- ( ι«4 ) - τη είζ τούτο' καθώς και ό μεγκζος ε'χθρ.ός του Κοινοί) πρέ πει να. λογίζεται, οςτις η εξ αγνοίας άπατωμενος, η από ί- \ογον ενθουσιασμόν παραφερομενος, πλάττει και μας τταρα- | ςένει βαθμόν καλλιέργειας ο-κου οΐίτε έφαντάσύημεν > και {κα θώς κατα ι-ξάζουν εις τά άεατρα διά μηχανών τους 3ιού ς) αύ- | τος μας Μται^αζει ούρανόθεν τους χρυσοΰς αιώνας του Κ ρό- ! νου , εν ω ημείς ευρισκόμεθα εις ενα χειροτερον και εκείνου , τον οποίον ό Προμηθεύς εζηΤησε να μόρφωση, "ίσως Τίνες ω§ ί τόσον πειραχθοΰν, ότι και δημοώως γράφω τά τοιαύτα, "Ας \ ηναι βέβαιοι, ότι αύτη η ομολογία όχι μόνον δεν επιφέρει I όνειδος εις το γένος, καθώς ο! ψευδοφιλογενίΐς τό έκηρυξαν , άλλα και τιμαται και επαινείται από τους φιλάνθρωπους , χ. αϊ κρίνεται ως ττολυ καλλίτερον σημε'ΐον -χαρά τάς ψευδεΊς κηρύ ξεις των φωνασκητων. 'Η πλέον συνειθισμένη κατηγορία εναντίον ΰμων είναι ότι είσδε οπαδοί ενός συς») ματ ο ς , το όττοΐον αυτοί χ,αϋώς καϊ πολλοί άλλοι αποδοκιμάζουν. Ύοντο αληθεύει' δεν το αρνού μενα ' 7τλ/]ν αληθεύει ενταυτω, ότι εκείνο είναι τό μόνον άξιον νά ίχΐί οπαδούς. Οσοι (αν χ-αι ολίγοι) Την σήμερον αληθώς λόγιοι είναι, και διαπρέπουν εις τό Γένος* όσοι τρέ φουν εις την χ,αρδίαν των εύσυνεϊδητον αγαπάν της πατρίδος ^ και εμπράκτως Την δεικνύουν , όλ οι οί τοιούτοι είναι (τουλά- ■ χιςον εις τά ουσ»ωέ») τ»ις πεποιύησιως , των φρονημάτων, και των εύχωναυτου ΤοΰσυςήμαΤος, μάλλον δε των αληθειών, όπου εκιΐνο πραίτον συςηματικώς ^πρόφερε κα< ε'ίιίαξε. Σας μέμφονται λοιπόν, σας υβρίζουν οτι πρεσβεύετε την α\ή- &ααν * είναι περιττον να σας παρακινησωμεν εις τό ν' άδια- φορν,Τε είζ τοιαύτας ύβρεις , μάλιςα δίκαιον είναι κχι νά συλ- λυπούμέθα Λυτούς τους ομογενείς ημων, φίλους, άίΆφοιίς, πάσχοντας τοσον σκότος, εναγκαλιζομένους την νεφελών του ψεύδους -αντί της αληθείας, κα) μόλο» τούτο καταδικάζον τας τους άλλους ως μεγίςους ε'χΰρούς και εαυτών και του οι'- Χηθοΰς. Είμαι ως τοσον βε€'αιος, ότι εκε'ΐνοι γελούν, όταν μας άκουουν λέγοντας, ότι το εναντίον, αυτών σύςημα είναι τό της αληθείας * αλλ ούτε ημεΐς τό προφέρε μεν δια. νά τους πείσωμΐν, οντες βέβαιοι ότι άμετάπειςοι Βέλου ν μείνει' τό λεγομεν μονον δια την έπερχομένην γεν εάν, ητις $έλει κρί- %νι αύςηροτερον και άλι^θιςερρν και εκείνους και ήρ·ας. Δ^ςυ-