( «4 ) - *Η άμιλλα αμφοτέρων τ ων μουσείων τουφών , υτίοσχϊΤα» μ;^α το οφιλος, και υ'ρος τιίν Σμΰρνην, και προς το «γένος 1811. £»*τίμ£ίβν, 20. Ν I Ζ Ν Α. "θ Πολ»τα/;%»)5 τ£ς έν Νίζν^Τραικικης κοινότητος κύριος Στέφανος Μπούμπας, τ:ρο3υμη3ε\ς νά συςηβίϊ σχολίΤοι» "Ελληνικοί/ ίν αυτ^ τ# Νίζνΐί, ί/β τους ι^ους των συμπολι τών αΰτοΰ, επρο€αλε πρώτον τον σκοπον αΰτου προς τους αέελφους, και ίόοίν αυτούς συμτίρο3υμουμένους, έγρα φε ν αμέσως προς τον ε κιΐ έπαρχο ν ι ζ^τ^κ τν^'ν αεί ι αν , ητΐ{ ίυ- ,&ιίς και εδό3η. Μίτβ ταϋτα συνέέραμον ολα τα μίλ>ι τ^ς κοινοτ^τος, κα! ψν^φνισαντίς ίφο/ιους του έργου, κατέ€αλον εκαςος Ιρα,νον αδρον ε'Ιςτε ο!κοδομην του σχολείου, βι€\ιο· ^η'κΐής συνά^ροισιν , και μισ,Βον £ ι Β α σκάλων. ή φιλοτιμία των Γραικών α·ττείϊίίχ-5ν) μεγάλη, ώςε μεταξύ ολίγων ήμε ρων έφ,Βασεν ο έρανος αυτών εις ε'ίκοσι χιάέας $ου€λίων, και προβαίνει ϊτι εκί το μάλλον· '£ Λ Λ Α 2. Παρατηρήσεις τίνες είς "την του ανωνύμου επιςολνν προς τον κιίριον Αλέζανίΐρον Βασίλειου* — 'Ερμοΰ του λο γίου, σελ. 3^1 εως 336· Φοβείται ό συγγραφεύς της εΚιςολης, μήπως λ ! Κρο- βα.λ$ε ΐσαι $ιορΒωσεις εις την γλώσσαν μας φθείρουν την ωραιότητα·, οττου ως γνησία Βυγάτηρ πρέπει νά κληρονόμη σα ανό Την μητιρχτης, και τάς συμπεραίνει 'φαρμακεράς. ο φό€ος του αποδεικνύει Την δυσκολίαν τοΰ έργου, το συμ« ■κέρασμα του ομως έ·κιίέχιται άπόκρισιν. °0πΌιος επιχειρίζεται σήμερον νά ομιλη ίια τ ν ]ν γλωσ σαν μας, κρίνει αναγκαίως νά τ/,ν , οχι απλώς ως γλωσσαν, αλλ ως Τραικικην γλωσσαν" διάτοΰτο α> άναν- Τηρητοι αρχαι τοΰ συγγραφέως περι γλώσσης εν γένει » ίέν έχουν τόπον νά αποδείξουν ίτι η γλώσσα μας, είναι κα λά ώμιλουμίνη χ.α.3ώς ομιλείται> κα\ καλα γραμμένη κα·