— ( 2 <53 ) — Το κατ ιμε ηδυνάμψ ιξ εναντίαί νά φεραι μυρία 9Λ· ραδείγματα προς ονσώπησι^ του φιλήσυχου κυρίου Μϊζν)- 4είρνΐ , και προς άπόδειξιν, ότι κ συζήτησις είναι μέρος συ ς» τικα'ν της Φιλολογίας , και ότι κα£ώς εις τάς Αημοκρα· τιίας, παρόμοια και εις την Φιλολογίαν α! συζητήσεις καί ('ριΰίς είναι σημε~ΐον της υπάρξεως Λυτών, ιί έί ακρα ήσυ. χία σημε'ΐον ιξαλείφεως και θανάτου* Αλλ αρκούμαι εις μονον εν, διαλαμ€άνον ομογενές ύποκείμενον· Δεν ε'ίναι πολύς καιρός, οφ' οΰ Το Πανεπιςήμιον των Παρισίων ΐςίφα'νώσε τι}» ιίαρα του Κοραή εις το Γαλλικό*» μετάφρασιν του περί 'Αέρων* Τόπων και "Υδάτων 'ΐπποκρα.· τείου Συγγράμματος, ως εντιλεςέραν των όσα εγειναν εις Δεκαετίαν. Κατ λ ταυτην τήν περίςασιν εμάνη οργιασ^ϊΐς ο' εις το ΙΤ/ιϋταχϊί'<»ι Δι δάσκαλος της 'Έ.\ληνιχ.ης Γλωσσάς , κα! /Λί λας του ΠανίΤίςκ^Λίοι», κύριος Ταίλιος, και επιχειρίσ^η δια «ολυττυχου ιδίου συγγράμματος και ίιά τί^ Εγκυκ.λο#αι- £ικης ' Αποάήκης (/περιοδικού Συγγράμματος των Παρισίων) να άπαδείζη με απρεπείς εμ,φάσεις και το Ώανεπιςήμιον άδικον, επειδή δεν έςεφάνωσι τ$ν παβ αυτόν μετέκδοσιν της μεταφράσεως του Φονκυδίδου, και τόν ομογενή ήμων Κοραην, ώς κακώς μετ αφράσανΤΛ τον 'ίπποκράτην, άνάξιον της ςεφανώσεως. 'Ο Η οραης δ ι ν εκρινεν αξίας ά,Κοκρίσεως τάς φλυαρίας ταυ Γαιλίου. Οι Γαλατοι όμως δεν έκριναν εύλογο ν νά σ>«- -τιήσωσι, βλέποντες άναξίως περιυ€ριζόμενον καΐ το Πανί- τιςήμιτιι και αυτόν τον ςεφάέντα Κορα,ην , άλλ' ανέδειξα ν και δια της αυτής Εγκυκλοπαιδικής 'Απο£ήκης, και δί άλ λων περιοδικών Συγγραμμάτων Φιλολογικών, ότι ορΒως ■ίχ-ρινε το ΙΙανιίΗςήμιον , μη αναφερόν την του @ουκυδίδοι> μεταφρασιν' τοΰτο μεν ώς γενομένων κατά πρώτον «αρά του Αενίσκου προ τικ * ι ρϊ 19 Ρ λόγος Δακαετηρίδος, τοΰτο δε ως άναζίαν ςεψανωσεως κατά. τήν ματέκδοσιν τήν Γαλ λία*^*, τήν γενομένων εις την τίερ\ ης άλογος Δακαετηρίδα. Ο δε κύριος Ταίλιος, μη ευαρεςοΰμενος εις τάς γενομέ- *ας απαντήσεις, ιπεσώρευσεν ύβρεις εις ΰ€ρεις, και βλασ φημίας εις βλασφημίας, απολογούμενος πάλιν κατά τόν αυ τόν τροπον. 'Αλλ' α! βοαι πολλών ΐκ διαφόρων άντιχουσαι