— ί »93 5 — ενχ δυο "ΑγγΧους $εΧοντας νά δοκιμάσασι Τοϊ/το το προς τον -κόλον ταξείδιον δια του πάγου ; Ατι ο κ ρ. Ευρίσκονται πο\\ο) εϊς τον 'Αρχαγγ εΧο ν, ο! οποίοι εξεχείμασαν ε!ς την Σπιτζέέ ργην' επειδή ομως δεν γναρίζουσι τους πέραν της Σπιτζ£ε ρ γι ζ τόπους , δια. τούτο και δεν ημπορούν να. χρησιμευσωσιν ύς οδηγοί' ώς ναυτας όμως συμβοη&ους ημπορούσαν να τους συμφωνήσωσιν ο! ΑγγΧοι. ' Σ.ρ ω Τ. "Ετυχε ποτε να 'ίοεΤε κοτταο/α πουΧίων να πετώ· σι Την άνοιζιν άπο Την ~Ζπ ιτ ζ€ε ργην πρές τον πόΧον, , Απόκρ. Να/· την άνοιζιν ϊτυχε να φάνουν αγριοχηναι, αγριοπάππιαι και άΧΧχ πτηνά, τα οποία. επήγαιναν μακρύ τερα προς τον ΚοΧον. 'Ε ρ ώ τ. ' Οποία τετράποδα ζωα και οποία πτηνά, ευρίσκον ται εις την Σ# ιτ ζ4ε ρ γ ην κατά το καΧοκαίριον , καϊ ποία απο αυτά μ^νουσι κολ οΧον τον χειμώνα, εκεί; Ακο κ ρ. "Αγριοι τα ρα ντο ι, Χευ καλ και κυανεοι (γα\αζια.ι) αΧ(ιϊΚεκες καϊ Χευκα) άρκτοι ευρίσκονται εκεί χαΟ' ολον τίν χρόνον' αι αγριοχηναι ομύις και αγριοπάππιαι διατρίζουσιν εκεί μονον το κα,Χοκαίριον, τίερι δε τα τεΧη Του. φθινοπώρου αναχωροΰσι προς τα μεσημβρινά μέρη. — "Εως αυΤοΰ τεΧειόνει το πρωτόκοΧΧον. 'Αφ' ου Χοιπον οϋτε με τά ποδάρια, οΰτε με τους χα- μουΧκοΰς δεν ε μπορούν βι άνθρωποι νά φ6ασωσ(ν επ α,νω<ίεν τα * πάγου τον ποΧον, κάι δεν μένει ά\Χο(ίεν πόϋεν, νά εΧπίζω- μεν την κατόρ&ωσιν τα επιχειρήματος, παρά μονον εκ Της 3α· Χάσσης, εάν αΰτη φαν* πΧευςη, δια τοΰτο πρεπει νά ευχη· ίωμεν είς τά πΧοία, τά οποία, είνχι ηδη έτοιμα ν* άποπΧευ- σωσιν εκ της 'Α γ γΧ ίας, και νά κάμωσι την α€ε€αιον χ,αΐ εχικίνδυνον δοκιμην, νά ευχη&ωμεν την αξίαν ανταμοι€ηντου ·9α{!ρους και της γενναιότητας αΰτων ■— Τν)ν αίσιον εκ&χσιν του ιπιχειρήματος. Όρος την ίπιτυχίαν του σκοπού το υτου γί νονται μεγαΧαι προηοιμοαίαι, και δεν φείδονται τωονΠ τί ποτε ο! "ΑγγΧοι των όσα συντεΧονσιν εις ταΰτην την εκ€ασιν. 'ΐί^ιί προσίίέτομεν εις τά, εν τοίς προηγουμένοις τετρα- ί'οις σ^μίΜοϊΐντα καΐ *ιρ 1 τοιίτου τ» «'φ^Ηί *&τά τάς νεώτε ρος ειδήσεις. 'Μχ&ςον των ίΰω π ρωτων καϊ κυρίων καρατίων,