' Σα ββχτφ, τ» 22. Μαξτίβ ι8ΐ7· / ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΤ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ. Σ Τ Μ Μ I Κ Τ Α. Ηεΐ'οϋΐβπϊ ϋβ ίπιρεηο βίο. βίο. γτοι Ιί- ΡΩΔΙΑΝΟΤ τ"50 5 μίτα Μαρχοϊ βασιλείας ίςο* ρχ'-ώκ βιβλία ο'κΐΜ , εκϋοθεντα μετα σν,ιιί!ω®ε&5ν ιίττο Γοιιλ. Έρν. Βεπερου προς χρησιν των σγολεΐων, Αει<1ίσ, ι8ι6. Αιίτη ή εκδοσις τοΰ Ήροΰδιανοϋ, α^?£ρω«· Βέΐσα εις τον περίοημον-Σουά$ον, τον εχ&ότην του Φα:5ροιι, παρα του ευγνώμ.ονος μαθητού του, ε^ναι άζ(α μνημονεύσεως χα9ό γιλοπο- χΛ^σ ενός επιμελούς χαί άγχίνοος νιου φιλόλο γου, Το χείμενον είναι κατά" πάντα τυπ&μένον χα τα την εχδοσιν τον Βολιρίου , πλην·είς πολλά μέρη δ:αγίρε: το τοο κυρΛιυ Βεπέρου, δςις χαί προβάλλει ενίοτε χαί εικασίας έδιχάςτου· Αί ι«1_ΐΛ£ιί«)σίί5 πίριεχουιτί ρ.£ρος μεν ίςοριχας πα* ραλλήλους περιόδους , αναπτυννονσας αυχνόκις το» Ήρωδιανόν, μέρος 'δί γραμματιχας χαί χρ;- τίχο; ΰτοσημειώσεις. ΰρδς ούνταζιν τούτων ί- πολλά από τα γραμματικό συγγράμμα τα του Ματθαίου , Έουττμάννου ναι 'ΐ ηραίου , ετ£ όε από τάς προαίηκαί Ε ρμαννου ίΐς τα περί ίλλιΐφχΰν του Βί^'οοκ, οα'Λί· *«τλ τνν κράτη» τούτου εχδοαιν, -έπειδ·} η· δεύτερα, πληρε-ίρα 'έ'κδοσις έίν · εξεδόθη-ϊτι κα5 ον καιρόν έγραγεν ο Βίπερος. 'Ο-'πΛβ£ εγινε χατά την. μέγα* λί'.οτέραν εκδοσιν τον 'ίρμισιοϋ με έημέλιιαν. Και ο ημέτερος ΐ*ίότγ,9 &Υ εΰρηχε *ί *ϊρΐ τιϊί' βιογ^αγιατς τον Ήρωδίανου ^πλ-^ν εκ τούτου, οτι πιθανώς ήταν ο"ΗρωδίαΐΌ$ ε'ύημων τν]5'Ρω- μαϊκης διαλέχτου χαί άνέγνω τους Ρωμαίους συγγράψεις, νομίζει οτι διναταίτις νά συμτ.ερά- νη, ότι εζησιν εν 'Ρωμη. —"Η ιχδοσϊς του κυρίου Βεπερου είναι ά£ΐα ράλίςα αυςάσεως προς χρησιν των μαθητών εν τοϊς σ'χολείοις. ΓΓβ^πιβηΐβ ΑΙοηιβηϊβ βίο. βίο. ητοι ΑΛΚ- ΜΑΝΟΣ ΛΤΡΙίλΟΤ ΤΕΜΑΧΙΑ αυλλεχβέντα χαί ε'πικριΰέντα ύπο Φριδ. Θεοφρ. Β ε λ χ ε ρ ο υ, διδασκαΧου της Ελληκ. ψιλολογ. και αρχαιολο γίας- ΟΐβΜβη, ι8ι5, .00 Σ. 4θ".' Οταν ςοχαβδν τις τ ας τοΧλας αυλλογας τε μαχίων ποιητών, τάς οποίας 'έχομεν άπα τον Σουχψο'ρτιον , Φολγέρον , Βλομγήλδιον, Στ/γ- γιον-χαί άλλους , αί οποΐαι πασαι απολείπονται χατά τό μάλλον χαί ήττον- από τοΰ άξιολόγον τύκου, τον όποιον 'έδωχε» ημΐν ο Βέντλεϋ εί$ τα τεμαχια του Καλ\ιμ.αχου , πρέπει να ομολο- ' γήσ'Λμεν εις τον■ χΰριον Βέλχε ρ ο ν ιδιαιτέρας χάριτας ίνεχα της παρούσης, διότι οχι. μόνοι) ■ εκαμε αυλλογην έπιμελεςατα, άλλα Χαΐτό οϋλλεχ- ' θέν διέταξεν ενχρινέςατα, χαί χαθό εγκρατής ' της Ελλ'/,ι/ίχν,ξ Χ«ί· τ'Ζν χανόν-ύν της μετρικής ί|ηννισεκ έν μέρει άποχράντως, ή, δπου χρεία,·· . δ.ωρθζύσίν' ότι όμως αψηκεν ετι πολλά πρός ίιάρ- Βΐύσιι/· και σπουδήι/, δεν ημπορεί μ 'οΧον τούτο·· να σμίκρυνση η ινγνωμοσ'Λη ημών ποος-τούτον ' τόν έκδότην· Σελ. 83· ε'τάχθ·^ ιΐς τ α 'Τ&ιάχια" Τ90 '&Χχμανός είς· ςΐ/^ος^ £ςις £?»'«-το5 Αΐιϊχϋ- λο υ 4πτα <η» Θη&αις 2$ϋ.' '8$·.τζισθ ΐλ, ·αίη?ι ■•Ζ*