*τοΐχοι των άντιχρύ οαζιτίωιι εδλάβησαν διόλου. 'Η πολιτσεία εξακολουθεί τας έριύναςτης κα I έζετασίις , χαί μερικούς ύπόπτοας εΊρήκε·" Τοί Φραγγονουρτι'^ν τ ίψ/]· : :ερί% «κο 19· Φε§ρ· περιέχει τα άκε'λινθα -περί του βνω αοα· Θε0ηκότος. ,ιΚατα τας νεωτατις εκ Παοισι'ύυ ει- δήσεις, το τολμάει) -εναντίον της ζωήςτοΰ δου- χο'ς Βέλλιγγτων παρανομημα έξηγάνΟη, κα- β(ι)5 ψαύεται, -εις τη» Βίλ^ίχην. 'Ο ίοοξ ίλα(?ε πριν -·το5 «ψ&δηχοτβί παρά τινάς τ.<ον -εν Βριι- ξίλλαι; ψίλων του -έπιςολήν, εν η οΐίτο ; 'έγρα- ψίν , οι τψ εξεμνςηρεύθη τις την υπαρξιν τ αυ τής τ·/>ς συνωμοσίας, και τούτο το υποχείμενον ΰπ£σχ£9η να ψβνιρώση τήν ιιποθεσιν ηεριςατιχω- τερον, άνίσως γινη μεσιτεία υπέρ των έξορίςων Γαλλ'ώϋ. 'Ο απερχόμενος από τας Βρυξέλλας -εις το Παρίσιον ταγ^υδρόμος -είπε χαθ' όδόν, οτι ψθάαας ίΐς τήν Έαλενα:έννην (άρα κολλάς ημέ ρας πριν τ-ήξ εχ.τίλίσδ'^ΐ του παρανομήματος) ■ηκουσε να όμιλωσι περί .του 3ανάτου του -δου- χο'ς Β £ λ λ ι γ γ τ ω ι·." · 5 » "Εφημερίδες γοανονσιν, 'ότι πολλαί άι 'ορο- ραί ήλίον εις τ ή ν διοίκησιν ίκ μέρους εξορίςων Υαλλων, οί όποιοι Ικιτεΰουσι να τοις δοΒη ά δεια !<« ίπίςρίψΜβί» εις την πατρίδα των. Δο- ξάζοναιν , ότι πολλοί , χαί μάλιςα ο Α ρ κ ω λ τ, ο συ^ρα(ρίυ*5 της περίφημου τραγωδίας Γερμα νικοί) $έλί{ λά£η μίτ' όλ'γψ τα4τψτ'/]ν αδιιαν' ό ςρατηγός Αεχάεν ελα&εν τδη αΰτην } και δ(β τον Φορβΐνον 'Ιανσωυ υπάρχει ομοίως καλγ έλπίς· Αέγοησιν, οτι μεγάλοι άνδρες με- ατίύουσιν ύπερ του -ςρατηγοΰ Μ ο υ τ ω ν , ενός των πρώην υπασπιςων του Β ο ναπάρτ ου, ο- ς;5 ελάμξανευ εως τώρα μεταχεΐρισιν χαλλιτε· ραν, και ειχεν α$ειαν , κσ.9ως και άλλο; πολλά ολίγοι, -να. διατρί&η εν τ-/ Βελγική , εν φ δλοι οΐ λοιποί εδιωγβηααν άπ αύτου· Έχ μέρους του άρχιςραΤ'/'γον Σούλτ Ρ οςις άχρι τούδε διίτρι- &εν ι'ν 'άύσσιλδορψ μετά της φαμίλιας του , ·;ΐ&- Βον πρός τούτοις νε'αι άναψοραί, "Ολο: ουτοί εμ· περιλαμβάνονται, καθώς γνωςόν , εν τ γ-βασιλι- ■ χν) δίαταγ-η του "ΐβυλ. 1815. "Οςον δε περί έ- ■Κζίν&ν £^θρίςίί)^ ί οσΟί ΐ^Οΰύ,ν Τ'ήν ~τχ^ Όπερ του ^ανατον Αθΰ5ο5ίκου του Ις', χαί τω 18ι5* -υΓΓί^φαφαν τοι/ ίν εΓδδί προο9νίκν)ς νέον κωδ-ήκα, ελα&αν και πολλοί εξ οιίτώ τψ αδεία ν νά ΐπιςρεφωσιν -εις ττν πατρίδα, και εΰ- ρίσκονται αιίτ οΐι ύπο τ·ην προσοχή ν της πολί- τσείας. 'Νομίζουαιν, οτι και άλλοι πολλοί Βέ· ληυσι λοδη ταύτην τν-ν αδί'.ην. 'Ο Κ α μ·§ασψ· ρις παρακαλεί ε'νΰέρμως · και ό 8Ϊ6}·β9 εγραφ'ε, ■ λέγουσι, περί τούτου. Παρατηρήσεως άξιον υπάρ χει, οτι ο κόμης Ιιβιί^αϊηα» έν τη νία του δια τριβή περί τιϊν εισοδημάτων και εξόδων αυςαί- νει τ γα επιςραφήν όλων των έξορίςων ως επι χείρημα, το οποίον κατα τας παρουσ.ας περιςα- σεις περιμένε-αι άπό την δικαιοσύν^ν της διοι κήσεως. "Τη 14· Ί'ε&ρ, επρόβαλεν εις το κάτω παρ- λαμέΰτον ο κίρκος ΒιιροηΙ νά παρακαλέσωσι τα- ττεινως τον βασιλέα δια νά προ&άλη σχϊδ-.ον νό μου , ω^ε νά βι&αιοϊ τήν 'έννομον χρησιν του" τύπου, νά διορίζη το πόσον πρέπει νά ύπόχειν- ται εις άπολογιάν οί συγγράψεις και οί τυπογρά φοι, ετι δε τά έκ δημοσιευομένων βι&λίων πταί. σματα, και νά δύνανται οί ωρχωμένοι κριταί νά κάμνωσι τήν ψη',ρον κατά των τοιούτων πται σμάτων. 'ΑΟιακό-ως ηρχοντο επιακέπτοντες και αυγ- γαίρηντες τον δουχα Β ε λλιγγτων επί τη σω τηρία του. 'Η έκλαμπρότης του εξηργΈτο κα5 ή- μέραν εψιππος, και τι^ ι3, εσπέρας επαραησια· 'αδν) εις τον βασιλέα. 1'2 Π Α Ν I 4? 'Ο άνπςρα'τηγος Δον Κάρολο5 δέ Εσ·