— ( 666 ) — ΟΊ #οΧλο! όπαδο) έν τη Τερμανία, ούτε τοΰλάχιςον ως νέον αζιον Τινός λόγου έίναι. Διό τι Τοϋτο ήτο ποτέ τό καταφύγιου , το όπο"ΐον εϋρον άδοξοι τινές κ.α! χ,ενόδοζοι ΤραμμΛΤίκοι της περίφημου 'Αλεξανδρινης σχολής, μη δυνάμενοι νά όοξασόώ- β"ι κατ' άλλον τροπον' τά ίϊ σοφίσματα αΰτών έτερπαν μεν ολίγον Τινά καιρόν Τους οκνηρούς Της Αλεξανδρείας (οπου ήσαν πάμπολΧοι) , άλλ' ουδόλως υπερίσχυσαν κατά της άξιο- πιςίας κα\ κοινής γνώμης απαντών των παλαιών καϊ ενδόξων ανδρών, "θ μεν λοιπόν εμφύλιος πόλεμος ό έκκαυύεις εις την πολιτείαν των φιλολόγων, ε ζ οτου εφάνησαν τά Προλεγό μενα Του σοφοί) Βολφίου, δι ν ήγγικεν ετι είς τέλος' αλλ* αμφότερα τά ςρατόπεδα Βέλουσιν ευδοκιμήσαν διά λαμπρών πράξεων πολεμικών, ε ως αν φαν^τις έμπειρος κα\ σεβάσμιος διαλλακτής 3έτων τό σκηπτρον αυτών, ως ιερός κήρυξ, με ταξύ των μαχόμενων · κα) τοΤε όμως δεν 3ελει εϊςακουσβη η διαλλακτήριος αΰτου φωνή, αν μη αμφότερα τά μέρη εξ "ίσου άποκάμωσι πολεμουνΤα. Ε/ς δι Την αυτήν πολιτείαν, κα&ώς και άλΧαχοΰ είσίτινες μ&Τριόφρονες άνδρες, οι Τίνες περιμενοοσι μετά φρονήσεωςτήν άπο€ασιν του πολέμου, συ μ* μορφουμενοι τροπον Τινά προς τάς γνωμας, Τ ας οποίας δεν τολμώσιν οι "τε ν άποδεχίώσιν, οΰτε ν άπο^ί^ωσιν, αλλά τούτο μονον όμολογουσιν, ότι αί τελευτα'ΐαι (ίαψωί'ιαι της 'ίλιάδος δεν είναι έργον εκείνης της χειρός, ητις εγρχ·ψε τάς π ρωτάς' τινές δε χ-α» περιττή ν προς$ηκην αυτάς νομίζουσι. Διατι <5τ ο' * Ομηρος, άφ ου ε δείξε τον ι|ον του ΤΙηλέως φίλων απάντων εΐλιχ,ρινέςατον, ηρώων δε πάντων άνδρα ότα- τον, δεν εχρεωςειν αντιπαραζάλ* προς εικόνας αΰςηράς, κα.) ενίοτε 3λι€εράς ζωγραφίαν πραοτέραν κα) πα&ητικωτεραν, δεικνυουσαν τον υψηλόφρονα κα) μέχρι μανίας βιαιότατον ηραία , γενόμενο ν μεν φιλανύρωπότερον μετά Την έκδίκησίΡ, καί ένύυμοΰμενον τον πατέρα, αΰτου, τον ίπο"ιον δεν 3έλΐΐ πλέον ίδεΐν; Πρέποντα δέ τον 5ομον προς 'έλεον καί συμπά- βίίαν, σεζόμενον την δυςτυχίαν, κα 1 τάς λεύκας Τρίχας το» Πρίαμου , πατρός ιΐς την εσχάτη ν άύυμίαν εμπεπτωκότος , κλίνοντας τον βασιλικόν αυχένα ενώπιον Του φονεΰσαντός τον ψΛ αυτοΰ, κα) έν απογνώσει καταφιλοΐΐντος την κα- βχματωμένην εκείνην διξιάν , ηΤις προ ολίγου, άφήρπασιν «* μέσου τον άνδρειότατο/Ώριαμίδην; Μέχρι τούτο» ίδαο»