- ( 114 > - μένος, α^ιερωσεν είς το σχολίων Της πατρίδοςτου γρόσια ιο,οοο, τά οποία πα.ρέΧα€ον οι επίτροποι του Τυμνασίου κατ αρχάς του παρεΧ'ιονΤος μηνός. Το έργον του χρη~ου του- του και φιΧοπαϊριύος νεου είναι το<τον νρεΧιμον εις Το γέ νι ς , κολ επαίνων ποΧΧων άζιον, οσον το Της Σμύρνης Τυ- μνασιον , από τα ω-ρεΧιμώτερα τ£>ν ενεςώτων Του γένους μας σχ'Χιίων , χρειάζεται ακόμη ποΧΧα εις το να δεικνυη περισ- σοτιραν την ωγεΧειαν. Προιτος συναίό'ε το εκ του Τυμνα σίου τούτου προερχομενον ό'φεΧος ό εν ΚωνςανΤινουποΧει <ίια- τρ'Άνν Κύριος 'ΑΧεξανδρος Μαύρος, άνηρ φίΧογενης κα\ φίλο- χ , λ Χ ' ;, καί με εΧενύεριον χείρα εχαριιτε κατά το ι8ι5 έτος εις αυτί Ι Ο,ΟΟΟ γρόσια.. Μετα τον φιΧογενη Μαυρον άνεφα- νη συνδρομητής με ζηΧον'ίιτον και χρημαΤικήν ποσοΤηΤα την αυτήν ο Κύριος ΝικοΧαίδης. Ε ' Μ β Το Τυμνάσιον της Σμύρ νης νά εΰρ·4 καί όίΧΧους. ποΧΧούς Τοιούτους αρωγούς βιά νά καταςα^ εις εκείνον τον βοώμόν της ΤεΧειότητος, εις τον οχο Τον προσμένουν με χαράν να τό 'ίδωσιν δΧοι ο'ι φίλο/ Των Μουσών και της πατρίδος. 'Εκδίιίομεν δε ένταυύα Ίσον της ιτρος τους ΐπι^ρόνςας ίπ^ςο^ης ταΰ Κυρίου Νι κοΧαίδου δια να. δείςωμεν εις οΧους ποία αισθήματα, και φρονήματα ε,μφω- Χεύουσιν είς την χρηςην αυ'του καρδίαν. Φιλόμουσοι ΐΐροςάται »χ\ Έτιμίλητα) το» Φι λολογικού τί}ζ Σμιί$νης Γυμνασίου! 'Η Προθυμία, την -οποίαν ε δείξατε είς το να καταςήση- τε τεΧευταΐον εδραίο ν και μόνιμο ν το Της πατρίδος Μου- σείον, άνευοίσκοντες Τους εις ΤουΤο άναγκαίονς προσπορι σμούς , μ ήτο κα) παΧα,ι γνωςη, αλλά Τωρα υ·*εραυζανου- σα , εκροΤησε μετά ποΧΧνίς φημης και μέχρις ημων. 'Η Φ ιΧνγένεια και ο προς Την παιδείαν ζηΧος σας , σας, ί-νε^υχωσέν είς το να υπερπηδήσητε οΧας τάς μεταξύ δυ- τκοΧίας , και νά. άποδείζητε , οτι δέν είσύεκαταφρονηταϊ ίου .5ί<τπ·εσίου χρήματος της Παιδείας. Μακαριοι Χοιπον και παντός επαίνου άζιοι,, διότι συνερ γείτε εις το νά ιίσάξητε αϊ ς την πατρίδα τ-ην Φιλοσοφία*,