— ( 54ί ) — Χαν είναι ανεξήγητα , αν I ϊίιοξ ίϊκ μας έδιδε Τηί ·Β\ί(,ν φυσικην και καταπειςικην Χυσιν των, καυχωμενος εις οΧν,ν Τιΐν ε'νδεχομενην θρασύτητα τον , ή οποία τον ώδνγιήσεν εις ολας τάς άγρυπνους μεΧεΤας του , και μητε τον εμπόδισε νά ζητήση εύμένειαν και συμπάύειαν άπο τους "ίΙΧΧηνας' δια τοΰτο και ενθρόνισε αυτεπαγγεΧτως, α ν Τ ο ν ο μ ω ς, μ: ανεξάρτητο ν ά. υ τ ονομίαν το ύποκείμενον Του εις τον νπερτατον βαίμον τν,\ς κατά Την ίδεαντου ευγενείας, χαΐ υβρίζει ολον το γένος, και όΧους τους κατ αυτόν μη ευγε νείς σπουδαίους μας, κομίζων οτι α! προς αυτούς ΐί€ρεις της ευγενιαςτου είναι χαόια και αςειοτητες και επειτα καυ- χαται', οτι άνιτρκφη μεταξύ ευγενών, -ίεΧει δηΧαδη νά άεί* ξ% οΧους τους εαγενεΐς ομοίους του! ΙΤοΤος ημπορεί νά κρίν# άξίαν εΰμενείας και σΰμπαίΐείας την τοια,υτην 3ρασυτάτΐή» η αύχησιν , εν ω είναι φανερωτατη άντίφασις ως προς όΧους; οσοι ε'γναρισαν την ευγενειαν και χρηςοη(ίειαν , το ημιρον , το 'σεμνον, την γΧυκυΤη τα, και Την προς τους πεπαιδευμέ νους αγαπην κα\ σε-ξας οΧων των ευγενών μας ; —· Έ'ίμεία βι€αιοι, ότι η είκων του οΧου }ίοδρικα, χα^ιαις επαραςήύη εώς τώρα, είναι άκρι&ςάτη και άπαράΧΧακτας μι το πρωτοτυπον ' πΧην διά νά γένη άα^μη ενΤεΧεςέρα κάϊ ζωηρότερα , Κρίνει νά αντιγρα-^ωμεν τον τεΧευταΊον ναρα- γραφον των προΧεγομενων του , και νά Τον άναΧύσωμιν, Κα'ϊ οσον συγχωρείται εις την παρουσαν κρίσιν * 'ΐίοϋ αϋτος 'ί επίσημος ιπίΧοψος. „ §. Περί δε του ότι το υψος αυτο ,, είναι πανΤΗ ΕΧΧηνίκόν, χαί ακοΧοα(ΐως ανοίκειου και αναρ- „μ>>ςον ώς προς την Δημοτικήν φρασιν του χύδην λαου, άπο· ,, Χογουμαι προς αυτούς τούς Δημαγωγούς, οτι η ΓΧωσσοι ,,μας είναι φύσει Ελληνική , και ο εξευγενισμός των η(ίωθ ,,του Τενους δεν επιτρέπει την εις συγγραφήν χυδαιοΧογία,ν. ,,"λΧΧη βί£αια ή γΧωσσα των καπήΧων , και αλ\κ( η των ,,Έ,ύψενων' Αλλν) ^ Των 'Σπουδαίών, και άΧΧιι ή Των χυ- „ δαίων. "θ(ιεν μετ είΧικρινείας ομοΧογω οτι δεν νοςιμιυομαι ,, τιΧείως Την Δημαγωγικην ΦιΧοσοφίαν. Δεν γράφω μη ΐε ,,διά Γί&ργους, μήτε διά ΤΙακκάΧιδες' γράφω άπΧως δια ,,Έύγενε'ΐς, και Πεπαιδευμένους. Διό και προσέχω να Γκφρα- ,,σύω, οσον το δυνατόν εξηκρι^ωμένιος, εις Την συνηύισμι- ,, ν ην φράσιν των. επΛυμω [! ! ! ] οί Τεωργο) νά καταγίνων*