Λντοχροτοριχο» δίπλωμα του πρειβε'Λς. Ε?ς ο· λο» το" ου μιχρόν διάςημα δρομου έως εις την χα^δλλωτηκ 5ΰρα» , πέραν ^τνς όποιας ϊςη9η προς ϋΓΓίδοχιτυ τοβ πρίσβεως 15 δκ^νν} τοΰ (3β- «ίλί'ως, ε'^έχετο πλην σωματογυλάχων πλ-ηθος άναζΉμητον θεβτων ι κ τω» οϋ'ο αίρω» , ίχίΓ- 0ίκ δέ της χαγχελλωτης $νρας ΐως ί/ς την ΟΚ',- Ιίν)ίΐ, έςέχοντο οϊ αυλικοί χατά σειράν έξ αριςε· ρ <3ν χαΐ δίξίών, και ου μακρά» της σχην^ς αιί- τϊ)5 » "ληϊΛν τοϋ Σαδριβανΐοο, ε<ςέκθ»τΟ τέα· οαρίς Ναζαχταβηδίς ( άρχιδνμιοι ) /λϊ τβί ε'χ Δαμασχοΰ άξινας των , τω»"οΐΐθΛ» τά μαν'χ·α. ήταν άδαμαντοχόλλψα. Κ βίο κρ'&χψ ή'ίη ί'ισο- δον έ'χακ,ε , χβτ« το εγχωριον ί 9ο; , ιόν πρώ τοι άσπασμόν τιμής '/άρ'-ν , £» τω μέσω δε τη; ϊίσο'δου βίί τ·/» σχηνην τό» δεύτερον , χαΐ τελοΐ, αμέσως έμπροσθεν τής σχηνης ■» το» τρ:'τα» ασπα- ημόν· Τότε εμήνυσεν ο άρχινπααπιςνις ει'ΐ τον Ι,-! θρόνου χαθημενον μονάργψ του ^ονυί'α «η ^ωνή , οτβ ο' χαίσαρςρωσσ«05 πρε«δϊι5 ίύρισκετο πάρων, χι'ι Υ,υχίτο να εγχείριση το δίπλωμα του. Χο<}·Γχελδΐν ζχβλίώί ηλ9ίτε") α- πίχρβη ο' βασιλεύς , »ηίβ«5 ί:"ϊ το» πρέαβαν να έμ6ή. Τότε \ϊ§'2ν ο' πρέσβυς το διηλωμά τοϋ £ν χίρσίν , ε'αδ'ηίε μι τοΰς 5υο ση <ρ3ταρίους της πρεσβείας εις τ η» σχηνην, και 'έσχυφε χατα τη» πρώτη» φλίάν οσποίδεΐς τον βασιλέα μΐ ο λίγους , 'ί-Λίτα ο ε άχθΐίς ε'; ην $ρόνον, εγ· χείρισιν εϊς τον βασιλέα τό δίπλωμα του, το οποίον οίτος λαβών ό ί5;ος, έ'6'αλίν εις τον θρόνου, είτα δέ άνεπόδισεν ό πρέσβας εις τη» είσοδο» τη; σχηνης, ε κ 5 α έν τούτοις £τ59η σχα- μνίον, εΐί το όποιον ίνΐι,δεν ο βαβιλίκζ £!$ τον αρϊσ&νν τ η ^ίίΛ! να χοθ-ζσ^. *0 βισίλεν» ηρχν)- (7ί την ομιλία* «ρωτηΐαί τόν πρίσΘυν πως ιϊγ« :« της υγεί^ΐ του , ιτρο'ί τον οποίον ούτος α'π> :<ρί9·η, οτι βυτυχ<;«Π)» τ»ι; ζωηςτοϋ (»ο·μ,ιζ$ ταύτψ, οχι παρίίΰΐται ή'έη ίνΜΠίον ϊίϋ υ'ψηλοί χβί χρβΤΛοτοτοο μονάρχη τή^ Πίρυ^;, το» οποίον , ο' α·]$ίντγΐΐ του, ό αιίτοχραταρ "Ρωοιια;,, τιμα χαΒ' ύηερ&Ά/,ν. Ποίς «χ«ί τα τη; υ'^ώςτου ο 1 βίτοκρβ'τωρ, ο ανίέντ·^ σας, 55ρωτ>)«» ο' βαιιλεν;, και ~οΰ ί·ιέτρ>&ει>, ότι Ιμισευστ-ε ακο τη» 'Ρωσσί'αν · 'Ο πρέσβης άνα- ςας επληνι'ααεν (ίς τον Άρόνου, χαΐ άπιχρίθ-% Ιι'ς το ερώτημα , εϊια. §έ ίπιςρέφα; ε Γ; τό βχ«- ϊμνίον του > ίχβί'9/,σί πάλιν , νεύσαντος ταυ βασι· λέ(ύς , χαΐ το ϊ$ιον έγάίτος εις χάθ' έραϊτημα του βαιιλί'Λς· ΤοιουτοτρόπίΔς διήρχισεν νί συνο- ρλίβ £0$ ^ ώρας, δΐάλ,αμ&άνονσα μόνον περί αμαι&ι/ίύν βεβαιώσεων φιλίας χαΐ αεδάνματος, χαΐ της αποοαίατου διαρχειας αύτης. 'Ο |3β3{- λίϋ'ς η^ω'τνισί χα; α'Ιδίς , ποΰ άρά^ί «υρισχίταί χατα το παρόν ο αΰτοχράτωρ προσειπων, οτι νπτρχεν ίσως έίβ το» ουτο χράτορα χα] ο" αυτο'» (χγοίιν τον βασιλέα) καλόν εαν, χα τα το Μροί- Οίι^α τω» ε» ΙΐιϊρϊΓη μοναρχών, εάυναιτο να χάμωαιν άμψότεροι προσωπιχώς γνωριμΐαν, προσ- θεΐς ε'ν τω τέλει, οτι ή οργή τοϋ ουρανού εΐ5ί »,β. π«<ίίκ'«5 εκείνον, οςις εις το ίς'ης δοκιμάσγ να δαγειρη μεταξύ αυτών διχόνοιας. Το'τί ί/- σ-ή/βν,σαν οί άνθρωποι τοϋ κρε'σδίως, οί ο'ποϊοί ϊ'ω5 το'τε &:έτρ:£ιν εις την σχηνη'ν τω» σωματο φυλάκων, άπο τον δεύτερον ϋπα®.τ:ςνΐν εις τνί» ϊί'ιόΐο» της βασιλίΧ-ης ®χηνη$ , βχ τη$ όπ ^ας Ιξελ9ων ο' πρέσ&νς, εμφήχΐ πάλι» χαΐ επαρρψ σι'ασεν ενα προς ένα, ειπών εν τω τέλει, οτι Πάντες ενόμιζον ίαατούς εΰτυχεςάτοας, οτι ί'5ο» τοίοίτο» ιίψηλο», ρε* σ'ϋ'νεσιν χαί έόναμ ν δια· πρέποντα Μονβρχη», χαΐ οτι , δίβ »« άκολαυ- σωσί τούτης της τύχης, μετά χαράς ίςερξαν » β ύπομείνωσι τάς χαχοπαθείας τοιούτον μακρινοί} δρόμου- 'Ο βασιλεύς "έλεγε προς χαμένα αΰιώ» Χος γχΐλδίν (χ,αλως ηλ9ες), χαΐ τε'λος ειπεν, Οτί 'ίχαφε βλέπων ε'χΐΐ συνν,γμένους τόσους πι- ςοίί και σίίβο^ί'ουδ Βπονρ^ο.ΰϊ τοΐ 'Ρωσσίχίϊ