Ή «&'« ιψψΐρ : ς περιέχει χαΐ τό μανιγέςον, $>.ά τοΰ οποίου του παρλαμέντου η ουνέλευσις Αναβάλλεται είς τ'Λι 2γ. 'ίονουαρ. 1818 , ρε «η» αινεΰιζομένην είς τοιαύτας περιςάσεις εκγρα· αν , » προ5 διάτβξιν $:αγόρων προυργιαιτά τω» χβΐ μεγάλων ύποΐέαεων", τό ο'τυοΐον θίλεί να είπη μόνον, ότι κατά τ αυτήν ττ'ν ημέραν 3 έλη συναχθη άψευκτως. Τν; 3ι· Ναϊ/*6ρ. ί^'.νί πάλιν είς την κα»-- τζελλερίαν των εξωτερικών υποθέσεων συμβοϋ- λιον όλων των μινίςρων από των 2—4 ωρών. Ό Ταχοίρόμος (μ·.νιςεριακή τις έψημερΐς") παρακινεί γράγων εκ τίνος καιρού με μεγάλην ζέσ ν προς κατάπαυσιν των εκ Τ7>5 ελευθερίας τοΰ τΰπο?ί καταχρήσεων, Χαΐ δο?αζίί, οτί το £9νοξ £ί'λίί αχο^σίί ριίτα χαράς , οτί συμβουλεύονται περί των μέσων προς έπίτευζ'.ν του'του του σκο ποί. Αναιρεί τον Μόρνιγγ · Ιίρονίκλε {άντιμ νι- ςεριακήν τίνα εψημερίδα') , η οποία ήγωνίσθη να κίνηση ψοβ'ον, ότι ΰπό την ονομασίαν καταχρή σεων $ελου<!ίν αγωνισΒη αί μινίςροι να περιορί- οωσί την ί^ίαν έλευΒερΐαν τοΰ τύπου, και βε· Θαιοΐ, οτι οι.μινίςροι εγκρίνουσι το δίκαιον τον να λεγη τις ελευθέρως τα ψρονήματά του κατ α την πλέην εκτεταμένων εννοιαν , και ο λόγος εί ναι μονον το να ίμποόίσωσι τάς ςασιαςικάς η εναντίας τη χρηςοηθεία $ιατρι$άς, αί όποϊαι πρέπει να εμπνέωσιν εις τον τίμιοι) άνδρα ΐκά· %ης ψατρίας αποςροιρην και μΐαος. Ό λόρδ Χολλάν§, ο ς;ς 'έμεινεν είς το Ή,αρίσιον ε$$ομσ$ας δια τον σύμπαντα αντω παροζυσμόν ποοαλγίας , ί'ιρθασε πάλιν εις την ΑίνΙράν, Ή εν&οξ '^της του ανελάμοανε παντε λώς τα της υγείας του. Ό. 'ΐσκακίχοξ πρέα§υ$ , δουξ %άν Κάρο λος, επεσκέγ9η τη 18. Νοεμ$ρ. το τυπογρα φείου τ·/5 'Αγγλιινα έγημεριοοζ Τίμες } νά $■/) τίνι τρόπω τνπόνεται αΰτη ή εγή'ΐψΐς 8ια· μέσον μηχανών χινουμε'νων ΰπ' ατμών. ΒΡΑΖΙΛΙΑ και ΠΟΡΤΟΙΤΑΛΛΙΑ. Τράμματα' εκ'Ρίου-Ίανιίρου 'έως 2γ. Σεπτ. (εν- έψημερώι της Αο»Ιρα$) άνζγγέλλοασιν , οτι η ίιαι'/,ηης μΐλετα·νά·βαλη νέα δοσίματα είς την είσαγωγην και έξαγωγην, ν* διορίση την ιδίαν ταρίηαν δια την Πορτουγαλλίαν χαί Βρασιλία» ΧΤ. Ύόκαρα^ιον της πόςας "έμελλε-τη Ζο.Σεπτ, να κινηθνάπ ο τά'Ρί'ο-'Ιβ ινέϊρον ειςτην'Αγγλΐαν, ΒΑίΣΙΛΕίΟΝ ΟΛΛΑ,ΝΔΪΑΣ ΚΑΙ ΒΕΛΓΙίίΗΣ. Εοτα τάς Βρυξελλικάς ιφη'χερίόα;, εφθασεν ο' Λσς-Κά ζίξ όαοι> μ( τόι> υΐόν τον τη 31. Ν οεμ&ρ. εις το Λϊω'&ον-, και τη# επαύριον ε'ξη- κολοόθησε τον ίρόμον του ίί'; τό "Αχίν ■ έφηρ:!- ρίς τις περιεχει παραπονετικτν τινα επιςολην , την οποίαν ό άαθενης τάχα πατήρ υπαγόρευαν εις τον νΐόντου εν τω Τιρλεμόντ , παραπονούμενος πικμως κατά τοΰ τρόπου, μέ τον όποιον τον ε- μεταχειρΐαθησαν αψ ου κατ του άπεμάκρυναν α πό τό Αογγ§οό% της ά·/· 'Ελί!/·/;;. 'Ο Μ ε ρ λ I ν , οςις εμπεριέχεται εν τη από 24· 'Ιοιιλ. §'.αταγγ τοΰ βασιλέως της Γαλλίας , και εκτοτε διέτρι&εν ε'ς τό Χάρλεμ, νναγκάσ^ ν αναχώρηση· αΰτόίεν. Π 'Ρ Ο Τ ϊ ϊ I Α. Κατά τάς εκ Βερολίνου από 9· Δίχ. ειδή σεις, έκινήθη ό γραμματεύς της μοναρχίας , πρίγ- ^ίψ "Α ρ δ ε μ §ε ρ γ , εις τάς επαρχίας τοΰ 'Ρηυαιι, Τράφουαιν , ότι ή ακαδημία του Βι ρολίναν $έλει μετατοπισίη είς τό Βίττεμ&ιργ η Βίνν, . Τη 17· Αεκεμ$ρίο!). Ικνθηχη; νόμιμα. < . . . . . 3 01