XV) ημετέρα" · ιντ(ΐι8ΐί ο? φανίροϊ λόγοι ,,Ώο- νιων ιΐς ολεθρίοϋζ 3·)ωρί'ας χαΐ ίεισιΒαιμονιχάί λίτ ιχά συςήματα ήμποροΰσι νά Ιισαχθώσιν ουχί πλάνας. μι ζηρόν, άλλά με υγρόυ, όμως ου'χι τνς μι· ,,Ή Πρβίισβίβχη ^ιοίχησις , χα9οίτ,γ»υμεινι Κάνης, τρόπον" χαί ,,.το αίμα ύχάρχίι ο σώι- βπο ιο5τβ »ο .Χ<*&}ΧΜ>, &ιώρια> «ά σχοπ<μώτ«- δεσμός όλων των άζιολο'γων πραγμάτων 1 " ϊν- τα επιχειρήματα, μίταχίιριζομένη χατά τοϋτα τεΰθεν ν) απο^ακσίί ,,αΐίτη η μεγάλη , ωραία άμοϋ με ττ!) άπαιτουμε'νψ ΐαχ<1ν τνν ίν&εχρμέ- &έα πρέπει νά χλ·φ^ $1 αίματος ιϊ$ ζωήν "" ίι/~ ,ι^ν ίκΑι'κίιαν χαί ψειίώ, χαί 'όλαι αϊ εϊό^σεις , τεΰθεν το ίιίσχυρίζεσθαι μεγάλη , ν·.χηγόρος όσαι §>βγη μία ί ν, σα ν . πίρΐ τ να μεγαλητέρας βυ'τώι τραχωθώ πρέπει »α παβρησιασθη τραγιχω τω Ιχτασδως, διεσπάρησαν απ εχείνους, ο! όποιοι τ ρόπω·" β'ντίϋθ,ΐν ,,πρέπ ίι νά <ρρον% τις μιτά χαλως αίσίανόμενοι, ό'τί ίίκ ημπορούν νά χο- τοϋ 'Κγμόντοο οτι οί μιγαλοι τράχηλοι είναι ταλά&ωσί χ/ϊιιι αναγχην αόττν χαί §;χαιοσύνην των χολοϊ πρόί χοηανισμίν"·" .ίοχίοθΛ» τ »ίκΙ$ «ο- , τφίπκ χα» νά δείξφσι χατα τοί χων ,,θίλουϋΐι/ εύρεθΫ τέλος πάντων £ίρι"' »■ το# ΐδν τρόπον τον φό£ον των πίρί το£ «λου5 τίϋδίν ν) δημαγωγιχν παρηγοριά ,,§ΐν πρέπει νά τούτων των σχί^ωρίκν. Όλφοί ρο'νον βνδρωπβί Μττάζχ τις αίμα χαί λείψανα." "*<ρϋλαχώ0»}θ[«>,*αί οκτιικύ» *ά χαρτία χαί γράμ· ,,Αί τωόντι 'ΐαχωί:ν.χαί $ι<)ασχαλ£αι χαί λό· ματα ε§ου\\ώθησαν , ϊίι/α! παο<'5ν;λον } ο« τ&υ- )θ: εξελθόν ε'ν μέρει γεΰΐ άπα χαλάμους, οί ο- το γίνεται όχι πάντοτε 5ί' ίίποψίπν τ«/β προς 59 πβΐοί Γα<αί δωρισμένοι προς εξάπλωσιν των άρ- γίνεται, αλλα πολλαχις μόνον Βιά .νά (ύρ(9ωβι» γων της θρ^σχίί'ο; χο' τ»)ί ή^ιχης , χαί διατή- αί απο$ιί£ίις χατά των χαθ αυτο ιπινθννων. ρ·/γιιν ϊ^5 χθί«ιι$ Μσοχίβξ, χαί έγιναν ίν μβ'ρίΐ } ,Οΐ ψΐιλαχωθιντβς (ίναι ως (πιτοπολύ ζίνα:, ίαό το Λροβ/Ύ)μα τούτων των ΐίρών πραγμάτων* °ΐ οκοΐοι ν)λ9 ον 3; αλλα γ ε χοί έία !ία σπ(ίρΐύαι 'Α τοίίί;£:5 προς τοίτο ΐ^ύναυτο πολλά ίίχολα μιταζυ ημών το ψαρμάχιον. Αΐν ίιναι &μως χρζι* νά άχθωσιν ιίς μισόν περισσότεροι , άαι'σως αί να βεβαιωσοψιν, ότι ολΐγην ίνίργΐιαν (καμαβ μνημοί/ευθείσαι ηδτ) ησαν ιχαναί να ίειζωσι ϊ£ *5 70 γνωςιχον, εναριτον χαί πιςόν Προνσσια* τό τι' ίμελλιι/ ή Γερμανία νά ίχίέχηται από τον- *όν έθνος, χαι οτι εκείνοι οι λιγόμενοι αποςο- ϊους του; πλανώντας χαί πλανεθιντας ανθρώπους, λοι νομιζομε'νης ιλίϋθιρίας ιπαραπονίθησαν «?5 £άυ -ή ϊΐρουσσιαχνί διοίχησις δίν εχολό$ωνε» α'$- τά γράμματα των πολλαχις , άτι τό Πραυσσιζ- Ριδΐως τ·ήίΐ ίγαληματιχην των ενέργειαν· "Οθεν η χον (9νος είναι ακίΠίδίχτοιι των ων εινΐρον με9 ^ιοίχησις επιχειρούσα δραςιχά χαί εχχιταμίνα εαϋτων Πασχαλιών. Ε| ων ΐζιηρομΐν χατά το μέσα όσα έπιχείρησιν ή'οη ·η θι'λίί επιχείρηση παρόν, οίτι εις ήσυχος πολίτης εμαλννθη απο μετά ταύτα, ε χπληρωβ(ν εν των ίερωτατων χα- το5το το -ολέθριον ηαρμαχιον } ,χαί τοίιτοϋ χάριν θηχόντων τν;ς προς όλους τους χρηςοΰς ύπηχόονς τό Τ&οινον ιν αρχ% μόλις ήθελε νά πίζΒραη περί χαί προς άπαν τό Τίρμανιχόν έθνος, τό όποιον υπάρξεως αχευωρ^ων χαί ψρονηχάτων τοιούτων, δικαία.τω τρόπω δύναται νά ελπίζη , ότι εκαυ- των οποίων την ενδεχομεν.ην υπαρζιν $ΐ» ιίονα· 06 τέλος πάντων η χυχλό ψορία τ ης^ επαναςάσεως, το να εννοηση η χρηςη χαί υγιής ψρονησί, των, χαί ότι πολλω όλιγώτερον 3ίλει άνανεωθη εν χαί πνρί της διχαίας άποςρογης των όποιων μία Τερμανία, χαί 'ότι Ιίν θέλει 3ΐ)αιασ&% η ει!$αι· χαί μόνη φωνή ίπιχραιίί εν Προυσαία, [ιόνια, ησυχία και ευχαρί^αις όλοχληρωυ γ!· ,,'ΙΙ μη ώριμος (τ( πρό$ ΐξίτααιν ία μέρονΐ