'Ο πρώτο; ούτος αριθμός (ΐϊνΓβΐδοη) ή' μέρος τοΰ άξιολόγου τούτο υ λεξαοΐι άποδειχνϋει, οτι ό χύριος Μ ο ρ ρ ί σων δέν ύςεζεΐται οΰτι μαθησίΐύς χαί έπιτηδειον^τος, ουτ£ βοηθητικών μισών χαί εγχαρτερίας προς έχτελεσιν τοΰ αχο- ~ου του, £ν ώ μάλ'.ςα χατοιχεϊ εν τ·/· Κ:'να αύ- τν;, χαί ν] £ν ΚαντωνΛΰ Άγγλιχή ίμποριχ·/ 1 ί- ταιρΐα γορ-ήγεϊ τα έξοδα, εις την ότιο;'αν χαί άφιερονει το βι$λΐον τον. 'Αλλα ζητείται, όι>' ^ιετα την ι'κδοσί» ολου του λεξιχουτου τούτου 3ίλίι δύναται τις με τήν βοηθειαν αυτου να με- ταγράζη παν το γεγραμμενον ·/> τυπ<ΰμΐνον £ν Κ ινεζιχ·/· διαλ 'χτω ; Κατα το παρόν είναι γνΐύ- ςον, ότι. ο: Κινέζοι 'έγουαι όΐο διαλέχτους δια· ψορετιχας οχι μό-.ον ως προς τν'ι» σύνταξιν χα. το ϋ'ιρος, άλλο χαί ώς προς την γραμματιανν ? βχίδον απαραλλαχτως ως χαί εις τήν -ημετέρα·> των 'Ρ.λλήνων διαλεχτον, διότι υ ρ,ί'α ί\ι,·ο£ίτα! μόνον εις τα βι&λϊα, ν δί άλλη, ατελής πω; , ϊ?να£ ·/? χβ;νως λαλουμέιη, Ο; Κίνίζο: έγουσ, -χρεΐαν να μαθίύσι μόνον τ ν, ν αρχαίαν διάλεχ τον των, ω; 'ψϊΓ; τν'ν *]Ελλν;ν;/·/ν, ή δί άλλη εί ναι ή μητριχή των" ταυ'την δεν σπουδάζουαιν, άλ λα μανθάνυυσιν αχούοντες ίμιλοΰντας, εν ω μιλιςα ο: χανονες αύτης είναι σπλοιίςοτοί, χαί ή μόνη δυσχολία συνΐςαταί εις την πολαπλ-φίαν ίων ίδ ιωτισμων. 'Ο χΰοιος Μ ο ρ ρ ίσ ω » μηεγειρίσθ'/ι ως βάσιν τοΰ λεξικού του το ονομαζόμενεν λεξιχον 'ΐάνγ — χι · — σου — τιέν, έχδοθεν ίν ΙΤί. χίγγη τω ϊγτδ, το όποιον έπέτεμε συνερανιαα- μένος χαί (ξ αρχαιοτέρων χαί νεωτί'ρων λεξιχων* "Ομως οίτϊ εχίϊνο, σίτε κ ε χ τούτων περιέχει 'όλον τον $ησαυρον της Κινέζας διαλέχτου, χα' «χ των ςοιχεάύν ήτοι λέξεων πΐοιίχουσιν 'χείνας μονον, όσας ιχουαιν αδειαν από την διοίκησιν να μίταχειρι'ζωνται ως όρθας £Γς τ ας δημοσίους ιΐποδΐσίίί' ΐζ εναντίας δί ΙλλίΛοοσί» «; ίπιτο- πκει^ον ο λα ι αι παρα τω Κ οινψ εν χρη^ι^ ΰΐιν- τίτμημεναι χαι σολοίχοί λεζεις, τοίς οττοίΛς σικ ^εΒι^ουαι να ο νομ&ζιαοί- διάφορους άναγνύαίις, χαί αΐ οποΐαί οχι μόνον είναι συχνότατα έν χρήσει εις την χοινην ομικϊαν, άλλα χαί απαντώνται απανταχού εις τυπωμένα βιόλι'α, 'όαα δέν έ· ξεδοθηναν με αδειαν τ γ, ς νΰν διοικήσεως. Άπο τα 3ο ίως 4θ>000 γραμματα ντο ι λέςίις, της ο'αοώς εΰρίαχειτις εις τα Κ ινέζιχα, διαφισμέν α δια τοιΐς έντοπίους λίξιχά, 8 μόνον ί'ως ΙΟΟΟΟ ί?ναί έν συχνή χρήσει, αϊ δέ λοιπαί είτε είναι πλί'ον 'άγοηςοι, ή διαψορα είδη γραφής αυτών, η όνομασΐαι διαψόβ&ν οντιχεψενιαν, τα όποια τνν αήμεοον έχουαν αλλην ινομασι'αν, χαί επο- μενίύς ϋΤ.ανίΐύς απαντώνται. Ομίύς αυτσί αϊ 8 ^ω$ 3 0 ; 000 λέςΙις 'έχουσιν ίσως αλλας 20,000 διάφορους αναβιώσεις, ητοι της χαθομιλουμίνης διαλέχτου, αί οποΐαι είτε έλλείπουσι διόλου (ις τα ρηΟίντα λεξικά, 11: ε απαντώνται μόνον εις το χεΐμενον προς έξνγησιν των όρδων λεξεων, χαθιας ημείς μεταγειριζόμεΒα τας απλας προς έξη. γισιν των 'Ελλν,νίκων. Αια ταύτα τα αίτια παρεχινηΟη άπο του 1809 έτους άλλος τις σο$κς, όνομα· τ; ? Αντωνίθς Μοντοΰχχης, να συνάθροιση με με- γόλην ε πιμέλειαν χαΐ χοπον ΐλας τ ας χαθομιλοί)· μίνας λέξεις χαί τας εγάραζεν ε·ς ξύλον, δια να τας μεταχεψισ^η (ις ΙχδοσίΛΐ συγγραψέντος από Καδολκοΰς έν Κι'να χήρυχας του ιυ'αγγελι'ου Ιχινεζιχο- λατι· ν:χοΰ λεξιχοϋ, χαί περί τας αρ/ας του παρελθόντος έτους έτελειώθήσαν ήδη τρία τέταρτη, μόρια τούτου τοΰ πολυχρονίου /.αΐ πολυδάπανου έεγοο, 'Ο χύριος Μ ο ρ ρ ίσων μελετά να εχΐώοη τρία λίξιχα Κ ινέζιχα, ήγουν το μεν διο,τΐταγμε· νον χατα τας πρωτοτύπους ήτοι ριζιχας λεξι·.ς, αϊ οποΐαι αριθμούνται σύμπασαι 214' ω ? υ~άρ χει 1 τηρά τοΐς Ψ.ΰοιαπαίοις τό Έ.λλην·χολατινιχον λιξιχόν τοΰ Χχαπυ'Χα, το δΐ χοτ αλφα&ητο», χαί το τρίτον άγγλιςί χαί' οΚίζ/· Το πρωτί"