6ι4 σαν τω μ,ίν ι8ι3. ετει 22,56ΐ,οοο Χιτρ. ΣΓ. , ύί· ι 814- «"ϊ» 24>Ϊ·6Ο,οοο λίηο. Στ. "άρα ήυζησεν από τ« 1812 ίΤ&ς το 'Α^γλικον εμπόριον ποΧΧά επακ8ητως. Γ Α Α Α I Α· '() από 22. ϋϋεμ£ρ. Μονίτωρ σημειοί, ιτι εκινηόη α,πο Χιμενατινα της ΓκΧλία; ςοΧος μικρός, διά νά παρα.Χά€% κατάτήν σννίηκην τ»}{ εΐρηνης τήν νησον Βαρούν εις εζασίαν. Ε/ς το ΙΊαρίτην τζε&ό&ρ, 2 4· Ήαΐμ.4, προςαγή, ίια τ^; οποίας προςαζονται ολοι ο; αζίωματικοϊ των διάφορων εν Παρισίοις φραρων να διπλασιασωτι την ιτροσοχήν των κα τα παντα κ., εις το» μικρίτατον αΧαΧαγμον, νά βε-ααιονωνται, ςεΧΧοντες ακ-ατατταυςως τ^'ν ι υκτα ςράτιωτας ι'- φτ.πνς ίί'ζ ολβί' τβ$ δριμπς, αν παντα, ησυχαζαιτι, να τρεχωσιν ογλήγορα παν- τι, όπα ηίεΧεν είναι αναγκαία, η παρβ- σι 'ατων διά να αποκΛταςαίνω&ι την ησυ- χίαν. νά φυΧακονωοΊ καδένα, οςις κοι νωνήσω ε'ίςτινα αταζίαν.'ίδΐί δε τό προοι μίου ταύτης τη; προςαγής. ,, 0 χαμών 3έΧει καταςήσει μετ' ΐίποΧυ : Την δπΧευ- σιν της φρνρας (§ίΚΊΐίδοη) τ? Παρισ"ι'κ κο- •αιαςικωτεραν μεν , ομ,ως αναγκαιοτε- ραν , ί, ο διοικητής ζτΒ Παρίσια , κόμης Μ α ι ζω ν") ελπίζει περι της καλής διαϋε- σεως των αυνιςώνΤων ταύτην την φραράν ταγμάτων, οτι καδείς 3εΧει διπλασιάσει Τον ζήλοντα προς δίΧενσιν τμ βασιλέως χ, της πόΧιτείας. Το να καταπολέμηση Τις τον εχύρον εν καιρώ πολέμα και νά ε- τταγρυπνη εις την κοινήν ασφα-Χειαν εν καιρώ ειρήνης, είναι δυο χαίηκοντα , τα οποία καίί ςρατιώτης οφείλει νά φιλότιμη- ■ται κάλλι-α κτ. Υράμμα Τι εκ ΓΓα/)ισίϋ περιεχει τά ά- κ<!λϊ5χ · ,,Έ'τίειδή τα βασιλέως η ςϊ'ψΐξ 3έλει γενί/ΐ Κιίανως την ερχομενην άνοι- ■ζιν, πάντες είναι πολλά "Περίεργοι διάνα ϊδωσιν, αν 3εΧ % γινι/ι ε'δωη εις τό'ΐίϊμς. Αΰτ>ι η τελευταία ττόλις 'έΐία,ύε κατά τον τεΧευτάϊον ττοΧεμον νοΧΧά κακα , δΐ ο ί, νο μίζατιν οΤι η λ, ο χριαμο'ς τ Ζ βα- αΧίως 3εΧει γένη εις Την ενταϋάα με- γαΧην εκκΧησίαν, χ, εΚειδη τατο 3έΧιι εΧκύαει ΚοΧυ ττΧηάος ζενων εις- ταύτήν την μηΤρόιίοΧιν, δοξαζνσιν οΤι ο β&σι- Χεύς % κατά τκτο 5έΧει δείςΐί εύαρέςησιν προς ης εγκατοίκας. Τατο βέ€αια 3έΧει είναι νεωτερισμός, τον οκοιον εισήγαγε κατά Ήρωταν ο' Ν α τί οΧ ε ω ν, πΧην εάν αΧΧαι τίνες αϊτίαι δεν είναι , αύτη μόνη μόΧις 3έΧει εμποδίσει τον βασιΧεα ά,ιΐο τα νά ςεφΰίή εδω. 1 ν γενεί , οΐ Παρισια- νοι είναι ποΧΧά ζηλότυποι κατά παν κέρ δος , οιΓά φ® '&ντα,ι μήπως υςερΐή$ωσι, δί ο % μετα λύπης βΧεπασι. τάς μεγάΧας εις Την ΒεραταΧίαν γινο^υας διορθώσεις τ» παΧατίν , διότι φβ€ίνται μήπως εις τό εζής αποφασ/οΊΑ η αυΧή νά ζ# τό πΧεΐ- ;ςον μέρος τα ενίαυτ5 εις τήν Β ερσαΧίαν. (Α. Ζ.) •δόχκατον βαρ^οειας. Βαρσο€ία, τη ι'4· Ν οεμ€ρ. χίε'ς ί'φ§ασεν εδω ο μέγας δν'ξ Ε ων ς αντί" ν ο ς. "ΟΧη η πόΧις εφωτίαΐΐη. Α Μ Ε Ρ I Κ Η. 'Από τό νΑσιγγτων εία^ασαν είδήσεις εως της 11. 'Οκ,τ. , ε χ. των οποίων θλ?- πομεν ότι τη ίο. τΰ αυτΐ εςειΧεν ο πρό- εόρος Μ α δ ι σ ω ν εις τήν Σ'ύνοδον τήν α- κόΧνβον εγκύκΧιον επςοΧην. ,,ϊδού περικλείω τό γραμμα των ευ ΐεν.τα. ΙΙΧηρεζβαίων ήμων, τό οποίον (Χχ- €εν ή διοίκησις διαΧαμ€ανει περί των σννάη,κωι/, κατά τάςο'ποίκς μόνας ή 'ι\γ-