— ( 343 ) — παραΤ^,ρΐΧ, αΧΧατί αποκρίνονται οί ξένοι; ήμιϊς,Χεγουν , ε'ί· χαμεν χρείαν απο μ-ίαν προφοραν , Την εφενραμεν ούτως, δι'- τι ^ γΧωσσα μας μας την εδανειζεν' Τα εΧΧατΐωμαΤα, οπο ι» ϊ'χΐί, <ίέ'ΐ> τά άρνονμεύα , α'λλ' ως ττ^ος τον σκοπον μ&ς ε'ιν. ι αΌ-α^ί, ούεν φιιΧάττομεν αατήν εως νά ιυρωμεν κα.Χ·/~ί- ραντης, χαί ως τόσον μι το" μέσον Της οσας λίςεις ϊζευρομ,εν νά εκφωνιισωμεν , ϊςευρΟμεν· ενταντω και νά τας ορΟογραψϋ- μ,ίν (8), χαΐ οί αυτής μαΧιςα εξιχνίαζα/λεν τά καΧλη τ·/,ς ποιητικής και τίς ιύγΧωττίιις. 'ΐίου τί λί^ 001 " ι κα ' Α"-β τ^ν «λνι'ύειαν, μοι φαίνεται να ϊχουν ολα τα. δίκαια.. 'Α\λ* ημπορουμεν Ϋιμ.ίίς να ξαναΧαέωμεν Των παΧαι'ν τ ην προφορΛν-, η άποκρισις εςαχ^η νΐ'ίνι άποφατικη εκ. τ αν προ- Χιχ^εντων. "Οποιος είναι άξιος να μας είπη τί Χογης επροφε-, ρεν ο Πλάτων, ας μας δωση χ.αι μ.α(ίημα' αλλ' ουδείς τον Πλάτωνα νικούσε , ουδε η προφορά των δίφθογγων γρχφεται. Είναι τύ ίδιον να ηύεΧί νά άναγνωφ^ ενας ΙταΧος τά Τχ,ΧΧιχ,ά £ο'ς ο ΪΙαρισιανός, χωρίς κοντού να εΧα&» μα(ίημα από ζων τανοί» £ι<ϊάο"κ.αλον. 'Οττνίαν οΰν ιτροφοράν κ.αι αν αιΤΟΛΤ^ιτω- ί^ϊν, ποΤε °ίί'ν η,μποροαμεν να είπωμεν , ίτ< ίίναι ν| προφορά Των παΧαι&ν. "Όχι μόνον Των διφΐιογγαν , αλλά και διάφορων συμφώ νων ή -προφορά ϋ εν γρα φεται από μίαν εις αλλ ν) ν γλωσσαν. 'Η/ΑίΤς επι παραδείγματος δεν ημπορζμεν νάγρά^ωμεν ουτε τό 1> και ι.}ι των Γάλλων, οϋ'τί το ο Των Ιταλών, ούτε διάφορα Αλλα (Γΐίμφωνα τί«ς'Ρω(Γσικ.ίίς, κ.α§ώς χα 1 · το § Των'Ολλανέων. 'Αλλ' επειδή οΰτε Των νυμ-φοονων νι προφορά δεν γρα· φίται, χ,α^ως ε'χάσ&μΐν Τνϊνπροφράν Των δίφθογγων, ημπο- ριΊ Τινάς νά ίίττ^ , ποιος ίζεύρει αν ίεν Ϋ,ακοπρδφερωμεν Την νήμερον κ,αι τά σΰμ/φανίμας·, αύτη όμως η αμφι€οΧία δεν ε'χει τόν τόπον Της, επειδή η προφορά των σύμφωνων ως / αο - νοφύογγος, δεν φέρει Ουδΐμίαν από τάς διτσκολίας των δι· φθόγγων, και ΤεΧος πάντων όπως και αν είναι , η σημερι νή προφορά μας Των συμφώνων, καμμίάν β\α€ην δεν πρ' ζε- νιΤ ουΤε εμπόδιον εις την βεΧτίωσιν της γΧωσσηςμας. ΤΙερι δε το» β η Των προβάτων, ο Κύριος Συγγραφεύς δι ν αποΧογε'ΐται' με τεΧείοτηΤα. καύως πρεπει' εί χ,αί μονο- τύΧΧαζον αυτό τδ παράδειγμα, είναι ίσχυρον αρκετά, επειδή τά πρόβατα βίζαια δ?ν αΧΧαζαν φωννιν, κχϊ α,ν τψ σήμερον