_ ( 39 0 ) — 'ΕιτιςοΧη νρό ς Μ ο Χ ι έ ριον, γ ρ αφ (Ισα δια ς ί χ ω ν Γαλλικών υπό Π· Φ. Μ. ΟύξίΤίνΟν^ και μετά- φρασίΐΤσα ν ν ο 'ΕΧΧηνοφρονος ΣαΧαμιν ίου. Α χ ί λ ο«βία, η μ.ί τρίτον. Κα) ιτοΤοί •"■λίο" «α/ία σ·ί ττερίναιζεν ε'ντεχνως Τους α,νοήτους καΐ μωρούς νρος όφεΧος αν^ρώκων \ Η" νο7ος έζωγραφησε τοσούτον 3ανμασίως Τους αΧΧοκότους κα! ίίίλουί μετά της αΧηίείας; Ουδείς ττρό σου ΐχάμττρυνε τήν τέχνην της'ΘαΧείιχς' Σ γ μονον ΐχϊμεν ημεΐς μ ενανδρον της πατρίδος. Πλαΰτο; ιτοτι ο κωμικός Ιν 'Ρα'ιμ^ τη αρχαίοι (Ο ΗΧεγξε το ακαίαρτον φιλαργυρίας ιτάίος' Η γνοει όμως τον τιοΧΰν τοιαύτης υΧης ιτΧοντον- συ ί' όμως, ωςκερ ό Λνγκεύς, εΰρες τά μεταΧΧίΐα, Και 3ηταυρον ανώρνζας ιτοΧυτιμον και μεγαυ. Ο Λατίνος κωμικός άμοιρος ων εις άκρον Τη; γνώσεως της εντεΧ^ϋς ανίρωκων των ποικίλων, Διν ιέυνίιιίη ναντεΧως να διαζωγραφησι^ Τα ιτάίη τα αντίθετα καρδίας άνίρωπίνης. Σ,υ μανός , ΜοΧιεριε, δια σοφού γραφείου Α'ρττάγωνα ^3} φιΧάργνρον χ,αΐ εραςην συναμ» (ΐ) 'ΐίε τη*·/ χομιο^ιαν τιυ Πλαστού την ε .•^γ^οο,ΐΛϊ'νην Ααίιιΐβπβ. Ρΐίΐιΐΐ ΟοποβΗΐ3€ ίη υ&ιιπι ϋεΙρΗίηί, Ρβηβίίι, Τ. Α , β?λ. 155. Ο σ% Μ:λ·£ρί^; εν τη π53:φημ'!> αϊ/του χ-ή,^ο^ϊ , ητις επ:νραφ=τχι ΐ/ΑγίίΓβ (.= φιλάργυρο;), εμ'.μη'0η $ν με ρε:, αγχινουοατο;, τη Ν ν ΑαΙαΙ&Γίαΐη τον Λατί'νον Πλαυτον , ο ν υπερε^η σχεΑ'ον κατα) ττκντα. Εμαθον προ 1 μ'- χρο > οτ. ο ίτολνμαδ/;- χχ: σε^ασμ^: Κ.. Ο/χονομο; μετεΦραβε χα: ε^είωχεν ε£; τι,^ν μη τ ριχ^ν αυτ&-. τ:'ν φιλα^^ΐ^ον τ5'.> Μΰλίερίΐυ * χ^ΐ 5£ α - ^>ην αμετρω;* διότι -ρς ημ^ν γενο; ττρο 1 πολλού ε:χϊ χρεάν τοιαύ της κοι,υ/οίίΐ;, Ί^τι; τ (;> ονχι ϊ} οβ6ΐϊ§3ΐ ιΐ<1«ηΐ1ο βνίΓοβ 11 . Σημ. *Τύν ΜίΤΟίρρ· ζΟ Ηβτρβ^οη ωνομασεν ο Μ Λ;(Γρι:,; τ)ν εαντον φι\ζ£ργνρον,