ι γεύμα. συνωμίλησε μέ Πολλούς αν Βρω· •χους μέ χάριν κατά το μάλλον κα) ήτ τον, καΙ ιβεβαί'ωσεν ενώπιον πολλών άν· Βρώπων > ·οπ από Τ%ς ίο. έως 15· Μαρ τίου εκρεμετο διόλον απ αυτόν Το νά ίϊχ5^ την Ταλλίαν εις τά σύνορα, τα οποία έβαλλον είς τους Βουρβωνείδας ,,ως τόσον, έπρόττ&εσ-εν, οσον κρίσιμος και αν ήταν ή τότε κατάςασίς μου, εγω ηΒελα την Γαλλία» μόνον ως έγω'εφανταζομην (ίβΐΐβ ψιβ )β Γ3Τ8Ϊ$ οοηοιιβ) , ονχί δε αυ τήν ύποκάτω 'ΑγγΧικοΰ ζυγου· Και πως ημπορούν νά πραγματευτώ με τους αιχ μαλώτους μου·, ήγουν τους συμμάχους, τους ίπο,ίους κατέφερα εις Τν,ν παγίδα ; Ε αν δέν συνέβαινεν ήπροδοσία του Μ α ρ- μόντ , ή οποία συνεπέσυρε καΙ αΧΧα,ς Κολλάς, ένικουσα δέκα. συμμαχίας (οοα- ΙίιίοιιϊΛ αυτα'ς." θ" Ν α π ο λ ι ω ν έφαί- νετο Βαυμαζων είς άκρον δια το μίσος, όπου Τωρα δεικνύει ολπ η Γαλλία εναν- τίοντον, και περ) του οποίου ϊΰεν οφ- Λαλμοφανως σημεία δ! ολου του ϋρομου, χ.αι μά 'Χιςα ατό το 'Αβινών έως εις τάς , *> ι* Βριγνω\ας· Καιτοίος ειπεί** οτι τον- το το μίσος προήρχιτο μάλιςα διά την ςρατιωτικην υποχρεωσιν όλων (οοηβιττΐρ- ΐίοη) και διά τα λεγόμενα ηνωμένα δο σίματα ( Λ γοϊ » ΐ'έυηίδ). ,,Η ςρατιωτικη ΰποχρέωσις.. άτιεκρίΒη ο Ναι ΐολε'ων πάραυτα·,, ήταν μερικούς χρόνους αναγ καία διά νά τελειωσω τους μεγάλους σκοπούς όπου είχα δια την ησυχίαν καΙ ΐϋδαιμονίαν της \'αλλίας' ,ανηκουςος ατυ χία είς τους τελευταίους χρονοχ με η- νάγκασε νά εκτείνω τα. ίπιχεΐρηματα πέραν του μέτρου' οσον δέ δια τα ηνω μένα δοσίματα, μο\ έμειναν παντη α· γνωςα τά κακά χα) α'ί τυραννίαι, περ\ των οποίων μο\ διηγούνται τώρα, επει- β! β&σίλης δέν μαν,5άνου σι ν ολα·" Πολλάκις έδειξε 3αυμασμόν διά νέα, τα όποία ήσαν αυτω γνωςότατα , δια πράγματα όπου του έλεγαν, η άνεγίνω- σκεν ο' Ίδιος είς τάς εφημερίδας. Έ.ίς όλον τον δρομον ηρωτα δια τάς εφημερίδας με' περιεργειαν παράνοζον, και όταν εις μίαν απ αυτάς είδε τον λίγον του μαρσιάλ- λου ΐΐζε ρ ω προς τό ςράτευμάτου , έί· πεν. ,,Ο' 'ρ.ζε ρω μέ κατηγορεί ως φο- βουμενον τον 3ανατον' μ' ολαν Τϋΰτο με 'ίδεν είς το γεφύριον του Αοδι' η αυ τοκτονία. είναι Ίδιον των ανάνδρων κα\ δειλών. 1 "* ΛΙ« τον έπαρχον Αερού σννω- μίλησε πολύν καιρόν περ\ διαφόρων είδων της διοικήσεως. Και τον επαρχον τον Φρείους, κνριον Κ ολλέ, εΑραζε πρός εαυ τόν καί συνωμίλησε μέ αυτόν περί της ευκτημοσυνης της έμπ:ςεν£είσης είς αυ τόν κοινότητος, ο' Κολλί, άν κ αϊ δεν ' ν */ η Μ είναι τ οσον εμπειρος άνθρωπος, ομως Του παρεςητε μέ μεγάλην σύνεσιν και εμφασιν την ατυχίαν και σνμιραράν των ι γ κατ οίκων έζ αιτίας μάλιςα του παρά λογο-υ συςημαΤος της ξηράς, τό οποίον ξζωλο£ρευσε πασαν επιμιξία» κα) ίμ- ποριον- Με πολλην ευγένιιαν και πολιτι- κόν ωμίλησε παλλάς αρχόντισσας, αι οποΧαι συνηχ3ησαν τριγύρω του περιέρ γεια κινούμεναι. "Οτε ΐ' ο καιρός δεί πνου, άνεχωρήσαμεν έγώτε και άλλο ι ττολλοΐ, κα\ καταβαντις εις τό Σαιντ-Ρα* φω, εμβήκαμεν ΐίς μίαν βάρκαν -κα! έ· 3εωρησαμεν τάς δυο φρεγάττας. Ο' μι κρός ονδας, οςις τ ου διωρίσ.9ιή είς τήν Α,γγλικήν φρεγάτταν, μας έφάνη πα- ςρικώτατος κα ϊ καλοί, κα} περιείχε συλ· λογηντινα Ταλλικων και ιταλικών "βι βλίων. 01 Αγγλικοί αζιωματικρ), μέ τους οποίους ω μίλησα, ήσαν πολλοί εύ· προσν,γοροι, κα>ε3αυμαζον είς άκρον τν\ν ακραν αγχίναιαν Τον Νανολέοντοζ,