ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙ ναα *«ί ζέας χην έψη'μερον ανδρός «χάςοιι τρα- ψν ι). Κίρ. ΙΒ'. Η* αμέλεια των φυλαττόντων "Ρωμαί ων ςρατιωτων παιδεύεται. ΤΙερί δέ τών εχείνω τω το'ιτω την ρυλο- χνιιι εχλιπον των , χ«9' ίΐν άνέ&ησαν οί Κίλτοί, ζητήσεως γινομένης, ο,τι χρη ποίί&, η μεν βου λή θάνατον απάντων χατε^φίσατο' ό δε $γ. # / » ( * « ( / ρ6>5 επιειχεςερος γινόμενος , £»ος του ν^ί/ζοι/05 αΐίτων ι;ρχέσθη τη χαλάσει' ίνα δε ψανερος γι. νοιτο τθ£5 βαρ&σροις ο' ^ο'νατος βο'τοΰ, δίθκ'ς τάς χείρας οπίσω χοτα τοί χρημνοΰ βάλλεται "Ρ^5 οΐί'τοί(5 2) ' ϊχί&ου δί τιμωρνβέντος , οιίδεν «Τί ράθψον νν των πϊρΐ τ<*5 (ρολαχόξ, αλλα π«Μ/ί!^!3ί δίϊτ/λουν άπαντες εγρ·ηγορότες , ώ'ςί το»5 (Κίλτοος Γ'Λο^οβτβς δι οΛοτη; 1 χλοπης χα')ίξ(>.ν το (ρρούριον, περί λύτρων διαλέγεαΟαι, α τοις βαροσροίς δοντες χομιοϋνται την πόλιν. Κίρ. ΙΓ'. Οί 'Ρωμαϊο: 5ελουαι να Ιξαγοράσωαι ττν κάλοι. } 'Έ.πεί δί τά ορκια ,έπετέλεααν , χαί το χρν- αίον οί Ρωμαίο: χατήνεγκαυ, ςαθμ(ς μεν ην ον εδει τοιϊξ Κίλτοιίς λαδϊ/χ πέντε χαί εΐχοσι τάλαν- το 3) · τίδάτβς δί τοί ζυγοϊί, πρώτον μεν αό το το τάλαντα ό Κιλτό; βαρύτεραν τού δααία ιι πα- ρτν ιρερω»* ίπϊίτο άγαναχτοίύνπάν προς τούτο των γ) Ο' /κ* ί'ί χώίηξ φα ΤΟ ΐψημιρο» τροφής, ό 4' »τ«ρο$ τ<5 ΐψήμερον τροφή ψ. 2) Κατά Μβιοψ (Ε, 47), ί» <& ο' ίήμαρχθί ^ν%· χίχιύί ΐΛηρνςκν δτι 9έΧιι πάί&ιύπιι ολυε ι-ρα τηλτι- *5>ί, Ιίχαντΐι'οί ΓραϊϊΙάτιη όμοψώνοα απίδοβαττρ οψάλμα ειι αν μόνον ψύΧαχα, Βηι χαί μόνοι ΐ- *αι6*ύ&γ. ' 3) Κατά Λίβιον (Ε, 48), δαλερ. ΛΜξ. (£,6,8) κ«« Πλίίαρχο» ύχήρρΐν γ τιμή χιλίων Χιτρ&ψ. ΙΛΟΓΙΑΣ Βί^λ. ΙΓ'. 12$ 'Ρωριοκ'ων, τοσοιίτου ί^ί-ήσε μβτριάσαι το έί'χαίβ», ως£ χοί την μάγαιραν α μα τέθηκε, χαί τά) ζ(>ΚΊ- ρι περιελόμενος έπέβψε τοις ςαθμοϊς' τω $ι ταμία πυνθανομενώ τί 3έλει' τοΰτ' είναι το έργον, ακε- χρίνατο τούτοις ονόμασα), οδύνη τοις χεχρατημϊ- νοις 4)· Έπε! $έ ό συγχει'μενος ςαθμος ούχ έζε- πλ-ψούτο ίια την τοΰ Κελτοΰ πλεονεξίας, άλλα χαί το τρίτον ενΐ&ει 5) μέρος, άπήεσαν οί 'Ρω· μαΐοι, χρόνο ν εις συμπορισμον τοϊ λίί'ποχτος αί- νησάμενοι' ΰπέμειναν £ε ταύτην τνν ύπερηγανίαν τΐύν βαρβάρων, ού9ΐυ εγνωχίτες των επί του ς·ρβ» τοπί&ου κρατημένων καρα Καιχ,ιδίου χαί Καμΐλ- λου, ώς εψαμεν. Κεφ. ΙΔ . Λιατί γλ9ορ οI Κιλτοί είς 'Ιταλίαν. Η' αίτια, τήξ εις 'Ιταλίαν των Κιλτών α- ψιξιως τοιάίε νν 6). Αιχόμων τις ΎυρρψίΖν Υγε- μ,ων μέλλων τελευτον τον βίον, ώιίρΐ πιςώ "Αρ'* ροντι ονομα παραχατέθετο τον ιιΐον επιτροηεΜιν' τελεητηααντος έί τοΰ Τυρ'ρ'ηνοΰ, παραλαδων Τήν 'πιμέλειαν^ τβί υιού 6 "Αρρων, επιμελής χαί δί καιος γέγονε τνς πί<ς$ως ψύλαξ, χαί εις άνδρας ελ» Βάντι πάσαν απέδειξε τω παιδί τη» χαταλειψθεΐααν ύπο τοΰ πατρός ονοίαν, α»9' ων ούχ ομοίας «ω- μι'σατο παρα τοΰ μεψαχίου χάριτας. Κίρ. ΓΕ'. Ο' "Αρρων ερχεται είς 'ΐτβ/λιακ Ούσης γόρ αιίτω γιιναιχος εύμόρψοη χαί ν/· ας, ν;ς περί κλεϊςου η?χ χοιυωνίαν έποιεΐ το, σα.- ρρονός το» άλλον απαντα '/οίνον γενομένης, ερα» • 4) Ήτοι «οί τΛί πηβειαχ*. "Ι&* «ί' τίτον Λ>ά Αίβιον (Ε, 48)· 5) Ο" #ίϊ κώ&ηξ £χ" *4«1 & Τψ **ιμ*»ψ, ί* ^ Τ& ΧΐΡ~Φ*φίφ £ΧίέίίΒ. 6) Άνάγνωϊι Λίβιον (Ε, 5^, *τ,), 5ηι άναψίρη χαί άΑΛαι αρχαιότερα ^ίξ«* Γ»» ΚίλΓώ» 'ΐταλ·ίαν·