— ( 2.0 ) ~ &ί ο! 'Ατρεΐδαι τόν θάνατον του έρχονται, 'ίνα έμποδίσωσι τον Τ εν κρον από το νά τον ·9αψιι, κα\ εγείρεται μεγάλη ϊ'ρις μεταξύ ταν περί τούτου , *Αλλ' ό "Οδυσσεύς μέτηνφρό- νησϊν τον καταπραΰνει μεν τον 'Αγαμέμνονα, τον πεί3ει δι νά συγχωρήσω την ταφη'ν του Α'ίαντος. Και αΰτ% μεν είναι νι υπό,3εσις της τραγωδίας. 'ΤνοτίϋΐΤαι δε νί σκηνη του δράματος ι!ς τον ναΰςα$- μον τΰν 'ΕΧΧν,νων' ό3εν εις το ,5ΐατρον φαίνονται αιγιαλοί 3αλάσσης, ςρατόπέδον, άκρα. βουνών, κα\ εις τό άκρον του ςρατοπίδου μία μεγάλη σκηνη, ήτις είναι η του ΑΪαντος. Α ρ α μ* χ α'. ,,'ϊδοΰσα η 'Α3ηνα τόν 'ο&υσσία εξ® της σκόνης του Αΐαντος πολυπραγμονοΰντα, αν ή ναι ένδον, καί Γι -Πράτ τει , ίφίςαται αόρατος εις αυτόν, καί τον έρωτα, τίς η αι τία της σπουδής του ταύτης, ΰπισχ νου μένη να τον πΧηρο- φο/3Ησ*ν'φΰηϊ, ο σα εΚιΒυμιΐ να μάά<6· ο "Οδυσσεύς την απο κρίνεται , οτι δια νυκτός ηύραν όλα τα ποίμνια κατψσφαγ- να όμοΰ με τούς εΚιςάτας, και οτι την σφαγην αυτών την άπαδίδουσιν εις τον Α'ίαντα * δεν ε'ιν' όμως βέ€αιος περί τού το» ' ό3εν κα\ έξηλ,3ιν έζιτάσων , και παρακαλεί την Α.9μ· ν αν να τόν διδάξη αύτη τάληΆές. ,, Η Α3ηνα. τον λίγα , οτι ό Α'ίας παροξυνθείς μεγά λα ς χατα των 'Ελλήνων, οτι τον εςέρησαν τα όπλα του ΑχιλΧίως, εξέρχεται διά νυκτός ένοπλος της σκηνης του, με απόφασιν νά κατασφάζω ολους τούς "Ελληνας, μάλιςα δετούς δύο 'λτρείδας, κα,ί τόν 'οδυσσία' και η,3ελεν εκ τελέσει τόν σκοπό ν του , αν αύτη προςατεύουσα τούς "Ελ ληνας δεν εσάλευε τόν νουν του , και δι ν τόν ε'κινοΰσεν ιΐς τάς ποίμνας, εις άς εμπισών , αλλας μεν κατέσφαξεν, άλλας δέ δεδεμίνας εφεριν εις την σκηνην του, καΐ τάς μα- ςιγόνει, άν,Βρώνους αύτάς ναμίζων. διά νά κάμη δε καί μάρτυρα αύτέπτην τόν 'Οίυσ-σία της' τον Αίαντος μανίας, καλίΤ τούτον «ξ» τκηνηςτου. άλλ* ό [Οδυσσεύς δείλια, χα) την παρακαλεί νά μ.*} τόν καλίου ίξοι. 4 ΑΑ**β όμως νπότχιται $ίς τόν *θδυτσΐα να τον κάμ* «ο/ΜΤον $!ς το» εχ3ρόν του , χαί ομωζ εκείνος Τ%ν αποκρίνεται ,