— 158 — ΕΓςη®»» ό'λως νγριωμένος. «αοαη ιηοτίβΐ η' Ιιβίηίβ. Ο' ββΐ 1η ψιβ 1β Ε'χεϊ Βοριάς ό τρομογάρος, ΓβάοηΐίΛΙμ , ΐαιρέΐυβαχ βί ριιΪ55?>ηΙ Βοτββ Ο κρατερός τι ορμητικός τι, 5 · βηΓυΐί «η οοιιγηπΙ ·, 1β, ϋ βίϋΊβ , ϊΐ §Γθη- Δρόμος ? εΰγει, <ρϋβ?, ( ~ρ£«, , · Π βοαίΠβ οβ ν «η» & ίβ 1 βϋ ά^Γαο^Γ, Σοοορώ; γογγυζει' και αποπνέει . - · ν „ η < παΐ δβοΐΐθ, ηΒ&Ι βΐ άβιβοίηβ 1«8 8Λγ€·5.— Α νεαον χΐινον τον πολυψορον, 1 Ξηοοποιόντεκ«ί καθαιριτην, Έχριζωτήν τι και δενδροψθόρον. Τοιαύτη εΐναί ή πιρίςασις , ττ·ι> οποίαν ό ποιητές 'ίχλιξι δια να πιριγρόφη μετά μιγαλιιότητος τά πολυάριθμα θαύματα, τά όποια η άναγίννωμενη ψΰαις προσφέρει ε'ς την όρασίν του. Αυτή ν περη/ραγη . 3('Μθυμίνη αυτή χαθ' εαυτόν, η γραγομένη ε:ς μιαν γλώσααυ αρχαίου ηδη χα: τΐτριμμένψ, δίνήδύνατο βέ&αια νά εκφρασθή δίόλου πρωτοτυπώ;" ό ~οιήτη$ ό',«Μ9 τν'ϊ ί/.λε£εΐ/ ίϋτυχωί 0£» Κ« οχηματίση δια μεγάλο. πρεπών αναπτύξεων ιν ιδίωμα, νιωςί παραδεγθέν ύ~ο τΊν Μουσών, χα'ι το όποιον άπαιτίΐϋφος καιχομφότητα. Προς τούτοις, η αυτη περιγραφή τελίιόνίι μίτα χιν^Μως όντως λυριχης, διότι ό ποιητνς ψθάαας ιίς τόν ύφη- λότατον βαΒμόν του ενθουσιασμού του } διαχόκτίται> δια να τιλειώσρ ψωνοζων. Άλλα τις ούτος ήχος ο Βεΐος, Ο 5 τίί £χπλήττ5£ τα? άκοάς μου Και Ιι; τα ίαση τα μειδιώντα Β ομ&ιΐ; τΐ βλέπω · ω μέγα $αΰμα I Συ, ώ ουράνιος 'Αρμονία, Τμεΐς, άγνόταται Πίερίδες, Αΐ Βυγαϊέρις Αιός μεγάλου, Ψάλλίτε ηδηΐ ναι, την φυχήν μου Αϊ αυμψωνίαι υμών α! 3εΐαι· Πάνυ βαθέως χαταχηλουσί* Λοιπο»» σιγάτε, ω τολμητίαι Το'3 Φοίβου παίδες του λαμπροτόζου! Τα~ς Μο ΰσαις πρέπει του 'Ελ'.'/Μνος "Εαρος χαλλη μέλπειν αξίως. Μ&ϊδ <|ΐι' βηΐβικίδ -)έ Ι ^ιιβίβ 80113 γπβ- Ιοϋβαχ Γτβρρβηΐ ιτιοη οτβίΐΐβ βι ΓβίβηΙΪ5- 36111 ά»η5 063 ΓΙ Λ115 ναΐΐοηδ! Οαβ νοΐί- }<?? Ο βυΓρηββ ! Ο τηβΓνβίΙΙβ ! ο' ββί ιοί, οβ. ΙβδίΓβ ΗΒΓΙΤΙΟηϊβ ! ο' 651 νοαδ , 01133165 Ρί(ί- ΐ'ϊάβδ , Π11β8 άα ^ϋρ^ι6^! Οαί, νο3 ίϊνΐη3 βοοοτάβ ρβ'η&Γβηί ιηοη Ηΐηβ. δίίβη- 06 ΙβΚίεΓβίΓβ, βηΓβηΐ ά' Αρροΐίοιι! ο' 681 3ΐιχ Μαβββ ύθ 1' Ηάΐΐοοη 3 οΙι&ιχΙβΓ 1β ρΓΐιι» * Ιβιηρβ. Ό συγγραφεύς προσφωνεί την ωδΫντου ίί εμμέτρου ίπιςολης Ιις το» Κομητα ΚαποδίςρΜί), το» λαμπρόν ιχεϊνον πολίτην των 'Ιονίων ν^αων, οςτις τψα δια των γενναίων ψρονημάτωντου τα ενδοζα αξιώματα, τα όποια ΐιναι ευδεδυμενος, χαί προσγιρει εις την πατρίδα του ολας τας ίΰεργΐβι'α όαας δίδει προς αυτόν άψ&οί/ο παρόχως η πατρίς, η τις τόν υίοθέτηαεν. Ό αυ'ςηρός κατ» τψ αισΦήσιν Γάλλος θέλί: δυσαρεςηθη δια ταΰτψ την επιςολην, οτιιγράγηχ*ι αύτη χατα τρόπον της ωδης' δέν πρίπιι όμως να λησμονΫβωμεν, οπ εις το αιίτο ιιδος της συνθϊσιως και ό Βολταϊρος δίν ίγοΘήθ-η να μεταχειριαθ·/; τόνυφηλοτατον τόνον προς τοις άλλοις ως πρός τοΰτο, πρίπκ να αυγχωρήβωμεν τινά εις μίαν γλώασαα, ψ(ζ είναι 3νγάτψ εκείνης , τη» όηοίαν ωρλοϋϊ ί?ί τουί 0· λυμηιαχους αγώνας.