— ( 9 6 ) — από Την άπάνΤηΰΊν του σοφού Βενιαμ)ν διότι ουΤϊ ώς κα- ταπεισμένος αυτός γράφει περί του βάρους του θϊρμογο'νου , ουτί ως βε€αίαν αναγγεΧΧει την πε'ΐραν του φυσικου Αε· σάγκτου- θ"ίευ ίπαινοΰντες τήν φιλοσοφικών ταύτην άττιςίαν του σοφού Βί νιαμίν, εις τον Σχι ναν πρεπει νά'ομο Χογωμεν και χάριν ' διότι έπροίυμηύη νά φανέρωση εις το γένος τοιαυ- •την επιχείρησαν του σοφού Ευρωπαίου, ητις και άν απέτυ χε, μας κάμνει όμως να 3αυμαζωμεν και να μιμοΰμεόα, οσον μας είναι δυνατόν εις την παροΰσαν κατάςασιν, της φωτισμένης Ευρώπης Τον ζν,Χιν, την συνδρομήν, καϊ Την άκατάπαυςον ενασχόΧησιν εις νέα ευρήματα. Τούτο μονον, ως ένπαρόδω, ηύεΧα είπε'ΐν αίίλφι/.ώς προς τον φίλοι/ Σχι- ναν, το οποΤίον Χεγω και προς ιμαυτόν χ,αι προς πανταςτους πεπαιδευμένους ομογενείς, νά μή βιαζώμεόα εις τάς κρίσεις μας,οταν μαΧιςα αναφερωμεν άνδρας σοφούς Της Ευρώπης, των οποίων ε'ίμεύα ακόμη πτωχότατοι μαίηται. Πολύ μ ε'· Χύπησεν η φρασις αυτη της φιΧοΧογικης του έπιςοΧης' „Α"ς ,,μη' καυχαται Χοιπόν ο' Αα€οαίιέ ότι πρώτος ί'φευ^ί την ,,διάΧυσιν ταύτης της ουσίας (_Λογ. Ε'ρμ. Ιίερίοδ· α. σεΧ· 18»}"- Θαυμάξων δε Του σοφοΰ Βενιαμίν Την εις τό βάρος του θερμογόνου άπιςίαν , δεν ε'μπορω να χ,αταπεισόω εις τους όποιους μεταχειρίζεται Χόγους δια ν αποδείξω αυτό α£αρές και άσώματον. '*Το Βερμογάνον (λί</ί/) τείνει ο'ίκοϋεν ε!ς Ισορροπίαν— ,,αλλα το νά τείν% ο'ίκούεν εις ισορροπίαν, με άΧΧους λο βούς 3έΧει νά είπζ·, ότι διέρχεται δι α των σωμάτων , κα) ,,οχι δια των πόρων, αλλά δια των υΧικων μορίων βέβαια ,,αυτών' άΧΧέως, σπόγγος, ξυλου, καϊ σίδηρος·, 3ερμαν· ,,ίέντα. απέναντι του αϋτοΰ πυρός, ε'ίτε Ίσης Βερμότητοςι ,,έ'πρεπε να καίωσι π\ιον του σίδηρου του έχοντος ο\ιγω· ,,τέρους πόρους, η μικροτέρους , και δεν άκοΧουίεΤ'- Το 3ερ μογονον τείνει οϊκοό εν εις ίσοβροπί- αν, και, διέρχεται δια των σωμάτων, δεν είναΐι μι φαίνεται, το αυτό με άλλους λογούς θ"λα τα ρευςα τείνουν εις ισορροπίαν ο'ΐκοίεν, ήγουν ίκ της ιδίας αΰτων ρευςης και ευκινήτου φύσεως, χωρίς τήν οποίαν η βαρυτης μόνη της γης δεν έμποριΐ νά δείξν της τοιαύτης ισορροπίας