— ( 464 ) — νίβΐντων περί της ήσυχίας και ευδαιμονίας. της βασιλείας του. "Εχουικ $«' «ν τάυτψ ι γ, υ τιμήν τοΰ να προσρί 'ρ^οΛ εις τον χυριοϊί δούκα 'Ρ ι- α ε λ ι ο ϋ τνΐκ βεδαίωσιν του ιδιαίτερου των με γάλου σε§ασματος. "Αχεν, τή 4· Νοία$ρ. 18x8- (ϋπο^ίνρ.) Μ / τ τ ε ρ ν ι χ. ϋαςλΐρεαγ. Βέλλιγγτων. 'Άρδίμ£εργ. Β ερνςόφφ· "Ν ισ α ελ οόδ ε. Καποίίςριας· ,ΑΠΑΝΤΗΠΣ τοΰ χυρίου δουχός 'Ρ ι σ ε λ ι ο ύ προ; τους πληριξουσίους των αυλών Αυςρίας, μεγάλης Βριττανίας , Προυσσ/αί χαί Ρωισί'αϊ. Ό υπογεγραμμένος, μινίςρος και σηχρετά- ριος της πολιτείας τη5 "Κριςιανιχωτάτης άυτου Μιγαλίιότνιτοΐ ι ελα£ε την ην έπιςολην έγραφαν 51.005 αηίον από 4· τούτον δια προςαγης των σε- &αςων Μοναρχών των οΐ ενδοξότατοι κύριοι μι- νίςροι των αυλών Αύςρίας, μεγάλης Βρ'.τταν'· ας, Προυσαίας χαΐ Ρωααίας, χαί επροθυμήθη να την χοινώσγ προς τον αύθεντην του τον (Βα σιλέα, όςις εδέχθη με τ αληθινής ίόχαριςήαεως ϊοΐτο το παρά των συμμεθιξάντων ίΐς τάς χα- χά το Άχίν δίπλωματικάς σκίφιις Μοναρχών, νέον προς αύ τον δείγμα φιλίας τ ι χαΐ ίμπιςοσύ- ρης, ύπερευδοχήσας' ιΐς το δίχαιον όπου δίδου σα εις τήν παντοτεινήν του ύπέρ της ευδαιμο νίας της Γαλλίας χ^δεμονίαν, χαΐ μίλιςα εις την ιΐλαρΐνειαν τοΰ λαοιΓ τοο. Η Μδ^αλί^οτ·/)} του ςρέφουσα το βλέμμα του προς το παρελη- λυθός, *αΙ γνωρίζουσα } ότι (ις χαμμίαν άλλην ΐποχήν οο'δϊ» άλλο ε^νος έδύνατο να έκπληρώ-· αη μί πίςιν άχρι&εςέραν υποχρεώσεις τοιαύτας, ο'ία'ς ύπεσχέ^η ή Γαλλία, ένόησεν οτι έχρεώ^ει τούτο τό νέον είδος δόξης εις τούς κα9εςωτα.ς νόμους της, χαΐ βλέπει μετα χαρας ότι τούτων των νόμων η επιβεβαίωσες θεωρείται παρα των σι&αςών συμμάχων του επωφελής τε εις την «- αυγίαν τήςΨ.ΰρώνης χαΐ ούσιωάης εις τήν εΰόαι- μονϊαν τη$ Γβλλί'οί' προσσιεπτομένη δε , οτι •τό πρώτιςον χρέος του υπάρχει το να αγωνίζε- ιαι προς αϋξησιν χαί διαιώνιαιν των εκ της παν τελούς άποχνταςάσεως της 'γενιχνις ειρήνης προσ δόκιμων εις όλα τα έΐνη αγαθών", χαί πεπεισ μένη οτι ή ομόνοια των διοιχήσιων υπάρχει το ά:γαλίςα τον ενέχυρο ν ττς δ'.αρ'κίίας των , χαί οτ& ή Γαλλία., μ% δυναμένη να. μει'νη άλλοτξία ΐίς συ^ημα , του οποίου πααα η ισχύς Λροχυψίί ιχ της εντελούς σύμπνοιας των ψαονημάτων χαί πράζεων^ θελε; ενωθη εις αυτό μί' την χαρ«» χτηριζουσαν αυτήν ιΐλιχρι'νειαν, χαΐ ότι ή συνίρ-' γίιατης ΰύναται μόνον να προσαύξηση τα ίϋλο'- γω; έχ τή ; ; τοιαύτης συμμαχίας προσδοχώμενα ευτυχή δ:ο τό συμψέρον της ανθρωπότητας απο τελέσματα , δέχεται , πφο9ΰ{ίίΰ$ τό προς αυτόν πρό βλημα του να συνένωση τ ας συμ§ουλάςτ« χαί γβ # αγώνας με τα; σύμβουλος και αγώνας των Μεγά λε ιςήτ ων των, αύτοχράτορος Α ύςρίας, βασιλέως μεγάλης Βριττανι'ας, βασιλέως- ΙΙρουσσιας χαί αυτοκράτορας πασών των 'Ρωσσιων , προς σιιμ- πληρωαιν τοΰ μίλετωμένου σΐύτηριω'δους έργου· Τούτου χάριν , παρηγγέλ9η ο υπογεγραμμένος από τη» Μίχκλίίοτ^τατου να οιιμμετέχη εις. όλα ς τάς σχεφεις των μ·νι'ςρων των χαί πληρί- ξοιΐ3ί(ον, ο -σαι άψορωσι προς ςίρέωσι» της ει ρήνης , προς βε&αίωσιν τίΐ5 διατηρήσεοις των'ου- ςατιχών αύ της αυν9η χων,χαί προς ιγγύησΐν των συςαθέντων δυνάμει των ίδιων συν9ηχων χαί εγκριθέντων υπό πασών" των Εΰρωπάϊχων δυνά μεων αμοιβαίων διχαίων χαΐ σχέσεων· Ό υπο- γιγραμμίνος άξιων :άς ενδοξό'τητάς των να πα- ραςήσωσι προς τούς σε£αςόύς Μονάρχας τωι> τους σκοπούς χαί τά φρονήματα τοΰ ανθίντοα του το,ΰ βασιλέως, έχει την τιμήν του να προσ φέρε τήν βιοαίωσιν τοΰ μίγαλου προς αυτας σεοασματος. "Αχεν, τ% 12. Ν οεμ$ρ· 1818. (ΰπογεγρ). Ρ ι σ ι Χ ι ο υ. Κατά τάς νεωτάτας ίξ Αχίν ί'δησιις, ίλα· 6ο» αυτού τ ή 22. Νοίρβρ. εσπέρας τέλος αϊ δ<- πλωματιχαΐ συνδια^ββις , χαί ο μεν Αυςριαχος μινίςρος των εξωτερικών υποθέσεων πρίγγιψ, Ήΐ τ τ ε ρ ν ι χ ε'χινήθη τη 23. Νοεμβρ. δ'.ά τάς Β ριξέλλας, τμ '§« ί 1· τούτου ε'μιλέτα νά φθάση εις Άάνναν, ό δε' λόρ Κ α ς λ ι ρ ι άγ χαί κόμης Νεσσελρόδε νπαγουσιν. (ίς τό Παρίσιον, ο δι χόμηςΚαπαδίςριας συνοδε'υει τον αυτοκράτορα Α 'λέ ξανδρον εις Βι ίνναν, ό δε" Προοασιαχσς μινίςρος " Α ο δ ε μ £ ε ρ γ ε μελετά νά διατρίγή έ'τι πολλβ; ν \μίρα$ ιίς ίο "Αχεν.