3θδ ςΐ&η τα πλίον οΊιΧνιρότχτα μεσχ εις άτολίίν>ΤίνΨ% Ο' βΰΗΤιλίυί λοιπον τΫ,ς "Ζιχε\ίχς κιίμ\·ωντχς β/ο&ϊ- λΐ)Γωί τα τοιαΐτχ, ϋν είναι πΚεον εκείνος ο βασι λείς μι τβν οποίον ημείς εχάμαμεν σνμμαχίαν —» ο· 2κν παίνν α! οφσεις μας προς ενα τούτον βιοτοιη την £ αρπαγχ % επεώΐή Λυτοί μι τα καμώματα τ» αναίρεσε την σνμμαχίαν μας , ^ ιβχλε £ τα ?ρα. τεύμχτάμας *!ς χΙνδννο*, ατβ τον όποίον πρεπιι να ταο^ψωμεν να τα γλντοίσωμη—Κ\ακομιταχιιρί. ΤΒ5 άνθρωπος μας 9 ^ μάλιςχ ετόλμφε να χα. θ^?(ί $ τον Κόνσκλάμχς. Ο"5ει> α·1τη η Δια/κησκ εφερ^η προς *ΐμας εχΆριχως- Αί Αιοιχησιις Ζεν ϊ- Ζιαρίβησαν ί/ά τβ άφελρς τ» Ε'^80"/α??, αλλά τω» Ε'ξικτιαξομενων— <§κά2ιε Γένος το ότοΐον ΙΙίΰε τα μίσχ £ τρόπχς εις το να διαφεντεύεται χφνένας τό νος , θεωρείτο πάντοτε ως 'ίνας τολιτικις Κτημω» 78 τβ/8τ8 τοτβ. Η^ίΓς εϊμεΆχ ποΧιτιχο) Κτημονές τί}ς Γ 'μψάϊχας, έπε/δη ξ, τψ ΰιαφεντενομεν — £« κρίνει αρχ γε να εχωμεν αν'το τ» ΰίχχιον ^ ω'ί τρβ{ τι^ν Σιχελίαν; Το Καμπινέτον τζί Νίατολίωί θί'- λ«' προς αντα 'ότι είναι τάχχ εναντίον είς τν,ι ννμψκνίαν μας — αιΐτβ ό'/ζωϊ το Καμπινέτον δεν εί- >αι πλέον εκείνο με το οτοίον ήμεΐς εσυμφωνήσαμε;, άσαν οπ"Ζ αιίτο διελνσέν ολβί τύς ΰεσμύς ^ οίκειο. ποιηΒν, τψ εξασίαν τη Έ,νμμάχχ μχς, αρχ Ζεν το απαιτεί ή τιμήμχ; να Ικανοποιφωμεν^ια τ ψ άΰιχί- αν οι* μας εχαμεν «ντο οπν κακομεταχειρίζεται τψ δύναμίν τν ; Προς τύτοις δεν το απαιτεί $ικχιοσΰ*ν\ τβ κγγλίχίί Γενας, οι* να χκ^αιρεΖη μία τοιαύτη