— ( 22! ) — φίλοΤι μία Κρό κάντων άναφαίνεται, οταν ο Αγαμέμνων εκ δευτέρου νρο€άλλη την $υγήν' ε'ίδομεν , οτι αυτός τότε κηρύττει , οτι μόνος .Βέλει μείνει να εκδικη3% τους Τροίας. *0 ίε Α'ίας ο Τελαμωνιος, κα£ως φανη, με τό έντα-ξάειον σάκος, εϋ3ύς οί εχ3ροι ε'ςιττάζοντιιι, κα'ι ,εύγουν' παρευ ρίσκεται εις ολας τάς μάχας , καΐ από ταύ; μεγίςους αυ τός λυτρώνει τό ςράτευμα' μάλιςα δέ τον χαρακτηρίζουν ο! εξής ςίχοι' έγίνετο μάχη δ'ά τό σώμα του Πάτροκλου" πλην έξαφνα το ςρατόπεδον Των 'ΕΧλήνων καλύπτεται αττο μίαν βα3ε7α> ίμίχλην' τοτε αυτός φωνάζει τιρός τον Αία — Ίλ: ρ. 645· Ζιυ ιτατιρ ! αλλ« συ ρΖαχι «V >ί*("5 ι'/ας -ιίχαΐΜΐι, Ποί*ισοι> ί' β'ίίίΗ» , 3°ί δ' ο ψδκλμοΤβΊ» ίδε'οϊχι, 'Εν ίί (ραβί χαι ολισσοιι. — "θ Αοκρος Α'ίας είναι και αυτός ανδρείος, και εις Τους κινδύνους άτρεςος, οχι όμως ο σον ό Α'ίας και Αιομηδης' εί ναι δε όσον είς το ι\£αξ τραχύς' τούτου άποδειξις η προς τον Ιδομενέα ομιλία του' Ίλ: ψ. 473· 'ΐίομινβν ! τι πάρος \α(}(ΐνιαι; α! Ιι τ άνα^ι» "ΐννοι άιρσίποδις τολ(ος τϊίιοιο Ιίινται' Οντι νιάτατος ίσοι μ*τ' Λςγιίοισι τοοόΙΓγο», Ομτ < τοι οξύτατο» χιφαλΐίς εκ}ι$χ.ιται οβαι, 'Α~ΚΚ αΐύ μυ$οις λχβρινπχι ■ Οϋ'ίϊ τί σι Ααβ(αγό(.·ήν ιμιιιχι · πτί^ιι γαρ και αμιίνονις «λλβΙ. Ό Μενέλαος αν και μή ανδρείος, ε'ίναι όμως γενναίο· •ψύχος, και επομένως δεν αποφεύγει τους κινδύνους' την κρος τον Πα'ριν μονομαχίαντου σιωτίω' όταν δέ ό "Εκτωρ ΐπρό€αλε να μονομαχήσω μ ένα αριςέα.'Αχαιον, ο! μεν άλ λοι φοβούνται, και σιωπωσιν' ό ίϊ Μενέλαος, αν και γνω· (ίζνΐ του έχ3ροΰ την ιιΚεροχην, εγείρεται ομως, κα) το» κίνδυνον τούτον άναδέχεται' 'ίλ: η. ιοί. —· ΤΣ>ίι ί' ιγκν ούτος ύαρήξομαι ' αυταρ ν·πρ 3«» Νικίας τιίρχτ' έχοντα* ΐν «3α»ατοιβτί 3«ο7σι. Τνωρίζει προς τούτοις, οτι ϊξ αιτίας αύτοΰ πόλεμοΰσι *αι φονεύονται οί "Ελλι^νίζ· ο^βν είς όλας τάς μάχας τ.χ- (ευρίσκεται, κανένα αΰτε Ίίόνον βυτί κίνδυνο* αϊ ιοφιυγιι*