— ( 457 ) ~ 6ν\ν προφοραν τοσ ον φα νερά, ωςε είναι αδύνατον νά τους ν±- ρβζκγν,σχτις· εάν δχι μόνον διδάσχ.ουσιν, αλλά κα! ά-ο- δεικνυουσιν αύτην μάλιςά κρός εντελεςέραν κατάλ ιιψιν · ποίος εμπορεί πλέον να αμφι€άλ\·^ οτι ευρίσκονται άποχρωντες λί γοι και δείξεις υπέρ αύτν,ς ; Τοιούτος άξιόπιςος συγγραφεύς ιιναι Π. Χ. ο σύγχρονος του Λουκιανού", ό φιλόσοφος Σεξτος β, Εμπειρίκος προς Τραμ.. Α', έ. Αυτ/\ ή μαρτυρία. είναι γνω- * πολλά ολίγον γνωςον όμως είναι αυτο τούτο το χωρίον, διχ τούτο κα! πρώτα κρίνομεν νά άντιγρά\^ωμεν εδω ο'λοκλίΐ- ρον τούτο το άκρι€ως αποδείκνυαν χωρίον , επειτα νά εζετά- σωμεν τάς προς τοΰτο ενδεχομένας ϊνςίσεις. ΐο χωρίον εί ναι, ως επεται. „ Και ά ναςρόφως εσεσόαί Τινα φασιν ενιοι ,,των φιλοσόφων πλείονα ςοιχε'ΐΆ' διαφορον έχοντα δυνχμιν ,,Των συννι&νς Καραδιδομενων' οΤον και Το α ι' και το ου' „ κα! παν ό Τ/\ς ομοίας εςι φύσεως. Το γαρ ςοιχείον κριτέον ,,μαλιςα,, οτι ςοιχεΐον εςιν, εκ του ασύνδετου κ αϊ μονοποιον „ εχειν φΗογγον' οίοςεςιν ό του α' και γ * και ο* και των ,,λοιπών. Είτε! ούν ο του αι' και οι ' φόόγγος απλούς ε'ςι, ,, και μονοειδ^ς , εςαι και Ταΰτα ςοιχεία. Ύεκμχριον δε τΐ/,ς „ απλότητας και μ,ονοειδίας, Το λίχΰ» \σόμενον. 'ο μεν γαρ ,,συνύ ετος φύογγος, ου χ οίος άπ άρχης προσπίπτει τ« αι'- ,, σ'ίν,σει, τοιούτος άχρι τιλους παραμινειν πεφυκεν , άλλα ,, κατά παράτασιν ΐΤεροιουται' ο δε άπλοΰς και δντως του ,,ςο ιχείου λογον ε χω ν , τουναντίον άπ* άρχης μέχρι τέλους ,, αμεταζολοςεςιν' οίον του μεν ρα' φ&ογγου , εν καρατα- „σ«ι προφερομένου , δίήλον ως ου χ ωσαύτως αυτού κατά. τ^ν ,,κρωτην προΚΤωσιν {γραφ. -κροσπτωσιν, κατά τ/, ν διο(ι. Κοράνι ,, εν ΐίροΧεγομ, εις τνν εκδ. 'ΐσοκρ. σεΧ. ς) α'ντιλ^ψίται « α'ί- ,,σύησις , και κατά την τελευταίαν' αΧΧα κατ άρχας μεν, ,,ΰπδ τ$ς ρ' εχφωνήσΐώς κινηόήσετα,ι ' μεταΰύις δε έξαφάνι- „ σύείσης αυτής, ειλικρινούς Της του α' δυνάμεως ποιησιται ,, τν,ν αντίΧη^ιν. "θ(Ιεν ουκ αν ε'ίη ςοιχε'ΐον τ ο' ρα,' κα» πάν 5,το εοικος αυ,τω.'Έί δε τον του αι' φ(ιόγγον Χεγοιεν , ου- „ δεν 'ε'ςαι τοιούτον' αλλ* οίον άπ άρχνίς εξακοΟεται Της φω· ,, ν%ς ιδίωμα, τοιούτον και ί'ιτϊ τέλει, "ΐΐςε ςοιχεΐτν ί'ςχι το »αι. Τούτου δε ούτως έχοντος, ιΚε « κα! ο του «· φύίγγος ,, και ότου ου* (Ίσως οι κατά Τν,ν ίιορϊ. Κορχη) μονόειδη; ,,κζι άσύν&ιτος κ%\ άμιτί&λος, εξ άρχκζ άχρι τΐλους Χαμ.·