— ( 3^7 ) — / ρον. 'η νι-ολαία τ£ν { ' ν Ύε ΡΎ*ζ*ι Γραίγων ΧαΧνΰσά οχι μ,ο'- »ον μί όρίότητα, αΧΧά χα) μί ίχακιϊν χάριν την πατρική ν γΧώσσαν, χα) προσπαθούσα νά έμφιΧοχωρήση είς Τους τερψ πνοΰς Χειμώνας τών παΧαιών ημων αειμνηςων προγόνων, άνατώζ'ΐ τόν "Ελληνικοί/ χαρακτήρα· Με τ ας τρυφεράς αΰτης Χ'ΐρας αρχίζανσα νά σχεδίαζα τάς εϊχ,ζ,νας τών επιφανών προπατόρων μας, οϊ Τίνες ίΧάμπρυναν τιόν ΕΧΧάέα, ανα δεικνύει το γενναΐόν της φρόνημα, ψιρει τιμήν εΐζ εαυτόν, εύχαρίς/'τιυ εις τους γονείς και εις οΧον το γένος. Μ* Τη» μάόησιν της 'ΐταΧικης κα) Γερμανικής γλώσσης παρέχει χρ* 1- ςάς εΧττίδας, οτι $έΧει γίνει ικανότερα είς το εζν>ς χα) εις τό κράτος νά χρησιμεύση · και τήν πατρίδα νά ωφεΧησ% ' ά\Χά όΧα ταύτα είναι μικρά ώς -προς ίσα. δυνατόν ετι νά χα τορίώσητε. Το'σοι πολλοί τόν αριάμον, τόσοι ευκατάςα.- τοι, τόσοι ποΧύπΧουτοι τί δεν δύνανται νά κατορίωσωσιν , όταν ερωτι πιιιδεΐα,ζ φΧεγόμενοι αταφασίσωσι μετά· γεν ναιότητας νά συνδραμωσι τά σχολίΐβ; Γραικό) της Τ εργε- ςι<ς! συντρέξατε προίΰμως εΐςτνίν επίτιΧεσιν των Βεαρέςων σκονών του (ττιςατονντος εις αυτά, 'ίνα συμμε&ίζητε τον παρά πάντων οφει\όμενον επαινον. Ονδί.κςρδοζ χρηματικό ν ι ούί'έ τεΧος άλλο παρομοιαν εχει επιςΛτών είς αυτά' σχΛπόν ί'χει μόνον 'ίνα κατ.αςήσχ τους υίοΰς σας χρηςούς, και άζίονς διαδόχους τ$ν πατρικών αγαθών. Αν δεν σας κ%ταπεί&ι$ ό ζήΧος τ ου Ρ.πιςάτου σας, εχετε αλλο αίτιον ακόμη πειςικώ· τιρον, κα) ακούσατε·*Οταν τον ναρε\&όντα ένιαυτον ο σε, €αςός Αυτοκράτωρ χα) Βασιλίυ^, επισκεπτόμενος ως φιλο'- ςο'ργρ< πατήρ τά Ίδια τέκνα, ήλίεν εΐζ τήν εδικήνμας ιτο- Χιν , και μετά τήν έπίσκε^ιν Της 'Ρ.κκΧησίας ημών ήίεΧησΐ να. τιμή/τη χα) τά σχοΧεΐχ μας με τήν παρουσίαν του , έν6υ- μεισίε πως ανεδειζεν εις το πρόσωπον του τήν εκ της ίνα. ρετου καρδίας αντανακΧωμένην χαράν, ότε ευρε'ίη περιςοι· χαμένος απο τόσην 'ΕΧΧηνικήν νεοΧαίαν, ευγνωμονούσαν προς αυτόν δια τάς εύεργεσίαςτου. Παρατηρήσας Ικανήιι «- ραν τήν ιχνογραφιών, τήν καΧΧιγραφίαν χα) τά Χοιπά σπου· δασματα των παίδων, ένίυμε'ίσίε πόσον εύχαριςήίη' ΐνβυ- μ-ιίσδε με πόσην επιείκειαν συνωμίΧησε μετά του "Ειτιςά- του των σχοΧΐίων ερωτών αΰτον περί των εν τω σχοΧείγ $$χσκομενων, καΐ πόσον ΐχάρη α'χ οΰσμς ότι « όρ$όδοζο£.