— ( 188 ) — τ£ν ομογενών διαύΐσεως, οιά δε τ η άμ,ουσον Της (ύτυμπχ- ίήτου φιλικίς δι»ρ$ωσεως, "Αν το βι€λίον αξιωί£ και δεν· τέραν ί'κδοιτιν 3έλουσι διορίωίη βέβαια ολα τά ελαττώματα αύτα' πΧήν κα) ούτως το βι€λίον ί'ιναι συςατεως άξιον «ι'ς τους Γραικούς, καί ο κύριος I. Κ. αξιέπαινος δια την φίλο- γίνειαν του , χα! προύνμίαν εις το νά συνεισφ;ρχ και αυτός, Το κα τα δνναμιν , εις Την εκ της άμαδείας άνίγεριιν τον γένουςτου. Εϊί» να ευρ# κα} άλλου ς μιμητας- Εις τον πρώτον διάλογον περιγράφεται εν σύντομοι η κατάςασις γενικώς των 'Α&ηνων κα) ολ> ις της 'Ε λλάδοζ, ή κατ εκείνον τον καιρόν, καί ον ο Φωκίων εδίδασκε την πο- λιτικήν τον Αριςείαν, νέον τίνα, του όποιου τον νουν ο! 2ο- φιςαι είχαν αρχίσει ηδη, κατά την συνήόειάν των, νά δια- φίιίρωσι με τάς κακαςτων γνώμας, υπερήφαναν, ματαιο- φρονα κα'ι αλαζο'να, άλλά πρό&υμον ε ίς τό μαόείν α'φ' ού ιγνωρισε τήν απάτην των τιερϊ πολιτικής φρονημάτων Τον· Ο' Φωκίων, ο μιγάς κα! φρονιμος πολιτικός, αποδεικνύει, ότι η* πολιτική είναι ιπιςήμη, έχουσα. κανόνας αμετατρε- πτονς' καί ότι η πρώτη έιά τάξις αυτής συνίςαται εϊ( τό νά υποταττώμεάα είζ τους φυσικούς νόμους' αποδεικνύει προ ζέτιότι η εξουσία. Την οποίαν λαμβάνουν τα παίη ημων > γίνεται πηγή ολων των κακών της ανθρωπίνου κοινωνίας ' καί οτι. η «ολιτικ»! εχει χρέος να καίυπο€άλλη τα «αίιΐ υπό την κυριότητα του λογικού· — ,, 'Εξερευνησον, λέγει προς τον Αριςείαν ο' Φωκίων περ} τά Τίλη του πρώτου διά λογου, τάς κατα. καιρούς ανωμαλίας, πόσαι υί αύτων βασι· \είαι ίρημαίίησαν! αύται ε'ισι τόσαι φωναϊ, δί άν η Προ· νοια βοα προς τους άν6ρώπους'' Μνΐ δίδετε πίςιν εις τά πα· 6η' αυτά κ^λακεύουσι και ύπότχονται ευτυχίαν δια να 3· πατωσι κα! μόνον. "Αν όμως δώσητε εις τας καλακείας αν- των ακροασιν, αϋτά μετά καιρόν 3έλουσιν άιτοδειχίή 6ιλ σας δήμιοι, η νά σας ύπο^άλΧωσιν νπο τον ζυγον τνζ δουλείας· Εις τύραννος εξ υμών αλλήλων, ΐ) είζ αλλόφυλος καταπορίητής, 3έλει επιφέρει έπ) τάς κεφαλάς υμων τν,ν μ,χςιγα Εις τον δεύτερον διάλογον αποδεικνύει ΐ Φωκίων, ο' 1 ολαι α! αρετα 1 γενικώς, καί αύται αί εΧάχιςαι, συμ€αλ·^ Χουν ί/{ τήν εύτυχίαν των ανόρώπων' ότι τά ή$4 είναι Μ