— ( 5ί>7 ) ~ ό'ί-Τίνις σννίργησ'αν το νερισσότερον ν άνακαΧεα'ωοΊ την νροιτ- οχν,ν τω*σοφών είς Τν\ν φιλοσοφικοί» Των ανα,Χογιων εζεΤασιν. Η ά·κ εναντίας σπονδή εδυνατο τω οντι νά ΤιΧειοττοιή- Γίΐ κατά τό μάΧΧον κχ'ι ήττον τήν ;ίοικν)'ν των διάφορων ζώων άνατομίαν δί αΰτάς όμως τάς τροούονςτι/,ς άττετρετεν έ~\ μχΧ'λον και μαΧΧον ά-κο αΧνιύως ΎΤαραΧΧνιΧον άνατομίαν. Οί ανατόμοι, κυνηγοΰντες τά μερικά, απεμακρυνοντο άνο τάς γενιχ,άς σχέσεις, αί οττοΐαι μ οΧον τ ο Ά ο μοναι συνιςωσι τάς έτιςήμας, διότι δεν είναι ά'Χλο παρά καύοΧικευμέν^ πείρα. Οί όρόωι φρονουι'Τες άνδρες εΧυτοανΤο διά την άντίφασιν ταύτ·/ν , κ ευρίσκοντο εν γενεί εις διςαγμο'ν, τον οποίον οί μιν εττιττοΧαιοι -καρατν^ρνιτα) υπεΧαμέαναν ήδη αδυνχμίαν, άνήρ ύέτις μεγάλο νους, συνεώι σμενος ν ακοΧουύή και ν·χ £)(ίυδυ!·νι των ενιςημων Την Τροοδον, τον εκφράζε μέ 3αρρος χ: μεγάΧων άνακαΧυ-^εων ηίροοίμιον (*). 'ΐ Ζ οντι, εν μέσω τοϊ διςαγμου τούτου τροεκυψεν αιφνιδίως ν\ Ανατομική φι λοσοφία, σύγγραμμα ^αυμάσιον και διωρισμενον νά μετα· ΪΜ7ΐί ιίί τή» ττα,ράΧΧνιΧον άνζτομίαν την τιμιωτατν\ν δίν,μϊζ Γ α Χ λ ι- λ ς έ Κ ι ς ή μ ;ή ς έττωνυμίαν, την οκοίαν ή μεν Χν,- μείχ εΧα£εν άτο τ ν, ν μεγαΧοφυ'ιαν του ι\α€οισιερου, ν\ δε Φυτολογία ήζιώύΐή Ίσως ιικο τον Βερνααίον Ιουσσιεϋον (.Ιιΐϊ- »ίβα) , ·/' δέ Ζ ωοΧογία άαέκτν,σε νρο πολλού διά του Κυρίου Κυ€ιερου (Οιινϊει·). 'λττο τήν δημοσίευσα Χοπιον τούτο του συγγράμματος ■%Χει χρονοΧογείσύαι νε& των Λνατομικων σκουδων μεύο όος, εξαρτωμένων άδιακόιτως άτο τον φιΧοσοφικώτατον τούτον ςο· χασμον , το-ιτέςι τήν ενοτν,τα τής οργανικής συνδέσεως, η » άλλως, τήν Θεωρίαν των άναΧογων. Τινές άνοΛογίαι είναι τόσον προφανείς εις τά ζωα , ωςε κατ αρχάς αυτοδίδακτος I άνύρωπος εδυνήίΐη νά γνωρίσω τάς γεν,κωτέρας, και δεν είναι ναράδοξον, άν τά τρωτά δοκίμια, κατά τοΰτο άνα€α.ίνωσιν εις τους άνωτάτω χρονους- Προς τον- τοις, είς τήν ίδέαν τής δί ομοίων οργάνων αλληλουχίας των ατόμων τίνος ώρισμένου Αθροίσματος (ΐη<1ίνίί1«ΐ8 ό'ιιη βΓοιιρο Ίέΐβινηϊηβ) 3εμεΧιόνοντα.ι αί μέύοδοι τής φυσικής ίςορίας. Τί νες μαλιςα εζήτν,σαν νά συνδέσωσι τά αθροίσματα. νρος α,ν (*) Μ γ . ΟητϊβΓ , Ληαΐνίϊ ιΐβ ιδίί. ϊ? Ρ 2