βάσιν του εμμενέτω τις .εις οσα χέ- χτητα ·. (ιιΐί ροδδίάβΐίδ'), με κάποιας όμως μεταξολάς (οΐχιλ.χ.αί άλλαγαΐ), αναγκαίας ίσως εις τό νά ψυλάττωσιν εις τα συμβιβαζό μενα μερί) ασφαλείς έχάςου τους τόπους, εάν, λέγω, δεν εςεργε, δεν ή'δελεν αρα προχΰφη τότε η' άπονε'κρωσίς της π ροθυμίας χαί του φ«- λοπολέμου τ. νεύματος των Γ άλλων; Ε| έναν τι'ας δέ , εαν ημείς έπεχειρούσαμεν , η χαί ι- νομιζόμεθα μόνον, οτι Βέλομεν επιχειρήσει χαν- έν αποβλέπον προς τατ.ν.νωσιν της Γαλλίας, ϋαί επομένως- προς ιξαχολούθησιν του πολέμου, εάν η'ρεΐς έπεχεφοΰσαμε,ν .νά ίίςερη'σωμεν, το Ταλλιχον έθνος από όλους τους χαρπούς των άγ&νων χ«« των από . είκοσι χρόνων νικών των, θελε! πάλιν άναζωπυρηθη μεταξύ αυτών■ εκείνο το πνεύμα, όπουδιενήργ-ψεν 'όλρι ταύτα τά τε· ράςια,Βέλομεν χατα%·ίρει τον Ν -α π ο λ ε' ο ν τ» αίγχν ώς ουδέποτε, και τότε. θέλβμεν εχει να δι-χτρέςωμεν εχεΐνο πάλιν το ςάδιαν, όπου διε- τρέξαμεν από 179^· ΓΑΛΛΙΑ. II α ρ ίσιο ν, τή' 2. Ιαν. ΧΘε'ς εδίχθη- βαν ό αυτοκράτωρ χαί η' αύτοχρατό : ρισσα με μεγάλην παρβησίαν όλους τους διπλωμαπχόύς, άρχοντας χαί μεγιςανας. " Π Ρ Ο Χ Σ Σ ΙΑ. Βερολίνου, τη 5· Ιανουαρίου. Προχ- Ης εμίσευσεν εντεύθεν εις Μ ογ ο ντία χο ν -ό άρχιςράτηγος Ο υ Οι ν ώ τ. Ρϋ Σ ΣΙ Α. Είς εν Ύωσσιχον πρόγραμμα άναγινω- ■σχομεν περί τη; εισόδου των 'Ρωσσίκών ςρα- τευμάτ'.ύν εις το Σ μ ο λ ζ ν σ χ ο ν τα άχόλουθα. „0 ςρατηγός κόμης Π λ α τ ό § ειδοποιεί από της Β. (17Ο Νοεμδρ., οτι, ελθων τ% Δίκ τψ καίι' ημάς άξ%ψ τ5 νεα 3. (15.) Νοεμίρ. πλησίον της πόλεως του Σμολενσκου χαί μαθών «πό τους φυγόν- τας έχ της πόλεως, ότι ό εχθρός εχυρίευε το λεγόμενον προάςειον της Πέτρου πόλεως, επρόςαξε νά πολεμήσω® παρευθύς τον εχθρόν με τη!/ άρτιλλερίαν των π αρά τον Τ άναϊν χοζάχων. Ο χιλίαρχος Κ αι σ. σ α ρ ό §, οςις άπέχρουσε με τους χυνηγοΰς την έχθριχην σει ράν, ·άπ εδίωξεν οξέως τόν εχθρόν εις το προ- άςειον. Ο ενοχλοΰμενος εχθρός, βλαπτόμενο§ πολλά από τά χαρτάτσια της εις λόφους ρη θείσης άρτ'Χλ-ρίας, έ'ψυγεν εν αταξία προς την πόρταν του χάςαου. Εν ω οΓ κοζάχχοι χαι οι χυντΐγοί ήσαν παντελώς κύριοι τοΐί προαςείου, εξήλθε* ό εχθρός άπο το χάςρον έχων εννέα χανόνια, εις δύο φάλαγγας, επί σχοπψ του να χυριιύσ·/) πάλιν τό προάςειον · ομως ωρμ-ήσαν ό άρχιμαάό ρος "Άουτ εϊν ιχ ό $ ό β'. με τούς κοζάκους χαI ό χΐλίχρχος Κ α ϊ σ σ « ρ ο Θ με τούς κυνηγούς εναντίον, χαίτρεφαντες είςγυ- γψ τό πεζικό·,·, εκυρίευσαν τά κανόνια. Κατά τούτον τόν τρόπον εχυριευθη τό προάςειον, χαί με τό σκότος της νυκτός επαιισεν η' μάχη. ,,Τη ίε 4· ες·«3η ό εχθρός όπισθεν τώνόχυ- ρωμάτων ενεδρεύουν εις την αριςεράν όχθην τοΰ Βορυσθε'νους, εν φαί φάλαγγες του άνε- χωρησαν κατά τάχος άτ.ό την πόλιν. Τότε ό 'ρα- τηγός κόμης Π λατ όί, προςάξας νά ρ'ίψωκ χανόνια χαί νά χράζωσι χαίροντες χοΰρα διά. τήν ΰγείαν τού μεγαλειοτάτου αύτοχράτορος, δοξο- λογίαν άνεπεμπεν εύχαρις^ριον προς τον παντο κράτορα θεον, οςις ενισχύει αυτούς μαχόμενους υπέρ πατρίδος χαί μονάρχου. „0 οε' έχβρός άναχωροίν ά~ό την πόλιν, ϊ.ατεχρημνισε με το μπαρούτι τάς εις μεριχά μέρη του χάςρου εϋρισχομένας ύπωρυγάς (λαγούμια), δια το όποιον χατεχαπ αί'οο: των άντιχού του ' - ,' 1 . , 1 προαςείου της ΙΙετρουπολεως ευρισκόμενων οι- Λ -«ν» κοσορων. Ητας αΰζίον Ε(γΐήμςξ)ζ να ειώβετχι.