( 694 ) -συνάχΒησαν, χαί η άνω χαντζελλαρία μιτετοπί· σθη εις τον Μπάγχον. χαί τη ι. Όκτ. θίλίί ανοιχΒη πάλιν. Ό άνω σημειωθείς ΙΜπαγχος , άψ' -<®ί 'έγινεν η καταγραφή χαϊ ο μετατοπισμός, νοίγβη τφόντι τη 1. Όκτ. ; πλην μίαν ημέραν μόνον, διό τι την επαύριον εδημοσ ιεύθη κατ α- πόφασιν της βουλής τ ν ς πολιτείας Ιχ "μέρους τού διάδοχου , δτι δια το; έπιχρατούσας δυσχο- 'λί'α; χαί ΐμποδα δε'ν ημπορώ νάάνοιχθη οΜπάγ·· χος , 6(ι)5 ο·3 ά-οψασίση τα αναγκαία τ} συγχλη- Βϋσα δίαιτα. ( Η δίαιτα έσυγχαλίαΒη δια βασι- λιχοΰ αυτογράφου τη 20· Νο εμίρ. εις το Στοκ- χόλμ ίκτάχτως. 'Επειδή ν,ατά τΦυς νόμνας «?■? μοναρχίας V) Σοΰηκίχτ· δίαιτα δ'.ωρίαϋη να συνα θροίζεται χάΒε πίντε χρόνους» η 0£ Νορ5ο)Ίχη *«9ί τρεις χρόνους χατά τσζιν %ί η Σοαηχιχή δί αιτα επρεπε νά γένη τω ι820* πληνίαιι^η η Νορ&)>:χ7ΐ $βλχ< αιιναχθη ταχτιχως ίν Χριςια- νία τον 'ίανουάρίον , ήσαν μιριχα πρόδρομα σψ μύα του δτι χαί η Σουηχιχη ΰέλει συγχ*λεα3η συγχρόνως εις τό ΙΙαρλστάδτ } ου μαχραν των συνόρων αμγοτίρων των μοναρχιών. ' Ομως ο Ικίϊ ςενός τόπος και η αναφερόμενη 4ν τω βασι- λιχω αύτογράψω αφορμή μετέ^άλοντό πράγμα. 1 ) Επειδή πάμπολλοι άνθρωποι, οί οποίοι ει- 'χον τά χρ"ήμαίά των εις τον Λιάχόντο Μπόγων ΐτρ«ί 3 τα εχατόν διάψΟρόν 'ίτρεχον τή ι.'Οατ. ί 'ς τον Μπιψχον, χαί ε ζητούν να χά λά?ωψΛ οπίσω , ήι/χγχάσΒησαν χατά ταύτην τνν <ςΐϋο- γωρίαν χαί αϊ χαντζάλαρίαι των Τοδεμ&οΰργι- χ,ων χαί Γί'9α Καναλ δισχ'&ντίΰν νά πήύάώβι προς *άιρ& τ«5 πλψωμάς των, :&« τ^ΰ όποιου ίχείνην ν/ν ςιγμήν συνέ&η ίν Στοχχόλμ άπΧ- πιςος ελλίιφις αργυρίων. Προ^αγαΐ ί-άλή»βν V* Ταάαύσι τους τρεις εφόρους του δ:τχόνιου του Μάλμοε, πλίν λίγοι>σιν, οκ δύο ΐξ αΐτων κα- τίρυγον εις ξένους τόπους. Ό χύρ ι ος 8ΐ§ηβϋϊ, οςι; η η ν ως αντιπρίδ· 0υς τοΰ βασιλέως ΐν Παρισίοις, ίχληθη οπίτω, ύντ' αΰτοΰ δε διωρίαΒη ο χΰριος Χ ο ρ σ ι λ δ. Κατα τ·/}» από 3θ. 'Απριλ. βασιλικήV δια ταγών, αναγορεύεται από I., Όκτ. % πώλησις χαI χρΫσις τοΰ χαγψί εις τα ζενοόογ^ίΐα, εις τάς πανηγύρεις χαί δημοσίας πωλητίι; εις οληϊ ΤΫίνΣου-ήδίαν. Π,ροί τούτοις ι οπο Ι.'ΐα,ν, 1818 απαγορεύεται πασα γρησις ο&ων Σιαμπανίας, Βουργουνδίας , Μαλβασίας, Τοχαΐας, τοΰ ά- χρω τηρίου, ε τι δε ξένων ραχίων η ζύθων· Π Ρ Ο Χ χ 2 I I. Ό βασιλεύς Υ^όν.ησε να ιχδωση την αχό- λουδοΰ προς τά χονσιςόρια, συνόδους χαί ίπι- βχόπους της μοναρχίας του πρόσχλησιν. Οϊ ίν 3εφ ,άναπαυομενοι οεοαςοι προχάτο- γοί μου, ο ΐλεχτωρ Ιωάννης Έ,ιγ:σμοΰνδος, ο ελέχτωρ Γεώργιος Βιλίλμος , ό μέγας Ά4χτωρ, βαοίλίΐΐς Φρι^ίρΐχος ό Α'., χα; ό βασιλεύς Φ ρι- διρΐχος Βιλίλμος ο Α'., αυνε'λα^ον %δη τοτί» χα 5 ω ς μαρτυρεί η }-ορία ττς διοιχγσεάς των χαί η Ι βιογραφία των, την οαίαν χαί σπουδαίαν ιδίαν νά ί'νύσωσιν αμψοτερας τας ΐσχισμίνας ■χροτίςαντιχάς εχχΧησίας, την των 'Ρίνορμητων χαί Λουθηρανων λίγω , εις μίαν ίύαγγελιχην χριτανιχήν ίν τη επιχρατεία των. ΣίΘόμενος αύ- τ'άι τνν: μννμψ χα) τον σωτηριώδη σχοπόν, μι μούμαι χαί εγω αύτους ασμένως , ευχόμενος ΐν δεάρίςον έργον, τό οποίον εις τό τότε ΐπιχρα- >ίύΰ» ψιΰ ΐ Ίΐνεϋμα αΐρίσεως -άπηντα δυσκολίας ανυπέρβλητους, νά ίδω χατά τό ναρόν ΐπιχρ*· τούν χαλλίτιρον^πνινμζ } τό όποΐν ανίνον χα τά μίρος τό επουσιώδες άπο§λϊπει μόνον εις το ουσιώδες εν τη Χριςιανοαύνη , ε'ς το -οποίον χαί τά όγματα ΰπάρχουσιν ΐν χαί το αύτο, χα· ' τωρΪΦμίνον ΐν τη ίπιχρατεία. μου , προς δόξΛ» $ίθΰ χαί αωτηρίαη τ^5 Χρ(?4β#ίκη5 ίχχλησίας ? χαί προς τούτο ν» γίν^ νρχ*{ χατά τη!)- μέλλον