'Χροί. Ιξνλΐιφι», κβί οί ΐόχαι- αυτών $ελ&υσι ■πληθύνονται άπό την πολιτέία® χαί έξοδεύονται προς πληοωμήν τον £ζ αίτια: των έμΘαινόντων χαοτίνων~νομισμάτων π ροερχομενου χρέους της πολιτείας προς τον εβνιχόν Μπαγχον επί τοσον, ΐψ ο σον έξαλιιψ9ή χαί έζωφλιαθη τούτο το χρέος 'παντάπασι· "ΟΒεν χατα το ΐνχανόα παραψτηθέυ βχϊδίο» εξαλείψεως, αΐ παρά της πολιτεία·; έχ- Βοθεΐσαι όμολογίαι $ελουσι συναχθη ϊυ $<αςή- ματι 36 χρόνια» προς 200 το χάμ&ιον, όταν το χεφάλαιον του Μπάγχου, συμπληρωθεί σων των ΙΟΟ,ΟΟΟ άχτζίων , φ9άση την διορισθεΐ- σαν ποσότητα. §. 4· 'Ο Μπάγχος δέχεται χαί χάμνί: όλας τας πλήρωμα ς είζ συνθηχης νόμισμα, χαί εις αυτο κάμνει ολους τους λογαριασμούς του· Τα μεαα του προς:τό πληρύνΐιν ύπάρχουσιν αίΜπάγ- κου Νοται χα! τα νομιχως τρέχοντα αργυρα νο μίσματα ομού με τα., εις διαίρεσιν απαιτούμενα μιχρότερα νομίσματα. §. 5· Σύμπαντες οί 'Αχτζιοναΐροι σχ^αατί- ζοιισι την εταιρίαν του Μπαγκου. Άα9εΐς -/μπο ρεί , χαταξάλλων αμέσως την ίιορισθεΐσαν πο σότητα ή άλλω τινι ΒιοριβΒίυτι νομιχω τρόπω, Μα αγοράζω άχτζιας -ήτοι ΐπ' ονόματι του } ϊΐ ΐπ' ονόματι ξΐ'νω. §· 6. Εις τούς Άχτζιοναίρους ανήκει οια πασαν μίαν άχτζιαν, την οποίαν έχουσα, ισο μοιρία εις τό χεφάλαιον του Μπάγχου χαΐ ί*ς' ία χερ§·ή · πλην εν Οσίύ άιαρχεΐ ή εταιρία τον Μπάγχου > τά χέρ$η μόνον ήμποροΰσι νά μοι- ραζωνται, γ. Εχεΐνοι -μονον οί 'Αχτζιοναΐροι εχουβί το Οίχαιον του να ψηφηφορώσιν εις του Μπάγ χου τάζ υποθέσεις , ό&οι άποΰίιχνύωσίν ότι ί- χο υ σι μίαν ή παλλάς άχτζιας , και είς τ ας προ- <τ<\μειϊύ<:εις τ-αΰ Μπάγχου φαίνονται ύίς βλτζίβ- ναΐροι, χαί ΐχτίλωσιν όλα τ ας περί τοΰτοΐι έ':ο· ρισΒησομέυας ίοιαιτέρας διαταγας. ,$· 8. "Οταν αί άχτζιαι εΐναι γεγραμμέναι επ' ονόματι εταιριών ή πολλών συντρόφων , ε- χιΐνος 3έλει θεωρείται νόμιμος χτήτωρ, όςις άπο^είζη εχων πληρεξούσιοι* 1155 εταιρίας η των συντρόφων. §. 9· Αία να μεταγραφή μία άχτζια εις άλ λοιι τίνος όνομα, πρέπει να ίο9η αύτη όπίσ<ιΐ είς τον Μπόγχον, νημεκαμένου όπισθεν το> ο- νόματος του π-αραχωροΰντος αυτήν. §·. ι Ο. "Οτα» μετα£αίνωσιν αχ,τζιαι κρι τηρίου εις νεον χτητορα , το χριτήριον οφείλει να ίπιχυρώσνι είς α·ι τ·/,ν μεν την άπό^ειζιν τηί αχτζιας , όμως &ί όλην την ά^ιαΐρετον ποσότη τα, ττιΐί γενομινην πτιραόααιν, χαί τότε νά εγ- χειρίση είς τον χτήτορα την άπά^ειζιν της αχ- τζιας, όςις έπειτα ημπορεί να μίτ-αγράφη τνν ακτζιαν χατά τόν συνή9η τρόπον. §■ 11. 'Εχ της αύζήσιως εις χρήματα , τά Οποία ο Μ π άγχος απολαμβάνει όιά τούς τόχους των ομολογιών χαϊ ί:«.το χίρ§ος των, ώυ χάμνει ΰποθίσεω'κ τοϋ } 3έλει μοιράζεται χατ'-ετος έίς τους άχτζιονάίρους βνόλογον μιρίοιον. 'Ως συνει- Θισμίνον όέ μερίοιον Βελουσι μοιράζονται χατ έτος εις τοιίς άχτζιοναίρους άπο τό περίσσευαν 3θ ψιορ- είς συνθήχης νόμισμα ■ ίαν δί χαΐ με τά τούτο απομένει από τό χέροος τοϋ Μπόγχοο χα) άλλη ποσοτης περιττή , το μεν ήμισυ αυτής θίλδί μοιρασθη ομοίως είς τοιίς άχτζιοναίρους } το δ' έτερον ήμισυ 5ελίί έςοΰιύεται προς σΰ-ςα· ■ΰΐν χεφαλαίου ρεζέρβας. :,§· 12. Από τούτο το χεφάλαιον τνς^εζέρ- "Θας'με τό μΐν ήμισυ τούλάχιςον δέλονσιν άγο- ράζονται δημόσιοι, πληρόνουσαι Ζιαφορον εις άργυρουν νόμισμα ομολογίαι χατα το χαμβιον-, με τό ί£ λοιπόν ήμποροϋαι νχ γίαωνται αλλαι έπιχερ&εΐς ιΐπο08σ8ί5·