- ζ 6 4 2 :> - πλην δεν ήταν τόσον ανάλογα με τον σκοπόν μου , επειοη το άντίκεΐμεν^ν του δεν τον εσυγχωρουσε νά εζετχτη εις ττλατος τό πραγμΛ, καί ί«* τούτο Χεγει απλώς μ'νον κ αϊ ή $ί( ι ςροφή Των ιδίων ήχων προξενεί η δ ο ν ή ν ί 6(χως νά εξετάσω ανεπτυγμένα, το ο/ατί · μετ' ολίγον μ εςει- Χεν ο φίλος·μας Φ. ί μαζή με την σημείωσιν και ποΰ ο ττε- ρίφημος ΗβΓάβΓ όμ,ιλεΐ Κερί του ιδίου άντικειμέν'υ, Τν,ν αξιό λογων μονογραφία» του 8εΗϋΙζβ την επιγραφομενην Υ ογ- »αοΗ βϊηβΓ ΤΗβοηε <5ββ Ββϊιηβ ηβοΗ ΙπΗβΙι υηά Ρ ογιιι καΊ άφοϋ τήν έδιά·£ασα δύω και τρείς φοραϊς μζ οσην ημπορού σα προσοχήν > ε δικαιολόγησα την υ'*οψίαν μου και την συ- ςολήν μου, και είδα , οτι ήταν τ(ο\ύ χρησιμώτερον νά Λόινο- ποιηύοΰν τα κυριότερα της 3εωρίας του δίΊιηΐζβ, τΤαρά να άπασχοΧήσω Τους ομογενείς μου με τοΰζ εδικούς μ ου του; ςοχα,σμοας' ετίειδν έφοΰ αναγνώσουν τα του 8» Ηϋΐίβ, ίσα είναι Ικανοί νά εξετάσουν βασίμως αυτήν τήν ΰτόίιεσιν, ημ πορούν νά Χα€ουν νυζιν, καϊ νά θεωρήσουν Την εδικών μας ςιχουργικήν και ομοιοκαταληξία* πολύ άκριζέςερα και ορθό τερα · με οΧον τούτο δεν ηξευροο εις ποία» μικροπρεπεςατην άδυναμίαν εύρέύηκα , χ,αΐ με ηρύεν ή ίδια , νά μαζώξω οτι» Κερί τουτου ε διαζασα και εις άλλους ·, νά τ' ανακατώσω με Του 5ΐβ^ν»Γ<1 } του δοΗΰΐζβ, καϊ με οσά μ εκαταί^αιναιί * εμένα, νά φκιάσω ίνα παρδαΧον και άσύςατον όλον , καί νάτο προςφέρω εις το κοινον αδιάντροπα αδιάντροπα με άσυν* ΐίδηΤην επαρσιν, ως γέννημα εδικό* μου ' άλλ' ευόυς αί-< σΰάνύηκα με σα μου σαν εναν άλλύν εαυτόν μου και μ επί*- πΧηΤϊεν αυςηρότατα τα εζης' ΤΜζ &£ V Λν^ΟίδΐΙΛΦ^ζ νά δείχτης άλλοιώτιχος άτ ο,τι ι Τσάι; να α ,ξ ν*Ι&ΐήζ την ^αυτενεργειών <Τον ϊίιοτοιου^ενος τά " άλλων» άθλιε! και νομίζεις, οτι οΧη του ΰμο» ί| εξωτερική δόξα ημπορεί νά Ισοβαρής με αυτήν τψ εν άυνεβησεί αριησιρ της αυτενε^γει&ζ καϊ α.ν£ύτα,ρζίας<Τον'· τιςευεις, ότι είναι δυνα-» τον νά υτ&$■% άλ^ινν} δό£α, οταν δεν είναι γέννημα εΰιχονσου, όταν δεν εχη τψ βάσιν καϊ ψψ τψάτψ αίτία* της μέσα (Τον ί τως τολμάς νί τ ων χό*