— 2ϊ6 — α'ή ν χάρις σου. Μο»ος τ άχα τά (ϊδις, ηχαί άλ λους ίΤχ£5 μαζί σου· η τά ή'χουσίς (ίς κάνί χ χαχ- £:Ίΐΐ)λίΙου } κσί τα γ,ρηααΐζ ιυ'&ύςως αχρίέϊςατην ολ·/'δ6ίοί», χωρι'5 »β χάμη 5 χρί'βί» και ίί*9 τοότο; Ποσβ π»9η οίςρηλατουσι τον βκθρωπο» »α λο- λή „ό'τ! χίΐ» ίπ' άλαιρίμαν γλωτταν ! Τά πωλη- Βέντα βιολιά, φιλί, νααν απ ιχεΐιια , οσο χα- Τ£$ραχηαο» ιίς το ναυαγιον, χαί ΐγίνοντο άχρη· ςα ι και οχι κνί'-ύς ΐφαντάσθης χαθ ίίπι/οϋί* χαί 0< Κύρια 'Δωαιμάδις ϊχαυσι σαχκία γίμάτα άπό γράμματα ίχί'νων, όαοι απο τας χάριτάςτωνά- πήλαυσην , ι/α αντίτάζ'ύαιν ίίς τους αχρίτως γρα- γίντας λόγους σου , τα όποια χατα διαφόρους και-, ρούς ιςάλησαι* προς αυτούς παρά του κυρίου Δωρο- θίου. Α ! μίγαλοδωρίαι των ίύγενίςατων Κορήύ» ΐ,Άσιμαδ%ν λάμπουαιν ΐν ςαθίρα μισημβρίφ. , χ αϊ 5ί'κ δύναται ηίδιχησου φυχρολογία νά προ· αάψη ίίί αυτούς ούδιμίαν κηλίδα' τούτο μόνον παρ:ςβ, οτί έχτουπερισσΐυματος λαλιΐ τα χίΐ'λη. Καί ί'χίί'νίύ* μιν τβ »ρ}>α ί7»α< γνωςά χαΐ παρα πάντ'&ν $ρυλ\ούμΛνα' ας ίδωμι» χαί άπό ιβί τι άπηλαυαιν η πατρίς ■ ϊ£ιλ9( άπό τη» ^ω^'α» σου, ίψωβο»ι» &χίκ τη» ρωνη'ναου, χαί χή- ρυξον , ότ« τόσα χαί τάχα χαλβ ί/ί την πατρίδα ί χαμις, χαί το'τί βί&αια 3ίλομ(ν σί δοξάσίιως άλλον 'Ηραχλι'α , υ Κόδρο», ή* θηβί'α. Εΐδι- μή, το γίνος όλον ιχίι χριος να καταγραφή τά ονόματα τΐιΐν Ζωσιμάδων , χαί άλλων πολλών τοιούτων, οσοι χατα διαφόρους καιρούς και π*· ριςάσιις τη» πατρώα (ίφί\ησαν } μίτάτίύν λαμ πρών τη$ 'Ελλαίο; 'Ηρ'υωι». Αίγιις πρκ,σίτι ότι, ,,τά ίια τοις πτωχοός ,,λογίους ίχτι>πω9ε»τα βιβλία ΐ3ό6ν)9α» δεορίο» , ,,χαί δίδονται πάντοτι (ίς πλουσίους άρχοντας ,,χαί ίμπόρους , χαί ιϊς άμαθιΐς χαί φιλάργυρους ,,πρχ.'ίρίΓς." 'Είω ίο, <ρΜί σχίπτολο'^ί, το ττα- ραξηλασας, νά $!πΐύ } ώς 'Αλβανός' ί'δώ αγω νίζεσαι να α'ία'ψηϊ ίίίβντΛ» βοι» όλο»; χί- ρα^νούς τω» προκρίτων του γίνονς ' ι'δω , ω$ πώλος άγίρωχος, γα€ρ>ιαν, γρυαττομινος χαί λαχτίζα,ν τ«δί χο'χΐΓσί, χροαι'νας ίίς τάς ίαροχώ· ρους των άτοπιών σου πίδιάίας. Και ητο» ρί- 3«σχολί'α »α σχιψ9·/)ς χαί το σχληρο'» σθ{ προς χίντρα λαχτι'ζαν; Ειπίτί μοι, παραχαλ'Λ, (ρίλοί ο'^ο^ίΐ/ίϊ;· (ΐναι ουτο; χαραχτηρ (ίρψο- ποιοΰ και ψΛογα^ΐς σνίρός' Π ο . μ ' ! Ποτ» ψο- χη £ΐΐ«ΜΓοτ8νιτθ5 χ«ί 5ρ:λο)»ϊΐΐηι έί» ή'θδλι ίώονι τοιαύτη» οττοϊττίί^ο» *β< ταραχώδη συμ§ουλγ{ν'ΐ Ποτι Γίλίχροιήξ π«τ/χωτΐ55 Ιιτί 3ίλ»ι δίυ'οίι ικ'- ςί» ίι'ς τοιαύτα παραλαλήματα ! Πόδι», ανθρίϋ- Πί , $ιναι αυτοί οί άρχοντίς χαί ίμποροι , τοιί® οποίους αποχλίι'ας από της σοφίας τάς χάριτας· η μήπως ίιν ίϊναι όμογινιΐς, ή' ορθόδοξοι · Μήπως τάχα ούτοι μίτφχησαν ιίς τη» "Ελλάδα, ιλίόντις νίίύςί από τ ας Ίκίιβς χαί Πιρσιαν, και δια τούτο χρινονται ανάξιοι της δ'ύριας ^ Καί ποΐοι είναι αυτοί οί άμαθιϊς χαί φιλάργυροι *ρ- χιίριΐς, ίναντι'ον τ<ύ» οποίων τόσον αποτόμως χαταφερίσαι · ΙΓοβο: από αυτούς χατα διαφόρους καιρούς ΐδαζαν και δίικνύουσι κατορθώματα ρωϊχά, και πράξΐις διάσημους! των ό π ο/ων βιΐ η τίλίί'ως ίδια» δίν ΐχιις , η καταχρατίΐααι βί· €αια από πάθη· 'Εννοω τί Βϊλΐις νά μοί κρο- δαλης , οτι πάντίς ούτοι ως πλούσιοι δΐν πρί'» ιτΐι νά λά&ωσι δωριάν βιβλία. Άλλ' ΙξίΰρΗς , οτι η 5>ιλο^Ι»ίςάτη χαί ίύίργίτικίΰτάτ-η τίτ ρακ- τύς Ζ ωσιμαία φυχν δίν άπί'£λΐπΐ μόνον ι'ς τα άτομα, άλλ' απλώς >!ί το γίνος, μιμουμίν-η τη» ούράνιον αγαθότητα , ητίξ χαρίζιι ΐπίσης τά αγαθά της ιίς πονηρούς χαί άγαθούς, χαί λάμπίι το» ήλιο» ί'π: δίκαιους χα) άδικους; Δί καιον ΐχιις> τάλαινα 'Ελλα;, νά ΆρνρΫς, δτι οί Βηλάσαντίς ίκ των μα<;ων σου το μίλι, ΐξιμοΰ* » χολη» πιχροτοτη». Φιλί! α'» ιςοχαζόμ·ην 1 οτι η γνώσις πί^ιββίύα ιίς ιμ* , ηβίλο» σι συμ- ίουλιΰση , οτί 090» χοπο» χοτι'ίολσς τοιαύ τη» σχι'φιν, τόσον άν ηθιλις χατα&άλη ιίς ι'πω- φιλ-τ τηί πατρίδος πράγματα, χωρίς νά χατα- σπαράξης πιπονημΐνα τραύματα , χβΐ χατορχη- οαι ιίς'άνθρωιιίνας ι'λλιίφίις, συλλογιζόμηος, οτι κα) σύ ΐϊααι άνθρωπος, χαί ι?ς τά Ιδια πά· &η ύποχιίμινος , τβότο ηβίλί οί προ^ίϊη'ση χα) δόζαν και ϊπαινον. Άλλα τό γνώθι β αυτόν μοά άναγαιτίζΐι όλας τάς ορμάς, χαί μου χατο-ίλ- λΐι άκαταπαύςως τά φρονήματα ό γρήγορος νοΰς της βιολογίας. ,,'Ε» οϊς λόγοις πτΐρ(*>θιίς, {ί5{ κτΐρ»ν ΐξω π/τον· Δ. Σ φ.