^ ( 3»3 ) — νη οργανον Του να.ΒηΤικωτάτου ΙΙον, νϊνΤει 'ε!$ το χκλ*- ρόν και ΰφειμένον, άν και έςεφανωμένη μι ολα τά οίο3η της ενονοιϊκης καλλιενείας. 01 Γάλλοι δεν ανέκτησα» ε ω ς της ώρας εις ςίχους καμμίαν έ ντελή μετάφρασιν. ο Βοκλω, καϊ ο "Ρασιν (Βθΐ1ε»α , βί Κβοΐηβ), αί νηγα) τ%ς Γαλλικής φιλοκαλίας , ενεχειρίσ.9ησαν, λέγεται, μίαν, βλλ" αίμα, ά,ς ηρξαντο, και ανελνίσΒ^σαν άνο τ·/,ν της γλώσσης των αχ.ραν ενδειαν' πλην αί εις το νεζόν της Ιλιά&ος, καΊ τηί 'Οδυσσείας ναρά τον Κιτω€ε, ως νροεΤνον, και Ιλιαίο; μόνης ναρά τον Β ρουν (Ι,β.ΒΓυη) μεταφράσεις η να.ρα* φράσεις δεν είναι ευκαταφρόνητοι. 'Ο νρώτος, μέγας ένδον· σιαςης τον 'Ομήρον, συνέβρ'αψεν εξ ενϊτηίις νοίημα, Ιεβ Β3{«νρ5 έπιγραφόμενον. εις" το ίνοΐον , λίξιν σχεδόν νρος \ίζιν, φράσιν. σχεδόν νρος φρασιν, ναρα€ολήν προς ναρα- , κτλ, έμιμήΰη Τον'Ομηρον. Πϊοι Τ/,ς του Φόσ~ (νοϊδ) μεταφράσεως, ώς της Γερμανικής (αίσχι/νομαΟ άναλφά&ι· τοί, έε'ν τολμώ να ε'ίνω καν τίνοτε (α)' ϊξ ών ομως Ηχού σα , ναΐ ανδρών σνονδαίοαν ναράλα€ών, συμπεραίνω ίτι η Γερμανική μετάφρασις ένδεχόμενον να είναι 4 έντελεςέρα, ΐνειΐη νρός τ$ ιτολι ιμα3εία τον Μεταφραςοΰ, συνεισφέρει νολν και ή,γλωσσά, ή άνοια, μητηρ τοσούτων άλλων, καί αδελφή, κατά τινα γνωμών , της ημετέρας ) ε χει ταύτας τά νεύρα και τον μηχανισμον (β~). — 'Εν ώ τά- άλλα (3νν) αίνο της άναγεννήσεοις των φώτων (εμνορώ να ε'ίνοι καΊ ανά τϊΚέον άνοιτίρων χρόνων) μέχρι της σήμερον κατατηκονται με άνελνησίαν εις το να. φΐρωσιν εκαςον εις τηνγλώσσάν τον τά αθάνατα ποιήματα τον "Ομηρου, ημεΐς οI άνογονοί Τοΰ νρένει νά μάκαρίζωμεν ημάς αυτούς, χ,μ) άφ' ι>ψν)λου να' κακχ&)|Αε.9ίί, ιτλνΐν τότε, όνόταν , βί·γαντες τά- &ζιογ4Χα· ςα του ναιδαραριώδονς ή μεταφυσικού νοος - - - άΒ^ρμ-α'- ζα) Λΐά *α γ!»>ις κ^Κοξ ΦΛοΧο^σζ , ΦίΚι Τχιν2, ^ κΛ%ος 'ΐατςος , ανάγκη «Τίαι κα ίνβίάβιας »«ί «1» «Ό^ιί* τ»!/ Γ$(μχ- »«!'» ίίΛληςτο», ο "£*3βτ, (β} ι Β τκ Φονσίκ 'θ[ΐ»ΐ}ΐ*>! μ»τα^»Λς ν.)χ τβ7ς Γι^μαϊοΐς ίχ»ι τιμ«ι» Κ\α*ηκ* Σιιγγρβμμ**β{. £ι{ τ««τΐ|» >«# ικμ { 5»μ - ϊ·Τγκι ι5 μίμΐ)<Γίς v, μϊταρ (;»(μ «(γ<!γΐς τ2ίι ι{«59 τϊ 'Ομίρχ. ο 'ΕίΙοτ.