— ( 68 ) — Τική ιδΰνατο νη μεταχειρισίή τήν ίεράν ταυτι^υ τέχνην προς ΐκτίΧεσιν τ£ν αζιοΧογωτατων αύτης πραγματων. Δεν είναι ακατάληπτος αΧογία νά ,9εωρήται ω; διασκέδασις Του καιρού οκνηρών α^Φρωπων; Χρειαζόμεία. περισσότερου παρά τούτο δια ν απηδείξωμεν οτι δύναται μία έκατονταε- τηρΐς νά ήναι πλούσια μέν κατ έπιςήμας καΐ μηχα νικάς τέχνας, ή κατ'άλλα της αγχινοίας εργα, όμως κα· πολΧα πτωχή κατά τον ορίόν λόγον; » ,, » * » < ■ ' Δεν είναι απιίανον οτι η μουσική είναι η αρχαιότατη οΧων των ωραίων τεχνών' διότι καρά πχσαν α\\ν,ν αυτή > V ^ ' »/ . « Μ ν » ιινα,ι το αμεσον της φύσεως οργανον. Δια τούτο και την απαντώμεν εις ολα τά είνη , καI ε'ιζ εκε7να μαλιςα, τα όποΐα δέν ϊχουσιν ιδίαν περίτινος αΧΚηςτεχνης' ήίελεν Άρα ιίσύαι μωρά επιχείρησις νά ζητήσωμεν την ευρεσιν αύτνς ϊ!ς την ί·~ορίαν, η εις το σκοτος της μυθολογίας- Παν έίνος δύναται νά καυχηίή, οτι την επενόησε · καλόν όμως ητο να. εχωμεν την πλήρη ιςορίαν περ) των προοδων αύτής' αλλ ας μην έΧπίσωμεν τοιούτον τι, διότι αϊ ειδήσεις των ΕΧΧήνων (,ιΐ μόνη πηγή, εκ Της οποίας εδυναμεία νά τήν έ'ζαντΧη- σωμεν, αν ήτον ολιγώτερον 3ολη) είναι πάντη ά€έ€αιοι. Δεν είναι αμ.-ρ ι€οΧίχ., οτι εκπαλαι είχαν τά έίνη ποΧΧά £οραΤο Άσματα, προτού ακόμη νά συμπέσω εις την εννοιαν τίνος εφευρετικού νοίς τό νά προςδιορίσνι κα) νά περεωση δια κανόνων ή σχέσεων τά Τένη, /ξ ών ελήφθησαν οι τόνοι των ασμάτων. Είναι μάταιος κόπος να ε'ζετάσωμιν, πως ετυχε νά επινοήσωσιν ο! "Ελληνας τα' διάφορα. Γίνητων, και πόύεν εγεννήίησαν τά τρία ε'ίδη αϋτων , ήγουν τό εναρ- μόνιον, τό χρωμ,ατικόν και το διατονικον. Μονη η α'ίσύησΊς (σχημάτισε τά πρώτα άσματα εις τους Χαρυγγας των ευαι- σύητων ανίρώπων. ταύτα δε έσχηματίσίησαν κατα τον πε- ρισσότερον η ολιγώτερον ζωηρον χαρακτήρα του βάλτου» κατα τήν «οΧλι^ν νΐ οΧίγην της αΐσίησεως δυναμιν, και κα τα τον βαίμόν της Χεπτότητος η ευκαμψίας των οργάνων της ψωνίίς, π'ς τραχύτερόν τινα ή μαλακώτερον τόνον, είζ μεγαλύτερα ή μικρότερα δια ςή ματ α." Αλλοι πάλιν κινηίεν· τες έκ των ασμάτων τούτων, ιδοκίμασαν και αυτό) να ψα· λωσι , κα! έμιμήίησαν τον πρώτον , ή συνέπεσαν δια τήν ανομοιότητα των χαρακτήρων εις τούς αυ'τοΰς ηχουζ, ϊ·5