— ( 2 17 ) — ϊϊολωνίαν ηΑεχίαν, (Ροΐοηϊα, Ρο1ο§ηβ ,ΡοΚΙεη ,) Πο'Χσκαν, (Σίλ. 27· 30· 6» · 89·) τ-^ν Οΰγγαρίαν , ^1Ιαη§3ΓΪ3 , Μί^8Γ Ο γ- βΖ3§,) ονομάζει Μ οαγγυο ρ ία ν , (2γΧ· 3 ο· ιϋ7·) και τους κατοίκους Μοαγγυο'ρους, (Σελ- ι87· 1 93·) κ·· τ. λ. χ. τ. λ.; ΑλΧ ας ακούσωμιν πα$ αυτοΖ την αίτίαν τί|ς μετα· €8X^5 ταύτης Σίλ. 117—Β· ,,ΜιχίΧτξιιν ίι (£ί) ε'ίπομεν, ως περ μικρόν ανωτέρω Κερκαν (,ίτερος ΐχίύς η.ιτι'ρκνι του 'Αριςοτελουζ) και μικρόν κα τωτέρω κλΊανος και λιπάνιον έρουμεν, και λόςριτζαν " ου γαρ ονοματοβετεον ενταυίΐα, αλλά τ%ν ετιχωρίαν λέξιν Χα- £οντας , όττοΐα κατ αν ή, ότου κα) το πραγμα πρώτον ί&ΐν- τας, εκφράζεσίαι 3ε7, κα) εξαγγέλλε ιν οΰτωσΐ τα νοούμε να. Πολύβιος εκφραζειν μέλλων τον μικρόν γεωρυχην λα γών, κονίκλου αυτόν ονομασας, κροςίίαισιν' ου*. εΐμ\ ποινι- της ονομάτων, οάεν καΐ εν τη συγγραφή ψυλάττω τν,ν επω- νυμίαν , ν,ν εξ αρχν,ς ο! 'ί&ιρες ο! έσπίριαι έόεντόοί, παρ οίζ γίνεται και εςι πάμπολυς. Δια Τι ούν κα.) ετεροι φιλοσοφα νοιοΰντα τον Πολυ&ον μιμψτασ&αι ου* ν^ελ^σαν , α'ΧΧ ορ· γυιαίας λέξεις έοξοσοφως μάλα. ποιεΐν ν,ρέσκοντο , ε'ξον αυτοΤς κα) μονοσυλλάζως , ταϊς επιχωρίαις λέξισι χρωμε- νοις , εξαγγέλλεσίαι·, °Ετ«ροι κάλιν μεταφράζοντις ν) μίτα- κινοϋντες τά κύρια ονόματα, λαν&άνουσιν εαυτούς αμαίε· ςατα ΐΓρΛΤτ&ντϊς." Και μάλιςα εν το7ς 'Επιλεγομένοιζ■ Σελ. 2. 3. ,Λ'Ίτίωμεν κα) νερι του ξένον ναντάι~ασι ίόξαντος είναι τιιτι φιλοΰσι μάλλον τα παλαιά , όττοΐα ποτ αν %, μονού (' παλαιά είεν, κα) παλαιομανίαν ούτως απλώς νοσοΰσι. ίίβκ' τον όρίον λόγον προ πάντων <τί€ισ6α 11 χα) ταυτω μα- νον παντα. ςαύμεύειν και αυΤ'Ζ επεσύαι, ότι δηλαδή δια τι Δαύ'τζλχνί, και ου Τερμανίαν είπομεν^ και ϊΐόλσκαν, αΧΧ </ύ Πολωνίαν , κα) Μ οαγγυορίαν, α'λλ' ού ΤΙαιονίαν , ν, Ουγ- γαρίαν , κα) τ ; Παλλιλογία Ϋ,£ν[ προφανής και άν,όία καν· ταϋία αττοΛρίνασίαι (Γρ. οίιτοκρίνίσίαι) , «οΧλαστοραίνι» εν τω βι€λίω τιερ) τούτου είρ^κότας , κρίνανταςκανταϋόα αναγκα'ΐον, $ιχ τους ΐκτείεντας λόγους, άπιέναι μεν τΐήν πάλαιαν, ερχεσίαι δέτην νέαν Μονσαν,ωςπερ οί παλαιοί ελεγον. Εί μνι κ«- ίόλου τα νί'α τ»» παλαιών , χ,α! τα ιπιχαρια των αλλότριων, ω ί (δει, είλόμιύα' άγνοια τό πραγμα, άλλ' ούχ. άςατοϋσα του