— ( 824 ) — Τον Τϊυχρου (βί^αιη δια να -παραδώση ιίς χε"ίρας αύτοΰ τ&ν φόντου) και επάι>ω εις αυτά ανοίγει τήν σκν,νήν ν| Τεκμησ· σα, καί εισέρχονται ο! Σαλαμίνιοι. ό Αίας κα3ως τους 8Χε'· «ει, τους γνωρίζει, τους ΰειχ,νΰει την ελεεινών του χ.ατα- ςασιν, και οδύρεται, ο χορός κασχίζει να τον καρ^γορήσγι, βλλ ίι'ζ μάτην, εκείνος δε , ως μία 3ά\ασσα, ήτις και Χω- φησαντος τοΰ χειμώνας ηχεΐ περί τάς ακτάς, λυσσών κατά Του Οδυσσέως» και των 'Ατρειδών, οτε μεν εύ'χεται να •τους 'ίδ%, και να τους φονεύσε' οτε δέ ακοςρεφόμενος νρόζ τό σκότος, κα) Τον 3άνατον, εύχεται νά τον \ά€ωσι σύ- νοικόν των, δια. ν αποφυγή το εκ της μανίας όνειδος· Τί" Χίυταΐον συγκρίνει τήν τίροτέραν του κα,τάςασιν με τν)ντα- ροΰσαν, και ευρίσκει εαυτόν, εχ$ρόν μεν των®εων, ίχ-5 ρόν διάτων "Ελλήνων , και ενονείδιςον ; ίι' ο σα εκραζε, χα» αμψ Χ«Ρ> Τ» να κίμ^, Πότίζιχ ϊτ$ος ο'/ϊχς , ναυ'λόχας λιτοίι/ ΐΐςχς, μβνβς τ' 'Ατ?«ίία5, τ»λαγο? Αό-βΐοιι *«?«, ^ τοΤον όμμα τχτρι ίχλιοίΤ» φαν;};, Τ<λ«μί»ι; τϊς μ» τλ«'β·#τ«ι ιγογ' ΐ<τιίι7> · γυμνό ν <!)θνΐυτΛ τά» άριςιΐην άτίφ. τ * « ν * » - , / «Κ Λυτ-οε »9ί* ^«φβικ;» #ν*λ»ίίί{ μιγχ ; χ» ΐςι τκργο» τλκτοιι. «'/&.« ίητ' ί&ψ *ρο? ίρυμα Τ, £υμττ«β·«ιι μόνος μβ'»Οί{ ^ δ(ωνη χοςο* , «7Γ« λοίΛοΡ ίχνα , ψ,Μ,' μ δι τ' 'Ατ(»ίΐας «ί «ιΐίρ{α»οΐ|ΐ< τβ, Χυμτίεραίνει Χοικόν , ότι -ΚρεΚει δια τοζ φόνου ν' β#0Τ/>»4<^ Το ί* των ττεττραγμϊνωι/ όνειδος 1 ΑΐχροΨ Τ«ν «»$<>« τίΓ μακ^β βί* » χ,αιοΐϊΐν οςις μι<ίϊΐι ηζχΤλ,χ/τνβτχι τι γαρ *«β ΐμ*ΐ ψΐ'ρα τιρττιιν Ιχιι, *Ιοΐ&*ϊ<τι* ίάναΆίΐσχ τ» τ« χ.χτΖχνι'ΐΐ) · »'*, ά'» τςιχίμί)» »ί»»ος "Αογκ β^ιοτο» , οπς κ»»«7ϊι» ι'λτι'ιηι· Ζιφμχίνιται ' «Λ>.' ^ κχλίος , ΐ) *βλ»{ τι$ιιιιχ,ιιιαΐ Τβ» ίνγϊϋΐ χ(«ί · *α»τ' «*»)κο«{ λόγον.