σμένον τοΐς γεωγραφικοΐς πίναζι· Τεως δι ένιλουται ίια του Λογίου 'Ρ.ρμοΰ τοίς στιουδ αίοις του γένους* 1 . 'Εν 'Οέησσΰ κβ'. Φεβρουαρίου ααιιζ. Μεταζιί των γενναίων κα1 ελληνικών τωοντι πραζε&ιν των ομογενών πΧουσίων εκείνων, οσο ι, ίΐτ αγα&ω τοΰ πτω χού ήμόάν γένους, εφίασαν να ί νναήσωσιν , οτι ταμίας μό νον του πΧοΰτου και όχι κυρίους τους εδιώρισεν ηίεία Πρό νοια, διά να μετα·χειρίζωντΛι αυτόν ιΐς εργα 3εαρεςα καϊ 3εοφιΧη, εις εΰεργεσίαν, εις άγαίοποιϊαν , εις βοήίειαν του νΧησίου ι κ αϊ όχι εις ιδίαν αυτών τρυφήν χα) σπατάΧην και είς μάταιον κα! ανόητο» επίδειζιν μΐ ζένα δώρα, ττρεπει δι καίως νά συγκαταριίμηύη και 4 τοΰ φιΧογενους κυρίου Α - \ιζάι>&ρον Καυμνάρηι » Το αώανχ τον σύγγραμμα τοΰ αειμνήςου Β αρίοΧομ α ί ο ν τό οίΓοΐον επροζένησεν Τιμήν μεγάΧην ,κα\ δόζαν οχι ίΧίγην, οχι μονον είς τόν συγγραφέα, αΧΧά και εις την ΓαλΧίαν αυ τήν, τολμω/Χεν να ε'ίπωμεν, επριπι πρό ποΧΧου να μεταφρασ0# και εις την ήμετεραν γΧωσσαν , διότι πραγματεύεται περϊ υλνΐί κατράας καϊ με 3αυμάσιον τρόπον. Διάφοροι Χόγιοι ομογενείς ει(εχειοίσίησαν την μετάφρασιν αυτοΰ , νΧην άλ λοι μεν παρατήρησαν δια τούτο, καϊ άλλοι δί άλλο αίτιον» τιν*£ δί ήξιωίησαν και τόμους τινας νά' εκδώσωσιν. Αλλ ί" φυΧαττετο , ως φαίνεται, νΐ τελεία £οξα είς τόν φιΧογενη και εΧευίεριον πΧουσιον κυριον Κ ου μπ>α ρην. Το" γενο; χαίρει βε€αια δια την χαροποιάν ταυτην άγ- γεΧίαν και ομολογεί, και 3ΐΧει ομολογεί εν όσω υπάρχει, μεγάΧην χάριν είς τό γνήσιον τούτο καϊ γενναΐον τέκνον της δυςυχονς, αΧΧά καϊ είς τήν δυςυχίαν αυτήν &ε€αςν>,ς ακόμη ΕΧΧα'ίοξ, της γΧυκυτάτης ήμων μητρός καϊ πατρί δος, δια τό ο'ττοΤον προσφέρει είς αυτό ποΧντεΧες δωρον» $ια τόν οποίον κάμνει είς αυτό τΧοντισμό ν, και δια την τι· μην, τήν οποίαν προξενεί είς αυτό· * Ας ευχηί £σι καϊ άλλοι μεύ' ήμ£ν εις τόν κΰριον Κ ου μ- * α ΡΗν, διά τά γενναία του φρονήματα, παν ο,τι επιίυμεΐ, *»· προσέτι, «ξ ιχα ομοίους κατά τον πΧουτον, ν αποκτή σω τοιούτους ποΧΧούς και κατά Την γενναιότητα και ελευ" δεριο τητα πρες φωτισμό ν του γένους ' ε 'ίάε, ι'ίίιΐ