— ( ι6ι ) — ΐλαγωνικά κάτοπτρα" εξιταζόμενον όμως προςεκτικώτερον ευρίσκεται μεταξύτων μεγάλη διαφορα: Ώοωτον' εις του 'Αν$εμίου, όλα τα κάτοπτρα είναι ίσο- μεγέίη, είς του Τζε'τζη εζεναντίας, Τ ά πλαγινά είναι μι κρότερα από το μεσοΛΟν' Αεϋτερον , είς του'Ανίϊμι'ου , τα πλαγινά είν' ε'ζαγωνικά, καΐ είς τοϋ Τζίτζνι, ί^γωνικά' Τρίτον, είς του 'Ανίϊμίου > τα πέριξ είν' ενωμένα μέ το με· σινόν, και μϊ'νίΐ νολλά ολίγον διαςημα μεταξύ, ίια ναπε- ριςρέφωνται εΰκολώτερα, εις του Τζέτζη ομαιί αΝτίχουν καμ- ιτοσο» α'*ο το με τ οίον Τέταρτον εις του 'Ανίεμίου, το με σαίοι/ ενίννεται προς του ^Χιου το» τοπον, κα) ίί< του Τζε- τζκ εχει τι<ν ίύ!<υκ»«ν τίϊί μίβΊΜΑ^Ρ'χίί "Κραμμϊί" Πϊ'μιττο» και τελευταΐον, είναι μεγάλη διάφοροι μεταζυτων ως προς τόν οποίον α! ακτΐνα αντανακλώνται" έττειδιί εις του Αν6ε· μίου, άντανακλώμεναι αιτο κοίίε κάτοπτρον συνέρχονται εις το Ίδιον σημεΧον, εις του Τζίτζη όμως αντανακλώνται πραϊ- τον αιτο τα πέριξ είς το μεσαίο ν , και από Τοΰτ ο εις εν ω· ρισμένον σημιΤον, Αιίτΐ) η τελευταία περίπτωσις δείχνει ψ οτι ο Τζίτζης δεν εκατάλα€ε το πράγμα, περ) του οποίου γράφει, εκείνο δηλαδή, οποΰ απαιτείται αναγκαίας εις τον σκοπόν του, είναι καί εαυτό α'ίΰνατον * επειδή α! ακτίνες α! α'ντανακλά- μεναι αν ο' τα μικρά εί( το μεγάλον κάτοπτρον πηγαίνουν είς αυτό συγκλίνουσαι , αναγκαίας λοιπόν 3' αντανακλα σθούν α'ττ' αυ'το α'νοκ λίνουσαι, καΐ δια τοΰτο ακολουίως δεν 3ά συνέλίουν ποτέ εΗ το Ιδιον σημεΐον' «κ τούτου φαί· νεται ότι αύτη η ίεωρία δεν αξίζει τίκοτε' δεν είναι ομως ανώφελες νά σημειοϊσωμεν μι ολίγα κόίεν ελα€ε την άρ- χή,ντ^ς. 'Αίτο τους συγγραφής, τους όποιους αναφέρει ο τζέ- τζης προς επικΰρωσιν της διηγήσεώς του ό'Ανίέμιος ο συγ γραφεύς των παραδόξων αναφέρεται κατ ΐζαίρεσιν, κα> δια τοΰτο συμπεραίναμε», ότι η Βεωρία του δεν είναι άλλο τι, παρά μία ίσφαλμενιι κα) κακώς εννοημένη παραδοσις Της 3εωρίας του 'Ανίεμίου' κει) μν|τ; είναι δΰσκολον νά εϋ· ρω με ν είς το σύγγραμμα του 'Ανόεμίου τάς περιόδους, α πό των οποίων την ςρα€ην έννόησιν έγεννήίησαν α! άπά' τα» του Τζέτζη. - ■