194 * ^ ϊ» ' " > * 'ί * χ£ί τοσω σϋσαποοίίχτοΓ^ου, ασον ο£ν ήμπορδί τ.'ί «'ς £νο$ ατελούς έργου νά αυμπεράνη χαΐ περί χών λοιπών όλων των χατασχίϋαα&ΐντίύν εν (χί'.'νΥ, τή εποχή, διότι σφάλματα χατα τνν χυ· ' * \ « , * 9 >' Ν σ:ν ευρίσκονται χα: /{§ τα αριςουργηαατα , τα όποια δίωρδώΘηϊα» κ ε παρεμ$ε$λημέι>α κομμά τια. Ό Γ ουάσζος διϊσχυριζεται , ότί το πίρ;- χρύσωμα τούτων τών άλογων προέρχεται απο τ/ν μη φιλοχαλίαν τοΰ Κννςαντ'άιοιι' πλην ό χ.υρΕ0? Μ ο υ ς ο ξιίδν] ς α'ποδειχκυ'ίί > βτι και ή* αυτή τη άχμή των τεχνών ήσαν εν χρήσιι χρυσά χαΐ επίχρυσα αγάλματα. Ποσά προναα δέν ήσαν ε ζ ο ρειχάλχου η χεχαυμένου πηλού και περίχρυσα · και πόσον άπειράχις δεν άναγι- νώσχομεν εις το» Πα^σακα» τ αϊ λί£ίί2 άνδρισς επίχρυσες·; Τρεις "ΕΧλ·/ ( νί5 σ'-ΐ^ρσρΕΐς, ο Παπίας, «- ιώνυμόςτις, χαΐ ό Γ. Κ οδινός διηγούνται, οτι ταύτα-τα 'άλογα εχομίσθηααν υπο®εοδοσΐου του νεωτέρ ου από την Χί'ον ί'ν άρ^η τν;$ πε^ιπτηζ «κατονταίτηρίδος «ί$ 'Κωιτςα!ίΤ£»οόπολί», και εν ταύθα ετάχθησαν εις τον ιππόδρομοι, <ή ίποάχ δόξα συμφωνιΐ πως μ( τα οσα γράψει περί αυ τόν ό Νίχηταί. Μ(τα£υ τω» Ένετω» συγγρα φέων , ίσοί γράγουσι περί των ε χ Κωνςαντινον- πό'λεως -πραγμάτων , υπάρχει μόνον ό Φλαμι'νιος Κορνάρος, όςις αναφέρει περί των εχ Χΐοα με- τακομισθέντων αύτόσε ίππων , αναφερών τΫν μαρτυρι'αν Δουχαγγίου. Μίτάιτολλας ο^" ίζορι- χάς αποδείξεις, ότι ταύτα τά άλογα ύπηρχον εΐς τήν νησον Χι'ον , χαθ' ην εόκαιρίαν σκαρίρϊ * τοί και ό Σίϊτζ («Εμ3» »«γ Γ»Λββ 1» ίοηίε -άββ Αηϋϊεηβ αν*ο φΐβΐηιιββ ΓβΠΜΡφίββ »»ιγ Ιβϊ οΗβ- Τ3ΐιχ 5β δοΐο βίο.) αγωνίζεται ο -ημέτερος συγ γραφεύς νά λ υ ση τβ ω'ί εικός άψ' εαυτου πορεμ- π'πτον ζήτημα, διατί, πότε και παρα τΐνοζ χα- Πσχευάσθησαν * "0>τί λοιπόν ο συγγράφε ιί? ονα- φίρει πρόζ λϋσ» τούτων των ζη νημάτων, (ιναι μεν εν μιρίι ειχασ.α, πλην ΊχΙι ποΧΙν,ν όμοια- λ-ή&ειαν, Η Χίο; ύπήρχε πόλις πλούσια , χαι ο~ λαι αυΐαι αί πόλεις τνϊ; πολίιίρολλητου 'Ελλα- δζς είχον χαΐ διπλούν πλήθος έγχατοίχων και α γαλμάτων. Ο Μτλος ι Μιχχιαδης , οϊ δύο"Αν· &ερμθι, ό Βόιιπαλος, ό Γλαύκος, ό Σωςρητβ; , ό 'Εχατόδωρος ( χα τα Πολά^ίο» , 'Γίΐατο'δωροί δέ χα τα Παυσανίας) (χρημάτισαν περίφημοι ά- γαλματοποιοι Χίο ι, χαί ι αν οίν ημπορεί τις ν' απόδειξη , ότι από εν.α τούτων χατεσχευάσ^σαν ταύτα .τα άλογα, ομω$ τ πλνβύς των 'Ελλήνων αγαλματοηοιων , οι όποιοι £χνσαν ε ς ό ρειχάλ χου τέθριππα, υπάρχει περισσή. : 0 ΣίΕτζ λέγει, ότι ταύτα τά άλογα έχυθησαν εις ΰφος σχομψον καϊ α-πε.ρόχαλον, χαθότι υ σχιαγρα·ρία των παρΐ- ςανε την ίσχύν μάλλον η την ελαφρότητα, ατι 1 % » 6 * '' 'Λ 4 · η ουρα χαι η χαι {η Τΐαρεςαθησαν μεν χαχως, ομως εις τάς χεφαλάςτων παριςάνετο πολλή ζωηρότης, ωςε ημπορεί τις νά τά νομίζη έργον τοϊ> {ϊολϋκλ£/τοΐ> η Μυρωνος, τεχνΐται, οΐ ό ποιοι ίζων εις έποχήν , χαθ' ·£ν {V Χ/ω ίπεχρά- τΐι βαθύτατη ειρήνη , οί όποιοι ομως δΐιχνΐίοο» σιν είζ την Ιχνογραφίαν των ίσχύν περισσότερο» παρέζ χάριν, έπειδν παρέςησαν τούς μυώναζ ζωηρούς, εξ εναντίας δε διν ΐνόησαν νά παρα- ςήσωαι τάς τρίχας χαλώ ς. Ειναι ομως άξιον πε ριέργειας ι οτί εις τά ε'ν τή κορυφή τοΰ τιίχύιτς του Παρθενώνος ποιχίλματα, τά όποια νομίζον ται έργον τοΰ Φειδίου, χαί εις πολλά άλλα γλυ πτά βΚίπομιν αλόγα με χουρευμένας χαίτας^ τό όποιον, ως σημειοΐ χαΐ αύτός ό Βιγκίλμάν- νος , δεν £πηρχε πάντοτε αημεΐον άνθους. Κό τα τη» ανωτέρω λοιπόν μαρτυρία» πρέπει νά η- ναι ταύτα τά άλογα πλέον τών 2248 χρόνων· Ό χύριος Μους οξνδης άποδε.χνύει εξ εναν- τίας, ότι οί ανωτέρω δύο άγαλματοποιοΐ διέφε ραν πολύ χατά τήν τέχνην , επειδ « ο' μεν Μ»· ρω ν έφύλατχε περισσοτέρων άχρΐβμοιν ι ί$ τήν συμ-