Την μιγαΧαψιΑαν μαι δανείέεβΆε Λαί κρίσιν, την ΐκπεβϋσαν γΧώσσαν σαι , χαι β' εννοιών την χρήσιν. Τότε κ' ι)/ιίΐί την ίιξιάν την χείρα βοηϋνμεν, ■2"' 5·ιί ί^ιο»·μα$ αάε ελχομεν, >' εχεΐ βνγκατοικνμεν. Ω* τίηνον'. απολαύσατε τάί πατρικάί ΐνχάιμν' ^Σ'τούι ηοπιώιιτβε πρόσφερε αντάε τά γ δωρεάχ μν. Λάφνηί πφάννί Σωηρά.! αϊι9αλ£Ϊ£ τ«ί ΓεΧΧω, Και ακριβώς νά έχτΐΧνν τάί αυμβνλάί μν 9έΧ<α>. Εις της πατρίδοί τον νΐάν είν" αμοιβή άρχδσα, φωνή τήί συνειδήσεων ή παραΧολν35αα . , . ΛΑλα £Κ£Ϊ 5-ίί διαιχεϊ; ποϊοε ίέ βασιλεύει* Και 7τοίαϊ 7"ϋ Άίατρον "ΕΧΧηνας προτατενει \ ϊΐραοί Λ'νήρ, πονητικόί τα>ν γηγενών χροτάτηι, Ειϊ $ρόνον γ έχει χραταιόν 'Ρκυβίαί τη ι ψΛτάτητ. Τϋ οϊρανίν επί γηι ε'ιχών τν βασιλέως , Και των Χαών ΤΙ), και ημών είναι πατήρ βπνδαϊοι· Τά θέατρα τν, τάί τιμά*, τήν πίςιντίι μάι δίδει, .2" το γένοε σα επέγει μυρία χαλών εϊδη' Λ'Χεξιάδα βλάί-ημα οΐχΐϊον τδ μεγάλα, Τά ϊρνητν χαΐ τάί βνΐάι τιμα προ παντόι &ΧΧν, Ε Π εΐνοϊ επροφήτεναιν ' Ελλά&ος εύτυχίαί, ΟΓταν τον τόλον δάμαβε τον της 3?χανδιναβίαι· "ΕντιϋΆιν, είπε, δίοδον αΐ τέχναι χ επίϊήμαι θά λάβνν σ' την πατρίδα των, χ εγγυητή* των είμαι" /]ι Αλεξάνδρα πήμερον τά πάντα τελιιννται, Και {■ρατηγοι, διοιχηται, τον Α"ναχτα μιμδνται· Τοιδτοΐ εϊν' τ 8 Λ'ρεως ο φίλοι κ' άρρηγάιμαι, ΦιΧίΧΧην χαί αιαΆαντιχόί σ' τά ΤΪ/5 μα&ήιεώε μαι· £ϊ3ε Χοιπον τό γένοι μν ΌμήρΙΙί νά γέννηση, $ τέχνον, τονί χροτάταί τα ποτέ γιά νά ίψιήαΐ)· Τότε κ αύτοι άΒάνατοι, «5)ϊ άγγελοι 9ά γίνΒν, Και σ' τά τερπνά 11'λύαια μα£ύμαι 9& νά μείννν,— Έ'ψώναίεχαι σ' ενοσμον αλαοι ενΒύ$ βνΆίσίη, 76 πνεύμα μν δε άκ' αντ»ν μέ Χνπην ερα>ρίβ$η, ΕΙΔΗΣΙΕ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ* (ςβλίΐσα). Εί'ς τνν εφημερίδα τ οΰ λογίου Ερμου (άρθ. 1, σϊλ. 23, ά. Ιανουαρίου του ένιςωτας ε"· τους) ίξεοοΰ-ή μια Έπιςόλη ΐχ. μέρους τ·Ζν ε'; Πί'- ζαν γ·^9 Τοσκάνας μαθνμίυόντων Γραιχών, άπο- ς£ατ;χν· τοί £τ< τό Γ.ρο% ςηλί'τ ίυαιν τ ν, 5 υ'^ρις'.κη; αισχρολογίας τώ» Κορβί^ων , ω"; «χ προαιάπον τ<ύρ ϋλλ'/,ιΐιύυ , ΐκοοίϊϋ Φίλολο^ίχο» τιβί^κο» } ό^£ μόνον §ίν (ίναι σύγγραμμα ΐίικίυ τω», «λλ' ότε οιίδε φιλν,ν ίΟίαι; εχοϋκ -ερί οϋ'ιοΰ. Περι'ίρ^ος ιΊναι κΰόντι νί αδωα αο'τ·/] όρολο- )<£'ο των οδού'ωΐ) μαθφών, και ετι μάλλον περιερ- γοτερον το οά/ ίΟί γετο , χωρίς αυτής, να ει)ρί3ν] οκδρωίτο; «£5 τοσοίτον ευηθ-ης } ώ'ςί ια τοιίί αίί- χν;σν^ ζοτα τούτο. 'ΗαιΓί Οίκ αιαχράκμίν το πνεύμα των ε/.- ψρααεαυ, μγ$£ τάς λίξεις μΐ τσ'ζ οποίας είναι εκ- τεθ-ημίν·/) ·η οχολαςικ-η αύτη πραξις, χα&' οτι οί περισσότεροι αύτάιι ιών άλλως αξιέπαινων μαθη τών επεται, ως 'ΐατροψίλόαονοι , νά .γνωρίζουν μάλλον την δΰναμιν των ανθρωπίνων παθών, παρά την ίΰναμαι των 'Ελλψι/,ων λέξεων' άλλως χαί προς υπεράσπισα του Κορα'ίσμοϋ *ά9ε ανάλο γος εκ<ρρ«σί$ είναι κατά $ιίαν παραχωρήσω συγγω- ρημέν/ι. Ζενι γαρ, κακόν μΐν Τρωηί, πημα δ' Ελλάδι θέλων γενέσθαι, ταΰτ' ϊβονλευαε πατήρ. Ιϊρος τελεία» ομως οΒώωσιν τν;; συνειδήσεως αυτών των αθώων μαθητών, λαι ιτι μάλλον προς πίςω- Ο'.ν των γ.λολόγων αυτουργών, πληροψιροΰμεν Ο λους χοαιώς, οτι ο Συγγραφεύς αυτοί τοΰ, χατα προσωποποιίσν άόρι-ον, Φιλολογιζου παιγνίου, ο όΐΐο?ο; οΰτί εχρίίψεί), ούτε χρεία ν 'έχει νά χρύφη το ονομά του, ως μη ων ύποχριτης, α μα οπού είδε την ίζ άμαθείας, η άςοχασίας του αντιγραφέων, χαί εξ απροσεξίας ακολούθως τοΰ "πρώτου εκδότου, προςεθεΐσαν, χωρίς την ιΐοησίν του, φευίώνυμαν, και" κα/.οσύνθετον Επιγραφήτην άπεδοχίμασε ρητώς, και την άπεποίήθ·/) εγγράφως, ώς 6ινίε- πίγοαφ'ον χαι' πσραλογον. Τευδεπίγραφον μίν } χ«9 Γ- , 9 ' '» / ,». < < , οτι την αοριςον εν γενεί προσωπ οποααν, ν] οποία είναι σχήμα λογογραφικον προ πολλών αίωνων συνη- θ:σμένη εις όλους τ °ύς ειδήμονας της Ελλην.κης Γλώσσης, ττν περιορίζει προσωπικώς εις ί'να μά·