— ( 399 ) — εις τετράς Τεφροχροους, ςιγμενας με ςίγμχτα Χαμκρά ί τά ο'ιτοία ίεικνυουσιν οτι είναι 3ειαφίου κρυςαΧΧωμένον με ταξύ Των πετρών , και αύται α! κίτρα.! νεριέχουαιν ενίοτε και ςυκτηρίαν ' αν κΤυπηΟΊ/ι οε καν ε) ς με τον κοδ α ει ς το μέ- σον του έττητεοου, 3(Χει βίβ"6αν6ί ενχ-οΧως ότι είναι κενόν *Ατω είς τ£ ενοοτερα. „*Αν διαπέρασες το μεροςτον βουνιΰ, οκου φαίνονται αϊ κερισσοΤεραι κάμινο ι , και κατα^ς ατο' αυτό , .3-έΧει; ί ΰ- ^ Χα€ας, κέτραςκισσήρεις , άφρούς'Ηφαιςιίου , και τ. τέ λος πάντων ολα όσα (ύρίσκομεν οΧογυρα του Βεζου€ίου , το οτοΐον ίίναι αιτο'ίϊίξις ότι νί Σολφατα/ια /,το ττοτί χ^ατν'ρ Ηφα;<ς«'οι>. „Το ίίαφος ο £ αυτό τκς Σολψατα^ας μετε4'αΧε κοΧ* Χάκις μορφή ν , και ημΚοροΰμεν να συμχεράνοιμεν οτι 3ε- Χει Χά£η είς το εξίΐς άλλας έιαφόρους τ%ς νυν, αυτός ύέ ο τόκος υποσκάπτεται κα(ι' η μέρα ν (αφ' έαυτοΰ), και είναι την σήμερον 30Χ ος,όςις σκεπάζει άέυσσον , και αν αύτίςόάίΧος ετικτεν , είναι πώανίν οτι ηύεΧε γεμισίι^ άκο νερον , κα\ ίΟελϊ γένη Χίμνη. ,, 'Ο κύριος ίοιίζΡΓοαχ ϋβ Βοηάαι-οχ επαρατν,ρνισε καΊ αΧΧας ΣοΧφατάρας είς αλλα μέρ^ τίίς 'ΐταΧίας. ,, 'Υπ%γ α, Χέγιι > ε ως είς τν\ν π*\γην του ρυα,κίου , το οποίον κέρα. με ταξύ Ϋωμψ καϊ Τι-έοΧι, του οποίου το νερον εκπέμπει ο- σμι^ν ίγκχτος 3ειαφίου , και άκο το όποιον γίνονται ίΰο μ.ι- κμχί Χίμναι 4θ οργ\\ων εχοϋσαι νΧάτος' η μία ακο άυτάς Τας 6ύο Χίμνας εχει εις μέρη 35 ν) 4° οργιιων βάίίος (ηο οα 8 ο ΙΐΓββββι) * είς αυτά τα νερα φαίνονται ποΧΧά μικρά νΐήα'ί- ίια έκικοΧάζοντα., τάοκοΐα ενίοτε μεΤα€άΧΧονσι τόπον % τα όνοϊα εγιναϊ άκό φυτά μετα^Χν\(ΐέντά είς είδος τίρ4ας (Ιοαρ· Ό» ιΐς τά. ο*οΐα ί«ν ενρίσκοοσι λα^ν τα νερά, αν κχιύιΛ* Ερωτικά (οοΓΓΟίϊνβ»)· ^ „ 'Η $ερμότϊΐς αύτων των νερών νρον 20 β άί/αων, εν ώ ν &ερμότ*ις εξω είς τον ιΧεύ^ερόν αέρα ιίτο» βοώμ,ων 18 , οβί» »ί 3ερμότνις αυτών είναι κοΧΧα άσύενης, εκκέμτίΤαι £έ ακο Λυτά οσ/χνι ιτολλά αιι^ιίί > *·αι αύτν, νι άνα^υμίατις μ «τα- €&λλ{ΐ το χρώμα, των φυτών χαϊ του χα\κο» (α). )Μ«ϊι* Λ* !'♦·«<—«« 4·> 5ι»«κμ < ώηΐβ 1770. ρβ(. ι-η*