— ( 3*7 ) — Σι>:>6*ίοο. α ■ύαρα'α'ΗΤε $έ νά -περαιωΆη εις τν·,ν Υ,μύρννιν, και εκε13εν 'ίσω5 να ύτταγη εις την^Έυρώνην, κατά την εζ αρ χής γνώμη" Του. και κατέ^ίή μεν εις τον αιγιαλών, κατέ&ή £ε κατοιτιν του και ιτολΰ κΧη3ος Πατμίων, καρακαΧουντές τον να μ,είνη, και νά μη αφ^χν) σκοτεινοί* το ττάΧαι λαμ- ιτρό»» ΣχολίΤαν, τίς ιτατρί^οί τωκ τιι'ν εΰκΧειαν. Ο μέχρι τ^ς ώρας εκείνης άκαμκτος εις τούτο Π αίσιος, δεν ί'<ίυνν).5ιι νά παρακούση τήν κοινήν βοην' έκαμαν,, ενικής·;, ρνείακρυ- <Τί , κ.α< ί·7Τί'ς/!ί"ψί £(\&>ν κα) .ΒεΧων, έιδασκαΧος κοσ- μοιιό3^τος εκείνου τοΰ Σχολείου, ώ πόσον εύφρανε τάς καρ δίας των Γραικών το -παράδειγμα, των ΥΙατμίωνΙ εύγε φίλοι Πατμιο»! μ.ν) να,υσετε τ.οτε φιΧοφροναϊντί ς α- ξίως και τον διδασκαΧον ·κ.α1 τους μα3ητάς, διά νά. «ττοφι»- γετε τον κοινον μωμον , ότι μιοείτε κα\ χατα-τρεχετε τους σπουδαίους ' μωμον κροςρι€όμενον κα.3 υμών, άί οσα -κοτε εττράζα,τε αδίκως η δικαίως κατά των 'ζένων μαθητών. 4 χ,αι συ αίίΧφϊ ΪΙαισιε μη αδημονησης δια τον ρα^υν αγωνχ της διδασκαΧίας· και επειδή ώς μαν.3άνομεν, δεν αντέχει το σωμ- σον , μη φερεις εις τονς κοτϊουςσου μηδεμίαν υκερ- ■ξοΧήν ' η τίατρίςσε γνωρίζει διδάσκαΧον ελεύθερον και οχ» έοΰΧον* κ«ι χρεΐαν έχουσα μεγίςην της ΰγείαςσου, σε τίχ- ΖαρακαΧεΊ νά. διδ-άσκ %ς τά τέκνα, της οσον θέλεις , κάϊ ο- ναις ΒεΧεις' εΧτιίζομεν νά. εΰρης ττρο.Βΰμονς τους 'Ειίιτρό- τιους της σχολής, εις οσα ·προ€άΧ$ς ύκερ τη; ΰγίίαςσου κχϊ τ?ς άνέσεώςσου. η -παρούσα, των 'ΕΧΧήνων κοινή συνδρομή εις τον ανακαινισμον της Ελλάδος , 3έλει τους εμψυχώσει ■κερισσότερον εις το νά κινήσουν όχι ττί3ονς, αΧΧά λίγους μεγάλους και τετραγωνικούς, ύιά νά γρά^ωμεν το όνομά των, χ,α3ως εκ ι των 3 ε μιλίων, ούτω και των κυρ τωμάτων. ,,Πφος ταριον γχρ μϊτΙς αεξιται «'ν^ρ^'τοΐιτί," ... ■ν(ά τον 'ϋμνεδοκλεα (α). "θ '^ις-ΟΓίλ^; $ϊιι χτοίβχίτα,ι μ·» τιΐ» γνχμν.ι < ότι τε , :.ίΤκ και τβ *οιι» ί«» &ιχ®ε'(Βΐ του χΐβ5ι«.»ια^οα ' 'ανοΙίίκννψι (ί» τφ γ. Τ»(ΐ) 'ψ"χ·· XIV·· ',?·) «π «ϊ»β« -ταΧοαοτχπι, «ία. . ,ίϋΐ »ι'{ ΐΜρτυζίκιι τον 'Μμτκίααλιβν «αϊ τοιι Ομ4£Βΐ · τον μ:ν