ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ πολιτική, φιλολαγιχητί και εμτοριχη ΐφημερίς. Π εμττ%, » 59 *— ι^. Μαΐου. 1814· α'ίί/α χαί ιτρονομίφ χβΐ(Τ«ρο€Λ(Τιλιχφ. ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙ2. ΙΤΑΛΙΑ 'ΐίου τί γράφουσι περί τόαν συμβάν των εις τό Μίίιο'λανου 2θ.καί ϊι.'α-β^ιΧ· „ Εις ενα λόγον, οιτοί εζέδωκε τ% ΐ7· ό άντιβασιλεός αιίοΧΰων Τους Γάλλους νά ί*/ςρί\|^£οσ·<ν £ΐ£ τ ν) ν τΐατρίδα των , ε- μεταχειρίαβη τοιαύτας εκφράσεις, ωςε εσυμπεράινέτις, οτι αυτός ενόμιζε τόν εαυτόν του ν<δη ώς βασιλέα, τΐίς ^Ιταλίας. Φ" Χαος, οςις ν^τον Καρωργισμένος κα) δια νεοντι δόσιμον , τό οπόΐον έπροβλή- 3η είς την Συγκλητον ακό τον Βησαυ· ροφύλακα ΤΙ ρ ίνα ν, καΐ ΐήγα,πχ να 'ίδι^ την αρχαία,ν ευτυχεςε'ραν ταζιν των πραγ μάτων , παρωργίσ3ιή, ακόμη περισσοτέ ρου , οτε τζ ι8· έσυνάχΒη η Σ,όγκλητος και έσυμφωΐ'ήΒνι νά ςαλωτιν άπεςαλμέ- νοι εις τό Τίαρίσιαν προς τους συμμάχους, δια νά ζητήσωσι Την α'νεζαρτησΐαν της Ιταλίας, και να εΐίαινεσαιν ι την διοίκη· υιν του αντιβασιλείας , τον οττοΤου ττολ Χο) ιζητουν &κ Βασιλέα- Οί αιι ε ψαλμέ νοι εμίσευσαν ΐ9· . ΑτίριΧ/ου· Ύ%ν ε- Κ&νρινν εγινε σύνοδος Της ΣαγκΧι^τον· Ο* λαός, εί$οι(οιη·9ε\ς περί τούτοι», εδρα- μον ολοι, και νεριχ.υχ.Χωσαντες το ΚαΧα- τ ι αν) Ανάγκασαν τους Συγκλητικούς να αναιρεσωσιν οσα άκεφασισαν τίροτερον, νά καΧεσωσιν οπίσω τους άκεςαΧμένους και νά Χύσωσι την σύνολον των' οτε δέ οί Συΐ)/κ.λ>ιπκ.οϊ εζηΧΒον δια να ειίιςρε- ψωο-ί κα5ίΤ; εις τ ή ν οίχ,ίαν του, εκσυρίχ· Βησαν ολοι με μεγάλην άτιμίαν, χωρ)ς ομαις να τιάΒωσιν άλλο τι κα/.όν, οτι ο λαός έζητουν νά εΰραισι τον Βησαυροφύ · Χακα Πρίναν' καϊ μη εΰροντες αυτόν, ωρμησαν εις τό Σ,νγκΧητικόν τίαλάτιον και διαρίίάσαντκ αυτό κατεκρήμνισαν, μετά δε ταύτα ωρμησαν εις το Καλαί τιον του Βησαυροφΰλακος και ιτραζαν τά αυτά' τέλος δε ευροντες τον Βησαυ* ροφύλακα κρυμμένου υποκάτω ε'νός άχυ- ροςρ&ιματος, τον εγύμνωσαν, τον ε'ρβι- \|/βν κάται αϊτό τό παραΒύριον, Τον όποιον έπιασαν άλλοι εις την αυλην, συναγμέ νοι άνΒρ&ποι, και ηρχησαν νά τον κτν· πωσι διαιρορω τρόπφ τρεΐς ωρας κατά συνίχειαν, ιως οΰ τέλος πάντων παρί- δα>κΐ το πνεύμα, μν παιίοντες εως του μεσονυκτίου νά ϋβρίζ&σι και αΰτο το νεκρόν σΧμαΤου. Τότε φοβούμενοι οί πο- λΐται και αλ\α δεινότερα κακά από τόν οχλον» άρματώ.Βήσαν, ως ϊ^ρέΒνί νεωςι, και συςήσαντες προσωρινών οιοίκησιν, είρήνευ σαν τά πράγματα·