— ( 7 ) — χόντων οικίας, φιλότιμου,μένων νά εχωσι τέκνα, όίζια της εΰ- κΧηρίας και εύκλείαςτων. Ύωανη , όςτις σκεφΰ^ το ιίραγμα ωριμώτερα, νοίΐ τρα· * νώτατα, ότι αλλο είναι ή πολυμά$εια, και άλλο η γόνιμος δύναμις καί εζις το^ συςηματικως, ειΐμεϋόδως κα) μι τάς δυνάμει; τον διδασκομένου αναλόγως δίδασκαν κα) μεται δίδειν τα καλα , το οποίον μόνον δύναται να επιτάχυνα την πρόοδον της χρηςομαύείχς. Οίεν έσυςάΰησαν κα) άλλαχοΰ μετα$φ των πεφωτισμένων είνων , χ,α! ιϊς την οποίαν δια- νρ!€ομεν λαμπράν ΜητρόποΧιν, σχολίΤ α. κα 2 μαίι \ματα Πα«· δαγωγικης, οπου παραδίδονται ή 3εωρία κα! πραζις ευμε. 3οδου παραδόσεως των ο σων τις εμαίε μαίημάτων, και οίο" ειπείν η πλασις *α) μορφωτις των διδασκάλων. Αλλα τοιαύτα καταςήματα σχολείων και μαίημάτων δεν γεννώνται, οΰτε λαμβάνουν εκ€ασιν, εϊμν, όπου την ιδίαν κα,) πληροφορίαν του πολυχρρίςου τούτου πράγματος κα) μα·> 3ηματος συντρέχουν τοσαι αλλαι ευτυχείς περιςασεις, ανε· σις, τέχναι, έπιςημαι, ίσοαν ήμιΤς ακόμη ςιαοι. μεία ι κ«< Των οποίων μη δυνάμενοι οί ημέτεροι φιλομαάείς ν-οι να γί· νωνται κατ οίκον εγκρατείς, άποπτΰοντες τότας οΧεόρίας προλήψεις, νικωντες μυρία εμπόδια, περιέρχονται τάς 'Ακα* δημίας κα) τά Αΰκεια της πεφωτισμένης Ευρώπης, 3\ι€ό- μενοι και κακαυχου'μενοι, δια νά σνμπληρώσωσι χατά Το δυνατόν τό εΧΐΚ,ηπον' άλλα ςερούμενοι, ώς έπι τό πλεΊςον, των αναγκαίων ΐγοίίων , βιάζονται νά συντέμνωσιν, οσον τό δυνατόν, την πιρίοδον των μαύηματων, £ιά να επιςρ ε» ψωσ"« ταχΰτερον νά δραχίωσι κανένα πόρον του ζ$ν , ως α' παραιτήτως άνα γκα'ΐον εις τάζ περιωρισμέναςτων α φόρμας, και εις όσα ο'ίκοίεν φέρουν εις τούτο χρηματικά με σα, η να προςτρΐχωσιν εις μέσα ανάξια, και άνεπιτήδεια εις χρηςο-ι μάίειαν, μ») δυνάμενοι · κα! επομένως μηδε φροντίζοντες κοινώς ύυδε καν νά γνωρίσωσιν , ότι'είναι, καί όποΐα είναι τά παιδαγωγικά σχολεία και μαίήμαΤΛ των τά καΧα τε· Χειοποιούντων γειτόνων ημών. 'Βκ τούτου >5 των ημετέρων διδασκάλων, ως επ) τό πολύ, ατέλεια, κβί ΐκ ταύτης >5 'έλ- λίιψίί της επιδόσεως των να$ αυτών διδασκομένων* νι απώ λεια του εν άνίρωποις πολυτιμότερου πράγματίς του χροψ νου ζκαι χρόνου νεότητας, τόν όποιον βνδίν άναπληροΌ, καί