— ( 22 5 ) ίν,ν ν.α.} φΛο'πατριν οιιΐΐεσίν της , περιττών νομίζομιυ τι να τ'^ν πχρακαΧέϊ ωμιν να ΐπιμ$\%$ΐ(*ιπω; βι/ ναται , προς ύιχ- μονη ι/ κ.α! ςι(ΐΜ7;·* τη; νιοίτυςαύίίσης Σχολές μας ' έπιιάη ηζεύρομεν, ίη και αιευ παριχ-Χητεως 3έΧει κινησ'ει π':.\>- <τα \ί$ον , και ,ΒεΧει μεταχειρισό^ όΧους τους τ ρίπους ι,ττιρ του ^ϊοφιλοΰς τνύτον έργον. 0ίεν καϊ παΧιν παρακαΧοΰ- μεν την Χογιότηταίτης να μη μας παραν^νητ^ , «'λλ οτε δϋζίΐ , να μάζ χαροποιήσω με τήν παρουσίχν της , καϊ ΐτενχόμενοι αωτ£ ΰγιιίαν πολυχρόνιου και εύ&α,ιμονίαν, μί' νομεν. Τω αωις'. λγ . Δίκίμ. λογιότατος της — Έιτιςολ»} τονττανοσΊομουσικολο^ιωταίου 'Αρχιμ,ανδρίτον και ίιίασκά'Χου τί?ς Μουσ/κ,^ί Εχολι^ς Κυρίου Χρυσανάνν, προς τον ιν Ιατίω 'ίερο&ιάκονον Ζνριον Τρηγοριον, μαίη- •τήν όπαδον τί?5 ν'«{ μονιτι κί){ μείοίου ζ*). "Εν απο τα δυνατά μέσα, έϊ ών καταισχύνεται μεν τα ΰποκείμενον της αμαγείας, λαμπρύνεται δι ο ζηλοί τίί ίνμαίιίας , όμοΧογω ότι εςάίη ή περιποίητος, ην προς η μάς εςειΧις, ΐπιςοΧή' διότι, οταν αιεγινώσκιτο παρά τοΤί νπερασπιςα'ΐς της ημετέρας ταπεινής Εχαλίς των Μουσικών μαθημάτων , ',ο'ίτινις είδον μιν εδώ χ.αρνοΰς ωραίους των η μετέρων μεν τόνων, Τηξ έα.υτύϊν δε προνοίας, ηγνοονν 3ε, ει δύναται διαρκε7ν ή ωραιοτης των καρπών χα! αΧΧαχ'ιυ , μήτε ώχραινομένη δια τούς απο βαλαασων ατμούς, μήτε ιταίαεινομ,ίνη έιά Την απο των τόπων διαφοραν, ίϊπον εν α· γαΧΧιάσει -ψυχής' έΐί'-ρανε μεν έν ΤαΧατξίω, διαΧάμπιι ϋ εις 'ΐασιον- ζ*) Ο' απ-} ΚβίταντινονποΧεως ελ9<·5» δ'ντιίδα ί\πνρ ; οΛαϊίς ""3 νε'οΐί σ'1-τ.μ.ί-.ζ- της Μοι/σιχ-ηί, "ζζσΐχ/\3γ εί; -τ}ν ίίϊΛι ΜητοοΛολιν, §νδα ψάλλων εκ δεξιών, καϊ &£ασκον τρ?Γς μαθητές υποτακτικούς του Παν-' ιεωτατοι> αγίόυ Μαλ^αυ-ας, λαμ^ανει μχσθ^ν εκο^φ μηνΐ ανα^ 500: γ?ο- <ΗΚ. Εκτ^ς ^ τοιίτων Τ'υν τριών, εΕακολόυβούσι ττ)ν νε'αν -ταυτην μ.Β- βοίον κίΐ 8®ς ίεκοι άλλοι ,υ.α9ητιι:, ^ρ (·>ν λαμ.?ανει α'ν^ 30: γοί®'.α τίν χλΘ εκαςον μ.ηνα* 'Εντ^ς ολίγον προσμένϋμ,εν ετι κα: άλλον άπ^ Κωνςαν^ ΐτινουττολεο);, «οι^ί τ«ν" «ν'ταίββ α'ρχόνηβν ζ»ιτ«]6ί*·»β; Μ: 6; ' Α ί?· 'Ο; *)