— ( 33° ) — μέΤ» ταυ-τα ούτοι οί δεύτεροι ϊτρέφοντα δημοσίως ιίζ το Πρυτανείου. Διά τ4ν ευταξία» των αγώνων ήσαν διωρισμένοι Τίνες Ικιςαται , ο'ΐτινες ε\ίγοντο ,,Αίσυμνηται, βρα€ευτα\, α- γωνάρχαι, άγωνοδίχ,αι , αγωνο3εΤαι, α3Χο3έται, ρα€δοΰ· χοι και ρα.€δονόμοι. ί1 "Οταν ο ά£ΧηΤης ενικά., και οι κριταΐ α,κεφασιζον τ·/·ν νίκην , ο ^"/Λοσιος κήρυξ έκήρυσσε μιγχ- Χοφωνως το ονομα του νικητοϋ, του πατρός τ ε , και της πα τρίδος αυτοΰ' ο! κριταΐ έςεφον αΰτον, δίδοντες αύτω χρα- τε'ίν εις τάς χείρας τό σήμερον της νίκης* οιίερ ην ώς έιτϊ το τΧεΐςον εις κλάδος δάφνης. Οί κυριότεροι αγώνες ήσαν το Πέντ α$Χον Χεγόμ/- νον, ών τά ονοματα· ο Σιμωνίδης ί'φερεν εις ένα ςίχον· ,,'ΑΧμα. τίοδωκείην, δίσκον, άκοντα, να'Χην." Τινε'ί α'ν· Τι του "Ακοντος (άκοντίζειν) Χαμ^ανουσιν εις το Πε'νταάΧον την Πυγμή ν, και άλλοι αλλαχου άλλους αγώνας διαφορε τικούς των ανωτέρω, ώς κατωτέρω φαίνονται. Ο Δρομος ητοι η Ποδωκεί% , τταρά τόΐς ναΧαιοΊς ην ί< ς μεγαΧον σε€ας, ωςε οΐ' έτοιμαζόμενοι εις τούτον τον άγωνα , εκρεκε να νηςεΰωσι και να ζηροφαγώσι ίως οτον να ζηραν3η ο σχΧην αυτών, δια μη έμνοδίζηται 6 ά$Χη- Της> τ αχντέρως ύττό τούτου τοϋ έντοσ3ίου κουραζόμενος. β Ομηρος Χεγει οτι ή ταχΰτης του τρέχε ι ν είναι το ξζαίρι· Τον δωρον της φύσεως εις τον αν3ρωκον· ? ,Οκ μεν γαρ μείζον κλέος άνέρος οφρακεν ήσιν, ,,"Η οτι τιοσσίν τε (ι(ζει, και χερσΐν εησιν' (α) ο έςί: ,,Κανένα ιτραγμα εις ταΰτην την ζωην δεν τίροζενε"! εις τον αν3ρω·κον δοξαν και Τιμήν, -παρά όταν αυτός είναι δυνατός εις τάς χείρας χ'ΐ' εις τους νοδας" "θΧαι α! ασκήσεις καΐ τα γυμνάσματα, Τα όκώα ε- χρησίμευαν εις το να ά-αοκαταςήσκσι τον οίν3ρωιίον έκι- τήδειον εις κοΧεμον, έτιμωντο εξαίρετης ΰκο των παλαιών, Την κοδωκείαν ομως ηΤοι τήν ταχύτητα των Κοδών, Την . ι3εώρουν ώς ιδίωμα του τοΧεμιςου, δια να κΐκτ^ ταχέως και αιφνιδίως εκι τον έχ3ρόν' και δια τοϊτο δίν είναι 3αυ· («) 'θ»ν*. Θ, ςίχ, 147.