— ( ) — Τ. λ." ό?αν «χασβ« οτι ΐΠαμ&ί «ν '.Αίχιλόχοι» »ίο"αν <Τ(ή. τιον τινά ι;ιβγο/;οι των χι*'\ιαμ£(αν .. - ίχιτώι/αΛΤΟί, χ.α! Τι^ί 'Αίίην&ίας Μισχίνν:ί · όταν τ εΧινταϊο·, , παραιτησας κατά μέ ρα; παντα ταύτα, παρατηρηση εις Αιονυσιον τον 'ΑΧικαρνασ- «Γί'β, και εις τον ΚυντιΧιανιν τον διαφορον χαρακτήρα Χεγοο των ομοειδών ποιητών χ,αι συγγραφέων' είναι πολύ όύσκο- Χον να μη ίΧ6ίί ίΐ'ί υτταψίαν , ότι ο< ίπικριτα\ ούτοι υποδιαι- ρισαντες τά ανωτέρα ε'ίδη της ποιησεως χαϊ συγγραφής είς άλΧα ί'/^ν) κατώτερα.' ένατα δέ, 'ίνα άφήσωμεν κατά μέρη ς τά μέτρα, εκ. τον διάφορου χαρχκτηρος Χόγο·„ συνιςωντες αλλα ίϊβ'ιι κατώτατα, εκ τούτων έλαμζαναν ένα τον άξιολο- γώτερον. Κατ'αυτόν τον τρόπον ο! ομοιο·: κατά Το άνώτερον εί δος ευρίσκονται διάφοροι εις το κατωτερον' ώςε ο,τι ο Κυντι- Χιανος μονον περ"ι ρητόρων Χεγει ,, φΐοβ ηί Ιιοιηΐηεβ ϊηΙβΓ ββ £βηεΓ€ βίιιπίβδ ; (ΙίίίβΓβηΙββ άίχκΓΪϊ βρβοϊβ'' (XII), τοΰτο είμ- το ρου μεν νά είπωμεν κα 6όΧον περί Των ομοειδών συγγραφέων και ποιητών· 'Εάν δε ε\αμ€αναν περισσοτέρους του ενος , έκ του αυτοΰ είδους, τοτε διόριζαν βαύμους , πρωτεία, δευΤε- ρηα κ. τ. Χ., εάν συμπεράνω μεν απ οσα Χεγει ο ΚυντιΧια- νός περ) 'Αντιμάχου. Κα! ποίον κριτηριον ΐμεταχειρίσΰ^σαν α τομικώς δια καδένα , και κατά τίτόν επροτίμησαν των Χοιπων ; Τοΰτο είναι δύσκοΧον νά τίροσδιορισύ%, τουΧαχιςον εις εμέ ' 1§£ν αφίνιται και αυτό εις τά της υ-^ηΧοτιρας θεωρίας, 'Αλλ» βΧέπω . φιλ,ί 'Ρωτα , ο τι κα) άπο τωρα πΧεον άρχισε νά κα ταπατιέται η εις την αρχήν της έπιςοΧης συμφωνηθείσα συν τομία , και εις το έξης 'ίσως αναγκασουν τά πραγματα να καταπατούν περισσότερον' και δεν ηζευρω εάν μου συγχα- ρήσ^ς την παρά€ασιν ταυτην. (Τα έκίΧοιΚα άκοΧουβως.) Φ Τ Σ I Κ Η'. 'ΕΐίιςοΧη ηίρος Τον Δημήτριον Κίτσου 'ΐωαννίτην Παρά Διονυσίου Ζαγορίτου' ά·κδ Βιέννης. Φιλί μοι εξάδεΧφί Κύριε Δ η μή Τ ρ ι ε! ϊΐάσχουσι μεν ποΧΧοι το φω( νά αμαυρώσουν, Και γνώσεις υψ»]λα{ εις γην νά καταχωσουυ ·