ΑΑΗΝ1Κ02 ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ περιοδική εφημερία πολιτική, φιλολογική τε και έμποριχή. Τρίτη, τι} -— . —κ 24. * 24. Μαρτίου 1812. αδεία και προνομίω χαιβαροβααίλικω. ΤΙΟΑΠίΚ 41 ΕΙΛΗ2ΕΙ2. ΜΣ,Τ 4 4/1 ννΐΊΤΛΝΙΛ. Αόνδρα, τή 2ι, Φΐβρ. 'ΛναγινώΰΧομεν εις τον Μόρνιγγ-Χρονίϊ ιλε (μίαν από τάς 'Λγ- ^>Λ.ίΛίίϊ ίψημερίδας της εναντίον μερίδας) τάς α- κολού$ονς παρατηρήσεις. ΐ,Ήμεΐε δίν $ίλομεν νά κάμωμΐν συμπεράσματα και εικασίας , ίρΐνναον- τεϊ ίΐϊ ίίιχων αραγΐ τάς δνμβονλάς πειΒόμενος ό πρίγγι-φ-'Ρεγεντης, παρεκινήΆη >« γράιίΐ) πράε 7ον δούκα τοϊι 'Τόρκον τό γράμμα, περί τοΰ οποίονχΒές άνεψέραμεν ■ (ϊύεΈλλην. Τηλ. άριΒμ. 23.: β*λ. βί).) *Χην εΐμεία πολλά βέβαιοι, οτι ποτί δεν μέλαναιν είπρ οι φίλοι τηί βασιλικής ά-ύϊον ύγηλότ ητος, οτι το τοϊοΰτο γράμμα, το ό- ■ποίον περιέχει τοιούτον άναπόύΒητον πρόβλημα, προήλΒερ άμέ'σακ από τοιούτον περίβλεπτον αν- ίφα. "Οστίί και αν ήναι ο ύπαγορεύσας τοντο το γράμμα, ίπρεπε ν&.Ο,εύρ^, οτι εις τάς παρούσας περιστάσεις ήταν τ&ν αδυνάτων ο τίμιας ανΒρΦ- 5Γ05- τ'ψ' μϊα.9 ί/.τϊ/ς ιίλλης φατρίας νά βνγκατα- ψεύστ) εΐά την πραβα\%ομένην'ίνι&βιν. Οι λόρδοι Γ Ρ έν ααιΓρεν βίλλε. ίκήρνξαν οχ ι -προ πολ λού εις το αν κ> παρλαμέντον, οτι τών ΚαΒ-ολίκων ή ΑπελευΒέριαδίέ (εηίΛΜίρκίίοη) νπήρχε, κατ' αύτσνί, έήτημα άναγκαιότατονιις την νπαρΐ,ιν ηαΐ ιϊ&ηρρίαν τψ πολιτείας, μι} έπιδΐχόμενον ά- ναβόΧήν άλλ' ο κύριος Περσιβάλ άντικήρν- (ι τότι λίγων, οτι ούδίποτ» νκαΐ ίΐϊ ούδιμίαν περΐστασιν Βέλα συγκατανεύσει εις ί κείνο το ζή τημα. Τίνι τρόπω λοιπόν ημπορεί τι 5 νά σνμβι- βά'χ) τοιαύτας γρώμαε άντιααχϋμίι α.·,· και νεοηστι κηρυχθείσας, και παις οι οϋταα φρονοϋντες Ιίν- δρΐς, οζ οποίοι Βέλρνΰι να προβεμπεδώσι τάς γνιάμαί των εντίμιος, ήμποροϋβι νά βνμβονλεύ- ωνται έν ίνι και τΐο αν τω τόπορ, ϊ} νά σνσκέ- ..πταανται περι τ&ν πραγμάτων της διοιηήβεοες} "Εατεργεν αραγΐ ό Περβιβάλ νά παράβλεψη την γνώμην τον ΰεβάμίνοι τόν λορδ Γρέν, }) πάλ'ν ο λορδ Γρέν, δια νά σνμμΒτϊχΐ) μετά τον Με ρ δι β ά λ εις τό μινιατίριον, νά παραίτηση τα βΆοπούμενόν τον, τό οποΤον αυτός νομίζει άναγ- ηάϊον ίΐϊ την σαιτηρίαν τ ψ μοναρχίας·, Τίς έη τών δύο ηΒΐλί παραιτήί-ί) την γνώμη ν τον με τι· μην; "θοη$ Ι&ενρει τί ίατι τιμή, δεν προβάλλει εις άλλον πρόβλημα ατιμον ίίαϊ αδοΕον. Τό γράμ μα λοιπόν τον πρίγγιππος - 'Ρεγίντον δεν ημπο ρεί νά ύπαγορεν$ΐ/ από μιαν τόσον εύγενικήν ύν- '/ην, οία ή εδική του, ιίλλά πρέπει νά έγράφη γρήγορα και απρονβήταας δια παρακινήσεις τίνος τ ω ν άνανδρων και ούτιδαν&ν περί αντόν κολά- ηα>ν, ί). πολιτικοί) τίνος άστατοψρονονντοε, δΐχα χαρακτήρας, και μικρόν πνεύματα. Ενδέχεται μεν , οτι σ πρί]·γπ[ι - 'Ρεγέντηί από πίρναι αλλα- Β,ε την γνβομην τον περί της Ιρλανδίας, και τώ ρα έναντιόνεται εις τααν Καθολικών την άπελεν- Άέρωαιν επίσης ά>ς ο κύριος Περβιβάλ, δια το όπα'ίον &ίν είναι τότε. παράδοίον ; & δεν %έλη