— ( 179 ) — Ιην ΚολιΤείαν των πεπαιδευμένων συγχωρείται άλη&ινά να λέγη έλιυύέρως καίε)ς Την γνώμην αυ'τοΰ, άλλ'οχι καύώς οί ίξ άμαξας ύ^ρίζοντες, βτο'ρ ου κατά κόσμον όμιλΖν' τούτο μάλιςα μόνον είναι Ικανό ν να καταδικάση τον συγ γραφέα" οβεν έγω και οί άλλα μεν, μαλιςα δε διά τούτο κρίνω κάντια άνωφελείζι *«'/_ προσέτι πολλά επιζήμιους εις τ ν, ν νεολαίαν ■> ολαί του Ε κδοτου τάς διατριίας, αν κάί ο Κλ. "λιανικός Τηλέγραφος εκαμεν αυτών έ'παινον λαμπρότατον (α) Β,'άν δε ό_Εκ δοτής «%>) δίκαιον ηοχι, εις οσα λέγει κα- τα Κοραίΐ, Κ ου μα, Βαρδαλάχου, και Στεφάνου του Οίκονό. μου ι το κρίνουσι μεν κάι οι σύγχρονοι ημων, βέλουσι το κρι- νειν^ομως ορύότερα οΐ μεταγενιςεροι, 'ο'ίτινες μόνοι δύνανται να ήναι κάι αυτοπται των αποτελεσμάτων των συμβουλών αυτου' ταύτην ομως αυτοΰ τηνγνώμην δέν δυναμαι νάσιω- πήσω, ότι ί^λαοιΐ ο Κοραής εμπόδιζεν εις τα μέχρι τοΰδε 'έκδούέντα Προλεγόμενα αυτουτήν σπουδήντίης παλαιάς ΐ.'λ· ληνικης' τούτο ε'ιναι συκοφαντία ασυγχώρητος εις ενα Φίλο· "λόγον , κάι αναδεικνύει, η οτι αυτός δέν άνέγνω ποτέ τοιίς α'υτοίτχεδίους ς ο χασ μου ς του Κ οραη, (*) η οτι δέν τους έκατάλα€ε' οςις έφιλολόγησε μετ 'επιςασίας τά ταυ σοφοΰ Κοραή γνωρίζει την άλήάειαν ταύτης μου της γνώμης. ΐαλόνδέ ητο νά ΰπηρχενή φρασις του Σ,υγραφεως πλέον σύντομος, όλιγώτερον περιττολόγος , κάιταυτολόγος, φυσι- κωτέρα^, απλουςέβα , κάι όχι τοσον μειρακιωδης. Α ναγκαϊον ήτο νά νοησωμεν ολοι, οτι τό ε'όνος Την σήμερον δέν είναι οΰτε του τετάρτου αιώνος πρό Χριςοΰ, δια να δημηγορωμεν με την δεινότητα του Δημοσύένους, ουτί του ιζ'μετά Χριςόν, δια νά γράφωμεν με τροπον, ωςε νά μη μας καταλαμβάνουν. Κα! ταύτα μέν περ\ των ΤΙρολεγομενων' τό δε^κείμε- νον του 'Βρωδιανοΰ διωρό ω&η εις άλλα μέν εκ τν,ς του Βολ- (α) 'ΛριΆ. 1$0, Λϋγ. ιρ. 18'3· (*) Και α/&.α το/^ν,α ανοδιικιιυχιτιι/ οτι ο βνγγςα'οινς τ*ς Λ(· γονς 6ε ν άνιγνω τα αχφχ τον χ.υρίου Α'ο,ιαΐ) ' τλ»ιν τ$ααχ- τατατο, οτι ίιν αιαφιφιι τάς 5ιο(&ί*·σιις αυτόν ιίζ ττοΧλοι^ συγ-' γραφείς, τέςοτοίκς αΰτος ΐζίίχιιι· Παρ, χ. Βίζτκς Λυτά/}·. Στοχ. Πφοίρ, *£λ. ΒιβΊί. β"ίλ. ξίί. άναφΐ\ >»ν ο Κοςχν,ς τον α Λυ· ΚΗφγοιι ίιορΒοιιιι το χωρίο» 26 *«τβ Λιαικ,ρ ^ δκλομαι 5 υμΐν $ το» °Ομ ΐ)(ΐοιι ν «ρ»9ί«ο?αι £*«« ιάα «ις το βκλομαι > υμ7» $ τίιι 'Ομν'ρχ ηταρ«<χ>ι&αι έναν, , Κα: τινχ τιμ Ομίίρ» ταρα^ί- ί^αι ΙνΖν " το ότοΊον ο 'Εχδότης τϊ Δ «χκργ» ττΛρατρί ^51 «ς ορ. 5ο», ^ μιΐτι αντος "Κι'γιιτ ι, μιιτι τον Κο(αί?» άνα^ίςα · τοιαύτα ιϊυχι ατι1(*, *λι)» α(*·7 τίτβ (..«ιοϊ «/ς «το'5»φν.