— ( 207 ) — ζτι ήτοί> προικισμένον υπό της φύσεως μέ δύο χάριτας α« ναγκαίας ιΐς αποκτησιν επίσημων κα) μαθήσεων, Πί·(3ίίρ- γειαν, κιύ 'Δγχίνοιαν. Αια της *ρ&)Τΐί? έμάνθαναν πολ' λά λλι διάφορα πράγματα, οΐιχ ι μετά τίνος προμελετημέ- νου σκοπού κέρδους , α'λλα μονον διά τρυφην, και διάχυσιν του πνεύματος αύτων. Αια της Α γχινοίας, έσχημάτιζο ν άλληλενδέτους συλλογισμούς απο τίνων μερικών καϊ ασύν δετων ίδεων, δ! ών ανεκαλυπτον τάς αλ^^ϊίας. Αποδειζις της πρώτης χάριτος εςιν ή του "Ομήρου, Θαλοΰς» Σολωνος ΙΊυθαγόρου και "Ηροδότου περιήγησις, ο'ίτίνες περιπλανη- θέντες εις πολλά μέρη της γης > εΐδον -κολλάς ιΐολεις , καϊ ίμαθον ύπο -κολλών πεπαιδευμένων καϊ πεπολιτ ευμενών ανθρώπων , καλά φρονήματα και ήθη , άπερ και μετεδωκαν ιίϊ ολων των έθνων τους μαθητάςτων. Έ.ίς τους "Ελληνας χρεωςείται η ευγνωμοσύνη όλων των πεπολιτευμένων εθνών διά την Νομοθεσία», χαϊ πολιτικήν διοίλησιν. 'Αυτο) πρώτοι άνεκαλυψαν τάς βεβαίας αρχάί Της πολιτικής κοινωνίας, των δικαιωμάτων τοΰ κρατούντος, και της ελευθερίας -ίων υπηκόων. 'Αυτο! παρατηρήσαντεζ εΐδον, ότι ο σκοπός της πολιτικής κοινωνίας έςιν, ουχ) νί ευτυχία ένός και μόνου, η μερικών ολίγων, άλλα χωρίς έξαίρεσιν, ολων των μελών, εξ ων αυϊη συγκροτείται « καϊ περί ης οτε ΐΐλάτων καϊ ο Αριςοτέλης, οΐ κορυφαίοι των φιλοόΌφ&ιν, σοφως συνέγραψαν· ΟΓΕλληνες ήσαν το πνεΟματωδέςαΐόν, άγχινούςατον, καϊ ιυφυέςατον 'Έθνος^ της αρχαιότητος' δί ο και Παροιμία πα* ρα το7ς'Ρωμαίοις ήλθε ,)Το "Αττικό» άλας". Τα Συγ* γραμματα αΰτων γ έ μούσι ν υπ άγχινουζάτων άςεϊσμων' χωρίς πομπήν κα) παράταζιν ΐίς τάς συναςροφας των' ί'υ- $υμοι καϊ χαρίεντες εις τάς συνομιλίας των' ολιγαρκείς καϊ ευγενείς εις τάς οικίας των. Αυτοί ήξευρον νά περάσωσι την κοινωνικήν ζωήν με έυαρεςησιν των συμπολιτών άδελ* φαν των , κα) μέ ιδίαν ευχαρίςησιν και ευφροσύνην. Αι περί της Αρχαιότητος των "Ελλήνων προπατϋρικοΛ κα) Ηρω'ικα) παραδόσεις , μετασχη/Μίτισθεΐσαι ΰπΰ τω* Ηοιητων, έδωκαν αρκετήν ϋλην εις τους μετά ταύτα Μυ* θογράφους, εις την μετ-ασχημάτισιν της μυθιχης Ιςορίας* ης κατώτεροι αναπτ^τίΜίτερο^ (ιηθήσΐται* Κ %