(. 4«7 ) — Τάΰτά μίν εις εΰχχριςίαν και εΚαιντν τ$ς φιΧΓγενοΰς «α< φιλαγαύον προαιρέσεως σας ' ο οε τ^ν αγχ'ΐων έργων ά^- χν,γίς κχ\ αντι€ρα€ευΤης Κύριος ε'ίίΐε και ίΐς αΧΧων καροίας •Μ εμπνεύοΊ) τον φιΧογενΖ <^ν\Χον της τιμιότατο ς σας , ά^Τι- €ρα·€εύων αιίτν]* με τας ά^ύονοταρόχο^ς α^Γο3 ευεργεσίας και χαριτας. Της τιμιότατος σας ευχέΐ^ς ΐίρος 3εόν οιακυρος 'Εν Ι'ιατι'ςν!, Μ ηνί Φεζρουαρίφ, Ι8ι8. 'ο ΐι&χνίου Ίωαννίκιο ζ. Τίν αζιοΐτό^τον ημΊύ τιμιότητα, σας μετά τό- τατξίωτϊ/χν άστ χξομ^χ. 'ΕΧά&μιν κρο τπΧΧοϋ τά ε!ς το <τχ'\ιΪΓν 7ης κατρίίος ΡΛς αφιερω()εντα βι€Χία του μακα.ρίτου αϋταόεΧφου σας κ&~ τβ τ·ήν ϋιόχειρον σας καταγραφών ασφαλώς μέσον του σνμ- •χατριοοτου μας Κυρίου Τεωργίου Αογερα , κα'ι 7Τθλλά ε μακό.* (ίσαμεν , και μακαρίζομεν αυτό ν , ετι·€' ωντες με κοινών (ρωνν,ν ΐ"ο , Αιωνία ν| μνημκ αΰτοΰ. Αλλ* τον μεν μακαρίτην £ε- λει τον ανταμείβει ο μιαΰατοοοτης £ενς με τους ουράνιους μισίίοΰς τϊ\ς αιωνίου βασιλείας, και £ε\ει τΐν ςεφΛν&σει μι τίν αμαράντινονςέφανον τ%ς£είαςτον δοξηςΐν Τω χ'.ρωτόίΐ) δι καίων · ημεΐς &ί χρεωςο υ μεν να εναινωμεν και νά εΰχαριςω- /μ» τολλά και Την εντιμότητα σας ως συνεργό ν και συντε- λίζΐ" τί(ς ευεργεσίας και χάριτος" και αν ε'^αδυναμεν να ά-ττοέώσωμεν τάς κατά χρέος ομοΧογίας των χαρίτων μας μη νκοΧά&ιτϊ αυτό ως άχαιριςίαν, ότι ή <5ϊΐν>ΐ νοσος του -3αναη- *-οΰ, ήτις κα! εις; άλλα νοΧΧα ε€Χα·φε την πατρίδα μας ι Μ-ας εφόνησε και εις τοΰτο , ίκει&η μας εςερησε με τον φο- &ν της τ%ς προς άΧΧηΧους πατριωτικής κοινωνίας, και ίεΦ «το Χμωμεϊ οΰτε είς εν να συναχ^ωμεν και να συσκεφύωμει) νας αχίας ευχαριςίας Της εντιμότητός σας, οΰτε ιίς εν νά γρα* ^αιμεν. "Ηδη ύ~ε εΧευίερωΙέντες ακό τον φο€θν τ^ΰτον, 3ε ιμ *λ««ι κ»1 χάριτι, ^χιτιινΧηρουμε» το χρίος και ομοΧογονρα*