ί; β ·η να παγώση. Όυτοι ο! όγκοι πάγων ί 'γχαταλιμ- ήάνβνβίχτν περιζωννυουσσβν την Σι&φι'αν ϋαλαβσαν τόν Σεπτίμ&ριον, ενΰα αρχινούσα) η δη ο; Ιση«5- (Μ«οι άνεμοι , χβΐ αρχαία όλος ο ιαρί τόν ιτολον το- ?Γ95 να χατ«6»9ί»0>} -ίί'ς τγ'ν πολυχρόνιου νύκτα του. ■Ο'θεν εις μόνον άρμοδιώτατα Βέρη δόναταίτις να όοχιμάβη τον διάπλοϋν χατά χαϋτην την $αλα<τ«α», χαΐ ι ξ ότου ο Βάρεντς χαΐ Χεεμβχίρχ άπίτυγον εις ταϋτψ τήν -δοχιμήν, ψαύεται οκ μόνον -εις τονς- ψανεόοντας χοός θβλββ'σίους'β'χΰλουςχβί αλιϊΐς Ρωσ- βους ίγ/,βταλιμπσνουίι το πλίειν εις ταιίτ-ηυ τ·/\ν Ά αλβανοί. Οΐ Ευρωπαίο!, χαΐ μάλιςα οι "Αγγλοι χαΐ οΐ Γάλλο ι ΐ^Ολίμαααν αϊθις και αύθις να προχαψίαω- σαι εις Ύο ενδόχερον της 'Αψριχης, ο'λλ ίως τώρα Οί Άερμόχεροι χαΐ τολμηρότεροι περίηγη Τβί άπηντψ οαν ανυπέρβλητα εμποδα, χαΐ τίνες αυτών μάλιςα ευρηχαν τον §αναχον εις άνταμοι&,ν του ζνλου ίων· Εν των πρωχΐςων προ§λημάτ ων της Γεωγραψ'ας, το όποιον νγάπων -νά λυθή , ΰπνρχε τούτο , το να προσδίοριβΒή χρτ' άχρΐξειαν, ιτοΐος «χ των ποτα. μ'ι)ν, όσοιεχοασι τας ίχ^ολάςχων είς το δυπχόν παραθαλάασιον της 'Αψριχης, υπάρχει ο παρ α τοις «ρχαίοις ονομαζόμενος Νίγιρος ποταμός. Οΐ πλέ ον βόρειοι ποταμοί ΐθεωρή^ησαν χαχά διαδοχην ώς ό'ντίς αυτός ό ποταμός Νϊγιρος, ομίύς άψέθη μετ' ολίγον αΰτη τ> δόξα, *ά9ο επιςηριζομε'νη «'ς μαρ τυρίας οναποίεάτόυς ναυτών, οΐ όποιοι πραγματεΰ. ονται με τη» χρυσην κάνα), και τών οποίων τόσυμ. <ρερον άπηίει νά μ% δείζαχι τους τόπους 5 ίν9εν6- \άμ§ανον τους Βησζυροΰς των. Ο ποταμός Κογγος ύπάρχίι ό Ιβχοτος ττβΐ'- των, τον οποίον < νόμισαν ως όντα τον ποταμαν Ήΐγερον' ν της ροή; αΰτοΰ χα! ό ^Εί'^ας ό}>- *0{ των υδάτων το» επρεπε νά παρακιν/αη'τοός α«- ριΐργους να ΰποθϊσωιιν, οιι ούτος ό ποταμός είχε μεγάλην εχτασαΙ μήκους, και καω μάλλον, χαβοπ »ί ιξάτμισίι ΰπάρχίι μεγάλη ί'ς το ίχιδον &ν)ίΐί« ρίνα μίρ-ή, τά όποια διαρρέει. Ή Ά^λίκη 3ί- β;'χη<ΐ(ς άπε^άαιαε τω 1816. »β ςίΛη καρά&όν τι ίλαψρον &ια να πλευα·/) τον Κογγονίίσοντόζυναταν είς το βνω, χβί. τοίτο τβ χαρα'ίίον, τόόποΓον παρω- νο«ό®9η Κό^ος, £χαη'9·ή τόνΜάρτιον. Έ» τβ«.'- τω , άλλο χβρα'&ον Ιςο'λη £?ς τον ΐϊβτβ|χόν Γαμ- ί;'αν, δία νά πλεύση ομοίως ανω αυτού, και ν' ά- γωνιοθη να «νω9ή τό πρώτον εις ίι&ρισμίναν τι •ϋφος. Το τίλίυτβΐβν χαροδίο* δ εκ ΐχτίλίσε την ·/>» ίΐλα$ε προςαγΫν, αλλά Ιιίτριφε# εις το; ίχξολάς τοΰΤαμβία, εν φ τουναντίον το πρώτον χαρά&ον άνί- ηλεααετόνΚόγγον ποταμον, ανχαί όρμ-ητιχ&,τατον,β- ως 200 ωρών αχεβόν βίς τό ί»§ότΐρον\γς χώρας, ο τ» όμως βλέπων ό χαπιτάνος μιγάλας δυσκολίας ίιά νά εζαχολουθησγ τοΰτο τό επιχείρημα, άπεψάϊίσενά 'δίίλβη δίο ξηράς 8ιά νά ψ9άση εις τά φαινόμενα εις τον "<Ορίζοντα υψηλότατο ορη, χαί προμφίϋαας εαυτόν χαΐ τους 4° μετ' αΰτοΰ ανθρώπους με ζωοτροψίας 2θ •ψίρών, χοΐ ίχανόν μπαρούτι δια τά άγρια πτηνά, $ιΐ'&1 χώρα» ΰγιΐιν οτο'την μεν, όμω; άχατοίκητον, χωρίς νά άπαντηση τετράποδα η πτηνά, χαι περι- πατουντες δυο εβδομάδας χατ ευθείαν χβ{ βλέποντες ίαυχοΰς ετι μακράν από των βουνών, έκριναν αναγ καίου νά έπιςρεψωσιν (ίς *τό χαρά&ον, επειδή αϊ ζωοτ ροψΐσι ώλγόςίυσαν πολλά, χαι ό υπερβολικός χαώων, η άθυμΐα, χαΐ η' ε λλίίψίς τϊς αναγκαίας τρορης προρξενησαν εις τους περιηγητας τοση> τα- λαιπωρίαν, ώςε οΐ περισσότεροι άπεθανονχ,αΒ' όδόν, χαι μόνον 5-6 ώκ?ρϊψον εις το χαρά§ιον εις ελε- εινατάτην χατά^αα>.ν ψ^σ/ύς τι χαί ηθικώς, χαΐ χά νεις δεν τμπόρει νά περιγραφή τά όσα ιδε, χαΐ μετ ολίγας ημέρας όλοι άπΜανον. Κοτα' νίχψ όμως, εψερον μεΐ' εαυτών τάς χαρογράψους άνα- ψοράς τών αποθανόντων αυντριψ ων τ(ύν, αϊ όαοΐβκ πλήρεις ουσαι περιέργειας, Άελοοσιν εχ$ύ9φ οπό τη'ν 'Α^λίχην 'Ο Κόγγος άνίχώρησίν