1 5ζ Δ I Ο Ν Τ Σ 1 Ο ϊ Α ςράτ/^ος, χαί τνς βασιλικής ΐυηχίας μέτοχος. Έ.'μοί XI γάρ ανδρός αγαθοί) και πιςοΰ ψίλου δε', οο/τί χορηγίας βασιλικής και πραγμάτων βααι*· λαων. 'Εαν δ·η σΐινεινενϊγχωμεν ταΰτ' εις το χοινον, τα μίγιςα τω» άγαϋών παρ' αλλήλων ά- ποιοόμεθα. Κΐγ. ΙΑ. Φ α§ριχίου άπόκρισις. ,,Παϋααμήιου §' αυτού, μϊλρον επισχων <3 Φαίρί'χίος 6?τΓί. Περί μ,βν τγ$ αρετής, ήτις ίςι περί ν^ιοξ, τ> χατά τά; χοαιάς πράξεις, ν κατά τον ?ί(ον βίον , οιίδε'ν ε'αί δίί ί'π' ΐμαυτοΰ λέ γειν, επειδή πε'πυσαί παρ* ετέρων' ουδέ }>ε περί Τ'/ϊξ π«ίΐίθ5 , οτί ρ,η ^νι'ίίον μιχρίν ε'ςι κομών, και ψαίιλον Οί'χ^ίΟ», χαί οίτ' α'ίτό δανεισμότων οΰτ' οπ' άνδραπόδων ο βίος, (ρ®/»·/; χαί τούτων ά- χρι€ω% άχ·ψ.οίναι παρ' έτερων. Κε<ρ. ΙΒ. Περί δί τοΰ χάκιόν με 'Ρωμαίων τίνος πράττει» δί άπορίαν , χαί μηδέν είναι μοι πλέον άσκοΰντι χαλοχάγαθίαν, οτι των πλουσ/ων ο'κείμί, χαχω 5 ΰπεΛηρας, ε'τ' ακου'σας τίνος, Ια' αυ'τος εϊχάζων. Έμοΐ γαρ ουδε μία ποοπο- τε κακοδαιμονίας αίσφησις , παρ α το μτ πολλά χίχττ]σδαί , γέγονεν , ου'δ' ΐςαι' οΰδ' ΐύδυράμνρ τ·/]'ιι ίμαυτου τύχην, οΰτ' εν τοις χοαιοϊς πράγμα- »<>/, οίίτ' ίν τοις Ιδίοις. Κίρ. ΙΓ'. „ Ύί γαρ και παθών εγχαλοίψ ου αυτή/} Πότερον, "ότι μοι των χαλων χαϊ ίϊίρί- μσχήτων, εγ' οϊς άπασα ψΰαις ίσπουδαχεν ευγε νής, οΰίενϊί ίξεγένετο παρά τ^? πατρίδος μετά- λα&εϊν δια πενίαν· ός άρχωτε τάς μεγΐςας άρχάς, χοΐ πρίσδίάα τα'ί επιφανεςάτας πρεσ&είας, χαί σεβασμούς ίερων πεπ.'ςευμαι τους ο^ιοοτατους > χοί γνωμψ αγόρευεαι αξιο υμενος κερί των <■ ναγχαιο- τατων χαλουμαι εν ω χροσήχΐιμί τοπω' επαι. νοϋμαι τϊ χοΐ ζηλοΰ^α;, χαί οό$ί»θϊ δϊυ'τε- ρός 6</Λ4 τώ μέγιςα &>ναμίνχν' χαί παράδειγμα ΛΙΚΑΡΝΑΣΣΕ ΩΣ το?5 άλλοις £ί»α! ίοχ'ύ χαλοχ-'γ/Αίις, Ο'-ί-5ϊχ τνς έμ-ης ουσίας εις ταότα δαπανών, ά'σπερ οο- 3ε των άλλίαν ου'ίίΓς. Κερ. ΙΛ'. „ Οΰ γάρ ενοχλεί τοις εχίςου β'οις νι πόλις 4 'Ρωμαίων, ωσπερ τινις γτ«- ρβίί, «1/ α?; ο χοινζς μεν πλούτος ολίγος ϊςιν , I Οί των 1$ι!ύτων-πολής' άλλ' αό'τνΐ παρίχει τοις ηρός τά χο·.να προαιοηπιν ατταντα οα<α» δίωνται, λαμπρας χαί μεγαλοπρεπείς υποτ<9ίΐσα χορηγίας, ώςί μνβεν ατιμώτεαον είναι τον πενίςατον του ηλουκωτατου χβτα τηκ ΐπαζίωτιν των κάλων } άλλα κ όντας είναι Ρωμαίους > οαΟι αν ωσι Βιά χαλοχάγαθίαν τούτων άξιοι των τιμών, άλλήλοις ϊαους. Όποτε δε αενόμενος οιΐδέν παρά τοΰτ' ε- λαττον 'ί/ω των πολλά κεκτημένων, τί παΒων αν χατνιγόρνμα της νχ/χς· οτι οιΐλ ΐαον ύμΐν (ποίησε τοις βασιλεΰαιν, οίς ο πολΰς θησαυρίζεται χρυ σός; 'Αλλαμην εν γε τοις'ιδίοις τοσούτον άτζέχω χαχοδαιμονίας, «V ίν ολίγοις κάνα τω» μακαρίων Ιμαιιτον είναι δοχω, παρά τους πλουσίους εξετά ζων ' και ε πι τούτω μεγιςον ψρονω. Κερ. ΙΕ'. „ Επειδή τά μεν αναγκαία το λυπρονάπόχρ·/ιμοιγ·ήδιον ψλεργοϊντι και ταμιεηο- μίνω παρίχίι' τά δ'ίίξ'ω των αναγκαίων οΰ βιάζεται ζνίτίϊν τ ψΰαις. 'Αλλά τροψη πασα νδεϊα μοι , *ν άν ο λιμός βκεαάον}' χαϊ ποτον άπαν γλυκύ, ' ο, τ άν η δίφα πορίσ-η ' χαί ύπνος μαλθακός, ο τ αν νγήσηται χόπος' ενθ-ηςτε ν παρέχουσα μή ριγοΰν, ·αυταρ- χεςάτη' χαί σκεύος, ο, τι άν εΰτελέςατον των δυναμένων τσς αΰτάς παρέχειν χρείας, οικείοτατοί' ως' οΰδε κατά τοίτο δίκαιος ειχν ·) «Ϊ5 τύχ'β χατ/ιγορειν, υ μοι τοσαύτψ παρέσχε» ούαίαν , ο- αγ,ν ν ψύαις έ§ούλεχο 'έχειν' των δ' ΰπεροαίλόντίύν ούτε πόθου ένεψιαιν, οίτ' ιυπορίαν 'έδωκε. ι} Ον'ψω* 'ο ' ΛΓμιιμ ίγρ^αι εΐην ά*τι τψ ηο ι- νηε άψαγψώβααι είναι.