— (. ·9. Γ ι ) — Τραικικίήν Τλΐΐσσαν από τους αυτους φιλολαϊκούς Υραικούς , ο /.ατά Τον Σοφοκλή* ε κγαΧΧισ^ί'ις Φιλ'.κτιιτιις , ίΐ'ς τκν ομ 1 - Χουμενην γλωσσαν μ^ταφρασύεις απο προσκαίρως εκείσε δια- τρί£οντα πεπαιδευμενον και ψιλ^χ-αλ^ν νί ^ Κυ^ιεν Χ ι χ. ο - λαον Πίκκολον. Του δράματος τουτου η κοινιΐ ευαρεςηύ'ΐ; χρεωςε 7ται εις Την εντε^νον μίμησιν των αγωνι~Ζν μας' ο"ιο- τι ού'τί ποικιλία σκηνών , ού'τί προσωτ.α πολλά εισέρχονται εις αυτό , διά ι/ά τερπωσι και νά ίκιτλι/ιττίοσι τον 3εωρόν , και νά τον φερωσιν εις εκείνον την απα'ην , χωρίς την οποίαν α! 3εατρικαι παραςασεις φαίνονται νηπιώδη παιγνίδια.. Και όμως όλοι εμειναν εκςατικο\ είς τ> \ν πα,ραςασίντου' οί ομο γενείς με 3άχ.ρυα χαρας εκροτουν ά,διακοπως' οι ξένοι επευ φημούν καϊ αυτοί το Εύγε' και ο ενδοξότατος Κόμης Ααγ- γέρων, αρχηγός της πόλεως, ά,νηρ γεμάτος ευαισθησίας είς τα καλά, όλος ενίίους γενόμενος, υπηγε μετά. Την Τελείω- σιν Της πρώτης Πράξεως εις Την 'Σκηνην ατό τά οπισύεν μέ ρη του 3εάτρου, και εΰχαρίςησε τους νέους μας 'Ολυμπίονί- κας, και μάΧιςα. Τον μουσοπνευςον'Α€ραμιωτην. Την δε ε;ρε- ξίίς ημέραν Τον επροσκάλεσεν εις την οίκίαντου, και Του εξ ήγησε περισσοτερον τά. αίσ&ηματα Της χαρας του. Πί/>» τά. ΤεΧη Της παραςάσεως οι εκεί παρευρισκόμενοι φιλόμουσοι και φιλοθεάμονες σπουδαίοι μας ε σκόρπισαν άνω θεν προς την σκηνην ωδάς εγκωμκιςικάς και ςεφανωτικάς των άγωνιςων μας εις πολλ ότατα αντίγραφα' εκ των οποίων με- ταδίδομεν μίαν είς τους αναγνώςας του Λογίου 'Ερμοϋ, δει- κνυουσαν και την εκ τ-ης παραβάσεως χαράν των κάλων 'Ο- δησσινων , και Την ευδοκίμησιν των φιλοΰεάτρω* υποκριτών : Ε/ς τους φιλούεάτρους Τραικους Τεωργιον 'Αέραμιωτην, 'ΐωάννην Ξενην, 'ΐωάννην Μαμούνην και Ιωάννη* Μπαμπαγιώτην , κατά την παραςασιν του ΦϊΧοκΤητου. ι ■ ά Ί-ωσι πάλιν τ&ν Ελλήνων Ε/ς ε σας το χρεωςουμεν, Των όνομαςων εκείνων Χαριτας όμολογουμεν , "Ηροβίς οί παλαιοί. Ευφυϊΐς άγωνιςαί! ΖΖαην εργα, όμιλίαι, Εύγε! όντως Γραικοί ίΤσβί, Ποδνι καΐ άνδραγ αδίαι, Τους προγονούς σας μιμείστε, Αναζουν κα) οι 5»/. 3Μίλιτο)Λίν»ις εραςΛί.