— ( 3 69 ) — ο' Βλαχβι και οί 'Ρα/τοΐ (Οι·«οΙ)ϋηι1ηοι·) μ/χ^' τ ίί σήμερον , και Τι^ ι/ γλωσσαν των Ρωμαϊκών ονομάζουν (ητιςομως έιά τούτο ίέν είναι κα! ν«£ Κλλην/κη), μ« μονην τήν διαφορά» οτι αμαύείς κα) νίμιμαίίϊς (ιιη^οΙοΙίΓΐβ ιιτιά ΙιαΙΙιςοΙβΙϊΓΐβ) Βλά χοι 3ι\ιυν νά ν,ναι γν^ηοι απογονοι ,,μονων των μακαριτών ποΧιτύϊν τ*ς κοινές ποΧεοος 'Ράιμης" ■> (νοη ΙαιιΐοΓ „ ττοΐΙαπΑ ϊΐίίι £Ρΐ·η §βτηοίηοΓ 5ΐ3(1ί 1ίοΐϊΐ'') χ,αϊ οχι απΧως εκρωμαίσμένοι 1· ττα^χΐίΰται (ΡΓονΐηζΐα1ϊ»ίοη) τ?< Θ^α'κνις καΙ Δακι'ας , ο! δβ Ραιτοι (Οΐίΐυΐηίηιΐηοι·; εκρωμ-ΛΪτμίνοι 'Ετταρχιώται Της 'Ραι- τι'ας (1'ι1ΐ3ί·(ίι·η), ως το 3ί\ου τι σοφ&τιροι κριτικό) της')ςο~ ρίας τηρηται.~). Ευίυς εί; το Αλίρα-^τον έιαφέρουσιν οΐ ση μερινό) "Ελλι/ιντς από τους πατέραςτοον κατά τούτο, καίοτι ΤΟ ι έυναται ' παρά τοις νεοις) ν;ί σχηματίση αίφίογγον , καί έμπροσθεν τιϋεμενον, α ίου, ια , ιε , ι ο, ι ου, ως εις το" 1 τα- λικον και Σλα&κον' γιωςόν οτι τούτο Οί'ν συμβαίνει ε'ιζ τα 1ί λ λ ι< ν / κ. ο ι/, οίου το "ίαμβος, το οποίον -προφέρεται, παρά μεν Τ'/Τς παΧαιο'ς τ ρ ιτυλλαί'ως ,,"[—α/α-ίο ς'' παρά έέ το7ς νεοιζ έισυΧΧα^Μς (ριιιΙ»οϋ), )1>ρ< τίς οιχφορετικης προφορας ςοι- χίίων κα.) Χοιπχν όμιλίΐ ό συγγραφεύς εις ίϋιαίτερον Κίφα- λ αι ον (το 5)· Εις τούτοτό Κίψκλαιον πρενει νά το'ι/ ίΐταινίσω- μ?ν, καθότι λάλων πιρ) των Φωνηέντων βάΧΧει βάσιν Την ]ταλι*>ιν προφοράν του Λατινικού ΑΧφα^ν,του, και οχι τυ- χοντως τη ν το'ίτον ασυμφωνον Αγγλικών ν) Γαλλικών· Η Γίρ- μανικη βέβαια ηΙΙεΧεν είναι κατά νοΧΧοΰς Χόγους εζίσου τό σον καλ/), οετον και ν? 'ΐταλικν}, και κατά ιτολλου'ς άλλους ίσως και καΧητέρα' αλλ' ίϊναι γνωςον, οτι ούτοι ο! πλησιΐ· ςί^κΐί νΐμων Παραγϊρμανοί ^Ζ\νϊΐΙεΓ<1βιιΐ5οΗβη^, οΐ ΑγγΧοι > •2/λουν ι/α έζεύρωσι νερι ημοαν οΧιγωτερον παρα τους (κατα τι^ν γλώσσαΟ ττΧεον απομεμακρυσμένους Γάλλους και Ιτα- Χου'ς. Ο* συγγραγινς γρα'φει τά σημερινά ΕΧΧήνικά κυριχ '.υόματα με Λατινικού; χαρακτήρας, σιήμειον&ν ΐίροσιΤι καΐ τήν συΧΧα4ήν,%τιςΧχμ€ανει τον τόνον' ΰίεν είναι χαρά νά άνα- ' Μ ,». η I , «ϊ' » γινωσκνι τις ταύτα τχ ον,μχτα, οιοτι γίνεται αναγνωτχς ανα- μαρτήτως. Ο' 'Ανακριτές όμοΧογεΤί οτι ιϊς αλλας Τερμανικάς η ΑγγΧικάς περιηγήσεις μόνον ι ά βΧεπ% τόλμη τα κυρία ονόμα τα, σ#α>ί&.·ς ομω; και νά τά £ια€<ιζ<4' οντοςομως ο σοφος συγγρα φεύς επραζεν {'ίω ,χ^ρ'ς'ίσως νά το ιζεύρη , ο,τ ι περί τούτοι) τολλακις ν)ϋχϊΤο ο' Σλοίζερο; (δοΐιΐϋζεΐ') να γίνεται, και τοί-