να όμιλή Ο'ή ίναντίοΡ της προσθήκης, 'όμως διε κόπη αιτία: της ΐΑίου'σν,ς ί<"άΐ)Μ<ι>5 «~ο ΤΟ όνω παρλαμέντον περί του γνωχΟΐι τολμήματος κατ α της ζωής του Πρίγγ'.ποϊ - 'Ριγίντου, χαί βιρ' οϋ ήχροάσθηναν τον λόδρ Μουρρ,άν, ΐγ· χρίίη-, χαθώ; ΐσημιιώθη νεωςί, ή άναψαρά τοΰ άνω παρλαμέντου , χ«ί το ν.ατω παρλαμέντου άπίρβσ.'ίτι να σνναχθψ, την ίκορψιον. Σ ΰ ν ο 5 ο ς του βνω παρλαμέντου τη 29. Ια»· Πίρ: τί; δί)9 ώρας ίσυνάχθη τ ο άνω ~αρ- λαμεντον χαί οζηγί μι την φηψισθείσαν τη προ τεραία τ μέρα αναψοραν ιίς το ^παλάτιον του Πρίγγιπος- Ρεγίντου· μετά τάς Δ.\ έαυνάχθη πάλιν, Ό γραμματεύς εψανερωσεν , ότι ο Πρίγ- γιφ -'Ριγεντης άπίχρίθη εις την άιιαγοράν, ότι χατα το νιωτΐ συμ&ε&ηκύς ίλυπεΐτο μεν μόνον δια την ταραχών ττς είρννης χαί παρα&ασιν του πολιτιχου αιτήματος , οτι ομως επρεπε νά £π<- χίιρι^Οωο» ολπ τ' απαιτούμενα προς εΰρεσιν χαί ποινψ τών ΰπίοθιίιιων.—'Γο'τί ό κο^ης Δαρτ- μ ου 9 επρο§αλε να γενη άναψορά προς τον Πρίγ· γιπα-'Ριγίντην εΰχαρι~ήριος δια τον απ6 τοΰ 3-ρόνου λόγον του. =— Ό χόμης 'Ρ ό τ ε ς έλά- λησίκ ιΐϋίρ ττ}9 άνω άναψορας' εσύγχαιρε το παρλαμέντον δια τας νίχας χατά του ' Αλγερίου χαί Νιπαλ· Ο σον ο £ περί της συμψορας χαΐ ά· ναγχης τοΰ τόπον, άπέδιδεν αυτής το αίτιον και αυτός εις την μετα&ασιν ατζο του πολέμου εις είρήνην, ταλανίζων ομως, οτι χαχότροποι με- τίχίιρι'ζοντο τ αυτήν ττ,ν άναγχην πρόφασιν ταυ να διεγείρωσι τον λαόν είς άποςατίαν, χαί'βίαο εναντίον τοΰ σε^αςοΰ ΰποχειμένου τοΰ βασιλικού υφους του , μ ολον ο που είναι πληροφορημένος ~ερΐ της εϋπειθεΐας χαΐ υποταγής του περισαοτε'- ρου μέρους ' χαΐ επειδή χαΐ οί εύχτήμονες σαμ· μετ έχουσι της ανάγχης χα) αυτοί, χαί -πολλάκις μι μισοάδεια πουγγία συνεισφέρουσι προς άνα- χουψαμον των πααγουσών κατωτέρων ταξειήμι τοΰτο Β'ίλει συνδέσει ςενώτερον όλας τας ταξι<£ των ΰπηχό&ν της Μεγαλειότατος τον προς ιρυ'λα- ξιν τών χαθιςοότΐύν νόμων. Ό λόρό Γ ρ ίϋ επαινεί μίν τιρ&τον ,.χ·α9(ύς πρέπει το" επιχείρημα χατα του Αγλερίου, εκρι- νεν όμύ$ς αυτο χατα τ·ην νυν χαταςααιν της ιιο- λιτει'α; έ£ αίτιας τκν πολλών χρε'αν χαΐ μ.εγά· λ(ύν δοσιμάτων μη άναγχαϊον } χαθοτι αποβλέπον προς αυ^ησιν των χ-αταπιεζτυσων συμψορζύν, ιν '2 μάλιςα οΐν ημποοίι νά χαταΧαΦη ποία χαλά ά-έχτηταν εχ τούτου χαΐ ποία ήτον η πανηγυρι- ζομένη παντοτίινη ασψαλεια· 'Αψ ου κατηγόρη σε $έ χαί το μεγαλορρημον υιρος, με τό οποίον ΐμηνύθη εις τον λόγον ή ν/χη χατά τρν Νιπάλ, 'έοιιξε μεγάλην άμψ.§ολΐαν ότι ή ειρήνη, χα$ως εΘεξαιουτο εν τω λογω , 3·έλε®διαρχέα$ι πολύν χαιρόν, } ,επειδή , μιλόρόοι (ί ζαχόΧουΒεϊ) , μαί νεται" μοι , τό σόςημα της πολιτιχής, ρτο οποίον ΐπιρεώεται είς ταύτας τάς βεβαιώσεις , αντί νά βεβαίωσα τήν ιίρηνην της Ευρώπης, επαπειλεί είς αύττν τον μίγιςον χΐνδυνον. Αί προς 3εμέ- λιον της ιίρννης γινόμεναι παοά της διοιχήηί'Λς της Μί^αλίίοτητο'ς του συνθηχαι μαίνονται μοι ε ς ίσου εναντίαι τ'-ύν διχαι'Λματίύν χαΐ της αυτο νομίας τών εθνών χαί τών υποδειγμάτων της α ληθινής ηρονηαείΛς , έναντ'ιαι πάσης πολιτικής χαί διχαιοαΰνης, αρανιςιχ-α-ί τής ελευθερίας άλ λης τίνος -χώρας, ίπ>.$λ-αΘεΐς εις τα ίδια ήμών αυμψέροντα ■ επικίνδυνο ι δια τήν ήθιχήν ,αυτών είαροήν είς τό Βριττανιχόυ ςράτευμα, επιχινδυ- νώτεραι όμ(ύς είς την άσψάλΐίαν τοΰ Βριτταυι-λου πολιτικού χαταςηματος ( αχοΰιτε , άκοΰετε ! ) * χωρίς να ζητηθη τι ό'ψιλος διά τήν Άγγλίαν } η νά άπο&λίφωαι προς εν τών συμφερόντων τού των , προυξένησαν αύται αί σΐι'θήχαι τής διοιχή- αεως Μέγαλειότητός του μΐ τ ας ξένας δυνάμεις τοΰτο } τό να γϊνωμεν είς -αυτας χό άντιχείμΐ-