μά'/,αη, ~λ·/]ν ο ρητ(ύρ είπεν , ο τ; μη οντος αν τ ιχειμένου τίνος ίτρο$ ίξέτασιν , ο ι νόμοι τοΰ παρλαμέντου δεν εσυγχωρουν νά έξαχολουθηβη ΐ'ήΐ/ όμιλίαν. Τότε ο χυ'ριος Φίλιππος ε'χνρυ- ξεν , οτί κοίτα ταΰς λοβούς τοϋ ευγενούς λόρδου (1\α ς λ ε ρε άγ) $ίλη ϊζ λά/η το προΘλημ α να παρευρεθωσιν όλα τα ρί'λη τοϋ παρλαμέντου είς τηι/ ου»ΐλ£ϋσιι» την ημέραν. έχείνην , χαθ' τν ο εύγεννς λόρδος $έλει προβάλω τοιούτον αξιό λογου επιχείρημα. — Προ ς τ-αΰτα απ εκρίθη ο λόρδ Κ α ς λ ε ρ « ά γ, οτι ησΟάνετο μέν πόσον βαρύ χρέος (ιχι να εχπληρήση, πλην. δεν εν ρι- σχέ τι να έναντιωθη είς τό πρόβλημα του άξιο· νε&άςοι» ανδρός· 'Ο χόριο; Βρουγχάμνπολα$ων ειπιν, οτι εάν έχαταλα&ε χαλά τον ευγενή λόρδον, οι μι- νίςροϊ Ιμελέταιι/ να προ§αλΐύσι την άνανέΐύαιν εχείνων ιών επιχειρημάτων χαΐ χωρίς τ ν· 5 αδείας των διορισθηαομένα>ν προς έξέτασιν αυτών άν- δρ·ϋν , χα: οποίαν· φήφο» δοίαιασιν ούτοι χατά τ«5 εξετάσεις των. Ό λόρδ Καςλερεάγ άπεχρίθη, οτι δεν μελετώ σι να προ§άλ<ύαιν εις το παρλαμέντον τί, πριχοΰ δεν είδοποιηθή χαθως πρέπει περί πάντων δια μέσοι> των διοριοθητο μένων προς έξέτασιν άνδρω». Ό χΰριος ΦραγγΙβχος Β ου ρ δε τ τ ΐ'δόξα- .&»$. οτι εύχολον ητον νά προΐδη τις. όποίμα «- πόψασι» 5έλουαι χάί,η ο' διοριοίηνόμενοι προς εξέτασα* άνδρες· (άκούετΐ! άχονετεί ακούει!! '&? τούτο£§ , είπε , δεν όίθβλεν είναι άνσρμοςον μίΆ'Λμίν , πόαοι .άνθρωποι εφυλαχωθηάαν ε'ν δυνάμει τούτ-ου τοΰ νέου νόμου , που ευρίσκον ται χατα το παρόν, χ«Γ«ν εχρίθησαν $ δί δ χ*1 αυριον θίλίΰ προ&άλη να εγχειρισθη ό χα?άλο- γ·,ς αλων ,των εξ ότου ϊπαυσεν ο νόμος Ηβ&ββ*- 00)-ριΐ3 φυλν/.ιυθένζ'-ι,ν ανθρώπων. 'Ο . ·Αρ'.ό% 1>ρ ο ν γ /ζ μ Ιχρόσθεοκ } οτι ήλπιζε πεποιθότως, ότι $ίλει προ&άλη ας άνηρ υπολήφεως άναφοράν προς τον Πρίγγιπα - 'Ρί- γέντην δια να τον παραχαλέσωσι να μη λύση το παρλαμέντον πρότερον, εν δσω χοιμαται ο'" νί· μος ΗβΒβίΐί - ϋοΓραϊ. (αχοόετε! άχοι'ίτε !) Τ ο τί ο χυριος Φίλιππος επανέλαβε τό πρόβλη μα τοπ τοϋ νά -ροσκληΰ'Ιβ'.ν όλα τα μέλη νά παρευρεϋωσι τη 2. 'ΐουν- ε'ς την ουνέλευσιν, τό όποιον χαί έγχρί9η όμοφηγως. Ίδου τί γράφει ο από \^.ΜαΙου Ταχυδρό μος περί των νεωςί διασπαρεισων ψ-ημων περί των πραγμάτων της 'Ιοπανίας. .,'Ημεϊς πρέπει χαΐ αβϋις νά άναιρέα'-ύμιν ρητώς τά διαφημιζό μενα περί της 'Ισπανίας, των όποιων ό σχοπός αποβλέπει) χαθως ψαίνεται, εις τό νά διεγιίρω- σι νέας ταραχας , χαΐ νά χαταςήί(ύαι ταϋτην την χω'ρον το Άίατρον της άποςασίας χαΐ τοϋ ίμ- ψυλι'ου πολέμου. "Ομως ο/ΐ μόνον είς εφημερί δας γίνονται τοιβνται δοχιμαι,-διότι ενρίσχομιβ οντάς χαΐ εις τας διαλέξε ις ανδρών τοϋ παρλα μέντου , χαΐ ο μέν διευθύνει τάς αίρεις του ό'- λας χατά τοΰ Μοναρχου , ο δε περιγράφει το ι- Βνος ως έξε^τελισδέν χαί είς χατάςασιν οχλα&εί- ας } χαΐ τό παράδοξον » ακούει τις τούτους του$ λόγους άπό τά ςόματα τοιούτον, όσοι ήσαν μεν β(ύ$οϊ εν χαίρω της εΐσδρομης τοΰ Β ο ν α π ά ρ- τ ο υ είς την 'ΐ σπανίαν χαί τ®» φριχτών άταξίων χαί απάνθρωπων τ'χν άξι'-ΰματιχ'ύν του , άδια- χόπος δέ $&όων εναντίον πάσης έμπεριπλέξεα>ς είς τά ;σ·ι>τ£ρ:χά πράγματα της Γαλλίας, δτθ •διοιχίΐτο αύτη η χΜρα «'^ο' χακοτρο'κοϋξ β^ροϊ, αίοι 'Ροίί α·π·ι ί ρ ρ ο ς } Μαρατ χαί άλλοι· Είς 4μάς δι, οι όποιοι είμεθα ουνε-.θισμένοι είς τόν ΐνδεχύμενον μέγιςον βαθμό ν της ελευθερίας, είτε άρίζη η μη η έσίύτίρ'.κη ΐης 'ίσπανίας δι- ■ο'ίΛησις, τοΰτο μόνον πρίζα Λα Λρντωμεν, α» •ή 'ΐρζανΆΨ διό&ψις φ^λάττα ,τ«5 ψι}·ΐ'·άς *«£