ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ Βί<?λ. Κ'. ϊβΐ *αί μίχρι ίου δωματίου την αρχήν τών τιμητών τά τι άλλα άπν'γγειλ αν οσα ξιεπράζαντο ΐκατά τ-Μ προαγαγόντες, απάντων εποίησαν έπίβχοπον χαΐ άπο §ημι 'αν, χαί τάς ίωρεας , ας παρά τοΰ βασι. ψϋλαχα των (V αύτη ι) γινομένων , οΰτε ίίσπο- λ«ο 5 'ελα§ον, ιΐς το δημόσιο» άντνεγχαν, οίί; τ βαυλϊϊ τψ οίάμινοι διΐν ώμόν είναι περί τήί τιμωρίας κάντχν άγασθιϊσα τών έργων, οΛιΐαοΐδημοσιώ- οίχίτών ού'τε πατέρα πιχρίν η μαλθαχον πέραν σαι Τ α 5 βασάιχάς χάριτος, άλλ' εις τους εαυτω* τοη μετρίου περί τέχνων άγωγάς ■ ούτε άνδρα -ε- 0 ·χου 5 άπενέγκασθαι, τψάς άρετ^ς χαί κόσμους ρ ί χο&ωνίανγαμέτης γυναικός άδιχον' ου ~αΐ§ας εχγίνοις ι). γφαιών άπφϊς πατέρα·/ οϋτε άδελψους γνησίους Κί? . ρ/. ο ί Βρήτίβ; έχόντες υποταγέντις το πλεΐβν αντί τοΰ ίσου διώχοντας ου συμπόσια 'Ρωμαι'οις , 'ττν ήμίσειαν της ορινΫς παρέίωχα» χαί με'Οας παννυχίους- ουΥ άμελείας χαί φοράς αϋ ' τοΓς; $ χα \ (ΐτα , μ ' ιν ΣΛα 2>, μίςτ 3' /<;:» ύλης ε?ς οΐχοδομάςτε χαΐ ναυπι^γίας χαΐ πασαν αλλψ χατασχευνν ευθέτου' πολλτ μεν γαρ ελάνή πέψυχιν ούρανομηχης (ν αΰτη, πολλή δέ πιεψά πευχη,ό ξυη τε χαί πιτυς χαί γηγος άμγιλαγης χαΐ μί- λι'αι ταΐς διαρρεοΰσαις λιΘάσι πιαινόμιναι 3), χαI παννυχΐους' ουχ, αμελείας χαί φθοοας 'ηλιχιών νέΐύν' οΰχ' ίερων ή ταγών προγονιχάς τι μάς ΐχλιποΰσας' ούχ άλλο τι των παρά το χα9η- χον ·/ συμφέρον τη πάλει πραττομίνΐΜ ουδέν ζ) .... . έληίζοντο τάς χτησεις τών πολιτών την κατ α του βασιλίζειν 3) αϊτίαν .... Κίρ. Δ'. 'Ρ ωμαίων πρεσ&εία προς Πτολεμαίου πσσα άλλη βαθίΐα συμψααιομένη τοις χλάδοις ύ'λν], τον Φ ιλάδελψον. 4 σχιερον αποτελούσα δί όλης -ημέρας το 'όρος. Ν εμέριος Φ άϊιος Πίχτωρ χαΐ ΚοΓντο; Φ^ος Κε ?· *'· ' Ε - '^ α ^ λ * τ "5« Μάξιμος χαί Κόΐ'ντο; 'Αλγοϋνιος £) προς τον Φιλά· *<* ποταμών γυομίνη, τμφϊσα την άπα ρζης δελφον Πτολεμαίο) πρεσ&εΰσαντες περί πρεσβείας, τομνρ ολοχλνρος επί τους λιμεναςτούς εγγιςα χατα- χαί δωρεαϊς ίδίαις τιμφ'ντες υπ αυτού ( -ψ/Β Ιέ 7 ίΤ0ί > π * σ ?> Ί™λί'απρός τβ τα ναυταά, χαΐ της Αιγύπτου δεύτερος μετά τύν Μαχιίο' να 'λλέ- "Ρ" 5 τα ' 5 τώ οίχί ^ ^ α0 ^' ^ανω^αλάτ. ξανϊρ οΟ, χατ^λίυσαν ^ την πόλ® 5 ^ς ^ ποταμ,ών πρόσω χορμασθεϊσα χατά μέρη, ; χώπαςτε παρέχει χαΐ κοντούς και οπλών παντοϊβ χαΐ σχεύη τά χαιοιχι'Βια, ψορά3ψ ΰπ' άνθρώπα» χομιζομένη' · α δί πλείςη.χαΐ πιοτάτηπιττουργεΐται ΐ) Λμφότεροι ο! χώδηχεί εχουσιν αντα~ι$. 2) Ή τψψίία εαυβτάΆη, μαρτυροΰντοι Αιβία ^ ^3χι ετει, ^4 ν τ ίο τονταο τΆ ρρόν(ο ίιεχόπη και παύει ή εχδο$έίσα τον /Ιιοννσίον ιστο ρία* *Λναμ<ριβοΧοο$ εν Γι=) ό\οχ.\·ήρορ αύτου ο ϊ'V- γράμμ,ατι έπραγματεύ3η κερί τοϋ πράγματος εν οι- Χΐίω τόπαύ και χατ' άξίαν · ομ<*>ϊ ίν τη ίπιτομτ) τ» ήΆέληαε τότε ν άναψέρ-η, όταν όμιΧήατ) χερί τη! παιδεία! τοΰ ( Ρονφίι/ον, ΐσαοί 6ιά νά μη επαραλάβ$ τι)» ύχόΆΐσιν. "Εωι ώδί παύει ά £ ιγ 'Λμβρο ηανος χώδηξ, τά δε άπ' εντεϋ&εν κεριίριι μόνον ό ετίροί χώδηξ, όστις ύχάρχει κα! αρχαιότερο! χαΐ χΚηρέ- ατεροί. 3) Ό Διονύσιος αναφέρει πιρι πόλεωι τίνος ψί- λ);ί τον ϊΐνρριί 4) Κατά Βαλέρ. Μάξ. (&', 3. 9·) πρώτος της "ρεΰβείαί ΰπήρρεν β Κ. Φάβιοι, τον ίέ τελευταϊον Χρεσβνψ λί|ΐι Όγνλ νιον, ^Σημειονοι ρ ν μ 035 οΐ α χοΧιαστΛΪ τοϋ ΒαΧερίον , οτι τούτο τό ονομα γρά- ί^ται διαψόρως χαρά τοις κώύτ/ξι, (Φιλολογ. Ύηλιγρ. άρ-.9.23.) ι) "Ορα κερί ταύτης της πρεσβεία» χαί ΟναΧερ. εν$α ανωτέρω , χαί Ίβστϊνον ' χη, 2) , *οί Εντρό- 31-10» (7!' ν , χαι 'Δααναρΐιν (4, 6^) χ. τ. λ. Κατά τον Εύτρόχιον και Ηερώννμον εν τώ χρσνιχίά τοϋ Ενσιβίου εστάΧησαν αχό τον ΠτυΧίμαι 11 χρίββειι εις ' Ρώμη ν, τό όχο'ιον αΐνίττεται χαί ό Διονύσιος, χατά 1>ε Μίωνα χαί Ζωναραν χροεστάλησαν νχ' αύ ται, δώρα; α α και οι 'Ρωμα'ωι άχήΧΒον χρός τό» βασιΧία. 2) Ό Στράβων (γ. βεΧ. 4 00 ) ΙιασαψηνιΖει τον- το τόρωρίοντον ζΐιονναίν )·ράφύ)ν ουτω. ^ ν 6' ύχίρ τών πόλεων τούτων μεσόγαιον Βρίττιοι χατέ- χνσι * *αί *·<ίλΐί ενταύθα Μαμερτιον, και ά δρυμός ό φέρων την άρίστην χίτταν, ψ Βρεττιάνιον (γρά ψε Βρίττιοι) αίΧαν χαΧοϋΒΐν εύδενδρος δί Λαΐ ένυ δρος , μψιοί εχταχοβίων σταδίων.^ 2) Ό *ί>δηξ Ιχϊ« χιαιψόι*νοι.