— ( , τάςασιν, §εν ημπορούν 2<α μιας ι/β ίμ&ώσιν εις ΙβοςαΒμίαν με τάς νίβς περιςάαεις τοΰ χαιρου , χαΐ ί'πασχον πολλά ί£ αίτια*; τον παρελθόντος χαί τοΰ ίνίςώτος. Ή ίχ τούτων όλων όμοΰ των αίτιων προιρχομϊνη, ώς ε'κός , δυβαρέςηβις ·α- πηρχι Βλι&ερά μάλλο» ν χιν£υνώ§ης , χαί επρι- πε νά παύνν) Βιά τΐήζ χατ' ολίγοι» ενεργεία; το5 χαιροϋ χαί τΐ>ς κηδεμονίας των §ιο:χήσιων, αί όποΐαι, μή δονάμεναι αλλ οτι νά ψροντίζωσι περί τών ΐσωτεριχών υποθέσεων , η$η έφρόντιζον περί αυτών άνενδότως μι 'ώην άγάπην χαί ζηλον. ,'Ομως παριχτος ταύτης της φυ'σει ίυσαρ:- ςψεως υπήρχε χαί ετέρα τεχνιχτ χαί πλαςή, η οϋοώ πνι^αζοιιιτα ίχ σφαλερών ίδιων, (χ φιλό τιμων χαί χιμαιριχών Άεωριών, ίκ χρυψίων χα\ άξιοτιμωρήτων σχοπών , εχ παθών αΐσχροχερϋ'^ν χαί χαμιρπών, πλααθεΐσα και εξαπλωθεϊαα ύιά των συγγραμμάτων χαί λόγων μιας ςοσιαςιχης φατρίας, εδόνατο νά σύναψη μΐ την πρώτην επικίνδυνοι) ανμμαχίαν χαΐ να τη» περιθάλπη τε· γνηίντως, διά νά ίιλανϊση τάς ό:α9ί'α(:ς του *θ(Κθί χαι να τάς παρόρμηση εις τάς όλεθριωτά- τας αταξίας. "Εχαςος, ό'ςις ε'θεώρει μι ομμα άφίλοπρόσωπον χαί προαεχτιχον την χατα^αοιν τών πνευμάτων ι'ν Γερμανία, ετρεπεν ίχ πολλού να παρατ ηρη«3 ότι ίν όΧη τ*) εχτάσει ταυτ>)5 τ-ης ΐχτίταμίνης χώρα-, υπηργ^ίν εραπλωμένη μία ςασίβςίχη φατρία, η όποια, πηγάζουαα εχ της εχλεχηχης συγγενείας γνωμών χαί φρονημάτων , εχραταιουτο 3:ά ταχτιχών ενωσεων, εχουαων βχοπόν να άνατρέ ψωσί την Τερμανΐαν, χαί να άντιτάξωαιν αντί της παρουτί,ς χαταςσσεως της δημοχρατίαν μίαν χαί αδιαι'ρετον, η οτΐΟίοι/δη- πίτί τοίοίτο γ άσμα , προς τον όπο',ου την χα· τ όρθωσιν {ΐτρίπε νά δοχιμασθώσι μόνον σφοίραι επαναςάτιις > χαί τοΰ όποιου πρώτη άρχη επρε- πι νά ηναι η ώατροπ-ή έ'λω» των κί» -ήγΐμον.ων και βζκΐί4(ίν. 06 ) -*ϊ' , ΓΕβ φριχτόι) τόλμημα απε$*φ τψ αΰθα* 3«α» χαί μανίαν της ςατιαςιχης ταύτης γατρίας. Τοίτο το τόλμημα, πραχΰΐ» άπό τον βραχίονα ΐνός μόνου άνθρωπο», οςις ί'αως ο5τι ιΐχι χ α 9* αότό νυυαπίυθυνους, υπήρχι» ούχ ηττζν ό καρ πός τον (ΐ$ους του ψρονιϊν μιας τίνος τόξιως άν· Βρω)των, τό όρατον αποτίλίαμα χαί το άνον* τιρρητον οημΐΐον χαί αΰμπτωμα μιας αποα&αι'ας, βα'ίΐΐας, ίχτίταμϊρης άσ'ΐίνΐιας, η όποια ΐγω- ραθη χατα τούτον τον τρόπον ι'ς την ίχςατιχη» Τίρμανΐαν. Δια νά πληροφορηθώ ίί Γ£$ δΐιτίλω; πϊρι τοίιτου, νθανα νά Άναγνώοη τάς χρίσεις των δι Μασχαλών, των μαθητών, των άαγγρα,' ψιων χαΐ όλων των όποχαμίνων εις τα νεύμα τα των, περι ταύτης της φριχτής πράξε ως, η ι | ϊ ' , ν . , , ί ' οποιζ ινιπνΐυσεν εις τον λαον αγζΐ'αχτηα.ν, πα- ρα ίε τοις πεπαιίεαμενοις ΐγχωμια, ώςε ίν ιβ δίΐίγειρί την εχπληξιν τοΰ ίν~· μίρονς , ΐχίνα τόν $αυμασμόν τοΰ ετίρακ μίρΰ'ιΐ. ,,&ί γενόμιναι επ' αύτοφάρψ τοΰ ε'γχλημα* τος ϊρείιναι ννριπήγαγον ν ιχροξίνησαν χαΐ αλ- λας ερείνας εις διάγορα μίρ'ή της Γερμανίας. Ή Π ροναια ϊλ παρομοίως ι ν;ν ανά'/χην τοΰ ϊο {ξε/νείτη , μεταχειριζομίνη τρόπους ιδιαίτερους, το εργαςήριιν της ψριχτης συμμαχίας των φευ- $ων οιΰααχαλιων μ! τάς πραγματιώδεις χρείας , των άθώΐυν χατά το φαινόμενον φρονημάτων με τά προσωπιχά πάθη· Ή έ'κοααις τούτων των ε ρευνών έχρημάτιαε πανταχού η ΐΐία ' πανταχού εκε§ε§αίωααν τά πράγματα τάς εικασίας · πάντα απέδειξαν τ·/"ν' υπαρξιν χαί οραςιχάτητα μιας φα τρία;, η όποια £'-ίαπειρία εν τω χραπτω τονς απόρους της επαναςάαεως $ιά μέλλον χατά ία μαΚλον χαί ήττον μαχ,ρυνόν· Οί πρωταίτιοι εί ναι ήνωμένοι.Λά των αυτών φρονημάτων χαί α- ξιωμάτων, αυνε'χονται οιά φυσιχης ('φελχυςιχης δυνάμεως, εχουσι χοινωιίαν εν άλλήλοις διά γραμμάτων, όμως το π·ρ ϊβο'ιίρνν δ<β οο/νώ»