— ( 355 > -* μαρτυρίας και φιλολογικοί αποδείξεις εις οσους δύνανται και βουΧονΤα,ι να ΤΛς κοινοποιήσουν προς ευρεσιν της αλιείας. 'Εγω ςοχαζομο^ι δί άναντίβφητα τα ακολούθα. ότ< ή προφορά της πα,Χαικς 'ΕΧΧηνικης εχά^η κατά κράτος, οτι ημείς ύέν εχομεν κάμμίαν προφοράν των διφθόγγων , μακρών, χ.αϊ της δασείας. οτι ο! ξένοι ΕΧΧηνιςάι εφενρον μίαν (ι), οτι ημείς δεν ήμποροΰμεν ·να αποκτήσωμξγ την πα,Χαιαν. οτι ημεΐς εχομεν χρείαν μιας προφοράς. — καί : Οτι ημείς ημπορουμεν νά Την εφξύρωμεν. "Αν κατάτινα των ρηύέντων δεν συμφωνεί η γνώμη μου με Την του συγγραφέως , δεν φρονώ δια τοΰτο οτι εχω εγω το δίκαιον , αλλ' ως πόρισμα Τρόπον τινά του είρημενου εύνι- κοΰ δικαιώμαχος, ζητω Χυσιν , και άπόδειξιν, ώςε καταπει- σμενος να καΧοϋπακούσω εις Την γνωμην η του συγγρα φέως μας, η αλλ5υ τινός των της αΧη^είας έραςων. Ώρροίμιον Τοΰχης Της διατριβής απαιτείτο τωρα ο πανη γυρικός της 'Έλλι^ικίίς ΤΧώσσης, αλλά που τά μέσα δια τετοιον 3έμα. ί καλότυχοι οσοι ενΤεΧως την επίςανΤαι, αυ τοί μ,ονον δύνανται νά αίσύανβοΰν τό μεΧι Της φράσεως Της, ϊ,την /χαγείαν της ποιηΤικηςΤης, αΰτοϊ τό παΧυποίκιΧον Της συν τάξεως, και οΧους τους θησαυρούς της εκφωνήσεως , αυτοί, αυτοί μόνον 3έΧει αισθανθούν τό άδύνατον Της συγκρίσεως, και 3εΧει φωνάξουν μετά παΧαιων και νέων 'ΕΧΧηνιςων , Καί Τω οντι ςτύ μόνη είσαι η Βασίλισσα των ΤΧωσσων , κα) ») Γλωσσά των 3εόον. 'ΕνδουσΊ^ςα) οΐ επιςήμονες αυτής ο&α.κις περί αυτής εΧάΧησαν, με $άμ€ος λ, $περ€οΧην τους επαίνους της εκφρασαν, ώςε αΧη^ως 'ΕλΚηνιςης καΐ μη ευίβυσιαςης 'υπερ ■ αΰτης αδύνατον. 'Ανάμεσα οίν είς τά ποΧυάρώμα προτερήματα- της Ελ- Χηνικη-ς αϊ ποΧΧα\ δίφογγοι, και τα μακρά καλ βραχέα φω νήεντα ί?τον βε€αια ί'κ των κυριωτέρων · η Ήοιητικη χ-αι Μου- σική εκόείαζον μάΧΧον τον πβΧυδίφδογγεν αυτόν πΧουτον. "θ βυύμός , η προσωδία , *»1 όλος ο' χορός του ^Ομηρικού κα- Χάμου, {γοήτευε τά 'Αττικα Ζτα, καί ενθουσίαζε τάς ψυχας του ακροατηρίου. αλλ' όσον ευαίσθητα ητον τά αισθητήρια , τοσον μχλλον ιΰ^χος κα! έμμ*Χής ή εκφώνητις, ωςε ποΧ- \&ν χρόνων διατριβή εις τάς 'Αΰήνας , δεν ϊξοή&ησι τον ξέ·