ψίζιται ο χάλκινος ου ρ αν ο ζ έκι ορέων ως εκϊ κιόνων ϊ εκ των οττοίων το ιτεριφνιματατον ν,ν ό "Ατλας (α) κρός «Τ»)» δύσιν , αλλ έρημος καί κ.ίνος " διοΤι εκ\ Ομηρου οί $εοί έκατοίκονν τάς κορυφας του 'Ολΰμκου ορούς της Θεσ σαλίας (&' το όρος τούτο ίξίϊχε του 'α ερος έως είς τον γαληνότατου Αι 3έρα ΰκέρ τα νέφη, ο όποιος συχναχ,ις καί ουρανος ώνομάζετο' άνωάεν δε του Ολυμναυ ύκέβετον ίΐς το ςερέωμα του ουρανοΰ μίαν κ ν λ'ιι ν της βροντής, και εις την άκρην αι-τοΰ 'έτι δυο κυλάς του ηλίου* δΐ ών ο! 3ε οι χ,αΐ μετέκειτα κα\ οί ανανεωμένοι ήρωες ανήρ χοντο (γ) * αλΧ' α'φ' οϋ η ιίί'α του καντός καί της 3εότη- ΐος ε%ετάσ3η άκμ&ςέρως καρά των φιλοσόφων , «φυλαζαν μονον ο! κοιητάι ταιίτην τήν αίσ3ητην ίδεαν του ουρανίου ςερεώματος , φανταζόμενοι Την κα3εδραν των 3εων εττ'ί του ΐ/ψους τούτου ανωάεν του κέντρου της γης' ενταΰΒα {κα τοικούν οί 3εο\ εις διάφορα δώματα κερί το του Διός δώ μα. , και το νέον τούτο οΐκητήριον ωνομάσ3η καλιν "ΟΧ υ μ- Κος, ςολι<τ3ε)ς μέ Καν ο,τι οί αρχαίοι Κοιηταϊ εικον Κερϊ Του ορούς 'ολύμκου· (,'Η β ονίχιια α*ο λ» 3 «Τ.) — — '%!> ΪεΤϊ χίιναί αντοι ("Ατλαί) μχκρχί , »ί γαΐαν ^ άμφίι ίχβοιν» Οϊ« Α. 55· (Ρ) Ιλ. Λ. £6. . / ■ · ί|χι ίχ*!·φ $Λμχτχ χαλα ηηιχτο χατα ^ττυχβίί Ολυμ»ο/ο· ^ Ίλ. Α. 6ο6 Τ. 5· Ηβι'ο^. 3;ογ, 62. ίν) 'ΐλ. Ε. 748- "Ηρη ϊ« μάϊΊγι Βοως Ιπιμαι'βτ «ρ Γϊίίίίίί * αντόμαΤΛ! 5ί «όλ«ι μόχον βραν», 'ΐ Σ Τ Ο Ρ I Α τ^ς κα&ολίχίΐς ίςορ/ας. Οταν τις ίςορία Κερι\αμ€άνει εν ε αυτί) όλα τά αξιόλο- &υμ€ι€ηκότα, ονομάζεται καΒολικ ιί, κατ έξοχων δε καλείται ούτως η καγκόσμιος ίςορία, ητοι »ί ίςορία των α- ζιολογωτερων συμ€ε€ηκότων του κόσμου και των κατοίκων αυτου ακ άρχης μέχρι της σήμερον. , ^ χ·«·5οΧιλ » Ϊ ΐςορία 3εωρι7ται, ως χ.αι »ί άκλως ίςορία. «? αιτλίΙ διηγησις, *αϊ «ς 'εκιςημη, η μι ν έΐναι συνά3ροί- Φίς των ίδια»Τερων ίςοριων όλων Των έ$νων, »5 δέ, ν, χί·