— ( 541 ) — τ β δύω μ,Ε φαίνονται πριττότατα ψ το ά. διότι καί το Κοι- νόν χα) ο φίλος του δΐν εμαίε τίτοτε -κερισσότι^ον -καρά τά ολίγον τι -κροτερον της ενιςολης τοι κυρίου Σ χ. ο ο. -;ι οι» ανα- γνωσίεντα εις τν.ν κροεκδοίιΊσαν ε'ίδησιν αυτοΰ τοΰ τίαρα- (ρ ραςοΰ' το β. διότι, αν ττρίτη νά φρινώμεν ανδρικά καΙ ίλλι^νικα, ατοτον ίϊνκι να ςεΧΧωμεν Χαμνροΰς -προδρόμους ετταίνων κα) εγκωμίων εις το Κ οι ροκ ο.·α -αράγματα , τά ποία ακόμη δεν ίφανι^σαν. Λτο-πον, λίγω, βιοη, αν τυ'χν} και κα$ εΧ-πίδα το εγκωμιαζομενον σύγγραμμα. αναδειχίχ όχι τοσον α£ιον, ο μΐν εγκωμιαζ-,μένος οέν βλά-πτεται' διότι τΐ πταίει αυτός, όταν, ίϊτε ι,'ττί^ τό μίτρ'.ν εναισίή. του φιλίας εκμεΧεΊς φίογγοι, ι'ίτε κενοδοξίας βριντόφωνοι σάΧ-πιγγες β,έΧονν να τον -προκηρυζω-τιν εις τον κόσμον με ■προδρομικά εγκώμια; αυτός λοιπόν ίίν βλάπτεται , α'λλα ■πάντοτε αποΧαμ€ανει τον δικαίως -καρά. των ομογενών -προς αυτόν οφηλόμίνον έτιαινον αναλόγως με τους κόπους του" θ' έγκωμιαςής ομως καταντά να «αρρι^σιασί^ α\ρ' έαυτοΰ γεΧοϊος' διότι το Κοινόν ίίν κέρνει ττλίον ανό λογία τόσον ίύ'κ,ολα, αλλ" εξετάζει τά -πράγματα, και τα κρίνει. Ευρί σκονται, χαριτι ®είχ, τν,ν σήμερον ουκ ολίγοι -πεπαιδευμένοι του γε'νους μας, ο 'ϊτινες δεν το αφίνουσι -νά α'ιταταται ττο- λϋν καιρόν· Ο καλός Σκούφος φαίνΐΤαι από το' υφος του λο'γουτου, οτι ίίναι Ρητορικός" αλλ όταν ιι Ρι^τορικνι εφαρμόζεται εις επαίνους , των οποίων την ΰπερ^ολι/,ν, ν^τό -παράκαιρον , αί- σία'νίται τό Κοινόν, ν; £ΐς υιτερηφα-νον κα) καταφροννιτικι^ν αναμννισιν Π ε ^ ρ ω λ τ αι ν και Ο ΰ οΧ<ρ· ω ν, καί των σοφών ο- ιταίών αυτών, τους οποίους ως μεγάλους φιλοΧογους άνδρας της -πεκαιδευμένης Ευρώπης , και αν άλλως 'ΑΜΉΒΑ ΛΛΩ» είΝ ίϊς τα καί''θμνιρον ν) 'ΟΝΕΙΡΟΠΟΛίΤΣΙ, μϊ' τοιαύτας Ομως Χέζεις κα τ ευίεΊαν δεν αναφϊρουσιν ούτε ο! μιγιςοι συγγραφείς του αιώνος τούτου, τςτε Χιγεται η ΐητορικη φορτική ματαιοτεχνία- Ισως, λέγω καί εγώ, ο! ρηίέντες σε€ασμ.ιοι άνδρες "λανωνται" αλλ ϊιγ£ι£»! ίίμ,αι και ίγω νεανίσκος ως ο κύ· ί'Ος Σκούφος, και εμαυτόν γνωρίζω ως νη-Κιον -Κρος Τ;ιου- τ '-υς ανά πχσαν την Εύρωπην επίσημους συγγραφείς, και ίττομ/νως μή εχων μήτε αποχρκσας φιΧοΧογικάζ δείξεις