— (.396) — χ. ή ν τ ης 'Αρα€ικης γλώσσης (Α 0 γ 3 ττιττι 3 γ οΓ ιΗβ Αγ»- ΙιίΓ Ιϋΐισαβςε) μετά λεξικού, εις 8οι/. »ν Λ'ΐνίίνω , πα,ρά Τω ΥαΙρ/· ή γραμματική αντη επαινείται δια το σαφϊ'ς τί{ μ,είύδου ι κα! διά τι^υ ορίοτι^τα τ^ς τυττωτίω;· ΕτταινίΤτα» ωιχυτως κα\ ο φιλομουσος τυττο^ραφος ν«Ιμ7» οςτις προς τοις άλλοις £ςί κα! ειδήμων πολλών Ασιανων διαλέκτων. 'Εκίίίϊται ηδη νέα τις κα\ αξιολο^οί Εφ^μίρΐς, ιπι- γραφομενν ι ,, Τΐιβ Ι^ΙΙείΕΐΓ/ ΟβζβΙΙβ , οχρΓβϊϊΙ^ <ίϋ5ί§ηο<3 ίοι 5 , ιΐιβ ροΐΐίο» οΐιοΐοί". Εκ Αονδίνω παρα τω βι€λιοπώλ*ι Οο11)ΐΐΓη. Η' ί'φιιμίρις αυτν) περιέχει κριτικάς εξετάσεις των εκδιδόμενων συγγραμμάτων, αρχέτυπα πονημαπα, σνμ- μικτα, ανέκδοτα, ανακρίσεις δραμάτων και ιτολλας φιλο λογικοί αγγελίας. Εξεδοίη προχύές ο Λ' Αριίμος τ^ς φιλολογικές Κφιι· μ,ερίδος*, ν,τις επιγράφεται Τ 1ι ο € 1 3 8 8 ϊ ε α 1 ί ο ιι γ η β 1 (.έν Αονδίνω παρά τω Υβΐρ) 1 )· θ' αριίμος οντάς περιι- χει -προς τοις άλλοις τάς έξης ωφελίμους δι*τρι€άς: Α· ΓΙγ(3( τοϋ Δαιμονίου του Σωκράτους. Β. Πίρ) ταυ λεκτικού χαρακτ ηρος των παλαιών "Ελληνικών Επιγραμμάτων. Γ. 'Ρ.τΓίςολνίν Καρχ,έρου προς ΐ&ισφώρδιον "Κερί των ληψανα» Γθ6ΐ3Π1Π1 ΜίΐΙΟΙ'ϋΠΙ. Δ. 1 !ί/5Ϊ των Σαπφικών και ' Αλκαίκων μέτρων. Ε. Πο/ιιμα κυνηγετικών τον σοφού φιλελληκος Ββ^ΐβ^ ίιεί ςίχων ελληνικών, ΓβΙ>φΐχδ'ήζ, και διηρημένον εις δυο βι€λία. Το" ποίημα τοΰτο ές\ν άςειότα,τον και καλώς γ(· γραμμένο ν» Θαυμαζεται κατ εξοχήν ο ποιητής διά τήν μεγάλην αντοϋ εΰκολίαν του προσφυώς μιμεΐσία ι τον £ειότατον 'Ομα)ρρν, ΐίοιί αντιγραφώ προς παραδειγμα ο λίγους τινάς ςίχους · ^ΑΧλ' οτ' άγηνορί ν τι και Ιπποσίνηφι πεποιίώς Ηλίίν ταχέες τε κύνες θαλεροί τ' αίζηοϊ Βλατ'νΐ^ 0 " κτνπέοντες όμιλαδίν έςιχόωντο, ΐρνφιαέης είαντις ίων πρωτοισιν έμίχίη' Τί,ϊτι δ επενχ,μένος ίπεα πτερόεντα προσηΰδα' Βούλο μαι . ω πεπονίζ , ^χαλα /ϊιΐ τ εμε ^νχός άνω'γει Αΐίν ('νι ύήρ<ί κύνας ότρύνειν' δΰναμαι γαρ'