—( 439 )— υτνίρχε κοινή διάλεκτος εις Την 'ΕΧλάδα, κα) ούτω νά μι- ταφιρη τα δσαΧεγει ο Αιοδωρος περι των Αιγυπτίων εις τους "Ελληνα;, και εν σημειωματι νά ελέγξω τους οσοι δεν δέ χονται την κοινην διαλεκχον· θαυμάσιος τωοντι νους] εξαί σιος αρχαιολογική Έολυμάύεια 'Αιγ' εδω λαμ£ανομεν τωζν· τι πραγματικως την άπόδειζιν , πως καΤαΧαμ€ανει τους 'Ελ- Χηνας συγγραφείς ο Κ., καϊ δια τούτο δεν ήταν ανάγκη νά το όμολογήσ^ και ο Ίδιος ('ΐο. ΣΛ. 388.)· *0 Διόδωρος εις Του 7Γ ερι 'Ρ.ρμου μυ6ον περι Των "Ελλήνων λέγει μόνον το έξης: ,,και τους "Ελληνας διδαξαι τούτον τά ττερι Την ερμη- νείαν, υιτερ ών Ερμην αυτόν ώνομασύαι" ■ συνάγεται εκ τούτου ότι 'εκτοτε ΰπηρχεν εις Την Ρ.ΧΧαδρτ κοινή Ελλκινικ/, διάλεκτος κατά την 'έννοιαν των Τραμματικων; —- Μίλί'τν) Α. Μίρος Γ'. Αί κύριαι ϊδεαι Τούτου Του με- ρους είναι α'. οΤι από τον Αευκαλίωνα και Του νιο ν του 7 Ε\- ληνα εϊιτήχύη κατά Κρωτονεΐς την 'ίλλαοα η Ί-.λληνικη γΧωσ- οίχ. β'. η σύςασις Της κοινής 'ΕΧΧηνικης διαλέκτου · ϊδεα,η οποία, καΰώς ε'ίπαμε.ν, ανήκει εις τάς κυριωΤερας του βιβλίου του. Α. Οί νεώτεροι εζεταςα) Της άρχης κ α) γλώσσης των πρώτων κα) αρχαίων κατοίκων της Ελλάδος , οΐ περισσότε ροι, δοξάζουν, οτι Τραικοί, Πελασγοί ι ΑεΧεγες , Καυκωνες, κ λ., και "Ελλ^νίς, ίΐχακ μίαν και Τηναύτηνάρχην,δηΧ.Θρα- κΐλ.ο-ασιανην , κα! μίαν και την αυΤην γλωσσαν , την ΕΧΧν)- νικην ο ίΐ ΑευκαΧίων και "ΕλΧι^ν, οί οποίοι δεν ηλόον απο την Σκυδι'αν, αΧΧα κατήγοντο από Τους προ αύτων κατοίκους ΕΧλαίοζ) δεν έκαμαν αΧΧο είμη νά δώσουν Το δνομα μο· νον εις αυτούς κα) εις Την ύπάρχουσαν γλωσσαντων, και, δια τόον π·οΧιΤΐκων μετα&Χων, τάς οποίας (προξένησαν εις Ελλάία , τηϊι πρώτην άφορμην εις την καλλιεργειαν Του Ρ- λλ^υικου εύνους εν γενεί, και εις Την γ·Χωσσαν αυ των εν μιρει. Οί λόγοι, οί οποίοι έκίνησαν τούς νεωτερους να προ κρίνουν αυτήν χην γνώμην, είναι Τ% αλητεία ποΧΧα ισχυρό) , * λ \ πολύ ισχυρότεροι άπό την μαρτυρίαν του ' η ροδοτου. Οςίζ αγαπα, ά'ς αναγνώσω περ) τούτων δια νά πΧηροφορη'ί·^,, τα ίς'Ίζ συγγράμματα, δβίτηβϊ. θε Ηβΐΐοηίδΐϊε». Τα ΜέιηοίΓβί 1'Αθ3<1βπ»β ΙηβοΓΪρίίοηβ. Τοιη. 14. 16. 2>· 23· 25. ο '■ Ηΐ^ηβ είςτην 'έκδοσιντοΰ*Απολλοδώρου , καϊ Νον. Οοιτι- ηιβιιΐ. 3>οΐβι. γο£. δοίβηΐ. Οοηίη§. (ρ. 8ρ·). — ΟΙανίΡΓ εις τον