ϋίϊλουαν' άντιςαίή (ίς πάντα μή «κρίϋχτον πάλι» μον > χαΐ το'σω περισσότερου ε'ς συμμαχικον πο» ίΐφ&' άπ£ρ Τ*» ί8ρ®8ρδϋ¥Ό5-·{<*/)? ^ύνάμεως, Ι?5 την οίΐο ίαΦ'ίε»~ μεΧίϊ'Β$·& &Ιχάΐα , •β»»·· ^ τίαη' τουτοο τοί έθνους, ϊίαθως απολαμ§άνο· μεν, το δεύτερον ζήτημα 3ε'λβ: προ&ηδή £?$ τ·/^ Σύνοδον* Οΰ'τ! πολίΤίχως· οΐίΐβ διχαίψ τ» λί^ω δύναται τις ν απόδειξη, οΐ4 Οίν κρέπα να γνωρίσαμε» την άνεζαρτησι'αν μιας ή πα<ίώρ των επαρχιών της μεσημβρινής- 'Αμεριχής, ίύ* βί?5. άίοί ,^αίι^^,^αοχ^ρτω^ό^ $\ήρ#£α» την ανεξαρτησίαν των χο:ι^ ψη'ρω τοί ί'δνους λοι' κότα τρόπον συγχωρούμενόν από το ε%οδί- -ΐξβκδ#. Ήμεΐς Β'εωρόϋμεν τΟύτά τό ζητημα' ώ'£ ίίολίΤίχο» , όχι δε χαχα τηί ιδίου Τίνων ανάγ·/.ζΐον Οια χα9"ΐποχρ£ωσϋ<; ιδιαιτέρας ιίρός ταύτας τ.«; επαρχίας, §χ των οπό/ων μι'α μεν τών εΰτυχε- ςάτων ( Β&ιιί'νος -"Αύρες ) ίπροσχάλεσεν Εαριύ- •παιον πρίγγιπα να τήν διοιχη, ετέρα δε Βί- Ιίεζοιιϊλ'/;) ι'πέσχε'θη ε?ς την αντίζηλου ήμών χα τα το εμπόριον εϊχοαιγαόυιον μονοπώλιον μ» αυτήν, ως βραβείο ν «ν τηι> : γνωρίση ανεξάρτη· τον· 'Εαν ,ίγ&ετό ίΐί τας ψ·ύμ$να%· επαρχίας τοιοντο πρόβλημα, οίον το τίλεΐιταΐου, και δέν το εδέχοντο αύται, τότε ήθελον εΐναρ όχι ανειι λόγου α'ι χατηγορίαι κατά ττς διοιχήαεώς μας, οτι δέν ε'γνώρισε ζαρε υ'9ύς τους ςαλιντας από τα; επαρχίας πρε'σ&ις <4 5 παριςώντας το προ* ■σωπον βοτώ». "Αρα οχ« .χα0υποχρίω«ί' προς τβ; ατϊΟίΧίΐίς παρακινεί τ ας ψνωμΐνάς επαρχίας' να γνωρίσωσι τ ας διοικήσεις τοΰ Βουένος -"Αύρες, Χ:λί, Βίνίζουεληί χ.τ·λ., κλΛα το χρέος προς τ μας αυτούς, ή ευλάβεια ·ήμών προς τ ας αρχας της ελευθερίας χοΐ το δίκαιον της αύτούπάρζεως, εις τα όποια $εμελιοΰνται ,οϊ ημέτερο: νόμοι, μ&ϊ προσχαλοΰσι να ε'ίμίθα μεταξύ τ «ν πρωιών εκείνων διοικήσεων, αι οποϊαι Βελοναι γνάρΐπΗ ττν ανεξαρτησία» τ&ν επαρχιών, οσαι σκςηαωσί έ(0('χ*-55ίν } ορμοΐίαν ίίξ τν'κ ίλεη$ερίαα ενός 1· ■χΐίςου, χαι επαγγελλομίνψ £:άρ·/.ίιαν· Εις τα£ τοιαύτας, 8«« 'ζο^Γσί ϋ'περ τοάτοκ τα3 ·β*οπο2^ β«^χϋφί<^τΙ· Ι&κοί- ιοί# νναψχιχύ». »· -παρχαΣν Μ"ς 'Αμεριχης ε χ χαρΒίας" ομίύς τότε μόνον νμπορέϊ η διοίκ-ηνις να συνεργήση , οτα» <4ί®$$ίξ(&ή . Ικανότητα τω» προξ άπάχτησιν αότου' χαΐ τότε Βιν Βέλε: φοβίσει ζηλοτυπία ν ■ ίΐχθριϊήαΒειαι ξε'νων τ ας νν<ύ.μένοίς επαρχίας να :Χράξ(ΰΰΐν ο-,τε εΐύαι ίίχαιον' Λίναι περιττόν ν ποοείζωμεν , ότί τοίτο πρέπει να ηναι. Τα ζγ,τημα λύεται τότε ε'ς πραγματικές, περί τοΰ οποίον άνδρες της ίδιας $έας ημποροΰσί , χατα ιας διαφόρους τω& αισθήσεις και γνώσει ς,, να ■δοξάζωσι χαϊ διαφόρως, ως χαΐ δοξαζουσι τωόν- :τι. Αντη ή περίςασις Άίλει σϋμ€η πι§α,υύς ε?ς την Σιϊνοδον, επειδή έίς τψ πρωτψ συνέλευση ■δεν ημπορονμίν να μάΟωμεν αΰθεντιχώς τί πιρί ■τούτου, χαΐ είναι βέβαιον, Οτι αι χαθ' τμέράν διαφημιζόμενα: αντινάσκουσαι ψήμαί, χαί αΰταΐ ■άΐ σϋγχίχυμΐναι £?5ν;'(ΤΕ(5 χω ι/ ίδιων φατριών, δε* είναι πάντοτε πιςευτέαι. Τί απογασιν $έλει χά· μη ή Σύνοδος, δϊν 3έλομεν να προψητευ'σίύμεν, ομ(ύς δεν Βέλομιν απόρεσα , αν άψηση την λύ- ·:σ;ν τοΰ ζητήματος εις τήν ε'χτελίςιχήν δύναμιν, ■ επειδή τότε, ότ αν δεν απορασίσ·/] ή Σύνοδος, ε χει το δίχαιον αυτή,να δεχθη η μή μινίςρου ς· ξέν^ν εθνών , χα! επειδή αυτή δύναται,να γινώ- σχη όλαςτας πηγ'ας πρόςαχρι6γ γνώσιν τών σγί· νέων. Έν τούτοις, ο! λιμένες Υμών τναι ανοι κτοί, χοδως ν διοίχησις έχήρυξε πρό πολλού , εις τ ας σημαίας τούτων τών επαρχιών , χαΐ πασα ■'επαρχία , ή οποία εχει δι'Δρισμένην τινα σήμιί' αν, έγνίύρίσΒη χατα τοϊίτο ώ; άνεξάρτητος διοί- χησις Οί μινίςροι ή άπες'αλμέναι τούτον των επαρχιών μίυου«ι μεν μ όλον τούτο οχι γνωρισμένοι τοιούτοι ι όμως ον τρόπον εΰρίσχί- το 9 ι>ΰν "Ισπανικός μινί-ςρος, πριν άνα£η πάλι»