τ?*πί, τϋ 4· Μαρτ/β 1817· ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΤ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ- 'Αχολουθία τν,ς χοιτιχης της κΙας £ϋδο'<τ£ΐώ5 το5 Ήροδο'του. Δ:οο9'.ώσ£ί5 εΐσα/ΰίΐσαι παρα τ.ου έκδοτου ΐ;*ς το Ελλ-ζ^κον χείμενον, Έκ ττ35 ίσχζ'τως γενομένης ε'ξετα'οε<ύς τ£ν δίορίωσεων, τας οποίας ό 'Εκδο'τ-^ς έπρό§αλεν ΐ-'ί τα ήγοΧ'.α , δυνατα/τ;ς ι<α χοί^ν;, οτ« α» καί ναριςανοιισι μεγαλην άγγίνοιαν, §έν νπάρχου- σιν 'ίοΆς ο\αι έζαπαατος αναγχαΐαι· πλην το'.αϋ- ται είχασι'αι είναι πάντοτε (ύφελιμωταται, 0:οτί χαί οταν ίΐν ιταριςώσι παντελ-Λ βε&αιότητα, επει- δτ εν γίνει ανάγονται ιΐς^ίτιριοίους -αρις'ιίοΧς δυσκολία» τινα, διεγείρομαι τν,ν περιέργεια» τοί σρχγνούςου } χαί το» παρ&χινοΰαι να νόηση είχα· αίας η ερμηνείας πιθαν'Λτίρας. ΤΙερι- δε των λοιπίύν 3ιορ9ΐύ<τε'£ν, τ ας ποιας ο Εκδο'τν,ς εχρινε να εΐσαξη εις το κει- μενον, αν χαι κατά τοϊτο ημπορεί να μιμη9·^ πολλούς εμ,πείροιις Κρίκους, χάΧλιον όμως ε- χαμνεν ϊσίύς αν άηέψε-ιγΐ τιλε·:''ύς από του να εΐ~ σάξη εις το χείμενον ενός ϊ-οριχοΐ, οίος 6 Ή- ροδατος , ειχααίας, τκερΐ της βε§αιότητος των ογγοί'Λυ $έν επρεπεν ίσως να κατ α~α9ν\ χ :ίτης , ΓΤ£;δη προέρχονται παρ αύτΐυ. ΠοΑλαί είκασίαι του είναι ιψόντι τιο'λλ' ίό^υίΤς χαΐ αξίβι *ο«ο·ί- του εγκρατούς της "Ελληϊίκντς ίιαλί/.του, οίον τ, ν £. ν ΤΠΝ τ'Λ>ν αττ^σπεν^οντιοι/ συΐΑ^ολη^ν |λη , αΐίΤί ην των κτ. (ς' ? 1θ9> 31.^) * 5ί ^ * α ' έκιιοιτ»Τ®3) αντί (Ζ , 1 6 , 39·)," 'ί 0 " 01 . 14 ®-· ζδτο—■ τα 1 ε; 'Αθιον , άντί προετοιμαζβτο — ε'; τ:, 1 * \Βι>ν (Ζ', 22 , 3.) ' 'Αθ-ηναίΟ'.σν ουκ 8*5^x56 α*5- χι}ν , 1®ν03» γενβσδαι ανας-ατον , Πελοποννήσου; χ-, α'ι/τ^ ΠβΧοττοννησιοι; (©', 1θ6, 18.) ' κοιλ "1» μ=*ν χϊ'.νΛ; πασ»ν βξ ω'» είλον ακτί (1), 4®» 0.) · τ?!Τον ημιταλβντον α'·)Τί τ;>ώ ημ"Λαντχ (Α', 5ο, ϊ3·)' *" β'&ΐψ Β '; ΧΕ ?· 7^5 ° Έκδοτης οψαιρίΐ, καβως χαΐ ο Ρειτζ-Ός, τγ,υ λί ?;ΐι τοΰνομα, ν) οτ.οί<ι ίναχολίΐ)ει ΐ'/)ΐι ίΐΐΌίαιι , ΐ'τ: δε τό ΐν τοϊιτ·/) τν) ψρααει, ηπιςεα-ο γ«» σφι «3ΐ. 4 ; Ααχδίαιμον'ους τβ και Κλομ'νβα εχτιεπολε. μοκτίαι (Κ , γ 3 , 5·)" 'Ϋ^ι'νετα: , οτ: η ίτροδί- σίς ·?Γ|Τ?σ£τ{'5η απο το;ΐς ρεταγροψας^, οϊ οΤΓΟίΟί έίΐί ίνίν,ηον τ·^ν 'εννοιαν του εκπε?«λ$μ<.ι. <τ0αι. 'βς τόσον , ίσον εΰςοχοι χαϊ αναγχαΐαι χαΐ αν ήμπορ'2σι να ΰπάρχίώα!» αϊ εΙ/.απΐαι αύται, ο χύριος Σοε"γχαον4ίρος ·η§υνατο να τας αημεαά· β·/) μόνον ίϊς τας υιτο ζημειώσεις χαΐ ν αιρησν) ί/ς τοΰς σογους την ψρον τ/δα του να χρι'ν'^αιν, άν είναι αζ'.αι παραδοχής ϊ« τιο χειμένφ. Αιν τολμώ ν' αποφασίσω , ά» α; §ιορ9(ύσε.ς, τας ο~ ποιας εϊΰν,γαγεν εις το χεΐμενον ,· τσρις'-ύσι πάν.· τότε τ Γ .ϊ εύΛαϊον βαθμών βε£αιοτ·ητος ' τούλάτ χι^ον ίδου μ.εριχαι παρατηρησείς, των όποι'χι/. την κρίσιν αγι'ν(ύ εις τήν αγγίνοίάν τοα·. Δ , 11^, ι·8' Εις χ·φ αχοχριτ^ν, όπου εοοσαν οϊ Ταύροι χαΐ Μίλαγ^λνμοΐ εις. τους Σκυ'- θας , μ·ή θέλοκτίς να τοις. δωσωσι ν/,ν· ζ·/·,τγβ(ί· ο αν βοτΒειαν /.ατά του Δαοδίου , α.ν.α.γ>-ν'Μ/Λμ&) ' ' '' Λ / % , ,>»\ ταυτν.ΐ) τΐ}« «ρραβί»-* νμ-ιντοι επίί,, κι·· αιι την