( 3 6 3 ) — τον τον σκοπον μιμούμενοι τά καλλιςα κ αϊ κυριώτατα Των ΐςορουμε'νων, αλλα και £* ιτασ^ξ μελί τ ης και ^ί&ι- ρίας, ανθολογουντες τά χρησιμώτατα, ως καλοί κάλων προ- γόνων απο^ονοΐ' Δια τοΰτο και μακρόθεν, ώς εϊπον, προ- λαμ€ανοντες μ ερωτούν αυτήν εκείνον σχεδόν την εραίτη- σιν του Αλέξανδρου" ερώτησιν αηιοδεικτικην σε4αςου χα- χαρακτηρος, και προ€λεπτικοΰ νοούς, άζίαν των άληθινων απογόνων της ελλιινικης ευγενείας. Κ α! <ριλομουσοι ΤραικοίΙ έπροφητευσατε σχεδόν τον \ογον της αποςολκς μου· Χαίρετε! συνΐςη πάλιν τό Σχο· Χεΐον της Πάτμου · ανέλαβε την έκεΐ σχαλαρχ ίαν Π αίσιος ο Καραπατάς. Ο κύκνος κονιορτός του προσώπου μον, ο όποιος μ όλον τούτο δεν δύναται να κρν^γ, τους προφανείς χαρακ- τηράς της μεγάλης μου χαράς, ν, ταχύτης της άναπνοηςμ ου, και ο ιδρώς ό περιρρέων το ο'ωμάμου διά τήν μακράν όδοι· τίορίαν , προμηνύει τοιαύτην ε'ίοησιν , διά την οποίαν τόσον περισιτότερον πρέπει να χαρητε < όσον είναι προτιμότερα της εκδόσεως των βι4Χίων, η των Σχολείων ανορθωσις, καΐ μαλιςα εκείνου, άπό το όποιον διεσπάρησαν είς τ·.>,ν 'Ελλα- δα τόσον πλήθος μαθητών, οσον δεν εΰρίσκομεν ποτέ, ά.ν συναρι.Βμήσωμεν εν ταυτω τους μαθητάς όλων των άλλων σχολείων" διότι ητον και παλαιότερου, κα\ πάντοτε περιεκ- τικώτερον ' κακή ·δέ τυχγ, μετά τον θάνατον τον αειμνή* ςον Δανιήλ ι με ν ε σχεδόν ερημον μέχρι τούδε, και μεγίςηζ αίτιον λύτ(ης είς ολους τους Γραικούς. καϊ προ πάντων εί$ τους όσοι ενθυμούνται, ότι εις αυτό έναπεκρύφθη και ε· ζησεν ό μικρότατος σπινθηρ της ελληνικής Παιδείας. Είς όλους σχεδόν είναι γνωςη η προ εκατόν χρόνων άθ· λιοτης της φιλολογίας των Γραικών. Τα σωζόμενα γραμ- ματα των τότε αρχόντων καϊ αρχιερέων, είναι μάρτυρες α* ^ευδ(7ς της κοινής άμαθε ία ς εκείνου του καιρού· Τότε δεν ητον είς τήν Ελλάδα ούτε σχολε'ΐον, ούτε διδάσκαλος' καϊ είςαΰτηντηνΚωνςαντινοΰπολινμόλις ευρίσκοντο τέσσαρες η τ.εντε Πεπαιδευμένοι" μιταζυ δε τούτων και ό μακαρι~ϊς εκείνος Μακάριος, ονηρ πολυμαθης, 6 όποιος, άν μέχρι τέ λους άπέ£λεπεν είς Την Αρχιερωσυνην, η άν απ ίύ έχε το την ερημικών ζαην, ήθελαν αποθάνει άκαρπος, καθώς οί λοιποί *κεΐναι ι και ήθελεν άφησ$ι τους όμογενεϊςταυ κληρονόμους