«Γ όΐβΐ βοΐαβί ίο 8. Μ. Ιηιρ. 01 μοναρχιχοί 3εω- ριςαί γινώσχουσι μΐν, λίγα ό συγγραφεύς, ΐ< πείρας, ότι ν, ελευθερία δύνανται να ύπάρχη υ πό παν £$ο? ΙίΟίίϋήβεωϊ, όμΐύξ ότι ®3τ» αί δι» οιχησεις , οντί ·/] ελευθερία εν Ευρώπη δύναν ται να σώζωκτ αι δίχα των ςηριγμάτων της ~ρτ- ( - βχκ'α; χαί τοΰ 3-ρονου. ΓΑΛΛΙΑ. Τ·/ 1 3. Μάρτ. εΙσΫχθηιαν εις τό ανιύ παρ- λαμέντον ο χομης ΟΗοϊδβιιΙ - Οοη®©γ χαϊ 39 τω» ί^δοο^ΐ χίφοτονηθίντ&ν πατρικίων Οι α να χά- μιοσι ιόν όρχον, χαί τ υ . ν ΐρχ ομένην σηνεδρίασ ιν Βελουσιν είσαχθη χαί εν νια άλλο; ι'χ των νιωςΐ χειροτονηθέντων πατριχίων. Την ιδίαν ηαέραν ΐχομίσθη ε!ς τό χάτω παρλαμέντου χαί άνεγνω- σθη τοΰ άνω παρλαμέντου η άπόφασις περί των μεταβολών ('ν τω ϋόμω. .τω#., εκλογών, χαί ο Πρόεδρος έπρόέαλε νά συναχΟώσι τη 17· ^5 το?5 ααντζελλαρίας χαί να γι ν·/) άρχ·ή της (ρεν νης π ερΐ ταύτης τγ·ς αποφάσεως. Πολλοί άνδρες ε'ζήτη σαν ταχεΐαν ερευναν , ,χα: ο χύριος ΟοιίΓγοϊβίβΓ Ιπέμενεν , ότι των ^ϊα^χαίοτοτωιι ^τον να εξε ταστή το πραγμα παρευΟΰς. Τότε έψηφισε το καβλαμίντον νά γένΐβ την επαύριον (τ% 26.) η βζίτασις περί αυτού εις τας χανχζελλαρίας. Τν; η. Μβρτ. συνέβη ταρα/γ, ι ν Νίσμη (Νΐ- ΐϊΐο$). Εχ τινίύν ημερών ηδη πρότερον παρετη- ρεΐτο μεγάλη πως σύγχασίς εις τας διαθέσεις των εγχατοίχων , το όποιον άπεδίδετο είς το" γνωςον πρό&λημα πΐρί των μεταβολών τοΰ νόμου των ,εχλογών πληρ.τη βυντγβη πολύς όχλος 'ε'μ- .•προσ^εν του Άΐατρου, χαί ήρχ/,σαν υ&ρίζειν χηί βπειλεΐν, Οί διοιχηταί ηγωνίζοντο να σχορηίσ'ύ- σι τον όχλον , όμίΰς εις μάτην, χαί όϊ προσελ- βόντες ςρατιώται περιύβρισαν\σαν χαί ύπεδέχβη- ,βαν με λΛοβολχας, χαί πολλοί μονομαχίαι εγι- ί/αν, όμω$κατά χύχην ούδιϊς ε'πληγώ9·ή βαρέας. Τέλος, ε μπάντων 500 ςρατιωτών υπό την δι ό ίκησιν του άντιςρατηγου Βι-ΐοΗβ, ηαύγασα» τα πράγματα. ά'.ωρ^9ησαν αύςηραί 'έρινναι χα- τα των πρωταίτιων χαί συνέργων ταύτης τη$ τα~ ραχΫς, Λόγος ά'όετο, ότι τη ΐ8.Μαρτ. 3ίλί; βλη- ®ν( ιίιτ' όφ'.ν τ οό χάτω παρλαμέυ τοϋ το* σγ^όιον νόμου περί της ελευθερίας τοΰ τύπου , ώςε όλαι αί εψημεριοις, αί χαθ' ήμέραν χαί αί περιοδι κώς ΐχ$'2όμεναι, Βέλουσιν ύπάχεινται, χαθως αόϊχαι } εις το νά δι'όωσιν εγγύηαιν, χαί αί μεν πρώται την τιμν» ΙΟΟΟ αυνόρομητών, αί οι δεύτερα*. 5θ } 000 ψράνχα , χαί πάνα ε'ιρημερίς η πιριοόιχον σύγγραμμα Βέλΐι σημειοϊ όύο άνίρω- ποης του , οί οποίοι ύΐψιίλον&ι νά εγγυώνται όιά όλον τό εμπεριεχόμενον , χαί εάν πΐιραχβη χάμ- μία όιοι'χησις, Βέλα ψηψΐζουσιν οί ενορχοι χρι- χαί, εάν $£ ϊό:ώτης τις, 3ελει ψηφίζει υ πα- λιτσει'α, Ό. μαρβ'άλλης Ιβΰράβη εππί» εν τω επι- ςρ'ψειν εξ 'ίταλι'ας ε'ίςτι μέρος τνς Σαβοΐας, άνατραπεΐαης της άμαξης του , χα! ε'πληγώΟη μιγάλως. 'Ο μινι'ςρος τού δημοσίου 3ησαυρου ήλ9$ τη 16. τον Μάρτ. εις το χατω παρλαμεντον χαί ε- βαλιν ύπ όψιν αύτού σχίόιόντι νόμου , δία τοΰ όποιου /ζητει τούτο τό ετος όιά μεν τά έξοδα τοΰ χρέους της πολιτείας χαί του προς εξσλε'.· φ η/ τώ όμολογ'.ών φονίον 232 μιλλιόν.α γρον· χα, &« 5ί τά 'έξοόα τοΰ βασιλέως χαί της βα- σίλιχης ψαμάΐας 3.4 μιλλιόνια., δίβ & τβ ίξο- όα τοΰ μινιςίρι'οα 623 μιλλιόνια χαί 210,000 φράνχα. 'ΐόού £ε τό προο'ιμιον τούτου του «χίδί'οΐι. ^'Ηχβτ'ϊτβς έ'χ9ΐσ<5 των απαιτουμένων ιξό- $ων της πολιτείας ύκάρχει έχ πολλών χρονών μία άπο τας πλέον^αΐ/ιαρά; υπηρεσίας του μίνι- ςερίου' κλτν αυτή τί ϊ/Ζίεζις ι η οποία αλλοτΐ