— ί 375 ) ■— μεταφέρων , ισχυρών ςοχασμων, κα) λαμιίροτάτων γνωμι κών, Ίϊλέπομεν ενίοτε αυΥεν τον χείμα^ον ύπερπηδωντα τα αριά των, επανερχομενον είς την χαραέραν του , εκ€αί νοντα πάλιν μετά περισσοτερας ορμής, και καΧιν έπι-ρέφοντα , διά νά τελείωση ήσύχωςτο ςχδιον του ' ουτυ και ο «νιο- ΤΙ ως \έων, ο ς Τις ορμα. πολλάκις είς ςενωπούς ερήμθ}ς, καϊ μόνον όταν άρπαζα τήν λείαντου καθησυχάζει, εξακολουθεί μεί ύπιρ€αλλουσν,ς ίι(ΐύυμίχςτου το άντικείμενον, το οποίο" άλλο Τί μεν φαίνεται, άλλοτε 3ε γίνεται άφαντον, και τρέ χει , πετα. είς τα 'ΐχνν\ της δοξης, κα'ι αγωνίζεται νά την έεί· ξη εις τσ γένος του. 'ΑΧλ' όταν οι νικητα\ , τους οποίους ν· μνεΐ, διν απέκτησαν ακόμη αυτήν, υπάγει νά την εΰρη είς Τους προγόνους των , είς Την πατρίδα των, είς τους επιςατας τίοκ αγώνων, τέλος δέ παντού ϊνΰχ λαμπουσι,ν ακτίνες , τάς οποίας έχει την επιτηδειοτητα νά προςΟετχ είς εκείνας , οίων ςεφχνώνει τους ήρωας του' ευθύς δέ όταν τάς Ίδη, πίπτει είς τοιαΰτην μανίαν, ωςτε ουδέν δύναται νά την εμποδίσω · πα ραβάλλει δε την λααψιν αυτών Των άκτίνων 'προς την του ήλιου, καϊ αποδεικνύει τον έχοντα αυτάς άνθρωπον εΰίχιμο- νίςζτον ' κ.αι Άν αύτος ν,ναι πλούσιος και ωραίος, τον ανα€ι- ίάζει είς τον Βρόνον του Διος, κ.α! δια νά τον κάμι& νά μισήτ σνι τήν ^ηλοφροσύνν,ν, σπεύδει νά τον ενθυμίσει, ότι έχει σωμα 3νητΐν, και ίτι μεν ου πολύ ή γη 3έλε ι είναι το η·, λευτάΧόν του ένδυμα* * 'Ο τοιούτος τροπος του λέγειν , ο τόσον παράδοξος , ήτο σύμφωνος με το πνεύμα του αίωνος' διότι α! νίκαι,τάς ο- Κοίας οι" "Ελλι^νίζ ε κέρδισαν κατά των Περσών, τους εΐχον *ΑΤαπείσει, ότι ουδέν άλλο ήδ'ύνατο νά υψωα-^ τάς ψυχάς των ανθρώπων περισσότερον, παρά τάς λαμπράς μαρτυρίας της κοινής Τιμής' ο Πίνδαρος λοιπόν βοηθούμενος «ττ' αύτάζ τάς περιςάσεις, κα) ίπισωρεύων τάς'ενεργητικωτατας ε'κερά σεις, κα\ τάς λαμπροτάτας μεταφοράς, εφαίνετο, οτι ε δα* νείζετο τήν βροντήν του κεραυνοΰ, δια να φωνάζω προς τους Ελληνας τά έζης' Μην άφίνετε νά <?€εσ6% το 3ΐΐον πυρ , το οτοΤον καίει τάς καρδίας σας" παροξύνατε πασαν αμιλλαν , τιμήσατε τους άξιους άνδρας, και κροςμενετε έργα γεννώ* **« ένδοξα παβ εκείνων, ο'ΐτινες ζωσι μονον διά τήν δόξαν Είς δέ τάς συνελιύτΐΐζ των'Ολνμπιαχ,ων αγχνίιν, ί\τγι τχ,ΰ·