- ( 6 ο ) - νων έκκλησιαςικων συγγραφέων, και μάλιζα εκεΐνα. του γλαφυροί) Τζέτζη (χιλ. 3'. ςίχ. 119· τ/ ι·ίΐ·ρ«£ίον μ«γ/ί*ον Τρ/^Γα^/^χοΤί ιι» ηχιομο 7ί πτραίι* #ί ίίΧΛ και ίμ ςίχω 284· αυτόθι $ % ψ , , I ι ί « / „ Αν0 » γρ*<ρ#ν Ε^ηγ^σ/ν Ομηρ» Τ»} ΑνγΡη) $ Εχ»σΛν ^ μίτχψροιοιν ΥίμΛξβνμινοΐζ Γ<'χο/?, Πρώτον μ?ν τίΤρα$/(3>η/ί< ται» ^^α/χροτατΛίν γρχφβιν Τα όποΐα οΧα ταϊτα άποδεικνΰουσι την άσημασίαν ει'$ Τέσσαρα, δίπΧωτιν του χαρτίνου φύλλου ' όπερ καί οί μα- 6ητάι ιΐς τα σχ'/Χε'ΐαμας Τ έτραδον Χίγουσιν. ' α ΧΧ ΐΤΓίΐί») και ι} λέ'£/ς Τετράδιον τίαρά το'ΐς Βυ. ζαντινοΐίς ε'ίΧηπται και ίνί ς/>ατια>τ<κΙκ τΊνοζ τάξεως ίχ. τεσ σάρων ανδρών αννιςαμ.ει,ν,ς, εκφράζουσα το καρά ΤάΧΧοις ΟβΓίΙβ 3ν3ηοέβ , καίαίς μαρτυρεί και ο Ανώνυμος συγγρα φεύς εις τό τίερι ςρατνπεδειων αϋτου σύγγραμμα. ,,Τα ,,δε εζω&γλα. κ,αϊ εαώ€ιγΧ α» τα" και πλησιέςερον ΐςάμι- ,,να. δεΐ ποιεΐν άκοντιςων και τοζοτων πεζών" "τό έσώ€ι- ,,γλον εχετω άνδρας βκτω, δι'ίςαμευα εκαςα άηίο του χα· »ρακος ωσεΐ Ιτόζου βοΧήν, η και μικρόν τι πλέον ' τά δι »είζώ€ιγΧα μακκρότερον ςηκέτωσαν επέχοντα των εσω€ί- ,,γλων μη πΧΐον λιίο€οΧης' ταύτα δε από τεσσάρων αν- ,,δρων εςωσα.ν , α τινα καϊ καΧοΰνται Τετράδια" και πάλιν κατωτέρω ο αΰτός' ,.Αί δΐ πορρωτέρω γινόμεναι (βίγλαι) ,>»/ και εζώ€ιγλα καΧοΰνται τετράδια εςωσαν." και Νικν)- φορος περί παραδρ: πολεμ· κεφ. 3. ,-,'ΑποςίΧΧειν δε καΐ ι,τέσσαρα έτερα τετράδια 'ϊςασόαι > εφίππους καϊ αυτοΰς, ,,ενίεν κάκ.ε'ίίεν του φοσσάτου άπ' αλλήλων διακεχωρισμχνα·" Το τοιούτον ςρατιωτικόν τάγμα φαίνεται καί εις τάς πρα' ξίΐς των 'Αποςόλων (κ£φ· ιβ', 40 >,ό 'ϋρώδης πιάσας τον ,,Π ετρον είετο εις φυλακών , παραδους τεσσαρσι τετραδίοις ,,ςρατιωτων φυΧάσσειν αυτόν." Δια τούτο Ιμετεχειρίσύην την εις τ ας άκοάς ζενίζουιταν Χέξιν "Ητρι ον, εν οσω να ευρε&% αλλι^τι; ανάλογος σημαίνουσα ουχί τό Ύετράδιον, άλλα τό Ταλλικον, ως είπον , ϋνΓΗΪδΟΠ, καί Τερμανικόν Ι,ίίεπιη^ · ω πόσων τοιούτων τεχνολογικών λέξεων εχομεν χριίαν , καί ου'ίίΐς ο ίπι€άλλων την χείρα, τον Βεατρισμόν 'ίσνς τούτον αίδουμενο:! Κα» αυτοί οί Ίδιοι Τούρκοι ευ&υς