— ί 358 ) — μηνός μ* φαγητά μάγειρου μι να μι υόωρ ποσιμον της 3αΧάσ* σης" 'επινον όέ και άπό' τό αυτό ΰό'ωρ χωρίς οΤνον Τ βλλ' η ιί^ίίατων ΰέν επαίΐε η. και άλλοι τίνες -πλούσιοι έκαμαν τνν ΰοκιμν,ν ιΐς εαυτούς χω ρις ^λά^ι/ τής υγείας των . δύναται τις Χοιπόν νά μεταχειρισύζ τό ούτως άπεςαΧαγμένον ΰδωρ, προς ΤΓσιντου εις όιάςημα ενός μηνάς και περισσότερον χωρίς κανένα κίν&υνον. συμπεραίνεται εχ. τίτου η ω-ρεΧείΛ αύτης τί{ςέφιυρεσεως, εις ποΧΧοτατας περιςάσεις. ζ. 3. Δεν με φαίνεται να ύπαρχε αλλιι του άνίιρώποα πΧεον άίιΧία καταςασις ατό εκείνον εις ην ευρίσκεται όταν 3ά^ωσιν αυτόν ζώντα . άς φαντασθώ τις την φρίκην, την ο ποίαν 3έΧει αίσόανύη ό δυςυχης όταν ανοίγων τόύς όφύάΧμούς τον μακράν του να 'ίόι/ι εαυτόν μεταξύ των συγγενών και φί λων του, άντ'ι ν ακροάζεται τους γΧνκεΊς Της παρηγοριάς Χο- γους , αντί να άεχηται όΧα ίσα είναι άναγκαΊα Κρός. άνα- κουφισιν των πηίίών του τό βα(ίύ σκότος του τάφου , η α τάραχος χα! τρομερά σιωπή , τό. ψύχος Τοΰτύμ4ονΤου . .κ,τΧ. προσ4άΧΧασιν εις τάς αίσίήσεις τα * τότε ή φρικτή τί θανάτου 16 εα ναρρν,σιαζεται ιίς τ·^ν φαντασίαν του ... και εάν ό τρόμος, τόν όβτοΐον ή κατάςασίς του ενσπείρει, δεν τον 3ανατόσχι αμέ σως , οι πΧεον Χυπηροι συΧΧογισμοϊ φαρμι&κεϋουσι τάς τι- Χιυταίας ςιγμάς της ζωής του και αισθάνεται εαυτόν 3νήσκον- τα όΊ ίλλίίψινι των αναγκαίων. — Εις τοια ύτην κατάςασιν, ή εις τά με ρε μας κακή συνήύεια του νά ενταφιάζω μεν τους ανθρώπους οΧίγας μονον ωρας μετά τόν θάνατον αύτων, μας βιάζει να εκίίεσωμεντούς φιΧτάτους συγγενείς μαις, τά πΧεον άγαπητα αντικείμενα της καρέίας ! εάν εις την_ φωτισμένη ΕύρώτΚην, όπου μύΧις μετά 24(4, 4%') «Ρ α ί 3άττουσι Τον νικρόν, συμέαίνουσι συχνακις τοιαυΤΛΐ αύΧιαι ητεριςάχτεις' τίς δύνα ται νά με βε€αιωσ% , ότι εις τά μερημας $έν 3άντουσι συν- εχως αζ'νικρον τόν άνύροιπον εις Την καρίίαν ταοποίου η ζωη υπάρχει ιτι , και όςτις ηύεΧεν Ισως γέννηση τόσους βίΧΧονς νοΧίτας, η καί αυτός ό 'ίδιος ώφεΧήσιί Την πατρίδα Του με τάζ άρετάς χα! γνώσεις του; έϋυνάμην νρ. ΐπι·€»4αιώσω όσα Χέ- γω με ποΧΧα παραδείγμ&τα, αλΧ' ως γνωςά ίΐς τους ομο-' γενίίςμού τά παρατρίχω. ο σκοπός μου ανβα νάεΧκΰσω πρόζ Λ τό το ανΤι κείμενο ν την προσοχην των ομογενών μΜ>, γίας 6$ του σεβασμίου ημων κΧήρου και 76» σοφών ΐατρ**