100 /)ώ"ι τά έναύίματα τή$ αποστασίας εις τήν Βα- λ / ιτίαν, Άρραγ ονίαν Λα! Ιίατάλ <^ηίαν. £ΐ'~ £ να γνωρίβαχη και ο! Λοιποί 'Ισπανοί, οσοι έπλανέ- δηβαν, η πλανώνται αχό την 'ΛγγΧίαν, ο τι ή μό νη φιλοπατρία 7ων συνίσταται εις τό νά απομα- Xρννααιν ίιπό την πατρίδα και ία ντους την δν- στνχίαν, την οποίαν αναγκαίας &έΧει συνεπιφέ ρει ή αντίβταβις αντ&ν, ν οποία οχ) μόνον ει ναι ννωφελίμ, αλλά και επιζήμιος εις την ' Ισπανίαν. ΚΩΝ2ΤΑΝΤ1ΝΟΤΙΙΟΜΣ. Επιστολή Πατριαρχική πρός Χίονς περί της με- ταρρυ$μήσε<ας τοΰ ίκείσε φιλολογικού 2χολείου (*). ΊΈΡ-ΕΜΙΛ^Ϊ ελέψ & ε ο νάρχι ε πίσκοπο ς Ήι&νσταντινονπόλεύος, νέας 'Ρώ μη ε , *αί οικουμενικός π ατ ριάρχη ς. Τιμιώτατοι προεστ&ιτες και /Ιημογέροντκ τοΰ κοινοΐι της πολιτείας Χίου, και λοιποί χρη- βιμώτα,τοι πρόκριτοι, τέκνα ίν Κυρίαρ.αγαπητά της ήμ&ν μετριότητας, χάρις ε'ίη νμϊν απασι καϊ ειρήνη παρά θεον παντοκράτορας* παρ' ήμϊάν δε ΐύχή, ευλογία και σνγχώρησις, Καδώς από ό λα τά ύμολογονμενα «αλά είναι άνώτερον και πολντιμώτερον το $εόσδοτον χρήμα της παιδείας Και της μαβήσεοϋς, τοιουτοτρόπως υπερέχει και τάς λοι-πάς αγαθοεργίας ι) συνδρομή και προσπά θεια . η γινομένη διά την αύτυν σύσταβίντΐ και αΰίησιν και κα&ώς δεν είναι άλλο αναγκαιότε ροι εία τον άνΒρώπινον βίο ν από την παιδείαν και μάΒησιτ, ή οποία κοσμεί τά ήδη, τελεοί τον νονν , συμβάλλεται είς ενσέβειαν και κατάΧήύιν τ&ν 8·ίίια>ν λογίων, και είναι συμπληρωτική της κατά λόγο ν και γν&σιν ίνεργείας, τοι&δε τρόπψ, ουδέ ϋλλο άποδεικτικώτερον εύσεβείας και κα- λοχα^α-ίας έργον από την κατόρ$α>σιν τ&ν 2χο- Λίίΐι».. Και την περιποίησιν Και δείίαοσιν την π-ρός εκείνους, οαοι εφ&αααν νά είναι μέτοχοι η ίγχρατεϊς τον ϋείου τούτου δώρου. Μια τοντο Και 'ΤΐίΙίϊ 5 τέκνα έν Κνρίψ ημών αγαπητά ?ϊαι περιπόΒητα , ποΧΧ&ν επαίνων και εγκωμίων έπάειοι κρίνεστε . καϊ πολλών αντιμισδι&ν παρά τον μιαδαποδότου θεοϋ δικαιότεροι ίστε , καδότι με φρόνημα ίνσιβές, με η$ος ψιλογε- »·'*·>', με Βιάρεατον πατριαοτισμόν, Και με πα- τριούτικήν ψιΧοστοργίαν Κινούμενοι ; οχι μόνον ί*) Η 1 * αρννσα *'* /στο λ γ) 9ληρ§η «^ ο Ίί. ν λ β* γ ι ο ν Ε/;μηιι, ο>τςΐ) ίτο/τά ι9ΐ) *«■/« το Ϊ *χρ=Κ-. &*ντα Φιβρνί/.ρΐϊ,ν μήνα , κχί ϊ*ρ/$ΐ3 ν να **>;νβ Χύγτι$·) * 'Λ\ δ"/» τ & ημετέρα Τ'Αλϊγράφύν ύσ Γ Χ ψΆνί ΰΤ' ρ * ί'. ίννείτήβατε, δϊοίί βννιργοΰντας, αύττ/ν ίι) τηρ ίν τϊ) Πατρίδι ύμίίον ΑκμάΒονσαν Χοινην 21χο%ηιι τ&ν '£\\ψ>ικα*ν και έπιστημονιαέον ·μα3ημάτων } χαί την άπεδείίατε χαρποψόρον και κοινωφελή διά τΐμ αποκαταστάσεων τ&ν ίν αι3τ§ άέιολό^ω» διδασκάλων, Και μάλιστα τον σοφολογιωτάτου και ημετέρου κατά πνεΐιμα υίοϊ) αγαπητού κνρίον 'Λίϊανασίου , άλλα «αϊ ηδη μετά την ίπ' ενλόγοις λόγοιε παραίτησιν της αντυν βοψοΧογιάτητοί, προε$νμήί>ητε μί τον οποίον τρέψετε, χριστιανι κοί· 2ήλον, και τον μίν εψ' ιτ,ανοϋ κοπιάσαντα, χαι το ίμπιστιυίίν τάλαντον επανίήβαντα, εφ* ίΐσον τό δυνατόν, τον ίιρημένον ψαμίν σοψολΰ- γιώτατον διδάσκαλον αύριο ν 'Λδανάσιον, ή£ιώ- βατε ττμ· πρεπούσης περιθάλψεως κατ άιέοκνς, έφροντίσατΐ δε μετά πολλής προσπάθειας και ε πιμελείας διά την ίιρμονικΦτέραν και πλέον 11'- ρνΒμον της Σχολής κατάάτασιν, διά μέσον της όποιας δεν είναι άμψιβαλλόμενον ; οτι συνεφαπτο μένης της δίηΐϊ δυνάμεως, έέλει άναδειχΆή επί μάλλον και μάλλον καρποφόρος ίις τριάκοντα και είήκοντα καϊ βχατόν, κατά τον ίν Εύαγγε- λίοις εις ευγειον χώραν πεσόντα άγα$όν σπόρον ? και <έ>ς μία πηγή αψ&ονος και πολύκροννος 3ε- λει διαδώσει προς ίίπαν τό ήμέτερον γένος τά τΐιί παιδείας καϊ μαθήσεως νάματα. -4ι'ϊτά λοιπόν τά &εάρεατα, και _κοιν(ιύψε%ή, και χριστιανικώτατβ εργα και κατορθώματα αας ευαγγελισθέντΐς ημε ίς τε και φ περι ημάς σύμπασα ιερά Άδελψότης Καϊ αγία Σύνοδος, ναι δη και οϊ Τίρο'νχοντες. τοΰ 2~! μετέρον γένονς, και ίίβοι παρυπλήσιον αήλον ε- χουσι περι τά ϊεάρεστα των σπαυδασμάτοον, και κοινωφελή , ίχάρημεν χαρ<$ν μεγάλην σφόδρα, και ήγάλλιασάμε&α τψ πνεύμα τι, ώ στ ε και 6ά- κρυον χαράς εξ,επήδησεν από των ύφί>αλμί>νμας, καϊ δόίαν Απεπέμ-^αμεν προς την φιλάγα$ον πρό- ναιαν τοΰ "Τψίβτο ν θεοϋ , ήτις παν σόψαος τά τοΰ ημετέρου γένους οικονομοΰβα και ίΐ£*οι:«α , ίνέ- 8ηκεν ΐίς τάς χριστιανικός σας καρδίας τον δια- καέΰτατον τούτον πό$ον, τον όποίόν τό τέλος είναι και τ&ν ψιλτάταονσας τέκνων και πατριού- ■ τ&ν ή τελειότης Και η ΐνμάΒεια, και τών λοιπών ομογενών ή ώψέλΐια, εψ' κι και £παίνοις πολ λοίς, και εΰψημίαιϊ βννοδικαις, και ΐγκαρδίοιν ενχαϊς καϊ ενλαψίαις κατιβτί-φαμεν τάς ΚΐψαΧά* ήμΒαν. /Ιψη νμιν 4 εν ίλίει πΧοια>ιόδ(*;ρος Μν- ριος άντάί,ιον τάν μισΆόν της φιλόξενους προαιρέ- Θίώί σας καϊ τίαν νπίρ της κοινής ωφελείας α γώνων σας · εκπΧηρονντε£ δε και τό άπό μέρος μας προσοφίΐλόμενον πατρικόν ήμΆν χρέος, ίεν Χείπομεν διά της παρούσης Πατριαρχικής τ/μώρ Επιστολής, μετά τά: εγκάρδιους εύχας και ευλο γία!, νά παραινέσααμιν ύμίν τά καθήκοντα. (Η* υ» νΐχιια ίν Τ» ίφίξ"ί\! ά(!&μ