—· ( §ϊ5 ) — την καρδία», έ'ιά νά, προάζη τοΰττ ?ί αποτέλεσμα , είναι π ολλα αξιοσημείωτος ,· κάϊ άξιος αναπτύξεως. Οτοτα.ν πραγματευτώ πιρι των ηίιικίον μας δυνάμεων, 3ελω λα£ει αφορμών να αποδείξω, οτι η συχνή έπανάληψις Τα;» αν τ αν πράξεων ε'ξασύενε'ϊ τάς ιία(ΐητικάς αίσύησεις, αλλ' εν ταυτω ενισχύει εις ημάς τάς ενεργν~ικάς άρχας' Αιά τού το και η άμετρος χρησις των -πνευματωδών υγρών αφανίζει τήν αϊσύαντικοτητα του ουρανίσκου, αλλά προδιαθέτει έν Ταυτω και εις την ακρασίαν. Οποιονδήποτε και αν είναι το αντικείμενων των επιθυμιών μας, αϋτο μας διαθέτει όλιγω- Τερον ζωηρως, αναλόγως με τας προοδους της ηλικίας μας, και μ ολον τούτο ήμε7ς Το άκολουθουμιν με μεγαλητέραν επι- μονην. 'Επάνω εις τον αιτΧονν τούτον νομον ευ.ε\ι'.νΛιι τΑ δυνατόν του νά καμητις προοδους εις καν ο,τι εις την ηύικην εςεχει. 'Εαν ΰπηκούσαμεν πολλάκις εις Το αίσθημα των χρεών, κ: αποςρνφα) θέλουν λα€ει ολιγωτερας λα€άς, και ημείς α- τεκτ/,σαμεν τήν ε'ξιν μιας ενάρετου διαγωγές. "Ω ποσ α να.· θητικά αισθήματα ανθίςανται εις Την εκτελισιν Της αγαϋο- ποΐίας , θεωρούμενης ως αρετής ςαθερας και συνήθους! ώ ππ- σαι είναι α! περιςάσεις εις τ ην δ υςυχίαν τινός, α'ίτινες νιτευ- δουσι νά σμικρύνουν Τ ν,ν συμιταβειαν μας , η νά άποςρε^ουν Τους οφθαλμούς μας από το ελεεινον θέαμα! "Ολα τά α/σή ματα Ταΰτα είναι εναντία, της αρετής' άλλ' ή δυναμίς Των έξ· ασθενεί ήμέραν παρ ήμέραν, και μι Τν*ν πβλυχαιρίαν ή έξις τά άποκαταςαίνει 'ίσως μηδέν »αι κατά τούτον τον τ ροπον σχηματίζεται ο χαρακτήρ του αγαύοποιου άνθρωπου' τα. πα θητικά αισθήματα, τά οποία κατ*αρχάς ζωηρως προσέβαλλαν, και εις τ ο αίσθ/μα. του χρέους εξ ολοκλήρου ανΤεέαινον, χά νουν την δύναμίντων, και νί εξ'ζ τβ " άγαθοποιε'ΐν αποβαίνει ιΐς αυτόν μία φυσική διάθεσις. Π ρέπει νά όμολογήσωμεν, ο τι εν μέρος τούτον του συλ λογισμού δΰνα,Ται νά είναι εναντίον ' διότι μεταξύ Των πα θητικών αισθημάτων, ατινα έξασΰενοΰσι δια την συχνήν αυ τών άνάλη^ιν, είναι άλλα» ατινα μας εγείρουν εις το άγα θοποιε'ΐν. Κατά τούτον τον τρόπον η ςενοχωρία, την οποίαν δο κιμάζει καίίίϊς εις τάς ΰπ' ο-^ιν ποινάς του πλησίον, γίνεται ί&χυρωτάτη αιτία, τ ου νά τάς απομακρύνε' και διν δύναται