— ζ δη ) - ϋν ί^ουβΊν όμως οΰη την δΰνχμιυ οΰη Τα ίικκίύΐμΛ νά νΧείσοχτι χ&\ Το ςόμ& των Τίμια» συνδρομητών Των, «σ·β* *Ίτ* Μτψγορν^ΐντις δημοσίως, δημοσίως και θέλουν οί '/ίι,α» να. αιτοΧο γη&ωσιν, είτε μασουνΤις Τ«ίν άδικίαν κα\ ΰ£ριν, κ&$- φησιαζοντιχι εΧευ&ερως εις το κοινον , όχι με Χρίζοφορνν «λα» ςα ονομαΤα Ί αΧΧα με Τ& ΐ&άτων αΧη^ινά. ονόματα., δι* ν« ςηΧιτευσωσι τους υ^ριςάς καΐ να υ-κιραστίσω σι τους υ^ριζο* μένους. Τοιούτοι «ναι δύο εκιςοΧογράφα, αχο τους οποίνυς ίτροοτΛαλουμ^βακαΙ κρίνο μεν χρίος ημων ν& κηρύξω μέντας ά< ΛοΧουύους 'ιτ/ιοί «ί/χας εχιςοΧάς των. I\ρος τους'ΕΧΧηνικωτάτονς'Εκδόταςτου Αογίου'Ερμο$ κυρίους &εόχ.Χητον θϊ(τσαΧοιι χαΐ Εοκχίνάχ^ν Χΐβν. ΦίΧοι μου ι/Χικρινίςατοι! „ ΚίαχΜ* «νηττάν,. θβρβίτη» ϊ «*» λ!79ο>". Βλί#««/ ότι αση.ε#αις καΤΜχωρίσιιτ* Την έχιςοΧην του Φι- λβΐίίρω*ίίοο «ι/ υμετέρα. ώφεΧιμωτάτν ε'φημερίδι (*), Ζ,οΤι ευνοία. τι) νρος τον αν δρα καραχ.ινε'ΐτε δημοσίως αύτον ετ) το γραφεία σννεχεςιρον πΐρος ύμας, ο«χ όχνω *α! αύδίς ί-ιτιςιΤ- λ<*ί ύμΖν , και ομοΧογησαι ντ ανάγκης ότι ό 'ίιλανβρωκ'ι'ιϊκίίι ο ΤΜ5 σεζα,σμίας 'ΕΧΧαδος ιίΧικριν-εςατος φίΧος ουδείς αΧΧος ιϊ ανψ νκαϊβς, μηδοΧως φο&ΰμενος την των «ι* βλιωτατοο» σοφιςαίν α&νροςομίι*ν τ* χα) ^/3αα·ύτκτα. Σοφω{ τω οντι χαι δικαίως Χε'γειν εμο\ δοκείτε ότι μόνοι οί σοφιςαΐ και οί σχολαςικ,ο), ο! τα -πάντα ΐϊ&ότες και μηδέν εχιςαμενοι, λο ιδοροΰσιν άναισχΰντως · υβρίζουν ιν άνερυύριαςως, χαϊ εφορ- μωτιν άχανδρώπως, ωςχερ άλλοι ΤεΧχΐνες , κατα των βουΧά* μίνων ανμ4ουΧευειν εν κα&αφω μεν σνναδότι, άνευ δε Της εκείνων ττροτροχης η βουΧήσεως. —» 'Εν 'λγγΧίατί έμΰ χατρίδι χάντες ιίμε'ίς οί εΧιυΰιρίως τραφεντις χα) ανβρα>νίνως νη άία «αΛ&ιυ6ΐνΤίς, (ίΙΗ<τμ»6α ε χ· *α/ίων ουχ ό*» ς.3αυμάζειν άΧΧα χα} μιμεΐιτίκι τους Χαμ- κρούς 'Ελλ^νας. ΤΤεκει&μένοι δε, οτι τα *άλαι της 'ΕλΧαδος Τε· χ»α κα,ροώιιγμΛ εγίνοντο φιΧακαΧίας Τι και «αντος είδους μΛ· ίή/τινς, αναγινω<Τχ.βμ*εν την ά&άνατον του 'θμν(ρου «οί^σι», τοϋί διινοτάτους Χόγους του φΧονίτριδος Αημοα· ί«νοο{, *"« (*) 'ΐί· Α. 'κρμην· 'Α^ι Ι^ν