— ( *7» ) — Τυτ ογξαφίχ είς την Χ/ου. ΓνωςοΙ είναι είς ο Χους οί ντε ρ της παιδείας ακάματα (Ιγωνες των Χ/ων. Οι" φιλο'καλοι και φιΧομουσι ούτοι *Ελλν·- νες οχι μ,ονον ενασχοΧοΰνται καΰχμερα.ν να. φέραα,σιν ι!ς το π- Χειοτερον, οσ α η πατρίς των κατευτυχίαν ε χει δημοσία. «·?; παιδείας καταςήματα , αλλα καϊ, όσα ο«ν ίοπίχικτίν ακψ»ι ν απόκτηση, φροντίζουσιν οΧίγον κατ οΧίγον ν-λ είσαξωσι» ιίς αυτήν. "Εν άπο τάΧαμπρά χ,αι προφανή τουτου παραύείγ-, μα τα είναι κα) η νεως) εις την πατρίδα των με αέρα ν δ α πάν η ν συςαβίΐσα δη μό σιο ς τυπο γραφία. 'Αναντιρρήτως ν) τυπογραφία είναι εν απο Τα μεγαΐι (Τΐ- ρα μέσα, τα. ο-ττοΤα <τυμ4άΧΧουσιν ε'ις τ ή ν ταχείαν χα ί ίΰ'χ .Γ- Χον διάδοσιν της παιδείας· Τίς Των φιλοκ,άλων Χοιπον δεν ευ φραίνεται , βΧέπων , οτι καβημεραν τά της -παιδείας καταζ'- ματκ ποΧΧαπΧασιάζονται, και άλλα νέα προσθέτονται ιίζ την κοινην ημων πατρίδα 'ΒΧΧαδα; Βε€αια τα δημόσια τι» παιδείας καταςήματα της Χίου, η και όποιαςδήητότε άλλιΐί 'Ελλ^ι/ιοος πϊ\εως, δεν είναι μόνον δια. τους Χίου ς , ϋί ί έθ νους, αΧΧά δϊοΧους κοινώς τους "Ελληνας. Το Χαμπρον και άζιεπαινον τοΐίτο παρά δειγμα της Χι ου, δεν είναι άμφι€οΧία.^ αχι και άλλί» 'Ελλιινίίϊς ιτόλΕίς 3εΧουσι (χιμη^ην· Δια την ρηΰεΊ'σαν τυπογραφίαν της Χ/ου οί μεν χαρα κτήρες, τά πιεςήρια και Χοιπά εργαΧεΐα ηγοράσύησαν εκ των Παρισίων' την δε επιςασίαν και διοίκησιν αυτής άνεδεχ^λ Γερμανός τις εκ του Φραγκοφόρτίου Βανροφιρος (Ββ^ΓΐιοΗβΐ') Το νομα, άννρ με ίκανην της Τυπογραφικής γνώσιν. 'Εν Βιέννι^. Γ. Γ-