— ( 2}0 ) — Σελ. 284. "'Ειίίί γοΰν του άι(ο Της αμυγδαλής οϋδιμίβ. ,, χρεία ΔΑΚΡϊ'ΟΥ, ΔΙΟ* οϊ 'κ "ΑΝ 'ΑΦΕΛΚα ς Γ . Ούτως ίέιό^κ- σεν ο εκδότης, βοηίουμενος από διάφορους γραφάς , ολαζ σφαΧμέν ας, το κ είμενον. 'Αλλ' άπο τ ας αυτας γραίας ήτο δυνατόν, νομίζω, νά διορ&ω6ί^κά\\ιον . . . ΔΑΚΡΥ ΟΥ, Οϊ'Κ 'ΑΦΕΛΚΟΪ^ΣΙ, χάρις τους δυο τελευταίους συνδέσμους. Σελ. 286. Πε/)< της εψήσεως τηςπίσσης. ""ίΐςε κ αϊ τνν ,, αφεψιι/ έλαττω γίνεσύαι". 'Απ ο μονον τον το-κον τούτον του Θεοφράςου έσημείωσεν ο έκδοτης εις το ΕΧΧηνογερμανικίν αΰτου Λε'ζίκον (κα6ως και προ αϋτου ο Στέφανος εις τον ®ησανρον) την Χέζιν "Α φ ε ψ ι ξ, και την έσημείωσεν ως αμ· φί£ολον. Ενδεχομενον, επειδή πλην Ταύτης δεν έχομεν αλλην ακόμη μαρτυρίαν , νά ηναι το "Α φ ε ψ ι ν γραφικον σφα\μ-'-ΐ αντί του Α φ ί ψ νι ο· ι ν, 'Ε νδεχεται ομως να ηναι και του αρώμον των σπανίων, η και μοναδικών (ατό τον ενεςωτα *Ε ·ψ ω, 'Α φ έ ψ ω) , ως ευρίσκεται και Το μοναδικον Α ύ ζ ι ς, (απ ο το Αν ζω, άντι του Α ΰ ξ η ετ ι ς~) , του οποίου μάρτυρα, οί μέλλοντες Λεξικογράφοι δύνανται να φέρωσι Τον Πλάτωνα (Φιλη€. σελ· 4 2 )> "Και τισιν αΰζεσι και φύίσεσι". Σελ. 2$2. "'ϊΐδίων μεν ο λι4ανωτος εν τη 'Αρα&α. γίνε- ,,Ται, καλλίων δέ εν Ταΐς νησοις, 'ΩΧ 'ΕΝΓΠΑ'ΡΧΟΓΣΙΝ". Ο "Αγγλος έκδοτης ϊγρ αψεν , ώ ν 'ΐ ν δ ο ϊ αρχουσιν, άκο- λου'δησας του ΣαΧμασίου Τνν διόρΐΙωσιν, την οποίαν δικαίως απο-ξαλλει ό έκδοτης. Του Οΰοσσίου , ών ένοπλοι αρχου σιν, είναι έ'τι άτυχεςερα. διορΰωσις. ' η γνησία γραφή ήτον, αν δεν πλανωμαι, ΏΝ 'ΕΠΑ ΡΧΟΓΣΙ, κατά το (Τίρόδρ.'Ελλ. Β ι€λιού. σελ. 211 ) " Σάμου .... έ βασίλευσε ν αυτών 'Αγ- ,, γαιος . Χποπτιυομαι ακόμη οτι χ,αι αντ\ της πρώτης λί- ζεως, Ή,δ ί ων, έγράφιτο ϊ δ ί ω ς. Σελ. 3θΟ. " Ταύτα μεν οόν έπΑέτοις έ'οικεν ". 'Ε π ί ύ ε- Τον ΐδω σημαίνει το ττλαςον ν) ψεοίες, καβώς και ό βίθ- δωρος 6ρ6ως έ μετάφρασε, 8βά Ιιβεο ρΐαηβ οοπιπιεηΐίΐί» τΐίβηίαΓ, και καύως εξηγείται και εις τά Λεξικά. Τούτο σκ~ μεινυται, διότι το Ετι ιΤ ί (ί η μ ι (όδεν Καράγεται τό έ π ί 4 1- Τον) δεν έχει , η κίϊν δεν έσημειώ^η οτι έχει την άνάλογον σημασίαν του Τ1\άσ<τω , $ Ψεύδομαι. 'Εχ. τούτου ο ναρακμ,αζων έΧΧηνισμος εσχημάτισε και τον 'Ε π ι') έ Τ η ν, ν,γουν τον πλάνον, τον απατεώνα. 'Ο Χρυσόςομος μέμφεται