— ( 405 ) — ϋΌφικάτερον παρίςηοΊν , ε!μη *ήν διάφορο ν κοσμογονική* και £εογονικην καράςασιν των παλαιοτέρων μυθολογικών φιλοσόφων " και ίντίΐ 73ιν ευρίσκονται ιν αυτξί μεγάλαι διαφορότητες, ε χ· των οποίων μέρος άυαγεται εις τους αρ χαιότερους του 'Βσιόδου Ποιητάς- — 'Ο Ησίοδος τε(Λ τ ου χάους ούτως ε χει (ςίχ· ιι6.) "Ητοι μ»» νράτιςκ χάος γινιτ' αυτ«<> 'ίτιιτχ Γαί' 'ΰ(ΐίςΐ(ΐιος , τάϋτιοιι «5ος, «<τφ«>η{ αΐιι 'ϋί* "Ε(ο( , ο ς καλλ/^ος ϊ » αίανάτοισι Ζιοίαι Λυίΐμ.ι'ληι; , *α'»τ»ν τ» 3ί»κ > τάιτα» τ' άκί^Μ-Τίοί ^αμναται »» ιιοοιι, και ΐνίφροιια βουλι^. */?* .£«0$ ί' 'Εριβος τ*, μιλαινα τι Νυξ ΐγίυοντο, Νν*τ&ί ί' «υ'τ' ·<4ί2»)(ΐ τ» χ,αΐ 'Ημι'ρΐ) (ζιγίνοιιτο. 'Ους τε'κι *υβ·»«μ«1ιΐ(, Ε$ιβ»ι φίλοτ>)Γ< μιγιΐβ'». Γ'αΐα ίε' τοι < τ $ μ ΤΟ» μβ# ϊγιίνατα Τίτο ν {'κυτζ 'Ουφαιιοιι άςι$όιν5', 'ίιιχ μιν τ«ρι τάντα χαλυττο/. Το Χάος μεταξύ τ«ν φιλοσόφων της αρχαιότκτοζ «?%« ίι άφορο ν σήμασίαν, ίιό και διαφόρως ωμίλουν κερι της γε- νί'σεως Των τραγματων " ν| πρατίςη όμως καϊ κυρία ϊΤνα» >ί εκ. του, Χαω , Χαίνω , Χάσκω, ο3εν και Χασμα, τόνος δηλαδή χωρητικοι; των ιν αύτω γινομένων, οιτερ και Πλά των , ΙΊανδεχη φΰσιν , είπε' και το οποίον ουδέν άλλο ση μαίνει , ειμή το ακατασκεύαςον και άόρατον της φυσ<6ις, κα<9ώς καϊ β 'Ορφευς κατα 'ΑνοΧλώνιον τον 'ίοδιον (λργον. α. 496·) εΊτιεν — ά( γαΐα και ούρανος ήίι 5α\α<τβα το τ(ΐ!» α>λ»('λο(ί·ι μι? β^ν»α(»ΐ(ότα μορψβ Νιίκ »ος «£ ολββΤβ ίιΙκ(ΐ5ι> αμφις β*«ς"Λ. "Ετίροί ίί ΐ'ξίλα-έβν Το Χάος κα< «'ντΐ του < Κίνο'ν» «Χ- λοι ίί αντϊ του , 'Ανίρ , -καρά του χείσάαι, ο ϊςι χέεσ3αι, «ναλο·}ΊκβΤί£ον ιταρα του , Χα<5ί7ν, ο ϊ'ςι Χωρε'ΐν αφ' ου το Χαζω, και Χ«ω. Καϊ χατα τόν 'Ησίοίο» ϊ*. τοί» χάους εγένοντο ύ "Ερεβος, και * Νυξ , ό έςιν η πρώτη άνακάλυ- ■ψ'ί χαι ιταρώςασις τ£ν πραγμάτων > ι?τις ι^ν ί/ς το χασμβ «κείνο του σκότους και της νυκτός της αρχαιότητος, των β· Κοκεκρυμμενων και αφανών νονίσ«6ΐν* και Ιντίΰ1?«ν εκλαμβάνεται παρά. ΙΙοιηταΐς το χάος μ) αντί τον, Σχότβ;.