ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ πολίτίχ·/"» ϊκλ®λο)ΐί Χίΐ'τϊ χαί ίμποριχη εψημίρΐζ· ΔευτεΜ, τΐί "* Γ 12. Ιανουαρίου ι8ι8. άδεια χαί προνομίψ χαιααρο^ααιλιχώ. ΠΟΛίΤΙΚΑΙ ΕΙ?ΔΗΣΕΙ2. Ρ Ω Σ Σ ι Α. Ό γενιχός ί'γορος των (χαλησιαςιχων πραγ μάτων των ξενωιι δογμάτων, μνς;χός σύμ£οο· λο; πρΐγγίψ Γ ο λ) τζιν διωρίαθη μινϊςρος των ίχχληβιαςιχών πραγμάτων χαΐ του ψωχισμοα του λβοΰ. Έπρο^ών^·/) ο εν Κιί§ ύπαρχων ^ιοιχνιτης μαρσιάλλης των ευγενών , μυςιχος σύμβουλος χόμης 'Ρ ζ ε &ο ύ σ χ η ? να παρε^ρίΐίη εις τυιι οίγχλητον ως συγκλητικός. *0 'Ρωαβίχός πρι'σοιις και μινίςρος πληρε ξούσιος εν Νεαζΐλει, ενεργεία.αύμ£ουλος της πολιτείας , χόμης Μ ο τσ εν ίγος, ε'προ&βάσθη μυςιχος σαμ&οιιλος.' Ό γιι·χ>ςος 'Ρωσσιχάς συγγραφεύς Π.Σ&ινίν ϊ'λα£ε νεωςί άηό τα Κισινε£ παρά του 'Αρχιμαν- ΰρΐτοϋ Κί ρηναι'ο & ε'ταςολν,ν, εΐ; ττν οποίαν νίιηγείται το άχόλοΐιΟον βι&αιότατον άζιόλογον αϋμ$ξ§ηχός, ,^'Ενας πολλά σεβάσμιος Μολ£αΐί&5 πρωτοϊερίύς, οςίς χατά το παρόν είναι μέλος 8% το* Έζαρχιχόν έχχλχσιαςιχόν ίιχαςηριαν-τον Κίοίϊί'ο, μοΐ έδιηγΫθη , οτί «χ χβκρω τη$ εχ- ς·ρατίί'«5 τ°υ χόμητος Η. Α . 'Ρανμαντσο£ Σβ- ίουνγιηεΐον ΐίς την Μολΰαυίαν, ό'τί ο προοτο- παπας ε'τύγγανεν ετι νιος, ΐτυχι να ιίη ΐίς τί χωρίον Κοσουσιο, ου' μαχράν τοΰ Κι<5ΐνι&, πορ ίληίία ίνα γάτον παλαϊοντα μι ένα όψιν. "Εν τρομος 'έοραμι προς τοός ο'^'λίχα; του, οϊ ο- τίοΐοί ί&όνας χαί αυτοί το $ΐηγηθεν, έοραμον χαί ιζιηγήθηααν αυτό χαί εις άλλους, ώ'ςε τέ λος πάντωιι όλον το χωρίον εχρηματισεν αυτό πτης τούτου τοΰ άουιιει9ίςοιι αγώνος, ' Ολοι οΐ 9εαταΐ παρεττ'ρηιταν , οτ ι' ό γάτος , ϊυ'δυ'ί όπου γσθανίτο πονοος άπο το $αγχασμα του ο'^ί^ώκ , παρενΟυς ι πήδα εις τινα πλησίον $αμνον αγρίας χουγοζυλ:ά;. Αύτη V χοιιψοΙ>»λιά οειι είναι η ίδί'α την όκϊίάν μΐταχ$φιζόμι9α όταν χρίιολο- ,γήση τις , αλλα «ρυτο'ιι, το όποιον 'έχει βαΒυτά- τας ρίζας, ψερΐι λευχα ά»9τ) χα9ως ή χουφαξυ- λ:α, χαί τοΰ οποί'ου οί χόχχινοι χνρποί ειιιαι πλήρεις γομοϋ. Ε Ις τη» Ούχρα'ίνψ είναι τοΰτο το $ίν§ρον εν άψΰονία, χαί οπού ριζώνει, £ εκ ημπορί: Ο χωριάτης νά τό ιχριζν'ση ποτέ. Ταύ τη» την χοιιγο^υλιάν εξεπαράχ'ύνιν ό γάτος με τα ονύχιά του, ΐέύζααιε τάς ρι'ζας , χαί είτα υ- κιςρεψε ψ.αλιυ ε/ς εζαχολονΟησιν του αγώνος του με τον όψιν. Ο άγων ί>>.γ : ρχ$σεν ΰπεα τάς 8 ω- ρας, χαί ο γάτος ε'ξεηαράχωνι πάλιν τάς ρίζας χαι τ ας εου^ανε. Την εα'έραν ιθανατωβαυ τέλος πάντων τον ογιν , κ<χί ούτως ΐπα\>ο*ν ο άγων.