τοί σκοποί! του χαί εμποδίσθη μόνον άπό περι- ςβτίχ» μή ύποχείμενα εις την 3έλην'ν του· Οσον δί περί των εφημερίδων, -αναγκάζεται, εξακο λουθεί , ν) διοίχησις νά ίπιμαχρύνη την προσα- γην εις τνιν 'έχδοσιν αυτών εως τοϋ 1821 ϊτ< έτους, επειδή αύται άποτελοΰσιν ίδιαιτέραν τινα τάξ>ν μεταξύ των Εκδιδομένων συγγραμμάτων διά τοΰ τώτοκ, ενεργοΰσι πάντοτε, πραγμα τεύονται μάλιςα περί πραγμάτων συνιγόμίνω» ςενώτατα με το συμφέρον χαί τη* ήσυχίαν μιας βασιλείας , χαΐ χατα χα παρο» δέν ήμπορεΐ ά- χο'μη να δοθή απόλυτος ελευθερία. Κατ α τ ην άνν λοιπόν 'έννοιαν τοΰ μινίςρου εγχειρίσθη εις το παρλαμίντον βασιλικός τις νόμος περί της ε'κ- δοσεως τώ σύγγραμματων χαί έ ημερίδων εις 2~ άρθρα. '® 11 ρόίδρος ΐπρόςάξε να τ-υπωθ-β χαί μοιρασθή τοίτο τό σχίδιον τοΰ νόμου. Τη 18. Νθί/*6ρ· επαρρησιάσθησαν χαί «Ι άπεςαλμενοι τοΰ χάτω παρλαμέντου εις τον βα σιλέα , χαί εγχείοισαν άναηοράν, της οποίας ίδοΰ ή ου'<τί!«>^7]5 πεβι'λ^φί;. ,, ΙΙ ε^άντλισις $ών πηγών ί'ς αίτιας των πολυχρονίων πολέμων, τα ίχ ίιίο ΐχθρικών ·έπιδρομών δεινά, τό βάρος τών δοσιμάτων , τό εν Γαλλία ξένον ςοάτευμα, πάντα ταύτα τα δανά 'εγαναν όί;-νότίρα δια τ ν, ι/ αυμβάααν άκρίαιιαν των πρός τό ζην. Αύτη ή χρίσις των πραγμάτων ,παρέςησε μιγαλα; σρετας εν γένει χαΐ χατ' ίδίιν. ■· Το πνιυμα τοΰ έθνους εχραταιώθη εις τό βασανιςτριον της ατυχίας' οί δεσμοί, οί όποιοι ένώνουσι τον Μοναρχψ μί τους υπηκόους χαΐ πολίτας με πολίτας, (γι·· ναν ςενώτιροι... · Ελεύθεροι ΐχΧογχί άποδειχ- ιάουσι ττν όμόνοι αν τοΰ έθνους χα) τοΰ βασί- λέ'ας του ■ 'άποδεικνύουσιν , ότι (ίλίκριιής προσ πάθεια προς τήν οίχογένειάν σας χαΐ προς τον πολιτιχόν χ,ώδηχα ΐκαμεν ήδη βαθεΐας ρίζας· εις τας καρδίας των Γάλλων .... Τ« έ'δνηνας , βα- αλίϋ, αϊίΐέ/β^σ-αν μεν μετά πόνου » πλψ εν σ'.'ύπη, τά 5 συνθήχας τ$υ Ν οιμ$ρ, ι8ι 3. Άψ 1 οί εχάμαμεν τούς ίσχάχονς άγώναςπρός έκπλή- ρωσιν αυτών είλιχρινώς, χαί οί ατυχείς χρόνοι ηυξησαν ΐτι πλίον τήν αυ'ςηρότητα των ·αρθρων τούτων των ουνθηχών } δεν ήμπορουμεν νά πι- ςεϋσωμεν, ότι άποχρΰπτουσιν εχταχτα αποτελέσ ματα , τα όποια Μ.νεν από τά αλληλέγγυα μέρη οίν επρονόησεν. 'Η σύνίσις τ^ί Μεγαλειότατος σας Άίλίι ύποςηριχθη από τψ π«ψωχιβυ£νψ~ πολιτικτ,ν } τνν προεορεΰουααν εις τάς τΰχας των λοιπών Ευρωπβϊ/.ων εθνών. Τά ΰπέρογχα βάρη $έλουοι λί§·/\ όρια μετριωτερα, ό χαιρός τοΰ βαρυτάτου βάρους έξ αίτιας τοΰ εν Γ αλλτα. α υ μ. μαχιχου ςρατεύματος $έλει συντμηθη , χαί τέ λος , -η ΐπιχρατειά μας Βΐλει ελευθερωθη, χαί τότε δύναται η Γαλλία νά απολ«μ$άνη τους έχ της ειρήνης χαρπονς, νά ςερεωθη η' χρηματιχή της ΰπόληφις , νά άχμ-άση πάλιν η εσωτερική της ευδαιμονία , και ή χώρα αυτή νά λάΘη πά λιν την τάζίντης μεταξύ των εθνών·.. "Οσον $ε περί τγς ςρα-ολογίας, όλοι οι ύπήχοοι θί'· λουσιν ΰπαχοϋσει ε'ς τψ ψωνήν σας, διά νά <ρυ- λάξωσιν εις τα σχηπτρον σας χαί εις ττν πατρί δα την άξιοπρέπειαν χαί άνεξαρτησι'αν ■ · . . Ύό παρλαμίντον έψροντισεν τδη χατά τάς προτοΰ συνόδους περί των χατιπίιγόντων αναγκαίων τοΰ χληριχοΰ τάγματος. Οί νιοι νόμοι $('λουαιν άπο- χαταςήσει ϊπίμονον ενότητα μεταξύ έχκλησΐας χαί πολιτείας. Τό εν Γαλλία χληριχον τάγμα 3ΐλε>. δειχθή υπέρμαχου των ημετέρων ελευθε ρίων χαί νόμων· Οί νόμοι πρός ορίλο; της επι κρατούσης θρησκείας δΐν 5έλουσιν εμπνεύσει υ- ποφ ία» τινα ίΐς τηύς διαφόρους ολλους λατρεα- τάς τοΰ θίοΰι των όποιων δικαιώματα χα- θιερώθησαν άμετακινήτώς. Μέ την Άρηαχεΐα* Άέλει συναγθη εθνική τις άνατροψή χαί δημόσιος διδασκαλία, δια τών οποίων '5«*λίί εμπνίεται εις τι}» Νίαλαί'β» άγάκη προς του; ηγεμόνας τη;,