— ( 807 ) τρου * ό £ ϊ διάλογος , ό πρότερο··/ αναπαύω ν τούς αδονταξ κ,αϊ χορεύοντας , κατιςη τό κυριον μέρος· Ο' «υρείίΐς $ιά\ογ$ς ίφρρϊ ;χε$' ίαντο£> τβυ$ χαρακτήρας των διαλεγομένων, οι τίνες, καίω; εκαςος έχε· ιοίΛκ φωνην, και '/ίΐύχ Τρόπον έκ φράσεως , ούτω και αυτοί έπρεπε μι "διΛ φροννίματα καί ιταίιι ιχ,ααο· νά παραςαίνωνται' ιπειδν, ομως ό διάλογος ήτον το δραματικού μέρος ενος τία^ν,Τικου συμ€άν- τος, αυτό τούτο το σνμ€άν έ'δ&κε την ΰλην εις διαφόρους χα- ρακτϊίραζ' ό άριΰμος των διαλόγων ηύ'ζανε μι τνύς ανζονταξ χαρακτήρας, κα) ιίοιί ήβάσις της διαιρέσεως των δραμάτων εις πράξεις κα) σκηνας· Ο' χοροί έμεινεν' αλλ* ό Αισχύλος τον συνήψε* ηχώ ρ ι* <?α εις τάς ε'ισαγομένας πράξεις, όπονόχορος δρα ως εν-Προ·* σ ω τ(ο ν, χ,άι πολλάκις διαιρείται εις ημιχόριίι, κά ι λαμβάνει μέρος εις οσα συμ€αίνουσιν' ούτως είναι εις τάς τραγωΐΐαξ τούτου του ποιητοΰ οί χοροί ως ε πι το πλε'ΐςον ως εταίροι* κάι επομένως ιίότε ως σύμβουλοι, πότε ως νονίιτητνΐί η συμ^ πάσχοντες. αί θυγατέρες του Ω'κεκνου εις τον δεσμώτη$ Ώρομνιύια, οί γέροντες των Π ερσιΖν και σύμβουλοι εις τούξ Νέρσας, οι γέροντες των Ε'λλνίι/ίϋ» και σύμ€ονλοι εις τ·5>» Α'γαμέμνονα, κάι αί Ευμενίδες είς το ομώνυμου τούτο δρα* μα, είναι οι χοροί ι ν τάυτω κάι τα κύρια, πρόσωπα αύτων Των δραμάτων" Το* άμετρο ν μήκος Των χορικών ωδων δει* κνυει, οτι ο Αισχύλος ε€λεπεν εαυτόν αναγκασμένου να κο· λακευσι& Την κλίσιν των 3εατων προς Την ωδην κάι τον χο' ρον. ο' χορος εμενεν εις Την σκηνην, ενόσω παρίςατο ηπρα- ζ'ί> κάι έν ω οί καί αύτο υποκριτα) άπήρχοντο, κάι εκ νέον ι*σε·€αινον' εν τοσουτψ αυτός εδείκνυτο μάρτυς κάι μέτο χος των γινομένων, κάι οταν έΧιπον εκείνοι, ηδε μέλη α νάλογα είς τά παραςαίέντα, έδείκνυε συμπάδειαν είς τά ε λεεινά, συν^'ίετο είς τά χαροποιά, ΐσυμ€ούλευε και άνεμί- μνησκεν ίςορίαςμυίο\ογικάς ·»| αδιάκοποςαύτου παρουσία ϊίς σκηνών Ανάγκαζε τον ποιητήν νά <ρυλάττ% τνξν ενότητα. του τόπου κάι χρόνου , την οποίαν $ίλε παραλή ίζ άπαν- 1Γο ί χωρ)ς εκείνον τ ην περίςασιν- Τοιαύτη λοιπον ήτον είςτάς χείρας τον Αισχύλου ή τρα»