ως τόσον, αχανή δεν ίΐυαι βέβαιον. — Το εν- ταΰθα διπλ'ύματιχόν σωμα θαυμάζει βλέπον «- νακτισμενην την πρό τίνων χρόνων κατΐδαψισθεΐ- σαν ταυτην μητροπολιν μεγάλην χαί ωραίαν , χαί τους έγ/ατοίχ,ους δίδοντας έορτάς χαί λαμπρούς χορούς. Ιίαθεΐς χαίρει βΪΛπωυ έν τη πόλει τη» άγαπητην αυτοχρα~ορ'.χνν ψαμιλίάν χαί λαμβάνων βημεία όιαγορ·α εύνοιας παρά τοΰ αεβαςοΰ Μο- ιι άρχου· ΕΑΣΙΛΕΙΟΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ΒΕΛΓΙΚΗΙ Τη 25. 'ΐάν, εσπέρας συνέβη εις μιαν των $υρων τγς πόλεως Νακοιι ρ γιλονειχία άξιοδά- χρυτος , επειδή πολλοί ιέοι άνθρωποι, οι όποιοι ιΐτεςρεγον από το ποοάςειον, έίιως ολίγον τι μέθυσοι, 'έδιιραν τον δυρωρόν προγασ;ζόμενοι, οτι τους άφηχε πολλνν ωραν έξαχ να προσμένω- αιν. 'Ο θυρωρός εχραζε τόν φρουροϋντα ςρα- τιώτην εις βοηθειαν, ό όποιος -ήναντούθν) είς ναΰτην την άταξίαν , όμως έπληγώθη άςοχάα- ιως από ενα των νιων λ'Ο ςρατιώτης έ κτύπησε μι το μπαϊονέτον. Τότε εδραμον χαί άλλοι ςρα- τιωται, και ό άγων εγνε σφοδρότερος , έως οι» λατέπαυσαν αυτόν έλθόντες' περισσότεροι ςρα- τιωται· 'Έ,ν γίνει, έπληγώθησαν τέσσαρες £κ των νέων , εξ ων οί δύο βαρέως. "Ελ τίνος χαιροΰ (γράφει Βιλγιχη τις εφημε- ρις) αόξάνοοσιν αϊ διατριΐ'αί χαι αατοραι εν τ-η Βίλ^ίκη , χα'ϊώς ποτί αί άχρίδες εν Α^υπτω· Μερικά: αΰτων περιφέρονται ύπό το χαλαμμα του μυςηρίαα, απόδειξις τοΰ πόσον είναι χινδυ-- νωδεις· Λρός τούτοις, περιςίλλονται τυπωμένα γράμματα, δια των όποιων υβρίζονται υποκεί μενα κατά τό μάλλον χιί ήττον μεγάλα. ΑΓΓΛΙΑ. Λ όν δρα } τ-ή 2~[> 'ΐ ανουαρίρυ- 5 'ΐοου ό λόγος τοϋ πρίγγ ποϊ-'Ρϊχίντοι* χ«- τα τνν 'έναρζιν.τής συνόδου των παρλαμέντων, όςις άνεγνώσθη παρά του λόρδου γραμματέως. Ανδρες το ν ανα χαί χάτω παρλαμέντου! ,,Το βασιλιχόν αυτοΰ 'ϊψο;, ό Ώρίγγ'.φ - 'Ρεγίντης παρήγγειλε μας νά σας εΐδοκοιήσωμεν, οτ ι μετα λύπης αχρας αναγκάζεται νϊ σας φ ανε- ρώση τ·ηυ διαρχονσαν έτι αξιοθρήνητο» ασθένεια» της Μεγαλειότατος του ' είναι δέ πεπεισμένος, οτ ι θελετί του συλλυπηθη είλιχριν'ύς χαΐ επί αναρφ χαι προΐδρίύ &ανατ(£ της <ρίλτίΧΤ735 μονογενούς του Άνγατρός , χριγγ·πέσσας Καρο λίνας. Η δια τούτου τοΰ φη^ίσαατας της Προνοίας πίρίλ'ίπος καρδία τοΰ Πρίγγιπος -'Ρε· γέντου ευρεν ομ'ύς παρηγόρ'.αν τίνα ιίς τά όσα τοΰ εόε.'^οϊ* οί υπήχοοι της Με^αλϊίο'τ7)το5 του παση5 ταξε&ς ε'.λ·:/.ρ νεςατα σημεία χακ τω» α!- σθη%στ&ν, τά ό~οΐα τους ίνέπνεεν αυτή η ζη μία τίύν, χαί της συμπαθείας αΰτνν ποός τ·/>ν πατρικών του θλί'ψίΐι· αλλά χαί μεταζϋ τ<2ν ίδίύν αότοΐι ΤίόνΐύΟ, τό Βασιλικό» "ϊφος του δεν επαιι- σεν άπο του να σηλλογίζηται περί τιΖν άκοτΒ. λεσμάτων , τά όποια πρέπει νά προζενήση τούτα το θλιβερό ν συμ$'ε$ηχος εις τά συμφέροντα χαί τάς μέλλουσας ελπίδας τοΰ βασιλείου. ,,'Ε.προςάγθημεν νά σας είδοποιήσοορ^ν, ότι ό Πρίγγιφ -'Ρεγέντης δέχεται πάντοτε έχ μέρους των ξίνων δυνάμεων τάς ίσχυρωτάτας βεβαιώ σεις περί τ^ύν νιλιχων των ψρονηματων προς τ αυ τήν την χώραν, χαί περί της εφέσεως των να διατηρη'σ'Λσι την γενιχην ήσυγίαν. ,,Τό βααιλιχόυ "ϊ'ψας του χαίρει, οτ ι δύνα ται νά σας βεβαίωση, ότι δέν ηπατηύη ε'ς τ Υ] ν ε'μπιςοσύνην , ην ειχεν άδιαχότιως εις την ςαθε- ρότηνα των αίτιων της Ϋμετέρας μεγάλης ίθνι- χ*45 ευδαιμονίας. Ή βιλτίωσις, %τις ίγινε τό ■παρελθόν ΐτος εις όλα σχεδόν τά ει'ίη. της εσ'Λτ τεριχης νμων φιλοτεχνίας , χαί η παρούσα προζ. ιόν δημόσιον Βησαυρόν χαΚη υπάληφις άχοδείΛ- νύουαιν