,,Τουτο υπι^ρχί το γίνιχον αντιχϊίμενον των Ιϊ > Εαρλδ^αίη θιπλ(ύματιχ(ΰν σην^ιαλεξεί ο», οί όποϊαι £}>ί»α» μόνον μεταξύ τώ» £?$ οσοί/$ έ'^ελε το-Γτο , έίο να εϋρωσι τά σχοπιμίύτατα μισα προς ί^'ή^σίΚ τη5 χθ!»ω»£χή5 ταξίως ι» Γεραα- ν;'α , Οίδοΐίτεί £:; τ/]» Γερμανική» Δίαιτα» περισ σότερα» Ισχΐν, άζιοηρεηιιαν χαι ζίνσμ·:ν , χαΐ συμφωνούντες εν άλλνλοις ηερ) χοινοΰ συςήμα- ιος, όπου πρέπει νά φυλάττηιαι χαθ 'όλας τάς Γερ· μανιχάς ίηαργίας ηΐρί τώ» οίο μεγάλων ελατη ρίων της γνώμης, ήγουν τοΰ τυποο καϊ τω» σχολείων. Οι εν ϋαρλσ£α§η ουναχθίντες μιίιί- ςρο ι των επισημότερων Γ ιρμανιχίύν αυλών ν,ααν πάντη σύμφωνοι χ«τά τα φρονήματα χα! τας ιοί ας ίϊίρέ τούτω». Το κοιχό» εφαίνετο τόσο » όρθαλ- μοφανίς χαι ίπαπειλητικόν , ωςε ολω» αί ίιαθι- οίί; ϊ|τα» πλήρεις πληροφορίας *<*! βΐ&αιότητος. Τα οε' σχοπιμίύτατα μία α προς ίμπό Ιισιυ τοί χαχοΐ ησα» β» ταοτώ το'σο» απλά καϊ ψηλαοη- τα, το'οο» υπαγορευόμενα από τα αίτια τοΰ ιΐίο υ καχοϋ, χαί το'βο» κατάλληλα τω ονόματι τής δικαιοσύνης χαι φιλανθρωπίας όλων τω» ^ί- μόνων τιΐς Γερμανίας , ως£ τ® άπερ εμιλλορ να γίν-Μ',ν εις την Δίαιτα» προβλήματα £ΐν εΰρη- χα» άντιλο^ί'α» τί»α, χαι 'έγιναν με την γινιχην αυναίυεσιν τΐύν ηγεμόνων χαί μινίςρων των. "Οτι δι ταΰτα τα επιχειρήματα ήσαν ΐν ταυτω προυρ- γιαίταζα χαί εμπνευαΒησαν άπο χοινον συμφέρον, βποδίίχιΐΜίτβ! εχ τοίίτου , 'ότι δία να εγχριθωσιν, ηρχίσί μόνον να βληθωσιν ΰτί' ό'φιΡ τής Δίαιτας, χαΐ παρί«δ(/5 μετε$λη9ησαν ταΰτα τα προβλήμα τα εις ψηφίσματα. Α Μ τ·/, ή μεγάλη χαι τωόντ ι οξιοΰαόμαςος ομοψηφίά άπαίιιχνυει τρανότατα ι ή» όμόν-οιαν τω» σιι'μμαχιχίύ» πολιτειών τϊ)$ Γεο- μβνΐας'αυτη η ομόνοια, δυνάμει της όποιας Ιγ- Χρβησαν τα ~ρο6λ'φίυτα επιχειρήματα, εγγιια-. το: αχομη περισσότεροι/, παρά τα επιχειρήματα ευ τα, 1$ χαλη.^ εκίασιν χαί τιί» α'σγάλε:αν ι ν, ς Γερμανίας, Αΰτη <ή ομόνοια υπάρχει ή μόνη 5 &»α- ΤΗ ε»5τν,5) χο) ε'πΐιίή υπάρχει ζω»τβ»η ενάτης, οΰχΐ μόνον ονόματι, ολλα πράγματι, ουχί κα τά πρόσχημα, αλλά χατά το φρόνημα χαι τά συμφέροντα, δύναται χαι πρίηει να ίχίίχηταί τις εξ αυτής τα αισιώτατα αποτελέσματα. ,,Ήεριττόν ήθελιν είναι να αναιρέρωμεν &ι- ξο&χώς τά αίτια , $ί α συνενωθησαν οΑαι αϊ ψη- ^Οί νπερ τω» προ£λη&έντ(ύν με'αΐύν' είναι αυ'τβ- χαδ' εαυτά φανερά , χα) έμνημονίόθηααν ΐ» με· ρει όπό τοΰ Προίίρου. Μ* όλον τοΰτο νομΐζι* άναγχαϊον το νά πρόσδεσα τάς άχολοό9ου; παρα τηρήσεις· (ο*χολοΐ)9/α άχολοίιθίΐ.) ΙΣΠΑΝΙΑ. Τον Μαδρίτου ή αυλιχν) εφημερ)ς από 28. Όχτ. περιέχει βααιλιχόν ψήφισμα άμνηςίας , το<- οΰτο», οίον (ξ($ό9η χατ' κχαιρίαν τον πρώτοι» γάμου της Μεγαλειότητας τβο. Πολίτίχο πτα£ αματα εξαιρούνται εν ταύτη τ^ άμνηςία. Τα χαράβια μι 3θΟΟ ςρατιώτας, τά όποια ίχινήΒησαν τη ι η. 'ΐοΆ., ολίγας ημίρας μετά την βι>μ€άααν άποςασΐαν εν Κα5:ς , χβτίυοδόΒη· σαν τί 5. Σεπτ. εις τ»]» Χα&αννά- χωρίς νά χά- αοΰσιν 'ουτε ανίροοπον. Ό αρχηγός τούτων τω» ςρατιωτίύν , ακτίςρατ^ος Κ α γ ι γ α λ ε^ιΐύρΜη^ χαΒως γνΐύςον, διοιχη τ«ί; της Καράχχας. Εις τα αλγόςευσίν ολίγον τι ό αριθ μός τω» άρραίςων χαί άαοθνησχόντ ω», ΐζ ίναν· τΐας ίΐ ηΐιξανιν εις το» λιμένα τής αγ. Μαρίας. 'Ο εν Μαίρ/τφ 'Αμεριχανιχός πρέα&υς , χιι- ριο 5 Φ ο ρ σ υ Θ , ανΕχωρήσί» απ' αυτού. Ο Τα- χϋ§ρόμος τ ψ. Λόνίρας άναφίραν χαΐ αύτος τη» ε"$ησιν τοί οτί 'ίπαυααν αϊ διπλώματιχαί συνίια- λίξιις περί τής σινθήκης $ιά τάς Φλώρινας, χαί ότι ο Αμερικανικός πρίσονς ήτοιμάζίτο να μι- σ(όσ·ή από την 'ίιπανίαν, προσαημειοΐ, οτι χαί * »« α»