— ( 3οι ) — σαν πάλιν' τέλος πάντων οί ιατροί θέλουν ί\ευ3εροι3Ζ, α ϊτό τήν χαμέρπειαν του να ζητούν τον μισ3οντων, και οί αβρωςοι ακο τήν λυπηράν ανάγκην του να πληρώνουν τον ίατρόν ίίςερα αϊ(ο μίαν νοσον ητις πολλάκις τους αφανίζει. Τοιούτον είναι το του οργανισμού πλάνον του ιατροί» Βορδονίου' μόνη ή διοίκησις, εις Την οποίαν τό κα3υπο- £άλλει ι δύναται νά το εγκρίνε ή να το αποδοκιμάσω ' εί ναι όμως αδεία εις ήμας νά κάμωμεν τινας σκίψεις περί ιτουτου τοΰ συγγράμματος > ώς 'ήδη τυπωμένου οντος· Στοχάζομαι λοιπόν βτι από όλα τά πλανα οπού έγιναν ίιά τον όργανισμόν και εζάσκησιν της ιατρικής αυτο είναι το πλέον διε$οδικόν και κ αλητερον , οτι ό συγγραφεύς του ΐσκέφ,Βη πολύ περ'ι τούτου τοΰ δυσκόλου υποκειμένου» καΊ ιΐμαι βέβαιος οτι ή αποδοχή αύ του του οργανισμού ΰέλει λ Ϊ ναι μεγάλη ευτυχία, δια τν,ν ίατρικην. Δύναται νά καμη Τις πολλάς αντιςασεις και κατά του ΐτλάνου εν γένει, και κατά των διαφόρων μέρων αυτου' νμως αύται α! παρατηρήσεις 'ίσως 3έλουν συνεισφέρει ιΐς νο νά αίσ$αν3ωμεν Την ωραιότητα αιίτου, και να το* τε- λειοποιήσωμεν, ίν (^'Λκο\ου$ία της έτιςο'λιίς του κυρίου 'Η δυςυχής 'Ελλάς καΤα$λι€ομένη από πολλών ικα· ''τονταετηρίδων βαρβαρότητα > μόλις ήρχισε νά ε'κ€αίνια από την λή3χργον άμά3ειαν χ.αϊ νά σηκόνι^ τον αύχένα,της διά'ινρ τον δείζνι γρήγορα σε€άσμιον ίίς τά φωτισμένα έ$νη, εάν Τα τέκνα.της με τήν προΒυμίαν ϊΤχον και τήν άλη3ήν γνώ σιν του να φωτισθούν και νά φωτίσουν . . . φευ όμως! χα£ως άρχησαν, φαίνεται ότι ή των φώτων πρόοδος $έλει ίΐναι βραδύς. Τήν σήμερον όλοι κοινώς τίποτε αλλο δεν κάμουν, παρά νά εγκύπτωσιν εις των παλαιών τά συγ γράμματα , και νά γίνονται των σχολιαςων σχολιαςαι χωρίς κατεπειγουσών ανάγκην, δια νά εξαντλήσουν, κα- 3ώς ςοχάζονται, όλην τήν άρχαίαν φιλοσοφίαν* ε'ί3ε νά Βμποροϋσαν νά διακρίνουν τά καλά, και μόνον τά ωφέλιμα ν άποδεχ^ωσι, τά δέ λοιπά ν άπο€άλλωσι '■ δεν είναι £υ· α*το*Μ ιν^τις (ίς κάνίν* ΜίΤβλλϊΤβν κκί^λίν Ην χ?ν