■την δΐλησίν των' και τώρα 0£ σνεοερον περί του'του πρότερον, είμν ΐΐΐ ήγγιζεν ο χαίρό; ττ;5 βνοί'ςϋίς του παρλαμέντου , την οποίαν αλλιώς ηργοπάριισαν ι 'πβρ τό δ/ου. Προδολλω λοιπόν νά τψοςεθη τι εις την 'άναψοράν όμως ϊιριν νά την αναγνώσω, ~αρα/.αλ·Λ χαί αυ9:ς νά ςοχα- βθητι, ότι χαθενος το βακβ α5μκ προιτ^λωΜ.ώοί' προς ν)αας. 'Εβν·-^ παρ εμου πρ^€ληθησαμένη προσθήχη άπαρριγθη, ΐλπι'ζω., ότι ό ευγενής ψι λός μου , όςις /πρόβαλε πέρυσι νά διοριάθώσιν επίτηδες αν§ρις -γ, ρο; ίξέτασιν των υποθέσεων τ/.·; βασιλείας ^ &ίλει ανανεώσει τοΰτο το ϊτρά- 6λημά του■ Τ ότι γεΰ ϊ άπεδοχιμάνθη το προ- ολ·η·ίά του §ιά την είσροην των μιννςρων ι εννοώ ττν είσροην των παραχινησάντων σας αίτιων (γε· λ'-ύσί). Αυτη ή προσθήκη νκηρχίν ως άκ^λοΰ- 9ως. ,,Οτι μετ' ακρας λύπης ι$ομΐυ τα παντοτίι- να έμποοα της γεωργικής, των τεχνών, του έμπορων, την μεγάλη» σμίκρυναν των εισοδη μάτων της πολιτείας 3 χαί την άπαραίειγμάτι- ,ςον αναγχην υλών των τάξεων των υπηκόων της Μεγαλειότατος του, ότι μετά χαράς ΐλπίζαμεν μεν, οτι το τοιαΰτα προέρχονται χυρίως άπα τας χαιριχας περιςάσεις χαί τούτων μίταξαλομέ- νων 3ελουσιμετα$ληθ% χαί αυτά μι αυτάς } οτι όμως εν τάυτω 2ΐν 9·;λομεν ν άποχρΰψωμεν α>· πα το βασιλιχον σας Τψθ5 , ότι μας ψαι'νονται βαρύτερα και μεγαλήτερα παρά μιτ' άλλον ηνα πολεμον, ότι είμεθα πληροφορημένοι , ότι Βέ- λουσι μεν $οθη χαί .εις το έξης με' την ΐόι'αν α- ξιομίμητον προθυμίαν ολα τα ζητηθέντα δηχό- βιαεξο$α, ότι ομως είναι χρέος του παρλαμεν- του ν ά. άποάεί~% ε'ς τοϋς συνυπηχόους του, ότι μίταχαρΐζίται την όϋναμίν του αλην &ίά νά π». ριορισ% ,τα Βυσιαζομενα μόνον εις τ«$ αναγκαίο- τατας χρείας της πολιτείας, οτι εάν χαί γνωρΐ- ζωμεν τβ ευμενή ορονήματα το5 βασιλιχοΰ ΰφύας του , εν τάυτω λυποΰμεθα ότι όεν έί/θύμισαν αυ τόν πρότιρον οί μ-νΐτροι του νά έ-ιχειρήση ίπιγ'ιοήματα αΰςηροτάτης οικονομίας, μάλι- ς·κ εις το ςρατιωτιχόν , το Όποιον, οϊ πιςοι αν* ίρες του παρλαμέντου $εωροΰαιν ως τό προοί- μιον προς άναχου^ισιν των §εινων , §>.ά τα ο- π οία παραπονείται το ί9νο$ τοσον πιχρως , χαί ότι &ιά νά βοηΟτ'σ'Λσι το βασιλικοί/ (ίφος του προς ίχπλήρωσιν όσον ταχιςα τουτου του αναγ- χαιοτάτου καθήκοντος, $έν Βέλουσι χάση χαψόν νά §ιορι'σωσιν αχρι§η έξεταοιν της χαταςασεω; τ'Λί γβρ«ς· ('Ακολουθία άχολουθεΐ·) 'Εν φ πάντοτε 'έιι τέλλννται πανταχόθεν πόλλ' αυθάδεις χαί ΰ&ρίςιχαΐ άναψοραί περί με ταρρυθμίσεως του παρλαμέντου, συνάζονται Ο λοι οί χρηςοί χαΐ συνετοί πολϊται περί τον 5ρο- νον , χαί παριςάνουσιν άνανανύον το μίσος των εναντίον των ςασιαςιχων ταραχών των δημαγω γών. Ε?5 μίαν συύάΟροισιν των σεβ'αη.ι'-'ύτατων τραπεζιτών χη.Ι πραγαατευτων της Α,όνδρας. γε νομένη}* τη 3ΐ· 'ίαν. απεφασίσθη ομοφήγως α ναφορά τις , εν έ^ανερουχο ότι μονον δίβ της παρούσης διοικήσεως ημπόρίι νά $εραπευ9% η επικρατούσα συμφορά τοΰ έθνους , χαΐ πιριςά· νετο τό αχρον μίσος εναντίον του τολμήματος χα τβ τοΰ υποκειμένου του βασιλικού υφους του. Ή ϊχτ>.νος καιρορ διαψημισθεΐσα εΐίησις , ότι 0£ "Ισπανοί θελοιΐ!». να ~αραγωρήσωσιν εις τους Γάλλου; το" ανατολιχόν η 'ίσπαν.κόν μ'ρος του Σαίντ · Δομίγγου ως αλλα^ί;^ τνΐ Καυέννης , ε παναλαμβάνεται και αίθις από τάς 'Αγγλικας ε- ■ψημερι'ονς , αϊ οποία: μάλι^α προσσημεινααν, ότι μετ ολίγον πιριμίνεται Ταλλικός Τί> ζΟΛΟ;