< 80 ) - Ίι ς άπολογίαν μινίςρου, δί δ χα! τοϊίτο εμηνΰ^η ■εις τάζ λοιπάς δυνάμεις με βί^αίωσιν του ότι αϊ άρχα'ι και το «|ί(ώμοτ« , επί τα όποία ΒΊαελιοϋ- ται αύτη 4 αννθήχη , ηααν μ' όλον τούτο παντ'^ οάμφωνα μ£ τά φρονήματα της διοιχησιως τβ> τη? τ'/·? χωράς (τγς μεγάλης Ερεττανίας)· — Ο λορο Χολλαϊδ εζήτίι μ' ολον τούτο να τον εξηγησωσι σαφι'ςερον την ουσίαν των £ΐ/ τουτ»} ϊ·^ συνθηχη εμπεριεχόμενων αξιωμάτων χαί νά βληθίή ΰπ' όφιν αίίτη , πλ"/^ ο λόρδ Αι5 ε ρ· ποολ δίν ηθί'λ^σί λίγων , οτι το ηαρΧαμεντον δΐν νδύνατο να ζητήση να χοινω9·/> εις αυτό μία αην^γχη, εις τ-ην οποίαν ή μεγάλη Βρεττανία δεν ελα&ε τελείως μετοχή» χαί κοινωνία ν' όσον δε Τιερϊ των εμπεριεχόμενων αρωμάτων, αυτά ύίν ησαν ά'λλα πέριξ τοιαύτα, χαθ' α αϊ δυνάμεις "έπραξαν, ως γνωςόν , εκ πολλών χρόνων- Τη 2. <1>ι£ρ., ότε ο χΰριος Τηρνεϋ ώμί- λησίν ένανΐίον της ε'πιχρατούσης (τι ε'ποφάαεως τ'οΰ να μη άρχηση 6 Μηο^χο; τ ας πληοωμάς του εις μετρητά, εΐπε προς τοις άλλοις ιας ακολούθους αψοδρας περιόδους. ,,Αϊ ελπίδες της χώρας εματαίωθηοαν 2θ χρόνους, χαί ηδη νιος φο&ος ύπάρχίι, οτι ο ■Μπ^χος δεν $έλει άρχιαει πάλιν το; πληρωμάς του τη 2θ. Μαρτ. 1820 (παθ' ην έποχην διωρίαθη πέρυσι να αρ- χίση πάλίΐι τ«5 πληρωμάς του ί'ς μετρητά)· 'Από "■πανταχόθεν παραπονούνται χατα τούτοι» του πα- ρανόμου φερσίματος των μινΐςρων ά-.ό παντα· χοθιν έρχονται σωρηδόν άναγοραί, ώςΐ (ραάιεται οτι αυτή του έθνους ν εΰχη ΰπάρχΗ εξώοιι γε· νιχν οία η δίίχη περί τη; ετησίσυ αλλαγής τοΰ τζαρΧαμεντον χαί γενικής φηγτ)ψορΐας. Οι μινι'- ςροι 'ήγωνΐσΟ'ήβαν να βαλωαιν εις φό£ον τνν χω- ' ραν οπο το- ΐ# ακραν εις το άλλο, χαί ίφο&ιαα» τονς ανθρώπους, οτι, ε αν πλν,ρωΒωυιν εις με τρητά αΐ Μπάγχοα Κο'ταί, θί'λίί όγανισΊη το εβνο$ όλο», ωςί οχ; μόνον οϊ ηραγματεΐιταί, Α~ λα χαί οι χτΥί'τορες ύποςαταων φαντάζονται, ότι της μοναρχίας ολ^5 η υπαρξις αρέμαται απο το ι/Ζν σύςψα των χάρτινων νομισμάτων, χαί β'· την την φανιααίαν αύτ'Ζν ά'γωρι'ζονται ια' διατη· ρωσιν άνδρες πλούσιοι χαί εν μεγάλη ιαχΰϊ. ... $εν ζήτω μεν νά ίςίτασ®·/ όλον το φε'ρσι- μον τοιι Μπάγκοο , άλλα $(λωμο'νον νά ΐζιύρω, §ιατΐ, ιν ω ν 'Αγγλία ε-χει χρήματα και οί τρα- πεζΐται εκαμον δάνειο» ι 9 μιΚλιονίων §·.α ξϊνας δυνάμεις, ό Μζάγχις αείποτι λίγα, οτι δΐν «· χει χρήματα, χαί οτι δύναται νά άλλάζη μ,ίνον χαρτί με χαρτί·" 'Α'." ο5 ο χΰρ'.ος Τ η ρ ν ι ϋ ελαλησε με το:οΰτο χαί άλλο σφοδρότερου υφός, άττεχρΗη ο γραμματεύς τοΰ δηαοσιον θησκυροί (Βανσιττάρτ), ότι δεν ήτον αρμόδιος 6 νυν και ρός εις τοιουιο πρόβλημα, το οποίον ταραττει τ·ήν ταζιν των σχεφεων του παρλαμέντου, χα- θοτι οI ίδιοι μινί-τροι ίπρό&αλαν να διορ";Βωβιν άνδρες προς ίξίτααιν της χαταςάσεως τονΜπόγ- χον, πλην η ίξίΐασις πριπει να υπαρχη μνςιχη, χαί ότανχρώη εόλογον να άρχι'ση χάλιν ο Μπάγ· χος τάς πληοωμάς του εις μετρητά, πρέπει να το ν,άαη ολιγω ύςεαον μετα τ νν υ~ο του νομοο χρ'.Βίϊααν διορίαν (της 20. Μορτ. 1 820). Και ο" λόρδ Κ αςλερεάγ εκε'χρινε τηνγνωμψ τοϋ κυρίου Βανσιτταρτ. 'Από 3ο- Αεχ. 1817 < ω 5 25. 'ΐαν. 181 ο ύπηβγεν η ποζάτης των χνχλοφορο·ισων Μκάγ- χοι» - Νοτώ» εν 'Αγγλία 2~] ,$83,88 Ο λιτρ. Στιρλ. 'Ο λιμ,ην «υ 'ΐαμαιχης ανοίχθη οιά τρϊϊς μννας ελεύθερος εις τα χαραοια όλων των £%ων. Ο κοωτος μινι'ςρζς τοϊι αΰτοχρατοροςίχίνας Σ ο υ γ γ - Τ α ! ν νπεπεσ·ν εις όργΫν του μονορ- χοϋ , διότι ετόλμησε νά δίισχνρισ'ίη, ότι η επι* χρατοϊβα άνομξρΐα έπροίβνεΐτο άπό τό δέλημζ τον αάτοχράτορος, όθεν ίξωρίσθη· εις- τό Άα- χαούρ$ διΆ οχτώ χρόνους., χαί οταν ευρεθώ το-