ξεν εκείνο, τό οποίον ημπορεί νά όνομάσϋ τις μεταφοριχώς διοίκησιν α ο τ ό ν ο μ ο ν (ββΐί. §ονβπιηιβηΙ), και τοϊ:ν αρα υπήρξε τό άπο- τελισμα της ; "Οπου και αν ςρέφωμεν την προ- σοχην τμών , εις πράγματα είτε τα έξωθεν η ίσωθεν ημών, ευρΐσκομεν βψθονα αιτία διά να βυγχαρώμεν έαυτοις περί της έξαιρετότητος των •ημετέρων νόμων. 'Εν Οιαςήμ,ατι μιας εποχές ϊΐεριςοιχουμένης από δυσκολίας και χαρακτηριζό μενης δαί συμ&ε&ήκότων πολλά μεγάλων, α'ι ηνφμήαι επαρχίαι ηκμαζον είπερ πασαν άλλην επαρχβαν. Ο: πολΐται των, καθείς εν μέρει, υ- πηργον ευτυχείς και τό έθνος ίυδοκ/μει. &ιά τ-οΰτου του ημετέρο-υ πολιτικοίανάματος , το ίμπόριον ήμων διετάχθη συνετώς μι τα ξένα έ θνη και μεταξύ . των μοναρχιών ' νεαι επαρχίαι ετάχθησαν είς την συμπολιτείας -ημών' ν επι κράτεια μας προσηυξ-ήθη διά μέσου συνθηκών δι καίων και εντίμων, και προς μέγ' όψελος των αρχαίων επαρχιών· αί ε παρχιαι, υπερασπιζο- μεναι καθεμία από~ την έθνικην διοίκησιν, υπό αΰςημα πραον και πατρικόν , έναντίον παντός εξωτερικού χινόΰνοί/, και απολαυουσαί, εις την ίδιαιτέραν αυτών σψαΐραν , την πρέ-οι/σαν μερί δα αυτονομίας διά μέσου συνετ-ης διανομής της δυνάμεως , ε&ελτίωααν τήν διοίκησιν των εις τα \ Ψ! γ, \ ^ / ? χο Ίνα 9 Ύΐ^ζ^σαυ ζα οημοαια τωι> χαταςηματα, και απέκτησαν ΐσχυν και ωριμότητα , τά ό ποια είναι τα χάλλιςα δείγματα και σημεία τη; καλτς -χρήσεως των σωτ ηριωδών νόμων. Τ έλος δΐ', εάν ρίφωμεν τά βλέμματα εις τήν κατάςα- οιν ενός εκάςου εν μέρες 'Αμεριχανου , όποιον &έαμα χαυχησεως δεν παρίςαται ήμΐν'· Τ/ς 4- σθάνθη κοβ' όλη ν τ·/<ν 'έκτασιν τη; συμπολιτείας ημών κατάθλιφιν; τις όςερηίη των δικαίων του της ελευθερίας η Ιδιοκτησίας· τις εμποδίσθη ο πό το€ να προσγέρη είς τό ανώτατου Όν τάς εόχάς του χκβ' ον χρόκον $έλη ■ Γνωςόν είναι, «τ £ ολο« αϊ έλευθερίαι , όλα τα δίκαια σώζονται κατα την πλέον εκτεταμένην εννοιαν , καϊ προσ θέτω μετ εόχαριςήσεώς μου ίδιαιτ^οας, ότι δεν εχρημάτισέ τι παράδειγμα ποινής ζωης οποιου δήποτε τινός διά προδοσίαν προς την πολιτεία». „Μερικοί άνθρωτοι, οϊ όποιοι συγκαταψχ- σκουσι, ότι η ημετέρα διοίχησις ήναι Ικανή νά εκπλήρωση ταύτα τά άγαθοποιά καθήκοντα , εν δέχεται να διςάζωσι περί της ικανότητος της , ανίσως τό καλέση η χρεία νά την αποδείξω εμ πράκτως , ως μέλος της μεγάλης κοινότητος των εθνών' πλην και κατά τοϊτο η πείρα μας εδω- κίν απόδειξα/ υπέρ αότγις έναργεςάτην. Καθ' ην ςιγαην τό πολιτικόν 4-μών σόςημα εβλήθη εις πραξιν, τό περιασοτερον μέρος τών μεγάλων μοναρχιών της Έ.υρώπης εκλονίσθη ο ν/, ολίγον, κάί μάλιςα μερικαΐ κατηντησαν εις σπασμούς σπουδαίους , έκ τών οποίων προίκυφαν πόλεμοι ψθοβοποιοί, λα@οντες τέλος όλίγω προτερον· 'Ε» διαςνματι τούτων τών ταραχών, α! Ϋνωμέναι έπαργμαι ηδι.κΫθησαν άπο πολλά τών πολεμοφό. ρων μερών' τό συμφέρον'αΰτών άπήτει να μη ανακατόνωνται εις τον αγώνα, να ζητησωσι δι- κα'.οσόνην άπό τό άδικν\σαν μ;ρος, και να περί- Άάλκωσι, γερόμεναι δικαίως και συνετώς, τνΐί γιλι'αν όλων. Ό πόλεμος 'έγινε τέλος πάντων α<ρειιζτος, και ή εκ£ασις απέδειξεν, έ'τι ? ημε τέρα ό'.οίν.ηΐ'.ς έούνατο νά ΰπομείνη ταΰτην την δοχ,ιμην ττς τύχης, τη« μεγίςην παρά πασας και κατά περιςάσεις τάς πλέον απαίσιους. Δεν 'έχω χρίίαν νά άναγέρω περί της έναρέτου άν- δρίας του έθνους , ο'ΰτε δε περί τών ηρωικών κατορθωμάτων τοΰ ςρατεόματος , κατ α }»ην'τ£ και 3άλασσαν· Τοιαύτη υπάρχει λοιπόν η εΰτυ- •χχς διοίκησις , νπό την οποίαν 'ζώμεν, διοίκη· σις αρμοδία εις όλα τ αντικείμενα, έί ά (σγη- ματίσθ·/] ό κοινωνικός σύνδεσμος' δι^ι'κησις ίχ- λίκτιΚΥ καθ' όλα τ£ μέρη 1155, ύκό τη» οποίαν