— ( 5<>4 ) ~ τούτο και άτί^αλαν το αναφερό/λίνον ιίαρα Του Βιτρούβιου, ως μνύον αςεΐον, ευκολωτ ατον μέσον ενροντες τούτη είςτόνί άποφΰγωσι πασαν δυσκολίαν και / ναι^τιοτ^τα χαφίς ολ&ς νά εξετάσωσιν αν ή άπόφασίς των δΐν ή'δίλί φανη εις άκρον τολμηρά' μ ολον τούτο είναι πολλά έυσκολον να πιςεύση τινάς, οτι ό Βιτρούβιος, (γραμματικός τοσούτον βα&ύνους) χύελησε δίχα χρείας τίνος να πρόσθεση ίνα τοιούτον μΰΰον εις την σννεχειαν διάφορων βέβαιων ίςοριων τον βίου του Πτολεμαίου, άς παρελαζεν από συγγραφείς, οί οποίοι δεν σώζονται πλέον την σήμερον, κα"ι εϊςτούςίπο ίουςεύρεν αναμ φιβόλως αυΤον τον νομιζομενον μΰύον' μαλιςα αναφέρει δια φόρους αρχαίας παραδόσεις, τάς οποίας εδημοσίιυσαν ούτοι ο! συγγραφείς τ ε ρ) του £αναΤου του Ζώΐλου , εξ ών είναι κάϊ κύτη , οτι ο Πτολεμαίος κατεδίκασεν αυτόν εις ςαυρικόν 3ίί· νατον. 'Εκτος τούτο υ νζεΰρομεν οτι ο 'Αύηνόδωρος, άδελφ'-ξ του ποιητοΰ , Αράτου ΰπηρξεν ο' πρώτος, οςτις εγρα-^ε προ; ΐκδίκησιν τουΖωίΧου διατάς προς τόν"θμνιρον ΰ-ξρειςτου-'Ο^εν είναι γνωςόν οτι ο! δυο ούτοι κοίλφοί ί'ζων επι Πτολεμαίου τον Φιλαδ.Παρα ταύτα είναι αναντίρρητων , οτι οί δυο αρχαιότερα ΏΤ'λεμαΊοι, προσεκαλεσαντο εις την αύλην των τους περίφημο- τερους γραμματικούς Της'Ελλάδος, δια νάενιύεωρησου ν, και να διορθώσουν έπ' ό'4-ίΐ αυτών , Τα ποιήματα του 'Ομήρου ' συμ- τεραίνομεν λοιτον οτι ο Ζώ'ίλος εκ ταύτας της προσκλησεωζ παρακινούμενος, ^*λδί·κ.αί αυτός δια νά πα^βησιασι/ΐ τα οσίί εσυνίίεσε κατ αυτοί! του ποιητου , φρονων οτι φερόμενος προς αυτόν εις Άκρον καταφρίνητικως , -9ελει φανη πολλά μεγαλο φυής, κα) 3ελει τιμασ6αι ώς ελευύερος χυδαίκων προλήψεων' εμ4άς όμως είζ ΤΆ πραγματα, εύρε παρ"ελπίδα ολον το εναν τίον, επειδή οϋτε εμεύεξε, κατά τον Βιτροΰ^ιον, των φιλο- δωριωρ του ηγεμόνος· περιςάς δε εις άκρα ν άπορίαν , εζνι τν ι~ σε παρ αυτοΰ μικράν τιν α βοη&ειαν δια τά προς το ζην χ·& ν αναγκαία , έλα& δε Τοιαύτη ν άτόκρισιν, οτι ίνας άνίιρω- νος, ως εκείνος, ο ς τις εκριριν τον εαυτόν του άνωτερον τον 'Ομ.ήρου, δεν έπρεπε νά άπαντα δυσκολίας εις τά προς ζξϊν αύτω αναγκαία. , καίιοτι ο' "Ομηρος καίτοι τεύνηκως *{'■> χιλίων τότε χρονών, ε'χορήγησε τά προς το ζ·^ν αναγκ -Ζΐ* εις χιλιαδας άνύρώπων. "Ολαι αύται αί ίδέαι όμού χορ^γουσι, μοί φα/νϊΤΛ'>