χαί ηοΧίΤαω» αποςο'λω» · αυτοί βι/τ> ^3η9&Μ>τα< χωρίς νά γνωρίζονται προσωπιχώς » και σνχνάχις (νοούνται χωρί; »α ΐξψηβώνιν α· ααμιταζό τω» τ^ιχηχω τω τραπω' μιλίτώσι δΐ Λβ μεταμορφώσΐύσι τν'ν πολαί/α#, να ι'ξαλίιφω- β.ν οίας τάζ νπαρχοΰσας μίταξό τών «9νων της Γερμανίας πολ'.τιχάς £««<ρορ»9 > «ά ϊβξβχκ-την πραγματιώδη μονάδα ταύτης της ΐχτίταμϊνης χώρας αντί της συμμαχίας των ηχΐ/χονωίκηί , χαί χβΓορ9<£βίι)«», άνατρίποντες την νυν τά- ξ',ν τω» πραγμάτων, νίαν τάξιν αυτών' πρός ίηίτιοξιν δΐ τουτοο ι ιμίλΐτίύν νά λαδωσιν ΰπο *«» θιληοίν ΤΟ)» την Νίολβ/αν, ΐμπνΐοντες ι ν «■πΐ'ϊ άπαλαις χαρδι'αις των όλο τα σχολίΐα χαί τ ο; ακαδημία 5» τα αύτά φρονήματα, τ άς αύτάς ϊξίΐξ. Τούτο το πνίυμα υπάρχει πνεύμα άίίξαρτηαίας χαί ΰπίρν)|>ανώϊ, αξιώματα σνα- τρεπτιχά πολιτίιών, βγχιντριομίνα ιΐς σχοτίινην /ίΠαφνσιχτν χαϊ μνςιχην $$ολογίαν προ"ς ίπαίΓ- ξί^ί» τηϊ κολ(τ<χη5 μανίας διά 3ρησχΐυτιχης μα νίας. Ταύτα τ ο φρονήματα βυυΐςανται εις κατ α- ψρόνησιν παντός υπάρχοντος, είς μΐαος χατα των βααιΧϊΐύν χαί διοιχή«ε'χ>ν, 6ίξ ινΒονσιααμό» «ρο$ το* φάσμα, το οποίον αυτοί όνομάζοισιν ΐλιοθΐρίαν, χαί βΐς χλ/ίί» προς πράγματα παρά· δοξα χα! «λλοχοτα * αοτοΐί α! ί£ΐί? ιιιεογ*ο^οϊίΤίβ «|ί!5 Τΐ)5 <ρ° σί!ί, Ϊ5 δανάμαύς , τήΐ σωματικής ΐπιτηδειότητος, χαϊ προ πάντων η χλί'σίς προ'ς μυςιχάς χαί μαςηριώδεις εταιρίας, ώ; προς άλ· λατοσα όπλα, τα οποία δυ'νανταί νά χινηθώσιν Β» ανάγκη κατά τ-ης πολιτβίας. Ή λι ^ο^ίντ] ρ- μναςικν, (Ταπτ^βββη) χαί V ιταιρία των ρια9η- ϊων (ΒαΓϊεΙιβηϊοΙιβΓΐ) το οποία βχοπον ίχονσι να χαταςήσωσιν όλψ τη» νιαλαίαν πολιτπ'αν εν *2) ^ολίτίϊοί, δεν απε^λίπον 3?5 άλλον πνα <τχο* «ο». Μίτα καρέλεησιν τίνων χρόνων ΐχριπιν ο£ δίύαχβα,τΐί τούτω τω τρ.-'πω ν$ακσχοί, χα9ο «Ιί.ταίδίυ^ίΐα όργανα ιών δίδασχαλωριων, όταν ίμΘώοι ποτί ι?$ πολίταβί άξιας , κα μβταχΐίρι- αθώοι ταύτας τ ας άζίας προς ««τροπών τί)ί 5ίθ:χν;<Γίωί. Α: δίδασχαλίβί τούτων των αΐρίτι- χών, ον τρόπον ιιρωρά9ηβαν 5ιβ ταί ^ενο|χ«οΐί χατ%. τοΜαννχί'ϊμ τολμήματος χαί §ιά των α~ο· λοβίων ΰπίρ τούτοι/ τοί «'^χλη^ατος > ίϋναν?α( νά άναχθώσιν βι'ς ίήο αξιώματα , αμφότερα χίί» ρίςα, Τ9 ρ:ίν, ΟΓ! ο σχοπο'; χαθιίροΐ τά μίσα, το 5ί', οτί α? πρα'|ί{5 αύται μι ν χα9' ίαιιτας ί- πάρχοναιν αδιάφοροι, <ή δι άςΐ'α χαί τψίί βι- ιων κρίμα ταί μόνον άπο τας ί'μπνίυσθιίσας ί διας , χαί οτί αυταί ύπαρχουαι πάντοτι ιπα:- νίιαί, όταν ί'χωιη σχοπο'» τνί'ν άνιζαρτησΐαυ χαί «/.«ϋδερί'αν χη5 Γ (ρμανίας. ,,Το ιαϋτ-ή υπάρχει τοΰ χαχοΰ η φύσις χαί χαταςασις, ον τρόπον άπιδΒιχΟη χατά τάζ γενο- μΐνας ΐριύνας. Βλίπατις, ότι ό λόγος ύπηρχιν οιΐχί πιρΐ συνωμοσιών , άλλα πιρί χα9 οδηγίας ιίς ιπαναςαοιν οΰ μόνον ί'ν ΓΓροϋσσ/α, η χυρΐ'ύς αιίτοιι, α'λλ' ί'ν όλ·η τ·ή Γ Ιρμανι'α, οχι διά τΐήν ηαροΰσαν ςιγμην , αλλά διά το μέλλον. 'Αφ' ης ώρας αϊ Τίρμανααΐ διοιχ^σ$ις ζγνώριααν χαί £« ξίταβαν τψ πληγών, όπήρχι χριος αότών νά ίίίρίύσι τά άναγχαΐα μί'σα προς («ΐαχίσιν των προο'δω» τοΰ χαχοΰ χαί νά ση(ΰσωαι νά τό ίχρρ· ζύη'ύαιν. 'Είϊϊιδνι δι το πραγμα κρί μαται άπό γιν.χά αίτια, ημπόριι νά διορθ'ύθ'η μόνον μι επιχειρήματα γινιχα , συμφωνημένα μεταξύ πα σών των Τιρμανικων πολιτειών χαί ομοψήφ&ς ΐγχοιΒίντα. Το να μΐταχίιρισθι^ τις αΐςηρότητα ΐναντίον α'»9ρω'πων τινών, οϊ όποιοι ΐφυλακώ· θησαν διότι ίγινναχο» πλϊον των ά\λ·ύν τοΰς οχοποι;; χαί τας β-αυ'ύρίσς της φατρίας, ουχί δϊ διότι ήσαν οι πλέον ΰπιόθΐινοι, χαί οΐ όποιοι ΐπριπί νά χρηιιμίνο&σιν ώ; ίξιχνιατ:χά μίσα, ηΰϊλίν ίΐναι "('πιχίι'ρημβ μιριχόν χαί άνίχανον' επρίχί νά ΐξιχνενσγ τις τά αίτια προς ματαία σιν τών άκοτίλίαματ^ν.