— ί 673 ) — μορ<ροΒώσι. Και αΰτη μεν η μόρφωσις ονομάζεται 'Αγωγ η γενικώτερον , ή έπιςήμη , η όνο ία διδάσκει τους ϊίς τού το άπο€Χεποντας κανόνας, Χεγεται κατ* γενικωτέραν σημα- σίαν 'Α γ ω γ η ς ε π ι ς ή μ η. $. 2. η Αν και ν} 'Α^ω-^νί κ.υ/)ίως ίύνα.τα.1 να γείνη εις πασαν του άνίιρώπου ηΧικίαν, μ οΧον' Τούτο ςρείρετ εξαιρέτως είζ Την παιδικών , και δια. τούτο ή Της αγωγής έπιςήμη άπο€\έ- πει περισσότερου τα παιδία , εκ των οποίων επονομάζεται £, ϊίαιδαγωγική. *; 3 \, Σκοπεύει δι τον ανθρώπου η Αγωγή η την παίδευσίν Του εν γένει, η απόβλεπε ι προσέτι χα) εις άλλους μερικότε ρους σκοπούς (ήγουν το έπάγγεΧμΜΤου.) Δια ταυτην τ ν,ν αί τια!/ διαιρείται η τί< αγωγής έπιςήμη εις Την γενικών και μερικών. 'Η δευτέρα προϋποθέτει πάντοτε Την πρώτον' διότι ή παίδευσις του άνθρωπου καΐΐό τοιούτου εν γένει (άνάπτυ- ξις δηΧονότι κ εξΰψΛσις του ανθρωπισμού) απαιτείται αναγ καίας εις πασαν μερικών μόρφο&σιν. , Μ' Αυναμε&α δέ προσέτι νά διακρίνωμεν Της αγωγής τηι> επιςήμην απο Την τέχνη ν Της αγωγής' εκείνη μεν ενασχο- Χεΐται εις την 3εωρηΤικην των Της αγωγής κανόνων γνώσιν, αυτη δέ τους εφαρμόζει εις Την πράζιν. Εχουσι Χοιπον προς αλλνίλας , «ς 3εωρία κα\ πραξις' και αυτή μεν , εάν ΛΛ# νά ϊαναι έντεΧης, προϋποθέτει την πρώτον, η πρώτη ομως δεν απόπλεΐ αϊκόμη την δευτέραν* ■ , . , I 5 · « *Εμποροΰμεν 'δέ ν άνάζωμεν το Της αγωγής άντικείμε· νου εις την Χυσιν των εφεξνς Τριών ζητημάτων: α) Ποια εί ναι ατομικώς η φύσις του νεόυ , ο οπόΐος, μεΧΧει νά παιδχ· γωγηύχ ; β) Τίνα σκοπον εχει η αγωγή Του; γ) Πως η δια Ποίων μέσων δύναται νά φβασνι τον σκοπον τούτον; Ανα λόγως Χοιπον των τριών τούτων ζητημάτων προσδιορίζονται καΐ τά οΧοκΧηρωτικά της έπιςήμης της αγωγής μέρη. ' ξ. 6. β,Ιξ τεν ανύρωπον διακρίνομεν σωματικάς χα ) πνεύμα<