— ( 53» ) — ςαχα. *ην καύοΧικότ^τα τ%ς πΧχτείας προφορας εις τους αρ χαιότατους χρόνους (ι). 'Ανο τά ανωτέρω γίνεται φανερού, οΤι κάνεις εκ των υπέρ Της 'Ερασμικης προφοράς \όγων δεν εμπορέι να. άποδεί- την αΧηΰη προφοράν των της παιδείας χρόνων, κάνεις δεν έμπορε Τ νά όνομασΰ^ άποχρων και αναντίρρητος, οΐ γραμμα τικοί μας Χαμ€ανουσιν ώσεπΐΤοπΧε"ΐςον άρχν,ν τ\ν ΰπό6εσιν: ,,Ότι ο!"Ε\λν)νίς έγραφαν καύως κ,αΐ ώμιΧοΰσαν''' ιτ\ην μι ζΧον οτι ιϊόίλίν ε'κ. τούτον ευκοΧυνύη του πράγματοί η ερευ νά , φαίνεται ομως ότι η ύπόύεσις αϋ'τνι (εν ω , φέρ είζε'ΐν, εγραφετο μένάγγεΧος, έπροφερετο ο ε βη^είοβ, εγράρε- το ουκ, χα! εκροφερετο ιιΐι κ. τ. Χ.) Τ'σω τΧεον είναι υ πο- χ,ειμενη εις ποΧΧάς άμφι€οΧίας, οσον η μαρτυρία του ΣΪςΤοι» και αΧΧων προς ταΰτην άντικρυς αντιφάσκει. "Αν 3εωρήσωμεν ΤεΧος πάντων τον τρόπον τίς χρήσεως Τνίς , Ερασμι>·.ίίς προφοράς, 3εΧομεν ίδεΧν μεταξύ των οπα δών αύτης δυσαρμοςίαν αΧΧόκοΤον, ήτις κάμνει τα πράγ ματα Των ποΧΧ,ά αμφί€οΧα. Κατά. ταυτν,ν τήν διαφων!αν δεν φαίνεται κα&όΧον παραξενον, αν και κατά μέρος επΧψ σίασαν Τινές εξ αυτών και εις Την 'ΐαϋχΧινικην προφοράν. ΤωόνΤι την σήμερον είναι ποΧΧά ςενόν το μεταζυ 'ίαϋχΧίνον χα,ι 'Εράσμου μεσοτοιχον. *Η όρύοτης Της των συμφώνων προ φοράς συνομοΧογε'ΐται άπ' οΧους τους γραμματικούς (2)' τολλοι (3) προφέρουσι τό αι ως μίσην φωνην (Μϊΐΐβΐΐβαΐ) μεταξύ του βΐ καΐ *β (άρα β , και εύκοΧώτιρον Ταχχ, β) > τό οι ως μεσην φωνην μεταξύ Του οΐ και οβ (ίιατί οχι διο- Χον καίως το 'λατινικόν οβ, τό Γαλλικοί/ ϋ;). Το ει ονομάζει ο (ΐ) Οντα πχρί. χ. όλοι οι αρχαιότατοι "Ελληνι; ίκροφβρχν *<ι<β; 'Βρ«· «μιχΐ; το αγγίΓον, τ&ιί ο'κοιου η προφορά* μβτί'πβιτα ϊΐδτηρη'βη η αύτη ιιαρ' ΐχείνα; μο'νον » βί; τα» ο'ποΛ»» την ίιχλβχτον το α'παντ®μ.β* μ β το »Ί· μ»ίο* της ίιαιρβσ;»;. (α} 'Ο Ρευβ'νσιο; (Κβνντβηι) β» τοις βαυτοϊ Οοΐΐβοΐβπρΐδ Ιϊι. 8*8· λ»'|Μ|β* Μ-2 ν την *ροφο?α\ι τοϋ (I' άλλ' οι Χογατον φαι'νβται οτι αναβιβά ζονται &ιί τ»» ο ση ν λε'γβι πίρΐ τον'τον ο' σΜγγραφβι); της Ελληνιχηί Αρ χαιολογία;. Ρι4"λ. ί'. (·» Βίνβτ/α Ιβίδ)· (δ) Π. Χ. 'Ο «ν Σχίλβϋϊ.γγτ, ίδοΚΙίυδδϊηζβη) Κνριο: (Οοο- Γ··ΙΟΓ 8ΰ(ιιηϊί() «/ς Τ7,'» 'κλλτ}ΚΧΐ)'ν τον Γρ&μμΛ·ηχΐ}ν. ί» Αειψ 121 6.