λ ο : βοΐίι'ω ι). Πίσω πλει'ΐύ τα Πάαωνος εργα ]τωυ Ζεύξιδος η των Άπτελλοΰ * Τί'; 2) οΊι> ου «ρο- τιμα πινάχιον εν-ε/.είνοιν τοΐν αν^ροΐν ν πασαν ο- μοι» τη/ Πασωνος τίχνψ 3); ΙΒ'. Ε?δϊ'σο; λίαν ο ^ροκος δοχίΐ βεμνόντι ιΐναι χαί περ:σ~οΰίαςον, ύπάρχεισοι χαί'χρόνω σεμνύνεσθαι όσον ηιπολίτευμαι τ·η Καλλ.'-ολίί. Ου δί γσ,ρ ε ζ «'ρχ γ ς !>ί05 ων ίν ταΐς γωνίαις (ριλοαοψ'αν είλόμψ, αλλ' εκ παίδων εις ίγή$ου:, χ«£ /£ !ιΐΥ;6ων ιίς ανδρας } χαί ίξ -ένζρων εις τακ· ΐί τό γ%ρα 5 τη τ·/; πολϊως εύνοια όιελνλαχα. Κοϊ ου* κι/ί'πτο(5 χερεΐ τ* του λογοη, των -ψίων αυτ7]9 έλα£ομ·/)ν. αλλ σργαΐαν μελίνφ /,ηΐ α'Μεγ·/\ ταύτη* εξεαλουν, χαί άτρέμας εχ των προπόίων Τ/;; πολίΓΐχγς νριτ·ι·,ς επί τν,ν χορΜί·)ν άν(λ·/ ι λυ ! )α. ΙΓ'. 'Ες ιχίίνου τ·ής προ-ασίας ταύτης ·ηητό· μψ , £ς οτου με πρεσ&ει'ιειν εις την άοώψον 'Ρω- μ·φ Ιγεφοτονεϊτί, χαί Προς τον παϊδα έςίλλετί τον Ιίωνςαιιτι'νου 4)· Ε'£ εκείνον ιτρόΐχ·ή§όμψ τοΰ $·ήμοι>„, ίζ ο το η το σιτνβίοιον ι'πανήγαγον. Ε ξ ί/.είνου τή$ γερουσίας προύνοοϋν, ε'ξ ότου τον χατάλογον των ομογενών 5) αν η μόλις τρι ακοσίων επληρουο εις 8ι<τχιλι'οιις' εψ ων δώ μεν οφρύων τιΐ έπιπρεπέε κάί παρειών τό ενερευΒεύε ο'ίαν την Καααάνδραν ίν τι] λέσχι) έπαίηαε τοϊι 3ε\ψοΐί·, ι) Μ^ι οπειη , λέγει ο' Πλίνιο! βιβλ. 34> '>· *9· · ΙιηοϊΐΙ» ΤΓϊ3χΪΗΐβ ηο5)ΐ$ϊΐ3»ίί. ΤντοτδΜν· ρωνοι το έργον επτμεσαν -ανταρη οι "Ελληνες χαί Λατίνοι ποιηταί, - 2) Ό χώδηξ £ρ»ι τί. 3) Και ο' "Αριστοτέλης ( ηοΧιτ. η, χοιηΤ. ρ.) χροτιμα τα γ ΐΐχόνατ τοΰ Πολυγνώτου χαρά τάϊ τ »ϋ ΙΙάβονο: ΐ) Παύαιάνοι. 4) Κνρίχοί ο' τρίτοι τοΰ Θεμίΰτίν λόγοι ίγρά· >1 «»«ι#ι τΐρ ιιρόι Κωνστάντιο* χριββείαί. $) \Εκ τον β ι λογού έφαίνετα μέχρι τονδε οτι βϊρίϊτιο» -6χ^ρ2· χρόίίραί ·τηι βον\ΐρ τη» Κιορ- ο Σ. ,ι 83 αΓτί χολχβί πορα ίοοΐν αυτοκρατόρων ε'χόυες 6), τ',μαί δί εν γράμμααι διωλΰγιαι γ)» παραχλν{- σί.'ς 65 ί'ίΤί τ ν-ν αβχ·^!/ Οί/χ οΰίί δί*5 , ολλα πολλο/χίς. Κοί τιροςϊθε: τούτοις α~α- σιν οηΐιος κοί ς> —μντί ι*π'λιιταρ-ήααντος } μντε £π αλλω τω, άλλ' εκί τοις λόγοις. Και ν,ν'λΐ. ο Γ.ρίων ούχ ·},νύμ-ητος 8), χαί παρΊ αν- ίθΓς •ηχιςα εύμαροΰς , ό'ς ε'-ί-ί'λλων προς τή» γερουσίαν, αύτά τοοτο §ιαρργ§·/,ν ομολογεί, α»'- ρος μεν τι σνμν.είσαι μόλις, τό σύμπαν δε μη 7ΐΧ!$ευ9γ<να!. Κα: οτί μ-φίν ηροα£ί'λη®ο τθσοΰ- σ'αιπί',^ΐτάλίαλν · αλΛ,' η&η γίνεται δη\ον, άτι ε- χρημάτιαεν 'ίψοροί χαί τον αιτηρεσίΗ και τοί τιμή' ματοϊ. Άχο. να. καταλάβΐ) τις όρ$αιε την Χίξιν ο- μογενων, πρέπει, καδώϊ μαίνεται, να ίν9υμ·ή&() τά» λίξϊΐι όμόγνια και γενΐγται τοΰ 2ϋ'ίία , διότί ωνομά£οντο αϊ νχο&ιαιρέαειε τ5>ν φνΧών ειΐ τόϊ ΈΧληνί&α! χόλειί. 6) Χαλχΐ/ ιϊχών ίατΐ)$η τφ Θεμιβτίψ διό *ρο- αταγηί τοΰ αύτοΜράτοροϊ Κωνσταντίνου διά το* χροαψωρη^ίντα αντίο πανηγύριχόν (ΐδϊ Χύγ. 6). λΛίϊ και ετέρα ίστή&ή αντψ , ιί># γίνεται δήΧον εχ τον ι£. *αΐ 5ι λ,όγον· 6ιά προβταγήϊ ομαι τί· »οϊ αγνοείται. Κατά Λιβάνι ο» (ΐπιπτολ. 64) "αϊ επίγραμμαΐτί9ηαντα> ειεμίαντοντα>ν τώ» είκόνΜ». . 73 '-Β**όίι πρώτον &{ιο τον Κανσταντίν ιχιΰτο- λόί- «·ρόί· τ^»> γερααίαν, την μεν διεξοδικών εν ίχδ. ®εμιοτ. οεΧ, 18. χτ.. την 6ΐ αύντομον ίν χώδ* 0£σί· βιβλ. στ'. τιτλ. ^ νόμ. 12. , είί τάι όχοίαβ κοί τάα δύο αννιΠτάται χο&' νχερβολήν ο* ®ΐμί* ' βτιοί ώί άξιος αξιών. ΆΧΧά και τον 'ΐονλ ιανον σώίεται δκξσδιχή χρό; τον ®εμίβτιορ έπιβτοΧΐ} } εν Ύ) δι/λ. άχοχρίνεται ίϊί τι τοΰ 0)£μιατίν σύγγραμ μα, υμοιάίοντοί, άΐί'ψαίνεται, κολλά τούτον τον ννν ϊχ&ιδίμενορ λόγσν. ' Ο φεμίατυκ αναφέρει πε ρί ετέρας τίνος επιστολή τού Ίνλιανοϋ χρόι αύτόν εν τώ 3ΐ λόγω, ίν9α λέγει χαί δτι αύτοχράταρ τι» εχάρισεναντω ίιπλώματα, "8 ι Λυτή V περίοίοϊμοι φαίνεται αχοτεινη } πλην εάν ·§ παροιμία.