-ί ( 4ι 'Ό άαπιτάνοξ Β γο ^ πβ , από του οποίου τνυ ψήΧα^ιν 'ί^υγεν ό Ραοζα; Ν β η ο ΰ ρ > εχληΒη ενώπιον πολερικοΰ κριτηρίου. ΓΑΛΛΙΑ. Το βασιλικόν σχέδιον νομού » 5:α του ο- ποι'οιι εδχύρίζετο παρατοΰ βαβιλίΐύς ετήσιου εί- σόδημα δο,οοο ψρανκωυ έκ βασιλικων ιποςα- τικ'όν,' ίίληβη ιίττ* οφί» τοΰ Κ2ΤΜ παρλαμέντου ύπό τοΰ μινίςρου τιόυ ε'ζ(ύτερικιόν υποθεαείύν μαρκϊζου Δίσσολε, ό-!« -ρότερον σ>(πτυξί τα αίτια, ιϊπΐύυ προς τοις άλλοις εν τω λο}>ω ταίίτζ. ,ι'Ο βνσιλίύς παρτγγειλεν ήμΐν να σας βαλ'ύ:,'.εν ιίττ' όφιV σχέοιόν τι νόμου, τοΰ όποιου το" όιιτίΧδ.ι'^ί^δυ ή^σχόλν^ειι νΐίη τα$ οχί'φ?£5 τοΰ παρλαμέντου. Το Γαλλαον έδαφος ΰπάρχα ε λεύθερο ν ■ διπλωματικοί, συνδιαλέξει$ γινόμενοι μετά 5πίΐ·/,ΐϊ;ί·ϊ·/ 1 τ55 χβΐ' εΐλι*.ρ'.νίίαϊ } επιτάχυναν την τόαον ευκταίου ταύτην ήμίραυ. Ό βασιλεύς £ςο χάσΒη ότι δίκαιον ύπαρχε και αρμόδιου υ α χ.α>ύαη την προςοχήν σας εις το ονομα «ιος £Μ- γίΐίοΰς πατρικίου., ό'ςις κάτωρθΐύσεν (V ταύτη τη άγια παραγγίίία την ίλευ9ερ(ύαιν της πατρώος, "Αναμφιβόλως, ω άνϋρες, όχι εις μόνηυ την οπόληψί» ίνας μόνου ανδρός δύναται τις να προσ- απονίμη τοιαύτην αξιόλογου ϊκ5ασιν. 'Η απα- 6ης ςαθερότης τοΰ έθνους εν άτυχίάις, η σϋυΐ- ΰΐς τοΰ βασιλέως τον , και η μεγάλη %δη πρόο δος τ ιό ν ώ'κ χρκϋςοΰμεν εις ταύτην την ΰφηλνν ούυισι υ-τιόν χαθεςώτ&υ νόμων συνέργησαν ο μου μι ιόν ζ-^λο» τ£ν ημετέρου διπλωματικών. Και τω- οντι ποία πολιτεία υπάρχει άξιΐϋτέρα ευλάβειας, οΰον εκείνη, τ·/; όποιας το μέγα έθνος βαδίζει ύπσ τό άχθος τοΰ έν τωτώτωτοΰ ξένου ςρατιύ- ματος την όδόν της νομικής ε'λευΒερΐας. Οΐ εν Άχεν <ιυν·ήγμενοι «οι 'άρχαι τνς Έ,ύρώπης εκήρυ- |α» αυ'τό οί Ιδιοι, ότε γνωρίζοντες τα εκ τών ημετέρων χαδίςωτίβιιυόμιαυ αΐσια άποτελίαματα ) - ιθεμιλίωσαν ΐπ'ι ταύτη μάλιςα τη βάσει την ά- πό<ρασ«> προς ελευβέρΐύσίν μας·" 'Αγ' ου δέ ό μινίςρος πσρεςηαε τάς προσωπικας ίκδουλεύσεις τοΰ δουκός 'Ρ ιβι λ ιού, είπιν ε'ν τω τέλει, ότι ό βασιλεύς Βέλων να απομακρύνε άπό εθνική» προς τον δούκα ανταμοι&ην παααν (ιδίαν δηα,ο- αίας δαπάνης και αύτης τη9 έλαχίςης , χ αϊ νά μη βλάφητι την τόσον χαΒαράν και πασίδηλοι» έκείνύν άψιλοκέρδίίαν, απεφάσισε νά τον άνχα- μείφη (κ τοΰ είοοδήματος των ύποςατικων της βασιλείας. 'Ο δε μινίςρος τοΰ δημοαΐου θησαυρού β- νιφερε, προς επιςη'ριξιν τοΰ προ$λη Γ ΐέντος ε τέρου βασιλικού αχεοίου νόμου περί άρχης νέου έτους τον δημοσίου θησαυρού, την ανάγκην τοΰ νά παύσΐύσι πλέον αϊ προσ'-ύριναι ψορολογίαι, ευ ω μάλιςα και οI υποκείμενοι εις πληρωμήυ των ψαρών δύνανται δια τον Αερισμού εύκολώτερον νά πληρίύνωσι την πρ(ύ την διορίαυ αν των. "Αρχησαν νδη νά ε'τοιμάζωσι το προς ςέφιν τοΰ βασιλέΐύς αναγκαία · πολλών άμαξων η χα- ταακευη νρχηαεν, ολλ&ν δι παρ-/\γγέλί)η. ΐιατά τάς ίξ Αλεξανδρείας ειδήσεις, ό πα- σιας Αιγύπτου διιύρισευ επταήμερου εορτην ένε κα τ/5 ιΛηϊ κατά τ ιόν Βαα6ιτ(όν. Το κάτω παρλαμέντου ε'νησχοληθη τ% 12. Ία ν. μόνον εις τάς καντζελλαρίας μέ τά προξλη- Οέντα σχέδια νόμου, και τη 16. εμελλε νά συ. ναγβ^ πάλιν δημοσία , οτί ενομίζετο νά προ§λη- Β η £χ μέρους της διοικήσεως νέον πρόβλημα νό μου (καθώς αδιται περί της ελευθερίας τοΰ τύ που τ'2ν εγημερι'δΐύυ). 'ΕλάνΒασαν τινές διίσχυρίζοντες, οτι άπό 1. Ιαν. 1819 α! εφημερίδες δεν ^ελουσω υπό κεινται πλέον (ΐς εξέτασα (ητοι σενσοΰραν) , εάν ο περί αΰτιόυ νόμος δΐυ άνανε<ύ5% άπό τά παρ λαμέντα , διότι αύ το; διαρκεί «ω ς τοΰ τέλους της συνόδοντοΰ 1818 . η οποία τούλάγι^ου Βέ-