1 ΕΡΜΗΣ «ΛΟΓΙΟ Σ. 'Απρ.-λί'οιι α· —7 "*■ ι 8 ι γ. Φ ϊ Σ I Κ Η'. Π « ρ ί ι ω ϊ) 'Α ί ρ ο λ ι 5 ω > (ίι α-Λ?τ} τοΐ Ε ν Βύ?τζί'ο , /ργιρ Κ. Κ. Αι€ε ρί ου.~) ^^.εροΧίύοι η μετέωροι πέτραι ονομάζονται έκεΐναι αϊ πέτραι ι α! όποΐαι ίγ/ίττοοκ αιτο τΐ)ν ατμοσφαΤρακ, β*ο τον ουρανον. "θτι τοαΰται πέτραι έπιπτον χαΐ πίπτουν πάντοτε εις τν,ν γην, δεν είναι καμμία αμφιβολία" διότι εχομεν ιτολλαί βεβαίας μαρτυρίας παΧαιων κ α/ νεωτεροον ■πεπαιδευ μένων και άμαθων. "Ακ δε εις τους νεωτέρους χρόνους ο α. ριίμας τούτων των πετρών ηΰξησε ποΧΧά, τοϋτο διν ση μαίνει, οτι εις τους παΧαιούς χρονους έπιπταν εΧ ιγωτεραι' ΐπειδη ο! νόμοι της φύσεως ενεργούν πάντοτε με τον αυ τόν τροπον' αΧΧ' ο τι ο ί τότε άνύρωποι δεν ήσαν το'σον νοΧ- λά προσεκτικά) εις τά τοιαύτα, κ^ί άν κατά συμ€ε€ηκός απαντούσαν τοιαύτας πέτρας, τάς ένόμιζον ώς εκ θαύμα τος πεσμένας από τον ούρανο'ν, κα)τάς έφύΧαττον ως 3εΐον πραγμα' οΐ νεώτεροι όμως, μάΧιςα εις τους εσχοίτους χρο νους άρχισα» εις όλα τα μέρη να γίνωνται ιτροσίκτίΛοι εις τήν πτωσιν των, νά τάς νομίζουν ως πέτρας άπΧως, και να εξετάζουν τό σχημάτων, τό εΊδόςΤων και την έσωτερι- κήντων κατασκευήν. ΐίερι τούτων των 'α εροΧίίων ευρίσκομεν κα ποια 'ίχνη *αΙ εις τα συγγράμματα ταυ παΧαιων. Τίτο; Αίσιος ανα φέρει διάφορους βροχάς πετρών πεσμένων εις τα πέριζ του ορούς \Χ€χνου πλησίον της 'ρώμης' ομοίως και ό 1ΤΧΛίΟ( Χεγει, οτι εις τόν καιρόν νου εύρισκε το μία μεγα Χωτάτη Κίτρα, μ οποία επεσεν εις την θράκην πλησίον των Αιγός νοταμων , ί6γ ίτνιπρόΧριςοΰ, περι της όποιας αναφέρει και ό Πλούταρχος εις τόν βίον του Λυσάνδρου, κα) (Ις τά V) ζο- νιακα Μαρμαρα γίνεται αναφορά αύτης* Το μέγείος αΰτηί I