- ( ,ο - ραν ί'φαρον· ' η Των "Ελλήνων 'ΐ : ςία ετυμοΧαγουμενη , η αύ τη ες) Χι'ζΐς των χαΧδαίων και των Περσών "Εςα , κυρ εν άμφστέραις δηΧουσα ταίς διαΧέκτοις. Οι Περσαι την ττροε'φιρον τρόκον τινα. τραχυτερω(, Βί'ςα, ν) 'Α·&'ςα· οϊςε άξιον παρατη ρήσεως είναι, ότι ο τεχνικός ούτος όρος Βεςα. (νβί»») δια€άς εις την 'ΐταΧίαν ϊφυΧάχ3η καρά τοίς Λατίνοις άδιάφ.5αρτος. 'Αμφισβητήσεως οίασουν εκτός είναι,ότι το Πυρ κροκαταρκ- Τικως ύττ^ρζε το αντικείμενον της λατρείας, όκερ ο! "Ελλνι- νες, και μετ αυτούς οί Ρωμαίοι άκεοιύον εις την 'νςίαν η είς την Βεςαν' ή κΧίσις ομως αμφοτέρων τούτων/ των γενών είς το νά άν3ρωΚομορφωσΐ- τους Θεούς των , εγινιν αιτία να Χηρμονη^ίή καντακασι το υΧο€ορον τοΰτο ςο ιχίΤον. 'Οι "ΕΧ- Χηνες άντιχ,ατε'ςησαν τω -κυρ) αγαΧμάτια τίνα, με τα ο-ΒΌΤα αί *Εςί«ι των και α! κυρωέεις έσχαραι, ήσαν νερικεκοσμη- μ,έναι' εμφαίνοντες διά τούτων τους άρρωγοϋς των πατρώους θεούς, εζ ης αιτίας κα) ή Εςία εκωνομάσάη -καρά τοίς Ποιη- ταϊς, Πατρώα, (α) " ΐτίίΐίή εφαίνετο ανηκειον εις αυτούς να Χατρεύωσιν εν το ιουτον αδδηφάγον ςοιχε'ΐον , ίκανόν να, ρ,Χά- ■ψί) και νά ωφεΧησΊί, κα"ι του οποίου αϊ ενεργειαι πρέπει να 6ιευ3ύνωνται· "03 ε ν κΧεον ορΒότερον ι«τον νά εκ ινοήοωσιν Ινα "Ηφχιςον, ,5εόν του πυρός, τον οΚ'ίίον εΧάτρεύόν ύκό ΐω σχήματι ενός χωΧοΰ χαΧκίως , δια την ακο€ηΧου 3εσκε- ο'οιο κτωσιν του (ρ), κεραυνονΧάςου, έφευρετοΰ του ψο- Χόεντος βεΧους, ύί οϋ ό ύττατος Κρανίων ενήγαγε φόνον καϊ χήρα μι'Χαιναν εις τούς αγέρωχους και αναιδείς Τιτάνας * χαί έχοντος τα χαΧκε'ΐα του εις τήν κυρο€οΧθν"Αιτνην (γ), άκο· Μ,Χοΰντες αυτόν νυν μενΚΧυτοΤεχνην (,6), νυν δε ΚΧυτόερ. γον (.«■)» νυν 6ε Πανδαμάτορα (ζ)> εκί.Βετα κχραξατικά της άσχετου και φάοροκοίου δυνάμεως του νυρος-ι και αρ μόζοντα λίαν εις τάς 3εοΧογικάςτων ιδέας. ('Η β υνε' χι ι α ά κ ο λ ο υ 5 ι ϊ ,) Γοφβ»λ. ίιι 'Ορίζ. ςίχ. 887» (3) "Ομης, 'ίλιχί. Σ. ςίχ. 3^5 Λβκιαιι. "·Ε*ιοτ>ίοτϊίΐ)ης. (γ) Β»ργίΚ 'α'»«$. βιβλ. <ί. (ί) '/λίβ®. Α, <ζίχ. 57 1 · (') Αντό· β, ςίχ. 345· Αακ,ιανος ι ν Τίμκνι.