-(ί'Β)- άπέΰκνιν ίί·« Ίλ 14Η6 , ί των ων ?ο· ως διδάσκαΧος άκήλαν· σεν Ιωάννης ύ ΛργυροπνυΧος μίαν μεγάΧν,ν υπόΧ^ιν εις τήν> ϊ'λχριντίχν' αν δε και τά συγγράμματα, του δεν ίμο- ΧογοΖσι τήν ποΧυμάΒειαν του, πΧήν οί παρά ΪΙοΧιτιανοϋ και των άλλαν αφων του Τοπ αιώνος ϊπαινοι είναι μαρ τυρία; εις το ντο ιχέγγυοι' ως οπαδός εν3ερμος και αυτές τίί Αρις^τιΧο^ς φιλοσοφώ," ίνκισχολ»»,^ μάΧιςα εις τ χ συγγράμματα. του«,υ του φιλοσόφου> και όχι μόνον τότε ένομίζετο εκ τά)ΐ/ βεΧτίςων μιταφραςων αυτοί> αλΧ' ν\ ττα.3 αυτου μετάφρασις τν,ς Φυσικές, περ) ουρανού, ψυχίς, και τ£ς 'Η-ίικ^ς του Σταγειρίτου εισέτι και νυν συναριΒμεϊται εις τα'ς καΧΧιωτιρας' σάζονται αυτου 'έτι και υπομνήματα, εις τα Ή^ικα* προς Νικόμαχο* , τά όποια ομως αυτός από- φασιν δεν είχε νά εκδωσνι, ό μαθητής δέ αυτου Αονατος Ακκ»#ο'λίί{ το αντίτ'/ίβψί και ιχ,οίνασε' τα Χοιπάτου συγ γράμματα, <&εοΧογικά τά περισσότερα , ευρίσκονται παρά Φα£ρικίω αναφερόμενα" ως τόσον αν χ.αι ο Π οΧιτιανος ως άνδρα δύσεριν τον περιγράφω , καΐ είχε και αυτός φρονή ματα παρα^ενα, εν οίς και οτι ο Κικέρων οΧίγον κατεΧαμ· €ανε την 'ΕΧΧηνικνν γΧωσοαν και φιΧοσοφιαν, δεν φαίνε ται όμως, οτι ήτον ως Τεώργιος ο Ύραπεζουντιος' και πως ΐδύνατο τοιούτος ων να {μένη φίλος του Άοσμου και Λαυ- ι,εντίου των Μεδίκων. Ιεμιςάς δέ ό ΪΙΧέάος ήΧ3εν εις ΊταΧίαν τω ΐ43&: έ'τει μιτά του Αυτοκράτορας Ιωάννου τοΰ ,ΝαΧαιοΧογου ,' όταν έμεΧιτάτο ή ένωσις των ΕκκΧιήσιων ' ήτον άνθρωπος ποΧ- Χά ειδήμων Τν,ς Ελλ^νικ^ς ΦιλοΧογίας, καΐ κατ εξοχήν τν ,ί ϋλατα,-ί-ικίς φιλοσοφίας' όταν ν\ σύνοδος μετετοπίσάη εκ Φεράρρας εις ΦΧωρεντίαν , αυτου εγνωρίσΒη με τον Κο'σ- μον τον Μέδικο» ' κατά προτροπήν δε τούτου καI τής ΓΤλα- τωνικής φιλοσοφίας τ^ν διδασκαΧίαν άνεδέχ3ΐή, ήτις εως τότε ι^τοκ άγνωςος' και η προκοπή δέ αύτοΰ και των μα- β ν, ματ ων το καινοί/ ι'ιΧκυε τόσους μα,ί'Υ,τάς είςτήν παράοο- σίντου, ωςε μεταζυ αΰτων συναριΒ^χουσε τους πΧε'ον με- γάΧους άνδρας της ΊταΧίας, και μάΧιςα τους πρωτεύοντας τής ΦΧωρεντινιανής δημοκρατίας, ίν ο7ς και ό Κόσμος αυ τός' άλλα μετ άΧίγον ανεχώρησί, κ»ΐ ίιτί'ς/ΐίψί 7Γ«λιν ε'ϋ