-τ- ζ 640 ) —"ί -»» (ις ΤαΧς γνώμαις Των περιφημότερων φιλοσόφων, και μην οντάς ικανοί νά ίδουν-μητε Ιςορικως, μητε ψαχολο^ικο^ς τήν •μίγάλην ωφελειάντονς, και το αδύνατον της παύσεώςτων, ενόσω 8ιν μετα€ληίη του άνύρωπου ή φύσις 1 £ νοσώ ο άνύρω- τιος είναι ανύρωπίος' και το ναραξενώτερον, ότι αυτνί ιί άψν}- φιίσ/α και χαταφρονησις Αιωρείται αν όχι ολίγους, ως ή βε βαιότατη μαρτυρία, καΐ β μεγαλοφωνότ»τος κήρυκας σοφίας βαίιυτατης και μεγάλης υπεροχές απ ο τονς λοιπούς, αν και ■πραγματικούς ακολου6^ κολλακις όλον το εναντίον' ηζευρεις επίσης με ποιον όλέΒριον κολακιυτικόν , κ») ετσι να πω δη-, μαγωγικόν τονον μερικό « άλλο» ατ.ό τους νομιζο μένους λο γίους μας ΰΊατι αξιώθηκαν να διαβάσουν εις καμμίαν ξένην γλωσσαν δύω τρία βι€λία, η τίποτε εφημερίδαις , *} και νά διατ ρίψουν άπλως ςίς Την φμτισμίνηυ Έυρώπην μιρικνύς χροτ νους, πασχίζουν νά κλείσουν τα μάτια μας εις όσα. βαςοΰμεν αχαμνούς όρο μου ς και χινδυνωδεις' νά κρύψουν εις το εσω- τιρικόν του εΰνους μας όλαις τ<£ίς η(ίικα"ΐςτου άσ^ΐνειαις, η να του ταΐς δείχνουν, ως τα μόνα και βέβαια σημεία της ΤίΧειοταΤίής υγείας του , και καταφέρονται σχεδόν με αγριό τητα, ως κατά μισογενων, εναντίον εκείνων, οί όποιοι γνω ρίζοντας και εις τό φυσικόν και εις τό ή&ικόν την άλήόειαν Τί-υ οποίος κρύβει τά κάβητου δεν ίαΐρϊύεται, καί οποίος δξν τα αίσ^νετα ι καταντα εις μ,π εΧ π»σμε νην κα τάςησιν, προςπαίοΰν νά, μας κά μνουν προσεκτικούς είς οσα κρίνει νά 3εραχεύν*>μΛν χ,αι νά διορβώσωμεν' πως λοιπόν Ημπορούσα, δί αυτά και άλλα παρόμοια , νά μην χάσω, είς αυτήν την πε-ρίςασιν , Την σει ράν των ςοχασμων και των συλλογισμών μου , και να μην αλησμονήσω τον καϋαυτομου σκοπον; 'ίϊς τόσον άφου τρόπον Τινά επλανΐύηκα είς τόσον διά φορα αντικείμενα, ξαναγύρισα εις τό **ρϊ ςιχουργικης μας και της ομοιοκαταληξίας, και διά νά βαδίσω όπωσουν άσφα- λέςερα, έκρινα ωψελιμον νά επι μελετήσω με προσοχήν μίτ ρικά άναγκαΐα είς τούτο μαθήματα, τήν Ψυχολογίαν π. χ-, τήν Γινικήν Τραμματικήν, τήν Αϊσίητικήν, καϊ νά διαβάσω καμποσαις μονογραφίαις περί διαφόρων αντικειμένων χυ'των και άλλων άναλογων επιςημων ' και άφοΰ μετά τήν μ/λετην «ΛίΤην εύεωρησα τό πράγμα κατά την δΰναμίν μου, κ ε'ζε-