— ( 2 54 ) — Ε I Δ Η Χ I Σ. "Αρχισε τεΧευταίον και ή φιλολογία ημων »α Κρο€αί.·ή ( ττι ίο κρεί-τον κ,αϊ κα&ημερινως νά πλουτίζεται νολνεώά:." άρχισε έε και η φιλί/καλια του γένους ν αυζάιη, και £λί< ν! λόγιοι πανταχιίεν όΊαφορως συντρεχα/ς·ι και σννεργ ,ΰ- σιν ιϊς ταΰτα' τώρα ούτος συγγράφει τό έΛαβι€\ίον, και τώρα. ο άλλος μεταφράζει τό άλλο, κα\ εκαςος φιλοτιμεί ται να προσφιρη εις τό γένος καλλίτεροι/ τι. Εις αυτήν τν,ν αξιέπαινοι* γ*"" 1 "!" κίνησι·/ αργός να μείνω δέν ΐίΐίίΧι/,σα, αλλ ί'στΓΕυσα ητροίύμως νά συνεισφέρω και ί'γ&ί το κατα δυναμιν, και τ>ΐι/ συνιισφοραν μου αυτήν κηρύττω τώρα εις το Παι-ίλλι^ιην, αυτή δε είναι η μ,ίταφρασις δρχματικ'ιΌ ΐινος -ποιήματος πεζως γεγραμμένου καρά του Τερμανίΰ Λαφονταίνου >,Κ λ ε ο μ ε ν Μ <" δε επιγεγρχμμ,ενου, το ο- ττ'Λον 'όχι μονον ιίς διατρι€ήν είναι χρ/,σιμον< άλλα' και «■ ναγκαίον εις ημάς, διότι πραγματώνεται υπόίεσιν 'εΧΧι ',νι- χ,ην, τον βίο ν του έσχατου σχεδόν Ωραίος της Ελλαίοί» τί» οποΐον κ α! ο Πλούταρχος εις τά Παρα'λλιιλατον αρι ςα περι γράφει· Δεν απαιτεί ρ>ε€αια το γένος μεγάλα Κραγματα απ Ζλους, α'λλ' ευχαριςείταικα) εΐ£ μικρά, αρκεί μονον νά ήναι χρήσιμα κα! ωφέλιμα εις αυτό, και αροΐύμως συντρέ χει, ως εκ Των εργ&ιν εφάνη, εις την απόκτησίν ΐων' εις τούτο τιιϋομενος και εγω, οίίτι Την παραμικράν άμφ·£;- λίαν (χω, οτι £ελει συνδράμει νροίύμως και πλουσίως εΐ( ι ην έκδοσιν της μεταφράσεως του μικρού μου νονήματο!· Προσκαλώ δε, ητρό πάντων τους εν Βιέννη ομογενείς κα) φ(* Χογενείς ως πλη,σιιςέρους, εις προίυμοτέραν κα\ πλούσια- τεραν συνδρομών διά νά ε μπορέσω διά της συνδρομής αυτών ν απαντήσω τα αναγκαία του τύπου έξοδα* ΤοΧμω νά τ ους προσκαλέσω,διότι γνωρίζω τηνφιΧογένιιάντωνκα)τηνοποίι» εχουσιν εις το συντρέχειν τους υπέρ του γένους πολύ η ο λίγον κοπιάζοντας κλίσιν. Το ολοκ βι€\ίον 3ελει συνίςασίαι (ζ ένδεκα ί δώδεκα κολλάζ εις μέτριον ογδοον, και τιμάται ενός φιορινιού κΛ' ίικοσι κρεύ'τζχρίΛ·ν Αυγούςης, Εν Βιέννη, την Ι5·'Ι ουλίου, Ι8ι6. Κ· Γ. η Χ α ί **·