— ( 22 5 ) — Βλίτου σα η Τ έχ,μησσα τν,ν ανίφασιν του Α'ΐαντος ν£ φουευ· , πασχίζει νά τον αΐίοτρι\\·η ακό τούτον τον σκοιτον μ.« Χο'γους νερινα3εςάτους , τους όποιους αυτός ο γαμήλιος ί'- ραις υπαγόρευε ν είζ αυτήν, πρώτον φερει υπ ί,ψιν αυτού μίαν σύζυγον, και ίνα ήόν, ο'ίτινες αν αυτός αποΰάννι, μ,ε'λλβυ- σ< να γενκσι δούλοι των αΧΧων Ελλήνων» κα\ μνρία ονεί δη 3έ\ουσι πάΰει ϋπ' αυτών επίτηδες εϊς ονειδος της οικίας του. β'. τους γονεΊςτου, των οποίων χ παρηγορία του γή ρας είναι αυτός, ΰςερον δε "έρχεται ιίαΧιν εις τκ χα3' ΐαυ· την, και Χεγει- '£μο) γαρ κχίτ' ϊςιιι ιΐς ο,τι β\{*ι* τλ»)'ν <γβ · αν γαρ μ» τατρί 4* ιμς'ίοβ'ας ίβρϊ , )£ μητιβ, αάλ. α μοΐρα τον Φ«β·«»τ« ν* *Λ3»ϊλπί αϊβ 3*»αβ·ίμ.»,· οίκ^τοξας. τις ϊν[Τ* ί'μο! Τί'»θί τ «κ Λ#τί σ» «-ατ;!}, τ<4 τΧιτος > Ε» οόι ταο"' ϊγαγε σάζομαι' ά/^.' ϊ^ί καμκ μνήςιι/' κνΙ(ί τ οι χ$ιχρ μιιιίμΐ)» τρΟίΤίΤιαι, τιρτιιοί 'Ίτι τϊ τ«3οι. Χ"ί'? Χ*( ιν Υ*( ίς·*" ι" τίχτββ· «'.<, οτκ ί' ά-το^ίΐ μ«ϊς·<« »ύ τίτον^οτος , »* αν <γίνοιτα ττο^' έτος ινγιιιΐς α»ιίρ. Καϊ ταΰτα μεν αυτη δια ν άποτρίψη τον ανδρατηςακοΐην αυτοχειρία ν. ό δε Α'ίας &Ις επιμένων εις την αττοφασίν του ζητεί νά 'ίέΐή και ν απασ3^ τα τεΧευταΐα τον ιίο'ντου. 'Αφ οϋ τον φ έρουσι, τον \αμ€άνει εις τάς αγκαλας του» και τον λίγί< τα έξης. Τ,- ' 1 · ' Χ2 ται.' γι «βίο ιτΒτ^βς »υτυχ«ς»(ΐος, Τα ί' «&.' ομοιοζ ,' γίνοι' αν β κακο'ς καίτοι** ννν τ£τό γι ζαι'λχν »% μ . ίκ τι Φ;«Μ<ί> νβ? μ«)ί*» ?<!«Γθς βίθ( · το μι) φ;ο#»Τκ γα? χά$τ Μα >}ι>»0» κακό» ' ι ως το χαίριρ >£ το λυ*«Το?«< μχ5ης. οτ«» 4 ί*8 «τρο'ς τΐτο , ί»ί «·' οτ«ς κατ (ο ς ίιίξϊΐζ »» ΐχ2(0%; βίος ί'ξ οί'» £Τ(ΐα(]ρΐ(ί. τί»ί ίι καφοις τηνμαβΊ βο^κβ, νι'ακ \}'υ%»|ΐ) ατα®ν·«9, μΐ)τρί τ?3ϊ χβ^μοϊ^'·