ι Εν τ χύτη των πραγμάν ων τν; καταςά- νιι 3ζν -ημπορεί πλίον β βασιλεύς νά &ςα£η σ·:.Ά και Γαλλικά ςοατεόματα άχρι "ώαςημοι- το; πνος, νά ΰιορίσωσιν ορ:α τ:να και νά ά- ψήσωσι μεταξύ μίαν χωράν ου^ετέραν. "Αρα γε Βελει εγχρίν/] η καιταραη Μεγαλειοτης τβκ τοιαύτης άνακωχη'ν; θέλε: ςε'ρξει να παρα βώ·/) εις το ςράτιυμα τον βασιλέως προς ψύ- λαξιντά κάςοα του 'Ό £ερ, Πίλλά&ϋ κα? Δάν- Γΐτ!^, χ χ! νά προςάξη το ςρζτενμά του νά α ναχώρηση όπισθεν της Έλία;, έπ: συμψύνίχ τοΰ νά προςάξη και 6 αύτοχράτωρΆΧΐξιχνίρος το ςράτευμά του νά αναχώρηση «πίβ·3εν τοΐι Βί- ςουλα ; Ο' βασιλεύς επρόςαξε τον ςρατηγόν Κρουσεμάρχ χα! τον πρίγγιπχ 'Ατσφελ£ να έ- ρωτήσωσι τον αυτοκράτορα τί $ιχνοεΐΐ*ι -τϊϊρΐ ταύτης τη; υποθέσεις, περί τη; οποία; επρό- ςαξε παρομοίως να ίξιχνεΰσωσι και τους σκο πούς τοΰ αύτοχράτορο; 'Άλεξάνίρου ω; ?κ ρε- ροί>; ίηδεν τοΰ βασιλέως, το όποιον $ϊν ημ πορεί νά προξενηση κανέν 'εμποοον εις ο,τί κρί- νη ε'ύλογον νά άπο'ρχσίση περι τούτου ό αυτο κράτωρ , ατ.ο τοΰ οτ.οίου τη» άπο^ρατίν θελεβ κρέματα! καί η έ|ης απόμαχης τοί βασιλείας. Μένω κτ. £^<«λ«ι>ν, τ$ 15. Φ«,β/>. ι8ΐ3· Α ρ$εμ&εργ. Ε'πείίη' αίίτν} η' εηςολη ε^ρά^η τ^ ΐ5. Φεορ. ε:; το Βρεσλαον, χα: η συμμαχία της ΪΙρονσσίας μετά της 'ΐωσσΐας ητον εις άχμην τοΰ να ΰπογραψη, καδω; χαΐ υπεγράφη τωόν- τί τη 1. τοΰ επομένου μηνός Μαρτίου, ίεν ημποροΰμεν να χαταλά&ωμεν πως έμπορε: να χ,ρΐμαται η έξη; άπόψασις τοΰ βασιλέως από την άπόγασιν τοΰ αυτοκράτορα; Ναπολέον τος, εν ω τον βασιλέως η χτ.ί^ασις είχε γεί- Κηηαη. Προ; τί αίταί α: άπλωματιχιχι πα- νιυργίαι, α: όποεαί ίπρεπε ν« ψωρβΰώοιν ε γ ; ίίο το πβλϊί ε'^ίο^βία;; ■περί τον ποιόν επρεπ; νά ενλίΐη ρ.ε'ρο;. Προ πολλών ηίη χρόνιον εχινόύνεασεν ολα ΐ/πέρ τη; οίΛτηρη'ίίωί τη; πολιτική; τον ^'ττίρξεούς · πλη'ν την στμερον η' Γαλλία βάλλει ταύτψ την ΐίηαρζιν εις κόουνον και ϋν κάμνει τίπο τε προς βοήθειάν τη; (33) ■ η ο: Ρωσσία ημπορεί ν» προτ$τταυ|ηση τα; συμφοράς του , και ομ'*>ς ΰτ.όσχεται γενναίας να τον ΰπερασπι— σΘη. 03εν, ό βασιλεύς, πιςος εις το σύςη- μά του χαι εις το χρέος του, ο-:ν τ,μτ,ορεΐ να μείντ) εις άπορίαν περί τοΰ πρακτέου, άλλ' έ- νόνει τά αοματί του με τα αρμχτα τοΰ αΰτο- χράτορος Άλ εξάν$ρου, χαι οΰτΐύ μετα- δίλλων σΰςημα χ«ρ-'ί νά ριεταόαλη σχοπον, (34) ελπίζει , λ(5»ν την 5ΐ/ρ.ρ.αχ;αν με τά τη; Γαλλίας και προυκολλοι/ρ-ενο; ει; τη'ν Ρωσσσί'αν, να αττοκτησ^ ρ,έ είρηνην εντίρ-ον η ριε την βί'αν των αρμάτων, το μόνον άντιχεΐ- μενον τη; επιθυμίας του, ίηλ. την ελευθέριοι/ των εθνών του, τά εξ αύτης αγαθά και τόπα- τρίκόν τοϋ, άτ.ο τοΰ όποιου το ηρίσυ ηρπάγη (35). 0 βασιλείς θελε! ίεχδ^ ^ φυλάξει με ολψτου την όΰναμιν ολα τά προβλήματα, ο- ■σα συντιίνουσιν εις τά χοινά συμφέροντα ε'κά- (33) Κα: τί εχάμετε σεΐς οί ΐ&οι προς βοΫβειάν σας; ού£ίν άλλο βίσαια, πλην οτ» τά ςρατεοματά σας ήνώηταν με τά εχθρικά. (34) Δεν αρνούμενα, οχ ι η" ΐίρουσσία εί ναι την σήμερον τ ωόντι πιςή εις τό χαίΐ ολονς τους καιρόν; ςρϋλαττόριενον νάζημάτης, ( Γίε την «πάντησιν τοΰ Κούκος ίε ϊϊασσίνο, μινί- ςρου των εξωτερικ ών ϋπώέσε .ον, την οποίαν θέλιαεν μεταδώσει κατ* ολίγον είς τους άνχ- γνώςας.) (35) Προ; ταΰτα «?ε παρομοίως την α- ■πχντψιν τον ίονκο; $ε Βασσάνο.