213 Κψηται είναι ο 1 ΐ'2:θί, ΒίΙΐι ιδχ χαθείς ιχ τοΰ· χ(ύυ τών αριθμών, ότι ο τρις£μγανισθη90μενος Κομήτης υπάρχει ο ΐ'δος. Αίι'ττ] η εφεΰρεσις είναι μεν αΰ τη χο9 εαυ- χγ,ν αξιοσημείωτος, ώς πόσα >ϊα άλγβίια , Βε- λίΐ ε'κβί ο« πλί'οι/ άξιοβημείωτ 05 λα τα άποτί- Ιίνματάχγ,ι, διά τα ς αλλας νίας άλτβιίας , τάς ότοί'ας αυτά προξίίΐοίσίν > χαί ίι'ς τωμ οιτίί'ϋ» την ο'ίΌχολϋψ^ 3ί'λίί χαϊοδ-ήγ'/,νΐι τους αγρονό μους. Αίίτη Βέλει Ιπϊχτεΐν·/! χαί 5ΐλουτΪ3ί£ τβς •ημετέρας άχρι τούδε τόνον ατελείς ετι γνώσεις π;ρ; το'άτΜν των ποροδο'|ωί» ουρανίων σωμάτων" Βελει /χας χαδοδη^Μσεί να μαθωμίν τι αχρ:δϊς£- ροκ περί της ε'σωτίριχΐίς χατασχίυηι, - χα» της ά χρι τοΰδε α 'νιγμητώδους ολης τιις ουσίας αυτών > χοδοΐί χατα τί παοον δυνάμεθα νά ηαρατηρώμεν χαί ιξιταζνμίν άδιαχάπως χαι π χριβίςιρεν τοό- λάχιςον ίνα τον'τνν των ουρανίων σωμάτων , χωρίς νά χρί:αζωρί9α «α προσμενωμεν , χα9ως ϊί'; τα περισσότερα αλλα , β?ώ»ας, ϊως να γίνωσιν ·ή~ϊν. πάλιν άρα-οι μεριχάς ημέρας" ου'τιί 5ίλί£ μας διίάξει πιρ! τώ» τόπου αναγ καίων είς τους άςρτνομιχοΰς λογισμούς ογχων *ώ« πλαιητων, χαΐ μαλιςα περΐ εχείνων, περί τνν όποιων ίγινώσχομεν α/ρι τούδε όλ'.γώτατβ, π. χ. περί του ογχου του 'Ερμοι, εις τον οποίον πλη<τ(άζ«£ οοτος ό Κορήιης πολλά, δίο να δϋ^- θώμεν να συμπιρανωμεν έχ. των ων αά9«] ταρα χών μιτά βϊίιαιότητος περί της άψορμής τβιί- *»» των ταραχών, ήγουν περί τοί " Ο ^χοιι τοά 'Ερμοϋ' αύτη Βέλει γένη τέλος πάντων πολλοί χρήσιμος είς πολλά άλλα μέρη τη; 'Αςρονομίας. Σημειώσεως ΰπάρχίι προσέτι άξιον, μίλιςα α ία τους Βέλοντας να μάΗωσι πιρ! τών αρχαίων καιρών άναγνώςας, η διαφορά, μΐ τ·/, ν ο-.οΐαν έθεωρήσαμιν τούτους τους δϋο Κ ομψας, τών οποίων τήν «ίρί'ιδ;» ημείς μόνον γν Λρι'ζομενΊιΐ «χρι^ίς, οτ$ εμφανίσθηκαν, Όιϊ ΐγαιν όρα· *ι{ το'ί ο παρών Κομήτης, ϊγινζν άντικίι'μίνοο ΐπι- μιλών παρατ·/φγιτιων χα! ιΰγυών λογιαμών, χαί χσ'νιΐς 8ιν (γαι/τάαθη νά συμπιράν/) (κ της ΐμ- ινίίας αΰτου ψό&ον 5<α το ί'νίςος χαί τρόμοο δια το μίλλον' 'ότΐ δί ΐψανη τώ 1456 ς Χαλ* λίϋΐιος, προυξίνήσί, χωρίς να ΙΐαρατΥΐρφη μά· λιτα πριπόντως, πολλω δ» ο'λιγώτίρον νά λο- για9·ή , γο&ον χαι τρόμον μ·-αξυ τών ίγχατοί- χων της Ευρω'ίΐ·/);, οί οποίοι -ηπαν μάλιςα $ίς θλί'φ ιν διά τάς γιγαντιαίας προόδους ιών Τοίίρ- χων. Κατ* ίχείνους τους άμαθίΐς αιώνας δΐν ν)'- γωνίζοντο νά ιξιχνιύωσ: δια λογισμών χαί πα- ρατηρησίων τήν ψΰσιν χαΐ τα ποιχίλα αξιόλογα ψαινόμίνα ουτης , £ πίίδη πάν άγ·9ις ψαινόμινοι» (θίώρουν , χαθώς οί άγριοι, παρ$υ9ΰί σημίΐοο τής όργνίζ τοΰ ϊφί'-ου." Λ ΕΛΕΓΕΙΟΥ ιίς τ χ ν άπο&ίωσ ιν τής άνασσης Καρολίνας Ανγοΰςας, 3·ιιγατρος Γ$ΐύργίου, πρίγγιπος Βαλλίας. ποίΥ,Βϊν ί ττο Τ. Χ. Χολ λ, μαστού, χβί βρα$ιυθ£ν ίν τΐ)ϊ οχαδηαία τγς Όξωνίας τώ ι8ι8· ΜΑΤΕΡ νρώων, Ηρα Βρϊττανι · ('ί 'χολ' ίρρώγασιν αχήρατοί τι» δαχρυων πα^αί, πάρα νΐν άψίιδΐς νάμα χατίΐ&ί » άλγίων οΰ χλιινοτΐρας γάρ άλλα; άμφΐ χωχΰβΐις $υγ·ιτρός , χίοΐββ ναμοϊ/ος τά δώρα πάθω νιίχτια- •τον περί τϋμ$ον. Φι" τί'ίι, τάλβινα Πάτρα, αψαλΐισώ» ίλπίΙ'ι!» χαϋνω τελιος' τίδ/,τι» λείπιται δ:οτρΐγίων άχραι^νε'ς σπέρμα τυράννων, ΐζ οι ευ ψΰτλαν χεν (χοις τελιίαν, γνγ)ΰίαν, αα:ο/9ονα· τις γσνιΐτα: σων τρ'ι^ε^ς παίδων; τάχα βάρ&αρίν τ ευ δρέμμ' ύτίΐραυχον ,