— ) 4Η ) — το !)« τ Κ» χοινωνιχχν τάζιϋ, και ψίρουσιν άπα λιησεν ε'ς τούς ημετέρους αγρούς $ερΐσχού; «- την α'ι ιαρχίαν εις την τυραννίαν , χαι /ξ αίτιας φθόνους, ε'ξ ών θελε; άιαζωπυρη^ το ι'μπόριον, της καλής βυτίοί» <ρε£ί 1 έκβάζεως 'έχυσίν ο χόσ· τοΰ όποιου τα πλοΓβ πλίονσιΐι ε'ς ολος τάς θο- μος τοσον αίμα χαι το&α δαχρνα, λασσας» χα; ^ειχ^ΰοϋΰΐν εις τα άπωτατω έθνη ·)0ϊ μινιςροι Άέλοιιαι βαλη ΐιπ οψ;ιι υμών την ΓολλίΚην σημαι'ον. 'Η φιλοτεγνία χαί αϊ τ£· ΐα απαιτούμενα δημόσια ϊζ^οα- Δια την πολυ- χιιαι, έχτείνουσαι τοιούτα τρόπω το χράτος των, χρονιον σειράν τών συμ&ί&ηχότων , εις τών ο- $*λοοσι προσεπαυξν>ι(ι τα εκ τής γενικής ί'ρτί- χαι'ων τάς συνεπείας επρεπε να Ινδώσ'ύμεν, δέν νης αγαΰά, και προς τ% ανεξαρτησία της πατρί- έ'δυνηθην έτι να σας προό'άλ'ύ τ ν} κ άναχούψισιν ίθ5 και τη δημοσίω ίλίοδίρι'κ προσυπάρχει χαι τών δοσιμάτων τον λαοΰμου , πλην εννοώ μι τ α η ελευθερία ένός έχάςου , ττν οποίαν ι| Γαλλία παρηγοριάς μου την <τιγμην ού μακράν τοΰ να δέν απόλαυσε ποτέ τόσον εντελή. Δεΰτ.ΐ ούν $ι>νηθώ να εκπληρώσω χαί ταύτψ την εψεσιν συνινώσωμεν τ« ημετερα φρονήματα, χαί χει- της καρδίας μου. Άπό της σήμερον ηδη ΐ&λη&η ρας ευγνωμοσύνης συνανυφώσωμιν προς τον δο· βέθαιον όριον εις τνν έιιαύζησιν τοΰ ήμιτέρου τ ηρα τοσούτων αγαθών, και έπιμελη9ώμιν να χρέους, χαί εχομίν πασαν πληροψορίον ότι θί'- χαταςιίσωμεν όιαρχη χαί ε'τιμονα' οΰτω δέ Κει σμ<κρυι/θη γιγαντιαΐοις ποσί, Αυτή ή πληρο- έσονται, ανίσως οί Γάλλο; αποΘαλλοντες πάσα» ψορία χαί ή ειλικρίνεια τν,ς Γαλλία; προς εκπλή- ανσμνησιν "λυιιηραν, χαί πασαν μν/ισιχαχιαν, ςο· ρωσιν των υποχρεώσεων της, Βίλονσι ςερεω- χασ9ωσί χαλως, οτί αϊ ελευήε-ρϊαι είναι αίια- αίί ιπί βσσεούς άχλονήτου το δημόσιον χρεδιτον, Χ^ρ 1 " 01 °*κο τ 'ήΐ χαλ-ης τήξεως, χαί ότι αυτή ν) ίο όποιον ειρανχ ταρα^φϊν προσωρινώς διάτινας ιδία $$μελιοι>ται εηανω του Κρίνου , του μτ,νου πίριςσαας προ οχαιρους χαί χαινάς χαί εις άλλας προπυργίου αυτών· Ε }> μ χρέος εχω νά τ ας υ- πολαίιας. περασπΐζωμαι κατ α των κοινών ε'χθρών των ' 3 ε- ,,'ΙΙ Γαλλίχη Κίολοί'α εδειξε νείύζ! νιο ν σ·/\· λω το εχτελίΐ, χα'ι Βίλω εΰρι'σκει εν ΰμϊν, ω ρεΐοΐί ψλοπατρίας και γιλο6ασιλ(ιας , υπαχοόσα- άνδρες, τν',ν ουδέποτε ματαίως ζφ·ή$εΐααν μοι βα ιίς τον νομον της ςρατολογίας μετ ίύπιιΰιίας, συνεργεία ν σας χαΐ βοή9ε>.αν·'' πολλάκις οέ χαί μίτά χαρας. Έν ω δέ τοιούτια Μετα το' τέλος τούτου τοΰ λόγου έκα ιαν οι" τρόπω, οί νιοι ςραηώται χατατάττοντ.αι εις τάς νιοι εχλεχίέντις άνδρες τοΰ χάτω- παρλκμέν του τάξεις τοΰ ςρατεόματος > οί ελιυθιρωϊέντις συ- 'όρχον της πίςεως, μετα. αέτοΰτο ΐκηρόχθη ςρατιώται μένουσι παρά ταΐς γαμιλίαις των, χαί ονόματι του βασιλέως, οτι ελαβεν άρχην » οί εκπληρώσαντες τό χρέος των Απόμαχοι ( νέ- σύνοδος τών παρλαμέντων διά το 1-8 ι 8 ιτο;, ΐ6Γ3ηδ) έπιςρέ ? ουσιν ε!ς τα ίδια, ώςε αμγότι- οτι άπό της ιφ Δεχ. ΆέΙουσιν αρχίσει τάς ροι ΰπάρχουσι ζωντανό παραδείγματα της άπο τοΰ «ίψΐ« Τότε καταξάς ό βασιλεύς από του νύν άπαρα&ατου πίςϊως πρός ίχχέλεσιν τών νό· *Ρ°νου , ν«ςρίψί» ι* το' καλάτιον έν χρότψ μων. χανονΐαν. ,,Μετπ τάς συμγοράς τάς εχ της αχαρπίας, την οποίαν ένζυμουμένη η καρδία μου λυπίΐταΐ ——— άχαμη, τ Βεΐα Πρόνοια, δαψιλης χορηγητρια 22. Δεχεμόρινυ. ζώΐί ά^α$ώντη$ τούτον τον χβόνον> ί ίΤίδ«ψί- ϊοκΐϊτ'χη; νσμισμα. · . . . » ·· ί49 Γ Λ-