— Ο 538 ) — <πΛΑα^ν} υποτάιτσεται είς την δευΤερχν , αί δί δύο τι· ,,ΧευΤα'ΐαι εις τν,ν τεταρ·τν,ν όχι δμως και οΤι ·ή Χί ζις γίν·;- ,,ται εν οΧον, αλλά διαιρείται εις χωριςά μέρη , τά άκόΧον- ,, 6λ υ - I - ) - υ υ, κ.αι ν; ακον, έ 'ίν ιίΟελε διακρίνει Την ,, συνάρτηση/ της δευτερας, συΧΧα£ /χε την τρίτην , /.α! τ£ς ,, ιγίοίς [Λί τκ].ι» τεταρτην , αν δεν εγίνετο κατά συνέχειχν ή ,, ί'κφωνν,σίς ολ-^ς τίϊς λίξεβος" εζ εναντίας,όμως τότε γίνεται ,,η Χεζις εν 'ίΧον, όταν ιίς οΧην Την σειράν των συΧΧαζων ,, μ. ί α μ. ο ν νι συΧΧα€η διά του ανα4ι£ασμου του τόνου „ εξαίρεται, προς Την οποίαν οΧα ι αϊ αΧΧαι συΧΧαέαι παρ- „ αμελούνται. Κ. χ. αηνβΓΛνίίβΐΙϊοΚβίΟΓ, ϋηνβΓεϊηΙιοΓίίοΙιβΙβΓ 'Εφαρμοζων ιδιαιτέρως ο Βερνάρδος το γενικον τοΰτο α ξίωμα. εις Την 'ΐ-ΧΧηνικην γΧωσσαν, προσθέτει τά ε ^εζν,'ς σελ. 322. ,/'Οη ν, προσωδία των 'Ελλν'ι/ων ε'γεννήύη αιίο ,,τι]ν κοινην άκάγκην του Άεωρείν την Χεξιν ώςενοΧον, γίνε- ,,ται μαΧιςα φανιρόν εκ της του το νου προς τον χρόνον των „ συ\\α€ων αντιφάσεως είς τους ςίχους *). ΐ.ίς τους ςίχους ,, οηΚαϋη φαίνεται οΧη ν, σειρά των λεξεων ως μία μόνη ρυ 1 )- ,, μικη Χιζις, και νότε δεν υπερίσχυσεν είς τκύς "Ελληνας ,,τοσον η εν τοίς ςίχοις προσωδία·, ωςε νά γίνεται άρχη της „ ρυθμικές σειράς , και αν αυτη μεΤα€αΧΧη τγ,δε κάκείτε ,,τον ςίχον, πΧην . μ οΧον ο τι φαίνεται προφανώς η ν ρ·: ς ,, τν)ν ενωσιν αυτου με τον χρονον των συΧΧα€ων σπουδή χ. „ επιμίΧεια, υποχωρεί ομως αυΤη είς τον χρόνον χωρίς τίνος „ διςαγμοΰ, όταν η ενωσις Λυτή ενανΤιοΰτχι κα'ι βχά.πΐγ, τον ». χρόνον."Οτι δε η άναγκη επενόησε Την 'Ελλνι νικήν πρόσω αι'αν , ,, φαίνεται εκ Της διαφοράς της Των τόνων 3εσεως, Τηνόποίαν ,,β7ίαντωμεν είς Χεζεις Ταυτοφωνους ενταυτω κα'ι όμοιοχρό- ,, νους, προς άνΤίδιαςοΧην Της σημασίας αυτων γινομένων ('*). (*) ΤΙΰ»ο: νομίζου»! ινιτ2 ψΰσιν την 'οι τονοΐ* *3ο; τον νΐν τ>* συ)?.7.5ιαμ.αχην, κ*: ομ/Λς πασαν ^'.γυην τΰνίζ;υσ'. χα; ζί τ:; οι ί:; ιτ Ν ν ομ,',:*ο; ρ^-λαηχ^ν χίονον- εχονσΛν Λατ'.νικην γλησσ-χν την 3?*χεϊ*'' Βυ),λα?ην' κβϊί. χ Ιιϊΐίβ , ΕΛίπβΜ, ρόρυΐα», όρρί , ςίηϊίΟΓ , ΐη{!;έ· ϊπϊι ίη βίβ. · ϊΕ^οιτβτι *αί ϊτον 7?νίο:χ«ν (^έηΓιβ, ιΤΐΐΗί) και τ^ί?^αχ«ν ΐΓβΟςΓ^) χ%Β~'·- αναγκβ'ζδτϊν να «ναγιν®#χη ΧΛτα π?0(τα»ίίαν. , ζ**) Γν»ς*η · βίν« 3ί"; ίχντα Ε/,>ην'.*:η ν η·/; τ:ν φ'ιΧο'κονβν βίΓοί 1 ·- ίομ,ενιτί Σ υ ναγωγη ι,τ ό ν ϊγ^' ; &ια®ο3θν α η μ α & ί α ν ίί α ® ο ρ «> τ ί ν ο ν μι ν ») ν λ ^ 3 ν ; τ~; οϋοίις β'ζδ^ο'βτ) Λα-'.η/. ^ μ5ΐ»φ3ϊ»ι; 8»