— ( 205 ) — μέρων , η όκύΐχ ιχει ενα Χεπίδιον ιίς τνρ κορυφήν, και σνμ~ €αίνει η 3ερμη, ητις αυξάνει $ αλιγος?υει κατα την άγρίω- σιν η ημερωσιν τ ην αά^ωςίας, κρατούσα άταξίαν εις τους καιρούς· "ΑυΤη ή φυσκαλίδα εχει ενα χρώμα υπόλευκον ιΐ εν αύτν, υλν) φαίνεται γαλακτωδης, και εις την παραμι- κράν εγγιζιν σπα, και το μεν διαςηματης καλής τελειώνει εις την ε κτην η ε£ύόμην ήμίραν, το δε τη( κακής εκτείνε· ται περισσίτ.ρον, ε% αίτιας όπου Το σπυρίον πληγώνεται και χρειάζεται περισσότερον καιρόν δια νά σχηματιστή 'η υΧ^. Ακολουθεί το Χε'πιον , το οπ οΤον εςι Χεπτόν και άνω· μαΧον , ενός χρώματος ΙρυΒροκιτρίνου. *Η νό3ος αγελαδινή Ευλογία δεν προφυλαττει την άν£ρωπον άπό την αν,3ρω- πίνν,ν, και διά τούτο, ο τ α* γνωρισά^ άτίο τά άνω φανε- ρω^ε'ντα συμπτώματα , ο φρόνιμος ίχτρός 3ε'Χει μεταχειρι· σ^ϊί τν,ν σννη$ισμε'νην ,Βερατιίαν , ητις διορίζεται εϊς κά3ε αΧΧο εζάνάημα' και αφοα ίατρευ3ι$ ο αβρχςος Βέλει τον ξανακεντρώσι}, εως νά Χα€η έκεΊνα τά συμπτώματα, όπον σημειονουν την αΧη$ινην άγελαδινήν Εύλογίαν. Τα τρωτά, αποτελέσματα πάσης ώφελίμου άνακαλυψίως έδωκαν εις τον προσεχή και φρόνιμον παρατηρητην ενα σημ.ε'ΐον κα3ο- δηγίας, δια νά έζετάση τά νια σημεία, νά ερευν^σι^τάς αι τίας,, κα,ί νά μεταφέρε τάς παρατηρήσεις του είς εν διορισ« μίνον σΰςημα. 'Η ιϊράξις μονή είναι ο διδάσκαλος παντός πράγματος, ητις ξεμπερδεύει, μετα€άλλει, βεβαιώνει καϊ τελειώνει το τοιούτον σύςημα' και οσαν 6 υψηλόφρων άνθρω πος (άποκΧίνσιν άπό αυτήν*) επι3υμε7 νά εμ€η εις Την ευ'· ρύχωρόντου φαντασίαν δια νά απόλαυση πλέον εΰτιχες α- ποτέλεσμα, απερνα τον καιρόν του ανωφελως, και ό καρπός Του δεν είναι άλλο, παρά φαντασία· 'ι Σ τ ο ρ ι α τζν Ελλήνων. ζ 'Α * ο λ ο ν ■& ί «.) 'Η καθολική ίςορία, είς τήν σφαΧραν της άνΒρωπίνης ΐςο· (ίβ-ς, αντίκειται είς την μερικν,ν ,ήτις ναρίςησι μόνον τν,ν ίςο· (ίαν ενός μόνου ί'£νονς ή ενός μόνον συμ&έηκότος' χα) ταιί·