Ε Ρ Μ Η Σ ο Λ Ο Γ I Ο Σ. 'ίαυοναριου ά· — ■*- % 3^—— 1817· Της περί Φιλολογίας ο ιατρός ( Τ ί"λ ο ς.) ,, Α'λ^ίιυβ οι Τωρινοί Φιλολο^ 01 ^ ί ' ν εμΚοροΰνι ν\ε'ον ι/α ε»· Τείνωπι περαιτέρω , ώς ο! εν 'Α\εζανδρεία προκάτοχοι αυτών , Τνν νεριφερειαν εκείνωντων γνώσεων' διότΐΆυιαί ιτιΧείαχταν μ^τ'νιν αρχαιότητα, και το ιργυν αΰτων περιορίζεται είζ τηνφΰ· Χζζιν και ιιμ^νιίαν των παραίδΆέντων κα\ ' β\λ α! περί ταντα' γενόμεναι εζετχτεις άπε€ηταν τοσον ευ- Τυχϊ·: ι ωςβ γ* τίς {να*ολϊΐφίίίσν)ς £λνΐί ί£ ϊκ.ί·ν£<;ν ανίκο- ψαν τολλα» ιπις^μαι, τας οποίας οι 'ΑΧιζανδρινί) *ι ό'ιν ιγνώαζαν παντάπασιν ή ιτολλα ατίλως.— Κα! κατα τούτο υ'ιτϊΐίχίΐ μεγί-η διαφορά μεταζΰ τίς αοχαίας «α! τωαινης ΦιΧ'Λογίχς, κ,αίοτι ϊχ. τίίς υλιΐί> τι}ν ΰποίαν ν! αρχαία ίμε\· \ε νά Γπίξίργασί^ και ι>α αυξήνΐ} , μονον μικρόν τι μερο; άπέμεινεν εις τι<ν τωίΐΐΊΐν νροί εζήγη<Τιν. Εκ. Τώ;ν ίοιί,οου τομ&ιν Ελλι^ι/ικ^ν σύγγραμμα ίων, τα οπόίχ περιειχεν ν, βιζΧιο&ηκη το·~ εν 'Α\ε%ανδρεία Μονπίον ιπί ΠτοΧεμαίον, ο Χίγαι μονον εκατοντάδες μερικών πονημάτων <5ιί' α^ταν με'χ ι τοϋ νυν , τά ΐποίχ ομως περιέχουτι το άνίος τν,ς Ελ- Χηνικης ΤΙοιησεως, ΦιΧανοφιχς, 'ΐςορίας και Ευγλω-τίχς · καϊ τα β*ολίσϋντα εμπορονσι ν άναπληρωίωσι *9ΐ*ίΧ«ί ί'κ μεταγινεςτρων· — 'Εκ τούτον νροέρχεται, ότι ΐξετάΰν, νπερπ ολυ' ν) περιοχή τ»}; ιπιςήμ,ης κ** ά'ΧΧον Τ/)ί*ο»' οιο- τ<. ίκϊός των γεννημάτων της προ τβκ Πτολίμαι'αιί' Τραμ- ματείας (ΙΛΐ6Γ»ϊυι-β) 5 ιτερι\αυ.4άνει η Φιλολογία τωο% καϊ τα σνγγρχμματα ολων τωκ επιμένων εκατονταετηρίδων μιχαι της κατα τόν δε'χ,ατον πέμπτον αίωνα *τ«!7«οί τί^ί £Χ\ΐ4ν(κν}$ Α»το*ρατορί£»<, «τι χαί οσα Τίον '?ζ·:μαίων διε* σαίησαν » καί οο-α ϊγιναν άνό της ΐ» τ% άΰσει τα>ν ενις·ή· ΙΜ»ν αν*γιννηϊξύΐς, ή ονεία συνι€νι μΛΐά τήν ΐν τ% 'Λνα- Β