— ζ 1 ύΐ 5 — .») οποία περιΧαμζανει τήν αρχήν της ι/,μερας, Το βαθμηδόν μέ τον άνα.4αίνθντα ήΧιον αυζάνον φως, η το ίσο€ά()μως οΧι- γοςεΰον σλοτος, είς ενα. Χογον την 'ξημερωσιν ' άΧΧ η ίδεα της ζημερωσιως ημπορεί να ε μφανισ^ ίΐ'ς τά έκτος υτιό ίια- ψε^ους μορφάς κατά τήν διαφορον όψιν , αϊτοί βιΧομεν να Την παραςήσωμεν , και κατατόν βαύμόν της ηδονής, την οποίαν προ'ζινίΊ εις τοις αισθήσεις, καϊ ίύΊ&ιτΐρως είςΤην άκοήν αυτη, ■^' ϊχ.£ι'ιίι ν' /αΓρψκ! ιϊς οΧην την σειράν των Χοιπων μορφών' (έμφανισμων των εννοιών)' ή ά'λλι< ίόεα. είναι μία δυςδιάΐΐι- τος και ςενοχωρημενη ε£6υνσις του πνεύματος προς έκτεΧεσιν Αναγκαίων, ^ αποφυγήν ρΧα^ερων πραγμάτων κτΧ. και ανΤη νι εσωτερική ενεργεία κατα διάφορους προςδιορισμους κα) βα(ί· μούς η μπορεί να έμφανισ^ κα! να εκφρασΰ^ πότε κατ αυτόν και πότε κατ άλλον τροπον · τεΧευταΧον αύτη ή γενική καί άοριςος ίδεα κατά μίαν ωρισμενην εννοιαν ε€γαίνει εις τα έκτος με την ώρισμενν\ν μορςρήν , Την οτιοίαν ο νους εκλέγει διά τάς αίσίΐήσεις κατά Την σχέσιν της συναρτήσεως ' η ζημ·'- V \ * ' *> ' ' ϊν ' ρωσιςκαι και η τοιαύτη του -πνεύματος καταςασις είναι ου« διάφοροι ίδεαι, εκ των οποίων η κα6ε μία. ημπορεί διαφοράς νά εκφρασ(ίη ' αϋτάς τάς διαφόρους ιδέας ο νους τάς εΰύυνει και τάς συναρμόζει με τροπον , ωςε να ενονοινται είς μίαν αίσύητήν μορφήν, η μέ αΧΧας Χεζεις, ό νους ζηΤίΐ δΐ αΰτάς τάς διάφορους ίδεας μίαν μορφήν και είς τάς δυα άρμοζούσαν, υπό Την οποίαν, έΧευΰεραι, και τροπον τινά αδιαφορούσα! ν, μία. διά την αΧΧην, να εμφα,νίζωνται μέ οΧον τούτο είς αϊ- σΰητήν συμφωνίαν , και νά συνόέωνται Ιζωτερικως ή μία. με τήν ά'λΧνιν' εκεΐνο , διά του οποίου αυτή ή νοητή διαφορά ! Χαμ€ανει αίσύητήν ομοιότητα, είναι ο ήχος' κατ αυτόν Χοι- ί πόν τον τρόπον ο νους ένόνει τήν ίδέαν της ζημερώσεως μέ | Την έκφρασιν (αίσύητήν μορφήν) αυγή, και τήν ίδέαν Τ%ζ ' δυςδιαύετου ευύυνσεως του πνεύματος με τήν εκφρασιν ζτυλ- Χογή' και ούτως αύται α! διάφοροι ίδεαι τνς' άναφαινομε- ■ νης ήμιρας και των ςενοχωρημενων ςοχασμων ταυτίζονται διά των τ αυτ ο ήχου σων Χεξεων αυγή κα\ συΧΧογ ή. Αν άποδεχύοΰμεν , οτι α! είς τά έκτος εμφανίσεις των Ιδεών δεν πΧάττουν μορφας , αΧΧ' οτι ή ψυχή μεταχειρίζεται μονον τας ήδη υπάρχουσας Χεζεις, καίίως τάς προςφέρει Κ γΧωσσα ? ως αρμοδία, εμφανιςικά μέσα., ήμπορουμεν εκ(ί'