Το ενυδρορ πεντάνευρον (ΑΗίΐηβ ΡΙβηΐΒβο ϋατά ΑινναΊον) αυξάνει εν τω νερω , εις βάλ τους, λίμνας } χαί εις μεγάλους λαχχους γεμά τους ] μέ νερού ίςάμενον. 'Η ρίζα ομοιάζει το χρομμύδιον μέ πυχνάς ίνας, "Είβξ 'Ιουνίου εαρΐ- οχίται τοοτο το φατόν ΰποχάτ® τοί νΐροΰ,πλην εν άρχ·η Ιουνίου, χαί έι> $ερμη μεγάλη χαί τον Μάϊον ηδη, προκώττουσί» ε ζω τοΰ νεροΰ 5—ι χαί -περισσότερα μαχρα ΰποςρόγγυλα βλα- ςάρια υπέρυθρα , εις τώ» αηοί(ύν χαθε» ευρίσκε ται γηλλον ευ, λογχοειίές } λείου χαί οχοτεινοΰ χρώματος. Τον 'ΐοήλων εχχύπτει ςρογγυλός ςέ- λεχος τυλίύ&ής , ω$ εις το απαράγγιον κίτρινου χρώματος. 'Ευίοτε προκύπτει ο' ςέλίχος άπα το νερόν άφνλλος , ενίοτε ο ε με ιρΰλλα, - Ουτοξ ο ςίλεχος διαιρείται εις πολλούς, πάντη άψΆ.Χουζ χλόνους, εις τύϊν οποίαν τ ας χοριιψας ενρίσκον- τοι μιχρά τρίφυλλα άνθη υπέρυθρα , ίνθα μετέ πειτα σχηματίζεται ο σπόρος. Τούτο το <ρ υτον? του οποίου το μνχος είναι 11 άρσίνης σχεθον } ανθεί δί ό'λοϋ τοΰ Βέρους,, χαί ημπορεί να σιι- ιαγβη χαίι' οποίον μψα, πλην χάλλ'.ου εις το τέλος τοΰ Ανγούτου. 'Η ρίζα αυτου , ώρ' ου ε/.· ' ΐίλνθη μέ το νερον η λάσπη χαί το γωμα, ξη ραίνεται εις τμ σχιάν. Πρό $ χρησιν, λαμ&άνει ιις μίαν μεγάλψ ρίζ,αν ,.>·/] τΐυ'ο , τρεις χαί περια- σοτέρας λεπτοτέρας, -ας ςο υμπίζ&ι εις αχόνιν, ίπιΒέττει άπ αυτήν εις φελίον άρτου αλειμμέ νου με βοΰτηρον , χα) το &$ει εις τον- λυσσο'- ϋηχτον. Δΐζ υ τοπολί τρεις ψοραις άρχει νά με- ταχειρισ&η τις τούτο το ΐατρικον, χαί το φαρ μάκι® ν εξαλείφεται, όσου δυνατόν χαί α» ηναι Τ χαί μάλιςα χαί τότΐ, όταν ψανύύσι» εις τον άρ· ρω-ον τα συμπτώματα τνς λύσσης χαί ΰ£ρογθ- ΐ<βξ. Αίίτνι η ρί'ζο ε'υεργεΐ χαί (ί$ τά λοιπά ζωα τά λυβοβδηχτβ, χαί ·μάλ<<;·α χαί ε?ί αυτούς ««$. λίσαάύε'.ς σκύλους *)· Έ» ί(βζ·/ματ« 25 χρό- »ωιί, καθ' 0£>9 μεταχειρίζονται τοΰτο το μέσον εις επαρχίας της Ρωβσιχης μοναρχίας } ευρέθη ο ι χα τιυος έξαφέσεΐύς Οοχ<μ.ώτατον, <ύ%ε χαί τοι ούτοι } οαοι ε'λΰσσασσρ η§η χ.αί (ύομουν εναντία» ολλίΛί) χαί τους 'ε§άγχαυο», ίατρεΰθησαν με τοΰ το το μέσον Οιά παντός χαί οίχα τίκρ; επιζή μιου αποτελέσματος , ως ημπορεί τις Λα μάθη πολλά παρΆίίγματα εις τάς επαρχίας %Ϋ$ . Τοδ- λ»? και Όρέλ. *) Πολλοί πλοοσίΟί με ο-οςατιχα (γράψει ττς Πετρουπολεως υ £γ/\μερΐς) , ο/' οποίοι τρε· φουσιν Ζ χι ολίγους χ'^γευτιχούς σχΰλους , οέιι ίξεάραυσι μ-άλιςα πλέιρ , τι ίτι' Ι.υσ'άώ&ικ σχύ- λοξ, έπΗ&ηίΧαί εις τβιίί, βχιίλοβί &ίίτβ« το ά· > » > « , »ίΰ χορτο» αναχατ'ύμινον ιίς.ί^ν τμοψψ των, χαί ουτω πριψυλάττονται άπό' την λϋσσαν. Ει; τηΡ ΠίτροϋττολιΡ χαί εις τήν Μίσχαν εξεδόθη •ή περιγραφή χαί ύ· ί.;κΐϋν τοϋ τ ου τοΰ χορτου %ίά τα υ τύπου. Τ φαί συναλλαγών χαί νομισμάτων εν Βιέννη , τ·ή 25. Σεπτεμβρίου 161 γ ίίανκβ' πολιτ. -Εοϋ ι ^ ι (5 - 5 · τιί 100 θί'ς ε/κοσα^ϊ . . ... · 54 II/Ιδ 0'μ.Άογάι Ίΐο?.ιτ. του ι8ΐ6 πρί; I ιοί 100 ε/ς ειχο&άμχ . ... . . . — — θ'μ.&0Υ. του 1815 % ι/ι -πι ν 100 ε/; δ&οαιρια . . . , . — —· Μκαγχαυ όμ , Ααγάιι ιτρο\ 2 ΐ/'ΐ τα 1 100 εις χβρτίοβ .... . . .68 — θ'λλαν& φλΌ^. . , · . . · — φο. —*Χρ· ΕοΗΓώικα 1 φ>.ωρ. · . , . . . . . — — Τή 2δ. Σεπτεμ^ρίοΊ» . Κ(β»ςα#η»οιίΐΓ. ίώ?φιορ. Ι Αυ'|; «»?»&. . · - *— Βονυα/^ίςιον. . . . . . . . . . · — — Σκνθηχηΐ ν ό μια μα. >,· . . > 30,7