.^ρυσουν φαίνεται πολλά καταλλήλου ί*5 το «£Τ2- £;ον, οταν ΒεωρΫ,σωμεν Τί,υ Βαυμοσιον ίνύσιν του χρυυΟϋ χαΐ '■>■: ~ εις τα λίγομενα Ατταλι/.ά υ- αάσματα (1)Γ0<ίΐη) ττ;5 Περσία;, χβτασχευα!/.- μίνα ·$■/·,'άργαιό9εν. Φαίνεται ιχ του Νί<ιν]τα, 'ότι οί Έρετριεΐς, τους όπο/ου; ό Λ^ρεϊος μειεχο- μισιν εις την επαράτειάν του, παράγγελλαν είς νίγανσιν χρυσομίταξίνων ^ρασματων, και χατα τίνα άρ/αίαν (ύδην του Σί-Κΐγγ οιορίζεται ·η εψευρε- σις τούτων των Άτταλιχων υγασματωι εν ϋίναχατ' επογνν περίπου 1 8ο χρονών προ Χρ:ςοϋ. Διάγουνται , ότι το χρυσόμαλλοιι δέρας εχρε'- ^στο ίϊςτ; δϊνδρον, ί'πειο·/ ο/ αρχαίοι έδόξαζον, Οτι το μετάξιον εγεννατο είς δένδρα. Ο' Ταοερ- νιΐρ μας βεοαι'Λ, ότι το μετάξιον γεννάται κατά το παρόν είς δένδρα ί'ντφ βασιλείς του Άσσέμ' Παράγεται δΐ άπό ζωα ομοιάζοντα τοις -ημετεροις ΰχωλτ,ξι μετάξης, τα οποία μένουαιν όλον τον γρόνον ε'ς δένδρα. Ε'ν τη Κοχίν-Κίνα. (τω βασι λιά) ίν 'ΐνδία πέραν του Γάγγου) , όλόχλν,ροι άγροΐ είναι ψυτευμένοι μί συχαμινέας, χαί ο! βόμ- 61)λί; , */,τοι οι αχώλ-ηχες μετάξης ίπλ·/βϋν ! ίγ ι - ααν ενίοτε τόσονε'ς τα δένδρα, ωςε εχαμαν με- τ άξιον εν ύπαβρωχαΐ εν άψΟονία μεγάλ-η. Οΐποι-η- τ αί χαΐ ΐςοριογράψοχ ονε'ψεραν μεν περί δρυών χα ι ρελιών, ουχί οι περΐ συχαμα/εών, όμως μετάξιον εύρίσχεται επίσης εις δρΰς χαϊ μελιάς, χαίώς χαΐ εις συχαμινέας. Ύ'πάρχουσι δε διάφορα εΐο·η βομ$ύχων, τ)τθί αχωλήχων μετάξης' χαί εν Κ ίνα ύπάρχουσι τρία είδ'ή πλην του τνς &υχαμινεας , τά όποια είναι π·ήγη Βησαυρου εις τους χτήτορας, χαΐ τρέ- ψονται είς. ν/ρ δρυν, μελχαν χαΐ άπιδιάν. Τοιού τα τρόπω, το χρυσόμαλλο» δέρας της Μήδειας α ποδεικνύεται κατά πάντα το αυτό με τό μετάξαιον ίμάτιον. ^ Κατά το ^παρον μεταξαίνομεν εις το δωδέ κατο» χαϊ τελευταΐον του συγγράμματος τοί ·ψε- τί^οο ονγγραγίΐϋί χεγάλαιον, το οποίοι/ άρχεται με "επιχειρήματα τινα προς απζδειξιν τ·<55 όρχοι.- ότητος των τριπόδων, του; οποίους δίν πρέπει ν* συγχ;·η τις μί τ«ι> χοινως λεγομίννρ πυρο-ίαν. Ο Πιτί'σχο; σ-ημαοΐ } οτι έχεΙν>, το όποιον ό ϋμχ- ρο; ίνομ^ζει εις μίαν ραψωδία* τ·/,~ 'ϊλι&οις τρί ποδα, εις άλλνρ ονομάζει λί&ιτχ τ,τοι αγγείου, χαΐ ο ημέτερος συγγραφείς άποδϊίχνΰα.., ότι ταύ τα τά άγγεΐα ·ϊ<;αν γ·Μ-;ά πριν τ*^ς Άργοναυτι- χγ,ς ίχςρατιίας , χαΐ άγιερόνοντο οϋ μουον εις ναούς ε'.ς τούς 3εο'ϋ5, άλλα. χαΐ εις τας ψυχας των νιχοων, είς τους έγεςΐουςΒεούς χαί προπα- τορσς. Ο' 'Αγιλλεύς ο τ^ίϊ'ρωσϊ τρίποδα είς τόν ΐντανασμον του Πατρόκλου, ό δε' Αίνίας χαθιέ- ρΜιΐ τρίποδας εις τ^ν οχιάν του πατρός του Άγ- χίσου. 'ϊαύτψ τν,ν παρά τοις άρχαίοις συννβει- αν ευρίσχομεν χαί παρά τοις Σίναις, ηνοι Κινε· ζοις. Ο' Άμαύτος εύρε, μετά πολλά; ίρεύνβς περί τ·ης 5ρ·ηαχείας των , ατι τδ πρώτον άντιχείμε- νον, εις το οποίον άπίδιδον τιμάς ΰπό τ·/]» ίνο- , » Κ » ϊ *> ί μασ<αν πν£ΐι[χα 7} όαιμονίον, ι,π^ογΒν ? χΡίΤΐοΐ): 9 Υ,τοι αγγείου τρίπουν. Εν τινι αυλλογ-η αρχαίων μνημείων (χδοΐέντων δια προςαγης τοΰ τελευταίου αΰτοχράτορος τ-^ςΚίναι ό τρίπους χατ-'χΐ: τοκ πρ'.ύ- τον το'ϊΐον, επονομάζεται Βεΐος, χαΐ προσαπονέ- μιται εις τον Φουχνρ. 'Εξ άλλων δι περκε'αεων μαίνεται , λέγει ό σορός 6β Οαΐ^ϊΐβ5, ότι ο : Κινέζοι εχονσι τοσούτον σέβας προς τοΰιο τό άγ- γεϊον, δσον εΐχον οϊ "Ελληνες προς τον τρίποδα του Απόλλωνας. Οΐ αρχαίοι αύτοχράτορες τ^ς Κ Λ ας, χαΐ Κομψΰχιος ό ψιλίοψο^ , προσν,Ίχον- το προσκυνούντες ενώπιον τρίποδος , χαί τρίπο δες ήσαν αΰτόσε, χαθως χαϊ εν 'Ελλάδι, αφιε ρωμένοι εις τάς ψυχάς των νεχρων χαί τούς ε- ψεςίους Βεούς, χαΐ πολλοί τούτων των τριπόδων •ϊ^σαν χεχοσμημίνοι μι έπιγραψάς,εξ ων τινές σώ ζονται εν τώ 59· τόμω των γιλοαοριχων άπομνη- μονευμάτων ^5 Αγγλίας (ΡΗίΙοδορΙιϊοβΙ Τ γηπ- ί&οΐϊουδ). Κβΐ εις 'Ελλ»ιιι«ο&5 τρί'ποδαϊ ιΰρε'9·/ Γ