— ( 456 ) — 4) Οί περισσότεροι αυτομάτως κεκαμμένοι ήσαν οκνη ροί" τούτο έδιδεν επομένως Τροφών εις την άδυναμίαν- 5) Οί περισσότεροι αν τ ων ήσαν ιτολλα παχείς. Το* ΰπερ· €ο\ικόν πάχος συνοίευ'βτβι, ως έπ\ το πΧεΙςον , άπό άσ6έ· νειαν, ή οποία έχει τόπον έζαιρέτως ιίς τα Χυμφα η*» αγ γεία- Οίεν νι εις τον υδρωπα καΐ ε!ς αΧΧας καχεξίας κΧίσις. 6) Οί περισσότεροι των αυτομάτως κεκαμμένων ήσαν πα· ραδιδομένοι είς το τίνειν. 7) Πλησίον τοϋ τόνου, ο που ή αναψις ήκοΧουί*\σεν , ευ- ρέίη, ως επί το π\ε7ςον, όλίγη φωτία , φως, άναμμένοι αν· 6ρακες καί αλλα τοιαύτα· δ) Η' αναψις ηκοΧούίησε τόσον γρήγωρα* ωςε οι πάσχον τες δέν ημπορούν συνήβως νά φωνάξουν τινά εις βοήίειαν των. 9) Η φλοζ δέν ήτο κινητή, έσ^ΰνιτο ποΧΧιί δύσκοΧα με νερόν , καϊ δεν άγγιζε τ ά. πιρι αυτήν αντικείμενα, καρά μόνον, οταν αυ'τα' ήσαν ιτολλα «λασίου κα\ κοΧΧημένα ει; το καιομ,ινόν σώμα- ίο) Ο' τόπος, όνου έγινεν ή άνα^ις, ήτον γεμάτος αϊτό εμπυρευματικήν ο ΰΤμήν. Οι τοίχοι, ή Χοιπή ςάκΤη κβί άν θρακες ήσαν σκεπασμένα με δυσωδες ύγρόν κα) πάχος. ιι) Ο 1 κορμός ήτον σχεϋν όΧος αποτεφρωμένος, εζω α πό μερικά κοκ-καλα· Μέρος τής κεφαΧης, των χειρών καϊ πο ίων έμειναν περιτυΧιγμένα εις τά δέρματα- 12 ) Η* ακβψιί ήκοΧοΰίησεν, ώς έπΐ το *λϊΐςον, ϊίς ψι> χρόν καιρόν χ,αΐ συνήίως τόν χειμώνα· 13) Το £ε1ον και ο' φώσφορος είναι συςατικά μόρια του σώματος- Τά φαινόμενα Της αυτομάτου ανα·^εως εμπορουν νά έζηγηίουν χημικως· Η* εξωτερική φύσις νικα τόν όργανισμόν, ■04 τις από ΐλλίίψιν ενεργείας, οΧίγον άνάίςαται εις έκΐ'- νην. Λοιπόν αυτή ή άββωςία είναι τοπική κ ένω ΒιΧει νά γείνια γενική, το ζωτικόν αφανίζεται κ α! το νεκρον σώμα ακοΧουίε7 τους νόμους της νεκράς φύσεως- Είω ε μπορεί τινάς νά διακρίνε τήν ΚΧίσιν άπό τάζ ΐζ&· τιρι&άς βΧα-ξεράς Δυνάμεις, καύώς εις αλλα; ' λο«· πόν δεν πρέπει νά συγχέωμΐν τήν 'Εμπρηςικότηκα με τους τυχν)/>ους σπινθήρας, "α ι- συντρίβουν και τά δυο, τότε ΐχιι τόπον η αυτόματος άναψις. Ε<{ τοιαυτην περίςασιν ή άναψις ιΤναι άφεύ/ίΤϋς' διότι