193 μίτρι'αν , ο 32 Πολυχλείτος ίπίτη&ιότίρος ϊίς τό να παριςάνη την τρυίρηλο'τητα ίνος ΔίΟ- νΰσ ου χαΐ την οψοιγώσαν νεότητα £>35 Α;τολ" λωνος ~αοά την ώριμον ήλίλίαν χαΐ τη» πολΑ αχυρον ρ ω μην ενός Ηρακλέους- 'Αλλ' οΰτΐ απΐ- 0Βι'·/β·ή , οτ ι αργότεροι ηχμαζον » μια χαΐ τη αυτή β'ποχή. Αιατί όμως ταύτα τα αλόγα, τα -βπο?α νπϊρχον τόσον πολύκροτα , ώ'ςί μετεκο- μι'σθησαν επιταγή Θεοδοσίου (ΐς Κωνςαντίνοϋ'·· πολιν , ίίν η'ρπά}>ησ«ν «'πο το» Βέρριν, ος«ς «λλίως ίιήρπασεν εις α/.ρου την Χι'ον, διασα- «ρι^:ζετα£ παρά του συγγραφέως μέ πολλας αξιό λογους παρατηρήσεις· Ό σι^οα^ίός μεταβαίνει μετα ταΰτα εις την περιγραγήν των όσα χαχα 'ίπραζαν εν Κων- ^ςαντινουηΆΐι τα δυτιχά ίδνη, χαΐ χαδβ Γραί- χος το γένος, ορθώς λί'^ίί. „3ο ηοη άΪΓό , οΗβ ηοηιο §Γβοο ΓΪοοπΙβΓβ ηοΐ ριιό χοη 3πΐηιο ΐΓ3η§ιιϊ11ο , ίΒ εοη εΐ§1ΐο βδοϊυΐο, §1ΐ βίπιρΐ,, 1β ρΓΪ§Ϊ0Ιΐΐε } §1χ 3ΐ1'0ΐί 5 ΟΟΜΠ168&Ϊ βΙθ." 'ΤίΓΟ τόνομα των Λατίνων δΐν πρέπει , καθώς ο Σι- χο γνάρας , να έννοή τις τοΰς 'Ενίτοΰς > άλλα πάντας 'ίταλους , Γάλλους , "Ολλανδούς χαΐ "Αγγλους, εν γίνει πάντα, τα έθνη, τά τ)ποταα- οόμενα εις ττν έκχλησίαν της 'Ρω'κης χαΐ συςρα- τεύσαντα εις την Τίάλαιηΐνην. 'Ως τόσον, τοΰς "Ενίτους δέν χαταχρίνει τόσον, ονον οί χρονο γράφοι "Ολλανδοί ταιίτης της εποχής, λϊίτα ταύτα έπονται ιτολλαΐ ειδήσεις περί τ·/·; μετακομίσεις τούτων των ίππων εις τνυ Βε> νίτίαυ, έτι δι άναψρϊται περίοδος Τίς ά£ίθ«η- μΐι'ΐύ τος τον Πετράρκα (Ερΐβΐ, 8βηΐ1. Χ», IV. Ερΐβι, IV.) κατά τβιίτη» την ευχ«:ρίαν, χαΐ ί- Καινεΐτάι δ'.ωρθ'Λμίν-η τις άνάγνύσις το» άξιω- τάτϊΐι- βιβλιοθηκάριου Μ ο ρ «"Χ λ ο υ βηηοϊ. 3. &\1» ηβΓΓβζ. άοΐ Οο. Οΐοο^αατα. 'Εν 3ί τω τ«- λε< προαΒΐττει του Φαλχονέτνυ την χρίσιν πίρ) τοϋΤΜ» ιοίν αγαλμάτων, τβί ΚλβΛρο'τοι» χαΐ Δορχητα τά; οναλουίις τοΰ μιτάΧΧου, ΐξ ο5 εχύ^αν, λα: μεριχας παρατηρήσεις περί τοϋ ιΤ^ους τοο χήνν.ν αυ'τοΰ. (Γ οτ>.γ· Φιλολ· εψημ.) Ε I Δ Η Σ I Σ. Τίιρί τίνος έχδιδομενου β^λιου , ως ανατλ^ρω» ματος εις το σωμ& τ(«ίν Βυζαντινών ίςο· ριογράγ(ι>». * Η ΐςορία Λέοντος τον Διακόνου αποτελεί αναΐϊληρ'Λσιν τή; ^νωςίς μεγάλη; συλλογής των Βυζαντινών ΐςοριογράψων. Ό Π. Κο'α^ίρς, όςις ήθελε νά πρόσδεση τούτον τον νέον τόμοι/ άρ- χ/σας χαΐ τον τιιτον, άπΐ9ανι πριν ή τελει'Λαη το επιχείρημα του, χαΐ το σύγγραμμα τοΰ Λί'ον- ϊ05 , εΰρισ·χόμίναν εις τήν βασιλική» βιβΧιοΒή- χψ τοΰ Παρισιού $ ΐμεινιν άχρι τούδε άνίχδο- τον · περιλαμβάνει έί την ίςηρΐαν τοΐν διοιχη- σί(ον Ρωμανού τοκ νίωτε'ροο, Νιχνιρο'ροκ τοΰ Φ«οχα χαΐ 'ΐνώ. Τ ζιμίσχου από τοΰ 959 έως 97^» χαΐ εξιςοριΐ Ήιΐξοίιχώς τον πόλέμον τοΰ Σουΐα- τοσλά$ου,-μεγάλου 5ουχός της 'Ρίύβσΐας , ί'ναν- τΐον τίον Γ ραιχων εν ετέι από Χριηοΐι 97 ·· Διά τνς ίΰ^ϊνοϋς ίλευθερι ο'τητος τοί ίνίο- |οτάτον χόμητος ^Ρομαντσό Θ, μεγάλοι* γραμματέως της 'Ρωσσιας , χαΐ υπό την ιδιαιτέ ρα» προςασι'αν της Γαλλ<χης 3<οιχ»'σίως^ 5ί'λ£4 ίυνη9·^ ο* χΰρίος "Α α ι ο ς (Ηβββ) , προφέσα 'Λρ είς το &ιαΐτερον βασιλικό ν σχολεΐον τών 'Ανα- «λίχοίν γλωσσών έν Παρίϊ/ω,νά άνα^ε/βη τηι» ίπιςασι'αν της ίχδοβί'Αί της ίςορίας τοΰ Αίον τά; , χαΐ ο' τύπος προχωρεί ηίη- 'Ο πιριί/'ύ» ταάτην Τη* "ρςορΐαν τόμος $ίλ(ι πιρίίχΒ'. , ττλη» ^ίλολο^ίχούν χβΐ ερμηνευτικών υποσημειώσεων, χαΐ τα άχολοιιία μί^ρ' του$ι εισέτι άνίκίοχα συγγράμματα, ι. Διατριβή» πιρ! Ταχτιχης, σαγγραψιίαης επιταγή τον αότοχράτορος Νιχηγόρο» ιο5 Φω-