4ο «•ων , ν| όποια υτ τερασπίζεται Την άνεξαρ- τν,σίαν 4, ςερεοϊ την ελευ^ερίαν , πριμαν- τευιται Την ενδαιμονίαν Της &ϊ>ρωπης, % προπαρασκεύαζα την αξίαν αντιμι^ίαν άντ 1 των Τόσων κατανικηίέντων κινουναιν &, ταλαιπωριών, ,,ΤοίΗτφ τρόπω κατ έπαυσε ν ο παντοέΰ- ναμοςτηυ σν^φοράν, έό'όξασε την φΧτάτην -^'/χων πατριό α εις ολας τκς /χεταγενεςέρ^,ς, αντα/λϊί'ψα; νΐ;χάί ως επεΰόμ.ει η καρ- ό'ία /Α»ί. ,,'ΐίν ω /αϊτ' ίΰ\χ€ιΙας ενχαριςΐίντες εκ βα9ας καρδίας τον κυριών αναπεμπομεν προς αυτόν , τον δοτηρα πα»των των άγ»- ,&άΐν, τας προσευχάς ημων, προςάζομεν νά ■γενωσιν εις ολην τν]'κ επικρατειαν ημων ίοξολογίαι προς Τον παν.ικτίρμονα, (αεόν, ονΤες πληροφορημένοι , οτι η 'ϊωσσία. 3ΐ- λίΐ χ£/5*ί·ί γο^ΟΑΧίΤίϊί εμνροο3εν τί 3ρόνν ΐί Παναγαίβ δακρυα χαράς." 'ίδούη εν 1 ίαρισίοις, εν 'ετει ατό μεν ®εογονίας τω χιΧιος^. οκ,ταχείτκς:,.·; (ί^χατω ητετάρτω , 1 8. ΜλΪβ , τ>[ς <5ϊ ψιμετερας βα σιλεία ς τα δέκατοι τεταρτω. 'ΐην Ιδίαν ήμεραν έγεινε πρός τνΤοις εις την /Αίγαλ^ν ίκκΛ^σ/'αν το Ισαα/. <5>|- μοσία δοξολογία, οπα παρευρίσκοντο -η καισαρικη Μί^αλίΐΒν»|< της (4 μνίτ^/Ο χ, *ί λοιπή συγγένεια, λ. ττ'/λϋ τλν]ί'·ς αρ χόντων λ λα2, ΐϊ, κατά τ>)ΐ/ γονυκ-λισιαν «ίριφ^κισαν 3ο3 κανόνια,. (_Δια γινομέναςΤινας διαρό&σ'.εις ί., μ.ε· τα€ο\άς εις την μεγάλων έκκλησίαν τα Καζαν, εγινε κατά ταύτα\ν την νιμέραν η δοξολογία εις την μεγαλην έκκλησίαν τα 'ΐσαάκ. 'ΐΐς τόσον , τϊτο το απροσδϋκητον συμ£ε-§ηκος είναι πολλά αξκσημείωτον , έπειδη κατά ^αύτν,ν την ευχ.αιρίαν της ε- ορτης τ? πλέον ένδόξα εϊς την φιΚτατίήν τ« μεγάλα Πέτρα 'ΐωτσ-ίαν % εις τ<ν ά- ξιον Λντα ίίαίοχον συμ€ε4ψίοτος, κρο- 5 ·«« σενχα) ι(ρίς ,5ιον ιυχαριςίήριοι άνιτ/ίμψ· «τησαν μέσα εις τον να,ον, όςις εκτίο5ν, Κρος ανάμνηση/ των γενεθλίων τα μεγά- Χα Τϊέτρα, ΙΙοΤος άρχ &έν ενίυμεΧτβ,ι τον καιρόν, Ζτ-ε ΐΐέτρης 6 μέγας έιατρί£ων εν ΙΙαρισίοις τω 171 7 - > Ήαρα\α·€ων εις τάς άγκάΧας τα τον τότε ανήλικοι,> βασιλέα. Της ΥαΧΧίας, Ααίίοβ'ΐκον τον ΙΕ. ε'ικε τύςα^ιοσημειαιτας τίτας λόγας. ,,Τωρα έ χω εις τάς αγκάλας ο'λν,ν την ΤάΧλίαν. "Ομως εκείνο, ο-κζ τότι ο Πέτρος εϊτ.ίν εν- νοίν άντ'ι τηςΤαΧλία,ς τον βασιλέα αυτής, εκΊΐλήρωσεν ο Αλέξανδρος τώρα ττραγ- ματιωέ'ωζ.) ΙΤΑΛΙΑ. Β ι ν ε τ ί α, τί/ΐ 11. 'ίκλ. 'Α-κό ο\ας τάς 'ίταΧικάς επαρχίας, 'όσαι είναι ΰιτό Την έξασίχν των Ί&αισαρο^ασιλικων, ε'/.ι- νηύησαν άνες&λμενοι εις Βιενναν, έια ι·χ Ίΐροσ&υνησωσι τόν Μοναρχην των, % νά ϋει'Ζωσι τ^ν χαραν των §ιά τήν ένωσιν των επαρχιών των πάλιν μέ την Αζςριακην ε- πικρατιιαν. ΓΑΛΛΙΑ. Ύό ΉαριοίόΤις έφημερις γράφει τ ά- κόλχύα. ,,Οί φίλου της ησυχίας % ευτα ξίας χαίρασι πολλά παρατηοαντες , οτι τά πνεύματα καταπραΰνονται επαιοίητως , % ότι η πΧηροφορία τβ ότι πρέπει νά Ινωίω- σι μέ τόν βασιλέα., ο αριθμός των «- "ληίως !§ρονηντων τα τα βασιλέως α,ύζα.- νει κ.»ί' ήμέραν. Καί τωόντι το φέρσιμο» της διοικήσεως είναι τόσον φρόνιμον, τό- ■σον μέτριον κ εν ταϋτω ςαίερόν, ωςεπρέ- πα νά ίχνί καλόν αποτέλεσμα. Και μ ο- λο» οττκ α ι ίυσκολίαι των πραγμάτων της μοναρχίας είναι πολλά1, %, έπρεπεν ί'ξ άπαντος νά γένωτι πολλοί περιορισμοί αξιωμάτων κ, μι&ων, ίιά το οπ€ΐα> πάμ-