— ( 485 ) — μεγίςφ ιυαρε'ςηαΊν, χ,α3όη γνίαρίζη ίκ τούτου και την εφ ήμας ΐύλογίαν ταυ ®εου και τα ιρρονήματα των ίιαφο'- ρων Της 'Ρνσσικης Μοναρχίας ταγμά των , τά όπόΐα μοι προσάπτουσιν επω- νυμίαν τοιαύτη» λαμ.πράν. 0*Χοιμηυ οι αγώνες άποβλεπονσιν είς το να ελκύσω ί/α 3ερμων ευχών προς έμαυτόν και ΐί^οος τον πίξον μου λαόν τΐι|ι/ ίολβγίαν του Θίοϊ, και να εύλογη$ω άπό τούς Κιςοΰς μου ΰπηκίους καί μάλιςα άπό ολον το ανθρωπίνου γένος· Αυτή είναι »! θερμότατη μου τυχν} καϊ η3ελεν εί ναι η άκρα. μου ευδαιμονία. Ω*ς τόσον, αν χα) αγωνίζομαι προς άπόλαυσιν τού του , δεν δυναμαι, κα3ο άνθρωπος, νά Τολμήσω νά δεχθώ ταύτην την επωνυ- μίαν, οΰτε δέ να φαντασθώ, οτι άτι·/- χτχσα ηδη εκείνην την εΰδαιμονίαν' νο- μίζω δέ τούτο τοσω περισσότερον εναν τίον των φρονημάτων μου, καθότι -πάν τοτε και εν πασαις ταίς περιςάσεσι πα- (τ^νεσα άο Λ εσυμβούλευσα. τους πιςούς μου ύπηκοους προς μετριοφροσυνών και ταπεινότητα, δ! ο καϊ δεν .3*'λω να το7ς Βωσω ο Ίδιος παράδειγμα αντιμαχόμε νων Ίσως εις τα φρονήματα μου ταύτα. Δια τοΰτο, δεικνύων την ακραν μου προς όλα τα τάγματα Της 'ΐωσσίας ιύγνω- μοσύνην, τους παρακαλώ νά παραιτήσει· σι την ίδεαν των τοιούτων όλων. Έ'ίθε νά άνιγερθ^ εις τα; καρδίας σας μνη- μείον χάριν μου , οΐαν ύπαρχει εις τιί,ν ί- δικήνμου δια σας! Ε'ίθε νά μι ευλογώ ό λαός μου εν τ« καρδίατου, ον τρόπον Τον ευλογώ και εγώ εν τ% εδικ% μου! ΕΊθε νά ύπάρχη η 'Ρωσσία ευτυχής * και νά ε'ίμεθα εγώ τι και αυτή υπό την σκέπηυ της θείας Προνοίας. θ" διοικητής της Μο'σχας, κόμης 'Ρο· ςοψιν» ίφθασεν εις τν,ν ϊίΐτρουπολιν· Β Ε Α Γ I Κ Η Βρυζέλλαι, τ£ *. Σεπτεμβρίου. Α'διακοπως έρχονται Α' ννοβεράνοι ς·ρα* Τιωται εις τήν Βελγικήν, και πολλά ςρα* τιωτικά τάγματα κινούνται εις το ΓενΤ (Τάνδ') και εις τά σύνορα της Φλανδρίας. Η* έδω διατριβή του Χόρδ Καςλί» ρεάγ καί του ίουκοΥ Βίλλιγγτ&ιν απέβλεπεν εις το νά εζετάσωσι την πο- Χιτικήν ήμων κ α! ςρατιωτικήν καταςα· σιν, οϊ οποίοι καί διώρισανόλα τά αναγ καία κατά τάς παρούσας περιςάσεις ε* Ψιχειρήματα, τά όττοΐα θϊ'λουσιν έζα,κο- Χου3οΰνται με μιγάΧην δραςικότητα» Ο' δούζ Β / λ λ ι γ γ τ ω ν δεν ημέΧησΐ κα νένα Κραγμα, > δια. τοϋ οκοίου ημίίορουσ* νά %ναι α'σφαλη τά σύνορα μας ανό τά μέρος τ^ς', Γαλλίας. ΤΙ ρος τοΰτο, εσυμ- φωνήάη νά μένη εις τάς επαρχίας μας ΚοΧυάριΒμον ςρατευμα. Καί ο' διάδοχος του νρίγγιπος της'Ορανίας δε'ν κά3ηται αργός, αλλά περιέρχεται ιπι3εωρων παν τού τάς φρουράς των κάςραιν κα\ μάΧι· ςα προς το μέρος Της Γαλλίας. Οί'Αγ γλικοί ςρατιωται 3ιλουσι φρονρο^τι τά κάςρα, οί δε 'Ολλανδό) 3έλουα-1 φυλάτ- τβι μι'γα μέρος Των αχ3ων του Μωσα § Σ,άμβρε» κα) η Βελγική λεγεών, συνι· ςαμένη εις επτά ςρατιωτικά τάγματα, 3έλιι φυλάττει τά σύνορα προς την Γαλ λία ν. Κ ατά τάς από το Τάνδ ειδήσεις φαί νεται » οτι άπό τίνων ήμερων επικρατεί μρταξύ των Α γγλικων καί Α μερικανων πληρεξουσίων εις την σύνοδον κάποιο, ·ψα- χρότης, της οποίας ή αιτία αγνοείται' εΧ' πίζεται ομως νά μή καταντήσω το Κραγ μα εις τά έσχατα. ΓΕΡΜΑΝΙΑ Ο' δούζ του Β α//χα ρ "έφθασε τ% ι. "Ώεπτ. είς την μητρα'πολίντου. Την επαύριον ΐ·