— ί 3*5 ) — οποίας αί άκραι τίαραζενουν τήν σήμερον τ^ν ^ραιοτέραν 3εω- ρίαρ Χ.ΛΪ τά πλουσιότερα. καΧΧιεργήμχτα.' εις μεγάΧχ ΰ^,η ευρίσκει τινάς κογχυΧιχ μεταφερμένα αϊτό τά ύδατα.' π\ήν εγω δεν επαρατηρησα εις τα παραίίαΧασσια τον 'Ελλ>ισ7τόν- του ϊ χ υ κ) υπογείων ηψαίςων' οΧα δείχνουν, οτι αυτή ή οφι - δατή κοιΧάς υπήρχε προ Της εποχής, την οποίαν ζητοΰμεν να. προσδιορίσωμεν, και πι&ανόν; ότι τοτε μον ίνας ποταμός την ε πότιζε πηγάζων απο τήν Χίμν^ν , ή οποία, ώνομάσίϊη από τότε ΙΙροποντΙς, και η οποία υπήρχεν άναμφιέΰΧως πάντοτε, καΑώς φαίνεται από τον σχηματισμό ν και την βα θύτητα του εδάφους της. Μόνον όταν πΧησιαζη τινάς τά Τίίχη της Κωνςχντινϊυ· πόλεως , αρχίζει ναπροαισ^ανεται την σφοδράν ταραχήν, της οποίας την αίτίαν δεν 3ε ν άργησ% να την ευρν' η $άχη, ίπ'ι Της οποίας κε'ίτχι αυτή ή μεγαλοπρεπής πο\ις , είναι τρι γωνική' ή βάσιςτης συνέχεται με την ήκειρον, και τά δύω πΧευρά Της είναι σχεδόν κατά κα^εΤον κομμένα' Το ίνα ίσχη- ματίσύη ούτω από την πολυχ,αιρινήν βίαν ένος ρεύματος συ- χνάχ,ις ορμητικού και Καντοτε ποΧΧά δυνατοΰ, το δε άλλο χωμσμένον από την ήπειρον δια του σχίσματος, όνου σχη ματίζει την σήμερον τον ωραιοΤερον Χιμένα του κοσμου, εί ναι σχεδόν εις οΧα τά μέρη προς ί'ρύάς, επειδή ή άναςροφή δεν ήτον Ίση και εις τά δύω παραύαΧάσσια, και μόνον οί λο'- φοι , εις τονξ οποίους υψόνονται ο ΤαΧατίς και το Σταυρο δρόμι, μην εχοντες ,δυνατήν βάσιν αναςραψησαν, διά ν α· "θίξουν τον μεγαλοπρεπή κόΧτίον, οπού ημπορούν ν αρά ζουν μ' ευρυχωρία ν όλνις της Έυροέπης ο I ςοΧοι. Το ρεΰμα του Βοσπόρου προςζάΧλει εις την ακρην τοΖ Σαραϊου, άκό τό οπύΐον σχίζεται και χωρίζεται άνίσως, καΧ το μεγαΧηΤερον μέρος αυΤων των υδάτων ρέει ταχέως προς Γν}ν ΐΐροποντίδα, διά του Σκονταρίου και των τειχών της ΚωνςαντινουχοΧεως, τό δε Χοιπόν είςρεει με βίαν είς τον Χι μένα. 3Χί€ον τό παρα^αΧασσιον του ΤχΧατα , και επιςρέφει χ - ίτ εναντίαν εΰ^υνσιν ίίπο τό αλλο παρα$α\Χασσιον' καϊ μαίνεται , ότι ή φύσις ή^ίέΧησε να ευκοΧυν# επίσης καί τήν *ΐσοδον χα» τήν εζοδον των καρατίων, και ν άποκαΤχςήσν &<τφαΧη , δ! αύτοΰ του μηχανισμού των υδάτων, τήν διχ- τ *ΐρησιν Κ»} τήν κα ! \αρότφ& τι,υ Χιμίνος.