( 578 ) - ίου, οΧο ι θεμιςοκΧεΤς καϊ 'Αριςεΐδαι' (νας μό^ νον μεγαΧοφυή ς άν (ίρ ωπ ο ς είναι Ικανός να. σά· β* VI τήν πατρίδα,οταν οι ΠοΧΐτα ι τ βνάκοόο υ ν!... 'Εν τ ία μεταξύ ερχεΤαι ό 'Αγάΰχν , άγρυπνος φΰλα£, καϊ βφιί> ναραςήσει την μεγχΧ^ν άνησνχίαν και άγρυπνίαν του κυρίου του , διηγείται οτ» ανίχ-αλνψϊ μακράν εις τήν άάΧασ"- σαν πΧοΊαΤ ινα' ο Δήμων τι ν λίγε ι ν άναπαυβξ) και μέλΧει νά φυλά^ αυ'τος, ο ' Αγάδων όμως ως άγαμος και τηςος δού λος αποκρίνεται : άναπζυόίίτε <τεϊς δεν με πειράζουν οΰτε κόποι ουΤε α,γρνννίαι, με πει ράζει μόνον ή λ ΰπ ν| κ·α1 *} «ν^ιτυχία τβί/ άγα- ύοΰ Λυρίου μου. Τώρατ/αρ^σχαζεται και ή Ιέρεια., ή οιτοία 'ίδοχίσα φρικτό!/ 'όνειρον ήγέρόη να φερχ σπονδήν εις τον 3εήν · διηγείται εις Τον Αμμωνα τ' ό'νειρον της, σπενδεται, και 'ικε» Τεύει τον 3εόν Ποσειδώνα νά διαφνΧα'ζΐή τον Ανιμοσ^ένην, και νά λύτρωση Την φιΧτάτην.του "Ελλάδα άπο τούς «.λνι- ροΰς της. Τυράννους, τους Μακεδόνας. Ώραξις Δευτέρα, 'Ο Δι ίμα>ν και ο Αημόχαρις ομιλούν κερί των φανέντων πΧοίων , τά όποΐα ό Δήμων υποπτεύεται μήπως είναι ςαλ- μενα παρά του ' Αντιπάτρου" ερχεται ο 'Αγάδων και ά,ναγ- γέΧΧει τήν εγεραΊν του Δημοσθένους, ό Δήμων υπάγει νά. Τον πύοειίοποιήσ^ διά τήν έΧεν&ιν τοϋ άνεμου του' 4 Δη* μ.οσΙ)ίνης εξέρχεται, χαίρεται διά τον ε'ρχομόν του άνε^ιοΰ του, και Τον έρωτα πιρι των πραγμάτων Των ' Αθηνών" ο Αη- μί χάρις άφο£ί τον παρατήσει Την εΧεεινοτατην και άΰΧιεςατην κατάςχαπν εις τήν οποίαν οί αχρείοι Δημαγωγοί έσυραν τάς 'Αθήνας, τήν. αναίρεση του δημοκρατικού ιτυςήματος, την συςαοΊν. Της 'Αριςοκρατίας, τήν φρουράν δώδεκα χιΧιαδων Μακεδόνων, τόν. Χίγιι οτ» οί'Αβνιναΐο» αΐσ(ΐαν(ίέντες βαύέως τήν άτιμίαν κα\ υ€ριν., γογγύζουν φανερα εναντίον των Τυ» ραννα^ν, μετανοούν διά τήν έξορίαν του Δημοσθένους, καΐ τον έπώιιμουν, διότι μόνον άπ* αυτόν εΧπίζουν τήν αναςιχ~ νίν των' τον παρακαλεί δι εντάμα με τον Αήμωνα ν άπο* ψασίιτίί! δια νά επιςρέ^ιΐί κ χι νά εΧευ(ΐερωσ·ΐ{\ τήν πατρίδα από Την τυραννίαν'άΧΧ' ο Αημοσ§ένν\ς γνωρίζων κβλ«(Τί(« παρ' αυ- 7ους τήν πολιτικήν κχτά~α<τιν "οΧης Τ%ς 'Ελλάίος χ.α.1 β\ε·