421 ι^λΐαν, νμ.οία>ς δέ δ» άλλοι Κορ&γικοί ά- πεςαλμενοι. Κατά νεωτέρας ειδήσεις ε χ. Σαηδίας , οί συμμαχικοί επίτροποι περιμενονταχ ΐν· τός ολίγα άπρακτοι, διότι αυτοί μεν δεν ήόελησαν υά ςέρζωσι νά προσμείνωσιν ε ως η συγκαλεσάίϊ ή δίαιτα, ο δέ πρίγγι^ Χριςιάν % οί μινίςροιτα δεν ηίέλησαν ν άνοφασίσοβσι τί χωρ)ς Της διαίτης. Ε'άν συμ€>ϋ πόλεμος, φαίνεται οτι μελετωσιν ο Ζαήδοι να πολεμήσωσι τήν Κορ-ξιγίαν διά θαλάσσης 4, %-ηρας εις διάφορα, μέρη εν τα,υΤω. Εατ λ νεωτέρας «κ, Κοπενχαγης τγ,2θ. ίβλ. ειδήσεις, ήλύον γραμματα εκ Γο- ίεμ4άργβ, τα οποία άναγγέλΧασι τάχα τήν βε€αίαν είδησιν, ότι οί συμμαχικοί επίτροποι έπεςρε·^αν άπρακτοι από τήν ΐίορ€ιγίαν εις την Κοπενχαγην. Ο όιν εν τός ολίγα περιμένεται η αρχή τ2 πολέμα μεΤαζυ Σαηδίας %, Νορ€ιγίας. ΠΓ0ΚΗΓΓ2ΙΣ. Ε?ναι τίδλύς καιρός άφα επιόυμε'ΐται νέα μετάφρασις Της Περιηγήσεως Της 'ϋλ- λάδος Τϊ Παυσανία. *Η ΐαλατική μετά· φρασιςϊί Τεδουνα ε%αι πολΧά όλίγης πί- ςεως αξία." αί δυο Αατινικαϊ, η μία. τα Αοισχέρα_ τυπωμένη εις τήν Βασιλείαν κα τά το 155ο έτος, ί, ν\ «Χλκ) τα 'Ρωμύλα 'Αμασαία, συνωδευμενη εις πολλάς εκδό σεις με το κείμενον τα Παυσανία , δεν εί ναι πολλά άκρι€εςεραι από τήν ΐαλατι- κήν. Πρέπει νά ε'ίπω εις δικαίωσιν τατων των μεταφραζ&ν, ο-τι τ ν ς ιΐτο πολλάκις αδύνατον νά μεΤαφρασωσιν ακρι&ςερον, διά τά πολλά σφάλματα τα κείμενα. Ε«ϊ ΤωόνΤι από Τον "Αλδον Μανατιον, οςιςπρώ τος εξίδωκε τον Παυσανία.» κατά τό 1516 έτος, ι&ς τον Φάκιον , τα οποία η 'ίκδοσις Ιΐυπώ!)^ εις την Αε/^ίαν κατά το 179$ > κάνεις από Τα ς έκδίτας δεν ζντύχησε νά παρα£αλ% αντίγραφα. Και αυτός ο Φάκιος, οςις είχε τας διαφοράς γραφάς δύο αντι γραφών , ενός της Βιέννης, καϊ τα άλλου Της Μόσχας, δεν εςαόη αυτόπτης των αν- ' ν « Η *» ' > ' τ ιγραφοαν · το οποίον είναι ρ*εγα ατνχνιμ. α, επειδή τά ομματια τα έκδοτα είναι πολύ οξύτερα, παρά τα απλώς αντιγράφοντας τας διαφοράς γραφάς. Ιϊιςεύω λοιπόν, οτι ωφελω δχι μίνας τας τεχνίτας , διά τΊς ο ποίας ί ΙΙαυσανίας έϊναι βι4λίον κλασσι- κον, αλλά % τβς φιλολόγας χ, τές σοφάς, Κροσφέρων νέαν % μετάφρασιν %, έκδοσιν τβ κειμένά τί Παυσανία · και διά ταύτην Τ·ήν έτιχείρησιν δεν νμελήίιή τίποτε. Τ ο πρώτον έργον, εις τό ονοΐον έπρε πε νά ασχοληθώ, εςάίη ή διόρ&ωσίζ τϊ κειμίνα , διά των οποίαν ερεύνησα τέσσα ρα της , Αυτοκρατορικές βι€λίο$ν^κης αντί γραφα. Το εν, σημειωμένου μέ τον αρι- 6μον ] /,ΟΟ, δεν περιέχει εί μη μίνα Τα, 'Αττικά· τά λοιπά τρία, σημειωμένα 1399» 14ΐο % Ι4ΐι ? έχασιν δλον τον Παυσα νίας. "Αν λ, κάνέν άπό ταύτα δέν ήναι άρ· χαιότερον της δεκάτης τρίτης έκατονΤαε- ' Τηρίδος, εΰρηκα όμως ζμάλιςα εις τά ση μειωμένα 1410 λ, ι4ΐι) γραφάς αξιολο'- γ'άς, λ πρός τούτοις , αναπληρώσεις τίνων ελλειμμάτων, "ΐξω ΤόΤων ερεύνησα ολα των κριτικών τά συγγράμματα, κ έσυνά- όροισα οΧας τάς οπωσδήποτε πιύανάς διορ' $ώο"εις · ελα€α καϊ τινάς άπό φιλόλογον *Ελληνα (ΐον Η οραην), τ? οποία έχω εις τιμήν μα νά ήμαι ί, μα§ηΐής % φίλος. Γ έ λος πάντων ή δεκαετής μελέτη τα Παυσα νία , >ί η έρευνα, την οποίαν έκαμα της αρ χαίας "ΚλλνίνίΛνις I ςορΐας χ, Μ υ -ιολογίας { • «Ν ■ > > > ' > ' ν ", 'λ, μ εοωκαν αφορμην να καμω κ εγω ιόιας μα Κολλοτατας εικασίας, εκ των οποίων τινές, δημοσιευίε'ΐσαι διά Της 'Ργκυκλο- παιδικης 'Απούήκης, επαινέ$ησΜ άπό τβ <