15ο Δ I Ο Ν ϊ Σ I Ο Τ Α ί τ όπου μάχεται, Σε δε παρατηρεί, χαΐ χέταχεν επί Σοι τόν νοί». Κειρ. Γ'. Τοΰ δε βασιλέως λέγοντας, τί δ' άν με ορααεαν εις ών , τοσούτους έχοντα περί έ- μαυτόν· χαίτι και νεανιευομίνου περί τη; εαυτοί» Ρ'ώμης, ως εί και συνε'λθ!ι προς εν ΐ μόνος , ουκ άπειαιν οπίσω χαίρων, λα?ων ο» ανέμενε καιρόν ο Φίρεντανός "ΟβλαΜς, «λοϋκίί αΐν τοις περί αυτόν ε'ς μέσ·φ την βασιλιχνν Σλην* δια· χόφας δέ το ςΓρο; των πίριζ ιππέων, επ' αυ τόν εγέρετο τον βασιλέα, διαλα$ών άμψοτέραίζ Γβΐί '/ερσί το δόρυ. Κατά τον αυτόν δε χρό νον ο μίν Λ^όννατος ο προειπών τω Πυρ'ρ'ω ψυλάττίσθαι τον άνδρα, μαψόν 'εχνεύσας εις τα πλάγια, τον ΐππον αο'τοί παίει τω ζυρώ δια της λαγόνος' ό δε Φερεντανός ήδη χαταγερόμενος τον τοΰ βασιλέως δια τοΰ ς-ήθους ελαΰνει, και ουγχαταπάιτουσι τοις ΐπποις α'μψότεροι. Κεφ. Δ'. Το'ίΐ μεν ουν βασιλέα των σωμα τοφυλάκων ο πιςότατος ίπϊ τόν ίδιον ίππου άνα- 6£άσας, εξελαΰνει " το» δε "Ο&λαχον μέχρι πολ λοί διαγωνισάμενον , 'έπειτα υπό πλήθους των τραυμάτων χαταπον/βίντα, των εταίρων τινές ά- ράμενοι, μεγάλου περί τον νεχρόν άγωνος γενο μένου, διαχομίζουβαι. "Εκτοτε δε ό βασιλεύς, ίνα μη διάβημος ΐϊ'η τοΐ$ πολέμιοις , την μεν ιδίαν χλαμύδα, ην εν ταΐς μάχαις είώΒει ψορεΐν, άλουργη τ* ο ίσα» χ« χρυσόπαςον , χβί το» ο- πλιομόν κολυτελίςερον 'όντα. τών άλλων τηςτε ΰληξ ϊνίχα χαί τ-η ς τέχνης, τόν πιςότατον των εταίρων χαΐ κατά τοΰ; αγώνας άνδρειόταταν, Με-/ σχλήκ, ϊκέλευσεν ενδύναι *)* τή» £« γα ι- άν εκείνου χλαμύδα και τόν 3ώρακα χαι την Ίπί «ΐ» χϊ^ραλήκ χαυσίαν αυτός ΐλασεν, οπερ αί τια» βυ'τφ τί? σωτηρίας ίδοζε γενέσθαι. *) ( 0 «ι* *4ί«;ξ Ιχιι άνα&ύνια. ΙΚΑΡΝΑΣΣΕΩΣ Κερ. Ε. 1) Ρωμαίων -πρεσβεία πρός Π ΰρρον κερί ο'τχολυτρώσεως των αιχμαλώτων. ,,Ότί Πυρρου, του 'Η,πειρώτου βασιλέως, επί την Ρωμην ςρατιαν ΐξαγαγόντος, έ$ουλεΰ- σαντο πρεσ&ευτας άποςεΐλαι, τους άζιώσοντάς Πυρροί/ άπολυτρώσαι σγ-σι τους αιχμαλώτους, ε'ά' άντιδιαλλαξαμενον ετέρων σωμάτων , ϊΓτί άργΰριον κατ ανδρα όρίσαντα' χαί άποδειχνΰου- αι πρέσβεις, Τάϊον Φα$ρίχιον, ός, ίνιαυτω τρί- τω προτίρον υπατεΰων, Σαυνίτας χαΐ Λ,ευχαιο ι; χαί Βρεττίους ένάησε μεγάλαις μάχαις 2), χαί τ·/·ν θουρίων πολιορχίαν έλυσε 3) · χαί Κο'ίΐ/τ ιον Αίμίλιον, τόν συνάρζαντα "τω Φα&ριχίω, χαί την ηγεμο νία ν του Τυρρηνικού πολέμου σχόντα 4) ' Πόττλιον Κορνήλιο* 5), ο$ ίνιαυτω τετάρτω πρό τερο ν ΰπατεόων , Κελτών ΐ$νοξ ολον , τ^ΰς χο- λουμένους Σίνωνας, έχθίςους 'Ρωμαίων οντάς, πολέμων, άπαντας Υ,ίηίόν χατέσψαζεν. ΐ) 2α απ' ίντΐνΒεν έωί τον Κ. Κεφαλαία νχάρ- 3Ε8<?ι» εκ τών εκδοθέντων. ν) 'Όρα χιρι τχτν ΒαΧέρ. ΆΙάξιμ, Α. 8. 6, και Λιβίυ την ϊχιτομήν ιβ *αί ι β , *οί Άμμαχν. Μαρ- χεΧΚίν. *δ. φ Κατά Οναλέριον, ίλαβον ο! 'Ρβ> μάϊοι £000 δτρατιώταε αίχμαλώτιΐϊ, 20βοΟ &εε- κεβον. 3} Κατά Πλίνιον (ίστορ. Μ. 15) ΐστηδαν οι' βίριοι ιΐι τόν Φαβρίκιον ΐίγαλ,μα, οτε ήλίν3ιρ<ί>· $η<ίαν αχό την πολιορχίαν. 4) Έχαί)/ ο Λιονύβιο: Χίγιι ατι ίκαμΐν^ο Λΐι μίλιαι τον Τχψρ'ηνιχάν ηόλεμον τ& τρίτώ χρόνιο χριν τη$ ράχηι μετά τοΰ Πνρρα, αναμψιβφ\ωι *ντη Υπάρχει των Τν^ρ'ην&ν ν) τελευταία ψ9βρά, χερϊ της όχοίαί ό Πολύβιος διηγείται βιβλίο) β. βο. , 5) '£χίχλφΐν /ΙοΧαβίΜιαν, χρΐ τοΒ Ατβίβ» της,μιγάλς* *ί*3}? ορα ΠοΧύβ. β» ιβ. Μαΐ Εύϊρβ*·· (β), χαΐ Φλώρον (Α, 13.) , ■