_ ( ,66 ) - "Αρα έπλανή^ημεν από οδού της αλί 0είας, και τό τ"ς σο φίας φώς ουκ «λάμψει» ημϊν, και ο ήλιος ουκ. ανετειλεκ %μ7ν (α). " Α ς έξυπνήσωμεν πλέον από τούτον τον βαΒΰτατον υ- Κνον, ας εΰγωμεν πλέον από το ψι<|λαφκ|Τον τούτο σκοτος, ας ανανήψωμεν , άς προσηλώσωμεν τα όμματα εις τα. πλνί- σιοχωρα έ'3νη, τά Ιπόΐα. μας ονομάζουν 'Ετώσιον <χχ3ος α- ρουρης ζ/3), και 'Ηλι^ιον γένος (.γ), και ας αίσχυν3ώμεν· Πο- σην άρα εύχαριςίαν και ευφρόσυνων ,&ελει έ'χε» κ ψυχιιμας, «Γταν θέλει βλέπωμεν , ότι ύιά συνεργίας και συνδρομήςμας ΐγιναν -παρόμοια, κοινωφελή άναςήματα. πρός βοήθειαν καϊ φωτισμό ν του γένους μας; 'Γαϋτα τά έργα-, λέγει καί ό φ(λομα.5ε'ςατος Αρχι μανδρίτης "Ανθιμος Γαζης πρός τους λαμπρούς του γένους φωτοδότας Κυρίους Ζωσιμάδας. "Αυακαλοίσι ιταλιυ τ ας Μού σας εις την Τίιερί&ν, δίδουσι τα συνήθη και συγγενή σέλα- γίσματα της Πατρίου καί προγονικής σοφίας, την αρετην καί Την μάθ ησιν ιίς τό ημέτερον γένος. Τ ώρα, φητ)ν, α! Μοΰ- ο 'αι λούονται εις την Αχερουσίαν λίμην ■ τώρα ποτίζονται α- πό τά καθαρώτα,τα νάματα, του 'Αχελώου -ποταμού ■ Τώρατώ 'ίντι ετοιμάζονται, τώρα ενδύονται την πα,νο- ιτλίαν δια νά νικήσωσι τό σκότος κα< την άμάθειαν, καϊ να. ίπιςρεψωσι λα μπροφόρα,ι εις την Πατρίδα και εις τάς κα λιάς αυτώ*· η Ας ίτοιμασθώμεν λοιπόν και ημεΐς , ας κτε- νισθωμεν ε'ις τό κατοπτρον των προγονών μας, ας αποίρί- ■4-ο: με ν πασαν α'κα θαρσίαν αμελείας και προφάσεως, πασαν ρυπαρότητα φιλαργυρίας, πάντα σπΐλον διχόνοιας και ανθιςα- σεως , άς ενδυθώμεν τον λαμπρό ν χιτώνα Της φιλομάθειας, και ας εξέλθωμεν, φέροντες με3 ημών, ως σημαίας κα.1 •τρο τταια, τα λείψανα Της παλαιας ιυκλείας του λαμπρού ν,μών γένους, εις όδηγίαν, συναπάντησιν,κα) ιτερίθαλ^ιν αυτών, οιά νά μας αντιβραβευσωσι και αύται με την λαμ- πράν της. σοφίας ςολην, κα) μι τους των εγκωμίων αμαράν- (α) Σο"ρ: Σο~Κ; (β) Ειϊκα(ίας /ατρος. | Γιςμαιοί.' Ούτοι ωμίλ^β"»» μι\ μ#τά ■*·«· ΟΟ Πανιοςρι'λ οίο$ος,) 5χς, ίιι ι'ίκρινον ίι φιλο®·οψ/*»{ τα αίτια $ τ ΐ)ΐι αλίευαν.