— ( 302 ) — σον, και μητ' I μπορεί να του εκ€άλ\α άπ ίκίϊ χωρίς νά συνίκ&ίλλίή χα! ιτολλας αλλας ποταπάς ΰλας' πρέπει λοι πόν όχι τα αν,5ιι, ιί'τοι τάς φράσης κα2 λίζείίια τίς 'ΕΧ- ληνικης γλώσσης νά συλλεζωσιν , αλλά ττολυ περίσσότε- ρ ον τους καρπούς, ως ελεγεν ο Πλούταρχος ,,αν μ>ΐ των ρ'ο- <ϊων , αλλά των καρπών μετέχης, ων και Μοϋσαι φέρουσι κα! χαρίζονται τοΐς παι&είαν και φιλοσοφίαν 3α.υμαζουσι" και αυτούς τους καρπούς νά μεταφέρουν εις τ ν,ν νυν όμι - λουμένην 'Ελλιινικ^ν' Μέχρι τούδε όμως κάνεις ία ν ηρχ ι- σ·£ΐ>, ο σοι/ ί'^αί εζεΰρω, να καλλιεργήσω την λαλουμένην γλωσσαν μας με ίύικά του πονήματα κατά των παλαιών την μίμησιν. Πολλοί καταγίνονται μεν 'ιίς το να μετα φράζουν αξιόλογα ευρωπαϊκά βιβλία, ΐπωφα,λεςατον τα ΐργον·, δεν τρέπει ομως ο μετα,γλωτίζων νά ευχαριςηται μι μόνην του βι€λίου την αναγνωσιν , το οποίον μελετά, νά μεταφέρε εις την κοινην μας γλωσσαν, είναι αναγκηνά άναγινώσκη κα! άλλα πολλά·, οσα αναφέρονται εις την αυ τήν υλην {την ΰποΒέτω επιςημον.κήν ,) και νά κάμ« υπο σημειώσεις εις τήν μετάφρασιν απο τάς ίδικάςτον παρα τηρήσεις. Θρήνης άξιον είναι νάβλΐπ^τις την σήμερον καϊ αυτούς τους μεγαλητερους και εύφυεςερουςμας πεπαιδευ μένους (ευρίσκονται ακόμη μίΤαξιί Των νυν της Ελ_ λάδος τέκνων νόες άζιοι νά ονομασβωσιν Σωκράτους, Πλά τωνος, Δημο3ένους, Αρποτελους κ. τ. λ. απογονοι ) νά κα- ταδαπανουν τό αζιολογώτερον μέρος Της ζωηςτων, ϊδιά να άνοίζουν Την προς ΰοζαυ οίον εις τους ομογενείς νέους·, αυ τοί 6έ νά ςερωνται της δόζης τον ςίφχνον, ώσάν νά των ελιπε παντάπασιν η ευγενική φιλοδοξία νά ϊ'χωσιν αυτοί οί Ίδιοι τήν αίωνιον τιμήν του νά ονομα.σ3ωσι Πλάτωνες, Κ ικέρωνες, 'Ρασίνοι, και Τασσοι της γλώσσηςτων' και να. φαίνωνται τόσον ολίγον φίλαυτοι , διότι ευχαριςοΰνται αυ τοί μόνον νά σπείρουν καϊ άλλοι νά θερίζουν, και προκρί νουν οί μ&3ηταίτων ν άπο€ωσι σοφοτεροι, και νά τιμη^ω- σι πιρισσότερον άπ αυτούς τους ιδίους διδασκάλους" με συντομίαν, προτιμούν νά γίνουν ιργαλιΐα καϊ μηχανα) της προς την μ^λλουσαν δοζα,ν προόδου, τά? οποίας μεταχειριζο- μενοι ο'ι μεταγενέςεροι αΰτων ^ϊλουν ϊμπορισει νά φ«ρω* ο ·ι τό 'Ελλ^νικόν γένος ιίς την ητροτίραντον λαμψι»» Πβίοί