( 220 ) — 'Ωνομάο·3ησαν προσέτι και δημαγωγοί οι 'ρήτορες· Πο- :ίας παρ Α 3ηναίω ,, Αλλα τοΰς νυν δημαγωγούς άρατε Αη~ '.οσΰένην, και Αημάδην". Διότι επρεπβ να ήναι ό 'Ριήτωρ .-οιοΰτος , φροντίζω* δηλαδή περί του καλοΰ του δήμου κα· ■ ΐ τήν Βανμασίαν του Αίσχίνου ΰπογραφήν του 'ρήτορος , Ανήρ εϋγνωμων δυνατός ειπείν" και να εχη εις τον νουν νου πάντοτε εκείνο , ο,που εΐπεν ο Μένανδρος. Ύροπος εσ3' ο πεί3ων του λέγοντος, ου λόγος. Η Ιστορική σκοπόν ϊχιι νά πείση τον ηκροατήν ' δια. •·> λ τον π ε ίση χρειάζεται ευγλωττίαν, και άπόδειξιν. πρέ πει λοιπόν να διδαχ.Β % την γραμματικών , και τ ι/,υ διαλεκ τικών, οποίος 3έλει να γένη Ρητωρ ' και όχι μόνον αυτάς, ιλλά και πασαν την φιλοσοφία» , ως συμβουλεύει ο @έων ίΐς τα προγυμνά&ματα ,,Οι μεν παλαιοί των ρητόρων , και μάλιςα οΐ ευδοκιμηκοτες, ουκ ωοντο δε"ΐν αφικέσ3αι τρό πον τινά της ρητορικής, πριν άμωσγεπως αψασ^αι φιλοσο φία;, κα! Της έχ.ιΐ3εν ιμπλησ$ηναι μεγαλονοίας". και εκ τούτου μανΆάνομεν , ότι οΐ άριςοι ρήτορες εζήλ3ον από τα Καιδευτήρια, όχι Των ρητόρων, αλλά των φιλοσόφων. 'θ ρήτωρ δεν θεωρεί τά πράγματα γενικώς, ως ό φι- Χόσοφος^ αλλ' εξετάζει εκάςην υπό3εσιν, Ιάν εχ^τι πι θανόν ,,Δνναμίςέςι περί εκάςον του 3εωρησαι τό εν&χό- μενον πιθανόν" Ώαρόμοιον είναι κώι τό παρ 'λμμωνίω, και Τω σχολιας£ του 'Αφ^όνίου ,,'Ρητορική εςι δΰναμις τεχνική ΐίι£ανου λόγου εν πράγματι πολιτίκω, τέλος έχουσα τό ίύ λέγειν. Λέγεται λοιπόν Αυναμίς ή ρητορική, διότι δύναται να αποδείζή τά λεγόμενα, ή νά ανασκευάσω τά αντικείμε να ' ο.9εν κα ΐ ο Λουκιανός (δις κχτηγορΟ ,»«ϊι τίρς αμφο· τέρους παρασκεύασδαι τους λογούς (.ρητορικής, και διαλεκ τικής) , και του τ ασκεί, ταναντίά καλώς δύνασ£αι λέγειν." Αέν είναι όμως Τιμίου βητορος να διαςρεφΗ τήν αλή£ειαν» αλλά νά απολογηται εις τάς κα3' /αυτοί αδίκους συκο φαντίας , καϊ να γνωρίζω τό και τήν σοφιςικνν α· %ντην του κατηγορουντος ,»Οι/χ όπως αμφότερα πράττωμεν, (.ου γαρ δε7 τά φαύλα πείάειν), άλλα μήτε λαν$άν^ πως ί'χει* και όπως άλλου χρωμένιυ τοίς λόγοις αΰτοΐς μή £<* καίως, λυειν ΐ'χωμεν." 'Αριςοτέλης·