— ( 6ι6 > — λαι δέ 3Ο—-4θ) διαφόρους σημασίας, δεν 3ίλιι φανί β ε* 4αια ύπερζολη, εάν εκτιμη^δ πλοΰτος Των λέξεων της , Αρα-κ €ικης γλώσσης, Των ομωνύμων και συνωνύμων μη συναρώ- μου μένων , ε'ίςτινας εκατοντάδας χιλιάδων. Εις των λέξεων τον πλοΰτον τούτον δεν ε χα καμμία ά'λλν) γλωσσά, ίσον ν,μίΐς εξευρομεν , υά αντί παρα€αλΐή άλλον ίσον , ωςε ή ' Αρά πικη γλωσσά είναι βε£αιχ η πλουσιωτέρα οΧων των γλωσ σών , κα) δια του το καϊ η δυσκολωΤερα εις το μνημονικον ως προς Την εντελή αυτής εκμαύησιυ, άν καΊ ως προς τδ εύ ληπτο ν και εύκολον τί?ς μαθήσεως αύτης διά την άκρί&ιαν χ.αι τδ πολύ ώρισμένον Της Γραμματικής Της καϊ προφοράς ί 'ιναι πολύ εύκολωτε ρα. καρά την Σινικήν. Μετά. ταΰτα έρχε ται δ συγγραφεύς ε'ίς τ ίνας εζηγησεις καϊ ερμηνείας της τά ξεως κα\ σημασίας ονομάτων Τίνων συχνάκις επανερχομένων και απαντημένων , ούτω Π· Χ· το£, τδ τελευΤα~ΐον ςοιχείον Τ%ς λέξεως £ιόγθ, σημαίνει τοπον, τό Ο, το τελευΤΟΛΟν ςοιχεϊον της λέξεως ιΛΙλ , πάλιν, τδ, Ο, τδ τελευταΐον ςοιχεΐον. της λέξεως &->^9, χωρίον, τδ, άνΤι , , τον πληΰυν- Τικον άριβμδν κ. Τ.Χ· Μ ετά δέΐινα γενικδν 'έναινον ολων των, ηγεμόνων, δσοι ύπερασπίσ&ησαν τάς επιςήμας, καϊ μάλι- ςαΐτάς γραμματικά ς, μεταβαίνει τελευτα'ίον ο συγγραφεύς εις τδ εγκωρ,ιον του ηγεμονος του'ΐεμέν, Μϊλϊκ· Ε σρεφ, ΜουμεχιδεδδϊνΜοεϊιδδ λ-'ΐ σΧ ά μ'ΐρ μαηλ, (_ Χ1 λ ρΙΧίΜ^,!!} ςϋ^/β ς^»νλΙ) ί^Ι, επϊ της. διοικήσεως του οποίου ύπηγεν εις το 'ΐεμεν, και ΐίρδς τΐν υπο'ΐον αφιερώνει και τδ σύγγραμμα του. ('Ακολουθεί ενταυ^~χ πλατυτέρα εκύεσις της γενεαλογίας του ρηύέντος ήγεμανος ^ ητις παραλείπεται ενταΰία.) Διά νά δώσω μεν ιδίαν τινα της πραγματείας αύτης Του Αιξ ικου, αρκεΊ ν αναφέρω μεν εις παράδειγμα τά ακολούθα αρϋρα εκ των όσων πραγματεύεται δ συγγραφεύς διεξοδικό τερο ν. , 'Αλ-μαμουδιιΐτ. (τδ Βάπτισμα.) 'Ονομασία Του ύδατος, εν ω βα,πτίζουσιν οι Χριςιανοι τά αρΤιγίννηΤΧ Λνταιν βρέφη" η πραξις αύτη επέχει πα$ αύτοΊς τον τόπον