ϋτων Ιίρος (ΰοοκίμαισιν και άτίτην, κάνεις ζΐ&αα δ«ν αμ· φι€αΧΧει. Τοίτο ομως δεν άρχ,ίΐ' και αν το (, : .αμα /ί.<ι£ι ψιι- χρεκ, >1 κακοσυντακτον, οί ηιΧεον "έντεχνοι ΰτοκρι.οΐΐ &ίν :ί- Χουν δυνη!)η νχ εζαΧεί 'ψωΟΊ τά εΧατ-ΐώματά του ,' και ν,χ κι- ι/ι^σωσι τον 3εατ\/ιν. Το πλί^ς των πρόσωπων όχι μόνον δεν είναι αρετή , αλλά και σνί,αϊ^ν αδυναμίας , και καταντϊ π'.Χ- ~Χα.χ.ις είζ κακίαν. Η απα,τη δεν κρεμεται ούτε άπο την ποι- κιΧίαν Των σκηνών, οΰτε απο το πλήθος τ£ν πρόσωπων , άλ λα κεντά εις Την φυσικην και εντεχνον μίμησιν των ΰπ';κ(ιΐ- •Των, απο Την άκριτη ζίυγραφίαν Τοΰ πνεύματος, τκν 'η'ιων , των είιίμων, άτίο τον χαρατηρα του λόγου, και άπ' αυτά τά ενδύματα.. υγιαίνετε! τ£ 2θ Μαίου, ΐ8ι8. Ν. Πικχολο ς. Βιβλία Νεοφανή. ΜΑΘΗΜΑΤΑ Της Γ ραικικης γλώσσης διά το σχοΧΐίον. Των εν ΤεργέζΜ κατοικημένων ΤραικΣίν. Μέρος Α'.' πεμέχ'ν σΰμ- μ,ικτα ηύικα,. 'Εν Βενετία παρά ΝικοΧαω Τλυκεΐ τ 2 ε'ξ 'ΐωαννίνων. 1818. Σελ. ιβ'. και 133. Το οΧον σύγγραμμα διαιρεί ό άριςος συγγραφεύς Κύριος ΚωνςαντΤνος 'Ασωνιος εις δυο μέρη , των οποίων το ε ως τώρα εκδο(ΐέν πρώτον περιεχον Συμμιχ,τα 'Ηϋικά. ποΧΧαχόύεν διε- σκευασμενα είναι διωρισμενον εις απλην άνάγνωσιν ' το δε οσον ουνω εκδοθησομενον δεύτερον μέρος, του οποίου προτασ- ότται σύντομος ΐδεα Της Τραμματίκης ημών, εν εΐδέι Χε'ζΐ- κου , ερμηνεύει Τ ν, ν γενεσιν ποΧΧων λέξεων , εμπεμεχΟμίνων ιίς τβ πρώτον μέρος , Την σημασίαν , και φρασεοΧογίαν αυ τών , παρα€οΧην, εΐ δυνατόν , μέ Την άντιςαχοΰσάν 'Ελλ»!- νικην , ενΙία και εξετάζονται ποΧΧά μέρη των "Ελλήνων Συγ γραφέων, διοριζόμενα ιδιαιτέρως διά τους ,προ&€ηκότχς την ηλικίαν, και μαώησιν νέους. Το βι€\ιάριον τούτο αν και είναι διωρισμένον κυρί&ς δια το σχοΧίίον των εν Τ εργέςη κατοικοΰντων ομφίϋων , ως Το επιγράφει ο Κύριος συγγραφεύς, είναι όμως συ^ίσ ε ως ά ξιον και εις τα Χοιπά σχολεία εις άνάγνωσιν. ^Εντδς ήμερων τίνων εκ€αίνει άπο τά πιεςηριχΤοΰτυ*ον χαΐ μία σύντομος ' Αριθμητική παρά του Κυρίου Β ε ν ι α μ > " του Λεσβίου , διδασκάλου εις το Α,ΰκειον τον Βουκουρεζϊεν·