— ζ 89« ) — ίύνη. *Αλλ' έπειδή εις την Γερμανίαν ο βρασμός κα) η ζύμΰ)» σι ς των ίδεων των ιίς τ ας έπιςήμας και εις τκΐν φιλολογία» ανηκόντων ακόμη δεν έπαυσιν ολοτελως, οϋτε η γλοίσσα δεν ήτον δυνατόν νά τελειοποιηύ·^ καύ' όλα αυτής τα μέρη , κα) νά λαέ^Ι μορφήν ςερεάν, καίιώς η γαλλική γλωσσά επ\ Λο- δο&κου του ΙΔ, της οποίας ή μορφή έζήρ~ηται απολύτως απο το γέννησαν αυτήν πνεύμα και μέχρι της σήμερον. Η ανωμαλία λοιπόν και η μεγάλη εκείνη ελευθερία τω» συγγραφέων δεν φανερόνει άλλο τί, ειμή ότι η γεννη τική ένοχη της γερμανικής φιλολογίας δεν παρηλύεν ακόμη · και ότι μετά τον άμητον μόνον ϋυναται Τις νά ζεχωρία% το» σίτον από τά άχυρα. 'ίΐς τόσον λέγοντες ταΰτα δέν έχομε ν σκοπόν ουδόλως νά άποδείζωμεν ότι ή παραδοζος παρεκτροπή συγγραφέων τι νών είναι πράγμα άζιέπαινον · αλλα δ κλου μι ν απλώς τη» γνώμην μας, δοξάζοντες ότι ή γλωσσά δεν είναι έργον και αποτέλεσμα απλωντινων συλλογισμών , χ.αι ότι το ελαφρό» χα! διαδιδρασκον αύτης πνεύμα, ο Τεχνίτης μόνος δύναται να το καταςηση μενιμον και ςερεον ' και ότι μετά Την πολι- τικην ΰπαρξιν, Την οποίαν οί Γερμανοί προ μικρά απέκτησαν, εχουσι νά ελπίσωσιν άκομη εις τό μέλλον ποιητάς χ.α< λογο- γράφους ιΐς διορισμον και τιλειοποίησιν Της γλωσσάς αυτών. η Ας ΰπούέσωμεν ότι εις την Τερμανίαν έσυςαίνετο προ ε'ίκ^σι ετων είδος τι ακαδημίας ως η Κροϋσκα (Αοβίΐβιηϊβ ιΐβΐΐβ Ου- 80»), η εσχηματίζετο άνάλογόντι -κατ-χ^ημα της γαλλικής ακαδημίας , αναμφιβόλως την σήμερον ήύέλομεν ςερεΤσύαι ο- λας τ ας εξαίρετους μεταφράσεις της Γερμανικοί , περί ΤίΖν ο ποίων ανωτέρω έλαλησα' προχώματα δεν παεπει να κτΐζ% τις πρότερον , παρά αφ ου μάήη εις πίσον υψος φθάνει η πα- λίβροια. 'Αφ' οΰ ό Κ αντίο ς είσηγουμενος κα) διδάσκων Την νε- αν αΰτοϋ φιλοσοφία ν εύρε περισσοτέρους άλογους παρά έμ· φρονας μαΰητάς, ο! τρωτοί ενάμιζον ότι κατορύοΰσι τό πάι> περιτυλίσσοντες τάς επιπόλαιους ΐδεας αυτών εις γλωσσάν διιφ6α[μενην λ, μυςηριύΐδη , άκατανόητον εις αύτχς τίς ιδίας οχι ολιγωτερον παρά εις τα ς αναγνωςας· Οί μαύητα'ι τχ Φίχτα (ΡϊοΗ· ϊβ), Σχιλλ'Ύγν (δεΗβΙΙϊη^) χ, 'ίακωξία (ΙϊεοΙιΐ) περιέπεσαν εις τάαυτά σφάλματα, ί. ΐ€λα\\,αν μεγάλωςτήν γλωσσαν. 'Η άτε- λιιατης Γιρμαν.κης γλώσσης κατά τοΰτο είναι ακόμη πολλά