— ( 350 ) — καίω; κολλάς εκατονταετηρίδας νροτερον αϊ τριακόσια/ το'σαι "ΕίΝο-κοιταί χα) Αρχιενισκοτία) του Αλεξανδρείας Πατριάρχου, και αί οχι όλιγωτεραι τον αριίμ,ον του Πατριάρχου των "Ιερο σολύμων, αλλα' έ<ο'τι Τασχολίϊα δεντάς έδωκαν 'ίερέα Ίνα τάς διδάζια τα μυςήρια τίς Πίς£<ϋ£, έιο'τί έίν τοις «ίωκαν σοφον 'ΐϊροκιίροκα ίνα τάς αποσύρε από τον δρόμο ν της ττΧα'- *Ί1ί· "Οχι λοινοκ εναντία, αλλά ςηρίγματα χα! ςύ\οι ακρα· δαντοι της εύσε€είας και ο ρόοδόζου ημων Πίςεως τρινιι νά νομίζωνται τά σχολεία" και ιάν κατά. δυςυχίαν κανείς, πα ρασυρόμενος απο τάς φωνασκίας των χονδρών, κατετριζε νότε σχολείον, το 3είον πραγμα, α'ς μά&Η ότι αυτήν τήν Βρησκείαν κατέτρεζε, Βείαν κα 1 αυτήν οΰσαν' αντίχριςος ίγινε, κα) με τήν κόλασιν της ^υχήςτου Βέλει καίαγνί· σει, αν δεν ελί% εις μεταμΐλε ιαν, το τρομερό ν τούτο αμάρ τημα. Αλλ εάν τά. σχολεία καΒιςωσι τους άνΒρωπους εναρε- τους., ιάν τους καΒιςωσι Χριςιανούς , διά τί τοσοι κα1 το·· σοι ανΒροοποι, ττολύμ καιρόν εις αυτά συχνάσαντες, όχι άν δρες, οχι ΧριςιανοΊ άγα3ο\ δεν έγιναν, άλλα καχ,οί κα) ολί- Βριοι πσαν; Τούτο σημαίνει, Κύριοι, οχι ότι έδιδαχΒησαν τήν κακ Ιαν ' άλλ' ότι την είχαν ήδη αρετά ριζωμενην εις τάς καρδίας των, ότε άρχισαν νά (τυχνάζωσιν εις τά ίατρεία' και ότε άρχισαν νά ύπο^ληΒωσιν εις Βεραπείαν, τό κακόν Η το κ άρκετά προχωρημένον, κα) είχε καταντήσει άνίατον' α'λλ' ούδε' την 'ΐ&τρικήν κατηγόρησε ποτέ κανείς σωφρόνων, διότι δεν άνεςησε νεκρούς, κα) διότι δεν εΒεράττευσεν ανία τους γαγγραίνας' όχι σχολείων η ιατρών, αλλα' της Βείας δυνάμεως χρήζουσιν οί νόες κα) τά σώματα , όταν ελ3ω· σιν εις τοιαντην κατ αςασιν. Μί δίκαιον Ίσως περισσότερον δύναται νά ερωτήσω κανείς' εάν χναι τοσαΰτη των σχο- λείων η ωφελεία δια τί βλέπομε ν τόσους καϊ τόσους, βΐπ- νες,'διατρίψαντες χρονους πολλούς εις αυτά, κατήντησαν δί ολου σχολαςικοι, δΐ όλου ανάλγητοι εις τά του άνΒρωπί· νου βίου; καί όσον περισσότερον εκεί διέτρι·4·αν, το'σον μάλ λον άχρηςοι ένταΰΒα ά*ί€ησαν ; ( α ). 'Αλλ' εγγύς η άπάν- τησις' δεν πρεπει νά λησμονν,σητε ίτι τελειότης απόλυτος, και τελειοτης αμιγής πάσης ελλείψεως μόνον εις τον ©ίοκ αποδίδεται ' χαιλεΰουσι ταλλα πάντα, τά φυτά > τα δέν·