— ( 335 5 — ν η ίΐίι ίεζιά. " Ό έκδοτης ειτρόσβεσε τάς τελευταίας τρεΊς λέξεις ,,ηέπΐ δεξιά" άπό του Φωτίου Τν|ν Μυριο€ι£λον (Κωδ. σοη, σΛ. ΐδ^ο)" έλησμόνησ' δ/χως να μετα-Ζαλη (απέ το» αυτόν Φ&ίτιον) και τον παρατελευταϊου συμπλεκτικό ν είς του ίξαναγκης απαιτούμενο ν διαζευκτικόν, ,, καν μετα πολλών ι, "η μόνοι." Η αϊ αυτός ο θεόφραςος κατωτέρω (σελ. 8θ8) επαναλαμ-ξάνων λεγει, ,,Κα! εάν μετάποΧΧων 3εωσι, μαλ- ,, λον χ,α) Βαττον η μόνοι. „ Το νόημα, είναι , ότι ο! γυρί- ζοντες σκοτίζονται κ\εΌν , αν γυρίζχσι μικρόν γυρον , γρή γορα., με πολλούς άλλους, και εις τα άριςερά, -καρά αν γνρίζωσι μεγα,Χήπρον, αργότερα, μβνο ι και εις τα οϊξια. σελ. 809. ,,ΟΊ τε γάρ πλέοντες Βαττον κα\ μάλλον ,,ίλιγγιωσιν , όταν έμ € λέ · χωσι τοΐς κΰμαιτι και* τη" τω ν ,,'ΟΛΩΝ "αστρων* κινηθει." Εις του Φουρλάνου την μετά- ψρασιν δεν φαίνεται το ο Χ ων, Το οποίον *αί ο εκδότης ως νο'ίον υποπτεύεται. 'Απορεΐ ίυλογως καλ πςρι της κινήσεως τκν άςρων τίνα. τόπον β χει καϊ τί σημαίνει έδω. 'Αιτο τον Φατιον ουδεμία βοήθεια., ε'πειδη εις Την έπιτομην του η μέλη- «Τί τα ς τελευταίας ταύτας λέξεις, Ίσως διότι αΰδ' εκείνος Τα; ε\οησε. 'Ουδ' εγώ καταλαμβάνω Την ωρχν ταύτα" αν Το άς μ α ν {όχι το όλων) πρέπη να εξαλειφύ# , η να γρχφύίή με αςερίσκους ως σημεΊο* κολο€ώσεως του κειμένου' τούτο μανον τολμώ να βεβαιώσω, ο τ» ο συμπλεκτικός σύνδεσμος πρεπει να μετα€α\Οί εις διαζευκτικού. Υράφω λοιπόν μέ ση- μεΐον χάσματος „ Τΐίΐς κύμασιν η *** τ% των όλων αςρων κι- ι,νησα·" η όΧοκλήρως, έξαλείφων το ας ρω ν, κάΐ μετα βάλλων το όλων, „ τοΐς κύμασιν ϋ τ# των ά'ΧΧων κινήσει." τ ΐί δευτέρας ταύτης εικασίας μου Τα νόημα είναι, ότι οI •χλεοντες ζαλίζονται πλειότερον βλέποντες εις αυτά τα κύμα τα, παρά βλέποντες όποιαδήποτ αΧΧα κινούμενα πράγματα. Μ πρόσωπα , τους ναΰτας, παραδείγματος χάριν, Των οποίων Κ δια την σωτηρίαν του πλοίου κίνησις και ταραχή αυξάνε ται αναλόγως της κινήσεως των κυμάτων. Είς τΐήν αύτην σελίδα (809) κατωτέρω' ,,'Ανα£λέπουσι χ δε ου συμβαίνει τούτο [το ΓΧιγγιαυ] , δια Το μη "Ωϊ άπο- ,,Τείνειν μακράν'ο εκδότης ε€αρυτόνησε το "ίΐ ζ, δια να. ο-ημανίή το "Ούτως. Πιόανωτερον οτ» ο' Φεόφραςος έγραφε, «ι δια το μη 'οΜΟΙ 'ΩΣ αττοτείνειν μικράν.^