Άί 6 Σ'.χίλ'.ωτης, ποιητής χαί γυσιχος, Άυάνιος ο σύγχρονος του Ιππωναχτος< οςις εν τοις ςίχοι 5 ταυ ιίσνγαγί μερικός παρατηρήσεις πιρί οψο- αοίίας , ο παρά Πλάτων: τον Ι'ορ}>;αν μνη- μ&νεϋο'μινος ΜίΦαίχο;, χαί 'Αργέςρατος, ο<;!5 ν|τον σχεδόν σύγχρονος τον 'Αριςοτέλους , χαί παρά του όποιον ο' τίλίυταί'ϊί ίδανείσθ-η πιθανώς μεριχάς ίχ των άναιρερομίνων εν τω μεγάλω τον αυγγράμματι ΐίαρατηρησίων πίρί τω» ΐχ9ΰων *_). Έχ γ ω ι; πολλών , ύν ίγραφεν ο '&ριςοτί- λ·/35 διατριβών πίρϊ ρυσίχης ίςορίας , μικρόν μό νον μέρος δίίσώδη ί'ς Υμάς. 'Ο "Αθηναίος άναψε- ρΐί μίαν ίκιγραφομευψ πιρί ζώων η πιρί Ιχθύων. 'Αίιό τοιΐς Ένετοάς , Γάλλου; χα' 'Ιτολοι!;, ο! όποιοι χατωχησαν χατα διαφόρου; χαιρούς ίν Έλλαδί , χοΐ ταί5 ννίσΟίς τον Αρχιπελάγους , ο ι νυν «γχάτοίχοι παριλαδον μερίχό; ονομασίας ιχθύων τ ε χαί πτηνών εις μεριχά δί παραδείγ ματα ι 5ιΐτνιρ·ήΰ·ησαν αί αρχαΐαι όνομασι'αι, παρεγθαρμίναι πως, χβΐαιτο' του"; Του'ρχου; αυ'- «οιΐς· οΖ οποίοι π. χ. λί'ρυίί χΕψόλ- μπαλοΰχ ιον χιρολον, κτ. ΦΤΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. . *Ι α τ ρ ί χ ΐί χαί οιχονο^ίχ·/) χ ρ ή σ 4 5 β ΰ τ ώ ν. ζ2χ ϊ<2ν χϊιτίων Ε'ΛίοιιΓίίν) ι. Ρΐηα« πι&ΓΪιϊιηβ, Πίυ'χος - ο π$ιίχ·/5 , ιν ίχ Τ6ΜΙ ίρ'χρνίςων δινδρων τ»)$ Ελλαδοί, το ο- ποιον παρέχει ρητίνην χαΐ· πίσααν , αμφότερα α- ζιολογάτατα ίίς οίχονομιχάς χρήσεις. Καθ' ολ^ν τ^κ Άττ«»5» ο' οίνος γνλάττεται απο του να γέ νη ζννος §ιό μέσον τ^ς ρητίνης, ν ο ποία εμ- βάλλεται χατ' άναλογίαν ι ί οχνς προς 2θ ο- χάοες οίνου. 'Η ρητ-ίνη χαί η πίσσα προς νάνπη- γίαν λαμβάνονται ίχ τούτου τοϋ ζινίρου χαί της πίτυος· Τα ρητίνώδν) μέρη τοό ξιίλοο τνξί πιΰ- κϊ;5 χόπτονται εις μιχρά μέρη χαι χρησιμίνουσιν 0)5 λαμπαδες, ονομαζόμενοι Οα^ία. Οι χάννοι βάλλονται ΐνίοτε εις τά βαρέλια οίνου. Ό γλοιος ϋναι ίν γρήσει προς ιργαζίαν ιών τομαριών. *) 'ΐδί Σνίί'οί'ρϋίπίμετρον Α'. εϊς'Αρις. γυο. ΐς. 48 Το £( ξύΧον είναι πολλά ε» γργ<τ!ι παρ α! τοις ξνλοχόποις ι?ς ο!*ο$ομάς. Πορίτνίρησα ,' λίγΐι ό χνριος Ηβντίιίηδ , τ·/,ν Κυλλιόν^ν χα! Ύαύγιτόν ίιΕος πεύχη;, το ο ποίον χαί ΐύνομζζετο παρζ ιών έγχατοίχχν πει>· χος , χαί (ομοίαζε πολλά τον πινχον τνν γαμη. λων τοΓτων } όμ&ζ διέφερε χατα το!;το , ότι τα ρνλλα του υπάρχον μελανότερα χαί ο χορμος τού όίνδρου ϊακτίχώτερο; χοΐ ορθότερος" «ΐΐίίδνΐ 05 γεινάται εις πόλλ' ύψηλον τοπον , παρεκινήθν,ν να συμπέρανα, οτι πρέπει νά διαψι'ρη τϊς χοι- ννβ πεύχ-ής. Ζ Ρίηοϊρΐηβί, "ί'ιυ^,κουχουνίίρίοι.Τοϋτο τε δι νίρον πεύκη χρησιμεύασιν εΐςνα^π-ηγίαν γεν ναται^ε κολλ·ηεν Αττιχένθα η γη ύπαρ^ει εΐ- τι π£τρκδ·/]9 ΐ παχεΐα , πλ·/]'ν ενταοθα ίί'ν γίνε ται τόσον μίγολ-η, οσον εις τοΰς λογγους τ/,ς 'ΙΙλιδοξ, 'έίΟα τά $ίνίρα έμπορο ναι να ήναι ί- πιτ-ήίεια εις νανπν,γίαν των μεγι'ςων πολεμαι<αν πλοίων , χαί ινΒα η γ* ύπάρχει πανζανοΰ βμμω~ δης. ϋ< σπόρο ι τούτον τον δίνδρου σνυαζΜτα.1 με μεγάλη·; επιμέλϊιαν (ν τη "ϊΐλεδι, χαί ςίλλον- ται προς πωλησιν εις τψ> Ζάχννθ-ον χαί Κεφαλ ληνία ν , χαί αλλαχόσε. 3. (^αβΓοαβ Αβζΐίορβ, $ρνς } χοιιπάχι. Οι άκονθωδίίί χάλκχϊς ιοί χαρτιού τούτον τοΰ δί>- δρου <τυντε;'νουο£ πολν ε'ς· τν)ν έργαβψν τών το- μαρΐων , Χζίό ςυατιχοΐ , χβί εις χην §αγφ' 2. 'Η πίτνς χα! πΐυχη α^αψε'ρ&ται άμγότιρα πα ρά Πλοντάρχψ Σνμπ. I, 3. 2. ως έπ>.τ·/;0ϊιαε!ς ναν- πηγίαν- 'Η πι'τυ; είναι χαι ννν εν χρήσει εις νου* πήγίαν ίν Σ;νκπη χαί αλλαχοΰ της Οθωμανικής μοναρχίας, Το' δίνδρον τοίτο αΐιξανει μάλιςαίΐί τά παραθαλάσσια τής μιχρας Ασίας χαί Συρίας, 'ΗπΔνς, λίγα ο χύριος Κοραής, ονομάζεται τάνΰν χοχχνναρια ίχ τον χαριτον χοχχωνάριον, όπερ οΐνομάζίτο καρα τοις άργαίοις ςρο£ιλον. Τά κοχχ<Μαρια ευ»{9ί'ζονται ίν Τουρχι'α είς τη» τράπεζα», χαί μσ'Ιιςα εις το Αλεππον. 3. Α?5»ί'λίώψ χατά Θεόφραςον Γ» 9· μΐ' χραΐ βάλανοι, λέγει ό περίφημος Τονρννρορπος επις- η, νπάρχονσιν οι νέοι καρποί συναγόμενοι ίχ τοΰ δ-'νδρου, τιμώμενοι περισσότερον^πα'ρα, τ ας ωρίμους χαί χαταπιπτοναας αγ' «αυτών.