( 33 1 ) ν* μεταχειρι κριτικως τ ους Τραμματικ,ύς , του,- Πατι- ί'-ίί 7*,: (· λλ Χ -^7ίαζ και άλλους συγγραφής , ο! ο'τί/γοι ανα- φ.· ; :ου; ι τοιαύτα χωιίχ , καίω; -ττ. χ. »/$ ιν επίγραμμα του Λντινίτρον /ε/α,'ρία,'ίν) ο ί-τφαλμινος ςίχ">ς ί* του Κλ»|μεν· το; το^ Αλί ζννδρεως ' τ\ν,ν είς μεγαΧα σφα'Χματα σιτακ^ί <} ί^:τ::( τούτο ' ίιο'τι κ.αΐ ο ϋουΐία$, και άλλοι, φαίνίται οτι ί{ΐ> ?ΐχον αλλι^ν τίνα κν,γήν ττχρά τα χίΐρ^γρχφον τοϋ- τ9 ^ μ^λλοι» το τταΧαιάτερον χε:ρογραφον κα) αρχετυνον, ε$ ου αϊ/ τγ<νρα/ρι/ι και το Ιίατ/κανικον , -ττΧιΐν κ&ϊ ϊκϊ Τ ιό ΓΪχ'ί •ποΧλοτα*α οτφ.-ίΧματα, α.·; χαί ο αντιγ,οαφίΰς Τοϋ Βατικα- νικοΰ τό σν,μειώνει, των ανοίων ούτος εδιωρίωσί τίνα, ως Χεγει , (σίλ· 273· '«ϊ ώίί αντί-ίλ^νι τρος τό ανζ€οΧιν του κι>ρ',0 ΛΤ ιχαι/\ , και € ιορία;^ τίνα , ιτλην ότι χ.άί.ε'ΐνο σφαλ μα τα ίΐχίκ.'). Εν τι^ του Πλανουοιι 'Ανίολίγΐα ενρίτκονται τ·Λ\-Λκις καΧαΙ άναγνωτεις' α'Χλ' ο ΠΧανουίνις ίϊ ιταοίλα- ^ίν ίν τνΐ συλΧογί(Του επιγράμματα τοιαύτα, τα ο'τοία Ησαν ίΐί το χειρογράφων αυτό ιταντί) ι διεφθαρμένα, και αϊ καΧα) εκε'ναι αναγνω7ΐις φαίνεται οΤι προέρχονται οχι εκ κα,ΧΧιτέρων αντιγράφων, αλλ ί'£ είκατιων ώς ί7Τ/ τό ττλϊΤ- ςον του ίίϊου αΰτοϋ Πλανου'£»| ' αύται ί» ρίναι αυτ ογνωμο· νίκα) και ί'λΧίι ιτονσΊ ττοΧλακις της αΧιή5ίίαζ· Εχ τουτου λοι πόν αί ανα,γώατεις της τοϋ ΓΙλανου'έ'κι ϊκίόσεως δεν ίχουσι νιριτσότερον κύρος (.ενίοτε μάΧιςα και ιτολυ' ο\ιγωτερ·> Ο ακο τα'ί είκατία,ζ των νεωτέρων Κριτικών' (οττου αί «ναγνα;· σίις του Πλανου'ίνι φαίνονται ο τι ϊχουσι καιτοιαν ιπ$ανοτιι- τα, τά? αναφέρει ο' 'ΐίκέο'τνις π'ς τνΐν άκραν .) Ρϊςτινας όμως βυζαντινούς ΐΓοιητας φαίνίται ο π έμεταχειρίσίνι ο Πλ. αλ- Χα χειρόγραφα, καίως Κ. χ. εις την τοϋ Κριςοίώρου Ρκ- φρχτιν των άγαΧμάταν, (ΐζ την οποίαν ο Εχί. ειρυ\αζε μεν τΐήν τάζιν του Βατικανικοϋ χειρογράφου , ιταριλα€εν ο- ιτοΧλας γραφάς έκ τοϋ Πλανοίΐ^· Πλ»)ν χα) ίί< ίΛϊ7να ποιήματα, οιτου ί/ναι μεγά\α σφαΧματα, ίκ. του κί»- μ·ίνου του ΠΧ. ολι'γκι ϊΐναι ν, -ΒεραιτείΛ· ΑΧλα μιίτί είς τν^ν ταρονναν "Εκδοτιν ιτρέιτιι να τίροτμε'νωμεν κίΐμενον κατά *αντα διωρίωμένον, ιΧιυίερον άκο σφαλματα και ταντα- χοϋ σαφϊζ και εΰκρινΐς (και μν)Τ£ νμτοροϋμεν να ζν,τησω· μεν τι τοιούτον) άλλο μονοί* ακρι€% ικτνκωσιν του κιυίιι· *'ί. — 'Ενίοτι ('ό'.αρίιωσεν ο κύριος 1 . τα'ί «"(ΐοφακ^; έιεφ$αρ·