— ( 6 ) — κα! ένεψύχωσαν τον ζηΧον και το ευεργετικόν οΧων των ανωτέρω τάξεων. Αλλα Το μη άνεξίύρησ»ιον πνεύμα, το ο- •ποίον κυριεύει μεταξύ των αιρετικών της Αγγλικής 'ΕκκΧνί· σίας πΧέον μωρότερα παβ εις καίε αΧΧο μέρος, δι\ίγειρεν εναντίον τον Καγκοιςίρου (*) εναντίους, οΐ οποίοι ομως άντ\ νά έπιφ έρωσι (:λά€ηντινα εις τ ας σοφάς κ αϊ ελευίέρους αυ τόν αρχάς, διν εκατόρίωσαν άλλο παρά νά τάς κάμωσι νά Βριαμ·€εύσωσι, νά ανξί\σωσι τον αριύμόν των όπαδων των , και κατέςησαν την εφαρμογών τοιν πλέον γενικών , ώςε κα! ο' Βίλλοί αυτός έδέχόη πολλά της μείόδου αυτής. Το ο'λ«- γοντι άςόχαςον πολίτευμα του Λαγκαςιρου, η μέίητου διά τάς εις καλόν εκβάσεις των φραγμάτων αύτου , η Χήύν[ των δΐ όσα ήτον ύπόχΰεως προς τους φίλους του χα! προ- ςάτας , διν ημπόρεσαν νά ·ψυχρανωσι τον ζηλον των οπα δών ταυ συςήματόςτου. ,,Το' ττολ/τ«ι>μ,α του Λαγκαςέρου (φέρεται εις την άναφοραν τν,ς Εταιρείας περί των <τχο- "Χείων Τ η ζ 'ΑγγΧίας κ α) των ξένων τόπων) ήτον τοσον ολίγον σύμφωνον με τα χριη του Χογικοΰ και της δικαιοσύνης, »ιςε έπρεπεν η τον εΰριτην νά ίγκαταλίπωσιν η το σύςημα αυτοί' πλην δεν ημπορούν να διςάζωσιν εις την τούτου η εκείνου εκλογήν' αυτός ήτον του έαυτουτου ο έχόρός και το όργανον της εγκαταλείψεως, εις την οποίαν ευρίσκεται. Η* 'Εταιρεΐα δεν ΒέΧει συγχωρήσει'ποτέ νά κρη- μνίσ% εν τόσον ωραιον κτίριον ο' Ίδιος, οςτις και το ΐκτι- σεν ' ο χι, 9έλει υπερασπιστή, 3έλει καλλωπίσει τον ναό ν αυτόν, κ'Δ Βέλει μεταχειρισόη όλας αύτης τάς δυνάμει! διά νά ένωση ύποκάτω των σε€ασμίων αύτου 3όλων οΧα, τά έίνη της γης"· Το σχοΧιΊον του Ααγκαςέ ρου, τό οποίου είχε κατ αρ χάς εως 35» μαόητάς, απέκτησε, κατά το' 1804 «τοζ, 700, διά μέσου Των ιδιαιτέρων συνδρομών * καϊ μετά ίνα χρονον ύςερωτερον αύξησαν οι μαίηταίτου εις χιΧίους. Μϊ'α σχοΧε'ια εσυςηόησαν άλλίΐΤαλλι/'λως, όχι μόνον εις οΧα τά μερη της μεγάλης Βρετανίας, άλΧά καΐ εις διαφόρους τοΰ (*) Ο Λα7««Γ(ρο< τ,τον Κ ο » ϊ]( ρ · (, Η* α'ρισιι τ βμ Κολχιρκν ιφανη ,ν Λ'/'/λίο: 71ΐ(ϊ τχ 1650.