βίνΤιίχι ισαν εω; εις τα ενδόμυχα των καρ- £ιών μας" ε'ί3ε όμως νά ι^τον δυνατόν να γίνωσι γνωςοί και εις τα απωτάτ ω μέ ρη της Γαλλία?· Πλιί/>ΐΐ$ ι τ ι όντες ϊ'νί ου σία σ·μ ο ί και ευγνωμοσύνης, αίσ3α.νο· με3α την ανάγκην τοΰ νά παραςησωμεν εις την Μεγαλειότητα σου οσα πνέομιν φρονήματα* ,,Κατευοδώ3ητι ούν βασιλευ] μηδέ ε- χοις εν τ£ μεγάλη σου διανοία ϋπο^ίαν τίνα αέρι της τύχης τοΰ'τιμιωτατζυ εις Ηΐχίΐ'ί κτήματος σου! ϊ ιτα^ί τους ι/- ούς σου και α'ίίλφους μας να απόκρου σης Τοι!$ κατερημόνοντας τας επαρχίας μας συμμάχους εχθρούς. Μΐ την ύύ^αμιν των οπλών σου και με τήνβνν{3εια.ν του ΰκερανεςηχ,ότϋς σου πνεύματος 3έλομεν συνενώσει την ίσχύν τοΰ ίν3ουσιασμου του ε3νους, άναζωπυρουμένου εκ νέου από τους αινίύνονς της πατρίδος, με την Βύναμιν του εμφύτου οίηματος τοΰ ί,?- νους , το οποΊίον καταβοα εναντίον της *.* * , 1 ■** > Λ * *■ ' προπετους αΧαί,ονειας των αλλογενών, και μετ ούπολυ £έλουσι καταλάβη οί έχ3ρο'{ το ασυ'νϊτον -τκι» επιχειρημάτων και τό απατηλόν των ελπίδων των. ,,Βασιλευ! συ προ >5 χρονών εσωσας την Ταλλίαν' άλλα και τώρα συ πάλιν σώσεις αυτήν. Στρατολογίαι νέαι , τρε- χουσαι από "πανταχόθεν, 3έλουσι προσ- επαυζησει τα πολυάρι3μά σου ςρατευ- ματα, δια να διώζοισι τον εχ3ρόν απο ι τον τοτίον των αρχαίων Γάλλων, καϊ να ΒιαΤηρήσωσι την ο'λοαλν) ρίαντης μοναρχίας σωαν εις τα φυσικά της σύνορα οία ίνε- κρί3ησαν και απ αυτούς τους εχ3ρους μας.^ν. λ ε υ 3 έ ; ρ ω σ ι ς της πατ ρί δ ο ζ ας είναι το σύν3ημα των Γάλλων» ,, ν.ίς μάτην εφαντάσ.9ησαν, βασιλευ, οI ανοσιοι εχ3ρ οι να διαιρεσωσι το ε3· νος. Ο! πιςοίσου υπήκοοι, τους οποίους δεν ε^ουύένωσεν ακόμη το αςατον της τύχης, 3έλουσιν αντιπαρατάζη^ γϊ ? ( το μ,Τσος κα'ι μνησικακίαν των έχ3ρων , οπου ΐμπνιει προς αυτούς ο προς το υπερανε- ςηκός πνεύμα σου φόβος, την αγαπην των κα\ πεποί3ησιν. Ναι, βασιλευ, ο άλυτος σύνδεσμος τον έ'3νπυς και του Μονάρχου 3ε'λει περιορίσει την πρϋσκαι- ρον προδοσίαν της Νίκης, χ,αΐ.συνεςοιχη- μ,ίνοι περι Σε οί Γάλλοι, 3έλουσι γι- αύ3ις νικηταί· Οί εγχ,άτοικοι ε- *·άβης τάξεως και επαγγέλματος, εκ. των όποιων συνίςαται η ('3νιχ.η φρουρά Της^αλης σου πόλεως τοΰ Παρισιού, συμ- πνέοντες όλοι τα αυτά φρονήματα χ,αΐ εν3ουσιασμόν, καϊ καυχώμενοι δια τό ,εμπιςευ3εν ε!< ημας σεβαςόν ε'νέχυρον, 3ελουσι φυλάζει τήν πατρίδα των εναν τίον των αλλογενών, κα· τον 3ρύνον σου εναντίον παντός ε'Ιδους αγώνων, πρό3υ· μοι να περικατατειχίσωσι με σωρούς νε κρών τούτον τον 3ΰονον, επί τον οποίον • 'η » 'ι· \ Μ γ . * εκαχισεν^ αυτοπροαιρέτως το ε3νος την Μεγαλειότητα σου χ,αΐ τι<ν οίκογενειάν σου,^έΐί, των οποίων κρίμαται η δόζα, τό ευ είναι κα\ η ησυχία της Γαλλίας. ,, Βασιλίυ ! "Οταν ημεΐς επροσφε'ραμίν σοι το δια&ημα, σοι επροσφέραμεν καΙ τας ορκωμοσίαςμας' Ιδού λοιπόν άνα- νεονομεν _ αΰτας ταπεινως ενώπιον της Μεγαλειότητας σου, ενώπιον της αξιολά τρευτου συζύγου σου , τκί τοσον επαξίου της αγαπης σου τε καλάμων, και βνα' πιον τοΰ σεβαςοϋ σου υοΰ.' ,,Βασίλισσα! παροκαλουμενσε να κοι- νώνης εις τον σεβαςόν σου συ<ζυγον την ταπεινην ημών ϊκφρασιν τούτω» των φρονημάτων. ' (έπονται αϊ υπόγραφα··) Προς ταύτα άπεκρίίηήαΰτοκρατόριατσχ τον ακολου3ον τρόπον. ,,Κύριοι αξιωματικό) τηςε3νικης φρβο- ρας τοΰ ΠαρισίουΙ-Κζίγω συν*ιτ3άν3ην ό- \τα 4σ3αν3η φρονηαατα ο αυτοκράτωρ, οτε ί'λ α λ ν] τ ε προς ΰσας. Και εγώ έχω, αίς αυτός, ολην την ελπίδα και πεποί3ησίν μου ι εις την άνδρίαν σας . εις τηνεΰπεί- ^£ΐαν σας και πίςιν. βί λοι προςαζει να παραςχ3$ ^ρ)ς αναβολής καιρού η ιπι- ςολίή σας πρός τον αυτοκράτορα." , (Πριν 'η.μισεύσ)<ι 5 αυτοκράτωρ εις το ςβατευμα. , γραφονσιν αί τοΰ Παρισιού εφημερίδες , επαμρησίασε το ταγιχα των αξιωματικών της έ3νικης φρουράς του Παρισιού προς τνν α,υτοκρατόρισσαν κα.1 προς τον βασιλέα της ΐωμης, λέγων. „ μισεύω δια να παραλάβω την διοίκη- σιν τών ςρατευματωνμου , *«ϊ εν τού τοις σας εμπιςεύομαι την μν,τροπολίν μον % τηνσΰζυγον μου και τον υιονμου.'*