— Ο 90 ) — Αιωρίσ3η ετι ο Γραμματεύς < νά προσκαλέσω τον ρη3έν- τα κύριον "Αι >3ιμον Ταζ^ν, ως Μέλος άντεπιςίλλον της 'Ετερείας, και η Μαί/οσιοτηςτον νά σημειώσΐή άσους κρίνει άξιους, είτε εν Βιέννη, ε'ίτε χ.α) αλλαχοΰ. Έ.!ς τό τέλος π ροσεκλή3ησαν πάντα τ ά. Μ/λιι εις Την τράπεζαν της ΤΙανιερότητοςτου. 'Η Ώανιερότηςτου η3έλησε νά έπισκεφ31^ τοΰξ κατ εκεί- νην την ωραν διδασκομένους νέους. "Ε.τυχε τοτε να διδασ. *(} ό κύριος Κόκκινης διδάσκαλος της "Ιχνογραφία·;» κ-αί Αρι3ματικης· 'Λο' ού ε3εώρησε τάς ίχνογραφικάς εικόνας όλων των Μα3ητων , εμεινεν εις τάς εξετάσεις της Α ρι3- μητικης. Τίάντες ο! νέοι άπεκρί3ησαν άξίως της εαυτών επι μελείας και άγχινοίας. *Αλ\ά νέο ς τις τρειςκαιδεκαέτης σχε δόν Σ,ιατιςέυς, μέ τό 'Ελληνικόν ε'κεϊνο φρόνημα, ουχ) μό νον μετ' εΰτολμίας άπεκρίνετο, άλλα καϊ ηρώτα κολλά τον διδάσκαλον νερι 'Αρι3μητικων τίνων πράξεων. Περίχαρης γινόμενος ο νέος της 'Ελλάδος Μαικήνας, ελα€ε τον νεον ιν τ % άρμαμάξΐβ αυτοΖ, και τον έφερεν εις τό ' Αρχείο ν {δι- ■€άνι),κα) τον παρέςησεν εις τους"Αρχοντας, ο'ίτινες τον εφι- \·ιδώρησαν έλευ3έρως' ήκολοΰ3ουν δέ πάντες ο! μα3ητχ) ίνα ι'ίδωσι τό άπο€ησόμενον Είτα τον έφερεν εις την Μητρό- πολιν, και τον «ι <&3ισεν εις τι^ν τράπεζάντου μετά των λοιπών της 'Εταιριίας μελών. ΒΟΓΚΟΓΡΕΣΤΙΟΝ. Τ£ 4· Ιανουαρίου ιβιι. νόση ίΐναι η ευτυχία του λογικού ποιμνίου όταν ΐχ^ (Τΐφόν και ψιλοποίμνιον Ποιμένα, κα3 ημέρα ν τό αποδεικ νύει ο Τ\'■ ι μην ο Καλόζ ο''θ υγγροέλαχίας 'ίΓΝΑΤΙΟΣ. Πα- σης καταςασεως άνδραςτε και γυναίκας, άλλους μέ έργον βοη3ε'ϊ, άλλους μέ λόγο ν 3εραπίυει, και εν) λόγω , οςις εκ αυτόν προςρέχει, λαμβάνει του πο3ουμένου την ιπίτευ- ξιν. *Η μιγαλητέραταυ φροντις είναι, όπερ είναι και τό κνριωτατον του ΙΊοιμένος έργον, ο φωτισμός του ποιμνίου, η καλη αγωγή καί παιδεία των νέων. και μάλιςα των 'Ρυπα- τριδων, διότι εξ αυτών άνα€ρΰει εις ταΰτην την 'Επαρχίαν τοί λαοΰ η ευτυχία· Δια νά κίνηση λοιπόν την πρός τα