Ήραχλείδ. η(ρί πολιτ. Αίλ. ποιχ. ίςορ. βι€λ. ΐγ, 14), εχεΐνος ο περιβόητος νομοθέτης των Ααχεδαι. μονίων, εύρήχεν όλο τα συγγράμματα του Ο μή- ρου ίν ΐ'ωνία παρά τοΊς άπογόνοις τοΰ Κλίοϊρυ'λ. λου , χαΐ τά 'έγερεν 'είς τήν ϋίλοπάνηαον· Κατ' αρχάς ίφάλλουτο ταύτα τα χομματια υπό διαγό. ρους ονομασίας, και ώνομαζοντο κοινώς ρ'αφωδίαι, 0( δι φάλλοντες αυτά ραψωδοί, πλήν ο Σόλων ΐ), ό Πειοίςρατος χαΐ ίππαρχος ς υιός του εΰ* ρ ηχαν την συνέχεια ν όλων τούτων των ραφωδιών, χαί διαίρεσαν αΰτας εις δύο, εις την 'ΐλιάδα και Ο'δύσσειαυ ' Ο' 'Αριςοτέλης έπεθεώρησε δια ττρο- ςαγης 'Αλεξάνδρου του μεγάλου ταΰτα τα ποιΫμα- τα άχόμη μίαν φοράν, χ#ΐ ούτος ό μιγάς βασι λεύς έκρινε χαράν του νά τα επιθεώρηση ο "ίδιος α» χρι&έςερον ομού με τον 'Ανάξαρχον και Καλλισθε· νην. Αυτή η 'εκδοσις ή ή μεταγραφή των ποιημά των του {Ομήρου ώνομάσθη η από νάρθηχος 2) εχδοσις, επειδή έχλ&'σθη £ίς τίνα θήκ'ψ , τη» ό- ποίαν ο'Αλέξανδρος, όταν ήθελε να χοιμηθη, 'έ- δαλλίν ίΐποχστω το» προαχεφαλαίου τον ομού χαί το ξιψίδιόντου' Μετά ταΰτα δέ 'έΘαλε τού το το βιβλίο ν 3) εις μιχράν τινα εΰοδιάζουσαν 3·/_ χην, περικίχρυσω μένην χαί λι9οχόλλητον, η ο, ποία,ΐυρέθη μεταξη των Βησ ουρών τοϋ Δαρείου. Μετά ταΰτα έγιναν χαΐ άλλα ι ίταθεωρήσεις τώυ ονγγραμμάτων του 'Ομν'ρου εις διαφόρους επαρ χίας, αλλ' η χαλλιτέρα έχρημάτισεν εν Αΐγύπτω παρά Ζηνοδοτου τοϋ Έφεσίου επί Ώ,τολεμαίου του πρώτου , Α'ριςοφάνους του Βυζαντίου, μαθητού του πρώ του, χαΐ μάΧιςα παρα τοϋ 'Αριςάρχοα, διδάσ καλου του Ευεργέτου, υιού ΰτολεμαίου τοΰ <Ρι- ί) Λαέρτ.εΐ! 26%. ΙΐΧίτ. ΐΙε'Ίχχαρχ. Πανί, §1ι Λ%. ΠΧούτ. (ί> 'ΛΧίί. Στράβ. βιβ\. ιγ. β) ΠΧούτ» ιιι 'Λλέξ. χαι 2'τράβ. αύτό&ι, 3) Πλιρ, ίατορ. ψνβ, βιβλ< £, 9· ^ λομητορος. Ούτος ό 'Αρίς άρχος έδιώρθωαε το π αν ούτως, ως£ ίγχρίθη η έπ(9ε$όρησίς του παρα πάντων, μ' όλον οπού μερικοί φθονεροί συγγρα φείς τον κατηγορούσα*. Α'λλά χοίρος είναι νά ε'- πανέλθωμεν επί το προχείμινον. Πλ·;ν του σχολίι'ου τοϋ Όμηρου δίιχνϋουσιν εν Χί'ω χαΐ την οίχίαν, ΐ'νθα εγεννήθη ο Ο μηρος, χαΐ ίνθα έγραφε τα περισσότερα συγγράμματα τον. Εκχολο» είναι να ςοχασθ·/· τις, οτι αύτη υ αρχαία οίχία πρέπει νά ηναι ΐ:ς χαχήν χχτάςασαι, επειδή ό Ο μηρος 'έζη, κατά τα Ο 'ζόνια μάρμαρα , η6ΐ χρονους πριν Χ,ριςοΰ γεννήσεως. Ο τϊ Λέων ο ' Αλ· λάτιος ήλθε δια να ίδη ταιίτην τήν οΐχίαν , έ;γνίί- τ αι οτι ολίγας μάνας πΐτρας εύρηκε, χαταναλισχο- μένας υκο της πολυχαιρίας, έπΐ τάς οποίας έχλαυ- ναν υπο χαράς αυτός τε χαΐ οΐ πΰντροφοίτου. Αύ ται α ι πίτααι ευρίσκονται εις το βόρειου μέρος τΫς νήσου πλησίον Βολισσου 4), V οποία χεΐται εν τω χέντρω της 'Αριουσίας χώρας, έϊθεν το νέκταρ των Α'ρχαίων, ως έαημίιώθη ανωτέρω , και ίσως τ«τ· το τό άξιόλογον ποτον συνεισέγερεν ου'χ ολίγον εις Ενθουσιασμό ν τοΰ ποιητοϋ. Μεριχα νομίσματα χο· πέντα εις τιμήν τοΰ Όμνρου παρά των άργαίω* ιγχατοίχων ταύτης της νήσου, ευρίσχονται ετι εις τάς αυλλογάς των περίεργων, χαί μάΧιςα εν, ένθα παριςάνιται -καθήμενος έπΐ χαθέδρας με άνοιχτόν βιβλίο ν εν χεροί χαΐ άναγινώσχων προσιχτικως, τό οποίον επομένως αποδεικνύει τρανως, οτι δεν ητον πάντοτε κ>φλός, άνίσως χρεία ν' άποδείξωμεν ο, τι χάθε ςΐχος των συγγραμμάτων του αποδει κνύει άποχρώντως. ΈΛς το άνάπαλιν μέρος του 4) Βολιδδόϊ ά>νομάσ$η, χαδώι λέγουβι, χαρά τ5 χεριψήμ» Γρατηγν ΒΐΧιβσαρίν,' οπι, &ε λέγαβιν, ηΧ$εν αύτδ μί το Γράτενμάτν, *αί ίκησι τό ψρίριον' χατά έί την μαρτυρίαν ίχΧλΰ βνγγραψέω!, χαι ίχά^ιαεν αντΰ αιρμάλω* τοε.