— ( 4δ<> ) — μεν την 'ΐταλ/αν εννοεί ο' λαο'ς Την Χεγομίνην 'ϊταΧικην, εκαςος δε ε ίς την ιδίαν αρέσκεται ίιάλικτοι/, και ταυτίήν μεταχειρίζεται" ουτω χα} το αρχαΐον. α! σημεριναι Χοιπον ίια'ΧίκΤΟ! Τνιζ Ιταλία; οχ/ διαφίορά Της Λατινικές ίγεννή' ίησαν, αλλ' αυτ αί ούσα» ϊκϊ/ννις σύγχρονοι αχρι τη( σήμε' ρου εις τον Χαόν διεσωίησαν , και πασα μία ϊδιιν φυΧα'τ- τϊ< χαρακτήρα . μ ολον οτι ιΤολυ παρωμοίασαν, άλλ&κ καϊ (Τυγ^ίΐ/ίΤς οΰσαι μβ την τοσους αιώνας δεσπόσασαν Λατ<- Γ Γ. ' νικ./,κ νι Ρωααικνν. Τοιαύτη π'και ►) Βεωρίατου' επειτα μεάοδικως αποδει κνύει ότι οι "Ελληνίς και οί 'Ρωμάΐοι, όχι ίιότι ίι'ν είχαν " α ρίρα, αλλα έιο'τι αυτα «χαυνοιαν τόν Χογον, διν τα τα- ρεύίχοντο' ούτω, Χέγει, οί Ρωμαίοι διά τόν αυτόν λόγον και τιχ{ Προίί'σϊΐς ακόμη σπανίως τας μετεχειρίζοντο εις τήν ΙΙοινισιι/, καΐ αυτός ο' κορυφαίος των ποιητών Δανίας εις ιτοΧλα απεφυγε τα "Αρίρα, καίτοι τοσον αναγκαία εις το 1 ίφος τίς του· "Ειτίΐτα αποδεικνύει τον Χογοντου και απο ε*ε7νο του Στράβωνος, ΑκουαιδιςατέΧΧα (ρι^λ. ϊ'. σ£λ. 2ΐ7· ϊ*ί· *62θ), το' ο'·»·οΤον όλον 'ΐταλικον είναι Αο- φΐε άϊ βίβίεΐΐβ. οάεν διορίόνει κα) την Χέζιν ταντην του Γεω γράφου, άχρι Της σήμερον διεφία ρμενως αναγνωσίεΐσαν· Μετά ταύτα κα) αί Πτω'σίΐς, λίγη-, ήσαν αιτυνϊίίιςοι ιΙ{ τον Χα αν, ως κα! τ&ν 'ΐημάτων αϊ καταλ ήζεις' ομοίως και ο' Ι ταλικός σχηματισμός του ιταί^τικοΰ Ρ^ιιατος με το 8ϊ νροιρ· χεται εκ του 8β, ίιο'τι Το\ „ άβΐ τβίεηο »ί ιιοοΐάβ Γιιοπιο , ίΐι/α» ταυτοσήμαντον καΐ ταυτοφωνον σχεδόν μΐ το" «ΙαΙ νβίβιχο ββ «οοΐιΐ© Γηομο „(σϊλ· 2&)·— Εκ τούτων ΧοιΚον α ναντών συνάγει οτι ι{ Ιταλικν) γΧωσσα είναι αρχαία, την ε\ά\ει έί και αυτός ό λαο«, ώς όταν Χεγει ο' Κυντιλιανοί „ ιοί» 5«ορο ίΗεβίΓα βΐ οπιηβη οϊιτϊ ΐαΛβπι βχοίαιηαβββ 1)3Γ- ΙιβΓβ βοίτηηί'Ειτιμνίκιςον ιΐ'ίίλί» είναι τά να αναφέρε τις, οσα αττο διάφορους αιώνας ίσΰνα^ε με νοΧυμοίύειαν ο' συγ γραφεύς ιτρος αιτόδειίζΐν τοϋ προκείμενου το». τον εχρνισί' μευσαν όχι ο\ίγον κα) τα άρχαΐα παρ αυτοις τοΊς 'ρ ωμαίοις κυρία ονομ,ατα, ασήμαντα μίν εις τν,ν γΧωσσαντων, ση· μ,ακτικωτατα £ε εις την σημερινών των Ιταλών: οίον ΤββΙβ, Αδίηοηβ, οβίι&ΐαοοΐο , οΰτω κα! το" προσνιγ- Τίηοβ, καΐ αΧ- Χα ομοιοσχκμάτιςα· εις το τεΧος προσθέτει μικρόν χ,ατα·