- (,, τοντου άναγγίλλουσιν } ότι το μίτρητα άργησαν πάλιν νά ψαίνωνται αφθ^νως , χαΐ οτι χατά «β οά» ελπίδα 3ίλ£ί άνα&ά πάλιν η τ ιμγ των ομο λογιών της πολιτει'ας. Ύ Υι 5. τούτου έοίχθη ο βασιλεύς τιήν παραι'- τησ υ του ( ψιλασθέναυ ) μινίςρου τοΰ δημοσίου 3ησαυροΰ, χόμητος Εορ&εττο, άντ' αντοΰ§έ ζιωρίοΊνι ό κόρνος Β07 (μέλος τοΰ κατ4) ίϊβρ- λαμ ί'ϋτου δ;» ιό Παρ/ίίΟίί). Ό Μον/τω^, κοί αχεοόν αλαι άΐαπα γ.τοό- τοο λοιπαΐ Παρ-τιαχαί εψημερί$ες περιίχοοβι το βχόλουθον άρθρον, ίο όποιον έςείόθη εν »$»« παραρτήματος (ίς την ίγημΐρι'ία τον Λιιων τΫ 1. Δίχ. ,,Ε'ς το Παρισιον ίιέσττεφαν ψνμας χα- χάς περί της χαταςααιως τον Λυα'ν , -ήγουν οτι ο λαο 5 είναι όλος ιίς άπ.οςασι'αν χαΐ τα πράγμα τα χατήντηααν εις χαχόν βαθμό ν χατά τήν αν ιόν ε ςρατολογίαυ, οτι περιέφεραν ΐίς του'ϊ δρό μους τ ας ιΐχόυας τοΰ Ναπολέοντος χαΐ τοί νίοΰτοα χτ· } οη χατα τ α χωρία ηχοϋοντο ψω- να) ςασιαςικαϊ χαΐ {ψάλλοντα αΐ ω£αΐ , αΐΐοηβ αιίαηί βίε., ς« ΐτα χ. τ., οτι ΐι> τ:νι χψρι'ω ο! νίοι έχόρευοαν τγν ΟβΓΗΐββΒοΙβ, οτι εις όλα τΛ ξινοίοχεϊα χαί οίνοηωλεΐα ενός προαςίίοο του Αυων υπήρχε μιγάς αλαλαγμοί ν.αΐ ηαούοντο ςααιαςιχοΐ λογο:, ότι ο! (ν βααιλιχγ υπουργία, νποφέρονοιν ολα ταύτα, Βεωροΰντες ως ευτελή χαΐ μ'.χροΰ λόγου άξια *· τ. λ. 'Εγχάτοιχοι τοΰ Βιπαρτίμέντου τοΰ 'Ρώοο! 'Εγχάχοιχοι του Αυών ! Μί τοίοίτοί) χαραχττρα αγωνίζονται τ:· ρις των συμπολιτών σας να σας παραςήσωσιν ιίς ιόν βασιλέα χαΐ ('ς τ·/·ν Γαλ/,ι'αν. Η τοιαίτη πρός ΰσάς ατιμία $ΐν είναι νια ' ί£ ίνο-ς ν,6η •χρόνου δέν ϊκαϋβαν τινές να παριςωαι τβυτιρ την πόλιν ως την χαθιίραν των άποςασιών χαΐ αννωμοαιών* ΔίΡ ίίπαρ χαΐ προ οκτ« μηνών, βτί νΐ χόκχίΚη α'ψβι'α (ςνθη ιίς τψ αγορα,ν } οτι 8ο ) — ΐγίνίτο άλλ·ηλογοΡ''α εις τους $ρό·ιους, χα! άλ λα μύρια τοιαντα μωρά χαΐ ψευδή; Ποία μω ρά μανία άρα παραχινιϊ τοΰς ανθρώπους να φειί- §(ύΡται τόσον ίναντι'ον τής όψ^αλμοναροΰς άλν Γ βίί'ος;... Άρα ρ δ-Β γίνεται δία τούτο, ίιότι ο! τοιούτοι ψΒονο ΰσι τη# ησυχία ν χαί ί(ν νίμπο- ρουαι,νά τ αράξΐΰσι την ιάΐ'ήΡην τοΰ Αυων, η χαν την έμπιςοσύρην της Γαλλία; χαί τνν ύι- χαιαν πεπθί'ί·/]σ!ΐ> τ^$ δίΐ>ικ*Λ9»<ΰ5 χαί τΐύν ξ^ίνων Μοναρχών, οι ο'ποΣο: ϊδοσβ» ιίς τον ■ βασιλέα χαί (!ς το Γαλλικοί) ιθνας τοιούτου ίϋγίνες αη· μείον τ»}5 ίμπιςοσύνης τω» ; Συνέβης αν μίν ιΐς τίνα μέρη του Ιίπαρτιμε'νταυ χαΐ τοΰ Λυόν χα τά τήί> ςιγμην τίϊ ςρατολογι'ας ςασιαςιχοί λό γοι , όμως αναντιρρήτως προς χατα:σχόνην μί- ριχών άσωτων , μί&ΐαων νιων χαί των χαιρόν των ΐπί τοιοότοις , ουχί δ» πρός χαταιβχύνην των πιςων ιγχατοίχων, οI όποιοι ϊμειναυ ήσυ χοι, οΰτΐ πρός χαταισχϋνην των ίιχαςωυ, οί οποίοι ίγυλάλ'-ύααν τους ιΐηϊυ&οιιους. Πλν» τοίΐ· των, ν* ςρατολογι'α ΐγινιν ίν τω ίιζαρτιμίιιτω τοΰ 'Ρω'νου μι ιυταξι'αν, χαί (ΰπείθειαν πρός τον νόμον, χα) μί τρόπον προξινοΰντα τιμήν ιίς τοΰς ίγχα τοίχους χαΐ (ΰχαρι'ςησιν ιίς τ η» χαρ- δΐαν τοΰ βασιλέως. Αϋτη υπάρχει ν, σωςη αλν)'- θιια , τα ίΐ λοιπά πάντα φιΰαματα. Ιίαΐ ΐΐναι παράδοζόν τι οτι χατά τόσην κληθΰν των ίγχα- τοίχων τον $επερτιμϊντου χαΐ τοΰ Λυών χαί διβτ φοράν των φυχιχων παθών ΐξεγωνγΟηααν μιρι- χοί α'ςίοχατάχριτοι λόγοι ' Τουναντίον είναι πα- ρα&οξότίρον τωόντι, ότι χατα τϊιαυτην πίριςα- αρ ίΐρ συνέβησαν χειρότερα, χαί τοΰτο χρεω- ςίΐται ιίς τους ευ ίψοσία υπουργία χαΐίίς τοΰζ > χρηςοΰς ίγχατοΐκους , κ·τ. λ." . .-9Γ^ ι8. Δίχίμ^ριΦα, ίννΰτ'κϊΐ! να'μίσμα. , . . . . . 348 3 ^4