— ( 121 ) — και ίχ. των άγιων πατέρων, οσα ιϊς γνώσιν των παλαιών ή3ων των Χριςιανων άφορα, οΤα τά 'ΐουςίνου τοψ^άτυρος' οσα προς τον τροπον του- βαπτίσματος και των κανηχου' μίνων, οία η το ΰ Χρυσοςόμου παρα€ολη του άσαΐτβυ, κα) τοΰ μεγάλου Α 3αναζ~ίον οί δύο λόγοι' κα/ του μεν μεγά λου Βασιλείου οί τεχνικωτεροι και ηθικώτεροι προσέτι. 5ιι- σαν' του δέ μεγάλου Τρηγορίου , ομοίως μεν οί τεχνικ&ϊτε· ροι κα1 η,Βικώτεροι, αφορωσι δέ και προς γνώσιν της κατα- ςάσεως της τότε 'Εκκλησίας, και προς το του ιερέως καθή κον. Μετά τούτον ακολουθεί ο 1(έμπτος, είς γνώσιν ίςο- ρίας μαλιςα αφορών" ένθα των δυο ενδοζοτάτων , του μεν ώς έλευθερωτου της 'ΡΛλάδος, του δέ ως δικαίου τους βίους μανθάνομεν θεμιςοκλέους λέγω και Αριαίδου' και την μετά τουτους κατάςασιν των 'ΕΧλ^ίον και την προ τούτων εν τοις θουκυδίδου μαι'θάνομεν ' οΰ τερ η συλλο^»} κατα" το τέλος ετέθη των άλλων γραμματικών συλλογών ώς δεινότερου. εξης δέ του 'Η ροδότου δί οϋ και των Την 'Έ.λλάδα μανθιΐνβμεν τά θαυμασιωτατα, κα) Την 'ΐω-, νικην διαλεκτον. εν δέ τούτω τω τομω -προσετέθησαν κα) Λωρικατινα κατά το τε\ος·, 'ίνα μη και ταύτης ώμεν της διαλέκτου αδαείς' και τοι ταύτα ηθικά και εν τοις νθικοίς Τ αχθηναι απαιτούντα, ομως ως διίιλεκτου ά'λλνις και ου της Αττικής, μετά τά 'ϋροδότου Ιωνικά έταχ3ησαν. 'ΕίΤίΙ και έπιςολων διαφόρων συλλογην έδει προσθεΊναι είς τό ολον τούτο σώμα , και Ρητόρων λογούς πολιτικών πραγ μάτων πλήρεις , ών μάλιςα εν γνώσει είναι τον εν τω κ'οσ- μφ ζωντα. δε7, δια ταυ τα ο! έξης δύω Ύομοι, "Εκτος καϊ *ί·.4δομος ταύτα περιέχουσιν' ών προηγήθη και 'Ε πιςολικων τύπων διδασκαλία., και Προγνασμάτων, και'ΐητορικης (ί- κότ ως* ούτω γαρ σαφέςιρα έσονται τά λεγόμενα, ταυ τα. προμαθοΰσιν ' άλλωςτε κα! τούτων προτεθε Τναι εχρην τάς διδασκαλίας ταύτας, ως έκαςος ευχερώς ομολογήσει. 'Ο δέ τελευταίος τόμος εκ των Ποιητών συλλογην διάφορον πε ριέχει ' ης εΐκότως πρό^γηται η διδασκαλία των διαφόρων Μέτρων, καϊ τρόπων του ποιε'ΐν. οΰτω γάρ και τά λεγόμε να εύκατάληπτα γίνονται, και /' μαθηνις κατά τάζιν προβαίνει.