«Μ» 1 Βΐ Νν" %η ψιΧονειχία εις Τήν οιχίαν ενός πΧουβίον περί τον χατά 'Ρονμψόρτιον ζωμού, τον οποίον ολοι Κατηγορούν ώς τό αηδέδτατον ψαγητόν. Τη τρίτη ημέρα έχάΧεβεν ο πΧούδιος εις τό γενμοί δλοιις αυτούς τόνε χατηγόρσνς, εις τονς όχοίονς επρό- αταξε. χωρίς της· είδήσεώς των , νά παρα&έβωβι Σωμούς χατά'ΡονμΦόρτιον χατεδχεναδμένονς.°0- %οι ενρψ/.αν αΰτονς πολλά νοβτίμονς, καί έψιΧο· πμοΰντο νά μά&ωι'ι το όνομα και τον τρόπον τι]ς καταδκευι/ϊ τούτου του νεοχ) έωρ .ού , και ί3ανμίΐ- ϊαν, δτε ίμα3ον } οτι ήβαν ΐιομο'ι χατά 'Ρουμφ ό ρ- τι ο ν. γγ 'ι!)/· βλ έπομεν κα^' ήμέραν άνίζρώπονς Τρώγοντας , χιορις νά ϊξενρωδι , δάχχαρι από ΚεϋτΧα ! χαι ομ(·>5 διιδχνριΖομένονς, οτι δεν ημ πορεί ποτέ νά αναπλήρωση τό σάκχαρι της "Ινδίας. 1 2 Η Α Ν I Α. Μα δ ρί τον, ττ) ί\ . Μαίου, Χ&ες εγεινε αν,μ. βούλιον των μινίδτρων, προεδρεύοντος τον βαδί- Άέως. Η' ΜεγαΧειότης τον εχαμε ποΧΧο&ε δτρα- τιωτιχους προβιβαδμονς. 2 Ο Τ Η ά I Α. Ό Χμ ί α, (ΣτοχχόΧμ) τη 3ο. ΆπριΧ. Οι πα ρά των επαρχιών ει; την δίαιταν απεσταλμένοι 4'δωχαν τί) 2η. άναψσράν προς τον βαδίλέα , ευ- χαριβτοΰντες αύτώ, διότι άπεψάδιβε τί) ιη. Μάρτ. τον παρελθόντος χρόνον να παραδώδη έν χαιρώ τη! ασθενείας τον την διοίχηδιν τών πραγμάτων της βαδιλείας εις τον νυν νύη'λ ότατον διάδογόν τον } χαι παραχαλοϋντες α ντον, αν , ο μή γένοι το, ανμβή νά μη δυνη&η πάΧιν διά τίνα ααΒένειαν ϊ'ά χνβερνήδη την βαβιλείαν, νά παραδώδΐ) την διοίχηδιν της βαδιλείας εις αυτόν με ολην τήν ε- ξο ναίαν χαι δύναμιν , διά νά διοικϊ) εν ονόματι της Μεγαλειότητας τον. Ιδού δέ τί άπεχρίίη προς τοις ίχΧΧοις ο 6ιάδο-/ο.? τον βαδιΧέως. ενγενέατατοι απεδταΧμένοι! ,,Οταν εγώ παρέλαβαν την διοίχηδιν, εγνώ- ριζον Γα ϊμποδα και τάς διιδχοΧίας, οπού εμελ- Χον νά άπαντήδω. Τά τεΧεντα"ία δνμβεβηχότα μας επΧηροψάεηααν, οτι προς το'ις χαΧο'ίς νόμοις απαιτούνται και ανδρεία στρατεύματα , δια νά <γν· Χάττυισι τά ί3νη από τήν χαταβτροψήν, δι δ καί ύ<τεϊί·, ά,πό τ&ν οποίαν τήν άπόψα&ιν χρέματαχ της Σουηδία! ή τύχη, ΒέΧετε αγωνία^ περί την ατρατοΧογίαν. χαι τότε ημείς οντες ηνωμένοι μΐ τον μονάρχη ν μας, χαϊ κατα τά ίσο μεν εν ειρήνη και ο μονοία., κατά τά έξω δέ τιμώμενοι και εΰλα- βούμενοι, ΒεΧομεν ίδΐ) επίατρεψούσας εχείνας τάς εύτυχείς ημέρας, κατά τάς .οποίας {/ Σουηδία εύ· ρίαχετο εις τον χοΧοψώνα της δόξης, οατις νπήρ- χενη βάσις της ευδαιμονίας της. /Ιίν £ητώ δόξαν, ούτε τΰχην διά τον εμαντόν , άλλ,ά τό μόνον εφε· τό ν μον είναι της Σουηδίας η τύχη και- η δόξα, Χαι τοντο δέΧει είναι διά παντός τό μόνον εΧατήρι- ον των πράξεώνμου. Ταντα τά φρονήματα μετα δίδω χαι εις τον νίόνμον, χαι χαίρω βΧέπων, ο τι αντός εντυπόνε ι αύ τά εις τήν νεαράν τον γυ· χήν, και δείκνυε! μέγα αέβας πρός τό ε$νος της Σουηδίας. Εϊδε νά ποΧνχρονίβη ο παντοδύναμοι &εσς τον καλόν ήμών βαβιΧέα } εις εμε δέ νά χαρί- 5η τήν τνχην τον νά δννη$ω άχόμη διά ποΧΧοΰ χαιροϋ νά ωψεΧονμαι από τάς διδααχαΧίαι χαι ποΧνχειρίαι του." Π Ρ Ο Τ Σ 2 1 Α. ΒεροΧίνον, τί/ 25. Μαΐον. Τη ι8. πρωί περί τάς η ωρας εψδαβεν εδώ ό βαβιΧενς τήςΝεα- πόΧεως '/ ιο αχεί μ ύχό ξένον όνομα, και έπι- βχεψΆεις τον βασιΧέα της Προυδσίας, όατις άντεχ- ε<5χέψ$η αΌτον, εμίβευβε ίο. περί τάς 2 ώραϊ νύχτας εις Κ ν 3 τ ρ ί ν ο ν, χαι εκείθεν μαχρύτερον. Τή 10. του παρόντος εψΆααεν εδώ ή σννοδία τον αντοχράτορος Ν απ ο λ ε ο ν το ς , ερχομένΐ) α πό Τρανενμπρήτ£εν ($ϊ«η«Η&νίί^η) , καϊ τΐ) 2ο. εμίαευβεν εις Ποδηνίαν (Ροδβη), καθ* ην ήμέραν £ψ9α<3€ν εδώ και ή βννοδία του βασι- Χέως της ΝεαπόλεΟς χαι πάΧιν εμίβευβε. — Ο' εχΧαμπρότατο ς δούξ Άβράντ ες διοι κεί τό τέταρτον δώμα του μεγάλου δτρατενματος. — Εδυμψωνή^η τέΧος πάντων νά χατοιχώδχ τοο Χοιποϋ τά ΓαΧΧιχά στρατεύματα εις τάς προς τούτο διορια$είδας ο'ιχίας. (χαδέρνας) Β ρ ατίδΧ αβια, τρ 16. Μάιου. Τϊ) 0. Μάιου ίπε^εώρηαεν ο βαβιλεύς της Βεδφαλίας } οδτις ε-ύ- ρίδχετο άχόμη εχείνην τήν ήμέραν εις τήν Βάρ δο βί αν, τά οχυρώματα τοϋ χάδτρου Μ ο δ Χ ι ν, τό οποίον ενρίδχεται μεριχά μίλια μαχράν ταύτης της πόλεως.