— ( 426 ) — 'Αμ&ονργιχα! ίψή-πρβίζ κεριεχοιιαι» »χ Στόχ οι λα α το 23. Μαίου Τ α η/ολ-ϋία. ,, ΐί §ιοίλ'γ· «45 ημ'Άν ίςαχολίυδεΐ νά .ίχτεΐνη τ·φ> πατριχην «ΐ}5 χ-η&εμιι>ίαν £"ς παν α,τι ί τναταί να ·σ^νΐισγί- ρν, εις το άομοσιον καλόν· 'Ρ.-ίιΟ·/, §ι τά χαλα %9η ύχα^χουσηι *) ασ^αλε-ατ*·, βχβ<$ αυτοί, ■$Ϊ3α$υν*3> η όιοίχ^σις χψ. προνογ** ϊΐςί *«ί ε'5 τηι» μιχοι τουδέ αίΐ^ίεΐσαν υπιρπολυ μεταξύ χΰν νιων ·*Κ:<5ίυ εις τα παιγνίδια. 'Ενταΰθα οι» ε ':α: ό λίγος περί των λεγομένων χαζαρδ παι- γν.όΐων, ένθα η-α,ποριΐ Τ !$ !/ά πολΧκ,5:';τί τβ'^τβ οεν ί^ουσί πλέον έΐσοοον είς χον.ν τί^- ^ί»ο» οσ,τίτ ιον , άλλα ..κερί χ'4>ν ονομαζόμενων Λμκοριχων ζ χομμίρτζ ) πα,ίγνΛι'ων , τα οποία δία τνν άπροθ'οόλευτον ματαιότητα χαί $λαρρό- νοιαν /.ατΥ^ι-ηταν είς τοσον βαΒμόν, ώςί έγ.ναν πολλά ψ9οροποιά, 'Ο πολίτίχο'ς χαΐ ϊ!> δημοσία ύπουογία » ος«ς εδαπαϊησε κατα τοιτον τον τρό πον τ·/·,ν περιουαίαν του , ^να^χαβίτ} ν β παραι- χ·ηα·ή χ-φ αξίαν του. Η άπόψασις της ΟίΟ'.χτ)- σ£Μς του να ριη δί'δί; πλέον άξιας έμπιςοαϋ^ς ■εις ανθρώπους ε'χδόχους ε'ς του'τηκ τηΐ/ ψ9ορο- ΤίΟ'.αν χ)·.·:σν, προΰξίν-ησεν τα α®χηρ«ύζεηα· χα άποχιλεσμαχα» χα; ο!-νέοι, ιύλογαίντες τ^'ϋ * - 5 1 ' " > V * * #ΰ$ρ}>£τίκηι/ > ν» οποία αυτοίξ τα πρέποντα ορια, ένασχολοΰνται χατά το πολύτ·· μον τοϋ καιρόν των εις ΐνχσ/ολήσεις , β ΐ όποιοι 3-ε'λο υσι του; χοτ αςήσει ά.-ίου ς υ α εχωσι» άξιας επωφελείς χαί εντίιχους· "Ολοι οI χ,αλοί πολϊται γνώριζουσιν εκ χαρ§ίας χους αγώνας της Ο:ο:κη- ο·8α)5 προς διόρθωσα τοί χαμ§ίου , το* οποίον ε'- χειροτέρευσε χ όσον οια χάς παρανόμους χέγνας ςά» αίσχροχερδίύν. Προς χαράν όλων των τιμίων τιραγματιντων εθεατρΐσ&ησαν -",ό-η οι τοιούτοι αί- σ/ροχίρΰ-'ϊ ■, του; όποιους επι$ι<ύχΐι ·/] έηαο 'σίος άγανάκτησις, λ&ι χο ινίύς είνν. πληροψορ -ή 'ίίνοι, βτί τβ αυςηοίΐ χ«ί σ&εχά επιχειρήματα τ*/;; δ<- ■δίχησεως Βΐλονσι κροξινήαι χα χάλλζς ώιοΓί- λίσματα." ΒΔΣΙΛΕΙΟΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ΒΕΑΠ1ΗΣ, Ο βασιλιάς ΐχ^νβ-η τή 6. 'ΐο·;Β· σκνο- ■δευόμ&3ί άπό τον βααιλ:κον πριγγιπα Φ ρ ι ο ε- ρ , απο τον βρχ«ίΐαο*^ρκ» τοκ κβ{ από ίόο νπασπιςας , εις το Μαΐςριχχ. Δοξαζησιν , οτ-ί' ο'μονάρχης θελεί ίπιθεωρήαε* ία χιιχη χων χτι- ζομέν-ύν χά^ρίύν Οι ολ-^ς τη; γραμμής το'* Μω- σα πρ^ς '|?υλο|ΐί) τοΐ'τοο τοί μέρους των "Βίλγι· χ'χ>ν σι> ν^ρ'χ,ν. ΙΤ Μεγαλειότης ίου ήθελε νά. ο- παγρ.εΐς το Α-.·ίο·.ον (Ιτίβ^β), Φι)^ππε§ΐκλε χα; Ναμονρ , χα' περί τα μέσα τούτον τον μη νός να ε'πιςρέφ-η πάλιν ί 'ς τάς Βρυξέλλες· Η ■πάντοτε αύξανουσα πληΒός 'Ελ9εχ£ν χ.αί Τίρμανυν , οί όποιοι ρίανονα-ιυ ε?ς χό βαοι'λίιον τη; Βελγιχνς ίια να &>α&£σιν ω,τίυδίί/ ίϊς'Αμε- μεριχην , χαΐ τ&ν όποί'ύν η παρονσία , ίαν ίιν εχιύσι τά αναγκαία προς §>ατροφ*ήν το,ν ρ.ε'σκ , ημπορεί νχ προ^ενήση χίν^ννον εις τνν οσγ·χ· λίιαν χίύν κολιών, έν^οι Βιατρΐ&ουσι, παρεχΛη* α- χον βασιλέα »ά ο^ιιοσιείισ^, όχι απο 15. 'ΐουν.·, όσοι απο τοιις ϊτολλοος ομ~Λ 'ήνίΰμίνοας μετανάςας % ξένους, έρχονται ε'ς χους Βίλγι- χοΰ; Χιμένας ε~ΐ σχιπίν έ;α να ίμ^αιχαρισάωσι ίιά χ·ας ψνμέυας επαρχίας τϊ)ς Άμίρικ-ής , τό τε Βίλει συγχωρείται νζ εμβαΐνΐΰα-.ν εις τ/,ν Βίλ- γιχ-'φ ΐ-'Χράτΐιαν , όταν άιφαλεΐς εγχατοιχοι του βασιλείου εγγυώνται Ζιά χα 'ίζοόα , τα οποία $ε'λ?ί απαιτεί ·η Ω'.ατρι&ή των από του χαιροΰ χοΰ ερχομοί των εως του ΐμ€αρ·καρισμου τω». ΓΕΡΜΑΝΙΑ. Κ«ί ο' 'πρίγγιψ χαΐ ίιοιχητης τνς ο'./,ίο.ς Λ 7} χ- χενςάϊν, προσχλφεΐς ομ . ί χον Ρ (ύοσιχον αυ τοκράτορα } ΰπεγραφε τη 18. Μαίου εις χ%ν ΐε~ ράν ύίινΟήχψ.