χράξη τό Ιθνος , ,,ήμίΐς ζητοψεν ψωμίον-, και νεϊς μας δι'όετε πέτρας · Θϊλουσι τώ δε/ξη , ότι το παρλαμέντου προτιμά να πίριορίαγ τα &1χαια το» , παρά νά βοηθηοΜ την άναγκην τον ^ Ο λόρδ Γ ρ έ υ έκανα τέλος πάντων προβάλλων νά γένη μετα^ολτ τ!5 εις την αναψοραν προς τον Πρίγγιπα - 'Ρεγεντην, Ό λόρδ Χ? ρ ρ η ίίΐιι ίλάλησεν εναντίον της προοληθίι'σης μετζ^ολης , και ηγωνΐιθη μάλιςα ν άποδα'ξη, ότι ΤΛια τον 'Αμερικάνικο» πολί- μον ήσθάνθησαν όλα τά δεινά της μεταβολής α πό τοΰ πολέμου εις είρήνψ εις τον ίδιον βαθ- μον, οϊον και τάρα , και οτι μάλιςα το έμπο ρων υπτρχε πάλλω περισσότερον νενεκρωμένον * Υρνήθη δε', οτι αϊ δυνάμεις τ·/,; ςερεας ε μισούν τήν μεγάλην Βριττανίαν , γέρων εις μαρτυρίαν οτι παρέδωκαν τήν διοΐκησιν όλου τοϋί ί» Γαλ λία συμμαχικοί! ςρατ'30ματο£ εις ένα Έριττανι- κον ςρατηγόν (δονκα Βέλλιγτων) · όσο» δε περί της ροπνς τοΰ έθνους εις νεωτερισμούς, καί τοι ύπεο$ολικοΰ αισθήματος τη5 ανάγκης και ένδειας, έδόξαζεν οτι τοϋτο καττντησεν εις τόσον βαθμόν εξ αίτι'ας κρυγίων και δημοσίων παρακινήσεων κατά της "διοικήσεως, δια μέσου ςασιαςικών λό γων και διατρι&ών, δια τούτο και έπρεπε να μη δο5ν· εις τό κακόν πνεύμα -η μικρότατη τροψή , χωρίς όμως να πειραχ^η τι τό πολιτικόν σόςη- μα , το οποίοι 1 'ΐσωσεν αυτού; από τόσους μεγά λο ν ς χειμώνας- Ό λόρδ Τ ρ ο σ '§ έ υ ω ρ ηγωνι'αθη ν' απ ο- δεΐξη} 0Τ£ έαν οί μινΐ·ςροι επιμείνωσι μη $έ- λοντες να ίζιχειρήσωσιν οίκονομίαν και περιορι- ιμόν. και το ναρλαμεντον δεν ψροντίση -περί τοΰ πράγματος τοΰ πολιτικού του συςήματος, Τΰς περί ίδιου αάτοΰ } τό τέλος τοΰ αγώνος $έτ είναι ήτοι ςρατιωτική δεσποτε'ΐα ν ίπανάςα- 'ας ' V» νέ τω τέλει εγκρίνει ««ί «ΰτθ5 την προτ- Βήκψ. . Ο λορδ Α $ε ρδε ε ν ελάλησιν υπέρ της άναψορας, και ιδιαιτέρως υπέρ της συνθήκης τοϋ Παρισιού,·η οποία, κατά την γνώμην του,ενχαρί- ςησεν όλας τάς ελπίδας των συνετών καϊ ειδη μόνων. Ό λορδ 81. ίοίιη έλαλησεν υπερ της προσ θήκης, -κ»; εν μεν τω πρώτω μέρει τοϋ λόγο ο του ώμΐλησε μόνον περί της εσωτερικής χατα- ςάσε'ύ<; της χωράς , είτα δέ ωμι'λησεν οΰτ(ύ. ,^Οσον δι περί των εξωτερικών ημών υποθέσεων^ επικρατεί ίν τ^ ςερεά παντοϋ μίσος εναντίον των εμπορικών ημών συμφερόντων εξ αίτιας μάλιςα των συνθηκών της ειρήνης, Ώς τόσον, ή διοι'κη- -αι'ς μας έθέλ-^σε νά δεί'ξ^ ελευθέριον πολιτικήν ' μέ ταΰτην δε τνν λέξιν εννοώ το νά μή άνακα* τωνηταίτις είς τα εσωτερικά πράγματα ξένων •ανεξαρτήτων τόπων, τό νά μή $·έλη τις νί επι φόρτιση είς τό έθνος μιαν γαμιλίαν προς τό βα σιλεύειν μή άγαπωμένψ, και ξένον ςράτενμα. Λέν ήμπόρει νά επινοηθη ποτέ πολιτικτ το5 νά γένγ, η φαμίλια των ϋοοροώνων ξένη εις τοΓετλ- λικόν έθνος, οία ή πολιτικτ , τήν οποίαν -'εκρι- :ναν ο: σύμμαχοι· .... Περί δε της νυν ψρικτ-ής ■ίνδεΐας της χώρας μόνη τ παντελής μεταβολή τοΰ μέχρι τονδε πηδήματος ήμπορίΐ νά μας σώ ση " πρέπει ν' άρχίαη νέα έπογ_ή , όχι όμως με "φίλους λόγους, αλλά μέ έργα. Ό λόρδ Β α θ ο ΰ ρ ς ελάλησεν όπερ τοί ρερ- 'ηιματος τών μινίςρων, και -παρεττρηβεν , ότι λανθάνει τις άν ή ΙΙαρισιακή εξρήνη εγινε μονον προς τό διατηρεΐν τοιίς Βουρ$'Λϊί"ιΟο.ς επί τόν Βρόνον. Το πρώτον αίτιον υπήρξε μεν αΰτο, καθότι εκρίθη το -καλλιςον μέσον ·προ.ς βε&αίωσιν της ησυχίας της Ευρώπης εναντίον της διαθέ σεως τοϋ Γαλλικοί ςρατεΰματος , δμνς εις τα σύνορα έ τ άχθη ςράτευμα προς γύλαξιν διά τού το, πρώτον μεν διά νά έκπΑν,οωθωσιν αϊ 4ν ει ρήνη νυμψωνφεΐααι συνθηκαι, δεύτερον δέ, όιά