58 τ.ρος τον αυτοκράτορα, 'ίτι δε της 13'·, 1 //· > φοορτίου ό εί^ενέζατος Μόδτβ^νέ, .15'· ·> 7 ΐ'·—7 5'· στ.ζΐρας των εθνικών ψρου— θαλβμητ τ &λ ,ος χαι άιαταχτωρ (οίΠοίετ <1'ογ- ρώ' ε» τη; πρώτης δημεγερσίας 7 αί όποΐαί ^Ρ ηη ^ ηοβ ) αύτωφβίΓορος, έρχομα^ς «πο λ' » ·> β > -, ~ ν το ςρατευμα χαι πηγαίνων εις II α ο,ί α ι ο ν, ■πασαι παραχαλουσιν ενΒερμως^ να ςαλωσι χαι η ι" Γ „ , ~ , , λ > < ι "Ρ°ί τοκτοίί , έφθασαν τη αυτη .ήμερα κα: κζ/ταί ποος το μεγα ςοατευμα, όια να πόλε- „ \ ι * ~ _ V - - · ·> πολλοί εκ του παλατιού του ακτοκρατορος, ετί ίέ 'άνθρωτ.οι του δουχός Φ ρ ιώλ (Δκρόκ). βνται προ; το μεγα ςρατευμα, μήσώσιν ^περ τοΰ μονάρχου και της πατρίδος, — Οτε ό άρχιςράτηγος Ν ε ύ άνεχώρη- σεν άτ.ο το Σμολ 'ενσχον ρε τήν απισθο- νυλαχήν τοΰ ςρατεύματο;," ήταν ήδη 7ΐερικυ- χλωμενος από τους Ρωσσους. Οθεν εςάλη προς αυτόν παρλαμεντάριος (κήρυξ), προ βάλλων αύτω να παραδοθή , χαι πβριςάνοΜ άύτω την χαΐάςασίντοα. Αυτός δε άπεχρίθη, οτι δεν είναι συνετισμένος να παραοίοεται , αλλά νά εχ&.άζη μαχόμενος. Μετά ταύτα, πει τοι ςρατεϋματα της χαισαρορωσσιχής αύ— ψ,Οε δεύτερος κήρυξ, χαι πιχριςάνων αύτω λής δια ξηράς τε χαι θαλάσσης νά αναχωρη τών χατάςασίντου ετιχινδυνωδεφαν, εσυγ- άπό τψ ΟΒωμανιχήν επιχράτειαν χαι νώρ-ί εις αυτόν ίλίνον καιρόν σχίφεως. Τότε *{*ουτο δεν ημπορεί νά , , , ' τ , , - γεινη τοσον εύχολα οια το μεγα αποςηυ,α χαι δζσας ο αρχιςρατηγος Ν ε υ τουτου τα ομμα- ' . < „ . ,-, Λ , <7,' '< , ' Α 1 ' ~ αλλ« εμποόα., οια τούτο εγεινε μεταξύ χαι των δύο μοναρχιών η συμφωνία του νά $ιορι~ τ.ρος τούτο τρε2'; μψες άφ ης ήμερας ξετο νά εχ&άση την ϋνοή^ψ^Ιν του, χαι τψ- γ ε (^ «λΧα^4 τίν συνΟηχών της είρηνης , όντι ί'χαμε τοιαΰτα τολμηρά χαί επιτήδεια χι- χαι εντός ταύτης της άοριας όψΐΓκουσι τά χαι- Εξαχολούθησις των μεταξύ Ρωσ- σίας χαί Τουρχίας συν4ηχών της ειρήνης. Αρθρον ΙΑ'. Επομένως, άά ταύτας τ').ς μεταξύ των μοναρχιών γενομΐνας συνθήχας της εφη- νης, των όποιων η αλλαγή και εγεινε μετά την επιχυρωσιν αύτων χαι από τους ούο, πρε'- τα, τον εχράτησε λίγων,. οτι ψον ηθ'0 αργά ^ του νά τον ςείλη τ.άλιν οτ.ίσω, άότι ητοιμά- σ β,2 σί Ρήματα, ωςε τρεις ψοραΐς ίπερασεν εν οίει των Ρωσσων τον Βορυσθενην, χαι ήνω- ϋη ρ.έ μέρος τοΰ ςρατεΰματός του τ,ρος τήν Ο ρ ζ α ν με τον αύτοχράτορα, ο όποιος εν— αγχαλισάμενος αυτόν, ήστ.άσχτο αυτόν τ.αρ- ΐυΰΰς ώς πρ ίγγιτ.α. ΡΗΝΟΥ 1ΤΜΜΑΧΙΚΑΙ ΠΟΛΕΙΣ. σαρορωσσιχά ςρατεύματα &ά ξηράς τε χαϊ θα λάσσης νά «ιίειάσωσι παντελώς τους ότ.ίσω $ώέντας Έ.ύρωΤΜΥ.ούς και Ασιατικούς τάπους χαι Βαλάσσας της ΰ'ψηλη; πόρτας · εχεΐνοι δε τη; Ο ΰωμανιχής τ.όρτας οί τόποι κα! τά κά- ςρα, οπού θε'λε: ό'ίατρίψΐΕ τό Ρωσσιχον ςρά- τευμα μέχρι της συμπληρώσεως της άνω διο ρίας , μίνουσιν_ 'ίως τότε ύπό τήν εξουαίαν χαι δ'.οίχηΐ'.ν τί-,ς Ρωσσιχής αυλής , χωρίς νά ά- Τή 9· !«>■·. εφθασεν εις Αειψίαν τό ςρατόπεοον τοΰ συςηματ άρχου Γ ρ εν ι ε ρ, ναχατωΰη τ.αν ταπασιν η Οθωμανική πόρτα χαί εν τοωτω ετ.'εοασε το χ 4* ψίλόν τίεζικόν αί'χρί τής συμπληρώσεις της διορίας χαι παν- τάγμα τοΰ 35'· ςρατιωτιχοΰ συςήματος, διά τελοΰς αναχωρήσεως όλων των ςρατευμάτων, νά ύπάγωσιν εις τόΒ ερολ ϊ'νον · τα δελοι- τά όποια πρεπει μέχρι κείνου τοΰ καιρού να ■πα τούτου τοΰ συςήματος τά τάγματα 'έρχον- λαμ&άιιωσιν αύτοΰ τάς ζωοτρογίας όλας και «λ- τ«{ κατόπιν. ^ λα χρειώδη. — Τη ιι. Ιαν. ετ,ίρχτζ διά Φ ρ <χ γ γ ο- (η' «ίολ »3 «Τ.)