— ( 392 ) — Α'λ\' ""ως τις των ποιητών, άγανακτων δικαίως Διότι βΧεττει σ> ι\μ.ερον το ςήδιον κ,Χϊΐσ μ,ένον , Έ'ίνη' ,, ΣυνΓρι'ψαι/Αίΐ* Χοιττόν τ ανω'ρεΧις γραφεΐον , ,,'ί'.πειδη νυν , καίως καϊ συ το Χεγεις μετά Χυτής, „"θλως μετεμορφωίησαυ τα ηίη τα" των Γάλλων. ,, Αυτοί γαρ καί ΰπερ€ηΧην οντες κετιοΧισμένοι ,, Δια της Τί'χνι^ς , ως ιγοτϊ το γένος 'Μηναίων , ,,Ο ρί&ϊζ «αρομοιαζονσι νομίσματι άρχαίω , ,, Γ. % οΰ ο χρόνος καΐ αυτη ή χρησις α'μφ οτέρως ,,Ηφαι 'ΐσαν του άρχοντος συμ&Χον κα) ιίκονα. 5 , Α'Χλ οςτις εκ της φύσεως εΧα€ε το όψί 'νουν, ,, Λ ρ% σχ-οτη ανωφεΧως το Βΐα,τρον του κόσμου »,Κα1 τ άζ αύτου ΐΓολυϊΐδίΤ< και κιννιτάζ «ϊκονας; Ο υδοΧως. φ/Χί ττοικ) τά' η ©αλίΐα είσαΰόις Ευ^οκιμκσ» βι^αια ως-κερ 3εά μιγάΧη. Ομως αυτός ο 3ρΙαμ€ος , αιιτΊιΐ ν) ·3ίία Τίχι/^, Η Π{ αρεσκει γενικώς εις νάντας του! Χογίους, Δίν ειν ανΧως η νροσκαιρος της ευφυΐας Χαμ,ψις' II ρέπει προ πάντων ο σοφός ερμηνευτής Θαλίι'ας Το γένος τό άνϊρωπινον εντεχνως 'να διδάσκω ■ Ματαίως πας τις πονηρό( Την εαυτοΰ κ αρδίαν ΟπΧίζει δια 3ωρακος' ανάγκη δε αφευκτως Να ποΧεμήσνς κραταιως κα\ \ά κατατρόπωσης Των ανίρωπίνων κακιων το πΧηίος τό μυρίον· Π οΧέμει £ ίπ) μίτωπον . και νίκα (ζ εφόδου" Κα' ωςπερ άλλος "Ηρακλής αφανισον δί όλον Θηρία τα, παγκάκιςα, ιίοΧυκεφάΧους "ϊδρας, Κα! τους \%ςάς τους τρομερούς, κα! σώζεις την τί&ΤρίδΛ· Α" ν δέ των φαύλων κα) κακών η μι αρά φατρία 1" περισχΰχ, κα) τας σοις ε'φόδους άκοφευγχ » Σπούδασαν τί\·ε καν χυτά τά σφάλματα γενναίως Να' ίιορίωτ^ς των 3νητων κ αϊ άσίενων ανίρώπων* Κα! τα'τ' ο οίκος ο Χαμττρ ο'ς τίς κραταιας βαλϊίας Ε"ς« σχολίΐον αρετής , ουχί τίΐς ευγενείας. ,.τ. τ. λ.". Η τΰΐα·ντη α'να;σχυντος μω3θλογ/α ε'ξηλδε , Φ5'-ί, 8* ςοματος Ελληνο;, οςτι; ε*ς·ΐν ατο'γονος του Μιλτιάδου, του Αριςείδου, τοΰ Δημοσίένους! Σ*!/*· τον ΜϊΓβφρ·