_ ( 607 ) — σαν πασαν ιΧπίδα, κα) >ίμων των ομογενών, κα) όλων -των ετερογενών, άπό τους οποίους κατεςενοχωρε'ΐιο το Βέατρον' οί κρότοι των χειρών ΐγίνοντο συνέχω;" αλλ όταν ό Ξερζη( ε€όησε πράς τον ®εμιςοκΧην: Ζη$ι καύχημα των αιώνων! βϊ κρότοι, κα) τά τραναίτατα Εύγε! αντήχησαν πανταχόθεν 4ΐς τροπον ανερμηνευτον· Ο' Κόμικς Το'σον εμεινεν εύχαριςη* μένος εις ταΰτην την Τραικικην καράςασιν , ωςε πριν Χά- €ει τέΧος το δράφα ΰπηγεν οπισίεν εις τήν σκηνών, κ«) επ^νεσε τους νέους μας 'ΑρχαΧέους, νροσκαΧέσας αυ'τούς Την έκιουσαν εις τον οίκον του διά νά τούς φιΧοφρονήση' Μ πρώτη παράςασις εγεινε την 25" ή δε δευτέρα, την 27 Του παρεΧ&όντος μηνός" και των δύω τα συναχίέντα θεωρι κά έχάρισαν οί άγα$ο) Γραικοί εις βοήίειαν των χρείαν εχόν· ν Των αδεΧφωνμ,ας· Ευκταΐον ήτα, (ρίΧτατε, εάν έμιμουντο τά εργα των Οδησσινων χα) οί άλλοι Γραικοί μας, ίσοι παροικοΰσιν εις Ευρωπαϊκά ποΧΙχνια'- δεν δύνανται αρά γε οί Τεργεςιναϊ να' παριςάνωσι κάποτε Γραικικόν τι δράμα εκ I 3εατρου; δεν δϋ' νανται οι' της Αι€όρνου·, δεν δύναται η νερικΧεν,ς επχανη· σος ποΧιτεία, 15τ<{ νρό πάντων έχρεώςςει νά είσαζιι τήν πα- τριόν της γΧωσσαν εις όλα τά δημόσια πράγματα-, εΐ&Γ να τούςκινήση εϊς άμιΧΧαν τα της 'Οδησσού παράδειγμα Το- τε κατά μικρόν ηΰεΧαν προκύψει κα) πρωτϋτοπα ποιήματα είς Την γΧωσσοίν μας' κα) ε'κ των ενδεχομένων καΧων ποιη τών μας άνεπτϋσσετο κη,τ ολίγον κ«! η ΧαΧουμενη γΧωσ- σά μας , κα) έπαυαν οΰτω ποΧΧα) και μάταιαι εριδες, α'ί- *ινες άηδως ανακινούνται καί' έκάςην' διότι οί ένδοζοτεροι συγγραφείς κα) ποιηται εϊ^αι πάσης γΧώσσης δημιουργοί χα) πατέρες' ,, εκ τούτων γάρ κα) περί τούτους η γραμμα τική 3εωρία κα! μέθοδος"' καΐ ταΰτα μεν περί τούτον. Συ δέ » ώ φιλο'τνίί, υγίαινε, άνδρίζου , κα) κραταιού, αγωνιζόμενος τον επαινετόν αγώνα μετά ΤΡν φιΧτα'του αύ· ταδε'Χφου σομ, την παί&ευσιν κα) τον φωτισμον των προσ· (ροιτωντων νιων μας, ε ως οΰ επιςρεψας κ εγώ νά γξίνω παΧιν μέτοχος των άγων ων σα ζ εί( Τ <5 αγαπητόυ μας φίλο- ^ογικον Γυμνάσιο» 2 , 'Οδησσοΰ. Ε. Μ. Κονμα(·