— ( 442 ) — (Τι ίμως κα.1 ο εχίρός δεν έχρειάσίη ποΧυν καιρόν δια νά φυγη απο τον τοπον Τηί ενεργείας Των ' καϊ Χοιπόν ή ίο- κΐιαιϊ του 'Αρχιμήδους ημπορούσε νά εΐίχε χ,αί' ολα εκ€ασιν ευτυχή, χωο'ις ομως να πυοζενηα-ΐή μεγά\ην ζημίιν εις τον εχίρον, κα) δια τούτο ητον ατήμαντη ως προς τκι'ν ίιαφίΐ;· 7ίϋσ<ν Της πόλεως, κα) μν)ίί Σίχε καμμία,ν σΰγκρισιν μ' (■ κείνα τά Βαυμαςχ κα) τρομερά μηχανήματα.) διά των ο ποίων ικαταντησε τους τιοΧιορκητάς εις αμηχανίαν κα.) α- πεΧπισίαν' 'ίσως Χοιπον α! Ιςορικ αϊ ττι^αϊ, αιτο τάς όποιας ο ΠολυΛο^, ο \ί€ιος κα) ο Π-λαυταοχοζ έλαβαν τήν διήγ/ι- σίντου:, δέν αναφέρουν τίποτε δί αυτήν τήν Κρίσιν τι5 Αρχιμήδους' επειδή ομως αυτή καί' εαυτόν ιίτον τοσοι/ ω ραία, δέν ηυ.1τορουτε νά αΧησμ'ινηίη ' ίΐκαι λοιίτόι/ τολλϊ' δυνατόν, ο°γ< ίσ-^μίΐωί»! εις κανένα ζεχωριςόν βιζ\ίον , οποΰ ολίγον εχρητίμευεν αυτους τους τρεΐς τυγγραφιΐς, κ αϊ άτι ο το οπ·Χον, καίως συχκακ,ις ακοΧουίε7, εφΰασε το πραγμα (ΐυζημινον και ν\εον ςοΧισμένον εις μεταγενέςερα συγ· γραμματα. Αν τώρα Βεωρησωμεν ενταυτω τά διαφορα. των εξετά σεων μας επόμενα, κα) χωρίσωμεν τα ιντεΧως αποδειγμέ να, απ οσα ημπορούν νά πΧητιάσουν μονον εις τήν κλν)- $ειαν, συναγομεν τά έξης μέ Ικανήν βε€*ιόίητα. : ι) Ε\νχι αδύνατον μέ κο7Χον κατοπτρον νά προζενηί^ φΧογωσις εις αρκετα διαςημχτα. ί) Τοΰτο όμως ημπορεί νά άκοΧου&ήση δια της ενώσεως ΊίοΧΧων επίπεδων κατόπτρων- 5) Ο' Αρχιμήδης εκαμεν ικανάς προόδους εις τήν 'θπτι· κήν και Κατοπτρικήν, και ημπορούσε τοϋτο νά τό έκτεΧέσ·/,· 4~) Ο '?ωμαϊκός ςοΧος, όταν ο' IV! άρκεΧΧος ε'ποΧιωρκου. σί τάς Σ,υραχ,ουσχς, ήΧίε τόσον πλησίον εις τήν πόΧιν , ώσ τε ο Αρχιμήδης ημπορούσε να δοκιμάσ^ κατ' αϋτοΰ αυτήν Την ινεργειαν της τέχνης. Τα ακολουία ημπορεί τινάς νά τά άποδεχί^ με πιίανο· ΐητα, η οποίχ πΧησιάζει τήν Ιςορικήν βε€α.ιότ^τα. ι) Οτι β Αρχιμήδης ικαμε τωοντι Τήν δοκ,ιμην είς τον Ρωμαϊκόν ςοΧον. ί) Ο τι ομω; μέ τουΤο οΧίγην βΧάζην έπροζι'νησξν ίΐζ τον ΐχίρόν,