—' ( 333 ) — Τικα), τιάρα ν,ρημνί ζάντες από τά ρήματα Τον νιίιρ<τυνΤ(\ι· κον (α), τωβ απορρίπτοντες ως μο\υσμενον £*ας, £κ«5 οςτις αΜτζός. Το τόσον . . . όσον,με μόνον την πρόφασιν, ςοχα'ζομαι, οτι η Ιταλία το μεταχειρίζεται, και ότι περιττεύει ο που δεν ιίναι \όγος περι ποσότητος κ.αϊ αναλογίας της (/3), αν τάμα ό'ί και 'Οποΰ και "Ο,τοι (γ) τα Λακωνικωτατα' 'Οπου χ,αί "Ο,τοι, ταφευκτα μαΧιςα εις τοΰς Ποι^τάς, τωρα τε- λος πάντων εζορίζοντες με μεγά\ην οργήν, ως κατάσκο πους, τόσας και τόσας φράσεις, ότου ή συνήθεια ή, τησε , η αϊτό τους προπάτορας κλι ιρονομήσε, προ€αλλοντες, ότι είναι ξένων γλωσσών, ή καλύτερα, οτι συμπίπτουν με ζενων φράσεις, χ! επομίν&ις $έν εϊν' Ελληνικά)» να 3αύ§ου- μεν οτι χ-ατι κάμνομεν (£). την μεν, ,,Μισ*! οιρα ϊ/ς Τ«£ ♦ * <5* , \ ν Μ (α) Μ ίνχαρίςςϊίν μχ ίίίοι ιίς την Γραμματικών τκ Φιλο- γινας Λκ(&άρ »«ς ^ τβτον του -χ^ονον. ^(? > ) Και ιΐνχι αμφιβολία, ότι όιτ« ινριΖχ Τοβου "Οίον, ενα ίί'ιι ίϊ·αι "ΚοΎοζνιςι} ποιότητος άναλογί»; τΐ]£ , «χ,βΐ το Το. <το» .... 'Οτον ίέν ίΐν' »ίς ϊ*μκβίαν τοβΌτ^τοί- ^ άνβ.'ΚογίΛζ Τι)ς ; Μκ'ιτίβί καμμιαν φορά» ιιναιι^ αιιτις ατλϊ , /ίαι, .... /Γα/»" ( τ ) 'Α^βλαγίν το 'Οίγκ ^ "Ο,τοι (ι«ς ΐνημιίαιβ·»» ο' Γυγγραίρ. τ7ς Αίολοδα^/*, Γραμματ.) της οΐίΐ\κιιίυ^ς γ^χϊ/της μι τα; άα- ρΐκιίς 'Α,νται υμίβ{ ί , ο? , μι# , ν!» , 'ψβ. ιί» η ^(ΐ<ϊις τα» >ι< το διάγραμμα φχίνιτ«/. » Λ/ιπατικιί ιτχντος γίνχι; ^ α$ι3ιΐ». οι Δοτική παντός γ£Κ»ς ^ «ριθμκ. , χ ~ \ »\ »\ *' μι» αντί τβ , α«το», «υ-τΐ; , αυτκς ^ ακτ αυτχ. ι/ΐν τταρομο ία με τν,ν μίν. •φί «ΐίτι τ« , αάτας , αντχς, αντκ. ΜενιΙ λοι»»» εξιτασαμεν αν ν$οξιι>πν αυγχνοΊν , ·ίς τβτο ας ί^ωΤΗβ*^ **- / \ , < ^ ' \ * η * 3<νχς τιιιι οΊΐϊίΐϊυιτίί τ» , α^«ίΐ, τιςια,χ , το οχι · ας ί?«τ»ι. 3«1/ ^ τ' ί3ϊΐ) β*ϊ τβ{ ΕΧ 8 ·, * *λτι'^« το οχι »' . > ί * * ^ «τ «υτα. (δ) ....... 'ΐϊ β·»»^ϊ*ιβ τί τί τ« ιςιν 'ΕΤλ,φΐιον τϊ άιιιΑιίιιΐξβιι γΐ*ίταΐ τίκμή(ΙΟ» , ^ *'* «^·Η "ί **ίΐ το'ϋ βλ. "ΚψΙϊμον Τί'χΐΊΙ," Σιζτο* '£μ·Μί01ιος'ν(0( Γ(χμμχτ, βιβλ.. Α,