ο μονάρχης του τον αποκτηθέντα πάλιν υπέρ αυ τόν η αρά τοΰ ' Ισπανικού έθνους θρονοι/. 'Οποία χαΐ αν γένη η άποφασις ι?}5 2ω>οδβι» —- ημπο ρεί ΰί να ^£^5 ττάι»τ?7 διαφορετική της ελπιζομέ· νης — έι'μίθα μ' ,ο'λον τοΰ$ο πληροφορημένοι., οΐ! θί'λίί αφιερώσει μέγα μέρος ταϋ καιρού της εις άντικείμινον , το οποΐόν παριςάνει χόσην χα* λην εΰκαιρίαν να δείξιοσιν ,ο'ι,νέοι άνδρες τη$ Χιι- νόδου και την ίέί'αν τίβυ άγχίνοιαν , και τοίαυ'- τ»;», ο"α έχαρακτηριβεν ηδη τους προκατόχους χίαν. " 1ΣΠΑΝΙ1. Πίρ} των σϋκδίαλϊ^ίΜν, Λπαί! γίνανται με ταξύ τω» αυλών 'ίσπανίας και ΙΙορτονγαλλίας •■περί τών ών ελα&ον εις έζουσίαν επαρχιών της ανατολικής όχθης ταυ Πλάτα ποταμού οί ΤΙορ- ιουγάλλοι, περιέχει τοΰ 'Αμ£οΰργου ν ίγημερΐς ,το ακόλου^ον απόσπασμα μιας εηιςολης (κ Αον ■Βρας από 22- ΐ$οιμ$ρίου. ,,'ΙΙ 'ίσπανι /.·/} αΰλτ- ο χι .μόνοεδί/Βη χατα την τάζΐν τα προ$λγματα της Βρασίλίακης βΰλης πρΐξ άμεσον ψολικόν συμβιβασμόν τών διαφορών μεταζΰ,τίύν } αλλά και εςερξεν ηδη ί *9 ■πολλά προΆηθίντα σημ§ι6αςικά αρθρα' μερικά βλλα ομ'ός προβλήματα, κα£ μάλιςα το πρό βλημα τοο να ^υλα'ττη ·/ ΒρασίΙί'α μίαν γραμ μών προς -υπεράσπισα τών αυνόρ'ί,ν τ·/,;, άπερ' ρίγησαν από την Χ Ισπανΐαν ^ αμως δεν ςέρ- γιι χα! να Ο ώση τινά άποζημί'Λσιν τών ε£όδ<ύν , ί'πειδή κατά την ομολογίαν της ιδίας εκείνης -αΰλης, αίίτη απεφάσισε να παραλάο·/] εις ΐ,ξου- σίαν την 'ίσπαν.κην επικράτεια])· μόνον προς ασ- ψάλειαν· τών γειτνια.ζουσών ΪΙορτουγαΧλικών ε παρχιών. Ο βασιλεύς ττς *Ισπανίας επιμένει εις την ,μεσιτείαν τ-ών μεγάλων Ευρωπαϊκών δυνά μεων · χαΐ επειδή την εδέχθη και ·,{ Βραιιλιαχ.η αυλή , 3/λίί μΐι'νη τα πράγμα, ΰϋιω, Ταύτα ■πάντα άναπτΰσσυνται εϊς μιαν εήςοΧην του 'ΐσ· πανικοί! μινίςροι> τών εξωτερικών υποθέσεων, ί'ςις εις αλληντου προς τον εν Μαδρίτω Πορ- -χοηγαλλιχόν /πρέσ§υν αναιρεί οτι η 'ΐσπανία ε- γει τιυα Εχθρικό» σκοπόν, πιριαυνάζουσα ςοά- τειιμα £)). τ■/] 'Εςρεμαίοΰρα , και κηοΰττει οτι <> * « « 'ί' 9 :τοοτο το προσίάρινίν επιχείρημα είναι αναγκαίο* αποτίλίσ]ία εσωτερικών οικονομικών διαταγών." 'Αμερικανικαΐ εφημερίδες γρά^ουαιν» οτι ό ςραιηγος Μ ο ρ ί λλος απίθανε. 4 Φ Ρ I Κ Η. : Κα{ ο ιυ "Αγα ΤΙρουασιακος πρέσβης γρά~ _5>βί απα 22. Ν οεμβρ, προ .5 τον εν Άμςίλοδάμφ Προυσσιακόν κόνσουλον } ψανίρόνύν και α-'τος , οτι ςόλος'Αλγερικός μολυσμένος ε^έζΐλεΐιαίν άπα το 'Αλγΐριον διά νά κυριεΰη Γερμανικά , και μά· <λιςαϊ1ρουσσ',ακά .π\οϊα } και ώράθη τη 28- Όχτ· εις τά.νίρα τοϋ ακρ'Ατ, τοϋ αγ.Βιχίντίου , οιίΗ- Βυνομένος προς την Τερμανικην Άάλασσαν. — •Και 'Α μ&οΐιργικαί εφημερίδες περιέχουσιν ε'πιςα- Άγ'ν τίνα εκ Τ άγγερ άπα 2~]· Όχτ., ενθα ψανε- ροϋται, οτι 'Αλγερικός ςόλος ΐπλευσιν εις τα Άτλαντικόν πέλαγος εναντίον 'Αμ&ουργ'-κών, ,ΙΙροκσσιακών και 'Ρ ΐύσσικών πλοίοχι, και ότι ο Δε Γ; Αλγερίου παρωργίσβη κα9' ύπερ&οΧην μα- ■,θώντό τολμηοόν επιχείρημα του Ρ(ή<κτ:χο£ κα- πιτάνου Σουμάνν , και ίζήτν^ιν όπία'ύ άπο .τον Σουηκικόν Κόνσουλον τους πέντε αίχμαλ'Α- :το»ί 'Ρώσαου;» τδϋ; όποιους επαράδωσεν εΐ( αυτόν πριν μάθη το .συμ$ε&ηκός, χ,αί τοΰς ε- ,αλεισιν είς κακά ς ^υλακάς. Τ Α Α Α I Α. "Οτί τη 22. Ν οιμ&ρ. έχοινώθη εις, τα κατ» Τΐαολαμέντον η με τον Παπαν γενόμενη ιχχλη- σιαςικη συν^η.κη ^ και σχεδιον τι νο^ον οναζερο* μ; ν ο ν προς (κτίλίσιναόιής, ό μιν'ςρος των ί-