— ζ 51» ) — νους κα\ φαντ αζβμινον να ΰποτάζη εις •το σιδηρούν του σκηπτρον οΧα τά ί'θνη και τάς μοναρχίας ; Χμνοΰντες Σε Χοιπον ως νικηίήν και τρο#αιοΰχον, ίΐϊλογοο/χεί' Σΐ'καί έΐίί τνίν γενν&ιότητα, την οποίαν ίδειζαςεν «ψϊ» παντός του κόσμου, συγ- χωρήσας ευμΐνως τους νιχι^ί'νΤας και έλευθερώσας αυ'τους α'·7Το' του ζυγόν του Τυράννου. "Ποίος ΐΐΧΧν; απο τους έπιγεϊ ους β ασ/λίΤς είναι ομοιόςΣιον, ω μέγιςε α- ναξ; ΠοΤος άλλος εκ τούτων, οσοι ελ <- ί^σαν τα" όιτλα υιτρ/ι πατρίδος, εκίνησεν αυτά αϊτο το* εν άκρον Της Ευρώπης εις το α'λΧο, οχι μί (Γκοττον τοΰ* να" ατίοκτνι- δαξαν ΐροσΜίτικ,νίν, α'λλα έια να σ&ί- σ?) ζένα ί^ν» κατατεθΧιμμένα δίχα, τί νος βοηθείας υπό τον ζυγον άκορέςον φι- Χαρχίας, και να «5»σ^| πάλιν εις αυτά τους νομίμου; των βασιλείς και ήγίμο- νας; Τις «ΧΧος ϊ'£υν>ί5ι<! μ« τι^ν σοφίαν του χα/ ήμερη ν πείθω να μεταβάλν,, εν καιρώ της μεγίςης πληθύος και ίονα'- με£ο; > τη εχθρικά ε 3 ν η εις συμμάχους τον, διενεργήσας με τούτο το "ίδιον αυ τών συμφέρον, Τά κατ ο ρθώματά Σον, ω αναζ άνάκτων, θε'Χονσιν απαθανατισθώ με το ονομαΣου, με το ονομΜ Χεγω Α'Χεζάνδρου τ.ου μεγάλου, τον γενναίου νπερασιηςοΰ της Ευ ρωπης, του έπανορύωτοΰτων νομίμων διοικήσεων· θ"λος ο νυν κόσμος εκιτληττόμενος εις το μεγαλεϊονΣον, και Κροεισακονων της φ«- νης των απρτσωπολήπτων μεταγινεςε- ρων , προσάπτει Σο» ηδη όλας ταύτας τάς τπονομασίας. Συ δε,, άξιε εκλεκτέ του ϊ'ψ/ςου, όςιζ αναφέρεις όλα τά μεγάλα Σ* κατορί&ίματα ε/ς μο'ν^ν την πανάγαθον Πράνοιαν, δεν ευρίσκεις ειΙαρέαησιν εις επαίνων κα) εγκωμίων προσφοράς κα) μας έμφραττεις το ςα'μαμας με την ταπει· νοσν'νην Σου. Ππ·9ο'μίνοί Σο ι-, Γαλ^νίτα- ίϊ < δεν θε\ομ(ν μεν να ΧνιΤησωμέν πως τηνμετριοφροσΰνηνΣον μι ευφημίας κα I εγκώμια, όμως αί κοιναι ευλογίαι των ιδικών Σον κα! ϊων ξένων εθνών, κα) ί πάντοτε μετά Σου καϊ. κατά πάντα τα εργαΣον τρανως διαδηΧουμένη ενλογία. τον Θίου ^λουσι να δικαιώσωσι την τόΧ- μν)ν των ενπειθων τεκνωνΣον, τα όπόΐα προσφιρουσι προς Σε Τν,ν από ολους άμα- φωνως επικυρωμένων έπονομασίαν, ή ο- ποία συμφωνεί 'με την άγα3»σνννιν της καρδίαςΣον καϊ μι τά προς Σέ αισθήμα τα μας, κα) χωρίς τν,ς αποκτήσεως τ*ίί όποιας δεν υπάρχει άληθινον μιγα\ε7ον, την επονομασίαν Χέγω τοΰ ενΧογιι μέ νος· ΊκετεΰομένΣε ούν ένΒίρμως, μη αποβαΧοις ταντην την προσφοραν όπ*ΣοΙ προσφέρονσι τα τίκναΣον' δια να απα- θανατισθωσιν όμως κα) εις Τους μετα- ιγενεςΐρονς τα νυν αισθήματα της προσ· ΐ » ' ί *> / <ρ ερομ*£νηζ ευγνωμοσύνης ν^/χων ταντης, ίπιθυμοΰμεν, ά αθάνατε Μονάρχα, να τα παραςήσωμεν και δί ένος ορατού, αν κα) μη Ικανως αξίον Σον, σημείου, δί α κα I ικετενομενσε, ευΧογημένε, μη άπα· ξιώσαις ωζε νά. ανεγερθώ εν τ« μητρο- πόΧει Σου διάτηνμεΧΧονσαν γενεάν μνη· μείον τ ι εζαγγεΧτικον των μεγάλων Σοι» κατορθωμάτων, το" όποιον δεν προσθίχ- τει μεν τι εις την δόζαν του άειμνήςού ονόματος Σον, πλην μας δίκαιον ε ι ενώ πιον των μεταγενεςέρων ημών· Να« Χ/· γομεν, ι'ίθι να μη μας ονειδίσωσι πάτε ως απαθείς προς τας εφ ημάς ικχνθεί- σας δια Σοΰ ευεργεσίας ι και ε'ίθε'νά σώζεται τούτο τό μνημιϊον εις τους ι] ου ς των ΐ)ωνμας άχρι έσχατων αιώνων εις σ%· με7ον της προς Σε αγάπης κα) απεράντοα ενπειθείας ήμων" Χα) τα υ τα μεν εγρα^εν ή Σύνοδος*