— ( 100 ) — •τοςκα) καθαρότατος του 3ΐΊοτάτου"θντος, επομένως και η με- ταφορά έφνΧαττετο άσ"φαλεί? διατηςπαααδοσεως.Ύοπυρ, προς τούτοις, ην αναγκαίου εις τάς .θυσίας, και ο θεος αιά. νά εμ- ηινεύση εν βαθύτατου σέ£ας εις τνξν κυριωτερα,ν ταυτην της θρησκείας πραζιν, ΐπρόςαξιν εις τον θεραποντατου Μωσην διά νά φυΧάττωτιν ο! Αευίται έν τζ σκηνη, πυρ διηνεκως α?€εςον, συντηρουμενον δι υλι<ς εκΧεΧεγμένων ίζΰΧων, το οπόΐον νά είναι εν χρήσει μονον διά τάς θυσίας, χωρ'ϊς νά άναγ- καζωντάι να Χαμ€ανωσιν εκ του κοινού πυρός. Ανεπαισθήτως α! ά\ηθι7ς άνται ίύ'εαι , έζηΧείφθησαν αττο της μνήμης τοίν μιταγενεςέρων, οί όττοΐοι ΐςοχάσθη- σαν οτι ο θεός έζεΧέ£ατο το πϋρ διά κατοικία υ του και σκή νωμα ϊδιαίτερον, και οτι εν τω ττυρ) επρεπε ναΤονΧατρευω- σιν. Η τοιαύτη ιϊττάτη τους εφερε βαθμηδόν είς μίαν αΧ- Χην μεγίςην, επειδή προ'ίοντος του χρονου υπεΧα€ον το Ίδιον •κυρ, ως εχον έν εαυτω απόμοιραν τινά θεότι<[τος, το ϊζο- χασθησαν αρχήν δραςηριον του φωτός της θερμότητας και της ζωης, τω προσήψαν σχήμα, και το επΧούτισ&ν με νουν, και τεΧευταΊον ανεδειζαν αυτό Θεόν ανθρωποφυη· Λ$μ.»τριος ό Γοβ$ι\ας, Α Γ Γ Ε Λ I ΑΙ. 'Ο φιΧογενης Νικόλαος θησε'υς κοινοποιεί εις το γένος δια. τίνος δευτέρας είδν,σεως εκδοθείσης κατά την 4· του Ια νουαρίου ι8ιι. έν ΦΧωρεντίμ·, οτι εκδίδει δια της τυπογρα φίας έκεί την του Ομηρου ΙΙαραφρασιν Θεοδώρου τον Ταζη, ήτις, ώς μαρτυρεί, είναι ιδιόγραφος του Θεοδώρου, κειμέ νης προ χρονών εν τί/ί τοΰ αγίου Ααυβΐντίου~Κι€Χιοθηκίή (α), μετά του πρωτοτύπου , είς τ ο μου, ς 4· ί'5 ογδοον μέγα, της οποίας κρι την τιμήν διορίζει προς δύο και νμυσι φΧωρία {χρυσούς} τίΐ{ Βενετίας. 'Ο αυτός ετι ειδοποιεί, οτι εις των εν τ% Φλωρεντία μαθητευόμενων Γραικών καταγίνεται νά έκδωσε δια τον («) "θ(* ιρ τφ 3>υτΐ(φ φκ'λλ^ τ» παςάιιτος '£ρμ5 } «λ, 2 ι.