£ 493 ) και Την γενιχ,ην , κ.αϊ τοττιχνίν" οΐ "Ρ.λλ^νίς ώμιλουσαν Αίο- \οδωρικά' συμμικτα' η ποιητιχη γλωσσά ήτον η ευγενική ' οϊ Μΐ^τα! ϊγραφαν, χαΰώς ώμιλονσιν ο λαός" κα'ι αυτ»} ^ τοινιτ/κ^' γλωσσά ήτ ο διδακτή, χ. τ. 1 ' ίνίτ ολα αυτα'κ,αΐ αυ τός τολυ απέδειξε , κ.α! ημεΐς έκαταλα.€αμεν περ'ι της φύσεως και της παλαιάς δημοτικής , και τίϊς τωρινής (ευγενικής). 3. Εις τον καιρόν της τελευταίας πτωσεως της Ελλαίο{ »Ι ;χίΐ/ γρα·-ρίκη γλώσσα είχε ν εκλείπει διολου' η έί δημοτι κή ήτο παντάπασι διεφθαρμένη ' αφ' οτου όμως ιλα^αμεν ύταρζινπολίΤιχ,ην, ό*\· άπό δύο αιώνας, άρχισε νά χαλλιεργηται βυτιί *Ι τελευταία , και νά σχηματίζεται ε!ς ευγενικην'πως 'έγι- νε τούτο; δια Της ΰ^ώσεώςτης εις τήν'ΑτΤικην , σωζόμενων ίμοας και Των Αΐολοδωρισμών ' ν\ καλλιέργεια Της εφβασεν ενα μιγάλον βαύμόν ' τι 'ποτε άλλο δί'ν απαιτείται εις το έξης $ΐ μν, να τν|ν πλουτίσαμε» μέ διάφορους λεξεις λησμονηύείσας, τάς οποίας ημποροΰμεν να λάέωμεν άπό τους παλαιούς άνα- Ζαίνοντες εως εις τον Ίσοκρατην. ίίξ χλασικοϊ συγγραφείς ν-,μπορούν νά Βεωροΰνται Την σήμερον ό Μην ι άτης, Ευγένιος, Ψιοτοκης, Κριτίας, κ· Χ. -- Πλ/)ν εις &ε€αίωσιν ολων αυΤωνεχρεω- ζη νά επιφέρη και Τι^ν άπ.όδεϊζιν' δια τί η'Αττική πρεπει νά ^εωρηται ως άνύφωσις της Αϊολοδωρικης; πως ημπορεί νά γε· υ νΐ η καλλιέργεια μιας γλώσσης ζώσης δημοΤικης διά ΤωνΤυ- *<αν , κ,α) εκφράσεων μιας άπούανουσης γραφικής; οΤιοΐΑίο- λούωρισμοί δεν απερρίφθησαν οΐ περισσότεροι άπό Την ευγενι- κην ότι τωοντι εσχηματίσύη η ευγενική γΧο:σσ~α, η οποία μονη ημπορούσε κα) έπρεπε νά σχηματισύη ' οτι τωοντι εκαΧ- ^ργήίίη η γλωσσά μας * οτι ήτο δυνατόν νά χ,αΧΧιεργη^, <*" δεν έφύάναμεν ενα. μεγάΧον βαύμόν παιδείας" ότι τωοντι • 'φασαμεν ενα μεγάΧον βαύμόν παιδείας ' ότι τίποτε άλλο μένει νά έπιύυμήσωμεν περί της γλώσσης εί μη τον ττΧου- τ <ο"μον της μέ διαφόρους παλαιάςλέζεις * οτι α υτάς τάςπαλαιάς ^ξίΐς ημπορούμε* τυφλά νά αρπάζω μ εν από τους παλαιούς, ίω ί είζ τον 'ΐσοκράτην άνα€αίνοντες, όπου και άν τάς εΰρω- μεν · οτι τά σύγγραμμα Τα του Ευγενίου, Κριτίου, κ. λ. ημπο- ρουν να θεωρούνται ώς κλασικά, τοΰλάχιςον άξια νά συντεί- '-^υν εις τους άλλους ώς παράδειγμα καλής και ευγενικής γλω<τ- σν !?' ο τι η φρασις του Ευγενίου ημπορεί νά συγκριΰ·^ μέ φράσιν του Μηνιάτου κ; τ. λ.