18 2 Θ.| Μ I Σ Τ I Ο I τέΘηυ ί Χ γίΚανίρα'ας την αρχι]ν υποςαδ τίί Κβλλί- πόλκοί ι); Ε' μίν ες ω τί' των εκείνης έπραξα παραγγελμάτων , χατέθην' -εΐ δε πανταχόθεν τους £χίϊ9ίν ετήρησα νόμους, ου χατί&ην, ω Φ:'λο; , αλλά χοτο γώραν άνα€ί€ψ.α, 1'. 0^£ ^ορ Σωκράτη; εκεΐκο; ε* ψ.λοσοηίας Χβτέ&η πρυτανεΰσας 'Αθηνηβιν 2), άνίσχε γαρ τοις 3) λ'" ουοέ ο πάγκαλος Ξενοφών ςρατηγήσ»·ς των μυρίων £κ φιλοσοφίας κατέέη» έσωσε γαρ τοας "Ελλ·/μ/ας $ χ των εσγάτων Χ·.ν5ύιων' ου^ί Παρμενί δης χβτίδη νομοθετών 'ΐταλιωταις , ίνεπλνρε γαρ ΐΰνομι'ας την μεγάλην χαλουμένην 'ΐ.λλάόα 4)· Κοί' ΤΟ ! ίώ 6£Τ! χρ~ηςον της έμνς αρχής , οΰχ /- μον , άλλ' έχμέμαχται ίχ του παραδείγματος. Εί* χί'οδοΐΐί χρείττων εγενίμην, ίζνλωσβ το.» ίση- μέραι πλουτοδοτοϋντα. Εί τον Βυμον εχαλ/νοι», προ5 ιόν χεφοτονησαντα άφιωρων. Εί ζροηςην ίρψανων, τον κοινού εμιμοϋμην ,πατ(ρα. Εί το ι) ΚαΧΧίποΧιν, ητοι χάΧήν πάλιν ; ονομάζει την ΚωνταντινίποΧιν πάντοτε, ο θεμίΖιο; , τψ ο- χοίαε την ωραιότητα περιγράφει ειι τόν ΙΗ, λ,όγον. 2) Ό 2ωχράτηε ύπηργε, κατά Πλάτωνα ίίί άποΧογ. Σωκράτνε, πρύτανιι της ψυΧηςτυ '*4ν. τιοχίίοχ , ενΆα διηγείται χαί τήν ξαΒερότητά τν ε ναντίον των Χ. (ίο) τυράννων, περί ο ν ιδί και Ααέρτιον βιβΧ. β. τμ. δφ 3) Ζσΐί ε^ίΐ ο' κώδηξ · πβαχρίνω δε τνί. 4)-Ό. Παρμενίδης εκ Της 'ΗΧείας, ιτόλεωί Αεν- κανίας, χαι περίφημοι μίταξΰ των σοφών της Έ- λεατιχηι αΐρίβεως, ήχμαίε, χατά τόν Ααέρτιον, περί την 6) ' Ολυμπιάδα , ^τοι *£ρί*ου 5ο ;ερρκ<ϊ *ρΐ» ΧρίΓβ γετνήβϊω». 'Όη 4* αννίγρα-^ε* {ικίρ τώ» πολιτών τν νόμΒί μαρτυρεί ο Ααίρτιοι εχ ^Βΐυαίχπν χαί ό ΙΪΧ&ταρβσϊ, οπι γράψει, ΟΤΙ οΐ Ελίάται ηναγχάζβντο χατ' Ιτοί α*έ τίτ» ίιοιχητάε Vα όμνύωσιν ιΐϊ τίί νόμου! τδ Παρ/ιηΟισν. "Η&ηδί μαρτυρεί ό θεμί'ιοί, ΐ·?ι οΙ νόμοι τδ Μ<αρμενίδν ίκτάνΆηααν εΐί άΧην την μΚξάΤνην *ΕΧΚάί». "·" , - σιτ-ήρΐοιον ο»χ ιίών το πολιτιχον χαχονργε'αΒαι, χαί τοΟτο &πο τ?ΐ αΐίτΫς ήρυόμψ π-ήγνς 1). Ε:' τ«5 §ι'χας εδάαζον χατα νόμους, προς τον εμφυγον 'ίβλειτον νόμον. Το ιγαραϋν προς τούτον τόν ζήλοι» αυντιταμίνος , καλώ §ε άδράςεια» επί τώ μέλλον- τ ι λόγω, χβΐ τιΐν υμετέρα ν μαρτύρομαι ώ^ρον. ΙΑ. Ουκ άτιμωτέρους απέψψα μηΐας πολ λών ενιαυτων 2) } ου$ι χατέλιπο» το·^ς άρχομίνους βαρυνομένους την εμχν άρχ-ηυ, αλλα δίφώτα;· Χρόνος γαρ, υπτρόων εύνοια» ον ποιεί, άλλα προ- μ·'φν.α χαΐ ψιλοζον'α, και το μηίϊν τοΰ κθ:»ν ( λιι- (ΓίτελίίΐντΟί πρ^Μργου Γ.οαΐσθα!, μ·η γ;λοοοξιαν, μ·/· $υναςει'αν, μη το προς άζέχθειαν χαι το" Λρο'ς γά· ρω. Ο' τούτους φυλάττούν τους δεσμούς ου £εΐται πλήθους ι των, αλλά χαί ορ ρω^έΐ. Χαλεπό» γάρ άνθρώπω το χαλον άχέρακον επί πολυ διαβώ σα.* σ$αι" πρός δε αρετής ίπι$ι:ξΐϊ άποχρώσι χαι μή νες ϋλ ·γθ·. χαί ημέρα. Ου Οί γαρ αλλ·»;; τί/ιι-ης οΰ&εμιας τό πλήθος των έργων έπιζητουμεν, άλλα τε κάλλος χαί την <χ/.ρ·ξειαν. Κα: τον Φειδία» τίΟιΰμαχα επί τω Δ;ΐ' τω Πιοείώ^ 3)' χαί τον Πολι;^. νωτον επί-τη λευχν, 4)' *«ί το# Μύρωνα ίψ Ιν| ι) ΤΙερι τροφών και αιτηρεπίον προμηδενδ£ι>τ<β>ν άψ5άνωχ εν τι) Κων'αντιννπόΧει ΐέί πλην Θεμι- ίίου Χόγ. ιη, και κώίι;«. Θεο&οβ. βιβλ. ι δ, τιτΧ. ι4· νόμ. 14. 2) Ο' θεμίατιοε ίγιιροτονή&η ίπ αρχοϊ Κωνσταν τινουπόλεως μετά Χριατΰ γένν. τω 384 τον Σεπτ., ώϊ 6ρ&ύ>ι ίαημείωσεν ο' 'Λρδιιϊνοε ε'ιε τόν ι£ Χό· γον, .ωστε ολίγων μόνον μηνών ίρρημάτισεν Ίχαρ- £05. Προς τίτοιι τψ αύτία 384 ' Τ£Ι χ ερϊ τά. τέλη ίγινε και ο Αύρ. 2νφμα?ο* ΐπαρροε τψ Ί'ώμχϊ. Α"ρ α δύο πρωτεύοντα ρήτορες εχρημάτιβχν Τω αύ- τω χρόνιο ΐπαρχοι δύο πρωηυνβών χόΑιΐΜν· 3) Ο' Ζιω ο' Πιαίωι ώναιμάφ^ *«ί ΟΜμκιοΐ. ΪΊ>ε «αϊ %όγον ιοτ , ίν$α γράψει Πιεβαίω. , 4) Περί ταντηί τη ΙΙοΧνγνώτΜ τη!,φΐχόνο* οντω γράφε* ο ( Αον*ι»ν. ειχον, η*φ. ίΟ ΠοΧύγν^τος