οποία ίπρο&λήθηβαν ί?$ το παρλαμέντον' προς διατιίρησιν της ησυχίας *«« ματαΐωβιν τω» σχο· π»» τω» ταραχοποιών (περί ω» ή'οη άνεφεραμεν πίρί το ρ ίσα τ#τοι>) μερικά άφορώσιν εναντίον ττις καταχρήσεως τοΰ τύπου προς εκδοσιν ςασιαςι- κων χαί βλάσφημων βιβλίων, μιας των πρωτί- ςων π^ών ολωιι τώ» χακών. Αιαχρι&αί, αί ό ποια: $IV συνίςανιαι εις περιασ οτίρας *ί δύο «- κόλλας ι "έπρεπε να πληρόνωσι δόαιμον σφραγί δας (ΐϊηιΙΐΓβ) χαθώς αϊ ε'φημίρίδες, ο 1 δέ έκδό- τβ£ αυτών νά δίίωαι , προ'ξ βσ^ολίίοκ τω»χρ^- ματιχών ποινών , εις ας τϋχο'» ίίποπίσίββί» ν «- ΐΊϋλο^ςυς εγγυήσεις. Έν τη συνεδριάζει λοιπόν τοσ χάτω παρλαμέντου τι* 15. Δίχ., χαθ' •ήμίραν άνεγνώαΒη τοδεύτεροντό προ&λγβιν προς τοΰτοΐ' τον σχοπον σχέδιον νόμου περί πληρω μής "ί'νεκα σφραγίόος ι παρέςησιν ο λορ<5 Κ-β ς·- λι ρεάγ ποΐαι ηβαν αναγκαίοι περί τούτου δια- ταγαί, και ποΐαι μετα&ολαί έδύναντο να γένωαι χατά τήν γνωμών τ ινών. —Το δόαιμον διά την «Ϋραγΐία (ίϊπεν ο' λόρδας) δϊν πρε'πΐι να ί'χη 70 χΰρος εις δύο ειί·/; συγγραμμάτων , ήγουν εις συγγράμματα τοπικές ποιότητος , μν διαλαμβά νοντα περί πολιτιχοΰ τίνος αντικειμένου , χαί είς συγγράμματα πιριοδιχά , εκδιδόμενα χατά μγ·να ·/ χατά τριμ-φον χαί διαλαμβάνοντα περί (ρίλο- λογιχων χαί ·$ρησχευτιχ<ύν αντικείμενων. "Αρα το Πόσιμου 4 άβολων διά την σφραγίδα, το ο ποίο» όφίίλουσι ν ά. πληρώ νωσι τα εις όλιγώ ιε ρόν τών δύο άκόλλων συνιςάμενα συγγράμμα τα ι δϊ'» θί'λίί ζητείται από τά άνωτι 'ρω δυο εί δη συγγραμμάτων , άλλα από τοιαύτα, ίσαδια- λαμ&άνουσι κερί πολαίχ^ς ΰλης χ«ί εκδίΐονται εις συ'χνάς χατά διαδοχΫυ διορίας ' ή 0£ π).ίου ολιγοχρόνιο; διορία, χαΨ ην ('χουσι την οδειαν περιοδικά συγγράμματα νά ίκδίδωνται εις φως, 3ελουσιν είναι 25 ΐήμ$ραι,—"Οσον δι πρρί των εγγνψί'ΰν ιΐ$ αργύρια» τας όποιας όψεΐλο^Φ *α δί'δωυικ οι' «'χδ<5ο»τΐ? $ιατρι$άς η συγγράμ ματα Βόο αχόλλω» χα; χατιατιρίύ , πραγματίυά- μίνα περι ηΆ'.τινΖν αντικειμένων, χατ αρχάς έμίλίτά:ο .μεν νά ζψψιάοι 5θΟ λί'τρ. Ιτ^ρλ παρά τοΰ εκΰότου αΰτοΰ, και ετίρα 5θΟ παρ ι'νος , η ίόο ΐΐύς τεσσάρων φίλων του ως ίγγΰη- α:ν' όμως ν) Βιοίχ-^σΐζ ςοχαζομερη , οτι αίτη η ποσο'της δι» θίλ?ί δϋνβτβί νά πληρούνται αΐΐο ανθρώπους μιχροτέρας χατα^άσεως, άπβιράσισI νά ζ-ητηται ώ; ίγγύ-ησις ε'ν μεν τ% Αόνδρα χαί τοις πέριξ Βοϋ λίτρ. Στε'ρλ. παρά του ΐχ§ότοα χαί ισάριθμοι παρά των φίλων τον ι εν 0£ τα'ις ΐπαρχίαις 20Ό λΐτραι παρά τοΰ ί'χδότου χαί ι σάριθμοι παρά των φίλων του. Κατ» τγ;ν ΐδϊαν αυνελευβουν τοΰ παρλαμέν τα) 15. Δεχ. εγχείρισε» ό κύριος Σ μ ί Ο άνα- φοράν τ οία ί χ μέρους τών βι&λιοαίύλων -γ ; ς Α 5 ν-. δρας παραπονίτιχίήν εναντίον πολλών εν τω σγΐ. δίω νόμου έμηεριίχομίνων διαταγών χβιά ςα- σιαςιχων χαί βλάσφημων συγγραμμάτων, 'Ο λορδ Κ αςλερ εά.γ σπεκρίΒη , οτι μελετά χα τά χαιρόν άρμόδιον νά ίΐροθβλϊ] μεταοολάς τ να.αϊ όποΐαι 3-έλοισιν ιύχαριςήσίι ΐάς ιπ<ιθ- πολυ' τους βι&λιοπώλα;. Τι5 17· Δίχ. ίπρό€αλ$τις εις τό ανω παρ λαμέντων νά περιοριστή το σγίδιον νομϊυ χατά Γασιαςιχών συναθροίσεων εις έίίο χρόνους, Ιίμως άπι5λγ9·ή τοΰτο,' τό πρό£λ·ψα μΐ 135 φ^ίρονϊ εναντίον 37· Καιο τας άμγ>.α&ήτν,αε>.ς χαϊ εξε τάσεις περί τούτου τοΰ μεγάλου αντικείμενου, αί όποϊαι διήρκεσαν ε ως των 2 ωρών πρωί, */■,- γωι)ίσ9ησαν οΐ λόρδοι Λ.ι&ίρποόλ , Σίδ- μού,θ χαί %.άρρ ο€πυ, νά άπο δείξωσι τον σωτηριώδη σχοπόν τούτου τοΰ, σχεδίου, λέγον τες, οτι εν ώ διατάττει τά όρια τοΰ νομιχοϋ δικαίου τοϋ,αυναβροίζίβΒιιι χαί σκέπτεσθαι περί κολπικών ΰτιοζίέαίων, .εγγυάται την διατήρ'/ΰΐν