— <: 42« ) — κοινϊί 'Κλ\η^'.χη γλωσσά — μονβντο ονομα Γραικικη* γλνσσ* άποέαλλβι *«? £;' άλλους λοβούς, κα« διότι η'μπορδί" υ/ παοζδνη'ση &χονοί'ας {μεταξύ^ των ομογενών. Μ ίρο ς Τ'. Περί διαιρέσεως της *αό' ^μ.χς χ·βινης ίια- λίχτοιι εις χωρικά Ιδιώματα. 'Η καθ ημας χοιν/ί &αλεκτος εχει παν^ημως σ-υνη9ισμε'νας λβ'ξας, χα* κοινώς παρα£δ£εγμενας φθάσεις-— αυτα αποτελούν την χοινην βδν.κην ίια'λεκτον— αυτή* είναι τ νεωτε'ρα 'Αττι*η — αυτήν ο/ Γραμματικοί τοι» Πατριαρχείου κα« τίν Αυθεντείων γυμναζοντα* — αυτήν οι ευγενείς χϊ: ίίδπαιί'δυμε'νοι τον γένους μας μεταχειρίζονται* αυτη Χ βμιλδΓται πανταχού, ο τ:ου ευρισ^οντα·, Ελλ/νων α'πογονοι πβπαιδδνμε'νοι. —- ""Εχει καί κατα 1 τοΉους μονον κα ι χωράς /Αίματα* ανταα'ποτδλουν τι; καΟ' ημας διαλ/κτους, α* οποΓαι ημπορούν νά αναχ&ουν εν γενεί 6ί'; £οο· ^εκα, α« οποΓαι κα* α'παριθμουνταί —- ε'ζ αυτών ε;ς αλλας ευ'ρ/σκεται ο Α/ολικος χαρακτ^ρ συμμικτος με τον αρχαΓον "Ιωνικοί κα: εναλλαζ' βΐ; αλλας ο Αίολοδωρικος — αλλ»·, έχουν τον αρχαίον Αττικών χαρακτηρα μεμί)·. μενον μί το Ν ν ^ωρικον, κα2 αλλαι τον παλαιον Δωρίκον? η* τον αρχαίον 'ΐωνικον κυριευ'οντα — αυτα* ίιαφδ'ρουν το" ίν λ τ:-} χϊ άλλο, η κατα λε';:ν καί προφοραν, η κατα* ςοιχεΓον και σχηματισμών λε'ξδ'ον— ε'νταυτω 5ε συνέχονται μβταξυτων &α μιας γενικής κοινότητος, «ς· δ ούτε τον τ^πον «νος αυτών των /βιωμάτων πρεπε* να εκλα'ίωμεν ε$ΐκν; ω; γενικό» τύπον της κοινής διαλέκτου , ουτε εκ του ε'ναντόυ να τα* υ'πο^ε'σωμεν δν γε'νε* <·>ς νοΦα κ ζ: 2 φ-9 ν- /να, η να εκλαβωμεν «ίς ε$ικ^ν τύπον τη; κοινή; 5ϊαλ</κτου το*ν τύπον τη; νδωτερας "Αττική; — κ. τ. λ, — Καθέν απ* αυτα* τα Γιόματα συνί'ςατα: α'. α'πο λ='£εες κα: φρα'σεις· απολύτως κοινας πρ·^ς ολα τα αλλα* β' απο Χ λε'Ηείς καέ βράσεις κοινας* καΣ τούτο διττως ητο< χοινως <ο; προς τα γενικωτερα , η κοινές ως προς τα" μερικωτερα , κα* ακολου'δως η κοινας ως προς περισσότερα , η κοινας ω·; προς ολίγωτδρα* γ. απο λεζείς κ αϊ φρα'σβις ί&ας, α/ ο'ποίαι μη'τε ε:; α*λλ& Ηανςνα τοπ'.κο\ /ϊιώμα ευρίσκονται ^ μήτε α* π ο άλλου το που κατοίκου; συνη θίζονται — α« του α. είδους λδ'ξεις κα? φράζεις συς-τ,'νουν την γ8νικη"ν γλώσσης κοννο'τητα — α« του ^. ττ)ν κατα σχεσιν συγγε'νδίαν της εν μερδί ίιαλε'κτον χαρακτηρ/ζουν * α/ ^£ ν του γ'. τη% ε/^ίκη ν /^οτροπ/αν κα: /λολο· 7»αν εκαςον α'ποτελουν — ως*ί α'πο τα του α', και (5'; μ/α γ-δνικη* κοινή ε'θνικη ^ια'λίκτος συναρμολο)'5?ταί, κα: χαρακτήρα εχβυσα σ&μμικτον * β*πο τχ του γ'. είδους ^«.κρίνονται δ/^κ'ος τα κατα μερο; ^»ρ<κ^ ί^κοματα το εν α.π$ το αλλ ο ' αυτ:ον δε των α'πολυτως κοινών λΐςδοον χ%1 φραοεων > δ,^