—· ί 37* 5 ~ του Αιτόλλων&ς ' και η τοιν,τικ^ δεν ένομίζετο άπλως τέχνη, άλλ' είδος ίερωσυνης. 'Η φωνή του 'ιερου ποιητου εφλίγιζε τον εν^ουσιασμον των βασιλέων καϊ τον λαοί" και ή πολι τική ούσα. έπίΤηδεία τβτβ να μεταχειρίζεται τά πάντα προ; διορίίωσιν των ^6(2ν, ββηβουμ,ίν^ -ττ/ιοί Τούτοις ΰπδ παντός πράγματος , το οποίον ηδύνατο νά πλαση |ν κοινδν πνεύμα , ισπευσιν εις τδ νά. μιταχειρισ&ίΐ την τεχνών τί·ς ςιχουργίας ώς οργανον του κυβερνάν, κα.\ του νομοβετεΐν. Η' λυρική \οιπον ποίησις γεννη^είσα. μετα.'ζυ Τνς χαρας, ανα,τραφείσα, εζευγενισ&ί Ίσα ΰπο της θρησκείας , τιμη (ΐεΐσα ΰπδ Της αλα ζονείας Των βασιλέων , χα» υπο τ^ς ματαιότατος των λαών , ητροςχΧ ηύεΐσα εις το μεγα επιχείρημα της μορφώσεως των η- 6ων, και ο ι'έδυσα μεγάλο, παραδείγματα, .και μαθήματα , ε- \α€εν είζ αρχής ενα χαρακτήρα αλ^Ιΐ^ και πατριωτικδν, καύώς κα\ αυτη ι-' 'ΐν,τορική. Ο' Τ υρταΐος και ό Ανιμοσίενης δεν διέ· φερον κατ όίλλο , είμη κατά Τον τροπον' ο σκοπος όμως, το πνεύμα , και τά αποτελέσματα ήσαν τα αυτά. Τί βλά πτει αν ούτος η εκείνος ο νικηΤης εις τον αγώνα του δρομου η της πυγμής δεν είναι εϊς εκ των ευγενών και περιβλέ πτων ; ό ποιητης εις τά ασματατου δεν ψχ,λλίΐ άλλον ,. παρ αυτόν τον νικ^τν,ν. Το εγκ&,μιον όμως 3ελει παραςν\σει τ ή ν δ'ξαν τίήζ πατρίοος του νικήσαντος , και τους ένδοξους αν- δ^.ας , ο'ιτινες δια λαμπρών έργων άπικατιςησαν τ όνομα αύ* τ%ς αύανατον, και μία γενναία αμιΧλχ 5έλει φλογίσει τάς ψνχάς όλων των συμπολιτών αϋτου. Αιά τί δύσκολευόμε!) α ηδη να πιςεΰσωμεν τά άζιοΰαυμαςα αποτελέσματα, τΐ,ς αρχαί ας λύρας; διά τ) μία άλογος κα) αυςνιρά σκε^ις τά νομίζει μυ^ωδη ; διότι δεν έχουσι καμμίαν δυναμιν εις τάς άπολελι- (ΐωμενας ημών ψυχας" διότι η λύρα δεν 'ιχει οΰτε 3έλγηΤρον ούτε μαγείχν αϊ ήμας. "Αν όμως ε χω μεν πατρίδα, αν ε'ίμε- όα καλ'Λ πολίται, όλα αυτά τά. άαΰματα , ίσα έκπλ^ττουσι μεν Τν,ν αιάνοιαν ημων , αλλά δεν κινουσι <Γην ήμετέραν ·ψυ- χν·ν , δέν £έλουσι μας ε'κ(ιαμ€ήσει, αλλ' ΐξ εναντίας 3έλον- 0Ί μας ενθουσιάσει επ άκρον. * 'ο 'ίΐράτιος, ο Μαλέρζος, ο 'ίοίισσως επροςποΐ',υυτ^, β τι ίψαλλ'ν λυρικως. 'Αλλ' ό'Ορφευς, ο 'λμχρίων, ό Τέρ πανδρος, ό ' Αλκαίο ς δέν ι'προςποιονντο παντελώς, όταν εσύ· υα,ζον εις τά ιίψ^λίΐ Τείχ^ διά Τ^ς μελωδικής αϊτών αρμονίας