— ζ 410 ) — ζεως Των διαφόρων δυνάμεων του, *ίρΐ παιδεΰσεως του άν θρωπου και Των εύνων * η ί'τυχί νά παρατηρήσουν Τον Τρό πον , με τον οποίον τήν σήμερον τά σοφά ε6νη παιδεύονται, εις τούτους είναι πράγμα γνωςόν , βΤι τά μονά συντεΧεςικά. μεσα -προς την τ αχεί αν κα) βασιμον άποκτησιν της παιδείας εν γενεί, είναι βιβλίαγραμμένα ςοιχειωδως , συντόμως, με- ίοδικως, κα'ιπεριΧαμ€ανονΤα συςηματικως το οΧον ενός κλά δου Των ανθρωπίνων γνωτεων' χ,αΐ εζ εναντίας άποσπασμα- <ρα ίδεων και γνωσεων, άσχετα αναμεταξύ των , άσχετα με Το οΧον, απο το οποίον ΐξεκοπησαν, κα,'ι με το όλον Τα>ν ιπιΧοίπων μαδήσεων, δεν χρησιμεύουν εις ά'ΧΧο τι, εί μη εις Το να. καταχτήσουν Τον άνβρωπον ήμιμαύη , ΙπιποΧαι«ν , άσυμφωνον είς ττΐσχν ςιγμήν με τον έχυτόν του , ·κροΧ^πτΐγ.όν , χ.αί ύΐά τούτο τολλα οΧίγον ωφιΧιμον και είς το Ίδιον του το ατομον, κα\ εις ολνιν την κοινωνίας. Ιϊβιχνιν λοιιτον χαράν πρέπει νά 'έχίαμεν βλέποντες, ότι από τίνος καιρόν αναφαί νονται και είς το μέσον του ιδικού μας ε&νους άνδρες, οί οποίοι απο τάς αυτας ΐδεχς κα\ φρονήματα παρακινούμενοι, ή, ςνταυτω απο χ\η(Ιη της πατρίδος έρωτα εμπνεόμενοι, ίπροσ- παΰησαν, κα&ενας αναλόγως με τάς δυνάμεις του και με τα ς κνρικάς περιςααιεις, να πλουτίσουν το Γένος με συγ- γράμματα, οποΐα ανώτεροι άναφέραμεν αίς μόνα. ικανά να προ· ξενήσουν άληύινήν και βάσιμο ν παιδείαν · τό πόσον χρεωςοΰ- μεν είς αυτούς Τους άνδρας, καόείς το αισθάνεται, και ή ιςί- ρία της καΧΧιεργείας μας 5έΧει τό εξετάσει άκρι^έςερον ' τοιού τοι μεταξύ των άΧΧων εςχδησαν ο άοίδιμος Νικηφόρος Θεοτό κης , είς του οποίου τα ςοιχειωδη συγγραμματχ οί περισσό* Τεροι σχεδόν των σημερινών μας σπουδαίων χρεωςρΰνταςπρα", Τ ας μαθηματικές Λα ι φυτικά; τ ωχ γνώσμς' κα\ μαΧιςα ημ πορεί τινας νά διϊ&χυρισοτι η ωφέλειάτων ηύελεν είναι μ4γαΧ'4τέρα, καΐ τ,ό Τενοςμ,ας ήθελε προχωρήσει μερικά, βή ματα περισσότερου, εάν εΰρίσκοντο είς όλα μας τά σχολεία* άνθρωποι ικανοί νά, τά διδάξουν ' τοιαύτη είναι και η παρΧ Τρηγορίατοίί Κωνςα,ντα μεταφρασθ ϊΐσα Φιλοσοφία του Σουαυϊα' ηίερί αυτής αγαγκαίον κρίνομχν νά σημειώσωμεν πρώτον, ότι εϊνα* απορον πώς δεν εΐσ^χβν) είς όλα μας τά σχολεία είς πα- ραδοσιν, κα) δεύτερον, ζτι και Την, σήμερον ακόμη είναι α- %ία, να διόάσκίχαι με μεγχΧην ω^Χειαν' ημείς ε'ίμεΰΐΆ ψλ>Λ·