- ( 43 ) - νούμεναι, κ,αι πολλάκις εα,υΤαΊ; άντιφάσκουσαι ϋιαι δέν -κρί νει να. μας φαίνωνται παραζενοι είς αίωνα , καθ ον οι άν θρωποι δεν ίδεάσθησαν ακόμη μίαν αίωνίαν και σατρώς ίια- τεταγμένην οίκονομίαν του κάκτο ς' Οδε τά εις τον Ομη- ρον σχόλια του Χεύνίου Τ ομ· Ε. σελ. 287·) 'Η πρόοδος Της βελτιώσεως του πνεύματος ώδηγησε 7ους ανθρώπους εις καθαρωτέραντινα, γνώσιν καί λατρείαν ίων Θιών" είς τάς αρχαίας αυτών Ιδιότητας ·, διά τάζ ό- κοίας εθαύμαζον αυτούς οί παλαιοί, προσετέθησαν επειτα ι]θικά προτερήματα και ςενή Τις ενωσις αύτων μετά της αιωνίου ταζεως της (ρύσεως, 'ΐ,πειοη όμως ο! ®εοι είς Την πίςιν του πλήθους εμειναν δια παντός αίς οντά , τα όποΧα, άυ και προικισμένα με πολλά προτερήματα, εννοούν *α) θάνοντο ανθρωπίνως" δια τούτο και είς το μετέπειτα, δεν εούνοντο να είναι ελεύθεροι από ανθρώπινα, πάθη * και μαρ- τιίριον τούτου είναι, μεταξύ άλλων, το, ©«Τον φθονε ρά ν (α). Εξ εναντίας δε ή ανθρώπινος αύτων μορφή με- τε·€λήθη ιίολυειδως διά τών τεχνιτών και τών τούτοις επό μενων ποιητών. Οι τεχνΐται ηναγκαζοντο εις τάς παραςα- σεις αύτων νά φανερώνωσι "Πολλά, δια συμβόλων, και μά- λιςα εν ω τους εδικαίωνεν είς τούτο η εικονική γλωσσά, ίων αρχαίων. 'Εαν λοιπόν τοιαύτη τις συμβολική Καραςα- <Τις εύρεν ευκόλως τ ταροδον είς τους πνευματώδεις "Ελλη νας, και ελα€ε δια της μεγάλης αυτής αναφορας προς Την 3ρησκείαν μορφην ίεράν> επρε-Κε κάί η Κοιητικη κα5 η μυ θολογία του έθνους να σνμφωνώσι μετ αύτης' δια τοΰτο και κατά μικρόν τα πρότερον άλληγορικώς νοούμενα ένο· μίζοντο ΰςερον άληθη· Ενταύθα ανήκει μαλιςα η ντέρω- σις των θείον , δί ης ποτ ε μεν Βέλου σι νά φανερώσωσι την νεταςικην έπιτηδειότητα > άλλοτε δε να παραςήσωσιν αι σθητώς νοεράς ιδέας· Οί Μυθικοί ηκολουθουν τοΐς Τΐχνί- ταις, προσπαθοΰντες -πάντοτε νά κάμωσιν εναργή τά μυ- ςήρια αύτων δια συμβολικών παραβάσεων. Διάφοραι διαιρέσεις ύπάρχονσι των @εων των ? ΕΧλ»ί- ζα) 'Κμο! ϊί λϊ οχι μιγχλαι ιντνχι 'λΐ ακ «'ρί'<ί*8Λ , ίΤ.ίΐΖΗ* 1;" *ί $ι"ίοι> α: α·/ Ηρ'οί. Γ'. 40-