— ( (>:υ '■> — „ίέ,ι ο τυχ&ν τα καταΧαμξάνιι. Αυτός ΰςερός απ ολοος π?· ,,ριιργάζεται ότι «ΰ ίσνίΛωσακ τό ΐΓ^οσ&ίΤΓϊΐον, και ενω νομί- ιι ζει ότι α,πατα οΧους τούς περί αυτόν, άπαταίται αΐτίς μόνος ,,Λαι γίνεται το παίγνιον του κοογιοι»". ,,Προσίΐίζ '"■?< ν) εΐΧικρίνεια βοη(ΐε"ΐ ποΧυ είς την τυοίω- «σικ των υ'ττοθίσΐίΰΐ', χαμνιι αξιοπίςους τους όσοι την εχουν ) ι, αποφεύγει ποΧΧΟις κοπους και φερει κα,-ΐ' ευθείαν εΐς τόν ,, σχοιτον · αυτη ομοιάζει μέ ομαΧην καί πατημίνι^νόδόν, ητις ,,φερει προς Το ΤεΧος συντομωτερα και ασφαΧεςερα από <γλο- ΐ) λια χαι διεςραμμενχ μονοπάτια. , εις τα οποία περιπΧανωνΤαι ,,οσοι δεν τ ροκ ατού ν την εύΰεϊανό δον. "Επειτα ο,τ ι καλόν κα,ί »αν εΰρη τι ζ εις την δοΧιοτητα , δεν διαρκε'ΐ ποΧύ , Τα δε κα- ,,καΤης άποτεΧέσματα είναι διαρκέςατα, εττει&η κάμνει τον ,,αιΛρωπον ΰποπτον οΧην του την ζοαην, δεν τον πιςεύουν με- ,,τά ταΰτα ο υ δε οτανΧίγ^ την άΧηύειαν, και τον ύποπτεΰον- » ται, οταν Ίσως δεν (χη κανένα κακόν σκοπόν. "όταν Τις με α τους Χόγουςκαί τάς πράξεις του ΚΆΤαντήσ-% τους αΧΧονς ν£ ,, σηκώσουν πασαν πίςι» αν αΰτοΊ>, τετεΧεςαι, τίποτε πλέον <>,δεν ΒέΧει ημπορεσειν να τον αώσια υτοΧ^ψιν , οΰτε η α'λν|- » ίίια ούτε το ψί£ίίο{". „ Πολλάκις με ήΧίεν εις τον νουν ότι ό 3εός, τοΰ οττοίου »»»5 σοφία, είναι άπειρος, εκρυ^εν απο τους πανούργους και ί,νηκριτάς τα κχΧά, τα όποια, μας φέρει η καΰχρότης Της «ψυχίς και ίίλικ ρίνεια. 'Η φιλα ργυρία και η φιλοδοξία τό- ,,σον τούς τυφΧοαει, ωςε ζητούν μέ παντός είδους τρόπους τα ΉννμφερονΤΛΤηξ παρούσης ςιγμης, χωρίς να βΧέ'κουν τά μα. ι, κρννά μεν, αλλά βέ€αια Της χρηςότητος. *Αν αυτό.τό γένος των »ι αν&ρωπων είχε τοσον νουν και οξυδερχειαν, ωςε να'ίδωσι τά κα- »ι Χα ταΰτα,η6ε\αν γεγην χρήσιμοι ανίρωπΟι όχι απ' αρετών, ά\Χά «οι αυτιών την πανύυργίαν και δια νά φΰασουν συντομωτερα » εις του σκοπόν των. Δια τοϋτοη$εία δικαιοσύνη τους εκρυψι » την άχ.ήϋιν^ιι σοφίαν , δια να. μην ήναι Ίσοι με τοάς δικαίους κμηδενά ιχτελοΰσιτ»νς παράνομους σκοπούς Των με νόμιμα. » μ-έσα ,, Ί ; .αν δεν έγενναΤΟ τις ε!μη δια μίαν μόνην ημίραν, εάν η^ΐ^πορουσε να μη συναναςραφη μέ τούς ομοίους του ( εάν ι>^ϊν έϊχεν ανάγκην οΰτε των ύποΧή^εων οΰτε των ύ^ουργη- »'Ι^ατων αύΐαν, δεν ηύεΧεν <.Τσ6α« μέγα κακόν, δια Την ιδϋ ' " Χ χ 3