( 4Η ) - τον πολέμαρχου, χαι παρευβνς εκλήθη ο' μινί- χάλυφεν αΧΙηΚογρβφ'α» , «χοπα ον ιχουααν να φυ γή ο Βο'ν-απαρττ}ς> *Ι οποία αλληλογραφία ςοος τών ΐαίύτιρικίϋν υποθέσεων, κα£ συμβού λων ΐγίνετο, παρόντων χαί ό'λλων μακρών. Το έ^ετο ^τβφί τ Η *ς Έλε'^ς χ«<*τ,»α>?ϊν'ρώ- ""® «βρ®*«» <>?« «»»· ««"&>»», οτί χ« τ « το- ΠορίβΛο και Μονάχψ Ιιαψ.ϊήτνν ώβρώ- ε^ασ-θ*^ α/Ληλογρα^ια συνωμοτών τίνων, οΙ ττ',ου, ΙΤΑν]^ τούτον των όμολογουμϊνων πρσγμά- οποίοι ψΛετων να ιλ(ί>9ΐρ(ΰβ'ϋσι το» Ν ά π ο λ ί- των ^έν εδημοβιεύθη τ« ηιριςατακότερζ,ν, καίω; ο ν τ α Β ο ^ α π ά ρ τ η ν, χαί ε χ των οποίων πολ* άγεται δε, ι^σου εκ τη·; πυνωμο< τί'αί χα;'τί!ί5ζ «ι» λοΐ Οιατρ&ουσιν ίν Αγγλία χαί εις άλλα μερν, Αγγλία. "Ολος δί ο βχοιτοί τη 5 «ννομαοίοζ έ- · /5 Τ'ρ·*!· Οτι ΐΆΐνφ·/ 3 ίο ρ·ήθιν χαρα&ιον α- αγεδιάσθη (λ8 είΓίτγιίειο'τητβι ώ'ςε ο Β ο ν α π ά ρ- -Ο τ·^ «}.. 'Ελένην, ·/>» π«#τ« 'ί<π>χ« αυτοΓ, τ ^ 5 ^/ν'^χτχβ «β»ιβ· τβ ?ί *ο«ε*« πρός ελευβε- * βί ^ ίϊ5 **Ρ Τ *! 5 ί>ολ»ττίιο αδρότατα. ρ ^ ζ · υ του . "ο η £9<Λ« $ο*ίαάο·η να φόγη, 'Ίοϊο όί τ: '-ο < Οί'^ίίτο: τον ίο ρ.<5» ' άγγλο.·* ΐ'*η- ριρΐί βτΕΟ ίο. Νοε;ί6ρ. ,,ΚΟες εφανερίύβαμεν»· ότι γραμματα ηλβον ιχ της άγ, 'Ε,λίυης με α- ζιολογους εϊόηαεις Γ.ϊρί του Β ο ι> α π α ρ τ ο !), όίβ το5 όί?6/«$ , ίπίίδ») ονιίγγελζυ συιιωρ,Όσώΐί »ί#ο ττρ ο ς ελιυίέρωαν τοατοϋ τοί β/^/Λβλβίτοί», ολοίΌί εν τη πάλει παρόντες μινίςροι έ-συμ^οα- λεΰοντο σχεδόν ολγ,ιι τι}# ημέραν τ^ς ·Κ"ϋρ:βκ>>ς (τ5« 8.), 'Εϋ όλ>) τνί χ9«5 νΐρε'ρα ίαφημίζοντο Οί πλίοΐί παρπ'λο^β! φημαι , ζα£ τϋ/Ες «,ίι/ ελί- > οτί ο' Βοναπάρτης άπέθανιν } άλλοι § ι ότι έφυγε χαί ο χύρι ος Λοίί «(ρονϊϋβη, αλλο! δε", οτί ο" Β ο ϋ οπ ορ τ η ς ΐνυγιν ιϊ'ί τι Άμίρι- χανί'ΛΟν χαρσ&ον μεταμορφωμένος ως μάγειρος , χ«! άλλοι τίλος , όπερ ιττρο^νΐι τ·ην πιρισσο- επρονοίί χα^ίΐς, χ<^&>$ χβί χκ9ίί5 > ός-ίς παρι· τηρεί τους διαφόρους χαΐ ά&νχόποιις άγ-νναί των ''~Ά'ύν του §ιά νά ζιίγειρωσι συηπό.^ιιαν υ-ΐρ αί του, ετιρεπε νά ίν νόηση, οτι ο Βονα πάρτης εΐλπ'.ζίν (ϊς τν,υ συνέργι>αν·Έ.ύρωπαι~ ων ψιλών του· Η«τ«-τ ο'παραν εννοεί τις ε'νχολίύ- τεοορ χβί ·Τ0 -αιτία τ»# δίαίρορΜ» παραπονιμά- τ»ν του , τβ όποια ίζεδόθηοαν ίν διαςηματι $!ύ§ε*α μ'ήν'ύν εις 'Αγγλ χ«5 *οί άλλας εψχμίρ:·· όας , χαθότι αυαμψι-Βολ'ύς συνεί/οντο μί τον σ/.οπόν της αλληλογραφίας } τον οηο~·ιν ο χυρ.'.ος Αό&ε τύχη άγαΟ·/) δα τνϊν Εύρκ'ίΐν]# χβί του χόσμον εααταύασε. Ταϋΐβ τ« 'καρβηοΜματα ν- σαν αναντιρρήτως εΐ£ος προπαρασκευής , ίια τήζ οποίας επριπι να προπαρασχίυασ^γ, η γν-ΐμη του τίραν ίντόπΐύσιν ι ότι ό χνριος Λο'ίί ίχρινι Ιίοινοΰ υκίρ τοΰ Βοναπάρτου, ονίσως χα- Βιά.τινα συμ£ασαν άποςααίαν μεταξύ των ςρα- τιχτων εϋλογον νά ςίι'λη τον Βοναπαρτην μι το άν<Δ χαρά&ιον Ιις ιην Άγγλΐαν. Ολαι αύ ται αι γιλοι'Λ^α.ς και παράλογοι ψημαι είναι παν- τη φευΰε'ς. Δυνάμεθα νά βε$α«ϋσ<ομεν 'νο Κα νό» ! όταν παντα "έμειναν ίν τη άγ. Ελένη ζιό- λου ησυγ^α , χα! ότι ο' Βοναπάρτης χατα τάς τελευταίας ιίΰτσίις εύα'σχετο χαλά ψυλαττόμενος χαί ΰγιαίνύν. 'Η καί' αιΐτο πιρι'ληφις των ά,ν'Λ- τ'έρ'Λ γραμμάχ'Λ» υπάρχει, οτι ν χΰριος Ο «55· «ων Αά&ε (δαάψης της άγ. Ελένης) άνε- τορί'.ϋΰη νά ψ'ιγη. Όμοίύς δε πάανόν υπάρ χει, οτι η έπίχηϊες μοναόιχη ζιαγωγη, την ο ποίαν ό Βοναπάρτης ίψνλαττίν εχ τίνων μη νών , συνείγιτο χα) βυτν>· μ* τον σχοπον τοιι να τον ψογαίενηωβι μιταμοργωμε'νον απο τ ν, ν άγ. Έλένην. 'Αλλ' όπαιαιδνποτε χαι άν ησαν αί έλ- ηάίς χαί οί σχ'οπός του Β ο ν απ α ρ τ ο υ η των όπαόων τομ έν Ευρώπη, ί.ϋβτϊίώβητ»» έξάπαν- τος 3ιά την άγρυπνίαν του χυρι%υ Λοδ'ί, οςις προαιπορίσατο εαυτω νεον $ίχαιον ε'ς τ ας σ'.'χο- ψανχϊαςτων, όμως χαί εις τνι» ευγνιο:;οσυν.β τιής πατρίδος τοο χσί τ·<ί Εο'ρώπηϊ-" Ό