— ( *53 ) — Χαίφβτι Λίίρι/κ,ιζ 3ιοί αγρι'λοι, ηίι >ζ, ανίρην, αβτβον Ίτ'. ίτιμο ι νμμβς ΐναίτ /οί, £</&.' Αγαμα μίαν , ο; σφάοΐ τ^οΓιι βρισΐ)ίϊος «ΐνιχα *ουρ>ις. ( 'ΙΙ σιι ν ε χ 11 Λ α χ ο λο μ 3 « ί.) ΦΤ ΣΙΚ Η ΙΣΤΟΡΙΑ. Συ'ντομοί ίςοξίχ του Τα^άκου ήτοι τ» Κατ?β. 'θ πρώτος εΰρετν,ς χ.αι παρατηρητές του Τα€άκ.ου ίΐναι ό'ίσπανός ε'ρημητης 'ΡωμανόςΠανν^- (ΚοίΜΠ Ρβηβ) ο οποίος εύρεν αυτόν περί το 1496* επϊ της νήσου του "Αγίου Δο μίνικου· 'θ ΚολοΟ'μ·&>ς «ι'ί τκν δευτέραν αυτοί τιτιςροφ^ν γ *. τίίς 'Αμερικίς (ιο· Μαρτίου 1496.) αφισεν εκεί τούτου τον ερη- μίτην δια νά διδαζη Του$ αγρίους την χριςιανικην 3ρησ· κείαν. Ε<ί τ>}ν διατρι€ην του Χοιπόν εις Την 'Αμερικην εγνω· ρισεν 6 '?ωμανός τον Τα^βκον, το'ν όποίαν περιγράφει ως φυτο'ν £αυματοποιον και ιερόν παρα το7ς άγρίοις. Δεύτερος παρατηρητής του 'Τα€άχ.ου είναι ο' 'Ερνάνοης Ο€ιέδος (ΗεΓηβτκΙεζ <1ε Ονΐβόο) 'Αλκαΐίι^, εις την νήσον νου αγίου Δομίνικου, οςις περιγράφει αΰτονβοτανικωςείς το κατά το 1535 έκδο3ε'ν σύγγραμμα του Ηϊδΐοπ» ^εηβηΐ *<!βΐ35 Ιηββ35 λέγων οτ« τότε ήδη οί νέγροι εχρωντο κατα- κόρως το ψυτόν τούτο και εφύτευον αυτό εις τους αγρούς τα,ν ιδίων δεσποτών, ομοίως δε και οί ^ΕυρωπαΧοι μετε- χειρίζοντο αυτό μάλιςα κατ α του αφροδισίου πάγους. Το χόρτον ωνόμαζον οί 'Αμϊ/)/κκι^_ΚύΑί:£α , Την ίί' μηχα- νήν δΐής εκαπνιζον αυτό, Ύα&ίκβν' α\\' οΐ'Ισπανοί δ! άπει- |)ίακ τΐί γλω'σσνίι; ε^έ\α€ον το δεύτερον όνομα άντι του πρώτου, και ουτας επίμεινε το όνομα τοΰτο μέχρι της σκ- μιραν. Μεταξύ του χ550 — 1580 εφυτεύετο ήδη ύ τα€ά· *ο< εις την ΤΙορτουγαΧλίαν, 'ϊσπανίαν, Γαλλίαν, Τερμανίαν και Ιταλία». Είς τνίν Πορτουγαλλ/αν ΐ'φερϊ κατά πρώτον τον Τα·€οίκον εμπορόςτις εκ της Φ λωρίδας. *0 Λ» τ5 Λισ Ιον» «το του 1552 — #560. «ί; ΐιρίνζνς της Γαλλίαί ί»α-