ιμνΰομεν, οτι οποίοι χαί αν είναι λ ? φο£ερισμοΙ -,τηί Γαλλίκτ,ς διοικήσεως προς χατά~ληξ·ν η μών, ο,τ: και α» 1 δοχιμίση ου τ·/]. δ;α να /χας ο- ποτά|ν;, δέν Άελει §υνη9ί χανίν να 'ίια&ώη τήν ,άπόιρασιι·/ ήμών οΰτε <;ιγμήν· 'Εάν χαί όλος ο κοσαοδ βυνβμΐύση προς εξολοθρεύσω ημών } 3έ- λίί προτιμήσει ό έσχατος των Χαυτίων να ·«*· πνεΰση χάλλιον την τελευταίαν του πνοήν , πα- ρί| κά· Λαίι&ΐ) «π6 «ΰ να ήναι ελείθερος χαί ά- ■νεξάρτη Γ05· Κατα ταιίτην διχαιοσΰνην του ήμέτε'όου πράγματος 'ΐχομεν τ-ην πεποίθησιν εις τήν υΑεράσΤασίν τοΰ Παντοδυνάμου, '-οςις παι δεύει πάντοτε, τάς. ριδιχίας. ®έλομεν επιμείνη ίρϋλα'ττοντεϊ το αξίωμα του ςεμματός μας , τα δίκαια και συμφέροντα τοΰ Χαυτίκου έθνους , και είμεθα πληροφορημένοι περί της ανάριας, του ζήλου χαί της φιλοπατρίας τών Χαυτίων , ότι Βέλουαι μας βοηθήσει όλαις δυναμεσι προς φύ- λαξιν τών δ'.χαίων των, τ·ης ελευθερίας χαί ανε ξαρτησίας των. 'Ρ.δοθη εν τω ημ,ετερψ παλατίω τοΰ δβηβ-δοαεί, τη 2Ο· Ήοεμ&ρ. ι 8 ι 6 , χαϊ τω δεχάτω τρι'τφ ετει της ανεξαρτησίας 5 έχτω ££ χής ήμιτέρας διοικήσεως. Ερρίκος. Ο! Ταλλιχοί επίτροποι δέν χατώρθωσαν τί ποτε και με τον Π ε τί ο ν α, οςις διοιχεί υπό τον τϊτλον πρόεδρος το -δυτιχόν μέρος ταύτης ■της νήσου ιίπο τό είδος της δημοκρατίας, 'ΐόού δε τί' έχήρυξε περί τούτου ο Πετι'ων. Δ 'η μ ο χ ρ α τ ία Κ α υ ~τ ι Αλέξανδρος Π £ τ / ω ν , πρόεδρος τοΰ Χάύτι ,προς τον λαον χαί το ςράτευμα. 5,'Η Γ αλλιχη αηυ,αία ιφάνη εις το παραθα λάσσιων ήμών, χαί ο βασιλεύς της Γαλλίας 'έ- ςειλε χομμισαρίους (επίτροπους") εις το Χάυτι. Έίατά τίνας περιλάβεις έγάνησαν ούτοι· Καθ ην .,ςιγμήν ήμεΐς 'εθεμελιώσαμεν. ςερεώτερου το ψ ,ρέγερον πολιτιχόν σΰςημα , χαθ' ήν ςιγμήν 'εχλγ'- θην, εκλεχθείς παρ ΐμών , προς φυλαξιν αότου, χα9 ήν ςιγμήν χατηντησεν ο ενθουσιασμός ένός ί'θνους , νπεραγαπώντο'ς τα δίκαια του εις τον ε- Όχατον βαθμ.ον , αυτό) μας προΘαλλουσι να δία- "Χ'.νδυνευσ'Λμεν ταυτ-φ την ήσυγίαν ! Καί τί χα- λα ανθυποσχονχαι ήμΐν · 'ΐπάρχουσιν αρα αλλα χροτιμωτερα των ών άπολαύομεν; Αέν υπάρ χει χάνεις Χβΐ/τί05 5 ος< 5 $έλει εχει τόαην <ϊ' σθενν φυχήν, ώ'ςί να ^έλα να παρεκτροπή πά λιν απδ το ςάδιον , το οποίον επατήσαμίν τό- ϋον ί·ί*ίλνενδό![(ύς· 'Η γ>σ ς , η ο'^οί'α μας "χα- μεν ομοίους χαί Ισο'ϋς με τους άλλους ανθρώ πους^, διίύρισε τά δίχαιαμας' %έλομεν τά ψυ· λαξει εναντίον όλων, οσοι τολμήσ(ύσι νά τρί'^ω- σι ττν ιγχληματιχήν ίπιθυμίαν τοΰ να θΐλωσί να μας υποτά-ωσι' 3έλουσ:ν εύρη εν τούτω τω παραθαλασσίω μονον ςαχτην μ' αίμα■ μεμιγμίνψ, το ξΐψος χαί ίχδιχητιχδν χλίμα. Κατα ταυτην τήν εΰχαιρίαν , χαθως χαί χατ αλλην, ΐδείξατε τΎ,ν "ιδίαν προσογ^ήν χαί τό ίδιον σέβας προς τά δίκαια της άνθρ'.οπότητος.''Έ,λογαριάσατε ,,τήν δυναμίν σας" χαί άγίνοντες εις τον διοιχητην σας την γροντίδα τοΰ νά ΰχερασπισθη τα τψ,ιώτα- " τα συμψεροντα σας , επροσμείνατε ύπομονητιχως ε ως ού εβλήθη ύπ' οφιν σας η 'εχβασις των συν διαλέξεων με τοΰςΤαλλιχρνς επιτρόπους. 'ΙΙ ~ί- ποίθησίς σας δεν θελε; απατφη -ποτέ. 'Η δύνα- μις έπβρείδιται εις τό βέλημά σας, χαί τό θέ λημα σας είναι ελεύθερον χαί άνεξάρτητον · ας είσθε δε τοιούτοι, χαί '3$λομεν δώσει εις τον χόσμον τό Ϋριχτόν παράδειγμα του να προτι- μήσωμεν »β παραχωθώμεν υπό τα ερείζια. τοΰ τοπ ου μας, παρά να _ε'πιςρΐφωμεν εις την σχλα- $είαν , όσον χαί μαλαχωτάτην. _ 'Εν <2 ολη η Έ.ύρώπη προς τν-ν ιρωνην της φιλανθρωπίας, συμ μαχεί δια να εξόνδενιάσγ χαί τό τελενταίον ; »χνθ5 εκείνου του τόσον άτιμου εμπορίου, εν ώ τά