ται ί?5 την βασιλιχτν , κα9ο την μόνψ επίμο- νον, δύναμιν· Οΰτε το ανω, ούτι το κάτω παρ- λαμέντον , ημπορεί νά μεΐυια περισσότερον η ΐπτα χρόνο»;, η^.αυν το παρλαμέντου πρέπει τούλάχ^ιηον χαΒ επτά χρόνους νά λήηται, καΐ »α έχλέγηχαι νέον άπό το" έθνος του. Τω 1695 ίτίί έίωρϊσΘη να διαοχη τό παρλαμεντον τρεις χρόνους , όμως ούτος ο νόμος άκυρωθη πάλιν τω ι^ 16. '£««" τ·/ς βασιλείας Ιίαρόλοη του Β. "έμεινε 18 χρόνους κατά διαδογην τό 2'δίθι» παρ- Ιλαμέντον, από ι66ι εως 1679; καϊ ώνομά- β9η τ 3 -πολυχρόνίον παρλαμέντο» (ΐΐιε Ιιθη§- ΡβΓίίβηιβηΙ;), 'Η σι/^χαλεΛς «νόί νί'ου παρλα μέντου γίνεται δ:ά μέσου έπιςολων προσβλητι κών ικάρου λόρδου του άνω παρλαμέντου*, || χαί διά μέσου προ-αγων προς τα χομητάτα, πόλεις και κωμας διά να εκλέξω σι τους άπε%αλμένους των, Το δίκαιον τοΰ να ψη^ηρο ρ·η ιίς τάς περί εκλογών συναθροίσεις 'έχει εις μέν τ ας πόλεις εκαςος πολίχνη (ΗοιιδΚοΙάθΐ-) , ει'ί ο ε τα; σί- ρ«5 » ητοί κομητάτα ί'καςος ελεύθερος (ΓγοοΗοΙ- ι!βι·) , όςις ε χα 4° σιλλιγγιων ειήσιον εισόδη μα. "Αξιοι εκλογής ιΐναι άνθρωπο:, όσοι 'έχουαι κατ «το; από ιθ:ά τ<ύν ελεύθερα ύποςατιχά 5θΟ λιτρ. Στίρλ· (ΐ^ΟΟΟ γροσιών) εισόδημα ,χαί εν ταυτφ είναι ανεξάρτητο ι μη εχοντες από τ·/;ν βα· αλεΐαν άζιαν τινα υ σ<τηρίσιον ' (πλην ήμκοροΰ- ΰΐν όταν «κολαύσωσι μετέπειτα άξίαν η σιτηρέ- σιον , να ,εχλεχθωσιν ίχ νέου»} Ή πρώτη σύνο δος ( ΒββΛ ) ήτοι συνίλευσις γίνεται χατά πρώτον ΐν τω άνω παρλαμίντω διά μέσου του ίδιου |3α- σιλέως, οςις καθήμενος έτι θρόνου έχ^ωυεϊ λό- » Μ * ' * ' * γον αναλογον ταις περιςασεσι· κατβ ταύτη» τηκ εΰκαιρΐαν έρχονται και αί άνδρες τοΰ κάτω παρ λαμέντου ε'ί τό άνω , μετά 06 τψ αναχώρησα τοΰ βασιλέας, 'ίκαζον παρλαμέντο# άποχρίνεται εγγράψω 5 ε*5 άναψοράν παριςων την εΰγνωμο- ιύνψ του. Άρ' οδ οί μίτβ ταίτο οί ^«"ν άνδρες χαί των δυο παρλαμέντων ομόσωνι τόν έχχλη- ρια%ιχόυ 'όρχον (θ3ΐΚ οί βαρΓβπιβο^) , εισαχθέν τν. παρα 'Ερρ«οιι τοΰ Η'., ίιά τοΰ άτναΐου ο βασιλεύς γνωρίζεται ως χιρβλη της 'Α^γλίχης ίκχλησί'αξ, και τον όρχον Τίς , οιά τοΰ όποιου απαρνούνται άπό τοΰ ϊγ02 την βασιλιχΥ^ όίχο~ γένΐιαν τοΰ Στουαοτ χαί την 'Ρωμαϊ/.νν Εκκλη σία ι/ , οί δί άνδρες τοΰ κάτω παρλαμέντου όμό. σωσι χαί τόν όρχον τηΐ υποταγής (ο»ΐ1ι οί βΐΐο- §Ϊ3ηοο) } έχλέγει ιό χάτω παρλαμέντον τόν ρττο- ρά τον (βρβΛιβΓ) , 'έτι §ε'πολλούς ιδιαιτέρους αν- δρας ζοοτηηιαβ68) προς ΐζέτασιν ιδιαιτέρων υ- ποΒέσΐων, με$' ο αρχοντ-αι αί σχέφιις χαί εξε τάσεις (Λβΐϊίΐΐϋ). Ε:*; .το 'άνω παρλαμέντου άρ χεται πρώτος πάντων λαλεΐν ό λόρδ γραμμα τεύς, νομοδιδσσχαλός τις > όςις χάθηται επάνω σαχχίου μέ βαμ£ακιον, με τό όποιον δεικνύει το σέ&ας προς τούτο το πολϋτιμον εντόπιον προϊ- ον. 'Ρ.χαςον μέλος, -ήτοι ανηρ του παρλαμέν- >' ξ. , <ν\/ * , ^ » του 5 (γβί το όαίαιον του να χαμνη το προολ^μα του (ιηοΐίοη). ΙΙρο'ίληίία ητο: σχέδιον Τρός τί να νόμον ονομάζεται Ιιϋΐ. Τούτο -ημπορεί νά εγχειρισθώ ητο: αττό την διοίχν^ιν διά μέσου μι- νίςρου τίνος, όςις είναι εν ταΰτω και μέλος τοΰ παρλαμέντου, η άπό κάθε ανδρα τοΰ παρλαμέν του, πρέπει όμως νά άναγνωσθΐ} τρεις ψοραϊς χατά τρεις διαψορους ψμέρας, πριχοΰ νά 5υνη- 6υ νά γινωσι περί αυτοΰ αί φηγοί. "Οςις -δεν είναι Τάρων, χάνει είς τό κατ ω παρλαμέντο* την ·$γ<οον τοι>' οί λόρδοι όμως ημποροΰσι να ψηρηρορησωσί χαί διά μέσου επιτρόπων των (Ργοχιο5). 'Εαν το πρόΆημχ ε'γχριβή (ρβωβί) άι:ο τό παρλαμέντο», ένθα 'έγινε, ςϊλλΐτα ι εις τό άλλο παρλαμέντο# προς έξέταιην, χαί εάν έγχρ>9% χαί από τοΰτο , -ςέλλίται .είς τον βασι λέα ηρός τό έπιχυρω9-ψαι, οςις όμως ν μπορεί χαί νά μη τό ίπιχυρώσ-η, χαί τοΰτο τό δίκαιον τοΰ μή επικυρόνειν Ιγίνεται δια της Κέζεωζ Τβίο