α'/.χεριχών ύποΒέσεω», χψος Αα ι νί παρε'ςη- οεν εν πρώτοις γενιχην Ιπι 9εώρησι» τμ « προτού οχέσεων Γαλλίας με τον Π απιχόν Κρίνον , από τηϊ ΐ5. 'ΐοκλ. ΐ8θ1 , ότε μίτα την άνατροπην ινΐς έχχλν^ίας ενΓαλλΐα εγινε πάλιν μι τον Πα- παν η πρώτη συνθήκη, ή οποία εδημοαιεύθη τη 8. 'Απριλ· ΐ8θ2 »5 νόμος πολιτιχός, Χ«' είς τ υ, ν οποίαν προσετέθησαν τότε τα ονομαζό μενα αργανίκα αρβρα ττς συνθήχης Χ«ί ιοί Προ- τεςαντιχοΰ δόγματος άπο 15.1αζ;λ. Χ 801- Το» ΜοΓον (ν ετΐί 18θ2 έχήρνζεν ο Πάπας εις τι μυςιχόν συνέδριον > ότι όμοΰ μι τ ή ν ε'χχλησια- ςιχψ συνϊήχην (_ Κονκορδάτου") ε'δημοσιεύθησα» άρθρα τινα μ·/, γνωςα αν τω, χαί έ ζητεί άπο την Γ αλλιχην διοίχησιν νά τά μεψ&άλη χαθως ίπρε- πιν· 'Εχ του'του προέκυψαν τότε διαροραί, αϊ οποΐαι, δεν εδυνηθησαν να συμ&ι&ασθώσιν. Ο Πάπας εχήρυζεν επίσης νόθον χα! .μίαν νομιζο- μένη ν όπογραψεΐσαν ίν Φονταινε&λω εχκλησιας'.- χχν σανΒήχην > η όποια χατετάχθη τη 13. Φε6ρ. 1813. εις τον χώδηχα των νόμων, χαί ε'θίωρει ϊόί) εαατόρ του ως ελεύθερον πάντοτε όλων τω» υποχρεώσεων προς τ υ, ν τότε δίθίχγ,σν. 'ϋ νια ϋυνθήχηάνανεόνει τνν πάντοτε μεταξύ τοϊί. Πά πα χαί Γαλλίας ύφιςαμένην όμόνοιαν. 'Εν δε <ιώ τέλει λέγει ο μινίςρος οίιως. ,,Έ,ίς μεν του βασιλέα, χαθό κεφαλήν της πολιτείας, α'νήχει ■ζό »ά ψη^ίζτ) τοΰί έπισχόπους, είς δε τον Πά πα», ω? όρατνν χεψαλήν τ ης "εκκλησίας , ανγχει νά τους ι πιχυρόνει είς την άξίαν των. Τνς Γαλ λίας ύ> εκκλησία αυξάνει μεν, ί'μως δε» άναγεν· νάτα.ι· Τα ε'χ της προτού συνΰήχης χαλά ε'ςε- ρεώθησαν, χαί συνετή προψυλαξις μας βέβαιο 1 την δίατγρησιν των πολυτίμων ελευθερίων, τ ας ίζοίαι ύπερασπίσΒηααν πάντοτε ό αγ· Αϋυδο&ϊ- *··.. > 'Ε ροί.χος ό Δ'. χα! Λουδοοϊχος ο ΙΔ'. —- Ε:\ την ανά ρηΰιϊαιιν ίκχλήσιαςανν συν· ®αρ·ιρτΫβ·>ι .*«{ 19 'φ ηγισμχ «V Π«ίΐ« προς νέαν διονομην χα} διορισμό ν τώυ ίπισχο- πών της Γαλλίας. 'θ ςρατηγός, βαρώνοζ Τ ο ϋ 1 λ λ, - χαιααρο- ρωσσιχός μινίζρος παρά τ·ή αολη των ννωμίνων ίΤΐβρχιών της'Αμεριχης,'ίψθασεν είς το Παρίσιο», ΑΓΓΛΙΑ. Ύή 2 4· Ήοεμ$ρ, μετά τό γεύμα 'ίγινεν εις την χαντζελλαρίαν τούί. εςωτιριχ'Ζν ύποθέσεων "συμβούλιον των μινίςρων πολλάς ώρας , μεθ' ό ο λόρ3 Εαςλεριάγ ΰπηγιν είς τψ χαντζελ λαρίαν τοα άρχιςρατηγου τοΰ ςρατεΰματος ζβου- χός 'ϊόρχ~) , ένθα 'ίμεινε μεριχας ώρας. Κατα τας νεωτάτας εν Μάλτας έπιςολας, ολιγοςεΰει πολύ τό ίμπόριον αύτο'σε ί| αίτιας, ω5 νομίζουσιν οί πραγματειιχαί, "των νέων ε·/.- §οθεισων $!-:ταγων, περί τοΰ οποίου χαί 'έδοσαν άναηοραν πρός τον λόρί Βαθούρς, χαί πρός τον έχΦλωρεντίας ι'πιςρέψαντα ςρατηγόν Μαιτ- λάνδ. Εωί τοΰ 1814 '|τον τό χοομερκιότιχοι των εισαγόμενων πραγματειών μόλις τό εκα τόν } εν 0 χατα την νέ'αν, ταρί^αν είναι οιά τι τάς είααγομίνας χαί εξαγομίνας πραγματείας ι|· τά ι ΟΟ. Αυτή η νήσος ημπορεί νά ε γη χίρ§ος μόνον ως γενιχη χαταθήχη πραγματειών , η αϊί- ζησις 'όμως τών χουμερχιάτιχων πρέπει άψεύχτως νά βλάπτη τύΰτο τό είδος εμπορίου. Ο Λας Κάζες, όςις ώς γνωςόν, ουνώδευ- σε τον Ναπολέοντα εις την άγ. 'Ελίνην, εί τα δε ίςάλη είς τό 'Αχρωτ- τγ,ς χαλης ελπίδος, 'έγθασε τη ιη· Ήοεμ£ρ. εις τον Ύάμΐσιν' ώς τό σον, δεν τοΰ ε'συγχωρέθη μέχρι τούδε νά χατα- 6η είς την ξηράν. Τ% 10. Αεχεμ5ρ!ου. Κωνς-ιν-τιιΐίΐίπ. ψορ. I Αυγ π*$ά!ΐ. . , , — — Β5ΐ/κου?β<Γΐο». .......... — —· 2ν»?ΐ3*15 »β'ρ»(Μ. 4 . . . . . 439