τας I ποία ζ ό ϊ\αχι~ος ςοχασ;χ.όζ σου προξενεί εις Τα; Ίνας σου κινήσεις, αϊ οποΐζι επανα\α\χ€*νονται την ιδίαν ςιγμν,ν εις ί/χϊ' δεν (μ,-κορίύ να εννοήσω πως τούτο γίνεται ' αλλα ίί'ν β\ί1Μ κάνε ν 'όχν\μ.α, και εάν ήτον τοιούτον Τι έπρεπε αχ το αίσύανύω, Ση μ,, Ύοιαϋτχ τχ κατά τον Ζ. Μ. τεράςια , όσ*α οιά τ^ν Τελευταίχν φορών εδυνήύην νά .μεταφράσω '^α\ να κοινοιτοι/,- θ"£ο £ΐ'{ τοϋ{ ο/ι.Ίγενε'ΐς μ,ου. 'Ακ. Πολ ι» £ωΐ£ η ί· ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ. 'ΐέίαι περ*ι της κατ "Ερχ/τμον έλ.φύ>νη<τεωςτν!ςαρχαίας Ελ- λν)»;χί)5 γΧάσσης. (Μβοη ώΙ>ορ υηββΓβ Εγ8»π»Ϊ5ο1ιο ΑαίίρΓ3θΙ»β <1ββ ΑΙΐβπςοΗΐίοΙιοη.) (α χ, ο λ β υ 6 ί α.) Αείίπρον , ο σο μ βια τιΐν αλλ 141/ εράτ^νιν (αν &η\ονοΐΊ $εν διέφεραν κΜΧου το ι , «| , υ , £ΐ, οι) ό τις μονοτονίας Χογοζ £(ν ίίν«ι β(4αια. ϊκανον επιχείρημα, ίτι διαφορως επρο- φεροντο' διότι εις πα,σαν γΧωσσαν Φχεδον είναι εν φωνήεν (πίκρα,τοΰν ■ εις Την Γερμανικών , φιρειπεΤν , χ.αϊ τ/, ν Γαλλιχ,^κ, Τβ β (ι)' «ναι όμως α\\% επιχειρήματα. — Α! 'ςορικχι μαρταρίαι περί της προφορά.: τον ν) ως ι , είναι ■«>- λα αρχαία ι, «ς και αυτό το 'Α^φά&ΐτοιι τ5ί<; Κοιττικνις γλωσ- σ Μς (2) φαίνεται μαρτυρονν τ^ν προφόρχν ταύτην· διότι εις αντην ευρίσκονται νίιΐβ, ζϊάα, 1ιΐ<3» < Λϊ<1β, 'ΕίΓίΐίιι 5μ ω ζ Γ <' Λατίνοι εκφράζασιν αΰτο (γο κ} συνήθως δια,τΐβ, Χ,αντιςρα- (0 "θ»* ί»^ϊ55ς9υϊται ί:'; ·κ'' > ίιοχβλογιχ-β; 3β»?βιΐ}ΐ.ίν«, βιναι 6χ· »ϊοί?ο*τϊίθ» *«ί βξυτβιον 5Τ3οί»ι»ο'ντω» αιβθτΗΐϊΤ·!"' ίιοτι αυτα 8*· Ϋίϊζη το" ϊ, Ηιο./. δρΐΐι , ιρΓΪηςβη> 5ΐ!<Λ , Χ4Λ1 , 8ο1ιΐηιπΐίΓ, ΡίίεΗ , 8οΗίί, Παια'θ. Ββι·η1ι»Γ<1« βνί. α'νωτ. ΣΑ. 165· — Δι * »* Η η ' ν βναιρ»^ 8ν β* ν5 00 τχ ηίη αττα^ ανϊ'.^βθίντ* ι $8 Τ'Ν τ ?*Υί*· Α*ας. Γ'^.ητωϊο!/βϊλ. 103 — 11.3- Ο) Οαρίϊβ^ 1ίιΐ£ΐι· β* τβίαιίϊι ΡΗΛΙΆΟΠΙΟΑ <1 ΟΡ<*Ρ# ι ροβΐ ·*- Ρ'ϋΐίοηβηι ΐιηρΓίιηΐ· Αΐίχ.ίικίή Μ »»ηί ηιαςΐ* ιββ^ίβ^ιΐί οοββίί βι Ργ Φ£μι> ηι. ΗβηιβΙίΐ, Ηαπηοηίβ Ιϊηςιι&ηΐίΐι Ιοιία» οιΊή». ρ. 5&9·