— ( "36 ) — γαλως έτιμοΰσιν ή διοίκησις' ϊττειτα. άν κα'ι συχνάκις άνα. φερει αυτούς τούς χρησμούς, πλήν νότε δεν τούς ονομάζει Διαθήκας. Ημπορεί τις, ςοχάζομαι, να. Χύση με τρόπον πειθανώ. τερον τούτο τό πρόβλημα, αν έδΰνετο ν' άνακαλΰ\\,ί/ι εις κα νένα. συγγραφέα, τινά, οςτις αποθνήσκων ενεπιςεύθη τάς τελευταίας αυτοΰ ΰποθήκας εις τήν πολιν των 'Αθηναίων·, ίκ των οποίων τοις άκριτους τηρήσεως έ'ζήρτητο ή σωτηρία ταυ της της πόλεως , παραγγέλων έπι πλέον να τα'ς φυλά- ξωσι μνςικάς. "Αν όλα αυτά τά περιςατικά ένωθωσι θέλει προκύψει μία αληθώς αποβρητος Α ι α 3 η χ. η , έκ της όποιας νά έζαρταΤαι ή σωτηρία της δημοκρατίας των ' Αθηναίων" διαθήκη, οποίαν περιγράψει ο Αείναρχος. ,,Τας απορρήτους διαθήκας εν αΊς τά Της πόλεως σωτήρια κείται." "Οθεν ολα αυτά τα περιςατικά ευρίσκονται εις τον του Σοφοκλέους Οιδίποδα έπ) Κολωνω τόσον σαφώς εκτεθειμέ να·, ωςε μόνον ο πολλά προκατειλημμένος διν θέλει ημπο ρέσει νά καταλά^ ότι ό ποιητής ομιλεί εκεί περί μιας διαθήκης, Την οποίαν ό Οιδίπους 'εκαμεν υπέρ των 'Αθη ναίων. επειδή ο δυςυχής ούτος βασιλεύς, πλανώμενος μα κράν τής πατρίδος αύτοΰ και του βασιλείου, κα\ έλθων κα τά τΰχην μέ τήν θυγατέρα Ηυτοΰ Αντιγονην εις Κολωνόν ψ χωρίον της Αττικής , πλησίον ενός τεμενους ΐεροΰ των Ευ μενίδων, ενεθυμήθη ότι είς χρησμός προείπεν εις αυτόν, ότι θέλει αποθάνει πλησίον ενός τόπου καθιερωμένου είς αύτάς τάς θεάς, και θέλει αναδείξει ευτυχή τον τοπον ε κείνον, όπου θέλει ταφ£· έφανέρωσε λοιπόν τον ερχομον του είς τον Θησέα, όςτις ε€ασίλευε τότε (ίς τάς 'Αθήνας, χα\ ώς έμαθεν ότι ήλθεν ό θησεύς, τον λέγει· ' { » 1 Ν ν * Λασαν ικααα τονμον «3λ<ο» 5ε μας ΣοΙ 400(101/, οΰ στοκίαΤο» ιίς όψιν ' τά ίέ Κί(δη ιτιχρ αυτοΰ χ,φιίββαν, »ί μορφιί χαΧι} Και τόν παρακαλεί νά τον ΰπερασνισθη, και νά μή αφήσ·# να. φερθίί βιαίως οπίσω εις τα'ς ®ή€ας , όθεν ·,οΐ 4°' αι'τοι> τόν απεδίωζαν' ό <&ησεύς έζηπορημένος δΐ α,ύτήν τήν αντί- Τοφοκ,λ, ΟίΙίν. Λολ. 577·