— ( 268 ) —* Βλίΐίϊ το αντίτυτίον <του , τάλλα καντα ομοιόν σου Κ\νΛ> 'ς το φιΧοποΧεμόν (Του , ω συ "Αρεως \^ίς. Μί Την Θέμιδος ρομφαίαν, με ΤΙαΧλάΰος τψ εΧαίαν, με του Φοί4ου Τχίν σν\μαίαν., με το σκήπτρων του Αιος. Κα», μ του αιώνος "Ηρώς} ο του ψνιςυσ/χου Σου κλιψος βΤι ί'κ. Δ ι ο ς σωΤηρος, ατι ειν εζ Οΰ'ρανου: *0τι ς* τ^ν μεγαΧουργίαν , ε'ίς Τε τν,ν ευ(ΐυΐ>ιχ.ίαν, χ,α! τν,ν αΧΧν^ν Χαριτείαν, εισ είκων Τραϊανού: *ΟΤι άκο ητοΧιΤείαν , ά,τιχνως §εχ.ε€α,Χ(ίαν , άταΧΧάττεις τχν Δακίαν άμαχε), αναιμωτί: Καθίζαναν ευνομίαν, γενούν ομονοΐαν , ευταξίαν, εΰκρχγίαν » δαιμόνια, αρετ Τβ κηρύττει ςενΐορία , εν αφύογγω ευφωνία, Η τίς Πείρας ευγΧωττία μετ' ιυφήμου ευα&μου * "Ωςε κα) αυτός ο Μωμος, κα.1 ο Βασκανίας φΧομος, καί ο Δυσμένειας κώμος , ΐΰςομουν εκ Βαυμασμου.