— ( 49 ) — Χικοι, εύ^ίσκεΤαι και εις τους'?ωμαίους, και ιΐς αετούς ■ίούς Χρκςιανοΰς συγγραφείς. Ο Ώορνυριος ι/,τον α-Λρωνος «ολλά ΐνίσημός, όταν το Χογικοντζυ 6ε> εσνγχνζεΤο αχό ■την μανίαν τής θεουργίας. Είχε Ρε ον ποιηΤικον , αλλ οί ςι- Τ" Γ , ' ν' ' > ' Λ ςοίΤΓυ ^σαν ένιοτε τοσον εζημμενιοι και μυςν,ριωΰεις, ωζε συνε€αινεν εις Λυτόν, όταν τους ανεγίνώσκε , να νομίζεται !ας μωμ'ς από ό\ον τον κόσμο ν , πΧην του όιδασκαΧου τον Πλωτίνου. Αυτός ο' Υίιοζ διηγείται ει'Χικρινως αύτό το ανέκ δοτοι/. θ" ύμνος, τον οποίον εκδίδει ο Κ. Γνίαϊος με μίαν με- τά,φρασιν εις Λατινικούς ςίχους, είναι κομματιών Του δέκα του μι€Χίου συγγράμματος τίνος επιγραφομενου^ 11 «ρι τν,ς £* λ ο γ ί ω ν φιλοσοφίας, το οποίον διεφ!)αρ·.·, η εχα. (ΐη, καύως και τόσα άλλα του ιδίου φιΧοσοφου. ΦαινίΤαι ότι αυτό είναι εκείί>ο το σύγγραμμα, ο,που ο ΐ.υσε£ιος ονομά ζει ΧυΧΧογην χρησμών, και του οποίου εκαμεν επι- τομας (εις Την ΊίύαγγεΧικην προπαρασκευην του) περιεχ- υσ:ις μεν ποΧΧούς χρησμούς, τίποτε όμως σχεδόν εκ Των Χογων ■του ΐίορφυρίου. Το άζιόΧογώτερον Τεμάχιο ν απ' όσα αναφέ ρει είναι η αρχη του συγγράμματος, εν η ο συγγραφέας ρί- €αιονει μεύ όρκου, ότι δεν υ.ΧΧαζε τίποτε αϊτό Το νόημα ■του συγγράφε ως, χ,αι άναγγεΧΧει ότι -ΒεΧει αναπτύσσει τα. δόγματα μιας πρ:ικτικης και 5εωρητικης ψιλό σοφίας, επικυ- ρωμενης από τους θεού ζ. Το σύγγραμμα τουΉο ρφυρίου ήτον γραμμενον εις πεζον Χογον , αΧΧά περιείχε Χ ποΧΧας ςιχηράς πέρικοπας. ΙΙ,^τΤίΊ να μας Χυπη ο' χ&μοςτου' διοΤι (ίς άκρον περίεργον ήίιίΧεν είναι τό να ίϋ'% τινας πως ο συγγραφεύς ιποΧεμουσε τον Χριςιανισμόν, φέρων εις μαρτυρίαν Χρη σμούς οποϋ φαίνονται τόσον αποδεικτικό) αύτης της ·&ρη- σκείας .'ο ΦοντενεΧΧης εϊπεν, ότι ό πεισμίΐτωδέςατύς και ό Ξινότατος των εβνικωνζΧριςιανομα,χων) μας επεφόρτ ισε με δείξεις Τ$ς αΧηύείας Τ'.υ Χριςιανι- σμου (16 ρ'ιιϊ βηΐέιό 61 1β ρΐαί' ΚαΙήΙβ ι!βί ρβ^οηβ ηοα· βοοβ- ΒΙοίΙ ίέβ ρΓβανβϊ <1ο ΟΙΐΓΪβΐίϊηϊβπιβ^ , και ό ϋανδαΧης Ββΐβ") πρό αύτου £?·-{■ κάμει την α ύτην παρατήρηση). Ο Αγ. Αυγουι^ίνος (1 )'αναφερέι, συμφωνως με Τον ΤΙορ- '^υριον, ενα. χρησμόν δοίίεντα εις τον ερωτήσα-ντα τον 'ΑκοΧ- ίΟ ϋβ ΟΐνΐΐΜ. ϋίί. Ι,ϊΐι. XIX. ο«ρ. >3. Ό 2