— ( >«3 ) — ιιαμϊτ , «£ϋ 'Τ4 >ν κατ» την άκοςασιν τον καυσίμου σώματος % ο τζετζης, φαίνεται, ανάφιρε *οΖτο εις τά τι\αγινά κ α) , ^ , »»/*»/ , το μεσαιον κατοϋτρον, κ εκ τούτου η α·π·ιτη την α;; ΐίρος τ αν σύνδεσμον των κατοντρων' Αυτός ο συμιτερατμΐ; γίιε- ται μάλλον τιίαυωτερος, αν ταρατνιρνισωμεν , οτι ο Τ ^ί- τζνΐ; μεταχειρίξεται τας ιδίας Χέζεις τοΰ 'Ανίεμίου δίΚζί}- μα σΰμμετςον. Η' -τετάρτη άκατη τοΰ Τ ζϊτ.ζη δια να έ^ηγηί^ , νρεκει νΐ γυρίσ^ τινας εις το νρωτον τρό<ί\ι/ιμ.α τον Α νϋεμίου' εις αυτό ΐμιΧεί νερ) του μεσημβρινού, κα< #ίρι τλΪν χειμερι νών κα} 3ερινων ακτίνων , χα) τούτο ο Τζίτζηςτο ϊμιτάφι- ριν αύτοΧεζε) *ί{ <τκ}ν ««ριτγαφ.ιίν του, να συλλογ»- σί£ > οτι εδω είναι ο λόγος ττερ) δύω αντικείμενων ναντά· να τι διαφορετικών ανο τβ ανωτέρω. ΎίΧευταΊον ή ιτε'μττη απάτη νροη\6ιν αν ο τη.· ςρα&ϊν «ννόκίσιν εκείνης της περιόδου του 'λνίίμίου , ό*ου λίγϊ» , οτ» τβ πέριξ κατοπτρα τρικ ε ι άναγκαίως να κΧίνουν προς το μεσαίο ν, κα) κατ' αυτόν τον τρόπον αντανακλασθούν εις τήν μέσην α! ακτίνες" ό Τζέτζης, φαίνεται, έσΰγχκη η]ν χέξιν το μέσον μ» το μέσον χάτοττζον, κ ί* τουτου η απάτη του (.*). (Η' συνεχεία ακολουθεί.) Προς του'ς 'Κλλογιμωτάτονς εχίότας του Λογίου 'Ερμον· 'Εκ ΚωνςανΤινουιτο'Χεως, τ 5 5ο 'ΐανοναρίου ι8ΐ7· ΤΙαρακινηβεΙς από την νρος πάντας τ«ύς λογίους διά της Ανακηρύξεως νρόσκΧησίν σας , κα) χρέος μου νομίσας να συνεισφέρω, το δυνατόν, είς τι<ν φιλολογικών ϊ'φπ μερίδα , την οποίαν φιΧοπονείτε μ» κρίσιν ιιαΐ ζίλον αξΐϊ*αινον, μετέ φρασα το παρόν τοΰ ΑαΧειι€ερτου πονηματιον. "Αν λο<*ον κρίνετε την μετάφρατιν άζίαν φωτός, κα) το ιτονιιμα αυ τό ωφεΧιμον, β (Χετε το κατατάξει, όπο'ταν αγαπατε, η (*) Μ- ολο» β'«ου ςλα τα* χκρογρίΓοιζ βνμ,φωνουν, ^νίδχομεϊϋν "μη>; τι) "·/< Τβυτο »:ί ί/ναι ε'ιτφαλμ,°νΐ) άνα^·<βσι; α»τ! ίου εις τ* αϋ'το ' χα ' Λ9-Ϊ6 η ιϊηγηαις του Τζδΐζη β^μ,φ<βν;? \νί του Ανθεμ/.ο^ ' ό ϋβριι^ ΐμ-οκ προκρίνε- ττ^> βυνειΦιαμΑνΊ|ν αναγναΐφΐν.