— ( 54- ? — ν'δικώς 3εωρ ο α με νου ,' ως ζ&ντος , νοοΰνΤοξ, ~ εΧοντος, νράτ- τοντος, και απεριορίςως αναπτυσσόμενου και τεΧειοποιουμε- ιου" και Της απείρου, αποΧυτου , παντούυναμου, άναρχου κ. τ. λ. Αΐ'τΐ'Αϊ; του · και ί'τϊΐίι} ει ώύ^ίθ'7Γθι είναι «ό'υνατον ν« ευτυχήσουν, όταν δεν ζουν κατά τον σκοιτον της ολνις ζοοίίς των , κατά τιίν φυσικτων, διϊί τούτο η Φιλοσοφία εί ναι αναγκαία, εις τους άρχοντας* ϊί ίί μη ή δυναμίς των ένερ· γεΐ εναντίον της φύσίως τ α ν άνΰρωπων , και ακολου6ως τα ίδκ>) δυςυχονν. , Ανάγκη Χοινον, άνχγκη ν\ Φιλοσοφία να «έκγβ τπν δύναμιν των ά/ιχονΤ&ν! 'Αλλβ £ιβ τούτο είναι τε λεία. δυςυχία ενός εύνους να φιλοσοφούν ο! αρχόμενοι; νχ σπουδάζουν δηΧαδή και νά μανύανουν νά /χην αντιβαίνουν εις την φ-υσιν Τ£ον , εις το °εΧημα του Δημιουργού των , καΐ εις τούς αΧηΙΙως Φιλοσόφους αρχονταςτων ; Ο άίνΰρωπος διαφερει κατ εξοχήν άπ ο τά λοιιτά ζωα κατα το Χογιχ,ον και το 3υ- μικ,ον, τά όποΐχ μόνον δια της Φιλοσοφίας αναπτύσσονται *αϊ καλλι εργοΰνται, και οταν πανταπασι δέν φιλοσοφώ, με- , , , , ( ι > ~ I / νει νεκρον τρίτον τίνα το ευγενεςιρον μέρος Της φυσεωςτου , και δεν ζη κατά του σκο πόν της υτίαρζεώςτύυ , μητε ημπο ρεί καν νά ονομασβη Ευτυχές" και λα τοΰτο Οι φιλοσοφουν- *ί?, ί ο! Φίλόσοφοι Αρχοντες, οι οποίοι ήξεΰρουν , ότι Αρχουν οίο τίΐ» ευδαιμονία* Των οίρχομένων , ,ίίλουν βαΧΧει ολα τά δυνατα Τ ία ν διά νά ευκοΧυνουν το φιλοσοφείν είςτους άρχο με- νευς , Λ«ι νά ίϊναι α'κολου'Οως άρχοντες αν6ρωπων > καΐ οχι ρίκν, ν· αυτομάτων. "Οταν οί αρχόμενοι , ν) ο» χυό'αΤοι του ϋαναγιωτάκνι ίεν φιλοσοφούν, ιτως ημπορεί νά άΧηύευσ^ το, ν, οΐ Φιλόσοφο» άρχουσ·ι; που ΒεΧομεν ζητησει τους Φιλοσοφους αυτούς, αν ο χι ΐίς τάς τάζεις των μή αρχόντων; που χα} χ£ς $έΧουν μορφωϋή , όταν δεν συγχωρηται το φ/* λοσοψίΤν εις τους αρχόμενους; η πρέπει νά συς^Ο % εν ταγμα Χ&ριςον, ςα &ερΟν, διωρισμένον εις Την Φι λοσοφίαν; Την σιι- μερον μόνον ο ίτανΤεΧως άγευςος Φιλοσοφίας , μονον η εσχα' Τ >1 αγνοία τίίς φυσί&ς καϊ του άνθρωπου ημπορεί νά δογμα' 7 'σιο > ότι είναι δυνατόν ή Φιλοσοφία νά μένη άΧηίΐής Φιλο- θ"θφία-, οταν ιτεριόρισ^ εις ΐ'ν μόνον ολιγαριΰμον Ταγμα, και όιοΧον χωρισμίνον άκο το οΧον εύνος' ό δέ Τωόντι Φιλοσο- φδξ, γνωρίζων το άπειρον, δια νά είπωμεν οΰτω, της φυ· ^εάις, τήν Ιςορία,ν τμι> προόδων του ανθρωπίνου πνεύματος, 'άρ· 11.12. Μ ία