Ρ»· ι* ^ — ( ΙΜ 5 — ν,μέραν τον νέου ε Τους (Γυνή χΒησαν εις τήν αύλήν «7Γ ακροασει ηις .Βείας λει τουργίας οΧοι οι άρχοντες κη! μεγιςα- νες, και ο! ξρ'νο ι μινίςροι, μετά $ί τκν λκτου/χχίαν ιίλ^ον νροζ τοΰς συγγενείς του αυτοκράτορας διά να ίύχΐ/)5ωσ·ί το υεοκ ίϊος- Τ»|ν ΐσπίραν η πόΧις ολ>] χα- ΤίφΜΤίίτΑ}. Τνί» ήμέραν των Χριςουγενων εγινεν εις τήν μεγαΧφ εκκΧνι&ίαν της ΠετρχπόΧεως ενώπιον των συγγενών του αυτοκράτο ρας δημοσία δέησις προς 3εόν εύχαρις*,- · , ■? κ "* ν> { _ κ» ■*/ ριος οι α την τΐροοΰον των Ρ Μσσικύΐν ο- πΧων> των όποιων α! σημαΤαι εςήΒησαν ηδη εις τ ας οχΒας του 'ΐήνου- Μίτα Τ ν, ν μεγάλων λειτουργίαν ανέγνωσαν ψεγο· νυία Τ% φων% το ακόΧουΒον μανιφεςον τ^ς καισαρορωσσικης Μεγαλειότητας του δοΒεν εις το Κ αρΧσροΰ, τ% ι8·Δίκ· ιίϊΐ3· , Αγαπητοί χα! πιςο* ΰπήκοαιΐ Ιδου χρόνος παρηλΒεν, αφ' ού κα) δοζολογίαν ανινέμψαμεν προς τον Βεόν ευχαριςουν- τεςτον βΐί ιΙλευΒερωσε τήν μοναρχίαν μας ατίο τούς απανΒ,ρωπους χα! δυνατόυς εχθρούς. Άλλα μόλις παρηλΒε και ού τος ο χρόνος, και ιδού νάΧιν αί τροπαιού χο*. ήμων,σΐήμαΐα< εςήΒησαν εις τα'ς οχ- βας του 'ΐήνου, η 3ε το πριν εναντίον ήμων καΒαχπΧισμενη ΕύρωτίΉ συςρατεύει χδη μέ ήμας αΰτοΒεΧήτως· "ΟΧοι οί με ταξύ Των συνόρων της'ϊωσσίαςχαιΤαΧ- Χίας Μονάρχη χα! Ηγεμόνες, μιμούμε νοι ή μα.ς, ςρεφουσι τά οπΧατων, ηνω μένα με τά εδικά μας, εναντίον του άρ παγος της ελευθερίας .των μοναρχιών· "Τοιαύτη μεγαΧνι μεταβολή δεν ημπορεί νά καταρΒωΒ.η χωρίς της ίδιαιτερα.ς δυνά μεως του 3εοΐ>· Η* παντοδυναμία της χει ρός του αναβιβάζει και καταβιβάζει τ ας τύχας των εβνων, οτι χωρίς αύτου κ α) της ΒεΧήσεώςτουτίς είναι δυνατός, ισχυ ρής χα! ςεριός; Αευτε ούν έπιςρχφωμεΰ εν πνευματικά) καρδία προς αυτόν , χα! μ κ ΰπεραίρωμεν εις τά κατορ.9ωματά μας, ουδέ φανταζαίμεΒα, οτι ε'ίμεΒάτι ττΧέαν ή Βνητοι ανίσχυροι· Τί είμεθα ; 'Ρ.φ' οσον ■η χε\ρ τβΰ υψιςοιι επισκιάζει εις ήμάς, υπάρχει με ημαζ σΰνεσις και ισχύς· Χω ρίς αυτοΰ δ εν είναι τίποτε ό,τι υπάρχει. Αρα φιμωΒν,τω ενώπιον αΰ?οΰ πασα γΧώσσα ανθρωπινής δόξης, ή οποία ας προσφερθώ από καθένα ημών ο:ς ολο καύτωμα εις εκείνον, οςις μας την εδζι- κιν, ή δε άληΒινη ν,μΖν δόξα κα) αΧη- Βινη ημων τιμή συνί'ςαται εις την ενώ πιον αυτοΰ μετ εϋΧαβείας καϊ φόβου τα- πείνοισίνμας· ϊί'μιΊς ε'ίμεΒα πεπεισμέ νοι , ο τι καΒεΐς εκ των πιςων.ημων υ πηκόων ΒέΧει αισθάνεται τούτο, μάλι» ςα μετά τοσηυ και τηΧικαύτην έ «χι»· Βεΐσαν εφ ημάς χάριν του, δια παντός εις τά ισωτατα της καρδίας του. "θ£εν παρακινούμενοι από τήν (ρω'νήν κα) τη; ιδίας ημων ευΧαβείας και της εδικής σας, προςάζομεν νά ανοιχΒωσι καϊ ηδη καΒ' οΧην την εκτασιν τηβ επικρατείας μας ά· Χοι ο! ναοί του Κυρίου, χα! νά γείνωσιν εϊς οΧας τάς εκκλησίας δοξοΧογίαι προς τον παντοδυναμον Αημιουργαν μετά γο· νυκλισίας, ή μάΧΧον ειπείν, νά χυ3ω- σιν από όλοι» τον Χαο'ν Βερμά δάκρυα ευγνωμοσύνης δι ην, ί'δειζε προς ήμας άφατον αυτοΰ εύσπΧαγχνίαν., ότι δια ν της κραταιας αυτοΰ χειρός εζαρπάσας ή μας από Την άβυσσο ν, ανύψωσε ν εις τον χοΧοφωνα της δόζης. Και τί νά προσ- φεβωμεν αΧΧο προς αοτον; ειμή δάκρυα χαράς τ ε και άγαΧΧιάσεως·' ί ΑναγνωσΒέντος τούτου Του μανιφί- ςου, 'έ γ ε ιν εν, ίερουργοΰντος του πανιε- ρωτατου μητροποΧίτου'λ μ β.ρ οσίου χα) άλλων εγκρίτων τοΰ κΧηρικοΰ τάγμα-