Τιτάρτγ, 37 16. Σεπτεμβρίου. »8ι8. ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ. Μ&ηοΪΓβ 8αΓ Ιββ 0Γβϊ ;1β8 άβδ αηοΐβηβ, ρ»Γ το" μόνον Αΐγυπτιαχου μαντείου, περΐ του ό-ιτο/ου Μ. ΟΙβνϊβΓ, ητοι διατριβή περΐ των παρ οί αρχαίοι ανέφεραν πίριςατιχώς πως, ύπάρχα τό άρχαίοις μαντείων υποχυρ.Κλαυιερου* Πβ· το του Απίος , 'ίνβα το μέλλον επρολέγετο δια ρισ. 1817 > 8ον, 5) *βί 176 σ«λ. αψίδων, τα οποία οι Ιερείς Ιρμήνευον. Ό Ηλί- (α 9 ο# Ο^τιηοο) »">ς ι) χαΐ Αίλιανος 2) λεγοασιν,οτι εζέδιδον ως προ· γητιχοΰς κ -Λ τοι>5 διαψεΰγονταςτά ςόματατών παιδιών Ό περίψημος σαγγραγευς ταύτης της διατρί- λύγους. Άλλ' ό Παυσανίας 3) διηγείται , οτι οί 6ης άχέγνω αύτη» χατα πρώτοι) τω 1814 *<'$ το περίεργοι^ οσοι ηρχοντο να ερωΓ/ι'σωσι τό μαντίΐον, 'ΐνςιτοϋτο» τοϋ Παρισιού , μετά ταύτα δι τ^ν επε· 'ίψραττον τα ώτία, χαί μένοντες μεριχόν χαφόν ευ ξαργάοΒη προοαυξήνας χαι προσεπιδιορίωσας. Η τοιαύτ-ή χαταςάσει, εξελάμ&ανονώςχρητμοοςτοΰς νπόθεσις ταύτης τνς πραγματείας, αν πολλοί εγρα- πρώτοι»; λόγους οποί ηχουον ανοίγοντας αυτά. Οί φαν περί αυτής , είναι πολλά περιέργειας αξία. Ο χρησμοί εδίδοντο προς τούτοις δια σημείων είςταν οχοπες ττι\> χνρίου Κλοίκίρου υπήρχε τό να παρα~ ναον τοΰ "Αμμωνος παρά τν\, Αίγΰππύ, χαΐ 'δίγα ςηιη μί καααν ίνδεχομέν/ρ άχρίοειαυ χαΐ σαγήροαυ τα>ος άμψι&ολίας χαι εις τον ναό» των Θη&Ζν ίν τα ς παρ αΐρχαι'οις μαντείας, των οποίων πολλοί συ- Αίγυπτω, διότι τούτο το τεΧιυταΐοβ μαντείου ώ- υίλα&ον ίδεας παραλόγους ν| μη αχρι£εΐς' χαί δια μοιάζε , χαθ' 'Ηρόδοτου 4), με ιό Δωδωναίο», βλ- νά εΰδοχιμήση εις τοίτο, ε&αλεν εχ νέου ιϊπο χρι· Ιαμ·η'ν εν Δωδώνη ό '/^ευς επρογήτευε δια ηημείωυ. τιχην ερευναν τά υπάρχοντα επιχειρήματα , προβ- Ε?? τάς εις ΆπολλάΙδωρον σημειώσεις 5), ο' θ εις ειδήσεις τ αιάς περιςατιχωτέρας παρ ο,τ ιεχαμε» ώριος Κ λοιαερος. αποδεικνύει διίο απαρζάαας Δ/ω· *ίς το σύγγραμμα του περΐ της ίςορίας τχβ αρχαί- δώνας, τη» μ> εν ®ισβαλία, την δΐ ένΈπείρω, ας Ελλάδος. Ώς τςσον, βε$ομενος τά χοινά ψώ. εξ ων ή πρώτη ύκηρχεν υ αρχαιότατη, ί»9α, Μα ία, δε» 'ίχρινεν άξιον νά άγωνισΒη ν απόδειξη, οτι τά με» Ήρόδοτον 6), ΐέρειαι ίερούργουν, χατά ®' ΧΡ'^^οί δεν εμπνεοντο βίΐο δαίμονας" περΐ του· δι Ομηρο» γ) } ΐερίΐς ·/ ΐποψ/ΐτβι, ονομαζόμενοι *ου ΙχανΖς ώμ/λησαν ό Βλ » Δάλε , Φο»τί»£λλι χα' . ^ 0< * , , , , . ; γ) '/Γορ. ψνί. 5, 7· Δεν^όρχει χάρίν ε5»ος γ*»ςο», βλλ' ·οτ« . ^ «^. ορ . ιό, ίο. · πεψίύησμΐνον } το όποϊονδΐν ίβυμ&ουλεύετο μάν 3) ^ *· 52 ζεις,Μί ίσι'ξεπ χρησμούς.: 'Η Αίγυπτο® ϊνομί- > 4) Β'» 58» ζετο.ή π·φή τούτων τ®» δεισιδαιμονιών 5) ΣιΧ. 78 *η 6) Λ", 35 ■*) 'Ηροί. Β', 58 χοί 83, άιογ, Λαίφτ, ή, 9°· 7) *^ Α * *' 2 33·