— ( 38 ) Γ - ίτι καΙ Στέφανος ο Βυζάντιος εν Χίξ. "Αμαζόνιος ■> 'λςακ^;, και Βί^ϋνοιΤίλιξ. ΕτνμοΧογικον μάγο. εν λ«ξ- 'ΑφϊσιοΓ. £ιι- ςά^ιοί ί'ν 'ίλιαί. Δ. σίλ. 373· Ρ*· 4»9· Η. σϊλ. 5^5* Ο» <Γίλ· 1010. *-αι 'ΐωάυνν,ς ο Τζίτζνις ϊ'ν χιΧια'έ. γ , ϊςορ. 155· <>»Χ· 587· ο Φώτιος εν Κωδ. νη', μαρτυρεί ιη ότι είς τους χρονονί Του έσωζοντα εκ μεν των Διατριβών 'ΐπικτητου βι&Χία οχ.τω' »χ δέ των'ΟμιΧιων τοΰ αυτοί " Ειτιλτ ^ γοιι βιβλία ί&ίίεχΑ· ΔΙΩΡίΟΣ το£ Χρυσόςόμου Χόγοί 'Ογίαήκοντα' επιζεργα' σβέντες και ι'κέο3ίντις παρά Νεοφύτου Αο»*»» εις τόμο ας τρεΐς. εις β.'ιι» Βιέννη της 'Αουςρίας , ί* της τυπογραφίας Γεωργίου Βενδώτου· χ8ιο· Ε'ί ταυτ^κ *νΐν ?* ίο σι ν ο' ί'χ^ό'ΓΚί ε\α€εν *ις βασιν * γη " Ρίΐ'σχ»» ΐ'ν Λϊίψίη γενομένη» τ^ρΐ τα 1798. προςιάε ς γραμματικαςτινας σημειώσεις·, καί μίαν ϊ·τηςολν)ΐι προσφω· νητικήν προς τους Ζωσιμάδας, περ\ ένο'-.ο ιως τωι» ίιίδ- ί'κ Ιω- αννίνοίζ σχολείων· ο Τι^ττοξ ταύτης της εκδόσεως είναι κα θαρός καϊ $ιωρ3ωμενος· Είς τους Χόγους τούτους ό &ίων <ραίν*ται ως παράδιιγ· μα του -πρακτικού φιΧοσάφου, ώς άξιοαγάπατος ρ-ήτωρ, καϊ ειδήμων των τοΰ χόσμου πραγμάτων. Εις τοόί περισσή τερους τούτων ζητεί ό Δίων να χαταπιίαΐ) > βλλ" «νίβτί» χαΐ μαΧιςα. όταν αρμόζω, όμιΧιΐ και μετά ανοφχαςικαΰ τόνου, ως π. χ. εν, τω Χα'. Χόγω· *0 χαρακτήρ αυτ',ΰ «- σύντομος, καΐ ςενοχαιρημ^'νας. Είς τό πανηγυρικών εί^ος εκ φράζεται ενίοτε ίρμητικως, και περισσότερων διεξοδικώς χαΐ μετά ποΧυΧεξίχς, Καρά 3εμε)ιιωδ(Ζς και μ^τα ιτίρ<λν[- ιφ*ωζ. Τω &ι/τ<, ίίί τον Αίωνα. $ίν βΧέχιιτις την ρητορικήν εκείνον φλάγχ του Δημοσ$ινο»ς,, μ. όλβν τοντο φαίνοντα» χαί «ι'ί αυτόν ποΧλα βητορικά προτερήματα. 'Ρπιιδή το ΰφος του Χόγου συνυφασμίνον ον μετά της ευγΧωτίας, «?ναι χαριέςατον' καϊ αί εις της ίςορίαν αναφαιρόμεναι αυ· το» παραινέσεις, χα) αϊ καρεντι^εμΐναι νοιητικα) διηγήσεις &ς καρυκίυμΛΤα , «ραζενουσιν ίίς αϋτο μεγάΧνιν ^έΰτνίτα.' χαβάς Κ. χ. φαίνεται τρανως είς τον Χς', Χόγον. ΥΙαρατνρε'ΐ- ται, β« ό Δίων πάντοτε εζήτει να μιμη5ζ ταΰς ναΧαιοας 'Αττικβνί Συγγραφής, κα) μαΧιςα, το» Πλατα/αα κ«ΐ Δμ'