— ( 395 ) — σας ί] δεν ΰποιΙίεΰ3ης , κριτικωτα,τε Κρομμΰ&ιε, εκ του επομένου ,,Μετά του α, ϊ ν φαί νου." ότι )}τον ι? σφα'λ- μ,α του τύπου ν) α-έΛίψιβ του Αιορ3ωτοΰ, κα) έπρεπε νά α- ναγνωσης > „"Εςι 31 τό αναΧεΧυμένον τοϋ ψ όλος , μετά του »α, ευφάνου," έπειτα έέν "έπρεπε νά ΐ$%ς και εις το Ψο'- 3ος , και εις τό συγγενές αυτού Ψο'λος «ως γίνεται ν| τού του ανάλυσις; δεν επρεπε νά προσμείνης το τέλος , 'ίνα ί διας καϊ την διόρΒωσιν αυτοί τί και άλλων 7Γολλί"ν; ,3αυ- μ,άζω πως δεν επέτυχες και τό εμπερδευμένον των λέξεων της, *Ανα , και, Ανα€α&^ν, δια νά μας είκης χ. ί*εί τίπο τε κατανοητά (α).— Εν λί'ξ. 'Ε μ π ή γω (σελ. ίο.) λίγη; ,,'Ο ίϊ νέος νιμων Λεξικογράφος Γ, κακώς εμοιγε δοκεΐ, πα- ,,ράγει αυτιών αδιςάκτως εκ του 'Εμπαίω {εν λέζ- 'Εμπαίω) ,,εν3α (,λέξ. 'Έμπαισιχα) διςάζει ζ/3) περι τ^ς παραγωγής ,*Τνίς λέξεως Ώλονμίον, λέγων: "ίσως εκ του Λατινικού ,,ρίααΐΐ' οπερ ό Κοραής (ΗαραΧΧ. τόμ· β'. σεΧ. 39-ϊ>) αδι- ,,ςάκτως ιίμΐν ε€ε€αίωσε·"' ό Γλωσσο^αφος βέβαια, παρά γει -Το, 'Εμπήγω , άπό του, ΙΙηγνΰω, Πήγνυμι, χωρ)ς ό μως νά ςοχασ^ί · οτι και τό Παιω δεν απέχει τόσον μα κράν , και μάΧιςα η μετά της Εν χρν,ΟΊς αΰτοΰ· περϊ δέ του ΙίΧουμίον, τότε μεν εδίςαζα, νυν δέ ουδαμώς, διότι καϊ αυτό τό Λατινικόν παρηκΤαι εκ του ΕλΧπ"<*ου, · Πολύ- μιτ ας, καϊ έσχημάτιςαι κα.τ αποκοτιών,_ Πλυ'μιτος, καϊ κατά τν,ν παλαιάν προφοροράν του υ, Πλούμιτος , (εις πολλά μέρη τί?ί 'Ελλάδος και νυν, Πλυμίαν, και Πλυμί· ( α ) 'Εν λί£, Δαμτίκκςαι , βΊλ. ι/, ανοριΐ οτι &ϊν ετνχι τι}» λι ξι» ·Α μ β I ξ ιΐς ον}ί* Τα» ΛιξιΚΗ* , ιίμιί ιίςτόΤ(ίγ\ «β'. « Ό » του Βατότψ, ' το'βΊί» κ>ι\α\ογίχν ϊιιχβυιι χχι αυτοΰ, άίς» ίϊν >Τίιν αν ι) Χιζι; κϊΙγχι ιίς το ταΰ Νιου Λΐξΐκογ^χφ βιι λ(. ζικαν, «α! ><χ τι|» μά^α χαλλίΥιροΐ', "ο^ο" άρίιτκ.11 *αί »( ΐΓα^αγκγ·} του Εμπηγα , ίσβι; ίιο'π κα/ ι! τζς χι ιίς ι) τρονη , βυνατο» »« ·%αι 'ΐιιίικ>ί, «4 ο!# μι» ε λίγο» οί /ίι'ολιΐς, ΘιΐΛίβΊΗβ, ώτ5, βί^β·*» · χ«ι οί νια*»»»} ^ Β"Καιτ<! , λ'ιιγι , βλιιτι) · *αί τβ Πηγνύιιι, »α ιγ/. "·» ·« τον /Ι«» > Π χ ί<* , Πχγ* } Πηγ* , τβ Α'λαί«>, χτ, » ' ν ^4ί· Λ · ' Β 6 »