-(»5θ- „"'Ω{ ιτκό\οιτο και αλλοί, ότις τοιαύτα γι ^ε'ζοι £το» οΰταΐζ (Σζ τιρ ό Α'ίγισ3ος „ Εοικότι ο λε£ρω" »Δ<α νά ίυρω» μεν ίί τν]ΐ/ αρχήν του "Ας, οΰτ» είς τό ιερόν Ευαγγελιοκ κρέιτει νά Κροσ&ράμωμεν, ούτε ε!ς τα ΚαΒ*. των λεξεων. Τούτο το" "Ας ιΐνα/ ιταλα/όν "Ελλ^νικον ϊι'ξ χρίσιν των Δω ριέων, κα) άναλογεΤ, μέ τό'ίΐς, των άλλων'Ρ.ΧΧήνων. Ιδού μάρτυρες 'Ησι/χ.' η Λς, αντί του, ίωξ, μέχρις ού' Αριςοψ, Λυσ. ΐ73· >>"Αί καμευ άκρατος οίνος άμφέτΤι/ιφρένας ''''Επίχ; *αρ 'Α^ιικ. "Ο τι ίϊ το ,η .Λί "ΑναΧο^ίΙ" τό'ίΐςτων άλΐίων "Ελλήνων, τό βε€αιώ\ιουσιν όλαιτου α! σνιμασίαι' διότι και το 'Ως λα/Α- χάνεται καϊ α'ντι του "Εως, και αντί του "Οττως ' άλλα τ/ κοι νό» ε χει τό 'ύς με το "Ας καρακΐλευτματικόν·, ίίοϋ, κα3ως οί παλαιοί εις εννοιαν ιταρακελευσματικήν ΐλεγον κατά το •κλάρες μεν ούτω ,,Φέρε όπως 'ίδωμεν. ή ,,Φερε ως "£ωμεν'' κατ "Βλλίιψιιι έε ,,Φε'ρε Ίδωμεν". παρομοίως λίγουσι και οI σήμερον "Ελλ^νίς, άκολουδοΰντες τους Λωριείς, κατά το κλήρις με'ν.,'ΡΧα άς Ίδωμεν.'* κατ ϊ'Χλειψ<ν £ϊ τον"Ελα „"Αί ϊέωμεν'" όμοιας £έ και όταν» λέγωμεν,"Ας γρά^ψ ελλεί. κει, ΕΙητέ αιίτω ας γράψψ ήτοι, °0κως γρά^Ί!■> "ίνα γρα^' ίιά τούτο κ αϊ υπογράφεται το κατ ό* ι ν του "Ας $μα ιί( τοιαιίτην εννοιαν. Το γράφουσι ίϊ έιαφόρως' το μεν'Βσνχίον λεξικον με τά 4'λίί και οξείας "Ας, το <$έ τον 'Αν3ίμου Γαζί μετά δασείας κα\ κερισνωμενης'Ας.*Αθανάσιος ο Χριςόιτουλος(ι") μετά δασείας μόνης "Ας, κατ εμε' κριτών -τρέπει νά προ- τιμήσωμεν Την του "Ησυχίου γραφή* , και νά τό ^ιλωμεν ' α'· διότι ουτω τό συνει$ίσαμιν' β'· προς έίακρισιν του, ' λ Ας, 3ήλυκοϋ άρ3ου. γ'. επειδή και ιτάλαι Ίσως ί'ψιλρυτρ ε$ει Αίολικω, τό οποίον φαίνεται, ρτι ν ί κο'\οϋ3νσαν και οί σή μερον. όξντόνως δΐ νά τό γρα'ψαιμεν, επειδή και εντόνως τό προφίρομεν. Το Να εις τό,'Εως νά ε\3<α"· και τατο/αυτα νομίζεται αΐίότινας, ότι είναι κατάμετά3εσιν αχό τον "Αν.' ο3(ν καϊ γράφουσιν ,,'Εως αν ίλ^ΐ)". ττιδανώτιρον όμως,ότι ϊΤν<»( μψ (ι) .^ίνλβ. Γ(αμ.· 48·