—■ ( 258 ) — ετρεχον ίίζ τήν Αίγυπτον &ιά να ίιίαχ3ω<τι* τό αίτιον τούτο ετράέιζε «ολΧου'ί "ΕλΧ^νας φιλοσόφους, εζ ών και ®αλην τον Μιλνίσιον, κ αϊ Πυ3αγόραν τον Σάμιον. Μετά Την εις 'Ελλάία ίττιςροφ^'ν του, Ο) ο Θαλίς εσπαρε τάς άρχος της Γεια μετρίας, της Φυσικής, και της 'Αςρονομίας ' ο Πυ3αγόρας εμιμή3η των π^ρβητων την φιλαρχίαν, ίπι» 3υμήσας να εκτείνη των έπιςημων τό βασίλειον, ε3εμε· λίωσεν (.Ο εις τ ν, ν 'ΐταλίαν σπουίαςήριον, το όποιον εντός ολίγου τόσην έόζαν ελα€εν, ωςε συνηρι3μουντο και ηγε μόνες, και νομο3έται εις την τάζιν των μαθητών τον· 'Η τ ης' Αλεξανδρείας σχολ- κ (3) σχεέόν όλη συγκροτού μενη άπό "Ελλι^ας μαθηματικούς διαφύλαξιν εις διαςημα $έχ.α αιώνων και περισσότερου την φιλοκαλίαν και σπου&ήν των επιςημων εις Την πατρίδα των. Τούτο ητον έργον Πτο λεμαίοι* του Α αγου, ός τις μετά την ϋιαίρεσιν της βασι λείας του ' Αλεξάνδρου, ελα€εν ιίς κληρονομίαντου το 'Βα- σίλειον της Αιγύπτου* ο! διάδοχοι κατά τό παραδειγμά· του εσύςησαν μίαν μεγαλην Βι^λιο^ιικ.ν)ν, «ι; Την οποίαν συνη.9ροισαν με αδρά ς δαπάνας οσχ βιβλία ημπόρεσαν νοί συναζωσιν. Ο» 'Ρωμαΐοι, αί -πάντοτε των "Ελλήνων μιμητά), ίίζ την Μα3ηματικήν εχρημ.άτι<ταν μόνον μα.3ηταϊ αυτών, και σχο- λιαςαί · αύτοι ησχολοΰντο είς την ΐ.υγλωττίαν, ωςε δια ταύτης να λί€οιτι δόζαν καΐ αζίαν. ολίγην ύπαλη^ιν είχαν έια τας αφηρημενας, και 3εωρητικάς γνώσεις* τάς οποίας ο νους με σιωπήν καλλιεργεί, και δι ν διεγείρουν τό νλη- 3ος εις κρότους καΐ επαίνους· Μ« 3άμ€ος κα\ ΐκπληζιν βλέπαμε ν τό εναντίον εις τοΰς "Αρα€ας, και Πέρσας, ούτοι εκατόν πενήντα χρόνους μετά τόν Μωάμι3, άρχισαν νά καταγίνωνται είς τα γράμματα, εις τάς Ιπιςήμας, καΐ ν α'.ν3ησωσιν ε'ζ αυτών μαλιςα με γάλοι ηςρονομοΐ' ςιχάζ',μαι τα δυω ταΰτα ε3νη όμοΰ > διότι άρχισαν όμοϋνά πολιτεύωνται, ήσαν υποκείμενα εις την αυτήν άρησκείαν, και είς τους αυτούς ηγεμόνας. ('Α κβλον3(ΐ » » » » »' χ # ι β.) (ι) Πι β Χ{<5« 59°· ( 2 ) *Ι· 54°· (3) Π(ό Χ: $ΐο.