ι§9 όσον χαι η ίξίτα-αΐζ τ£ν μαθητών, ίϊναι χοκ- αύτη. Τη θ . τού Φί'^ρουαρΛυ χατα τας ΙΟ ώ ρα 5 εσπέρας <Η μαθητοί , 56 τον άρι9μόν , έζήλβον τομ σχολίί'ου ακα' έϋ» τεταγμένοι , και οδηγούμενοι από διορισμένας πρωτοσχο'λοιίί κατ- ηλθον ίι*5 το άβχιερατιχον χαταγνγιον > οριού χαί ο.' τρεις διδάσκαλοι, χαί ο! έ~ίιρο~οι της σχολής ' και προσχαλέσαντες τον 'Αρχιερια συν- νανήλΒαν εις τό χαθολιχόν (τον ι/αο« του αγίου Νιχολάου) προπορευόμ,ενοι τη9 Ποίϋίροτηιοί του" και ίύτάχτως χοροςατήσαντες £Ϊς τον εσπεριΐ/όν, άνεχώρησαν εις τα ίδιο. Τη ίηαύρινν πάλιν συ- νΐύ'διυσαν τον 'Αρχιερέα ώσαύτω;, χαί 12 £ς ού-ώυ άναγνώςαι ψορέσαντες τ άς ςολαίς τχν, περιϊςαντο όμοΰ μι τους δια*όνους, χαί το ίε- ρατεΐον εις την πσβιίησιαςιχην υπηρεσίαν τον 'Αρ- χιερε'ως' ει; δέ τον χαιρόν τΫ,ς δοξολογίας, αυ τοί τε χαί πάντες ■ οι άλλοι ΐτάγβνραν λαμπαδο· γοραϋτις ςιχηδόν όμοΰ μι τοις ψόλτα; δί^ο'- 6(ν, και άριςΐρόθίν του εν μίαφ τοΰ χορού 'Αρχιερατιχοϋ θρόνου τνΐί παρρησίας, χαί συνέ* ψαλαν τον δοζολογιχ όα ύμνο ν , χαί έ-ομένως εις ολ·ήΐ) τη« εχτέλιαιν της $είας Λειτουργίας ίφαλαίΐ τ«5 δεητιχάς , χαί ίμνητιχάς άντΙχγ(ΰνή· ο εις, χαιά τάς ί'χ τοΰ βήματος έχιρανήσεις τω» διοχόν<ύν , χαί Ιερέων, χαί τού ' Αρχιερέας. Εις αέ ίο" χοινα>νιχον ιζενίύνΫβν, ίπ' "Αμ&ύνος λόγος παρά. του Αΐδεσιμολογιωτατου ιερέως Χαρισί ου, ο χατωτϊ'ρω, ανάλογος μΐ τας ιδέας των ακροα τών του. ,,Λέν α'μγΐ$αλλΐύ , ιο άνδρες σψπολΐται } ,,χαί χριςιανρί άδελψιΐ, δέν άμψι&άλλω , 'ότι ο- ,,λοί ηξευρετί πλέον την αξιοπρεπή , χαί παρρη- ,,αιαςιχψ ζοζολργίαν, χαί ολψ τήν ϊεροτελε- ,,ςίαν χ·/ν ση^ίρ.Ίΐήν 545 ■ <* αποβλέπει, χαί ποίον ,,ίχΐι το τιλοίτης, Ήξηριτί, ότι αν τη η λαμ· ,,προγορία, χαί ή πβραταχτιχή ευπρέπεια εις ,,τήν ϊεράν, χα) βίίλρχφ έχχλησιαςιχήν μας ΙδΟ ι,βυναθροιαν απο$λέπΙι προς τιμαίν, χαί μνημό* ,,συνον τ'2ν σιιυΰοοαητώκ ττ,ς αχύής μας , χαί „τω» ιυεργεχίύυ τής πατρώος μας ■ $.ότι τω'ρβ ,,εΐναι ίχανά «τη, ο'ποϋ ΐπανατελίΧχαι, χαί εχ(- ,,τί πλέον ίλοι σας όλη» τψ εΐ&ήαί» τ^ς. 'Η. ,,ξευρετε, οτι ολα αυτά τά τελούμενα τέλος ί- ,,χουαι τν<ν πρός ούτοι); ίΰχάριςοο Ζιάθεαίν μα;, ,,χαί τ·/,υ άμοιβνν της ευεργεαίας τ ων, τ-^ν οποϊ- „αν, μην ΐ'/οντες ίχανότητα ιά τγν χάμΐύμεν ,,αλλέω 5, ν μάλλον, προαιρύύμινοι νά τγ,ν χοί» ,,μωμιν μΐ τρόπον, όποΰ νά είναι Ιΐ αυτούς ,,χαί ί'ϊί Ος 05 αμα, χο! ψϋ^ίι):ριλ»)5 , χαδώ; Χβ' ,,η προς ημάς α'γαθ·/· των προαίρεαις , ιδίωριβα- ,,μιν αυτήν τψ ημέραν νά γι'νίται μοναχληςία, ,,χαί νά προαψέραμϊν ίλοι ομοθυμαδόν χοινάς ,,δεήσεις προς ©ίον, χαί ίχεσίας ύπέρ αύτών, ,,οπ'ύς ούτος τού$ άνταιεί^·η ΐύς πλουοιόδωρος, ,,χαί τους χαρίνγ πλοΰαια τα ΐλί-ήτοη· „ Αλλ £7Γί, ί·/]' χαί ηζεΊοίτι χαί την αϊτίαν, ,,χαί τον σ/.:·π:ν τών τελουμένων σήμερον, ΐίς ι,τ{' άρα ν·, έμ·γανΐιά μου έπάνΐύ εις τούτον τον ,,ίιρον α[!.&<ανα ; &έν $ίλει χρι9% "ως περιττή · ,ι'Όχι, $ιν πρέπει νά χρΛΫ τοιουτοτρόπως" άλ· ,,λά μάλιςα νομιΤ Γ ίΥ, ω'; χρέος χαί ε'ίιχόν μου να ,,όμιληαίχΐ } χαί ιΖιχον σας νά άχροαβ9ν<τΐ μ{ ,,προσοχών, χαί χαράν' πρέπει νά χρι8% οίς ο£· ,,ψέλιμος ήμΐ'/ χαί φυχιχά, χαι βΐύματιχά,' „Β εβαια ο" σχοτίο'9 μου $ΐν είναι άλλος εις ,,το' παρόν, παρά νά έπαινιαω αϊτούς τού; & ,,η'^105 άγαθοπροαιριτους ανθρώπους· να πβρα- „ςησ<0 τηιι άζιότν,τα τνίς εις Υ,μάς ευεργεσίας τω», ,,έίβ την οποίαν χαί ήμίΐζ (ΐμε9α ΰπόχριοι νά. ,,τ ρέψω μεν ιΰχάριςου γνχμν : ν $ί αυτούς, χαί α ιί- ,,τοί γίνονται άζίΟί πολλών επαίνων' να επαινέ- ,,σ'Λ τούς χβλούί χαι το χ-Λόν των , &ά νά $ιί- ,,ξΐύ, οτι χα9(ύς αβτοΐ εχοντίς γιΧάνΒρωπον,χαί ,,εύιργετιχήν προαίριαιν το εχαμαν, οβτω χαί ,,ήμί'ί έχοντες βίσζψιχψ ψυχή» προς το χα-