— ( ,80 ) — 6ο υς'"Εχω το β ι€Χίο ν, άπεκρίίη ο φιλόσοφος. 'ϋμπορι'ΐτις να αναφέρε ομοίως ό.τι εΧεγεν ο κύριος Φοντενέλλος'"Εκα- μα είς τηννεότη τα μου ςίχους'Ελλην ι κου'ς κ α 1 κάλους ω « του 'Ομήρου , διότι ήσαν εδικό ί του. (Το Τ«Χο{ ί/ζ το άχ.όλου3ον Τ ετράδιον.") Κ { * ρ Ο λ Ο )Ι ί ί. Κατα τι}ν 2ό τοΰ 'ΐανουαρίου του τρέχοντος χρόνου με· τέ€η εις τάς αιωνίους μονάς ό σε€άσμιος Μητροπολίτης της Χίου Διοκυ'σιοζ. Του λυκΊ^οΰ του'του συμ€άντος\επτομι· ριςΐραν ε'ίδησιν δίδει το άκόλουίον γράμμα πρός τίνα. των εν Βΐίνν^ Χίων , ο ςτίζ κατ* άίτησιν και άλλων ιδώ φίλων του (συγκατάνευσε νά ε'κδοά^ αυτό δια του Αογίου 'Ερμον. Φ ί λ ί! *Ε ζεόρω, οτι επώυμϊίς νά μανίαυχς τα βξια περιεργείας συμβαίνοντα εις την -πατρίδαμας' μάλιςα δε καΐ πολλάκις μ' ε παρακάλεσες νά σε γράφω περι τοιούτων, επευχομενος νά ην α ι ηιάντοτε χαροποιά. Εις ταύτην όμως την τίίρίςασιν ή ίκπλήρωσις τηζ υποσχέσεως μου γίνεται με Χΰπην μέγα- \ην , διότι ίχίΐί να άκουσας μι'γα. δυςνχηιχα , ίσως μάλιςα. χα! το" άκουσες, πρ"ιν λά€ι)ς τήν ΐπιςολήν μου' διότι η Φή- μνι των λυπηρών τρέχει ως επί το πλεΐςσν ταχυ'τερα' και ταυ τη ν με φαίνεται ότι δικαίως επαράςεναν ο'ι ποιηταϊ ΰνό το σχϊ,μα ενός τερατώδους πτερωτού ζώου, έχοντος ο'φίαλ- μούς, ώτα, ςόματα και γλώσσας τοσαυ'τας, όσα κα! πτε ρά εις όλον το σώμα του. Αεν ηίελα σε γράψειν ποσώς πε· ρ) τοιούτου δυςυχήματος , άν τα περιςατικ,άτοα δεν ήσαν τωοντι άξια περιεργείας εις το φιλόπατρι σου , και εις την σοφιιν κρίσιν σου , με την οποίαν εξεύρεις νά συνάγχς ωφέ λιμα συμπεράσματα εκ των αυτών εκείνων -παραδειγμά των, τά οποΐα προσβάλλουν απλώς εις τους κοινούς άνόρώ- Κους με λύπην η χαρά ν, χω ρ) ς νά διεγείίρωσι τό πνεύμα των εϊς καμμίαν παρατήρησιν. Ο 'Αρχιερέυς μας έπλήρωσε τό κοινόν εις όλους τους άν- βρώπους χρέος την 25 Ιανουαρίου , ημΐραν πέμπτον, τά «ρω*. Εις διάςημα μιάί ωρας βλ*) ή πόλις μετε€λή6η εις ηιε'ν- 6ος' <κανταχό6εν 'ίτρεχον ιΐς την 'Β.κκΧησίαν της Μητ'ροπό-