— ( 537 ) — ίουν Τνίν 'ζενην γΧωσσαν των , χριία ήτον νά μάίουν αυτοί τά 'ΕΧΧηνικά , τά θ7ΓοΤος ε κακόμαθαν , και εΊΐροφερα,ν άκομη χιιροτερΛ. "Αττ' οΧίγον κατ* ολίγον , άιτο το εν μΐρος κίυωντας τά με'σα τί<ς ίιασωσίίοςτ^ς γλωτσιις, ώςτά θέατρα, αί δημ. 1 /* γ^ίαι , και τά σχολίΤα, αϊτό το άλλο αυζάνωντας εκεΐνα της ϋ ιαφορας, ως γάμοι μετειζύ ξένων κα.) 'ΕΧΧηνίδων, «■> τοικίαι τωι> "Ελλήνων -7τορρ'ίο, ·τής 'Ελλαίος, ί μάλλον φυγαϊ και εζοςρακισμο'ι , ε τ ι δε και ν{ ΰκαρξις διαφόρων διαλέκτων » ν? ίλλίΐψίί ττροζ τούτοις τίϊς τνκογρχφίας, κατίφϋίφαυ τ»(ΐ» ■κροφ'-ράν βχι μόνον , αλλά κα.ί την γλωσσαν α»την , και Τη» ερεραν. £ΐ"ί Τΐι)ν Ι-κοίαν. άθλίαν κατάςασΊν Την γνωρίζομεν σή μερον εις το ςόμα τουοχλβυ. 'Ε^ρίΐάζετο μια γΧωσσα ως «ί 'Ελλνιν/κνι ίιά νά μνι χαβξί «αι/τάιτασιν ως νί Χα-ρίονικνί καΐ «ΧΧαι' δεν είναι Χοικον τόσον καράξενον οτι ε'φύάρθη, είναι δε ναρχζενώτερον κ ως διολου δεν εχαθη, Καραζενώτατον όμως πάντων μοί φαίνεται, νά λέγη τίς ζτι διασώζομεν τώρα η μείς την κροφοράν των ΚαΧαιων' χ'Ι μακάρι νά ητον' άλλα ϊχάβνι φ£υί κ»ί ίιά καντοτε. ,Καδώς ν,' φϋορά ένος σώματος υλικου αρχίζει φυσικά ά-τίο τά Τρυφερωΐερα μεΧητου , ουτω κα« »ί φΛορά τίς 'Ελλιι- νιχίίς ηρχισεν άκο τάς διφθόγγους. Θαυμάζω. Κως ο συγγρα-, φίΐΐς Του είρημενου. βιβλίου , ζητείνά διχυύεντευσίί , οτι ημεΐς φυΧχττομεν είσετι την κροφοράν των ΚαΧαιων < εν ώ ε γείρα με ν την· γΧωσσαν. 'Εγώ μάΧιςα ςοχάζομαι, οτι η φθορά Των, δίφθογγων εγινεν αίτια καΐ της φθοράς της γΧωσσης. 'Η ονομασία των αρκεί νά άκοδεί^ , ότι ημέΐς δεν εχομιν. την χροφαράν των ΚαΧαιων' δίφθογγος ονομάζεται το αι, τί· λογίς το εκφωνουσεν ο ΤΐλάτωΫ, οΰτε ημείς το ίΐςευρομεν, βυΤί κάνεις ημπορεί νά Το ίζεΰρν, άλΧ' β ορΟος λογος μας φωνάζει, ότι το ε , δεν είναι αι, καΐ εξακολοΰ^ως το α» , (εν κρεκει νά Κροφιρβται ώς το ε, τβ αυτο καί*ερ\τωνΧοικων. Οι Γραμματικό) μας μανθάνουν νά μετρωμχν τους ςίχους. της 'ίλι άδος, αλλά τί ες) βυϋμας άνευ δΐΑφορρν Προφοράς των, ύιφ&ογγων και μακρόν ; 'Έγώ εκφωνων Μίνιν άίδΐ , θίά , Πιλ/άίϊΟ 'ΑχιΧίος , Ουλομενιν , ι μίρι 'Αχβΐς αΧγι ιθικι · Τ« ςόμχ μοχ} κα\ £ ακοή μου, δεν /μι φανιρώι ««» «Λ μα».