— ( 308 ) — φβ» ήσαιι γνωςο) εις μόνους του; όπωσουν *ετ!&>δε\)μίνους βί Βαρκαρολλοι, χαιρις νά ήξεύρωσιν μήτε ν άναγινώσκουν·» ψαλλουσ/ τά ποιήματα, του Τ άσσου. Ώλείςοι των Γάλλων κα/ των ελάχιςα παιδείας μετόχων, έζε'υρουσιν έκ ςή3ους πολλούς ςίχονς του 'ΐακίνου , του Ααφονταίνου, καί των άλλων άρίςων Ποιητών- είδες κανένα νά ν'ζευ'ρη μία» μί- νην σελίδα τίνος πεζογράφου; διν ήζενρω αν άπατωμα/« νομίζω όμως ότι ή συχνή ανανόλησις των ςίχων νους συ νετίζει να ομιλούν κα3αρα:Τερα, η τουλαχιςβν να νοωσι καλα τνίν γλασσαν. πλ ην τούτον, φαίνεται, ότι μία γλωσ σά δεν ν,μπορεί! νά φ.3ασ« ί>$ ίντέλειαν,παρά διά τί?; Πο/ιί- σε ως. ή γλωσσά γίνεται, ότι εχει να γείν% εις τάς χείρας των κάλων ποιητάίν» Σχ.£φ5ν)τ< , παρακαλώ, περί τούτου κρίνον, ερώτησαν κα) άλλους ειδήμονας, και εί μεν οΰτως εχει, φανερον ότι πρεπβι να ιγκαρδιώσωμεν την Ποίησιν , κα) νά προ£άλωμιν τιμάς και ςεφάνους εις όσους ο 'Απόλ λων ε'νεφυσησε γεννωμένους το Βείον τούτο πνεύμα. ΤΙ ρέ πει νά γείνη μία καλή Μετρική διά νά διαρ3ωσ$ τοΰζ ημε τέρους ςιχουργους α*ο τα σφάλματα, εις τά οποία συχνά- κις πίπτουσιν, ώς τά παραπληρώμκχα, ή Τραικικοάτερον πα- βαγεμίσμΛτα (τα Γαλλιςί λεγόμενα οΐιβνΐυβκ) και άλλα όχι ολίγα· νά γείνη μία *αλΐ) ΐίοιητική διά νά Τους δω στ) ί&ε'αν άλη3η της Πνιήσεως, νά τους- διδάξχ ότι διν αρκεί διά νά ήναι τις ποιητή;,,νά ήξεύρνι νά &ον3ΐτ% ανλ\α€άς με συμμετρίαν, αλλ' ότι χρεία, διά νά τιμν\$%μι τόνομα Τού το , νά ε χ* δαιμϊνιον, νουν β^ότερον , *αί ςυμ.α, μεγάλα, <ρων%σον (α), άλλα Τίοιητικήυ εχομεν , τυ'χιο άγα3^, μετ* ού πολυ $αυμασίαν. Τινε'ς των πεπαιδευμένων ΙπιΆυμοΰσι Τραμματικήν'της χοάνης γλώσσης" τί χρειάζεται; διατι νά περιορισΒωμεν εις. ςενον κύκλον, εν ω ήμποροΰμεν νά τρέχωμευ εις πεδίον έ· λευ3ιρον · διατϊ νάςαμ,ατήσωμενέν ω οντε εις το μέσον ίσως άκώμη δεν ιφΒάσαμεν; "Όχι, ή' Γλωσσά είναι κανο-, νισμένη δί όσους έχουν άΖσ3φΤΐν το» *αλ«?' άλλ' «' »ιοί·. (*) Γη^επίαιη ςαί ϊίί, ςιιι ιηβπδ ΛίνϊίιΐοΓ ίΐηαέ ο#- ΝΓββΉί ΪΟΜΙΗΠΙΠΙ Ηώβίί. #