- ( «χ > - ε1ρήν<$ κί'* Ί,ίζ;<ϊυναλλαγ-Λ;* και ομως ή ΰπαρ&ς τί)? Σου^οια; ϊξ^τκται ίέ*ό ίκ,τασι» των εμπορικών «"χι* σί&ιυ, χΜοΐξ των . οποίων αδΰναην νά νπάρχχ αυταρκίιαν. Ο 3ιν, όχι μονον δεν 'έγε ινιν άλλοίωσίς Τις και μεταβολή των .φρονημάτων του βασιλέως <= ς τ υ~ο το φέρσιμον, άλλοι μάλιςα. κά3ι φρόνι μο; κ*ϊ αφιλοττ'ρονέϋττος 3έλει συμπερά νω ί'κ. τούτοι μονον επιμονών εις την έν· νομον κχι ακρΛίαντβν, ΐβλιΤίΚΗ" του' κ.αί βΰτΗΜ «ολιτίκίίίο» «*»{»** νβ' γείνη γνο>' ςή κατά τον καιρόν εκείνον , ότε ο· μο- ναρχαι ηνω3ησ.αν εναντίον της ελ'ευ3ε· ρίας της Γαλλίας, καΐ 3/λ γ ι παρατηρεί ται με δράςι κότητα και κατ α ταάτην την ςιγμήν » καΑ' ήν η Γαλλική £«οίκ»ισ*( ΐί- ναι πάντοτε αποφασισμένη εναντίον της ελευθερίας των μοναρχών κα) τω^ ε3νων. Γνωρίζω τήν κλίσιν τον αυτοκράτορας Α λεζάνδροο και τίϊί ' Αγγλίας ίι'? τ/,ν ίφνίνΗν» τκ'ν οποίαν ζητοΰσι μεγάλο- Φ&ίν&45 τα βάσανα, της ξηράς της. Ευρώ πης, καϊ τήν οποίαν ή Μεγαλειότης σας δεν εκρεπε να αποφεύγατε· Ύσεΐς έ'χετε, γαληνότατε , τν,ν ωραιότατων έπ\ τ κ; γης μοναρχία^, και 3ελετε πάντοτε νά εξα* κλωσάτε τα σύνορα της , διά νά άφήσ>)- τ ε μετά τον 3άνατόν σας εις άλλον οχι τόσον δυνατόν διάδοχαν, όσον ή Μεγα· λειοτ/,ς σας, τήν : κληρονομιά ν αιωνίων πολέμων-, Αέν 3έλει άγωνισ3% ή Μεγα- λίιοτνίί σας νά 3εραπευση τάς πληγάς Της γνωςης α,ποςασίαςτήςΤαλλίας, από την οποίαν δεν με.νει εις αυτήν, άλ λο τι, παρέζ η πολεμική της δοζα και πραγματιωδης δυςνχία εις τό ένδότερον ; Η 1 ΐςορία, γαληνότατε, μάς διδάσκει τά άτοπον του νά ςοχκζηταίτις εις την κοσμοκρατορία», επειδή ή έμφυτος των αν3ρώπων ορμή προς την έλεν3ειίχν ημ πορεί μεν νά καταπραϋνΒη , οι/χι οϊ κ & ι νά ί'ξαλίιφθ'ϊ από την καρδίαν των έ- 3νων. Τ.'ί3ε νά εσκέπτετο ή Μί-γάΧπότνίί σας όλα ταύτα, τά αίτια., καϊ νά ςοχα- τέλος πάντων με τά σωςά εις την γενικήν είρηνην < Της οποίας τό άτιμα- σ3εν ονομα προυζένησε τόσην αίματα- χύσίαν. ^ Ε'γίο εγεννήΒην εις Την ωραίαν Ταλλίαν·, Την όποίαν υσεΐς εξουσιάζετε , ο3εν δεν ημπορόύ ποτέ νά βλι'πώ με αδιαφορίαντην ύόζαν τη ζ και ειΐτυχίαν ' πλην , «ν καϊ δεν παύω νά ε ϋ'χω μα ι την ευτυχία ν ταύτης της χωράς , όμως 3ελω'βοη3%μεολας τάς δυνάμεις της \Ιυχηςμου και τά δίκαια. του (3ν. ους, όπου με' εκάλεσε, χα! την τι μην Τϊο μονάρχου , οςις κατεοίχ3η νά '* ι -/ ^ · { - , Η ' με ονομαζή υιοντου· Έ,ις τούτον τον α γώνα μεταξύ της έλευ3ερ'<ας του κοσμοα και της ΰποδαυλωσεως 3ελω εϊπη προζ τους Σουνίου!;! ,,μάχσμαι διάΰσας και με ,,ΰσας, κα'ί ο! αγώνες μας 3ελονσιν ευ- ,,λογοΰνται από τας ευλογίας των ιλιν „3ε'ρων ε3νων." Ει'ί τήνπβλιτικην , γαληνότατε , δεν εισχωρεί μήτε φιλία , μήτε εχ3ρα, α\λα πρέπει νά εκπλήρωση τις μόνον χ.α3ηκον~ τα, προς τά ε3νη, τά οποία μάς εκάλεσεν η Βιία, Πρόνοια, νά. διοικωμεν Οι νομοί των καί τά δικαιά των είναι πολύτιμα α- γα3ά, και όταν είναι τις αναγκασμένος, προς φύλαξιν αυτών, νά απαρνη3η τάς παλαιάς σχέσεις και του$ δεσμούς της συγγενείας, δεν είναι συγχωρημένον εις ενα διοικητήν, οςις 3ελει νά έκπληρχ τό εις ο έ.κλή3η χρέος του, νά διςαζη πο τέ, π α ία ν άραγε απίφασιν να. κάμψ θ" δού'ξ δέ Βασσάνο λέγει, ότι η Μί- γαλειότης σας 3έλετε αποφύγω την α- φορμήν εχ3ρας- Λ'λλα , γαληνότατε, δεν έδιακόφατ# η ΜεγαΧιιότηςσας αυτ^ τάί