146 ΔίΟΝΤΣΙΟΤ Α οί Λοχροί χατοιχ,'σαντες ΐ)' Ζεγύριοι 2), ωνομά- ρθησ αν . . . μίνι:» αυτόν 1 ε γνω'χεσαν εφ' ών υ ν τόπων, χαι τον εχεϊθιν ρέοντα πόλεμον ανίχειν .... εις ή λας και ^άραγγας και τραχωνας ορινους δ'.ισχιδτσίΥ,σαν Κερ. ς'. Ταραντΐνος τις συν ρ ανόσιος χαί ίΐιρί πάσας τ ας νδονας ασελγής από της άχολά- ςου χαί χαχως δημοσιαίει'σης εν παισίν ωρας, £~ε- χαλεΓτο Θα ίς 3) το πλ-ήίος άνδρολογη- σαντες άπήεσαν . ... ο! σπερμολογωτατοι των χατα την πο'λιν χ. α ι άνα^ω^ότατοί Κερ. Ζ'. 'Ρω^αί'ων πρεσβεία, εις Ταραντϊνους. χτ. Ρ.' 47 2 · 4) 5 , "Οτί Πο-ουαίος πρΐσβυς έςάλ·/ι προς Ταραντι'νους, χαίτινα αυ'τοΰ διεξιόντος, ούχ ό πως προβεΐχον αυ'τω τ υ» διάνοιαν, ■/ λογισμούς ^λάμβανον οί Ταραντϊνοι σωφρόνων ανθρώπων, χαι περί πόλεως χινδυνευου'σης βουλευομένων' άλλ' (ιτι μη χατά τον άχριβέςατον τν;ς "Ελληνιχ·^; διαλέχ του χαρακτήρα υπ αότοΰ λέγοιτο, παρατηρουντες Ιγέλων * χαι πρός τ ας άναςάσεις ετραχύροντο, χαϊ βάρβαρον έπεχάλουν' χαι τελειιτωντίς (ξίοα- λον έχ του θεάτρου. Άπιόντων έ' αυτών, ιίς }") Ό £ΐί κώίηξ ε%ει χατοιχήσαντεε. 8) Οντως εροναιν άμφόαρΰι οί χώδηκεε Ζιφΰ* ριοι · πΧήν πρέπει, χαδώί φαίνεται, νά γραφή Έπι- ίιφύριοι, διόπ ό Στράβων ζστ', σ£λ. £97} λε^£ι ϊυτω, Μετά τό ΉράχΧειον ακρα τη$ Λοχρίδος | ^ καλείται Τ,εψΰριον, ϊρονσα τ οίε άνέμοΐί λιμένα , *ξ Β και τοννομα ■ ιι3' η πάλα ο! Έπιίΐφύριοι, επεΐ Αοχρ&ν άποικοι των εν τ& Κριασαίβ) μικρόν ν ατεροντη! από Κρότωνοε και 2υραηϋαά>ν χτίσεαοε αχοιχιβΒίντεί ΐιπό Εώάν$ονϊ. ** Χ) Τά μετά ταντα ίωι τοϋ Ζ. κεφαλαία ελλεΐ- χονσιν «15 τον ίνα χώδηχα. 4) Τά άχά τντν έ 'ωϊ τα ΙΑ, χεφαΚαίν ΰπάρ· ρνσιν εχ τωρ εκδοθέντων ΠΚΑΡΝΑΣΣΕΚΣ των ίφίς·/μότΐύν εν τη παρόαω Ύσβαντινων, Φι- λ(ύνιδ·ή ? 'ονομα, σπερμολόγος άνθρωπος, ος άπο τ·ης οϊνοψλνγΐας, η παρ α πάντα του βι'ον εχέχρη- το , προι τ-^ορευίτο Κοτύλη, μεςός 'Ζν 'έτι ντς χ5»· ζης μί9·ης, ως ϊγγύς ήσαν οί πρέσβεις, ανασυρό μενος την πίριόολην, Χ2ί αχ·ηματΐβας εαυτόν ω*5 α'ί'αχιςον όψι·ήναι, τ·/,ν ου λεγεσθαι πρέπουσαν αχα θαρσι'αν χατϋ της ίερας εσθητος τοΰ πρεαβευ· τοϋ χατεσχέδασί. Κερ. Η. „ Γ (λωτός ίε χαιαρραγε'ν τος εξ 'όλου του θεάτρου, χαι αυγχροτούντων τάς χείρας των άγερωγοτάτων, ίμόλίφας εις τον Φιλωνΐίγμ ό Ποςοΰμιος εΐπεν. ,,Αεχόμεθα τον οίωυόν, ύ σπερμολόγε άνθρωπε, οτι χαί τα μη αιτούμενα έί'- δοτί ■/ιμ.ϊν' " 'ίπειτα εις τον οχλον έπ:ςρανίίς, χαϊ τγν ΰβρισμένψ εαθ-ητα δειχνυς, ω; ίμαθεν 'ίτι πλείονα γινόμενον εξ άπάντων γέλωτα, χαΐ ψωνάς ■/ιχουεν ε νιων έπιχαιρόντων,χαϊ τν]ν ίιβριν επαινούν- των, ^ελοτί, ίψ-ηαεν , εως 'εζεςιν ύμϊν , άνδρες Ταραντϊνοι, γελάτε' πολύν γαρ τον μετά ταύτα χρόνο ν χΚαόαετε' εχπιχοαρθέντων ί'έ τίνων προς την άπειλήν * χαί 7να γι μάλλον, εγησεν, άγαναχτή- αψε , χαί τοχΛ' ΰμΐν λίγομεν, οτ ι πολλω τήν ε'- οΟντα ταύτψ αΐματι εχπλυνεΐτε. Ταύτα οί των 'Ρω- μαΐων πρέσβεις ΰβρισθέντες υπο των 'ϊαρανπ'νων *. δια τ ε χαι δημοσία, χαΐ ταύτας τας ψωνας ιπάισ- πισαντες, απέπλευσαν ε'χ τ·/,ς πόλεως. — ΧΤ.'Ρ. 473- Κεφ. Θ'. „"4, ρτι δ' Αιμίλιου, "Βαρβούλα επίχλησαι, την αρχήν ποζρϊίλνι^οτος, παρησαν οί συν τω Ποςουμίωπεμγ9έντεςείςτόνΤαρανταπρίσ· βε:ς, άπόχρισιν μεν ουδεμι'αν ψέροντες, τας δι ϋ- βοεις, ας ήσαν υβρισμένοι προς αυτών, διεζιίν- τες , χαί τήν έσθητα του Ποςουμίου πι'ςιν των λό γων παρεχόμενοι. 'Αγαναχτήαεως δε μεγάλες εξ απάντων γενόμενης, συναγαγόντες ττν βουλνν οί περί τον Αιμίλιο» ύπατοι, τί χρν> πρβττι® «σχό-