- ( 4«. ) - β προφορικός. Δια της γλώσσης ό άνθρωπος διακρίνεται. ά· πο τα θηρία, και άναδείκνυται βασιλεύςτων ( α ) ' ιί'ια τί^ ι^λωσσνίί μαν^τάι^ι Τϊ'χι>ας και Ε πιςημας' δια Της γλώσ σης διδάσκεται τά θεΐα και τά ανθρώπινα" δια της γλώσ σης εμ€ατεύει τους ουρανούς, Ίπταται εις τον αέρα, περι- τίολεΐ τον αιθέρα , θεωρε7 τους άςΐρας , περιηγείται την γην, ανιχνεύει της θαλασσής τά βάθη, περιπατεί %άς α βύσσους, διατρέχει τον κο'σμον. Δια τηί γλώσσης τελειο ποιεί το λογικον' και φ.9ανων εις της ευδαιμονία; τά υ^ν}» φαίνεται τω 'όντι είκων του αοράτου δημιουργού του, κ®εόί επίγειος, μεγαλουργός^ υπερθχύμαςος· 'Επειδη δε το όρ γανον Της ευδαιμονίας τον είναι η γλώσσα, φανερόν* οτ» ο σον τελειότερον, τόσον είναι και πρεπωδέςερον και επω- φελέςερον εις αυτόν " ώςε κατά πάσαν ανάγκην πρέπει νά συντείνω ολα? τάς ψυχ/κα^ αυτου δυνάμεις, δια νά τοέζα- κρι4'όνι&, και νά το διατηρώ εί< την ένδεχομένην χαι δυνα- την τελειότητα· Προς τοντο συνηλα.υ'νοντο από , την γενε- σιουργόν και παμμητορα ίρυσιν όλα τά έθνη, ε ζ αυτών α κόμη των σπάργανων του κοσμου, σπεύδοντα καθ εν, κατά το μετρον της ευτυχίας και των γνώσεων του, νά τελειοποιώ και πλουτίζω τήν γλώσσα ντου ' αλλ οί «ι'ς τούτο περισσότερο ν παρά πάντας ευδοκιμήσαντις, έ χρημά τισαν οί αθάνατοι και α'είμνηςοι προπάτορες ημών , όί "Ελ ληνες. "Εθνος αναπνεον της ελευθερίας τά{ ζωογόνους αύ ρας, γεννηθέν εις το κάλλιςον κλίμα του κόσμου, ανατρα- φεν ΰποκάτω γελώντος και γαληνού ουρανού, άφιερωθεν δι όλου εις ςαθερωτάτην της σοφίας σπουδην, και θαυμα- ςώς ΐξασκηθέν εις τών καλών την οξυτάτην α'ίσθησιν ' ί'θ- νος ίριλοπονώτατον και περιεργίτατον , τό όποιον δέν αφη- κεν άψαυςα κα! αθεώρητα, όσα τ ε θεία και όσα ανθρώπι να, όσα ουράνια και όσα επίγεια, όσα φασικά κα) ο σα, τεχνητά, όσα δια λόγων κα! όσα δϊ έργων ε μπόρεσε ν α νίχνευση και νά κατανοήσει καϊ άλλα μεν έφενρεν άντα Τούτο μο'ιιον , τον Χογον , «£ αταντιου τα ιν ζοιαν ίφυμεν »%ο»τ»5 , χα) του τ φ ιτλ»ο»»ΐίΤΐ)ί·Λ»τί{ *«ι τοις αΚΚοις αντάν ίΐή -ίίγκ*μξΐι' 'ΐ<ίοκ?, Πανηγ, §, ιγ. έ <ι