,,'Ρ.ΐί ταώη α καηιςάσει, ε'*α·ΧειΧοΰ- μίνο» α*ο τό ήμισυ της Ευρώπης, κα« η/ερικυκΧωμενοι κατά γην τ« και 3άΧασ- σαν άπό δυιιατωτε'ρας δυνάμεις, άνενεαί· σαμεν μι τον ΤαλΧικόν αυτοκράτορα τ ας μέχρι τίνος διαπαυσάσας φιΧικάς σχί σεις, συμζρωνησαντες μέ τούτον τόν Μο· νάρχην ςενοτέραν συμμαχίας καϊ ένιμα- χίας συνΒηκην , μ?5' ο εκηρι/ζαμεν τόν πόΧεμον προς ικείνας τάς δυνάμεις, αϊ όποϊαι τωοντι μας ε'ιχον ηδη κηρυζ% τόν νόΧεμον. ΕφυΧάττομεν πιςά ΐκ μέρους μας ταυτην την α'νανεω3ε'ΐσαν συμμαχι κών συν3ηκην» Η οποία άπέβΧεπε προς διατήρησιν της αυτονομίας και ανεξαρ τησίας τ%ς Μοναρχίας μας , και ηνωσα- μεν με το Γαλλικοί/ αρατιωτικον σώμα ποΧυάρι3μον εδικό» μας προς φυΧαξιν τ ν,ς 'ΟΧσατίας ('ΟλςαϊιΟ κα) ' Αμβουργο,υ' κΧ^ν δεν ιδυνήΒημεν νά Χαβωμ,εν καϊ ν,μιΐζ ί«α την άΧΧαγήν Της τύχης του ΚοΧεμνυ την ιΧπιζομίνην και επαγγεΧ- 3ε1σαν βοή3ειαν, επειδή, *νω τα έχ3ρι- *« ςρατιυματα έπροχώρησαν με πΧηίοί ττολιΐ και δραςικότητα, ο! Γάλλοι, τ αν όποιων ο' αριθμός ήτον δια την φοράν των περιςάσεων ολιγότερος, η οσβς διαιρί- σ3η εις την συνΒήκην, ηναγκα'σίησαν νά άναχωρήσωσι πρός το ' Αμβούργο ν, χ,αϊ να παραιτησωσι την φυλαξιν τωύ συνόρων εις μόνους τους εδικούς μας ς^α- τιωτας, τϋν όποιων η πΧη3ύς δεν ητο κατ ούδένα τρόπον ΐκανη πρός άντίςα* σιν ίναντίον ΐνός ποΧυπΧηίεςέρου ?χ&ροΰ· ,,Ε'ν τω μεταξύ, εΚρόβαΧεν η'Αουςρια- κή «νλ«ΐ νά μ$σιτ*ύσ% μεταξύ Δανίας »αί των εναντίον αυτής συμμαχικών δυ νάμεων· Τίχοντες λοίττου προ οφθαλμών τον επαΚειΧουντα την Μοναρχίαν κίνδυ νου, οςις ηυζανεν οσημέραι, καϊ τα δεί να τα καταιηέζοντΆτόν Χαόν, τ« ο«οΤα ϊκρεΚε νά ι(ρβσίΚαυζη3ωσιν ακόμη $ιά την εχ3ρικήν είσβοΧην καϊ ενδεχόμενη» κατα-πΧημμύρισιν άνό ςρατεϋματα, καί βΧέποντες, οτι ό μανός ΐύμ/χαχος, τον όποιον εΐχομεν , δεν ήτον εις κ&τάςασιν νά μας βοη3ήσιι κατά ταυ την την κα- τεπείγουσαν ανάγκην, εδε'χΒημεν ιία- ραυτα το εύγενικώτατον χαί ευνοϊαωτ α* τον ΚράβΧημα του Α'ουςριακ,ου αυτο κράτορας, ε'Χνίζοντε{, οτι ή μεσιτεία τοιούτου δυνατου Μονάρχου 3εΧει σμι κρύνει κάν την ζημίαν, Την ίκοίαν η Σουη δία , βοηθούμενη άνό την ΐ'ωσσίχν, Α'γ- γΧίαν κκΐ Ώρουσσίαν , ημπορεί νά νρο>· ζενησ^ εις την ήμετέραν Μοναρχίαν. 0*- μως καϊ αυτη ή εΧπις ε ματ αιώ3η, κα- 3ότι δια της μεσιτείας της Α ουςρίχςεΐϊ ολίγον μόνον καιρόν ανεχαιτίσ3η ή προ· χωρησις των εχ3ρων εις τά δουκάταμΛζ· (Η* συνέχεια ακολοαίίΤ.) βΕΑΤΡΟΝ Τ01" ΠΟΛΕΜΟΓ Α'νό της 8. Μάρτ. ηρχησαν ο! σύμμα χοι νά βομβαρδίζωσι κάΆε νύκτα το κα- ςρον χύνιγγεν σφοδρότατα· τζ ίο. Μαρτ.εφ^ασεν ό ςρατηγός Βαλλ- μοδευ εις το Φραγγοφούρτιον, οίου τ% α· ϊφ 3ασαν και οί δύο νεώτεροι αδεΧ- (ροΐ ζκαΐ όχι νια), κα3ωςετυιτω3.η χ3ε( κατά παραδρομην) τον αυτοκ^ΒΤορβς Α - Χεζάνδρο ο. α 'τγο το' κα ρΧσρού αναιρείται η ε'ίδη- σις, οτι κατά τό ταζείδιον, το οποίον επεχείρησιν ο μέγας δούξ Ι&αδης 2. Μάρτ. με ποΧΧην και Χαμπράν συνο- δίαν εις τό μέγα ςρατόπεδον, μιΧετφ. τάχα νά άναδεχ3^ διοίκησιν τινός σύ- ρ.ατος εις τό ςράτευμα. ΒΕΛΓΙΚΗ Οϊ Γάλλοι ικυρίευσαν εις την Φ \αν· δρία,ν έκ νέου τάς κόλας Κουρτράυ, Μί νι ν και "ΎΚ-ερν·