-(!?)- Αι σωμαΤικα) ποινοΛ αναι έξωρισμεναι, εχουσι ίϊ χω ράν μονον , δσαι διεγείρουσι φιλοτιμίαν κα\ κινοΰσιν αμιΧΧαν. "Εχαςες των μα(Ι^των χατ αυτήν , ευρισκόμενος εις τήν τάξιντου, κατέχει πάντοτε τον τόπον και βαΐϊμόν, του όποιον αητός ό'ίδιος με την προκοπών και επιμελειαν του προετοίμασε, χωρίς νά εχη έπιβρονιν τιναποτε η Βέλησις τοΰ Διδάσκαλου' επειδή δια μεντνιν αμελειαν και απροσεξίαν παιδεύονται με το χάσιμον του τοπου $ αξίας των' και έξεναντίας, δια την έπιμε- Χειχν και προσοχών ανταμείβονται με προ€ι4ασμον εις αζίιχν με γάλη τεραν η τοπον άνωτερον , Τα οττοία αμέσως διενεργούμενα , ένεργουσι 3α.νμασιωτατα' όΙιεν ο! μεν πρωτοσχολοι δια τον φο- 4'·ν νά μν\ χάτωσι το αξίωμα των , η δια τήν ελπίδα νάάντι€ρα- 4ει>ύωσι καΧΧηΤερα, έκπληρουσι τα χρεν\ των μέ μεγαΧιήν άκρί- ■έ'ςιχν ' ο! δέ μαύήΤα) δια Την ελπίδα νά Τιμηίιωσι μέ Τ αςίωμα. τον ΠρωΤοσχολου , η τοπον ανωτερον ·ή δια τον φοζον να μη χα- σωσιν , όπερ εχουσι, πείθονται και εκπληροϋσι τα προςαττομενα μέ προσοχών κα) ακρίζειαν, καί εν γενεί διατηρείται μεταξύ αυ τών μία γενική αμιΧΧα. Ύρίατινα διδάσκονται εν γένει οι παίδες έντανβα, 'Ανα- γνωσιν , Τρα^ιμον και'Αρώμητικην. "θ λα τά μαύήματα είναι συνταγμένα κα Τα συςηματικην σχεδόν ταξινκα)άκρί€ειαν. χωρουντα πάντοτε από τα άπλού- ςερα καϊ είίκολα, είςτάσυνϋετωτερα κα) ουσκοΧωτερα. Διάτων ανάγνωσιν χρ,ησιμεύουσιν άντϊ βι€Χίων Ώίνακες, ΐί Τε φύλλα χαρτινα Τυπωμένα έκτου ενός μέρους μονον, και εις Χεπτάς σανίδας προσκολλημένα, περί εκαςον Των οποίων αρα- διαζόμεναπερ) ίο παιδία, δια^άζουσι. Ά ΰλη αυτών είναι προτάσεις ηίικαι, γυωμαι, παροιμίαι, α ξιώματα εκ της αγίας Γραφίς και σοφών ανδρών , διάφοροι παιδιχαι παραινέσεις και νουίϊεσίαι · και τεΧος ή Ιερά. 'ΐςορία έν συνο ^εί, ταπανταείςτην καθομιλουμένων γλωσσάν χλι προσ φορά, εις Την παιδικην ηλικίαν. Δια το γ ράψιμο ν ϊι,Τν,ν άριΰμηΤιχ,ην , τα οποία άρχίζασι Ταυτοχρόνως μέ το διαξασμα, χρησιμεύει εις μεν την κατω· Τεραν ταξιν δια. μέλάνην και χαρτί μία σαν)ς πασσισμένη μι αμμον , διάδέ κονδύλια ο λιχανοςΤων, εις δε τ ά. ς ανωτέρω τάξεις, πλάκες χαί κονδύλια, χα» μόνον εις Την άνωτάτην, μελάνη και χαρτί.