ί 443 ) — %έγ% > η γλα,σσα των αρχαίων 'Ελλιιΐ'βν , Η πρώτη γλωσσά, τωϊ 'Ρ.ΧΧηνων. κ. τ.'ίϊς τόσον όταν ο ίςορικος δεν άναψ'ερεται προς τας /χεταγενεςε ρας διαλέκτους το επίύετον κ,οιννι είναι όλως διολου πέμπτον διοΤι Τοτε δεν σημαίνει αλλο είμιή άπλως γλωσσα'ΕΧΧηνικη προς διάκρισιν από κά,όε αΧ\/,ν ζενην' 5. 7Γερί ίδιωματων ενός συγγραφέως κ. τ. λ, δεν ημπορον- σε να ηναι λόγος ακόμη · και αν υπήρξαν δε συγγ ραφεΐς , αναμφι€ολως αυτοί έγραφαν απαραλλακτα , καίί^ς /.αι ωμι- Χουσαν. 'ϊίαν προσέτι δεχύωμεν και την πολλά πιύανην γνω- μν|ν, ότι ή πρώτη 'Ε-λλ^νικ/, γλωσσά., κατ α συγκρισίντης με τάς μεταγενεςε ρας διαλέκτους < ωμοίαζεπολύ την Αΐολικην, ημεΐς δεν βλέπομεν, δια τί πρεπει νά Την 3εωρησωμεν ως μίγμα, από διάφορο. ιδιώματα. 'Αττο αυτα τώρα ημπορουμεν να συμπερανωμεν μετά λόγου, 'ότι τά ττολλα. περιτης κοινής Ελλίήνιχ,^ς γλώσσης νί διαλέκτου φύλλα ήτοι/ διολον περιτ τά, εν ώ κα'ι η ονομασία κοινν, είναι περιττή προ$ παραςασιν του άδιακρίτου της 'ΕΧΧηνικης γΧωσφης ως προς τας διαΧι- ' . ' 7 > ~ 5 ^ Ρ κ,τους · συντομότατα και σαφεςατα εν ταυτω νιμττορουσεν ο ^οέρίΛΪς να. ϊκψράσιο με τον εξίίς τρόκον Τ^ν καταςασιν Τνίς ΕΧΧη/κης γΧώσση; εις αυτόν τον καιρόν ,,'ΐί Ελληνική γλωσσά, εις αυΤην Την περίοδον ήτον ακαλλιέργητος, και δεν εζεχω- ριζεν άκ,όμνί έιαλέκ,τους, καβοος τάς ε'ξεχώρ'.ετϊ μεταγενεςερα' 'ίσως κατάτι ώμοίαζε τ»ΐ» Αιολικών*λεξεις κ.χ\ εκφράσεις ξενας εοεχετο βέβαια, συνεχώς Λα τας συνεχιστών ξένων αποικίας ' ιδιώματα χωρικά και τοπικά υπήρχαν και εις αυτήν' πλην «χ·ε1να μεν ε\άμ€αναν τέν 'Ε\\ν|νιχ.όν χαρακτήρα και συσσω- ματοΰντο τρόπον τινά με τ^ν ' Ε.λλην>κην ' αυτα δε ακομ'ή δεν >ήτον. τόσου ςαδερά, τόσον χαρακτηριςικα, ωςε νά σχη·». ματίσουν ψυλικας τρόπον τινά γλωσσάς, τάς διαλέκτους." ΪΙώα,νόν οτι ό Ίδιος Υ ,οδρικας αίσύανετο τ ν· ν περιττοτητα 7 ης σημασίας κοινή διάλεκτος" ε-ξίασεν ομως την άπόδειξίν τ ης ϊπιτ&υτοΰ, α διί να δε/ξι 4 ,. ότι πάντοτε ΰπ-ηρχε κοινή διάλεκτος εις Την. 'Ελλάία, και με αυτό νά ύπερασπισ()%, καίίϋς εφαντάζετο > χ-αιΤι^ν Τωρινών κοινην διαλικτον' β δια να πολέμησα εκείνον , εναντίον τοΰ οποίου και επεχειρίσίιη ολην την παρουσαν κακ&μελετητβν ΜεΧετην' άν και εις τα δυο απει τ "Χί, Βελομεν το ίδιϊ προ€αίνονΤες' προς ΐό παρόν διά νά Ι 4 ·*· 1 απομαχ-ρυνΰωμεν πολύ ά,πό την σειράν μετα€αίνομεν είζ