76 και εν αΰτή τζ ταχΰτητι της ^λωσο·/;ς. Έχ χων Παραδοχών του Κίχδ'ρωνος μανθάνομεν, ότι οτε κωμωδός τις παρίέ'αινιν εις την χειρονομίαν τον ρυΟμον , εκσυρίττετο εξ ιΐίυ καθώς οτε δεν έ- πράφιρέ που *οθω$ επρεπεν ίνα ςϊχου· ΒΙΒΛΙ Α ΝΕΟΦΑΝΗ". 'ΟΜΗΡΟΤ ΙΛΙΑΣ 'παραφρασθεΐσα και ό- μοιοχαταλήχτώς ςιχουργηθίϊσα μετά προσθτ,χης αναγκαίων χαΐ έπωφελων υποσημειώσεων, χαί αναρτήσεως τήίς Μοθολο^ίας, 'Αλληγορίας, χαΐ αληθούς 'ΐςορΐας πάντων των ίν αύτα εμπι πτόντων $εων, ημιθέων και ένδοξων ύποχίιμέ- νων, προς χρησιν της Νίολαιας , και τω» προς χβτβληψί» το» Όμηριχοΰ καλάμου αδυνάτων, και νυν πρώτο# τύποις εκδοθείσα μετά διαφόρων χαλχογραφιχων εικόνων είξ ο ι χα τρία τμήματα καρά Τεωργίου 'ϊ* ουσιάδου του ίχ Κο ζάνης , προν.ατα&ολΫ τον εξ Άργυροχάςρου τι- μιωτάτου κυρίου Σπυρίδωνος Ζελλί ου, και φιχοχάλω συνδρομή των φιλομοόσων Έλ- λήνων χα} φιλελλήνων. Τμήμα Α'. Έν Βιέννη, 1817, βί5 μίγα δγδοον' προλεγόμ. σελ. ο ν·., χαΐ κείμενου μετά σχολίων σελ. 3ο4, ίι'ς χάρτην λευκότατου χαί τύπον ωραίου. Τούτο το πρω. τον τμήμα περιέχει το α'. της 'ίλιάδος ςοιχιΐον με τήν παράφρατ.υ εις πολιτιχοΰ; ςι'χους χαι βχόΧια εις 136 σελίδας, άπό δε 139 — 3θ4 την μυθολογίαν μετά αληθούς ΐςορι'ας χα) αλλη γοριών. Αί εικόνες είναι 4° τ °ν αριθμόν. Ό Άαραφραςνις ('φ.λοτιμήθη »ά χαταςήσΐβ το πό νημα το» ο£οβυςαταν (ΐς πάντα, πΧουτίαας αυ τό με πολλάς υποσημειώσεις ι χ παλαιών τ£ και νεωτέρων, χαί μί τήν εταίρε τον παράφρασίυτου, εις το όποιον χαί επέτυχε" πλ/ν, χατα δυςυ- χίαν, μεριά αϊ τΟΊτοη τοϋ τόμου εικόνες έ» ί- χαράχθησαν κατ' ί'<ρ εσιν,δί ο και θί'λίών να διορ- θ.ωσγ και τούτο, παρήγγειλεν αλλας λαμπράς ει κόνας εις χαλχογράφου επιτήδειο*, αί όποΧαι χαί 5έλουοι ςαλ<ί δις τους Συνδρομήτάς όμού με τον δεύτερον τόμον, ή χαί πρότιρον , εί δυνατόν· Περί τούτου Άέλομευ αναφέρε: διεξοδαώτίρου, 'όταν έκδοθωσι και τα λθ(πα τμήματα , έν τού τοις όμως εύχόμιθα νά φιλοτιμηθωσιν οι ομογε νείς ήμων εις το νά συνδράμωσι πλούσια τ ή χειρΐ προς τούτο τό αξιόλογου βι&λ/ον, ίιά νά δυνηθώ χαΐ ό Παραφραςής νά φίρη εις πέρας τό γιγαντιαΐον π',ν^μά του όσον τάγι%α. ΠΑΪΣΑΝΙΟΪ ΕΛΛΑΔΟΣ Π ψήγητις , μετα χαΐ Ταλλικης μεταφράσεως ντό χυρίοιι Κ λα νι ε' ρου, μέλους του Ίυςι τούτου. Τόμος Β'. Π αρισ. ι8ι6, εις 42"» 497 "«λ/έ. 12 Φρ. — 'Ο Α'. Το^ος εξεδόθη τω ι8ι4· Ιίΐη6ΓβΓ7 ο£ ΐΗβ Μ ογοβ ήτοι Π ιοιγραφή ι διαιτέρα τοίί Μωρί'ως υπο χυρίοιι Τ έ λ λ, ά-^- γλιςί. Αόνδρα 1817 ϋ*5 8ο». ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ. Κατο τήν εφημερίδα τοΰ Τ ριεςίου από 14. Μαρτ· ευρέθη νιωςί εις τό χωρίον Βοδινά 4 ωρας μαχραν τη; ΘίσσολονίΧ'/,ϊ λίθος τις οχλη- ρός, ως εν ειχοσάριον τό μέγεθος, ό όποιος ί- δείχνυε τέσσαρα διάφορα χρώματα , λευχόν , μέ* λαν, φαιόν χαΐ γαλαζιον. 'Εΐ) αοτω ευρίσκεται άριςοιιργιχως εγχεχολαμμενη_ $ριαμ6'ευτιχή άμα ξα σ·ρομένη άπό 5 "ππους , εξ ων οι μεν δύο χατα δεξιον ό μΐν υπάρχει γαλαζιος, ο δέ φαιός,, ό δέ εν τω μέσω ίππος πάντη αίλις, ο! δέ λοι ποί χατ' άριςεράν λευχότατοι' επί την αμαξαν φαίνεται οί 3εά Νιχη διθικ»ΰσα με τ^ίι αριςιράν τους ίππους, εν δέ τ ή δεξιά κατέχουσα ςέφανον δάφνινου, έν τω οποίω άναγινωαχεται ή Ελλ·^- ν.χή λέξις ΝΙΚΗ. "Αυτ·>) η ωραία χαΐ άξιολογος αντίκα, πιΒανως άπό των χρόνων Αλεξάνδρου τοΰ μεγάλου , είναι ήδη κτήμα τοΰ ι'ν Ύριεςΐω κάτοικου ντος Γ ραιχοΰ πραγματευτον κυρίου Ά γ- γίλοΛ» Βοέ,οτί^τοι»·