-- ( 3 ) ~ <ιψ, ανεγείρει ε'ς την χαρίίαν μας άκροτάτ-ήν ϊΰλά&Ίαν χοΐ εΰγνίύμοβίνψ. „*Η Ε^οχΟΤΚΣ Σας ι ωσσν όττσί «ί»3ί το οργανον των Βατίλίχοίν ευι ργεσιών το& ημετερον μόνου χαί χατ ' έξαίρεαιν παντός άλλου, Προς ό ταν, παραχαλοΰμίν νά λάήι τψ χαλνήνφ νά υπο£άλ·η είς τους ποία; τον Θρόνου τ-ης ΑΤ- ΤΟΤ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΟΣ τα^τα ρας τ « γρο· νχματα, ΧαΙ την σπίριόριςον προσοΜι'-Λσίν μας προς το ινδοξον " ΕΘνο ? , προς το όποιον (ΐμήα χρεώςαι -χα9ε μας ΰπάρξεως/' 'Απαντησ!; ίοδεΐ»» 6ζ ο'νίμΚτο; τοι/ Νομ.οΒίΧιχη Σοιμΐ. τος καρα του Β α ΡΟΝ 0ΕΟΤΟΗΙΙ, Προε^οου τον Α^'τοιΤ, σηαίΐιομίνϊ) 'τί) I. ιοί 4»**μ.??Αυ του Ι8ΐ7 «ο^-την -ο,^Λν τη; ΑΓΤΟΧ ΕΞΟΧΟΤΗΪΌΣ. „ Μ1Λ.ΟΡΛ , Άϊ ^νατοϋιι βέ$αια α! έχθέσΐις των λόγων μας να ηίριγράψωσι χαί ίεατέραν φοράν άποχρών· τω; χαί με ζωηρά χρώματα, τ γ, ν οαψ εις βά θος αΐσ9ανόμ·9α εΰγνωμοσύνψ 5ίά το φτφίσμα τ^ς'Επικυρώσεως ,όί ο>3 το ΒαϊιΑικον ΑΓτοΤ Ϊϊ - ΌΣ εϋχίνως χ«τί5ίχ9·/] να τιμήσ-η τον Νορκι- θε-ιχον Χαρτών, τον οποίον, ως έχ μιας φυχης χαί θίληαίίώς , οι τίαριςάνοντες ~τας 'ΐον/ου5 Έ" ηαρχίας υιοθέτησαν. Δεν έχομεν πλέ ον νο φο^Ίωμεν ί!ί το εξν,ς τας δυςυχίας εχείνας, τάς οποίας το συμφέρον του ΈΜους μα-, μας. κατ·ή>)άγ>ια>α να προλαο'Λ· μιν , χαί όχι να πρΌσμίΐνωμεν. *Η ΈλευΒερία επανέςριφεν ιίς τ η κ παλαιάν τγ,ς Ππτρ/οα , και •η, πολιτιχη ευτυχία, της οποίας χαταςαι'νιται τ <ύρα οι/'τϊ) ςοίχίίωδν,ς βάαις χαί το" $ίμί- λιον μετα-ΐι είς πόλεις σύγχρονους χαί αντιζή λους των Αθηνών χαί της Σπάρτη; , Άέλίι εί ναι απεριόριςος , *α9ϋ)ς τοιαϋται είναι χαί η 3ο- |α τϊ]5 Βρίττ«!/£χ^5 Αυ'τοχρατορίας, χαί ν] Γίν - «κοτη;. τοϋ ίΐ^ιποϊ.,. ος » 5 . ί ( * 5 ^«ΐ»· «ρο* ίριΰα, *«(' *ί ί^ίΐΜ^οσί/'ννι τ ω ι/ παρ «υτ οβίίρ#» ςατευομένων, 'Η ει'νοϊκ* και ψιλό ν ρ ν ν δεξιωσις, τη» ο ποίαν το ΣββαΣΤΟΝ ΑττοΓ ΪϊΟΣ χατεδέχθιΐ νά χόμη προς τους παρ -ημών ΆπεςαΧμένους, ρνταναΆσ. ίπώκβ 8*5 ολονς τβΰς Συ^ηολίτας των. "05 «ν ο Β ΑΣΙΛΕΧΣ τ·^5 Μί^αλης Βρίττ α» ι ολο; το; κ"ίφοιΐ5 γροντι$ας τοό, <τκ}»" ■χντα$αίν'ύν οπο το "Τψος του Θροκοίι τοο , σκ- νομ.λίΐ μετά τω» άίιλρ'Λν μα; πιρΐ τώ ϊ${'λ» τίι)ΐ) σ!/α^«ροντ«ι/, τθϊί« ίίίοΜρίϋΐί ρί ιΐίτοβχί- Ί«ί5 γενναίας , *οι/5 άηο^ειχνΰΐι το ευ'§ιά3ιτον της ψυχής του μΐ βο-ρολη χο; ϊ,αμπρα ενέχυρα -ιών ιιΐποίϊίώ» τοι»» του$ δι'δΐί τός τιρ,α; ει/ος |{- ,χ(ύριςθΰ Τάγματος , συςνβεντος, χατ' αυτήν τη» ίΐίρι'ςασιν , ΐ'πί τοτίτω εις, βραθεΐον χαί αν χαμοί· 6νν τοΰ ζήλου μας, τοιίϊ αναθυμι'ζει τας άρεταί των Προγόν.ύν μας , χαί τοΰί ίι'ίει να χαταλά· £<ύσιν, ότι η μονάχη πληρορορία, την οποίαν είχεν, οτι τα <τ~ίρματα των αρετών αυτών ζ'ϋο. ^ον^ΰσιν ετι τους Νησιωτας) το» ίχατάπεισε νΐ αυγχ,ατανίύς-ή εις την κο:νη!/ τγς ΕυρΜπηξ « μ - θυμίαν, $τις ντον τ 3 να γένη ·η ΜκγαΛκιΟΤΗΪ ΤΟΤ ° Προςάτης των. 5 Κατά αλ^Είον, αί ψιιχα! μας δεν ήμποροΐίσι νά μί'ν<ϋβ& ίΰχάιΐ'Οΐ άπο πλέον τίμιας ά~ο%εί- ξεις χαί πράξεις , αί οποίαι, εν φ μας εγγυων· ται όλα τά χαλά, οσα ,πρέπίι νά μας έτιίαφι- λί'ϋ'σν] ο' Θρόνος εκείνος, έλκουσιν έν ταϋτω τίδ προσοχών μας έπάνν ιίς το πρ'ιίτιςον χρέος μας, £?,λ. εις το νά χα-ας-ή'ίύμ-ν αζιοί τω» Προηα· τ ορ'φν μας, "πρνγμα ; το οποίον ιΐναι η Ιδιαιτέ ρα ΐπι%μ:'α ίνας ϊίρίγγιπος "Αγγλου, όςτις ο μιλεί μετα των Γραιχύν, και ο εντελής έπαινος ενός Ααου, οςτις αγαπά νά χάμη επιδόσεις εις την δοξον, — Το σΐ$3<;όν όνομα ταυ Πρίγγι- ■κος τούτοι», ») γενναιότης τοΰ οποίου εΐΐιαι το'- 9<» Μίρινοο^ο; , οαον £%&( υκερ.σχυρά , 3ίΚΐι