— ( 5 2 ) — πλάτους κα\ τοΰ πολικού κύκλου (α), τ6 οποίον βέβαια δια τα συνδεδεμένα αυτω αλλεπάλληλα δεινοί δυσκόλως άί- λει επιτύχει άλλος· Αί υπερ€ολικά ι χιόνες κ α! όμίχλαι εις ταύτα τά ύδατα κάμνουατι τι^'ι* διακρισιν και αυτών των πλησίον αντικειμένων αδύνατον ' και διά τούτο κινδυνεύει τις πάντοτε να ναυαγήσω επί τίνος Των υπερμεγεθών πά γων ταύτης της θαλασσής, τους οποίους πολλάκις μόλις προφίανει νά αποφυγή. Εντός του μεσημβρινού πολικού κνκ\ου και πλησίον αυτοί! δεν εύρεύη γη, το όποΐον καΐ νποίέτει ο Φορςέρος ως αίτιον πιθανόν του ύπερ€ολικοΰ ·ψιί- χους εκείνων των μέρων· Μέχρι τούδε υγίαινεν ό Εοοκ έπ\ του πλου τούτον, ήδη δε ησόίνησε βαρέως, και μάλιςα ί'ξ αιτίας, δϊ ην πολ λά σπανίως άρρωςοΰσιν οί ναύαρχοι. 'Αυτός δηλαδή δεν ήθελε ποτέ να τρωγη καλήτερα τοΰ έλαχίςου των ναυτών' και οιχ τούτο μήτε έλαμ£ανε ποτέ μεί εαυτου ορνίίια καΐ άλλα πτηνά, η πολλά ολίγα, εσίίων πάντοτε μετά των άλλων το σκληρόν ταριχευμενον κρέας' αλλά τιλευταΊον , επειδή ο ςομαχος αύτου δέν υπέφερεν, κατέλα€ον αυτόν σφοδράI έμφράζεις και χολιχν) £έρμη ΟΡε&Πδ Βί1ίθ5ϋ). Πο λύν καιρόν άπέκρυπτεν άπό των ίν&ρωπων αύτοΰ το κα κόν, ζητών νά ίατρευ$η διά της νηςείας, αλλ αδυνατεί ίι^ι>£χω£, ωςε πλέον δεν εδύνετο νά ανεγερμήτε ίκ της κλίνης■ @έαμα λυπηρόν ήτον νά βλέπητις, πως ελυπώχ»- το οΧοι οί εν τω πλοίω διά τήν άσάένειαν του ναυαρχου αυτών , ο οποΊος διά της ναυτικής εμπειρίας και προνοίας, διά της παντοτεινης προμηίιας, κα) καθόλου, δκϊ τοΰ α πλού αύτοΰ προς απαντας πολιτεύματος, απέκτησε τρόπον τινα υπολη^ιν πατρός' έπηύζανε προσέτι τήν συμπαθειαν πάντων και αυτή η αιτία της ασθενείας αυτου' εις ολύ:ν τά πρόσωπα ε€λεπέτις εγκεχυμένον φο&ν , και £λι4>ν της 4-νχηζ, εν οσω ο Κοοκ ευρίσκετο εις κίνδυνων" οί ττν νοι αυτού ήτον μεγάλοι, ή δυσκοιλιότης εις ύπερ€ολήν , και αί δυνάμεις έκίπησαν όλοτελως, και τελευταΧον εκ·»· > («) Οί η·λ <«ο? χνχλοι απίχ&αι 7«ν «ο'λ »ιι 13-4- μο!(αι ' παρ « το'ρ αρκτικό» ττολς* «ΐί#» ι β* «7«< Ταριβαοτίρχ γ», » τι«ρ« Τον μίΟή αβαινόι',