*Αι> η ίρ.'λοοοίρ ία πρεηξεΰηται ότι είναι ΐα- σ(5 των ^υχιχών παθημάτων , ίΐ> από τά έυ'ίι) ίϊί/αί Ζαρεπόμίνον, η αιϊτη να ψίυδηταί, η Οί' οεμνυνόμίνοι μι τό λαμπρόν τ ν; ς όνομα. 'Αλλ' εχείνη μέννά ψίυίηταί «ίΐ/αι πα!»τη αόρατο»' ί- Γ.ειδη ύπίρ αυτής ίϊ0£^ μέν ψωναζίι ό Σολο μών „50<ρί'β5 οιί κατίσχίΐσίί ποτί' χαχί'α" {ϊδιν ίί & "Ισοκράτης ,,Φιλοσοψία ταϋ τα παντα συνε- ,,ξεύρε , χαΐ σι»^κατ{β*6ΐί»(ΐί, χαΐ προς τας πρα- ,,ξίις ήμΐς, χαΐ προς αλλήλους έπραυνε, χαΐ ,,τώι* συμφορών τας τί όί άμαίι'αν, χαΐ τάς ίζ ,,άιάγκης γ.νομϊνας δίίϊλε, χαί τάς μεν γα λό- ,,ξαοθαι, τας δέ καλώς ένεγχεϊν ε δ ί- ,,δαξεν ' Αρα Έκ τών §:αλ·/ιφΟ(ντ(ύν πα (αν χρίσιν εχει να χα·. η χαί αιΐτο'ς ο επιπόλαιος νους , όταν βλίπη τα ρϊλη ταχα της σοφίας , οτ« τοαον α^ηλιώς χατοαταραττοίΐταί > Αέν 'έγει χάθε δίχαί οκ> γίυ· γων άμεταςρεπτΐ > να ψίύΐιάζν), πόρρω , πόρρω Αιος και χεραυνου, χαΐ #« «υχαρίςητοκ μονον εις τνν ζίλην του άμάΒειαν, ώς ούααν λιμένα ' ' % > · >·« ' αχυραντον χαί ατα^αχον ,· ϋ ποσο» κατατηκί- τα( χαρδΐα ίΐ'αίσθητος, όταν βλέπη, οτι η μά- θτ,σ'.ς, άντι να ίξημιροΐ τοός ανθρώπους , ταύς άποχαΰιςά χοΐ τών αγρίων Βηριωδίςέρονς! Πό σους δα/ρύων ποταμούς πρέπει να χύνη ό βλη- 6η5 ψιλόπατρις, οταν βλέπη τα μι λ·/) τού ττο- λίΤίκοο συςήματος, τα όποια επαγγέλλονται τη» Βίραπείαν των παδω», οτί χωρίς »α μεταχειρι- αθωσι τα απαιτούμενα ηπια ψάρμαχα , τα όποΐα σοραί ύποθνίχαι διέταξαν , λαμ&άνουσιν ανά χεί ρας χα τα πρώτον προσδολην το πίρ χβΐ τον σ:ΐηρον } ίίά να Βίραρείηωσι τά άαθενημένα ίη- θεν μέλη αυτοί τοΰ ουςνίαατοί-! Δί'κ 'ίχιι αρά γε δίκαιον χαΐ αυτό τό δοχοΰ» άνθινες σώμα να νχνάζη γοιρως , πολλών, πολλών ιατρών είσο δος μι άπω'λϊσί! Εκ την χατασχίϋν,ν της παλαιάς σχηνΐϊς, ό Μ ωϊαης χαί ό Βίοίλι^λ έίίχοντο ευμενώς τά παρά τών 'ΐουίαι'ων προσφερόμενα, άγορώντες εις την π^5ο9ι ιμίαν του προσφέροντος , χαΐ όχι εις τν,ς υλγ,ς τό βαρύτιμων. ,,Πα'ντε; γαρ, λέ- ,,γΐι ό θείος Γρχγόρ'ΐς, ι!σί%εροντόχγρυχθΐν αιί- 3 ,τ οΐ5» οί ίί' χαί αυτεπάγγελτοι, οί μ(ν , χρυ* <■ } ,σόν, οί (2ί , οργυρον, οί §ε , λ/3ου$ τίμιους „£<5 τν,ν (π®μ$α > α! δε, βΰσσον οιαΜχλωαμί- ,,νψ , αι δι, χοκχίνο» νίν^αμίνον, οίδε', πορ- ,,ψΰρας, ο! ίέ, ίίρματα χριών τΐρυθρΐύδανω- ,,μένα, αΐ ίε', χα! τρί/α% αίγιίας , εις τά χά- ,,τεργα της σκηνής τσ γαυλότοτον , χαί ού$είς ,,ήν άβυντελ-ής , οόδΐ τωκ πενιςάτων·" Ό αύ- τοχε'.ροτόν-ί,τος όμως νέος Βίσίλίνιλ, ς ενθερμος προνοητης της ώψελιίας τοΰ γένιυς, εϊς τά χά- τίργα της νεας σχηννς απαιτεί μΐ νιγεμανιχον όγχον ί'λας πολύτιμους, λαμπράς, γλαψυράς, ΐνοό ζους χαί μεγαλοπρεπείς. 'Αλλ ητον πολλά αίρε- τώτίρον να αχε^θη χαί τον τοπο#τ·ης, χαΐ νά μή ζητη λόγο'/ς, χατά χόν Συηέαιον, ,,γά&ρονς ,,ΐε χαί γλυίώντα;, οίους ρητοριχή χαί ποίΥ,τιχιϋ ,,τΐκτουβ'ι πάνδημοι τέχναι, πάνδημα ι'χγονα , } ·μητΐ τούς ίλαροΰς έχίΐνους χαί διατιθίντας £» ,,νϊίίίή τά μεψάχια, οατι τους λιζια χωμμω- , } 9ίντα$ εις νόθου κάλλους ι'πΐ§ειζϊν." 'Αλλ' ίςω χαί τούτο, ίπΐίδη ούτως ίί&ζίν εις το» βΜπτολόγον ΐ.ίς όλη» αρά γί αΰτην την οίχοδβμν,ν μόνο» αϊ Ζιάλη^είσαι ΰλαι πρέπει νά αυντρίζίΛβι, χωρίς νά χρΐίβσ&η και ουδεμία άλλη τών ταπέ.νών· Και πώς, αυτός , ως άριςος άρ· γιτέ&των, μέλλει νά τι λειώοη τοιαύτην οΐκοίο- μην άνευ πηλού, άσβέςου, χαί τών λοιπών, οία εις άπαρτιαμόν συνέρχονται ■ και π®ς μέλλει νά άναπληαώση χαΐ τα κβχηνότβ μέρη τών ψΛγάλΐύ» πετρών, χωρίς να ριταχειρισθη χαί παραπληρω· ματα· 'Αλλ' <βως εις τοι/ς χαθ'ήμάς χρόνους ε'ψιυρέθη νέα μέθοδος, ητις τελειοποιεί τά έργα της με τροπον άγι/ωςον εις ημάς , τον όποιον χαί α! παρελθβοσ/Μ έχατονταετηρίδες, άγναούσαι, ε τρέχον εις βχότος βαθύτατον. "Αν όμως έε'ν εί ναι τοιαύτη, τότε ο αότοχεφότόνήτος Βίσίλίηλ δύναται αράγε νά τό άρνηθη · 'Αγάκύ νά χάμη τον συμπερασμό» εις τούτο, »όςτ<ς άπα9ώς·χρί~ νει τά πράγματα πρός μόνον τν,ς πατρίδος τ ο φίλος. "Οσον ίϊ διά τά αγάλματα, τά όποια /?κ- διορθώνιι είςτφ προχήρνξιν, τά άψάω εις τοΰς λεξίθήρας, χαί τον ςιλλω . εις χόν ψίλόβοψον Συνέσιον, ίςοριχόν 'Ηρο'δοτον, σθγόν Πλού' ταρχον, χαΐ γρααματιχόν θεόδωρον, διά νά τό» διδάζη ό μεν τηνχρηνιν τών ονομάτων, ό δέ τ^# σημασία» του άψοοιώσεσθαι, ό δι τρίτος πώς σ&*<- τάασονται τά ϊηαγγελτικά ρήματα.