— ( 294 ) — *α Των Την Έλλαίβ φθίνων δ ι δα σκομε' υ« ν 'Ελ- λ»ί ν ω κ"; αν ϊίναι αλλοί, Τις είναι; ας Τον κηρύξη δια να τον μά3ωμεν ολοι. Ειτίΐτα «ωζ εμιτορεΐ, ενΖ αυτός έγρα·^8 χα) 7 , Ρ α 'φ ί ' τ όσας κολλάς κα) καλά ς σημειώσεις εις τους εκδιδόμενους συγγραφείς, ττως εμιιορεΊ λίγοι, να ίμτοδί- ■ζη άλλους άκό του νά γράφω/ην έλληνιςί; 'ίσως ο Δούκα; εκλαμβάνει έμτίοδισμόν Της αρχαίας ίλλι^ικίς Τι/ν συμ.'ου- Χνιν του να. γράφωμεν Την όμιλουμένην. *Ε αν είναι τούτο, και όςτις συμβούλευει να γράφωμεν ?Χλν;νικα, ν ρίπε ι κοτε να γρά^ την όμιλουμένην γλωσσαν. Μ« κοίαν άλ- λην γνωμηντου άντέφησεν ο Κοραής εις τον Δ' τόμον Του Πλουτάρχου, ναραγγείλας την εις τα ίλλ^ν/κα* γύμνασιν, ο Δούκας 'μόνος εξεύρει. 'ΑΧΧ'ώ Δαιμόνιε Κοραΐ?! εσο βέ βαιος, ότι όλη ν) 'Ελλα'ί γνωρίζει και αίσΒάνεται τ ά. ς Ιε· (ίαςσου νουθεσίας" ας μη σου ταράσσω τάς γηραλέας ημέ ρας Χόγος αςόχαςος αν ανόητα. τά3η κινη3είς' οταν τδ γένος εκτίμηση, οσον νρέκει, τήν άξίαν των λόγων σου, 3ιλει άνεγείρειυ βε4αια χρυσοΰν άνδριαντα. εις την κχτρίοα «Του. Ταύτα σε λέγω ενώπιον όλου του γένους, τα όνοΐχ νότε δεν σε ε I ν λ εις τάς προς σέ μου έτ/ιςολάς, α! όιτο7αι Κοτε σκοιιόν κολακείας δεν εΊχαν^, κα) αν μυριάκις έκανα- λα&Ι ό συκοφάντης την κατ έμου της κολακείας διαβολή ν. 'α -κο τάς ύψηλοτέραςταυ 3εωρίας καταβαίνει ο Λουκάς ί!ς την Συνοψιν της Φυσικής του Κούμα' κα) την συγκατα- 4ασίντου κάμνει με τόσην άγα3ότητα ψυχνίς, ως εύχαρί' ςϊΐται, αν >ίτο δυνατόν , να μείν% αυτου επί ζωηςτου. Τ ρά ψε ι λ-ξ' σελίδας (άκο σελ. ιη· ε ως ν'· της 3 αυ μασίας ' Αρ γούς) κατ' αυτής. Εις ταύτην ευρίσκει α) άτοΚον κα) αλο- <^ον τον σκοκόν του εκδότου. Ο κόλακα κα) ^ευδομενον Τον ικδότην αυτόν. γ'.~) γράφοντα γλωσσαν διάφορον καρά την δουκικην , κα) δια τούτο άξιοχ&ταφρόνηΤον κα) ουτιδανήν' όλα ταΰτα συνοδεύει μι ΰ£ρεις , με χλευασμούς, με βλα- νφημίας, με κατάρας, όκόΐαι δεν ηκούσθησαν άφ οΰ εγει- νεν ι> κόσμος άκό χείλη άν3ρωιτισμίνου κα) "κετίαιδευμενου άνδρας, μάλιςα δέ ιερέως κα) 'λρχιμανδρίτου , του οτίοίου νΚερ Καντα άλλον χρέος άκαραίτητον είναι τό · γλωσσαν ιύφημϋν κτασ3αι' άλλα Κ ε ρ) μεν τούτων φροντίζει ό Κ θύ μα# ουδέν μάλιςα ή3ελε πικραν3ην έξ οΧης ψυχΐί, εάν β