Τ 1 ( 475 ) -! τκΰζ Κοίρικχίες. 'Ημας δε πάλιν οί σύγχρονοι μχς, η ο? μίι ταγενεςεροι, η 3εΧουν επαινέσει, ή (καύώς είναι πιύανον) τχ νιαινσίτερα 3εΧουν άποζίλει, κα,'ι 3έΧουν είσαζει αυτοί, ο σα ή αυξάνουσα παιδεία τους ΰπαγορεύση ώς καλΧίΤερα. ΑυΤΛ διέτρεξαν εις Την γλωσσχν, διατρέχουν και 3εΧου» διατρέ χει αιωνίως εις τά είίνη ■ τον δρομον αυτόν καμμία δυνχμιζ δεν είναι Ικανή να εμποδίση · μόνος ο Κοόρικ'άς ημπορούσε νΧ το φανταστή δυνατόν ■ αυτός μονις ημπορούσε κ.α! να συλλα- τήν ιννοια,ν τοί> νά >ία\ νά κήρυξα εις το Κοινον- ως Ο'/,μιγέρτας, λαοπλάνους, καϊ άναιρετας των κχ()εςωτων (κείνους, οι οποίοι βάλλουν εις πραξιν τά δικαιωμ.χτα, όσα ολοςο κόσμος γνωρίζει ως ανήκοντα είςτούς πεπαιδευμένους. 'Ημεΐς ε'ίμεύχ βέβαιοι, ότι ολοι οί σύγχρονοι κ%\ μεταγενεζε- ρνι £ε\ουν θαυμάσει αυτήν την επίνοιχν του Κοδρικα, ε%ν μ,ονου κατά δυςυχίαν των έχουν τόσον περιττόν καιρόν , ω~ς να προσηλώσουν την προσοχών Των και εις τάς εδικχςτου κχ- κομύέτας. ΜεΧί'τνι β'· Μέρος α'. "Ενας άπα τους κυριωΤερους σκο- πουςτηςΜελε'της είναι (κα) Τούτο μάΧιςα καυχάται ό Κοδρικας ϊΤι πρώτος το έπιχειρίζεταϊ) κα\ τό νά απόδειξη , οΤί ή Τωρι- Ρ'νη γλωσσά του έθνους είναι'ΕΧλκινικνί , και αν έπουσιωδως ΤΆρνλλαγμένη, ουσιωδώς ομως αδιάφορος, και ή χύτή με την παλαιάν' ας ίδονμεν, άν αληΰεΰ% καμμία από αύτάς τ ας γνωμχς, "Οτι ή τωρινή γλωσσά του ίχνους εΐναι 'ΈΧΧηνική , τουΤΟ ^Χοι οι φρόνιμοι την σήμερον άδιςάκτως πιςεύουσι και διίσχυ-, ρίζονται' η γνώμη δε αυτή δεν είναι παλαιά εις τήν ΐλλα- ϊα,αΧΧά μ-ϋΧις διέτρεξαν 3 Ο ενιαυτο), αφ' οτου έκιν.ήύη κ α,ϊ άρχισε νά εξετάζεται' και εις τάς ημέρας μας πρώτην φορά ν εΧα€ε κάποιον βαΟμόν κοινότητος καϊ βεξαιότητος' προτητερα. ς ετολμουσε νά προξάΧη τό ταουτο, καρεγελατο δημοσίως 1 &ς μωρός ή άπλως ώς παραδοξολόγος. Αιότι, καύως εις τά "Προηγούμενα είπαμεν, εις τους παρελ&όντας αιώνας εύεωρου· νχν τήν όμιλουμένην ώς βίρ€αρον , ώς φα νεράν καταισχυνην τ ων Ελλ'^ι/ων · οί πρώτοι δε , ο,που έπολέμησαν αυτήν τήν Τ^λνιψιυ, κα,) εκίνησαν τήν έναντίαν γνώμην , εςαΆησαν'ΐω- νηπος ό Μοισιόδαξ, κα\ ό Κατχρζης' μετ χυτούς επαβρη- νιασύησα,ιι ως ΰπερασπιςχί της τωρινής Λαι/ΓνΐΧ ό Φιλιππίδης,