— ( 2 ,0 ) ~ *Η ίςοροι του Μαρσύα , του I \·^\αιρίου , του Α&ν,ρίτοα "Εκαταίου και άλλων τοιούτων Αλεξανδρινών ίςορικων νε- ριε7χον *ολλα ολίγας «λ^θ/νά; ύ'ι^γνίσ'ίΊς αφ' οιτων άλλων καρά τ ε του Ξενοφώντος και του Κτν,σΐου έ'λα€ον. Η ίϊ τον Μνισο-νίνίου 'Ευι^,μίρου κ ν νερισσότερον Βρησκευτικήτε και φιλοσοφική Καρά ίςορικη , δι ο καϊ Ιερά ΐςορία ωνο- μάσ3ν\' ταύτας σκοπος ν ( ν νά κατίΐ^'αλλν) Τν)ν δεισιιίαιμο- νίαν , και να άνας-ήση ιταλιν δια τκν Ιςορικων '3α.υμασίων ι \ *, ι , , ( ί > συμ^ε^κοτων τν.ν ουναμιν , και τν^ν κατα σκοιτον Τίνα α- -7 τοδιδομΐν/,ν ντταρζιν , των Θέων (α). Π ρωτος μετά ταύτα των μεταγενεςερων , οςις ΰτίερα- σνίσατο το καΒαρον και α\ιή.3ές της ίςορ'ας. και κατεδίω- ξε τκίν ρν,τορΓ'.νίν και σοφιςικι-ι'ν ατ* αυτΐς, εςιν ό Μεγα- λοιτολίτνις Πολύβιος (/3) " οςις έια του κριτικού αύτου ννευ' ματος άνΐύακεν ε'ις τ ν, ν Ιςορίαν μίαν ά'λλνιν ν ία ν ε-κοχήν , ι^ν ΏραγμΙιτικ'ήν, ο εςΐ, τ'αρηγαγεν τα συμ€ε€ί/ ί κοτα ακύ των αίτιων αυτών, και εκρινε κατά τα ένομενα αυτών. Το Κνεΰμα. τούτο τ^ς ίςορίαςτου και μ ό'λον οτι είναι μο νομερείς, εκτείνεται όμως δια τνίς κα^αρας και αρμονίου 3εωρίας εις όλα τα είδη της ίςορικχς ζωής του άν,ϊρώκου. Ακολουθεί τιϊ,ν συνεχειαν των συμ€ε€ν ι κοτων , με αγωνιςι- κόντινα και λίαν ττονίήτικον τρόπον, και αττοφευγει αναγ καίας το μ'Α κριτικόν καράΰειγμα των Χοιττων ίςορικων του αιώνος του. Η ερευνά, τνις εσωτερικής συνεχείας Των συμ€ε£·/,κϋΤων» εις τον Πολυ&ον, όεν έχει μονον τον οκονοντης αΧν3είας> άΧλ' ενταυτω και του διδακτικού. Αυτός Άεωρε'ΐ την ίςο- ρίαν ως ε να Κα3ρέκτν\ν τ£ς ανθρωπινής ζωής, και ως μίαν διδασκαΧίαν ουχί μόνον αννίκουσαν εις τον ΚοΧίτικου, α\- \ιι και εις αυτόν τον ίδιώτην* Το πνεύμα άρα Της ΐςορίας του Πολυβίου είναι Πραγματικού , και Αιδακτιχ,όν , καΒάζ ο 'ίύιος ορίζει τον σκοπόν τν,ς ίςορίας , ούτω λέγων (,'ίι^λΐ ιίς το τον Σαγγίλ. χςον. «'» «λ, 14, — κ«ί 'Ευΐϊξ. ν(0- «ταςαβκ. '£ιιαγγιλ. 14. και ι^ς. (α) Στ(άβ, α, <Γίλ. 8»· (Ρ) "£ξκ *ί» *ί«ϊ« >5°. «τη»