— ( 617 > Της τίεριτομης , ωςε, κϋ(ίως ιίς άλλα ίίι/νι Το παιδίον κα6α* ρίζεται δια της περιτομης, Ζτωπαρ' αΰτοίς διάτα βαπτίσματος. * 0 /Λϊταφ/3αςν)ξ (<5κ] Χ . ο εκ του 'Αρα€ικο5 Τούρκος, κα\ ο χι ο γραφεύς της αερικοί:γ,ς τα.ύτν,ς) Χέγεί: *Η Χεξις Μεαμουδιιετ , είναι εζαρα€ισμένη, με το ςοιχείον ύ , ΔάΧ, γεγραμμ'ενη , κυρίως Μβπιιιάΐι^βΐ, ι11λ^0^*Χ/4 , εκ του 'Ε βραϊκού , οπου σημαίνει κοώα,ρι&μον. Οί Χριςιανοι εχουσιν εις τάς 'ΕκκΧησίας κα) τάΜοναςήριάτων κοΧυμ£η$ρας εκ μαρμά ρου , τάς οποίας γεμίζουσι κατά τίνα καιρόν διωρισμενον με υί> ωρ κα\ έμ-ξάΧΧουσιν αΧας ν) βαΧσάμου 'έΧαιον, δια· νά προ* φυΧάξωσι δια τούτων το ΰδωρ από την σηψιν. "Οταν γίνη- ταί τις Χριςιανος, φέρουσιν αύτόν οί κακοτροποι (ΰ&βΙ^ββΓ- ίβίεη) Μονάχοι, παρόντων καί τίνων εγκρίτων Χριςιανων , 'έμ- Κροσύεν Της κοΧυμ4η6ρας ταύτης, καϊ άφ* οϋ άναγνώσουσι ςίχουςτινάς εκ του ΤίΰαγγεΧίου επάνω του ύδατος, εντεΧ- λονται και έρμηνεύουσιν εις αυτόν ισχυρώς προς ίντυΚωσιν ιν τω νω κϊνάτιυα δόγματα εις την (αγίαν) Τριαδα αναφε ρόμενα, , ιίς τά οποία ο' βαπτιζό μένος αποκρίνεται καταφασκων. Ααμβόί/ουσιν 'έπειτα το ΰδωρ καί το χΰνουσιν επάνω του- βα-' πτιζομένου Χέγοντες : Κα ίαρίζωσι εν ονόματι του Πατρός, Του Χίου κα) του " Αγίου Πνεύματος, ενώπιον τούτων των μαρτύρων. ΜίΤα ταύτα άποσπογγίζϋυσι το εκχυΟευ ΰδωρ δια \ινος , μανΤιΧίου. ΣυνεΑίζουσι δε εις τους τοπους των να βαπτίζωσι Τα βρέφη την ογδόην ημίραν μετά την γέννησιν. Οί γονείς ψέρουσι ΤΟ παιδίον ίμπροσΰεν του Μονάχου, οςΤις ιπιΧέγει τά ανωτέρω μνημονευθέντα μυΟοΧογια, τά οποία ο! γο νείς επι€ε€αιοΰσιν εν ονόματι τοΰ παιδί ου καταφασκο ντες^ 'Ρ.πειδη δέ το ΰδωρ δια το εμ€α\Χομενον άλας και ελαιον προφυΧαττεται από την ση·^ιν, αποδίδουσι Την είς καΧην ,κχτάςασιν διατήρησιν αύτου είς Τοΰ 'ίερέως Την ιυΧογίαν. Αΰτη η πραξις, καίως κα) το άνά^ιμον των κηρίων (κατά την ιορτην ϊης 'ΐπαπαντης) , είναι των Μονάχων τίρατουργία. 'Αλ-όυαχίί (ΑΙ-νβΗΐά, ό εΊς, ο μόνος ), το ση μείον της μονάδος, Το οποίον συνεΛίζεΤο ποΧΧακις καί είς τον δν'ίκό* αρώμον , ας* (Α.1-^β1»ΐάβϊη) σημα,ί*