-(Ο- βίίου πλάττει, κα) των τρώσεων αύτων εις τάς μάχας ' ο* δεσμός Του "Αρεως «αρά των 'Αλωϊ'ως ι]ων, οί άσεμνοι του Διός ερωτες, ή του Γανυμ^ίους αρπαγή, και τα παρομοια' άπ αυτά κινούμενος ο μεν 7\υ3αγόρας εΧεγεν , ότι ο Ομιΐ" ροί κολάζεται αιωνίως εις τον "Αίχιν, ό ίΐ Πλάτων τονίξί- 4αλεν άπο την πολιτείαν του, και ό Φιλόςρατος ομίλων πι· ρι αυτοί! λέγει ,,Πρωτον μι ν 3εο1ζ εγκαταμίζας ανΒρωποις, τιρ'ι μεν των άν3ρώπων μεγάλα, ι'ίρηκε , περ) δε των 3 ε ων μικρά και φαύλα.* 4 τα αυτά σχεδόν λέγει και ο Αογγ'ΐνοςι ,,"0μηρός παραδιδούς τραύματα. 3εων, ςάσεις, τιμωρίας, δά κρυα, δεσμά, πά3η πάμηυρτα,, τους μεν ι*\ ΐοΰ δυνάμει £εοΰζ πεποίηκε , τους 3εοΰς δε ανΒρ ωΐϊΌυς.' 1 Αυτά λέγουσιν οί φιλο'σοφοι κα^' ' Ομήρου , αυτός ομως ως ποιητης εζωγράφισε τους Βεούς κατά την του ^λν,,ίίους περ) αυτών δοζαν'κα,ι τοΰτε επρειίεν αναγκαίας να κάμη{α)' ο3εν κα) ο αυ'τος , (ο,ιτου ανωτέρω άνεφερα") Ξενο<ράνν,(, επει δή και ο! άλλοι κατηγορούν δί αυτά Τον "Ομηρον, ελεγεν „ Αλλ ου φασι τα'οϊ." ητοι τ 6 πλη£ος δεν εχει τοιαύτας δοζας. Είναι δε γνωςον , ότι των παλαιών δύο ήσαν αI βρησκεΊαι, μία των πολλών , καϊ μία των σοφών, αύτάς 5 'Ορφεύς τάς είσνγαγευ εις την 'Ε λλάδα, καϊ παρ αν τ ου τάς ιταρελα£ον και οί άλλοι ποιηταί. κατ αύτου λοιπον αί κα- τηγορίαι αύται πρεπει νά πέσουν, άν πρέπη' ο3εν και'ϊον- ς'ΐνος ό Μάρτυς εις τον προς τους "Ελληνας παραινετικό ν τοι» λόγον γράφει πιρ'ι 'Ομήρου- „'θ δε ποιητής "Ομηρος τ# Της κοιησεως άποχρωμενος εξουσία, κα) Την εν άρχη της πολύ· 3εότητος Ορφέως ζηλώσας δοζαν, μυ3ωδως μεν πλειόνων ®ίών μέμνηται, 'ίνα μη δόζη της 'Ορφέως άπάδειν ποιήσεαις, νίν ούτω ζηλωσα. ι προΰ3ετο, ως και διά του πρώτον Της ποιη- <τεως έπους την προς αυτόν σημηναι σχέσιν- του γαρ Ορφε'ως. Μζιιι» άιιίι 3ια Λημιίτΐ(θς άγΧχοιάςτβυ ΐν άρχη της ποιήσεως είρεικότος, αύτος Λίίΐιιιρ αιιΐι $ιά Πη\ν)ίά}ιχ' ΛχΛΐίος γεγραψεν , ιΧομινος, ως εμο) δοκε7, $ν άρχη χα) του κατά (*) Λαχάρτ. τβ'μ; α: τ?ς Φ/λολογ. £λβ/ρ. το'μ: ί'.