— ^ 154 ) — ί!ς Κολλά μέρη Της 'ΐλ/άόος; Εις Τ ούς ποιητάς, ρητβρας , ίςο, ρικούς έκάςης εποχής και γένους βλεπομεν <>χι μονον ιίιαι- τέραντινα α'ίαύησιν πρόςτι κάβος η εις άλλο, αλλά και ίυ· ναμίν τινα. του να ζωγραφωσι. Βλεπομεν τον Αίσχυλον ζω- γραφίζοντα την υπερηφάνειαν Των τυράννων , Την α.μεΤα€λη* Τον τόλμην Των ηρωων " τεν Σοφοκλί^υ παριςανοντα ιίς τους οφθαλμούς το μίσος, τον 3υμον , Την μεΤαμελειαν' τονϋυ- ρι-πίοην χαρακτηρίζοντα την μανίαν , τέν τυφλον έρωτα , την άπελπισίαν· εις τον "Ομηρον εξ εναντίας Την ϋ'υναμιν ολων Των ανθρωπίνων παύων. Το άνΤικείμενον της οργΐίς τε» 'Αχιλλέως είναι η υπερη φάνεια του 'Αγαμέμνονος' άμφίτεροι 'έχουσιν επιβροην εις το ςράτευμά, ο 'ίΤς διάτα όπλα, « άλλος &ιά τβ σκήπτρου- 'Η υπερηφάνεια , κατά τον θεόφραςον , <ίέν είναι άλλο τι ,,ε! μη χαταφρόνησις Τις, πλην αύτουΤων άλλων", και ούτως βλε- •πομεν εις τον 'Αγαμέμνονα., όςτις δεν σείεται ούίένα, μη τε ςραΤιωΤην, μήτε Ιερέα, ούτε Ομογενή οϋτΐ αλλογενή" με ποίαν υπερηφάνειαν αύτος έέν ονειδίζει τον 'οέυσσέα , Διο- μήίην , Μενισ$εα; με ποίας άποιλά,ς δεν διώκει τον παρά. πα- <7ΐ σε-έάσμιον ιερέα "Χρυσην; και οτ αν αύτος ζητ% γέρα; κατά την 3ελησίν του απο τούς"Έ,λληνάς καΊ άναγγελλη , ότι εάν του το ςερήσωσι, Βέλει ςερησει αυτός το βραΖεϊαν του Α'ίαντος, 'οένσσέως η'Αχιλλέως; κοίαν τέλος κάντων, όταν ναροζυνη τον ήρωα, και Τον ετίακαλεΐ να Του άρπάζη την Βριση'ϊία από την σκηνην του; ^Οργίζονται αμφότεροι, καΐα > Τ'ν 'ΐωμαί Γ ν ποιηΤην ' Οράτιο ν ,,'Γβ οοπιπιυηίΐβΓ τιγϊΙ οίπιτη· «ρβ"· α'λλ' β μεν ^Αγαμέμνων οργίζεται, μετέπειτα ανη· συχιΐ, φοβείται ίιά τά μέλλοντα και Τρέμει■ ό οε ηρωζ εμψυχώνεται άπο την φιλίαν, φυσικόν δικαίωφα., και άνα- τίαυεται εις την σΜ\νην με τον φίλου του Ιϊάτροχ,λον. 'ο ποιητης ΰ'έν περιορίζεται μόνον εις Την κεριγραφη» Της οργής κ,α! αλαζονείας, αλλα αα.ίιιςορε'ΐ με τους- πλεοο ζωηρούς και αΧη^ε'ίς χαρακτήρας τον φο€ον καϊ την ύπόλη-1·^, οτ αν ο! μηνυται του ' Αγαμέμνονος Τ αλΰΰ&ος και Έυρυ·€ατη( φοβούμενοι 3έν τολμωσι νά πλησιασωσιν εις τ/.ν σκηνήντου, £ιά να του ζητήσωιτι την ν^ιτηϊΰα , καϊ αυΤος γνωρί<τας τιν σκοττον των και την ά^ωοτητατων, τους προσκαλεί, χβ' {| 'ί αυτούς εγχειρίζει την ε^ωμένην. Μι πίσν,ν ζωηρότητα· ^ί ν