- ( .65 ) - ινςασιν αυτής τ*ς εννοίας παρά το ΐ< "Ρ.λλνίτι, και *- ίίΐξί *ώί ίκ^κιυ ν)' νοιι^τικν;" φαντασία α'ιτο τ/ν ·>ΚΛ»τ·>τν· τον ιπριορισμίν Τ'/,ς ίννο/ας ' με α*/!αν εηέ'ΐ^ιότΐήτα ν,ρμ<.στ τάς α ντιλογίας, κλι ασνναιτητ',νζ ίίίν,τια τρ',ζ τό νρσ'μυι· ςαρον , καΙ βυκ$ούμ.ιν'>ζ ατό τ« ύττ^Λλικα μεσατν,ς -ιτολυι·;· ίους παιδείας του , μα; ?, 'ί τκ" <ρ»τ*>ν«ν περ'ικπν,ν^ Γ.ττου βλεπομ.εν τ ·/!:< ,\ α. Γ 'ΐ. , ω," ί ν » τ.-.· μ'τρι'. γ/ :': . χα! εγκράτειας , ιρατμίαν > όχι τρ·>μ.*ρ%ν, φιλάνίρ&ιΐιον , ο χι Γκέικνί- Τίκι^κ , ανακαλούσαν το μηδΐν άγαν , χορνίγουτβν υια του 5είου τούτου παραγγέλματος το άναγκαιοτατον ΐ'ΐ-όοιον εις τον «χ,ανίωο»; ορομον τ·~ς ζω%ξ ' και οΰτο.:; ϊχομιν ινταντω φιλολογική"» και ν./ίιχ.Ϋ,ν εκίεσιν τ%ς Νεμεσε:·:; . — Τ',ιαντα.; αναγ&ιγα'ς τ-ροζ το ν,ίικ:!» αηΐττεται βί€:ιια ο' μιγάς Β»?ί· λείος , όταν λεγη ότι ,,ω: γαρ τών άνίι'ων τοΤζ μ?ν ανϋ'ρ;..- ,,ττιις άχρι Τ'/,ς ιυωϋία; , ν* τν,ςχρόα: εςιν ν' απο'ληυσις , ταΐζ μι· ,,λίτΓ αις ε' «;« καΐ μίλι \αμ£άνειν απ αυτών υπάρχει ' οντ« ,,κ.ανταΰ5α., τοϊς μΐή το ν,ύϋ κα! ετίχαρι μονον το:ν τοιου- ,,των λο'^ων διίύΜυαν ιςίτινα και αι·νιλειαν απ' αυτ:··ν εις ,»Τ(ίν άποίεσίαι. (όμ.ιλ. Ιΐρος τους νϊ'οι»<)·*' Τοιούτοι καρπό) άπο τον ποικιλόμορφου κν;πον τ^ς μ.υ^ολο') ίας, και συμβολικής, συντείνουσι προς το φι\(,μαίε{ και ν,ύικον τα.ν νιων , κα'ι οζυνουσιν ενταυτώ το .Βεωρητ ικο'ν του φιλολογου. Είμαι βε"αιος οτι ν\ παρούσα ϋιατριζ·^ 3ελιι 'ρεί ίσει τους φιλομ,αίίΐς ίίς τν;ν σ·*το«5>}ν τί?ς ϊυμ<?«λικίί, και Αρχαιολο γίας, και 3ί\ει τους παρα κινήσν, να σπουέαζνσι τ ν,ν ΓΥρ- ααν<κ·.ΐν γλώσσαν, όιά νά ωφελ^ίώσιν εις τα,ς μ.ελεταζ τ.νν. Αλλ ί'ττίΐό'ιι ΐΓολλ* ολίγοι τιοιι ν,μιτιρων γνωρίζουσι τ ν, ν Υιρμανικήν γλώσσαν ■, και παιίείαν, και οι περισσότεροι τ&ν "Κογίο-ΐν του γένους προετοιμάστεντες ι'ις τάς επιςν,μας, και ιΐςτν,ν φι\ο\ογίαν &ιά του Γαλλικοί Ιοιωματος, ίιετήρησαν μίαν χαριςήν ευνοιαν εις αυτήν τήν γλώσσαν και Τν,ς ίίίουτι τα τρωτίΐα από όλας τ ας αλλάς τι^ς πεποΧι σρ.εν//. ΐ.υρ&πν,ς, ας μοι ί'ωύϊ αυεια νά ικτηνύίϋ ολίγον τι, οια νά απούεί^ω ο τι ^ ί ερμανιχ,η γλώσσα κατα τν,ν ναροΰσαν εποχπ ν ιϊναι επω:ριλε- ςατν, αν ο καίί άλλν<ν ίίς τον α'κρι^ιί"'Ελλν<νις>ίν , και Φιλο- λογον. Παρακαλά ί{ ; τον άναγνώςνιν να μ,^'λκισμον>)Τΐί, οπ ίί: ακτ^ν τν,ν σκίψιν, οταν ομιλώ συγκριτικ 'Ζ; π ίρΐ τ&.» ίυω έίνών, μ,ίΐ-ω πάντοτε ΐ!ς τίν πιριορισμόν του 'Ελλνίϊι-