ττ- ί 6 6ι ) — θδτως ειτίΐν εις το ν ς αυτούς ορισμούς, Πβά σ εξις, αντί τοϋ Προσοχή. "ΑΡ'Ρ'Η.ν , >ι ΑΡΣΗ>ί. Έ.ίς ταΰτην την λέξιν , η νρβ ταΰ* τνις ίτριττι νά σημειωύί/ί κ.αΐ το μέσον ρν ,μ% * 'ΑΡ'ΡΈ\ τ ΐ'ζ0- ΜΑΙ, συνώνυμοι) και συγγενές του 'Ανδρίζομαι' έ-κειδη ευ ρίσκεται εις τον 'Αλεξανδρέα. ΚλημενΤα (ΪΙαιδαγωγ. β', σελ, 185) το ρ ημχτικον αυτόν εις ενεργητιχ,ην σημασία,ν , ,,Μά- „ λιςα ίΐ της κοίτης το μχλ()ακον συμμετρίας άβρενιςέον" νίγουν , άνδρ), κα. 1 ου γυναικ), ττρενον κοι·ητέον. Χρησιμον ήτ,ον ακόμη να σημειωύ% άνο τον 'ΐΐσΰχιον , ότι "Α ρ ρε ν α μεταφορικής έ\έγοντο καϊ τα εις τα; συναρθρώ σεις των οςέων εξέχοντα μέρη , προς διάκρισιν των κοίλων, τά οΐίοΐα ωνόμαζαν μέ Την αύτην μεναφοράν 0 ΐ/ί λ ε α. „"Αρ· 'ιενα , αρσενα' η των κονδύλων τα έζεχοντα, καΛ τά. ε'ις } , ("<τ. γρ. κα\ εις) κοιλότητα έμκίκτοντα Και πάλιν , ,, θή- „ λία , ιμάντων τα Τετριμμένα (γρ. τεΤρημένα.) , εϊς α διω- „ Οίίται< τα οξέα' και των σπονδύλων τά κοίλα 'Εκ. τού του φχίνεταΐ' οτι το "Αρρενα εσημαινεν ακόμη και τά κοινώς λεγόμενα Κομβία (ΗοαΙοηβ) , ώς το θήλεα, ήτο συνωνν- μον μέ τάς έτι σωζομενας εις ήμας λε'ξεις θ η λ ε ι α (ηοβυθ) , και θηλύκια (βοιιΙοηηίιτβΒ - ) , ίίιεν εσχηματίσαμεν χαι ρή μα , το Θνιλυκόνα) (βοοίοπηβι·). Ζ. Θί}λυ£. * ΒΟΡΔΡΟΜΙΩ Ν. 'Ελησμόυησε τον 'Α ττικον τοΐίτου μή να, επειδή εσημείωσι τους άλλους εις τον οΐκείον καΐίένα τόπον. * ΚΟΥΒΑ ΛΙΑ. Τα κοινώς σημείων ονομαζόμενα Βραχιο- V ι α (Χυδ. Βραχιόλια). Πρόσίες οτι και ό ΚΧ»)'μιΐ5 ο 'Αλί- ζανδρεύς (Παιδαγωγ. β' , σίλ. 2θρ) φι ρε ι μάρτυρα, της λέ ξεως, βου€άλια, Τον κωμικίν Νικοςρατον. *Β01Γ"Σ. 'Εδω ένρινε νά νροςεϋϊ) , ότι σημαίνει χαι εί δος ιχθύος του Νείλου ποταμού, «{ μαρτυρεί β Στράβων (Μέρ. Τ. σιλ . 283). 'ΓΑ'ΔΟΣ. 'Ελησμονηΰη και αυΤκι η^έξις, η σημαίνου σα είδος ϊχύύος, τον οποίον άλλοι ωνόμαζαν "Ονον, χα τά τον , Αθήναιον (σελ. 315). Τον χερσαΐον τετράποδα ονον ονο μάζει σήμερον ή γλωσσά μας Τ ά δ α ρ ο ν. ]1αραξενος συμπτω- σ '·ζ δυο συνωνυμιών εις δύο ζωχ διάφορα, την οποίαν ε ση* μείωσζν β έκδοτης τοΰ Ξενοκράτους (σελ, 4$)·