— ( 827 ) — Δι α>ν πάΧιν ϊέκ}λουο·ίν. οπ αΰτο'ς του σκοπού του β ε μ «ξ», ςαται· ταύτα ακονοντες καϊ ο χορος των ΣαΧαμινί&ν οδύ ρονται και εαυτούς, και τους γονείς του Α'/αντος. ΤίΧξατηζηΐΤεις ε! ς το β'. δ ρ χ μ β. * «. Πιθανώς ο ποιν,της οΧοφυρομενων των ΣαΧαμινίων 1(0.· βιςάνει τν,ν τέκμν,σσαν ίξερχομένην τ?ς σκηνης, κα\ δια κόπτονταν τον όλοφυρ/Λον αυτιών. £ιότ< δεν επρεπεν επιπο- λυ' να ,3ρην£σιν ι άλλα να Χα€% προδοον ν\ υπο£εσις· πι3α- νως δε και ιΐ Τ έκμησσα εισάγεται ολο φυρομέννι δια τον >/ * ·ν \ % Ν ' ' <*> * Αιαντα επειον, μν~ε ο αόελφοςτου ο Τεύκρος ι^τον ιταλών» μν(Τ£ ο ι{όςτου 'Έυρυσάκνις εις ΐήΧικίαν. α' δε τοιαύτα» γ υ " νχΐκες υποτ13εντβ.ι , ότι ('χουσιν εύ'νοιαν -προς τους δέσπο τας των, καέ&ς και Βριτνμς προς τόν Αχιλλέα. ρ'. "Λν πασα σκ^νη #ρέιί% να προσθετή ίνα βα.3μόν κε· ρισσότερον τί?< -τροοίου τον δράματος εις τ»ΐν προτού σκνι- ν%ν, τούτο ορατως φαίνεται εις την δεντε'ραν τοΰ δραμα τοί τούτου ,'οκου ανα^οιίσαντος τοΰ* Α'ίαντος εισέρχονται ©ί Εα- Χαμίνιοι εις τ ν) ν σκ.ν)νν|ν του, χαϊ ουτω προβαίνει η υ7τό3£σις' άλλοις %3εΧεν είναι άτοπον να α'φνίσ* Τνι'ν σ^ννΐν ό χορός, και νά φυγϋ, και τα πράγματα να άργώσιν· β V. 'Ώ,ραιοτάτν) είναι η γ', σχ^νν) δια ταζ μεγαΧοιίρεπεΙς καϊ περιπαθείς τον Αϊχντος ίαναΧογίας. εζείχον δε ο! παΧαιοΙ εις το να παριςάνωσι δεινοπαάοΰντας τους "Ηρωας, τόσον αια τα' μεγάΧα φρονήματα, μί τα' όιτοΐα, τους παριςνινον , όσον και δια τχν α'νάλογον Μι πρόσφορον με το μιγα,Χιιον αυτών λϊ'ξιν. Τ όσον οι' τίς Τί*μ.»ίσσ;ις #ρος τον Α'ίαντα. Χόγοι, ο<τβν *α) οι του'του προς Ευρυσάκην τον ΐ)'ον Του , είναι μ«μι μνιμε- χμτ α τον "Ομηρον ά,πο την ί^δόμην ραψωδίαν τΐ{ς 'ΐ\ιά*