— ί 206 ) — Της κεφαλής του , σφετεριζό μένος την εις τον αίσχρως άποσια· πώμενον συγγραφέα- οφειλομενην τιμήν, επειδή δεν έχει £κ φύσεως ούτε δεξιον νουν ούτ άλλας προς συγγραφών αναγ καίας ιδιότητας να τ ν,ν ατίοκ-Γηση μέ Τ ν,ν άζίαντου· "Οςις εκ του εναντίου συγγραφών δανείζεται χαίρια των προηγουμέ νων αντοΐί συγγραφέων, και πιςά αναφέρει τα εξ αυτών δα νειζόμενα, οντ' έ μπορεί ούτε πρεπει νά 3εωρηται ως φιλολο- γικοΰ εγκλήματος ένοχος· ΐίοση διαφορά μεταζυ Του να αίφι· ληίί$τις από συγγραφείς χωρίς να τους βλάψ^, και Τοΰ να -τους χ.λίψν<! Συγχωρημενον είναι να κλέπτη τις κατά τοντρο- πον των μελισσών, χωρΐζ·να αδικ% κανένα' δεν νρεκει ομωζ νά μιμηται τον μύρμηκα όςις κλεπτει όλοκληρον τον κοκ· χον τοΰ σίτου. 'Ο θωμάσιος (ΤΗοτηϊβΐιιβΊ, συγγξαφεύς Της ιζ Εκατονταετηρίδας, συνέγραψε βι^λίον ετίιγραφομενον ίβ ρΙ»* §ϊο Ιίκιτατίο, 'όπου πραγματεύεται «ερι των δικαιωμάτων, ίσα 'έχουσιν οι συγγραφείς προς αλλήλους εις τά συγγράμ ματα των, χ,α) περί των κανόνων, τους οποίους πρέπει φυΧάττωσι κατά τούτο. Οΐ παρα€αται τούτων των νομών πολ λάκις έςεσκεπασύησχν και εόεατ ρίσόησαν δημοσίως. Τοιούτο; πΧαγιαριος (αν ν,ν-χι συγχωρημένων νά δωσωμεν και ημείς ε'ί τους τοιούτους το αυτό όνομα) ητο κάποιος Στέφανος Αολετο; (Εΐίοηηο ϋοΐβΐ), περι 'τοΰ οποίου διηγείται ο ρη6εις θωμΆ- ί τιοςοΤι ε6εα.τρίσ()η εις το Κοινον από τον ίίάρολον Στέφανου, νου οποίου 'έκλέ^ι τά εις Την Α'χτινίκην γλωσσά ν υπομνή ματα , έτι δε καί Τα τοΰ Βισολίιυ , τοΰ 'Ρικίον και του Λ«- ζχρου Ηαϊφίου (Ιιβϋίπΐϊ Ββΐί), και τά έπρόσύεσεν εις την Μ- Τινικην του γραμματικην , εκδώσας αύτην εις δύο τομουζ εις φύλλον έξογκωμέν ην, εν ω πρότερο ν μόλις συνεκρότει ΐ"Ά μονον τομον, κα\ αυτόν μετρίου μεγέ(ΐόυς. "Ε χομεν, φίλοι , και ημείς όχι ολίγους πλαγιαράνς μςΤμξύ των λογίων μας αλλ*, αγάύίή τύχ^, όλοι αυτοί εϊν&{ εκ της παΧαιας σχ^λαςικης α,ϊρέσεως, οίτινες μηδέν ΰγιεζ ικανοί 'όντες άφ' εαυτών νά. γεννήσωσιν, άλλ' ούτι καταίε- χόμενοι νά πρ$ησιασΰωσιν εις το Κοινονάπλοί μιταφρα^ > καταφεύγουσιν οΐ άπηλπισμένοι εις την αίσχραν κλοπην, ελπίζουν νά κρύ'^ωσι την άτιμο ν πραζιν και Την γυμνότ^^ ΐμν, αφυως και ά,τόπως συβράπτοντες τά 'ίδιάτων ράκια Ρ 1 (Γβ λαμπρά ενδύματα. α\\ων. Ματαιοπονοΰσιν οΐ δείλ#* 01 '