~ ( 850 ) ~ I τά κατα Τον'ΗΧίίίωρον προΧεγόμινά του. ΐυμφωνουμιν ο μας και ν,με'ΐς ο τι και>ε'ν , ουδέ το παραμικρον τν\ς 'Ελλ^νικ,ίΐς κβ.1 Λατινικής φι ΧοΧογίας δεν τρένα να αφί&5 » "<* άφανισΨξΙ. 'ο Χαρδόνιος (ΟιβΓίΙοη Ιβ ΒοοΗείΙβ) ^ύεΧνισι να εκδώση τον Νι- χνίταν. Μετά τον 3ανατοντου, ήΧύεν εις τάς χείρας του Ββ* Γοη 8. «1β δβε^. αντί^ραφον του μακαρίτου ΜορεΧΧου απ ο Τον ΒίνίΤοςόν Κωίιιχ.α, ίςης ίίνα» τω ονΤ/ νεώτερος, άλΧ'ό μως ΤιΧειοΤερος αΚο τον Παρισιακον ,οςτις είναι γεμάτος χά σματα. Κατά ταύτα τ« £ύο χειρόγραφα,, αΧΧά με αναγκαίας διορίίωσεις των φανερών γραφικών σφαΧματων, έζεδοΰη το κείμενον τοΰτο. ,, Ποίησις Κυρίου Νικητου του Ευγενιανοΰ *ατα μίμηση του μα.καρίτου φιλοσοφου του Τίροδρόμου", ('Ε·*ΐΐίνί ούτος είναι ό τίτΧος του συγγράμματος εις το Παρι- σιακον Χειρογράφου, αδίκως το αποδίδει το ΒενεΤικον εις τον Θεόδωρον Πρόδρομοι/). Μία έπιςοΧη του Νικι^του ( ιτρος ερω μένων γραμματικών), ε'ς Την οποίαν αναφερει ο Ίδιος ταύτη» Την μυύιςορίαν ώς "ίδιον του ποννιμα , είναι εις τον II. Τομ.. σ. (5. εκδεδομΐνη άπο εν χειρόγραφον των Μεδίκαν , (εις το ό- ιί'Λί ν ευρίσκεται αυτή ν\ έπιςοΧη περί το τεΧος των τραγωδιών του ΑισχυΧου) με μίαν εισαγωγών Του Κυρίου Φούρια. Κων- ςαντ'ίνος Μανασσΐς, γνωςος μεταζυ Των βυζαντινών συγγρα φέων δια του Χρονικού του, είχιν ωσαύτως εννέα βι€Χία πε ρί του έρωτος του 'λριςάνδρου και Της ΚαΧΧιόέας γεγραμμε- να , τα οποία ομως δεν διισω()ν\σαν. Μακάριος ο Χρυσοκ ί'φα- Χος εΧα£εν απ* αυτά τινά γνωμικά εις την 'ίοδαινιαν του , κ%1 ταΰτα είναι, τα οποία ο Κύριος Β. προσύετει εϊς τον Νικιόταν, απο εν εκ Του βενετικού Κωδικός χειρογραφον του Κυρίου Βοββη^βΠεη. Το υψο; τούτου είναι τμ ονΤι εξοιδα7νον, μ ο· Χοντουτο καΧΧίτερονπαρά το τα Νικήτου. Κα ι εις τά δυο ταΰ τα ιυ'ρίσκουσι ποΧΧά νέα βοηύημα. τλ οί Των ε'ΧΧ^νικων λε- «IV θιοίο!?οιι το? Πρ^ρ'μ,ζυ, *· τις ί'ναι γυμνός ΛαντακΛίπν Λκί χρχιχι}ν «ίίτίη»ιν τοΐχαλοί". *Αν λοι«Αι αυτη η χιύ τι; ίίν βι'νϊΐ ϊικχίι, (το οποίον μονον ο ««ιπιχίτασιν άπηροχαλας δύναται να τ: ίί'πη) ίκαιοτίρον »<ν«α ν« χατηγοονίδ'ϋσιν ο! Γερμανοί 5ΐ»?ϊ τ\ Κβραήν, και ί'.ο'τι «ντο! *ρ®τ6ΐ βχαμ.Μ> ταΐίττ,ν την χρήκν, χϊ! ϊιοτι αυςηρέτεμι, ιΊαιίτ) τϊ καταίικα'ζουν «/; αήνί'ο λ η θην, ο ίβ' οίηοτ^βπκ μονον τους πολλών ά&αΥ άν&γχαιοτΐ χρεών ?Χ° ν ' ι»; β^ιονβνίί£το« βΛβ ττ/ν τμ/τοιι έχϊϊβιν, 'ο Μβτβ^^βςτίίί