- ( 461 3 - μίαν φοράν, νά ανεγερθώ, κα) νά καταςαύη κα) εκ δευτίρόΰ γραφική ζωσα. Αύται αί εσφαΧμέναι ίόεαι διεδούησάν και ιίζ τους μίταγεριςίρονς ταν ί έπεκρατησαν κα) εις εκείνους, κα< ϊόσα. μάΧιςα περισσότερων,όσον αϊ μαδήσεις κα) γνώσειξ ατό αίωνα εις αίωνα. αΐΧιγοςευον, κα) με αυτόν τον τρόπον ιτέρασαν κάι &ιετηρή(1ησα,ν αυτα) κ«5 ίαις ιίς τον καιρόν μας' 'κΧην αν εις τους προγόνους μας τό πραγμά. ακολούθησε, κα- ύοϊς ί'ίτταμιν , διότι δεν ημπορούσε νά άκοΧουϋήσαΧΧέως (έιότι ί>)λ. αΰτύι 3εν Ημπορούσαν νά έχουν ορβοτέρας γνώμας), Το νά επιμενωμεν και ημείς εις την αυτιών εσφαΧμενην 'γν:ό* μην^ έν ώ εις τάς ημερα.ς μας α! περι γΧωσσης εξετάσεις «φϋασαν ίνα τόσον βαύμόν τιΧειοτητος, τοίΐτο είναι μυριάκις χξώχατάκριτον' τούτο σημαίνει, ότι ημείς καΟο'λοι» δέυ 3έΧο- μεν νά συμπροχ(ϋρ£μεν με τους αιώνας , δεν 3εΧθμεν να ωφε- \η(ΐωμεν από τά φωτα κα ϊ τας πείρας των νεώτερων, άλλα Κεισματικως έπιμένομεν εί& τάς παΧαιάς άπατας, και εις τι^ιί αμαύειαν. 'ΐδου μίά, ηπαραΧΧακτος οσον είς το ουσιώδες έξ- ηγησις περί τουτου και από τον Υρηγοριον τον Κωνςανταν , αν δρα. ποΧΧης προκοπή, κα) με ποΧΧά όρϊίόν νουν ,,Το γέ νος μας άφ' ου έχασε (φευ !) όλα τά καλά, έχασε μαζ) με αυ τά *αί Την γΧωσσαντου' δεν Ρχασεν ομ,ως χα! εχεΊνο τό δεν ίζιυραι πως νά τό ονομάσω, οπού τό ωύουσεν εξ αρχής είς το νά ζητ% πάντα τά υψηλά. "θ6εν ο! εδιχοίμας, μετά την εΧεει- νην πτωσιν ·, £έΧοντες νά γράφουν καμμίαν επιςοΧην , η αΧΧο Τι ταρόμοιον , έπάύαιναν ε'κεΐνο , όπου παγαίνει ενας αετός ,· οπού εχει τά πτερά κομμένα ' δοκιμάζει ο αύΧκς να υψωύ% εως είς τά νέφη, καύως πρότερον, α,ΧΧά μην 'έχωντάς τάπτε-' Ρ«·ί εν τω ΰψοΰσΰαί Νίπτει κατά γης, και εν τω πίπτέιν πασχίζει εις μάτην νά ιΐψ£οί%). Και οί εδικοί μας 3εΧοντες εν τω γράφει]) νά ιίψωίουν εως έ/.ίΐ,' όπου υψο'νίΤο <5 Θουκυδί δης κα) Αήμοσίιένης; χωρίς νά έχουν τά πτερά κα1 τά νεύρα, του Αημόσύένόυς και ®ουκυδίδόυ ,· έν τω υψουσΟαι επιτίτον, και εν τω πίπτειν } πασχίζωντας νά ανυψώνουν, εγεννησαν το υφος ιΐυτό ,όποΰ ονομάζουν την σήμερον μι ξ ο €αρ€α.ρ ο ν " *β οποίον κρίνωντας τινάς με όρύόν Χύγον, είναι μία γΧόΐσσιχ. ανύπαρκτος είς τνν φύσιν' επειδή δεν είναι μητε Ελληνική, μή τε κοινή- είναι καθαρός τραγέΧαφο ς , είναι ε'να. τι ι"ας άτοπον, είναι καιαπο το 'όνομά του κά,τάπτυςον' αλλά, κακήτύχη , όπου εΐζ