~ ( 287 )— φαοταιτίαν των % ν,Ιέληταν να την εζηγήσωσι μι τήν Γοτ· ίικ,ην λλι ΙρΚανοικ/,ν γΧωσσαν. Η ίΐ ιρίΐτις τοϋ κυρίου Μάιοι) ■πιίανώτατα 3ι\ει ώφιλήτει μεγαλωζ τους μέλλοντας /«.ίο- τας τοϋ Πλαυ'του , κα! ΐϊναι ίοχι^ς αζιον να εκόώσια ολ«ί τας έαφόρους αναγνώσεις τοϋ χ-π^ίνου, όσας το χειρόγρχ· φο'ν του εμτιοριι να ιτίρΐίχν). Ω; ττοΧλ» αρχαΐον το κείμε- 5ον τοΰτο, -®{λίι βέ€α.ια άιωρεΊσίαι και νοΧΧιι α'ζιο'ι»· ςον. Ο ΠΧαϋτος ίϊνα» ίνας τω» συγγραφέων εκείνων ί ο'ίΤΓΊζ ϊτιαίαν τας μιγαλητιρα; καταςροφας απο τον χρό. »ον" Η' -πρώτη εχ,δοσις {■/((■ίκ ί1/ Βίΐ'ίΤία « τϊι 1472» ναρά Ιίωργιου Μερούλα, χ,ατα η χιιαογρα,φιν τ^ς Φλωρεντίας. τα χειρογβ^ψα τοϋ συγγραφέως τούτου ήσαν ιτοΧΧα σκά* νι* ' το κείμενοι* του ητο ιτοΧλα σκοτεινό ν « έιεφίαρμενον » ίΛτόζ έί'ν τούτων και κχκομεταχιιρισμ'ενον αϊτό τοΰς υνομνη* μχτ ιςοί;, (Λ τίνες ετοΧμων να έιορ&ονωσιν ό,τι ίίν εκατα- Χαμ€χνα.ν, ώς *αι χα καταχωριζωσιν ϊι '; το κείμενον οχ» μικρά ναρανΧηρωματα· Επισημότεροι των, οσοι ι κ. των φι λολόγων «ιΐοίΓίασακ ει'ς (κόοσίις του Πλαυτου, θεωρούνται ό Ιίαμεράριος , Λαμ€»νος, Τ«ου€μάννος κ,αΙ Γρονό€ιο$. Τα ονόματα. Λυτών σνντείνουσιν εϊς την ναρατηρησιν τω» *ρο» οίων της Κριτικής αναφερόμενης νρός τούτον τον συγγρα* φέα. Εν το7ς τελευταίοι; χρονοις, ιΐ «ολΧων χειρογράφων σιτου ^η, τά «ονόματα του Βρουνκίου· Σ ίτο νου, 'Ερμαννου, (ΒπιηοΚ, δραη, Ηεπηαηη) χ»! ιτολλων άλλων σοφών Ι'ίρ- μανών ι του είωχαν κ αΧ^τέραν μορφήν, με όλα ταύτα ε χει ακόμη ιτολλάς ε'λΧεί-ψεις· Ιϊρϊΐτε» λοινον τα ιτρος £ιορίω<π» βνηίήμα,τα, τά ο'*οΐα ϊμτιορίϊ να ί&ίσ* το ε ν ΜίέιοΧα«ι| χειρόγραφ ον , να ήναι πολύτιμα 3ια τους σοφούς. 'ΐσαίου λ β γ ό ( ζΟ> Ο' 'ΐσαϊοί διδάσκαλος τον Δημοσϊε'νους* *Ε* Τ μ » <3Τ«ντΗκοντα λο'γων , σωζόμενων ίτι ε*ι Πλουτάρχου και Φω τίου· , μας «μειναν μόνον £έκα· Ο' ενδέκατος περί τοϋ κλήρου Π>ΰ Μίνϊκ.Χίΐλ)5 *ΰ(Ηυ(η β!ς »ν χειρόγραφο* της Φλωρεντίας (ι) "ΐ**Αβ λίγα; πεχ τοκ Κλιβνιίμοο κλήρο». Ιβοβΐ οι*Κα (1β Μ ε ΟΙηπι^πιί, «υπ· ρΓΐηιιη <1αΙ>Ιο ιοείϊο ίηνβαίοι· βί ϊηΐβιρΓβΙβ Λα{«^ 4ο Μίίο, — Μ«4ίβ1· ι$>&. 8ό, ρ>£. 6/ν V ΰ