— ( 2ϊ€ ) — του Πλ«:α , Χ:λί χαΐ Περοΰ 3ίβ να μείνη το Ε'. 'Αμψότερα τά-αλληλέγγυα μέρη έγγυ'Ζν· ρηθέν ςρατίυμα χαφον 'ετι $ι(ύρισμ·υον εις ίο ται άμοι&αίως την ανεξαρτησία» της συςαθησο- Ήίροϋ , χαί τότε πρέπει να σαμγωνησωαι περί , μένης έν Περοΰ πολιτείας, εΰθυς όποΰ ή μητρό' τούτον ίίιβιτέρΏς οί ίίληριξοΰαιοι ςρατηγοί, η π&λις (Αίμα) έλΐυ9ερ®9-η. μινίςροι τοΰ Χιλί χαί Βουένος -"Αύρες μι τήν ς'. Ίϊ παρούσα συνθήκη $έλει ϊΛί*ορω9« εΐς ίίσαχΟεϊααν έν Αίμα &ιο ! .χ·/\αιν , μι συμψύνίαν $ια;'ςημα 6θ ημερών υ'ϊβ τοΐί ένοοξοτάτου πρώ- νμ'Λς τον νά ςα\ώσιν αϊ συνΒηχ,αι εις τας §ιοιχη- του διοιχηταΰ των ηνωμένων επαρχιών. του Πλβ- σεις τοΰ Χίλΐ χαί Βουένος· Αΰρες εις έπιχυρωσιν. ψ», χαί υηο του ίνίοξοτάτοα «ρωτοι» λοίχητοϋ Γ'. Δ:β να άπομαχρυνβν $έ ηαβα άψορμη της πολιτεία 5 τοΐί Χίλί'. ψιλονιιχίών μεταξύ αμφοτέρων των άλληλιγγύ'ύν *Ε3ό9ν| χαί ύπεγράιρη Ιν τη πάλι: τοΰ Βούέ- πολιτειών και Τνς νέας αυςαΟησομίνης εις το νος-"Αυρίξ, τν? 5. Φ ε§ρ. 1819. Πίρο·! πολιτεία; έξ αιτίας τών εξόδων της προς ζεπονχαι αϊ ΰπογρα^α:.^ έλευθι ρ'Λαιν ςαΧείαης εκςρατίί'ας , *βί επομένως ; ; &« να μη εχωσιν οί έχ9ροί ττς Άμεριχής χρή- Τ« 29. Μβί'&ο ίψθαβιν εις τ*» ΛόνΙοαν, φασιν τοΰ να άπο§ί$<ύσί ταιηψ «ρ» . ΐκςρβηιοκν εζι·ςρίγ*>ν έκ Γερμανίας, ό πρί'^ψ Λ δ ο π ο λ- (!{ αχοιιους αίσχροχερίιίς , ταιι; όποιους όέν τρί· .§ος έχ ΚοΖούργ. ψουαν άμ^ότερα τα μέρη, ύκογ.ρενΰνται άμψό- Κκτα το? ί| άγ. 'Ελένης άκο 4> Μ«ρτ. ί «ρβ τα αλληλέγγυα μίρη να μη.γενη περί τοιί- ίνί»«ί$,, ο Βοναπάρτης υγίαινε μεν, όμως του τοΰ πράγματος λόγοί } έα>ς οά 3ιβ&}·0»- $$» ε'ξηρχετο ποτε από τ?,ν πίρεοχψ το» χαΐ σι να νυνίιαλιχβΐύαε ΐΜρί τούτου με την ά&εξάρ· ~ <τζανί(ος εχ της &/%&$ τοο* ·Ιή» ^ίλΐι Ίί χοτ Π)το«» της Αι'μβς , χαί ε»; τοΐί χβϊ 0'}ίίνα τρόπον να 1$ή τον ΰιοϊχητην ( θ4$βΐΰν ίίςερ&ν όμοι'ΐύς δε'λει πολιτευθη τα ηνωμενον ςρα'- Λόβι)* ■ οςίζ ■ νιΐΰςΐ ήλ9ε πάλιν μίεριχαΐς ψοραζ$ τείιμα οίίτΐύς, ώ·5 πρέπει εις τον σχοπόν του τοΰ χαί η.ξι ου να τον επ-ισχεψ®η. »α υπερασπΐζηται χους εγκατοίχους χαί να μη Τ θ σχείιον νόμ6υ: } το όποιον έπρα&ληΟη εις τους μεταχειρίζεται ε'χθριχ&ς. Περί τούτον ολβ» το" Χατω παρλαμίν το» £ια να έμπο^ίζν) το«? 'Αψ· Βϊλουαι 3»®«ί άμγότεραι αί §ιοιχη<ιεις εις τίΐϊί ^«οϋίόπήχο'ο!;; ά«ο ταΰ·ν£ ·εμ€αίι>β>αιν εΐΐςρ*· ςρατηγοΰς τ(ύν τας αναγκαίας προςαγάς. τούτιχήν -δοΰλευ&ιν ξίναν πολιτειών , ετυπωθη Δ'. Οί λογαριασμοί των ·ΐξό·$3α» τοΰ προς ίια προςαγης τοΰ ΐί-αρλαμε'ντου· 'ΐίοα ίί η ·ια- (λευθέρΐύσιν ςαλεντος ςρατεύματος χαί τοΰ ςό- ρι'ληψις αΰτοΰ. Το πρώτον άρθρον άχυροΐ τας \ου τοΰ Χιλΐ τοΰ γέροντος αυτό εις το ΙΤ-βοΰ, απολάβεις τοΰ παρλαμέντου ι~ί τοΰ 9· * α '- 2,9· αγ' ·%ς ςιγμης ε'χπ-λειίσει οίτος ό ςόλος ε'κί του- χρόνου Της βασιλείας Γεωργίου τοΰ Β., χαί τ ό υ τω τω σχϋπΐύ- εις τον είρψαΐον Ώχε ανον ·, 3«- 9· Γεωργίου τοΰ Τ'· Δυνάμει ι οΰ δ. άρθρου, λουσι βλη9ΐ) παρά χ&ν μινι'ςρΐάν η· άγίνχ(ΰ» *«!» ϊχαςος, οςις εμ&η εις ίοόλιυβιν η τολμηση να ίαηιί'αααν του Χ:λί χαί Βουίνΰς-'Αϋρες ο« οψ<» χαταπείση άλλον εις ίη&οβΐ» τινός δννάμίας » τν)5 άνεξαρτνταο ^ΐοιχήσε'Λς της Αι'μας, χαί &ί- ιιρι'γγικος, πολιτείας, άποιχΐας, εν αργίας ν μέ λει οι>μφ®νηΒ·2οι μ»τά της τελευταίας ή κλήρα· ρους επαρχίας, η έθνους, υ ανθριόπ'-ον εχόν- ·$η9θμίνη ποσότης , αί £ιοριαι χαί ο τρο'ττσί τί\ς των η διϊσχυριζομε'νων έχε» τάς ηνίας τηςΰιοι· %ληρ·ύμης. χν'σϋ*);, χωρίς της κροίπαρχο^της αδίΛί του