*·» (, , 24. ***' Της Χορ'ιγίχς. Ύΐ) 13. 'εγινεν εις Την με· γχ\%ν εκκΧησίαν τη( Χριςιανί &ς.·αο£«λβ? για, Χαμπρα χάριν της ινω: ιω; και τ«υ ύυο βασιλείων , παρΜυρισκομεναιν και τα διαδόχα της Σχηό;ας χ, τοΧΧχν μεγάλων άντρων, και κχτιϊ ταύτην την εΰκαιρια,ν παρέςν \ σιν ο έπ\'.σκοπχις υ ε χ εις ίνα του Χόγον το ε& Της ενώσεως όφελος και δια τα δύο είνη , συρ,€υυλευων τό Κορ € ιγί - κόν έίνος νά δειχ-ν^ υποταγην % πίςιν νρ ο; του ν.έαντων Μονάρχην , με,ί' β ««*- γνω γιγονυία τ^ φωνή λόγοα Τινά της ΜεγαΧειΰΐΊήΤί ς τα προς Το Νορ€ιγικόν έ'1· νος εν αμ.€ωνος. Σήμερον εκϋινωίη εις την συναΐζΗ> <ττρο£\ηματι. του, βασιλέως περ) τοΰ δημοσίου. Ήησαυρπ, Η βασιλική αψηλοτης τα είναι πολλά ευχαριςημενος δ.ιά τά" δεικνομενα καλά φρονήματα των" &*γκαταίκων της Χρ.ιςιανιας και των αν δρών της Συνοδα , τά οποία μίταδί'.δοντΆΐ κατ' ολίγον έως εις τα αχ-ρότατα σύνορα της Νορ4ιγίας. Το Σαηκικόν ςρΑτευμα ευ ρίσκεται ηδη 3εχ.α ημέρας κα.8 οοον, ε- τιςρέφον εις την. πατρίδα, Γ Α Λ Λ I Α. Π α ρ ί σ ιο ν, τ% ι. Αεκιμ€ρίιι. Τξ) 2,6. Νοεμ€ρ. 'ιΧα£ε τέλος εις το χ,άτω παρλαμέντον ή σκί ψις περί των ν ο- ·* I < <" »* ν ' / Α μ,Ούν τα κ'αμερκί'ό , οι οποία κ, ίγκρινηααν με μετα-ξολάς όμως τινάς. Ο μινίςρος τ&~ ^ησαιιροφυλΆκί'ά παρεςησε χεδιοντι κο- μα, άπο€\έ*ον εϊς το ν£ μείνωσι τά λε γόμενα ηνωμένα δοσίματα ((ΙιτοίΙβ Γβυηίκ). ιως της ι., 'ΐαν. ΐΧι6. 'ο πρόεδρος του κατω παρλαμέντα , χ,υριος Λ α ι ν ε , εκεί το κλινν.ρης «V αιτίας Της λαμικης' ο βα σιλεύς χ, οι πριγγιτίες εδειξαν πολλάκις τδ -προς αυτόν σί4ας , ιρωταντες τά περί της υγείας τα. Κατά τίνα βασιλικην προςαγην, συγ χωρείται η εισαγωγή ψά»- αΧνγων ■ α·*^ την ΛγγΧίαν εις την ί. αΧΧίαν, οταν ττα- ρατηρητις τονν'μ'.ν άπο 16. \'-,ττρ. ι;93. Το ^!ς "Ά·€ραν.ί·Χίον νεωςϊ 'λμ.εύίκΛ- ν.ΐν. καρα€ιον ΦιγγαΧ εκ -€&Χε νρότΐρς-ν είς τό Τ όρ€αϋ,είς τψ. ςερεμν·μερικες"&γγΧ$ς ταζειδιώτας , εν ο'ίς υτίηρχον ο εν '/ ι^ερι- κ% διατρί€ων ΑγγΧικος κονσ&Χις , κύριος ΒαρκΧαΐ , καί τίς με γράμματα νρός τον εν. Αύνδρα Ρωσαικδν -τρέσ€υν. .Εις τ^ν Μαρτινικην,ίφίασε μεν α ΤαΧ- Χικδς Λυτά διορισμένος διοικητής τον Οκ- Τΰόβριον, (,μως ο Αγγλικός διοικητής δεν Τ»ΐν τταρέδαικεν ακόμη Χέγων, .ότι δεν ε- Χα€εν ετι νροςαγήν αττο την άΊοίκησιν Τα Τίρ) ταύτης της υττοάεσεως. Β ε€αιίσιν , οτι ο μεν κύριος Δ ά μας 3ί'Χει ύνάγ^ εις τό Αυων αντϊ τ2 μαρ· σιαΧΧά Ά ζ ε ρ ω, άτος δε εις τό Στρα,σ· €κργον αντί του μαρσιάΧΧου & ε XX ε ρ - μ αν ν.. Κατά είδησέις ιδιαιτέρας , ο ττοΧεμ.αρ- χος εμψυ,σε Τη 1 η. Λοεμ·£ρίχ προς τον μαρσιαΧΧην Λαίό', ότι ΰιωρίηίη ιτάΧιν εις ενεργεία δαλευσιν, λ επομένως ημπο ρεί χ, να Χαμ^ανίΑ παΧιν τον μιδ3ον τα. Τ ιμαι συναΧΧαγων και νομισμάτων εν Βιέννη τη ίο. Δεκεμ. 1814· Α ΰ/Ζί. $ΙΧ ι οο Λ/ορ. Κ ΒΡί., φιοΰ.ΐ 7 ^ ^ '·/" ■ Γ Γ 1.236 5/<5 »ί»η > ΤΪΑρι'α. ) δ /α ι Λ ι)3 ρ. Τ&ι'ι^. Κ ρ 3ί ι τ ζ. 5^,^/8 — — Σογ5ι > «»; νόμισμα. 2^9 1^/4 τχ ο/ο