— ( 495 ) — Ειίίΰζ δε ως την ηκουσεν η κονηρά ΑΧω-Ληζ, "Ετρί^ν. έτιΧηνίασε και ίΐιίβν ' ώ ψυχι^μου* Μ £ 3 έΧγ ΐ ι ή μελωδική κ αϊ Χ ιγυ ρά φωνη σου' "Οντως έ κ τ ου 'Λν όΧΧων ο ( συ" εΧα^ες τ ήν χάριν Του κεΧαδι*ν αρμόνικας· Λοιιτον, τταρακαλώ σ{, ΐ α. τ ά €ν\81, φιΧτ αΤη μου' 3ε'Χω νά σι φιλνίτω Ε αϊ εν $ ε ρ μότητι ψυχής 'νά σε εΰχαριςήσω. 'Χ-πν,Μνσεν ή ' Αισίων μετά χαρας μεγάΧης Κα! καταβαίνει κατά γης εις την σκιάν του δένδρου· Η' δέ 'ΑλδίΐΛΐξ ααρευίύς σκΧηρως την κατασχίζει, λέγουσα' Ψ « λ τ ρ ί α καΧη κ α 1 εϋΧαΧοςυτιάρχεις' Π Χ κ] ν £ I ς ε μέ, ώ 'Α ^ δ ω ν , η σαρξ χα! τα ο ς α σου Ε ΐ ν' α λ ν; ί ώ $ γΧυ κυ τ ε ρ α ν αρά Την Μουσιχ.ιίνσου. ο' Μϋίος δηλοΐ! £ν Αονδίνω , τ5 κ^' του Ιουνίου, αωιζ. Παρεφράσίη αυτοσχεδίως κα) ιΧευ&ιρως υιτο 'Ελλκνο'φρονοί Σ,αΧαμινίου. Έλλόγιμοι 'Εκδόται του Λογίου Έ^μ,οΰ. "Ελα^ον κατ αΰτάς τάς ημέρας τον φιΧοφρόνως ιτεμ· φίίνταμοι Λ. Ε ρ:, καί σας ομολογώ ανείρους τάς χάριτας· Πολλοί των ί'νταυίβ σοφών Γάλλων ανέγνωσαν μετά προσ οχής τκ)ν εφημερίδα ημών, κα! ιταρα τιίν είΧικρινη χαράν , κα) έιίι€ε€αίωσιν των ΰνέρ τοΰ "Ελλάνικου ονόματος χρνι- ςων εΧκίδων των, κατεδέχίησαν οί φιλ£λλι<|ν£ς άνδρες νά φανερώσωσι μετά νάνου ψυχΐς καΐ προς ιμε, καϊ εις τοΧ- λου'ς άλλους ομογενείς πράγμα, το ο'ίΓοίον κρίνω ωφίΧιμον νά κοινάσω εις οΧην τήν νεοΧαίαν, κα! ε'ίίε νά τυχ^ οποίαν κα) παρ ήμωνάποδοχήν· — "Ατοπον ούν κα! εναντίον κατά πάν τα τρόπον εις την καί' ήμέραν επί το κρεΤίτταν επιτείναμε- νην τοΰ γένους οΧου σπουδήν εΰρισκον τον πάραρον πολ λών αγενείων μειρακίων συμ€ουΧης εις το κοινον έρωτα, καϊ ΊΓρο' ιτα'ντων το" αΐς από τρίποδος ·3«σι ίιωδείίν κ αϊ ΐπι- κρίνειν η κατακρίνε ι ν τά πραττόμενα. Το βαρυ φορτίοι» > £ λ£· γον , το" όποΊον ιτολλο! ύμων προπετως αναδι'χισ&ε τι^ν σν~ μερον, ήτον αυςηρως άπηγορευμίνοιι ανο τους νόμους των