ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ Βίδ'λ. Ι©'. 155 ε'ζ έλευ9έραν ΰπομείναντες, έοΰλοί γενέσθαι, ίνα λαμπρός παρατιέται κα9' ήμεραν τραπίζας, χαί πολλού; Βεράποντας περιάγωνται, χαί γυναι κών χαί παίδων (άπρεπων ι) άψειζεϊ^ απολαύσεις λαμβ'άιωσιν · ώς περ . εν τοντοις της ανθρωπινής 'ύδαιμονΐα$ κείμενης, αλλ' ούχ έν ορετγ. Κίφ. ΚΕ'· Αΰιων δέ τοσούτων, ίνα συγ- . χωρήση τ ι; αυτά πολλη$ είναι σ;ιουδ'/ί5 άζια, τι γένοιτ' αν "ιλαρά χρνσις οΰχ έχουσα το βιοαιϊν· Τ 7> ύμ'ιν γαρ ίςι τοις παρϊχουσ ι τις ν,δονχς ταύτας, οταυ αυτοί Βελητε, πάλιν αύτας άγαι- ρεϊαΒρ.ι. Ε-^) γαρ λεγειν τοΰς $ρ9;ικκ>ς, χας ·3;α- Θολας, το μηάενα χρόιιο» άνευ χα&νν οϋ χαί <ρό- δοΐί ζν)ν 3 ιολλα ολα ζ), οσβ φ ιρει γαλεπακαϊ βϊί* αςια "γενναία γρονήματος ο παρά. τοις βα- σιλίισι- βίος. Μ>; τοσαύτη μανία χατάσ/οι Φαυ- ρίνον , ώς-ε ιν,ι/ κερι&νταν χαταλιπόντα 'ί'ώμ-φ, χίν (ν ίίπείρω προελίσθαι βΐον' χαί έξον η γεμόνας ηγε'ίσίαι πόλεως, άρ' ενός ανδρός άρ- χεσθαι μφ ν ίσον τοΐς άλλοις 'ψρονουντος χαί τα προς %δον^ν άχούειν παρα πάντων εΒια^ΐντος. Κίο. ϋς·» Αλλάξαι μίν γε το ψρον-ημα χαί ταπεινό ν εαυτόν πάιΫ,σαι βύΆόμευος, <να μηδέν υποπτευης (ζ ίμοΰ χαχον } οΰχ αν δυναίμ·/ρ' διαμένων όέ τοιούτος οίον η φύσις και τά^η 3) ϊΐίιτο ίψ,ί μι, βάρος γανηαομαί σοι, χαί ζερισπαν έό£ω ττν ηγεμονίαν εις εμαζιτον' χο, £■ όλον ε χω σοι παραινειν, μη ότι Φααρίκιον, άλλα μηό' άλλον μηδέ να δίχεσθαι τη βασιλεία, μ-^τε χρε'τ- το»α, μήτε ίσον σεαιιτοϋ, μηδ' όλως άνδρα ιν ελευίεροις ·φεσι τραγεντα, χαί ψρόνψια μεΐ· , $ο» ί) χβτ' 1$ιώχ·φ 'ίχοντα , ούτε γαρ ασφαλής βααιλεΐ αύαοιζο; υν^ρ μεγαλογρ·±* ούτε ·ή$ΰς. Αλλα περί μεν τ ω» ίδιων συμφερόντων α σοι πρα/.τε'ονϊ'ςιν αϊτός διάγνωση, περί δέ τών αιχ μαλώτων επιεικές τι βουλευσάμενος άγες Υμάς απει-.αι. Κίρ. ΙίΖ'. Πύρ'ρο; άποςέλλει τους αΐγ^μαλ'Λτους 'Ρωμαίους α'μισθί. Ρ.'ς ίΐ ε παύσατο λίγων , αγασ&είς αότοί την εΰγίιε.αν τις ψιιχης ό βασιλεύς, τη5 ίεξι- ας λαμΘανεται χαί ψηιιν. Ουχέτι θαυμάζει ν ε~ περχεταϊμοι &ια τι ηερι&όητος V) πόλις υμών 1) 2 ς; } χαί τοσούτον Ϋγεμονι'ας περι&$ληται μεγε- θός, τοιούτων ανδρών ούσα τροψος. Καΐ μά· λίςα μεν οΰν ίθουλόμψ αν εξ όρχνς μηίεμιαν συμ§ψαι μοι προς υμας ύιαψοράν ' επεί ίε χαί αυνεο·ή, χαϊ θίώι/τίς εξούλιτο πεψαΟέντας -/ιμας τν-ς άλληλα* δυνάμεως και αρενης τότε συνα- γαγε'(ν, έτοιμος εΐ μι $ιαλίεα9αι. Και "να πρώ το; αρξω των γΑανθρώπων, ε'ψ' α παρακαλείτε με, χαρίζομαι τ·η πόλ(: τοά; αΐ-χμαλώτοης α- παντας. ανε'ι λάτρων* ΒΙΒΛΟΣ Ιβ'. Κίρ. Α. Αίχ,;ος Καμπανος τύραννος καταλαμβά νει τό 'Ρήγιον. ΧΤ/Ρ.474. Αίχιός τις Ίχαμπανός φρούραρχος έν τη Ρη- γι'νων πόλε ι χατα λειψ9ε<ί ύπό Φαυριχι'ου Ρωμαί ων οπατοί) 2), χαι τνς ευδαιμονίας πόλε ως ε'ρασθείς, έπιςολην πλασάμένος ω; παρα ξί- ν'οιι ο* τίνος ιδίου } ίν ·ί ίέηλοΰτο μέλλων ό βα- ΐ) '/ί λέξιί ΐύχρεχών ίλ,λβίχει τον ίνάί χύ. 6ψιαι. Ή λέξα βλα ελλείπει τ§ ί*ό» χώίηχβϊ. 5} ύ&Μ&ΐηξ .ήρϊ· ί&ψ '·■ .· ΐ) ο' ΐτι χώίηζ ιρει ΰμ&ν ή *<ίλΐΓ. 2) Οι 'Ρηγϊνοι φοβούμενοι χαί τάν Πύρβαν Χαί τίι Καρχηίονίνι 1 μετεχαΧίσαντο 'Ρωμαίνι είϊ γ\*~ ~*βξι»ν