- ( 670 > — ψρόυ. Λ/χ αδα ώνημαζαν το μεταξύ του αντίχειρας, η μ.(γά λου δάκτυλου , και του ακολούθου λιχανού πλέον μακρόν διάςημα. "Βρων (καϊ υ χι Ιέρων, <£ς ημαρτή!) η τνκογραφικως ίϊς χν,ν μετάφρασιν του Σνείδεριανου Λεξικού) β γιωμίτρηςη όνομάζεί και Χιινόςομον. ,,Λιχάς ύ'ε λέγεται το των δΰί „ δάκτυλων άνοιγμα., του αντίχειρος λεγω και του λιχανου' ,, Τούτο και Κοινοςομον καλοΰσί Τίνες ". Καθείς ·?ϊλ£ΐ με κρίνειν τολμηρόν, εάν ε'ίιτω ότι ο "Βρων εγρα·1ε ΚΓΝΟ* ΪΤΟΜΟΝ, Και οχι δια δίφθογγου ΚοινοςομΟν. Το μόνον ανΟιγμα των δυο δάκτυλων ά.ρκε'ΐ νά ναραςηση εις Την φαν- Τασία ν σκύλου ςόμα ανοικτού. "Οπως αν ήναι , τ όνομα, σώ ζεται Ίσως εις κανένα τόττον της 'Ελλάδΰς ακόμη, ε-κειδη τί Χατεχώρισε κείί ο Δουκά^γιος εις το Λιξικόν Του. η Αν δεν σώ^ ζεται, συμφερει να'ττολιτογραφηύί·, ως όνομα μέτρου, επει δή εχομεν και Την ΠιΟαμην, η Σπιθαμών, Την σν<· μαίνουσαν το μεταξύ του μεγάλου και του μικρού δακτύλου •πλέον μακρόν διαςν\μα, * ΚΟ' λ ΟΣ , όνομα ζωον της Σκυβίας, κιρ\ Του οποίου ίλαλ^σαν και ό Στρά€ων (Μί'ρ. Β', σίλ. 34) , και ό 'Αδιί- ναιος (σελ. ιοο — 2θϊ). ΚΟΧΛί'ΟΝ , τό· 'Η δευτέρα σημασία λΤοηθοίΐΓβρρβ , Υγουν χλίμαξ ελικοειδές (ν<Λ οβοβϋβΓ βη Ηπιιςοη) , δεν ανή κει εις τόν ουδέτερον τύπον. 'Η τοιαύτη χλίμαξ ονομάζεται Κοχλίας, άρσενικως, ως κα) αυτός ο σοφό$ λεξικογράφοι ΐό κατ εχωρισεν εις Τον τοττον Του, ΚΡΟΚΩ' δ ΗΣ. Φέρει μαρΤ\)'ρίαν τόΰ ΐΐλάτώνός (Πολιτικ·. 5 46, Σελ. 3θ9) Κροκωδεςδιάνημα, Κιςην μεν περί Της τ :ρώ· Της, άμφί€ολον δέ ΐίερι Της δευτέρας λέξεως. 'Η φράσις τον Πλάτωνος είναι ,,Κροκώδει διανήματι ίι αντί της ότοίας, εάν, ύις εικάζω, »ΐ ό/6η γραφή ητο, Κροκωδεινημχτι, 1» Δ ι ά ν η μ α ιτρέκει νά ίξορισβϋ αϊτό τα λεξικά. * ΚΓΜΙΝΕΓ'ίϊ. *Η λέξις έπλάσύη αχό 3ρασύτατον γόν'Ί και τεραΤολογον , τόν -^ευδομαντιν 'Αλεξανδρόν ' αλλ' ί τίΐί»! Την /φυ 'λαξϊΐί ό Λουκιανός ('λλέξ. η ψευδόμ. § 25) , τρέΐ^ νά καΤαχωρισύ·^ και εις τά Λεξικά. Σημαίνει, Κν μίνω πάσ α· ω, πιή ΚιίπιπιοΙ ΙιββίΓβηβη (Γαλλ. &βιιροιΐ(]Γ6ΐ ανβο <** «ιπηίη). * ΚΤΝΟ'ϊΤΟΜΟΧ. Ζ. Κοινόςομον*