— ( 374 ) — βι€Χίων (*"). 'Ρ,ν τοσοΰτω αποδείχνεται ηδη τρανως εκ Τού των των ι6ο·' συγγραμμάτων > οπ ο! Γραικοί έϊν εχονσι κανέναν σχεδόν εις τα 'ΕγκΰκΧια μαίηματα ως πρεττει τι ε- ( , , » ^ » ' ττα ιδευμενον (ΉυπίΗηΪΒίβη), και επομένως δεν εκξηκαν ακόμη ατό του σχολαςικον αίωνα· Ο' 'ΑνακριΤιΐί Αί'ν (ναντιονίται , οπ δεν πταίουσι ολ&ςαυτοΐι αλλα και α\ περιςασεις.— Ατ άρτους και μένους κρίμαται όμοις να είςάξωσιν εις τα σχο- λί7ο ι των σπουδαιοτέραν μελέτην των Κλασσικών (**) κατα τον 'ί'ερμανικίίν η Αγγλικών Τρόπον' —Και ΤΟ τίαν ιίζ του· το συνίςαται. Χημία, 'Αςρονομία, Μηχανική, Τεκτονική, Οί&ον^μία, των οποίων τα .περισσότερα μετάφρασαν εας τώ ρα, είναι ίμ',ίως πολλά καλά πράγματα, προϋποΰε τουσιν ο- μωζ ε!( την λοιπόν Μύρωναν Τα άνίραπικά μαίηματα (Ηυηιαηιοι-Β') · μόνον "Ελληνες *αϊ'Ρωσσοι ένόμισαν ο π εμ· πααοΰν νά υ'περπηδήσωσιν αντί! Τ\ρεπει &έ€αια και το πρώ τον να κά μνωσιν, άλλά και τα δεύτερον να μνίν άφίνω- σι (. ϊ Λα! τούτο δεί ποιησαι, κάκεΐνσ μη αφιεναι Ό Π Α- νακριτης, φίλος ειλικρινής των νυν'Ελλήνων (ΠοΤος δεν Χαμ- €α νει συμπάόειαν προς τ>ΐν τυχην των απογόνων εκείνων των Ελλήνων, εις του! οποίους οφείλει τοσα η σημερινη Ενρωπη!) ηί'χετο να. μεταφράσω τις εζ αυτών την του Νιετχαμε'ρου ίριδα, του ' Ανθρωπισμού κ. αϊ Φι* λ α ν 9 ρ ω ν ι σ μου (ΝίβΐΙιηηιπίθΓ» δίΓβίΐ <1βδ ΙΙαπιβηΐίΐηιιβ αηί (1β5 ΡΗΐΐ8ηΐΓορί5ΐτιιι·! λ ), 'επεηα τ ν\ν Φιλολογική" 'ί^ορίαν του Εϊχόρνου (ΕίοΙιΗοι·η) . διά νά γνωρίσωσι γενικώτερον Την (ρυσικην όδόν της -παιδείας (οιιΐίιη'), κα) την α'ξίαν, κα.I α* φευκτον αναγκην των άνίρωπικων μα6ι>ιματων. ΑXX ας επανέλίωμεν εις το προκείμενον · „0 ιταραλλιι- λισμο'ί μεταξύ της 'Ελληνικης και σημερνής "Ρωμαϊκής (της νυν 'Ελλι^νικ,,ΐς) γλώσσης εγινε μιχρι του νυν κατά την Ρ αϊ· μαϊκην κ α $ ο μ ι λ ο υ μ έ ν η ν γΧωσσαν' διοΤι εκαςον και- δίον βυζάνει κάποιαν γνώσιν Της 'Ελληνικης · εν ω μανία· νει νά γράφη' η διδασκαλία του κα) αϊ σχολικαί του γν' μνασίαι γίνονται κοινώς ιίς ΰφος υψη\ότερον παρα το της οικιακής γλώσσης, και τα πλέον άγράμμΜΤα αποκτωσι» (") Εν κχιραι 3(λ(| πλϊ)ρ«-&^ VI Τον ΑναίχρΙΤΟΰ » οχ' ΐ [Λ0ί Τικ Λογιοο 'ρ.ρμνν. ί**) Α*βΐϊΓί ] βκου'ιτ» !