. , — ( !74 ) — (ρωπίαν ςοΧισμένον 3εοσυντήρητον υψος'του εκρινεν αναγΛαίαν Την φιλολογικών μας τα,υτην ίφμιμ.ί(3ΐ<ία εις αυζησιν της των ^Χλι^ών παιδείας ΥΜ,τά δύχ λόγους* νρωτον μεν , ότι συν άπτει χ,α! συγκίντρονίΐ π'ς «ν τάς γνώσεις των είς τήν 'Ελ- Χαδα κοπιαζοντων προς φωτισμό ν του γένους σοφών δια δια φόρων φιΧιΧογικών ειδήσεων, τάς οποίας μίτχζίδουσιν ιίς άλλνίλους ίιο τί?ς εφημερίδος' δεύτερον δε , ότι κα6υχο€αΧ- Χει ΐΐ'ί τους όφβαΧμους των τάς εις την παιδεί'αν νέας -προόδους της φωτισμένης Έ-ύρωνης, προς τήν οποίαν άμιΧΧωμενοι το κατά δύναμιν τεΧειοποιϋΰμύα εις τάς γνώσεις μας, και προ- €αίνομεν βαθμηδόν εις τα κρείττονα. Τοιαύτας ήγεμονιχ,άς τωόντι γνώμας και αΧηύείας νε- ριεχει ό περ) τον ετησίου τούτου φιΧοδωρήμΜΤος εις τον Λο- γιον 'ϋρμην εκδούεις του φιΧογενεςάτου 'Ηγεμονος Της Μολ- δά,υϊαξ %ρυσο€ουΧΧος Χογος, τον οποίον μετά χαρας κοινο- ποιοΰμεν σήμερον εις τους αναγνώςας ημών , ονΤες βε€αιοι, ότι 3εΧει ευφράνει όΧους ο ζϊλος και το φιλόχαλον ή&ος του 'Ήγεμόνος. Β Χεπει ν ας Τις των ομογενών εντεύθεν , ότι εχο· μεν πατέρας, προςατας, χ,ηδεμονας , άνδρας και σοφία και άρεΤ^ και φιΧογενεία κατηγΧαϊσμε'νους, διακρίνοντας τά #- νωφεΧη , βοη&οϋντας τα καΧά } επώνμοΰντας οΧοψυχως τ ην επι τά κρείττονα πρόοδόν μας. 'ΟμοΧογουντες. Χοιπιν δημο σία την εύγνωμοσννην ημών είς το 3εοφρουρητον ΰ^,οςτου δια Την προς ημάς τους ατεΧεΐς εΤι υπουργούς του κοινωφεΧε- ςάτου τούτου χρήματος ήγεμονικήν αυΤοΰ ττρομήύειαν έπευ- χόμείΐα είς τον περιφανεςατον ημών λύ!)έντην πασ&ν ευδαι μονία» προς ευδαιμονίαν και Των διοικούμενων ΰ* άύτου Χαών , και όλου μας Του γένους. 'ο Χρυσ0€ουΧΧος Αογος εσυνωδεύύη προς ημάς μ£ Την α- κό\ου6ον επιςοΧην του ευγενιςατον "Αρχοντος Μεγάλου Κβ- μίσου Κυρίου Θεοδώρου Νέγρη: Κύριοι ίχΰότζι του Αογίον ΈξμοΰΙ Τ α περιοδικά της φιΧοΧογίας ΐυγγάμμΛΐ^ εκείνο Λαφο· ρετικον εχουσι των όσα Χιιπά«.είς την κΛΧΧιεργΐ/αν τα» Οίνων συνγεΧοϋσιν, οτι προζαίνουσι τεΧειοποιοόμινα κατά· Χ0·