— ( «53 ) — ϊΐ'ί τήν μετά του Που σύυΒεσίν του; α'κο'μΐ τις ίί'ν /3λε- *ίί, ότι τούτο κάμνει τον λογον και γοργον διά το σνν· τομόν τον, και χαρίεντα δια τήν γοργότατα του ,; "Οτι ίϊ τό Που ευρίσκεται και «ις του'ς παΧαιονς πα ραπληρωματικών , προς τούτοις, ότι και ϊκ,Λοι το εσύνΒε· τον μίτα τοΰ"θς" ορα 'Ρ.^ρ': Στίφ: Λίξικόν (.τομ.: β'. 1510Ο κα2 Βιγ έρον π'ερ) ιδιωμάτων τής "Ελληνικής (σιλ.· 3*4·")· Και ταυ τα μεν περί της χρήσεως του "Ο,που' μίνι ι δι νά έζετάσωμεν χα» ττ&~ς πρέπει νά γράφεται· αλλ εκαςίζ των και οπωσουν λογίων, οτι, δια να ίιαφϊ/)ν( το "Ο,ιτου α- ναφορικο'ν . άπό το τοτΓιχον "Οπου, πρεπει νά νποδιαςελλη· τα ι και μετά άνα€ι€ασμ ου τόνου νά προφέρνιτ χι' επειδή τό "θς μετά τουΓί» ί ΙΙοΤϊ συν,^ετοντϊς άνα€ι€άζομεν τον τόνον, καί λε'γομεν, "-Οςγε, ή "Οςποτ ε, αλλ' όχι» 'Ος γ*, 3 Ος 7ΤοΤί'. ο ίί Γ^γόριος ό Ζαλι'κογλους, οςτις φαίνεται, ότι δέν αποδέχεται το "Ο,που, λέγει, οτι συνεμπίπτει με το "Οπου τοιΤικόν, αλλ α μήπως χα) ο'Οτι σύνδεσμος δεν συ νεμπίπτει με το "Ο,τι άο'οιςον, και άλλα άπειρα* Βίναι α£ιον σημειώσεως και τούτο, οπ καΒώς των πα λαιών τό "θς λαμβάνεται ποτε και εις άοριςίαν, ότε μαλι- ςα έπρόσΒετον το Τις, παρομοίως και το' Ο,ιτου εχΧαμ€άνε- * ταί ποτ ε και Τΐ)ν σήμερον οίον: Ο,που πείνα, κομμάτια, ονει· ρεύεται· Πίβί τ» *Α{. Το ίε "Ας άλλοι έτυμολογονσιν άπο το τον Ιερόν Ευαγγελίου ,?Αφες ϊδωμεν" λέγοντες οτι ΐγινε κατά σνγ- κοτνΐν των μέσων τον "Αφες ςοιχείων' άλλοι δε απο τον "Ως* κατά τ ροπή ν Δωρικήν τον ω εις α, και φερονσι παρα· δείγμα τούτον τόν ςίχον του 'Ομήρου· ,,'ίϊς άπόλοιτο και αλλο?,ότι? τοιαυταγε ρεζοι." λέγον τες, οτι τούτο το', 'Ως, αναλογεί με το'"Ας τ>|< κοινές' οΤί ομως αντί ιδώ είναι αντί Τον εμοιωματικου Οΰτως* ας α ναγνώσω ο' βουλομενος τον προτού ςίχον, και Βελει βέβαια*· <9ζ' διότι ή ' ΑΒηνα όμιλονσα περί του Αιγίσθου λέγει* «Κ»ί λινιν κεϊχο'ς 7* ϊοικο'τι κείται ολεΒρφ" 'οί; «; $6» μ**β τούτο «ΐΡίφ^ϊ»·