( 888 ) — Πλάτωνος ως έπιςήμη και γνωσις , χαϊ τI μεΤεέάΧ\εΤο εις αυτόν ως δοξα' ο χι μόνον νά αποχωρίζω τα ς κ ρωτάς καϊ κα- ίοΧου εννοίας άπο τάς μερικάς καϊ να τάς εκδίτ* κατ' £- κείνας, αΧΧ' εν ταυτω γίνιτβ.1 και Ικανός να τον συνοδεύ^ βημα προς βήμα εις τον οποίον εδιάΧεζε δρόμον, διά νά φύασχ τον σκοπόν εις τον όποΤον ήτο προδιωρισμίνος , νβ 1· δ)<ι να άναΧάμ^χ άπο μι ν την άμφι€οΧίαν η βεέαιό- Της, από δέ την δόζαν ή γνωσις, καϊ ακο αμυδράν τινχ αροαίσύησιν νά άς/ιαψ^ της γνωσεως το φως γαΧηνοτερον. Τα συγγράμματα του προς τούτοις φυΧάττουσι τήν δι- %ακτικήν δύναμιν οικείας συναναςροφης, το'ν οποίαν πρέπει νά ■ΐποΧαμ€αν% ό σοφός ανύρωπος με τον εαυτόν του και με ίΰυ'ς ομοίους του , ι? με εκείνους οΐ όποιοι δύνανται νά γέι :>ωσι τοιούτοι. Πόσον επεμεΧεΙτο ο Πλάτ&ιν νά μή μεταχει- ήζηται τους μα6ητάςτου, ως τοιούτους ο! οποίοι μανίάνου* ην απ αυτόν, αΧΧ' ως τοιούτας, ο! όπόίοι πρέπει νά άγω- ίζωνται μετ' αύτοΰ εις την περί τί{ς άΧη&ιίας σχίψιν διά ■χ τους δίδ% άφρρμήν νά άναφέρωσι τάς ίδεαςτων εις της ίι ^ (ας των συνειδήσεως το κριτήριον , είναι φανερόν ακόμη καϊ «•ο άΧΧας ιδιοτροπίας της των ΐδεωντουπαραςάσεως, εις τάς αοίας αριόμω ταύτας, ότι ποΧΧακις παρεπόμενο ν τινα σκ.θι νΐ>, προ^άΧΧει ως κύριο ν, τον δε τω όντι κύριον πραγμαι 'ζυεται ως παρεπόμενου, ότι υπό μικρότερα συμφέροντα ύποκρύ- ΐίΐ αΧΧα μεγαΧήτιρα, ότι συχνάκις ι? άποσιωπά παντάπα· ι των προκειμένων εξετάσεων τά συμπεράσματα, ι? προ€αΧ- ;ι τί ως συμπέρασμα, αδηΧον διόΧου, καϊ κατά το ψαινο. ■:·>ον ούδ' αύτοΰ του κατα€Χη^έντος κόπου άξιον , ότι πραγ· ίτευεται ποΧΧά ενταυτω ίδεων υφάσματα , τά περιπλεκει ." οι^αίως, καϊ αναμιγνύει του ενός με Του άλλου τα μέρη. ηιαΰταιάπάται ενισχύουσιτήν δύναμιντινός,διάνά ε €η αλνι α από την άπάτην, τοιαυται παραγωγαϊ ακόνιζαν τον νουν, Α νά ήναι έτοιμος χ,αΐ επιτήδειος νά εζελύη άπο τόν Χα€υ- 3ον των συμπεπΧεμ^νων δοξασιών · ή τοιαύτη παράτασις ',ς φι Χομα&είας «£υψο'ν« τήν χαράν εις τήν τεΧευταίαν της 'χα,ρίςησιν · οΰτω μ^νειπάνΤοτε προφανής ή άπόδειζις ,,οΤΐ άχήΰεια είναι θησαυρός, Τον όποΐ ο ν μόνος ε- ίΤνο< ευρίσκει, οςτις τόν ζν^τεϊ I πιμεΧως". ν δυνάμεθα μ όΧον τοΰτο καϊ ν' άρνηίόΐμεν , ότι ο τροποζ