ΡΗΝΟΪ ΣΓΜΜΑΣΙΚΑΙ ΠΟΛΕΙΣ. Τ« ϊ . "Ιαν. μετά το γεΐιμα έχινηίη όσιι- ζϊ)ματάρχη; , κόρο; Γ ρ ε ν ι έ ρ (έ'χων ώς 3ο,θθθ άν0ρώπονς) με το ςρατάπεδόν του α πό το Νυρμοέρ}», και θέλει περάσει δια Βαμίερ^ης, Λειψία;, χτ. Τ£ 25.Δεκ. επε'ραβε ίιά Στοκττ^αρ- τ ης ό χαι&αροαυςριακός φελδμαρσιάλλης , χο- μης Βοόδνας, ερχόμενος από Βιέννης χαι πη^αίνων εις Π α ρ ί σ ι ο ν. — Τή 31. Δεκ. 1812. επέρασαν άά Φρατγγοφονρτίον ό Λ ω ρ ι ς ώ ν, ΰπ«σπίςης τον βίτοκράτορος, χαί άλλοι τινές. ΠΟΡΤΟ ΓΓΑΛΛΙΑ. Κατά τάς έχ Λ ο ν ί ρ α 5 τελευταίας ει- δψεις, ευρίσχετο τη 25. Νοεμδρ. γο ςρκτό- πεδον το5 λόρί Β ε λ λ ι γ γ τ ώ ν εις Φ ρ ε- »έ ϊί α ν (οτλι τ9εν τοΟ' Κ ό α). Κοζάχχων ίθνογραφία χ ατά τάς έ^ημερί^ας τοϋ Βερολίνου. Οι Κοζάχχοί χατοικούσι τ« μεσημδ'ρινά με'ρη της 'Ρωτσίας, τη; πρώην Πολωνίας και Οώφαΐνης» *αι λαλοϋΦί την 'Ρωβσιχην &ά- λεχτον μεμ£)>μένην με Πολω νικάς και Τουρχι- χάς λέξεις. Αίτοι χατά^οντα: χυρίως άτ.ό Τούρ κους χα! άπορους φυλάς ταρτάρων, σχημα- χίζονσι χατα το ~αρίν ιδιαίτερο ν ί'βνος, χρη- βιμευοικπν εις το 'Ρ^ντσοίον ςράτευμα ώς ψϊ- λα? Λ/νάμεις, και συνίςανται εις μεγάλα: πούλ- χια ήτοι τάγματα · ευγενής η άνδράποδον δεν υπάρχει μεταξύ αυτών, άλλ' ολοι νομίζονται αυνάδελφοι. Μόνος ο αρχηγός αυτών (χε'τμαν) διορίζεται από την Τωβ·<πχην ίιοίκηΐϊν κ α! λαμβάνει παντοτεινόν μισΟόν, οί δε λοιποί αυ τών αξιωματικοί χειροτονούνται κοά χαδαιρουν- ται άπλώ; χαι ώς 'ίτυγζ. Ο κοινές χοζάχχο; πρέπει να εχη εξ «ί ων τοκ άρματα καί άλογον, χαι μόνον εν πο λεμώ λαμβάνει τροφάς, μπαρούτι, μολν&α και δύο φιορινιών ζ5 γροσιών) μισίόν μψιαΐ. ον. Ύοπαλαι οί αξιωματικοί αυτών δεν εϊ^ον χάνε'να βαθμον εις το ςράτευμα, εις τρόπον όπου ημπορούν να συγχαταταχβωσιν εις τους 'Ρκχγ σιχούς αξιωματικούς κατωτέρας τάξεως , όμως κατά τους νεωτέρους χρόνους 'ελα&ε το πράγμα μεταδολην Τίνα. Τοίτο το εΰνος συνίςαται χαΨ 'όλας τάς φυλάς εις 7 00 > 000 νχεδόν μάχιμους άνδρας, οί όποιοι οντες διωρισμένοι νά φυλάττίΜΐ ιχ απέραντα σύνορα της Ρ ιατσίας από πασαν εϊσ- δρομην των Ταρτάρων χαι άλλων αγρίων φυ λών, ζωσιν ως ε'ίς πόλεμον παντοτεινόν, χα! χαθείς αυτών από 18 εοος 5ο χρόνων είναι ςρα- ηώτης, χαΐ πρέπει να τρε^η το αλογόν του έξ ιδίων · πλην ημπορεί νά φορη δπως θέλει, όλοι εχο««ν άχόντία ζρ.σφάχία), πλην άλλος μεν έχει χαι σπαδι, άλλος δε τουφέχιον, και άλ λος πίζΐύλιον, άλλοι δε ε χούνι χοντά τουφέκια, η μόνον β έλος χαΐ τόξον. Η" μάςιξ αυτών ζτο χαμτσίχι), την οποίαν μεταχειρίζονται όχι μό νον δια τά άλογά των, άλλα καί εναντίον ε· γΒρχν αόπλων, είναι πολλά τρομερά, εις τρό πον όπου οί αρχηγοί αυτών δεν προζάζουαι , χοΰως εις την λοιπην Ενρώπην, μέ τόσπαθίον, άλλα με την μάςνγα. Οί χοζάχχοι χατοιχοΰσι χωρία ιαχυρίύμέν» πως, χα? ζωσι τ ρέφοντες άλογα, η χαί γεωρ- γοΰντες, οπου δυναχόν. Τά άλογα αυτών είναι μεν μικρά και χβχόσχημ», πλην άξια του νά περιπατήσωσιν εις μίαν η'με'ραν ι % έως 15 μ - λια. ΟίΚοζάχχοι, συνειθιβμένοι εκ νεαράς η λικίας εις τάς ταλαιπωρίας χαΐ εις τηνόλί^άρ- κειαν, ζ'Ζαι πολλά οικονομικά, έν δε πολέμια αγαπών! μάλιςα νά άρπάζωσι χαι νά λεηλχ- τώσιν· 'όταν ημπορώσιν, άγαπωσι νά λαμ&ά- νωηιν αιχμαλώτους, προς τό όποιον χα; φέρου· σι μεΤ εαυτών ώς έπιτοπολύ 3ηλυά;' είςςρα· τιωτικηνεΰτ αξίαννάτούς υποχρέωση τινάςδέν είναι σχεδόν δυνατόν, μ ολον οτι η' διοίχτρις ηγωνίσθ·/), διότι τό πλήθος αυτών είναι παρά πολό, καΐ >3 ί»άη«ί δεν ημπορεί νά τοιίί <&·