Ε Ρ Μ Η Σ ο Λ Ο Γ I Ο Σ. Ίανοιιχρζ'ον ά· —I *"■ ι 8 1 γ. — ■«ΙΜΜΜΒΜίΙ^.,·η>«^^||!Β^ρ Β · >Μ . , _____ Ε; ς την αρχήν Του νιηυ τουτου έτους κρίνομεν χρέος ή· /χα:ι/ αναραίτητον νά τρηςφ? ραμεν ττρο τταντοον νροςτους γεν ναίους ή;/.£ν συ^ρομητας τας ικ καρδίας ήμ£ν ιυχαρι^·.· σας έιά τν,ν εϊς το τταρεΧίόν έτος γενομενην αυτών σννια- φοράν (ίς τον Αογιον *Ερμήν' 'έκειτα μέ χαρά·* μας νά 'ε~ι· κυροΐσωμιν Τν,ν νί^ν] •προκ.ν,ιυχίίΐσαν ατοφατιν ν,μων τ^·:· Την εζχκ.ο\οΰίη<χιν της εκδόσεως αυτοΰ' -πρώτον μεν, ο>οτ ι ΊίΧηροφορούμεία , ο τ» οί φιλίκαλοι οι/τοι ομογείΐ!*,, γνωρί ζοντες τάς ίίς τιαιταν αρχήν τοιούτων ίπττον;αν ιττιχει[,η\>.χ· των, οίον είναι η ^ηίεΐ(τα φι\ο\ογΐΛη εψ',μερ'ις> συννίω; συμβαίνουσας δυςΛόΧίας, ϋν ΐ<ρι·.·αν με α^ςηρότητα τ·, : ν ΐντεΰίεν αναγκαίας ενομινην ατεΧειαν του σ ϊ γ γρ α μ.μ. α τ ' δεύτερον &ί, όιοτίι μετά τχ» ι&δοτιν τ£{;· ΐει·τε·.ας ημ,ο.ν ·. Αι /αχηρύζεως, μας εέ&καν τ&λλοϊ των λογίχν -φίλα··., μα; ί χρηςοτοίτας {λίτρας, οτι θίλουν συνϊιςψΓρπ -τρηίΰμίνζ £>'; ',τό εζης με σοφάς 6ιατρι€άς των ν ρις τιΧαοτέραν σύς-χτιν και καΧΧωησμίν το », κρίνοντες φρονίμα;» £π τ »| ν , οε'&ν ί ηίιχιηι, ΐντίλιιαν φιΧοΧ· γικων εφημερίδων «εν όια-ανται τοτε νά κα τορίωτωτιν α! α. ;$ενίΐς χι^ε; δυο μονών α·.ϋρω· τίων·, ούτι εχονσι το 3α^ρος να τν,ν α,-αχιτητωσι παρ αυ τών άλλοι, ιί μη αν όρωιτοι ουδεμία ν ίδέαν έχοντες τ ης χα. βολικής φιΧοΧογίας. Ειτίιίν) ίί ο' λόγιος 'Ερμης <ιί>ομ.αί,ίται φιλολογικ.:·· ε- φημιρις, αναγκαΐον κρίνομεν να αρχί* ωμ?ν ταμ νιαν κε- ρίαδον της ε'κό'οτεως του μ( μίαν έιατριβήν ττερ) Φιλολο- γίας, συγγραφεΊσαν τταρα του σοφού χ.α> (ριλίλλν,νος θιίρ- σχου (ΤΚΐβΓβοΙι), και ΐκφωνηίεΐ~αν να/} αυτοΰ ινώνιον Τν)ς σοφΐί όμηγυρεωςτων μεΧων της εν Μοναχϊω ζϊΚύπφίπ) Βασιλική; λχ,αάημίας των εττιςημων, ι'ν ΐτιι 1813- ΤοιαΟ- ται διατριξχ, ινρίσκ. οκται μεταξύ των Τιρμανων <παΧΧαί· Καλλιςα ο'μιΧίΐ νιρι ΦιΧοΧογίας και ο' σοφος ΙΤ ροφεσσωρ τ»)5 Φιλολογία; ϊΐ'ί το τοϋ Λανδσχουτίου (Ι-ι3ηι1«Ηα!) ΪΙανε· Λ.