— ί 347 ) — <ηί ι: τη; Δοτ.χη;, χα: αν $5 ν μ«ν λανβα'νδι η μνη'μη , ςΌχαζου,χι "τι μ,{% γν-.ομη η'τον να φυλαττ-ομεν τ ην Δοτ«η\ , χαίμία αλλη να χ μεταχειριζ-ομε^α την ΑίΤ'.χτ'.ν.η ν , μαλι<^χ κχπν.ος φ&ολο γο; εΓχ® «υνα$·>ο«τ5'. ^ιαφο-ια παοα^ίγν ματα παλατ^ν έγγραφε«>ν , δ/ς τα οποία δυ'οίβκ,ετο η Α /τι,ατιχο ως Δοτική. 'θ<τ%>«; £εν τη Ν ν ε/Λ 1 * 57 , «ς ε/ς του; χληθμντοΐου; αχθμ,ου; -«ν 'Αντιηνυ* μιων , εξ α'ναγκης π^ε'πΉ να μβταχβιριζωμδδα τη\ Α /τιατικη\» , αλλ* οταν την δχ'ομδν , ^κακο^'ηνί'αν 5ϊν ΐίοαζβνβΓ, με ν χοίον &κοααν να μην την μβταχΛορ· ζ'όμβ^α; μη πω; η' Δοτιχη^ ίε*ν β/ναι αναγκα/α «ο; τ> Α/τιατικη; και οταν μδ. τα/ειοίζ'ομε&α τας Α/τιατίκας* μη ν γα? ε*να« Α/τιατιχα/; αυταέ 6<ν«ι Δοτιχα/ κ*ζολικα< α/τίατιχοφωνο'μδ-να*, β'χβι&η- το νόημα με'νΐι ίοτικον. Ουτ«ς *δχνο·. }.ογ«ντας. β** παραδείγματος το Σα; > β/ς τη\ περίοίον, 2άς |£ωχα το 3ΐολάν, β μα$ητ/·*ς ποε'πει να ν α'ποκοιθη α τι Δοτικής . ητοΜβας εΓναι — 'Η Δοτική οι/ν να οΐηο^ληθη ε/ναι αδύνατον , τα* £ε* ζζ?ζ&3ίγμ.ζτ<ί του φιλολογου ας υ«β λεΐΦ0ουν ως εςαιρε'σεις, χα< ο χι ως χανο'νβς. 0/ 'ϊταλοΣ χαΣ Γάλλοι α/τιατιχΟ. φονονν κα? αυτοί τις Δοτιχα'ς των ω; η'μεΓ; σημδοον. Του; Μέλλοντα; κΛτα το* «αρο\ α"»α μεν γρα'φου<«, θε'λει γιαφΦ, γοαψδίς, γραψδΐ, ν^αψωμεν, γραψδτδ, γοάψοι/λ» άλλο-, £β , Θίλβ , θελει? - £ελει, θδ'λομεν, θε'λδτβ, 3*λουο« Υ^αψδΐν > χμ;ο/ «Όφο'τβοοι μετα,χβ^ίξοντα* Τον υςτβρον τούτον σχηματιβμον * ®ς τόσον ο &α του 'Απαοΐμ^α'του σχημχ· τισμος βχβ« τρ<* ελαττώματα, ποίτον ο τι βχει υπε,^ο'οδίον φυσιογνωμία ν ίεΰτεοον ο τ; το* βΚβΗ χα> ζ&1 το"'ν Βρετανών χα: 'θλλαν£ων ? μο'ναι, β/ναι λεξει; αση'μανται, εν «? η σημασ/α του Θ='λω δις το Θελω γοαψειν ®νγχυ· ξειτο νόημα μ* το, £»υ'λομαιγοα'ψ«<ν* χα? το/τον, όπου αυτό; ό σχηματισμός β/; τους παθητικούς Μέλλοντας ^εν σώζεται" τε'λο; πάντων ο Λ^'οτος σχημα- "ί'.σμ-}; μας ^ςασωζδΐ ακδ'ραίον τ^ν 'ΕΧληνιχον Μέλλοντα δ/ς ολα τά προ'σωπα^ *«< ό ^δυτδ^ος μας τ£ν υ<Γ532Γ ττανταπα<ιιν* επε^τ/ 0'7ν χαλο'νμοι φα<νδτα ι να ^αφυλα'ξωμεν τχ οβα μ^ς βμβιναν , κα« μαλι<α σ-οα , ^ν η'μ^οοΌ ν* "ίΓροϊίω τας βυλογοφανε/ς α/τ/ας του 5ια του ΑτΓΛοδμφα'τοι/ *χηματ«τμού· (6) Πολλα'«ς οταν μα'δωμβν κα< πίςευσωμβν , τ£? οσα ηγνοου'ττχμεν ^ ϊ&\ ΕΤΓίςδυαμεν, πα^αζβνθνο'μεδα α'κο'μη κα; ^'.α τη'ν κατ* χ^οχας απ^-ίανμας , ^Ια^ την υςβ^ως ττ/ς-ιν μας' τούτο ίε* α'χολονΘδζ' μάλλον οταν ε/ς την αιει" ^ίκν χα? πίς'.ν μας ε'κτο*ς της αγνοίας , χα« καταλδίψδ®; ενονωνται χαΐ αλ. >α α?τια, ως α 1 ποολη'ψεις, η φιλαυτ/α, χαί τά πα^μοια. τοίουτφττ^ς ευ. Ρδδην τα ς ττ.ος αλλας, ανο^ας χατα* τυχόν εν Αχχαηκον $ι£λί& απ ο 'Ολ* λβν)ον συν9--μ5νον, κα; αναγνόυς σττοοα^ην ζ^οτι άγνο^ την Λατινικών) *ολλα % ς λε^δί Ολλβν&χας, φανδραΝ» φαν=3ΐν 'Ελληνίχην βτυμολογ<αν ε'χοναας, οχ» ολί^Λ; Αίολου σχβ3"ον Κλληνικως ^ασωσμα'να; β/ς την *Ολλα*&χηγ # I