Τούτον τον ναον, επί του χαιροΰ της ιπαναςά·" βΐως τών 'ΐωι/Λΰ* εναντίον τοΰ Ααριίου,υίουταυ 'Τςάσπβ». "09» οΰ« το'ν Στράβωνα πρέπει να αχοόαη Τίξ , ός-« ίκυχίιρίζίτβί ΐ), βτίοΖ Βρβγ· χΐ'δβί παρέ^οααν τους θ^ίαοροΰς·^!/ -ε/'ί .τον &έρξ·ψ, οΰτϊ τον Κάίντ.ον Κοο'ρτιο» ί) , όςις προσίίττϊι, οτι ο Έέρξης τοις έπχραχώρηοι μιαν τοπαρχΐάν τ*κ .Βακτριανής χαί οτι Βατ παν αιίταϋ πόλιν., έΐτις μιτίπιιτα χατίςράφη ΰπό 'Αλιζάνδρου προς ποινγν τνις ίιροαυλίας των, Γνωςοϊ ι νπάρχιι ι οτι λ! Μιλήαιοι άνίχτια<Ά το μαντεΐον τίΰΐι Β ραψγΐίων ίυ Αι^ύμαις, »°'· *ο- ■»£ χατέττ, αότό, ΐι< τουιω τωμίρειχσί Ίτζο ταί~ .τ-φ την ονομααι'αν , το Λίρίίρη/χο'τατο» ίν ϊωίί'α. 'Ει/ τΐ(| πρώτη ταότης τ-»)ς §ιατρι6%ς εκίό- Λ£ί , ο' χύριοςΓιλα^ίέρος ί'$όξαζί > χαθώ ς χαί εν χ·ή ΐςορίατοιι τω» πρώτων "χρόνων ττ)5 'Ελλα'- ίί5.ι το μαντεΐον της Άλάρου πολλά άρχαιοτί- ραν , -αλλ' ϋςΐρον ιγχαταλψπάνων τούτον τψ/ ίόζαν, §υμπεραάιΐι οτι ή \Ω§-η , ,ϊ'νθα γίνεται ^μνεία περί τοίτου τον μαντείοιι, -χαί γ, όηοια -*όρίσκΙται μ(τα·ΰ τών ΐπών τοΰ 'Ανσχρέοντο.ς 3) ί« ίΤνοί τούτου τ&ΰ ποι^τοΰ. βλλα βίιγ- γρβγϊ(ύζ μεταγενεςέρου τοΰ 'Ηροίότου, ίιότι βίτοί ό Ιςοριχος οι'ν άναψέρΐι ποτέ τί' «ίρι ιοί μαντείου της Κλάψου, μ' όλον όπου κολλάχοζ ομιλεί περίτών ΚβλορωιΆβν* Πιρ/οίόςτίξ τοΰ Τβ/α'του 4) Ρ*5 χάμνα να ύποτοπάζωμε», οτι τοΰτο ίο" μαντείου ένυςηθη από ψαμιλίαί ίιασπα- ρΐι'σσ 5 μίτα την χαταςροφην του μαντείου τω» Δίίυ'^ων Μϊτα£ο των μαντείων , τα ο'τοΓα ώμοία- ζον μι το μαντεΐον των Διλρων , δενΰπάργίι άλ λο περιφημότίρον , όσο"» το τοΰ Τροβροανίου , 5:ο'- τί ενταύθα εγίνετο τόαον πλήθος τελετών, Οαχ:- μβαιων χαί μαγίιων, ως! ενεπνΐον παιττοτί ψρί» χ-^ίί, χαί χατίιτληττον σϋ^νοχ<5 Χβί του; ϊϊΧί'ον ίδρους τη; δί<σίδα£|χο»ιαϊ. 'ϊϊ τ ίχνη τοΰ ί£α- παταν -προήχθη εις τόσον βΖΊμον , >Ζ~ί ό Διχα/- ορχο; , εχθρός ψανιρός της μαντικής, ΐτόνταζ* πραγματ-ίί'σν ολοχληρον περί της .χατα£ίσεως εΐί το σζήλα'.ον τοιι Τρο})ϋΐί;'ου. 'Ο χίΰίος ϋλαυιί- ρος οΜ/βκρΛε: χαί παραβάλλει εν ταυ" γ ν; τ^ δια- Λ * * * « *· » #Α τρο;^ τοιτ τ«ξ οποΐι ροςίο^ατι/ ;τί- ρί τούτου τ^υ μαντιίοο ο' Προύτάρχος ι), Φ<- λόςρατος 2) χαί μάλιςα ο Παυσανίας 3) , χαί αυιιζιραίϊίι ~ρος τοις άλλοις , οτι δΰο Τροπώ ν: οι νπηρχον, ο μεν ιτιΐ των 'Ηρωικών χρόνων, ό $ί επί ('ποχης πλησιεςέρας της τοΰ Λιικοόρ- _}>:υ , και ο' οεότερος , οιίχ! ίί' ο' πρώτος , πρί'- !Κ< ι/α θί'-ώρηταί (1)5 ορ^ιτίχτ&ίν τοΰ ναοο τω» Δίλρώ/, ω5 κτίζει του όιομαζομίυου μαν τείου ιου Τροίρωιιίοϋ , τον ο'πο£ουθ(θ5 ΰπήρχί» ΐ Ζέύς. Το κα είπ% τις π-.ρί τίνος οτι χρώτησί τό μαντιίον του ΤρορωιΛιι , ηκαρχίι ) χατα Σουΐίαν , εχγρααις παροιμιαχν δηλοΰσβ α»9ρω- πσν-αχίιΒρωτιόνχαιμηίε'ποτΐ γιλώντα, '^ιότιίιη- Τ < » » μουντοί, τιροασημαοι ούτος ο συγγραψευς, οτι ίσοι χατί 5αινον εις τοντο τό σπηλαιον, ΐγανον τή» 'ίξιν χαί σχεδόν την &όναμιν τοΰ γελάν. Έ» Ώρωπώ, μ-χρα τινικόλΐιτ·ης Βοιωτίας , υπήρχε τ ό μαντιίον του 'Αμψιαραου, τοΰ όποιου ή «ολΰχροτοί ο πόληψις 'ίπι τών Ημερών τοΰ 'ίΐ- ροδοτίο ίαμιχρΰνΟη μεν επί το» ήμερων το ·Ι Στράβωνος, ανινί'ΰθη όε πάλιν, ως οαΑίται, ι'-( των χρόνων των αυτοχρατόρω>' ϋχΐίε μά- λιςα υπόληφιν , οτι (θίράαιυιν άα9εν;ΐας, χαί οταν ηθιλί να μαντεϋση τι εις το·ΐς περιέργους. τοΰ? ΐκέλευε να νηςιόωσι, τσιΐ; άπιχοίμιζε χαί τ.οΐί ε~ελλ(ν ονεφοαι, Και άλλα πολλά μαντεία ί) Γιαγρ. βιΛ. ιϊ', «λ. 941. 2> Ζ', 5· 3) Χί»ί >/· 4) ΧΡ ν '*· ?'> 54- ί) Πε;ΐ ίαιμο»· Σ»χ?. ί) βΛς 'ΑτίιύΛαν. ·η. 3ρ« 3) θ'» 39·