—. ( 272 ) ■— ράκτας, μόλις μας αφι αρίίη ολίγον το πυκνόν της άμαίείχς κάλυμμα , και ί 'καταλα €αμεν ότι ο άνίρωπος γεννάται, ως καΐ τα λοιπά αλλ» ζωα, σκληρός, άγριος, και ικανός νά τρέφεται μι τάς σάρχ,ας των ομοίων τον* Η' παιδεία, μονη η παιδεία τον ήμερόνει, τον πολιτίζει και τον φέρει εις την ευδαιμονίαν. 'Ανε&λέ-^αμεν εις τα πεπαιδευμένα ε&νη, καϊ ι'ίδαμεν ότι εις το μισόν της ευτυχίας συλλογίζονται, ε%- ετάζουσι καϊ ερευνωσι 'τής φύσεως τά μυςηρια , καΐ διά Τούτων κάμνουσι τα εργα του ανίρωπον. Διετρέζαμεν με τον νουν τάς αδια€άτους άμμωήίας της "Αφρική· τάς απέραντους της 'Αμερικής πεδιαδας, κα! ενοησαμεν της α'- παιδευσίας και βαρβαρότατος τά αποτελέσματα· Φρίκη καΐ τρόμος εις τον ανίρώπινον νουν, οταν συΧλογισϋχ, οτι είζ τα μέρη ταύτα δεν διαχωρίζει τον ανίρωποφαγον άνίρωπον α πό Την αίμοβόρον αρκτον άλλο παρα τήν αποςασιν του το- που· 'Αδιάβατα κα ταςαίνει τά έαση ο φο€ος των ανήμε ρων 3ν-,οίων' α'λλ' εις τόνους από τοιούτους ανίρώπους κα τοικημένους όχι ο ξινός διαβατής, αλ\' αυτοί απ αλλη- λων τρέμουσι καί' έκάςην, κτυποΰνται , διαλακτϊζονται, σπαράττονται καϊ τέλος γίνονται 3ΰμα της άδαμαςου λύσ· σης Των. 'ΐδού τα γνωρίσματα των βαρβάρων και άπαιδεύ· φιν άνύρώπων· Τας βαίείας ταύτας πληγάς οποίος ϊατρόζ τας 3εραπέυει; η παιδεία · Αλλ αφήσαντες κατά μέρος των μακρυνων τόπων τους ανίριχ,πους ε'ίπαμεν κα.6 εαυτούς, οτι είναι περιττον να τρεχωμεν εις την Αφρικν-ν, και εις το κά τω ήμισφαίριον Ίνα. μάίωμιν τά κακα της άπαιδευσίας, εν ώ κατά. δυςυχίαν τά ίχομεν πλησιεςερα. ίί^ίψαμεν μίαν φοράν τά όμματάμας επάνω εις ημαζ αυτούς, και παρευΐύς μας έγεννηίη ό συλλογισμός ούτος- Οι περισσότεροι των γονέων μας και των ένταΰάα κατοικη μένων ΐραικων που έγεννηϊησαν ; Τις εις την Π ελοπόννη- σον , τίς εις την Μχκεδονίαν , τίς εις τήν &εσσαλίαν, τίς εις την "Ηπειρον, τίς εις τας νήσους, και τίς εις άλλο της Ελλάδος μέρος· Που κατοικοοσ» Την σήμεοον ; Εις τ^'ν Τερ- γεςην , υποκάτω εις την φιλάνδρωπον σκέπην της σε€αςηί Αιγιακής μοναρχίας, η οποία πάντοτε μας ήγάπησι, πάν τοτε μας εδεχΰη με αγκάλας ανοικτάς, κα\ πάντοτε ί'φρο"· Τ «σ« όια την ιύδαιμονίαν μας, Η' Αύςριακη Βι/ννα ότι ΐγ<"