τ« ε?5 το ε'£ης αναγκαίοι μέσα ίναντίον του ιχθροΰ, χ. τ. λ.) Τη 21. — Χθέί -περί την μεσημ&ρίαν καθήμενος ό αυτοκράτωρ επί Βρόχου, και πε- φΐεςοιχισμένος από τους μινίςρους, πρϊγγιπας, Ιίαρδινάλας κοκ όλους τους μεγιςάνας και άρ χοντας της μοναρχίας, εδέχθη την σύγκλη τοι» βουλην ζσενάτον), της όποιας δ πρόεδρος, κόμης δί Αασ επ ί δ ε, εκφώνησε λόγον προς τον αυτοκράτορα, ζααριον Βέλομεν μεταδώσει τούτον τον λόγον ιδού δί τον αυτοκράτορας ή άτ.όκρ',σις.} ,,Κ'ρχοντες χιχί συγκλητικοί! Εχω μεγά- λην εώ«εςη<τίν εις οσα μοι λεγετε. Επιθυμώ μέί> την δόξαν χαι την δυναμιν της Γαλλίας· όμως η πρωτίςη μοιι φροντις εϊναι το να ςερεί>ί- σω την εσωτερικών της πολιτείας ήσυχίαν χάί νά κατορθώσω ώςε να μη υπόκεινται ποτέ τα εθνη μοι> εις τάς διχόνοιας των φατριών και ει; τα δεινά της αναρχίας, Τοιούτου: εχθρούς της ευδαιμονίας των εθνών χαταπατήσας ποτέ με ττ,ν Βέλησιν και βοηθειαν των Γάλλων, ίςε- ρίωσα τούτον τον Βρόνον, άν.ό τοί οποίου κρέ μεται <ίς το έξης ή τύ/τ) της πατρίδος. ,,άειλοι και άνανδροι ςρατιώται προξενοΰ- οι τψ δουλΐίαν των εθνών, ομως άρχοντες της πολιτείας μιχράίυχοι άφανίζουσι τη'ν δυνα μιν τών νόμων, τα δίκαια του Βρόνου καϊ αυ τήν την χοινωνικην ταξιν του βίου. „0 ενδοξότερος θάνατος ενός ςρατιώταυ είναι ό Βάνατος εις την μάχην' άραγε δεν εί ναι τΧ'-.ον ενδοξότερος ό 3/ίνατος ενός άρχοντος της πολιτείας, οςις άποθήσχει μαχόμενος όπερ τον βασιλέως, υπέρ του θρόνοι/ χαι τ ών νόμων; όταν εγώ επεχείρησα την παλιγγενεσίαν τις Γαλλίας, πζρεχάλεσα την Βείαν πρόνοιαν νά μά συγχώρηση διωρισμένον αριθμόν χρό νων. Ο* άνθρωπος •/.αταςρεφει μεν εις εν α- χαριαίον χαφοΰ διάςημα, πλην δεν ημπορεί νά άνζγείρη χωρίς παρίλευσιν καφοΰ ηνος. Η' μεγίςη χαεία μιας πολιτείας ε! 'νφ. το νά Ι'χη £ιοικητάς μεγάλο \ιύ·/ους. „Τ6 σύνθημα τ «ν προπαχόρων μας ύπηρ- ■ χε τούτο, ό βασιλεύς απίθανε, ξητω ό βασιλεύς. Εις ταύτας τα ς ολίγας λέξεις εμπεριέχονται τ α χυριώτατα προτερήματα μιας μοναρχίας. Στοχάζομαι, 'ότι ίξηχρίβωσα χαλά τά χατά διαφόρους αϊανας φρονήματα των ε· Βνών μου ' έσυλλογίσθην εις οσα έ'γειναν χα τά τάς διαφόρους εποχάς της ίςορίας μας · Βέ- λω συλλογισθη άχόμη, ,,Ο πόλεμος μου χατά της 'Ρωσσίας εϊναι της πολιτικής αποτέλεσμα' τον εχαμον χω ρίς μνησιχ,αχΰχν · έπεθύμαυν νά της εμποδίσω οσα χαχά μόνη της εχαμε τον εαυτόν της. ΪΓμ- πόρουν χηρύττων ελευθέρους τους σχλάβους, νά χρματώσω τό περισσότερον μέρος των χα- τοίχιον της εναντίον αυτής της ιδίας, ομως δ- τε ί^ον την χτηνωδίαν χαι μωρίαν ταύτης της πολυαρίθμου τάξεως του 'Ρωσσιχοΰέθνους, με- τεπείσθην μη Βέλων .νά χαταντησωσι πολλαι ψαμίλίαι εις σφαγάς χαί ψριχτοτάτας βασάνους, Τό ςράτευμά μου έπαθε μεν φθοράς, αλλ* όμως εξ αίτιας της παρακαίρου δριμύτητας του χει μώνας. Ε ύδοχώ εις τά πρός με Βρονη'ματ« σας." Τ Ο Χ Ρ Κ I Α. "Κωνςαντινούπολις, τηαδ.Νοεμ. Οι μίνιςρο! της όψηλης πόρτας εσυνάζοντο εις τάς παρελθούσας δύο εβδομάδας παρά το σύ νηθες συχνά, ποτέ μεν εις τον Μ ο υ ψ τ η ν, ποτέ δε εις τον Κ α ϊμ ακ ά μη ν, σκεπτόμε νοι περί τών πραγμάτων της μοναρχίας, χαι ιδιαιτέρως, ώ; συμπεραίνεται, περί τών πραγ μάτων της Σ ε ρ € ί α ς χαι τοί Β ι δ δ ι ν ί ο υ, χαι περί τών ταραχών εις τό πασιαλίκιον του Μ παγδάδ, 'όπαυ ό προ ολίγου έχ Κ ο ν ρ- δίζάνη ς εξο ρισθεΐς Κ § δ ου§ $ αχμάν - πασιάς άνενέωσε πά^.ιν, ώς αδεται, τον πόλεμον, βοηθούμενος από τους Πέρσας. Τίμα; συναλλαγών και νομισμάτων εν Βιέννη τη 3ο. Αεχεμαρίου 1812. .· ι * < _ ,' Γιΐ8 ι Α ο"Λ. ιοο^ιορ.Κ» ?ί ,., ψΐ"Ρ·\ 137 ? 4ν. ΙΙ*ρ/»., 5*/οε ι λ/βρ.Τκρν. Κ^Χτξ. 5' 1 Α- ι~· Β«£ΐίλι*α Φλαιρ/Λ . . . 6 49 Ά *Ρ· Σ»ιι3ι)'*η5 νομισμ* 138 ^/4 τ * ο/ό