=■ ( «4 ) - αϊ άηοικίαι $έλονβι γένη κολιτεΐαι ανεξάρτη τοι, ελεύθεροι άπό πάσης οίαςδήποτε χαΟυπο- χρεώαίώς των προ$ ν)*»; ν> ενώσεως μ δ νίμοι;. ,,Το π αρελΰον $ερ ο; επεχείρησαν τινίς^ οΐ όποιοι ένεργο^σι, χο9'.ύ; λίγονσι, μι αδιιαν με· ρικων ίλ τών αποικιών, ε'κ-ραηίαν προς την δυτικην Φλωρίδαν , και παρελαοον εις έξουσίαν την νησον Α μελίαν την παρα τάς ίχδολα; τοί Μαρυοί ποτο^ου, μεθόριου τνς επαρχίας Γί'-βρ- }>!'ο!5. 'Επί.'δ·^ οί'τ·/] τ) ι/ησο; κείται κατ' άνατο- λας τοΰ Μίσσίσίτη' ι συνορεύεται παντού άπό τας ■ηνωμένα; επαρχίας της 'Α μερικής χαί σπό τον 'Ωχΐακο» , χαΐ ΰπηρχίκ αντικείμενων ουνδιαλέ- ζεως με την 'ΐσπανιχην διοίκησιν ως άναπληοω- ας ζημίας ε'κ λαφυραγωγιών , ·η ώς άνταλλαγμα δ:α τόπον ίσότιμον κατά δυσμάς τοΰ Μισσισιπΐ — πραγμα τοις πασιν όμολογούμενον — ε9αυ- μαααμεν ότι έγίνετό τις άνα&ολη προς τούτο το " > < ί ' ·· > ηραγμα ίκ μδρους οπο^σσοητιοτί τίνος τω!* απο:» χιών. Έτΐίίίν) δύσκολον '^ελεν είναι να σνμ&- €ασ9-η τοΐίτο με τας υπάρχουσας μεταξύ των η νωμένων επαρχιών και των ('ίιτπαΐ'ίχώ!/) αποι· χιών ιριλίκα'ί σχέσΐ'-ς , αττίδΐί'χδη ρ;ε τη'« ηροο ίον του καιρού ι και υπωπτεναμεν , οτί τοϋτο τό επιχείρημα ητον έργον μόνον ίδιωτων τίνων ριψο*ίνδΰν<«»» , δίχβ τίνος αδείας των ά- πο:χιών, οϊ όποίΟ! ηλπιζον εις τ·ην συνεργειαν άπό τοπους εντός των συνόρων μας · κκί οτί ί'* δοΐ), ότι δεν απέ 5η το πραγμα κατ' ευχή» των, χατίςησαν το' νηνΐον ί'δος μέσου δια να ψέρω- 0:1/ 'Αφρικανού; σκλαοους εις τας ήνωμένας ε παρχίας , ε7δος άσυλου διά σκλάβους φεύγοντας άπό ^ϋτνίαζο&'βα; επαρχίας, και λιμένα λαθρεμ πορίας παντοίου £$ου5. Ύοιοΰτοτι, και χειρό- _τχρον καταφυγών έγινεν άπο παρομοίους ανθρώ πους και είς τον Μεξικανικό» κόλπον εις τινα τό πον, ονομαζόμενον Ταλ$εστάουν (03ΐτβ5Λ^η) ? ίντός ιών συνόρων των ν ν ω μένων επαρχιών της 'Αμερικνς. Τά δίκαια χαΐ συμφέροντα των ηνω μένων επαρχιών άπαιτοΰσι να παύσωσι Γα αί)Δ καταφύγια, οί ο χαΐ εδόθησαν πρός τοϋτο αϊ αναγκαίαι προςαγαί, χα! τούτου τοΰ επιχειρώ ματος το άφευκτα αίτια $έλουσι βλ·^γ υ'π' ό- φ;ν εις τά μέρ-η, ε/ς όσα πρέπει να μέλ·η πως περί τών ανω τόπων. ,,Διά να είΐοπαιωθώμεν επ' άχρι&ς περί πάν των, οσων μελει εις τα; -ηνωμένας επαρχίας της Αμερικής, δια να παρα^-Λσωμιν εις όλους τους αρχηγούς αμφοτέρων τών μερών ορθώς τά φιλί- κα μας φρονήματα, έφ' όσον δεν ίναντιοΰντα( εις άφιλοπρόσωπ ο ν ουδετερότητα, και δια νά ίχ·/\ το έμπόριον ·ήμών εις πάντι λι μένα χαΐ παρα πάσ·η σηασία τό ανήκον σέ€ας, ίχρι'9-ή ευλογον νά ςαλη πολεμικό ν χαρά§ιον μ ι τρεις ειδήμονας πολίτ«ς εις όλον τό μεσημ$ριν-'ν παραθαλασσιον, έχοντας παραγγελίαν νά έμβαΐ- νοσιν εις οποίον κρίνωσ< πρός τόν άνω σκοπών άρμοδιώτατον λιμένα , και να συνδιαλέγωνται με τούς έχοντας την έ~ουσίαν, ότι ά-τό τούτους ■ημπορούμεν νά λάοωμιν ικανοποιήσω δια παρελ θούσας αδικίας παρά ανθρώπων ενεργούντων υ τι ο τνν εζουσίαν των, διά μέσου τούτων -ήμποροΐσι να παύσωσι του λοιπού τοιανται άδικίαι. ,,Αί σχίσεις ν,μών με τας λοιπός Εύρωπαΐ- χάς δυνάμεις δέν'ελα&ον από της εποχής της τελευταίας συνελεύσεως κάμμίαν ουσιώδη μετα- '6θλήν· Ε"; τήν επιμιζίαν ήμών μι χαθίμίαν αυ τών φροντίζομεν, ώς ε!/.ός, πάντοτε περί τ /) ϊ υπερασπίσεως τοΰ -ημειέοου εμπορίου και περί παντός άλλου, εϊτι μέλει εις τας ·ηνωαένας ΐ- παοχ/ας, "Ρ.χομεν πασαν ελπίδα, φυλαττοντες τα αξιώματα δίκαιας, ειλικρινούς χαι φιλιχης ηολιτιχης, νά εχωμεν επί πολύ μέ όλας τας Ευ- ρωπαϊκάς δυνάμεις φιλικας σχέσεις , 5εμελιωμε- νας εις συν^ήχας επωφελείς κα» έντιμους οια την χώρα ν μας.