331 <%--*-*■ «ηροδίνών συνόρων κοκ των χνρκβτερων Γαλ- Δία τοογο το α:πον εζλονεθη ήΜίγαλεα- λιχνν λιμένων. Ούτοι Βελουσιν άναπληρ-Αδη της σας, και ελζίζουσα να «!?η την μεν >)>«- βπό εΟνικάς φρουράς, ό~β2 χ«9ηντα! κ»ϊ ίέ» χίαντόύ κόσμου Τ.αΚα) »5 ζρότερον, το ίϊΓαλ- είνχ: είί δοΰλευσιν. λ',κον εμπόρων εις εχε ίνην την άκρ}ν, ότΐο2 Δί' έτερου ζρο&ουλεύμαΐος τ.αραγγέλλεται διχαί'Λς ημζορεί νά καυχηδη διά το χαρζο- νά.ζαύσ·^ δίά-τρεΐς μψας η συνειθισμενη διοίχ-ησις· φόρον της ^ης αας κ»ί το φιλότεχνον των ε- ε<5 τα δεζαρτεμίντα τα! οα<α Εμς καί τ»ν . δϊώντή;, παρε'ολεψε , ταΐτα λέγω τα β* δόλων τοΰ Βέ£ερ *βί τη; Ελδβίς, τά-όζοΐα, μεγάλα.συμφέροντα, όσα άλλα ενεζνεεν είςτην άτΛτΐΚνπ'. την 32. ςρατωτίκην διαίρεσιν του Μεγαλειότητα σας ή ΰζοττος Ζολιτιχη, χα: εις τόποι/. την δευτίραν τη; συντυχίαν με τον αΰτοχρά- — Είς την σιίνοίον. της <7υντηρη-(κης τορ«'Αλεξβνίρον, συγχατένευσε νά υζοδεχ- βουλ-ης (βέααϊ οοηβεΓνβίβιΐΓ) τη 1. Α'πρίλ. δη τον βασιλέα της Προοσσίας, το2 όζοΐουτψ εχοινύ^, ζαροντος τού ζρίγγιζζος άρχιγραμ- ζα ρουσίαν ηθέλησε, άκκί-Μς μνησικακούσα, ματέως, η* ακόλουθο; νά άπο^ό^η. Ταίτα λοιζόν διανοούμενη η Με- Αναιρορά τ ο ί ρ. ί ν ί ςρο υ τώνε'ξωτε- γαλιΆτ^; σα·., ημ ο « ο βασιλεύς της Προυσ- ρικών ~ ύζοθ έσεων προς τον αν το- σί*ς εχινηθη , καδώς ίίοξάξ-το κοινώς, ε:ς κ ρ ά τ ο ρ α και βασιλέα. πόλεμον εναντίον τη; θελήσεως τομ , καϊ ΟΓ(- Μεγαλειότατε αναξ ! Κατά τάς νικηφό- ώά τη; ζάρας ηδελε διδαχθη να άζοφεύγη ρ ους η'αερας της Ιε'νης χαΐ Φριδλανδίας ολη πάντοτε χινδννάδεις πλάνας και άλλας άπα- 1} επικράτεια της Προιισσίακής μοναρχίας εν- τηλάς φαντασίας, κατεπείσδη εύκολος νά δει- ρίσχετο εις την ζροαίρεσιν της Με^αλειότητός ίη χα: ή$η την έ'μ<ρυτον ^ενναίότητάτης, ςοχα- σας. Πολλά αίτια σας χατίζεώον νά φυλάίη- ξομε'νη ότι αί'τη δεν θε'λε: λησμονηδη ποτε„ τε το^ς χαρζούς τη; νίκης , η νά βάλητε εις και οίτως η Πραι /σσίακη μοναρχία «νεςη9 ·ϊ| τον θρόνον τη; Γίρουσσιας άλλον βασιλέα , χ,χι ·/) οικία τού Βρανδεμβούργου έολη'ίη ττά- τοΰ. όζοίου τα συμφέροντα -ήσαν σύμφωνα με λιν εζι τον θρόνον. τά της Γαλλίας, και ό όζοΐος ούτε είχε να Η Μεγαλειότηςσας εζρεπε να την απο~ ζητγ απ αύτην τίζοτε, οΰτε δε μάλ'ςα νά ν- μακρόνη αζό τά σύνορα τού Ρη'νοι» και νά της ποκειτ αι εις εκείνο τό ζαλίμβουλον χα: εομε- υςερηση το δίκαιον τού ΰζερασπίζεσθαι τά ζα~ τάβλψον πνεύμα , τό όποιον προ εκατόν ηόη ραθαλάσίία , εσύςψε τό φασιΚειον της Βες- χρόνΛν χαρακτηρίζει την οίκίαν τούϋρανδεμ- φαλίας, χαι έσυμφώνησε να μείνωσι τό Δαν- 0οϋργου. Ομ'ύς, εάν ό βασιλεύς της Προ:»- τ σιγ, Τλόγγαου, Έίυςρ/ν χαι Στεττιν είςτάς σίας εμενε ζάλιν εις τον. Βρόνον του, α αυτό- χεϊοάς της έ'»ς της ειρήνης μετά της 'Αγγλίας, κράτωρ της Ριοσσία; ΰζίσχετο ι εΐς το ΤΛσίτ Μιλούσα δια τούτου νά ζρο&λφίσιν αυτά το— νά χηρΰξη τον πόλερ.ον είς την "Άγγλίαν , νά τε ως άζοζτημί'ύσις τύν ίδιχών μας νησί αν. αυνενεργ-ψ^ ωςε· νά άζοχλεισθη το εμζόριόν Ο βασιλεύς της Προ υσσίας δεν εζρεζε της άζό την ξηράν, χα: τέλος ζάντΜν νά την νά εξεταξη τά χαρίσματα, οπού ελαμ&ανεν άναγχάση νά ςέρξη εις είρη'νην. άτ.ο τψ γενναιότητα της Μεγαλειότατος <ταί, .