— ( 43' ) — Χογον Χεζεων "Ελληνικών έΧΧειπουσων ε!ς Τι«ν Λατινικών, ιάς όποιας ο' συγγραφεύς ε!κ,άζει ότι ό όχλος διεσωσεν α- νικαίεν Χα€ουν ΐκ τϊίς κοινές τνιγίί μί τ^ν 1 ( Χλ·<ινικ»5ν. Η* φράσκ του είναι γΧαφυρός Αατινιαμος, και ί'χ,ίίΤίΐ τα πραγματα μι ίδιαιτέραν σαφήνειαν- Ο* αυτός ούτος *αί αλΧα ποΧΧα και καλά εζεδαικε χ.ατά διάφορους καιριυς' ε παινούνται δε μάΧιςα το ΐΓίρι αρχαίας τορευτικνς, ή Ααρ- ναζ τοϋ Κυψ/λου , ι^ίι.) δι νεωςϊ εζέδωκε τον όνειρο* του Σιιηπίωνος 'ΚΧΧ κνις), Αατινιςι, κα! 'ΐταλις. 1 , τον /ιτοΐον και μ,ε 'Ρ.λ\ν]ΐ»ΐΛν(ν 7Γροσφ£ονιισιν «ρο'ς Τον αγαίόν και φίλο· μ',υσον 'ίεράρχνιν 'ΐ γ ν ά τ ι ο ν αφιέρωσε" προσέτι και £ιατ«ιι- &ί'ν, ΟΤΙ ν{ νίοτυττωδίΤσα £#ιτομνΐ τίς Διονυσίου του Αλι- κ αρνασσε'ως Ιςορίας δεν 'έγινεν ΰπ£ του αυτοϋ Διονυσίου « αλλ εικάζει έπιτομέα αυτί?ς τον αιτογο^ον αυτου και αυ τόν Διοκυ'σΊον ί κ τίΐς ' ΑΧικαρνατσου τον και Αττικις^ν ί*ο- νομασίίντα. Ο* ϊλλογιμος ούτος αννΐρ, καί ίιοί τν]ν παίδι ίαν του σεβάσμιος , και δια τους 'Ελλκινικους του τρόπους αγα πητός, γίνεται ν(δνι μάλλον ιτρας ν,μας επαίνου άξιος, διότι με πατρικήν καΐ αδεΧφικην' άγάπην περιίαΧπει τους ίν· ταΰία «ί{ Πίσας σπουδάζοντας νέους Γραικούς. Στ ί φανός Καραίίοί&ιρΐ· Μ Ο Τ Σ I Κ Η'. (ϊζ Ιασήυ, ίια ν τοϋ εζε/αρι^ου γ ,'υ.(»ν ®/Χου κυρίου Μ. Βϊοναίϊου του Κϊητος). Ενταΰία παρατίθενται άπερ νρωτι/,όΐήσαν οI τίς ν,μετερας Μουσικές Σχολές μαΰητα) γ ' τγϊ τίς ίν τα; Πατριαρχϊίω γενομένης συνοέικνϊς ανακρίσεως του ημ.ετιρου Μουσικοί συςνιματος· Τ/ ες! Μουσική; —'Ειηςκμνι μ,έΧους, καί των ΐΓ?ρ) μ/. Χος συμίαινο'ντων. — Το' μί'Χος *30ίν συν/ςαται;— Αιτο μϊ- Χψδίαν , ρυΐμον κα! λί'ξιν. — Τίιςι μελωδία.· — Πλοκί) φίο^γων ανομοίων οξύτητι καί βαρύΐ\^Τι· — Τί ΐςι φίογ- γθ(; —Πτώσις φαινίς έμμεΧης επ\ μίαν τάσι». —Ποσα£<- ο·< τα" σύρματα;—Τρία. 'Οκτα'χορίον, το* ότοίον λέγε ται καί Ιια π&σων' Πεν'τα χορδον, όπερ Χέγεται και Τ Ρ 9 Χ 04" Τϊτράχ'ορίον, όπερ Χέγεται κλΙ τρ« φω ν · α- Ο ^ 2