— ( >54 ) — ΐ,ΐς τα συμπόσια κα\ τάς συναναςροφάς είναι ο\οζ γλυκυτν,ς , οΧος πραοτν,ς, σ^μ£'ονΧευει , διηγιέται , ο σα ΐίέεν , η έπαΰεν , και παντοίας τέρπει τους φίλους και (τυμποτας· 'Ο 'ίόιος "Ομ,κροζ τόσν,ν ύό'ονν,ν, φαίνεται, εοοκίμαζεν από τον χαρακτήρα τουτου, ό,που αυτός έπλασεν, ωςε και εις τνν 'Οάύσσειαν £εν τον λησμονεί. εκεί μαλιςα επι3ετει τον κολο:ραίνα' ΰεικνύων τν,ς αρετές αυτού και της προς Βεούς ενσε€ε!ας τν,ν αμοι€ην· 'Αλλ* Ικανά ταύτα περί των γερόντων" ας μετα€ωμιν ν,δΐή και εις τοΰς νεο:τέρους άριςεϊς' αϋτόι είναι ο Διομη. £ΐής, οί Α 'ίαντες , ο Οίυσσεΰς, ο Μ ενε'Χαος, ο "Ε κτοιρ, ό ευρικρείων 'Αγαμέμνων , κα'ι ο κορυφαίος άκαντων ο Αχιλλεύς, 'Ο 'Ού'υσσευς είναι εν από τα δεύτερα πρόσωπα του ποι/,ματος" τ ν,ν ιίανουργίαν τούτου, την φρονησ ιν και σΰ· ιιεσιν κανιίς άλλος των νεότερων ίεν τ*ν έχει ' ο3εν καΐ εις τάς κινέυνωίεςέρας περιςάσεις, και οσαι απαιτούν φρό- νησιν μεγάλων, αυτός πάντοτε παρίςαται. α'ίέομεν ιίς το Β της Ιλιαέος , ότι ο Αγαμέμνων ζητίΖν νά μά5% την του ΐίλή.5ονς προς αυτόν δια,Βεσιν ΐπιταυτου προβάλλει να φι/. γουν , καΐ εν3υς ολοι κινούνται εις ψυγνν' το πράγμα »ΐ- τ ον ά.Βεράπεντον' 6 'Οέυσσευς όμως εύΒυς τότε ρίπτει την' χλαΐνάντου , αρπάζει το σκηπτρον από τάς χείρας του 'Α γαμέμνονος·, και μ αΰτό τρέχει εις τάς ναϋς, και ον τινα, μέν βασιλέα φεύγοντα ευρίσκει, τούτον με λόγους γλυ κείς πεί3ει να ρείνΐή. Ιαιμ,όνί! ου<τ* 'ίοιχ.) κχκοι> ας ΐιιίΐίΰίΐ'βχι' «λλ' αυτός τ» κχ&ησο κα) αΚΚους 'ίίρυι λχαυς , >' / «5* · ίτ* ' » ι ον γαριτ® σχφα οιτ3 οίος ναος ΑτριιΖα,ο' νυν μι ν ττιιρχτχι · τάχχ ! 'ίψιτα; {/ας 'Αχαιοί», ΐν βουλιρ ί' ου -τάντβς άκοΰ&χμιν , οίον £«(»» · Φ 9 > Ν Ψ ι* μητ' χολωσαμβνος (Ιιξια κακοί ΐ]χς Αχ Λίαν, Χυμός ίι μιγάς ΐςι ίιοτριφίος βαοΊλΐος · τιμή ί' εκ άιας «ς/* φιλβί ®» · μητητχ Ζιΰς. τους οέ ίόιοίτας και όνειδείζει, και παίει εν^ ταυτφ. Ιχιμονΐ! «τρίμκς ήβο , χαι αλλίβ» μυΆον ακονι , οί βίο φί(Τί(οι ιΐσΐ * 9υ 4* ά*το'λιμο; **» ανΛΧκις ,