— ί 452 ) — ΜπερλινίΛ-^ς 'Ακαόημίας, και Καιδαγωγόν του διαδόχου Της Ιϊρουσσίας' (2 τ μ. εις 8. 1817. ΙΟ φ/3.) ολα αύτά τά δο κίμια είναι μεθοδικωτατα και φιλοσοφικωτατα γραμμένα. , και ό'ιά τβυτο γυμνάζουν -καρά ποΧυ "τον νουν" (ϊς τα. δύω δοκίμια περΊ της Φ ιΧΰσο φίχς της φ ΰσ« , ι ^ περί τ. ης *Απ όλυ τ ης 'Ενότητος , κτυπά μέ οΧην του Την δΰναμιν το συςημα των Φ υ σ ιο-φιλο σο φ ω ν , την αποΧυτην και α- 7Τί·/ιιό/:ίςν)ν 'ενά δ ά Τους, Την μόνην κατ αυτούς πραγμα- Τικην υπαρξιν , δείχνοντας , οΤι ν, ιδέα. τζ απολύτου 'εχει νόη- μα. και βεβαιότητα, μόνον καθ' όσον ή ίίπαρζις των σχέ σεων Τ ν,ν άποδ είχνει και την προςδιορίζει' ως τόσον ένω άπν· φεύγει τόν ίδεαΧιίτμόν, και την άνοΧατην ταυτότητα τ ο α ϊΰεανικου και τρα.γμα.Τΐκου , του υποκειμενικού ναι αντικει μενικού μερικών φιλοσόφων της Γερμανίας, ττοΐεμεϊεις ■ διά φορα μερη και τόν χονΤρόν έμπειρατμόν $ η ΰλίσμόν , δεχό μενος αΧηόειαις^ όπου δεν πηγάζουν άπο τά εξωτερικά αι σθητήρια, και προσέτι, ότι οΧος ό εσωτερικός άνθρωπος, νοερως και °υμικως θεωρούμενος, δεν είναι το άθροισμα των Τροποποιημένων εξωτερικών αισθημάτων του' άλλα κα\ μα- Χιςα φρονώντας $ ότι τά πρωτότυπα και αρχέγονα πράγματα, της εσωτερικής και άμεσης αίσίησεως είναι τό Αντικείμενο* της φιλοσοφικής πίςεως, και η βάσις όλων των συλλογι σμών μας' χωρϊς όμως νά πιςευη $ ότι αυτά γεννούνται άφ εαυτου των εις την ψυχιίν μας, η ότι νομείς ο! Ίδιοι τά γεν νούμε δΐ άπΧης ενέργειας Της £ελησεώς μας, άλΧ' ότι, διι νά ε€γουν εις το φως άπο τό βαθος, εις τό οποΐον ευρίσκον ται , απαιτείται ή συνδρομή της νοηΤικης δυνάμεως και των εξωτερικών αντικειμένων κτλ. Εις κάθε σπουδαίε ν , άς ηξευ- ρει κ»ι Την Τερμανικην, αυτό τό βι€Χίον είναι ωφελιμώτα- τον' τό πέρι των αναπτύξεων του ανθ ρωτίίνοϋ *Εγω , όπου γεμίζει σχεδόν Τμ \ Του δευτέρου τόμοο, ημ πορεί νά χρησιμεύσει εις εναν δάσκαλον της φιλοσοφίας »? Οδηγός εις τά μαθήματα του , δίχως νά τό βλίπτη ως προς τούτο η συντομία του , άλλα κα\ μάλιςα γινόμενον βία τού το πΧεον άξιοσαςατον. Σοφό ν και περίεργον βι·€λίον είναι και Το Ε«ιιΐ >ογ Γβίρι-ίΐ 3ε Γέάιιοβίίοη άα $βηΓθ Ηυιηβίπβ ρβΓ ίθίβρΗ Α1£οη*« (ϊ τμ. εις 8. 18 α 4* 7 ΦΡ·) ι ^ ναι γ ραμμένο ν με Την βαθύτη τα , και συςηματικότητα, όπο\ (ΰ ρίσκο ντια $ΐς πολλών ονψ~