— ( 29*5 ) — κατά τί ?ς ανςηρότητοζ κοίτα ι/ άναριίμήτων, όσους το 3ράσοςμου αυτό αμιτρως ναροζύν%. Τι|ν ίυναμιν ό Βοϊλως των ςίχωνσου 3αυμάζων, £ί ών ΐή φρόνν \σΐζ λαλίΤ £«? ο* ζανύός '.ΚΚοΧΧαν , ν,ρώτα κοΰ συ εύρισκες ίσοκαταΧηζίαν· Το χαρισμα του ςιχουργεΐν είναι τ<£ ονΤι <5ίΤον' ΐγ όμως κιρισσότερον 3αυμάζω τ^ν μαγείαν, 81 ής βαίίως ε'€\ενες ανΙΙβώκου τιϊν κ,αρ&ίαν Σο όντως κατενοησας την αι/ύρωττίνην φΰσιν , καόώς μέχρι τ ν, ς σήμερον η τη7ρα το δεικνύει ' Το' μΐγα. τούτο χάρισμα β(€αια £ΐν το ιΊχεν ο αυςκρός 'Ε7τίχ.τ>|Τος, των Ετωΐχων το' κλέος. Μολ/ς τ« ο μματ' ανοιζας 'νά βΧε'κ%ζ φως ν'Χίου, χ.α) ί?5ες τ»)ν φαυλο'τν)τα χα! τ>;ι/ ραδιαυργίαν ' ίϊίες Γαλλιαν σΰμφωνον κατά του Μαζαρίνου, τον αυλικόν, τον ν€μςηυ χα) το'ν ίιεφ ίαρμε'νον να άκα.τα τον σο€αρον του κΧήίαυς κροεςωτα, και αμφότερους εκειτα ευ γελωτι κακίας 'νά αντρίκωσιν αυτήν την Γάλλων «ολιτϊίαν· Ο* "Ερως τότε ο σκληροί μετά φρικτής Χαμχαίοί άνακτι, κατεφΧόγιζε μεγαΧας παραταθείς, 'Ρετζου του ΗαρΒιναΧεως ωκΧιζι &ύο χείρας, ΐμ$ικτι τον Κονίβ'σιον ϊ/ς τάς εκαναςασεις, και εΰμορφόν τι γΰναιον χαίίςκ) φατρ/αρχπν' β\ κόσην ΰ\ην σ ιδιδον οί χρονοι τπί μανίας, Ικότε των συγχρόνων σου αΐ γεΧοια&εις κράζεις γυμνά) ΐΓ«ρ^σι*ζοντο ίΐς όψιν τίς Θαλείας! καϊ τι οίον είνος γίγ Ι γΐί ευρίσκεται τω οντι άξιον ταύτας της θέας κΧίον καρά τους Γάλλους; ο'ι'πνες μιτα^άΧΧουσιν νίμβραν ε'ξ ιίμ<β α < έιάίεσιν, αϊσ^ματα, κΧίσιν κα) συνν^είας; ο'ίτινις , οταν ή αν τ η, ΐή του Διοζ Θυγάτηρ, συντρί€νι τ» εΧατταιμα £ια καχείας ρα€£ου , ευίύζ εναγκαΧΙζονται νεώτερον γεΧοΐον > Μ γΧωτσάτων η ευ λάλος, ίλν^ί *9λλοον χαρίτων, ν5 ζωιι/!» χαί ευγε^ί, «/ιός δϊ κα) ΐΧιυϊίρα,