— ( . 796 ) — χά « σχεπασμενου με *Λρο9ο» μίτβξιατο» πειίχιον, ».πδίδη τότε οΐ Μανδαρίνοι ήθελαν χάμη τό'Κβ· επί τοΰ άπόιον ευρΐσκετο άγγίΐον μ£ χαϊον τοΰ ,ητοι την προσχύνησιν μόνον έμπροσθεν σκιάς, μι'αμα, χόσαις ®οοβ«ί, οσαις φοραΐς αΰτοϊ τ%ε· -Τότε ό λόβ Άμχέρς έπρό&αλε , δια να μ·η ". Αβι» ·*ίο»ι χανβ προσχονοήτ*;. Τότε οΐΚί- ίτεση ϊ/ς άπολο^'αίί τινά , νά ε^διάση ή αότοχρα· •νέζοι παρεχάλονν χαν να τίλίνη ο λορδΆ μ χ ε τ ορ'χη Μεγαλειότης τον $ϊσπισματι, εν δυνα τό «ν μόνον γόνα' πλην ε'πείδη δεν^ελεν,έ.μ- μει τοιι οπο/βί» χαδί Κίνεζαος ιτρέσ&ις» δζ«ς δηχαν μ όλον τοίτο ό'λοί (Ις.την αάλα» χαί·«· -Ίίαρρησιβσθρ τοΰλοιποΰ εις ττ>ν Βριττανιχψ αιί- ' πλησίασαν εις ^ην.τράπεζβν. ·0 πρέσ&υς έκλινε ·λψ, να χάμη τη ν 'Κινίζιχψ προσκυνήσω προς λοιπόν την »εγαλήν τοα 'Ιννία γοραϊς, ίν <2 τ ψ Ιίριττανιχψ τοιι Μεγαλειότητα χβτβ το» 2- ^ΐίαι&βρί&Οί ίϊΜβο» χβχά·}»η5 ηροσχίΜίοδντίς «λ- ·δ<ο» . χροπον. "Αδύνατοι) ! ' άπιχρίθησαν .οί Μβν- "λαίς τόσαις ψοραΐς, μΐΒ' ό. έφεραν εις την τρά· Κρίνοι" τοΰτο το προδλημα είναι δασπαραδε· πεζαν μεγαλοπρεπίςατα ,ίραριτά χβτ.α ιόν Κίνε- ·*τ4τ$ρον··ΐΗΐρΒ χζ Μρα£ρ&..1 ,ζιχον τρόπον, χαϊ εν τάντίύ έγινε παράςασις Βεα* »Αγ θ3 ίί ιτολληκ ώρ^ ·*^<Μ· ρ<λονκχ('α τρίχας τίνος διατρι&ης· Μετά τ ν; ν τράκεζαν ηρ- -περί ταυτν;; γ·/]ς υποίε'σίίος , άπο την οπά/αν ο< γτίσαν πάλιν νά συνδιαλε'γωνται περί τ·/·ς τζερε- Μανδαρίνοι δεν ν'θελον νά παραιτήσωσιν β·ϋτι τό ■ μον/ας, χβί.-τοιβ ό λάρ$ %μχ·ε ρ·ς.εΐα&, δ«» «αραμιχρον , ■ ιδοσαν-χϊλοζΏφιχίύν· $?$ χο»:λόρ$ ϊςεργινά χλ&η.-τό-Μ» γόνυ έμπροσθεν τοΰ αυ· 'Α μχ ερ ς να χαταλα&;, ότι -ημπορεί· να πράξη - τοχράτορος, προΰΰείς, ότι συντΒεια ητον- εις την -ενταύθα εις την Κι'ναν τχν τζίρεμονι'αν τοΰ II ο- "Αγγλιχήν ανλψ νά ασπάζονται την Ίί|«ββ τοΰ ·ταΰ, χαί είτα εν χγ έπιςροφη του να είπη προς ^ϊονάρχον* χβΙ-'Βια να εύχαριςήση την περίέρ- -.του Πρίγγιπα''Ρεγέντην όπως ηθελεν. Ημπορεί γεια» χω» Μανδαρίνων, έπρό.ςαξε το». οίον το» τις-νά,ςοχασθη, 'όχι ό λόρδ 'Α μ χ ε ρ ς άπιχρι· .να χάιΆσ προς άότόν ταότην την τζερίμονίαν, θη εις τοΰτο τό πρόβλημα με τρόπον , ό'ςις ε· αλλ' οί Κινέζοι εϊπαν, ο τι ϊί# είζ,-αντόυζ δωκε τε'λοξ είςπασαν αϋτηνλοροχρι&ην περί. ταυ- συνήθεια τό τοιούτο. -ττΐί τηί,ΰπο8ε'σε(ύ$." ,,Τί 16. Αυ^. ηρχψεπάλιν ΰυνοιάλεξις «ΐρΐ ,. ,. _ „ Γ ϊί „ ** ϊ'· < Λ » , ' <· ** 5> „ ϋ χ Α ϊ* ίχ« τ7/$ αυτής ρποϋδσδίύδ, και τοτβ οί Μανδαρίνοι είπαν, ότι ιλβδον «υςηρους όνειδισμονς δια, τ ο Έ;5 μίαν τ·Ζν τελευταίων συνελιιίβιαν' τηί σομέο» ιίζ τοΎιεν-Σΐγγ, χαΐ οτι ε ζητούν ρη- εταιρίας χτς είργνης(ΡειΐΒ6-8οοίβΙγ) τοϋΜασ· τψ απόλριαιν, αν δ λόρδοζ-εςεργι #β -προσχν βαχοασετ άνιγνύίσ^ γράμμα τι τοΰ 'Ρ.ωνβιχοό . νήση χατά την έγχωριον συνη^ειαν η οΰ · Η Ιν· αυτοχράτορος ηρος αότνν,.πρός τον όποιον η §ο£ότης τοιι άπεχρίθη , ότι αί προςαγαί τοιι Μα- εταιρία ε'γραψε φανεροΰσα τον αχοπόν της εται- νάρχοιι τον ήσαν τόσον ρηταί, '-ύςε δΐν ημπορεί ρίας , νγου» τηνΒιατήρησιν, χαί χαλλιέργειαν τ·/); χωρίς αμοιβαίας παραολν^εας : νά μ; παρβδη, είρηνης επί τηζγης. Ό αυτοκράτωρ ίπαινιΐ τοα· δί' δ χαί ε'πρό£αλε νά κροτχυνηση χαί εις Το ψ- τον τον εόγενη ·σχοπόν , χαί ό πρίγγι<\> Γ α λ- χαριχός Μανδαρίνος τοΰ ίδιου βαθμοΰ έμπροσθεν λϊτζιν παρεχάλεσεν εντχνι ΐμπεριχλείςω γραμ- ■τ·7$ -ε'χόνος του ΤΙρΙγγιπος -'Ρεγίνχοο , χαί το'τβ ματι νά τόν ΰεχθώσιν ως μίλος τ·^ς «τβκρ*β(, θί'λίί προσκυνήσει χαί αο'τός. - Οί Μανδαρίνο» (Ι* απερ χαί παρευΰό-ς έγινε. παν, ότι τούτο χό ?φόΆημα δεν ψον διχτον, ΐό ζολιτιχόν ανςημα τη.; ριαςί ικαταταχΜ'