— ( 3 ) — γόμινον' οίεν Αίγοι του Αίσωπου, οί μΰίοι' Αο'γοι Δναο- σίενους ' ώτ αύτως άιηγήσεις συμβάντων , Μ Οίοι {κα τα τήν αρχαίαν σημασίαν της ΧέζεωΟ · ΐ-'δησεις, των οποίων συλ- λο^Κ ιΪγοκ έργον των κατα πρωΤην φοράν εις πεζόν Χογιν συγγρα^'ιντων , ες ού καί Λ ο γο γρ α φ ο ι όλοι ωνομάζονΤΊ, ^ και τα συγγράμματα αυτών Αογοι' όνομασίαι, των ο- 4 νοίων εις τον ίΐτίΛοι· αΐωνα μήτε Ίχνος φαίνεται·—Η' χ^- 5 σις των ονομάτων τούτων ιπεριωρίσίη ύ'ιά της Χε^εως 'ΐ. ν ίι ο ς, (Βίπειν παράτόιπεΐν, επέσίηι^). Τό "Επος εΧ^£ε την σημασίαν και \ογον κατα υ·^ηΧοτέρους νομούς συνϊεμίνηυ , *£ οϋ Ρ.ίΓο ποιϊα, και τό Λο'γος έμεινε πΧΐον Ίδιον όνο μα ΤΟΚ λο^ΟΙΙ- Το ΕζαγγεΧΧομενον γλεΤι/ο , ν{ Λίγε'μίκίν, &;{ τ Γ ϋ'ς τον διδασκομενον η μανίανοντα αυτο, είναι Γνώτεις, οίιν Λ ί' - ® γ ι ο ι > ο! εγκρατείς των γν^τεων τούτων, ήγουν οί π ί - $ παιδευμένοι, παρ- χ·Αογιοι Γιερσων, Αιγυπτίων > παρ Η ροδότω. — 'Αφ οι^ τα ονοματα Φ ι λ ό σ ο φ ο { και Φίλο ι σοφία εμ-ζήκαν εις τ»)ν συνιιίί/αν , ϊγινε μετέπζιτα χρ*- | σις και των ονομασιών Φ ιΧοΧόγος και Ί'ιΧοΧογία αν· ί ' τϊ τοΰ Αογιος καί Αογοι. Δί;Χον άρα ίπ ι* άνκλ^ια τω·; ιτρωτων ονομάτων (φιΧοσοφος και φιλοσοφία) εγιννησε τα ^ δεύτερα (φιλολογος και φιλολογία). — ΐ.ΐς τους αρχαιότεροι/ς ;| χρόνους ήσαν γνωςά μονον τα ονόματα. Σ ο φ ο ς και Ι)οφ<- I ςής, τά όποια φαίνονται ακόμη ταυτοσήμαντα και εις τάν Ι ^ϊρό&οτ^ν , κα! (σημαίνον οΧους εκείνους τους άνδρας, Ίσοι I εσπούδαζον '.νά κοσμησωσι τον βίον με την α\ν,)ινγν ηίι· I κ>ίν, είτε δί έρεύνων, είτε δια. νομοθεσίας, ι'ΐτι δια μούσι- Ι χής. Τα ονόματα αυτά είναι όμοιως άγνωςα εις τον ιτικόν Ι βίωνα, καί μονον εις τους Υμνους αν ινταται κατά πρ:·1την I φοράν ενίοτε ή λί£ι; Σ,^φί η' μετά τον Αυκοΰργον ομω; ! ίως τοΰ ΙΙινδάρου οί νομοίέται, οί ττοιηταί και ο! εις τους ! νςεροτέρονς χυόνους Φιλοσοφοι ονομασίέντες ,\ίγονται κοινώς £.οφοι, Σοφι ςαί' καϊ αυτοί είναι οι φΛίΠσ/χΓνοι, οι ΊτΧαςαι και εΰεργέται τοΰ εάνους , οί ιμιτιςενμΐνοι -των θεάίν Καί ό,τι ούτοι ηξευραν , είιωριίτο αις άνωτερον τι κτη· μα όχι ίιά τ^ς ΐτιμεΧείας αιτοκτν)μ£νον, αλλα χαρισμινον ιίς αυτνυς υν·ι της ευνοί'ΐς τά-νθεών, οι οιτοΐει τό ενε'τνεαν ίΐ; αυτούς, ας εις αγαπημένους των, τοιουτοτρόπως, «ς* Δ 2