— ( 308 ) — Μτσιγγίιυ , λέγοντος, ότι Η* χειρότερα των νρολή~4>ιων εί ναι ή δοζα. ίπ η ιδία εκάςου πρόληψις είναι η ανεκτότερη. (Βογ ΥοΓαΓίΗβϋβη 3Γ§8ΐει·ΐβΐ Αεη 8βίηϊ§εη ίϋΓ άβη βΓΐΓ3§1ίίΚ- $ΐεη ζα Ηαΐΐεη.) Ναΐΐιαη άβΓ ΛΥείβε. Τωόντι, αν τις δεν είναι κιικως καί ήμων ιίροκατειλημ· μένος, νως' εζ ών ο Κύριλλος Κ. λέγει εις τήν *Α νολογίαν του, δύναται να συμττεράνη , οτι η "Ανατολική 'Εκκλησία, η ο Κύριλλος Κ. αυτός κατακρίνει αυτήν κα£ εαυτόν την εις- αγωγών άλλης γλώσσης, αντί τ%ς Ελληνικής, εις την 'Εχ- κλησίαν των αλλόγλωσσων ομοθρήσκων , ΐν ώ ο αυτός Κύ ριλλος αναριθμεί τόσας γλώσσας, τας άνοιας άκαταναύςωζ ανέχεται ν, Ανατολική "Εκκλησία εις τήν ιδίαν ετικράτειαν, και ιν £ υ ανακριτές αναγινωσκει εις τήν 90 σελίδα τν,ς Α - νολ'.γίας, οτι ή Βλαχ«κ·) γλωσσά είςιιχ$η εις τήν Τραικικήν Εκκλησίαν ΤΥ,ς ΙΙί' σίιις , χωρίς τήν ναραμικράν αντιλογίαν, Όχι μόνον Της Μεγα'λης των Γραικών Εκκλησίας, α'λλ' ουδ αυτί; της αμέσως νροςατευούσης τήν της Πίσίκς νεριοχν,ν Ιλλυρικής Εκκλησίας; Πώς νά / λ ·/) ςιχασίί), όπ, αν ό Κύριλλος Κ. καλ^ κ·χι- νοπ,μί αν την ά^ίεΐσαν είςαγωγήν , και δεν Την εγκρίνε, Τνρ κατακρίνει ας ν.ροξενοϋσαν διενέξεις νολιτικοίς και έριδας, αί οττοΐαι, αν κατά μίμησιν διαδούωσι κα! αλλαχοΰ, δύναν ται νά νροζενήο-ωο-ιν ο'λέόρια α ποτελέσματα, οχι νοσως ω{ καινοτομίαν δογματικην; Η τοις είναι δυνατόν νά ΐκλα£% το εκε'ΐσε λεγόμενοι τοιούτον, οςτις εξεύρει καλλιςα> οτι τά εΐςαχϋέντα /3ι· ί'λι'α είναι δεκτά, ως ομολογουμένως κανονικα; οςτις ε^,ΐ'"· (,ίΐ, οτι τ(ο τ ε δεν έςάίη εις Γίέσόαν νερι δογμάτων δι (ν(· ζις μεταζύ τ£ν της 'Ανατολικής 'Εκκλητίας τέκνων; εζΐν ριι οτι η εισαγωγή εκείνη τϊ,ς Βλάχικες διαλέκτου εις τκ" της Πίσίης Τρζικικήν 'Εκκλ-.Λ,τίαν, δί άλλας γενόμενη ϊσχν· ρογνωμίας, όεν ευκολύνει εις ουδέν σχεδόν τήν χΑΤά\ν^'·'· των αλλν|ν διαλεκτον ομιλούντων Βλάχων, τή; ύε''&\λη νι ' *»)« καϊ κατά -πχλαιάν εζιν κιινη; εις τά «'κ,κλνισιαςικαι **> κατα ίδιαιτέραν σκουδην νλειοτεραν ε'ίδησιν ΐχοντων; Αλλα τοιούτον είναι ή προλη^ις ' μάλλον δέ τοι ουτ^ κακόν είναι αίς εκ) το ττλίΤςον, άσϋντακτος -πολιτική ι- μων διάγωγή, ή γε ννωσα. τοιαύταςκαί ήμων αυτών νρολη^ 1