— α 558 ) — αν ΐίς άλας τα ς ΐαΧλικάς εφημερίδας τοιαύτας Λαΐ ττολλά (τφοίροτέρας διαμαρτυρίας , ςελλομένας πολλάκις αΚο ανβραί- πους , ο'ίτινες μητε φίλοι, μητε καν συνδρομηται των εφημε- ριδογράφων δεν είναι." Αν αι εφημερίδες ε'συςάΰησαν δι ατό κ ο ι- ν ο ν συμφέρον, χρέος αυτών ακαραίτητον είναι να δέχωιι- ται και να κοινονοιώσι καίταν δικαίαν οια,μαρτυρίαν. 'ο Λ, 'Ερμης δεν εκαμε Χοικον άλλο ναρά το χρέος του. "Εττειτα, κοίαν αίτία,ν ημπορεί να έ'χη ο Α. 'Ερμης νχ εχϋρεΰεται Την εταιρικών 'Αύηναν- Φΰόνον ; άλλ' αυτός νροχα- ρών ατό το καλόν «ι'ς τό καλύτερο ν , τιρίκει μάλλον να φΟο- νίται «αρά να φΟονή. Φόζον · αλλά τί να φο€η(ιίϋ ^7Το τ»)» 7τα- ράφρονΛ και λΟγοκλόνον *Α&^ναν, μήτε κλίκας, μ,ν)Τ£ ιταρα* φροννίσας, καθώς αΰτη ϊ . Εις Την 127 σελίδα, Αντιτίροζάλλομεν (λεγουσιν οί ,, 'ΕταΤροι) ϊίς ΤΟν Κι/ρ/ον Π£07Τ, ότι μέγιςον μέρος των νερι- ,, φΐ/ίμων τίϊς Γαλλίας εφημερίδων άν&νόμως εκδίδονται' « ,, αυτό ακβλουύίΤ *αί ίίς Τι^ν ΓαΧλίαν , και 'ίσως ΐίς ολην τψ ,, ευρωκην' κάνεις ίΐν εχπ δικαίωμα; πλη ν των δεσποτών (ι) ι ,,νά βιάση Τους εκδότας να φανερωύώσι ", Προς Δα·) τωνας η ιτρός Αφρικανούς τ αν τα γράφου&ιν οί "Εταίροι; ν), άφ' ου μαςώνί· μ,ασαν οίνους, θέλουν και να μας μεταχειρίζονται ώς τοιού τους-, ' Εν ει δη αυτοί αγνοούν Τ»{ν νομούεσίαν των Γάλλων, ϊην των"Αγγλων , και τί?ς αλλιώς Ευρώπης, νομίζουν τάχΖ ζτι δεν εχομεν ε'Ιδησιν αυτών, και, χωρίς νά φέρουν κάμ- μίαν μαρτυρίαν, αρκούνται νλ χρησμολογώσιν, ώς άκό τρί ποδος; Ώεριττον κρίνω νά Ικανα\ά€ω 'εδω όσα έγραψα κιβ Της ανωνυμίας των εφίή,μερίδων και ιδίως τ ν, ς Ψευδα&ηνας εις <ΐην ακό 18 Μαρτίου ιιτιςολήν μθυ· -χροσ&έτω δέ, ότι αί Γαλ λικοί εφημερίδες είναι τόσον ολίγον ανώνυμοι < ώς« οί συν* Ταχ-Ται νί ίχδόται αΰτων είναι γνωςοι όχι μόνον εις την διοί- ίησιν, άλλα και ιίς τό κοινόν (2). " Αν οί σι/ντάκτάι θέλουν (ιά κρΰκτωνΤαι, ο εκδότης η κτήτωρ Τχς εφημερίδος είναι φ**" ΐερόςκα) υιτίΐίβυνος δια τά περιεχόμενα ΐίς αυτιών (3). Το αυ- (ΐ) "Ο,τ. λοοιιίν ϊί ν ίΐ τ »αι ίιχαΑαμα ϊίί χανε'να) ε?ν*ι ^ιχαίιαμ'χ ίι» το^ί. ίίιτποτας! "Βχοιισι λΛΛο^ν οι ίβσπο'ταΐ &χαη>μχτα! . . Ή Αθήνα, 'Α&τρζ! λαΐ τολμά; να βν^ουλιι-'ης χα! να «ίοοβρης το ονοι^α της 8· · . . ^ (α) "ιδ. Νοιίεβ Ηΐ<ΐο[ϊ(]ΐιβ «ι Βίί>Ιΐο£Γ*ρΗϊι]α« 4ο Ιονιοα·^ «ι Οιινη^ |« ρίιΐοι]ί<]ΐιε·.ρΊι1>Ιϊέ· «η ι8ι8« ; ζ5) Χ»ρί; »« άναφβ^βΐ) τους νομ,ους, ημπορί! χα6»ϊ; ν«