— ( 39» ) — ΓύόνΤες δε ότι η εΧπ)ς,την οποίαν ε'ίχαμεν, επλη^,^ίν, ωτ'ί^'· χ-^κ, κα! ττοΧλ&ι φιλοκαλοι ομογενής ι* διαφόρων ποΧεωυ καί αποικιών της ϋλλαδοζ μας επαραίαρρυναν και είς το μέλ- λον , απεφασίσαμεν πρός τιμήν και οψίλος όλου το·3 γένους οχι μονον ι/β μ>ί παραιτηύΧμεν απ ο τ »)ΐ/ ϊκίοτιν τήί φιΧοΧο- γΐΛ/,ς ταύτας εφημερίδος, αλλά και τοιίς ΛΟίτου^ ήμων όιά το κοινον καλόν ι >α διπλασιασαιμεν και μικράν πι/α αι>τα- μοι€ήν αυτών εκ μέρους του γένους να ελπίσωμίν, ίίν ήναι δίκαιον τοιούτο τι ζήτημα. Αλν,ίινα χ,κϊ του παρόντος χρό νου ο λόγιος 'Ηρμης δεν ν,τον ιντελν,ς (όίν ηναι δυνατόν να ζκτΐ/ τις ΤΜουτων πραγμάτων εντέΧειαν είς Την ακόμη νη. τιάζουσαν οο? προς τήν ναιδείαν καταςασιν του γένους η· μων) , μητε από σφάλματα ελεύθερος" αλλα μήπως διά τού το δεν 3ε'Χει πλέον το γένος νά ύπαρχε Αογιος Ερμης ; Μι,'- ■κως διά τούτο 3έΧει χ.ατα&ι*.α.σει κού τους εκδοτας , οί οποίοι έιά νά ωφεΧησωσι , κατα δϋναμιν, αυτο, ε&υσίασαι» και τά υπέρ την κατάςασίν των-, Και τάχα δεν είναι ολα τά καλά εις τήν άρχην ατελή-, δε'ν είναι δυσ/.ατορίοοτα; τε· Χευταΐον , ο,τι ημπορίσαμεν , εκαμαμιν , και ο> τι δεν ΐ)- ξεύρα,μεν , δεν έπεχει ρίσάη/^εν ' οίεν νομίζομεν εαυτούς άξιους της των όμογινόϊν προς ημάς συγκαταζάσεως κα) συγγνώ μης έιά τά όσα ατελώς η κακώς εκάμαμεν. Δεν είναι €ε- 4αια τόσον αυςηρο) και σκληροί οί αναγιωςαι τν,ς παβν,μων εκδιδομένης εφημερίδος, ώςε ν άπαιτωσιν εντέλειανπραγμά· των παρά διίω ανόρ&ίπων' όάεν τολμωμεν νά προσκαλέσω- μεν πάλιν τους ομογενείς εις ιριΧοτιμοτέραν συνδρομνν, προς ΐδραιοτεραν ςερέωσιν και συςασιν της κ',ινωφελεςάτης ταύτης εφημερίδος" τωρα μάλιςα, οτγ η νεα ίλλ^κκι^ φιλο- λ'-γία καί ήμέραν προχωρεί επι το κ/)ίΐττοι/ » του νοός των Ελλ^ν&,ΐί τά γεννήματα αΰζάνουσι , .*αί η προς ικτε'λεσι* των καλών άμιλλα του γένους οΧου ιρείίσόη ' τωρα , οτε όλα ταύτα άπαιτοϋσι ταχείαν δημοσίευσιν ,πρός μέν Το Κοι νοί, διά νά χαίρια προς τας χαροποιας ταύτας αγγελίας και ν<* ίΧπίζη όσον ο ΰπ«ο τον εντελή φωτισμο'ν του ' προζ δι τους κατά πόλεις και χωράς £ιατρί€ονταςΧνγίη>ς διάνα δίδεται ϋλη προς φιλολογίαν, νά ταρακινωνται εις εΰρεσιν νεων πραγμάτων κα! τελειοποίησιν των ενρείΐενταιν ' προς έι τους φιλογενιΙς, γενναίους και ελευ'ί^ους δια νά έγεί-