— ( ΙίΟ ) — ίχονσιν' ό3εν χ,αθως είναι αδύνατον νά εΰρητις εΐςτν,νφύ- σιν δύο άν3ρώπους όμοτρόπους διολου χ,αΐ όμογνώμονας, «Καρομοίως είναι καI εις τον "Ομηρον. β'. "ίσως £ί ανώφελες δεν είναι νά μα3ωμεν , τ) κατέ- ςν,σεν αυτόν πρώτον κα) κορυφαίο ν εις ιτοΰτο μαλιςα το μέρος τηζ ιίοιήσεως' άς ακοΰσωμεν λοιπόν την περί αυτοΰ γνωμών Τον κριτικωτάτου Άλαίρου (μα3·/,μ· 'ρ^τορ: τόμ: έ'Ο ,,'Εκϊΐνο, λέγει, ό,που συνεισέφερεν εις ταύτην την ύπερ ο- χνν τοΰ'Ομήρου, είναι ή προς το δραματικον έμφυτος αύ- του κλίσις' ,οί διάλογοι και συνομιλίαι είναι πολύ συνε* ■χέςεραι εις αυτόν παρά εις τον Βιργίλιον και τους άλλους νοιητάς, ό,Τι εκείνος διηγείται εις δύο λέξεις, τοίχο εις τον "Ομν,ρον άποτελεί 'μίαν μακράν ίμιλίαν ' ο δε τρόπος ούτος του γράφειν σημειωτέον είναι παλαιότερος παρά τον έινιγηματικόν' απόδειζις τούτου η παλαιά γραφή > οκ'οιι αντί διηγησεως απαντωμεν και εί( τα πλέον κοινά πράγ ματα. ομιλίας διεζοδικάς μ ερωτήσεις και αποκρίσεις ' είναι ■προς τούτοις κα) ο άπλούςορ ος, φυσικώτερος και ι 'ιττον τεχ νικός' ό3εν και πρώτος βέβαια >\τον εις χρησιν' άφ ού ό μως άρχισαν να σπουδάζουν την τίχνν,ν του γράφειν, το- <ϊε έκριναν χαριέςερον νά περικλείουν τα κϊψαιαχϊεςϊρα. των ίϊυνομιλιων εις μίαν σαφη διηγησιν' άπεταμίευσαν δε τάς £ημηγορίας εις τάς μεγάλας περιςάσεις". γ'. "Ας ελ3ωμεν τώρα ίΐς τήν έζίτασιν των ^3 ων 'ενός ίκαςου αυτών. Οί πα& 'Ομν,ραι "Ηρωες άλλοι είναι γέροντες, [και άλλοι «ν ακμ^ της ηλικίας κατά τό μάλλον και ήττον. Οί γεροντες είναι εν γένει φρονιμοι» έμπειροι, εύγλωτ τοι, φιλοδίκαιοι, ειρηνικό) και πραοι' καθείς όμως ε'χει και το χαρακτηριςικόν αυτοί!' εις πληροφορίαν άς τους παρα' Τηρησωμεν καϊ εξετάσωμεν κα) εις τάς συνομιλίας αύτων *αϊ εις τά έργα. Οι επισημότεροι γέροντες εΊνα,ι ό Πρίαμος , 'ο' Φοίνιξ, και ο' Ν έςωρ' ί· Θ Πρίαμος είναι άνθρωπος δίκαιος και φρόνιμος, μαρ· τυρουσι περί τούτου αύτο) οι'Ελλιινϊς, οι εχ3ροίτου ' προ- 4χΐΧλιι ό Πί(ρ<ς νά μονομάχησα μέ τ'όν Μίνελαον' οΐ'Ελλη-