— ( 9° ) — 'ΐιίου πως ελα£ε τόσην ί'κτασιν αΰτ ο το ποίημ α , Του όποιου »ί πράξις ημέρας μόλις επτά και τεσσαρακοντα διαρ· χεΐ, ωί λεγουσι. ζ. 'ΑΧλ' αν ό νουςτοΐί ποιητοΰ ήναι ιΌσον γονιμος, δεν ντ(άρχει όμως κα! κριτικός ολιγοότερον' τούτον αποδειξιν βε€αίαν 'έχομεν τήν διάταξιν και σΰςασιν της υποάεσεως αυτοϋ· Δι ν διηγείται όλον απ άρχης τον -πόλεμο ν, καΰ&ς οι άτεχνοι προ αύτοΰ ποιητάι, οι τα 'Γρ&ϊκά συγγρά^αντες' αυτός αρχίζει τήν δι/,γησιν από τά τελευταία, και ιδού ο λόγος. Τα προηγησάμενα της "Αχιλλέας όργης δεν εΐχόν τί τίοτε τόσον περίεργον και λογού άξιον ' τά περιεργοτε- ρα και ενδοξότερα, τούτου Του πολέμου ήτον ή του Αχιλ' λί'ως ιτρός τον Αγαμέμνονα ε ρις, κα\ τα αποτελέσματα, αυτης' προς τοΰτοΐζ 'μ αυτόν τον τροπον ο Ποινιτ^ς ίψυ- λα& και την απαιτουμένων εις την πραξιν ενότητα" άλ. λαις, περιελάμβανε πράξεις τίολλάς ανεξαρτήτους απ άλ- λ/,λων , πράγμα εναντίον εις τήν εποποιΐαν' δια των 'ί<_ •ΧίΜτονί&ν ομως και των δημηγοραν εντεχνως Κολλά καϊ τα προ'/,γν,σάμενα έξιςορε7. Ευ.5υς έε απ άρχης ε'λκει την τ(ροσοχην του άναγνώ· ςον εις εκαςον προσωπον, κιύ μ.αλιςα το πρ&τεΰον τον Αχιλλέα' α! δυςυχίαι κα\ ί κίνδυνος βαθμηδόν αυξάνουν αττ αρχής άχρι τέλους ' και όλα γίνονται υι τερ του 'Αχιλ- λεθί>ς 9 η ε£ αίτια; αντον» κα/ τοσον αυτός ενεργεί, εν φ ιίς την σκηνών παρίςαται , οσον και όταν λείτ(νι και είς τον Ίδιον ςόΧον ίσυχάζιο* είς αυτόν ολα τελειώνουν χ,αι αφο- ρωσι, καΒως απ αυτόν άρχίζουσι, και δί αυτόν εξακολ*3»ν. Το παράξενον εις Την σΰςασιν είναι ή αργία του 'Αχιλ- \εως* ττοΧλοι την ευρίσκουσιν ητιΧ^ιμον. ΑΧΧ αυτό >μά· λιςα είναι το Βαυμασιοιτερον, κατά τους επισημότερους Κ ρι νικούς (ΑαχαρΧ- Βλαιρ περί Φιλολογ: Σα'λ· περί 'Ομ.) άπ' αυτήν την αργίαν προκύπτουν όλα τά κακά των *Ελλ/'νων, οσα συκςωσι τνΐν δεσιν. δέσιν δέ τοιαύτ^ν, και τόσον ί· νεργόν και ακμαίαν παρά τον "Ομηρον άλλος ούτε νά επι νόηση ουτε νά φέρχ είς πραζιν ίουνή^η- πλην διά νά μν} λησμονήσω ο' α,ναγνωςης, ίτι εξ αιτίας της καταπαϋσεως τοΟ 'Αχ'ίλλί'ωί προέρχονται όλα, χ,αι ιίς αυτόν μέλλουν νά