— ( 9 5 0 ) — λαβίίς ' το δεύτερον πρώσωπον από τοΰ 'Εςε, προσληψει τοΰ Τπραπερισποιμένως είσΒε' το τρίτον ώς το ένικόν ΕΙνι, καΐ λαμβάνεται άντι τρίτου των Πλ^υνηκαν ι ως το, Ου οί ινι φρένες" ου'έ' ν,-ξαιαί. ΐλ'. ξ, 141 > και αλλαχοϊ, 'Αταρ φρένες, οΰκ. ενι πάμπαν· IX. ψ· 104: αντί του Ουκ ίΐσι■ 'Ο ΙΙαρατα- τικ ός"ΐίμΜ.ν , άκο του ίίμ^ν παλαιού παρατατικού ,τροπ% Λοα- ρικίϊ τοΰ νι, εις α, φυλαττομίν^; της χρονικής αυξήσεως απο τοΰ"Ε.μι"θρα την περί Διαλέκτων Γραμματικών τοΰ Μαιτέρο'υ' σίλ'." 44 ; τό δεύτερον και τρίτον πρόσωπον, ήσον, ήταν, αϊτό τοΰ παλαιοΰ νΐσο, νιτο προσδέσει κοιν# τοΰ ν. Ώλη£υι>τικωζ, "Ημίσεα, γίνεται από τοΰ Άμε ς Αωρικνυ προσδέσει της £α συλλα€?,ς, το δεύτερον πρόσωπον Ησ5ε» κ; το παλαιόν' ομοίως και τό τρίτον πρόσωπον 'Ησαν· * Λίιινάβιος Μιξ^ιί^ς Μϊλο{ τ%ς Τραικο-Αακικης *Ε ταιριίας. ΤΙβ ρατνιρνισ ια εϊς τινας λεξεις Τζί *ίθί)ί Γλ«0ΌΊ)β (ι) Π ι ρ »» τ ο ΰ ($,π ο ο. ΠοΧΧνί μεταξύ των πεπ&ιδευμένων τίς'ΕΧλα'ίος διαφω νία ίΤκα» π*ρ\τοΰ αναφορικού αρ£ρου "Ο,ττου, τόσον ίίζ ·ί>ϊν γρα- <ρ·ίκ» όσον χ.α> ϊι$ Τι}ν χρν,σιν' διότι άλλοι το παραδέχονται χαί ϊίς την όμιλίαν, και γράφοντες' άλλοι δί τούτο μεν άπο€ίλλονσιν ως βάρΖαρον, μεταχειρίζονται δέ α'ντ' αυτού το", ο'*0«ο7ο{« »} "Οξ τις , ί "Οσοι, ή το παλαιον 'Ος. *Ας ϊδωμεν τ\ς είναι αυτοΰ »ί όρ-Βοτέρα γραφή, και τίνος από τά ρνι^ίντα αναφορικά «5 χρησίζ καλλίτερα. (ΐ) ΧβΟι|» τι)* , ητ·ι2ι) »%*< τβ 1) γ\χίιτλ μ ) μιτίχιι άτο τβ 'ΐίιάμχτ* ολκ» τί» ναΧαΐκΐι Δια. λι«τ#(, τ^ος τ*τβί{ μ£ .««τι)* τ«]\ 'Μξιι ίικςελλιται και η '^ΤΤ»ή.