™ 363 ΓΑΛΛΙΑ. ΕΓοτκ ολοΐ/3ησ£ς της επιςολης τοί Κρο ι/σεμάρχ. Κ«τ« την συνβηχψ, τά χάςρα τον Γλο^- γοίου , Στεττΐν χαϊ Κυςρίν παρεό'ίίοντο, εως οΐ γείνη νέα συμφωνία με τη'ν Προι ισσίαν, ζίς την εξουνίαν τ οΰ αύτοχζχϊνρο; , πλην το μεν πρώτον χάςρον επρεπε νά ττρομηθεϋΰη ρε τ« άναγκαϊα $ εξόδων της Γαλλίας άψ ης η'- ρε'ρας ιίπο^ραψή εκείνη η σκναηκη, τ» $ε λοι- τ*, ίίϊ·'' ης ημέρας ο βασιλεύς εχτελέση τάς νέας του ύπονχέσεις περί τη; πληρωρη; τών ■πολεμικών δοσιμάτων (ΰοηίχίΒυίίοη). Τοί- οντοτροπως, ο βασιλεύς %έργων εις ταΰτην την αυνδήχην, επρεπε νά πληρο·ρρη'<τη την Γαλ- λίαν ουκ ολίγον περί της σιιγχαταΖάσεχς του, γαίριιν ειπών εις τάς σννΰήχας τοΰ ΐ8θ8, χατά τάς όποιας επρεπε το Γ λόγγαου νάπα- ρ«$ο9ΐί εις την Προυσσίαν , ενθύς όζον πλη- ρωίή τ& ηιααυ της ποσότητος των πολερικών δοσιμάτων. Άλλ 1 η Γ αΧκία ο εν ερλα'έε και ταΰτην την νια* σννί'η'κην, καδώ; χαί την προ αύτης, εις τρόπον όποΐί μ ολον οτι επροτεί— νοντο Ιλ« τά οίκαΆ μας όποΰ εϊχομεν κατά την συνθήχην και οιά την πληρίορην τών πο λεμικών δοσιμάτων χατά τον Μάϊον ήβη μήνα του παρελθόντος χρόνου , η' Προυσσία ηναγ~ αάζετο εξ ιδίων νά προμηΟεύη το Γλόγγαου και τ* λοιπά χαςρα με τά αναγκαία (22). (22) Απί τη; 24· "Φε6ρ. οζν επρομ.ή- ΰιιιε πλέον η" Προυσαία το Γλόγγαον εζ ΐδί·ΐΛ, οίότι η Γαλλία εκηρν'ξεν , 'ότι Ζνχ ίο9>:σ; ο;» τοΐίτο το χάςρον, $ελου<τιν είναι διά λογχοιασ- ρον του '/οίους της Προυσσίας · το '$ιον έκη- ρυζε κχΐ περί τον Σπίνοαου, Εις την «Ρϋνδηκην δεν άνεγέρετο λόγος περί τών κχςρων νου Ιΐιλλάου χαί Σπανίάου, τα οποία έπρεπεν επομένως νά φυλάττωνται άπα. Ώρουσσιαχά ςρατεύματα, χα! όμως τά Γαλ λικά ςρατεΰματα εμ&ηχαν εις αυτά αιφνίδιος τρόπον τινά χαϊ έμειναν (23). Ένω λοιπόν η (23) Και όντως εις την σννδηκην ο εν εγΐ- νετο μνεία τις περί τών χάςρων τοΰ Πιλλάου χα'ι Σπχνδίου. Η' Γ αλλία εχήουξεν, οτι δε» είχε χρείαν ρητέ τοΰ Γραουδίντζ, μήτε τοΰ Ιίολοερ/, περί δέ τών λοιπών χάςρων ούδε γρΰ εροεθη. Ο' βασιλεύς εζητησε νά μη γύνη μνεία τις περί τούτων · πλην εηυμψχ,νη,η , οτι ημ πορεί η Γαλλία νάλχοηείς την έςουιίαν ταύ τα τά χαςρα, ρ." 1 ολον οτι τούτο οΐν ίσημιιΑ— δη ρητώς εις την σι/νδηκην. Ε"«ν η«7»ν εκ τοΰ αριθμού τών εξηρημενων χάςρων, ίπρεπεν »- ναρ^ιδολως νά γείνη μνεία περί τοΰτΐύν χατ 'όνομα, "Αρα εκ συμφώνου χαϊ τών Μο δυνά μεων χα! οιά τάς περιςάσεις εμ&ηχαν εις εκεί να Γ αλλιχαί $ννχμεις, (Μετά ταύτα άναφερει ό Μονίτίορ τρεΐς επιςολάς τοΰχόμητοςΣαίντ- Μαρσάν, Γαλλιχου πρέτοε>ιΐς εν ΒεροΧι- νω, τήν μεν άπο 2ζ· Αιτριλ. ΐ8ΐ2. την ζ ε άπο 28. και την τρί'την άπο 20. Εις ο λ»; τνντας άναψ,ρει ό Σ α ί ν τ - Μ α ρ β ά ν οτι ο βασιλεύς της Π "ρουσσίας και ό μ,ινίςρος του Αρίερ €ε ργ ε^ειζαν μεν πασαν προθνμίαν εις το νά βάλωτιν εις το Σπάνδαου τάς άναγ- χαίας τρονάς χαί νά φυλχ'ττηται από Γαλλι- κην φροιιράν, ομως ελοπουντο μίνον κατά τού το , οτι το τοιούτον είείχννε £υσηςίαν τινά εχ μί~ου~ τοΰ αΰτοχράτορος προς τον βχτιλεα, ρ' 'όλον οτι ούτος ητ&ν πρόθυμος νά ίΐοηνητη κατά πάντα τοις_σ·/.ο~ούς της ΐίαισαριχης Μεγαλείο- τητό; τον. Ιίον οε η' -ίίτη ε~:ζθλη το * κόρη- τος Σαίντ-Μαρσάν, Β ι ρ ολΤνβκ, τΐ] ϊρ. Α'πρ'λ. ι8ΐ2. %.9ες ίτπίρας ετΰγχανον εις τον $ούχα τοΰ