ίίγος, όβον χαΐ δια τάς άναριθμΫτους περί το3 καλώ; άρχεαι ΰποθήχας, με τ ας οπο ίβ$ διασττίι- ρϊτβί ο λό)Όίτου ίία βοίΐτοϊ ωσάν μί ανθ-η. 'Αλλ' ο ®εμίςιο$ ίιαψίρει χατά πολλά του Συμμάχου κατά τον λόγοι/, επειδή ο τίλκιταΐβς β^βηο 5}>05 βπο<ρ9ί^οτ£χόκ και χα9' (ΐπερδολνίν παραςαταό», ί'ν ω ό θίμΐ^ιος ρέε: Οί'οϊτι; ή ρεμα ρΥων ποταμός, «λλ' ού'τί ζητεί επίτηδεο- ττ» εμμελίιαν, ου'ιε δί παχίί; ΰττοί/χας, ο'λ- λα μ^ον μεταχειρίζεται αυτοματον ως ειπείν εη- ςροβρί'αν λό^ων χα* εμψατον τ Λα λαμπρότητα λο- ^οο. Αια'γ-:ρει ζε & Θεμιςιος χαΐ του Ισαίου ουχ ολίγον, επειδή πλην τ·^ς μεγάλης διαψορας χα- ϊο τη» έποχην ττ5 άκμηςτω», ό ίχίν 'ίσαΐοςυ- •κάρχϋ 'Αττικός, ό $ί Θΐμίςιος Άσιανός' αλ λά δια τώ λέξεων 'Ασιανόζ ρ'ν'τωρ δενΒέλομεν να δηλώβΐΰμεν διεφϊαρμίνην ρήτορα·/,κ * έίότ', αν χαΐ η 'Ελλα; ύττηρχί χυρώ>5 ν τροψίς τής ρ'η- χοριχης, ψως χοί * 'Ασία {γέννησε πολλούς ρη- ταροίΏτατου; α»δρα$. Μάλιςα δέ χαΐ Λατίνοι ε- φιλοτιμγ9ηααν ενίοτε να μ:υ.γβ<ύβα> επίτηδες το ειίος τής'\σιανης εϋγλωττι'ας, εν οίς υπάρχει, μαρτυροϋν- τος τοΰ Κιχέρωνο$ I) χαΐ £'Ορτέναιος. ί>ϊ φΐ*ει·ί- ιηιιί οιιγ 3ΐ1οΐ68οβη8 ΓΠ3§ϊί βοπι^ηΐ (ΗκοβηκΙο <1ιΐ3ΐη βεηίοΓ Ηοι(ϋη;ϊυ$ ^ οβιιββΒ τερβπβ. πιιιβ νβηίίίπΐίί (1υ38· ρππιυηη, <{ΐιο<1 ξβοιιι βΓβΐ ΟΓίΙϊοηΐ» ΑϊΪ3ΐϊοιιιη, 3(1οΙε»οβηΐί<>£ ηηα* §ίϊ εοηοββϊΐιπ!, (|ΐΐίπι Ββηεοίυΐϊ. Ο' ϊδίος Κ<- χερών λίγα περί τοΰ 'Ααιανοΰ ίϊγους ζ) ταΐτα. Τβϊίίυαι β$ί §οη«ΐβ ίη ^αο ίοβηΐηΐ ίϊ»»Γβ8 Π. 1ί, 38Ϊ3(ίβοπιιη οΙβοΙοΓίαιη ρπηοίρβ», Ηΐο- ΓΟοΙβϋ «ι Μ-βαβοΙββ, «ιίηΐπιβ «ηεβ βεηίβη. Αία «οη(βη>ηβθ(ϋ. Εΐίϊβηϊπι β ίοπη» τβπία. 4Ϊ8 βΐ 3Β ΑΐιίοοηίΓη Γβ^ιιΐβ 3ΐ>ϋΐια(, Ιβι&βη ϊιοο "νΐΐϊιιιη οοπιρβη83η{ νβΐ ΐβουΐΐβίο τβΐ οό· ρΪ3, Ο' ϊίιος Κίχερων, £« νίος ων, μεπ$η ΐ) Εΐί Βροΐιτσν Λΐψ. 95» , Λ) Λόγ. *ΐψ. μ&. %χί Α'αΐα» ενίχα ττς επις·ήμ·/\ς τοί», δια ν' αχροβ<τ9ί τους ρντορας , ω'ί αυτόζ μαρτυρεί λϊγύν 3). Α8Ϊ3 Ιοία ρβΓ3^Γ*(3 β8ί , ΟυΠΙ «IIΟΙ 1X111 (]αϊ. ίΐβπι θΓ3ΐθΓΪΐ)υ'.. } ηυΐΐιυβουαι εχβτοεΙοΓ |ρ, 81$ ΙυΒβηΐΐΙιυβ, ^υοΓυιη βΓ»1 ρΓΪηοβρβ Μβ- ηΐρρι:β 5(Γ3ΐοηίοεη9!ί, πιρο ]ιΐ(ϋείο ίοΐ» Α- »«3 ϊΐΐϊ* ιβΐΜροήΙιυϊ άϊϊεπίϊϊίΓηΐΗ. Ύεσααρά. χοντα ομ(ύς μετά τον Τοιίλλίο» χρόνους , εν ια παρά τοΓΐ "'Αττιχοίϊ παράκμασε πλέον ιχε'ν/) * άργαΐα εΰγλ'ύττία , οηίείς άλλ^ς ΰ:."ϊίρχί σχείόβ εν ό'λν; τη 'Ασ:α χαΐ αΰτή τ·η 'Ελλάάι πιριψή. μοτεοος τον Θίμ:ς:ου. Αία τούτο χαΐ χβτίο·ω. ρεύ9-ή άπο τους μιγαλοδνρους αυτοκράτορας μΐ πολλά βραβεία χαΐ πλήθος λαμπρών α'ξιων. 'Αλ λα ίιά να συϊτέμΐϋ τον λόγον, εάν ίίίον ίντ(· λοΰς ϊίδοιίϊ ρψοροίοΰ υπάρχει το να γράγγ τις εΰχραΐ'Λς, άγ9όνως } Ζ'ιλυμα^ς χαί ά»9·ηρΐύς } χαΐ νά μ·Λ περιέχ·η ο λογος μαλαχοτψα χινα χαΐ α- πεψοχαλιαν, λέγω οτι ο θίμιςιος υπάρχει είς «χ τω» άρι'ςων ρητόρων. *£ν τούτω όμως τω $χ$ο9ί»τι παρ γμ'2ν λάγίύ τοΰ θεμιςιοα εμπεριέχεται της ψιλοσθγι'ας §ιεξοίιχον ΐγχ'ύμΛν. , την οποίαν ο ρήτ'&ρ ε- νηγχαλι'σατο ϊχ νεαρας ήλιχίας. Διότι μΐ το νά ί^χβη I Θΐμιςιος χφ 484 "ίί τν^ν προσψερ ο- μενψ άπο τον θεοδόσιον $ιοίχ·/ισιν της Κων^α»- ταιουπολε:ι>5 ωί έπαρχος , μερικοί ν-ερα·/.ρι$εΐς αοκοψάνται ε&άύν κατά τον κλεινού τούτου χαί πολλά; εχ3ουλευσεις διΐξαντος προς την ποληείαν άβίρος, ΐύασν νά άπεαχίρτ-ηνεν από τήν δεσποί. »αν ψιλοδΟψίαν ίίς την άχμάζουααν πολιτιχηνζ(ύ- ήν ' τω» οποάύν χαχοΆόλων άνΒριΣν τους λόγους αναιρεί με τούτον τον αποη^αιότατον λόγον. Διό τι γιν,ύαχ'Μ τί συνειδός του χαθαρον, άποΰειχ- νυει με ί'ναρΉμητα αχείόν επιχειρήματα, οτι ίί» πρ'ετΜ νά χατηγορ-ζβή $ιά τοΰτο, ί«οη ί. ^εχβη άζι'αν, επει&η χαΐ πολλοί άλλο: ψιλόαοψχ β) £ίι Βροϋτον ϊΛψ. 01.