δεν είναι διόΧου Περιττός , διότι ο Κ, Γεοφρόΰος Χα€ων νεκριν ψιττακ.ου τον Χαρυγγα τούτον , τον έκαμε να ιίχνίσ*^. "ΑΧΧω; δέ, επει&η ο εϊρημέίος εΧαφρός μετασχνιματισμός τιοΧυ ά*έ χει του να παράξενη χαρακτήρας επισκευής της πρώτης Τα'- %ϊας, ο συγγραφεύς παρακινεί νά μ\ή τον συγχιοιμιν μίτο» άλη^η Χαρυγγχ δια την ομοινυμίαν , ητις φαίνεται οτι μετα δίδει Την 'όυναμιν τουτου κα) εις εκείνον. "λγνωςον ιήΤον ακόμη εις τί συνίςαται καίΐ αυτό η φΟογ· γη (*) της φωνής. Ο Κ. Γίοφρουος την αποδίδει εις τον θυ ρεοειδή χόνδρον (οβιΊΐΙβ^β ΐΙιχΓοκΙβ), οςις άκοΧουόως χρηοι- Ι^όει ε'ις Το φωνητικον Οργανον ως ηχητικόν σωμ.α η χορδί· ΤΓνο» (ΐβΜβ <Γΐι#ι·π»ο»·.ίβ). Α ιιο την προσέγγισιν κα) διαςα- | «Γ!ν του χπέρ<:ν τουτου κα) του υψιΧοειδοΰς γεννώνται αί ττοι- κιΧίαι των ν\χκν, Ο θυρίΟϊΐίνίς τούτοις εξηγεί τοσο» \ καΧήτερα την φ',γγ^ν Της φαινης, όσον. είναι άμετα€\ηΤοζ, \ κ^ΐοος εκείνη, εϊς εκαςον ατομον, και εις τα ς μετα€οΧάς αν- του αντιςοιχοΰσι πάντοτε αναΧογοι Της φιανης μεΤαζοΧαί. Δι* «δτο , όξυτατη ούσα είς το νεογενες βρέφος, άποκτα νεριιτ· σιτέραν ΧαμπρίΤηΤα κα) εκτασιν , χ,αδ' οσον ο θυρεοειδής γί νεται ςερεωτερος' χάνει δε την καθαρότητα της, ο'ταν χυΐ'.ζ σκετίασ 1 ^, από όςωδεις κοκκους εις τον καιρόν Της η£ης, ΤεΧΐυταί?ν γίνεται βραγχωδης και παραχορδος είς τδύς γερ'Ί" τας ,· είς τους οποίους ο θυρεοειδής χόνδρος διόΧου κοκκίΛ^' νεται 'Η συχνή ασκησις των μυώνων του Χαρυγγος ταχον» πο\\ά την κοκκαΧοισιν εκείνου' κα) αϊτο Την παρατηρώ™ ταύτην ημπορεί Τις νά «ψ'ρϊλΗβίί δια να φυλάξω Την φ«νκ" του , φθάνει δηΧαδη νά μη την καταχράται. *0 ήχος σχηματιζόμενος είς Την γΧωττίδα, Χαμ&ν* 1 ν-ίαν ποιότητα είς τον γΧωσσικόν θάΧαμ.ον (οΗβιη1)Γβ Ηη§β«· 1β), κα) μετασχηματίζεται είς Χόγον. Τον μετασχ^μ·^*" σμ'υ τούτον συγκρίνει επιτυχώς β Κ. Τεοφρόϋος με τον εν:}· γοΰμενον από τό επϋετον είς το οΰσιαςικόν. 'ϋδω εκύι' 11 3εα>ρίαν του ηχου διόΧου εδικήντου, ε'ζαρτωμένην από γ £ ' Α ' Ο) ΤιιιιΒγϊ . "ΐί. Οϊ<Ηίοηη*ΪΓβ ίβ Μη»ΐ<ι«β , ρϊΓΐ.—ί-Κοπίδ·"»"! • \ ·* ^ ^ ^ >Π.Τίιη1)Γβ και 8ο». Περί Ιβ ττ.' α/τίζς τη; ©Οογγτ,ς μβνσο^ν ο?{'*■' ν»ν χαί τ,ον ηχητικών φίοματιον, ΒίοΙ, ΡΓβοίί ^ΙβΟΐεηΙ&ΪΓβ ύβ *ΐ^ηβ εχρ^ΓίπιβηίΑΐβ, Ιββι. I. ρ·». 558.