( =92 ) — . βΧα.€ερα.ί' αυτός τώρα. με την επιδεικτικής τίρο€α\Χομέ· νην α υ τ ο τ κ; τ α του τίροσνα^ε'ι νά ο Π αι γραμμα τικό./ εκε'ίναι ιΐ<ταυ ωφέλιμο/, και α'ίίκ,ως ίκατκ , >' 0 /"ί^·1 !7αι ' υττό του Κοράνι' «ίγουκ αυτοτατος κερί των αυτών γραμμα τικών, Χεγει οτ< ε/ναι και καΧαι και κακαί· Πο,9ίν ε\ιννί$νι άραγε είςτοΰτο; α,τίο την φροντίδα Τν,ς του κοινού ωφελείας; β'ί κρίνωσιν άΧΧοι' εγώ δε νομίζω, ότι αν ό Κοραής εΧεγε ηνρ καΰσιν των άλλων γραμματικών κ α ρ ε κ τ ό ς της Τ ε ρ. ψι3έας, καΧήτερος άνΒρωκος δ'εν εΰρίσκετο εις τον κο'- σμον. Α'ΧΧ' είναι βί€αιος ο Αούκας, οτι νί Τερ\\,ι3έχτου είναι νι αρίςν,; Ύον Χεγει άραγε ν, ορ5η κρίσις, οτι τεΧείωσιν αΧ- λχν δεν εΚιδιχεται ν) γραμματική-, τον Χεγει, το μεγαΧή- τερον, οτι αυτή είναι ν| τεΧεία καϊ άκριας; και αν τον Χε'- γχ τι τοιούτο, δεν ΰιιοντεΰεται μή-πως ο ιν είναι του ορ£ ου Χίγου άΧΧά φιΧαυτΐας φωνή άκατηΧνί και ολέθριος ; Ε'αν ίε τ ν, ν νομίζω τοιαυτην , διά τί δεν -προσμένει την κρίσιν καϊ ιόν ειιαινον ατό τονς πεπαιδευμένους, αΧά χ.ά3ΐήται αυτός ίαυτοΰ κριτής, χ,α'ι κήρυξ και βρα€ευτης , και μόνον ο τι δεν ζ'ΑΤε7 νά ςα£% χρυσους, ώς Χεγουσιν , εις την Ο Χυμπίαν; Εγω δε απα3ως καϊ είΧικρινως ομοΧογω, χωρίς τίνος πρόζ ιόν Δοΰκαν πά$ους, οτι ανωφεΧεςίρα γραμματική εις τί γένος 6εν ιφάνη καρά τ^ν Ύερ^ι3έαν, καϊ δια τ·/,ν ατεΧειαν ι χ,ιύ διά την ςρυφνότΐήτα της φράσεως. Τρέμω οΧος ϊν3υ· μουμενος τόσον αγώνα εδοκίμασα αροσπαΒών να εξηγήσω ΐίς αρχαρια και ο ία τό (Σελ. ιι3 Τί/)ψι5. Πρώτη 'εκδ.) .,Πολ- ,,Χακις δε εκάτερα ε'κατιρων εΧΧείκει · Εις τά τοιαύτα δεν μενει νά ε'ίπια 6 Δούκας άλλο , τΧν,ν, αφ οΰ μά3ουν τα γραμματικά ο/ μαάν,ται , το'τί καταΧαμ·€ανουν τ ν. ν γραμμα τικών την ' και τί άλλο εϊναι ττρός @εου σχοΧαςιχωτερον κα ρά τούτο ι εκτός οτι εΧΧείηι'ει ό ορκος' ,,ώμοσεν ούν μη α- ν 'Ψ ίσ ~°" ΰοατος , εάν μη πρώτον μά£ν[ κοΧυμ€αν". Παράξενοι/ άΧηΒως με φαίνεται πάντοτε οσάκις τό συΧ- Χογισ-,Βω νως απετόΧμησεν ο Δούκας νά εκφωνήση χα! να •^ραψνι και νά Τυπώση νερι του σεβασμίου τουτου ανδρός, οτι έμνό&ισε τους νέους αϊτό την ελλ^νικι^ν ιιαιδείαν, ινψ ε ναι είς χείρας οΧων Των διδασκομένων νέων του γένους Τ α σοφα και μεΧίρρυ τάτου συγγράμματα. ΒΧεκουσιν ούτοι ΐίς τον κρο\ογον τής μεταφράσεως του Περί αμαρτήματα