— ( 219 ) — και δύναμιν Χόγ&ιν κτησιΐμενος". Κα! τον Αυκουργον ό αυ* ΤοςΣοφιςήνΧογων ονομάζει" χ,α.ΐεις ναΧαιόν γΧωσσάριον εΰρίσ·" κεται,ϊϊροφέσσορες,σοφιςαί· και Σοφιςεΰω, δημοσία διδάσκω. 'ΐ,κειδή οί διδάσκοντες μετεχειρίζοντο ευγΧωττίαν εις το διδασκειν, δια τούτο ωνομασ3ησαν Σοφιςα'ι οι μετ ευ- γΧωττίας ΧαΧοΰντες* Μετά καιρόν όμως* όσοι ματαιοτεχνίας έδίδασκον , δι οΐ νά ακοΧαΰσωσι χρήματα, και δίςαν, ωνομάσάησιχν Σοφι·» ςαι, ώς απατεώνες" 'όάεν και ο Σουΐδας ,,Σοφιςήί, άττα' τεων, καρά το σοφίζεσ.3αι, ο εςι Χογοις αιίαταν". καϊ Μάξιμος ο Ύυριος ,,Μιμε'ΐταίκου και φαρμακοτίώΧης ϊατρόν και συκοφάντης βητορα,κα) σοφιςής φιΧόσο-ρον". κα'ι <5 Αλ κίνοος εις την κερ\ ΪΙΧάτ- εϊσαγ- Χεγει , ότι διαφίρίΐ σοφι- φιςιίς φιλοσοφου ,,τρόνω και υλ^/' Πολλάκις σημαίνει το αυτό 'Ρ ητωρ, κα) Σοφ ιςής ' αλλ ως εσημείωσαν μερικό), 'ϊήτορες Ονομάζονται, οσοι διδάσ κουσα Την τέχνην της ενγΧωττίας' Σοφιζαι δε, οσοι γνμ* ναζουσι τους νέους εις το εύ Χεγιιν ' οάεν και ό 'ίερος Χρυ. σοςομος νψαλ//.; ί'.) ,,Ουχ. εις μουσεΊον άττιέναι δεΐ, ου'δ/ χρήματα αναλίσκειν , οΰδέ παιδαγωγούς μισ3ο8σ3αι, κα,ϊ ΐητορας, κα) Σοφ ιςας"· εκ τουτου συναγομεν , οτι κα) οί Ρήτορες, και ο! Σοφιςαΐ έδίδασκον ευγΧωττίαν. εις τί όμως διεφερον, δεν Χεγει' αΧΧ* ως φαίνεται κατά τήν είρημένην σημείωσιν, ο ΐητωρ μόνον (δίδασκε τους κανόνας της τέχ νης, ο δε Σοφιςής εγυμναζι τους νέους" κα3ως διαφέρει ό γραμματιςής του γραμματικού· "Αλλοι δε Χεγαυν , οτι Σοφιοαϊ ήσαν οί διδάσκοντες αΧΧους τήν τέχνην' Ρήτορες δε , όσοι έδημηγίρουν δια τόν εαυτόν τους, η δί άΧΧους ' ο- *5ίν οί'ρ ήτορες ηξευραν νά καράςήσωσιν τάς χοΧιτιχ-άς υτη- $εσεις με εΰγΧωττίαν, και σεμνότητα" οΐ δε Σοφιςαί ήζευ· Ρ αν νά ΙμιΧωσι με κάΧΧος καί αυζν,σιν. Αιά τούτο και ο ΘεοΧογος Τριγόριος, συνιςων τον Νικόςρατον κρός Ευδόζιον τον ρήτορα, εγραφε ,,Αεχοιο τα$ ημων τούτον, ως ττα^ υ μών, το μεν ρητορικόν ϊ'ριον τψ νατρι χαριουμενος, τά δε σοφιςικός ήμΐν". Οί'ρ ήτορες, κα} Σοφιςαί, έχΐγοντο κα\ ΣχιΧχςικοϊ, διοΤι εις τάς σχοΧάς έγΰμναζον τους νιους μέ πΧαςα$ *πο£έσας , κα) μεΧέτας· Ο 3