— ( 78 ) — ίΐναι »} πρωτότυπος, δια τίς οποίας τα 3ε'ΐα λογία του *Ιν]- σοΰ Χριςοΰ καϊ Των 'Ανοςο'λων του ίιε'^σαν -ττροί ίμιας εγ- γράφους, λλ> διεδόϊηταν προς οσους Ρχϊνσι το όνομα του Χριςιανοΰ· "οίεν ενας "Ελλ^ν πρέπει νά είναι ό ιτΧε'ον 'Ορία'- ίο£ος των Χρ/ςιανών» επε ιίνΐ νί αΧιίίίΐα κινίυνευει ολιγω- Τερον εις το να εννον|ίΐ)| καίως ιτρε πει από ενα κεπαιδευμε· νον " Ελληνα, ίταρα α* εκείνον, ο« τις ευρίσκεται πίριωρι- ομένοι ει: μίαν μετάφρασιν , ν) οττπ'α συχνά εξ^γεΐ -ϊΓϊρι- φρας/κωί με ατεΧειαν εκείνο, τγ ' οττοΤον εις το" ιτρ&το'τυΐΓοι> ιξν,γεΐται μι οΧν)ν τ^ν ίυνατ^ν ακρί€ειαν και με' μίχν καί μόνον Χίξιν. Οι Πρ^'γ^νοίσας έγιναν οί. πλέον έμπειροι οίν)- γοίμας εις τας αραιότητας, διά να είιτώ ούτω , κατοικίας τί?ς ΜυίοΧογίας. Οί α7τογονοίσας ήμπορουν 'ίσως να γενω-' σι ν οί ττΧε'ον επιδέξιοι όδηγοίμας και ε/ς τας κατβικίας τνις Χριςιανικίς αλιείας, α'ί τίνες είναι -ττολΧα 1 περισσοτέρου α ξιόλογοι. Δί'ν ίίί·Χε βέβαια, δαπανήση ίνας νέος 'ΕΧΧνιν καί μετρίου πνεύματος, ιίς την σιτουί^ν περισσοτέρου νπο ο κτώ ιί ί/χα μ^νας , ίιβ να ίυ-ννιίί να καταΧα^ τ»ΐν απλού· ςατι^ν γλώτσαντων τεσσάρων Έ.υαγγελιςων, και οΧίγοντ» περισσότερου, δια να γέν% διδάσκαλος τέλειος του πολλά καίαροΰ, του επαγωγού , καϊ διδακτικού ΰφους του Ξενο φώντος, το'ν οττοΐον, τιμωντεςτον οί συμπολίται του, ωνο- ματαν «.ε* διπλούν ενίίετον : ,,η' (V! έλισσα τϋις'Β.Χλάίος, κα\ »* Μούσα των'Α^νων (α). Οι παρόντες υμών πρόμαχοι είναι ε'νίουσιασμενοι είς μίαυ ύπό&εσιν τόσον άζιολογον, Εις Τνϊν 'λγγλίαν εκατοςαι αν δρώπων και οΒΌΐουί/ιΓοτί πνεύμα. τοςκαί καίε χρονον στί.ο· δάζουσι τους ΚΧασσικους συγγραφείς σας, αίς μίαν ιτρο- εισαγωγ ιΐν αφευκτον καί σχείον αναγκαίαν εις τα διαφορα επαγγέλματα· Χιλιάδες προσέτι λαμ^ανουσι τνν ι^ίονι^ν να' βνχσχ'Λοΰνται είς αυτούς , όταν «υκαιρώσι. Κ.α< ·5ελει τίνα» παντ'βν νο? 8:'σά : ;[ομ.5·Λ χι: τίν νόμον „ Μη^5ί; α'πϊΛίυτος τη; π*λϊΐας 'κλ. ληνιχη; (α; ««ϋίΐιτωμ.δν, «ϊί της Λατινική ς) χϊ'.ίοτονοσΟ'ο 'ΐ6:βυ; Ο' νομο; ομχϊ; εινϊ'. άπ;) τ^ ττρόϊτα μ.δ'σχ ΊΤίί; σχημ.ϊτκτ,ιι.Ον τ«ν 'ΐ3ο?' .ιν. (α) °Ενα ν/ο ν $ι£λί'ον ευκαταληίΤτοτατον, α^μο^ιοίτατον τη^ν (ττου^^ν της Ελληνικής γλώσσης, και ττολλτ^ν υπο'λτψιν φδ^ον τ^ν σ"/νν3αφ8« τον, εξβίοδη τιοΜ νεοχ;!, ειιιγραφο'μίνον, Κ-'σανωγτ^ ε<ς τι^ν 'ΕλΛηνικη'ι/ γλιοβ»ο<ν , σϋ·/!(3μοϊ8;:σ* πα^» 1 , Λημητρ»υ Νικολ«5Μ» Iϊί 15·