— ( 208 ) 3ικος, άλ\ά και ο Κα,τηρ της φαμίλιας, αλλά και ο γεωρ γός, κα.) ο κτηνοτρόφος, καί ό οικονόμος, και απλώς ό πά σης τάξεως άν3ρωνΰς· Δια ταΰτ*. άρα τά προτερήματα- ο Ηίνοφων, £ίν πρεπει να λείπχποτε μήτε άπο τά σχο λεία, αλλ» /χιίτε *αϊ από τάς χείρας Το» κά3ε άν3ρώπου, ίιωρισμίυαυ νά ζήση ΐν) γης. 'ΐοου τι ε1·Κ ε ΐίερ\ τούτον καί ο 'Αλικαρνασσεύς Διονύ σιος (,κρισ. παλ. συγγρ·~) ,,'ο μεν Ξενοφών 'Ηροάότου ζη λωτής εγένετο κατ α τ» τάς πραγματικάς άρετάς και τ ας οίκονομικάς, και τάς η3ικάς των διαλεκτικών, τη μεν ο' μοιος, πη όί έλαττων' ελεγκτικός μι ν γαρ κα\ κα5 ιχρός τοΤς ο'νόμασι , κα! σαφνΐς, καί εναργής, και κατά την σύν- 3ισιν ήύ'ΰς καϊ εύχαρις, ως καϊ ιτλεΤον «κείνου* υψονς βί καϊ μεγαλοπρέπειας κα3ο\ου του Ιςορικου πράγματος ουκ. ίτίετνχεν ' αλλ' οι>δε το3 πρέπονΤος τοΤς προσωποις τ'οΧλά* κις εςοχασατο, περιτι3ε)ς ανάρασιν ίοιωταις και βαρ4'άοοις ισ3' οτε λόγους φιλοσόφους, λέξει χρώμενος λο'γοις πρε- πούση μάλλον , η ςρατιωτικοίς κατορ3ωμασι. ιί Ύον ®ουκυδί&ην ελα€ον ως παράύειγμα. ο Φίλιςος , ό ®εόπομπος, χα! άλλο»' εξαιρέτως &έ ό έχ. Χίου Θεόπομπος, εΐς των του Ισοκράτους μαθητών οιά του ρητορικού αιΐτου εις την ίςορίαν πνεύματος η3έλησε να τον μίμηση κατά κάντα' ο χαρα,κτήρ του λογού ομως ην υπέρ το έ'έον το νισμένος και τεχνιυμενος, ως λέγουσιν, ώςε πολλάκις ο υπέρ του ύ'4ους αυτού αγων^ ε^ριντεν αυτόν εις άλα,ζο- νίαν,.έν ταυτω ίέ σννεπλεκε καί (ριλοσοφικαξ ίδεας μετά της Ιςορίας. Τοιούτοι ΐτι ήσαν καϊ ο "Εφορος, και ό Καλ- λισ3ένης, ο μεν Ισοκρατικος, ο όί 'Αριςοτελικός. Περ\ του Φιλίςου . ίδον τ) ε1ιίεν ό 'Αλικ· Διονύσιος (εν3. άνωτ·) ι,Φίλιςος ίβ , μιμητής ες} θουκυέίέου , ε ζ ω του ίί3ους· το μιν γαρ ε\εύ3ερον και φρονήματος μεςον , τούτο ΰέ 3ερα- νευτικον της τυράννων και άλλων πλεονεξίας' ΐζήλωκε £« πρώτον μέν το τήν ύπό3εσιν ατελή καταλιπέΐν , τον αυτόν εκείνου τρόπον' ου μην άλλα καί τήν αταξίαν αυτοί της οικονομίας, καϊ δυσπαρακολοΰ3ητον τήν πραγματιίαν τη συγχύσει Των εΐρημένων πεποίηκε.' 1 κ. τ. λ. Η αννι'χιικ ά* ολο υ 3 »7,)