τίβ τω συγγράμματι ύπεραχρ&ίςίρος παρ α το ®ιι- νφΐς (/» ή μάλλον δον.εΐ Ιβοτου μεν κομψότερος, αφηρημένος δε ΤΟ φίυ'νον), Χ°' ουτοί οί λόρΌί α- ναφέρονται οφϋαλμοφανώς ε'ς τόν σιι^ρα^ία τω» Ρ'ωμαϊχών ' Αρχαιοτήτων. "Αρα ο Φωτίο; φαίνεται άντιφάσχων εαυτω. "Αλλα δεν ήθελεν είναι ορ- θότερον να ίκλά£ωμΐ» ταύτας τα9 τίλίυτ αίας ϊχ- ψράσεις ως αυνέπειαν των παρατηρήσεων του εις το ϋφος της Συνόψεως, και να ςοχασθώμεν οτι η θέλησε νά εννοήση , οτι τοιούτον ύφος, ύπεραχρι- &ες είζ την φράσιν του, φανερόνει αφ εαυτοί επο. χήν άρχαιοτέραν της εποχής των δύο ίςορικων, τούς όποιου- αναφέρει κατ 'όνομσ, χαί ο: όποιοι επραγματεύθησαν περί των ίδιων ύποθέαίων· 'Αλλ' δπως χα« αν η , χαί όποια χαί αν ήτον η δόξα τοϋ Φωτίου περί του συγγραφέως, χαίτης 'ποχης της περί ης ό λόγος Συνάψεως } χα τα τύ- γ·φ τα εκδοθέντα υπό τοΰ Μαίου τεμάχια τοσού τον απολείπονται του ύψους επίτομης τίνος, χαΐ υ- πάρχουσιν αναντιρρήτως τοσούτον σύμφωνα, κα θώς έσημειώσαμεν, με τα τεμάγια των άπολωλό- των βιβλίων τοϋ* Διονυσίου αναχαλυφθέντων υπ* άλλων Υίριτιχων, χαί (ν γίνει με το ύφος τούτου τοΰ άξιωτάτου Συγγραφέως, (ίίςΐ 'όςις χριτιχος'α νάγνωση χαΐ εξετάση μετ' επιςασίας ταύτα τα τε μάχια, δεν 3-ι'λϊί δικάσει περί του αξιώματος χαί της άξιας αυτών. I Ο' ακάματος εκδότης Ιπρόαθεσενεν τω τελεί τούτων των τβμαχιΐύ» διαφόρους αναγνώσεις, [χο_; κ μάγια ανέκδοτα συγγραμμάτων τίνων άλλων του αυτοΰ συγγραφέως, 'έτι δε άναπλη'ρωσιν ελλείμ ματος τίνος εν τη Περσική ΐςορία του Προκοπίου , χαΐ εξ ■ διαφόρους αναγνώσεις Ι»ο$ τεμαχίου τοΰ Πολυβίου, εκδοθέντος κατά πρώτον ύπο ι Σ^ι'ίγχα- ουσίρου. Β'. (Άρθρον ΡΠΦ.) Σιμά ίίς τάς ολλας μεγάλας εκδουλεύσεις, το; νποίας ό_ εν Μεδιολάνω ακάματος προφέασωρ, γ6# κύριος "Α γ γ ε λ ο ς Μά'ίος εδί'.ξεν εις τον φΛο- λογιχον χόσμον εκδούς -"δη, βοηθούμενος άπο τους κώδηχας της εν Μεδιολάνοις 'Αμ&βοσιανής βιβλιο θήκης, μη σωζόμενα μ'εχρι τούδε τεμάχια τοΰ Ει- χίρωνος, Φροντωνος, Συμμάχου, Πλαοΰτου, Τε- ρεντϊου, Ισαίου, ©εμιςΐαυ χαί 'Ισοχράτους, προ»· επέρχεται χ«ί' η εκδοσις του άνω βιβλίου, το ό ποιο» περιγράφεται ηρν ω5 επίτομη της 'Ρωμαϊ- χΫς ίςορίας τοϋ αξιόλογου Διονυσίου τοϊ 'Αλιχαρ- νασσέως, τοΰ συγχρόνου τοΰ Αι&'ου. Η' προσ- φωνηταή δεν ημπορεί νά γένη άπο τον κύριοι Μαί ου τόσον αρμοδιώτερον προς άλλον τινα προςάτψ, όσον προς τον κρείττονα παντός εγχωμίου ημών αυ τοκράτορα Φ ρ αγγΐσκον τον Α'., όςις γινώσχων την ίςορίαν του Διονυσίου χαλά χαί δίίξας εις την Α'μ£ροσια'/τν βι6λιο9ηχην ευμενώς την επ$υμίαΰ τοΰ ιιά Ιχδοθη μετ' ολίγον άπο'τα 'ΐταλιχα χειρό γραφα 'Ρ(ϋμαί'χη ίςορία τις , χαί άπο τους θησαυ ρούς ταύτης τλ ς βι£λιο9ήχης άξιολογον τι } παρέ- σχεν, ως [εικός, εις τον έκδότην τ·/'ν εύκαψΐαν και ά- φορμην να αφιέρωση εις τον πάλαι ποθητόν, τό σον πα-ραιως φρονοΰντα ,αρχοντα ταύτης της χω ράς ασμένως τούτο το εν τη 'Α μ^ροσιανη βιβλίο- 8ή/.η εύρεθέν χαΐ περί της 'Ρωμαϊχης ίςορίας δια- λαμοάνον σύγγραμμα. Μίτο την προσψύνητιχγν 'επεται διατρ£η εις Διονύσιο ν εις 32 σελίδας, η οποία αποδεικνύει και αύθις την πολυμάθειαν τοΰ εκδότου. 'Αφ' ου πρώτον \ επαινείται ΐνταϋθα η σπουδή της ίςορίας και ί αναφέρεται η άξιο δάκρυ- τος κολόζ'Λαις των "Ρωμαϊκών Ζςοριογράφων, χα. ταντά ο κύριος Μάιο ςΐ'εΐς τον Διονυσιον } τοϋ οποίου ·/ μερική απώλεια της ίςορίας'" είναι τόσω μάλλον αξίθλΰπτ)ΤΟί, χαθότί ίνψγολτβη ΰπΐρ τους 20 χρόνους περί τήν σπουδή» της 'Ρωμαϊκής ϊςο- ρίας-, χαί το σωζόμενον εκ του συγγράμματος του, περίπου το ήμισυ τοϋ όλου, παριςάνί: εις ή μας αυτόν ως ίςορικον, αν ο χι] πάντη δίχα σφαλμά των £ όμως άςΐοαέ§αςον είς^ακρΚ. "Οιι δί]ό χ>