**7 το; τοΰ 'Αρχιίρι'ΐΰί μοζ, («*» του περί αυτόν 'ΐιρατικοΰ Κλήρου , άπεγαοΐσΒησαν, χαί εχιιρ'·ύ· θησαν τα ακόλουθα. α. 'Εηειδή χαί οι τιμιότατοι Ε γοροι, χαί Επίτροποι των Σχολίων μας α'πέδειξαν εις ή μα ς «οίκω5 χαλας αποβάσεις χαΐ εκω^ελεΐς τίλίσρο· ρίβς, -εγχρίνομιν τους αυτους να ί'ηοιαλαδ'ωσί παλ;» τήν γροντίδα χαΐ εΐ> το ί^ς, έληίζοντες «ίΐο τον ζήλοντων μείζονα την ωγε'λΐιαν. β'. 'Η Πατρίς επιτρέπει εις αυτού;, οτι με την συμί'ουλήυ, χαί συναινεοιν των ιίς αυτήν τήν <τι>»δοομήν μείζονα συνεισαγαγοντων τον ε· ρανον ) να έννοιασθώσιν εις το να ασγαλισ9&αι το ουναγβέντα χβτα τον υπέρ τιίς παντοτεινής οια- μοι/ήϊ τω» Σχολίί'ω» μας συμρερώτερον τρόπον. γ. Τοί'ξ ΚαοαχαλεΙ, ότι χαβω; «ως τουδί δεν ελειψαν άπι ίδιον ζν,λοι/τωυ κινούμενοι ν- τιέρ τοΰ καλοί τ^5 Πατρί'δος , ούτω χαί έξης ίπιψε'ροντίί ε'ς αυτό τό χείμενον και το πρόσω πον κθί»Μ5 της Πατρίδος , να μτ« λίί'πωσ » ί?5 πασαν «ι )χαιρίαν από το νά παραχινώσι παντα Σνμπολίτην, χαί Πατριέ τ ν,ν, χαί πάντα Φίλο· γενή, χαί Φιλόχαλον είς το »α συνεισγέρη ως ϊχαςοί προαιρεθή } ό'πως δια τ·^5 τω» πλίίθ'»ω» (3οη9ίιας ουςηΊη ίχανώτιρος ο πόρος, χαί αϋ· τάρχης όπωσονν ως προς την χριίαν, χαΐ καρ· ποψορώτερος ως προς τη» αχιπονμένην , χαί πο- θουμένην έπίδοσιν τχρ νέων· δ'. Ή Πατρίς, τους Συμζολ/τας της, χαΐ τους ξένους Φιλογενεΐς, τους γενομένους Συνδρο- μ'ητας δια τήν σΰςασιν τχν εις αΰτην σχ'Λίιων, τους γνωρίζει , χαί τους χηρύττει ως χο.νοιις ενεργέταςτης' χαί διά σημείων εάγνωμοαυνης τ·4ί προς «υ'τοιίς ι αμοϊι με 'τ ψ» συναίνεαν του χα- λοί Ποίμίίίοςτν,ς . τοί πανίίρωτοτοο ' Αρχιερέας της χι)ρ Βί»ίβι«'ι> τοΰ Θίσσαλακκ/ως, διορίζει. £ια τους χαταγρα^ευτας , χα: χαταγραψ-ήσομινους ί'5 το ί|»)5 νά ^ί'κ/,ταί *βτ' «τοδ Μ»η ; αο'σΜ- ϊ38 ι;ον, χαί κοινή ζί-ήβις μετά ΜονοχΛ-ήσίας, χαί παρρ;«αςιχ·/)ς Αρχιερατικής Λειτουργίας, υπέρ αψεσκύζ, χαί ο(οχγ,ρΐος αύτιαν, να ύναψιριύνταί τα τΐι,ια ονόματα τ'-ύν εκ' αμ6<ύνος } χαί να ψβλ- Κν,ται το , αιωνία η μ ν·/, μ η. ι. Τ ι ' 5 ν ■<. , \ ς» < ιι '/ιμερα αυτής της τίΑδτν;; ια μην είναι η Κ υριακη τν,ς Ορθοΰοξι'ας. οτε χο9ως '^τοιι το πά λαι συνήθεια, ο! 'Ανιερωταί εις τψ Εχχλη- αΐαν , χαί οι Συνύρομηταί τών Σχολίίωιι άνενε- ρ',ντο , χαί συνύ'.αι'ύνιζ',ντο όμοϋ > ολλ» ίια μεν τους 'Αοιερ'ύτας να μένη πάλιν ή αυ'τνΐ , καβω'ί χαί 7]δν) έζαχολου^ϊΐταί' 3ια δί τους ΣυιιΟρο* μν)τας, £*ιΐίιδ·/ϊ προ χρόνων ι'ξε'λιιιε (όιά το να ίιελύΟ-ήσαν τα ενςηματά τ&ν απο τας χαιοικας ηεριςασίις *) , να άναυε^η , χαί να ύιαιρϊίη . χαί να είναι πανιοτε νΐ προ ου'-ινς Κ υριαχ-ή της 'Αποτ υρωσίως · χαί η τίλίτ··) να γινηται με' ο· ϊ,ψ τν,υ ζηνατην ηα^ηαι'αν, χαί λαμπράν φα!· ίρο'ι^τ» της Έχχληοίας. ί. Προς εΰχορίςνριν των Συνδρομητών, χαί χαραν τιαν γονιοαν , χαί της Πατρώος χοίΚώς, οΐ Διδοσχαλοί νά λαβ'Αοι τ*)ΐ' φρόντιζα εις το νά γίνγ εξέτασις τωκ μο^ητων ο>α τ ας ηροόοονς τω» την Κυρ/αχηυ τ·/ς Ορίοοο^ιας, έμπροσθεν του 'Α ρχιερί'Λς, χαί των 'ΐπιτρόπχν, χαι τωΐ' Εγχρίτων τη; ΠΛ τεΐας, χαΐ τω» συνιλευοο- μενχν λοιπών ΙΙοΑ:των. *) Τα ο:ομιτα αυ'τω» των αίψνη'ςων ητον συνήΒΐια να αναφέρονται ί~' "Αμ$'Λνος τΐήν Ι!υ- ριαχΥΛ της 'Οα^οίοζί'ας , χαί νά οιαΚύνίζωνται άπϊ του λατν ομού μ( τους Αψιΐρ'ύτάς εις τη» οίχοίομην, χαί χαλλνπισμόν της Έχ/.λησι'ας' άλλ' επειδή μετά τχν παυσ ν αυιω» τω» ττο'ρω» τό Σχολιΐον ίέν είχε τ·/ν ττρϊπουσαν χατάςααν , διό τό νά ε'χρατεΐτο άπο το' Κοίϊο» της Πολι- τε'ας, τό οποίον δ.έκειτο χαχως α'ίϊ ο τας χα ψί χα ς ανωμαλίας , επαυσε νά άχολοϋθηταϊ χαί αΰ· τ υ η συνήθεια. "Ηδη ίϊ πάλιν, συςάσεως γενο μένης, άνενεΐύΒη, χαΐ διαιρεθεΐβα μετετέθη εις ■χήν προ αυτής Iίυριαχήν. ♦ 2