βυβψωνίαν τιι>α) δυνάμει της οποίας τα μεν προϋπο9έττοντα μεγάλην διαφωνίαν χα'ι ψλονει- χίας ζητήματα ΐπρεκε »« εξετάζωνται εις τας Οιχειαχας συνελεύσεις., τ& δε λοιπά Ιίζ τβΓζ δ*/|- μασ'ιους' αλλά τό τοιοΰτο δεν ύπαρχε τελείως εις ιάς ε'ν'ΆγΜ μινιςεριαχας συνελεύσεις, α: ο- 710ϊαι όλαι -ήσαν μνςικαι χα'ι ο'χειαχαϊ συνδιαλέ- ζίι 5 εν Τΐ? χα9' οκ'το σημασία τ>}5 λέξεως ι Ιί5 τας οπθί<ϊ? ολβξ έπιχράτει η «υ'τη ελευθερία τοί λέγειν χαί ο αυτός άπλοΰς χαραχτηρ, χαί αλλα: παρά ταύτας ίδιαι'τίραι, προπαρασχεναςι- χαί συιιδιαλέξεις δε'ν υπήρξαν , εΐμη εις τον γαν- τασιάδη ίγν.έψαλον τ.ου'τίΐι του καρά σογοΰ δί- πλωματιχοΰι Έαν η διχόνοια επεχράτει , χα^ως αΰτ05 δοξάζει, μεταξύ τ'2ν μαιίςρων εν"Κχ*ν, δεν ημπόριι χατ- οϋδένα τρόπον να αυγγ_ωρε$% Ιίς τ ν, ν μίαν συνδιάλεξιν, και νά άπο&λη9η εις τηκ άλλην· Ή αλήθεια υπάρχει, ότι ε'ς χσμμίαν διπλωματι>ιην συνέλευσιν δίν υπήρχε χατα το αξιώματα, φρονήματα, σχοπους, αγώνας, εν ένί λόγω χατά πάν εί'τι αποτελεί την οΰσίαν μιας πο- λιτιχης σκέφεως μιγαλητέρα σύμπνοια) όση υ- πηρχε πραγματιΐύδως εις τό " Κ/εν. Τρίτον δε } χφμμία αΰλη δεν ίδιε νοήθη να ψ ^φί 'σν] τν« άναχώρηα.ν ε'κ Γ αλλίας ε ίο; μό νον μέρους τοΰ ςρατεΰματος , χαί προς αποδο- χίμαβιν τοιούτου παραλόγου επιχειρήματος δεν ητον χρεία χάμμιάς μυςιχης συνθηχης. 'Αλλ' ϊχ τίνος διπλωμαιιχ$ς πηγης πρέπει να 'έπιεν άρα γε, δςις ονειροπολεί τ η υ σνμερον ετι μυςιχηϋ τίνα συνθηχγν μεταξύ Γαλλίας χαί 'Ρ(ύσσίας · Οςις ιχίι περί τηζ ίςορίας των χατά τό'Αχεν Οιπλωματιχών συνδιαλέξεων } περί της αμοιβαίας σχέσεως των αυλών } περί των σκοπών χαί <ρρο- νήματ'-ύϋ του ν^ύοοιχοΰ αντοχράτορος τάαην μό νον εϊοίαν, οσην -ημπορείνά απόχτηση ανευ μΐιή- βτίΜ5 τίνος -εις τας μυςιχάς π·ηγάς, και μόνον ~α- ρατ-ηρ&ν χαί ε'ρίυνάν χατα τρόπο» χοινον χαί αιιν'ήΒ-ή , ο τοίοϊτος 'έχιι ·%$·ή οίρχ$τψ ($ίαν τοΊ τί' πρεπει να ςοχάζ^ται περί τοιούτων διϊσχνρί- βίίΰΐι χαι λογ'·ύν ίϊΐξ πολίτ;χου συγγραφέως. Ύ ε τ α ρτ ο ν δί » το αυτα πρεπει να ψρονν τις χαί περί των λεγόμενων ίν τή αυτνί ΐγΐμΐ~ ρ:'5ι, ότι §ν{Κα§·ή ΐμιλετάτο να συςβ9^ ςράτεν- μα χατα τα Γαλλιχα σύνορα προς παρατήρησιν $ ιοί» οποίαν το ςρατόπεδον ό Ϋμετερος διφϋμα- τικός αυγγρβγευς διορίζει ίν Φραγγοψουρτίω. Ή ειίεα περί βι/ςανεως ςρατεύματος προς ε'παύξη- σιν των μισών προς (ρΐιλαζιν των γειχνιαζουσων τ·η Γ αλλ ία επαρχιών, ημπορεί μεν, εξω της Συνό^υϋ , να επ^λ^εν εις μερ:χούς σεβάσμιους άνδρας, ομως ηΟελον όίϊθιςανται αύτ% πάντοτε πολιτιχα αίτια μεγάλης ΐμ$ράείας, η ςρατιωτι- χη γνώμη πραίΐ-ης τάξεως, χαί τό εύαπό§ειχτον ανίσχυρο» της ε'χτελίσεως τοΰ πράγματος. "Εξε τάσεις χαί ερεηναι δεν εγ:ναν περί «ΰτης, επει δή ποτε δεν υπέπεσε λόγος περί αυτής εις τάς μινιςεριαχάς συνδιαλέξεις , χαι εάν ύπε'πιπτε λο« 705, ήθελε» ε'πιχρατήση μία χαί 'νξ ουττ) γν'ιΐμη ττδρϊ αυτν^ς. Ο08ν οσα διηγείται ν ρηΒεϊνα ί<ρν;- μερϊς περ) τοιούτων εξετάσεων χαϊ αμφισβητή σεων , ύιτάρχουσι πάντα πλαςά. <— Το 1 δε να νβέλησε χαμμία αΆη να προθάλη εις την Γολ- Χίαν νά περιορισθώ εις διωρ'.σμένον τιν' άρι9μο» χαςρων, είναι πλασμα διόλου, τό όποιον αναι ρείται μάλλον εχ ΐή: ί'.ίας αΰ τοΰ ε'σωτεριχη ς άτοπίας. Πέμπτον δί } περισσοτε'ρας προσοχής πα ρ α το λοιπόν όλον ΰρασμα τοΰ πολιτιχοΰ αύζου τούτου του μεγάλου διπλωματιχοΰ είναι άξαο ό,τί μας διηγείται περί της δοχιμασθείσης μέν , 'ίμ'ύς άποτυχοΰσης δϊθεν ανανεώσεως της συν- θήχης τοΰ ΟΙιαοιηοπΙ. }} Άνέγεραν (λέ/ε· η'Γαλ- λιχη ε ψημερίς) την από ι3ι^συν9νχην τοϋΟχαιι· πιοηΐ, ητ;; διίταττί τετραπλην συμμαχίαι εναν τίον Γαλλίας δια 20 χρόνους, χαί έπειδη αίίτ'η