βλίπιύβιν οτί η χν,δεμονία τοό ' Ηγεμόνας τιαν ίζά* πλοϋται γενιχως ί'ς ΐΐλος τάς τ άξΐι$ τωνίίολ^ών, χαι* οτ< <η>γχρ 'ν-ύς με **'» ην μελετά νάσυςιήβ*). Α'χαδν,μίαυ ε'πιτάττει Την οί^ανιν σχολείων της ί- τκ^ωριοί; ^λω'ττηί, κ« (ρρονϋζϊϊ ύςι ΐν βέτοΐςνά παραδίδωνται διάφοροι χλάδοι νχν ίΚιςημύ ν, χαι" των ·-οιχειίύδων μαθημάτων;" ; ,,'Η 'Αχαδ·/ιμία τβί Βοιιχοοριςίου άμίβως εξ άρχτς ηδη δίν $$λίι -ημπορεί βί&αιανά παραδλη- ?η /χι τβς υνςηματιχάς Ακαδημίας της Ειίρωπηί, ίί *5 τας όποιας ολο« οί χλάδοι τκν επιςημιϋν χαι τεχνών παραδίδονται χαΒ' ολψ τ ων τηκ 'ίχταβιν' άν όμως τά πράγματα προ&αίναχιι χατ' ίυχη'ν, άν ό δια' τν'ν πβίδίί'β» ζήλος τΐι*ν ν/φν αΰζάν-η (χαβως χσΓ ελκίζετα «) χαδ' ν 'μίρα», όταν ο < «ν τη Ευρώ πη ομογίνεις τελειοαοιοόμίνοι ε/ς τάς ίχιΐ 'Αχαδη» μίας επιςρέ ψωβ» εις την πατρίδα των δ<α να ρω. τί'σωσί τοιίς ομογενείς των, δΐν ρ£ν5< αμφιβολία οτί χαι δια την Βίαν,χαι δια τα μΐσα, και δ«χ τους κόρους θέλουν [προχράααι το σχολί&ν της Βλα χίας , χ«' οτ; τον χαψόν 9ίλιι χαταντήοΐι τμ ό'νη αν όχβ να φιλονίιχη τα πρωτεία, να ίξιααϋται 'όμΐύς με τα ιτιργημότερα Παιμπίς-ήμια της Ευ'· ρ'υπης. Ή ενβρ£ίς της παραδόσεως ταΰ σοψολογκύτά' τουΚυρ'ίΛι· Βενιαμίν είναι ό «ρόίροκος της όσιν ούττω ίλκιζομίνης τελείας σϋ^βίί®5 *>!? Άχαδηβ/ας.** ,,Ίδοα λαατόν, νιοι φιλόπονοι, και ψΧαμα- θιΐς, $ον σας ανοίγεται νίον χαι λαμπρό» ςα'δι- ον " ύμέτερον έργον ϊδκκ τό νά διατρι'ξ·η τ» γεννβί. ως, χαί να ψινντε αζιοι των ε'λπίδ&ν του γίνους, χαι της πατρώος αας' βάαιν ολ(ι» τώ ίΐϊίχίίρ·»^ μα των σας έχετε πάντοτε την κοσμκτψα, χαι χρ·η· ςοήθί'.αν· προοψίρετΒ το άν·/)χ.Μ οί6"ας ε!ς τα Άεΐα' ρλαπίΓϊ τ« προς τους δίδασχα'λους σος χρ*>?* ϊ- πιμίλίΐοθε Ιι'ς τά μαβγματάβας, χαι' ε'ςΐ βι§οαοι, οτί νι ει!γήμία, χαι αϊ ε'.γα: τω» γονί'Λ/, χαι τής πατρώος σας, χαι" τ; βίααας ευδαιμονία } θ/λΐί (ϋνβ< οί τερπνότατοι καρποί" ν2ν άγάνι&ι αβς." Λ Ο Γ #5 «ί ο^ολο ? (·ΛταΐΜ) χ^οο Βί^οί*^. - ^Οολλββ -^5ΐβ«*ϊ*«β, ίπβΛ)<τβί( $όναμι», αύδί Ηκίρχίιααι χαί υ'πίϋξραβ βί»«Γ^, ϊ'ρίκβ^* ^ Ϊ»3ί*ΐζ0, ύύ ΙιΙγενέςαται αρχοντίς , ο' νο^ά$. &ι> λορώι, ο»« ί'πρΜΐδί βάξβν της ΘεοτόχφΙ Τοντβ «Τ»ι>3 ι^ήικ ^.; ; φΜ»ά^.;ϊίβί,5»ϊϊ,«Δβ| βίμ/ρα*·, χ™» » * ΙΚ(#Μβ» ..ψψα&βργίβΑ ε'κΐ της Δ&Χί'βς. 2» , « Κοροτζό, ΰτε'ρχεί- σβι χαι ιΐπερηρας αχαντας τους προ, σο» αΰ9ιν- τβς, οτί ίζήτ·/ρας «β χολλί^νίσ^ς ίιά «,ς ρ- λοσοφΛς ίο λογιχ0) : τιΖν Δαχων, ΛΤ#ί*9 εΐναι'ίρ' γον $ιοϋ , χαι οχι άνθρώπαιο» , είναι έργον ι- περ£ααιον άπαντα τα ΐργα $πΐ της Γ·-ίς. Β«9β'τ< ϊςω αίιΓ/; ^ ^άλασαα. γ μεγάλ-η χαΐ εμρύχαφος' 'εςιύβαν τά ορη, ο2 λόψοι, αϊ πεδιάδες, βί φα- ρ*]>γ*ί,. "Ες®: Ί λή«, όλάΑφθ(0τα των |θτίΰ» χαΐ ζώα» , «&]» οι»ο, του άφράιαο. Ιέ* Μ , οΛΟίβ α'μορψία δεν -ήθελε χαλΰκτει το προ'- υωπο» τ»ς Γν;ς ! ΓΓολί^ς ίίκ ^'&ίλον ώα; «πι ΤΥΪ5 Γης* *»μα« χαί πολΰχικβ 5ί» ηθίλοκ ιρ«:'· νονται *ν βιίτης * -η Γη ν)9*λε» Ιαιαι βγκόργί)- τος" -η θάλασσα άνευ τίνος πλβί'ου" Τοΐ ~αντα 9ψιό «!?, χαί νά {<π(ΰ ούτω *β μζ# «ες όντα. Καθότι άν τις , ιρ/ρί «'ιΐίίΚ , η» λ;'9ος, η (όλον , αυτός 5ί» φελε γινωσχ·/) τι , ου'τί τβιΚεν α'αθάνψαι τής ('ίί'ας υπαρ^ίως, αλλ* ν)'3ιλί» εί ναι μη Ον δΐ «αυτόν. Εί'δί χαί ην «ς 5·^ίί'ον, ν· πτφ/ο'»,- αι/τος ν|9ίλ* ρ«ν «αδανητα: ττ)ί ^;ος ΰπάρξεω;, είτε των ίνΐργίιΊν των «?» αυτόν ε'. νεργαΰννΜ «ωμάνά), πλην δΐν ^ίβλ*» ίχη^νω- <κν της των όντων ϊΰχ,άρζε'ύς. Μόνο; λοιπόν ο άνθρωπος χαί αισθάνεται τίς «5:05 ΙΜαρξενς, χαί ^ίνωσχίί την ίίχαρζι» των όντων, χαΐ £τί ο νοΰς αιίτοϋ εξικνείται μέχρι τίϊ ^νωσίως ιοί. &'<» δψ,ιονργοα. "Ωςί /ϋίνος ό «V