— ( 2,6 ) — 52» χα« το, άκροκατνο σ ωΧηνι ο ν ι Σελ. 8ι, καί το, μίγμα, δύο γων είναι, Σελ. 2ΐ, καϊ ά'ΧΧα Τούτων ό- μοειδη ευρίσκονται διεσπαρμένα είς οΧον τό βι€Χίον· "ΑΧΧον νεωτερισμού καρατηρω κάντ^ μεμκτον καϊ α νωφελή. Ο' συγγραφίνς εκεχειρίσ&η να' μετα.4άΧη και να αΧΧοιώσια οΧα τα ονόματα Των εκαρχιων, των κοΧεων, των έΐνΐίν'κ· τ. λ., εξ ών -ϊΤοΧΧα, άτινα τιαρεΧα€εν ν, κοινή συνήθεια της γΧώσσης· 'ΑΧΧά και ε/{ τοϋτο δεν βΧέιτω κάμ- μίαν αναΧογίαν, οΐον : Π αρέΧα·€ε το άρχαίον ονομα του "ΐςρου Σελ. 23. 82. 85· ιοΛ. ιοί!, ιιο. ιιι. ενειτα ονομάζει τον αυτόν ι τοταμόν καϊ Δανοο^ιον Σελ. ι89· — 'Αλλα' <$ιά τ! ονομάζει την Τερμανίαν το Δαύ'τζΧανδ , (Σελ. 2.3ο· 74· 82. ΐ02· ιο6. ιΐ9· 135·) κ<*' αναλο^^ί Δα'ϋ- τζους (Σελ· 25· ι?7·) τους Γερμανούς, και ίαϋτζικιΐν έιαλεκτον (Σελ. 25·) την Γερμανικών γΧωσσαν ; — Δια 1 τ! το' Ραι-ϊβ (ΠαρΟ , Παρίσι ο ν (Σελ. 5· ΐ35θ» κ-αΐ Π α ρ ί σ ι α (Σελ. 138· ιο3· και ΐ05·);Δια' τι τ/,ν ΤαΧΧίαν , 13 ΓΥαηοο (Φρανς) Φρ ά ν ση ν (Σελ. 2. ΐ02.) και τους κατοίκους φ ρ α ν σ α ί ο υ ς (Σελ. ΐ09·) κλιτα' και με καταλέξεις *ΧΧκινι- κάί, ε» ώ το' Φ ο ξ ά ν , (Σελ. · 24· ΐ59·) το Π ε ν 5 γ ρ ι (Σελ. ΐ30· ομοίως και το Μ ιτα ν α' τ. (Σελ. 122—3.) κ.τ. Χ· κ· τ. λ. άκλιτα χ,αί ανευ καταΧήξεως εΧΧηνικης; η δια τ! Κοτε μεν κλι τά, ιγοτε ίί ακλιτα; οΤον ' Β ι ν δ ι ν ,του Β ι&ιν, εν Β ι δ 1 ν,(Σελ. 112.) και με'χρι Β ι δ ι ν ί ο υ , (Σελ· ιιι,)καΐ αναμεταξύ 'Β ι δ ι ν ί ο υ, (Σελ. ΐ77·)Σ ι μ τι ι ν Ιου, (Σελ· ΐ5·) καϊ του Σ ι μ- * ι ν , (Σελ. 122.) ' Ακε ρ μ άν , 'Ακερμάνιον (Σελ. 2·) μέ χρις Ακερμάν και μέχρις Ακε ρ μα. ν ίου, εις Την αυ τήν ΣεΧίδα (6ο) ; 'Αφ' οΰ οΧοι ο! σοφοί της Ζυρώνης ονομάζουν είς Λατι- νικον ιδίωμα, το ^(ίίΓΓϊΐφ ΑαβίΓΪί , καϊ ημε'ΐς κοινώς το εζ· εΧά€ομεν καί Χεγομεν 'Α ουςρία η Αυςρία, δια, τΐ ο κύριος ΦιΧιΐί-νίδης την ονομάζει Εςραϊχ; (Του ανω *Ε ςρ αϊ χ, τω 'Εςρα'ϊχ, (Σελ. '20. ι65·) * ΒΙ Εςραϊχ»κιίν,(Σίλ.85. *αΐ 159-5 *«* 'Εςραϊχικω, (Σελ. ι8ι.) Δια τί την 'ΕΧ£ετ!αν η 'ΕΧουητίαν , (Ηεΐνβΐϊβ, 8αΪ550 ,) κατά το Γερμανικό ν Σ.€α'ίτζ, €>φπ>ίί§ , (Σελ· 8.) καϊτ/,ν