_ ( 243 ) — οί/^6 πι μι την κρΆυμον ίατανην , ότι άγαπΖνι και αύτΆ ΤΗ ν δ'.ζιν της Ι-'λλϊό'οί: Λίν ίίΐ/ΐπ'ίιΐί ν« τκΧλογιτίί,·, ό'τι τόνοι, εις τους ο τγ ο ί ο υ ί ί<ίΤ/3Γψίς, δίν είναι οί 'ίχ-,ντες χ^ίίαν διά να φροντίζωπν ύπερ αυτών οί έζοδευοντες τρϊς εκέο· σιν εκείνων των βι€Κίων·, Να συλλογισμός, οπ εν, κα\ Ίουτι ίδιωηκον , τουγγι δέν εζαρκεΐ εις τας χρείας όΧο;ν ; ' Λριχόζει ίίω να αναγερωμεν το επιχείρημα νεωτέρων Τι·*ων &εοΧογων , 3εΧ· ν των δί αυτού να α ΐΓΊ0Μζ.'«:τι τιΊιι ,9 «ο πίτα του £ωτιϊ;θοί νιμων- ,,'Άι/ ίίΥ /,το ·5έ7ι$ ο «9ί^ι·ί.ω· ιτος Ι^τοΰ?, λίγουν, £ίν ^ίίλαν διεγερίη κατ αϋτοΰ και κατά της διδατκαΧίας αυτοϋ οί άρχοντες του "Λ : δου·'' Τοί-ο το* επιχείρημα προς'ίρμ'.ζιντες εις τον ενταυία μέ τότην πι- χρία.* έλεγχομενον έκδοτη ν εκείνων τακ βι€\ίων, Χεγ'μεν, Ζη,,Αν δεν είχε τί καΧόν,δε'ν ν,ύεΧαν συνϊμωτει κατα της νΛιχζ τον κεφαΧης τοτοι παραΧογοι διωκται και υί.ιςιΐ , αλλ νι άφιναν νά. εΧίγζΐ) ο' χρόνος τας φΧυαρίας Του, η ί- λεγχαν ςχι το προςωτ.ον και το ή3ος, αλλά τάς πράξεις τον και του'ς λογούς, τους προς το κοινον"· Μϊ ,' Χείπει, Χεγει (σΑ. 14). Αατινικόν Αεζικον, κα\ η Κ υζαντ'ις σπανιωτάτη κα'ι ο' Βατατζής εν σκότει που κεί μενο;" και αναοι&μων τους πρωτοδιδατκαΧους τοϋ ά*ίρω- ΐΐίνου γένους, έπι^ωνεΐ ,.Ω' Ηλλας! το Τί σοι , ευμενώς του >·3είου επι^Χι^ηντΓς, ΝΙΛΡ.ΓΣ· γενήτονται >"αλλ άντ\ τού· των μας εκδίδει το Γεωγραφικόν της Ρουμουνίας κα! τνν συνο\ίιν μονον τοΰ Βατατζή , ,,όν προ έκτα ηδν\ ε των ανεγνω, ί να, αν τι συμ£αίη, απόΧοιτο το χειρόγραφον, σώζοιτόγε το ταυτικς απόσκατμα." 'Γίζ να μη ~αυμάσν\ των νοημάτων Τ><!> συνέπειαν, και το περίτρανοι/ της εκφράσεως·, Τ α λεγόμενα εν Επιλόγω των 'Φ,πιΧεγομένων δίδουν υ· νόνοιαν , οτι ό σοφοί Συγγραφεύς επεχείρησε χαίιλου ΐςο- ρίαν, α'ρξάμενος α'πο Σεζω'ςρεως (;) αλλ" εμεινεν εις την 1'ουμ,ουνίχν , εμποδιζόμενος απο πΧηίος κακών ίύίων του καιρού , κ,αϊ δια την ψυχρότητα, αναΧγησίαν και απαίειαν, τίνος-, δεν εζευ'ρομεν. "Οίεν γην ορωμεν και παρήγορουμε$α. Ο' <£ί μας προςκαΧεΙ να ναρηγορηίωμιν αρκουμενοι εις τα ολίγα, και υ πχκοιίομεν, και ,,συγγνώμην εχομεν αυπν ιιίτοΰντι, ότι ουκ ιξεγΐνίΤο αυτω Μακ-ιρί' ν , και ΜπαΧα- νιν, κα ) χ,ωφόν 'ΐααννην μιμήσαίχι," κ&ϊ (ϋχόμιίχ αυτ ν