χαΐ έ'-ατα τό γείαςιχόν δεν παρατηρείται ιίς τν)ΐ/ κινήσω μόνον τών μυών, καθότι κατ αυτόν τον λόγον, χαΐ ο πίθηζ μιμητιχώς Ιιναι γελα- ςιχός · άλλ' εις την διάχυσιν της ψοχης την ε- σωτεριχήν' όθεν χαΐ χάθε έπιδεχτιχον ΐπιτημών χαΐ τεχνών είναι χαΐ γελαςιχόν * χαΐ χάθε γελα σιχόν είναι έπιδεχτιχόν έπιςημών, χαΐ τεγνών, Πρίπιι 'όμως να παρατηρήσωμεν , 'ότι η χυ- ρι'ως Διαγόρα διαφέρει από τό γένος , χαΐ είδος, και είναι πάντοτε πλέον χαθολιχη άπό τάς δυω . το α. άχολνυθεΐ, επειδή το μεν γένος , χαΐ εί δος παρίςηνι την ούσίαν αυτήν, χαΐ άχολούθως μιαν ίοίαν ούνθειον , ήτοι πολύπαθη, χαί ολ<- ^οπλατη * η δέ διαφορά την δύναμιν οποί θεω ρείται εις την οΰσίαν, ητι 5 £Λα< γνώρισμα , η διόλου άδαθες , ή όλιγο§αθΐς ι ω; προς το )>5- Ϊ95 άναφερόμενον · οίον ζωον διαφέρει τοΰ ε'α ψύχου , τοί αισθητικοί, χαθότι τό μι ν ζώο» εμφαίνει ο ύαίαν οπού περιλαμβάνει γνωρίσματα, το δε ί'ρψυ^ου, χαΐ αισθητιχόν δυνάμεις ο'ποΰ 5ί(ι)ρουΐίτο£ εις τό ζώον χατά βάθος, ήτοι τ·ήν αίσθητιχότητα · τό β'· δε" αυμ§α'.νΐι, επειδή χά ^ί γνώρισμα τοΰ γένους , τ είδους ώα! χατα <ρ«- σικον λόγον η ίαοπλατες με τό ΰποχείμενον εις το οποίοι/ θεωρείται λαμβανόμενου ώς ιδίον, η οολυπλατε'ς , όταν ήι/β! συμ$ε£ηχός , η διαφορά" αχόλουθον λοιπον η διαφορά ως πολυπλατης, να ίνα* κβί χαθολιχωτέρα άπό τό γένος όπου χα- ραχτηρίζει. "Οτί ν) κυρίως διαφορά είναι πλέον χαθολι χη από τό γίνος , χαΐ είδος, το αποδεικνύει και ό έχ Σταγείρων, πλην ο' κλεινός Ευγένιος δεν η'θε'- ληβϊ να παραδεχθη αΰτην την αληΟίςάτην δό£αν, λε'^ων τάεναντία, οτίη διαφορά δεν είναι διόλου χαθολιχωτέρα από τό γένος, οίον τό λογιχόν δεν. εΐναι γενιχώτερον από τον άνθρωπον, χαθότι δέν *ιναι διαφορά τοΰ άνθρωπου , άλλα τής διανοψ τιχης φύσεως, ως χαι τό ΐμφυχον της ίμφύχου, 6.7 χαί τό αΐσθητιχόν της αισθητικής, ως >ΐ τούτον 'ίκθεσις τό βι&αιώνιι' ,,συνιδεΐν ωγειλε τουςτηκ διαψοραν επί πλέον τοΰ είδους , ν γένους είναι βοι/λομενους, τό λογιχόν γέρι χαθολιχώτερον τοδ ανθρώπου , ως οΰδαμοϋ χαθολιχωτέρα τοΰ συνι- ςαμένου υ'π' οιι'της η διαγορά άναδιΐχνυται' χαί γαρ τό λογιχόν ουχ 'έςαι τοΰ ανθρώπου δίαοο- ρά, αλλά της διανοητικής (ρκ'ιίως, ώσπερ χαι τό αΐσθητιχόν της ζωτικής , χαί το 'έμφυχον τνίς εμφόχου" πλην επρεπε νά παρατί)ρήση ό σέβα· ςος χαι άοίδιμος γιλόσθγθς, οτι αΰτό δίν α- χολουθεΐ οΰτα> χαθώς τό ςοχάζίται, άλλά του ναντίον ότι ν; διαγορά ώς γνώρισμα ουσιώδες βάθος δηλ: άναγχαιον τον γένους, χαΐ Βεωρου' μενον εις ετερογυη ί^ίΐ πλάτος περισσότερον άπο αυτό, χαί άχολοΰθως είναι χαθολιχώτερον ' οιι- τε τό λογιχόν είναι διαψορά της διανοητιχης ρύ σεως, ως λέγει ι άλλ' ίδιον , ως τό αισθητικό» ίδιον της αίσθητιχης, χαΐ το 'έμφυχον της ίρ· ψΰχου * χαί τότε μόνον, όταν έλίγιτο ώς γνώρισ μα είς αυτήν' ίν ύ δε οποΰ χαραχτηρι'ζει' τόν ανθρωπον, πως ημπορεί να ονομασθώ γνώρισμα, τοΰ διανοητιχοΰ· χαΐ 'έτειτα η διανοητιχη δύνα- μις είναι αυτό τό λογιχόν, χαΐ ή 'έμφιιχος τό εμφυχον χτ. πως ημπορεί λοιπόν νά όνομασθη διαγορά, η γνώρισμα οπλως τό φτό τοΰ αυ τό ΰ · τό λογιχόν δηλ: της διανοητιχής δυνάμεως, ^τοί τον λογιχου · χτ, εν οποΰ χάθε χαραχ· τηριςιχον, εάν ηναι σύνθετοι/, ιχει άλλα γνωρί σματα όποΰτό διακρίνουν άπό άλλο· Κατ'αΐτόν λοιπόν τόν λόγο ν δεν %χει την ΰπαρξιν η δόξα ί \ «· » ξ. / <χό τη τος> άπορος. 'Η χυράύς διαψορά, λέγει ό Άριςοτέλης, εί ναι διαιρετιχόν μέρος τοΰ γένους > ητο< πλάτος αύτοί' χαί σνςατιχόν τοΰ είδους, ήτοι βάθος του· τό β'. άχολουθεΐ χατά πάντα λόγον'χαθό τι η διαγορά ώς γνώρισμα ουσιώδες χαραχτηρί- ζει χωρίς άλλο τό είδος είς τό όποιον θεωρεί-