^ ^οο > —- Τό^ας εσπέρας- Ο* αυτοκράτωρ της ν'ωατ- χαί ά*ό τούς ΰϊασΊΤίςάς κΛίσαριχης οίας έςρατοπέδευε τ* 19· εϊςτό Μάϊνουγ- του Μ/^αλϊ<ότ»|ΤΒ{. Δίά το ςενόχωρον γεν. Το ι'χ£ρικόν ςράτευμα αναχωρεί ά· τί$ το'τβ κατοικίας του δέν ήτο δυνατόν ίιακόπως μι άπερίγραπτον άτχξίαν, και ·■" --■'■■■■ ·*■-■ ? ·'·»— ' κα3', ήμέραν πάσχει μεγαλιοτάταξ ζη· μιας. Ο* φελ^μαραιαλλνΐζ Βλύχερ ϊκ,υ- ρίευσε τον δρομον είς το ΚασσίΧ * και ε- η διώκε ι τον ΐχ3ρόν χαι */$ τον δρόμον προς το 4 Βαχ. ζ,Αυςρ. παρα τ.> ΠαοαρίΛνίτΐί ιφημερ)ς περιέχει εκ Σα ξονίας τ* 29. προ; τοΤς άλλοις τα ακο λούθα. „ Α'κ,ομη μι μεγάλων δυσκοίλια» ημ πορεί τις να λα,ό# πασσαπόρτια. πλέον η 4 ωράΐν μακράν από την Αειψίαν, χωρίς τβ' όττοΤα οΐ περιπλανώμενοι είς τά πυ κνότατα δάση καί παράμερους τόκους κο- ζάκκοι δέν άφηνουσι κανένα να περχσψ Η,' φρουρά τίς Αίίψιαξ £«ν ϊίκαι πολυά ριθμος, οτι σχεδόν αλοι έςράτευσαν εις τα ΐμπροσ3εν. Τα προάςεια έβλάβησαν μεν ολίγον δια τήν έφοδον των νικητών, ',μως η το'λί{ αυ'τιί ίίν ΐβλάβη Καντα,πα- σι, μήτε από Την φωτίαν, μήτε α'το λίΐ^· λασίάν» καί οι έγκάτοικοι 3αιιμάζουσι το παρά να σαν τροσδοκίαν καλόν φερ&ι* μ,ον Των συμμαχώ. 'ΑΚ ο Την Ούγγαρίαν κα) ΐίαυαρίαν έρχεται κατο-τιν των συμ μαχικών ςρατευμάτων νλη·3ος αναρί3· μητον γραμμάτων.* 1 · Ρ Ο Σ Σ I Α, Τ-ί 27· Σίτττ., την ημέρα ν της έορτης της αναβάσεως του αυτοκράτορας πασών των 'ίωσσιων 'λλεζάνορου επ\ τον £ μόνον, ήλ£ον ο! επίτηδες εξ ' Αγγλίας ςαλίντες πληρεξούσιοι εις το καισαροαυ- ςριακόν ςρατόπιδον του Τεπλιτζ· φέρον τες τά παράσημα του τάγματος Της πε· ρισκελίδος, και ύχιδέχ3ησαν από τους μηίςρους καί μεγιςανα; της μοναρχίας να γιιν% γενική προσκαλκσις » και επο μένως ή πομπή εγεινι μεν πολλά σύν τομος, όμως κατ α" τον συνει$ισμένον τρόπον· Εν καιρώ ταύτης της τελετής (τζεριμόνιας) παρίςατο ο μέγας δούξ ΚωνςαντΤίνος εις τον μεγαλιιοτατον αυ τοκράτορα και άδελφόντον. Την επαύριον εφάνη η καισαρικητου Μεγαλειότης είς ίνα πολυτιλές συμπο- σιον, όπου ήτοιμάσ^η χάριν των * Αγ γλικών απεςαλμενοαν, ςολισμένος μέ το νέον παράσημον, καί ηνίοκησε να φιλο- δωρήσιι Όλους βασίλικως. ΜανΒάνομεν έν ταΰΐφ, ότι καϊ άπα το 'Ρωσσικόν μέρος ιςάλησαν επίτηδες ψρός τον πρϊγγιπα-'Ρεγίντην ανίρες, φέ ροντες τά παράσημα του τάγματος του άγ· 'Ανδρέου- ΕΛΒΕΤΙΑ. Ο' Αανδαμμάνν διώρισε να κροΤη^ζ τ^ 15 Νοεμβρ· 'εχ,τακτος σύνοδος εις το" Ζ,ύρχ, καί εν ταύτω 'έδωκε προςαγην «ι; ολας τάς τοπαρχίας (.καντίνια) νι£ ιτοι- μ&σωσιν αλον το ανήκον αύτοίς ςράτιυμα» Τίπόςα του Φραγγοφουρτίου κα) επο μένως αϊ έχ. ταύτης της πόλεως καί των Παρισίων εφημερίδες Ιλλίίψαν σήμερον. ΤιμάΙ συναλλαγών καί νομισμάτων έ«* " Βιέννΐ) τ? 3· Νοεμβρίου 1815. ΙΟΟ ρ»(. φ!°( |ϊ6° ψι 3 Π«ρι'«.,}/α ιΚίβ/.ΤΗιι.Κριι-ίτζ. 3δ ΐ/4 'Ολλανί. *λ«|>ι». . 7 Ψ"(· 5ϊ Β«»ιλί** — — 7 — 47 ϊ/® ϊκ»Λ('<)|ί ψΐμαμ* ιβ} 7^8 τ * Οβ *?·