— ( 293 ) — σπουδής και μεΧε'τηςτου, ο φιΧοσοφος εις ποίον ΚιΧαγος σκέψεων κα! εικασιών δεν πίπτει παρατηρων τάς γιγαν τιαίας προόδονς τον 'Ε-λΧ^ίκου πνεύματος , και τούς κατά ίιαδοχην π\ήν ακαριαία; επαναδεχομ,ενονς βαύμούς τον ε'ζ· ενγενισμον Τον ενγενεςέρου των είνων; Τ!ς ηδύνατο , φι λί, 'νοί τροφιιΤίύσΐί ίϊς τονς προ μιας εκατονταετηρίδας προ· ι τάτορας ήμων, ο τι, εν ώ τά παράΧια τον Βοστ ίόρου 3εΧει καταγοητεύονται από τά απΧουςατα, φυσικωτατα. και %α- ριέζχϊα 'λνακρεόντια ποιημ.ατια. ενός ΧριςοπονΧου, και η εν αυτοΐ; διακεχυμινη ενίυμία 3έ\ει εύφραί νει και α ντους τοι/ς ίν ερήμω Μοναςάί, ενας άλλος εις τά ευφρόσυνα της Αον- ςριακης Βιέννης δάση 3έΧει αγωνίζεται να παραφραση εις ΖιαΧεκτον ε τι άκανόνιςον το πΧέον άόάνατον οΧων των ποιη μάτων , και την μόνην άπεΧπισίαν οΧων των νεωτέρων πε φωτισμένων έίνων· Η -> τίς δύναται πΧέον να αμφι€άΧ%, ταρά ο αμ^Χυωττων και κατα' τονς ψυχικούς και σωματι κούς ο(ρίαΧμούς, ότι μία οΧίγον εύτυχεςέρα εποχή αρκεί !Ϊς την κΧασικήν μας πατρίδα διά'νά αριδμήση μίαν νέαν νειράν πρωτοτύπων υψ>)λ&;ι/ πνευμ,ατων , και οχ» κατωτέραυ εκείνης ήτις μέχρι της σήμερον είναι το άντικείμενον του θαυμασμού οΧων των αιώνων,"λν ευρίσκεται τοιοϋτοςτις, φίλε, δεν είναι δύσκοΧον'νά πΧνιροφ·)ρη$% , δια 'νά μ.εταχει- μσ$ω την ιδίαν εκφρασιν του υπάτου της "Ρωμαϊκής ?<'γΧωτ- τίας, πόσοι "Ομηροι -/.αϊ πόσοι Πλάτωνες καΧΧιεργουαπ τήν σήμερον την 'ΒΧΧηνικην γην , αν με όμμα φιΧοσϋψικώτερον τίχρά τον ΒαρύόΧδου επισκεφ^ τα ερείπια τοϋ παλαιού κσμον θ" ψιλό; σου κθν>ίρ ! θ^* 'Επιςημονικαΐ και τεχνικά} ειδήσεις. 'ΕτΙ της νήσον Μιίλου, ΐν τω Μγαίω πεΧάγει, α··εκα· λυψίν] πρό ολίγου εν Βέατρον έκ Χευκοΰ μ,αρα άρου. τούτο ϊ '- *·η ρυχόη πρό ήμερων διάτων ζενων εφημε ρίόχν. ημείς επρι- νά εχωμεν ειδήσεις κατ ινβϊίαν κα! πΧατυτέρας περί τοι- του α „ κανείς των εκιΊ η εις τά πέριζ ευρισκόμενων Χ',γίων ν.5ίλί γανη ο'Χίγον Τι περίεργος. εις ίλλπψιν λοιιτο'ν τούτων κ '4ρνττομεν και ήμεΊς εις τό ήμετερον Βοιιον τά ίσα πε^Ι