- ( 39 ) — ιΐα δυϊηΐώσι να διοογανιβΒώσιν αϊ παραχωρ·/ Βεϊσαι εκαρχίαι χβ9ώς πρίπε ι, χαί νά αυςαθώ- οιν εις τά σύνοράτων προς την Ταλλΐαν τ' αναγ καία χάςρα. Καί αυτός 'ίκαμε την παρατηρησιν , οτι τ κατά την ημέραν της ενάρξεως του παρ- Ι&μ&ντνη ρίλίτ»ι9ί2»β «ρο<τ£ολ? αιαδλβικιι οχ« «ναντίον τών μινίςρων, άλλ' εναντίον του υπο κειμένου τοΰ Πρίγγιπος-'Ρεγέντον. "Οσον οι περί τοΰ Ταλλιχοΰ δανείου, έ&ε&αίωσεν οτι βάλλεται εις έργον δια μέσον ξένων τραπεζιτών, χαί το περιασότερον με Γαλλιχά χρήματα. Ό μαρχέζος Βέλλεσλεϋ ελάλησεν εναν τίον τ ή ς άναγθρας , λίγων οτι καιρός ήδη '^ον να μή χάμνωσι μόνον ίπίδειξιν με την ευτυχία» των Βρπτανών, αλλά πρεπει να λαλησωσιν είλι- κρινώς καί τρανώς , εττε;ΰνρ η γάγγραινα κατα τρώγει ή'&Ί τα ΐίγενιχώτατα μέρη, χαί δεν -ή ταν δυνατόν νά χρυ&η, χαί ας μη λιγωσι καί τώρα, κ«9ως χαί πέρυσι, τά κακά είναι τοπι κά. 'Ρ.ν δέ τω θε'λί; έλάλησε πολλά ό χόριο ς μ.αρ- χέζο9 εναντίον νεωτερισμών , ^οξάζων οτι γίνι- χαΐ εκλογαί χαί (τησια παρλαμέντα ήσαν παντη ξένα εις την Βριτταν.κην ΐςορίαν καί επιζήμια εις την ούσίαν τοΰ πολιτικού συςήματος της Αγ γλίας, χαί οτι επομένως ή μεταρρύθμισις χατα ταύτην την 'ένοιαν ήθελίν είναι επαναςασις , χαΐ ανατροπή πάσης ευταξίας χαί της διοικήσεως. . Ό λορό Σ ι δ μ ο υ 9 ήγωνίσθη τουναντίον νά ψιλιωση πάλιν το παρλαμέντον με την χατάςα- σιν της χωράς, ομιλησας περί των άποψασισθέν- των χαί άποψασισ9ησο μίνων περιορισμών, οί ό ποιοι ομως δέν ημπορουσι να έκτανθωσιν εις το ςρατιωτιχον χ.α^οτι αναγκαίοτατον χαί διότι τό τε ήθελεν αυξηΐη 'έτι μάλλον ν ενδΐια. — Ό κύριος Ααρενλέύ ιλαλησεν εναντίον της προσ θήκης , χα) τότε βληθεντος εν τω μέσω καί αί· Βις τοΰ ζητήματος , άπιδοχιμάσΰη ■/' προσθήκη χωρίς φη<ρηγορίας, και εγχρΙΒη ή άνανορά κα θώς έσυντέβη χατ' αρχάς, μιθ' ο το άνω παρ λαμέντον ανέβαλε την συνέλιυσίν τον τη 3ϊ« 'ΐανουσρίοα. Τ·/; 5. Φϊ5ρ, έδέγβη ό Πρ^ίψ - "Ρέντης, χαθνμενος επί θρόνου χαί περιεςοιχημένος από πολλούς μινίςρους καί αυλικούς, την άναψοράν, η οποία εψηο/σδη σπο τον λόρδ'Μαϋόρον καί από την όμήγυριν τών πολιτών τ υ ς Αόνδρας δια το νεως; τόλμημα χατά τοί βασιλικού ίί- φους του. Ό Πρίγγιφ - 'Ρεγέντ-ής άπεχρ&η μι τροπον ειιμενίςατον. Την επαύριον ήτον μεγάλος ασπασμός παρα τω ϋρίγγιπι - 'Ρεγέντη όλων των μεγάλων της μητροπόλεως, ·ο! οποίοι εγιλοτιμή- Βησαν' να σνγχαρωσι το βασιλιχόν ίίφος του περί τοΰ οτι σχεδόν ως εκ θαύματος διίγυγι τον χίν- δυνον. Ό μέγας $οΰξ Νικόλαος εγ9ασ$ πρώ τος πάντων εις το παλάτιον, Κατα ταύτην τνν εύχαιρίαν επαρρησιάσΒησαν ώς 11ΟΟ άνθρωποι, εμπεριεχομένων χαιτών πρέσβεων της'Αουςρι'ας, 'Ολλανδιας, 'ΐσπανίας, Σαξονίας, Ταλλίας, *Ρ ωσσίας , Ίουρχίας χ. τ. λ. Μετα ταΰτα ΐκρό- τησε το βασιλιχόν υφο; του μυςιχον συμθουλιον, όπου παρευρέθησαν ο? δοόκ-ς Τόρχ, Κλαρεντίας -κα! Γλωσέςερ. Ό κύριος Κο^'ρε' §ε , ο πιρίψημος ίγευ· ρίτης τών έπιγερόντων το ονομάτου ψυτεκίων , ειπε, χαίώς αδεται, προς τον μέγαν δούκα Ν ι- ,χόλαον, ρτι εάν ό πόλεμος διήρχει περισσό- τερον καιρόν, ήθελίν εψεύρη τόσα άλλα διάφο ρα πολίμικά μέσα, ώτε η χρησις τών τουφεκιών ή9ελεν εΐναι δευτέρα μόνον τίΓ τά|ε£. Αϊ όιαταγα1 καί τά επιχειρήματα-, τά οποία γίνονται παντού εν τ·η Λ,ονδρα προς διατήρησιν της ησυχίας χαί ευταξίας ? νιποδειχνΰουσιν, ότι η διοίχησιςΰπώπτενε τη 10. τοίίτοϋ, ςτε 'έμϊλ.