ο χι δέχεται αυτήν ως εΰνοιαν, Διά τούτο το αίτιον οφείλομαι ημεΐς νά έναντιωθωμεν ε" ς την αυμ&ουλην άλλης ί<ρημερίδας (Τΐιβ Τίκιββ), η οποία συμβουλεύει να παραπονεθη η γμ·:ϊρα δι- οίκησις, πριν να παίδευση ύορεις , προς τας αυ τοκλήτους διοΐΚΎ,σίΐς ιΫς μίο-ήμ^ρινης ' Αμερικής, δια ν αχ,ούση, αν μ,ε : μ · αδίιαν αζίτω!) ενο χλούνται τ α καραβιά μας· χα) Βαν ούτως 'έχη· να ζητ ήαίϋμίν έυτελν ΐχανοποίησιν. Παάττοι/τίς ού τως, ήθίλαμεν πραγματευθη με τα; διοικήσεις των άηοςατων ως μι δυνάμεις νομίμους, των οποίαν την προςασίαν ζητουμεν. 'Αποδοχιμά- ζομεν παρρησία διόλου τΟιούτο φέρσιμον, αν χαί συμψωνουμίν χατά τούτο με Τ'/ΐ» ό^ωτίρΜ ενημερίδα, ,,,οτι είναι σχεδόν άκίθανον το νά ιοοσαν οι 'ΐσπανικοί άπο^άται άδιιαν να τίίρΐ' πλέωσιν εναντίον ' Αγγλικών εμπορικών πλοίων, επίίδη 'ένα φύσημα της 'Αγγλίας ημπορεί να τούς σωση η χαταφανίση. " Μίτα χαρας- δεχόμεθα τοίτο το αίτιον, και αρμόζει εις τνν Άγγλίαν να νομίζη τον εαυτόν τ^ς ασφαλν , διότι όέν πρέπει να τολμωσι νά τ&ν προχαλωσιν όμως δεν αρμόζει νά ερωτήση ϊχείνους, τοϋ'ς οποίους •ημπορεί να καταψανίση με ενα φύσημα, με ο- ψος δειλόν, άν αίθωνται την σημαίαν της η ού'. 'Ημεΐς πρέπει νά ψυλάττωμεν την χατά 3άλαι· σαν ίτΑιχ ',ίν μας. Τά πειρατικά, πλοία των οέιεο- ςατων, τα οποία, πιριπλίουσι χατά το παρόν το Ατλαντικού πέλαγος» 5ιτι έτοιμαζωνται εις τας •ηνωμένας επαρχίας της Αμερικής, είτε εις την Βί^ίζουελ*^, ιΐτε εις τό Βουένος -"λ'ύαίς, ε- χουσι να προσμενωσι παρ ήμων παρά&λεφιν τό' τε μόνον, όταν δε'ν πειράζωσι την ήμετέραν ση* μαίαν, άλλέως, δεν εχομεν χρίίαν να προσμέ- νωμεν ιως ο-ϋ εξετασθη χαί άποδειχθη άπό ϊϊο ϊαν σποςατων διοίκησα/ ελαέ'ον τά πειρατιχά των πασσαπόρτια, η χατα ποίας εγγράφους παραγ γελίας διωρίσθψαν να φέρ<ΰντα>. εις τ«ξ πειρα τείας των. Ας χαθαρισθωσιν ,αί Βάλασσαι άπα τούτους τοις πειράτας, χαί τ ότι ημπορεί νά εξαχολουθη ο άγων μεταξύ 'ίσπανίας και τώϋ άποιχιωντης ε'ν τη ςερεα, χωρίς νά παριαχλί- ν<ύμεν άπό το μι'χρι τούδε πολιταόν ημΦν σύ- τημα, κ, τ. λ. Κοτο τάς νιωτάτας ε χ Αόνδρας από ϊ6. _Σίητ. είζήσιις, ι'πιςρεφεν ο' Πρίγγιφ -'Ρεγε'ντης τη 1 4· εσπέρας άπό το Βγϊ^ΙιΙοιι εις την Αόν- δρα ν· Ό Άγγλαός καπιτάνος Κ οό χ ίχινΫΒη τη 22. 'ΐουλ. άπό τό 'Ρίο - 'ΐανίιρον χαί τ·Λ 14· Δνγ· έφθασε» εις τό Πορτσμού9, 'Οτε τη 18. 'ΐουλ. είχεν άνοιξη τά άρμενα χαί η Γ ίελε νά χ.ι· νηθη ά-.ό τόν λιμένα τού 'Ρίο-'ΐανεΐρον , εν τω δια$αίν£ιν έμπροσθεν τοΰ φρουρίου του άγ. ςαυ- ■ροΰ, ε'ρρη'χΰη χανόνιον χατ' αύτού· Ό χαπιτά- νο; Ηοοχ ΐνόμισε τούτο ως σημεΤις ι οτι ε'ζη- τεΐτο νά ςείλη βάρχαν εις την ςερεάν ,'ομίύξ μετά λεπτόν έρρΫχβη χαί δεύτεροι/ χανόνιον, τοΰ οποίου η σφαίρα διεπϊρασεν *ν πανίον, Το· τε ο χαπιτάνος ε'ρριφε τάς αγκύρας, χαί 'έςει- λιν άνθρωπο» εις τό φρούριον δια νά μάΐη τό αίτιον, χαί μη ελθόντος -τούτου οπίσω, ύπηγιν α ίδιος χαί ί'δεν ότι ο' άνθρωπος του χαι οϊ ναύ- ■ται εψυλάττοντο ως αιχμάλωτοι. "ΟΟίν ίφανί· ρωσεν , οτι βιχε βασιλικόν χαράφον και αναγ καία γράμματα προς την διοίκησίν του και προς τόν εν Αόνδρα Τίορταυγαλλιχόν πρέσ&υν. Ο Φρούραρχος άπεχρίθη, ότι ολίγον τοΰ εμελε περί τούτου , και ότι θί'λίί χρατη τους ναύχας εως ου Ιπιςρεφη τό χαρά&ιον ε'ς τόν λιμένα. "Οθεν ύπέςρεφε τό Άγγλιχόν χαρά£ιον εις τόν λιμένα χαί (τ Κ ο ο χ 'έχαμε περί τοΰ συμ&άντος άναφο· ραν προς τον χαπιτάνον Σάρπε χαί προς τόν 'Αγγλιχον πρέο&υν. Συμπεραίνονσιν ότι ό ανθί χαπιτάνος 'έφερε γράμματα προς τόν λόρδ Κας- λ ε ρε άγ.