βιβλίων ΆελομΜ 5ω'«ί εχάστον κατ α μέρος λόγο ν «ίς ΤΟ Κ 90/311. *) 'Εν Μυνυχία τνξ Παυαρίας 1817· - Σκοίφο;. ΒΟΤΑΝΙΚΗ ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ ΕΡΕΣΙΟΤ κερί ψντέν ί- Γορίαι βιβλία δέχα , Ιλληνιι-1, μετά υνομαπχν γε- νών και ίιίων, Χέξικν και αχολίων. ΤτημεΧεία Ία>, ^ταχχυβίυ. Όξωνία, ι8ι3 χαι ι8ί4· Τόμ. ίνα, είΐ 8ον. ίελ. χ:·, «αϊ 5θ0· θ" , εμπειρος Βοταϋϋας Σταχχοΰσιος, οςί$ *ξέδ(ύχε προς τοις άλλοι; τω 181 ϊ. ϋΙυβΙΜ- Ιίοηβϋ Τ1ΐ6ορΙΐΓ3ϋΙϊ ία υ«ηιη ΒοΙαπΐεοι-υπι ρΓ3βοΐρ«β ΙρβΓε^ΓΪηβηίΐυιιι, Υ,θίλ-ήαίν άζιεπαί- »ϋς νά /κίώ'/) και τον θΐόψριχςον 'ίχ νιου. Ύαΰτο το περί φυτών σύγγραμμα τοϋ ®$οφράςοιι, αν χαί πιρ>γράψει μόνον ώ? 5θυΟ φυτό, ιΐιαι όμοος σξιολογώτατον, χα9ό γίγραμμίνον εις ΰψος γιλο- σογιχον , χα£ τό αρχαιότατο» παρ' 'όαα εχομεν περί βοτανοί'ήζ εγγράμματα, γεγραμμΐνον προ 20θρ -'Ερωταται, ίιατί £ν ω ό φιλολογικοί 'Άγ- γελόϊ μαι λαμβάνει φροντίδα 'νά μάί' Χηρνττΐ) τά νέα πονήματα , μι οβα <; φιλολογία τών ξένιο* ε9- ►ώ» πλϋτίέΐται κά9 %)μ£ρίΐν , οΰτ€ λίξιν καν ά»α- ψέρει χερι τ&ν εΒνιχών φιλολογικών προϊόντων ματ ; .Είναι τάχααττό περίβσειαΡΠατριοιτιβμΒ^ «Λ παραίρομηι; ίξ άμελείαι ή ίχ καταψρονήβε<ύεΙ Βέβαια γ άχόχριίΐε δεν ανήκει ειι ήμΪΛ. ι8 7 χροιών, το όποιο» πρε'πίί να λείπη ίιςχάμ- μίαν β ίδλίθ9ηχτ)ϊ £>ός τωώτί βοτανικού. Οΐ κίό- ίνιχε;} ο? οποίοι «εριεχουαιν αυτό, ιΐιιαι μεν κολ λά καρε^αρμίναι , καδως εν»3ϊΐ τΐ5 εύχόλως, ό ταν ςοχασθ·η , οτί ο<· μεταγραφείς ίέν ί'χαΐ' $£«ι> βοτανικής χαΐ ότι μερικά σν,μειωΐίντα εν τωπε- Ρ'Λούριγ ΐ'ιβΥ,^-ησαν ϊα'ύς ίι'ς τό χείμενον' μ ολο» τούτο , έί» πρεπει ν άνα/β·η εντα^α η παρά του Στοσδΐώνοξ (σίλ. 966 6χί. Άλμϊλόδ'. και €09 ϊκΙ . Κασακδ 1 .) ίοί^νισίξ, επίιδτ και ατιο τα{ ίόο διηγη/τϋς βώτούτε και τοΐί Πλουτάρχου (ιίς βίον Συλλα) περί τνς τιΐχνις τ(ύν βι&λίοθηχω ν του 'Αριςοτελοιις χαί Θιοιρραςου γίνεται μεν δν)λον , οτί τά μ·ή ΐχζο9έντα 'έτι τίτι συγγράμματα τοΰ 'Αριςο τίλοος ίίλβ&)σβ» οιίκ ολίγοι/ άπό τη» ηγρα· αι'αν χαί εύρΊ,τα ψολαττόμενα οπό τοιίς κλν^ονό- ροιι; τοΰ Θίοιρρσςοκ «»τί« χβττω)»£ω βί'ς τ·/ΐ»Σκη- ψί» τ·λ5 Τρωάδος* ορως περί τ·2ν συγγραμμάτων του θιοψράςϋυ 31» άνα.φερουβι τίποτε. Οϊ κλη. ρονόμοι τοΰ θεοφράςου εχρνφαα μόνον το £σω- τεριχον τ<ύν συγγραμμάτων -του 'Αριςοτελονς, ί- πίίδ^ τό εξωτεριχον ήταν ·η5η ίχίεοομίνον' επο μένως <$ΐν εχρυφαν ταΰτνρ τ-η» βοταναψ, ϊ| ο ποίο Ια» υπήρχε τ<, ιΐπν;ρχω ςίλω; εξωτερική. Έχεαιη ·»{ διήγψις ανάγεται μόνον εις τα συγ γράμματα τοΰ 'Αρίςοτε'λους. "Αρα άπο το χατώ' γιων 8ιν ημπορεί νά προηλΒεν οότη η παρα φθορά τω» γειρογράψύν της Βοτανιχνς τοΰ Θεο- ψράςου , χα9ως δίίσχυρ/ζοιιτοί! ο I χυρίΟί Κοόρτ. Σπρεγγίλιος εΐς τχν περί ρυτων ίςορίαντου χαι $ντ αίδα ό Σταχχούσιος, άλλ' άπό του; μίτα- γράφαντας. Κ β: οι Ιχδότβί δί» μΐτεχε>ρίσ9·/ραν κατά τ»;» ίχίοσΛ τω» τψ ανηχοι>σαν χραικγν, χαι μάλιςα ο Δαν. '¥;ίνσιος, εν φ μάλιςα δεν ί- σποΰ^ασαν τελείως ν;" ολίγον την βοτανιχψ. "Αρα πολλά αξιέπαινος υπάρχει ό κύριος Στβκχούσ(θζ διότι μίτίχΐφίσ&ι $ΰο χρόνους προς