— ( 309 } —' (ίζ την αρχιεπισκοπών. (.Αύτη εφ3ασεν ε$ρέ3η ανωτέρω 7$ 2ΐ· Μαίου). Ο' ςρατ^γός Αουμουΰ ίγρα^ιν απά Την Μαρσιλίαν-πρόςτόν εν ΤΙαρισίοις πο- λίμαρχον Δν*ο>·ί, ίιάνα σηκωΒη το λϊίψακον ,τοί περίφημου Κλέβε ρ, οςίί ίίβλοφοννί^νι ϊίς Την Α'ίγυπτον , α «ο το (ρρούριον ί'φ, ο#ου «τί.5νι αναζίως καϊ από φθονον, χα) νά μιτακομισ$%εις τό ΙΙαρίσι ον εις το Π άν3$ον· Έ'φημερίς τις τοΰ Παρισιού περιέχει τά ακόλουθα, μέχρι 7 ου δ ε πολλά ολίγον γνωςά, περ\ του Αουκιαν ου Βον#· νάρτον. Τνωςόν είναι παντ), ότι ό Λούκια ν ο; ίυ^ιίς «V αρχί ίίΐ» ενέκρι νε τους σκοπούς τοΰ άδελφοΰ του , του ν' α'τΓοκαταςνίσο ει'ί Γαλλ/αν τιΐυ μοναρχίαν δια τον εαυτόν του κα) δια τους δια,δόχουςτου, και εκτοτε ηναντιό- νετο ςερεά είς όλα» ο σα ο' Ναιτολβαν ίμελίτα, ίί έ 1 κα! ΰπηγε συν γυναικ) κα) τέκνοις εις την ΐ'ταλίαν, όπου άγο- ρ κ σας πλησίον της ν'ώμης ύποςατικόν Τι ωραΐον, εζη ως Ιδιώτης καλλιεργων τάς τε'χνας και έπιςήμας. Ε'πειδή δέκα.1 αυ'τοΰ τον ηνώχλει ο Να ιτ ο λ β' αϊ ν μ,ί τα προβλήματατου, τα όνοΐα. εκείνος πάν τοτε άπεδοκίμαζεν, ηυζησεν η διχόνοια μεταξύ αυτών τόσον , ως« ο Α ου χ. ι α ν ο ς φοβούμενος βίαντινα , απεφάσισε να υττάγη εις τας ηνωμενας επαρχίας της Α'μερικης' ομως επειδή δεν ημπορεί να διαφύγω τά Αγγλικά καραβια , όποΰκα- τεσκεπαζον την 3άλασσαν, εγρα^ε προς Τον κύριον Χ ίλλ, το'ν Α'γγλικόν μινί- ςρον εις την αΰληντης Σαρδινίας, παρα- καλαν αυτόν να τοΰ προμη3εΰση από την Α γγλικην διοίκησιν εν πασσαπόρ- τιον διά την Αμερικην. Ο κυ'ριος \)λλ το υπεσχε£η, και ενόμιζε το πράγμα τόσον βέβαιον, ωςε κατίπιισε τον Α ο υ» κι α νον νά ε\3ΐ) εις την Σαρδινίαν' ό μως η Αγγλική διοίκησις ΰποπτευουσα δεν ε συγχώρησε το πασσαπόρτιον , είς τρόπον όπου ΰ Λουκιανός, ότε ειρ3α- σ® πλησίον της Σαρδινίας με την φα μι- λίαν του ολνιν κα ί περιο υσίαν» οοτϊ εσυγ- χωρέ3η νά καταβίή είς την ζηράν, καϊ ενρίσκετο είς ου μικράν άπορίαν και ά· μηχανίαν , επειδή διά την ίιχο'νοιαί' με τά Τοΰ αδελφού του δεν ηδΰνατο πλέον οΰτε είς την ΐ'ταλίαν νά επιςρε τό τε κατά τυ'χην εφΒασεν είς Ζαρδινίαν ο κύριος Α'δα ι ρ, οςις νπήγαινιν άς Α'γ- γλικός πρέσβνς εις την Κωνςαντινοΰπο- λιν. κα) διά μεσιτείας τοΰ κυρίου Χιλλ, υπεσχέ$η νά ςείλΐ/ΐ τον Λουκιανόν εις τνν Μ άλταν, όπου επρεπε να" προσ- μείν% την απόφασιν της Α 'γγλικης αυ λής. Α'φ' ού λοιπόν, αΰτη η αυ\η ελαβ& πολλάκις την βεβαίωσιν , οτ« ό ΑουκίΛ- νός εζήτεί μονού ήσυχο ν άσυλο ν, δεν Τοΰ "έδωκε μεν τά ζητηθέντα πασσαπόρ- Τια διά την Α μερική ν , αλλά την άδεια» νά ελ3η είς Α γγλίαν με συμφωνίαν τοΰ νά υποσχε3% νά μείνια αυτου «ς αιχμά λωτος της πολιτείας (ρπβοηηίβϊ ίέ&ί). Τοιοΰτω τροπφ ιφ3ασεν ό Λουκίανοβ με την σΰζυγόντου, με τα 7 τέκνα τον κα) με σύνοδίαν 35 άν3ρωπων είς τον λιμένα τοΰ ϊϊλυμού3 τ^ 13. Αεκ. ι8ΐ3· κα! ο'λορδ ΙΙοβις του έπρόσφιρε τα πα- λάτιόντου πλησίον τοΰ Αουδλόβ εις κα- τοικίαν, οπού και εμεινε μερικόν και ρόν , υςερον ομως εκατοίκησεν είς τά πέ ριξ της πόλεως Β ορ&έςερ· Α'γγλικό'ς τ»ί αξιωματικός εχιι την προσαχήν εις το ΰποκείμενόν του και είς τά γράμματα του όποΰ γράφει κα) λαμβάνει' ζ£ δε' ο Αουχ,ιανοζ, ως κα 4 ι πλησίον της Ρ ώ- μης ε ζη, ζω ή ν ίδιωτικην , καταγ ινόμε-