νά είοϋ Την ε'ΐδηιΤιν δια του Αιγίου Ε 'ρ/χ^ΰ, ό'ί ο<τα καλά συγγράμματα εκδίδονται εις την σοφην Έ,υρώνην. (*) 'Αριςοτε'λους "ΐμνος εις Α'ρετην , παρά Γουλ. Αύγ. Φριδ. Τενσλέρου' εν Ίενη. χ8ΐ3· σίλ. 32 ϊί{ 8°" μέγα· Εί; την άρχην εκθέτει ο Ε'κδότης μερικάς βιογρχτρικάς ειδήσεις περί Α ριςοτέλουςαυΤοΰ, αναφερών άμακάι περι του άσματος, οτι ημπορε'ΐ να ονομασ&ζ και Υμνος κάι Σκολιον. ΙΪ'πειτα εις την εισαγωγών πραγματεύεται περι ϊης ύποάΐ- σεως κάι αξίας του κοινώς ονομαζομένου Τϊαιανος τ ούτοι» , κάι της ετυμολογίας κάι σημασίας της λέξεως Α'ρετη· Το" κείμενον , τω όποίω αντίκειται η έμμετρος και μετά ττολλΐίς επιμελείας επεξεργασθεί σα Μετάφρασις, είναι το πλεΊςον κατά την έκδοσιν του ' Ιλγένσου. Κατ' αυτήν έξω€ελίσύηπα· ρά του Ε'κδ. και τόένςίχ. ιι αΰξ ο υ σα ι, ωςΤλώσσημα, κάι άντ αυτου ετέύη ή νέα διορ&ωσις ά ζουσαι' η δε έν ςίχ· 12. άγρεΰον τ ες αναγνχασ ις προτιμάται" και μετά το έν ς·'χ. 19 αΰζήσου σι ν προςίΰεται Μοΰσαι. Έΐν δέ ςίχ. 6· κάι *ζ· έφυλάχίη εν μέρει ή αρχαία άνάγνωσις' τοΊον επ\ φρένα καρπον βάλλεις, αβανατον τε χρυσουτε κρέσσω κάι γονέων μαλακαυχητοιό 3 ύπνου. Αΐ αλλαι αναγνώσεις δεν αναφέρονται πάντοτε είςτάς σημειώσεις, μήτε κρίνονται ι και γενικώς το μεν κριτικον μέρος των σημειώσεων είναι το αδυνατώτερον, το δε έξηγη- τικον το προτιμώτερον, κάι δεικνυ'ει γνώσιν της γλώσσης κάιεζινείς το διερμηνεϋειν, ΐξησκημένην είςέξαίρετον σχο· λϊΤον. Ο* ΐίερι ού ο λόγος 'Τμνος $ Παιάν, αν κάι μικρός, εμ φαίνει όμως μεγάλην εννοιαν' δια τούτο και κοινοποιείται διά τοΰ Αογίου Ε'ρμου ολος. 'Αρετα πολύμοχθε γίνει βροτείω , θήραμα κάλλιςον βίω , σας Κερί, παρ3ϊνε, μορφάς κα) 3ανι1ν ζαλωτος ίν 'Ελλάδι ηιότμος, ζ*) Α*το Βα*ιΐ(ΐςίο»*.