— ί 8ν» ') — Χϊι ώσω» και λέγω τοΰτο μόνον, Στ ι παρατηρων ότι του Πλάτω νος η περί £είων κα\ ανθρωπίνων πραγμάτων διδασκαλία εις τ ας ολίγας μι ν άλλα μεγάλας ιδέας , τα ς οποίας προφέρει ά- ποφαντικως ως αναμφίβολους, συμφωνεί με τάς ςοιχειωδεις αρχάς του Χριςιανισμου · ο τι αυτη χρησιμεύει ως καλλιςν, προπαρασκευή εις επιςημονικήν τούτων καταληψιν, οτι εμ πνέει σε€ας 3ρησκευτι/.ον προς τά μυςηρια Της πίςεως μας' Παρατηρων δε χα» ότι τα σύγγραμμα τα του άναπ τνσουσι πε ρισσότερο ν παρά παν άλλο τήν εσωτερικών ζω η ν Του ευφυοΰς ανθρώπου , διότι υπό τους διαφόρους αγώνας και ανακι νήσεις εις το να καταπολεμά μεν την δοκησισοφίαν , νά υπερασπίζεται δε την άληύινην φιλοσοφίαν, βλαςάνει ι άνύεΐ, σκιάζει, καρποφορεί, ότι διά τούτου καύώς και δια το νψος των αντικειμένων της και τον τροπον με τον οποίον τα πραγματεύεται, είναι παρ όλας τάς άΧΧας επιτηδειοτέρα. νά μεταδώσω Την δύναμιν, η οποία κάμνει ίκανόν τον άνθρωπο ν νά διαφυλάττεται άπα τάς δυο άντικειμενας μεν άλλ' επίσης χι νδυνώδεις άπάτας > απέ τάς οποίας η μεν γενναται από την νομιζομενην άλκι'ΰίΐαχ, η δε από την άνιχνευομένην άμφι£ο- Χίαν ' ετι δέ προς τούτοις παρατηρων καϊ την άξιοΰαύμαςον μίζιν του επιςημονικοΰ, ποιητικού, πολιτικού , κα) 3}.ησκευ- τικοΰ πνεύματος, διά του οποίου αΐ διδασκαΧίαΐτου περιε- χουσι πάντοτε ενταύτω τάς (ύγενεςάτας μελετάς, τάς οποίας δύναται νά καμη η ανθρωπινός ·ψυχνί» πχρατηρων Τελευταΐον το προ τοσούτων αιώνων ΰφιςάμενον βασίλειο ν των ψυχών < δηλαδη την νπα,ρξίν των, το οποίον και ε θεμελίωσε και όδη- γιΐ τους οπαδούς του εις την κοινωνίαν αύτοΰ, ενύυμούμενος και παρατηρων όλα ταΰτα, νομίζω, ότι είναι ά'ζιος νά ονο- μάζηται των φιλοσόφων ο έζοχος ηγεμών , καΰώς και Τω όν- τι ονομάζεται. Διά ταντην του την ηγεμονίαν τον ε δι αλεχα , καΰώς και ίϊπον ευ'6ύς εξ αρχής, ως όδηγόν και καόηγητήν μου, πε πεισμένος , οτι κατά τό μετρον των δυνάμεων μου δεν δυνα- •'βι νά κάμω καμμίαν μεγαλητεραν υπουργίαν ιίς τον κατά -την φιλοσοφιαν προσδιορισθέντα κυκΧον της ενεργείας μου, ιίμη , εάν εισάγω εις αυτόν τους νέους ίραςάς της φιλοσο φίας , όσοι 3έλουν μ εμπιςευθϋν, και τοΰς οδν,γω μονον, μ μανΟάνωσιν άπ αυ'του, πως πρέπει νά άρχίζχ ίκαςος, διά