( «54 ) — τον ότίοίαν εκλεζεν ^Γαλλία ' ιίειΒαρχεΊ- άνεχωριι<τέ τ# τι. νυκτός τόν δρόμον Ήρός τε εις Τ ους αρχηγούς σας, και μ»! εγκα- το κάτω Ααγγεδόκ. ο' γενναίος νίκη- Ταλιπητε Την φίλιων ύμων, κα\ παρά πο· της, λόρδ Β ελλι γ γ τ ω ν, ήμπβρει νά, •λυν καιρόν άτυχη πατρίδα. Πίρϊ δε της εμπόδιση εις το Γαλλικό ν αράτιυμα. εμης τύχης, μη με ταλανίζατε, επειδή *ά3ε ίζαδον, να πολεμήσω την πόλιν 3εΧαι ευτυχώ, όταν μά3ω ότι <τ®7{ οι 1 να* τ·ί>» αναγκάσω με τήν πείναν νά ίίίο< ίατυχίΤτί. Η'μπόρουν ν' άπο34νω, παραδο3η, πλήν επροτίμν\σε φιλαν3ρω- το οποίου $3εΧε μοι είναι ποΧΧά εύ'κο- Κως "« φυλάξω ζων·ν και περιουσία» Χον" όμως 3έΧα> νά διατρέξω ακόμη το των ειρηνικών εγκατοίκων ταύτης τη( ςάδιον της δόξης' 3ελω να καταγράψω μεγάλης πόλεως , κα) άφηκεν όλους τους ο,τι ε κάμαμε ν. Αεν ημπορώ μεν νά σας ςρατιώτας του μα ρ τι άλλου Εοιΐλτ, χ«· άσπασ3ω όλους, όμως 3έλω άτπασ3η β)ς να. ρϊψ>ι ούτε εν κανόνιαν, νιΐ περά- τόν ςρατηγόν σας. Ε'Χ3ε, κνριε ςρατηγί'. σωσιν ύποκάτω των κανονίοον του 'λγ- (τόν ίναγκαΧίζεταΐ). Α"$ μοϊ φέρωσι τον γλικοΰ ςρατεΰματος. τ£ π. εμβήκαν οί άετόν, διά νά φι\ήσ&> καϊ αΰτον (τον σύμμαχοι παρατεταγμένοι και ήσυχοι ι φιλίΐ")- Ω", φίλτατέ μου α'ετε, πόσον άν· ωςε πάντες ο! πρλΐται κυριευ3ε'ντες ά· τ*ίχουσιν εις τους μεταγενεςέρους τα φι- νό εν3ουσιασμόν, έκραζαν ομοφώνως, Χώματα* όπου σοι δίδω! — Ε"χετε υγείαν <?ήτω ό βασιλεύς! Ζήτωσαν οι Βουρβω. ναιδίαμου\ ϊί'χετε υγείαν, ςρατιωταιί νιίδαι! ζητω Κουδοβίκος ο ΙΗ'., καϊ Τ£\%ετε μίαν φοράν ακόμη τριγύρω μου." παρευΒύς εςησαν την Χευκήν κοκάρδαν, ΤΙρός τοϋτους τούς λόγους, εσχημάτισαν καί εις το καπιτώλιον ε'ςή3ησαν ο! κρι οί ςρατηγο), συνοδευόμενοι πάντοτε α- ναι καϊ ή λευκή σημαία· Ο* 'ίδιος Χόρδ τό τους άνω τι'σσαρας άνδρας τωνσυμ· Ι&εΧΧιγγτ ων έκομίσ3η εν Βριάμβψ μαχικων δυνάμεων, ίνα κΰκλον Κερί αυ· εις το ΖαπιτώΧιον' άΧΧ οτε πιρί τάς 5 τόν Μετά δε ταύτα, Ανίβη ο Β ο να- ωρας μ ε τα τό γεύμα ΐκήρυζεν οτι κα· ιί ιΐρ τ ης τό άμάζιον , καί τότε ναρευ- £%ρε$η ο Ναπολέων Βοναπάρτης £υς μη δυνάμενος να τηνανησυ- από του 3ροναυ ΰπο της Συγκλήτου βον χίαν του , ιχυσε μερικά δάκρυα' κα3ημε* λιις , και οτι Α ο υ δ οβ'ΐκο ς ο ΙΗ'· «κλ^'* νος δι ϊ»{ το αμάξι ον, ε ζήτησε Τον κών- 3η έπ) τον 3-ρόνον κτ., ο ενθουσιασμός ςα,ντ χ, τον πρωτοντου όπηρίτην" ούτος των εγκατοίκων οΧων κατάντησε ν εις ομως ΐκρΰβη, Ίσως διάνα μη υπάγια μα- τον έσχατο ν βα3μόν, και την εσπε'ραν ζίτοα, μ όλον οτι την τίροτεραίαν ημε· δεν ήτο δυνατόν, από την μεγάλην χα- (αν ελαβε 50>000 φράνκα· δωρεάν. ράν και ευ$>ημίαν του Χαοΰ, νά άκοιίσχ Τίί καθαρά εις τό 3έατρον άναγινωσκό- Γίερ) τν,ς ά\ω σσεως τηί Τουλούζης μενα ο<τα ε γράφο ν αΐ εφημερίδες εκ Πα- γράφο υσιν, ότι ο μαριτ ι άλλης Σ ούλτ ρισίου. Μετά το Βέατρον, ίδείπνησαν ητον αποφασισμένος νά τ(αραχω3% αυ· εις την τράπεζαν Ταυ λόρδ Β ελλιγ~ το ς κα) τό ςράτιυμάτου καΧΧιο,ν υπό γ των νολΧοΐ εκ των αρχόντων της πό να ερείπια ταύτης της πόλεως, παρά νά Χεως, κα) πρώτον μεν ΐπιεν ο λόρδ Β*.λ- Την παραδώση' πλην υπάκουων εις τήν Χιγγτων εις υγείαν Αουδαβίκου φ<ον*ΐν της φιλανθρωπίας κ,αι φρονήσεως, του ΙΗ'» δεύτερον δε επιον οί άρχοντες