— ( 588 ) — Μ£«θΌς κατά μίμη&ιν του ΐοτεηζο Ρί§ηοη Μιλίσ'σα, τζίντζιρας καί Μιίγα· Μ/αν αυγήτζχ, το καλοκαίρι* Συντροφεμένη μ,ί ίνα Τερί Μιά ξανΛή ΜεΧισσοτίουΧα, 'Σάν *αλν) 'ΕΧΧ^νοιτουλα, 'Εκονίαζε με' γνωσι Κ' ΐτρεχε για 'νά μάζωξη 'Αΐτο τα καλα ΧόυΧουίια τίς ωραίας ΐζοχηί Το τ'λυκο εκε'ΐνο ν ε κ. τα/) μ.ί τον ττοίο τ^ς Μα *να$ Τζίντζιρας κακόκράχτες Κα) Ινας μι^γαροζ βρωμοχάφτης "Ερχονται βρίσκουν την μεΧισΙτζα, Κα'ι τ»ίν (γγίζουν εις την καρδίτζα. Μϊ μια μεγάΧη μωροΧογία Καί άκυιτόφερτη φλυαρία. Ο τζίντζιρας ό ιτρωτοζ άρχισε 'νά Χαλί], Καί αί{ φυσιολογοί «Ό '<"* όμιΧ^' „ Κί|βα μου, είσαι αξία νοΧΧά 'νά τιμνιί^ς. ,, Για τ>ίν καΧν) έοκλ#/ασου, και 'νά ιΊΤαινεύζξ ,, Μα' Το γΧυκο σον τούτο Το μ/λι ,,Φαίνετ ακόμη χ,αί τ ι τι 3έΧει' „Σ$ βε€αιόνζύ βαρείά μυρίζει, ,, Κα) το κεφα'Χι μου το ζαΧίζει' ,, Εχοα μιαν οσφρησι ντεΧικάτη,' ,,Καϊ ίχω γοΰςο καί γ αϊ κομμάτι. „ Δυόσμο καί $ενδροΧί€ανο μήν ΚαρακίΉιΧ'ιζν,ξ' ,, Πήγαινε καί 'ς τ»)ν αγγούρια οιά 'νά τιίν μύριζες ,- ,, Μαλιςα'ί τιίν κοΧοκυίιχ' καί τέρνε κί άνό τανταΐζ' »» Γί? " α ν βι "4 το μεΧι σον κοκκινό 'ςάν ϊομάταις, ,, Η.αΐ να μυρίζω νόςιμα ωσάν το καρεφίΧι ,» Κι ^ωσαν κανεΧα ομορ(ρη, *<*< όχ« \άν τριφΰΧΧι' 1 · Αυτα τιής ίΐττ ο Τ ζίντζιρας' χ' ευίΰς ^ Μΐ)'γ' αρχίζει Να' ρητορεύη και αΰτη καί 'νά καραζα\ίζ%.