— Ο 43» > — ί.5 νου ς, της ιδικής μας η μετα€ολη έγεινεν από καλ:υ */< το χείρον δια τήν άμα£ειαν και δυςυχίαν κα! πτωσιν του αυτοΰ έθνους. Ποία δυσκολία 14και να ελπίσωμεν και αυ· τν,ς τήν εις το καλόν προοέον συγχρόνως μι τι/,κ ίΐ'ς τι}« και&ί'ίΐίν πρόοδον των όμογενων μας-, η ποία των σημερινών σοφών τΐί 'Ρ-υρώπης γλωσσων ί?ν βελτιόνεται έπι μ,αλλον και μάλλον, ίΐ/ οσω το λαλούν αυτ^ ί,9νο$ προκόπτει (ϊζ τήν σοφίαν ; §. (ζ'. 'Εαν πάλιν την νομίζουσι βάρ^αρον δια τους φο· ρντοΰς των ξένων λέξεων, και τάς ποικίλας των ιδικών της διαφθοράς, και ύια φράσεων Κενίαν , α'λλ' ί^&ΐ ίίκαι το' α*. 5Γ0 τ>55 μητρός αυτν,ς οφελος. "Αυτή έμπορεί νά τ^ν πλου τίσω κα) κατα τ/'κ υλνιν και κατ α τό είδος, και μ,ί φρά σης, λεγω, και με λέξεις κολλάς . *Η παράΒεσις της όμι- λουμ/.ης γλώσσης μι τήν παλαιάν , και ι{ άκριας και μιτ' επιςασίας ερευνά των ονομάτων ε μπορεί κα.ΐ τάς διεφθαρ μένας λέξεις νά διόρθωση, και τάς ξένας νά εξόριση, καί αντ αυτών τάς γνήσιας νά αντιτάξω" εάν δέ και τ ινα ο'νο- ματα προσεκολλήθησαν ανεξαλείπτως, ί δϊ ο,τι ευρέθησαν από του< νεωτέρους τα σημαινόμενα πράγματα., « δΐ άλ- λας αίτιας τινάς, εμποροΰσι και ταύτα οί πεπαιδευμένο* του 13 νου ς νά ομαλυνωσι και καλλυνωσιν , ωςε .νά γένω- σιν άξια νά ι^οθετ-ήθωσιν από τήν γλωσσαν' ούτως επρατ· <ιον και οί σοφοί προπατορες ήμων. Έ,ϊς την κατ αυτών έκ· ςρατείαν των Ώερσων έμειναν πολλά ι ΙΙίρ'σικαΐ λέξεις, κα- $ως είναί α!, γάζα, παρασάγγης, άκινάκης , Έα- 7 ρ απ» | ς, Α'γγαρείον και άλλαι (α), τόσον όμως ευή' χους κα» κολοφώνουί τάς εκαμί των προγόνων ή ευαισθη σία, ώςε έέν σωζουσι παντελώς ίχνος της ΙΙερσικης τρα χύτητας, §. ιη · "Επειτα ή συχνή ανάγνωσις των προπατορικών συγγραμμάτων αναλόγως με το υ-ψος των ίδεων, τάς οποίας θελει εμφυτεΰειν εις των επιμελών αναγνωςων τάς ψυχα'ί θελε ι υψονειν κα) το νφος της γλώσσης , και των φράσεων τ ας ίδιας' εις 'μάτην κοπιά νά ι5ψ«,9ϊ ό κάλαμος ανδρός 00 ΒιΐΓίοηΐ ρβΓ8ΐ«β Ιΐαφίββ ΙιίβΙΟΓΪα.