( 696 ) Ό οπο γιγραμμένος μινίςρος των εσωτερι κών υποθέσεων , όςις παρηγγελθη να χοινοποιη- ση τοΰτο ίο ι!ψ*/;λο'τατον του βασιλέως Βελημα, δέν αμφιβάλλει (ίς την εΰχταΐαν 'έχβασιν αύτοϋ, £-6!θη , καδώς οί άπό 1. Ν θ(μ&ρ. (ίς μιαν σΰ- ροδον Αναμένοι χληρ'.χοϊ χαί των δύο ίυαγγελι- λ&υσεως 3 μηνών Βε'λουαιν άνα£·η τά 6 τά ΙΟΟ χονσολιδα'τα ιίς $θ· Ή περιέργεια τοΰ χοινοΰ ενααχολε'ιται πάν τοτε σχεδόν εις τ ή ρ τόσον συχντν μετάθασιν Αγγλικών αζιωματιχών εις τη» μεσημ&αινήν 'Α- μεριχην προς τους χ'ποςάτας, ωςΐ χαθ' ήμερα» χων δογμάτων ελέχθησαν με χαράν ειλικρινή σχεδόν σημειοΰσιν αϊ ίγημερίδες πόσα χαράΘια χαί ευλα&τ εύγνωμοσύνην τοΰτο τό βασιλιχόν χαί με πόσους τοιόυτους χινοΰνται έπο τους λ«» θέλημα χαί σχοπόν , θε'λο υσι δεχθη αυτό άναμ- μένας· 'Ο αριθμός τών τοιόυχων αυξάνει, χα- ψι&όλως χοί όλοι οι ευαγγελικοί Κληρικοί χαΐ Θως λέγουσι, ώρα τη ώρα, χαΐ μ*όλον όπου ρεω- λαί'χοϊ της λοιπές έπιχρακΐας. ζ ι έδημοσίευσεν ό πολέμαρχος , ο τι όσοι, δί/α Βερολινον, τη 8.'Οκτ. ΐδΐ^· πνος ιδιαιτέρας άδειας τοΰ Πρίγγιπος-'Ρεγέν- Σο ΰχμανν. του, απέρχονται εις την 'Α μίριχΫν δια νά δον- Τη 9· τούτοι» 'ΐλαξον τέλος α; μεγάλαι χα- Κευσωσιν εις τους αποςάτας, δέν Βε'λουσι Χά- τά τό γθινόπωρον συνεθιζόμεναι ςραχιΐύτιχαΐ γιι- 6η πλέον από της 2ο. Δίκ το όπερ 'έχουσιν εν μνάσεις προς άχραν εΰχαρίςησιν τοΰ βαοιλί'ως, (ΐρηνη ήμισυ του μιφοΰ των, μ' όλον τοΰτο ίΐς τάς όποιας παρευρέθη χαΐ ο τη 2. τόυτου ψαινεται, ότι δεν Βέλει τους μεταπείσω τοΰτο. ψθάσας εις τό Βερολΐνον 'ΐνψάντης της 'ΐσπανίας, Φ ραγγΐσ χο ς Παύλος, ό<;ι ς ΐηψεσεν εις αχρον τήν ίπιτηδίιότητα χαί ιυταζίαν των ςρα- 7ΐωτών· Κατα το παρόν συντάττονται (ίς ολας τας π(λιμού. 'Ο Ταχυδρόμος βοα χατά των 'λγ- ΐπαρχι'ας τοΰ'Ρη'του οί κατάλογοι περί της ςρα- γλιχών άξιωματιχών, σσοι μη 3~ΐλζντίς νά χά- Τπηχοοι των περισσοτέρων Έ,υρωπα'ίχών μοναρ χιών ερωτώσι χα5* ημίραν π'χρά τ φ άγέντη των άποςατών δια νά μάθωσι πως χαΐ ποΰ δύνανται να ψθασωσιν όσον τάχιςα (ίς τό Βέατροιτ τοί ιολογίας των πρός άναπλήρωσιν του ςρατευμα- τος δια το" 1817 ® Ι0 5 ανθρώπων, χαι προς τοΰ το προσχαλωιηαι ολοι οί νίοι, οσοι (γεννήθη καν από τοΰ 1 1 9 2. έ-ως του 1817 ίΤ5 -'ί' ΑΓΓΛΙΑ. Τη 6. 'Οκτ. 'έϊ,α&ν τέλος αϊ φη^>ηγορΐαι δ,ά. τψ ίχλογην ενός λόρδ Μαϊόρ.ου τηί Αόν- $ρχς, κ«< " λ Ι δΰο Σμϊθ χαί Άτχΐνς είχαν τάς περισσότερος ψ -ζ ^ους , ώςβ ΐχ τούτων των δυο θίλίί ϊχλέξιι *<ρ συνάΟροισις των Άλδιρμάν- ΰΐύν τόν λορ3 Μαϊόρον διά το μίλλον 'έτος.. Τα ψόνδα έχαλλιτέρευον πάντοτε, χαί ςι- χήματα έγιναν (ίο πρός ιοο), οτί πράπορε- σ'ύσι χ-αϊ αυτό τό ήμισυ τοΰ μισθού των, ζη- τοΰσι χαί λαμ§άνουσιν αδειαν δια πολλοΰ χαι- ροΰ άπου σι αν, με π ρόγασιν μεν ότι αναγκαιό τατοι υποθέσεις τους χράζοιισιν εις τάς ηνωμέ νος επαρχίας της Άμεριχης, η εις τάς 'Αντίλ- λας, η άνατολιχην 'ΐνδί'άν, εργ'Λ δέ χαί χρυ- ψι'ίΰς δια νά ΰπάγωσι πρός τους άποςάτας, χαϊ παραχινεΐ νά γένωαι τα δραςιχώτατα χατά του* ϊθ!) μέσα. Μίτλ Π α·ρ α ρ τ ή μ α τ ο ν