— ( 44 ) — νά κάμη τον ακροατών $εατν,ν (ι)' χα) όσα πάίη συμβαίνουν εις Τούς ορώντας, να. Τα διεγείρε εις τοϋς άκοΰοντας· θ"ταν ο ΜασσιΧΧων εδίδασκεν επ' εκκΧησίας περι του άρι6μοΰ ιοί ν ίκΧεκ των, εις μίαν του περικοπήν τόσον εζιπΧάγησαν ο'ι ακουοντες, ωςε επηδησαν από τ ας καάίδραςτων έντρο μοι- Μεγάλων ίδ'εαν Χαμ€άνομεν από τον Δαυ'ίί περ\ της ιύ- δαιμονίας του άσε€ους, όταν τον βΧεπωμεν να ΰ^ονεται, κα) νά εξαίρεται ώς α'ι κέδροι του Αι€άνου· 'ΑΧΧ* οποίον Τ» Τίλ':ςτον; ογΧηγορώτερα άκοΧοΰίησεν ή πτωσίςτου* παρα ίή υψωσίςτου. "Εως νά περάσω, Χε'γιι, όΧίγον έμπροσθεν, γυρίζω νά Ϊ6ο~;, και εις μίαν ςιγμην η ΰ\\,ίκομο( εκείνη κέδρος εχάόη άττο της γης το πρόσωπον ,,καί παρηΧίον, κα) ιδού ι,ουκ ήν". Έκεΐνος μόνος διεγείρει το παίος τούτο εις των ακροα τών τάς ψυχάς, οποίος σπουδάζει τάς καρδίας των ανθρώ πων. Παρατήρησε , πύΐαι περιςάσεις διεγείρουν είς την χαρδίανσου τον 3υμόν, τήν άγανάκΤησιν, τηνχαράν, την Χυπην, και τα εξης παθη, κα) ταύτας μεταχειρίσου, δια νά διεγείρης τά αυτά πάΰη κα) εις τούς άΧΧους· Δια νά ήναι εναργή τά Χεγόμενα άναγκαΧαν «Τναι είς τάς διηγήσεις να παραςήν^ς, ο χι μόνον τά γινόμενα, άλλα και τον τρόπον, με τον οποίον έγειναν, διά νά κάμης τον άκροατην νά φαντάζεται, ότι είναι παρών, κ,αΐ βΧέπει το πράγμα· ο,που διηγείσαι- ,,Δίΐ τά γενόμενα, Χέγει ο ΦαΧη- ρεύς, ουκ ευθύς Χεγιιν, ο τι εγενετο, αλλα κατά μικρόν, κρεμωντα. τον ακροατών, και άναγκάζοντα συναγωνι&ν". ϊδι με ποίίν τροπον ο "Ομηρος φέρει υπ ί'ψ< ντου άναγινω- σκοντος ταυ φό€ον του ΤΙΧου'τωνας διά την μάχην των Άεων· ,,Αείσας δ' εκ θρόνου άΧτο, κα.) 'ίαχε, μη ο» επιιτα. ,, Γαία ν άναρρή'ξειε Τϊοσειδάων ίννοσίνθων , ,,Οικία δε ^νητοίσι και αίανβτοισι φανείη, ,,ΣμερδαΧι', εΰρώεντα, τάτε ςυγίουσι 3 ε ο'ι π ε ρ. Η Σαπφώ, Χεγει ό Αογγΐνος, οταν διηγηται τα πα- 6η, *α) τάς μανίας του έρωτος, καθείς νομίζει, ότι την βΧε'- πει, ο τι την «χ. οΰει νά ταράττεται τήν ψυχήν, Το σωμ& ■> (ι) Πλοότ, τις) Φονκυ;