ξ,ίϊΜ -αυτήν, εάν δεν ήρχετο εν χαψω ή ε:- ραν αυτοί το άραξαν επάνω του γεφυριού εις δησις ·7.ψ τ·ήζ γενορ.ίντ$ ανακωχή; άρμάτΜ, -τήντ.όλιν ,'δτ.ον άνεγνώσθ-ή λειτουργία. 'Άτ.α- ετάασαν την ά?.ο την Δρέσδψ ερχομίν-ην ~ό— · τρις αισθάνεται κατά τ.Άλά το ρ,ε^εδος της ςαν χαι επήραν τα 3ο,000 ταληρα, οποί εύ- '■ ζψίας της, κα: ολοι « μεταγενεςεροι Βελουσι {ώτχοντό μετρητά ει; αυτήν , τβ οποία ορος την γνωρίζει. · - ϊδοσαν μετά την άνακωχην ττάλιν αθιχτα, ΙΤΑΛΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΙ 1 * *«? εν νένεί έτ/ίρηταν μενα'λην εΰταϊίαν. Ιη Ια. Ιούν. εψασζν εϊ; Βερών»·; ο υ.ο».- ΓΑΛΛΙΑ. ράρχ-ης Γρενιίρ. Τ-/) 13. ΙοίΛ». 'ίγεινεν εις τό ΤΙαρΐβίον μ&γ£- ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ λ/ ; και ο'ημοσία δοξολογία εις την εκκληιίαν ΑΜΕΡΙΚΗ. τΐί Παναγίας Λ» ·τ«5 ν&α« των Γάλλωκ^ΐ; . τ> « ϊ - ' . >- ». , ■ ' _ ; ' Χ „, ," &ουινος Αύρες, τν) 25. Μαρτίου, το Μπαοϊ/τςεν χαιΒυρσεν, ΊΐαώεΜίσκομενης ; , , . . , „ ,, · . , , ■ , , , 1 . „ Απο, ηαερα; ει:-ημεααν εγγιζομιν ειί τψ ανε- χαι της αυτοχρατορισσης. Ε,σζερας η τ.ολις ο~ * , ν,»» , ,. ■ , ν , , ξαρτησιαν μας. Εο« βννεχλητη συνοίίις, της λη χατεφωτισοη. ' . , . ' , , , ? " ν , ' οποία; ή πρώτη «πο^ασίς η τον το να ςητηση ΡΩ Σ Σ ΙΑ. σημεία της ϊίποτβ^ής ε:? το νέον <τί/'ςημα εκ -Πετρονπολίς , τρ ΐ3. Μ«&ν. Σή- Ι^Ρ 0 " 5 ^Χ ! ί"? ν<ί * °^ ύν *<*/'Ευρωπαίων, «V μερον εγεινεν εδω μεγάλη χ« δημοσία δοίο- λα χββ των Ισπ«ϊ;»ν, ειδεμή , δεν ήμ~αροΰνι λογία διά τάς νίχας των Ρώίσων ε<= το Λΐ?- νά «πολβιίΐοβκ τά προνόμια των πολιτών. — Το τσεν τη 2. ΜϋΤό!/. ςρα'τευμα μας ίνίχτ,σε τό απο την Λίμαν έλδον — Ε:; την Φ ιννλανδίαν διίύρίσβψαν διά ςράτςυμα, και Κυρίευσε την Σάλταν, πόλίί/ καισαρικής τιροςάγής αρκετοί διδάσκαλοι εις τινχ χειμενψ 3&θ ώρα$ εις το-ενδοτεραν, χοίί ολα τα σχολεία , οπού ημποροϋσίν εύχόλ'^ς νά ελαδεν αΐχμαλωτον την ιρροΰραν, συνιςαμενην διδάσκονται τήν Ρω?«κην διχλεχτον ολοι οί εις 2&00 «νδρωτιοι/ί, κ»! νομίζεται, οτι με— νεοι,, οσοι ε~άυμοΰσι νά εμο ',-ισιν ε'ς άξίαν τα τα^την την ν«κην θςλεί παρα^οδη χαιηπο- ιχχλησιαςιχήν, τιολεμιχήν ή πολιτίκην. ^5 Ποτοζί. Το Μοντε - Βιαον αντιςεχεται Σμολένσχον, τή ΙΟ. (22.) Ατ.ριΚ. Προ άχόμ-ή, χαί δεν Βίλει, χαΒ-νς φαίνεται-, νά' ολίγου έ^κβ'.ν,άσδηταν είς,τήν εδύ μεγάλην παραδοθή. Με τους ε^κοίτοίκου; των ηνωρ,ε- έκκλησίαν αϊ πολύτιμοι χαΐ ύραιίταται ίερατι- ν ' Μ επαρχιών τής Αμεριχής εϊρψεΰομζν. χαι κβί άργιερατίχαί ςολάι , τάς οποίας ε,τ Ε ϊ Δ Η Σ I Σ. · δ '. κεν η κοί{<>αρ!κη Με^κλειοτη,, η Ε λ; σ χ— Η εχδοσις τής τετράτομου βίβλου τής ί— €ί.τ Α λεξ 11 $ν α. λνίδος του Ομήρου μετά τής τν.ροιγά;ε·ύΖ ¥ϊγα, τή \2. Μαίου. Χ5έ; 'ίψασεν &εοδίψον του Γ«$,, ΰ'πο* Νίκολαοι/ το'ΐ» Θη- εοω το· Λ-ιψανον τού αρχιςρατήγρυ χαι τ.ριγ- ς£> ύ ς ) ητ$ρΙ *· άνεψίρομεν νιως: εν ταότη τη γιπος Κουτουσόύ του Σμολενσχείόυ εν με- ^ ψί[ Μ, τ!μ αται. »$*"ψιοριν. Αΰγούςχς', γαλή ~ομ~ή χαι παραταζ-ι · τ.ριν εμ&ή εις την 2|· χλωρίων ώς ερ^εδη τότε. πόλ», ε'ξίίεαξεν ο' λαός 'τά αλό'^α, και έν«- · . ,