- ( 602 ) ·— εφεβις. "Εχ«?θ; εχεί το δίκαιον τοΰ νά πράττη ο,τι δέν βλάπτει τά. δίκαια έτερου, καί τούτο το αξίωμα εφαρμόζεται χαί εις το; διοικήσεις, 'ίξεύρομεν, οτι οί ςασ·ιώδεις μεταφυσικοί δίίσχυ- ρίζονται ε!ς την διεφθαρμένψ των διάλεκτον , ότι κατ ά τον άγώνα μεταξύ 'ίσπανΐας και των άποικιων τη; κινδυνεύουσι τα γενικά δίκαια της άνΒρωπότ'ήτοζ · όμως, πριν νά συμψηφίσωμεν εις τ αυτήν την διδασχαλίαν, έπεθυμοΰμεν να μάθωμεν, τίνι τρόπω εχασεν- ·η 'ΐσπανία το δί καιον τη; όπου ειχεν αιώνας ·ηδη νά δεσπόζη τας εν τ-η μ.εσημ$ρινη Άμε ριχ'η επαρχίας της · Αί άπλοΰςαται είδίαι τη; ΰγιας ανθρωπινής φρο- νησεως ΐμπορουσι να παρεξηγηθώσι, χαί ΐψ' όσον •η άποςασία εναντίον νομίμου δυνάμεως επονο μάζεται με ττν πομπώδη όνομασίαν τη; ελευθε ρίας χαί ανεξαρτησίας, Βέλουσιν άιτατωνται πάν τοτε χαί συι/απατώσι χαί άλλους άσύνετ&ι χαί καχόφρονες άνθρωποι. 'Κνομίζομεν, οτι τύχη α γαθή άπέθανεν αυτή ·η διάλεχτος ■ όμως τά δει~ νά χαί εγκλήματα τοΰ νέον κόσμου άποδειχνΰ- ουσιν, οτι εμολύνθη άπό το παράδειγμα τοΰ παλαιού. Δέν η μποροΰμεν άχόμη νά Άερίσωμεν αλόης του; χαρπους τοΰ εύγενους αγώνος, όςις ίδίωξεν άπό την Έύρώπην το; μωράς αταξίας τοΰ δημοκρατιχοΰ ενθουσιασμοί. Αί φθοροποιαί του διδασχαλίαι έπλευσαν πέραν του * Ατλαντι κού 'ίίχεανου , χαί ίσως Άίλα χρειααθψ νά πα- ραςαθη αύτοΰ το ίδιον μελαγχολικόν δραμα, πριχου νά καταδαμασωσιν αί ϊδια'. αλήθειαι, αί όποΐαι μας έδωσαν πάλιν την ηαυχίαν, τον πα- ροξυσμόν τον σύροντα την 'Αμεριχήν ηδη εις τν'Αάκώλειαν. Οί Αμερικανοί εδέχθησαν χατά δυ- ςυχίαντας χίμαιρας ελευθερίας χαί ανεξαρτησίας (ςοιαύτης ελευθερίας χαί ανεξαρτησίας, η οποία κηρύττεται με άποςασίαν χαί φνλάττεται με εμ φυλίους πολέμους) μέ πάντα ζηλον νεωτερισμού, νομίσαντες μωρώς , δτι η [άλλαγτ πρέπει νά φέρη εις το καλόν, πλην, εάν επιμείνΐΰσιν εις τον άξιοχατάχριτον σχοπόν των, Βέλουσι διδα- χθη } μίτά δεινά αναρίθμητα, το ίδιον πιχρον μα~ Οημα , το οποίον εδ:δαχθη ηδη ή Ε υρωπη , ωςε μετά πολυχρόνιον σφαγήν, εξορία^, εγχλήματα χαί συμφοράν 5έλουσιν επανακάμψει τΐλευταΐον ένθεν ηοχησαν, χαί 5έλουα: δώσει μόνον εις τον κόσμον νέον χαί αξιοσημείωτο» παράδειγμα μωρίας τοΰ νά 5έλη τις νΐ σηκώση επαρχίαν τί να άπο τους μοχλούς της μόνον απο προπετη 'έφεσιν τοΰ νά οίχοδομήση νέαν χαί χαλλ'.τέραν οϊχοδομήν. "Οσω ταχύτιρον γενη οΰτος ό σω φρονισμός, τόσφ χάλλιον. 'Εαν δυνηθη νά γένη τοΰτο μόνον με την δΰναμιν της 'ίσπανίας , 5έ· Χει μας χαροποιήσει τόσω περ<σσοτερον , καθότι. Άέλει είναι βε&αιότερον ότι 3έλει δυνηθη νά ψολαξη την δυναμίν της εις εχείνους του; το- πους' άλλ' ίαν γενη χρεία νά κατορ^ωθη τούτο μέ Ϋ,νωμένας δυνάμεις πολλών επαρχιών, ευρίσ- κομεν εις το παράδειγμα των νεωτάτων συμ$ε- £ηχότων την εγγΰηαί), οτι τοιαυται συμμαχι- χαί δυνάμεις συνεργοΰσ:ν οχι ως μέσα πρός αίί- ξησ ν τίνος } άλλα πρός ςερέωσιν της νσυχίας καί ευδαιμονίας τοΰ κόσμου. Ποίον Βέλει είναι το φέρσιμον της Αγγλίας χατα ταΰτην την π'ερί- <ςασιν, ό καιρός Βέλει μας τό διδάξει, αλλ' ό ποιον χαί άν ηναι, δέν $έλει καταισχύνει (3ί'· §αια την πολιτιχην, με την οποίαν ΰψωθη τό σον μεταξύ των Ευρωπαϊκών εθνών. 'Η 'Αγγλΐα εχασεν έως τώρα τό αίμα της υπέρ τοΰ πράγ ματος της άνθρωπότητος, καί κατεδαπάνησίν υπέρ αυτοΰ τους Βησανροός της, χαί όχι ι'πέρ εκείνου τοΰ νόθου , φαντασιώδους, φθοροποιού πράγματος, το όποιον υπάρχει εν τη συμμαχία μέ άπιςίαν, μέ φθοράν, μέ άδιχίαν, με δεαπο- τ ε ίαν χαί καταπόρθησιν όχι ϋπερ εχείνου του πράγματος , το όποιον επινοείται άπο την απι- ■ ςίαν , βονβεΐται από την άποςανίαν, καί φυ·