— ί 204 ) — χας ερρέίησαν περί του γενικον χαρακ,Τηρος Των ΈΪλλήνων, και Τν<ις ποιησεως αυτών, λεγω παύητικήν ενεργειαν, σνμ- μετρία,ν του λογικού , κα\ κρίσιν σοφήν των ήμερων καΐ ά· γρίων ιδιοτήτων Τν,ς άνόρω·νίνης φύσεως- έπειτα το εΊίος αυτό της ποιν\σεως, 'όν εις χρησιν δημοσίαν και πάγκοινον, ένρεπεν άφευ'κτως νά ιταραςαίκν) και τά κυριεΰοντα φρονή ματα του έίνους. Και τωόντι πόια αλλ ν) είναι ή υπό$εσις των λυρικών ωόων των ΐ,'λλήνων ; πανταχού βλεπ ει ης εις αυτά ς Τι^ν ά· ληόη τούτων κερι τον βίον φιλοσοφίαν, οτι όν,Χαίν· πρεπε» Την μεν ζωήν ςύ6υμως κάι σοφως να έιαγωμεν , να έκτελω' μεν έε κα3ε χρέος προς την πατρίδα, τους φίλους, γονείζ ν,μων κάι συγγενείς, τα απαραίτητα κακά γενναίως νά υ- ποφέρωμεν, κάι τον μεν 3άνατον νά μην εϋχώμεϋα, μήτε ομως επερχομενον νά φρίττωμεν· Κα'ίί πάίο;, είτε ερως τΐ]ς αρετής, ή της πατρίόος, ε'ΐτβ μ"ίσος εναντίον ιχΒρων, καταφαίνεται εις τα λυρικά των Ε'λ- λήνων ποιήματα εις την μεγίςην αυτών ζωηρότητα κάι σφο δρότητα" αυτοΰ ο Ε*λλν|ν λατρεύει, έειπνέΐ, χορεύει, εργά ζεται , εύχεται, κάι καταραται — Κ«5ως κάίε εορτή της Βρησκείας, η οικογενείας, η κάι •Πολιτική είχε ν Ίδια -ποιήματα λυρικά, παρομοίως είχε κάι κάύε επάγγελμα" οΰτως ίίχον ο! μυλουργοι, κεραμείς, 3ε- ριςαΐ, ύ φα.ν τ αϊ, κτ: κάι αυτά όέν ιμειναν κατάκλειςα είς Τα; δέλτους των ποιητών, καίω ς παρ· χ "· την σήμερον, α'λ- λα ίήδοντο τ% αληίεία απο τους τεχνίτας. Ύουτο είναι προσέτι παρατηρήσεως άζιον, ότι, επειδή η Λνρικη των Ε'λλήνων εκαλλιεργήΐη εύίΰς κατόπιν Της ί- ποποί'ίας , εφΰλαζε κάι μερικά 'ίχνη ταύτης, καύως είς τους νικητικοΰς ΰμνους τον Πινδάρου φαίνεται, οπού βλεπομεν ως ε π) το πλεΐςον ενυφασμένην και Την μυβολογίαν. Είς τά λυρικά μέτρα επικρατεί άπειρος ποικιλία, της οποίας αίτιον είναι τοσον ύ*οχ.«»μιί'ν<ιβν ή ποικιλία.· οσοι» και η κατ ολίγον τελειοποίησις της μουσικής, κάι η είίρε- σις νιων μουσικών οργα'νων, αν κάι μερικά μέτρα, οίοι» τά Αλκαϊκά, Σαπφικά, κάι 'Ανακρεόντεια , ήσαν είς κοινο- τΐραν χρησιν παρά τά άλλα. Ε άν κατ εύτυχίαν ΰέν άπεσώξονΤο οι χοροί των τρα*