Κατκ τάς ι χ Παμπίλοιίνας ι$.ήβί/ς, 'έλα^εν, , > » - * ' ■ . ί ν ν ©5 «ίβτΩί» ο οΐιτου οιαιχητης προςαγην απ* το Μπίριτοκ »ο εϊαρματώση ολαυς- τ-οίΐϊ ιγχατοι- χους επαρχίας (Νο&ρραξ)* Εί"; το βοίίξ ίλοδον Τ2 εψιγγίλ:α, οτι τ·ί ΓΟ» 18 18 κατίΐιοδΐδνίΜΐ ΐϊ'ί τ*ΐ" Βί ρα -Κοοϋζ' χαρα§·.·α ί χ ΜεξίΧΟ! μϊ "χρήματα (8 μιλλιονίων ιτίοτώίώΐι» 'ίι>5 λεγουσι) χαι με πολ λά $ ά'λλα$: πραγματείας. Τοΰ Μ άκριτου η αόλ'.χή εζημερίς. γράγ ει, έτι ν! »τβ#»λΐ!$ ίχόηάσε μεν ε'ς το Τα^ερ»- «- δεριζε τάσφ περισσότερον εν Του^Οί» ωςΐ τον Α&χέμΘριον άπέθνησχον χαδ' ημέραν πλίον ρΙ 3οο άνθρωποι* ΒΑΣΙΛΕΙΟΙ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ΒΕΛΓΙΚΗΓ. 'Ο χυ'ρίΟί Κ «/* ί?α σερ ε ξ ιοδααιν 'ίίς τας Βρυςίλλοξ ι ίΐ'δα ίμελέτα να διατρ/φη. τ® θέ ρο;· ,ίχατά· τάς . εφημερίδας της Λόνϋρας, άνε- χιά^σίν-άα-α· το Παρ/ϊίΟΐ ψο&ου'μενος αϋτου περι- ό^ρίσεις τίνος. . Ε«« *οί Βρυ"ξϊλλα5 ιγΟαβί χαί είϊ «ρκ^ν μάγειρος του Έοναπαρτου, ονοματι Μίχα-ηλ Ιβ Ρ3§β ο^αϊι μί .την σύζυγοι» του ερχομίν,ος έχ της . "Ελει^ί (δια μέσου 'Αγγλία: χαί '·\ /.- ίαίΐρ^αΐι).' ύπάγΐι δι. εις τό Παρίσιον. ΓΑΛΛΙΑ. ' ·■£» τί} συνεδριάσει του. «χω παρλαμεν του τη 2. Μκρτί'υυ ί.-ετάσΰη, γινιχτ$ οΰσης συνε λεύσεως ,, -το .Μωςΐ μνημονευθώ .ηρό&λημα το» μαρχίζου Β α ρ.θ ε λ ε μή περί των όσων ίπιδε- χεται μεταβολών ό νόμος, τών ί/.λογων , και μί το σφοοράν αντιλογίαν ενεκρίθη με 98 ψ >ίρου5 ιιρος 55. Αυναμει τον πολ<τιχού οΊ^τι^ατο; τ>ι? βασιλείας, μόνον μετά παρε'λευσιν ΙΟ ήμερων {άρα το όγλιγωρότερονί'ως 13. Μαρτ.) τ'μπο- £8? ;β |3λ·/)5·/· ίιπ όψ(ίΐ τοί χα τ» παρλαμέντου Αρ£. 2%. το ίιω πρόβλημα προς εξέτααιν. Τα ο ε ε'λατ- ί " » « « . « . 4 τωματα του νομού. τοοκ- Εκλο^ίώΐι σίιΐΐίςοιιτο χατα τον *υ'ρ<ον Βορθελίκη» ε;"; τσίτα τβ τρ/β, ΙΓρ'ώτοΐί ρίΐ/, οτί Οί (*λο^6?5, χατοίχοίϋτεί σκ- χιικχ!9 ηολυ μαχραα άπα τ^» Γρωτίυ'οι/βαν τοϋ Βειταρτιμίντοη, ένθα αψίίλοΜι να π^^βΛω« έ;α $ : .§!ϋβι τ·/» φηρον των, ίτολλα'χίΐ; ^'ρ- χοίτο* ίεότιρον 5ί, ο γι πολλάκις £παρρτ,αιά- ζοντο ως εχλογεϊς άνθρωποι, Οί όποιοι $ιν ί'- χουσι το οίχαη,ν προς τοιχίο, χαΐ τρίτον τίας, οτι ο;ν εγροατίσβ-ή χα9®ί πρέπει περί ταχείας χαί πρίπουσης συμπληρώσεως .του αριθμού των βπϊςαλμιναν άνίσως .τυχόν άποθανητις α.ΐίΐων, Τ άνίσως ίχλεχθη είς άπεςαλμίιβς εν ταντω ά πα πολ\ά ^εααρτεμεντα , εις τρόπον όίΐοδ τβτβ ■ το κκτω παρΧαμιντου $εν Βελει εχει, χαθως ί- τΐι'/_ί χαί τώρα·, σωον του αριθμόν των άν§ρων. ©ϋ'χΐ όλιγώτΐρον παρά τψ σννε^ρίασιν του ανω παρλαμέντοο ά-ζιοσνιμείωτος ιίπηρχε χαί η αυνείριασις τοΰ χάτω παρλαμέντου τη 3. Μ<^3- τ/οο» 'Ο χάριος Λ α ψ ψ ίτ τ ε πβρέςησε ύιε?οί>- χως το προ&λημα του του . να παραχαλεαθη ο βααλεΰς ίί αναφοράς να μη γένη χατ' ούίϊνα τρόπον μεταβολή τις είς τον ν.ομον των ίύ.ογων, χαί ,τουτοϋ παυσαντος λ&λιΐν, συνέ&η μεγάλη ψιλονειχία περί τοί αν επρεπε νά γένη οχε'φις περί τούτου τοΰ προβλήματος. — Ό μινίςρος της δικαιοσύνης (χύριος ίβ Σέρρε) ίι'ίσχυρίζετο, οτι ίε'ν ήμπόριι νά παραίιχθή τοίτο το. πρό~ θλημα χατ' εχείνην την.ςιγαην, ε'πειίη το" παρ- λαμέντον πρέπει μ* οίον τοίτο μετ' ολίγον νά άπογασίιη πιρί του χαθ' αΰτό ζητήματος , όταν σχειο^η περί ' τ^ς ά-ονάτεως τοΰ α,νω παρλαμέν του. — Ό χνριος Α α ιν ε ίίόξαζί μεν νά $ια- τηρ'φη η οΰσί'α τοΰ νόμου , πλνν ίίν ήυαντιό- νειο, οτι εόΰνατο νά §ιορ9ω$η εις μεριχά πράγ ματα, χαί λοιπόν βδιδβ Τ'/'ν ψ·^ο« τοο χατα το« προβλήματος τον Λα γ γ ίτ τ 1· —- Ό «ίρο$