιγράμματοε του ποιητΰ Παλλαδά ειε Θε μίστιου , ?·ό οποίον εδκοκεν, ώί φαίνεται, την κυ- ριωτάτην άφορμήν ίίί τό νά σνγγράψτ) τοΰτον τον λόγον. Ίδν δΐ τό επίγραμμα. Άντυγοε ονραρίηί ύπερήμενο! ίΐ πόάον ηλ3ΐί "Λντυγοε άργυρεηι, αιβχοί άπειρέβιον. 7 ίίβ$α ποτέ κρείββων · α·ύΆι$ 6 £γέν» πολν χείρον. Λεϋβ άνάβη&ι χάτοο, νυν γαρ ακ» χατέβηε. Έχ πολλών μερών τα παρόντα: λόγα γίνε· ται δήλον, οτι ο' Θεμίστιο! αποκρίνεται €15 τβϊ στίχνε Γίί ΠαΛ.λα5ά, τό οποίον οημειώ δια τδτο, διότι μερικοί αυγγραφε'ϊ ίνόμισαν τΒτο το επί γραμμα χόιημα μάλλον τδ αν75 Θίμΐ57ΐ0ν. πά ρεις τδ ΙΙαλλαδά. 'Λλλά πλην τήί αποδείξεων εκ τίτα τ 8 λόγου χαί ή ανθολογία τδ Πλαν£δχ, ουμφωνίντ&ν *«ΐ ίώο αίτϊμ 'ΛμβροβιανΆν ιΐωδ-ή- χων, αποδίδει τό «ρω επίγραμμα εϊε τον Παλλα- δάν. Εν, των ανω ρηδίντων γίνεται φανερό ν χαί πότε ε£η ο Γ Παλλαδάί, οΐτΐί εγραφεν ίΐκ τον 0ί- μΐατιον τώ 384 "" α · 1) Ό κ* λόγοι τδ θεμιατίϋ ΰπάρριι επιτάψιο,ν ί»ϊ τον ίδιον πατέρα τα ρήτοροι. Ό χώ&ηί. 'υμίο! ο' -άμβροσιανόί προαπεριέρει τοϋτο τό μιχρόν χρο- °>ιιιο»' ) τό όποιον ελλείπει ειι τάε ΐχδόβειε. '£- '/ρίψη ϋ χαρά τΰ ιδία Θιμιβτίν, άιι παντϊ τώ α- *<*γινώιϊχοντι γίνεται δήλον. τιαγίρεασις 2). Ή/χΐν δί χαί ά'λλω? αναγχαΐον ε. '/ίνετο <γίώααθαι του ηλ-^οκς. Οίίτε -^αρ ό πβ. ραΐν χαψος ινι5ι'ζο>) , τα'/ντίραν απαιτώ ν υ μα· χροτιραν τν,ν ιύγψίαν. "Εωλο; γάρ επιχγζειος ατιας, μαν.ραν αφιςάμενο$ τοΰ πάθους τφ χρόκύ. Και προς την άναγραφ-ην τν"> βίου τά χαθίκαςον άνεθίμιθα. Τ ν) λίξιι ζΐ εΐ-ι ελλείπαυ ί' 5 - α . λαιοτ -ητα ευρίσχοιτε } ου 3αυμαςόν' χαλεποί γάρ έγιχίαθαι της εν συγγραφή άχριί'είας, μ·ή τούτο αυνιχ&ς ίχμιλετ'.ι.ντας, άλλα προς 'ετερα τγ,ν πλεί'Λ βπονίην ποιούμενο υς. Και α μα ουχ ούτω ψρον· τιμίου τω ψιλοαόγώ χαλλιίπεϊν, άλλ' ί'χεΐνο μάλι- ςα ψΛαλτίον ύμϊν, εί το πρέπον οπαυταχ-η οιε- σωσατο χαί· υίεΐ χαί «ρίλοσο^εϊκ έπι'χεφονντι και εις ψιλοαοψον. νίΜΜίνΐ νν« %Μ\Υ* ΠΡ ΟΣ ΘΗΚΑΙ εις ίύο μέρη του Θεμιςίου. Τοΰ χθ'. λόγου το ίλλίΐπο® χωρίο» άναπλη- ρουται §ιά τοΖ Άμ&ροσιανοΰ χχζ-ηχος ούτω * γα~ λεπαίνοι επί τω λόγω, ου είσω κάμπτει, χαί ο- λοχλήρου *τ.. Ο' 'Αρδουΐιιος εν τοις σ/ολίοις σελ. 544 άνιγάωσχΐ ου ιάχύχ,άππα. Του λγ' λόγου περί ονομάτων βασιλέων χαί 'άπάτων (σελ. 365) το έλλιΐπον χωρίον άνα- πλτ,ροΰται §ιά τοϋ ί&ίου χωΰ·/ιχος οίιτως. Έπειίη πολλά ς μεν κεχτηται ο'χίας, πολλοίΐς ύέ άγροΰς } πολλας 5ε άγίλας χτ. Ο' '\ρ$0ΊΪ νος εν σχολ,οίς (σελ. 5 5ο) άνεπλν,ρου το Ιλλε~πον χωρίον έχ τοϊ χί' λόγου ούτω* πολλούς μίν αγρούς> πο λλάςίε οίχίας πεπαμμ-ιιος. 3) £ίί τό περι&ώριον τΰ χώδηηοί γράφεται β* επιτάφιοι λόγοε. Τ Ε Λ Ο Σ.