ΑΙ0ΝΓΣ10Ϊ ΑΛΙΚΔΡΝΑΣΣΕΩΣ μιαν εχψοραν των ονομάτων, Αίχυμηλιον εχά- Α(σαν ι) Κιρ. Β'. Ο ίχόααος φονεύει τον βασιλΐα Το- λούμνιον. χι·.'Ρ. 3ΐ7· Ύυρρνρ/ιϋν χαί Φει^-φαιων χαί Οΰιεντανών πολΐμούντων 'ΡΐύμαιΟίί, χαί Αάραυ Τολουμνι'ου τοΰ βασιλέως Τυρο-ψιων πάνδεινα ποιοΰντος χατ' αιτών, χιλίαρχός τις ' Ρωμαίος Αυλός Κορνή λιος , Κ-οσοϊ έτιΐ/,λ^σιν- } ΐλαίνει ιόν ϊππον χα- τ α του Το λουμνίου, χαι έπειο-η α'^χοί ΐγενετο, φερουκ κατ άλλν'λων τα δόρατα. Ο' μεν ο*ν Τολοιίμνιος τον ϊππον αιττοΰ ίΐα/ίί έία τοΰ ςη. δοο;, ο; άναχαιτίσας ρίπτε: τον ίπ£άτψ' ο 3ε Κορντλιο; 8ια Βϋρεοΰτι και θω'ραχ&ς (λάσα; την αιχμήν εις τα πλευρά, περιτρεπει τον Το- λοΰμνιον από τοί Γππου, χαί ιτ< οιανιςαμίνου ι) Το ΐχδοΒίν ΙΑ. βιβΧίον τον Λιονυαίν λήγει ΐΐί την πέμπτη» νχατείαν τον Τίτν ΚοίντχΗ χαί την δεντέραν τον Γεγανίιι Μαχερίν8, γ$ρν νριν τί}ε αρχή* τον 3*2 ίτϊίϊ, Ιάν άχολβ9ήσ·ης μη$' ή- ρ.ά>ν την χρονοΧογίαν τον ΙΙετανίν, οχι δίχα μι- #ραϊ κολαβότητοί, δΐ ην αΐτίαν έξίββύη, Λο9ώϊ φαίνεται, από του ΙΛ. βιβλίν ή ί&τορία τα>ν δύο χρόνων, ηγνν 'έίοί τοΰ τέλνι τον 3ΐ3« έτους, ί,'πιιδή το ΙΒ. βιβλίον τον Λιονυοίν ηρχετο α- ναμψιβόΧωι αχό τήί πείνα* τήι Λνβχη^άσψ ΐίι την 'Ρώμην τ{ρ 3«4 Ιτ*ι, ίν § ί> Σχ. Μαίλ ιοί, επειδή εψαίνετο αποβλέπων εϊε χτήαιι/ τήι υπέρο χα δννάμκοι διανέμων δωρΛ, εψονεν^'η τψ ίχο- μίνω ύΐ 3· ΐ«ι, άρα, «αδόπ το εχδι&όμενον ηδη μέροι τϊμ 'Λμβροσιανήι Επίτομη! ίρχεται από τον. του Σχ* τνϊίλίλίϋ^ ύδιν £λλεί»ίΐ ίϊ* αύ· τήν, π\ην ότι τών συμβάντων εν τρισϊν Ιτεσιν, από τοΰ δι2—3*5 ) V σύντομοι πςριγραφή. "Αρα., πλην μικρού τίνος ελλείμματος, εκδίδεται χραγμα- τιωύώί ή'ίη /Ιιοννβίν τον 'ΑΧιχαρνααβίωι ή άκ<^ λν9ία. ψίριι ί ;α βου&ύνος το ξίφος' άίζοχτίι'νας $ΐ χαί τα σκύλα αφελόμένος, ού μονον τους ομόαε γω· ροΰντας ίκκΐις τι *αί πεζού* ά*ες»ιλΐ?, αλλακβί ίίΰί επί των χιράτων αμφοτέρων άντίχονταξ $ίς βθνμΐαν χαϊ 5=ος κατίςφΐν ' 2). Κι (ρ. Γ'. Λοιμό 5 ι» 'Ρωμη. 'χτ,'Ρ. 326. Δίκ'τίροϊ ΰπατευοντος Αΰλου Κορνηλίου Κόσ- σοιι χαϊ Τάου Κοινών, αΰχμφ μεγάλίύ καχω- Οεΐσα ή , πάντων ίσπονίβιν ου μόνον των ομΒρίων, άλλα χαί τΐύν να ματιών ίΐδα'τω» " ίχ τούτου τιροίατων μεν χαί βοων ε'πι'λεψίί παν τελής ίγίνιτο, ίι'5 8ε τοίί; ανθρώπους νόσοι χα· τίσχηψαν πολλοί μΐν 'όλλαι, μάλιςα 8ε -η ψω- ρώί-ης χαλούμεν·η , οεινας οίύνας παρέχουσα τοις χρίύσί χατά τοίί; όίαζισμοΰς } χαί προζ ταςίλ- χώσίις 'έτι μάλλον άγριααιομίιη, πόθος ελεεινόν ίν τοΐς πάνυ χαί τοΰ ταγί^ου των ολέθρων αί τιον 3). Κειρ. Δ' Οΰχ /5οχίί τοις προί- (ρ· 4 /.όσι τόΰ συνεδρίου μαθεΐ» (ΐρψτ,ν χαί πολυ- γρόνιον αγειυ σχοληκ, ενΟημουμίνοΐξ 'ότι ραίημία *οί τρίΜρη συϊϊίσπορίΐί'ίταί ταΐς πόλϊιΐί μΐτα τν)5 ειρήνης, χαί «μα ταϊς πολιτιχαΐς ορροίοϋσι τοραγαις. Κοΐ αύται γαρ αμα τώ χαίαλυθφιαι τους υπερορι'ους πολε'μους χαλεπαί χ?ΐ συνεχείς ιξ απάσ-ης προ- 2) Τοΰ Κόσβν το έργον διηγούνται πανταχού και οί αρχαίοι δνγγραφεΐς, ηαί μάλιστα ο' Λίβιος ί1, ιη. 19, *«» ο' Προπϊρτιοί 4. ίΧεγ. 10 , στίχ. 23. Β*· χτ · 3) Σνμψώνϊί χατά την τίριγραψήν τήι χανώλν: μϊ τον Αιονύβιαν και ο ζ Λίβιοι Δ, 3°· Λ«ί β' Λν· γαατϊνοί Γ. ιη Ιν&α αναφέρει π*ρΙ τών ηακών , ο ία κατέσχη-ψα» είί την 'Ραομαϊχ>{ν δημοχρατίαν ^ιε- τά τά* άρχίι τηι ΐιιτβ«ίβϊ, άκ*ρ&μ*ϊ κολλνϊ τάι- ύτνί λοιμούί.