ύϊν ύπνρχε το άρχαΐον ίιρο; της κτίσεως" εν ταύ τη τη εκκλησία ψυλαττονται πολλά λει'φανα αγίων οίον η χαρα του Τί^ο5εου, εν χομμάτιον του τι- ρ'ου ςαυρου , ο άντίχειρ 'ίωάννου του ΠροΟρορϋ/' κ. τ. λ. Ο' Ιασπις ταύτης της εκκλησίας εληρ5η από χας παλαιας λατομίας ταύτης της κτβου , «I όποι α: ευρίσκονται πολλά πλν^'οϊΐ της πόλεως «*5 λό:ρθι> τίνα ονομαζόμενων μαρμάρου τράπεζα ν Ο Στράβων ι) άναγίρει περί τούτων τών λατομιών, και ο Πλίνιος βέβαιοι, ότι (ν ταύτη τ·η νήσω απεκαλύφθη ό πρώτος ϊασπις, είναι δε χαλός *»ΐ ΐ/Κίρυ9ρο;. "Οσον δε περί του τόπου αυ'του, ορθώς πα ρατηρεί ό Αθηναίος 2) οκ η Χι'ος 3) υπάρχει , βουνωδΐ)9 "αϊ τραχεία νήσος' ως τόσον, τούτα τά ^ου&α υ'πηρχον τοπάλαι χατάδινδρα , την αήμερον ομως είναι γυμνά' μ' όλον τοΰτο ε'ς μεριχά μέρη ^ν.άργ-ι αφθονία νεραντζιών, χιτριων, ελαίων, μυρτιών, ροϊδιων χαί συκαμηνεων, χωρίς νά αρίθμηση τις τους αχινούς, γτοι τα δένδρα της μαςίχης, χα; τος τερεδίνίους. Ο' τοπος παράγει ολίγον σι- τάριον, ώ'ςε δει/ εξαρχεΐ εις την χρείσ.ν των έγ/.α- τοίχων, εις τρόπου όπου! αναγκάζονται νά προμη- $εύωνται άπο τνν' Ανατολην, χα^μάλιςα από τοΤζίσ- μ ε, την νομιζομίνηυ κατά τινας την" άρχαίαν πόλιν Έ- ρυθραίαν, δί ο και αύτη η ί/ήβος δεν ημπορεί νά φυλά- χθη πολύν χαιρόν. Ό Καντακουζηνός διηγείται, ό'τι 0 ' Βαϊαζίτης 'ν'νόγκασε τάς περισσότερος νήσους να παραδοΒωσι, προςάξας νά μη ταΐς γέρψιι σιτά ρια». ι) Γεωγρ. Βιβλ. ιγ'. εχει ίέ ή νηΠοι και Χατο* μία» μαρμάρου λί$ου. 2) Βιβλ. γ'. Ή γαρ νηδοϊ εστί τραχεία και χατάίΐνδροε. 3) Η Χίο?ώνομά2ετο αρχαιότατα Αϊτα'Κία,Χαι νη- *0ί μαδτίχηι. ".Αλλ α-·ν ·/; Δημητηΰ' ο·ν ΐχρημάτισε τόσον ευνοϊκή εις τους Χίους, 6 Διόνυσος, η ό υιός του Οίνοπίων, άνεπλνοωαν αΰτοΐς όπωσοΰν την ζηαί- > * " ' . , « , αν, επιοη ι·χουσι τοσον ~ολυ κρασιον, ωςί εχρερου- ςι χα: εις τ ας γειτνιάζουσας νήσους. Ο Θεοζομ- πος διηγείται παρ' Α'θηναίω '(Β:αλ. Α'.), οτί ό Οΐνοπίων ίδίδαξε τους Χίους την χχλλιεργειαν του οίνου, χαί οτ; το πρώτον χόχχινον χρασίον χατε- σχευάσθη εν ταύτη τη νήσω. Οΐ περιβόητοι Ααι'- νοιποιηταϊ,ΊϊιργίλιΟς (εχλ. ε. ςί'/^'} 1.) Χ'ίΙ Οράτιο; ε'ς πολκας του ωδάς ΰπερεπαινουσι τά ν.οασία της Χί ' οο . Ο Χτά$ων (γ. και ιδ' ), οςις προτίμα αυτόν παρά παντας τούς άλλους Γραι'/.ι- χους οίνους, επαινείμάλιςα τον αυξάνοντα ε'ς ε κείνο το μέρος της νήσου, τό| οποίον χεΐται αντίκρυ Ψύρας η Ψάρας, χαΐ ονομάζεται Άριουαία χωρά, οίνου αριςον ψΐρουσα των Ελληνικών. 'Ο Πλίνιος (ϊςορ. ιρυσ. ιί. η. ] 4· ΐ5.) άυαψρει συχνάχις περί τουτου του Άαυμαα'ου ποτού , χαΐ τον Βαρ- ρ'ίϋ να. ε'ς μαρτυρίαν , οτ ι τνς Χίου ό οϊνος &ιωρί~ ζετο άπο τους ίατροΐς έν'Ρωμη&ς ςομαχικον. Ο Ά9ηναιθς(Α'.) περιγράγει πιριςατιχώτίρον την ιδιό τητα χαϊ ποιοτητα των οίνων της Χίου, χαΐ λε^ίί οτί είναι χωνευτικοί, $ρεπτιχοΐ χαΐ υπερζαίνουσι τους λοι πούς όλους κατ α τ·/·ν ήδεΐανγευσ-.ν των ευ ενίλογω,εχ τούτου γίνεται δίλον οποίαν ΰπόληφιν εϊχου οΐ οίνοι της Χίου, οτ ι ό Καίσαρ (Πλ;'ν.) έ-οιλευε τους οί- λους τον με' αΰτοός εις τους θριάμβους χαΐ θυσίας του προς τον Δία χαϊ άλλους θεούς. Εις την Χίον φυτεύονται τά κλήματα ε'ς τοχς λογούς , χαΐ ανυάζουσι τά ςαψύλια τον Κυγου^ον, άγίνοντίς τα γ - 8 ημέρας $?ί τον ηλιον διά να ςε- γνωσωσιν, ειτα ύε τα πατουσι, χαι αψνουσι τον μοΰςον εις τους ληνούς ί,'ς βρασμού εις χαλως χλεισ- μίνα χατώγαια. Τ α πλ έον ι περίφημα ςαψυλια εΐναι τά της Μεςας, χωρίου τίνος κείμενου ίν εκείνη τω μέρα της χωράς, το οποίον ονομάζεται παρ*