α «97 ) - ματιξης Τον 'Ομήρου Ιδού τιως ερμηνεύει το μέρος τούτο * ,,ότι νικράνας τους "Ελληνας β 'οδυσιτεύς ονειδισμοΤίς, ως τροείρηται, άνίησιν νςιρον την ίππίμησιν τ% συγγνώμη, και υνερανολογειται, λέγων, ετίιτονον είναι τον τοσαετη κολεμον , ωςε ευλόγως αν Τίνα ανιηΰεντα και ακηδιάσαντα. ϊφι'ίσΟαι τον νοςου 'Ο εις τον σοφον μαύηΤην Της εν 'Αλεζα,νδρεία 'Αριςαρ- χιίον σχολής Δίδυμον αποδιδόμενος κυκεων των σχολίων , τα. οποία και μονα ν,σαν μέχρι τοϋύε γνωςά είς τα πολυφρόντι» • ςα, ως λί'γίΐς, η μάλλον αφρόντιςα φροντιςήρια. της 'Ελλοί- έος, ερμηνεύει, κατατο σΰνηίες, λί'ξιν προς λέξιν σνναρ- μοζομενον δε το ταν αποτελεί Τί^'ν ϊ'φίξίξ εννοιαν „ έ'ςι όντως ττονος, ο£ννν|δίΐίΤα, ν, το ι λυτν,δεντα, ϊίς οίκο» ττο ρεΰεσίΐαι 'Εκ. Των ΒίΚίΤίκ,ων σχολίων των εκδοθέντων υπ δ τον νεριαινυμον Βιλλοισωνοξ το μ.«ν Α σημειονει ούτως „ άντ\ έργον (ό τουβς)* ουδέποτε γαρ οΰτως είπε Τνίν «λγν]ίονα " * Το ίί Β' σύμφωνε"! μέ την ερμηνείαν τον Ενςαύίον. ϊϊιρίεργον καμμίαν σημείωσιν ήλπιζα. χωρ'ις αλλο νά ϊίψω ίίςτιΐν Βολισσίαν εκδοσιν της Β ^«■φωίίαξ· αλλά ί ψίΰ- των ελπίδων. ΐ'ίζ Την παλαιάν μετάφρασιν Του ' Ο μηρού εις Τ ν, ν κοι- ν 1" ημών γλώσσαν ΰπδ Νικολάου Αουκάνου ε ζήτησα. είς μά την τ® χωρίον τ ουτο' επειδή το παρατρίχει όλον. Σημειω τέον δέ ως εν παρίδψ οτι την μεταφρασιν ταΰτην ουδέ ο 'ΐτα- λος Ελλκ)νις»ΐς Καμ-ξέρΤν,ς , ο' έπεξεργασόεις Την λαμπραν Βοδωνιανήν εκδοσιν του ' Ομήρου , δεν απηζίωσε νοί την με- ΤΌίχειρισθείς την εκύεσιυ των διάφορων ομηρικών αναγνώσεων. Τν νυν ϊ'ν Βιέννη της Ανςρίας γινομίνην οΰδι ΐδα , βιίίε να 'ίδω ινταΰύα ελπίζω· 'Αμφι&Χίαν δεν (χει οτι μετα τοΰς εδικούς μας προσ- μινιις νά. έζετασύώσι χλι οΐ αλλογενείς μ#ταφραςΛ), % καϊ απλώς υ-ττίμνηματιςαΐ του 'Ομήρου, πώς ήρμήνενσαν ΤΟ χο*, ρίον · και τούτο , φίλί, το κάμνομεν, άρχίζοντες απο τας λατινικά^ πρώτον , και μίλιςα τας έιτισημοτέρας, φθάνει ν£ ♦ΧΜί *αϊ &ν τοσην ΰνομ,ονην, ίσην ανχιτουϊΐν εις τα τοιβίκ Τί{ του ιδω τόπου οί λόγιοι. ?«ί1 ο μιν ^Ολλανδός λεξικογράφος Κορνήλιος ΐχρείξ*