ΕΡΜΗΣ «ΛΟΓΙΟ Σ. Μάρτιοι α· κ- ίί. Κ ζ. 6% *■—— ι 8 1 6· Μ 'ο υ α ι κ η. <Τελο«.) Μι ολα τα "τα &εν .ΒέΧομιν νχ ικτείνωμεν το Κ ρ α γ- μα τόσον, οσον το ΐ'ζίσνρεν ο Πλάτων» οςτις α π,4α\\ει πάν ίΐδος μιΧους μη (Τννωίευμεναν μέ άσμα και'με ποιη- Τικ,ήν (.α). Η μουσική χωρ)ς Χογια εμπορεί νά κάμ% ι\ιρ- γειχν , μ όλο» ότι τα'τί μόνον δείχνει τήν μεγίςην της ένϊρ· γειαν, όταν εφάρμοζα τ ην δυναμίν της εις τα ποιητικά. θ"- τι ή μουσική εν γένει υπερβαίνει ολας τάς άΧΧας τεχνχς κατά τήν ίυ'ναμιν, ηδη το άνεφεραμεν , και τ>;ν αΐτίαν τοΰ· του απιδώκαμεν. Αλλα *αϊ £ια τί{ πείρας επικυρονται ταύ τα άποχρώντως. Αιοτι καμμίαν άΧΧην τεχνην $ίν βΧεπομεν εις εκςχτιν φέρουιταν τα πνεύματα, μας με τάσν,ν ταχύτατοι λολ ακαταμάχητον δΰναμιν , μβ οσν|ν τα φί'ρίΐ ή μουσική, ,»» \(« »/ λ.» και χωρίς να αναφερωμεν την νπεροχον ενεργειαν των αρ χαίων Παιανων των 'ΕΧΧήναιν, είτε τίνος άπΧως άτακτου αλαΧαγμ,ον, αρκεΐ μόνον νά ακαυτωμίν μίαν φοράν εις μου- σικοντι δράμα, εν&, κατά την ποιητικην, χα) μιΧωδίαν, και άρμονιαν, και νροφοράν, έντεΧη νομον (β) η ενα διαΧογον (γ), διά να το πΧηροφορηόωμεν. "'Οταν ο ΣχΧίμ4ενα (δβΙΐπιΙίΘηϊ) ίψαλλί τοιούτον αργ<αν νομον, ίς«κ.οντο χιΧιάδες ακροατών εις τοιούτον 3άμ€οζ κα.\ έκςχσιν, ως νά άπεΧιίάίησαν· ' α $ αναφερωμεν κα.1 τάς περί τούτου παρατηρήσεις ϊνός των με* γίςων νόων του αίάίνός μας. (α) νόαην βφλ· β'. ω νομ., ; α ίγιτο πχ/>χ τ ',7!*Ελλΐ)« ^ το Ί γ. 3γϊη , Γ«λ. »ϊγ μ!ί01>· ?ί« Ρ.01Ι590811 λί'ϊ. Αίΐ·. (ν} ώι«λ ογον βιίό μ ί5«, τ·^υ £>-/««* βυ ί'3ίΜϊ νον ί/α £ι;« φ^νας *| #ντχ·ηο*ρινεμαχ Αρος «λλ^λ*, *«♦' 7?ολλβ*/6 ί^ονο^ΙίΙΌί. Ίί*λ. λ«γ«Γ*ι Οβο. Ίί» ΚοαβίΕάΐι Κΐζ. ϋϊαΐοβίιβ. Ε