- ( «24 ) - ίΟΡ χαράς η αποδοχής- Ή ανάγκη μας ο νομό» συνάζονται, είναι επίσης ψορτιχοΐ χοδως χβ) τά ζεται πρό ακαιρβς! Ή * {απάτη ι&αι ΙίΚχ&δ'ΛίΒ». μέγιςα δοσίματα, εις ηο\\ους $ί μάλιςα ψορτι· ί'πίιδη άγωνίζί,χαι κα ίπιςΐρεώοη μεγάλη ν «λα- χώτεροι παρ! το δόαιμον (κ της περιουσίας, νην. Ή Μΐρήνη, ττϊ» οποίαν ολοι *νρό*μεναν ίν· Ιών αδυνατών ήμπο'ροψιι νά βυνάζωνται 8 μι\~ θέρμως, διά την οποίαν ι'θυσιάσθη περιουσία χαί Χιόνια λιτρ. Στερλ. χφτ' ε'τος χατά τον μέχρι τοϋ· αίμα, η ειρήνη λέγω , πρέπει να ψαι ή πηγή δε τρόπον. Άλλ' οΰ τοΰτο μόνον, πολλ' αΧι.α της ανάγκης ημών χαί ένδειας · χαί πιρί τοΰ πράγματα άπαιτοΰαι ταχυτάτην ερευναν. Πρ9$ πολέμου , περί των δοσιμάτων , των υπέρογκων τούτοις^, το παρλαμέντον δέν πρέπει νά παραι- .χρβώ> μάίζς ψ&ΐται μνεία, ωσαν νά γβή-ίχωσϊ τήβ* ττ* μίθοδόντου διά χραυγάς η φβ$κ ά- ταυτα σχέσιν τίνα εις τά παθήματα τοΰ έθνους; ποςασία·;. Πιρί τούτου ή γνώμη μου 'έμειιι$ πάν- "Ο/ι , ή μόνη αίτια υπάρχει ο' πόλεμος, αδιχος τότε ή ίδια. Γνωρίζω τοϋ έθνους το δίκαιον τοΰ ΐ$η$ι'κα;ώς (αχούετε, άκηίετϊϊ). 'δαί εάν εγι- νά ίγγ^ψίζη περί παντός νομιχύυ αντικειμένου 1/ίν όλον τ ο βάρος τοΰ χαχό» αΐσϋητόν μόνον, έν άναψοράς' τιμώ τάς συναθροίσεις τοΰ λαοΰ, ό· είρήν*, μ όλον τούτο δεν υπήρχε ν αίτιον η εί· ταν γίνωνται εν -ησυχία χαί ενταξία ( άαούΐτε, ρήνη. Ύοϋτων ούτως εχόντων, είναι των άναγ- βχοοίτβ!) · τιμώ τα δίχαια χαί τάς ελευθερίας χαιοτάτων »α γνωρίσωμεν τήν εξαπάτην χαί νά των, χαί εϊμι πρόθυμος νά παρευρίσχωμαι εις βοηθήσωμεν χαί ψαλάξωμεν τήν ΰποληψιν (χοέ- αύτας έξ ίσου χαθώς χαί άλλος, όμως όταν αυ· Οι τον) της βασιλείας.... Λεν χρειαζόμεθα προς ται σι συνελεύσεις χαταντώσιν εις βίιιν , λήωαι τοΰτο περιπεπλεγμένας δοχιμάς χαί επιχειρήματα, την είρήνην , τότε .πρέπει ν άντιταγβώ-ιν ΐϊς αλλ* άπλα, ο ϊχ ο ν ο μία ν χαί π ε ρ ι ο ρ ι σ μ ό ν αΰχάς τά δραςιχώτατα χαί ταχύτατα μέσα. ( α- ' ζάχοΰετε, άχούετε·^). 'Κλη/ζω ότι τό παρλα- χοΰιτε, ά/.οϋετε ! )* ειμί δε ταύτης της γνώμης * -ξ. V / ' *' > " ·ν ν > / ϊ μεννον ειναί προ$ τούτο -προητοψα&ρ,Βνορ,- ο* ο χι μονον οτι αγαπώ την Ο'ήμοαον ησυγ^αν, μιν-χροι, και όλη τ χώρα. Ό ευγενέςατος χΰ- άλλά χαί δια τό χαλον τών ίδιων πλανεθίντων , ·ρ£05 Β α 8 ο ύ ρ ς χρ'αει τήν προσθήχ,ην περιττήν, επειδή μ,ισώ την τάραξιν νης ησυχίας χ,αϊ τήν ε'πίιδ,ή, λέγει, τό αυτό διορίζει χαί ή άνανο- οποςασϊαν όχι μόνον διά τά προσωρινά, άλλά ρά, ομως δεν άληθεΰει, διότι χατά τήν άναψο- χαί δια τα τελευταΐον αψίυχτα αποτελέσματα, ράν τό παρλαμέντον 3έλει νά σχεψθή μόνον περί Άποςασία ύπερ διχαίου χαί ε'λευθερίας όχι 'μό- τής καταςάσεως τών δημοσίων εισοδημάτων χαϊ νον είναι επιχΐνδυνον χαί άψανιςιχον , άλλά χαί εξόδων , εν ω ο ψίλβς μην χαααντα χοΧο' μαιφν- φεόςης, όςις δε'ν χρατεΐ ποτε λόγον (άχούετε , τερον '4αί προθαλλει νά γ&η έξέτασις.ολων τών άχοίετεί εχραζον). Δια μέσου ελλε/ψίΜς νόμων ειδών της διοικήσεως. Το έμπαριχόν ήαών σό· αιματοχυσίας καταντά τό πράγμα ήτοι εις ςημα χρίιάζεται ίπι&ιώρησι», άψ' ου διά τάς πολιτιχτν τυραννίαν, ή ςρατιωτιχήν δεσποτείαν, κολιτιχάς μεταβολάς, ϊπρεπε νά ύποπέση χαί πραγμα τοσω περισαοτερον επιχίνδυνον χαΐ ψ9ο» αυτό εις βιαίαν μετα^ολήν. Μεταξύ δί τών ΐ- ροποιόν εις τ άποτελέσματά ταυ, χαθότι $έλων οωτεριχών αντιχεψένων της βασιλείας άνάγχη ό λαός νά αωθη από τό ψριχτόν χαχόν της άναρ· μάλιςα νά αχεγθώμεν περί τών νόμων διά τοΰς χ«'β?» πρέπει να ρΐγθ% μόνος του εις τάς ^,-άγχά· πτωχούς, αϊ όποιοι διά τά; αυνεισγϋράς προς λας της τυραννίας $(ατρογήν ανιών χαϊ δια τον. τρόπον, χαθ' ίΐν -Μΐτά ταύτα αναςάς ο χ»ρ&$ ΐ·ρ·α»χ «ίΐλ«