εις 'ΕΚΦΏΝΗ' ϊ ,ΈΪΣ ίυπΧίΐς και ψυχρά ζ* άΧΧ' ; ηι -' ίιί αγνοούσε τας οΐ'Μ[,ορους σημασία·; τ^ζ λεζεως «ΙβΓίβηΐΒ- Ιϊοηβ , και μήτ εννοούσε τι' ΐγροιφε, ίι ά τούτο ενοςιμεύδη νά φαντασύ% τους ρήτορας αυτοΰ τοϋ και ρου εχ-φοονουντας , και ίχι χ-αταγινομενους ί!ς ΜΕΛΕ ΤΑΣ. Αν οι ποΧΧων χρονών κοποι, χ. αϊ άγρυπνίαι, ϊ, κι μεγαΧ η του εις τα πολύτιμα χειρόγραφα (*) ϊ'νασχό\ΐ4σΐ{ ιτροζ συνταζιν τ%ζ Μίλ«τ»)ί του δεν του εμπόδι ζαν , άναμφι€όΧως ηύελεν εξετάσει, αν οχι εις τα τυπωμένα συγγράμματα των παλαιών , καν είςτά πλέον προχειραΧεζι- κλ τι σημαίνει ή Χεζις μ-ελετη , με την οποίαν αύλίίος και ανοήτως έ€ιίπτισε χαι το βιζλίιν του, τ ι ε κψ ων η σ ι ς, τί Λέ- οΐβπιαίία , τί οχοΐβιηηΐίό , και ηύελε μεταφράσει την λέζΐν (Ιο» οίΒηιηΐΐοηί μέ την, μελετάς, καΐ δεν νβεΧεν διίξει τοσην μεγαλην και τοιαυτην αμαύειαν , και ως προς φιΧοΧογον, και μάλιςα συγγραφέα , οχι έκορωρησεων . α'λλα σχετλιασμών αζίαν. (*) ,, Περιττόν είναι βε'ίαια να εκ8;σϊ>μεν ε μ. φ ά ν τ ι χ ω ; του Η ; χο'που;, αγρυπνία; } τα εξο5α, οπου αφει£:τ; χατείαλαμεν ε:; τι^ν συνδεσιν , και, οσον το" 1 »α' , εξηχρι^ωμενην, εχΰεσιν του παροντο; πονήματος. Κα5 ενα; Ι^^Υζ'. [προ ν ; τ;' λοιπόν τ' έςομολογη/τι;;] οτ'. χώρ:; κο'πον χαν- ενα πρχγμ.α δεν χατορΘουται, χαϊ μ.αλιςα οταν , ω; ε; υπαρχη;, εν πρώτο- τυπφ γίνεται, Εχρεια'σδη ^{·*ι.'.·ί προ* του να έπιχειρισυιημεν ττ'ν εκδεσιν του Ξυγγρα'μματο;, να συνα'ξωμ,εν πριο:ον τι)ν υλην ) να διαΰεσωμεν τα Ρ-ερη του ο'λου σχείίασμ.ατο;, να εζετα'τωμ.εν με ακραν προσοχών, χα: επι- μονι)ν · χα'ι'οσον η~ον πα,ο'ημ,ί'ν έαιχτο^ν, τα λ λεπτομερεςερα των αμφια^η· τουμενκν της Κοινή; Γλωσση; :%Άμ.α τιον , χα: να λα£ι»μεν ϊίμεΓς αυτοί [Γρ. αυτοί] τια,,τον, όχι αυς-ηματ^.,'ν, η αξιωματικών, αλλ" απο^ειχτικην, η "ϊουλαχίΓον 7:ι5ανη ν ιτληοοφοοίαν του του ε νεχα χα: τ ην πολυμοχνον [ο: ο:.ί5;οι να" του ανταμ,ει'ψουν του; μοχ9ους']. χα: ττολυε ;οΐον [ο εςΓ, πληρώσατε!] πευΐ- Τ '7 τ ."-ν ε/; Ιταλιαν εχα'μαμ,εν, ε'-τ:: σχοπ'ο του νο: εζετάσιομεν, ε:; τα; εκεί τΐΑουσί^; Ρ'.^,ιοθί'χας, χαΐ μαλι<τα τη; έν Φλωρεντία Λαυρεντιανη; , τα πο- .'·ντ·.μα χειρόγραφα, ιος-ε μ,ε' αυ'τ;}ν το"ν τρο'κον ίιαλυ'οντε; ■ οσον. έ'νεςιν , εξ- ^Χριί'ομενιο; τα; άμ,φι^ολί'α; μ.α;^ και μ.η' αυ'το; [ΐ^ρ.αυτοΐ] εαυτου; παραλο. Υ ω 5 είαπατωντε; να άζοφυγωμεν το να εφελκΗ / σωμ.ε.ν ε;; αϊτατην τους άλ- Επρεπε λοιπο ν με' ε π α ν ε ι λη μ. μ ε' ν η ν [ά'ζΐο; ο' μ;α3: ;του!] σκε'- ψιν να Λρομ,ελετησωμεν ίλα τα' με'ρη του ϊυντα'γματο;, και οΰ'τιο, κ αλτ. π 6 1 1 πεπβΜμε'νοι να τα έχόεσιο.αεν Κοίριχιχη; Μελε'τ.',; τΰ ανϊγνικ. «Μ·«! ϊίλ. «ι' — ώ'.