- ( 663 ) σήμερον αυτοί οί Βεράκοντες του θείοι» 'Ομνίρου ο ΐ μυ»](!ε'ντες άχρι τούδε εις τάντα, τα μυςήρια. της Μούσας αυτοΰ, άνί. ςανται συνωμοται κατά του ηγεμόνας αυΤων, του όποιοι» ητρότερον ΐφάνησαν *ιςοϊ και ένδοξοι υπηρέται · τ&ίρα £ε «ρος- φερονται ως αρχιερείς, οΐτινες εξ αυτών των άδυτων του ιε ρού ναου αρνούνται Την υκαρξιν του 3έου εκείνου, του ο'ττοίοι» άγορεύουσι τους χρησμούς. 'Ο εν Αγγλία Βρυαντιις βε^αιοΐ μετά σπουδής, οτι δεν υπήρξε ποτέ πό\ις Ύρωάς εις τα παροΑιικίσσια του 'Ελλνις- ιτόντου (*), και οΤ* όλα οσ' αναφέρει ό "Ομηρος, προς τού τοις και ο" τοσούτον περίφημος εκπλους Των '&Χληναιν κλτλ της Τρωάδος , είσι μύθοι, τους όιτοίους ε\α€ευ εξ Αίγυιττια- κης μυ&ιςορίας, συντεΟείσης υπό τίνος ΐερείας του εν Με'μφι- ίϊ ναού", τιίν οποίαν ο "ΕΧλην ποιηΤης εμιμίφη. Τούτον δε ΰ*ο~Καμ·ξάνει, ότι εγεννηύη εις τ ά. ς οχβας Του Νείλου. 'Ο £ε ί'ν Ι^μανία σοφος χ.αϊ άγχίνους Βολφιος δέχεται ε χ. του εναντίου τάς ιςορικάς "Παραδόσεις, καϊ μέρος Τι των συμβάντων, τά οΚ'ηα οΐ Ίίαλαιοί κοινώς α'λκιΟιΐ ενομιζον' διϊσχυρίζεται ομάς Χεγων , οτι εΤναι άίυνατον να ίυνιι 1 )# εις μόνος ποιηΤης να ψαλ$} αυΤα εις ποίημα, γεννηΰέν υπό μό' νης της Ιδίας αυτου άγχινοίας , και ίεν Κείτεται διό\ου, οτι ^το ιτΌτε ίονατο'ν νά υπάρξω 'Ομηρος · \έγει δι κρος τού τοις φανερως, ότι αν ποτέ αναγχ,ασύ^ νά ομολογήσω Την ΰπαρ· %ιν ποιητου ούτως ονομαζομίνου, τοτε 3ελει αποδέχτη μετ* επίμονης τοΰτο μόνον τοΰψχιςον , οΓι εκείνος εκαμεν εκ μνή μης ο'λίγα και μικρά τινα μέρη, και ε-ψαλλεν αυ'τα , καβως όλοι, οσοι κατ' εκείνους Τους αρχαιότατους χρόνους φιλου'με- νοι υπο του θεου της αρμονίας , εψαλλον μεΛί συμγαινίας λυρικής τα ποιημάτιατων. (*) Πολύν καιρόν Λ?ιν του Κυρίου Βρνα'ντο» υπήρξαν τινβ;, οίτινί; βχι μ,ο'νον βίό'ξαζον τβί του 'ΟρΜρΜ »! /Λΐίθους, α'λλα *α? ετι'λμ,ητζν να πιαγ-' Ι&ατβυθωσι ται/την την υτΐ-'θίτ'-ν" μ,βταζυ ^8 αυτ<υν δΓναι ο σο^ι<τπϊ Λί'ον ο Χ?ν®ί«Τ0(».β5, χαί β 'ίοι^ινο; ίς·»?"«ο? 'Ρωμ*«<:. Οί *ο?»?«Γα ομ»5.' βικνβ; 'ίκχνχιναν ν' α'ίτοίΒ^βϊ»! $$?χίιν *«ΐ , αλη8π τ*υτην την γνά,υ,ην, «νβι β ΪΙυ^ιο; Βρκαίνι»ΐί·*αΐ ο Κύριος 'Ετ™ν (Ε(οιι). Κ«τ αυτοί); ίκτί Τ μι *; «'τγΪ?' ξβν, οίτβ Τ^ρϊχος πο'λίμο; ίγβινιν, οΐίτ! 'κλ/νης β'{ΐΛιιγη συν/ίη, οιιτ» ·< "βλληνβ; ιβυμμχχη*"" 1 χατβ* τβν Τρββϊιτ®». 'Ο Μ»τ«??· ϋ α 2