— ( 336 ) — 'ιν Κ αμάρτημα των παρά τοις ναΧαιοϊς συγγραφεύσι κα) ϊπ) μαρμάρων σωζόμενων επιγραμμάτων (Λρροηθίχ Ερί^Γαιηιτι»- Ιαιη 3ρα<] 8οι ίρ(οΓβ8 νοίεΐ'Ρ® ει ίη ΜαπηοΗβυί 8βι·ναΐοπιπι.) , ταύτα. δε ι'ιναι 594 τον αριίμον- Εις τά Π ροΧεγόμενα ταυ Καροντος τομου εκ'/ινωσεν ο Ρ,κδοτης κα\ ττΛλα'ξ κριτικάς προσόνικα.ζ είζ τον -πρώτον τόμον. — Ρ.ΐίϊ όγΧίγωρα να 'ίδω· μεν εχ,δεδομενους και τους Χοιπούς τόμους εις άναπΧηρωσιν Τοΰ οΧου (*). ΑΡΧΑΙΟ Λ ΟΓΐ'Α. 'ϊτομνημα περί των παωτίςων Μαντείων της '\ρχαιι- τητος. Παρά τον κυρίου ΚΧαυερί ου (Τ,Ιανίοι·). (.εκ του 'ΑγγεΧιοφόρου ψύλλου (αρ9· 3· 'ίανοναρ· Ι8ι6·) της γενικής φιλολογικές εφημερίδος της Βιέννης}· Απόσπασμα εκ της παρά του Δαναού (Παυηοα) ΐπι- ύεωρίας των έργων της ΚΧάσσιως της Ιςορίας και αρχαίας ΦιΧοΧογίας. Ο' κύριος ΚΧαυε' ρ ι ο ς ίκαμε νιας ϊρε ύνας εις της "Αρχαιό τητος τα Μαΐ/τιΤα. των οποίων την ιςορίαν εγραψεν ο Φον· τενεΧΧος (ί'οηίοηβΐΐβ) κατάϋανδαΧην (Υαη Όαΐθ). Η* αρχαία 1-ορία μας παριςάνει οΧους τους βαρ€αρ^'· } ^ Χάους, ώς και αυτά τά -πεπαιδευμένα 'είνη, οΤι εσυμ€ου· Χεΰοντο τους Μάντεις χ,αι έσί4οντο τά Μαντε'ΐα (0· Η * Αίγυπτος εθεωρείτο ως μήτηρ ολων τούτων των δει σιδαιμονιών ^2^, α\\ά το μόνον Αίγύπτιον Μαντεΐον, κερί του οποίου εχομεν ειδήσεις έιεζοδικωτέρας, είναι τό του Απ ιό ο ς· Το Μαντεΐον τούτο επροΧεγε τά μεΧΧοντχ δια <Τ*1' μείων, τά όιτοΤα ιζήγουν οί 'ίεριΊς- ο'"Α π ι ς, παραδείγμ· Λ ' τος χάριν, ϊγΧει^ε τό ίμάτιον του Ευ δ όζου, κα) τούτο (**) Ιΐορίχν Τϊ)?*Ε^ϊ)ν**ϊ)ί 'Ανθολογίΰΐί γρχφιι οίρα-α ο κνρίοί Iακ»β αΙ0! ιν Τοϊζ ΐ/( τήιιντ: χιτ& ΐΐροεκ£ο9ι7αχν Αν&ολογι'ιίΐι ΠρολίγομίΐΌ/ί * «ϊ γοϊ ^ τα Ιν αυντεμφ λί%3(ντχ ςΐ: τον Λ. Ε. Ιδΐ3· 2ιλ. 2Γ»-' Αρ. ι6· . (ι) ΟίοβΓ. ά( ϋίνΐηϊί. I. ». (ζ) Ηρ/ίοτοί Β/βλ. Β'. κιφ, 58 *«' 83·