— ( 463 ) — <χ£» κρβ)ψΑτ'·£>ν Ιν Ταλλία διά τής άκοχαταςα- β ΐω$ τη'ί νομίμου Μοναρχίας, και >| ςίψβββ ρ«· χρι τοίϊίί τους κοτρίχουϊ αγώνας της Χριςιανι- κωτάχης αϋτοΰ Μεγαλειότητας αίσιας έχ&ασι;, $ικαιο\ογοί·σιν ι'ντίλώς τιϊνέλπίδα τη; βαθμγ Γ . » -ν . < ' } » βον £^:7ί:ϊ'ι.ίΤ£'ώ5 ταύτης της αναγκαιότατης Οια Τ'/)» ν'β!)'^:3ίι και εϋδαιμον-άν τΫς Γαλλίας * α « •ςεγωτατα συνδεδεμένης μι τα μεγαλα της "Ευ ρώπης συμφέροντα τάξεως τών πραγμάτων. ,,ΠίρΙ δέ της ίχτελέσεως τ ών υποχρεώσεων, ίξ εκείνων , όσα «ί&ΐί Α άρχϊ των -ούνδιαλΐ* |εώ» ίχοίνώσίί ό πλν,ρέξοώίος τιϊ$ χριςιανικω· τάτης αυτόν Μεγαλειότητας προς τους π\ηρι- |οΐ)" { 'οϋ5 των άλλων δυνάμεων, δέν 'έμινε πλέον αμφιβολία τις περί τοότου τοΰ ζητήματος, κα θότι απεδείχθη , ότι η Γαλλ«η δίΟί'κ^βίξ «χ· πλήρωσε, με την πλέον άχραν χαί εντιμον ά- κρΐζίιαν, ολα τά άρθρα της ρυνθήχης και των Οϋμφωνιων. της 20· Νοεαίρ. > προίαλλουβα ίία τά άρθρα ίχΐϊνα, των όποίτον 55 ~ΐχτέλίαις ίνα· πίταμιεΰθη εις μαχρϋτέρας διορίας, 'όνίμ&ι&αϊτ~- μοΰς ίνπροαδέχτους εις ολας τάς συνυπογραψά- οας δυνάμεις. ,,Έπί.-δή λοι-όν ΰπηρχεν ή εχ$ααις της ε* ρεύνης τούτων των μεγάλων ζητημάίΧύ» τασον ίΰχτ αία, αϊ αύτοχρατοριχαί χαI βασιλάαί Μίγα- λίιότητέςτων έδυνοντο ήδη μετά χαρας νά είσα- κοΰσωσιτά προσωπικά, των αισθήματα χαί ι>'χάς> και νά προςαξωσι νά παύσν, εν επιχείρημα, τό όποιον επρίπι νά ΐό~ς οπάγορεύσωσι μόνον όλέ- ΰριαι περνςάσκς και ν άνά*β·ή τοο νά γροντίσά>- αι περί της ίδιας αΰτών χαί τής Ευρώπης άσψεί· λείας. ' 09εν οΐ αι$αςοί Μονάρχαι απεφάσισαν Ρα προςαξωσι να αναχώρηση εκ της ΤαλλικΫς (πιχρατίίας το Συμμαχικόν ςράτιυμα και »£' τή •η απόφασις ε-εχυρώθη διάτής άπό 9· 'Οχτ.&ϋχι- θτχης, την οποι'αν $εωρουσιν ως τό συμπλήρω μα της γίνιχ-ϊς ειρήνης. 'Επίιδή λοιπόν ήδη $εω· ροΰσιν οίς πρώτιςοϋ χρέος τω» τ» νά βιξαι'Δα'Α· σι» ίί*5 τα έθνη των τα ι'κ ταύτης της ειρήνης α γαθά χαί νά διατηρώσιν άθικτους χαί σώας τάς συςησάαας χαί επίλΐιρωαάσας αυτήν σιιν9ήχας, αϊ αύτοχρατοριχαί χοί βασιλ'.χαί Μεγαλείότητις των ε'λπι'ζουσιν, οτ( χαΐ η Χριςιανιχωτάτη Μ«- γαλειότης τοίι» αϋμ^ρονοΰσα τά αάτά, 3ίλει ο£- γβή , μι την προΒυμίαν ήν οΐίχνΰει προς πάν εΐτι άφορα προς το χαλον τνς άνθρωπότητος, χαί εις τήν ίόξαν και ευδαιμονι'αν της ΐπιχρατιίας του , το οπερ αί αατοχρατοριχαί χαί βασιλιχαί Μεγαλειότητας ταν προτείνομαι προς την Μί^α- λειότητά του πρόβλημα του να συνένωση τον λοιπού τάς συμ&ουλάς του χα! τους αγώνας μι τους ίδίχοιίς των προς συμ-λήρ'Λσι» τοιούτοΒ σωτηριίύίους έργου. ,,Ο'ι υπογεγραμμένοι , παραγγελθέντες νά άξιάσωσι τον χΰριάν δοΰχο 'Ρ ι σ ε λ ι ο ύ νά χοι- νώση ταύτην τήν εαχήν των αοαςων Μοναρχωυ των εις του βασιλέα τον μονάρχην του , άξιοϋ' σιν εν ταύτω τήν ενίοξότητά του νά. συμμετέχη χαί αυτός (!ς τάς ΐνες&αας χαί μέλλουσας βχί. φειςτων, όσα ι άπο Θλέπωσι προς ίιατήρησιν της ειρήνης, των συςατιχων αυτής συνθηχάίν χαί τά» σνςαθεντων τ, ί?τ ιχυρωίίντων §ιά τούτων των συνθηκών χαί εγχριθέντωυ υπό πασών τών Ευ'- ρωπαΓχων δυνάμεων άμοί&αίων διχαι'ων χαί β'/έ- σεων. „0:' υπογεγραμμένοι χαιναϋντίς εις τον χύ· ριον δούχα 'Ρ ιαίλιο ν τοΰτο τό δημόσιον τεχ- μήριον τής ('μπιςοσύϊιης τών σε&αςών μοναρχών των πρός τήν σύνεαίν τοϋ βασιλέως τής Γαλλίας χαί εϊλιχρίνειαν του Γαλλιχοΰ έθνους, παρηγγέλ- θησαν να προσπαραςήσωσι τνν άμετά@λητον τών αυτοκρατορικών χαί βασιλικών Μεγαλειοτήτων των προαπάθΐ'.αν πρός τό ύποχείμενον τ ν ς Χρι- ςιανιχωτάτης αΰτοΰ Μεγαλειότητας χαί πρός τήν οϊχογένΐίάντου , χαί τήν άδιάχοπον είλιχρινή ε· .