_ ( 6-3 ) — γονή μοι άναγχαΐον , οι» Ά σοι δώσω ίδεαν ά- μυδράν έχείνι)ς της δίσπατιχη; 5 *β' μόλις ημι· παίδίΰτου ανλης. ("ΑκολουίΛ* άκολου9δΐ·) Ρ Ω Σ Σ I Α. ΙΓβϋβΟίΚν) τ (ζ ένημερί ς_άπό 3. Όχτ· πιοιίΐ' χεν άρθρον τι εκ των 'ΡίΛσσίΚ'ϋν σιινόρων, είς τό οποίοι; "λεγετο, ότι ό .αποκεφαλισμός του Κα ρ α Γεωργίου εν Σερ&α προξένησε μέ- γαν χρότον εις την ΪΙετρούπολιν, οτϊ παρευθός εςαλη τα/η δρόμος προ; το» 'Ρωσκχον πρίσδυν £;*5 Κωνςβιι«ϊοιίπολί» μι προςαγην νά ζητήση άπο την υψηλών ΙΙο'ρται» 6<*5 δυο εβδομάδας νά όείξη δημοσία την δυσαρέςησι'ν τ γ, 5 επί τη πρά ξει εχπ'νη χ,αί νά παίδευση αύςηρότατα τους πρά- ξαντας τό έργον ; ειδεμή , νά ζηχτση παρευθυς τα πασαπόρτια του χα! ν αναχώρηση από ττν Τ ουρχΐαν, χαί ότ< εν τάυτώ έπροςάχθη ό ςοα- τηγος Βεννιγσεν ν' αύξηση χατα τάχος τό ςρζτευμα του εις 80,000 ανθρώπους, χαί εν γέ νει να ίπιχιφγν/ι πασαν έτοιμασίαν δια να άρ· χάη, χρ^' α ί τνχονσης, τας έχθρ οπαΒεΐα^ εναν τίον των Τοιιρχων, χ. τ. λ. Άμεϊς όμως πιςοί εις την α;ιονασιν μας του να έξελίγχωμ,εν ψίυ- 3η πράγματα, δυνάμεθα νά βε$'α.ώσωμεν τοός ημετέρους άναγνώςας , οτι όσα λέγονται ε'ν τω ανωτέρω άρθρω είναι φειιδη. Έάν ο' αποχεφα· λισμός του Κ αρα Τεωργι'ου προΰξένησεν εν ΤΙε-ρουπόλει τόσην 'εχπληξιν % ημπορεί αυτή νά προιιξενηθη μονον έξ αίτιας της εκπλήξεως επί τω - ριφοχινδυνω αυτοό παρ ουδεμίας δυνάμεως προξενηθέντι η έπιςηριχθεντι τολμηματι του. 'Ο "Ρωσαίχο^ Μονάρχης , φιλήσυχος ουχ -Αττον ω; χαί οί λοιπο] χραταιοί ψιλοί του χαί σύμμα χοι, όχι μόνον δεν παραθαρρϋνει τους ταράχτας της ησυχίας εν τινι το'πω , άλλα οίίτε εΐχεν , ως χαι η λοιπή Ευρώπη, εϊδησιν περί τοό επιχει ρήματος τ ου Κόρα Γί·(ύργΐου. Ούτος ό φι λόδοξος χαί απάνθρωπος πρώην αρχηγός των Σέρβων πάρεση την ίπόσχεσΐν του , ε^χαταλιπων τό 'Ρο:σσ:χον 'εδανος , χαί ρφ'.χ·.νδυνευσας την ζ(ΰηνζοα προς τους ίδιους του σνμπαιριώτας δια λογαριασμό» έδιχοντου χαί χάουνον, εν ώ ο:ί- όη πέραν του Δα: ,ού§ιος· Ευθύς όποΰ ό αότο- χράτωρ έμαθε περί της φυγής του ανδρός ι έχ· φωνησε χατ' αντοΰ φνγον αναθέματος, χαί με ταΰτην την έννοιαν έγιναν αί φιλιχώταται συν διαλέξεις εχ μέρους τ η 5 'Ρωσσία; ε'ν Κωνςαντι- νουπόλει > χαί τωόντι δίν ημπορεί νά άναφέρη τις αλλην μεγαλητέραν απόδίιζιν περί τοΰ πόσην ολίγην εΐσρονν εΐχεν εις τας αμοιβαίας των σχέ σεις όλον τούτο το" άλ\ότριον εις την πολιτιχην χατάςασιν άμγοτέραν των γιιτνιαζουσων μοναρ χιών συμβ'είηχός, ο'ίαν ταΰτην, ότι έγινεν ηδη ό συμΘι&ασμος μεταξύ Ρωσσίας χαί της ύψηλης Πορταϊ περί του πρώτου άρθρου της μεταξύ αυτών ανοιγθεισης πραγρατεύσεως, ήγουν περί διορι'σιως του συνόρου του χατω Αανοό&ος. — 'Εκίϊνο δε , όπου σναγίρίι τό ρηθέν άρθρον περί τοΰ ςρατευματος του χομητος Β έννιγσεν προς παρατηρησιν } είναι πάντη ψίυδίς. 'Η 'Ρωσ- οι'α έχει μέν τράτευμα, όμως οτι φυλάττει ςρα- τευμα προς παρατηρησιν, ή ότι αυξάνεται αυ τό, η ότι χινουνται τα σώματα του, αγνοούμαι παντάπασι. Ταύτα τά λεγόμενα είναι τα μονα σωςα χαί αληθινά, και οί ψ.λοι τ·/-·; γενιχ·/\ς η συχίας 3-ίλουσιυ εϋρη ευ αυτοΐς νέαν πληρουο- ρίαν, ότι χατά. τό τόσον δραςιχώς έχγωνφεν $ έλη μα τών Ευρωπαίων Μοναρχών αότη η η- αυχία., το πρωτιςον αγαθόν τών εθνών , δεν ■ημπορεί, μετά τριάκοντα χρόνων τρομερούς χλο- νισμους, νά ταραχθη πλέον· 'Καν δέ τίνες φα· τριαςα) έπιθυμοΰσι τό εναντίον, γνωρί'ζομεν τό αίτιον τούτων τών επιθυμιών' έάν δε δοχιμί- ζωσι νά ιπιγορτίζωσιν εις τό χοινόν τάς έλπί-