— ( 101 ) — τύπου και τά του <Βεοφράςου, ΓΓ^ρΐ Φυτών ΙςορΙας , και, Φυτικών Αίτιων, δυο βι€λία, διασαφηνισμένα μετά πολλών σχολίων και σημειωτέων. είτα. έέ και τά. τής Βοτανικής Στοι χεία κατά το των νεωτέρων συςημα. Ο φίλο; ©^«τίυς ^ίκ αναφέρει το όνομα του «κίοτου, αλλά μητε, αν ό ίκιϊότνις επέτυχε χειρόγραφα, παλαιά τοί θίοφραςου, τά οποΊα ήσαν αναγκαιότατα δια τάς πολλα'ς και μι. γ άλας διαφθοράς του κειμένου. Εις -τχίν εκδοσιν τούτων καταγίνεται και ο κα τά πάντα φιλούμενος μοι 'Ι. Γ. Σνεϊίέρος, όςις και προ ενος ήδη χρονου κοινων^σας δια της εν "Αλλη φιλολογικές 'ΕφΗ" μιρίδος εις τους πεπαιδευμένους τον θείον αυτοΰ σκοπόν. ■έζήτει βοήθειαυ εκ χειρογράφων, της αναπληρώσεως καϊ διορθώσεως ένεκα των διεφθαρμένων" κα5 μακαριος όςιζ των ημετέρων δύναται νά βοηθήση τον άνδρα · παραβάλλων εκδοσιν τινα του Θεοψράςου μετά τίνος χειρογράφου παλαιορι και σημείων τά ήμαρτημένα και τά ελλείποντα, κα: τά οποΊία θέλει ςείλει προς ε μι ανεξόδως» Πίβί της ήΒη ΐχΰιΰομένης 'Ε γ χ υ * λ ο τ χ 1 5 ε (χ ς. "Οτι μεν η "Ελληνική γλωσσά έςιν η μάλιςα παρά πα- σι τοΐς εάνεσιν επαινουμενη καί θαυμαζομένη, και επιθυ μούμε νη , και θεων και Μουσών γλωσσά και νομιζομένη και λεγομένη, είς τοΰτο οΰδεις αμφιβάλλει. έπει£ή τά πράγ ματα φαινόμενα μήτε λόγων χρήζει, μήτε μαρτυρίας. "Οτι δε καί η καθομιλουμένη ημών γλωσσά διάλεκτος εςι της όλης "Ελληνικής γλώσσης ι αυτό το πραγμα μαρτυρεί" επει δή ή γλωσσά αΰτη της 'Αττικής μικράν τινα έχει διαφοράν, οσην ή αμάθεια εϊσέφερεν, ήτις ευ σχηματισθείσα, καϊ των ξένων λέξεων και ιδιωμάτων καθαρθείσα , εκεί νη γίνεται' καθώς ούδε)ς μετά λόγου κρίνων το πραγμα* αΰτό αρνη θήσεται. *Αλλά και α ι διαφοραι αύται πολύ όλί- γώτεραι των διάφορων όσας αί άλλα ι έχουσι διάλεκτοι' ι! ζ οΧιγώτατα. συνιςάμεναι μόρια » και ολιγωτάτας καταλή ξεις. "Οτι δέ και ό διδαχθησόμενός τινα γλώσσαν, 'ίνα λέ- γηται ιγχ,ρα,τής ταύτης, έχει χρεϊαν 'ίνα μάθη ολην τήν γλώσσαν , διδασκόμενος αυτήν είς την * περιεκτικωτέραν