- 167 - «ρβί τάξβϋς. Εί'ί το μετά ταΰτα, ματαίως ·η- τρον της <ΠΛ*τι»ί τω» ϊερί&ν, «»δρω» ΐμπ,ι'ρΐΜ, γωνίσθηβαΐ/ <οί 'Ρωμαϊοι αΰταχράτορεςνα α»α»ίώω- ιχλίλεγμενίύΐ) μιταζυ τω» επισήμων φαμιλιών τω» Α παλίΒ τοϋτο τσ πολιτιχόν έλαττ^ιον.. Δίλ<ρώ», χαί ίία συ^α; σχί7<<; τω» τουΥβρχο#· Τϋΐί; ίΐπίδίσακ, ότι οΐ ιερείς ίιετηρουν την τας της πολιτείας ,εβψΐνιΜ όλων των χοαωνπραχ· ίιΐκολοπιςίαν τβ£ οχλαα μόνον με μαγείαςκαί τ ερά· μ ατών. Τοίιτου χάρο/ χαί 1 επιρροή των υπηρχκ) ςιο άπατηλα,πλτ;» τόσητίχνηδΐν είναι ποτΐ αναγκαία ^5 «"ίίοπλίΓςοϊ σωτηρ^ίης χαί (πωρίλ^ς* μάλ'.ςα ίίς τοιίί απατ«ω»α;, χαΐ ό λαο; ί?»β£ τχίδον ίυ'β- έύοσαν καλη» »>ι£ι» (*ς το πνεύμα της αποικία ε- ποτητοί. 'Ο χύριος Κλαυιίρος τοάποδειχνΰει εζε- ω 5^ το οποίον (ν ατιο τβ χαρ.ακτ-^ριςίκίί τάζω» (τι άχρι&ΐς ολας τας χατα τα; άποχρίσ((ς ΐ^'ώματα τω» Ελλ·/·»!»)», ί|>' ο'®» διΐτνιρω» τνν τω» μαντείων περιςάσεις, χαΐ πρώτον αημειοΐ, 6- ΐλευ&ερΐαα) τω». θ"τ£ έί συνέβαινε να άπατ/βωσιν, τι άπο&ίίοιιτιν εις αυτα πολλού; χρησμούς, τους εννόει Τί$, οτί η ΠιΑ'α ίίωροίοχίΐτο, η μήερμη- ΐ ποίους αυτά ποτέ ύεν 'ιόο^αν, κα: τοί&ίτι» ΰπόρ- τιιύοντο αϊ αποκρίσεις αλλ(ύς πω$ νΐ αυτοί ίιλπιζο». χοοσί» όλοι ο; πρΐ» του Λυκοψ^ου' π/ν;» χαΐάλ- Ω 5 τόσον, -την περίγραψαν νχν μαντείων, τάςπε- λθί, νομιζίμενοι ότι ί&ό9γραν χατ' εποχάς,νεΐύτί' ριςάσιις τω» με9ό^ν α^τώ» θίλίί εΰρητις είς την ρας, είναι ομοίως άζεβκοτοι. Ό Παυσανία; (Δ',ο) $ ιατρών του κυρίου Κλαυιί'ρου χαλλι'τίρον παρΐξ άναγίρει ενβ είς Ιΐαμ&χούς ςίχους, εν ώ ο'ποδι. άλλβχϋΐ» «ου. _ δεημε'νον υπάρχει, οτι τα μαντεία (χρησμοδοτούν (αχολοοί, ακολουθεί) *?5 έζαμίτρους ζίχους, 'Ο χΰριος Κλ α ιι ι ί ρ ο; άποίοχιμάζει προσέτι «5 ιτλβσ',ί»τα ιίπο του Πλά· τω»ος η τ0(05 ιρίλοτοιρου , τί» τόσο» πολ^δριίλλητοιι χρησμό ν, ό-ςις ίχηρυττε το» Σούχρότη» ϊο^ωτατο» " των θι/τρ-ων. Οϊ ίθνικοί, χαΐ αΰτοί οΐ Χρι-ιανιΐ *) ί, ΠΟΙΚΙΛΗ ΔΙΔΑΧΚΑΛΙΑ, ^'τοί πλοσβ» Πίι5«ο5 α^οχρ/σας. Πολλάκις ΰ'πίθιττον άλφα&ήτιίριαν ιύμα9ίι'ας, (ν ω ευρίσκονται μαΐή- η ζιΐύρθίύνον προρρ-ήΐίΐί &ια να τας ΐψαρμόσΐύαι ματα ίύψλιμα "να ί:5αϋχωκταί τα ί 'ς Ύουΰχίανμι- μί τας πιριςάσει;, χαί μ Ιλου τούτο αϊ απάτα ί χρα παιδία τ'2ν Χρι-ιανων, ψιλοηόν^ςτνγγοα^ίνται αίται, αν χαΐ φ·ήλα<ρψαί πως , ίΰίοχίμουν, χαΐ τίς παρά το£ ί» ϊίρίΰβιν Άλ ογϊμου ίι^ασαάλου Πολύ- {5ώατ& να τολμγση νά ςηλιτίΰτη ταύτας τας αττατα$; ζω>) Κο»του χτ. τρίτη εχ^οσις. 'Εν Βιέννη "Ω; τόσο», αν πιςει Ιωαί» τό» Πλοΰταρχβν", χαΐ ιΐς 1.818 (1$ Βαν. Χίλ. 23ο. βι'το» το» ΚίχΙρ 'Μα τ; Πν9/α προίΏΐί τ·^» μίλλου- 'ΐδόίΐ ,χητα' ?τί» ί'ψίσαι τώ» ττ« 'Ελλα'ίος σο» ποτί μιγάλην ψημηντου, μ' όλον ό Ύ ού όλήη χοαιων σχολείων, χαί χατα τό ζάιαιοι ζήτημα πολ- ηΰανότης ο πάρχε>., ότι ούτος ό περίψ-ημος ρν'τωρ λώ» ^{λοτϊ'χ«ι»ι ^ονί'ω», έξεΒά^ χαΐ τρίτον ν) »ίθ- χοιτ^ϊ^βτ]»» /ρωττ;'< γ ·^ τοο'ί προγήτας ί τ αςΐΐρΐίας. ψανής ίί$ το γίνος χαί χοινωγιλήςκοιχ'λη ίιίασχβ- Οϊ χρησμοί, τούς οποίους ε$ι$( τψόντι τόε'ν λία ίν προσχήματι Αλφάβητου, ψλοπόνίχκ τε χαί ώ- ΑιΧψοΐς μαντεΐον, συνίςαντο ΐύς επιτοπλεΐςον $1ς με$ό£<ύς συντα/βεΐσα παρ α του εν ίιρευαι ^αβχο'λου συγχαρητιχα^ εύχας η εύοοχήσεις,' τις φάάς συμ- χυρίου Π ο λ υ ζ ω τ] Κο»τοί»· οίς εχζοίεΐσα, εις δαίιλσς, »$α«α»ν Ο» υηιρί&Μ τβ_^Μκό» μί· (Χίγον ίξίλααν άπό τα βιβλιοπωλεία, ήτις α$ξψ *"' ' "' 1 θ«ίίβ μεν χβϊ ε'ς ηρ ίεατ/ραν τ^ς , ϊχ&οα*·, βλλ' ΒΙΒΛΙΑ ΝΕΟΦΑΝΗ. ♦) Βλ Ι* *Εβραί«ι, λ4ζ. ^ν)«ΓΜ. ι/$ ταιίτη» ττ|» τρί'τη», &α τοϋ