νας (Τϊεδεμόνΐιος, όςις ε'τιμάτο μάλιςα άπα τον Βοναπάρτην δια τήν ενιτηδειο- τη,τά του του νά θησαυρίζω πάντοτε") ίφονευθη ανηλεώς, το δε παλαΤιόντου διηρπάγη ' ττολλοι χωριάται ωρμησαν εϊς τιΐν τό Χ ιν κα« ένίκησαν, ως φαίνε ται » πίκ ί^νι*ν}ν φρουρά» , εως οϋ τέλος πάντων εσυνάχθησαν ο! πολΐται, και διο- ρίσαντες προσωρινών διοίκηιτιν, έδωκαν την έζουσία,ν τοΰ ςρατεύματος είς τον ςρατηγόν Πίνον, καΐ ούτως ειρήνευσαν τά πράγματα. "Ολοι φοροΰτι την λευκών κα) ερυθράν κοκάρδαν· 01 περισσότεροι Των Συγκλητικών κατιψυγον είς τήν άκρόπολιν του Μεδιολάνου· Την Ιδίαν ΐήμε'ραν, καθ* ην εγεινεν η κ,ποςχτία είς τό Μεδιόλανον εναντίον του θησαυροφΰ- λακος ΤΙ ρίνα, συνέβη άποςασία και είζ την Γΐίργαμον, οπου εφονεΰθη ο ειταρ· χος, καί εις την Βρε σία ν, οττου ομως ο ΐπαρχις εσώθη φεόγων επάνω Της σκί- Κης τ'β.υ οίκου του· θ"λοι προσμένουσι μί ά,νοικτάς άγκάλας τονς Α'ονςριακονς· 0°- πρωην άντιβασιλενς, πρίγγιψ Έυ γέ· κ οχ» όςις εζε'δωκεν εις την ΝΙαντοαν Χόγον προς τονς έ γ κατ οίκου ς τοΰ /Βασι λείου τ£ς I τα\ίαζ άποχαιρετων αντυυς και το Ιταλικό» ςράτευμα, εφθα,σε τ# 17· Ρ'ί τήυ Βίρωναι/ ομοΰ μί την φαμι- ΧίαντοΌ υπό φυ'λαξιν Α'ουςριακων, υ τ ά γων εις το Μοναχον, και εκινδυνευσέ τόσον είς την Μάντοαν, ωςε μόλις εσω- Α| διά τα συνετά επιχειρι*{ματα του Φ* Μ. Βίλλί'γάρδε. Τ* ϊΒ. 'ΑπριΧ. εμβηκβν αϊ 'Αουξριακει είς το ΜίίίοΧανοκ Ή'ρδζ χα,ράν άκραν του λαοί, και κατά τκ" συκ^Μίν μεταξύ του Φ. Μ. Β εΧΧεγάρδε και πρίγγιπος Β ο ρ- γε'ζε, προχωρούν ιν αδιακόϋως διά να ί.υριιύσασι τήν 'ΑΧεζάνδρααν, Του- ρίκον, καί οΧον ·»ν ι^ε'νει τό ΤίεδεμόνΤιθ¥ (Χίαμοντ^· Ο' ςρατηγός Τ ρ εν ι ε ρ, οςίζ έμελλε νά (ρέρη το Γαλλικον ςράηυμχ εκε'ΐθεν των παλαιών συνόρων της Γα\· Χίας, έφανέρωτε τ'% ι. Μαίου καρά να- σαν ελπίδα είς τον Φ. Μ. Β εΧΧεγάρ- 6ε ί οτι εΧάβε νροςαγην άνο την κρο- σωρινν,ν ίιοίκησιν της ΥαΧΧίας νά κάμ% με τους συμμάχους άνακωχην αρμάτων κα> νά είναι σύνορα καί των δΰι ςρατευ- μάτων ο Τίςϊηο και Σ,κριβίας Κοταμός' «Χλ ο (ξ>εΧδμ.χρσιαΧ\ης Β εΧΧεγάρδί ατ.εκρίάη, οτι ΐκριαε, χα3·αΐς ΐνροςάχίνι §ητως, νά κυρίευση τό Πείεμο'ιιτιον , κ^Ι οτι, αν δεν εξακολούθηση νά ίττιςρΐψ^ κατά την συμφαινίαν εις την Γαλλίαν, .9ελει τον βιάση με την βίαν των οκλων εις το ν« φυλάξω ολα τά άρΒρα της συν θήκης. 03εν ελπίζεται να μ^ εμττοδι- σθίή ουτε ξιγμήν η τελεία, άλωσις του ΪΙεδεμοντίου—Τ ο ςρατευμα τοΰ βασιλέως της Νεανολεως ηρχησε νά έκιςρέφ^ είζ την ενικρατίιαν του. (βιέν. ίφ.) ΓΕΡΜΑ Ν 'ϊ Ά. Οτε ο ςρατηγος Β ε ν ν ι γ σε υ εςειλι ΐίρός τον μαρσιάλλην Δ α β ο ύ είς τό Α'μ- βουργον δυο /ωσσους, δια νά τοΰ ι'γ· χειρίσωσι τά γραμματα, όνου τοΰ εςει· λεν η προσωρινή διοίκησις της Γαλλίας, προςάζουσχ να παραδώσω το' κάςρον, δεν ηθελησΐ νά τ αναγνώσω ο Δαβου λ.ΐ· γων, οτι ο αυτοκράτωρ και βασιλεύς Ν α- τ: ολέ ω ν % ο κύριος του, δεν ημπορεί βέ βαια νάτοΰ ςείλίϋ προςαγήν τινα διάμε σου ΐ'άσσων. Α'λλ' ότε μετέπειτα ^λ- 3εν αξιωματικός τις Αα,νέζος με τά Ιδια γράμματα, τά (λαβε μεν ό μαρσιάλλης Δαβου, πλην δεν ήθελε νά παραδώσω το κάζρον , το οποίον μαθών ο ςρατηγός Β-έννιγιτιν, εκαμε διαφόρους ετοιμα σίας προς όρμην, ςήσαζπερ\το λ'μβοΰρ-