. Γ Λ Λ Λ I Α» Τη 4· Α.ύ')>. ΐγινε παρα τω δουχΐ Ρ ι σ ε- ί. ι ο υ μέγα συμ,Θούλιον μ·.νίςρν>ν χαί τίνων ανδρών τοΰ άνω παρλαμέντου , Ϊν9α , κα5ω; διϊίρημίζη- το. άι χενασΐσϋη χαί εγ/.ρίθη χαί απο τον βασι λέα) το ν3 οώρισ'ρη εις χάΟΐ σώμα τοΰ ςρατεό- ματοζ. κ/*ί αρι$μ3$ τις άςίνματιχ'Λΐν βροντών το ηρ.:ε·υ του μ:σ9ου των , -χαι ϋς το εξη; να θ;ο- ριζ··ιτΐ'. κατατου; ίυκαώοι/5 τοπους το ημσυ εξ •βυτων. · Ό χ«9ο' βασιλιοχτόνος ε·όριςος εχ Ταλλ/ας Βουσχετ, ος.'ί ε ως τώρα δίν έδυννθη νά ίΐίοσΟη , ΐπιάσΐ-ή τέλος πόντων 5*5 το δεζαρτι- μίντον του ά'νω Γαρω'ννα και παρεδο'Θη ε'; ιρ»· λακην. ΑΓΓΛΙΑ. 'ΙΙ ^Αγγλιχτ εφημ.ΐρί ς Μορν-7) 1 * Χρον/κλί αγωνίζεται καΐΓ ημέραν να μετ αδίδη νέας ειδή σεις , τοις όποιας πρέπει τ ήν επαύριον ν' α'/αιρη. Μετα£υ των τοίοοιω» άνηχουσιν αναμφιβόλως χαί αϊ διααζαρεΐσαι τ·η 2. Αΐ/^, (ρηρ,αι περί ίπαρ- ■χοησων όη9εν αξιολόγων χαί ό'χί πολλά ψιλιχων αυνδιαλίξεων μεταξύ των αυλών Αόνδρας ( Μα- δρ/τβυ και Ήετρουπολεω;. Κατα το γράγειν της ονω εφημερίδος, η 'ΐ σπανία ε'ζντησε τάχα μϊ- }>α'λην βοτΒειαν ανΒρωζων και πλοίων δια να χατα^αυση τα; πειρατείας των σιτοςατων και την κτοςασ/αν των αποικιών τη5' ΐώ δί η ' Αγγλία δεν θελτίβΟί να δώση αυτήν , 5ελί; την δωση η 'Ρωσσ'α επί συμφωνία τον να παραχωρηθωσιν ί£5 αυτήν άπο τ·/,ν ίσπαν/αν η Μίνω',οκα και άα- ψότίραι αΐ ΚαΛίίρορνί'α;. ΦαΛεταί οτ: αυτή ν) Βανμασία ζαϊ αγχΐνου; διπλωματική ε'φίόρεσις ίίρεπει να Ϋναι γινημα. της άκρχζουση; φαντα σίας του Μο ρνιγγ-Χρουί/.λε ' τοΐλάχιςον βε&αιοΐ 6 Ταχυδρόμα, όςις ι χι ι πάντοτε καλλιτέοαν ύδψεν παρεξ οΐ-λοιποί ομότεχνοι του , ρητω;, οτ! «δτκί ®ί ^δλθ£ω3ί<5 «ρη^βί είναι πάντη ψευδείς. '&πό τνν Αόνδραν γραγονσιν, οτ ι κβε τα Άγγλικον εμπόρων ενοχΚΐιτζι ουκ ολί'^ιν «λο πίιρβτίκβ πλοία των αποςατων, τα οποία ϊίτως ανήκουαιν εις πάντη ςίνα 'εΟνή, χαί μεταχειρί ζονται μόνον την σηιιαίαν των απ^ατών , δ:ά ΐ/'α νψΛορ'Ζσι να δ'.αρπάζ'ύσι τόβω άσφαλίςΐρου τα εμπορικά πλοϊβ άλλων ίπαρ^ιων! Καίω; μετα την άπολυσιν του Βατσωνος άηίλιίίηταν χωρίς χρισολογίας από την διοίχι,- σιν /.αΐ ο! σύντροψοΐ του , ομοίως απελι9η<τ αν καί εν Σκοτώ κϊτο την απόλυσιν του Μ α- κί^λαϋ' κοί ο! συντρογοι τον $ίχα να κρίδωσ!» Κατα τα; εΆ^ΐις εκ Κοντωνί'ου της Υιίνας ©πό 8· Μαρτί'ου, μαίνεται, οτ ι όλαι αϊ δοκι- μαί του να σαναγθώ'σι νίαι ουνδιαλίζεις μετα τνν αναχώρησι» το» 'Αγγλ-.κου πρετίεως , εχρ-ή- μάτιααν οπραν.τοι. Έκ τουτου ^ί'νίταί πολλά α- πι'9ανος και η ϋπαρξις του νείύςί μνημονευθέντος αητοχρατοριχου Βεαπΐσματος απο 4· Σεττ., ε'ν δυνάμει του οποίου άπίδίδίτο το' σραλμα (:ς τάς σκίυωρ/ας μιριχων Μανδαρίνων- *0 λορδ 'Αμχέρς, όςις ίχιν^η τη γ. Σε-ττ. απο το ΠίΚί7? > ευρ/σκετο άκομ η την ημίραν , *ο9' η» ε'^ίδο'δ»] ταχα τοΰτο το $ΐσπισμα , ου μαχρνν τηςΠεχίγγ } χαί επομένως ημπόρΗ α Κινέζο; αυ τοκράτωρ, 5»ν η9ίλε σπουίαίως, να. όιορ^ώση πάλιν τα σψαλαα~α των Μανδαρίνων του. Λί ονω εκ Καντω-'/ου ΒΪόητεις βεοαιουσι μ.αλιςα , ότι ό Κινέζο; αυτοκράτωρ εγραφε προ; τ υΉριγ- γιπα-'Ρεγιντην άςιων αιτον εΐς το ε'ζη; νί μη ςί/λη κανένα κρε'σβυν προ; το"ν χορυραίον της ουρανίου μοναρχίας, (Τ·/;; Αόνδρας αι εφημερί δες από ι. Αΰγ. ακριΘαλλουσι περ) του ερχομού του λόρδ Ά αχ ε ρ ς, κα9ο'τί γράμματα άπο το .Πορτσμού 3 κοί είδ^σίί; είς το καρίνεϊον τοϋ Λλοϋί; δί'ν ά-.αρίροασι χοιου.ο τι.)