— ο ■'ςαγης τοΰ 1Ϊ απ ο λ £ 0 #τ ο ς προς τον διοιχη- ζτν της άγ· Ελένης, χύριον Ο ύ δ α ω ν Λ ό 6 ε, και «V τί οπο/α παραπονείται α£ πιχροτάτους λο^ο»ΐ εναντίον τούτου, ότι τον μεταχειρίζονται »5 βίχ'-ίβλωτΟί' χαίχαχ'ύς εν τη άγ. "Ελΐ»·/}. (Ται,'- την τϊ ;!» έπιςολην χαι την αναφ ορα'υ Β-έλομεν με- ταδώ σ1ί αϋριον χαι μεταύριον.) Α Γ Γ Λ I Α. Ε*5 τη« σύνολον του χάτω παρλαμέντου τη 12. τούτου δ'σι ιγχωρεσε το 'παρλαμεντον να ιχ- δοθωαι 18 μιλλιόνια χάρτινοι νομίσματα ταμια- χα πρός απάντησιν των £|ο'§ωΐί τ^ς πολιτείας τοΐί ε'νεςωτος χρόνου. Εις την ιδίαν σύνοδον έ- ξηχολοΰθησαν αϊ σχέφειςχαί ψιλονίιχίαι περί των αναφορών-, τα; όποιας εγχει'ριάευ ο χύριος~Β ο υ ρ- δ ι τ τ, υπέρ τα; 0ΟΟ τον· αριθμόν, γίρων αύ· τάς ί'ρ' αμάξης ανοιχτής, διαλαμ,&ανουσας περί μεταρρυθμίσεως των παρλαμέντων. Αύο τούτων των αναφορών άπεδοχιμάσθ·/ραν, επειδή αΐ ύπο- γραψάί διν ήσαν εις το ίδιον ψυλλον,28 δε επει δή ήσαν γεγραμμέναι με λίζίις απρεπείς , χαι 468 . έπεΐάν έγχειρίσθήσαν , εναντίον των χα· νόυων τοΐί παρλαρ.ε'υτου, τοπωμιυαι. Οΐ χύριοι Κ ο ίο £ τ, 'Χ ο υ ν τ , Κ'ο χ ρ ά ν 2 χαί συντροφιά ύπηγαν τ% IX. του'τοκ είς τοΒίν- οέςερ δια να τταρευρεθώσιν αύτου" εις μίαν συνά- θροισιν, η οποία εσυγχαλέσθη με πρόφασιν του να φηφίσωσιυ αναφοράν προς τον ΤΙρίγγιπα - 'Ρί- γέντην συγχαρητιχην επ) τι/ι διαφυγή του κινδύ νου , δμως ήυαγχασθησαν ν αναχωρησωσι πάλιν άτίμως. Κώϊ εις την Λονδραν εγινε τη 13. τούτου εις το ,βουλευτήριον συνάΰροισις των έγχατοίχίαν του Β εςμι'νςερ, προεδρεύοντος του πρώ του έ παρχου. 'Ο μα"όρος Υχαρτ § ρ ίτ επρό&αλεν, «Υ ού έδημηγόρησε πολύν χαιρον, πολλά; χα· τά διαδοχψ αποφάσεις, χαί τέλος αναφοράν τι. να. προς τον Πρ/γγιπα - 'Ρίγέντην , δια της οποίας · 2 7 ) — 'ιϊαραχαλο&σι'το βα<ϊΐλιίΐ$ν οψβδ'-'τΟΌ'^β Χαθαιρέ- " β% *βί '»& : 3ί<ύξ>ί·'·$(β 'πβίτόί-β^Γο το συμ&ούλιόν "τόο τ-ούς νυν -'μινίςρόυς. · { 11 -αναφορά αύτη χα: 'βί λ^ιΐϊαΙ^<^σ'ίις'εγχρίί·ήσαν'άπο τ'φ ομηγυ- ·'»Α ο'^β^&'Λίί. ·¥ία ταύτη ωμίλησβν -ο ·χύρΐ9$ '13 ο κ ρ 5 « τ 'τ χάί ο' λορδ 'Κ'ο χψάν ε. 'Ο σανα- •χδίίξ λαόζ' άνίχώρ'ήσεν εις Τα. ί'δια ήσυχος· : όίχατά τα τέλεϋταΐα συμ^ε^ηχίτα-ψΌλαχω· : 'θίντες τέσσαρ"ε·ς'ανΟρ>ίίΑοι : ιΐς'τό Μανβε'ςερ ~ίχο· "μίσθήσΰν τ® 12· τούίΰυ νυχτός εις την Λόν- 'δραν χαί σήμερον ε'μ.ελλον 'νά έζετασϋώσιν. Α". 'Βψημίρ/δες του Μάνσέςερ περιέχουοι πάντοτε νέα περιςάτιχίύτερα περί της ε'χεΐσι γενομένης ΰυναθροίσεως , χαί γράφονδιν οτι πάμπολλοι ΐϊ- ναι αι ποσοτήτίΐ χρημάτών , τάς οποίας νπι- '-γραφαν έ!ς προτέρας συναθροίσεις Οσοι δι ηλ:- χίαν η υποθέσεις κτ. ίίκ εδυννθησαν να 'χινφώ. σι μαζί εις την Λόνδραν. Εις τον λόγον , οςις έχψωνηθη χατά ταύτην ττν συνάθροισιν, ανέφε ραν το μεν ύποχείμενον νου βασιλικού ύφους ταυ με πασάν εύλά&ειαν, τούς μινίςρους με »Μ- δρας νορεις. ΓΑΛΛΙΑ. ΪΙαρίσιον, τη 21. Μαρτίου. Τη ι8. τούτου έφθασίν ο μέγας §ούξ Ν ι- X ό λ α Ο 9 αΛο την 'Α,γγλίαν εις το Καλαίς· Το αντοχρατοριχον υφο; του υπάγει εις τό Μωμ,πέζε δίά να παρευρέθη εις μίαν γενιχην έπιθεώρ·ήσϊν τοίΓ'Ρ (ύσσιχου ςραταύτιχου σώματος, είτα δί θέλϊί ύπάγη δια μίριχάς ημέρας εις το ς Βρυξίλ- λας προς την σε&αςην αύτου αδελφών , την σύ· ζυγον του διαδόχου της 'Ορανίας , εντεύθεν δε Βέλει υπάγει , κοινώς δοξάζουσιυ, εις την Στουττ· γαρ την χαί 'Β αϊμαρ, δια νά έπισχεφθη τ ας σε- &αςας όίδεΧφάςτου , χαί τέλος εις τό Βερολΐνον, 'ένθα, χαθύς γνωςόν, Βέλει νυμγευθη την βασι- λ:χην πριγγιπέσσαν 'Α μ αλί α ν. 18. τοϋτοίι ^