Τετάρτη, τ? ι ι. Ίανβχξίβ' ΐ8ι7· ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ. ΙΣΤΟΡΙΑ. ^Αηηίβ Ι.3ΐΐΓβηΐίί ΡΜΐβάβΙρϊπηί <!β τμ«- £ί*ΐΓαέιΊ>ιΐ! Γ€ΐρα61ιοα€ τοηιαηαβ βίο. η-οι Γο. Λαυοεντ«υ Λυ$ου φιλα^ελοηνον 7Τ2 άρχων της *Ρ ω μ α «'ω ν πολιτεία; (Βιβλία το/α , νυν πρώτον ε'κ- ίοδεντα κα: μεταφρασθεντα (λατινις·:) ετι (τημειωμα- <π κα: π ίνα·;·, ν επαν η^εντα 'ΐω. Δομίνικο ν φο·);, κα: πρ^ιμιασθεντα υπ-ν Καο. Βενε&κτου 'Ασί'ου (Ηβδβ) βιίλιοφυλακο: τ^>ν εν τη αυτοκρατορική βιβλίο. 0η κ η 'Ελλην. κα: Λατ. κω^ηκων , Παρισ. ιΚΐ2 ε/ς 8- β<5 σδλ. 3ι6> β'κ της τυπογραφία; 'ΐ. Μ. Ε 6*6,5 α ρ τ ο ν. ( Η 'έκίοσις ενός "Ελληυος Σ·>γγρα:ρέως , τοΰ οποίου τά συγγράμματα (θεωρούντο εχ πολλοί ω; μη σωζόμενα πλέον και χαμένα , είναι συμ- &ε&ηχός άξιοσημείωτον εις την ψιλολογικην ΐςο- ρ(αν. Εί'ί την επιμέλειαν τοΰ περιψήμου σοφού Γ,αλλου Β ι λ λ ο ο ζ ω ν καΙ εις τον ψιλόχαλον ζηλον τοΰ κυρίου €1ιοίίθιι1 - ΟουίίίβΓ χρεωςου- μεν την άναχάλνφιν τούτου τοΰ πολυτίμου συγ γράμματος , το όποιον θί'λίί χρησιμεύσει τα με- γιςα προς περισσότεραν χατάληφιν νΖυ χΏ&ίχων του Θίοδοσ/ου καΙ Ίουςινιανοΰ, των συγγραμ μάτων του ΪΙροκοπίου , κα: β!» ^ί'υει οληϊ τη; Ικαρία ζ τ·/)$ ί. κα; απο Χριςοϋ ΐχατονταετη- ρίύος· θίλομεν δοκιμάσει νά ίώσωμεν εν βρα- χυλογία περί'λ-^ψιΐι τ·/)ς βιογραφίας και των συγ γραμμάτων τούτου του σήμερον κατά πρώτον παρρ/,σιαζομενου Συγγραφέως· 'ΐω. Λαυρέντιος ίγενντθη τ£ 49° * ν Φιλαδέλφεια τ ης Λυδίας } όθεν και Λ υ δ ο ξ επονομασθείς, βπο γονείς πλουσίους, οι όποιοι, καθώς συμπεραίνεται, ν^ιώθησαν χαΐ αξιωμάτων τινών της πολιτείας' σπουδάσας δέ τω 21 έτει της ηλικίας τα συνετισμένα μαθήματα. ΰπη ^ίΐ) εϊς Κωνςαντινούπολιν , 'ίνθα συγκατελέχθη εις τόν αριθμόν τών σηχρεταρίων του παλατιού. Έϊ- ταΰθα έσπούδασε την φιλοσοφίαν παρα τινι μα- θητη του Πρόκλου, ονόματι Άγαπίω ' και μι τ οΰ'πολυ τον ν^ίωσεν ό Ζώτιος , επιβάτης του πραιτωρίου , μεταξύ των "λοιπών αξιωματιχωυ του, χα) ο Λυδο'ς εδειζε τοιαύτην έπιτηδειότη- τα χαί άγΐλοκερδ·Λ χαρακτήρα , ώςί ήξιώθη ανω τέρας τιμής. Κατα τον αυτόν χαιρον τον κατί- πεισεν ό 5εΐος του Άμμιανός να \α§η γυναίκα τίνα με προίκα πλουσίαν. Ό Λαυρέντιος τ·/,ν επαινεί ως ωραία ν και πολλά σωψρονα. Ό Λαυρέντιος κατάντησε τέλος πάντων να χειροτονηθη πρωτοσηχρετάριος τοΰ επιςάτου του πραιτωρίου , άζΐα η οποία αέν ύπτρχε μεν πλίον, όμως έίι'οετο προς άνταμοι&ην ίκείνων, οσοι ε~· ύούλευσάν 4θ χοόνους εις τάς χαντζελλαρι'ας τοΰ πραιτίύρίου. "Εως τ ώρα υπήρχε» ν) ρηθείσα ιϊί'α πολλά ε~ιχερ$γς } 'άλλά [ καθ' ν,ν ίπογν,ν εΐγεν κυτηί» ο Λυδοξ , έσμικρύνθ·ψαν αύτν\ς το είσο- οήματα πολλά όια τα δδι νά τοΰ πολέμου χαΐ μά- λιςα §ιά τας καινοτομίας τοΰ 'ΐουςινιανοΰ } ωςε παραπονείται παρίας ο ΛυΟος, όταν συγκρίνη την ε'όικήν του τύχη ν με' την τύχ^ην των προκα τόχων του · τέλος πάντων , ε^ω/.εν αυ'τώ ό αυ τοκράτωρ 'ΐουζιν.ανός αόίιαν δί ενός έπαινετί- κοΰ 3εσπίσματος νά παραιτηθη από ταύτ·/,ς της επιπόνου υπηρεσίας, και ούτως ίζν-σε τάς λοιπάς