— ( 406 5 ψοΰσαν (διοικουσαν) 'Αβιιναν. 'ΩσαυΤω; περίεργου ϋνα* τ* χταβ αύτοΰ διηγούμε νον *ί(3< Του οραματος Του Τιμάρχου εις Τον "Αδην του Τροφωνίου" Ούτος καταξάς εις τον "Α δν\ν διά να ερώτηση τον ®εου περ) του Δαιμονίου του Σωκράτους, ί'ξαφνα ήσ6αν6η εις το σχ,οτος κτύπου τινά επ\ Της κεφαλής, κα'ι πεσωυ ί«δΰί £ι 'ί *ρωτηυ εΊσοδον ενομισεν ότι ή κ,ε- .φαλ*] του άνοιξε, ή 4 υ Χ1 του το σώμα ΐχασε, και ότι τέλος κατηυτησεν εις το βασίλειο ν της Περσεφόνης, όιτου Πνίυ/λά τι του εκληροφίρησε φξρ\ των σχέσεων των ψυχών 7Τ/30£ το δαιμονίου αύτων. Το είς το γήινο ν σώμα βε€υθισμένον μέρος Της ψυχίίζ καλεΐχαι χ,αύεαυτό ψυχή , το δε έκτος αΰτου εΰ- , ρισκομενον ευγενέςερον και ελευύεροτερου ονομάζεται Δαιμό νιου. Ύοΰτο ωσάν με χαλινούς εξουσιάζει την ζωίκήν ψυ\;νϊν, σχηματίζει το γνωςικον και Την διαφοραυ του ηθικού ανθρω- ίΓοο. Αί ψυχαΐ, α! ονοίαι ακεριορίςως άκολουθουσι το δαιμό νιου ταν, συνιςωσι τήν κ λασιν των Προφητών καϊ πνεύμα- Τεμφκρωνανθρώπων.—-Μετά τρε7ς μήνας, προο'έθηκε το πνεύ μα , 3έλει γνωρίσειν αυτός ττερι τούτου πλειότερα, καϊ — μετά τρεΐς μήνας αττέθανεν & Τίμαρχός. — Συγγραφείς άλλοι, ο! όποιοι έγραφαν και ιίπαν παλ· λα περι του Δαιμονίου του Σωκράτους , Λναι μάλις α ό 'Απου- λή'ίος (<1β Ρεο 8 οογ& ΙΪ >) , ο Ξενοφών (' Απομνημονεύματα Σω κράτους), κ»! ο Ύ,αρπεντιέρος (τϊβ άβ δοεΓ&Ιβ Αηιιΐβπΐ. ι γ5 8), ίίς Τις νομίζει %υτο ως έκφραση Της μυςικής κινήσεως Της Ψ^χϊί» Η οποία εχει ζωηρού Τι του μέλλοντος προαίσθημα, καί πάντοτε περ\ τουτου μας αναγγέλλει. "Ομοιόν.τι Δαιμονίου έκαυχατο ότι εχει κλ \ I Πλωτίνο; ξίς του τρίτον αιώνα , καθώς γίνεται δήλου παρά τω ΤΙορφυρίω. *Ό 'ΐςρώνυμος Καρδάνος, <? ακατάληπτος του· αιώνος του άνθρωπος, περΊ του οποίου ύςερογενέςεροςτις 'ΐςορικός λέγει „ ηβπιο οο ίαρίοηΐίαβ Αββϊραϊκβ , ηβπιο «ΙηΙΐΐιιβ ιιραΪΜβ νί- βεΐυτ" (κανείς άλλος δεν φαίνεται μήτε σοφότερου παρα φρόνησες } μήτε μωρότερου φαβ αυτόν φρόνησα ς) αναγγέλλει π/ρ) εαυτου, ότι ν} φύσις του σννεκρίτησε με πολλά Ιδιαί τερα χαρίσματα χ) 'Οσάκις ήθελεν, αναίσθητων σχεδόν επιπτευ ςίς εκςασιν, κατά την οποίαν δέυ ήσθάνετο πόνους πχνταπασι, και Τ'ν ήχον των λεζεων των άλλων ανθρώπων μ.ε άσάφειχν μόνιν αντελαμ^άνιτο. 2) 'Εκουσί-ως ο,τι αν.