— ( Ι46 ) — ζαν των 'Ελλ^ΐ'Λ-ν , ή λαμπρότης και δόξα τ^ς ΐςορίας αυ τών όΐν πηγάζει ι χαίαίς (νόμισαν , απο την «υφυΐαν καί τέχνην των μεγάλων ανίρων, οίτινες ιγρα^αν αυτήν. Δύναν ται τάχα. νά ρ'/ψωτ» τα' όμματα είς το σωμα του "Ελλάνι κου ιίνονς, και νά μήν όμολογήσωσιν οτι υπερειίη&ησε τάς ανθρωπίνους δυνάμει:·, Βλέπουσι συνϊχως όλον το εάνος να νίναι μίτ'αλί/'ψυχον καίως ο' ®εμιςοκλης, καί £/καιον αι( ο ',\ριςεί3ν,ς· Δύναται τάχα ο Σαλλου'ςισς ζββίΐιΐδΐβ) ν αρν^ίΐί ο γι ο Μαραίων, αί %ερμοπύλαι> « Σαλαμίς, αί Πλαταιαι» ν; Μυκάλη, ή άναχωρησις των ίίκα χιλιαοων κα<' μύρια άλ· λϋ ανδραγαθήματα εκτελεσίέντα ί/ς τον κολ#ον τιιί Ελλαιίοί ί'ν καιρώ Των εμφολίων αυτής πολέμων , οτι υπερε€ήσαν όλα τά εγκώμια των ίςορικων; Οί 'ΡωμαΤοι {νικήσαν τουξ "Ελληνας μ' αυτούς τους "Ελληνας· Αλλ* οποία ηόελεν ήτίαι ΐή τυχη αυτών των νικητών, εάν εμαχοντο οχι του'ς ίιαφία- ρέντας 'Ελληνας α'ιτο' μύρια ίλαττκματα, και άίυναπσίίντας αιτο' τα'ς εμφυλίους διαςάσεις > αλλ εκί/νους του'ς ςρατιω- τας, εκείνους τους αρχι^^'ί· ίκίίνους του'ς αρχοντας, Εκίί- νους τους πολίτας, οι οττοΐοι είριαμ4ευσαν εναντίον των ο πλών του Εί'ρξου; Τ οτϊ ν| ανδρεία, ηίελεν έναντιωί^ι Τι^ν αν- δρείαν, ή παιδεία τκν παιδείαν, ή σωφροσύνη την σωφρο· συνην , ο' ΐρως τί^ς ϊλευίερίας τηα πατρίδος, καί της δό^ης, τον έρωτα της ιλεαίερίας της ττατ ρίδος, και της <5ο£ΐΚ· Η/ς τιΐν 'Ελλαία μόνην χρεωςεΊται ο υπέρτατος έπαινος, οτι αυτ^ ί-^ίνν^σ-ϊ τους ενδοξότερους ανδρας , τ^'ν μνήμην των οποίων αιωνίως πρεπει να £ιατνίρ5 νι ίςορία· Δΐν ίξαι- ρήί τΐί'ν Δημοκρα.τία.ν των 'ΐωμαίων, αν και η οιοίκησίς της ητον α£ία ν άνα'λΡ%) τας διανοίας, νά εγείΐιη τ ας γν&χτίΐς καί να έίιξί) αύτάς διαυγαζοΰσας μ οληνΤων τήν "λαμπρό τητα. Αλλ οποίους ανδρας έυ'ναται ν) ΐωμη ν άντι$έση ϊίς «να Λυκοΰρ^ον , «/ς «να @εμιςοχ.\εα , εις ίνα Κίμωνα, είς'Ε- Καμινωνδαν, κτλ, κτλ; Η* £όξα των 'ΐωμαίων ήτον έργον ολκις τι^ς Δημοκρατίας, ου'ίίΐς όμως 'Ρωμαΐος ΰ^,ώ^η ύκεαά- νω του αίωνόςτου και Της σοφίας της νολιτείας, &ιά νά εΰ· ρ<$ νεα ελατήρια καί να μετασχηματίσω αυτήν Η* ίόξα κΑί το ^α^ος τοΰ Ρωμαίου κροερχετ αι αιτο 1 την σοφίαν κα! αν- δρειαν της διοικήσεως" αυτός ακολονίεΐ τήν ανιωγμίνην ο· $6ν, και ο μιγαλήτερος αν των ά,νήρ μόλις υπερβαίνει τόυ'ς