- ( ■ .83 ) — ΓΑΛΛΙΑ. Ττ) ΙΟ. Δίϋ, 4λί$ν ο βασιλεύς (ι; τό παρ· λακέντον δια Ρα άνοιξη τ*/3" συνιλευσιν αυιου κατά τό σύνηθες , χμ χαβίαας επί 3ρονου, πε- ριεςοιχημένος υπό των πριγγίπων και μεγιςα- νων, ΐχφών/,τε τον άκόλουθον λογον. "Ανδρες τοΰ ανω *«< κάτω παρλαμέντου! ,,'Ότί ιν άρχν της τελευταίας συνελεύσεως ίθρήνουν το χαταπιέζοντα τήν ήμιτέραν πατρώα δεινά, β ϊχον τνν ιΰχαρΐςηιιν τον να σας . προ· μαιτεόσω πως τό τίλος αυτοί» πλησιαζο'Λ Δίο το"» αγώνα, του όποιον έδειξαν πάντες, χ«« ο/οι 1 ό'λλο ίθιιος , ,χαυχώμαι νά ειπώ, δΐν εδιιξεν, ιΟυι>γβ·',ν νά χαταςησω ταύτας τ ας εικασίας πραγ- ματιώδεις ■ όθεν μόνου τα ςρατεΰματάμου ψρου- ρούσι χατά το παρόν όλα τα ήμέτίο* φρούρια ν.αί χάςρα , εις δέ των υιών μου, οςις έσ-ίϋσε να ε'νωθη μϊ τα ποώτιςα σημεία χαρας τε και άγαλ- λιάσεως των έλιυθερωθεισων επαρχιών μας, ε- ςήσιν ίδίαις του χερσί και έν ιύφημίαις τοΰ λαοί μου την Ι'αλλιχ·/^ σημαίαν επί τα τείχη τ ης Τ ιομ&ίλλης. Αύτη η' σημαία χρέμαται την σή μερον επί-καν της Γαλλίας το εδαγος. ,,'Η ήμερα, χα'/ ην έχι'ινα των τεχνών μου , τ α οποία ε6'α~ασαν τόσον γενναίως το βάρος έ νας ξένου ςρατεύματος κλίον τρεις " χρόνους , ν,λίθ9$ρώ6'ησαν σπ' αυτό, $(λίι «Γναι η χαλλίςη τών ήμερων «99 ζΐύης μου , χαϊ η Γαλλική μου χαρί'α ίχ«ρΐ ΐξ&αιι χαΐ επί τω τέλει τιίν δει νών των χαί ί~ί τη ίλΐυθ-ρώσει της πατρώος. 4; έπααγίαι ίχεΐναι, των όποιων ε&ιλεπον τόσον με τα λιίπη; την κατ άςασιυ ε ως ταύτης της ημέ ρας, είναι αξίαι φροντίδας χαΐ του εθνου;, τό ΐποΐον (θαύμασε, χαθώς χαγώ , την ήρω'άήν ΐίύν απαθειαν· < ,,'Η ευγενής σύμπνοια- των χαρδιων χαΐ των φρονημάτων, την οποίαν ίδείξατε οτεσάςέζή- τψα την χορηγίαν των μέσων προ; ε'χ-λήρωσιν των υποσχέσεων μα;, ώϊήρχί σημεϊον β»β»π'ρ· ρητον της ψιλοΐΐατρίας των Γάλλων, τν: ·μζ·.· ςοσύνης του έ'Ίνονς προς τόν βα;ιλίι το·ι , οί ο χαΐ ή Ενρώκη συγκατε'τα·( πάλιν προθόμως τν·/ Γαλλι'αν εις τον άνήχοντα αΰ:% βαϊμον τάξεως. ,,Το μανΐγίςον, τό όποιον χηρίιττε: εις τόν χόη·ιον τ α βιώματα, επί των οπΆων Αιμίλιο»· ται ή συμμαχία των πέντε δυνάμεων , άποδειχ- νΰΐι εζαρκούντως την μεταζυ των Μοναρχών ΐι- πάρχουσαν νιλίαν. Αυτή οι ή σωτηριωδης συμ μαχία , υπαγορευθεί*τα παρά της §^χαιοσΐ:νης, χα; ςιρίουμένη ζαρά της ή9ιχ·/ς χαί ΒρησχεΙας, σχαπόν 'έγιι την άπεμπόδιαιν της μάςιγος του πολέμου δια της διατηρήσεως των συνΟηχων, δια της εγγυήσεως τών υπαρχόντων δικαίων, χαί μας συγχωρεί νά έχδεχωμιΒα πολ<·>χαονιον $!ρή· νψ εν Ευρώπη εκ τοιαύτης συμμαχίας. ,,'Έ.πρόσμεινα μεθ' ησυχίας ταιτην την ευ τυχή ε'ποχην, διό να ει/ασχοληθω περί τ·/ν έ^νι- χην παρρησίαν και τελετην , χα,Β' ήν ή Βρηιχίία *ο9ι«ρο? την ς3ΐ/·/]« ευωσιν του έθνους μίτα του βασιλέως του. Δεχόμενος οίν Ίτήν βασιλικών χρΐ· σιν εν τψ μέαψ ύμων , 3έλω ϊχε>. μάρτυρα τόν 5εόν, δΐ ου βασιλεϋοΐισιν οί βασιλείς, τόν 3ϊόν του &λο&ς } του μεγάλου Καρόλου, του άγ. Αου- δο&'κου' 3έλω ανανεώσω επί του Βυσισ-ηρίοα τον ορχον τοΰ να ίπι5ί6α:<ύσω τοός νόθους τοί< Βεμελιωμενους επί τοΰτψ ιω πολιτιχψ ουςήμα- τι ( ΟΙιβΓίβ), το οποίον σέ&,μαι- περισσότερο» άψ' ότου ο~> Γάλλοι έδέχ^^σαν αντό ομοφώνως και ελεΐ/6έρως. Εκ ω λο πιν , <£ ανδρ^ξ , θϊ* λετε βοηθεΐ τους αγώνας μου χαΐ τάς ευ'χάς μΰΐ)( μή λησμανήτί, ότι τοΰτο το πολιχιχόν σ'^αα, εν ω ελεύθεροι την Γαλλ-αν άχο νης δεσποτίίας^ εδωχί τέλος εις τας έπανο,εασεις. Ε·~/ω πασαν μου τνν πεποίθησιν εις την συι'έργΐ:άν σας προς χαταπαυαιν τών ολέθριων εχύνων αξιωμάτων, τα οποία, υπο πρόσχημα ελευθερίας, ταράτ-