- ( 43 ) - <7.?ανηκ .αχάτη του οιίοίου καρδία άζία. τπλασ°η κιΔτήν τι μήν νά μέτρηση, και τά τροφικά πολυπλασια να α,ποδωση, $υσιάσας τάς τρυφεράς της νεανικής του <?ωης ώρας είς τα χρονικά Της Πατρίδος του, άνιχνευσας με φιλοσο^ρον κρίσιν ανδρός παν ο,τι εις αΰτην άπέ€λιπε, ν.α'ι μϊ κάλαμον'ΐςο- ρία πρέποντα είς ί τέρας αγαγων τό έργον, προοίρερει σήμε ρον εις την φιλτάτηντου Κερκνραν, νεοςετι, νέαν της Κέρ κυρας την Ίςορίαν. Της λ'ήσου ταύτης -πολλοί, κρ6 του ν, μετέρου Συγγραφέως, ανεφάνησαν Ιςορικοί' αλλ' οι μεν τάς πρώτας μόνας σκιαγραφήσαντες εποχάς της (Αη^είο Μ βγϊη (^ιιίπηί), ο! δέ φαύλως, και της ίςορίας αυτής ανα- ξίως εξιςορίσαντες (Αη^Γββ Μβτπτητβ— Οίββίίΐ: δηίηΐ 8ηιι- νειιτ), άλλοι έε μόλις εις νουν βαλλόμενοι, η εζ ημισείας συγγράψαντες (Αηίοηίο ΚοθοδίΗηεο — Αηίοηίο Τίΐνοίΐ Ρ ι 6 γ Ο παρηλ,Βον παντις, ώσε\ σκιά, υποχωρ'/,σαντες τον αγώνα κα': το βρα&ΐον είς α3λητην άλλον ρο:μαλεώτερον,· τον Μουςοξίδην. Προ' έτων ε%, οτίότε η έπτάκροτος 'ΐονι- κη Πολιτεία «τ τνεεν 'έτι ύιτο την πορφνραν του των 'ρ ω<?- σων Αυτοκράτορας, δ Μουςοζίδης τύποις εζέδωκε πονημά- Τιον , οιονεί της Ιςορίαςτου τίρόδρομον, ού η μετριόηρχν ίπιγραφη ,,Σημειώσεις, άποτείνουναι εις της άπο τάν'Ή.ραϊ- κων μέχρι του ΔΙΙ. αιώνος Κερκυραϊκής 'ΐςορίας την συγ- γραφην' 1 · Δεν εμΚορω να αποσιωπήσω την εν κεραλίδι Του Βιβλίου τουτου πρης 'Αλε'ξανίρον τον Α'. άφιερωτικην επιςολην του, οχι μονον ο τι κάτοπτρον έναργες καί πιςόν ελευθέρας, αλλά καί οτι τύπος, νομίζω, περισπούδα ςος εις τους, οσοι, άντι του προκυλινδεΊσ£αι άνδραποδωδως, να σείσωσιν α μα και νά ελκυσωσιν ανδρικως ωμοσαν των κρατούντων τάς φρε'νας. 'ΐδοΰ αυτη από τού'Ιταλικοί/ Ιδιώ ματος εκγραικιζομενη: — Αλεξάνδρα τω α\ τάίν Ρ'ωσσιων Αυτοκράτορι, Ανδρέας Μουςο^ίδης ο Κερκυραίος. —"Ουτε ή δυναμίςΣου, ώ Βασιλευ , ούτε η κολακεία με παρακινουσι να Σοι προσφέρω το παρόν πόνημα." την πρώτην ευλα€είχς α^ία,ν δεν κρίνω, η δευτέρα ουδέποτε την "ψυχνίυ μου εμία- νε. με παρακινουσιν εις τοΰτο ό , τον όττοϊον τρέφεις, τη ς κ&ιδιίας ερως , και αί άρεταί Σου, τοσούτω μάλλον αξιο- βαυμαςοι, Ζσο* σπανίως αυντροφεύουσι την του Θρονου λαμπρότητα. Φιλόσοφος ήγιμάν , Συ άπέδείζας άληΰη την