- (. 7«5 ) - μινϋν · ΐ'χέιτχ δεχόμεθα , ότ» αυτα"ι αί τρέΐς γωνίαι είναι γοΐ- νίαι τριγώνου » ίΰ'οι) ν[ νκούεσις ' χ-' £κ.τουίευ συμπεραίνομεν) οτι ίΐναι 'ίσαι μ,ε ιϊυω ο'ρδάζ , χαϊ τούτο είναι η συνέπεια.. "Αν εΤυχε νά ί ίου μι ν την άττόίίίξιν αυτοί του .?: -ρή ματος , ηξεύρομεν , οτι νι υττ&Οίσΐζ συνδέεται με την συνΐ· πειαν , οσω και αν άπέχη η μία της αλλιώς · «ν έζεναντίας δεν ε'ίέαμεν την αττήο'ίίξιυ αντνίν, τότϊ ίιά νά φΟασωμ,ϊν ίί{ το 3εωρημα , η έιά να μάΰύιμεν Την άλήίίειάν Του, ν ρέπει να ίΰρωμεν τον δεσμΐ,ν, η το νήμα, οπου ενονει την υιτόίίσιι/ με τκ{ν συνέτειαν ' είναι ίμ&ς άϋιάφορον'ΐσως , ιίν άρχίσωμεν άΐϊϊ το ί'ν, ή το άλλο άκρον, φδανίΐ μοναν νά ημπορέσαμε* και κατά τούς <5 υ ω τροπους να ϊιατρεζωμεν ο\ον τα νημα, και νά γνωρίσωμεν τά σημεία της σνζιυζεως · χατά τοίτΌ ημποροΰμεν η άπο την νπίίΐεσιν να πηγαίναμεν εις Την συν* ίνειαν, η το άνάπαΧιν, κατά ν ως εΰρε6 ουμεν προς το μέ ρος της πρώτης, η της δευτέρας, η ςοχασίΙοΰμεν , οτι εχομεν ΐίερισσοτέ ραν ευκοΧίαν νά ύια-ξ&μεν άπο Την μίαν εις Την αΚΧην. 5. 'Η'ζιΰροντες παρ. χ. Την Βεωρίαν Των παραΧΧηΧων, και οτι οΧαι αΐ ττρ< το α υ το σήμερον εις το αοτο επίπεδον *α! ττρος ίν μέρος μιας ευθείας σχηματιζόμενα. ι γωνίαι είναι 'ίσαι μέ δύω ορ'Μς , άν έξετάσαμεν εν τρίγωνον μέ ίιβφό- ρου£ είς αυ'το προςπικτοϋσας ευθείας, αί οποΊαι ημπορούν νά παραβληθούν με ισάριθμα νήματα άρχίζοντα άπο την νπο&ε- σίνμας, και ςαΰοΰμεν εις μίαν άπο αντάς Τι^ν ΔΓΕ, σχ. 1 , διερχομένων έιά Της Γ κορυφής Του τρίγωνου ΑΒΓ, και πα- ράλΧηΧον μέ την βάσιν ΑΒ , 3εΧομεν εύρε ι τά έξης * 'Επιιδη ΔΓΕ παρά\\η\ος μέ την ΑΒ , ϊΐναι χ.α\ Α=γΑ' , χ.αι Β=Β'· άλλα . . . . Α'+ Β' + Γ Ζ 2 όρύάς, λοιπον κ»1 Α + Β 4" Γ 2ζ' 2 όρθάς. Α Γ Ε Β'