-= ( 464 ) — Της καΧΧιεφίας τό ΰψος αύξανα, και 3ειότητάτινα ΊίεριτΙ- £ησι το7ς Χόγοις' ε'ίτε γάρ ιτερ} των 3είων αυτών καί' εαυ- τα πραγματεύεται ο Βοδδυεί, ε'ίτε την άνδραγαίίαν και τηζ εξουσίας τήν μετρίαν χρησιν ί'ν τοϊς έυναςίϋουσιν ϊΐτβινών, καΐ των βασιΧευόντων τάς άρετάς Βαυμάζων > ίύιτΐ€εία ταύ τα ανατίίησιν, ε'ίτε και των είνων τήν ίςορίαν καταγραφών τά ακοτεΧέσματα. της Βείας Προνοίας διΐξεισι. της υνοίέσεως ουδαμου ουδαμώς ένδεέςερος υπάρχει "και ταύτα μεν ί»ί τοιαύ τα ' Εί δι ΐτίΐ τους νοιητάς μεταβιβάζαμεν τον Χόγον , ΐχο- μεν τους Οοπιείΐΐε , Κβειηε, Μοίκτε , ΙιίΓοηΙβϊηε , Βοΐΐββα , ών τά ονόματα μόνα εγκώμια εςιν' οΰτω περίφημοι, κα) τάσι γνωςαί είσιν αυτών αϊ αρεταί. ο' μΐν ΟοΓηβΐΙΙβ εκοίησε Τρα γωδίας, εν αίς τήν μεγαΧο-^ίΐχίαν των ΤίαΧαι ϊωμαίων μι* μουμενος εξίςησι την ψυχι^ν τ£ μεγαΧοπρεπεία. των έπων, και Τίό υψίΐ *&> ν νοημάτων" εχει δε καI απαντήσεις απροσ δόκητους, ών το σεμνόν και σο€αρδν εχ-πΧησσιι τον «· χ,ροατήν τω μεγί&ει και άνεφίκτω του φρονήματος, και εκ\ τούτοις μάΧιςα θαυμάζεται. Ο' έϊ Βααηβ ζηΧωτής εςι τωι» Ελλήνων, κα\ μαΧιςα του Ευριπίδου, πα$ οΰ καΐ πΧείονς Τραγωδιών ιίπο δέσεις ε'δανείηατο' ήδΰςτε κα5 γλαφυρός ε ςι τήν ποίησιν, καΐ μάΧιςα καίχρός την γΧωσσαν, κα! του έ ρωτος γραφευς ήόικώτατος και χαριέςατος· Ο* ΜοΙϊόΓβ α- νεςησε τήν Εωμωδίαν άπα των Μενάνδρου, καI Τερεντίου καιρών, καίάπερ ήφανισμε'νην. Μιμητής τ εςι των ήίων δε- ξιώτατος, κα! ττοΧυ εχει το τερπνόν και χαρίεν , κα) άςεΐον, ουδαμου εις τό φορτικον ΰπερεκπίπτων , εί μη εντιατι των ποιημάτων, εν οΊς τούτο τό είδος επιτηδεύει. 'Απε'Χικ» μα κράν τους νέους Κωμωδοποιούς, κα) των παλαιών όσοι σώ ζονται' περ) τοΰ Μενάνδρου γάρ ουκ εςιν ό Χόγος, ουπερ ο χρονος ηφανισε τά ποιήματα. Ε/ τοϊ{ παΧαιοΧς ΦιΧοσο- φοις, καί μαΧιςα ΠΧουτάρχω ττιςευομεν, άξια τοΐς τοΰ. Μο- Ιί^Γβ καρα€άΧΧισ6αι. ο' δε 1>βΐοηΙβΐηε , όςττερμΰ}ουςΐτοίη- σεν, ειτωνομάσίη αμίμητος' και γάρ ιδίαν τίνα χάριν ίχ" ταΐς διηγήσεσι , κα! εν τ* εΰρυόμία της *ο ιήσεοος* ουδείς άλλος τα' μικρά αΰξειν κα) νροσοχης άξια ιιαρασκίυΛ· ζειν ειτιςάμένος' Ζκερ το κυρός ΐςι τούτου τοΰ ε'ίδους της ιτοιητεως. διδάσκει γάρ κα) νουίετεΤί ημάζΧεΧηίότως ο μ-ν- 6ος > ζω οι ς τβ κα) άψυχοι; νράγμασιν ι α'φ' ών ου δ ε μίαν #Λ·