ί 4*7 ) — $ ϊΒλκγ ] κο'.νη &αλ$}ζτο; συναρμολογείται α:' μ=\ διακρίνονται ?κ κοινής βυννβζΐαζ ευγενικά*, α/ χν&ζϊχαί κ. τ. λ. — ΜίλίΤ^ Τ'* Μέρος Α'. Τίερϊ ϋίορΰ&σ'ΐωζ της κοινές γλ&ΐΤΟ'ΐήζ. Τα συς-η'ματχ της Φιλοσοφώ; , χα: Γραμμ*τ',κη; ε'πιδεχονταί ϊ&>ν«Λς μ.ετα£ολη ν ν, χα: μ' ολον τούτο ίυ'^ροποι, δυσαρες-οι, οίημ.ατίϊί, Χλ: φίλαυτοι τινε; επιχειρούν χαί αυτα να ν μετακαλούν. Αυτοί είναι λαοπλα» νοι. Τοιούτοι α'νε©ανη<ταν την σήμερον κα: ζ:· τη*ν κοινών Ελληνί·:.-,'/ γλ-οσσαν, τολμη'σ^ντες να $ογμ.χχίσενν , οΧ( η κοινή 1 γλωσσά είναι δίεφΘαρ· μένη , χα} &ορ0<ϊ>σεως *α? *α6αρσε»; ' πλην αοτοί μας ε;- ίγουν, ίτο/αν ίννοουν κοινή νγλ-~σσαν„ Ημείς κοινή ·» γλωσσαν λεγομεν την Ελληνικη'ν* ει; αυτήν ,^δ'.ορουμεν «Ώίωματα τοπικά, κα: χ'ορικα » κα: ιδιώματα κοινά* αΰτα ρνομαζου?ν κοινών $ιαλεκτον — εθνικών διαλεκτον. 0/ νεαι αυτο: νομ,οθε'ται εξ απαντο; £εν εχ«υν κατα νουν ούτε μ.«αν αλλην ζζνην γλωσσαν, ουτε τα τοπικά Ζ&ωματα, α'λλ' αυτήν την κοινηΝ» &α- λεχτον " αυτήν κρίνουν $ιβφδαίμ.ίνην * αυτήν θέλουν να*" &ορ5ϋ>σουν * ϊίλην αυτή; η μ='ν χυ^χϊχϊ^ η κοίτη » η' εή·Ξνίχη* η εθνική. Αυ'τη Τ) &αί'ρε- σΐ; ε/ναι αφευκτο·: ε/ς ολων των σοφών εθνών τ^ς γλ'.οσσα;' παρα^ειγμ^ εχομεν του; Γάλλου;* κ%\ αυτο: ζ χουν γλ'οσσαν χυδαϊκη ν , κα: γλωσσαν ευ" γϊνικην* ο? κλασικοί όμως σ^γγραφεΓ; £&ν εξε'λαίον ω; τύπον της εθνι* κη; διαλέκτου το χυ^χϊκον υφο; τη.: κοινής γλο>σση; , ο'^ επεχειρισθησάν ^υτονομ/^ς να ^ορθώσουν τ*; χυ£αϊκχς εκφράσεις £ιο? να αποκαλούν τας *^γενικας, α'λλ' εκ του ε'ναντ<ου , τα; μ=ν χυ<?αϊκ·χ'; λεξεις £ια το πενίχρ^ν κα; 2ζευτελϋτμ.εν$ν τη*ς Φίασεω;, ίίολου τα; απέρριψαν, το ευγενικών Χ%ϊ διαλεκτικών υφσς ε*; το υψηλον καΣ βυκλεε» τη; ε?Γ3;;5ΐργασμ.Βνη; Φρά σεως ανβέ/^ασαν, καί ουτω διακεκριμ-ενω; τη^ν ε'θνικην ^ιαλεκτον εκανονι* ίΓ*ν κα: ε'συς-ησαν. Αυττ^ν ο'μ' Λ ς &ακρισιν ίβ ο της καθ ημ^ς κο<# ν 'θς γλ^(τυης δ'-ορθατης 5ε % ν φαί'νιται να ν κχμ.νη τδλεί'ος ♦ · . * Ε/ μ.εν ουν την γλ«ϊ(ταντ^ν χν^αί'ων θεωρη ως ίιεφθαρμενην «αϊ χρηζουσαν ^ιορ- β»σε!ι>; > βχε·. κατα τούτο μεγα'λο ί<κα«ον · 2φαλλει ομιος ονομαζωντας την Ηδϊνην, καΟ' οτι το δ'πικρατ/ς.ερον με'ρο; της γλ^σση; είναι το *αρχ δυγεν(»ν καΐ σπουία/οϊν ευχρηςον ίφος , ^ οι! τα ν του χυ^βίϊμ.οΐ' δλαττ'β/Α·· τα δ'ίχκϊίνονται * η' δπ^ωτις αρχ ι{μ.ζο^! να γ/'νη εΰλογ«;, ε: μτ, * α " Τα το ίτχεδ'ίΛσυ.α της εΐ/γενικης ί/αλεκτον ι οϊτερ βίναι δ^νιχω; το επικρ** ^ες·6ρον * $1 τούτο απο/νωρ/ζωνταϊ κρ/νη αυ'τονομως πδΟί χιιναν Ματβν^ καΐ αλλην υϊτοδετη κοίντ^ν γλ«κτ(ταν, ^ηλον και Λρ*;; Όμας ανη· Κο'^ον, τοντο μ,ε'νβι να το ε^ηγηστι αυ'τος ο /'&ο;. — Η καθ "ημάς κοινοί γλ»οοΌ εϊναι φυσε: Κ^Ληνικη , και Αίολου αχο'?ιςος την αρχαΐαν γλ^β®-