108 συγγραφάντων προ αυτού τα τ·2ν *Ρωραίων £- πίπόλο/ως χαί ατελώς, ίπιτεμων δε αυτνν υςε- ρον, (σημείωσε των πραγμάτων τα χεφαλαια ό- λύύν χεφαλαιωδως , αυντάζας απομνημόνευμα τι τοΰ συγγράμματος του. "09ίν δεν Ηιινο ΰ , πιύ$ ο ποιων τοΰτο αντιφάσκει εαυτ'2. Διατΐ λοιπόν εύίςαζεν ο "Ερρίκος Στίφανος 'ί'ς τούτο, τρ ο ποίον εφαι'νετο υπό ττν επιγραφην τοί ΔίΟνυσί'οκ· "Η μηπα>ς ο' Φώτιος χαί Σχέφανος ο Βυζάντιος ζΐν ανέγνωσαν όλον τοΰ - Διονυσίου το σύγγραμ μα, χαί δΐν πβρϊτήρηβαν πολλώ πρότερου τά τίχμηρια χαί σημεία, τα οποία τίλος ενόησεν ό Ερρίκος; Ποτί ίίΐ/ 3«'λω νομΐση ψίϋδη τακ Φω'- ΐίΟ», το» άρχαιότατον χαί εύφυέςατον επικριτην των βιβλίων } αλλ* ούτε Στ έφαναν τιν Βνζάντιον, οςις δις αναφέρει, ως $ομεν ανωτέρω , οχ; τ·/ί» επιτομην τοΰ Διονυσίου, αλλα το» Δ:ο!Λι'σ<οιι ί» τν? επίτομη. Άλλα χαί αν υπόθεσης , ΟΤ! ολλοί *ίί νεώτερος Στεγανοί) τοϋ Βυζαντίου συνέτεμε γήν Ιςορι'αν τοΰ Διονυσίου, όσον περί τού ευρε θέντος Διονυσίου πολλά ολίγον διαφέρει, καθότι ^ 'Υ.πιτομή , παραδίγβεισων χαί των δύο γνωμών, εκδίδεται ήδη ίί* ς φως περιέχουσα αχεόόν τνϋ προ πολλού άπολεσθεΐσαν μισην ϊςορίαν του Διο νυσίου. ίίερί τ·ής επιτομής βιί τ·ης τοΰ Διονυσίου εσχίν β Γάλλος συγγραφεύς Β ο'ίυΐνος (άπομνη- μον · των έπιγρα; ρ. τόμ. β', βϊλ. 3 81') αλλν,ν, σφαλεράν δόζαν , δοξάζων 'ότι του Διονυσίου ή ίπιτομή δΐν £?ναί ίο»; αλλο τί σύγγραμμα, πα- ρέξ το περί χρόνων σύγγραμμα, το όποιον μαρ τυρεί ό ίδιος συγγραφεύς 'ότι συνέγραψε (Αρχαίολ. Α', 74) ' πλην αναμφιβόλως ο Σ'Λ'ϊδα: (ίν λί£ί: Ευ'ρ £Λί '3ν;5 τραγικός) χαί Κλημης Ο 'Αλίςανδρίιις (ϊιτρωματ. Α'. 21 ϊ*δ. '0£ων. Τό/ζ. Α', σίλ. 379) ανέγνωσαν τοΰ 'Αλα,αρνασσέως Γθ«ς χρόνους ντοι τα Χ,ρονιχά' άλλα χαί εχ τούτου αποδεικνύεται τ® . * * » * - ». .» > ~ » ϋΦαλίρον τη$ γνώμης του, οπ εν ταΐ/τ^ τη «ίΤίτο- μ'η ό Αλαβρναοβϊΐΐί δέν -αραΐΐΐίι περιγραφας χαι χανόνας χρόνων. Δια ν άποίειζω ίί ήί·/; το ίίίος χαί ττ,ν «- ζιοπρεπειαν της ΐπιτομ-ης τοΰ Διονυσίου, επανα κάμπτω πάλιν ιΐς τον Φώτιον, οςις οχι μόνον ϊ- 3ψ(νΐν αΰνην αύθεντανν χαί άποδίιχταην, άλλα χαί τψ ΐΐπερεπψ&α λόγων" (ν η (Σννόψ<<) μάλ λον 3οχϊ( εαυτού μεβ χομφότίρος *), άγ·ήθ·ψ.ίν'ος $ε το -ήίόνον, εί χαί τφ γ^ρψι'μω μάκλον δια. πρέπει, ατε χωρίς των άναγχαίων , μηαέν τω λό- γω χαταμιγνύΐ£(νος , αλλ* ί?π«» αντ ι^, ως Ζν από σχ·ήπτρου $εμ:ς·ύων, χαί τω άπερίττω χαί συντετ· μημένω, και ετι τ·η τε β ιννΟήχη χαί Τη λίξει, ή* χ&τινα πέμπων, τραχύτιρός πως εςί' τοις άχροα- ταΐς προσφερόμενος ' πλην Συνόψει μεν ό λόγος ουκ 'άνάρμοςος, τω ίί τελει'ω χαί όλοΛ-ήρω της ΐςορι'ας, ούτι πρόσφορος (χώί. πί'.) 'Υπάρχει $ί· άναντιο'ρητως επιτομή, ούχί ίε α ποσπάσματα τα/α, το όποιον γίνεται Οηλοι/ πρώτον μεν εν τοΰ μέρους εκείνου , το όποιον διαλαμβάνει περί των ά,ναφερομένων εις τα έχ&ο9έντα -/ίν) χ»ί σωζόμε να βιβλία, ειτα δέ ΐχ τίνων χωρίων του μή ίχδοΒίντος μέρους (βιβλ. ις', χεφ. 8 αχ. 1 χαί βι§λ. ιζ', χεφ. 8 , σχ. ι) καρα&αλλομένων με τα εκδοθέντα αποσπάσ ματα, επειδή αύτη ή επίτομη δεν περιέχει κεφάλαια μόνον τινα σπαράδψ εκλεγόμενα, άλλ' όσα διαλαμ βάνονται (ν τ·η ϊςορία διεξοδικώς; ταύτα περιέχονται (ν ταύτ-ή τ-η 'πιτομν πολλάχις επιτετμημένως και πα ραλλαγή μόνων των λέξεων, π, χ. εν τω μεγάλω του συγγράμματι δ ηγείται ο Διονύσιος τα κατορθώματα, την καταδίκων, τνν έξορίαν,τ-ην επί Ρωμαίους έχςρα- τείαν,καί τήν γενομένων είρήνψ, και τέλος το» Βάνα- τονχαΐ τα εγκώμια τοΰ Μαρκίου Ι&,οριολάνύυ τόσον διεζαδ <χως εις το ς'. ζ. και ν/, βιίλίον, ώ'ςί φαίνεται σχεδόν απέραντος, τουναντίον δί ιντν επίτομη είναι συντομότατος, επειδή και τ ας τρεις πρ'χ τ ας πρεσβεία ας προς αυτόν, χβ9' ο»χαίρε» επολιώρχει τήν'Ρώμη», σημειοΐ με τούτους μόνον τους λογούς , ,, πολλών πρεσβειών παρ αύτόν άγΐχομένων επί διαλύσει τής έχθρας χαί καθόδω, ουκ επείθετο" χαί τήν τετάρτην πρεα&'αν τής μΥρρός διηγείται ίπιπολαίως, αψαιιρων όλας σχέδόν τάς άμοι&αιας διαλέξεις χαί γράφων ού τω, ,,πολλων δε μίτβξΰ λεχθ/ντα», ό μΐν Μάρχιος χαί ταύτα προσέ5ηχεν" έπεται δε ταυ Ιίοριολάνου ή διάλεξις προς τήν μητέρα εν συντομία όμουάϊ χ·μ ταύτης ή άπάντησις ή μάλλον ειπείν ν κατάρα, τα ο-' ποία πάντα διηγείται διεξοδικώς ίν τω μεγάλω συγ- γράμματτι'του' 0δε βι€λ, Η, χίρ. 4^ — ^4)· *) Η' Χέίΐί Ινπ&Άα Λομ^ότ χρέχα νάέξηγη^ΐ/ σεμνον, Ηινδι, $ τοιούτίο χχαι &ε ί&ηγουσι τά λίζιχά. . ; ('^Αολν^ία αΛολν&ΰ·)