— ( II ) — »Τν}υ διά'οορον ν'λιχ,ι αν , βαθμοί/, κα) άζίαν αυτών * κ.α! καρά μεν των γερόντων ζητοΰσι χαρακτήρα, αγαύον , κραον , κ,αί μακρόϋνμον προς τους νεους' καρά. των νεων δε σε€ας, εό- Κείίειαν , κα) ευγνωμοσυνην κρος τους γέροντας' μη αρκου- μίΐ-Ί δε εις μίνας τάς διδασκαλίας κερ\ του έσχατου τούτοι» Κεφαλαίου άνχφέ ρουσικά) καραδείγματα, 'ο Σωκράτης, ος τις εις μίαν κρο€ε€ηκ\{αν ήλικίαν χαίρει εις Την συναςροφην των νέων, υκοφερει τά ελαττώματα αυτων, κατακολεμεΊ τάς •προλήψεις και κά(ΐιι Των, και οςτις διά μ.ιας ρητορείας άείκο- τε ενεργητικής ελκει υφ' εχυτον τά κνευματατων , ομοιάζει κατά κολλά τον Νεςορα, ος Τις μετερχομενος Την εκ του γή- ρους του ΰκεροχην Καρρησιάζει κρόςτε τους βασιλίΐς, κα) τον δημ,ον τά χρέη των, ελέγχει Την διαίρεσιν αυΤων, κατακρί νει την οργήν Των , και γίνεται κύριος τωνψυχών αυτών δϊ ελ- κυςικων λόγων , ο'ϊπνες εκίσης είναι και ισχυρό), καϊ γλυ- κε7:, "λί άκοδείζωμεν δε ηδη , ότι κα) ο τροκος της διδασκα λίας τοΰ 'Ομήρου κα) IIλάτωνος ητον ο αΰτός' εγίνωσκον οτι α! διδασκαΧίαι, εάν δεν σιψοδευωνται μέ κολλην τεχνηνκα) μ.ε(ιοδον, άκοτελοΰσιν ί'ξ άκαντος διοΧου εναντία άκοτελέ- σματα εις τ*ν σκοκον Των διδασκόντων , και βλακτουσι μάλ λον καρά ωφελοϋσιν' ο(ΐεν άκεφάσισαν νά διδασκωσιν εν ευφροσύνη , κρυκτοντες την διδασκαλίαν ΰκδ το Βελγητρον της ηδονης' και £7Τίΐίνί μεταζΰ των διάφορων είδων του γρά φει ν δεν είναι άλλο ήδονικώτερον άκο εκείνο, είςτό οκοΐον εισ άγεται μίμησις άμα κα) κλασμα, δια. τούτο κατ εζοχην μετηλΰον αυτό ' κα) Τω ίίντι είναι ούτοι οί δυο μεγαλητεροι ζωγράφοι της αρχαιότητος , ο'ί τίνες μεΤεχειρίσ^ησαν συνεχέ- ςερον , κα) μέ Κερισσοτέραν έντύκωσιν Την αΧΧηγορίαν. 'Εν ΙΙαρισίοις. (τά Χοικά εις τά άκόλουύα τετράδια.) * · Γ ' 1 ■ ' Φιλογενέςατε και Φιλόμουσε Κύξΐε Π. ΝικολαΤ^. 'Η φήμη Των άΧλεΚαλλήλων εις το Τίνος αγαθοεργιών Σου κ'ροσ-^άλλει καίι' ήμέραν ιϊς τάς άκοάςμου μέ μεγάλην τίί