— ( 441 ) — \ιν ιιίοί» όνομασ3ε)ς ΣουΧτάν Α'χ· μέτ, και τούτο τό χαρμόσυνον σνμβε- βηκός εΰηγγεΧί<τ3η εις τον Χαόν μι κρό- .17*01/ κανονιών» ΑΓΓΛΙΑ Α'όνδρα, τ« 3· Αογοιίςου. =50. 'ΐουλ· ήΧ3εν ο πρίγγι^-'ΐεγεν- Της, ενδεδυμένος ΧαμΚράν ςοΧήν> εις τό ανοι παρΧαμέντον διά νά £ ω πι/ι τ εΧος εις τάς συνελεύσεις του παρΧαμέντου. Η βασιΧική ύψηΧότηςτου, συνοδευομένηΐ α πό όΧους τους μεγιςανας της μοναρχίας και αιτο #ολλοιίί άλλους, «ν οΤί υπήρχε και ο ίου'ξ Βίλλιγ^ίΜν, εμβηκε Κε ρί τάς » ωρας ίίς το αν» παρΧαμέντον, και κα3ίσαντος ε π) τον 3ρόνον, είσηχ- Βησαν κα\ οί άνδρες τοϋ κάτω ΚαρΧα- μΐυτου , εκ Των οποίων ό ρήτωρ , εχων άνα χείρα; το εγγραφον χαρτίον, εν ω συγχαιρεΊτο ή ζητη.Βε'ΐσα χρηματική β ο·/,9 3εια διά το »8ΐ4 έτος, εκφώνησε Χόγον, ί'Γς τον όποιον, αφ ού παρέςησεν εν συν· τόμοι τούς αγώνας του παρΧαμέντου προς ίρύΧαζιν της ύποΧη^εως Του δημοσίου 3η- σαυροϋ, και τους αγώνας του ΑγγΧικοΰ ςρατεΰματος και των Χοιπίον συμμάχων, ο'ί Ζν κατεξωΧυ3ρεύ3η ή μεγίςη αρατιω- \ , '«? * ^ \ » ΤίΚΗ τυραννία > επτεν εν τω Τεχει τα α- ,κόΧου3α· ,,Τα κα3* ν,μας συμβεβηκότα δεν ήκο- Χού3ησαν την συνει3ισμένην τάζιν της Ίςορίας· η ' ειρήνη αποκατεςά3η να'Χιν· Το έμπόριον άνεζωπυρήΒη' 3ρόνοι ανη- γέρ3ησαν πάΧιν ' και έχομε ν τάς καλ- Χίςας εΧπίδας τοϋ οτι οί 'ίδιοι συμβου- Χάτορα χα! ή Ιδία 3αυμασία· σύνεσις, η όποια συν ενήργησε προς κατ όρ3ωσιν του μέχρι τούδε τεΧειω3εντος έργου> 3εΧει συνεργήσει χα! εις τνν&σον ~&υπω •συνοδον (οοη§Γββ) προς ςερεωσιν κλι ί- τείκ,τχσιν -Τ/,ς ιΐρήνης κ α3' οΧην τήν Ευ- ρώπην' προς δε δυνάμεθα, να έΧπίζωμεν, οτι η' σπουδαία και κοινή ταύτης της χώ ρας δέησις' καΙ ευχή 3εΧει γένια κοινή και εις όλα τα ΐ3νη της Ευρώπης, καϊ οτι, εν ω απαΧαμβάνουσι πάΧιν τήν ιδίαν των εατυχίαν > 3έΧουσι τυναγαινισ3% καϊ αϋτά να καταπαύσω με ν εις τήν 'Αφρ/κι^ν τήν συμφοράν κα> αναρχίαν. „ Αλλ όταν καλνΐ και φαίνεται η 3ί- σις ημ£ν, ομως τά αςατον της αν3ραι· πύτητοί μας απαγορεύει κατά ποΧΧα το να 3αρρόύμεν εις τήν ευτυχή διαρκεί αν αυτής. Αιίπεται έτι ποΧΧων εν Έ.ΰριόπ% πραγμάτων ή διορ3ασις, και ήμεΐς πρέ πει ν ά. ποΧεμωμεν πόΧεμον, εις Του ο ποίου τήν κατάπαυσιν τότε μίνον ήμ· ιΐορουμεν νά συγκατανεύσαμε ν, οταν τα ζητήματα μας μεΐνωσιν αβλαβή κα- 3ως διαΧαμβα'νσυσι τά αξιώματα του έ3νικ ου δικαιώματος και τά κατά 3ά· Χασσαν προνόμια, ταύτης της μοναρχίας. ,,Η* τεΧευταία. ήμ&ίν φροντ'ις άπέβΧε- πε προς τά απαιτούμενα τ ν ς πολιτείας εζοδα, κα) τό ανά χείρας, το οποίον έ χω ν ά εγχειρίσω εις την ύμετέραν βα· σιλικιίν ύ^,ηΧότητα, επιγράφεται οΰτω. Δια του παρόντος Χαμβάνει τό πΧηρε- ζοΰσιον νι ΜεγαΧειότηςτου νά συνάζω τρία μιΧΧιονια διά τά απαιτούμενα βοη- 3ητικά χρήματα χάριν τϊς μεγα'Χης Βριτ- τανίας, καΙ νά μεταχειρισ3$ ίοο,οοο Χίτρ. ΣτρερΧ· δια τήν 4ρΧανδ(αν. Προς τοΰτο έζικετεύουσι ταπεινως ο! Κιςο) αυτού άνδρες του κάτω παρΧαμέντου τήν βα» σιΧικήν αϋτοΰ συγκατάνενσιν" Μετά ταύτα έγχείρισεν ο ρήτωρ τοΰ το το χαρτίον κ,α! άλλα τ ι να ( εις τά ό ποια εδό3*) χ,ατά τήν συνει3ισμίνην τα· ζιν ν βασιΧική συγκατανευσις. Ο' δ( πρίγγι^/·'?εγέντης εκφώνησε Το* ΛΧ,άΧονάον αξιοσημείωτο Χόγον.