. — ( 3 2 <5 ) — χ,αρπόν της εν ΔεΧφοΐς δάφνης, οςις ν,Τβν ϊρυΒρος μετα πρασίνων ρα€δων, κα) μέγας ως τό μηΧον. η ερμηνεία αύ τη του Βρουδαίου δεν εχει τό κύρος, διότι ή Χέξις „Μί?- λοκ" ουδέποτε ε'ίΧηπται εις χρησιν κατά ταϋτην την σνι- μασίαν. ως τοσον, τούτα μονον είναι βί€αιον , οτι ο! α- 3Χηται εΧαμ€αν ο ν εις βρα€ε'ΐον και τό μηΧον, και τον δια δάφνες ςιφανον- τούτο μαρτυρεί και ο ΙΤινΰ'αρος (κ) Χιγων, οτι ο 'Αριςομενης ,,Πο'α Πα^νασσία'' & ί'ςΐ, Δάφννι γλ τοΰ Παρνασσού ορους' και εντεύθεν τινίς δοζάζουσιν ό' τι ο! ά£Χητ αϊ των Πυθίων δίπλα βρα&Τα έΧάμ€α νον, άΧ" Χοι το ι'ίρον μηΧον ^ι>)λαίν]5 και άΧΧοι τον εκ δάφνης ςεφα" νον, η νότε μέν το μηΧον , ποτε δε' την δάφνην. κατ αρ χάς ομως, κατά την [ΐαρτυρίαν του '0€ιδίου 'ίΧάμ€ανον ά- £Χον η τον έκ δάφνης, η τον εκ κισσοΰ ςί'φανον. "ΑΧΧοι διηγούνται, ότι εις τους πρώτους ΤΙυ3ίους αγώνας, οί .θεοί αύτοί ηγων!σ£ησαν , κα) οτι ό Κα'ςωρ ενίκν,σεν εις τον δια του Ίππου δρομον, ό ΠοΧυδεύκης είς Την Πυγμην , ό Κ«- Χαϊς είς την Ποδωκείαν, οΖητης'είς την^ΌπΧομαχίαν, οΠν ;- Χέυς είς τον Δίσκον, ό ΤεΧαμών εις την ΪΧαΧην, ό "Ηρακλή εις τό ΤΙαγκράτιον, κα) ο τι όλο ι ούτοι ετιμή£ησαν υπό του ΑποΧΧωνος με τον ςε'φανον της δάφνης (β*)· "ΑΧΧοι πάΧιν ΐίσι της εναντίας γνώμης, και Χέγουσιν , ότι^ είς τους α γώνας τούτους κατ αρχάς, ονδεν άΧΧο ι3εσπίσ3η, είμνι μουσικοί άγωνες, και οτι, οςις ΰμνιι έζαιρετώτερον τον Α- πόΧΧωνα., αυτός εΧάμ€ανε τό βρα€εΐον, όπερ κατ αρχας ην άργυρος, χρυσός, η άλλο τι των τοιούτων ποΧύτιμον, κα 5 μεταταΰτα μετιρεσογ είς τον δια δάφνης ςεφανον' κα) εν· τεΰάεν οί αγώνες οι/Λυ εκΧη3ησαν διαφόρως, οίον ,,'λργυ- ρ7ται, Στεφανΐται, ΦύΧΧιναι, κ· τ. λ. Π,ρωτος εΧα^ε το βρα&ΐον είς τήν μουσικην Χρυσό.9ιμις ό Κρης, όςις εκα3ν ρε και τον ΆψοΧΧωνα από του μιάσματος του φόνου του Πύ£ωνος' μιτα τούτον δι ό ΦιΧαμμων, και μετά ταύτα ο ι}ο'ς αύτοΰ Θάμυρις, ό 'Ορφέυς δε, όςις δια της μουσικά του ημεροισε τήν αγριότητα, των «νΒράπων και εδίδαξι» (β) 7703.* >)', ςίχ. 2 8, (β) Χ'τρ «β. Γι&γραρ. χαι 77 αυ ίανίας ί'κ τοΐς Φιβχΐχ,