6 7 4ο· Οιβία* ΟΓβΐϊεοΒ, λαίάνιια. Διάφορα εΐ'ίη τούτοι» τοί φυτού τού αυξάνοντος εν Άτ- τιχ·/) χάλοϋνται με ταύτην την όνομαοίαν ομάς τό Λάδανον 5ίν συνάγεται αύτού, άλλα μόνον εν Κρητη και Κιίιτρω. "Ο ΟΐβΙββ ΐηοΒηιΐϊ ονομά ζεται ίν ϋωνςαντινουπόλει Λάδανοκ, χαί εγχιΐ- τβί ίί*5 τα λουτρά προς μετάίοσιν ευ'ο§μίας· 4ι· Α ταπί Μβοιιΐϊίαπι , δρβχοΊ/τίου) ή' ■?« Λαχωικ'α αρον , αΰζανει πολϊ! ίί"; τα πέριξ του μοναςηρΐου της ΙΤεντΐλν^ς. 'ίΐ ρίζα «I ναι παρά ιοί; έγχατοίκοις τοϊ Μωρίας ΐν χρήαει άρτου (V καιρώ μίγάλης πείνης, χαί προς τούτο βράζε- •χαι πρώτον χαί είτα τρίβεται, 42. 8βΐυΓβ;β Οβρίΐβΐβ, Βυμάρι. Ύοΰτοτό φυτόν εΐναι πολλά χοινόν εις τα ορη τοΰ Πεντί- λίχου χαί 'Τμηττού· Εις τούτου τό άν&ος χρείύ- ςιΐ το 'Τμηττίίον μίλι τνί" φνμηνταα, χαΐ τω- όντι τό περιοσοτερον μίλι της 'Αττικης εξάγεται δια τω» μελισσών βηο* ία ίνβη του'του το» φ»·)· τοΰ. Το 'λττιχόν μίλι τιμάται χαί τήν σήμερον χατά πολλά, χαί ίώρα αυτού ςίλλονται εις Κω»» ςαντινοΰπολιν. 43. 8β(ϋΓβ]α Τΐιχιη&Γβ , 5ρού$η, αυξάνει (Ις "Αγγεσμον , Ώίντΐλικον χαΐ 'ΐμψτόν , χαϊ 4θ. Κι'ςος χατα Θίο'ρρ. χαί 'ίππ. *0 Βηλω» <»'» 7·) περιγράφει τό ϊργαςήριον, εν τω οποίια συνάγεται τό λάίανον. Ό Τουρν,εφόρτιοί πιρί- γράφει τον τροτιον του να συνάγγ τις αυτό απο τους θάμνους δια των ραδ$'·ύν , χαϊ ο Διοσκορί- ίης ίι άναφίριι, ότι ίχτειίζετο από τα γίνεια χαΐ τους μηρούς τών εσΒίουσων τα -βλαςαρια του κι ς ου αίγ·2ν. 4ΐ. Κ ο; τα δύο ονόματα άναγινώαχονται πα- ρα τ'Ζ 'Αθηναιω, βι6\. θ'. δραχόντιον > ο ί'νίΟί άρον χτ. 'Ο Γίράροος λέγει, ότι τρώγεται, βρα- ζόμίνον ίίς δυο ν) τρία νερά' 686. 42. Θυ_ιος κατά θεάφρ- χαί 'ίπ.τ. Ό Γαλη νός ϊν.·λ«ί περί αύτοΰ ώς της πλί^ν άρες/,ς ταΐς μίλισσαις τρίτης. είναι ανμμιγμΐνον μί ττν 8βΚ ί»}» 6&ρίί&ΐβ, πλ^ν ουχί εν πολλί πασότητι. Φαίνεται ότι ά ρεσκα πολλά ε'ς τ ας μέλισσας, Τίτ ριμμένον % χο-μμένον επιπάασεται εΐς μερικά φαγητά δια να μίταόώση άραματικην γιύαιν. 44· ΟΓοΙιβηοΙιβ ΟβΓ^ορΗχΠβΟβ , λυ'χος , παρασιτον φυτον ενρισχομενον συ^νάχις εις τους αγρούς τω» χυάμαιν, χαί πολλά βλαδεοόν εις το ΰ'.ταριον. Κατα τ·/)Β πρώτην σκοραν δι» ψαί- νετα: ν &λλ οταΐί ΰ^ΐ·:'ο^ύντ*αι ο? χυαμοι την 0£ΐι- ,τίραν % τρι'την ψηράν,: Θίίώρίϊτσί ώ; τό ψΟορο- ποιοτατρν ζιζανιον εις τους αγρούς τω» χυάμων· 45. Μβίνβ 5}'1νβδΐΓΪϋ Ι μολόχα (μαλόχη). 'Η αγρία μ αίσχη είναι πολλά χοινη πε'ριξ τώ» 'Αβ/,κοο!/, Τα φύλλα βράζονται χαί τρώγονται <ΰς χορταριχόν μαγειρείου , χαί μί αύτά τειλίττονται χαΐ οι σαρμάδες. 46. βοοί^ιηα* ηιβοιιΐβίυϊ, άσχόΧυμδρο. Τα νια φϋλλα τούτου του φυτού τρώγονται ώς σα- λατα. 47· Επ'δβΓοη βΓβτβοΙβηϊ , χονϋτζα , η φυλ- λί'ςρα ΐν Πίλοποκιιν}σω ζ χόνυζα μείζαχν παρά Διοσχορ.). Τούτο τό φυτό ν έχθλι&όμινον £ι'£ε: πράσινον χρώμα , χαί είναι παρά ταΐ5 '&λ&ανί- «ιν εν χρήσει εις το βαπιειν το νήμα των.'Τρι- &ο'μενον δι *αί ε'πιθεμενον ώς χαταπλασμα εις , την κεφαλήν, εξαλείφει τάς φιΐραί· Ο χομμιώ- δν;ς χυμός, ό εξερχόμενος εκ ταυ καυλού χαί τών ευλλω», πνίγει χορρΰζας, ψΐιλλοος και άλ λα έντομα , χαί ε'π) τούτω τω σχοπω τίίεται παρά τών Γραικών χίαριατών υποχάτω τών ςρΐύ- μάτων τω»; 4$. Αββηοηϊ Οβπ»ρβ»ΐΓΪβ, αμανι'της (μύχης παρά θεοφρ ), ευρίσκεται συχνότατα εις τάς πα- ' λαιάς μάνδρας τών προ&ζτνν χαί α'γίύν. Τ,μα τ αι ώς το' χα'λλίςοι/ (Τδο? τών μανιταριών. Ο Α§»ήία* ρΓοοβΓαβ οϋοροζίταί παρομοίως μ I ταίιτηκ τνν όνομαοίαν, χαί τρώγεται αϊ;ο Τ0«5 - Γ|!β<Χθύ:. ('ΑκΛο«δ/* α«λ^9ϊΓ.)