__ ( 2 7 8 ) — τα έργα. μας· "Ρ.ν&οζοι κα) φιλόμουσοι έφοροι τίς ναιίιί&ζ 5 ρ/ψατί όμμα ΙΧαρόν ιφ νιμαζ. ΙΙ/)οςάται ι τροςατίυσατϊ τιίν μικρότητα'μχς με Την αρετήν σας. Φ/λτατοι γίνκΐίτορίί, ϊ'νι- σχΰσατέ μας μι την ευχην σ ας, καϊ Χοιιίοι ανδρες"Β.ΧΧηνΐς, συγχωρήσατε τάς αδυναμίας μας] • * ★ 05 ' Αρχιερεύς ιννοε"ΐται ο "Αγιος Δαλματία; κύριος Βενέίι· κτος, εύρισκόμενος ευτυχώς ιϊς την πόΧινμας τοτε , αΧΧα κατά δυςυχίαν την ημιραν των εξετάσεων ανιχωρησε δια Τ^ν Βενετίαν. (2) Σημειωτέας άξιον είναι . οπ μεταξύ είς τοσον ιτλι^ίος σοφών "Ελλήνων, κα'ιτΐζ ίίν κατέτεινε τους όμογενιϋςτου να άφήσωσι την σοφίαν, χα! να ίξαναΛίισίωσιν ϊί{ το παΧαιόν τί? κ'ίΓαιίίυσίαί χαοί, ίια' το" οιτοΤον ταχατε ν φύσις τοιιζ ιγέννησεν. Απεταμιευετο το' τοιούτον ϊ/ς το' μίΧαγχολίΛΒΐ» * α ' παραέοξοΧογον φιλοσοφον της Τενευαι 'ΐ.ζ εναντίας ο! ιδικοί μας πρόγονοι εδόξαζαν, ότι ιχρεία να φωτισίίϋ κα*εΐς αιά νά γεν% ανϋρωπος, κ,αι δια τουΌ 'ίσως φ α; τ α ωνομαζαν τάς Χαμπράς του ηΧίου ακτίνα, φωτα. καϊ τον τεΧιιιν ανδρα. (ί) ΤΙεριεργίας άξιον είναι οτι, ώς κα\ ό ΑπόςοΧος των \· ίνων έσημείωσιν. αιίποτε η ζητησις της σοφίας ντον γο γνώρισμα των 'ΕΧΧ/'νωκ. ΕπεμεΧήβησαν τάς Μούσας ίι'ί τ^ν εύτυχίαν' αλλα μηγαρει ά^ιαφοροΰσι περί της ται- δείας εις τήν πΧέον ταπεινή» καταςατιν; "Οχι ' πτωχίς* πεινασμένος, γυμνός, μη ΐχων που την *{φαλν]ν κλίαι > καϊ παΧιν ζητεί νά μαίχ, πάΧιν ζητεί να φοοτισ ο'Για<- κός· Καϊ, αν πιςευσωμεν τους εξοκείΧαντας είς το' όίρον Της (ριλίλλίΊνίαί , 3ίΧομεν ομολο γησει ο τι, Χιγων ( με~ γας ΑριςοτεΧης ,,Πας άνίρωπος φύσει του είδι'ναι ο,εγε· ται*' ίκαμε την παρατήρησιν είς τους "Ελληνας, κιί απ αυτούς εκαμεν επειτα την γενικην αναίρεσιν, κα )'ίσως ετίμησε παραποΧύ τούς ανόρωπους, ύποίέτων αυτούς ο- Χους "Ελληνας. 'Αλλα ταύτα μεν καϊ αύίις μεταφραίόμεία· Σιμα των ποΧΧοτάτων ά\\ων καΧων , τα οποία εχει 1 βΌφη Ένρώπη, είναι κα) τούτο» ότι ι χει εφημερίδας ίδ <5"·