- ( Π ) - ψυχής μου χαράν. ΤΪ,ς ευγνωμοσύνηςμου το αίσθημα, δια. Την δαψιΧη Σου προς εμε συνδρομών, κα'ι Την μεΤ εύνοιας κηδεμονίαν επιτείνεται περισσοτεραν , οταν μανΟα'νω τάς παν- τοίας ε!ς τοΤενος συνδρομαςΤου. Αεζαι Χαιτών, ευεργέτη £, αγαίιε μου προςαΤα , Τα; υιπαρχας των ασ'ίίνων μου σκ.ί-ψίωΐ' νερι της του φωτισμού προοδου εις τους <2ναγινι>ΰύμεν·υς ηδη, τυχνί αγαύη,"ΐ.ΧΧηνας, ως μικρόν, αΧΧ' ακραιφνές σημεΐον της προς"Ζε μου ευγνωμοσύνης- Προσφοράν άΧΧην εύπροσδεκτο- τεραν δεν ηδυναμην νά καμω εις την φι ΧογενηΣου και φι\ο- καΧον ·ψυχΗ"» είμη φαινόμενος και ίγω συνεισφέρουν το κα τά δυναμιν εις το κοινόν Της ΤΙατρίδος αγαθόν, το οπο'ΐον εί ναι των σκοπών ίου το άντικείμενον. Ευγενείς 'ΐ.ΧΧήνων -φυχ-α! δεν ύπομένουσι ν' άδια,φορω- σιν εις της ΕΧΧάδος την άναγεννησιν ' συναίανατίζουσι μετά Σου τα Ονόματα των κα\ άπα,σα· των είΧικρινών της Έ,ΧΧαδος Τί κνων 'οδησινων η χορεία, διά του προς τά κχΧά ζηΧου των , και των ΧαμΚρων και άζιεπαίνοιν έργων, των οποίων γίνονται ΐ'ργατχι. Τοιαύτη ευγενής συνερισις και φιΧοτιμία συνεπι- ταχυνει άναμφι^οΧως οΧων των ενδειων μας Την άναπΧηρω- σιν. Τι δεν 3εΧουσι κατορθώσει οι φιΧοπάτριδες κα) φίΧοκα.- Χοι Οδησινοι , οδηγούμενοι άπο τον κοινωφεΧη και φιΧοπα- Τριν αυτών ζηΧον, κα) άπο Την ιερωτατην ομονααν και συμ- Κνοιαν; ούτοι μίσων κ\α οτερων παρά τους άΧΧους τω ν ομογε νείς ευποροΰντες, εμ.πορουσι ν άνοίξωσι πρώτοι την όδον εις Την Έ.υδαιμονίαν ' αΰτηδέ δια νά πΧηρω^, είναι αδύνατον , εάν δεν συμπΧηρωβ% ο φωτισμός. &εμιΧιον , φίΧτατε, και ■ψυχν], διά νά. ε'ίπω ουτω , της κοινωνίας, είναι το εμ.ποριον , απ ο του οποίου τους δα^ιΧε'ΐς κόΧπους εκπηγάζε·. α€ιάςως /.αϊ μονίμως η ευδαιμονία ενός έύνους' αυτο ομοΧογεΙται άψ' οΧα τα. φωτισμένα κα) ποΧιΤίσμένα. της Ευρώπης εόνη , και εις ημάς Την σ/,μ.ερου γίνεται ιίρόδνι'λον. *Η βεΧτίωσις και ιίρο- εδος των καΧών εις Το Γένος μας οφείΧεται εις των άγαμων μας (μπόρων τάς γενναίας συνδρομάς, κα) «V αυτούς εΧπίζον- ται 'έτι χρηςοτερα. Το έμπόριον μένει μόνη παραμυθία εις τους Ελληνας μετά τάς τοσαύταςτων ερημώσεις· αυτό Χοιπον «νχγκη πασα νά καΧΧιεργηύ^ , και νά σκνδάζηται 3εωρηΤι- , επειδή άπ' αυτο , ώς άπο το κέρας της 'ΑμαΧΰείας μεΧ- λουν ·7ταλ/ν νά αναλύσουν ολα τά. ά,γα^ά εις της 'ΕΧΧαδος: το πρόσωπον.