— ί 409 ) είναι Χοιχόν άξιον 3αυμασμοΰ * τό νά μήν άυτιΧαμζά- νωμαι Τον τοΐ χον ενω βΧεπω τον φίΧον σου , (ΐΐίΐΐίιί Τοτε ού τος ο το"ΐχος δεν εΐναι παρών δϊ εμέ), και το νά περιορίζηται ή προσοχή μου από τον τοίχον ενόσω β,ΰτόν 3εωρω, όςτις μου ςερε1 Τν,ν 3εαν Του οπίσω αυΤοΰ κειμένου. Σχεδόν ταύ τα παρατηρείται και εις Την έγρηγορον κατάςασιν, όταν από δύω ενΤαυΤω φαινόμενα αντικείμενα, το εν μονον μ&ς δια- 6έτ%. Εις Την 'Ύπνο€ασίαν , οπού ο τροπος του αΐσύάνεσΰαι ίϊναι πάντη ενηΧΧαγμένος, το διάςημα όεν διαιρείται ουδέ Το εΧαχιςον εμποδιον. 'Ε ιγι τούτοις η ΰπνοβάτις βΧέπουσα τόν φίλοι; του Μα. γνητίζ&ντος Χεγει, ότι αυτός £ δοκίμασε βαρε'ΐαν τινάασύε* νειαν, εκτός κινδύνου, ,κα\ ηδη έτι είναι καταποΧΧά αδύ νατος " κατά ΤαυΤην Την ςιγμήν εκ€αίνει εις περίπατου , και προσφέρει είς άλλον, Τον οποίον αΰτη δεν έδυνατο κα\χ να διακρίνε , Την χεΐρατου.— Τοιαύτα καϊ άλλα ποΧΧα εΐζ- ηκοΧούΰησε διηγουμένη, τά οποΐα δια. την συντομίαν σιω- *ωι'Ται. Σ η μ. "ίσως τίνες 3'εΧουσιν άμφι€α.Χειν περί της των είρη- μενων αΧηΰείας , κα\ 3εΧουσι νομίσειυ αυτά ψϊυίνϊ η πΧά- νματα μ,υ^ιςορικί' ποΧΧα ταχέως όμως δύνανται να πΧηρο* ψορη^ωσιν , ϊάν μόνον άναγνώσωσ·. νεώτερα τινά περί αυτής της υΧης Γερμανικά, και ΤαΧΧικά συγγράμματα (των οποίων • αρώμός ηδη αναβαίνει επ" άπειρον), όπου 3έΧουσι συναπαν- ' τησειν Ικανά τοιαύτα και ά'λλα βαυ/χασιωτερα διηγήματα. (ό ΜίΤ.) Φ I Λ ΟΣΟ Φ Τ Α. Σννταγμα ΦιΧοσοφίας ύπό Κ. Μ. Κοιιμιι Σχολαρχβ!> τοΰτης'ΣμύρνηςφιΧοΧογικοο Γυμνασίου , 5, άιδασκα,Χου Των μαθηματικών επίσημων κ<ύ Της Φιλοσοφίας, ίΐς χρησιν των ε'αυτου μχδητων. Το/α. Α. «Χ. ξβ , % 2θ8 4 , Τομ.. β'. σ"ίλ. 296. εις 8. *ν Βιέννη της Αυςρίας. 1 8 1 8. "Οσοι η άφ ε αυτοΰ των ΐσκέφβησαν περί Της φύσεως του άνύρωπίι/ιυ νοός, περί της βαθμηδόν καί αρμονικής άναπτυ·