, Α '#ι£μ. ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ Π Α Ρ Α Τ Η Λ Ε Γ Ρ Α Φ Ο Σ. ΓΑΛΛΙΑ. Π α ρ ίσιου, τ« ίο. Νο εμ€ρ. ι'δά τί γρά- (ρϊ< σήμερον η αυτοκρατορική των ΙΙαρισίων ΐψΐήμερίς. ι ,,ΙΙ/ιο Τίνων ιΐ<$ν, ήμερων ιδιαίτερα γράμματα άχό Μόσχας εγραφον περϊ των κινημάτων, ίπα ΐσημεικ6ησαν εις τό κε'. πρόγραμμα. Η' ταχεία εκςρατιία τα ςρατεΰματος προς την Μόσχα ν λ, ή νίκη κατά τον Μ όσχα ν πο* ταμόν (τί η. ~επτ.~) έπρεπεν αναμφιβόλως νά προμηόεόσωσιν είς τ&ς νικητάς χειμάδια καλά % επιτήδεια, εάν η λύσσα % ό απ- ιλπ'ισμός ενός εχίρα βαρ€αρα δεν ένέπνεον εις αυτόν Την φρικτην άπόφασιν τα νά καταςρέ- ■ψΐίί ίδίαις χερσί μίαν από τάς μητροπόλεις της μοναρχίας τα. Ε πειδη λοιπόν η Μ ό σ χ α κατεκάη , έ, ατω δεν είειιρεΊτο πλέον, παρέξ ως εμπροοίοφνλακη τα Ταλλικα ςρατεύματος, της οποίας η φυλαξις επρεπε νά κρέμηται α πό τόν γενίΛον σκοπόν της εκςρατείας , άρα ποιας άλλος πρέπει νά ήναι, περί τά τέλη τζ θ'.,κτω€ρία, ο κυριωΤατος % μόνος σκοπός ενός σοφΕ" ςραΤηγα , οςις ευρίσκεται με εν άπειρον αράτευμα εις τό κέντφον της ΐ'ωσσί- ας, παρά τό νά. προνοηση διά χειμάδια πριν ν) σνμόη ο χΐιμων; ΙΙερί τάς αρχάς Τη Νοίμ- έρίου ό χειμων ημπορεί νά αρχίσω ιίς την ΐ'ωσαίαν εξαίφνης, Ζ, τότε διά τάς ΰπερ€ο- 'λικάς βροχάς η χιονιά οι δρόμοι γίνονται δύσ βατοι 'έως τα καψό τα μεγάλα παγετέ, και το νγρόν ψύχος, πολλά νοσεροτερον παρά τό %ήρόν ψι/χΟξ, είναι επικίνδυνων εις την ΰγεί- αν Των ςρατιωτων. (Ι$εν είναι αναγκαιότατο» ιΐς εν ςράτεαμα , πρ\ν ταύτης της εποχής τα χιιμωνος, νά παραχειμάσ^ εις τάπας επιτή δειας, ήσύχας Χ, . ευρύχωρας · διότι δεν είναι μόνον άρκετόν τό νά μείνΐή χωρ\ς νά πολε- μη , «λλ' είς τόσον άπειρον πληίνς άνίρώπων κ άλογων είναι αναγκαΐον νά δυνηί·^ νά δια μοίραση εις μίαν εκτασιν χώρας ίκανην τα νά Τας > %, νά 'έχή καταλύματα επιτή δεια, λ, τοιαύτα, ωςι νά μη ημπορώ ο εχάρός νά Ιρμψ αιφνιδίως χ, νά ενοχλη την ησυχίαν των ςρχτιωτων. Είς την εκλογή ν των χειμα διών δεν \3·εωρανται μονον τοπογραφικοί άί' σεις % ςρατηγηματα, άλλα πολλάκις μαλι· ςα η ποσότης % τό ευπόριςον Των ζωοτροφιων κ, άλλων αναγκαίων. Ύοιαΰτά τινα ςΟχαζο- μενος ο αυτοκράτωρ Ναπολέων, απεφά σισε κατά τόν πόλεμο ν τα 1807· νά παραί τηση την άνατολικην Ι/ρασσίαν χ, νά μετα φέρε τά τροπαιαχά τον ςρατεύματα εις τάς καρποφόρας «χύας τα Β ί ς α λ α > οπα τον μεν χειμώνα· παρεχείμασαν εν άφάονία Των προς το ζ$ν % σκεπάζοντας μέ ψ%ν £έσιν των την πολιορκίαν τα Α ά ν τ ζ ι γ, το ·£ε-Άίρος εκι- νόησαν , διά νά νπάγωσι νά ΰπαγορεόσωσι τές νο'μϋς της ειρήνης εις την Φ ρ ι έ λ α ν δ ί* αν % είς τό Τ ιλσ ί ττ. Κατά δέ την παρα- σαν εκςρατείαν , της οποίας τό σχέδιον είναι πολλά εκΤεταμενον , δεν ημπορεί τις νά βε- ■6αιώσΐ)ί πα 3ελει παραχειμάσει τό ςράτευμα, αν αυτό δνίλαδη 3ελει υπάγει νά. κυριεύσε την Κ αλ η γ α ν λ, τά καρποφόρΛ αότης πε ρίχωρα, η 3ε\ει ΐπ&πειλήσει τό Κ ι ο £ καϊ τό ςράτευμα. τ2 Τ α ρ μ α. α· σ ο € κατά νωχκν, νΐ -3εΧϊ» σκεπάσει την πολιορκίαντης Ρ'ίγας, η 3ελει μείνει είς τό Βίτεπσκ και Σμο- λ ιν σ ά ο ν, από τ%ν όποίαν Βΐσιν, ως άπα κέντρα τινός, 3ελει δυνη^ζ, κατά πρώτην εΰκαφίαν, νά κινη$% π'αντα, όπα τό καλέϊ η νίκη. Α λλ. είς οποίαν άέσιν και ο,ν παρα· χειμάσια τό ςράτευμα, ας είμεάα βέβαιοι, ότι «ί ανίκητοι ημων λεγεώνες, % ι^συχάζ«σ£ΐι, 3ελΗσιν ιμπνεει φό€ον λ, ευλά€(ιαν είς τον ιχΙρόν, % χαριταζ ας ομολογήσωμεν εις εκεί- νην την πρόνοιαν, ή όποια %· Την νίκην ε'ξεΰ- ρει νά έπιταχΰνη, κ, πάλιν εκεί νά ςαματψ., όπα προςαζει η φρόνησις. Α"ς χαίρωμεν ςοχα.- ζόμενοΐ, ότι οι φίλοι μας , οι άαελφοί μας χ, οί υιοί μας, πιριιςοιχισμενοι περ) τάς ση·■ μαίας της πατρίδϋζ, ΰπάγασι νά άτολαν-