— ( 99 ) — ιψαι, διν έννοεΧ ότι το 3ερμογόνον διαπερχ Τα ύλικά μο- ^ικ τοί" ξύλου , αλλ ότι είσερχομενον δια των πόρων απο μακρύνει ταυ τα άπ αλλήλων » εύκολύνει οΰτω μ,ί το όζυγόνον ΐνωτιν αυτών" προσηλονόμενον δε τούτο διά της ίνώσεως , άφίνει ίλεύίερον το ό^οΐον περιείχε θερμογόνον ι ΐς τι}ν ϊ'κ,τασιν του προτέρου αΰτου ρευςοΰ ογχ-^ο, κ,α! ού τοι γίνεται αίσ&ητόν, η *<*' ορατόν το προτιρον ανεπαίσάη~ τον και αόρατο ν 3ερμογόνον· ίί'ςε, διότι σώματα πυκνάτε- μ ι και σκλκροτίρα καίονται εύκολωτερον παρ άλλα μ.α\α.~ κάτιρα χα) αραιότερα, δε'ν συμπεραίνεται εκ τούτον » οτί το" 3ερμογόνον διακερα και αυτά τα υλικά μόρια. " Τίινίί (λέγει~) εις ίσοβροπίαν εν σωμα, μείερμ.ηνευό- ι,μινον £έλει να ιίπη: βιάζεται ύπότης βαρύτατος νά πλη· ,,σιάο·^ προς το κεντρον της γης. Βιάζεται νά πλ-ησιάσχ ,,Κρός Το κεντρον της γης 3/λει να είπ%: αδυνατεί νά άπο- ,,μχκρυνίΐη άπο Του κέντρου Της γης. Α'λλά το 3ερμογόνον θερμαίνει οχ» μονον τά νποκάτωόεν αύτου σώματα, αλ- ι,Χα και τά πλαγία, και τά ανωύεν αυτοΰ' άρα δεν βιάζε- ,,ται ύπό της βαρύτητας νά πλησιάσω προς τα κέντρον τηζ »7Κ{ > ι >τε δεν είναι βαρύ,,. Του σωρείτου πάλιν τούτου το ,,Βιάζεται νά πλη- ϊ , εγ ι α σ ϊ | Κ ρ ό ς το κεντρον της γης ^έλεινά είπ$·. ,,άδυν ατίΤ νά απ ομακρυνύ% άπο του κέντρου 7 "ι ς γης" δεν με φαίνεται άκρι€ές. Μιί νομίσω τις, ότι εί· βαι φίλαίτιος άκρι€ολαγιςής· Η' γλωσσά είναι ίρμηνε)α τωι/ ιδεών' παντού λοιπόν πρέπει νά ίχ^ καθαρότητα, κα) <τα· φι^νΕίαν χωρίς ματαίαν περιττολογίαν, μαλιςα δέείς τεχνι- κ<*ς κα) ε'πιςημονικάς άληύείας' αλλιώς, αί ίδέαι φαίνονται ε &γχλμΐναι, όταν η γλωσσά τάς παραςαίνη κακώς■ Το βια- ζομινον λοιπόν νά πλησιάσω προς το κέντρον της γης, ίί- νά είπι/ΐ·, οτι είναι σωμα ύλικον, όχι όμως χ.α« οτι α- δχινατε'ί νά άπομακρυν^ από του κέντρου της γης· Ο λα τιι υλικά σώματα βιάζονται νά πλ'ησιάσωσι προ; το κέντρον Τι 15 βαρύτητας, έμποροΰν όμως και απ αλλην τινά αϊτίαν να απομακρυν$ωσιν άπο του κέντρου τούτου. Οΐ κομηται ριαζονται νά πλησια'σωσι προς τον ηλιον, το κέντρον τηζ ίδιας βαρύτητας, δεν αδυνατούν όμως ν' άπομακρυνίωσιν «»■ αυτου, εξεναντίας δέ μάλιςα άποςατοΰν και έπ' άπα·