— ( 57 ) — αρετών, κ. αϊ να μιϊ οΐφνίσι^ ,,ί» π μ 5 κακόν ή δι καΐ ισ£λον„ ήγουν τον έπιμελη και τον $ά$υμον. Ερμηνεύσα τε » σοφολογιότατο» Μάσκαλοί, εις τους κυρίους μα3\ήτοίς νου φιλοσόφου Η'γεμόνος την άγρυπνον έπβπτείαν εις ολουι κυτών τούς αγώνας, και πιςώσατέ τους, οτι ή εις το ςάοιον Της σπουδής ευδοκίμησις είναι η μόνητων της ευγνωμοσύ νης προς τάς ύ^,ηλάς ταύτας φροντίδας άπόδοσις, καί του εΰ είναι αύτων ασφαλέςατος πρόδρομος,,. Μετά την όμιλίαν ταύτην έζεφωνησεν ο σοφολογιότατος άρχιδιδάσκαΧος κύριος Βαρδαλάχος την έζϊ;· Α' ρ / 0. Θ'. ,-Χαίρει των νέων σήμερον η > και η καρδία σκιρ τά, οτι η ευτυχία των ν,μέραν ες ημέρας επϊ το κριΐτον -προ χωρεί, υπερβαίνουσα τάς εύχάς και ελπίδας των· Η 3εία πρό νοια τους οδηγεί πάντοτε άπό καλά εις καλλήτερα' καϊ δια τούτο η ευτυχία των είναι έν ταύτω 3αυμαςη, και έπί- φ 3ονος· Α δυνατόν να περιγραφή τις το μεγεΒόςτης' αλλ αύτοι το αισθάνονται' καϊ αισθάνονται ομού καΐ τα καθή κοντα. , τα ό-ίοϊα επιβάλλει εις χυτούς ν) ούτως επίσημος αύ τη ευδαιμονία. ϊ'χουσι προςάτην καί πατέρα· ιχουσι πατέρα τον πα τέρα Της πατρίδος , τον μιγαλόνουν καί μεγάλοίψυχοχ ήμων Ηγεμόνα. Ενώ μέ αγρνπνον φροντίδα ινα σχολείτα* διηνεκως ιϊς Την ενδαιμονίαν του υπηκόου·, προσηλοισεν εις το Αυκειον τά φιλάνθρωπα βλέμματα Του' καί δέν παύει νά ενεργά παν ο,τι συντείνει εις των μαθητών την προκοπην και βελ- Τίωσιν. Μετάπεμπτοι διδάσκαλοι' "Ε,φοροι πεπαιδευμένοι, αγα θοί καϊ συνετοί" δαπάναι παντοειδείς" βιβλιοθηκα,ι' βοή- θειαι χρηματικαί' το παρά μικρόν απ οσα συντελούν εις διαδοσιν , και εύκολον χ,τήσιν τ7,ς πχιόιίας, δεν απεφυγεν * ούτ' έλησμονηθη άπο τον διακαή προς τάς Μούσας έρωτα Το·*». Κατέςησεν έζίταςάς, άνδρας σοφούς καϊ άδικάςους, ο'ι τίνες παραβάλλοντες την κατά. καιρούς τοΰ Λυκείου πρόο- δον, θέλουν πληροφορεί! περι της καταςάσεως αύτου το γαλληνόταΤίν Υ*4.οςταυ.