: ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟ χοί ποταμοί πάντες, ο τ ι μγ μόνος ό Αιγύπτιος Νίίλοί , ^ί'μνν, τις απέχουσα τνς 'Ρδψηϊ ου* μβϊον ρχ ςαδίωυ εν τοις 'Αλβανοΐς χαλουμίνοις όρεσι, παρ τό άρχαϊον η τ®» 'Ρωμαίων μψρόπύλις (ίίχψο, οντε αετών γ*νομ(νων, οό/· ταος αιτίας α'»· θρωτιοις φανεράς, τοσαύτηι» 'ΐλα&εν εχ των ίναιίτή ναμάτων εκίδοσιν, ωςΐ πολλτν μί'ιι έπιχλνσαι της παρορείοα, πολλά; δε οΐχησεις γεωργιχας καταέα- λίδ»* τελευτωσα δε χαί τον μεταξύ τω» όρων «ϋ- λοβ»α διασκασαι, χαί ηοταμόν εχχεαι χατα τωνύ- ποχειμίνω» **£&» ΐζαίσιον ι). Κ«ρ. ΙΒ. Τοίτο μαΰόντίς οϊ 'Ρωμαΐοι , Χ«τ* αρχάς μϊν ως δαιμονίου τινός μψιώντος ττ κολει 3 θυβιοίς έ"£ιλβσχϊο3α! (έ^ίλάοασδοι) τοί; χατέχοντας τον τόπον 3ιούς χαί δαίμονας ίφη^'- οαντο, χα2 τοϋί ίττί^ωρί'ου; μάντεις 2) άνεχρινον, ίϊτι λέγειν εχουσηι' επει δ' ο£τί * λίμνη τη» ΐαιιτ·/*5 τα'£ι» άπελάμ&ανεν , οίίτϊ οΐ μάντεις άχρι· ·' 6ες ουδέν 'ίλεγον , αλλα τω 3ίω χ^σθαί παρΫνοαν ί'πΐ το Δχλψι χό» μαντεΐον ΰεοπρόπους. Κ«ρ. ΙΓ', Γνώμη ΤυρρψοΰμάντΠύς περί της πλημ μύρας τήϊ 'Αλ&ανίοος λίμνης. 'Κν 5« τω μεταξύ γρόνω , Οίίίοιτανω» τ«5 εμπειρος τΫς επιχωρίου μαντικής Βία προγόνων, ετύγχανε «ρολαχην «χω» τοί τ&'χους · εγεγόνει δε τις αυτω των οπό της 'Ρωμης λοχαγών * λ πα- λβίοϊ» γνώριμος. Οίτος ο λοχαγός εγγύς τό» τι»'- χουςποτε γενόμενος, χαί τοιΐς συνήθεις άσπασμους τω άνδρί άποδούς, ο«τ είρεά αότον ί'ιρη τής χα- ταληψομενης άμα το?ί άλλβίί συμψορας, εάν ν ΐ) "Ι&ε χΐρ'ι ταύτης τηι χλημμνραι τη* 'Λλβα- ιίίοι Χίμνηα Αίβιον Ε. 15 *αί χατωτέρω. 2) Οι 'Ρωμαϊοι ήρώτηβαψ τβ» ιντοχίυι μάντειι, ΐκα6η »ΐ Τνρρηνοι ύχηρχον έχ&ρ»ί ίων. 'Ιδί «ίί- β«·Τ Λ/Ο ΓΙ ΑΣ · Β«ίλ. ΙΒ'. ιι^ πόλίς βλ». Κ αϊ ό Τνρ'ρηνός άχψοως τν)« ί)πιρ. χικτιν της 'Κλ€αν&ις λίμνης, και τα Λαλαια πιρί οκ'τ^ί προειδως θέσφατα, άναγιλάνχς , ο'ον , ?- (ρήβΐιΐ:, «ς» το προίίδι'νβί *α μελλοντα' ημείς οι χαχα ττ» άγνωαίαν ιών £κ<£φομμω» 1 πόλιμον άτελν χαί πόνον$ άνψύιοϋς αντλείτε ( Ού'ίντανών πόλίΐι αναςησειν οίόμενβι' Λ'δί τ<5 ύρν ίίτλωαεν, ότι τή π ϊλει τή δε τότε πάψάται ά- λωναι, όταν 4 προς Άλ&ίνω λψνν! σπακβασα τω» ναμάτων μνμίτι μΐβγψαι τη $αλάττΐ)-, έπαυσααβε αν αότοίτε ίαπανωμενοι χαί χμας Ινο- χλοϋντες. Ταίτβ ό 'Ρωμαΐος μαθών , πολύ; «'« τω σχοπω χβθ' εαυτόν γενόμενο 4 , τότί ^6ί» α- πη ει, Κ«5>. ΙΔ'. Ζω^ρίΓταί ό Τιιρρψός μάντις. Τη 3' 6|η? προεαάΐι)}τοϊς χιλιάβχοκ α ί<*«Ό« εΐτο, παρηιι «πί το» αί?το» τόκο» βνοφλβί » ως* μηδεμι'αν όποψίαν £π;6οϋλης το» Ύιιρριριον νπερ βάτο η λα§εϊυ ' χρ·ησάμΐνος 3ί τοις Λΐίηδίσί» α- απασμοΐςπρώτον μεν ύπΐρ της χατίχοάσης το Ρ'ωμαϊχόν ι-ρατόπείον αμηχανίας ίιελεγετο, χαί 3) αλλα ί^' οίς νβθήσεαθαι τόν Τυρ'ρ'ηνο» «ίκλά^α- »«»* επειτα ίξηγητην αότώ γενέσθαι η/·ίον σημεί ων τίνων χαΐ τεράτων νεακζΐ τοΐί' χιλιάρχοις γεγονό των. Πίζ'9«τοί τοΐ5 λόγοις ο μόνης ούδεμίαν δί· έοιχω$ εξαπάτην' χμ τοΰς οανιόντας αιίτω μετα- ναςψαι χελεήσσς, αυτός ηχολούβει μόνος τω λ», χαγω' ό δε 'ΡωμαΙος υπαγόμενος αυτόν άπωΐί- ρω τοϋ τείχους δια των προς. άπάτψ μηχοαηβίν- νων λόγων, ως ίγγνς,εγενίτο τοΰ περιτειχίσματος, , πεα&αλών τβκς χερΦ άμψοτίραις μέσον, άρε* ταίτι χαί προς το 'Ρωμαϊχόν α'πογερεται ςρατό- ι«5ο«. 3) ΙΙροβ&ψιβ. τί/ψ χαί 1 εχει&Ι) φρέημ» - οΐ «ώ- ύφκ* ί^κι μόνον ΟΧ.