—■ ζ 103 5 — ,,1'ταλβ/! η' μιγάληΚριΐτανΐα κατ»ι* (βάζ ούσα ιίς τα παρα3αλάσσιά σας τους ςρατϊαίτας Της, σας βρίγΐΐ χεΐρα βαρείας προς ΐλευ3ίρωσιν από τον σιδηρούν ζυ γό ν του Β ο ναπάρτου. Μαρτύρα των Ϊλευ3ερίων χ,αΐ άφιλο κερδών φρονημάτων αύτης είναι ι{ ΓίορτανγαΧλίχ, 1'σκ&νία, Σικελία χαι Ο'Χλανδία. Η' ΐ'σ«"ανι« κα τ 0ύρ3ωσβ με την ςερΐάν Της άπόφασιν, μι την ανδρείαν της κα) με την βοη3ειαν των συμμάχων της το άξιολογώτατον επιχείρημα, εκδιωξασα παντίλως τους Τάλλους ατό τον τόπον της κα! α'τολαυ'- νασα πάλιν.την άνεζαρτησίαντ'ης και τι^ι» ΐΓολιτι*ν)ΐ>τνκ (λ*υ3ιρίαν. Η* Σικελία υ περασπιζόμενη απ ο Την ιδίαν δυ ναμιν, ισω3η αήιο τον παγκοινον κατακλυσμάν χωρ)ς νά πά3γι τι, κα) οοτλ δια μέσου τ£νκαλα.ν φρονημάτων του βασιλέωςτης μεταβασα αττο δουλείας εις ελιυ3ερίαν, 3έλει ' αναλάμ^,ε* μετ οίίπολυ κα3αΐςτο· π ριν μεταξύ των ε'Χευίέρων ε&ναν· Καί ή Π λλανδία τρέχει το αύτο μέγα ςάδιΟν. Α ραγε μονον η Ιταλία νά ΐπιμένια ύττό Τον ζυγον; Α ραγε μεταζύ των άλλων όλων ι'3νων μόνοι οί Ιταλοί £ε'\ουσι μά χονται εναντίον των συνάδελφων υπέρ ί- νός Τυράννου , ΰπέρ Της δουλείας της πα.· τρίδοςτων· Ιταλοί! μη βραδύνετε -αλίαν, δεΰπ και αζ ιϊσ3ε Ιταλό». Σίί$ 8ε μά- λιςα. ςρατιωται της ϊταλίας! ε χετε (ίς νάς χείρας σας το πραγμα της πατρίδος σας. Σας καλοΰμεν ουχί να Ι\5ν)Τϊ προς ν,μ ας, άλλα να αποκτήσατε τα δίκαια σας, να έλευΒερωίητε' χαί εάν ζητήση- Τί, Βίλομεν ε καί ημεΐς, κζά το'τβ 3ίλομεν άγ(αν»σ3^ με ηνωμΐνας δυνά- μας, δια νά γένηη ΐ'τβλια κα3οΐςητον είς τούς ευτυχείς αιώνας της, καί χα $θύς είναι τώρα ή Ισπανία." θ! Αγγλοσικελικοϊ ςρατιίύταί ίκινη- 3ησαν ηδη τ* ΐ8· Μαρί". αιίο την Α,ιβόρ- νον πρός Την Π/ζαν· Η* πριγγιπέσσα Ε* λ /ο" α, μίχρι τοα- ίί μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης, η- ναγκασ3η νά αναχωρήση εις την Τένοαν. θ" Πάνας ι οςιζ μέχρι τούδε διέταψευ *ϊς Την ΐένα&ν, ικινή3η α*' χυτοϋ χ.αΙ ή\3ε τ? 26. Μαρτ. εις τάς καισαροβασί· λικάςεμττροσ3οφυλακάς τλησίνν τηςΠαρ* μας, διά νά υνάγια εις την ΐ'&μην* ΒΕΛΓΙΚΗ. Πίρ) τά. μέσα του Μαρτίου ηρχησαν οί σύμμαχοι νά κυρο€ολΖσινέΛνέου τοΒ εργ- ο·κ-Ζοομ. Εις τ ά. σύνορα Της Βελγικής καί εις αυ τήν τηνΒΐλγικήν έζακολου3ε'ΪΤΆΐ 6 μικ ρός Κολεμος με δραςικότητα. Ο ΣΙαξον»- κάς χι λίαρχος Τισμάρ ικυρίβυσε τ^ ιι· Μάρτ. μ» ι 'ίλας Σαξόνων και 5οο κοζά κους Την ώχνρωμένην τίολιν Σα2ντ-Κεν· Τιν . οττου εκυρίευσενρόςτοις άλλοις ίο» κανόνια καί 2θο έχ3ρων νοσοκομι'ίον, καί η\ευ3ίρωσε πολλούς α,ύτοΰ ευρισκομένους Α'γγλους αιχμαλώτους. Ο' ςρκτηγός Β ορςελλ ηρχησ» νά #ο* λιορκΐί το με την καλλίςνιν 'έκ· βασιν, κυριεύιτχς ολα το» ^α'ς^οο τβ ϊ- οχυρώματα· Εις τάς Βρυζέλλας ίδημοσιιύ3ησαν Τ<* ακ6λον$ς· „ Κοινοιτοιω ϊί{ Τους έγκατοίκους, οτι ο εχ3ρος ιδυνή3η νά κυρίευση ττάλιν τ* Γάν$ » αλλ' ο άνδριΐος χι λίαρχος Β υγα* λ ο β είναι αντιταρατεταγμένος «ις το Α'λοίς (τον δρόμον προς τάς Β ρυζίλλας), εγώ 6ε Έμαχαιρά μι μεγαλην δυναμιν εναντίον Του ίχ3ροΰ, οςις άπεκρονσ3η κα,τά τ αυτήν την ςιγμην πλησίον της Α'ντουΐρπίας, καί επιδιώκεται άπο ολ»