— ( 561 ) -«■ πους ζν~λοτυπίας, η νπιρ&λικης ματαιότητος, ενοπλίζονται άκαταπαυςως κατ εκείνων των συγγραφέων , ο'ίτινες όιά των προτερημάτων α,ΰτων υψαίΟ^ιταν υπεράνω των λοιπών ανθρώ πων. Το.οίτος εγενετο κρι'ικόςτις γραμματικός ΰπο Τω αν- τω ονμαπ, οςτις ενικά, μιας παράλογου και αυύαδους κα- τχκρίσεως κατά τ%ς 'ίλιχά'ος και τίϊς Οδύσσειας, ανεκατεςη- σε τον εαυτόν του μισητον. Ο σκοπος αυτοί δεν ήτον το να ζητήση εις αυτά τα δυο ποίημα τα , τά πραγματικά και ά\η- ύη ελαττώματα, κα\ νάτά εζακρι^ώση προς οφελος τ£ν οσων «ι δυνάμεις δεν ήσαν ίκαναι νά εννοησωσιν αυτά ο'ίκοίΐεν · εν τοιούτον προκείμενο ν άνεύκτως η(ιελε γενη α'ίτιον μιγα,Χων ητρις αυΤον επαίνων , χ.α! πολλοί μαλιςα τ£ν πεπαιδευμένων πριν τουτου ε κοινοποίησαν διάφορους κατακριτικας παρατηρή σεις περί Ομηρου, ουδείς ομως τ ους κατέκρινε περ\ τουτου · πλην αυτός έπασχε παντοίοις τροποις νά _ κατα€ι€ασ/< ϋυτον άπο τον υπερτατον βαύμον, όπου ολη η Ελλάς τον ΰ^ωσε, και νά τον καταρίθμηση με τούς πλέον αδοκίμΐυς πόιητας, διο και επωγομασύη Ομηρομαςιζ· Αν δωσωμεν προσοχην εις Ζσα ο Ταληνος εγρα^ιν (ι) εις την έπιςολήντΰυ περι αυτοΰ < η,μ.αριατΰυ προέβη τοσούτον ωςε και να μαςιση την εικόνα αυτοΰ. ΤιΐΈς συνηύροισαν επιμελώς δσα σποραδην αναφέρον ται παρά των Ελλήνων και Αατίνων συγγραφέων, περί του χαρακτηρος του παράδοξου τουτου ανδρός, ουδείς όμως ηον ν/,ύη νά μας δαιση περ\ αυτοΰ άκρι€ι7ς ίδεας, και μο) φαίνε ται> οΤι τοΐίτό προέρχεται, διότι Τινές εξ αυτών συνέχεον το Ονομα αυτόν μΐύ' ένος άλλου παλαιοτέρου. 'Ο Κύριος Αιφι€ριοξ είναι ο μόνος οςτις άνεκαλυψε την σύγχυσιν Ταντην. Ούτος εις μίαν των υποσημειώσεων του εις τον Αογγ'ίνον αναφερει, ότι χρειάζεται μιγαλη προσοχή εις το νά ημπορέσω τις >"* ' (ι) Ζ®/λος'Λμ®ι*ολιτη;* πο'λι; ί'«'<ϊ Μϊχϊίονια;'Αμφήίολι;, ηΐι; προΐί- ρον έκαλεΓτο εννέα ο£ο:' ος έτίΒχληΟ-η \)μ.7, .-,μ.-ίςι~ , οτ: επΞσκωτττεν "Ομ-Ψ ρον · ίιο αυτο» ^Ιωξαντε; οι 8» τη Ολυμπία, χιτα των Σχ'.οωνι'ίιην • I * " Λ » / » * ν >·,5ησϊν' ρητα>ρ τ$ η'ν χα! οιΧοσοβος, βγ,ίάφβ μεντοι τινϊ και γοαμμίτικ* , χαίοΐ της Ομηρον ποιη^εω; , λογού; 5 ν ν ·ί %' /ςοριζν βπο ΘβογονΛί» ε»; τη; Φύ,ι'ππου τελεστή; ' βιΆια τρία κζμ Αμφιπολδα;, *αΐ χ«τ» Ι«ο*ρ- τους ταΟ ρ·ο'τορος, χϊι άλλα Βλ8ίς«, ε'» οίς χαϊ ψόγος Ομηρου. Γ#λη» 3 » Λ5 ' ρΐ θίρ-ΛπίΚ /ίϊΒ,