- ( 84 ) - φί'λίΐαν. "Ες^ιλίν ό γενναίος ούτος άνηρ και α£ιος ιιοί τίζ 'ΕΧλάδος κατά ταύτας τάς Ιμέρας εις τν,ν ενταΰύα εν ίΐιέν- νη α^ίλφοΤκιΤα των ίίς οΧονς μας <Τχεδόν τους όμόγενε'ΐς έΊά χ,αΧο^εια,ν και φιΧογινειαν γνώριμων Κυρίων 'Αμ^ροσιάαων 'ϊάΧΧηδων χίλια ψλωρία "Ολλανδικά, διορίζ'ων χυΤθ]ς νά τά μετχχείΰίζωνται εις βο^ύειαν των οσοι ατο - τους «τωχους σίΓ ονάαίους μελετούν να εκδωσ-αχτι βι4λία χρήσιμα εις το γίνος. Δείγμα και τούτο ΤρανίαΤΛΤΟν, φίΧτατοι ομογενείς , ότι, αν και Το Τενος καα~χ·4 ΚοΧΧά και δεινά, των ίκοίων άρχη και ρίζα είναι ν, αμαΐίειά', μ οΧιν τούτο ΐή Θίϊα Τίρό' ί/οια. δεν το εγ^ατέΧιΚε Καντάκασιν ,. αλλα κινίΤ καΤα και ρούς τοιου'τους 'ευεργετιϊούς άνδρας , διά νά. τ ου κροσφερω- <Γΐ τ^ίν δυνατόν αρωγών κα) βονιύειαν. Το καράδειγμα των Τοιούτων μας χρησιμεύει ήίερινσύτερον καρά. τ^ν χορ'νι- γονμεννιν αΚ αυτούς βονβειαν. 'Εάν μιμ^ωμεν ΐκαςος κατα Τν!ν δυναμίντου του αξιέπαινου Βαρ^άχ,ου την κρο6ν- μ,ίαν , και συνεκτφερωμεν ολοι τον δυνατόν ερανον , τίς άμ· φι^χλλίΐ οτ« ίντός οΧίγου δεν 3εΧει κράξει >5 ^υςυχι-ις 'Ελ- Χας αμεινον ; Εϊδί- η θί/α "Πρόνοια νά εμκνεΰσΊ/ΐ εις οΧους Τον α^ιεκαινον και ΜφέΧιμωΤατον τούτον ζ^Χον. Οι 'Εκίο'ταί του Λ. 'Ε,