— ( 841 ) — Αιά μισού της καλλιεργΐας και άμοι£αίας Των άν&ώι. χ,αρπογονίας έγινε μέγα πληΰος ιΐαραλλαγων, αιτινες ίιαφει ρουσιν Ίπ αλλήλων πολύ κατά Ίν,ν μορφή ν και Το χρώμα· Ο άρώμος των παραλλαγών δεν είναι όυνατον νά προσοιορισύΐί' ίίς τον κχπον του ϋίμν,τος Ρβρβηΐιβϊω εμετρ^ν,σαν ί'ως τι ντε χιλιά£ες·'ΐ\μπορι'ίτις ομως όλας ταύτας τάς παραλλαγας (νβπβ. ιϋΐβη) νάανάζη είςφυλάς$,τά%εις (ΚβηιίΗβη ιλιμΙ Οιιίιιιιη^οη) κατά τό με'γεόος ,τό χ^ωμα, τον χρονον αιΛύσεως καϊ τ&ν *ο» λυν νι ολίγον άρώμον των πέταλων, Α. 'ύς εκ του σχετικού μιγε 6ους εις Τουλίπας νά ν ο υ ς, μεσαίας καί γιγαντιαίας" Β. 'ΰ,ς εκ του χρόνου τν,ς χνϋησεως εις Τ. Π ρ ωϊα ν 6 ι ίς, μεσαία<$, και οψιμαν6ε7( Τ. *Ως εκ Των χρωμάτων εις Τ. Μ ο ν ο χρο υ ς, δ ίχρου ς, τρίχους — πολυι χ ρου ς, οπου εκΤος του λευκό ΰ και μελανού χρώματος λα/χ» 4ανονται αίς βασις τά έκτα προκαταρκτικά χρώματα, και σν)- μειοΰνται α! πολυάριθμοι αυτών ενώσεις" π. χ. λευκό ν, χιοι νολευκον , ερυύρόλευκον, ωχρολειικον κ. Τ. Χ. Δ. 'ίΐς εκ Τΐΰ αρι&μνΰ Των πετάλων είς Τ. μ άπλα άνβιι, ε% ημισείας πληρη, καϊ ινΤίλωξ νλν>ρη. Αι με τα απλα ανδν) υποδιαιρούνται εις α.) Τ. μ ανύνί ε'ξαπε'ταλα μανογΰναια εζάι>$ρΐΐα· β ·) Τ. μ άνΰΐή οκταπέταλα, μονογΰναια ,οκτανίρεια' Τας με απλα. άνίχ ο-ψιμανδίΤ^ τουλίπας ύποΰίαιρουσιν οI άνΰογνωςαι κα) μάλιςα οι 'Όλλανέί) εις 1. Β&ςηεκβη έχουσας ώς βάσ'ν λευκΰν χρώμα με ί&ιιδί) ί βαΰιΐαν γραφή ν 2. Βε^Μυηεη ('ολλανί. Ι))Ί>1οπ>βη) βάαΊν λίυκνι'υ μ,' ερ·Λ^ ρά,ν $ φαιέράν (Ηβΐΐ) γραφή ν 3. ΒΪ83Γθβη βάσιν κίτρινον μι γραφών άλλου Τίνος χρώματος* 4* Κϊ§3ΐιΐ8 βολβούς μεγίςους χ,αι ίυνατους, και πολυειΒωζ χρωματισμένα άνΰνι' 3. Μοη«ΐΓθ5θη άν$νι με πολυειίν> χρώματα * άλλοι £ί μετα χειρίζονται τούτο τ ονομα διά το άλλοκοΤον σχί- .μα τμν φύλλων, όταν ίν^λ. είναι σχισμένα χα* παρά φΰσιν μετα€ι€λνιμίνα. Μ ολον ότι α! πιρισσίτεραι Τουλίπα ι δεν εχο «σι