• 120 Δ I 0 Ν Τ Σ I Ο Χ Α Λ I Κ Α Ρ .Ν Α Σ Σ Ε Ω Σ αντίπαλα$ τών παρόντων αγαθών, ίλαχ:ς-φ γενέ σθαι ταύτ/ρ χαί μετραύτάτψ. Κ«ρ. ΚΑ'. Μί^ίδο; χαί $ε'σις τ£$ πάλίως. ? Ηκ δί η Οί?ί£ντ«ιιωιι πόλις οΰθέν ύποίιε. ςε'ρα της 'Ρώμης ενοιχεΐβθαι ι), }>ν <ντϊ πολ λών χαί πολύχαρπον έχουσα, «}ιι μεν ορεινών , την δε πεδιάδα, χαί τον υπερχείμενον αέρα χα- θαρώτατον χαί προς υγα'αν άνθρώποις αριςον, οΐίτε έλους πλησίον οκτος οθίκ ΐλαωνται βαρείς ατμοί χαί δυσώδεις, οίίτΕ ποταμοί) τίνος ψύχρας ί'ωθεν άνκ'ντος.αίρας, υδάτων δε ου ίπαϊ/άον οιι- τω» οΰδ' ί'παχτων, ολλ' αυ'θί^ίίων χαί πλουσίων χαί πίνεαθαι χρατίςων 2). ι) -Καί «ι ΠΧνταρροε εις ΚαμίΧλον λέγει , οτι ^ -χσλιί τώ» {}ι3ΐίρτα»>ών · -ϋχήρρίν Β κατωτέρα τψχ 'Ρόιμης και κατά τάοχλα και χατά τον άριΆμαν των βΓραποοτών, μάλιστα 6ί ο 1 Λίβιοί (ς. 24) λίγει αύτήν ύχΐρίρνβαν Η/ν ' Ρώμην χατά την Βέβιν χαι μεγαλοχρέπειαν τών δημοσίων χαί Ιδιωτικών χτι- ■ρίων χαι τοιτων. 7ο 4έ Βαυμαβτβν ίχάρρει, ίη ο Διονύσιος (Β. 54) συγκρίνει την χόλχν τών Ονιεν- τανών ιν χαιρφ τδ πολέμα μετά Τ* 'Ραύμνλΐ) με τάϊ κατά τό μίγίΒοί , ^ι' ολον ό*3 ι» τί) 'Αμβροαιανη ίχιτομή ο ντε λόγος αναφέρεται περί τδ κολίμιι μετά τ5 'Ρωμύλιι. β) ίϊίρΐ τζϊ χεριφήμυ ϋίβεω! της ιτόλιως τών Ούιεντανών μεγάλη διαφωνία ύπάρρει. μεταξύ τ&>ν σοφίον, περί ν ϊδε Δαρδίνον χαΐ ΜαΖόριον εν τψ Βηβαυρφ άρραιολ. χαι ίβτορ. Ίτάλ. τόμώ Η. μέρη Γ. Αναμφιβόλως επϊ τών ρρόνον τών χρώτων χαισάραον δεν εβώ£ετσ οντε ΐρνος ταχιηρ τη; χό· λιως ώί άναγινώβχορεν ταρϊ ΙΙρσχερτϊορ (Λ. '£^.εγ. 10. ατίβ. 27 *"·) , Λνχάναα ζΖ. 8ρ ϊ —^9^) ; *<*ι Φλώρο) (Α. 12)' άλλ' ν^η μαρ9ά*(ο 7 άτι λείψανα -αντΐμ και ϊρίί,τια* άνίκαλύψ$ηάαν από 'Ρωμαίους άρ/αιολσγονί ί σμιχρά χιρι ό'ν τόπον ίχρινΐν 6 Ναρ- δΐνοϊ οπ χ ρέπει νά έητώνται, ή'γυν ύί ττ/ν νυν λεγομένην νήβον Φαρνηβιανήν. Ηε^.ΚΒ. Δ.'βτί ο. ; "Ρίώ^ίΟίΟί Άνσιαζουσιν ίγχΐχαΧνμ- μίνοι. Αινεία» λέγουαι τον ίζ 'Αγγ/σου χαί Ά - (ρροίιτήί} οη χϋτίβχίβ ίΐς ΐταλώΐΜ, Άμααι προ- αιροόμενον οτω δη ταιι θϊων λ) , μετά την ιΰ- χψ μέλλοντα τβυ παρεσχιυασμίνου προς τη» θυ- σιαν Ιερείοΐί χατάρχίαθαι, τών Άχαιάν 4) $«&< τίνα προσωθεΐν ερχόμενον, είτε Όίυσσε'α οτι τω περί τον"Αορνο» #ρ*η6ύ χρ-^σθαι (μ(λ^ίν ) ΐάε Αιομ·$·φ -ί/νίλα Δβύιω σύμμαχο* αγΐκίτο'αχθί· μενο» δί τω αυγχηρήματι, χαί πόλε μίαν οψ:ν εφ ίίρθ£5 γανεϊβα}) ως παντ^ρον οίωνον άψοσιώαασβαι βουλόμενον, εγχαλόψασθαίτε -χαί ςραγ/ινα: · με τά $έ την απαλλαγών του πολεμίου, χιρνιψάμενον βυθίϊ, ίπιτελίααι τψ Άψίαν. Γενομένων δετών ιερών χρειττόνων, γσθψαιτε τω σνγχνρΫ,ματι χαί ψιλάττεαϊ επί πάσης εΰχ·/·$ το αύτο εθοζ , το·1ς τε άπ' εκείνου γενομένους" ώς εν τι τών περί τα; ιερουργίας νομίμων χαί τοίτο διατηρεΐν 5). Κίρ.ΚΓ'.Ο' Καμίλλος εν τώ θυσιάζειι/ πίπτει χβτε γψ\ς. 'Επόμενος οε τοις πατριχίοις ο Καμίλλος νόμοι;, ίπειί-η τήν εηγτ,ν εποινςατο, χαί χατά Ό εΐί χώίηξ ε/ίΐ 9ίώ, 4) 'Λμψότεροι οΐ πώδηχα ίροαι άρραίιαν. 5) Την τΐλετηντν ϋναιάζειν χαραδο^έϊααν νχο τν Αίνειο ίϊί τύϊ Ίταλύϊ διηγΒνται χαί ο Ονιργί- Χιοί (^Αιν. Γ. 4«7) Ρ ΐτ Άλλων. Κατά Βίκτορα χαι Φέστον, έτι δί Τέίτίην εΐ« Λνχάφρονα 07ψ. 1242 ό 'Οδυσσενί ετνρεν ίν ο Αινείας ε$νσιά£εν ; χα τά δέ Πλύτΰρρον χαί αλλνί ό Λιομήδη*. "Ετι δε την βυνήΆειαν τών ι Ριόμαία>ν τΐί χΐριβτρ£φεβ&αι ίΐϊ τάϊ 5υσίαϊ έχ$έτει Άριστα ο Βριβαώνιοι χιρϊ πΧε- τών βιβΧ. ά, σελ* 41 , ώ τάν όχο'ιον παραπέμπε τύ$ άναγνώβτα*. ΤίΚοι 6ί χέρι τη» χεριατροφήι τδ ΚαμίλΧύ ορα Αίβιον Ε. 21 χαί ΠΧνχ, είι 3ία- μίλλον.