_ ( 64 ) — Τό ήρωον τούτο Αυπέρκου κ. Τ. Χ. Σ η * ο«, ο! "ΡΛλκινίς δια τοΰ σηκος τοΰ σημαίνοντος κυρίως έρκος (δορίηιτι) ε'Ιτοι φραγμό ν τάφου , καίαΐς άπε- δείχίη Η1Γ0 τοχ Βαλκίραριοί/ ί'λβμ^βνον το μέρος αντ\ τοΰ ολοο· Κατα το'κ σοφ™ τούτον ο! τυμ€οι των ένδοξων διεκρίνοντο από τοιίζ φραγμούς, και έπιςηρίζε* τήν γνώμ^ν του εις τον ςίχον του Νικαρχου- Αυτόν έχτυσι 3ιοι, σώμα δε σ-ηκός ο ίί. Γίολυ &δ αρχύτερα του Ν ικάρχου ειπεν η' Κντιγίνη του ο κλίτους ζ/8) ,,πρός'Εργμ* τυμ&χα>ςον έρχομαι τ*τ»β« '"' !!Γα -.ίου". Και τω οι/Τι εις την άρχην ο φραγμός , περί ου ο \ογ~ < ^ £ ' ν ΐχ,ατανκευάζετο καρά άπα σωρον λΐίων , »ΐ χ&> ματος. Σί? οντα( άκόμ,η και εις τάς ημέρας μας Χϊίψανα ττα- ρομοιων φρα·, % £ ν ιτίρ! τα" ϊ*ιταφικά \οφί&ια της Περγά μου. Κατ αυτο ,η νο^/χα πρίπει να ίκ\α€ωμεν και τον εις το σι<7ύ}ΐτμινον ΐν^άχιον τοϋ Πολυΐδου του Ευ'ριιτίιίοι» ςί%ον, περί του ο7Γοίοΐι ήπχτήόη<ταν οι μεταφραςα; , Μικρόν γ ελεξα ρ^-'-.Χιχ.ου τηκον τάφουΧγ)- Πολυανέριομ» ετημαινε τον τά—*~ ταφίς ται» πτωχων,των ξένων,κα) εν εν) \ογψ , τον κοινόν \άκκον (δ), και ο! Χριςιανοί κατά την πίςιν αυτών, ε\α€αν αν τ αυτού Τα Κοιμητήριον , έπειδη εςοχάζοντο ο τι κατα-βχίναιν Τις είς τόν τάφον εχ,οιματο τον προσδιωρινμένον (ίς αυτο» υννονΐαις ου να ίξυπνήση επειτα και κατα9ριαμ€εΰση του θανάτου. Ιδία υ^λιι και παραμυθητική δια καίε αίτύαντικόν άνϋρχα- πον, οςης δεν κατέπνιξε την φωνήν της καρδίαςτου με μάταια κύ σκΧηρά σοφισμ,ατα' μο) ιπερχεται νά εκφωνή σω με το'»'Α^ιον Τρηγόριον τον Νανζιαζ ζ») > ΙΤαυτ' ΐ'ίανεν νεκυεαητιν έπαίζομεν. Εκ. τμί είρημένων έπεται, ότι οί ·κα\αιοϊ"Ε\\ηνες δέν ε'ιχον ου τ ε την λέξιν ΜαυσωΧε'ΐον ού'τί αλλκιν ίσοδΰναμον * οτι μετεχειρισ$η<ταν εξίσου> η καύώς λέγει ό Εύςά§ιος(.0> (α) Υίΐεΐιβη 3ΐΙ Αηιπι. βηίπκΐν, ρ. 154. *. ~· λ. (Ρ) Σοφ. Αντί)-, ς·. 848- 849- (?) Εντϊρ. Λβ®. ρ. 470. Τ. 11 "Εχί. Β«Λ, (β) Ηαυχ. Σον$. £ ν τκυτη τη λίξε;. Μβοτί. ΟΙοββ. 6η«α>-Ββτ&ίπιπι β< διιίοΐ. ιΐιβ#. ί«1. ΐη 1ι ν. (ε) Γ?ηγ. Νκνζ, 'Ετιγ?· ι 7 ί · ® 3λ · Ϊ58· (^) ^ Γ ·· εϊ μη?· 'οί. σαλ. 1673. έ'χϊ. 'Ρωμ.