**· 4ο 8 **** ήμπόριι ΐ/ί ίιαφιϊλάττη ταύτν,ν μόνον με μ.άχων Της. Οί τόπο;·, με τα'ς νκοίνς ηυ- παντοτεινάς είσδρομάς ε!ς ζίνας τοπας, ξν^ίι^ η Ταλλίαδιά της ειρήνης, ΐνομίοίη- άρπαγάς χ, λιήςείας· αλλ η χείρτηςΠρο- σα,ν μεν ως αναγκαίος μόνον άπαρτισμός νοίας έζωλοίρευσε τέλος καντων τατο το των συνόρων , αλλ' η Σ,'«<?οία είναι χωρχ εμπόδιον , άποδίδασα εις την ίΐύρώπην δια «χι ευκαταφρόνητος Χ, αξιόλογος, ςρα· τν,ς αττοκαταςάσΐως των νομίμων Βασι- τιύιτικως &εωραμέν·»ι, ίιά τζς όποιας την σιλέων τί)5 Γαλλ/ας ικανών έγγύνισιν τίς ζημίαν ο βασιλεύς της Σαρδινίας παρακο* κοινής ειρήνης. Τα δίκαια καλά φ/:οιιί- νίΐται φανερά. Το καλλιςον μέρος της *ί- ματα τ« νυν ίττΐ τον 3ρόνον τϋχν, I · μο« φαίνεται, είναι τ«το , οτ« <ϊιο- άποκαταςαίεντος βασιλέως της Γαλλί«$ ρίζονται μεγαλαι δυνάμεις ,χωρ)ς νάσυγ- &ναι πασίδηλα κτ., πλην (ΐζηκολύίησεν) χωρηναι ν αποσπώνται τόνοι άτ' αΰτάς, οταν ςοχα<3ω το μ.έγε$ος των τόπων , ο - ον Τρόπον (καμένη Γάλλια ίια ι/α 1 περί- ιγ? ττα /υχΜ^σίν η > Φχάζομαι, 6άλπ^ διχινοίας. % «τω να ημπορώ νά αυ- οτι η γενομένη ειρήνη έλαβεν όλίγην εν- ξανη Την δνναμίν της. τέλειαν, διότι δια την Τερμανίαν, 'ΐτα- Μετά ταντα ώμίλησεν ο λόρδ Αι- λίακ ,- ϊ, ί« ΛΟΤην τήν 'ολλανέίαν , τήνό· 4* ρ Κ οολ, ,$ι& να αναιρέσω οσα ερρέ&η- νοίαν πρεπει να ^εωρ^τις ως σνςατικόν σαν εναντίον της συνάηκης, ,,Κϊς Την πψαγ- μερος της μεγάλης ΆριΤΤανίας, δεν ατκε- ματευομένην εΐρήνην ζεϊπεν") ημπόραν αί φα.<τί(8η Τι ετι διωρισμένως , εν ω μάλιζα δυνάμεις ητοι καρευίύς νά κροτήτωσι συ'- η ' Ολλανδία ε μείνε τόσον αδύνατος., ως& νοδον , διιί νά διαταξωσι τά πάντα, η δεν ημπορίΐ κατάτινα κόλεμον με Την πρώτον νά συμ·€ι€α<3ωσι μι μονην την ΤαΧλίαν ν' άντιςαόίϋ £τί είς τηνκράτην ΐαλλίαν. Το πρώτον ΐτίρεκε ν αργην^ εΐσ^οΧήν, Δίά τατο ηγωνίζετο Κρωην η ιίαρα Κολυ δια Τα «Όιαίλα συμφέροντα τίοΧιτιχ-η πάντοτε νά φιιλάττ·^ μετάξι) πάμπολλων-, εζ εναντίας δ$ ήτο των ά· Ι'αλλίας ί?, 'Ολλανδίας μίαν χωράν άνηκα* ναγκαιοτατων νά διοριοίωσι τά μέλλοντα σαν εις δυνατόν τινα Μονάρχην , ηγαν Την συνρα τήςΤαλλίας, λ. τατο έπρεπε νά ΙίελγίΆην ώς μέρος της'Αχςρι&χ-ϊις £πιχ.ρα· γένια, εν ώ τά συμμαχικά ςρατενματα τείας. "θτε ή 'Α«ςρία κατέςρε^ε τά εν τι) ενρίσκοντο ε τι εις την ΐαλλίαν λ, αί νί- Βελγικί£ κάςρα, χ, τέλος πάντων αδεία- χαιτών ενηχολαν ετ* τά πνεύματα των σεα ολην Την χωράν, επεσεν νι Βελγική, Γ άλλων' ως τοσον, επειδή δεν επρείίε τίά- μετ Ζπολν χ, ολη η ' Ολλανδία, εις την Χιν νά μείνω τι ταντα τα ςρ&τεύματα πο- ίξίσίαν τ-ΐαν ΐάλλων* *θ£εν πρέπει νά ε- λύν καιρόν εις την ΐ αλλίαν, δια τατο ά- κανακάμ^Ίύ&ι ?ά πραγματα εις το πρώην πινασίοίη νά σνμ£ι€αο$ωσι πρώτον με σύςημχ, % η το ι νά δούη πάλιν ν, Β ελγι- μόνην την Γ αλλ/αν, τον δ-ε συμ€ι£ασμ ον ν.η εις την 'Ααςρίαν., ή ΐίλληντινα μεγά· μεταξύ των πίρι πάντων των άλλων ν ά- λνίν δύναμιν , ιϊ καν ν αυζηϊη η Ολλαν)· να^άλωσιν εις (τύνοδον μετά ταΖτα. ΙΙρος £ία τόσον, ωςε νά ημπορώ καν ν άντι- τάτοις, αί συμμαχικά) δυνάμΐις εςοχά- ςέκηται εις ιχίρικηντινα είσδρομην κα\ ο5ησαν, οΤι έίν ημπορεί νά γένια Μ® τ "> ν εισβολή ν τόσον καιρόν, εως α δ\>νη^ η Υαλλίαν εϊρηνη βεβαία ί, επίμονος, οταν 'Αγγλία νά δράμη εις βοήϋειαν μέ την δ·έν άφήσωσι Την τιμήν λ, άνεζαρτησίαν ιδίαν της δύναμιν £ <$Ήχ μέσα των συ μ-' ταύτης Της Μοναρχίας εις αξιοπρεπή κα·