— ( 478 ) — ρά την κοινήν ώφΐΧιιαν , όταν, Κερικυκ^ωμένος ακο ΐχόρούς της αρετής κα) των ανθρώπων, τολμά να άγα,κα την άρετην κα! τβύ? ανίρώκους, όταν καταφρονώ κα! τον κροσδοκωμενον άκο τους απατεώνας κόλεμον, και την άχαριςίαν η την άδια- ψορίιϊν, των όκοίων στ 'ουδάζΐΐ νά έλευίερώσΐί ακό τήν α κατ ην , τοιούτου ανδρός τις ΐ'τταινος , τις ε καιν (Της , εμκορη να εύρε" &Η όίζ'Οζ ; *' ,°Οτιη φανερωσις της τέχνης εταρα,ζε κολύ όλων των Α σκληπιείων τους Ιερούς, δεν είναι άμ.(ρι€οΧία' ότι η&ελαν βλά· νΐ >ειν, αν έδύναντο, τον φανερωτην αυτής, ουδέ τούτο δεχΐ- τα/ άμφι€ολίαν. Τους κωμωδούς (καταφρονούν ως βωμ ολο· χους" ουδέ του'ς φιλοσόφους έ'κρεκε νά φο€ωνται κολΰ, ενο· σω οI φιλόσ οφβι αρκουντο νά τους κρίνωσι, χωρίς νάεκι· χειρωσι νά ΐατρεύωσι με φυσικά βοηθήματα , όσους αυτοί ίκαΐρχωντο νά Βερακΐΰσωσι με 3αυματουργίας· "Ενϊΐτα καλ αυτη των φιλοσόφων η κρίσιζ ε^ίνετο κάντοτε μέ συςολην μεταζυ μαβητων η φίλων" κα) αν ετόλμα τις νά υψωσ* την φωνην, οΐ κλάνοι είχον Κως νά του κοψωσι Την φωνήν, σ υγκατ αρ ι 6 μ,οΰ ντ ε ς αυτόν με τους ά9έ ους. *ΑΧλ Ιταν ο' φιλο'σοφος ηναι τροκοντινα καΐ λεικοτακτής του ςρα- τοττΐδου των πλάνων, όταν Ιατρεΰχ κα) αυτός εζω των Α- σκληιτιείων, και α'σφαλεςερα καρά τους Ιατρεύοντας εις αυτα > οταν κηρύττ# φανερά, ότι οι γόητες άκοδίδουσιν εις τους 3εούς και αυτάς τάς ακό την ανόητο ν κατάχρησιν των ηδονών γεν- νωμενας αβρωςίας, κα) εκαγγέλΧονται νά τάς ϊατρευωσι με 3ε7α μέτα , όχι δίάλλο, κλην νά δοζασόωσιν, άν ό άμρωςοί αναλαέχ Την ύγείαν, νά εχωσι τί ν ά'.κολογηίωσιν, αν τοι* ςείΧωσιν εις τους κλειοτέρους , ότι ή Την οΚοίαν ΰκοκρίνονται ευσί€ειαν εις τους 3εούς, είναι κ αίαρά. άσέ€εια κα) α'ίϊΐα » επειδή χωρ)ς εντροκην, η φό€ον 3εοΰ, άκέδιδαν είς τον 3εόν τάς εις το σκότος νλεκομινας μηχανάς των' εϊς τοιούτον φο- 4ερον έχίρόν, ώκλισμένον με ζκλα Αογικης χ κοΤον ίκλον εχει νά αντι€άλ^ ή οΐκάτη ; "Αλλο δεν μένει ιίς αΰτην καρα λιΑο€ολία , ξίφ»;, χαίνειον , καΐ άλλα τοιαύτα ανόμου μάχης άνομα μέσα". Ολον τούτο το άξια\ογον κόμμα, είναι της νέας ΈΧλ^νι- Χ«ί ευγΧωττίας κάλΧιςον ΰκόδειγμα· Τα' όσα. λέγει ο συγ γραφεύς, ημκορονν κροσφυΐςατα νά Κρα,σαρμοσ&ωσιν κα! εϊ<