(. V, .: I — το βι€\ίον των το καλοκαίριο» κ&Ι οχι τον τηρασμέ- νον χ'ιαωνα , η το χειροτερον ανακρίνουν α\Χα βι€λία, %ευ- να υκοκτευωνται, οτι τό ίδικο-ντων ιμ-πορείί νά κατακριί^. Ο συγγραφεύς (συγκροτη σε Τον Π ρόΧογοντου ά·το 5<α- φόρους υ'τοσνιμειώτεις, τάς οποίας ήναγκάσί·α νά κίμια εδω και ίκίΤ εις Τν,ν εκίεσιν τ?£ Πανώλης- Αρχίζει μι τον τα· ρχΧΧηΧιτμον των 7Τ-- παιδίυμένων και αναιδεύτων ε$νων εις τε^το βέ€αια τον ίδωκεν αφορμών η Προφύλαξη τ^ί Π"" ιωλ>15, την οποίαν δεν ψ",4οΰνται πΧιον κα1 εζωρι-ταν δια τ αν τ α α'ττύ την πατρίδα. των τα φωτισμένα. είνΐή τι^ς σο;ρ·/,ς 1 ; ΰι ιώτης. ν ,ροτρέπει τους Δυνατούς, μάΧιςα τους οσοι "ί λ' "Χν,^ες ν,γεμονες εμπιςεύονται τν,ν διοίκ^σιν τινών '&.παρχιων, ν:·· μεταχειρίζονται τα κατά τ ου πάίους τούτου 7Τΰοφυλα- Υ.τι-^ά μέσα τν.ς φωησμ,εννις Ευρώπη;. Λε'γει, μέ \όγον , ο τι ένίτω κυριευει ίο κακόν τ οΰτο εις τνμ 'ΕΧΧάδα ο φωτι- σμοςτν,ς 3εΧει βραδύνεσίαι· Εκύετει, ποιον είναι άναγκαΐον ο καθαρισμός Του σώματος, των ποΧεων καί των χωρίων, και πως έμπορε Τ να γίνψ Προ παντίον συμ€ουΧευει ν:ΐ μη 3απτο:νται πλέον ο! νεκροί εις τάς Εκκλησίας, αΧΧ εις τα 'ε'ζω καΐ μακράν των πολιών καϊ των χωιίων κείμενα Κοι- μ,ν,τ^ρια, κα) εκίετει τους περ) τούτον ευΧογοτχτους λ:'· γους· Παρακατιών εκθέτει που κρίΐίίΐ νά γίνουν τα Κρέμα- ς^ρια κ. λ. , τάΚρεοκωΧε'ΐα , ΒαφίΐακτΧ. 'ίιποία -κρίνει νά ί,ναι νι τροφή" πως δύναται ν αϊταντνι9^ η νά 3ιραπευί^ η νεί· να , νιΤις κροο δε ύει ^ συνοδεύει ιϊ ακοΧουίεΐ ως επ) το ιγ Χ γ Τ - ςον Τν\ν ΠανωΧ·.<ν. Αι§α σκει τον τρόπον, καύ' ον δύνανται νά προφυΧαχίουν τα σπαρτά ακο ακρίδας- ΐ.ίς το Τί'λος τοί Τ\ρο\έγου παρακινεί τούς ' Ιεροκήρυκας, τους οποίους 3εωρη ως κράτους και κοινού; παιδευτάς των ε&νων , νά μεταδώ σουν (ίς τον αγράμμχτον \αον καϊ τααΰτας βιοφεΧεϋς γνώ σεις. Μίτα τον ΤΙρΐΧογον ετεται το -Πρώτον Ύμν-μα σεΧ· 19 — 40· 'ΐςαρία τ^ς Πανώλες. Ο' συγγραφεύς ηποδεΐΛνν'ει 3(ωρητικως κη) !~ορ>κωζ, οτι νξ ΠανωΧν) δεν είναι σύγχρονος με το ανίρωιίινον γε'- νος" οτι (ΤυνΓχιιίν) άνωίεν και ΐζ αρχής μι τνίν σηΐίτικυ,ν Τ2ι:\ενΊτιν χα5 μι τον *ολλν)Τ/κον Τυφον ( Χοιμικήν") ' οτι ΐφάνη τ^ν νρώτ^ν (ρορχν κατά τχ 25 1 —253 ε:ν, μετά Χρι-