— ( 126 ) — κείνων βίος δεν εγνώριζε τήν πολύπλοκον τάυΤη\> &ειράν, Την οποίαν εισήγαγε μετά ταύτα ή του ζ$ν πολυτέλεια Έ'υύΰς λοιπον ή νοσος έπισκη\^ασα , £ι»ίγϊ<ρϊν *" αοτω *«( την έπιίυμίαν του απαλλαττεσύαι, διήγειρεν εν άυτω κά'.ι τ>\ν παλαιοτατην α,άι ανευ λόγου, κατά Γαληνόν (ί), της ιατρικής ευρεσιν, εις έμπειρίαν φαρμάκων τινων κάι βοτάνων συνιςαμίνην , πείρα μεν και περιςάσει περιάαλπομένην πρό- τερον , άναλογία *·άι συμπεράσματι ΐπιςηριζομένν,ν υςε- ρον, αφ ού ο ανέρωτος φύσει του μαΰείν έφιέμενος, κάι εις ία φαινόμενα μόνον άπλως μη ευχαριςονμενοζ, ηρζατο ζη τεί ν και τους λόγους άυτων κάι τα ς αίτιας, ε'ξ ών ηδΰνα- το να συναγη και κρίσεις κάι συλλογισμούς. Περι^σοτεραν ομως ωφε'λε ιαν ΐ'φερε κάι εις τ ν!» ίατρι- κήν, κάι εις πχ<?αν άΧΧκιν τοΰ ανθρωπίνου νοός καλλιέργειαν, *ί φυσικήτοΰ ανθρώπου προς την έαυτοΰ διατήρησιν ροπή, τήν οποίαν βύζανε μεν εσωάεν ή ανυπέρβλητος άυτοΰ φιλαυτία, επαπείλουν 3ε εζωδεν πολλών εναντίων προτ€ολάι (0> κα τά Των οποίων έιν Ϋ,τον αυτός έαυτψ μονος ασφάλεια ικα νή, άναγκάσασα τον άνίρωπον εις Την ΰτίοδοχήν τοΰ κοι νωνικού βίου κάι μη Βελοντα , διότι μέλος αυτός τότε ολου Τινός γινόμενος, κάι το" ολον τοΰτο παντός κινήματος ως κανόνα νά 3εωρ^ βιαζόμενος, επρεπε νάδώσχ δια περιωρισ- μένην τινά ή&ικήν λεγομένν\ν ελευΰερίαν , την άπεριόριςον ικείνην φυσική ν, το πολυτιμώτατον άγαύόν , τό οπο'ϊον εί· χΐν, εν ω ην αυτός εαυτω και μέρος και ολον, και κεντρον χ,άι περιφέρεια" ουτωςομως ό άνθρωπος φιλανόρωπόφρος γι» νόμενος, κάι της κοινωνίας τά θέλγητρα κα.τ' ολίγον .αίσύα- νόμενος απελαμ€ανε και των εκ της κοινωνίας άγαμων, ε- χαίρε μεν * φίλον ορων της νόσου απηλλαγμένον, και χαί ρων ηκουε της απαλλαγής τον Τρόπον, ιλυπεΐτο δε πάλιν πα- 6εσιν άλλον όρων τυραννοΰμενον , κάι λυποϋμενος συνε£ού- λενεν άυτω ο,τι ποτ έκ πείρας η εκ παραδόσεως ήξευρεν *ίς του φίλου την Βεραπείαν. 'Ε ντεΰίεν άρα προηλβε κάι η (*) Ηροίςίΐ δγβίβηΐί ΗίΓ Αιιΐϊ, §. ι, §. 6, Πλ«Τ. ·*βλΐτ. Γ 1 , '»«*. 393. Μχξιμ, Τνα. Γ. Β'· (ι) Γαλίίΐι. ιίϊαγοιγ, σι"Κ 0 410$. Σι*. βφ\ α\ 8.