3ιαρεςον συνδρομής καί γενναίας χορνιγίας και άκτιλιΐψίας τυχόντες παραμυθίας οI έκε7 ομογενείς, δυν^ίωσι διαπράξχΛ ο*βαι τν|ν απαρΤισιν και τεΧειοποίησιν ολων των χρειωδών τ$ «τχολζ} καϊ αναγκαίων , κατοικιών φαμεν, καϊ ιτόρων χάριν ζωοτροφίας και ««ριΟαλψεως των προσερχόμενων ένδεων καϊ «ξν)·Β 'ορημένων μαθητών, καϊ έτι πασι την «ροσ&^κ^ν των ίι·. έασκαλων, και Τι^ν έζοικονομνισιν των ετησίων διδασκαλι κών αι>των συντάξεων και μισθών, και ουτω διαμένχ συν·, ακμαζ 'ον τω χρόνω, καϊ συμπΛρΐκτεινομινον το 3εάρεςον κα-. τορύωμα , και μέγιςον καλβν τίς πατρίδος αυτών , και κ αρ·. ιτοφορί ί/ς τριάκοντα καϊ «ξιίκοντα καϊ εκατόν κατά τβν Ευαγ-, γιλικον Χο'ιρο», */3βς <ρωτισμον των αυτοχθόνων, και τίς νεολαίας των μέρων, καϊ ι^δων καταρτισμών, και ττο. λυίΐίιϊ τ»ίν ωφίλίίαν" ΰμεις δέ εϋιργεται αΰτων ανα^αψο·. μενοι χα) προςάται , ίχϊΤί τβν ««αινον παρά, #άντ«ν, και ώς ψιλο'καΧοι και φιλόμουσοι άντίλάζ* }Τ* α *ίφβ *\ασίβ«ς τίς ε^'ι «Όΐΐας τάς άντιδόσεις εντε Τω νΰν αιωνι και βν τ£ μάλλον τι ναρά νου μισίανοδότου Θεοΰ, ου ή χάρις, και τό άπειρον, ϊ\ιος συν τ% καψ ημών ειϊχ$ καϊ εΰλογψ εϊνι μετά πάντως υμών, *Εν μ>ιν) Λυγοΰςου 'ίνδικτιωυος , ς'. αωινί. "θ Καισαρείας 'ΐωαννίκιος, 'Ο ' Εφέσου Αιονΰσι»ς· 'θ Αέριων Τρηγάριος, 'Ο Χαλκηδόνος Τεράσιμος. κ, τ. Χ. Έν ονόματι Θεοΰ, πηγης ατάσης σοφίας. Δυο γενικούς ορ»υς εις τβντον τβ«ι κόσμον ε χει ό άιΑρο*· νος,είς τους-όποιους όταν όλοι %ου οί διαλογισμοί και τα ίρ- γα άιίοτίίνωνται, δικαίως 3εωρβτΛι ως τέλειος· ΪΙραϊον μεν, συναισθανόμενος πόύεν καϊ πως το φύραμα έλα€ε, χρεωςί' να προσφέρε Χατρεία,ν καϊ άγα ιτ^ν «ξ οΧπί ψι»χϊ? και £ιανο/ας «"/ιός τον ίνιμιου/ογον αυτού θ®ον. Δίότ^ον <5ί, βλέπων ότι μόνος εις τήν γην δεν δύναται νά ζί{, αλλ' έχει χρείαν τω» αλΧων, χρεωςεΊ νά άγαπα τον πλησίον ως εαυτόν. ΑI &υο αύται έντολαϊ , «ξ ων κρέμαται όλος ό ευαγγελικός νόμ«ς> «ϊβΤίΧβοσαί τιίν όντως β^ίΤην, εκρητι νά «ναι ό μόνος οδφ