— ζ 489 ) — μναιν γνωμων πιρι γλωσσάς ήμπορουιχεν νά συναζωμεν νο'Χψ Χά -και διαφορα συμπεράσματα' ημείς ας αναφερωμεν μονον το εζής' 'Η συνήθεια, την οποίαν προ€αΧλει ο Κοδρικας, άναρ χε μόνον εις τους παρελύόντας αιώνας ' την σήμερον όχι μό νον είναι όι^ρημένχι αίγνώμαι, άλλα μάλαζα ή γνώμη, τήν οτ.οίαν τολεμεί αυτός , αυτή <*ΡΧ'ζ*' ν ά κυριευ^ τήν σήμε ρον μεταξύ των πεπαιδευμένων· Ύων δυο τελευταίων παραγραφών ή ΰνόύεσις είναι τοιαυ· τ>ι , ώςε αρκεί να Την εκύέσωμεν , δια να δείζωμεν εις τον κα&ένΆτήν μωρίαντης.—ι. "Ημείς είμείΐα την σήμερον είς κα- ταςασιν , δια να παράζωμεν και κλασικούς συγγραφείς. 2. Λιόρ^σις, καύώς κάΙΐε γλώσσης, και της εδικής μας , αφ' </ΐ> *\εον ε'καλλιεργήόη είς |ι>α τόσον μεγαλον βαύμον , δεν εν- δεχϊται αΧλη παρά νά είσάζωμεν τάς Χησμονηύείσας Χε'ζας "Ρχίζοντες από τούς έσχατους συγγραφείς χ,αι -προβαίνοντες Εως είς τον 'ΐσοκράτην.— Πώς άνΰρωπος με ιδέας και γνώσεις &Χη6ινά τόσον χυδαίας ετολμησεν έπειτα και να συμ€ουλευ- ση δημοσίως περι γλώσσης, και να μεταχειρισύη και ενα τοιούτον άπαραδειγμάτιςον τόνον % τουΤο είναι όχι μονον απο- ρον είς ήμας , «\\ά και είς όλους τους ξένους σοφούς , όσοι ήέγνωσαν την περι&όητον αυτήν Μίλετ^ν. "Ολοι εκ συμφ«- κατεδίκασαν κα"ι τον μελετωντα, και τά μελετώ μεν α. ΙΙίρίεργον είναι ώςτόσον, ότι σιμά τών άλλων αζιωματικων παραδειγμάτων Της γλώσσης δεν άπαράμεί και το ε δικό ν του νψος· ΐ*ζ απαντος από μετριοφροσυνών , μ όλον ότι μας βε€αιο· ν ιι είς καύε κεφάλαιον, οτι αυτό μονον είναι το γνησιον. Οποιος <οζ τόσον άγαπα νά λαΑί εϋκολώτατα. ιδίαν και του υφους του Κοδρικα, ας εχηπρό όφύαλμών τας εζης δυο περιόδους «Αλλη γαρ ή ομιλία της κεράτζας ΪΙερμα,ύοΰς, και άλλη Της Δνμυας Σεέαςης , <ι και ,,ε'ΐγε τοίς καίϊ' ήμας ευμενώς ή ΪΙρό- ν οια επι·ξ\έ·^,ειεναυτό είναι το ευγενικόν ύφος, τό εζηκρι- Οομενιν , τό γλαψυρώτατον , τό μελίρρντον , τό κο μ,ψον,τ· ('4 τ 0ρικωτατου , πολιτικώτατον, τό οποίον ή συνηύεια εκ κοι- ν 15 θ"ΐ>κ()νΐΛν)ς'κα§!£ρωσ'ί. κ. τ. λ. Και εις εκείνους, οι οποίοι 3ελουν να μαύουν, ποία _ Ίτ^ωσσα είναι καλλιεργημένη , και Τελεία, και είς εκείνους, Ο' οποίοι ςοχάζονται, ότι α! γλώσσα ι δεν είναι επιδεκτικά) παν· τΐιτικβ^ μεταβολών, και μάλιςααφ οΰ αποκτήσουν του; κλα-