('ί '-ά γραρόμιΐίά αοΰ, αλλά το εϋαίαβτ,τότξρζ* και τρϊγερντ£ριν <<« *°» άνθρωπο» τ$ς τί^« «ίΐρίδ·/), ρ'λί, ΐγγιγμέναν, ε'ζήτει Σχα- Κβπο/ηΐϊί», ο9ϊν Ιία »α χατβσγάβω τ^ν ψύνψ ■αότής της φύσεως, άιαγχάζομαι ^'δη με δυαβ.· ρε'σχίιάν μοι> να σοι άπβχρι,θΐύ δημοσίως. 'Α ναχαλνφας , ψ/λε , τον χίριον οχοηόν της προς τον εν ίίαρ '.σίοίς χύριον Νίχολόπουλον επι- βτολής μου, "ομολογείς εν ΜΑ ιχριν(1α> ζ τ ι είναι άτοπον ι/ ά σ τϊ κ%. !ύ μεν λ α μ η ρ ο υ 5 λ ρ β 3 ρ ο μ ο υ 5 ^πβί'νί&ι* χαΐ ί} 1 - κωμίων εις τ ο Κ ο ίν ο ν ί ιά π ρ άφ&Μ$ α τ α οποΐα άχόμη δεν ε φ αν η σ α νΤΨΒτ Οΰτω λοιπον ίΰρ/σχίίς άτοπον το ναπρα- κηρΰττωμιν επαινιτιχως χαΐ μι αότόν τον τρό πον να ενισχό(ύμεν τον.ς ψλοπόνουςεχείνοιις α.ν- δρα 5 , οΐ οποίοι ίπιχειρίζονταί τι διά το Κοίνο» (ργαν έπιαψελές ; Τάχα ο» ελάμβανες, <ρΛί , την περιέργεια» να ψυλλολογησης προσεκτιχίύτίρον τ ας φιλολογιχάς /.ιλ πολιτιχάς εφημερίδας των πίρωτίσ^ίνων έΆνών ττ; Ευρώπης , έί'ν ηθίλί^ απαι/τησί! μόρια παρόμοια παραδείγματα λαμ πρών προδρόμων; Και διατΐ όχι- οπόταν πάσας δυσχολ/ας δεν ιχει να ύπερνιχήση πριν γ9άσει (Ις τό τίλος τοϋ σχοποαμίνον τοα , ό'ςτις ι'πι- χειρι'ζΐται τι διά τό χοινόν χαλόν · Κ αϊ άψ ου ημείς δϊν αυνεισφϊρομεν τό παραμιχρότερον (Χ μέρους μας αρός πραγματικών βοή$ΐιβ» τοό κοι νού τούτου ενίργετ ου, είναι £ τ ο τον τάχα αν προλαδαντως ετ^ιληρώσαμεν μέρος των] προς την ψιλοπονίαντου παρά παντός ίόγνώμονος ο- μαγίνοΰς όγΐιλομίν&ν ί^χωρ'ίι)», · Άλλ' απίιυ- χι» 4πΐ τέλους ΐι'ς το έπιχίίσημά το», Η πει ράζει ίμέ, όςτις επαίνεσα προ'τίρβν ί^οβΐΓως μόνον τόν σχοπόντου, αν ύστερον χρίνω βιίτ» ίο επιχι ρη α τον· 'Αλλ' ε'γώ , φίλε , αοΐίπεύ- χομαι «* ψυχής αλλ ν) ν ά τ ο ί'α ν άπα τβίοηίτην εις τους λο'^ους χβς έργα σου πβ'ποτΓνα μη πρά- ξ,ης, χαΐ προχωρώ χατωτίρω. ,,'Οί 3>κΜ^£βϊτΐ)5 χατβντα #απ*ρ- ρ^βίββθ)^ ό^ρ' I« υ τ ο ΰ ^ίΧοΐος* διότι τα Κβ<»ον 5ί«/ π/ρνί< πλί'ον «Λβ'λο- ^ί« *ρ«ο» ίΰ,χολοι βλλ* «ξΐτβζίί τα κ ρ άγ μ ατ α Χ χ α ί τ α κρίνει." Νβί', <ρΛ·, βΰμγημι } χαί δια τοίτο χβέ ί^οϋ αυνί/άρ-^ν χαΐ οηγχαι'ρω «χ καρδίας εις τό Γένος μας, ότι αψ' ίβιιτοΰ του ΐζεύρει να χρι'νβ τ« πράγματα , »α διαχρίνη το άτοπον όπο το όρΒόν, χαΐ δεν παραδίδει πλέον τα πηδάλια τον χριτηριον τοίι εις δονφκιιόφονς αυτοκλήτους χυ- έίρκνίτας· ,, Ο χ α λ ο' ς Χχ ο ν γ ο ς ψ α/ν (τ α ι ά· χα τ ό νψο ς τ οΖ λρ'^ουτο», ο τι «*- ναι 'Ρν)Τθρ<χ05· 5 , 'Οχ;, (ρΛΐ, οίίτβ 'Ρητωρ είμαι, οΐίτε μΐ ρητοριχάς πολιιτίλίι'ας προσπα9'·ύ να χαλλίύπί- ζω τό όψος τοϋ λόγοιι μου' χαΐ αν ενίοτε απαν τάς εις τα γραψόμΐνά μοη εμψαντιχας ϊχφρί· α:ς, οπο'δίδί α·1τάς μάλλον εις τη» όργ'2σα* νεότητα, ν τ: > ( '·ί τόν βρασμό ν τιϋν παθίύντ ης ποτέ ϊχανόΐς δέν στοχάζεται να Ιχ'ΰράζεται, πα ρά εις τψ προς την ρητοριχην οιλοτεχνίαν χλί- σιν μαν. ,β.1ς υπερήφανο* και χαταψρανψ τιχην α,νάμνησιν τών Περρωλτων χαΐ Ο ΐςλρι'ων, και τω» σο|>ω» ο'π β ίων αύτιόν" χ. τ. λ. 'Αλλ' (5 χαλί 5ν5ρ»πί Γ σοι εγάνη ηπερή- ψανος χαΐ χαχαγρονητιχη άνάμ,νησις, αν , η από πα-ρ;ωτίχον ε'ν$οφτια<τμόν, ^ από ψιλολογα,φ πεποίθηση* χοιούμενος, άναψέρνν τα ονόματα ΐώ δυ'ΐ) αρχηγών μιας παραδόξου αΐρίσεως, ^Τίς <)*ι»ΐ}£?; χοτί αννετάψη μετά τω» αρχηγών ?53« χ<*ψΐς εληΐς να ηναι ποτ* να άναγΐνννβ^, ΐ£φ!Δΐ)φβΐ^4β λ λ, »·<ι ιν χβ;ί όνίΐρο'