417 μΛήσει παρευίυς, ΰέΧιι ηροξενήσει ϊχΐ οΧιγώτερον έπωφεΧή άποΤεΧεσματα. Τί 22. 'ΐ«λ., Την ήμερα,ν καί' ην ήτο γνωςόν , οτι εμιΧΧε νά ΐΓαρβςαίί Ε1 'ί ίο κάτω παρΧαμένΤον >5 'έκύεσις της Χ^ψοίο» σία.ς (Βιιφεί) τ^ς ποΧίτιία,ς, εδραμε τό σος ποΧύς άριίμός ακροατών Α, περίεργων Λ1/Γ? , ωςε άπεκράοίησχν μι βία.ν οί φύ- Χακΐς, % τά τέσσαρα, πράτα, καθίσματα, μ οΧον οπα είναι εμποδισμένον, εγεμ.ί- <8ησαν από γυναίκας, ξέννς % άλλϋς με- γάΧας άνδρας * οί ςρατιώται εδραμον άρ· γα τι, κ, οί άνδρες τ? παρΧαμίνΤα α'φίκ,αν από εύγενειαν ης άνίροάπας εις τα κ&ίί- σματά των. (Μεταξύ αΰτων ιυρίσκοντο Χ, "ΑγγΧοι % "ΑγγΧαι, πιρ\ των οποίων α! ίφημερίδες τβ Ώαρισία σημεΐάσιν, οτι τοι- 2το» ποΧιτα ιεν δεν ήΙεΧον εΰρ% κατά πα- ρομοίαν περίςασιν εις το κατ αϊ παρΧα- μίντον της Αονδρας.') Περί τήν 1 \/2 ω- ραν ιΐλίου ο μινίςρος των εσωτερικών υ- Το&έσεων Μ ο ντε σκι χ, ί μινίςρος τα ■δημοσίου 3ησαυρ» Αα δ ο€ Ϊ χ,ώ $, κ, ο μι- νίςρος Της ποΧιτείας Φί^βίνί, εξ ών ο δεύτερος ανανάς ε κ άμ€ωνος , άνέγνω εν όνοματι τϊ βα,σιΧέως άξιοΧογωτάτην Τίνα εκίεσιν της καταςάσεως τ« Γαλλικ.» δημοσία 3ησαυρπ, λ, τρίτον μεν εφανε- ρωσε συγκρίνω» τά έξοδα % εισοδήματα. Τί/,ς μοναρχίας τα 181 4 1 8 15* ετας, προ^άΧΧων τά μέσα προς απαντησιν των ΐξόδών αυτών, χ, τεΧος ε'παρέςν·,σε τά χρέη χης Γαλλίας γμ$ τίίς 1. 'ΐϋλ. 181 4 > ^ Τα μέσα δί ων ημπορασι νά α,ποπΧηρωβω- σιν. 'ΐοβ δε ή ττίριλιΐ'ψΐί ταύτης τής εκ- Λ ' ϋεσεως, 1 . Τα άκαταμενα. η. ένεςωτος 1 81 4 ετας έξοδα. είναι έζ απαντος μεγάΧα διά το σΰ· ςηματών νπερογκιαν εζο&ων } τά οπύία. εκα.- μεν ή\πρών\ν διοίκησις τίς τριΐς πρώτνς μήνας, τά οποία μόνον €αίμ·/,δόν ημπορα- (Τι νά ο\ιγοςευ$ωσ»ν, Είναι γνωςον^ χ ί σα υπέρογκα έξοδα ΐπρεπε νά γένωσιν από τνίς ι. 'ΐαν. 1814". Ε'ί τρεΐς πρά* τας μήνας έμεινε νά πΧ/,ρωίωσιν α'κόμν, 2,3ο μιλλιόνια φράνκων. Είς το ί'εύτερον τρίμνινον τά μεν έξοδα ν,Χαττω^^σα.ν το $μισυ με τ^ν συνιτήν οίκυνομίαν, τά δ£ εισοδήματα ΐδινλασιά^ίήσαν % μ ο\ον τίτο ταύτα δ$ν ν><τα.ν αρκετά διά ν α'τταντνί- σωσιν εκεΤίνα. Έ.ίς το τρίτον τρίμνινον £εΧε* ίΐναι τά έξοδα τν τριτημοριον περισσότε ρα παρά τά εισοδήματα, λ, είς το τελευ- τάΐον τρίμνινον έλπίζομεν νά %ναι τά εί- χτοό'/,μ.ατα· το πίμπτιήμόριον περισσότερα παρά τά έξοδα, % έπομενως τατο τϋ ετος £ε- Χει άποκαταςαίΐη εντεΧως η ισορροπία της Χνί^οδοσίας. 'ΐδα δε α« βάσεις των ε ξόδων % εισοδημάτων τ « 1814- 'έτζς. Κατά τό σόςημα της πρώην διοικήσεως ηΰελε χριιαοί·^ η ποΧιΤεία. ι,245,8οο,οοο φρ. Τώρα αμως αύτη η ποσοτης 3εΧε> εί ναι διά Την οίκονομίάίί, πκραχώρησιν τό πων κτ, οΧιγωτΐρα μ.ε 4*ί> μιΧΧιονια, % επομένως 3<έΧβ(Τι χ-ρειαα!% 827,416,000 φρ., συναριϋμ&μένων % των 331 μιΧΧι- όν. % 2 7δ.οοο φρ. άπο τπς πρώτες τρε'ΐς μν,νας , κατά τές οποίας δίν εδιοικίσαν έτι οί νΰν μινίςροι. 'Επαιδη κατά το πα ρόν δεν ημπορεί νά γεν% κάμμία εΧάττω· <σις των δοσιμάτων , τά εισοδήματα τ4τα τα χρονα 3έΧ»·σιν είναι 520 μιΧΧιόνια., των οποίων αφαιρεμένων από τά έξοδα, μενασιν 'ίτι νά χρεωςωμεν 3ο7 μιΧΧιονι α. , περι των οποίων το παρΧαμέντον 3έ- Χει φροντίσει τ αναγκαία. 2. Εις το 181-5. ετος ·3εΧασιν είναι νά πράγματα πΧέον ώφεΧιμώτερα , διό τι τά αναγκαία έξοδα .5εΧασιν είναι 6ΐ8 μιΧΧιονια, οΧιγώτερα. ΐμως, χωρίς ζ ν, μί αν των συμφερόντων της ποΧιτείας, δεν, ημ- πορ&σι νά είναι' τά δε εισοδήματα 3ε·