556 _γνς της Τέρας, ψβϋιν ο τι ευρίνζοντο αυτού Γ άλλοι ςραπάται, και οτι εψΛάττετ ο ώ ς α!χ~ μάλ'ύτο,ς καϊ ο εθελοντή; (νοίοηίαΐιβ) Σ μ ΐ δ τ, ο" ®πο?ος έςάλη τη ΐ3. ττρος τον δίοίκητην τ ίί Γε'ρας, δ:ά νά τω δώση οπίτω τρεις άρματ»- λοός , οί οτ.οΐο'. πριν τη; είδησεως περί της. α νακωχή; έληΐδησαν αιχμάλωτοι. Μετά «να; Ασχολία; άπίλι/δ^ τέλος πάντων ό Σ μ ι ο τ, κα: έ-τνμφωνηδη νά εξακολοι/δη'τη το ςράτευμαι τώ Αντσόο τον δρόμον τοί Τ ζ ά V τ ξ,' χώ- ρίς νά πίράση διά τ ν*; Γέρας. Ο μαίόροςΛί/- τσο ο παρεκάλεσε ν» τόν «ινοδεώίη'εως ε:ς την Ελοαν ενας από τού 5 Γαλλικοί/ς αξιωμα τικούς · πλην τοίτο δεν τω ετυγχωρεθη , χαι τ« εδόδη μΐνον ό Σαξονικός κομμισσάριος I ε- σενίτζ. Την 17. έπλησίασε το ςράτευμα τοΰ Αντ σοβ εις το Τζαϊτζ, και έπείδη βίρ&τκοβτο κα: αυτοΰ ςραπώται, δέν εμδηκε Ισί:, αλλ 1 επε'ρασεν άπ 1 εξωβεν, κα: εςειλε με'σα τον κύριον Ι' ι ε νϊ τ ζ μόνον, παροιγ- γείλας αύτον να Ειδοποίηση τον Βι/ρ τεμ&εργι- κον διοικητην, χίλί'αρχον Μ ~ έ κ ε ρ περί τοϋ διε.οχομοΐί τον. »Την ιδίαν ημέραν περ? την εσπεραν έ- «9η το ςράτευι. ια τοΰ Αυτ τοο εις το χω ρίον Κ. ί τ ζ ε ν, ώς 2 μίλι» μακράν της Λει ψίας · κ«ϊ μόλις έλαδε καιρόν ν 11 αποχαλίνωση τά οΐΚογά του , και ίδοί εμη'νυσαν £ί'ς τον μαί- όρον Λυτσόέ", οπ πολιί ί'ππίκόν επροχωροί/- σε · και τωόνπ ό ςαλε?ς ώς κήρυξ εκατόνταρ- χος Έ,ροπφ άπηντησε τον χιλίαρχον Μ π ε'- κερ προχωροϋντα και έχοντα τοίς ςρατίώτας το'-ι παρατεταγμένους. Μαίων ό μαϊόρος από τοϋτβν, οτί ό δοόξ τοδ ΙΙαταυίου (Αροί/ης) τον παρεκάλει ν« μη προχωρε'ση μακριίτερον, ε- 7ΐε:ση ηδελε ν» τον ςείλη άξίΜματίκοι/ς, δίά »ά τον σι/ναδΐί/σωσίν, νπεσχε'δη ν« π^οσμείνη, κα! τότε και οΐ ίύο αρχηγοί εν^μρώνητβν μ^ συγχτρίσΐύσι μετάξι/ τώ'ν ςρατοατών τνν κανεν ε'χδρικόν επίχείρΐμα. «Αίτη η* ε'.'δητι;, και αλλη,ί'τι δηλ. πολ λοί εκ τοί ιςρα'τίίίματός τοκ εκρατηθηιταν, κ«- τε'-ειτε τον μαίορον Λ υ τ σ ό # να ςεΛη πα ραχρήμα τον ε'κατόνταρχον Κρόπφ εις τηκ Λείψί'αν προς τον δο&'κα το2 ΠαταΜΟϋ, ο:ά ν* μάθη τρόπον τίνα δίά ποίον ο-χοπον ίγίνοντο τοίΰτοε, κ»! δ:ά νά παρακίνηση να ςεΐΚ'Αηιν ο- οον τά/'.Γ* τους άξΐίΛμ«τίκοι)ς, όπο2 το2 ί3πε- τχ-'ίν,σαν. Ο Κ ρ ο π «ρ έκίνηίη π«ρευδι^ς όμοί μέ τον *ομμΜσ»ρ«ν I εσ ε νΐτζ· πλην ε«ς την πόρταν της Λειψίας ίσιινο&εύετο από |όλ«κ« ς·ρατίώτη», εις δε την χατοίκιαν τοι» ε'ρλάτ- τετο άτ.ο εξ ςρατιώτα:. Τότε έξη'τησεν δ Κροπΰ νά μάδη, διατί τον μετεχεφίζοντο ούτω, κ α! ό δονξ τοϊί Π αται/ίοιι εμηννσϊν, οτί δε'ν τον ΐ^νώρι^εν ώς κήρυκα (παρλεμεν- τάρίον), χαθότι το ςράτευμ,άταυ συνίςατο τά χα από ληςάς, χαί προ^άξας νά τον επάρωσι το σπαδι'ον, τόν ■ μετεχειρίνθη ώς αίχμάλίοτον. »Εν ω δέ ό ε'κατόνταρχος Κ ρ ό π φ ελ«- ^ε τοίαί/'την άτιμον μεταχείρησίν, ό δε μα'ί '- ρος Αυτσοβ, ^αρρ^ν εις τό κρόν των σνν- Θηκύν, έπρόσμενε το άποβ'ησόμενον, εμαΘεν, οτί έπροχωροίσεν εις το χωρίον Κίτζεν πολ«- άρίθμον εχθραιόν ίππίκόν , δί ο και ·παρει/9ί/ί ανανάς τόν ί'ππον, ΐ'δε τωόνπ προχωροίν- τα δίίο <τρατί!ώτίκά σώματα κατά τάχος καί μέ αρτιλλερι'αν, και τό μεν πρώτον εοιοικεΐτο α πό τόν Βί/ρτεμδ'ερ^ίκόν ςρατη^όν Νόρμαν ν, τό δε δεύτερον όπισθεν άπό τόνΓαλλίκόν ζρα- τηρν Ψ ο υ ρ ν ι ί ρ. Προς τούτον τον τελδκ- ταΐον, περί τοί οποίον ό ςρατη^ος Ν ο ρ μ ά ν ν εϊπεν , οη η τον δ πρώτος ςρατηρ;» ε^ράιρη ό μαι'ίρβς Αυτ α ο & και ηρώτα τ* «ίτίβ τ»ν-»