— ( 2«5 ) — ν ως και ίι'ς αυτιών την ςιγμην εισάγεται, διότι είί- πομεν ο 'Οίυιτσϊΐϊί |3ίί"αι«.5£Ϊί περί του αιτίου του ψονοχ» των· ποιμνίων το διέδωκεν εις ο Χους Τους "ΆΧΧην'ας ' και οί Σαλαμίνιοι λοιπόν ακουσαντες ταύτη» την φήμην συνέρχον ται εις τ/]ν σ-κ-νι^Ην τον Λ'ίαντος διά να βε€αιω5ωαι περί αύτκί ί παρά τον ιδίου , η τίνος άλλου οικείου. (Α ϋολουΐ ιι ΐ) α υ 11 χ* ι «.} ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ. Αίμα.3ιίσίΐς έϊν ίΤναι αναμνήσεις. ο μέγας 'ΑριςοτέΧηζ με συντομίαν το άτιέδεξε , και την σήμερον είναι αξιώμα τα Ουδέν εν τω νω , ό με προτερχ,ν εν αΐσ5νίσ«ι". μα- 3ήματα λοιπόν είναι πασαι αί διδασκαλίαι , τ ας οποίας Χαμ€άνομεν δια των αισθήσεων. Κατ έζοχήν όμως Μαθη ματικούς οί φιλοσοφοι ονομαζουσιν, όσους καταγίνονται περί το ποσον, διότι νι έπιςήμη αυτών θεμελιοΰται επάνω εις βεβαίας *<*.ι εναργείς ΐιτίοδείζεις, κ,αϊ δια τούτο Χε'γεταί χα τ εξοχήν Μαθησις. 'Η μα3ΐήματιχ.ΐή δεν θεωρεί το όν , ως όν,κα,ΒωςήΜετα' φισική, άΧΧά μέρας του όντος εξετάζει, κατά τον ' Α ριςο- τέλν,ν, ήγουν το ποσόν, και τΐηλίκον. και τούτο αν κα! «ί να ι αίσθητόν, όχι ως αίσθητόν το θεωρε 7, ιίΧλ' ως ναητον, ήγουν δια των του νοο'ς οφθαλμών, και ως άκίνητον, δηλαδή αναλλοίωτου , και αεί ωσαύτως εχαν, ώς λέγει ο' χυτός φι- Χόσοφος (Ο" "Αλλ εάν κα) είΧλαι επιςήμαι ασχολούνται εις αφηρημένα , πρέ πει όμως νά ύιαχ-ρίνωμιν της μαθηματικής τα κατ βφαίρεσιν. Ίων άλλων αί αφαιρέσεις γίνονται από της αισθητής, καΐ φθαρτής όλης' ή δε' των μαθηματικών από πάσης ύλης , αισθητής , και νοητής, μερικής, και κα θόλου. "Οθεν ο' 'Αριςοτέλης (2) „Τα γαρ μαθήματα περ\ ε'ίδη εςίν · ου γαρ κα.5' υ*0 κειμένου τινός' εΐ γαρ και κα3' ύπο. κειμένου τινός τα γεωμετρικά έςιν, άλλ' ουχ % γεωμετρι κά κα$' υποκειμένου." Δυσκολον ϊίναι να παραςήσωμεν πάσας τάς ίκ της μα.· •Νηματικής ωφελείας· Τόσον είναι ωφέλιμος εις τον άνθρω· ζ ι) Μετα^νβ·; &φ: Κ*ψ; 8φ; « , <4'>«λν*>' νς$(μ