Ε Ρ Μ Η Σ ο Λ Ο Γ Ι Ο Σ. ΐ'ϋλ/ϋ ιί.^Ανγί. 8 ^9 " ι 8 ι 3· (άκολονύ/α τζί 'ιςοξίχς Της 'Ελλψιχης ται^ιως.") Τ- ης έϊ ποικιλία;. και ωραίας μιτα.€ολης, ο,που βλεπομεν ιίς τους παλαιούς, αίτια ήτον ι| αμοι€αία ενέργεια της Γρι» λοσοφίας, ευγλωττίας, ζεογραφικ-ζξ, και γλυπτικης τ·/)ος αλλ^λαζ και -ϊΤοί^σιι/* κα/ ταύτας 7Τ/30£ ίκείνας' διότι ιν και το αυτό ίίνοζ ϊγέννητε τους Όμηρους, κάι Σοψο- κλεΐς, τους Πλάτωνας και Σωκράτεις, τους Φειδίας κάι ΠραξιΤίλεις' ωςι τνν μΐν ψυχρότητα τοΰ σκεπτικού φιλο σόφου ιμετρίαζεν η 3ερμ ή φαντασία του ποιητοΰ, κάι ή ενέργεια τήν ξηρότητα του, α'ι ζωγραφικάι δε κάι γλυπτι- κάι τέχναι ί'διδον εικόνας εις τάς λεκτικάς, και άυται πνεύμα κάι νουν εις έκείνας· "Εν άπο τά χαρακτηριςικά Της 'Ελληνικης ποιησεως εί ναι κάι η μυ&ολογία' ταύτης ή αρχή εςάίη πολυει&ής' διό τι εις τήν πλασιν και διαμορφωσιν αυτής συνεισιφερον' κ. η θρησκεία, τήν οποίαν παρέδιδαν ο! Ιερίΐς' β'. ό λαός με φήμας, μΰύους» δεισιδαιμονίας , κάι ηύικάς απατας ' γ'. οί από ονόματα και παλαιάς παραδόσεις πλάττοντες ολό κληρους ίςορίας' δ'· ή φαντασία, των μηκυνοντων, συντε μνόντων, μεταμορφούντων, η κοσμούνταν τάς ΐςβρίας' ε'. η φιλοσοφία με τάς ®ιογονίας κάι Κοσμογονίας της, κα'ι προσέτι τάς άλληγορικάς εξηγήσεις των 3εων, τάς οποίας κάι ο! ποιητάι, κάι ό "Ομηρος αυτός μετεχειρίζοντο ' ς · η ιςορία, μιχίείσα με πολλά πλάσματα, κάι τιλευταιον η Τί Χ"Μ> ήτις ε προσωποποίησε φυσικάς, νοεράςκ α'ι ηύικάς δυνά μεις κάι προτερήματα, οίον την Αύναμιν,Σοφίαν, κάι τ. λ, αυτοϋ άνήκουσιν ή Φήμη,ή' Αρμονία,αί χάριτες,και Του Αι σχύλου το Κράτος > κάι η Βία· Χπηρζι δε ή 'ΕλΧι^ικ,ν) μυθολογία εις μεν την Τ· χνη' κολλά ωφέλιμος, οτον όμως εις τά σωτηριώδη της ποιή- νεως αποτελέσματα, τον φωτισμό ν τον πνεύματος, κάι Η