— ( 3«7 ) — σχολείο ρ συν»δενμενον με τήν γνώσιν της κα3αρας γλώσ σης, και εις κατα'ςασιν να φωτιστή, όταν ^ίλνΐα"^. Μί τούτον τον τρόπον, αν δεν απατ£μαι, τα χύνεται πολύ νι διόράωσις τν·,ς γλώσσης, κα! ή διαφορά των διαλέκ των οσον είναι δυνατόν ολιγοςέυει. Οί νύξιν γραμμάτων ϊχοντες Τραικοι > ίποιαςδήνοτε επαρχίας ή νήσου £έλουιι εχει γλωσσαν κοιυήν, κα.·Βως και τα άλλα πεφωτισμένα. ί3νη. Αλλ ο* ό'χλος να μείνη πάντοτε βάρβαρος; ό'χι ' α; ττΧνι- -9ιί'Ελλάς α#ο άνδρας πεπαιδευμένους, ας αποκτήσουν τα απαραίτητα φωτα οί προεςωτις , το' ' Ιερατείο ν, οί εμ· •Χοροί, ο Χαός Βέλει τους α'κολου^ίί βαθμηδόν εις τάς προό- δουςτων » χ,αι μιμούμενος Την ημερότητα και ευγενειαν εκείνων όνου σέβεται και τίμα, γίνεται Λα 6ς πολιτ ευ' μένος. ,,ΦιλίΤ γαρ το ύιτήκοον κ, τ , λ. Εττϊ^υ'μουι/, ΰν ήτον δυνατόν, να εμπνεύσω εις ολους τους φιλογενεϊς τον έν3ουσια.σμον όνου /α* προζένησεν ή αναγνωσις Της διατριβής των σοφών Αυταδελφων Καπετ». νακη: αγαπούσα νά τους καταπείσω ολους κερί της άλ»|- $ιίας των λεγομένων, περί της ανάγκης του να βαΧουν εις πραζιν τας συμ€ουλάς των, και να τους κινήσω να φωνά ξουν μια φωνϋ εκ μέρους της πατρίδος·. Α ί,γάρ Ζεΰ τε πάτερ, και 'Αβηναίη, και "ΑκοΧΧον , Τοιούτοι δέκαμοι συμφράδμονες εΊιν ' Αχαιών! Υγίαινε, Σ.ε€ασμιώτατε Γαζί, και διατέλει ωφελων τους "Ελληνας, Κ. Λ 'ΑΝΑΚΑΛΤΤΙΣ. Τα έν τ£ αρχαία 'ϋρακΧξία άπην3ρακωμένα λίίψαν» του "Ελλάνικου και "Ρωμαϊκοί νοος άριΒμουνται πολλ α» αλλ γκ τουταιν μόλις δύω ίαι( τούδε εφ.9ασαν να ϊδω,σι τό φ«{. έκ τούτων εν είναι το περί Μουσικές χ ο υ Φι· λο£»ίμ.ου έκδεδομένον «'ν ΝίαίΓολϊί 1795 > το οχοΐον συνί- ξ^σι τον πρώτον τόμο ν των ΗβΓΟίιΙβηβπ,ΒΪιιπι νοίιι- ®ϊηιιιη ς ϋ ε διιρβΓδίιηΙ. Σοι Κροσ3ετω τάς Λατίνε * α ί λέξεις (πρόκίΐνται δΐ ιίξ τήν αρχήν του Βι^λίον) έια