— ( 129 ) — κάι διάτοΰτο άπεσπασατο μεν από των φιλοσόφων τν,ν 3εω- ρίαν, την οποίαν αυτοί ως Του ολου Της φυσικής συςήμα- τος μέρος ο!κειοποιηίίντε{ κατά. τα 'ίδια εκαςος δόγματα. ΐζειργάζοντο , απεσπασατο οι απο των ίερεων την νραζιν, Την οποίαν ο χρυσουζ της Ελλ^νικ,!»^ παιδείας άιων δεν ί- συγχώρει πλέον νά επερείδεται εις δεισιδαιμονία* κάι ητλα'- νν|ν τοϊ λαου· 01 δε μετά τον 'ίπποκρα'την ιατροί πρου€άλλοντο μεν εις -πάντα Την μεόοδον αυτου οδηγόν, αλλ ύπό τ&ι» συ^- χρόνων νεωτερισμών εις μεταφυσικάς ως έπ\ το πλεϊςον πα ρασυρόμενοι λεπτόλογίας χα τενόάευον αυτήν τελείως, τόΐζ διαφόροις εκ. πάντων σχεδόν των διάφορων φιλοσοφικών σχο λείων δογμασιν' ούεν και το δια τοσούτων αίωνων μόνον ε πικρατήσαν της ιατρικής σχολε'ΐον έν Α'λεζανδρεία απέκλει σε ττάλιν τους ιτατρικοιίς άυτου κόλπους, τους οποίου; άγα- 6% τύχη εΐχεν ανοίζν πρότερου εις την άνατομίαν προίύμαί' ϊπειδη δεν άρμοζε πλέον εις των σχολαζικων εκείνων σο φισμάτων τό αραχνια'ΐον ύφασμα (λ). Τοσαυταις καΊ τοιαύ- ταις διαλεκτικαϊς 'έρισι κάι λογομαχίαις βε€αρυμενοι πλέον τίνες, κάι δια των Βεωριων τό άςατον ιχύροί πάσης 3εω- > / \ ι \ ^ , ρίας γενόμενοι, συνεςησαντο το ιμπειρικον συςημα, Την τίΐραν μόνον εν ταΐς Άεραπείαις άναγκαίαν είναι νομίζοντες, κάι Την των προκαταρκτικών αίτιων έξέτασιν , το7ς τι φαι- νοιχένοις μόνον προσέχοντες, των άλλων σκοτεινών και φυ σικών λεγομένων αίτιων και ενεργειών όυδαμως εφροντιζον, διά το" «ι'ί τά τοιαύτα της φύσεως άκατανοητον (μ> Ε'ν ω λοιπόν οΰτω δογματισμός κάι εμπειρία των εναν τίων \α€όμενα άκρων διέσχιζαν Την ίατρικην, Α'σκληπιάδης μεν πρώτον , θεμίσων δέ ύςερον ο Α'σκληπιάδου μαβητης και Θεσσαλός, προς αποφυγήν των συγχύσεων πρου€αλλον το των δύο τούτων συςημάτων την ενωσιν, μιίοδόν τινα τά μεταξύ αμφοτέρων εχουσαν προτιθέμενοι, εκλήθη δί κάι η από τόυτων διδασκαλία μεθοδική (ι/). ( η συνέχεια α·κο\ουθε70 (λ) "ϋ, 5ρι:ίη£. Ο αεί·· ά. Με<1. «"(λ. 2 1, βι"Κ. 434" (μ) ΓαΚν,ν, ϊν&. «' κμτ , Οβίβ. <1β ηι«|. >ν Ί(001μ, II, Γαλ^ιι, Οείδ. ιι3. «»»Τ. 5ρΓΜ8. §ς5ίΗίΛί·Λ. πιβί. §■ " ·