ζ »4 7 ) — (ΓΚίψιν τ"? αΰτοκρατορίσσ^ς Μαρίας ΑουΤζ'πί» ίβι»κ/σο·»)ί Παύομαι και Π/α- ΐζίντζας' η Μί'χαλίΐΐτΊ'ΚΤνκ, αν κ») «* ΊΓολλίον ήμερων φιλάσθενος, ήΧ3εν Ζμως ομού μι τον ψντης, τόν πρίγγι- να Πάρμαζ και ΐϊιατζέντζας, κα) με την Χοιπην συνοδίαν της εοιςεϊς την ε'ίσο&ον *οΰ «αλατίου ιτρός ύπάντησιν του σι- βαςοΰ Κατρόςτης^ οςις Την έσνντροφευ- νενείς τους όντάδεςτης, κα\ συνωμίλη- σε Κο\\ας ώρας μι αυτήν. Δια ταυτηί Της συνομιλίας, η όΐίοία ιίτον ή ΐΓ^αίπι «αρηγορία χαι ϊυτυχνκ α/)«, πήν οποίαν ιΐσ3άν3νι ή αυτοκρατόρισσα. «φ οΰ κα! κατ α τον ΤίλευταΤον ταραχώδη καιρόν υπέφερε το ΐΓλίϊςον βάρος τ^ί ί<ο/χ.νίτίω4 με ακραν ςαθερό τν)τ« και τολμών, αίνε- Χαβεν 'επαισ3ητως φαιδράν οψιν, χ.αϊ ναρεν3υς εφα*έρωσε την άπό(φασίν της του να ύιίακούσ% εις Τι·!ν ιΤροσ'κ.λνΐίΓΐν του αυτοκράτορας καί να ίλ^?) ίι« ,/χί- ( γα '- Ι ; εβδομάδας εις Το μέσον Των συγ. γενών της κα.) γονέων. (ΪΆεν και 3έλει ΐίΐνή.3^ τη 23- δια νά γΧ.9-0 εις το ι ω- ραν μακράν άτι ο της Βιέννης παλάτιον του Ίίενβρούνν, συνοδευομένη από την δούκισσαν Μ 9 ντε β ε'λλβ και «ολλουβ νιςούς αυτί) νπηρετας, καΐ αιτο τ/ΐί?ί καισαροβατιλικούς κόμητας. Αυτή η σε- 'βαςη' Βυγάτηρ τον αυτοκράτορας, την β*ο (αν κατακοσμοΰσι τόσαι άρε τα), και μία, σπανίας εις την ΐςορίαν αναφερο μένη , ψχ,νί εΰπιίΒεια, αναχωρεί άπό την ΤαΧΧίαν, ευλογουμίνη α'ττο ολοντόΓαλ- Χικόν ε£νος ί-ΐα τα ς άπειρους αν της εν- ΐργεσίας προς αυτό. Τ* »7· μ·ϊΐ·α το γεύμα επίςρε^ε* ά αυτοκράτωρ της ' α ουςρίας από το 'Ραμ- βουϊλλέτ εις το Παρίσιον ,και μετά τινας ώρας ύπηγε, συνοδευόμενος από τον πρίγ- γ^κα Άΐε'τ τ ε ρ ν ι χ, προς επίσκε^ιν τον άδελφον Αουδοβίκον του ΙΗ'» Τα ΓαΧΧικα κάςραμιμούνται κατ* ολί- γον το παραδειγμα. του Παρισιού καϊ της λοιπής χώρας' όλα γνωρί&υσι την νεαν βασιλικην διοίκησιν κα\ Καύ ουσία από κάσαν έχΒροπάΒειαν. Μεταξύ τού των αναφέρομε» μάλιςα το Μο γοντία-. κον(Μ8γβηεβ), χύνιγγεν* $έον Βρα'ϊ. σαχ, χα) Μέτζ. _Κ«ί η ' Αντουερπία κα\ Βεργ-οπ-Ζοομ. έζησαν η δη την λευκή» κοκάρίαν, κα) ηνοιζα» τάς πόρτας- Ο' λορδ ΒεΧΧιγγτών εμβηκε, με τά τινα νίαν νίκην, εις την ΤουΧούζαν. ΐ'έου έ« τίνι Τρότ/ω γράφει περι τούτου τον συμβάντος ο αττο τ$.*Ατ(ριΧ· Μο νίτωρ. „Ποσ·ον υπεύθυνοι είναι εκείνοι > οαοι ίτόλμησαν να ά.ποχ.ρύ·±ωσι τάς ά*;ο ι. τον ιίαρόντας κροςαγάς της διοικήσεως, αποδεικνύεται μάΧιςα. εκ τ$ς νέας ανω φελούς αιματοχυσίας > ή οποία συνΐβη τ£ «ο. τούτου υπό τά τείχη της Τουλού ζης· Ο'κύριος μαρσιαλΧης > δοΰζ ΑαΧμα' τ ία. ς ζΣοι>'λτ5» αν καΐ η διο'ικησις έπε- χείρησεν ολα τά αναγκαία μέσα δι ά νά τΐν ειδοποίησα κατα τάχος περί των με γάλων συμβεβηκόταιν, δια τά οποία α- ΐοκαΒίςαται η ειρήνη εις την Γαλλία» καΐ ιίς τον κόσμο ν, δεν ϊμα3ε τίποτε Κερί αυτών και εςερζεν εις μάχη ν, και .νέοι κυπάρισσοι περιειλίχ$ησαν είς νέας δα-φνας. Τβ δύο ςρατεύματα νπεραισία- νάμινα τό άμοι€αΊον σέβας, Κροερχόμε* νον από 'ίσην άνδρίαν, ηγωνίσ3ησαν πά· Χιν αναμεταξύ των» και οι Γαλλικοί ςρα- τιωται άνεχάρησαν, μετά αντίςασιν ί- ρωϊκην, από την ΤουΧούζαν- 'Εξ ήμων ενεσε μεν ό μοίραρχος Τ ω πϊ ν, έπλη- γώΒησαν δέ βαρέως οί ςρατηγοι 'Α ρ ί· σπης κα) Βωρώτ, οΐδε' ςρατηγο) Β ιρ- Χιέρ καϊ Γασγγετ , ο χιλίαρχος εκ. του ίο. τακτικού πεζικού τάγματος, καϊ