74 σχήματα χα) χινήματα των υποκριτών ήσαν διω- ψισμένα διά τοΰ ρυθμού χοί τίνων χβνονων $'ζ ■ίσοιι χαθίύς χαί το βημα και τα χιν-ήματΛ ενό 5 χορί',,'οντος. Έχ του'του ι^^ίϊτοΕ εντελώς εχίί- νη η περ/οδος τοΰ 'Αριςοτέλους , οπου λέγει» ότι ο' χορό; ώ'ρχει χάΐ χατα τάς χοαγικωιατας σχηνάς τη5 τραγωδίας. 'Ο χορός συνίςατο δηλ. ί<9 τίνα διωρισμένον άριθμόν χολών υποκριτών, γερόντων σεβασμίων η }>υν«!χων, παιδιών χτ., οί όποιοι απεχρίνοντο εις "τα /ρωτήματα των παιζόντων ανθρωπ ων μι τα προσφυέςατα οχή ματα , παοιςωντες διά καθεμιάς χειρονομίας ή χιντμα το? τοιι βωαάτος την ζωηροτατην ουτων συμπάθειαν , την χαράυ των , την λΰπην των , τον γό6οντων, τας ελπίδας των χτ , ε/ς τρό πον οποΰ πρέπει να ΐκαμνε τούτο τωοντι μεγά- 'λφ ΐντύκωσιν εις τας ψυχας των θεατών· 'Εχ τοιιτου «ϊ/α^'.νωαχο.αί.', ότι χορος τις τον Αι σχύλου , σιινιςάμίνος εις 5θ έοιννύας ('Ευμίνί- δας), προύξένησε τόσην μεγάλην έκπληξιν γε- νιχνν εις τους 3ιατάς, ωςε προςαγή εξεδόθη δια νά σμικρυνθώ ό αριθμός αύτ'Ζν εις 15. Το ά νω τατον 6»όθ5 των ο'ρχησεων υπηρχεν ή Ιϊαν- τομιμιχή, αύτη ή άρωνος Μοίι^χ*/) χο&ως ο'- νομάζει αΰτην ό Κασσιοδωρος, όπου παριςά. νοντο πάντα μόνον δια της Αισίως, χειρονο μίας χαί τω» σχηματχν κατά ρυθμό ν εμμίτρον' Ό αρχαιότατος παντόμιμος ΰπηρξεν ό Τ έ λ ε- αις, ό όρχηςής τοΰ Αισχύλου, οςις ωρχήσ ο ίο τούς επτά επί Θή&αις , τ ταραςήσας κάλλιςα \όν χαρακτήρα χ«! τα χατορθάματα καθενός τού των των ηρώων· Οί 'Ρωμαϊοι μάλιςα ίπρόχο- ψον κατα κολλά «ν ταύτη τη τέχνη' ■ οϊ δύο π(' ριφημότατοι παντόμψοι μίταζό αότων ήσαν β Ηϋλάδν,ς χαί Β ά 9 υ λ λ ο 5 , ο' μΐν πρώτος δίάτρίπων ί?ς το τραγικό ν , ό δε δεύτερος εις το χ&μιχόν, οί όποιοι κατ αρ γ ά ς μεν παρίς·/,- ααν αχηνάς μόνον τινας, είτα δε όλοκλήρους πράξεις, χαί τέλος όλόΛ-ιψα δράματα. Ταΐίηχ τά παντο μιμαα παιγνίδια (ύ'νομάζνντο ό ρ -χ α£ ι ς , οί δε παίζοντες αυτοί ο' ρ χ η ς α ί, χαϊ ύπτρχαν είδος τί μπαλλΐτιέν (_1)α11εΐ8) } χ,ατά νεωτέρους , ο'ϊο/ο ονομασία προέρχεται τωόν- τι εκ τοΐτοΐι , οτ ι άνομαζοντο-, μάλιςα εν Σί- χελΐα, χαί β αλλ ισ μ ο-/. Αιϊσ'^θνραν εις ·ημας ε τμεριχαί έκιγραψαί, ίχ των όποιων Υ,μ,πορεΐ τις να συμπεράν-η περί της νλης , οίον οί χοροί των Κ^χλωπων, ο' χορός τοΰ'Εχτορος, Αί'αν- τος χ. τ. λ. Είί ίχ των ^περιφημότατων μαθη τών του ΙΙυλαδου ίχρημάτισεν ο "Χλα; · οΰτο; έχόρΐί»σε ποτέ χορόν χλειςόν , τ ό ν μέγαν Αγαμέμνονα (Μαχρο&. Β' } ητον ό. ποιον θϊλων να παραςήση χαλά, ΐτάννυσαν εαυ τόν χατά πολλά χαί επάτψεν εις τα δάχτυλα, πλην απόρεσε τοΰτο εις τον διδάσχαλόν του , χαί του είπε οτι δεν τον κάμνει χαλά («ί» μακρόν , οιί μέγας ποιείς) , μεθ' ό ο λαός (ζήτησε νά χο- ρίϋιτη ο' ιδί05 |τοθΓ>]ν την ω'έη'ν. Το' ΐχαμε, χαί ότε έφθασε νά παίζη το ανω μέρος , 'έμεινεν όρ θιας χαί ακίνητος, και παρεςησιν άνθρωπο ν συ'ν- νουν χαί ίχί.ττ ικόν, ίπειδη ενόμιζεν ότι δεν ήρ* μοζιν εις ένα μεγαν ςρατηγον τόσον > ο'οον προ πάντων νά ήναι αΰννονς χαί σκεπτικός. 'Ο (δ<05 "Τ λ α 5 έχόρευσί ποτέ τόν Οίδίπονν, όμως μέ ανοιχτα όμματα, δΐ ο χαί τοΰ ειπεν ό διδάσκα λος του, άλλα τιΐ βλέπεις. Οί Ρωμαίοι χγάπων τόσον τούτους τους παντομίμους , ώ'ςί συχνά- χις ε'δάχρυον, χαί τόσον ε'χίιροχρότουν, ώ-ε Ιπί της διοιχήτε'ύς τοΰ Τιδ'ίρήυ ϊζιδοθν) προ ς αγη *ά μη παρΐυρίσχεταέ ποτέ σ'τγχλττιχός τις εις τα δράματα των Παντομίμων, οίίτε δε νά περιπατη με αότοός εις τούς δρόμους κάνεις 'Ρω- μοϊος εύγευης ^Ται ϊΐ. Αηηβΐ. I. η.}. Όμως ό Καλιγούλας ακύρωσε δια τοΰ παραδείγμα τος του ταότην ινν προςαγην, επειδή τγάπα τόν Π*ντόμιμον Λίκιδ ο* Μνη^*ρβ τό*