*ο διιχνι'ει 'μ'. τσς μίγάλας χαί πολλας αυτών σ/ε· σεις, αί οποΓοί εζωπυρησαυ την (Ιαροην των είδεων των 'Ανατολ'.χων είς τον εξετ/ενισμόν της αρχαιότητος. Ήμεϊς πι^εύομεν μέν είς ταύτη» τη» εϊτροην, όμως αμφιοαλλομεν εις τούτο , οτί την χαθιςα τις τωοι/τι βε§αιθτέραν τ πιθαιιω τί- ραν, όταν αγωνίζεται να τη» απόδειξη με φαί- νομενας ομωνυμίας η με άμφισ$ητησίμους ετυ μολογίας. "Εκ δί τω τρ:'τω τμήματι , ο' χΰρίος Ο υ 6" α- ρ ο £ αγωνίζεται να γνωρίση τα διδασχόμενα ί'ιτε εις τα μοίρα μυςηρια , τα όποια μας ψαι'νονται τά αρχαιότατα , είτε μαλιςα εις τα μεγαλα , τά όποια έσήμαινεν »| λί^ις τίλίτοί'. Το μ/.χρα δεν ε'χτείνοντο εις παρϊςασιν τίνος ΐναντίου της πολυδδί'ος και ε'ούναντο να συμπε· ριλαμ&άνωσιν αναμφιβόλως την ιδίαν μελλούσης ζωής, όπου ν μϊν χαχία πρεπει να τιμωρά· βη, η δέ αρετή να βρα£ίυθη, διότι αύ τη η ΐ· £εα δεν υπερέβαινε τα όρια της έπιχρατούσης Βρηαχείας. "Ομως τά μεγάλα μι /ςηρία, τα ο ποία ηΟϊλον βλάφρ χυρι'ως τη» $ρησχείαν της πολιτείας, εφανερόνοντο μόνον εις πόλλ' ολίγους μεμυημένους. Ποία αραγε ήσαν ταύτα τά με γάλα μυςήρια · "Ο χόριος Οΰ$αρό Θ ομολογεί μεν οτι δέν δυνάμεθα να εννοήσωμεν έλα τα μί- φη των έν τω άμα , χαθότι οϊ αρχαίοι μας παρίδω- χαν περί τοότοο επιπόλαιους ειδήσεις χαΐ αλλη γορίας, συμπεραίνει δί μόνζν οτι οϊ μυούμενοι ΐδιδάαχ οντο έξηχρι$ωμένως την θεότητα, τ ας ρχένεις τοΰ ανθρώπου προς αΰ την, τήν προχα- ταρχτιχην αξιοπρέπεια» τής ανθρωπινής :ριίσ«ως, την πτωαιν, την άθανασίαν της ψυχής, βλλην τάξι» πραγμάτων μετά Βάνατον, χαΐ προς- Λπεχαλύκτοντο αυτοίς παραδόσεις έγγραφο* χαΐ μη » τά πολύτιμα λείψανα τοΰ μεγάλου ναυαγίου ιΟίί β»9ρ'-«ιπότητο5· ΐν έ»ΐ λόγω , ταΰτα *σα#ι{ μυςιχη ητοι έσωτερ:χγ διδασκαλία του δόγματος περί πολυθεΐας. ('Αχολθ!/5ά α.κολονθΒζ.') ΒΙΒΛΙΑ ΝΕΟΦΑΝΗ. ΦΙΛΩΝΟΣ ΒΤΖΑΝΤΗΝΟΤ 1 " ΠΕΡί 'ΓίίΝ ΈΠ- ΤΑ' ΤΗ**: ΟΙΚΟΤΜΕΊΝΗΣ ΘΕΑΜΑΤΩΝ, ϊλλ. χα) λατ· υ'ηο Ί. Κ. Όρελλίου , Λειψ. Χ 8 16- εις μέγα 8°ν, 'ΙΩ. ΤΖΕ'ΤΖΟΤ ΤΑ' ΠΡΟ" 'ΟΜΗ'ΡΟΤ ΗΑί ΜΕΘ ΟΜΗΡΟΝ, εις προσετέθησαν άπο- βπσσματα εχ της χρηςομαθείας ΙΙροχλου. Βεριλ. 1816- εις 8°*. Όΐ856Γΐ3ΐίθη 8ΜΓ Ι' ΐΐ1&0ΓΪ()8Ϊθη §ΓβΟφ1β ΙΑΟΟ- IV Ο Σ ΛΤΙίΐΟΝ , βΐ θΗΓ 168 βΙίΡΓΓΜ <|11Ϊ 8βί- νοίι-ηί ίβ οβοΐιβΐ αυχ ιηβάβοίηκ οειιΐΐυίββ^ ρ»ρ Μ. ϊ'όϋιοη ά' Αηηβο^ ΡίΐΠ5, ι 8 ι (>, ΐη-4· £§. (Ό χυριος Μελλΐν εξεδωκε τω ι 8 > 5 ετεραν ίζηγησιν ταύτης της επιγραφής·) ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ "ΕΛΛΗΝΙΚΗ" εξ άπογράφον Τοθανου εχδοθι'ισα, δί επιμελείας χαί μετά χριτιχων υποσημειώσεων Φρ. Ιαχωέοίί. Το- μος τρίτος χαί τϊΑευταΐος, Λίίψ. ΐ8ι6, εις μεγα 8«> ν . ΒΑΒΡΙ'ΟΤ ΜΤ'ΘΩΝ ΧΟΛΙΑΜΒΙΚΩ'Ν βι&ία τρία, ο'ις προσετέθη βίίλιον τέταρτον μύθω» χαί διηγημάτων ποιητικών εχ της Έλλην. "Αν θολογίας χαί άλλων Συγγραφέων, αυνερανι- πθέντα υπό Φρ. Βεργέρου, Μονα^. ι8ΐ6, εις 8 αν. 'Ο ΦΙΛΑΡΓΤΡΟΣ χατά τον Μολ'-έρον Κωκ&> δία είς πέντε πράξΐις υπό .... Εν Βιέννη γ ι8ι6, ϊί'ς 8»ν. σβλ. ιγο. ΛΟΙΜΟΛΟΓ1Α, η περί της πανωλους, προ· φυλάξεως χαί έξολοθοεύσεως αύτης μάλλον είς χρησιν των ονιάτρων (μη ιατρών) παρά τοΰ Πίτρακη Κ. Π. "Ηπΐ)ΐθ!ΐ, ιατρού χτ· εν Βιέννη ι8ί6. 8ον. σελ, 1 ΙΟ. Παροράματα. ; Σδλ. ι.;. «τΛη α, ςιχ. ι Γ?. Ηροίοτου, χ«ΐ ςτ'λη 6', «:<>.. 12 Γ?. χ*ρογ?<ίφνιν. Σιλ. 14 , • κ>χ· 12 Γ(). χιύ μόνη*. 2βλ. |β, €~ηΙ; ςίχ, 3ί Γ}> φ.