_ ( 6 7 ) - Την Σαρδν\νίαν , πΧην α ι π εριςασιις τον εμπόδισαν νά εκτε- Χεση τν,ν εφεσιν' αΰτιι ^ νι^ετος , τήν σημ-εριν α γ ν ω ς ■/, γ ί (ΐεΓΓ» ίηεο§ιιϊίβ), ίίναι κατ' περίεργες (ίς τους όρυκτο- \όγζυς ,' κ·α» το «ν ΚαγΧιαρία» Μουσεΐον εΧκύει ΐ}δη τ^ν 7Π- ριέργειαν αυτών. Τίποτε δεν φαίνεται παραξενωτερον εις Τον ζενον Κεριάιγητην παρά η άγρίοτης Των Σαρδηνικων χί,-ριατων ' ή διοίκησις δεν έχει ΐκανην δυνχμ,ιν να σννάζ'4 τν,ν οισ;*."- φορίαν παρά των εγκατοίκων' κα\ ιτι όΧιγωτερχν του ίά μετχ^αΧη την κατάςασίντων κα(ΐ όΧας τάς τωρινάς π Γ ·\ί- τ ικάς μετα€οΧας η Σαρδηνία 'ε'μ,εινεν άταραχος ' κα) μ. ο\'; * / ΐϊ (V . »/ Λί , Γ ϊ > * -, -> ότι /χϊγαλν), είναι ομ.ως χγνωςη νήσος , και ως ει.: το ττΛ; ι- ςον επισκέπτεται παρά των Βαρβαρεσκων. Αίύει νεοοτατχς ειί^ΐΓίίς των Ιονίων νι^σων και των Ιωαννίνων, ο^οιΜς κχϊ περί των πεπαιδευμένων της νυν 'ΕΧΧαδος' ούτοι παρα πονούνται εις άκρκν δια την άγνωμοσυνην των Ευ^ωπαί-,ν δί οΧας τάς ευεργεσίας, τάς οποίας εΧαζον και Χαμ-αανυν ωφεΧουμενοι από τάς Τεχνας χαι 'ί'ά συγγραμματΆ Των προ γονών των 'ΕΧΧήνών. „ Η νυν Ευρώπη , Χιγουν , η(ίίΧεν -ΐί- ναι μηδέν ίίνευ τεχνών , διδασκα-Χίας κα) του παραδείγμα τος των ποτε μ,εγχΧων 'ΕΧΧηνων. Οι νυν "Ελλ^νε; κατεχου- σιν ακόμη την Ικανότητα Του νά κατα&α^ιωσιποτε εν παιδεία μεγαΧοι άνδρες, τουςΧείπουσ ινομώς α! περιςάσέις, διά,νάοεί- ζωσι τά Χρμπράτων φυσικά προτερήματκτΧ." Αυτη η νομι- ζομενη. αγνωμοσύνη της φωτισμένης Ευρώπης είναι το α- γαπητοτατον Αίμα χαΟ' οΧην Την 'ΕΧΧάδα. ΕιναίΙ άζίοΧογοι αί ειί^σ"ϊΐί του 'ΐα τρου ΧοΧΧάνδ περί Των βράχων και Μοναςηρίων των Μετεώρων ; περ\ τ/,ς περίφη μου κοιΧάδος των Τεμπεοάν, περ\ Της θεσσαλονίκης, των Θερμοπυλών , Δίλφων, @η€ων ,'Αΰηνων κ. τ. Χ. " όΧους τού τους τους τόπους επε(ιεώρησέ με ανεσιν κα\ φιΧοσοφικην πα- ρατηρησιν, ως άνθρωπος ειδήμων κα) όζυνους. Ώερ) των Μαρμάρων α,που ο λόρδος 'ΕΧγηνύς εφερεν εν- ταΰδα από Την 'Ελλάία {περί των οποίων η Τιρυ.ανία 'έχει προ ποΧΧου η δη ικανην πΧηροφορίαν) άνανεωύη εις Την βου- Χην προ μικρού η φιΧονεικία εΧκνουσα διπΧάσίως Την πιριερ- γειαν των άρχαιοΧογων και φιΧοτεχνήτων. Το είινος ηγορχ- φεν αυτά από τον λόρδον οιαγδ. χιΧιάδων οΧΧανδικά χρυσχ , ·*ως Τί(ΐΜΓιν ϋς τό'ΑγγΧίκόν Μβυσείον * τώρα ομωςεύρίοΜν* ± Ζ