- ( 43 ) - ναι ι χα) γνώριμοι· "Οταν εκπέσουν από τ ή ν κοινών χρϊπ: ν, χαΰείς τάς αποφεύγει. 'Εν όσω ή γλωσσά ε'ιναι ζωντανή, ήζεΰρουν ο! άνίρωποι , ποίαν λί£;« μεταχειρίζονται οί' ποιηται, ποίαν οι τραγψδο), νοίαυ ο! κάπηλοι' όόεν και γράφοντες, αποφεύγουν όσα δεν είναι αρμόδια, εις τήν υπό- βεσιν, και υλνιν ,,πλημμέλ'ημα, Χίγει ο αυτοί Κριτικός, ίι> ,,τί) Χέζει, το υπό φιλοτιμίας πασι χρησ&αι τοις είρημένοις ,,όνόμασι πανταχού , τον καιρόν μή προςώέντα^. 'Ακαιρολογία είναι ή μακρολογία, όταν δηλαδή διηγού- μεία πράγματα έξω της προκειμένης υποθέσεως, και δεν φυλάττωμεν Την ενότητα· Τοιαύτην λόγου κακίαν πρέπει νά άποφεύγωμεν, ο σον τό δυνατόν, και να συςρέ φαμεν τους λόγους μας, ήγουν να ήναι πεπυκνωμένοι από νοήμα τα" και όχι νά περιέχουν ,,λέξεων μέν ποτχμόν, νου δε ςα- ,,Χαγμόν'' ως συνειΑίζουν να λέγουν· Τοιούτος είναι ο Αυ- σίας. Τίποτε άχρηςον δεν λέγει, μαλιςα φαίνεται, ότι ά· φίνει και πολλά αναγκαία, όχι άπό ασθένεια.ν ευρέσεως, άλλά συμμέτρων τόν χρόνον. Ο' ιδιώτης ανίρωπος δεν ήζειί- ρει νά περιττολογη ι αλλά λέγει μόνα τά αναγκαία' εζ εναντίας ό ρήτωρ ζητεί νά καμ% επίδειξιν Της δυυαμ,εωςτου. Ταύτας τάς δύο άρετάς ηνωσεν ό Λυσίας εις τους λόγουςτου' και δεν είναι άλλος βραχυΧογωτιρος μξΤαξύ των ρητόρων, ως μαρτυρεί ό 'ΛΧικηρνασσεύς. Εις τους δικανικούς λόγους, και αγώνας, άρμοδιωτάτνι, , > , «Γ · . / , , και αναγκαία είναι ν, συςροφη των νοημάτων, ήγουν να τα έκφερωμεν ςρογγυλως · και όπωβουν περιωδευμενως, και νά μην ήναι ν, ερμηνεία, διαλελυμενη, η, ως λέγει ό 'Λριςοτί λης, ε'ιρομένη, Πολλνί προσοχή όμως χρειάζεται είς τοΰτο δια νά μή πέσω μεν είς την εναντία·, κακίαν, τήν περιπλο κής , και άντ\ της εκ της ςρογγυλότητος ήδονής, προξενή- νωμεν αήδίαν δια τήν ασάφειαν. Η* ενάργεια είναι δΰναμις, ητις μας παραςηνει τά λ«- γομινα τόσον ζωντανά, ωςι μας φαίνεται, οτι είναι παρόν τα εις τα αισθητήρια μας. η ' φαντασία τής ποιησεως, λέ γει ό Αογγίνος, σκοπόν 'έχει νά έκπληξη τόν ακροατήν της *'( ρητορικής > το νά παραςήση έναργωςτά πράγματα, καϊ