- ( >98 ) ~ Π£95 τ ο ν σεβαΡμιοίτατον 'Αρχιμαν$ρ/τψ κΰ^ιον "ΑνΆιμο/ τον Ταζην, ΐκΰάτφ τον Λογίου 'Εξμάυ. Είξ Βΐί'νναν', την ίο. Μαΐου ι8ιι. 'ΐίου, Πάτερ, η Χ/θΐ>ο*ίΐ πυ'ζις, Την οποίαν ο ΙΊρόε&ρος της ίΐξ Βουκουρέςιον Φιλολογικής 'Εταιρείας , ο φιλοκαλος 'Ουγγροέλαχίας κύριος Ιγνάτιος, διωρισε νά σοι προσφέρω εκ μέρους του εις ενίειξιν της εΰαρεςησεως του, εις την, οποίαν μι τόσαν προ^νμίαν κα) ζήλο ν επεχείρησες κχ) ί'χ- δίδεις » φιλολογικών 'Εφημερίδα· Μ «τα χαράς εκτελώ την ΐπιταγην ταυ'την, ευχόμενος την εις το χ.ρε'ΐττον ίπίδοσιν του έργου , χαί την μίμησιν και πολλαπλασίασιν των ιίς τά καλα' προτρεπτικών , καϊ της λοιπής του ρηΰΐντος 'ίεραρχου μεγαλοπραγμοσύνης με ταξύ των ομογενών. 'ϊγίαινε εν τοσούτω ενήμερων, 'Λ\ίξΰίν$(ος Βαπ\ιίου. Τίιρ) άρχηί αα) τ$αό<>ον τ^ς Ειδωλολατρίας, "θ ά'ν^ρωιτος, α'φ* ο» παρϊ€η Την Θεία ν βκτολνιν , μα κράν άπο Τν,ν χάριν του θεού, 'ίπρεπε νά εκτραχηλιασ^^ εις Τη{ απώλειας τά βάραθρα. Και τω όντι ιυ3·ύς αφ* οΰ άπε- μακρόν3η^ Χησμονησας τον δημιουργον „ (λάτρευσε τ£ κτί σει παρά τον κτίσαντα" δια τούτο επεσιν εις τά πά$η της ατιμίας, και ώ( λιγει ο ΘϊΣος ΑποςοΧος ,,παρέδωκεν αυ τόν ς ό 3εος εις άέόκιμον νουν ποιεΐν τά μη κα3ήκοντα.'' Μόλις ό 'Ενώ; ηλπισεν επικαλείσΒαι το όνομα Κυρίου του θιοΰ, και άπο^τον καιρόν τούτον αρχίζει η εποχή της Ρ,ί&ω- Χολατριίας, κατά την γνωμην τ <£ν πλειοτέρων, κα) η βϊία Τραψη μας διηγείται, δτ» ο ©ίος μιτε.3ηκε τ ον'Εν ωχ, διότι ευηρεςησε τω @εω. Τοιαύτη σπάνις 3εοσε€είας ήτον. 'Έ.γεννή3η ό Νωϊ· 'Αλλ' οττοία «σαν των τοτϊ αν$ρώ- *»ν τα" ιϊ-^Ή ■> φανερά μας το παραςήνει η Τραφή. 'ο Θεός *υτο$ μ,ινινόησεν % ότ« ί'ττΧαο·» τςν αν3ρωπον. "Εφερε τον