— ς 4β ) — σν, είναι ν| γενναία και ψΚόγένύς φροντις, και ο ΐνύερμ.οζ ζήλος του ιΙ'+ΛλετάτΓΟ >{(Λίο» Αυύεντου ττερ! τ« καλά κα· κοι- συμφψντα. της ^μετιράξ πατρώας. 'Αψ' ού ει-ροίκισε η σχολών με (€ οβμνίκοντα· χιλιάδας γροσιών εΤ/,σιον «ίσοένι- μα,, ίο ιι φροντίζει άναΧογως ν ά. εΰρ·4 και Αίασκαλους ίκα- κ.^5 ^ιβ» 'ίντως σοψυς δια να φωτίσωσΊ τον Χαον και τ«; «υγενείς τίς Βλαχίας, και ολους τους ε'κ Τκς ΙιλΧαοες ερ- ■χΐ μένους ιίς το εν Β 'υκιυρεςίω Λυκειον μαί)ΐήΤας' ωςι ου δεμία πλέον άμφι£οΧία μακι, δτι εν οΧίγ ίϋ Ο/ίΐζΊ^^ΛΟί'ϊ'ί ΛΛί" ρου 3ε\ομεν Ϊδί7 αίσύ/,Τ/,ν διαφοράν εις τν!ν κοινών ·7Γαιι>είαν, διευρυνόμενων υτ.ο φιλοσοφώ και μερδικού συςνματος. Και ίιά τούτο κοινώς τρετει νά ευγνωμονωμεν εις τον υψρίλοτα- τον ν^ών Αυύίντν,ν , και οιάγέρας Τνξς ψιλογενείας και φιλο- χαλί ας Αυτόν νά ΰ-^ωνωμεν άδιαΧείτττως χείρας ίκετιδας κρ'.ί (ί«ν υπ ε ρ τ%ς άμετατιτώτου ύγιείας, διηνεκούς ευημερία.; και πολυχρονίου ςερεωσεως του κοινού νίμων πατρός και κν,- δίμονος ". 'Ε7Τ£ΐέιί ίξ τα τίρος το Λυ'κειον του Βουκούρεςίου γινόμι- να τταρα του υψηλοτάτου 'ϋγεμιο'νΓς καλά άπο€\έκονθΊν εμ μέσως και εις τν;ν Ελλάοα αυ'τιίν, δια τούτο πρέπει και ολοι οίτοι φ/λογενεΤςί, φιλελλν,νες νά ί'ττευχι^ώ/Λεν τι'ρος τον "Ηγε μόνα αυτιν οσα εύχεται και ο του Βουκευρεςίου κάτοικος, και να συγχαρωμεν εν ταυΤω και Τν)ν κοινι^ μν,τερα. και 7Γ«- Τρίύα , την Ελλαοα, οτι ε'γε'νΐί/,ο-ε τοιου'τους υ'ου'ς συνε^- * γουντας τα μεγιςα εις τνιν εκταίδευιτιν των αδελφών αυτών. Ίττατχομε'ΐα, οτι 3ε\ομεν (ρροτία~ει νά χνρυζίύμεν κατά καιρεΰς <5/ά Τιϋ Λ. Ε . κα! ο<τα αλλα καλά ι^'ίίελαν γενν\ ·κρο? του Βευκουρεςίου το Λυκειον, του οποίου '^δ'ή αρχίζει Χαμ- ττρα εττοχ^.