γος εψέρετ3 μάλιςα κερί μ&Χπωμϊνΐύν ορμών, συνελεύσεων ,τ. ως τόσο», 4 βρ°'/7ι * αί Υ 1 "7Ρ υ ' ■ηνία της ποληαει'ας συνέργησαν προς κατάπαυ αν , ώς φαίνεται, της ταραχή. Ή Οίυτίρα πα- ράςασις ττς .·α»'·ύ τραγωδίας 8ιίύρίσ9η να γένη ϊίίν εργομένψ £ΐϋτέραν. Αϊ ολτ}$ της χυριακη.5 έγΐ'νοντο σκίψίίξ, κα: τη» νύκτα περί το μέσο- νύχτιοι) ΐπροςάχθη ο μινίςρος τη; πολιτσιίας ν άπαγοριύση ι ν τούτοις την παραςασι-ν τη.$ τρα- γωδίας. — Α',ν,γοΰ'ηαι, οτι πολλοί, (ν οίς και 6 υίος τού μαροιαλλρυ Μ ο ν σ ε ιι , εγι>λαχ(ύ9η- οαν. Στρατ.ώται περινιρχον το νύκτα τε χιΐ τμί- ραν τα επισημότερα μέρη της πόλεις. Η εθνι κή γοουρά (οΐ άρματωλοί) είναι αξιέπαινος εις άκρον διά. το φρόνιμων ψερσιμάν της χαί διά τ·/,ν μετριότητα τ·/,;." ΑΓΓΛΙΑ. 'ΑκολοηΊία. τ-^5 απαντήσεως τού λόρΙ Β α 9 ο ύ ρ ς εις το' πρόβλημα τού λοβό Χο λ λ ά ν ο περί του ?ΐ!Λ$ μεταχειρίζονται τον Β ο κ α π α ρ τ η ν. „Προ$ τουτοίξ * παραπονούνται οτι §εν συγ- χωρείτα ι ί'.ς αύχόν (τον Βονατάρτην) νά ςίλλη ΐσ'Ϋραγισμίνψ επιςολην προς τον Πρίγγιπα- 'Ρεγιντην· Ό κύριος Οι) έσω ν Κό€ε 'έπρε- πεν , εάν τον ε'ζητεΐτο τοιούτο τι, να πραξ%, ίιΐξ ί£/.05, χατά τάς ανωτέρω παραγγελίας, ομ(ύς ταληΒές τού πράγματος φαι» οτι δε» του έζη- τηΟη τελείως τοίουτο τι. Ό χόμης Β ε ρ τ ρ α ν ί ήρώτησε μεν τον χύριον Γ. Κ ο χ Θ ο α ρ V, εάν ■ήθελε να ςείλη επιςολην τινα τοα αυτοκράτορας προς τον. ΙΙρίγγιΐία- Ρεγέντην εψ^οαγισμέν-ψ ·, προς τον όποιον άπεχρίθη ούτος , ώς εικός , οτι δεν ημπορεί να τβδ το ύποαχεάη, πλην ηίελι να τω όίι'ξη τάς παραγγελίας τοη περί τώ» γραμ μάτων παρα- του ςραχηγβΖ Β ο ν α π ά ρ',τ ο ιι, *« »« οιρ.ησν) να χάμ^ 0!Ε»5 $ίλ5). "Εχτοτί έί» ίζν,τηδϊ) τοιούτοτι. 'ΙΙ διοίκησις επρόςαξε Α> β^· 55· να ςέλλωντ&ι τού Β οιι«ππρτοϋ τβ καράτιο· να εναντίον του φερσίματος τού διοιχητού προς αυτόν εις ανοικτά γράμματα πρ ο'ξ βυτ-ήΐι Ιιπ τού το, πρώτου μεν δια &ά μ·ή χατηγορηται ό έίθ.'· χ^τ^; ά5ΐχ<ύς χαί παραλο'γως, *«£ δεύτερον ίιά »α ιημπορίήαι νά $ίορθύίν(ύνται ασα τάχωσι σπου δαία παράπονα ταχύτιρον, παρΐζ ίάν ίςέλλον· το βοϋλλίύμίνα. Κατά τούτο το (ιίος εθε&ρν,α τοΰτο το" μέρος τώι> παραγγελιών χαί βάτος ο ςρατηγος Βοναπάρτης χα?®9 ημπορεί να αιιμπεραν-η τις άπο την άχόλουθον περίο^ον ενοί γράμματος τού χορίου Γ. Κ ο κ&ο νρ ν προς αιι- τόν, ,,Κο^ω της αύτης ειμί γνώμης με σας , οτι ϊϊ διοίχησις ύπαγορίύοοσα τούτο το μέρος τών παραγγελιών έπεθύμει νά Βίραπεύωνται χατα τά χος ολα, ιτίίί οσίύν ·η9ελετε τηχου παραπονε θώ , αλλ' εν τάιιτώ νά εμπο^ίδ-ή απα τού νά γί νεται τι παράπονου εναντίον εμού και τών ίια- §όχων μου γιωςον εν 'Ευρώπη εν διαςήματι ί| μηνών γ^ΰρίς νά συνοίεύηται με χαμμίαν παρα- τηρησιν χαί απο το* μέρος ημών" "Αρα είναι όφίαλμονζνώς φανερον, οτι ο ςρατ-ήγος ί> ον α· πάρτης §£ν εχει τελείως αίτίαν νά παραπονΫ- ται, καθότι ο οιοικητης υποχρεούται νά ςείλη τά χατ' άκτοι» παράπονα εις την 'Εαρώκην αυ- τ·/ϊΐ>. ' Οϊοϊ οι περί βοοΧλίύμένων γραμμάτων προς τον ίΐρίγγιπα. - Ριγίντψ, εάν ε-ςιλλε τοι αύτα εις την Έϋρώπην ο χύριος Γ. Κ ο χ §ο ύ ρ ν, η ο χυριος Ού ί σ ώ ν Λ ό @ ε , τΒελα χρίνια χρέος μου πρώτον μεν νά τ άνοίξ(ό, είτα 'δί νά εγ χειρίσω έ!% τον ΤΙρί'γγιπα · 'Ρεγένίην, 'Κν ταντη τη χωβα, έν%α οϊ μινίςροι όψείλοααι νά οίίασι λόγον περί τών πράξεων τ.οΰ Μονάρχοα , πρέπει καϊ νά εχούσιν εϊΒησιν περί τών γραψαμϊ&ΐύν προ$, άυτόν. ,,'ύ ςρατηγζς' Β ο·ν α πάρτη ς παραπονεί ται πρός τούτοις) οτι-, οτε /ζ-ήΧησΐ νά λά&α βι βλία αίΐο' την 'Ευρώπην, ΐ/φά τηααν ο σο διελάμ-