- ( 54 ) -» 'Χγίαινε και φρονεί τά κα,Χά κα/ ωφεΧιμα διά την Ώατρίδα, *£ν Ώαρισίοις. ι8ΐ8. Αεκεμ£ρίου ιι. ό φίλος σου Γ. Κ Χεό€ονΧος ΦιΧιτίτοοκοΧίΤης, 'Ε τ < Ο η μ ε ί ω σ ι ς. Κα! αΧΧοτε ο Λ. 'Ε. εκοινοκοίησεν εις Το γένος τοΧΧάς και αζΐ'Χογους ίδεας περ) της ΑΧΧηΧοδιδακΤίκης με(ίοδου * ηδη τάΧιν μετά χαρας εκρίναμεν ενΧογον^νά εκδωσωμεν την ενιςοΧην τυΰ 'όντως άζίεναίνου Κυρία Κλεοβούλου , ειίώυμΖντες εκ βαύους ψυχής νά είσαχύη η σωτήριος αϋτη μέθοδος εις οΧην την 'ί λλαέα ε'ιγ Ι των χρυσών ήμερων τ^.ν σοφού ημων πατρός και πατριάρχου , κα) τοσούτων φιΧανύρώπων αρχιερέων, αρχόντων κα) έμπορων· ί'ίύε, ΤΙαντοδυναμε ! 'Η επιςοΧη του φιΧογίν ^,ΰς Κλϊο·<?ουλου είναι , κατά- την ήμετεραν κρίσιν , ικανή νά δωσ% άκριτη ίδέαν κερί των ει(ωφεΧεςατων απο'- τεΧεσματων της μεύοδου , χ,αί \α καταπείση παντα άνβρω- πον οποιαςδηποτε Ταζεως. Ύην μεγίςην αναγκαιότητα της 'ΑΧΧηΧοδιΰασκαΧίας εγνωρισε καΧΧιςα. ό φιλόπατρις και εύ* γενεςατος άρχων "Αγάς Κύριος ΝικοΧαος 'ΐοσνο^άνος ο ί'ς'ΐα- σίου εν Τω καιρώ Της εν Ιίαρισίοις διατριβής του, ενίία ει δεν οΧα σχεδόν τά ωφεΧιμα καταςήματα μετά ποΧΧης εφεσεως, τα εζετασεν ακριβώς και ελευθέρως , κα) οιφεΧηΰητά μεγιςα. Ο φιλάνθρωπος ούτος άρχων έχει σκοπόν, ώς'μα νύανομεν ,'νά καταςηση κοινή ν εις οΧην την ΜοΧδα,ύ'ίαν την σωτηριωδεςα· την ταύτην μεδοδον, της όποιας βάσις κα) ΒιμεΧιον 3ε\ει· είναι η κα(ΐαρωτάτη και ιερωτάτη ηύικη Της άμωμήτοα ημων Τίίςεως 'Ο Κύριος ΚΧεο€οιι\ος, κατά την φιΧογενη αίτησιν τα άρχοντος 'Ροσνο&άνου , απέρχεται μετ οΰ νοΧυ εις 'ΐάσιον διά νά διδάξω δημοσίως την μεΆοδον, κα\ μετά ταΰτα 'νά καταςαδωσι σχολεία δια της ικιςασίας του εις οΧην την επι- κρατειαν τον εκιεικιςάτου Ηγεμόνας της ΜβΧδαυϊας. ζήτω \οιπϊν ο φιΧογινέςατος άρχων 'Ροσνο £ανος, υ ς τις γνωρίζει καΧως την ά ,Χηΰη χ.«) δικαίαν χρησιν τυΰ μεγάΧίυ κΧοΰτοα ,