Κι'ϊος. Κατά τιολλ'ο ίθιμα ο! Κινέζοι και Βαδυ- λάναι ώαο:'βζβ# άναμεταζό τιαν. ·Ββ3&λ*οί$ ν; πο- λίί τής Σεμιράμιδος , ήτον περγψος δια ν^ν χεν- τιςικήν της, δίά τα Πθ«ί'λα χρώματα χαί ΐματια. Ε'» τώ βιίλίω τον 'ίωσίου , ζ, 21, άναγινώσχο- μεν „$αυμάσιον Βα&λωκχον άμΐΐον" τοϊτο δε, κατά την με-άψρασιν των (6$ομήχοντα, ύπ%ρχε ποιχίλον, ήτοι πολυχρωματον. Τοΰ'ίωσηρο πολυχρνματος χιτων χατεσκευάσθη, χαθως φαίνεται, εν Ίϊαουλωνι * ό 'ίακώί διέτριφε πολλούς χρονους εν 'Ασσυρία, χαί Ενταύθα εγεινν^-η ο ψίλτατος ίιιος του 'ίωσήψ. Α? άνασσαι έχ τνς ο'κίας του Δαυίδ ειρο'ρουι/ ςολην ομοιάζούσαν τη του'ΐίβσηφ. Ύοιαύ- τη υ'πηο/ίΐ' η ςολη τήΐ@άμαρ,άδελγ·ης Ά&εσσσλωμ, δ' ο και πολλοί μεταψραςαί περιϊγραφανεπομένως τον χιτώνα του 'ίωσήφ ώς μετάζινον. 'Η Σεμίρα μις -ήκμαζε πριν του '1ακώ&, χαί επί τη βασι λείας τ·/ις (ψεΐιρ(9-η υ βΰσσος, ή όποια, χα9ό ήτον εν χρήσει προς χατασχευην πολυτίμων ιματίων, εσήμαινε πολλάχις μετάζιον ( ιδέ Φορς/ρον περί της αρχαί ας βύσσον). Παρά τοΰ'Εζεχίήλ μανθάνομεν, ότι ό λαός τΫς'Ασσυρίαςεπώλει τήν βύσσον εις τνν άγο- ράν τήςΎϋρου,χα! ο' Ώροχόπιος λέγει,οτι μετάζινοι ςο- λαί χατεσχευοζοντο έν Τιψιρ πολλά άρχαιόθιν. Αϊ Σιοόνιΐ'. γυναίκες ΰψαινον πέπλα παμποίκιλα άπο τοϋ χαιροϋ του "Ομηρου , χαί το Σιδόνιον πίπλον τΫς Κλεοπάτρας υαν,ρχι μετάζινον. Το* μετάζιον, λίγει ο Κλαυδίανος, έδίδετο από του; Χήρας, οϊ £ ί Φοάίίκϊ;το ΐόαπτον. Οιτο< / πάλουν τος πραγματείας των εις το "Αργός πριν της 'Αρ- γοναυτιχής έχςρχτΐίας { 'Ηρόδ. βι6λ. Α'.). Το'τί ο 'ΐάαων σννέλα&ε τήν «δίο® του νά ζητη'ση Ιν'Α- σ:α τό πολυθρΰλλψον χρυβουν δί'ρα$* Επί των χρο ιών αυτοί ίζη Μήδεια, χ βασίλισσα τής Κολχί δος , ««ς «τ» ο'πβί'βν προναπουέμίτχι ή έψεύρεσις του Μηδικού άμψίοΌ' ο Ίββων ^λ8ίν ιίςτήνΚολ- χ&α χα£ ε'ς τήν Μ·ή$ίβρ, χαί χαΒως ψαίνεται , τό χρυσοΰν δίρας υπήρχε το Μιβιχόν αμγάν. &ν τω ενδεχατψ χε^αλαίω πρηγμιχτευειαι δ Ημέτερος συγγραφεύς περί τούτου τοϊ> χρυσόμαλλου ή χρυσού ίερατος. Τούτο §( υπάρχει, λέγει ο αο· γος Χο'ιΐτ, μυςηΟίον ερμ-ψευομενυν οιννότύς ππο τους αρχσ'οΊ; , τινας μεν λέγοντας , οτ ι σημαίνει το ί'χ του εμπορίου με το μαλλίον τηχ Κ-Α/β·)-, χερ&ος, άπ άλλους δί , οτ; αίιίττεται τον χρυσιν, οςις έσυναζετο ίια δερμάτων συρομένων δια των ποταμών. Εΐνα , λέγει ο' περίγ·/ίμος Β αννιερ, άν- τ ιχείμενον πλν,ρες πλάσματος, αίνιγμα σχεδόν α νερμήνευτου. Το χρυσούν οέρ^ς της Μ'/]5«ί'αί άΐν εύρίσχετο εν ποταμοϊς, άλλ' έν δέν$ρω χαί ξύλω, χαί προς έξήγησιν τούτου ό κύριος Κ,αγερος χ-ηρύ τ- τ ει, οτι υπήρχε τό ανωτέρω μνημονευθέν Μ -ηδικον *ίτβ ι μετάζαιον άμ^ιον. 'Ο 'Ιάσων επροχώρησί, κατ 'Έ.ρατοσύένφ, μαχρίτερον της Κολχίδος, ελ- θων χαί εις την Μηίί'αν, χαί ταυ την τηκ περίςα- σιν επι&ε&άιο' ό Στρά&ων. Οϊ Μη δ οι, λεγει ο Η'ροδοΓΟί , παρονομάζονται άπο τήν Μν,'δί ιαν, η οποία ήλθεν εις τον τόπον των. \) 'Ιάσων ιπρο- χωο'ήσεν εις τήν Κ ασπίαν θάλασσαν χατα τα ς μαρ τυρίας παρά Στρά&ωνι, ααΐ αϊ επαρχίαι, 'ενθα έ- λαξ- τέλος ή περιήγτ^ίς του, ήσαν τοιαυται, οίαι έπλούτουν μετάζ·ης, του χυριωτάτου ε$ους του εμ πορίου των, α! ς λέγει ό Όλάριος, -η; ο'ποιας η ίψεύρεσις άποδι'οοται, χατά τον 'Κρ&ιλωτον, εις ένα των αρχαιοτάτων βσ.οιλέων, όνομαζομενον Ιεμ- σίδ' χαί οι "Ελληνίς προσαποδίδουααι εις την Μη- δειαν ή Χΐμΐραμα/ ττν έψεύριαιν τοΰ Μηδικού άμ- γίου. "09#ν ό 'ΐάσων γλθιν εις τήν Μηδί'αν ζη- τών μιτάξιοϊ' %ΐν πρέπει δί νά Βαυμάζωμεν, αν τό χαρά&όυ τοιι ω μοιάζε περισσότερου πολεμ>χόν\ ή έμποριχόν,επειδή "ό Εύζε&ος πόντος ωνομάζετο τό τε άξενος δια τήν άγριίτψα των παραθαλασσίων ■ εντοπίων' ωνομάσθη δέ -χρυσόμαλλον δερας το μετάξια» ποιητικά; δια την ομοιότητα με το» χρασόν. Ε'πί των χρόνων τοΰ Αΰο-ηλιανου τόμε· νάζια» -ίίιμα το Ισα με χρυσά», κβί το έπβετον