— ( 241 ) — εκείνους, ό'σοι σκωκτικως ωνομαζαν ε πι 6 ε Τ α ς ιούς Μονα χούς, και ο σύγχρονος του Χρυ σοςομου 'ίερωνυμος λέγει, ιτι οί 'Εύνιι<.οι μάλιςα 'έδιέ'αν το επωνύμων τούτο εις όλους άιτλως τούςχριςια,νούς , »1>ΐοιιη<|«ι© νίϋεβηΐ ΟιιΪΒΐίίιηιιιη, ίΐβΐίιη ϋΙιι<1 (1ε ΐΓΪνίο, ο Τραικός έ-κΛεΤης, νοοβηΐ ΐιηροδΙΟΓεπ» (ΒαίοβΓ. ΤΚ653ΗΓ. Εοο 168>381. ίοιη. I, ρβ§. ιι 65)· Χρήσΐ- μ-ον Ίσως είναι να εΐσαχΟη εις την σημερινην μας γλωσσαν το Επιύετης, οις συνωνυμον του Π λ α ν ο ς, κ.α» ερμηνευτι κοί/ κατά λέζιν Τοΰ ΙτηροεΙβαΓ Των Τάλλων (Αατιν. ϊιηροβΙΟΓ). Σελ. 301. " Πλί/ο) οϊ και του κανάκους τά χρήσιμα.. . · ,,ετι ύ'ε νρος τα ώτα, και Τας φωνασκίας. Ο εκίοτι^ς ίκρίνε το φ ω ν α σκ ί α ς υτίοντον. Και τοιούτον βε€αια φαί· νιταϊ, αν έρμηνευύ^ κατά λεξιν, οτι το ττανακες αίναι χρή σιμοι/ εις Την γύμνασιν ΐή άσκησιν τίίί φ&νης, αά τοοβπ» (-ΉΓίοπ(1βπι , ως το μετέφρασεν ο %είάωρος. 'Αλλ' ο ®εο- φββςος, λέγων με φιλοσοφικών βραχυλογίαν, " Προς τάς φ&> νασχ. ία,ς" ενόησε, Πρόςτάϊκ. της φωνασκίας συμ- ί'α ί ν ο ν τ α τ. α' 6 η. 'Απο την συχνών κϋ! βιαίαν ασκησιν της ψΜνν,ς γεννάται, κατά τον 'ΐκκοκρατνιν ('£#ι$ημ. ς , γ Σίλ. 815) , η βηξ , η κυνάγχη , ό βραγχος , κα\ άλλα -ιταβη , οκοΧα. <τ'ομ&Λίναν ειςταςσκηνικές, ΐίςτας διαλαλητάς, % ά-πλως τζςοσοι αναγκάζονται νά φωνάζωσι συχνά και μεγαλα' οΟίν γίνεται η κ ε κ Χ α σ μ ε ν η, νΐ α Κ ε $ ρ ω γ 4 « <ρ &> ν ν) , ως την ονομάζει ο 'ΐτητοκράτης ('/ΰ". Φοέσ. Οϊκονομ. 'ίττποκρ. λεζ. Φ ων η) , χ. α ) καβώς με οταρομοίαυ μεταφορά ν Την ονομάζουν Γάλλοι, νοΐχ οβίββε. Κατά τον 'λριςοτέλνιν (Περί άκους. 1156) ονομάζεται και σαύρα η τοιαύτη φων»ι*"Σα- »βρχι έέ είσι και ναρερ^υηκ\\αι (γρ. ιίαρε^ωγ^α,ι) Τ (α ν φ&ι- , οσαι μέχρι Τινός φερίμεν&ι συνεχείς διασκωνται . ΣΛ. 3θΐ. "Του ο« κυκλάμινου η ρίζα προς τι τάς 'ΕΚ- «ΪΙΝΕγ'ςΕΙΣ των φλεγμονών κ. τ. χ. " 'Εχ.ατάλα€ϊ την αναρ- μοςίαν της λεξεως ο σοφός εκδότης * άλλ' ηρχ,έσβη νά ση· μΐι&ιτη μετάφρασιν του Πλινίου βΓαρίίοηββ , χ.α» Το» ®εοδώρου , βχΗαΐΒΐϊοηββ , χωρίς να -κροζάλ^ ίιόρ^ωσιν. Β γνιή- <*<* γραφή «τον, αν έεν νλανωμαι, 'ΕΚΠΓΗ'ΣΕΙΣ , ·αρραΓ8- Ιίοηββ. Το νόημα είναι, οτιτό Κυκλάμινον (νί η Κυκλάμινο ς) *Χρνισίμευεν εις το νά ωριμάζω τά φ Χογωμένα άττοςηματα, και να τα μεταζάλλη εις κΰον. Οί Γάλλοι Το ονομάζουν ρβιη ίβ