— ( 439 ) — γΧωνσα. «να» διεφθαρμένη , αλλ' ωσαύτως είναι άΧηΰες, ότ» ν) διόρθωσίς Της πηγάζει ά«ό τ>|ν μητέρα της την "Ελ. ΧϋΐνιΚΗν· Τι'ί ί Τ οτϊ φρόνιμος δύναται ν άμφιΖάΧ^, ότι ν) ίιορ- .δόνουσα καΐ πΧουτίζουσα τον νουν γλωσσά εκείνη μο'νι< δύναται να διορ3ώσΐΛ και ΗΧουτίση, και πτωχήν τίνα διά- λΐκτον, όταν ήναι μάλιςα συγγενής της; $. ιί'. Λ χ. χ μας χφονας Πιςί γ άινναφ ρινματι φοιτφ. , Τίχτχν αυτός ε Λυτό», 'Ουτω φυσιοΧογιΊ $ τραγωδία, (α) «ίρ! του πανδαμάτορος χρόνου άΧη,Βΐςατα και <Γοφ«τατα, ίί ο,τι ο' άναλγ^τος ο2- τος και άγριος τύραννος, επίσης και ""^όί τά καλά κα! τα 4 μ»ΐ τοιαύτα αναίσθητων, μόνον «αυτόν τίνναχαΐ άνανεόνει, τα <5ί άλλα πάντα. > συντροφευμένος ατό μυρία ςρατεύμα- τα ·7 ίεριςάσεων, διαφθείρει και μετα€ά\Χει και μυρίως με τά μορφόνε ι. Την θηριωδα ι ταύτην , ω άνδρες, όρμην του •χρόνου έϊ'ν ε μπόρεσαν ουτε α! γΧωσσαι τ α! ν ανθρώπων ,νά ίιαφΰγ«σιν. "Ε-ϊίσεν £ «αλαια' των 'Ασσυρίων γΧωσσα, και μόλις η ^ κ καϊ αάτά τά ερείπιά της διακρίνονται άπο του; σοφούς" έ'χασιν η 'Εέραϊκη την εύφράδειαν εκείνον, με την οποίαν ΐςιχοΰργονν ο! Λαύίδαι, και ενουθέτουν 3αυμχ- σίω< ο! ΣοΧομωντες , και ,9ρι<|νίΐ μ,εν ϊκίίνι^ν >| Βα-ΑΛων], κλαίοοσι $£ ταύτην τά 'ϊιροσόΧυμα. και ή 'Ρ«'/χ»ι £ϊ καϊ τα Λατιβν όλον ςενάζει δια τν)ν ζημίαν της ευγΧωττίας των Βιργιλίων χαί Κ ιχ.ερωνων, και αλλα έΆο] ωσαύτως, τα ό- «οΐα ») παντάπασιν έςερηθησαν την πάτριον αυτών γΧωσ- σαν, η τ^ν μετεμόρφωσαν χλϊ παρήΧΧαξαν, ΠοΧΧάς μεν Χέ ζεις άπαρχαϊσαντες ποΧΧας δε και Ιιαφθείραντες και « ϊμ- νερίσαντεζ) και συμβαίνει άρα και ενταύθα να αλη^εύ* το τον 'Ομήροα. θίη ·*»( φνλλ»» γπι« , τοιίίι αϊ ΥΚκίβΖν ... - ίμ·» φνχ, ΐ)ί' «νολιιγιι, (β) 5. ι/. τί{ ίοςυχίας ταυτνίί παράδειγμα* ως μη ωφί- λ«ν, εγεινε χαί τό Γίνος το 'Ελλιινιχόν, και Τούτο κατα- Π«ί» ίΓλίμ. Στ;ημ« Β» » '/λιάί. Ζ. ςί%. 146 — 149·