— ( ιι 9 ) — λων τ£ν άντιφιλοτιμουμένων και σνναμιλλωμινων- Το σφβλ- λον παιδίον παραχωρεί τήν οποίαν είχε 3έσιν της υπέροχης μι δυταρίσχειαν. πλήνχωρίς νά προσμείνη νά τω δοόηπερί τούτον ή προςαγή' διότι είναι εσωτερικώς και βαύέωζ πληροιρορημΒ- νον , ότι 6 συμμαίητής του αξίζει καλλίτερα νά εχη τον ό ποιον αυτό είχε τόπον. 'Ε'^^ίιί^) , δε ο ΕτΊςατι^ς κλα'- σεως ' κρατεί κατάςιχον των σφαλμάτων η της μαίησεως ΐκάςον μοίβνιτοΰ, είναι όχι μόνον ενκολον τό νά βε^αιωίη •κερί των άληόινων προόδων, τάς οποίας κάμνουσι, κα.) νά τους αντ<χμεί\1η διά τίνων βρα€είων, αλλά και νά τους προ* 4ι€άση εις κλάτεις ανωτέρας κατ αναλογίαν των προόδων αυτων' αύτη η ανταμοιβή ςηρίζει την προσοχών αυτών εις Το έργον. Ο' κατά. καιρούς μεταξύ των κλάσεων τιίέμινος άγών< διά νά φαν% ποία αυτών βέλει φυλάξει ν\ 3έλει αποκτή σει την υπεροχών του πρωτείου, είναι μέσον δυνατόν, το οποίον ιχει τά πλέον ευτυχή επακόλουθα, κα) παρενίαρ^υ- νει καί αυτούς τους πλέον άναλγείς και αμελείς, ώς άνω· τερω επαρατηρήίη. Τιμωρούνται η ανταμείβονται οχι μόνον αί εις την παι· δείαν άπο4λέπουσαι πράξεις, αλλά καϊ αί εις την ευταξίαν, εις τήν ευκοσμίαν καΐ ή&ικήν αφορωσαι. Τά παιδία δεν 3ε- μελιόνουσι τάς πράξειςτων, ώς συνειύίζουσι νά κάμνωσιν εις τά συνήίη σχολεία, εις Την τιίχην, μήπως δίν ανακα- Χυφίωσιν από τον διδάσ καλόν, καϊ β/ς Την πιίανότητα της ατι μωρησίας ' αλλά βλι'πουσιν έναργως τήν βεβαιότητα της ποινής' ποινής δικαίας, και η οποία άκολουΰεί ευΰυς μετά τά σφάλ ματα αΰτων. 'Ύπάρχουσιν, ώς προς τούτο, παιδία ως άνδρες τελειοι' νπάρχουσι ν εις πολιτικην τινα κοινωνίαν τοσω ολι- γώτερα αμαρτήματα, όσψ βεβαιότερα είναι η τιμωρία, κα! ■■ίίίλοκ άφανισίη παρευίύς σχεδόν έξ ολοκλήρου , αν ευρίσκι- το κανεν μέσον βέβαιον του νά πφολαμ€ανωσι κα} παιδευω- σι τους κακούργους. Τό μέσον τοΰτο ευρείη εις το νεον συ- ςημα της παιδαγωγίας- Η' ίλλίιψκ των διδάσκαλων, και περιπϊι'ον διδασκά λων κάλων, είναι μεγα εμπόδιο ν εις την παιδαγωγίαν κα.) εις τάς κ αλά ς των κοινών σχολείων εκβάσεις. Τήν άλή$ειαν αύτήν αποδεικνύει ίκανως το ικ των σχολείων τούτων προ-