— ( 243 ) — Έ,ινίχιιχ τεξ) τί>ς Εϊίΐύλελατρειχς. Και ο Σωκράτ·/,ζ {νειδη δεν έσέίετο των 'Α^ι/αίαιν τους ®εους, κατηγοργ,.3εις~ως άθεος υπό Ανύτου , Μίλι» του, καϊ Λυ'κωνος του ρήτορος, κατεδικάοθη εις.θάνατον· Και τους Κελτί-ξηρας Καλλαικου'ς αθέους ώνομαζον , ώς διη γείται 6 Στράβων" κα! τους Αιθίοπας ομοίως, διότι δεν εί χαν αγάλματα είς τους ναούςτων' μ όλον ότι, καθώς μας βι€αιόνει ό Κικέρων (ι), δεν εχρημάτισε ποτέ έθνος τοσον βαρ€αρον, και άγριον, άίςε νά μην 'ίχη γνώσιν το$ @ιου· Αληθινά, λέγει ό αυτές, πολλά έθνη είχον εσφαλμένας Ιδέας δια την κα?.ην αυτών αγωγην' όλα όμως ν,σαν συμ- φωνα, οτι ί'ςι Θεός. Παρατηρεί προσέτι, οτι η ιδέα. αΰτν\ δεν ήτον αποτέλεσμα της των. ανθρώπων προς αλλήλους συνθήκης" κ,α! οτι όλα τά έθνι·^ αναγκαίως εδεχοντο ινα, Θίόν , αν κα.ι δξν ηξευραν , τις ήτον , και πως έπρεπε να τον λατρευωσι (.ζ). Ο ΐ; ενεκας, δια ν αποδείζη την υπαρζιν του ©του, λαμβάνει επιχείρημα. από την κοινήν των ανθρώπων ρόζαν, και λέγει ,,Λέν υπηρξεν έθνος ποτέ τόσον διεφθαρμένου , ώςε να μη δεχθ% την υπαρζιν των Θεών.* 1 (.5) 'Ο Τ,ωκράτης Iδίδασκε ν, ότι ο χι μόνον ο θεός είναι α- γαθός, αλλά καί αυτό τό αγαθόν" οτι δεν υπόκειται εις κάμμίαν μέτα€ολην> κα\ οτι πάντοτε είναι ο αυτός, και α ναλλοίωτος. ,,'Αυτο τό 'ίσον, αυτό τα καλόν, αυτό εκα,ςον (ο 'εςι τό ο ν) μή ποτε μετα^ολην καί ήνΤινουν ένδέχετα.« Η αει αύτων 'έκαςαν, ο έςι μονοειδές όν, αυτό καθ α.0. τό ωσαύτως κατά ταύτα έχει, και οΰδεποτε ουδφμ% ουδα μώς άλλοίωσιν ουδεμίαν ενδέχεται" (4)· 'θ Σωκράτης, χ.αί ΐΐλάτων έλεγον, ότι 5 Θεός είναι εΐς. άναρχος, ασώματος, αϋλος, απαθής ,,Σ,ωκράτης, και Πλα'- των , τό εν, τό μοναφυις, και αυτοφυές, τό μονχδικόν , (ι) Τϋδοίΐ. ι. ρ. ΐ2. — (?) Ιιίβιπ, θβ ]&§. 1&. ι· ρ» 3>5- -?· (3) 'Ε-νιν'Κ, 117- ρ, 494. — (4) Φ«'ί.