( 49 ) — νέχνν,ν. "Οσον το κατ ε με καλύτερα, ΐπώυμουσα νά συνϋ' σω ιν καλόν τραγώδιον·, παρά δέκα τεχνικωτάτας ψαλμω δίας, η είκοσι 3ορυ€ωδεις συμφωνίας· Το είδος τοϋτβ των τραγωδίων παραμελείται πολυ, κα! μουσικοί τίνες, ο! οποίοι εφίασαν ν αποκτήσωσι κάποιαν φημην ως μελοποιοί συμφωνιών, ψαλμωδιων, και τοιούτων ποιημάτων, ζητούν σχεδόν συγχώρητιν, άνποτε τύχ# νά Ταπεινωίωσι, αυτοί νομίζουτι, μέχρι του τραγωοίου. Τ όσον ςραξάς ίδιας ίχουσι τινές περί της εφαρμογής της τ'εχνηςτων. Εις τον εσχατον βαίμόν ας βάλωμεν Την εφαρμογών της μου σικής εις συμφωνίας, τας οποίας μεταχειριζόμεόα μόνον τρε'ς διασκέδασιν του και ρου, καίποτε προς γυμνασιν εις το μουσουργείν. Αυτοΰα'νηκουσιν α! συμφ ω ν ία ι, α! ψαλ- μφδίαι, α! μονωδία ι, (α) τα* οποία συμφωνως παριςά· νουσι ζων,ρόν καΐ οχι άηδη 3ορυ£ον, η ληρωδίαν κόσμιον καΐ ν,δονικήν , άλλα την καρδίαν παντελώς μη 3ίλγουσαν' τοΰτ' ομως είναι μάλιςα το εργωδέςατον της μουσικής ίϊ· δος. Μ») γένοιτο οτι 3ελομεν ν αποβμίψωμεν τάς συμφω νίας, εις τάς οποίας οι μουσικοί ε'ζασκοϋνται εις το να μου- σουργωσι καλώςκα) όρίως, α'λλ' έκείνας τα ς συμφωνίας, ό που συ{ίρεουσι τόσοι μουσόληπτοι, δια νά διασκεδάσωσι τον καιρόν, γ, να παραδοάωσιν είς την εΧευ&έραν της φαντα σίας των περιπλάν^σιν μεταξύ του 3ορύ€ου των οργάνων, οιτου Βα,υμάζουσι την εμπειρίαν των μουσουργών πολλά κις παντ% παρακαίρως—οπου μουσουργούς, ενίοτε δι *α1 ^άλτας, δια της καταχρήσεως του πολλού Βΰγε, κάμνουν να μη γνωρίζωσι τό άληίινόν καλόν, κ α· πλανώμενοι να διατρί- ■βωσιν εις μικροπρενη πράγματα· *ΑΧΧ« κάλλιο ν νά σιωπή σω μεν" διότι ή περί τοιαύτα πράγματα ιδέα του κάλου Ίσως ε'ίναι αμετάβλητος- Τοΰτο 3έλει φανη Ίσως εγγικτι- χ-όν εις τεχνίτας Τινάς μουσικούς, ο'ίτινες ηδυνόμινοι μέγα* λως είς τοιαύτα πράγματα, δυςκόλως κατα \αμ€άνουσιν οτι εκαςος δεν αισθάνεται την αύτήν ηδονήν. 'ΐίμείς δεν ζητου- («0 Μο1>«ϊι'* το' 'Γίβλ. λιγεμινον «οίο , ίοι!τ«·ι μιλνί μΙχι Φ·* νηί, *«τ' «ντι'3#βιν τιϊν ττ«(>« τοΑρχα/'Ί κΆλονμιχνραδιϊν, 1Τ"Ι ί*'^ψ&7ΐμ»Τ0» ικτιλονμιρ»» τ·» χοροί " *ί« ΚοοΜββο λ«ί· Μί- Ιοιίϊε, Ώ