— ( 100 ) — το ζωβν τοΰτο κ<*} ο Παυσανίας" ο δε' Πλίνιοί ονομάζει ε'κ- το'ί του Βο»αα"ου καί μΛαΐοβ Βΐβοηΐβϊ εχοεΙΙεηΐϊ<|ΐιβ νϊ εί τβίοοίίβΐβ ΙΛΓ05 , φιίΐίινί ϊπιρεηίαπι ναΙ§α5 ΒιιΒ&Ι ογβπι ηοπιβη ϊτηροαΐι. 8. χ. 3. ββο(. 15. κα2 εκλαμβάνει και τα £υ'ο ως διάφορα του Βονασον * £ιοτ» λί^ϊ/ 27· *· ιο· ββ<Λ· 4^· ηβ0 χι ν ο 8 άιιΐ 1>Ϊ8θηΐ68 ΙιαίαβπιηΙ {*Γ8εοϊ ' η «χρβρΐπιβηΐΐβ · (κ τούτου δηλον οη οι ιταλαΐοΐ'Ελλ^κ. ίϊχ εγνοόριζαν, τούλάχιςον κατά το όνομα, τον Οΰρον. Κα! ό Σ,ένεκας (Ηίρροΐ. νβΓβα 64 ) διακρίνει του Βίσωνα καΐ Ουρον , λέγων·. τϊΐΐοβϊ ίθΓ§3 Βϊβοη- Ιβϊ 1βΐΪ8<{ΐιβ £θγϊ οοπιϊΒιιβ υπ. Τίνες ίϊ νομίζου<τιν , οτ« Βί- σων, Οόρος καϊ Βόνασος σημαίνουσιν εν καϊ το αυτό ζ«ο» ον;λ. τον άγρινν /3οΰν , και μόνον χ.ατά το σχίμα και την μορφών διαφερουσιν· Τ>5{ γνώμης αΰτης είναι κα) Βυφων ο Τάλλος. — Κα) "ό Καίσαρ · άε 1>β11ο §α11ϊ<·ο, 6, ϊ 8 , νιριγρά» φει το £ώον Ούρος «ν τξ| αρχαία. Γαλλία κατ α τον ακο.λου- δον τροττον: ΤβΓίΐπιη 681 £βηιι$ εοπιιη (ίβΓβπιιη), φΐϊ ϋτ! βρρβΙαηΙιΐΓ · ϋ «αηΐ πΐΒ^ηϊΐαίΙϊηβ ρβιιΐΐο ϊηίτ» είορίιαηίοβ; βρβ- οϊο βίεοΙοΓβ ει 6§αΓ£ΐ Ι3αη . . . αιηρίϊΐαϋο οοΓηααπι βίβξΐίΓαβί βρβοϊεβ ιηυΐΐιιιη β ηοίίΓΟπιιη Ιιοιιπι οοπιίβιικ «ΙϊίΓβη χ. τ. λ., Το" ίκοΧον ο' "Ελλνιυ μιταφραςής (Θ. ό Ταζης, η Πλανου'£»κ) μεταφράζει ουται; Τρίτον δι ενεισιν εν αύτω Οτω δρυμίΖ) Χ"ρ ο ι καλούμενοι, ολίγον μεν των ε\βφάντων το σώμα. μι κρότεροι , και τι αΰτ£ χροία τε καϊ μορφ$ τόΐς καβ ήμίν ταιΐ· ροΐζ ΐ'ισίν. . . κέρατα εχουσι τό,τε πλάτος, και την μορ- φν,ν, καϊ τό ξΐίος ά*ο των κεράτων των Κα} ήμϊν βοων κά λο διαφιροντα κ. τ· Λ.'' "Αν τό όνομα Ούρος ήταν παλαιό ν "Ελληνικοί/ νϊ'ίίλί μεταχειρισόη αυ'το ΐντανόα *αί ο' μετά- φραςνί'ς, και £ίν ι^ίβΧε μεταφράσει το Κιλτικόν η Ταλλικόν (,οί Γάλλο» ί'χουσιν ακόμη τό όνομα, ϋπιβ,υΓβ) ϋΓΪ $ιοΐ του Χροι' δεύτερον, άν τό ζωον Ουρος ήταν είς Την *Ιτα- λίαν, κα\ επομένως κα! εις την 'Ελλάδα γνωςο\, δε* η6ι· λιν είττιϊ ο Καίσαρ ιηυΐΐηιη α ηοβίΓοηιιη Ιιονιιιη «ΙίίΤεΓί. Ίία) ταύτα μεν εν ιταρόδω, κλην ολίγον έκτεταμίνως κερί του, ονόματος του Ουρου.— Σίλ. ιι. ςίχ. ι. μ.ίΤί£αλαν οί 'βκί. το εν τζι χειρόγραφα „ εντωκίω '* (ώς φέρεται ι'ν Ταϊς «*- ααγν. του χειρ·) εις τό ,,ωκυτόκιον λίύον", καϊ λέγουσιν εν ταϋς σημ.. (Είλ. 26.) ·■ γρ. ωκυτόκιον, η όζυτο'κιον "· Εν τοΐςΛεξικοΐς ινρίσκιται και τό, 'Ωκυτόκιον, * λι τό, 'Οζυτο'-