— ( 306 ) — Ινταΰ&α Γυμνασίου, ως γείτων αΰτοΰ, και διά Τΰϋτο καί ^μεραν 3εωρων τάς άαυμασίους προόδους του* διότι οίκια- χ,αί περιςάσεις έμποδίσασαι την εις Κωνςαντινοΰπολιν «*ι· ς/)θψνίν του Εουμ». «φαι/νισαν «φίλι/χοι εις τε την ςιρέωσιν τοΰ Γυμνασίου, κα) ιίς την αλλνιν αυτοΰ προκοπήν. 'ανελα· •ί'ίΐ' ό άκαΰραςος ούτος άιδάτΆχλος τήν αρχιδιδασκαλίαν τοΰ Γυμνασίου , και τ»ΐκ παραδοσιν των επιςημονικων μα·ύημά- των, κα) από α Τ.ιντεμ€ίου εως τ^'κ σήμερον παρίδωκε τήν Ύριγωνομετρίαν, τάς τοΰ Κώνου τομάς, τά χρειωδέςερα τοΰ λογισμού τ£ν απιιροςων, ΐςορικήν χροναλογίαν, συ'ι/οψιν 'Η&ικνς διά τους πρωτόπειρους^ συ'νοφιν Φυσικής διά τοΰ ζ αυτούς, Τκΐν Μίταφυσικνιν, ^μερος Της Αϊσίητικης' κα\ είς νεοσύντακτον κλάσιν μαστών άρχισε νά παρ'χδίόη 'λριίμη- τικήν , καΐ'Αλγε€ραν· Της δέ φιλολογίας ο' διδάσκαλος Κων- ςαντΐνος Οικονομάς ο πρεσβύτερος ιΐρμήνευσεν άιτο ά Σί· πτεμ^ρίου, Παραλλήλους βίους Πλουτάρχου' εκ των ρητόρων Αυσίαν, κα) Αίσχίνην^, *αι Αημοσίε'νην' εκ των ποιητών Β.ΰριπίδην, και Σοφοκλή, κα) Αΐσχυλον, κα) Ομηρον,και Πί^- δαρον , γενικών Ιςορίαν , ΐητορικήν , ΪΙοιητικην, Κατήχηπν · και καθημερινώς γυμνάζει τους μαίητάς εις τον ^Ελληνα λ-,'- γον μΐ αδιάκοπους μεταφράσεις εκ τοΰ κοινοϋ ίδιωμχτος εις τον 'λττικϊν χαρακτήρα.· Αλλ'εχει ο' άνήρ ούτος και προ τέρημα. Βαυμασιον, και \σως εις μόνον αυτόν ικ των διδα σκάλων μας ιδιάζον, το^απ "Αμ£ωνος κήρυγμα του 'Ευαγ« γελικοΰ Χαγου , ίια του οποίου ελκει πληίΰν ακροατών εις τάς'ίΐκκλησίας, καϊ εκπλήττει κα9 ενα'Ηκουσα, φίλε, εφ/· τως τάς ίι5αχα<;του» καί ενίους γινόμενος, ηναγκαζόμην εσωτερικώς να του κρατάω τάς χείρας, εάν δεν μ εμπόΰι· ζεν η απαιτουμένη εν τοις άείοις ναοΐς εύσχημοσύνη. Δολι- μασίαι κοινά) κα\ δημόσιοι των μαθητών γενομεναι κατα τά μισά ταυ Ιανουαρίου μηνός, εδειζαν εις όλουί πόσον έπροχωρησαν και μικοα παιδία, εις ολα τά προεκτεύίντα ε· ■ρι^ημονικατε και φιλολογικά" μαίήματα· "Ολοι οί φιλομα- ίίΐ«Ι ΧυίΓοΰνται δικαίως. ότι το ενεςός έ'τος εκολο£ω!>η το Γυμ^ασιον ςερηϋν την διδασκαλίαν τοΰ 'ίατροΰ Τ,τεφάνοΜ Οίκονομου, ος τις εδίδατκε Χημ,ικην καϊ Φυσικής Iςορίχς μ&· ίήματα ', και προσέτι τμν Λατινικην γλωσσαν^ ε'ίίε νά ανα· λα€η τελείως τάς δυνχμεις του ο φιλόσοφος ούτος νεος , κα) καταςζίη πάλιν εις την καίέδραν τον προς κοινόν των ομο γενών μας ο φίλος' ε'ίίε δέ νά παύση και η πανώλης νοσοζ από τάς χώρας ταύτας, το μέγιςον πρόσκομμα των τρεχόν των τό ςαδιον της παιδείας· Υγίαινε, φιλί Κόκκινα*·* > και αγωνίζου ϋ'ιά τό κάλοι* Τοΰ γένους εκδίδων και άλλΛ πονήματα , ως τό ωφιλιμον ποίημα τό* Ταρτοΰφον! βκ Σμύρνη, τν\ν ~ Μαίου, ιδι6. Ο* φίλος σου Α. Μ·