- Π? ) - μνγΐριγ.ης και Της αρχαίας των Ελλήνων γΧοοσσηζ, εΤι δέ χα.ί «ελλόη» άλλ&ιν σοφών ζενοιν γΧωσσων, και της Κλασ- σιχ-ης φιΧοΧογίας. "ΟΧ αυ?α τά προτερήματα, κεκοσμ*\μενχ με την μετριοφροσυνην, διεΧαμπαν περισσότερου εις τα ς ο- ρ,ίΧίαςτου , παρα εις τα. οΧίγα συγγραμματια , τα ο-ποια. μμςάφηκε. Λιά τοΰτο , ο χι μόνον άπΧως ηυχετο, αΧΧά χ,αΐ Ιίραγματικως σννηργει με ποΧυν ζηΧον εις την αυζησιν καϊ διαδοσιν των ειΤιςημων εις το εύνοςτού, και δϊ αυτό τούτο ε'ιχε και την πΧεον ςενην και ενύερμον φιΧίαν μετά Του πε- περικΧεους Κοραή , ί'ςις , κατ α!ίτ·/,σιν /.αϊ δια. δ απ αν ης του άρίςου 'ΑΧεζανδρου Β ασιΧε ί ο υ , εζέδωκε» εν ΐίαρι■! σίοις Την κριτικωτάτν,ν και ώράίαν εκείνον εκδοσιν Των Αι- ΰιοπικων τα ΗΧιοδωρόΰ, άφιερωσας αυτήν εις τόν μακαριτών με επαίνους είΧικρινεΐς χ. εις αμφότερους Τας άνδρας προσήκοντας. "Ολοι οι διάτρί£οντις εις ΤΛυτην την ποΧιν διάφοροι Κο'ι>- σόλοι εατυνώδευσαν το λείψουν του, κ,αι Το άκοΧο υβουν πο- Χυ πΧη&ος συνιςαμενον ο χι μονον από ομογενείς , άΧΧά καΐ ατό ξένους, εσχήμάτιζεν, οΰτως είπε'ΐν , το πλέον ωραίοι» μ,νημεΐον ο,νου ημπορούσε νά άνεγερ6$ εις Το εντιμον αυτοΰ ονομα. 'Εκτος ΤουΤου και οί φίΧοι του ετοιμάζρυσι , προς εκπΧηρωσιν των καδι ήκοντων Της φίλιας, επιταφιον επιγρα- φην, η οποία μεΧΧει 3ία. τους μετα,γενεςερους να. διαμείνχ εις Την φιλόζενον γην, η οποία τόν σκεπάζει, αιωνία %άζιό- ΐίιςος μαρτυρία, της αυτών Χΰπης , λ, των αρετών τκ μακαρίου 'ΑνώγγέΧΧϋμεν προς το παρόν ίκ ζενης εφημερίδος την νυνΤομόν ταυτην Χυ-Ηηράν ('ίδησιν περί του θανάτου ανδρός, τόν οπύΐον ετίμων ζωντα. ο σοι τόν ε γνώρισαν χ.α1 απόΧαυ- σαν την φιΧίαν του { κα\ £ρηνουσι τιάρα μετά, τ%ς εΰγενοΰς οικογενείας και Των συγγενών του άπο6ανοντχ' ευχομεύα δε ν άπόΧαΰσωμεν εν καιρώ και Την βιογραφίαν αυτου, είς της. οποίας την συνύεσιν ε'Ιμεύά- βέ^αιαι ι ότι 3εΧουσι συνεισφέ ρει κα\ ΕΧοι οι εϊΧικρινεΊς αυτόν φίλοι, και ταύτη ν τόσα προϋυμοτερον 3εΧομεν εκδώσει εις την ημετέραν φιΧοΧογι- κ_ην εφημερίδα, ο σαι ό μακαρίτες είς\ςερέωσιν αυτιίς ττολι» περισσότερο ν παρά ποΧΧους συνήργησε ποΧΧάκις' παρεκτός τοιίτοο νΟμίζομεν και χρέος ημων άπαραίτητον ; νά διαδίδω- μεν και εις τους μεταγενεςερους την μνημην αποθανόντων,· Χογω χ, έργα ευεργετησάντων το γένος , ενάρετων άνδρω^ καίως κηρΰττομεν και των ·Χρός φωτισμό ν αυτί συντεΧοΰν- •Αρ.3. *>