— ζ 109 ) — τοι, ο'ίτινις ήσαν σκουδαίοι' άλλα δεν ΙκοινοΧογοΰσαν τΊ· γνώσεις των' όια τοΰτο και α ί ετιςημαι δεν έκαμναν καμ μίαν κρό οδον * α ΐ ώ^έΧιμοι άνακαΧυ^εις ήσαν γνωςαι εις μόνους τους ίερεΐς' ο! άνόρωϊοι οιτο τυφλών εύχαριςίαν τους έκτιζαν ναούς, θ! Ιερείς βΧεΚοντες εαυτούς κυρίους εκιςημης , ητις ενομίζετο 3εία , και νί'τις εχ,αταςνιυίν αυτούς σεβάσμιους «ς τα όμματα Των άλλων άνύρωΚων , ΰίν εφανε ρουαν το μυςήρήν των καρά εις μονάς τάς οικογενείας των η ε'ίςτινας κατεχόμενους , καταρώμενοι ά ν ά 6 ε μ α εις τους άκίςους τρομάζοντες αυτούς με τάς Τιμωρίας του Ώρομηθεως. Αί εκι- ςημαι κεριωρισμεναι εις τάς κεφαλάς των Ιερεων, έιν έκα μναν καμμίαν κρόοδον , έπ<ιδη εφυΧαττονΤο εις τάς αύτάς οικογενείας με τά αυτά δόγματα. Το αύτό ακολουθεί και εις τάς Ιμέρας μας , εις τούς Σίνας και Π ί ρσ ας , ως και εις άΧΧαΤινα Των Ινδιών εΰννι " αί εΚιςημαι μη ουσαί γνωςαι Καρά εις μόνους τούς Βραχμάνας, δεν κάμνουν καμμίαν κροο- δον. Ευ&ιϊς καβαίς αί εΚιςημαι έγιναν γνωςαί εις τβύς "Ελλη νας οευ αφέθησαν εις τάς χείρας των ιερεων, άλλα κςιθε'ι.ς ε- δυνατο νά σκουδαση αύτάς · όθεν αί εκιςημαι, έκαμαν εις ο- Χίγον χρόνον ιτροοδους εξαίσιους και ηχόησαν εις εντεΧιιαν. 'ο Κύριος ΟατΐβΓ ά,κίδειξεν ετίειΤα, ότι α! γνώσεις μας δεν είναι καΧαιότεραι των 5,000 ίτων , και οτι δεν εχομεν ίδεας βεβαίας καρά 3,οοο μόνον ετών καΧαιόίεν. Τοιαύτη είναι η σύντομος ΚερίΧη^,ις Του κρώτου μνήματος' είναι μεν ςερη- μενη ακό οΧην την εύφραδειαν ί, εκτυΧισιν, Την όκοίαν άκήτει, και ήτις είς μόνον τον Κυριον ΟανΐβΓ άνηκε ι, αΧΧ' είναι κιςη εις τάς οκοίχς εκαράςησιν ίδεας ο σοφός ούτος άνήρ. "Αν με συγχωρήσω ο καιρός 3έΧω κάμειν την κερίΧηψιν και των ακολουθών μαθημάτων. 'Εν Παρισίοις τη 31, 'ΐανοναρίου 181 3. *ΙωσΜ* β ? Μ. Δούκας. ΝΕ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΓΑ. 'Εν Βιέννη εφάνησαν κατά τό 1817 ετος εκ Της τυκογρα- ί'ας του 'ΐωάν. Βαρύ. Τζ&κίου: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩΝ π ΕΓΚΥΚΛΙΩΝ ΠΑΙΔΕΓΜΑΤΩΝ βι€Χία Δ. συνταχθέντα, ύκό Κωνςανΐίνου Π ρεσ£ντ ε·