— ( 25* ) — ότι ϊΤνα» "ΕλΧ^ν/κον, καί 'Ελλιινικ,ον παλαιό ν , άλλ' όχι γίν νν,μα τν,ς απο€αρ€αρώσεως του γένους , ώς δοξάζει Τρνιγό- ριος ο Ζαλίχογλους (προδιαΰ: \γ'·}' καί ό μεν Του Σοφο- χλί'ους πα\αι ο{ σχολιαςνΐς Χέγει οτι ίΤνα» του Αιολικού Ιδίωμα τος' έπειδη αύ το! ΐξε\άμ€ανον το 'Ο και ίί$ τα τ^ι'α Τ'Μ'»! ί'ί Τνΐν μετα του Τι ζ σΰνάεσίν του „το"θτινα πα β Αιο- λευσι κοιχο'ν ίςι κατά γένος ίσχολ·" Σοφοχ,λ: Αϊ: Μαςιγ: 29θΟ· ίγω όμως ευρίσκω , ότι νιτον κοινο'ν ολων τάίν πα\αιω ν 'ί.Χλνίνίον , κα! αδιάφορων και εις ΐάς πτώσεις και τονς αριθ μούς, και τα παραδείγματα 3έ\ουσι τ* αποδείξει, ο,τι £« ·7Τ£ρΐ τούτου είπωμεν , αυτό τούτο εφαρμόζεται και ί/ς το "θ,του τίς κοινής ' διό π χα$ώς οΐ ΑιολιΤς, και ο! άλλοι να- λαιοί "Ελλι^ϊί το ί*σύν5ίτον μίτά του Τκ α'ίι αφόρως εις τα γΐνν), τάς πτώσεις, και τους αρι3μοΰς' παρομοίως το συν· 3έτουσι και οί τωρινοί "Ελληνες μ,ί το παραπΧηρωματικόν. Που. ΤΙαραδείγμκτα της αδιάφορου εΐςτάγέννι εκδοχής τον 'Ο ,,Ύικνον ί εγώ «ίίίλιΐ τ« νυ βείομαι αΐνά πα3 οϋσα ,,Σίυ αποτε3νειωτος ό (.0 μ. ο ι νύκτας Τϊ καϊ ιϊμαρ ,,'Ευχ&ιλκ κατά αςυ «λί'σκϊο τασι ονειαρ. "θμ: 'ΐλ.· χ: 431* „"Ωί απόλοιτο και άλλος, οτις ζ2) τοιαΰτάγε ρίζοι. 'θδ: α 47· ,,"Ηρίτο τ»ΐ» αίτ/αν, α'νθ' ότου (3) λυσίας. ,,Δευτε δύω μο% ίπισ£ον, 'ίδωμ οτιν' (4) ί/ιγα τ/τυκτα« 'ΐλ: χ: 460. "Οη ί« και ίίς τάς πτώσεις , κα5 του'ς άρι3μοΰς αδια'~ φορον το {εκλαμέα'νουσι, μαρτυρεί >ί μίτά των διαφόρων •πτώσεων και αριθμών του Τις σΰν3εσις αυ'του' "Οτις 'ΐλ. τ. 26ο - "Οττγο. Ο'ί: α - ιΐ4· "Οτμ. Θουκ: 6. "Οτεω *Η ροδ: ίσε\ : 36 'Ε^'-Στίφ.) "Οτινα» 'Οδ: θ: 204: "Οτων,'Έβρ. ι&γ,'Οτεων,'Η" ρόδι 305· 'Οτϊ'οισι-ο' αΰτος /ί" 'Ο τέησι- ό αυτός - 38 - *Οτι- νας, 'ΐλ: ο 4<^ — 'Αφ' οϋ λοιπόν όλοι οΐ παλαιό) "Ελλ^ϊί Ικλαμ€άνουσι το *0 ϊίγ2 παντός γένους, άρι3μοΰ καϊ «α- ,σι$ς ιτταίσίως ίι'ς τ»ίν μετά τουΤις συμιτλοκνίντου. Τι εμπο δίζει και ιίμας νά έκ\ά€ωμεν αυ'το τούτο τ» 'Ο παρομοίως (1 '^ίβτι τ*"0{. (ϊ) 'Ομοίβς «ντΐ τΙ'Οί Π{. - ?ί. (4) '-ίϊτ) τ» "ατηλ.