φ — ( 412 ) — χώρεσε περιτσίτερ',ν εις την γν'ωσιν της ' Ρωμαϊκής γλώσ σης, έπειράζετο τεριτσοτερον ακουων να αναγινώα κεται ως μακρά ή μιζαίχ Γυ\Χα^ παρ· χάριν τον άνίρωπος, το οποίον είναι οαίον κατά τον άρχαΤον χρονον , τν'ρ ο~ον ιτει- ραζετο όταν του ανεγίνωσκεν ο νυν "ί-,\Χην ύακτυλίΛχς κα τ# τον τονον την εν τω έευτιρω ςίχω τ»)« Ιλιαοος Τίλ#υ» Ταίαν συΧΧαν^ν : έίηκε- Στοχάζεται £ε ότι, οταν ο! *ΕΧΧιΐνίς φυλαξωίΠ μίν την κατά τονον αναγνωσίν των ( Λο- οβηΐΐββ-αη^) . θίΧιίτ^τιν άμα; να ανζγινωτκωσι τ αν θ"« μηρόν των, ως ν,μι'ΐς τον Β»ργίλ«ον (οπού καί ήμεΐς \{γο· μεν < αηο , Εν ώ ίϊναι ι αηο κατ£ προςωδίχν), τοτε συμφ^- νονμεν. Ο' Ανακριτές «.ολογίΓ, οτ; κατα το παρόν £έν απο φασίζει τίποτε περί τούτου' αλΧο ομίος ζήτημα , πάντηδιά· φορον του τ5[ς κατά τονον προςωδίας, είναι το γ') αν ή σημε ρινή τροϊρορα' των νυν ' Ελλήνων ν·,ναι ή αρχαία. , επομένως η οο5*;, και έπομενως αν ηναι -φευ^νιζ ^ λεγόμενη Ερασμικι*; Είναι γνωςον ο η Βαυμάζουσι κα0 υΤί^Χνΐν οί νϋν "ΕΧΧιι- ν£ς , και οί πεπαι^ευμενοιμάλιςα, πως τολμωσι ξ/νοι να Χγ- «χουν, οτι καταΧαμ€άνου<τι καλύτερα τταρ αυτούς τους αυ'- το'χ53να5 τοιαύτη* επίζηλον υλκ|ν » ο'ια «Τναι νί ίίνικνί προφο ρά" ώς και αυτός ί πεπαιδευμένος και αζιοσέ^αςος Κ οραν·; φέρει ώς άζιόχρεων μαρτυρίαν το ανεκ&οτον εκείνο , ότι ο' φι- λο'ίοζος "Ερασμος {«λαν^'^ υττο Τίνος ρ'α Ζιουργίας τοΰ ΓΧα- ρεανου καΐ εγρα^ε τόν γνωςον του ύιχλογον περί της ν'πο· άεσεως ταύτης- Το κυριον επιχείρημα των νυν Ελλήνων είναι Τη ακολουίον : „ Ημεΐς ε'ΐμεία απόγονοι Των 'Ελλιίν&ν» τ^ν οποίων ή προ φορά διεοοίη άπό πατέρα εις ΐ|θν μέχρι Της σήμερον" πώ} εμπορεϋ λοιπόν να ι^ναι ορϋη η δια συΧΧογισμίϋν γεννηίεΐ' σα Ερασμική προφορά, ΐν ώ μαλιςα η χρησις αυτής είςμΐν την Τερμανίχν είναι ούτως, ιίς δέ την ΓαΧλίαν άΧλε'ως, και ιίς την Αγγλίαν και 'ΐταλι'αν πχ\ιν αΧΧεως; Μια μόνη εμ· ^ ' · ,, > ΐ τ ' ■* ' ~ πορει να ηναι οροη, και αυτη είναι ν, των απογονων των Ελλήνων." — Π,ο&ς απάντησιν αρκεί μονον νά ερώτηση τις τονί νίν^Ελλ^ι-ας · α'φ' ού η προφορά (επομένως και η γ\ωσσα~)£ιε~ σω$η τοσον ευμορφα κατά κληρονομίαν , έιά τί λοιπόν τή ρα αυτοί (,μιλοΰσι νέα Ελληνικά, και έέν κχτα\αμ€ανονσι π\ιον καόολου τα ναΧαιά ; Δ^λον ίχ. τούτου , οτι εις ταυ-