— ί 886 5 — νΚιρ τ *ν δΰνχμιι) χα) ΰκερ Τους χάρους χ&ιλ χωφζ χίνδνυον, κ«> ρίκβς χωρίς των συμμαχικά* ίναντίοντου δυνάμεων Τι να ίόξαν. ,,ο'μως, τότε τν,ς ΓΓαυαριας ιί άποσκίρ- „ Κατά ταυ'τνιν την νέαν ατυχιαυ, α- τ^σις δεν εβαΧΉη ακόμη ειςέργον' ο! δε Κα Κανταχ03εν, ως κα3εΐςάπο σας, άρ· Γάλλοι, κ«£ό ά.γα3ο\ και «ίΧικρινίϊί » χοντες, εδυνήΒνίΤΐ νά κΧνιροφορ^ϋτε, «ε'ν ^3ε%ον νά τβ πιςεΰσ&ισι. ΐήρχοντο άναφορίύ χαριςάνουσαι νάσαι ,,Ύοτε δεν εζεΰρατε άκόμη, οΤιοιΖα- φρονήματα εΰπειόείας *,»} ϊΧ«ν5ϊριοτ»)- ξοι/ίί εν τλ μί'σω «« μάχης αφέντες Τ»ς. Ε' ν τφ μέσω του κοινού νάνου , καί τα; τάζεις των εις τα ςρατεύματά μας, α,υτων των πύνων των ιδιωτών,, αϊ καρ- εμβ^κα,ν εις των ίχ3ρικάίν ςρατευμάτ&ιν έίαι τμκ Γαλλ«ν #'ιτλι$σ.3ΐι}β·8ί> Μγανακ· τάς προδιωρισμένας εις αιίτβο» τάζεις, Τάσεως κα.1 κατ α τούτον μονον τον ςο· και οτι ί'ς/ΐϊψαν ιδίαν ν,μ&ν αρτιλ- χασμόν, οτι αρα ο έχίρός συνε'Χαβεν ε'λπί- Χερίαν εναντίον των φαΧάγγωνμας, κ»· 8α.τοΰνΆ θριαμβεύσει κατά της Γαλλίας, τακυρο4ολουντες αύτας μ* τάς μ·Παττε. >« καταςρε^ την ΐ π καράτε ι ήντ^ς, κ«1 ρ ία ς έχε ίνας·, α! όχοΖαι ήσαν $ιαχρι<σμίναι να τη{ υίταγορίϋσ'ΐί νόμους. Η* φεονι^ ιτροϊ *8ρός φόλα^ίν των. βοη3ειαν και β αΧ&Χ&γμός των εις τ ας ,, Ταύτα τά συμ£εβ%κότα, των ανοίων οχ3ας τον ΐ'ήνου οπΧοφορου'ντων ακόμη παραδείγματα ατταντωμεν μόνον εις την κα)ενδόΡ,α)ς μαχόμενων υ ίων μας$ άϋ'ελ- κρχαίαν ΐςορίαν των βασιλέων της Εκό- φωνμχις, αντήχησαν εις τάς όχ3άςτων Μας -, ταΖτα λέγω τά συμβεβηκότα, ποταμών '&κηβ, Κίΐόπβ, ΟουΙ>5, ΟΐΓΰη- διά τά όποΊα ν\ πεπολιτευμένη Ευρώπη £Ϊ2, Μοϊϊΐίβ $ Ι,ο'ιτβ ^ εις τά βουνά έεν είχε ν ακόμη χρεία» να ερυΒρια δια }ιιγ» >ν νοί£β5, κα) είς τά "λλνεα αα\ τας α-ϋλάς της-, οΰ'τε δε νά3λίβεται διάτά ΪΙυρηνα'ία· Ο'λοι οι αρχαίοι Τά^Χοι «ραύ· έ'^νιήΤνις·, συνέΚεσνραν εττακολουάν,μα.- νΐήντ^σαν με τάί ευ'χας ταιν ε'ιςτά χρειαί- τα, τά βίΓβΤβ Ί£ν (δΰνάσ$ε Ίαρότιναν Α» τ^ί •««τ'ρϊίοϊ, Ης ηύς χινίΰννυς χα2 ίβ2ομ*ί»» νά ψα.ντασ^ί)τε· ί{ τόσον, είς τά εξαίχ, 3ι« να νροφυΧάξ&σι κι ν· αρχοντΐ{ ζκαϊ αυτοί οΐ Ιχ3ροίμιις ό<*β· δυ'νανς χαά έξοδα &\\ανοΧντρ ον-ερώτερα Χογονσιν, όταν άναρι3μωσι τάς φ^ο- και διάτό μεγε3ος Των χ.α)$ιά τ^μ σ«#- ράςτων και ζημίας των) , τα Ταλλικά εφενομεν Γ' ατιμία# κα,) τανείνωσίν των. ςρατεΰμα· α , μ οΧα ταΰτα Τα συμβε· ,, Κν "αλιείας, ω άνδρες τ^ς συγ- β&ότΛ, διίσωσχν τ»ι» όψχαίανχντόί9κΒΛ κλιτού βουλής, «οΐα Άραγε ΐ,ίελέν «Τ- £ιψ£αρτον εΰκΧειαν. "θμος διά τήν φορ*ν ναι >ί, κατάςασίς μας, (άν ο! εχ3ροι, οί των νεριςάσεων, αϊ ένδοξοι νίκα ι ίχρη- οποίοι είναι νδη εϊςτινα μιρνί των σιι· μάτι σαν άκαρποι, οί αλλεπάλληλοι νορων μας και τα επαπίιλοϊίσιν άχ' α\· θρίαμβοι ανίκανοι, κΗϊ τό άπρονόιήτον λο μέρος, εάν αυτοί \έγω έπροχώρουα, και αξιο3ρήνν[τον εκείνο συμβάν, είς Το εις τν|ν εχικράτιιάνμας-, ΠοΤαν άραγε εί· γεφΰριοντης&ΐι^ίνςπρονΛ^ξφεΨΛκΐρ· ρήνην επρειίε νά 'εΧπίζωμιν αλλ*», *ϊ Την έή τοά εχ3ροΰ, οςιςεχρηβάτισε'χ.αϊ τ#»'» εΐρήνην %τοι της δουλείας, η του 3ανά' τνρ ·τ·ίν φο/3«κ τόσον ίρ'τ&χΐίί» τβι»} οιτοίας υπέρογκους καίμτίμους συν- νίκτ/,σε Ήρίαμβιν χωρίς μαχΐ)$> τ/μ· <9ήχ.ιχς $ιν %$ελθν μαςύ-καγαρέΰσου&ιν αί (