— ( 58 ) — δάκρυα το νά 3εωρ^ τις, πως εν έ'3νο{, άφ ου εδοζάσ3η διά τήν είς ιά βουλεύματα. φρόνησιν, διά τάς ςρα,τιωτικάζ δυνάμεις, και διά τάς λαμπράς άνδραγαΒίας, φλογιζομε- νον άτ,ό τυφλών λυ'σι ταν "έπειτα., ςρέφει αυτό εαυτό υα κα- τασπαράξη". κτλ. ,,Η ΙΙοίησις και η Μουσική, (ομίλων τ!ερ\ του ΐίοιητου Αημοδοκου. ϊο: ανωτ:) έμψυχουμεναι εζ άμοι€αίας κα) αιϊελ- (ρικης αρωγής, έφθασαν πλέον ευκόλως νά, εμπνεύσωσιν ι<'ς τάς ψυχα'ς τι^ν ωφελειαν και τήν ηδονην, αμφιχεουσαι άμα μαγείαν 3αυμάσιον διά των εκ της συναδούσης συ· ζεύζεως του ηχου και του ρυ3μοΰ νόμων και αναλογίων. ο·3εν σοφως οι παλαιοί ηνωσαν την σπουδήν των δύω τού' •Των τεχνών, τα οποίας νϊ της Φύσεως πρόνοια. 'έδωκεν ει; του^ αν3ρωπους ιίρος παραμυ3ίαν της του βίου α3λιότητος ^ .... ο αυτός ούτος ενθουσιασμοί» ο,ιτου διέγειρε του$ Αχαιούς είς εκδίκησιν της εις τον του Μενελάου 3α\αμΛν ΰ€ρεως, ετόνισε και Την κι3άραν του Δημοδόκου εις τό ϊνα αση τάς ηρωϊκάς πράξειςτων εις του Αλκινόου την είρηναίαν- αυλήν οςις ν,3ελεν επιχ(ιρισ3ην νά εξετάση &ς' •κ'οΤου είδος τούτο το ποίημα (Ίλιοΰ -κόρΒησις. 'ίό: άνωτΟ ψ- ιτοδίδεται, η3ελε φαντα ατ3ην έργον μα'ταιον , ε'ν ω εϊνα* λαγός περ\ ένοχης·, κα3' ην τά πνεύματα., έν,δουσιαζο'μεν# μόνον άττό αυτόματα. α!σ3ηματα, έΐν ύπέκειντο ετι ε/ζ των κανόνων τον χαλινόν" κτλ: ,,Κα! οί Σο2 οφ3αλμο"ι, ώ . ■ . (άκοςρέφεται ο αί&3αν- τικός Μουςοζίδης εις φίλου κονιν επιςη3ίου, άρπαζων αρ· μοδιωτατα τον καιρόν, κατά τάς κριτικάί επι3εωρία.ς του εις Β ασιλείδην ('ίδ: άνωτ:) νεκρικού Επιγράμματος, διά νά ρηζη Υ .\αυ3μ.ώδη φωνή ν, ιπ\ Τω άωρω βαρυςενάχων 3ανά· τω του ) Και οί Σοι οφθαλμοί, νρ\ν άν κλιισ3ωσιν είς ιε ρόν και αΐώνιον ΰπνον, την μητέρα, κα\ τους αίελφους έζή- τηταν ' άλλά φευ! χωρίς των ςεναγμων των συγγενών Σου, χωρίς των δακρύων των φίλων Σου, χω ρ) ς των τελευταίων τελετών της πατρώας 3ρησκείας Σου , ετάφης υπό γ ην άλ· λοτρίαν' α! Μου σαι, των οποίων ή σο διάπυρος έραςής, δέν διέκριναν με τό Σον όνομα, τό Σον απ ο των άλλων χω μα , ούτε η Πατρις, την οποίαν 3ερμως ήγάπας , ιίλ.9ε δα.κρυρ- ραησονσα επί του τάφου Σου' άλλ' άν μιτά^τον ιβίον μίνχ