— ( 889 ) — ΊήΰΐΐΧάτωνος κατά τούτο φαίνεται κάποτε εις ύπερ€οΧην αιίδαί* ρετος ι καΐ οΰτ αυτούς τους άγαύοτ(ρους δεν η&εΧεν αρίσειν » εάν αυτός δεν εξευρε να τους ελκύ^ με άλλα τινά 3εΧγητρα. Οι Χόγοι τευ φιλοσο'φου , εόόξαζεν ο Ζήνων, .κρίνει νά ήναι βαμμένοι εϊς τον νουν' 'ίσως δια νά φανέρωση , ότι γνή σια. ψιΧοσοφίχ.») εύγΧωττία άνοςρεφεται των ζωγραγικων χρω μάτων τον ςοΧισμόν και ευχαριςεΐίται να ναραςήσ^ μονοντάς εννοίας μέ ακριβείς περιγραφάς, κα(ιώς τεχνικώτατα τό επι* τυχαίνει ο ' ΑριςοτίΧης' αΧΧ' όμως του Ώλάτωνος ν|* τεχνική δεινότης εχει άλλον χαρακτήρα. "ΟΧα του κοινώς τά συγ γράμματα είναι εις είδος διαΧόγων , εις τούξ οποίους παρρησιαζόνται υποκείμενα με σημανΤικάς καταςασεις κα\ με χαρακτήρα διωρισμίνον, νέοι, άνδρες, γέροντες, μι Ιδιαι τέρας προΧή\^εις η δόξας, μεταξύ δε τούτων εξάρχει ως επί το πΧε'ΐςον οί ς δαίμων οδηγός ο Σωκράτης' η δε συνομιΧία συνδέεται με τυχαίαντινα περίπτωσιν , και προχωρε* σχεδόν πάντοτε εριςικως, ιίς τρόνον ωςε εις την άποτεΧείωσιν του διαΧογου, δεν μας διαφερει μονον δια τό επιςημονικόν συμ- νερασμα της -προκείμενης εξετάσεως , άλλα και δια την συμ- ΚαΟειαν, Την όνοίαν μας εμπνέουν οί νικητα\ η και οί νικώ- μενοι. *Εκ τούτου η σκέ^ις μιταζάΧΧεται εις πραξ'ν και η φιλοσοφική ερευνά γίνεται ως ναρίμπτωμά τι. Πολλάκις δε και η αφ (ιόνια των 3αυμασ ίων και -πάντοτε αγχινουςάτων μεΤαξοΧων, ναρα4!οΧων, εικόνων, και αινιγμά των , συνδεδεμένων με τό ήόυσμα είρωνίας τινός νότε *μεν δριμείας κ α) νΧηκΤίκης , ποτέ δε σκωπτικής , και με την χάριν και κομψότητα της γΧωσσης, ητις παριςάνει νρό όφ- ΰαΧμ,ων με την μεγίςην ακρί€ειαν τάς εννοίας, λ, εν ταυτω μι Την καλιών ίκλογνΐν του ρυθμοί! και του φ(Ιογγου κοΧασκευιι την άκοην , ολα ταΰτα καταγΧυκαίνουσι τον κονον του ερευνοαντος καί παρέχουν εις αυτόν ευφρόσυνου ναιδιας 3ε\* γητρον' του δΐ ποιητικού καϊ επιςημονικοΰ ηίΐους η σπανία °Ί*·ίζις εις τον νουν του σαφηνίζουσιν εις αυτόν τάς σημασίαξ των αρχαίων κα! αΧΧηγορικων μνΐΐων , αΐ όπο'ΐαι κα6ως εις ολα τα αΧΧα έ'&νη , ούτω χ«ί εις τους 'ΕΧΧηνας διεσώθησαν και διεδόίησαν άνό γενεάς εις γενεάν, ως παραδόσεις αρχαία Τίνος σοφωτέρβυ αιώνος. *Η μεταχείρησις τούτων των μύΰων