χοί', 3000 "Λατίνο ι, χαί 100000 Τρααη'· εν χαίρωείρψης, όλη η νήσος είναι ΰπό την διοίκησα) ενός Εαντή, διοριζομένου άπό τον Μουντην, ίν χαίρω 'όμως πολέμου ςε'λλεται παβιάς διά νά διοι- χη τάς δυνάμεις. Κα: αξιωματικός τ ις Τενιτσαρων χατοιχεΐ ενταύθα, οςις 'έχει υρ' αυτόν ι 5ο γενιτ σάρους εν ειρήνη, και 3θΟ - 4θΟ ίν πολίμω. Οΐ Τοΰρχοι συγχωρούσα) ε'ς τους Χριςιανοΰς να εχ· λίγωσι μιαν δωδεχάδα εξ αυτών ίν τ·/ πόλει, να διατάττωσι τα μιχρά δοσίματα, χαί να φροντίζω- οί ηιρί τών πραγμάτων τ/ς Κοινότητος* χαί εί; πασαν πόλιν η χωρίον εκλέγονται εξ δια νά κρίνω·, οι χαί άπορασίζωσιν εις τα ς διαφοράς των χωρίς νά ερωτώσι τον χαντην. ■> ΐΓ Χίος εχοινώνησε των συμφοοών, α'ι όποΐαι συνέβησαν μετά την χατατροφνν τ·/,ς αυτοκρατο ρίας των Τραιχών. Τω 109 3 ετει, ότε ληςαί χαί πειράται εξουσίαζον διαφόρους μεγάλους τόπους, ο Τζαχας, Όθωμανικός χατότροπος άν/,ρ, ίχυ· ρι'ειισε την πάλιν. Ο Γραικό; ναύαρχος αγωνιζό μενος νά την χυριεΰ<ζη διά τον αυτοκράτορα 'Αλί- ξιον , 'ίχαμί διάσπααμα εις το τείχος, χαί ηλθί προς άνάκτησιν αυτής από την Σμΰρνην με ςολον χαί 8θΟΟ ανθρώπους, όμως μετ'ουπολυ ηναγχασθη νά την ίγχαταλίπη φυγών την νύχτα. Τω 13θ6 ε'χρημάτιζε %αί αυτή μία των πόλεων, νίτις 'έπα- θι πολλά δια τα ς τυραννίας του μεγάλου δουκός 'Ρογέρου, ςρατ·/;γοϋ των 'Ρωμαίχων ςρατευματων. Τότε ν» πόλί$ ίκυριευ'θη από τους Τ ουρχους έλκον τας εμπροσθίν της μί 4° καοάΦ.α , χαί ορά'ξαι/τας τους εγχατοίχους. Τω 1346 εχυριεΰθη 'άλιν ά~6 αεθι>"* χαρά&α ετοιμασθέντα από 3θ ,εΰγίνε'ςΤε- -τας. ^ί^χ 0ί βθ χαρα6'ίωυ εςάλη άπό τον Όυλνανον τω 1^)^4 δια να χαυση αΰτην χαί τάζ γειτνιάζουσας πόλεις χαί νά χατερηαώση τα νη. σία χα ' τα παραλία. 'Κ Χίος εΘλάοη μεν πολλά, Ομως οταν ςοχααθη τις πόσα '&παθον μερικοΐάλλοι Τ5 '® < * βτ ίί<£ :!Όΐΐ5 τους χαιροΰς τη5 άρπαγΥ,ς χαί βίας, φαίνεται οτι η Τύχη συνήργ-ήσε με την Βΐ. αα> της δια νά την χαραχτηρίση ώς πόλιν εύνοου· μϊνην. Οί Γινοάται έ'μειναυ κύριοι τνς Χίου περί που 24ο χρόνων, εως ου τω 1 366 , εν χαιρώ της πολιορκίας τνς Μο'λτα;, ΰςερήδησαν αυ την εξα·. τίας του Τουρκικοΰ ναυάρχου , όςις ε'νε'οαλιν αυ'- του ψρουράν δια τον οουλτάνον Χολε'ίμάνον. "Ομως οΐΧΐοι ίν γίνει άπήλχυον 'ετι πολλά χαί μεγάλα προνόμια, χαί συνίςαντο εις δύο μέρη, διανίροντα κατά το δόγμα ττς πί~·ωζ, τό μΐν άνατολικόν, τ; ίε δυτιχόν. Δια να λά&η τις άκριτη ιδίαν της παοοΰαης χαταςκσί'ύς της Βρητχείας εν τη ννσω της Χίου, χαΐ πόση διαφορετική υπνρχεν εν τω δ-:κάτω εκτω αίωνι, άναγχαΐον είναι νά\ άναφίρωμεν πιρί των συμ&αντωυ τω 1694 '^ 1ί ι οτε τη 2 3. 'Αποιλίου ηλθε ςόλος Βενετών 'ίμπροαΰίν της πόλεως της Χίου με 14000 ανθρώπους, ηρχησε νά κτυπά το χαςοον άπό τό μίρος τ·/·ς θαλάσσης ( τό μόνον χάςρον έν όλη τη νήσω), τό όποιον παρεδόθη εις διόςημα πέντε τ,μερων\ μ' όλον όποΰ η φρουρά συνίςατο εις 8θΟ Τοίίρχους, βοηθούμενους άπο άλλους χιλίους, οΐ όποιοι Ϋμπόρουν νά κλεισθωσιν ε?ς αυτό άπό τό μέρος ' τνς ξηράς δίχα τ οίος άν· Τ!^ασίί£>5· Τον ίρχίμενον χρόνον ό Ύουακιχόςςο· λος ενίκησι τον ςολον των 'Ενετων μεταξύ Χίου και τ/ς αχρας Μελαίνης, ήχοι Κχραμπουρουν, τ δε Βενετική φρουρά της Χ'ου μαθουαα ταυτην την '^ττακ, ανιχωρησεν ίν βία άπό το χάσρον, ίγχα~ ταλιποΰσα τά χανόνιά της χαί τά πολεμικά εφόδια, χαΐ 'ίφυγΐ με το'σην σταξίαν, ωςε 'ίγινε παροιμία χοινη εν τη νησω, ότι οΐ ζρατίωται ενομιζον χαθί μυΐαν κα§οΰιίΐον. Μίτο τοϋτο εμ$ηχαν οί Ύουρ- χοι εις την Χίον, ως ε "ς γώραν δοο'ΐάλωτου, όμως οί Γραικοί άπέψιγαν τ - μ όογην των νικητών απο δίδοντες όλον το πταίσμα τ·/ς αποςασίας ϊ ?; τους Λατίνους, χαΐ οίΊοΰρχοι ίχρίμαυαν τίσσαρας των