~ ( 3·* ) ^ φ Χι€ος, όχι δέ χλι φΧε€ικόν είναι, ότίερ ΐςι, κατίχει (Τι ψΧείςας Των Πρότερων ϊ&ιοτήτων Του, έζερχόμενον με μέ- γάΧην ταχύτητα εκ του Γπλάνος, και διατρε'χον τό εΊτί- •κΧιον και το μεσάραιον, Χειίτννει και διατηρεί το εν αύτοίς ϋΐίμα έξυιτνον καϊ ευκίνητον, με$' ου μετακομίζεται ε!ς το ν,ναρ, ονου ακοκαΒίςαται υΧη μ εις ίιαχωρη&ιν της χ'Λΰίς νΧεον πρόσφορος. 'Ο ΣνΧην είναι ΧοιΨον ΣνΧάγχνου βοη- £ι)Τΐκ6ν του ητιατος.— Ταυ την την ίοξαν ■Χαραοίχονται ο χι μόνον οι εν τ^Παυία, αΧΧα και οί αΧΧαχοΰ σοφοί σημερι νοί ΦυσιοΧόγοι, ε ως αν ο,τ ε "θ/χ κα\ άΧΧόι εΰρωσι την τίι- 2ανωτεραν καϊ ευΧογωτέραν. Ίαΰτα χ,ατά το ίίαρον κερΫΕ.Κιςημων και 'Τάτριχης. Ψοΰ χρόνου 3έ Προϊόντος, καϊ εΐά κΧέον εΐς ?£ί τ%ς 'ΐατρικ^ς β&ννυμενου μου , 3εΧειζ ε χει ν , Φίλ* Γαζη , σκιαγραφίάν τίον τΓεβ) ταύτης Της τέχνες νε'ων εν Ώαυία Νεώριων, αί α - •χύΐαι ανάκάινίζόυσιν ££>$ την Χαμκρίτητα τόΰ της 'ΐταΧίας ϊδάφους.— ΑΧ%' ϊ'*ΐ την ΦιΧύΧογίαν. Εοφίίμε'ΐ'Γίίΐ ενταυ3ιι η νε'α Τηζ 'ΐΧιί&ος Τύΰ'Όμηρου εις το ΙταΧικαν καρά του Μοντ») μεΤάφρα&ις ζα). Ονϊίς· ο ΪΙαιητηςι μέ<τα εΐς το ναυαγιον τη% ΤΨαΧικης Φιλολογίας Αιωρείται την άημίρόν *α/ίά ν τοις 'ίΐαΧόκ; βίς "ίίολιΜ)ϋ«» Χεί^ανον της κα9αρας γΧωσσΊ^ του ίΐόΧιΐ'σανόυ, του'Αριί* ςου, τόΰ Τασσον, κτλ. ΕίδΧΧ$ι Τραγωδί&ι -ΐοϋ, ε% 'ίυϊυ- χοΰς ενίΜΟίάς, με ψΧοκαΧόν άρμονί&ν εξυϊρασμίναί ££"?»{- μιίφάησαν εν) σκηνης με μυρία Εν'γέ , και με ηχαίδη χΐί· ροκροτήματα. ΙϊολΧαί ώδάίτου. Το ΪΙινίαριύον ίιάκουσιΆ νψοί , κατεσϊϊσαν τα ανίίψίν&ισκάντίαϋ τα>έΰματ α , χφ τα 'εν3ου<τίασαν· Μί€άιά κν$ώ£ η Τ^ρμΛϋϋ 9&& (ν&Μ) Φ,^Γαλλία Τον $ιτω& (8ί«ΐΚέ) , * ΆψγΧία Λν ΪΙοττ (Ρορβ), «ΰτω και η 'ΐΐαΧία εκρεΤίξ ίί ΐΡΧόυΫιΙ α#.ρί· •Λ) τινα μεταφραςην τοϋ ' Ο μηρού. 'Ο κρο Του Μάντη εις τοΰτο, το έργον ΐγκ.ΰ\^ας Ύ/τεζ»· ρότης, αν κ αϊ εις τβ των *ολΛ»ν ςόμχτα μέχρι τοζίε, έφε'- («5 νΐοςέηζό ΜΟηίΐ. (β) Μοάέί'ί \νβ&έ νοη % &, νο8$, Ζ^β/ίε (ηριιβ) νβΓίίβδ. Αυί^ε, νϊβΓ *ϊ1ιβϋβ. Κΰ. Γ ·φ1>βΓ§, ι4οι. ς»/ & πϊί ηβϋβπ Κυρ&Γη κη<3 Κίΐίεπ.