— ( 4ιο ) ^· τιμή και ευφροσύνη παντοτεινή εις τού(, οιτοι μιΧΧονσι να ςεφανω3ωσιν ευδοκιμήσαντες ' δόξα και τιμή και ειρήνη εις όλους τους φίλαγε νεΐς, όσοι τους αγωνιζόμενους τούτους ΐνδυναμόνουσιν, επισπεύδοντες του γένους τον φωτισμόν ' ύόζα και τιμή και ειρήνη και είς σας αυτούς·, ώ ενοοζοι α- γωνοΒέται, ο'ίτινες εκκαιομενοι απο τον ζηλον της ευκλείαί του γένους, άφειδεΐτε και κοπους, και δαπάνας, δια να 'ίοητέ ττοτι τελειωμέ νον τον πο3ον σας. 'Απο της φιλογε- νείας σας ταύτης τον θαυμασμό ν διαπεραστείς έγω την καρ- δίαν , προσφέρω προς την αγάπην σας σήμερον τράπεζαν Χιτήν μεν και αύτοσχέδιον και άπέριττον, αλλ' ομως εΰα- ρεςον , ελπίζω, και τερπνήν είς τάς 'ΕΧληνικάςσΛς ^υχα,ς. *Η έπι3υμία και ή ιδική σας, ώ φιλογενεϊς Σ,μυρνα'ΐοι, καϊ κοινώς όλων καϊ διδασκάλων καϊ μαθητών, και παντός ά· Χη3ινου της 'Ελλάδος πολίτου είναι, να 'ίδωμεν επιςρέψα- σαν εις την ήμετέραν πατρίδα, ομού με την Φιλοσοφίας, καϊ Την 'ΕλΧ ^^ί χ-νίι» παιδείαν καϊ ευγλωττίαν. Δίκαιον ει- ναι Χοιπόν και πρέπον όμου, να έντρυφήσωμεν σήμερον εις τήν 3εωρίαν της προπατορικές ήμων γλώσσης. Το εντρύφημα. είναι γλυκύ μεν και πλουσιώτχτον κα3' αυτό, και άξιο» να εύχαριςήσι) τάς ορέξεις και των α^ροδιαίτων αύτων , καϊ ΐίεριεργοτάτων περί της φιλολογίας τα ό'ψα, αλλ ο ε'ςιά- τωρ εγω, 3.'λω το παρα3έσειν, οπο'ΐον ή αδυναμία μουμέ συγχώρηση, "ΰςε εάν τινα. τέρψιν και ώφέλειαν αΐσ3αν3η· τε από τούς λίγους μου, την χρεωςε'ΐτε εις την προς με 3ερ- μήν εύνοιάν σα« , (α) ήης καϊ έμέ παρορμα καϊ υπο3ερμΛί- νει να σπουδάσω να ε'ίπω τι της ιριΧογενείας σας άξιον» και σας μετά προθυμίας καϊ προσοχής νά το ακούσητε. §, β. Το πρώτιςον *£».! μέγιςον, ώ άνδρες, των χαρισ μάτων με τά όποια ε κόσμησε ν ο υψιςος δημιουργός το α· ίζΐόλογον έργον των 3είων αυτοΰ χειραν, τον μακρόν του· τον κόσμον, τον αν3ρωπον, (Ίναι ή γλωσσά καϊ ο λόγος (α) 'θί» τΐ{ των λίγο'κΓοβν ίυνάμικς τον ς α Λούοντας το <ϊ·λ»Τςο# μ/ρος κυρίους οκτάς · ιός γαρ αϊ ΰμιΐς αϊτοί «£«ισθ«, ΊΤ^οζ «χαςοιι 'ίχνιτ' ίΰνοίβ-ς, Συτα( ο 'κίγ»» ιίο£» ψ(ΐο>ι7» · ^ΐ). μοι3. "Κογ. ϊςχτ.