ς 270 ) — ειτίκεδος" ε'ς Τους κόλιτους όμως, ο! όπίϊοι τ, ολλάκις εκτεί νονται μέσα. ίίς την ξι>.ράν 20 Μερςια. μακράν (3 I ίρ μανικά μίλια) , παραψερονται άκχταναΰςως τ ν, δ ε κα./~ίΐ(τε τά τγ £ πά γου κομματιχ' με 'ίκιτους είτε με ταραντους είναι ο τότίος τΐάντη α.δια€ατος. 'Ε ρωτ. Α ιν γίνεται ο κχμτΤυΧωδι/,ς καγος διαβατός διά. της ειτανω αότου νιντουσης χιονος, η ότοία γεμίζει όλας τάς ανωμαλίας·, 'Α τίόκρ. Νβι , εν μερει ομως. 'Βρωτ. Αν ομως ταξειδευσητις τον χειμώνα, ταχα δεν φο€είτα» άττέ Τν)ν τίροσ£ο\ύν του χιονιού , είτε άπο άνεμους,· ο! οποίοι συμτίνεοντες συνισιτ.ωρε^ιυσι τα χιονιά; Άτπίχ.ρ. *Ευ καιρ'2 χειμωνος δέν τα ξειδευομεν εις τήν ζη- ράν , άλλα το ιτολυ εις καμμίαν αττο τά$ ιδόΆεν τλησιέςα- τα. χ,ειμενας νήσους. Εαν ομως εις τοιούτον δρίμον άκολου- β»ΐθ"νΐ χιονιον μ .ε σφοδροί/ ανεμον , τοτϊ είναι χρεία, ο ταζειδιω- τ»)ς νά τΓί'σνι κατά γΐί εξαπλωμένος και νά σκε-ηχσ^ όσον {μπορεί καλήτερα' αν όμοις 6 τοιούτος άνεμος διαρκέσω πο λύ , άνάγκν ι ν' άιτοίίαν% ό δυςυχής ανίρωπος. 'Ε ρ ώτ. Πόσον διαρκή η Χαμ^Ιις της ημέρας ττ'ν χειμώνα.·, 'Α κ ο κ ρ. 'Α τγο τον τέλους τον Ο χ.τκ€ρίου μέχρι της 12. (Της 24· '0"ωξ κατά ν«ον ίτος) 'ΐανουαρίου £ίν φαίνεται χλ- δο'λ&υ ό ηλ/ος, όύίκ αναγκη νά μη σ£υσύίΐ ο λύχνος ίίς τά< καλύβας μας καίι' όλον αυτόν τον καιρόν * ευόϋς ομως άφ' οι» πάλιν ανατ£ΐλ%] ό ίλιος επάνω του ορίζοντος, μεγαλύνουν χα» αί ήμερα ι γρηγορωτατα. 'Ε ρωτ. Ε^ναι ιτολιί το φως, όταν ή σελήνη ηναι ορατά; Δίδουν τά ά'ςρα τόσον φως, ωςε νά εμπορη Τις νά άναγινωσ/·^; 'λπόκρ. 'Αΐτο του δεύτερον Της σίλήνης τετάρτου ε ως της Τελευταίας περιόδου της φύινουσης σελήνης είναι α'ι νύκτες φωτεινότατα! , χ.α< τά αςρα. φεγγουσιν ήμέραν και νύκτα, λαμπρότατα, εΟιύς όμως μετά την δύσιν της σελήνης, δεν ι μπορεί Τι πλέον νά άναγνωσ^. "Ολον τον χειμώνα, λογαριά ζω μεν Την χρονολογίχν μας κατά τήν 3έσιν Των άςέρων. 'Ερώτ. Εΐνα/ κολλά χρωτεινον το βοριιον σέλας (*), αα'ι εις -ποίον μέρος του ουρανοί} ; (*) ΤιΕ<71 ρς'ρβιΟν βιλβ;η βοριια ηι»; (Α*τ. ΑηΓΟΓβ &0Γ*«1ΐ*>