— ( «33 ) — *Α\λ« μαί είναι συγχωρημένοι νά κατακΧαυ'σωαεν τήν πνοά· δοξαν κατάχρητιν τοΰ ναι εξαρτώνται 1ίς ιτολλα Σ^χ^Λ^ία μεταχείρησις, ο βιωτικος πόρος των διδασκάλων απί τον αριθμόν κα) την Τιμήν των υποδοχών των α*ακρινομι\.ων; 'Αι/αμφιΐαλως η ί«οίκ>ισΐζ οικονομεί ποΧΧά ίζοόα , όταν «υ- ΐτβ το διδασκα,Χεΐα, διατηρωνται άπο εξόδων των· ΑΧΧ ίΐ- ναι φρόνιμον να ΰπο^άλΧη άκαταπαυςως τν,ν συνείδησιν του διδασκαΧου μεταξύ του τυχνιροΰ κέρδους, της υπάρξεως του, καΐ Τον αι'σΐιίματος τ£ν αΰςηρων χρεών, τά. οποία ο βαίμόςτου απαιτεί; λυτός ο κριτής ήίεΧεν εΊναι πΧέον πτωχός- έπειδη ίκΧεισεν ακρι€εςάτως την 3υραν ιίς την αμαίειαν, διά τηζ δΐίσχυρίσεως της μετριότητας; δεν εμπορεί νά πΧουτήσχ » ΐΐ μη διά των αναξίων συγκαταβάσεων, και 3έ\ει φάγεί σο ·φωμίονταα εν τω ονείδει του; οχι αναα.φι€οΧως· Αλλα &ιά τι να διατηρώ αυτήν την αηίη διαταγην, κιι/οϋτβΡ κα) ϊρείίζιυσαν τον κριτην νά παραδράμι$ εις το Ίδιον του κρι τηρίων » 'Είκ εννόησε το προερχόμενον άτοπον τοΰ να διατη- ρηται τό νομικόν σάζημα από τ^ν δικοΧογίαν (ρΓοοέδ). δί¥ ιίναι αυτό μέσον της ευκοΧυνσεως ϊίς τοι-'ς ανίσχυρους ταΰ νά Χα.ιι€άνασι τα διπλώματα των; διν είναι αΰτό Βαρον, το Ινόΐον δίδει εις την πΧουσίαν άγνιιαν; Η* $ιοίκη<τις χρεωςεϊ εις οΧα τά μέΧη αϋτης άσφαΧειαν, ΰτΐιρά'σπ(σιν, διατήρησιν' χρέύς 'έχει Χοιπόν νά επαγρυπνώ διά την ΰγεΐαν τοϋ κοινοΰ' της είναι ωφεΧιμον »ιαϊ επικερ δές νά 'ΧΊ Χαόν υγιά, δυνατόν κα) άνίηρον· Λεν πρέπει να εξαρτά τ α. ι άπα γένους λογαριασμούς, και κακοιζηγημέ. νην φΐιδ&Χίαντης η τύχη των διώρισμενων ανδρών εϊς την $ιδασκαΧίαν εκείνωνί ο! οιτοΤοι προ&εχιυσι και 3εραπεΰου- «τι τάς άσίενεΐας της ανίραιποτητος· Δεν πρέπει νά υπο€αΧΧ\§ τους κριτάς των γνωσεων ε!ς τον πΧανον του κέρδους καΐ της αίσχρικερδείας, εις τους πειρασμούς της χρείας, εάν άΰτοί ΐξασκάατίν αυς^ρως τά χρέη τοΰ επαγγέλματος των. Οΐ Αιγύπτιοι εγκωμιασΒησαν κα! εγκωμιάζονται , επειδή συγκατέΧεξαν την Ιατρικην εις ταζ ελευίερϊους ΤεχνΛς, χ-αί ί*\ιΐρΜνακ τους ιατρούς αχό τά κοινά γαζηιρυΧάκια - ως* νάς άρίωςος άμισίωτ'ι νά 3εραπεΰηται, *α1 κάνεις πτα>· χϊ'ί νά μη' πασχι/ΐ, απε^ριμένος κα} ταλαινα-ρημένος. ίΐ Ιά' τρίΛη ε!>αι μία διαταγή ιιρά ίο{ ΐιρωαύνη' Ιπαδη ο! ίατρίϊ Αρ. 23. 24· ■ υ β