( 200 ) — Μωύσηζ παραγγέλλει ως αναγκαία, εις την Βεραιίεΐαν, να καύαρίζωσιν οι τοιούτοι συχνότατα, το σωμα διά "Κούτρων, *» ζυρήσεων , κα\ των τοιούτων , και προ -πάντων νά εκβαίνω- σι της πόλεως και νά ζωσι κεχωρισμένως ΟπΟ' ο £ζεκίας ίατρεύίη έπιύεις παλά&ην σύκων ι'κ\ του έλκους, τοΰ £εσυ τούτο διά 'Ησαίοΐ) συμ·6ουλεύσαντος (ρ)" και ο "Ελεάζαρ προς τί) των επωδων χρήσει κατά του δαιμονίου δίδωσι τώ δαι· μ,ονιζομένω οσφραίνεσίαι κα ί ρίζάντινα, έζ ων ν-κέέειζε Σο λομό; ν, και τήν φαντασίαν αύτοΰ προσεκαλει εις βοηύιιαν ζσ) χ. τ. 'Χ· ΠεριΤαι χα) 'Αϊ&ύςιοι. 'Α ίγο Περσών , κα) Μαγουσέων άλλως άτι ο Μ αγωγ εγ χωρίου λέξεως ονομαζόμενων, λέγει ο 'Αύηνων Μελετιος (τ) οτι ί'λα€ε τ ν, ν -πρώτον άρχή ν η μαγεία και αςρολογία, αι όπύΐαι είχον εις τους αρχαιότατους εκείνους καιρούς μεγάλων κοινωνίαν με Την ιατρικών. Ανεφερομεν άνωτέρω 'Ωρον, 'Ασ- συρίων βασιλέα , διαφόρων βοτάνων ανιχνευτών ' καί είναι προς τούτοις πιίανώτατον, ότι Ζωροάςρης, ο των μάγων άρχνιγος, εΚεμελέΧτο κα\ Των νόσων, εν ω τήν περί τά φυσικά αΰτοΰ σώματα ασχολίαν δείκνυσι τρανως, το περί φύσεως πολυτίμων λίίων αυτου βι€λίον, το οποίον αναφέρει πολλαχοΰ ό Ιϊλίνιος· Κα! περί των άλλων δε Μάγων καϊ Χαλδαίων και των τοιούτων εκεί ιερέων και σπουδαίων εΰ· ρίσκο μεν παρά τοΐς αρχαίο ις Ικανάς μαρτυρίας, ότι σοφίαν επ^γγέλλοντο κα\ αςρονομίαν έξήσκουν και άςρολογίαν έπε- Τν\δευοντο, δεν ευρίσκω όμως κάμμίαν βε€άιαν ε'ίδησιν, ότι είχον και εις την ιατρικών ύπόλιήψίντινα' ό 'ϋρόδοτος (υ) λέ γει, ο Τι καϊ ο! Πέρσα ι ενομιζον τοΰςλεύκην και λέπρην ί'χον- (■*■) Λιυίτικ. 14. ό }£ '/ί ('Λφχαι ολ. '/ουϊ. βίβλ, Γ . *0ρ· ιά, φ, 3·) α.ναφ»$ιι νο'μοκ Μχϋσίας »α ΐκβάΧΚχσιιι οι'ΐου!&ϊοι τιις «ολίκς τους λίτρου}, το οτοΐαΐι ήτοι/ ι£ ■*·«$« τβΤί Σαμχ(ΐί· τ α<« νο'μίμον · αΰτόϊι βίβλ. θ'. κφ. ϊ. §. 5. (ί) ·®«βΊλ. Β' . 2 ο. '/«β·ΐ)ΐΓ. ' 'ΐου! β/βλ. Α . κ«φ. β. (β·) Ίααν,κ, 'Λςχ. 'ΐουΐ, β/βλ. Η' . χφ. β. (Ό Τόμ. , λ ', «·ίλ, 26. (ν) Κλίΐκ. 5, 158·