— ί 331 3 — ϋριττανικήν Του Μεγαλειότητα νά κατα- πεισ3ώσιν οΧαι αί χριςιανικα) δυνάμεις νά παύση -παντού τα εμπόριον Των μαύ ρων, ώζ κα.)^ 3έΧει παύσει εξ απαντος εκ μέρους Της Γαλλία; είςτίεντί χρόνων διάςημα, κατα τον οποΤον καιρόν ως το- σαν ο* πραγματευδμενος με τοιούτους σκλάβους δεν ήμπορεΤ να φέρψΛ^-πωλή· σι$ αυτούς άλλου , παρέξ εις τάς αποι κίας του τόνου εκείνου, όνου είναι υ πήκοος· Β'. Και αϊ δυο^ διοικήσεις 3έλουσ* διο ρίσει παρευ3ύς επιτρόπους δια νά κατα- γράψαισι τί εξώδιυσε καθεμία διά τους αιχμαλώτους της άλλης δυνάμεως·, και να συμβιβαα·3ωσι τίνι τρόπω νά πλη- ρωΒώσιν εκείνα όπου εύρε3ζ ότι ή μ.ία. εξώδευσε περισσότερον παρά τήν αλλ·/.ν. Γ'. Οί αιχμάλωτοι και τ£ν δύο δυνά μεων 3έλουσιν ύποχρεω3ώσι, πριν ή μι- σεύσωσινά πληρώσωσι και αυτοί τα ιίρός ίδιωΤαςτινας ^ρέηΤων, η νά δ(ΰ- σωσι περϊ τούτων ιγγυησιν. Δ. -Ευθύς άφ' ού ε«ικυρω3^ η Κάρου- σα συν3ηκη , 3ίλουσι δο3ώσιν όπίσω εις τήν ανήκουσαν διο'ίκησιν ηείΐ τούςό~ πηκόουςτης ο\η η περιουσία, τα εισο δήματα καί ο σα / αλλα. πράγματα έκρά- τ·/,σε καθεμία, δυναμις προς καιρόν άπό του 1791 έτους. Οί ίδιοι επίτροποι, νερ) των όποιων εβ~ ρέ3η άνωτ'ερω {άρ3ρω Β'.), Βέλουσι 3εω- ρήσουσι καϊ διορ3χάσουσιν όλα τά ζητή ματα , όσα. εχουσιν οί Α'γγλικοί υπήκοοι προς την ΓαλΧίΚίίν διοίκησιν δια Την τι μήν ακίνητων κα} κινητών κτημάτων, τά όποια εδημεύ3ησαν παρανόμως από Γαλ- λι κους διοικητάς, ετι δε -διά την παντε· λπ ημερικήν ζημία υ των προς ξένους δα νείων των* η δί άλληντων περιουσ ίαν, Υί οποία έκρατή3^ παρανόμως από του 1;(>ί έτους· Η 1 Γαλλία υποχρεούται πιρ\ της άνω· νέρω ΰπο3έσεως νά πράξη και αυτη προς τους Αγγλικούς υπηκόους επίσης δικαίως ως καί η Α γγλία προς τους Γαλλικούς υ- κηκόους. Η* δε Α'γγλικ.ν) διοίκησις έπι- 3 υ μου σα. νά δείξη καί αυτή προς την χρι- ςιανικωτατην αυτοΰ Μί^αΧπότΜΤ'α, «ν τρόπον ΐ'δειξαν και α! λοιπά) συμμαχι κοί δύναμης , τήν εφισιν ν,ν 'έχει Του να μή μείνητι Ιχνος των αποτελεσμάτων της δυςυχοΰς εποχής, ν, οποία τυχη αγα- 3α επαυσεν ηδη διά της παρούσης ειρή νης, υποχρΐοΰτα.ι, εύ3ΰς όπου λάβωσιν οί Α γγλικοϊ ύπήκοο,ι όλην Την πρεπουσαν ίκανοποίησιν, να μή ζητηση πλέον οσα. τυχόν έξώδευσε περισσότερον διά την τρο* φην των Γαλλικών αιχμαλώτων· Ε'. Ε πι3υμοΰσαι κ α! αί δυο δυναμε^ξ νά άποκαταςήσωσι πάλιν / μεταξύ των υπηκόων των τάς φιλικωτατας σχεσεις^ υπόσχονται νά σνμβιβασ3ωσιν όσον τα· χιςα περι των εμπορικών αυτών σχέσεων επί σκοπώ του νά αυξήσωσι την ευδαι- μονίαν και των δυ'ο μοναρχιών. Ύαΰτα τά άρ3ρα 3έλουσιν έχει την ιδίαν ίσχύν καί κύρος κτ· κτ· £'ρ3ρον εν ε'ίδει προσ3ήκνις είς Τιην συν· 3ήκην μετά της Προυσσίας. Α"ν κα,ί ή συν3ηκη της ειρήνης, γενο μένη είς τήν Βασιλείαν τ5. , Α·π'3ΐλ. > ΐ795< ί'τι δε'^ιή συν3ήκη τουΤιλσΙτ Τη9· ^ουλ. ι8θ7· <4 συυ3ήκη κατά τό Παξίσιον Της ίο' Σεπτ. Ι8β§, καί εν γενεί ολαι αί συν· 3η και, ιό σαι από της ειρήνης κατα την Βασιλείαν έγιναν μεταξύ Προυσσίας καί Ταλλίας , άκυρώ3ιησαν ηδη πραγματιωδωί διά της παρούσης σ»ν3ήκης,^ως τοσον έκριναν καί αί δύο δυνάμεις ενλογον να κηρύξαισιν ακόμη §ητως, ότι α! ανωτέρω συν3·ηκαι παύουσι νά έχωσι τί κυρ^ς ύ- ποχρεωτικόν τόσον κατά τά (οανερα οσον και κατά τά μυςικά αρ3ρα, και ότι α παρνούνται αμοιβαίως όλα τά δίκαια καί δέν υπόκεινται πλέον είςτι χρέος άμ.οι- βαΐον ^ προερχόμενοι* από τάς ανωτίρια συν3ήκας· β ' χριςιανικωτίτη Μεγάλειότης Του υ- ποσχεται νά μείνωσιν άκυρα ολα, οσα ε- 3εσπ<ίσβησαν εναντίον Γαλλικών η τοιοο· των νομιζομένων υπηκόων, οσοι είναι ΐή •ή σαν είς δούλευσιν της Ώρουσσιακής Με- γαλει ότητόςτου. Τ Α Α Α I Α Π α ρ ί σ ι ο ν, τ% 4· Ιουνίου. 'Σήμερον εγινεν έδώ η δν,μ.οσία σύνο δος του Νομοδοτικοΰ σώματος κα^είσηχ- 3% το νέον πολίτικόν σύςημα. Ο βασι-