— ( 347 ) — ι|α" α.υ της τίιριφιρομενον εν$εν κακεΐσε ύπο τ"ς θαλάσσης, Δελφίντις τέλος πάντων, εέεχΰη 'αι ιτό και τοκ εφερεν είζ την παρα3αλασσίαν της Κορίνθου. Εύρων ιέ τούτο ο τότε βασιλεύς της Κορίνθου Σίσυφος, έ'3α·ψεν αυτί εντίμως , καϊ εις Τίμν,ν τοΰτου ε$έσπισε και τους αγώνας" και ταύτα λέγει ο Παυσανίας (α), άλλοι ίϊ λί^ουσιν , οτι το σωμα. του ΠαλαίμοΐΌς ίκ/>ιφ,9ίν υ·*ο τ^ς ,δαλασσιΐζ ίίζ τ»ΐν παρα- 3αλασσίαν του'ΐσ3μ.οΰ·, εμεινεν εκεΊ αρκετόν £ιάςημα χρό νου αταφον' άρχισε μ,ϊτα' ταύτα μία σφοδρά λοιμικη ί /ζ τά «ε'ριζ, ως ε οί εγκάτοικοι βιασ3έντις νϊρ&3 τν;σαν το' μαντείου περι της χ,αταιταύβ-εως αύτης' το ί« μαντείο ν α- πεκρί3η, οτι το μόνον μέσον της καταπαυσεως τουτου του χακοΰ είναι, νά ενταφιάσωσι μεγαλοπρεπώς το σώμα τού ΤΙαλαίμονος, και εις τιμήν τουτου του μειρακιού, νά 3εσ"· πίσωσιν /κίΐ και αγώνας, και τούτου έκτελεσ3εντος, ε- Καυσεν ή νο'σος. μετά παρέλευσεν έί χρονου ήμελή3ησαν οί άγανες, χ.αϊ «αλιν το αυτό κακόν έφυτρωσε' και ερωτι- 3 έ ντο ς του μαντείου, πάλιν άτ(εκρί3η > οτι οι αγ&νί - ού τοι πρεπει νά πανηγυρίζωνται διηνεκώς εις τιμήν του Μ γ- λικερτου' και τότε ανιςησαν κα) (ΐωμόν εις τ ιμν,ν αυτου, 3έντες και νομον > δυνάμει του οποίου επρεπε νά πανηγν ρίζοινται εις τό μετέπειτα α&ιακόπως ο αγώνες ούτοι, Κατα'τινα αλλν^ν γνωμών 3ε'λουσιν, οτι ό Θησέυς ε- 3εσε του'τους του'ς αγώνας εϊς τιμήν του Ποσειίωνος, αν καίτινες νομίζωσιν, οτι οί κατά τον' 1σ3μόν αγώνες ν,σαν έύο διαφορετικαι Ίίανηγύρεις, ή μία. εις τιμ-^υ του ΜίΧι- κέρτου, και η άλλη του Ποσειέωνο^· αΰτν ι ή γνώμη 3εμε- λιοΰται επάνω {ϊς την 'μαρτυρίαν του Μουσαίου , οςις συ νέγραψε κελ τών '\σ3μίων αγώνων, ο Φα€ωρ"ίνος έΊνίγιΤ- ται . ότι βί άγώνες ούτοι κατ αρχάς ήσαβ αφιερωμένοι είς 9ον ΐίοσειδωνα, καΐ μετέπειτα μετηνέχ3ησαν είς μνημόσιι* νον του ΊΙαλαίμονος' ίξ εναντίας ο Πλούταρχος λέγει, οτι αυτών η πρώτη αρχή 'εγένετο είς τιμήν τοϋ Μελικέ ρτου , ό θησέυς ίε μετά ταύτα ήλλοίωσεν , εξέτεινΐ, χα) ιίς Τιμήν του Ποσιιοώνος ΰι^·ρισεν αυτούς, ό Πλούταρχος άνρφέρει 00 Το ~6?·β; Γ«Ιι χχι Λ£%«ί Κοξΐ»%ια*Μ,