44 χα! ιν μεγάλη τιμί ψ ο 'Αρχίλοχος παρά τοις όργαίοις, ο ί όποιοι έώρταζον αυτού την ήμέραν ιγ 5 γεννήσεως· Οί Πάριοι (χΐμων αυτόν εί; ά κρον ί:α τήν φ ή μην , οττοιΐ προΰξίνησιν ε'ς τ υ, ν πατρώα των· Καϊ αιΐιο; ο Δελφιχός χρησμός προεμαντευσε τήιΐ μίλλουσαν αϊΐτοο δόζαν, όνο- μασας αυ τον Μουσών θεράποντα' εχ τούτο υχαΐ (σποΰδαζον, ίμιμούντο χαί ί'φαλλον οι αρχαίοι τα ΐπητού Αρχίλοχου , χαθώς χαΐ τα Όμήρου χαί άλλων περίφημων ποιητών. Το'ϋτον 3^ τον ί-αινον χα) Άαυμασμον αυτου προσιπήυξησεν έν πρώτοις ν γόνιμος άγχίνοιάτον, μι την οποίαν εφεύρε προς χαλλωπισμον χαί τελειοποίηση της παλαι μι την μουαιχνν ηνωμένης ποιητιχής της χαΐΜουσιχής όνομαζομίνης, διάφορα μέτρων χαί ρυθμού ε'ιοη , χατά τον τύπον των ο'^οίωι/ άλλοι άλλα πάλιν είδη ΐσυνθεσαν, ώςε ό Βίχ- τωρ'ινος δεν διςάζίι νά τον όνο μ όζη ου μόνον απειραρίθμων ιίδι ον μέτρων , ΐχ των όποιων πολλά είσίτι ονομάζονται 'Αρχιλόχεια, άλλα χαί πάσης Μουσιχηϊ πατέρα. 'Οθεν ορθώς είπιν αρχαίος τις συγγραιρεΰς, οτί πλην Όμηρου χαΐ 'Αρχιλόχου δεν εΰρίσχο- μεν άλλον ποιητήν εντελν χαί πρώτον εις την ιίχνην του. Ώς τοσον, τα μεν χυριώτερα συγ· γράμματα το£ Όμηρου διετηρήθησαν εις ή μας , χαι ήδη νύν γνωρίζομεν εξ αυτών την αλήθεια ν ταότηί τ·/55 αποφάνσεως, τα δε ποιήματα τον Αρχιλόχου ήφάνισε σχιδόν ο πανδαμάτωρ χρό νος τύχη χαχή, χαΐ μονον τεμαχια αυτών $ι(- τηρηθηανν εις ημάς απο πολλου'5 συγγραφείς, (κ τών οποίων δυνάμεθα εισέτι νά έννοήσωμεν την εντϊ'λειαν αυτών, δν τρόπον την ωραιότη τα ινος σώματος ίχ τίνων ωραίων μίλώνύπάρ- γουσι, χα0(ι)$ λίγα ο Όρατιος, <1x3)βεΐϊ ι-ηβπι- 1)Γ» ΡοβΙββ, ίχ τ κ ιι όποιων δυνάμεθα νά είχά- αωμεν το γ'Λ μ'.ν χαΐ ζωηρον τη; ποιητιχής άγ· χινοίας του. Ό πολυμαθης οίν έχδότης προφέσ- σωρ χόριο ς Λ ή $ίλ ήγωνίσθη φιλοτίμως νά συνιθροίση ταύτα τα πολύτιμα λίί'ψανα ίχ πάν των τών 'Ε.λλτνων χαΐ 'Ρωμαίων συγγραφέων ^ νά το ςρώση ί'ς ίβ'τ αζίαν , χαΐ πάν άτι ΐΐαρε'φ- θαρται υπο χρονου χαΐ της χ*<ρος τών μίταγρα- ιρίων νά -διόρθωση χαΐ νά έφοδιάση μέ αημειώ- σεις ('ξηγψιχάς χαΐ σχόλια· 'Η πρώτη αυτού ί'χδοσις (ν Λειφία. ΐ8ΐ2 Iχρι'θη παρά πολλών σοφών χριτιχών άζιοσΰςαιχος. 'Αλλ' επειδή ο ('ν Λείψί'α χαιαδαλων τότε τά ίζοοατοΰ τύπου βιβλιοπώλης εχήρυξίν, άνευ εΐ- δησεως χαι θελήσεως του συγγραφέως, χαΐ ίίυ- τε'ραν εχδοσιν ανιυ προσθήκης τίνος η διορθώ σεως, ηναγχάσθη ο ώριος προφίσσωρ να ΐπιχίι- ρήση ό ίδίος τήν παροΰσαν οιυτέραν ΐχδοσιν,· εν ή (ρίόνησεν επιμελώς χαΐ τάς παρατηρήσεις τών Κριτιχών εις την πρώτην «χδοσ:ν, προσθεΐς νία τεμαχια χαΐ μαρτυρίας των αρχαίων, χαΐ αγωνισθείς νά χάμη οιόρθωσιν τίνα εις τ ^ ϊ ταζ>.ν χαΐ εις το χεΐμενον. Οί λοιποί 3υο Ίαμ^ογρά- φοι, Σιμωνίδης χαΐ 'Ιππώναξ, 3ε'λοιισιν ίχδ;- θή, χαθώς λέγει ο' χόριο ς προφε'σσωρ ίν τοις ίίυτ/ροις Προλεγομε'νοιςτου, μετά τόν'Άρχί- λοχον ι έπεξειργασμινοι χατά τόν ίδιον τροπον όμοϋ μετά διατρι&τ-ς περί τών "Ελλν;ΐωιι 'ΐαμ- δογράψων, Έυχόμεθα νά δυνηθή νά έχπληρώσοι ο' συγγραφεύς την ύπόσχίσίν του ο σον τάχιςα. 'Ο 'Αναγνώςης Βέλιι εΰρη εν τη βίδλψ αύτη σ- ποδιί£β«5 κίρΐ τ&ν οσα ίΐηαμ,ίν ανωτερΐύ περί της παρούσης εχδόσεως· Έν τη διάτρητου περί τής βιογραφίας χαΐ τών συγγραμμάτων τού Αρ χιλόχου , ή όποια επροταχθη έν τη ε 'χδοαει ταύ τη , χαί ίχ τής όποιας ήμεϊς εδανα'σθη-ιεν τα δσα είπαμεν περί του 'Αρχιλόχου , άποδιιχίιύε- ται ή πολυμάθεια τοϋ σοφού ε 'χδότου, χαΐ ευ- ρίσχειτις ίιεζοδιχώτατα χαΐ χριτιχώς συντεταγ μένου χαί μί μαρτυρίας αρχαίων εφωδιοισμίνον παν ει'τι σιντείνιι προς γνώσιν τοϋ ημετίρου ποιη- τοΰ. Αιά ταύτα λοιπόν χβί βλλα τν|5 παρο^υσης εκδόσεως προτερήματα αυνιςώμε» αότχν εις όλους τους φιλολόγους, χ ®' μαλιςα εις τους λογίους τοΰ ημετέρου Γένους, οί όποιοι 3ίλουσι μάθη άπονητί νά $αυμάζωσ·.ν ϊντελίςερον ένα συγγρα φέα, τόν όποιον επίπονης χα: ατίλως πως εγνω- ριζον άχρι τούδε εκ τών διεσπαρμένων μαρτυ ριών τών σύγγραψε®ν.