σιν τί μεγάλα ςραΤεύμαΤος εις τήν Αιτχα- νίαν. Ο' σνςηματάρχης Τ Ίαραγγάύ-δ' ΐ'λ- Χι ε ρ ειίερασε τ% 3 ο. ΐ'βλ. διά Φραγγοφαρ- Τι'<3 ", απερχόμενος έϊς το ςράτευμα. Τα 1· Αυγ. εφόασεν εις Ν υρμ€ε ρ γ ») πρώτη φάΧαγζ Τ8 βασιλικά της ΝεαπόΧεως σώματος , χ, μετά δυο ήμερων ανάπαυσιν εκιννφη μακρύτερου προς την άρκτο ν. ΠΟΛΩΝ I Α. Βίλνα, τ« 16. ΐ'ονλ. ΐ'ίου ο' λόγος, Τον οποίον εκφωνήσει» ό κόμης παΧατίνος Βυ·€ί τ ζκη ς , ο πρώτος των άπεςαλμένων, οπα 'έςειλε το συμμαχικόν σΰςημα της Πολω νίας προς τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα· ,,Κραταιότατε -άναξ! β ' δίαιτα τη δνκά- Τκ της Βαρσοβίας, η οποία εσννάχίη οτε ε μ πήκαν τα πολυαριόμχ ςρατεΰματα τίς ι Με- γαΧειοτητός σα.ς, επί σκοπώ τα νά -προμη- άεΰσ^ι ίΧα, Ισα δύναται ή χώρα , δια νά [«« "ττα^ωσιν ίλλειψίν, ενόησε τρίτον πάν των , οτι ειχε χρέος τ? νά ζητήσ^ δίκαια Τί να λ, να ι κπΧηράσνι καθήκοντα ανωτέρας τά- 'ίεως. θ" β εν, ομοφώνως έκηρυχάη συμ-μα,χι- κόν σύςημα της ΙΙοΧωνίας, ί, /κήρυξε τήν άποκατάςασιν αυτής εις τά δίκαια της, άκυ- ρχσα παντάπασιν οΧα εκείνα τά τυραννικά % αυτοπροαίρετα επιχειρήματα, διά των ο ποίων 'έπαυσεν ή υπαρξίς της. ,,Κραταιότατε άναζ! η'Μεγαλειότης σας αγαινίζεοϋε δίά τνς μεταγενε-ςέρας % διά Την ΐςορίαν · πλήν η ΐςορία χ. οί μεταγενέςεροι, κα,^ώς τίασα ν) Ευρώπη , γνιιρίζασι τά δί καια μας τόσον χ,αΧά, ίσον ημείς τά καθή κοντα μας. Η μείς δντες ε £νος έλευίερον και αυτονομον παλαιβίεν, δεν εχάσαμεν τον το- τίον μας Ϊ2, την έΧευ,5ερίαν μας μήτε με συν- δηκα,ς μήτε με τά δίκαια Των άρματων , άλ- Χα με δόΧον λ, προδοσίαν. Η προδοσία δεν •ημπορεί ποτε νά συςήση δίκαιον. ΐί'μεΊς 'ίο ο- μεν τόν τέΧευΤ 'Λόν μας βασιΧεα νά συρ3η εις την ΧίετραΚοΧιν, κ, νά άπό&άν% ! αΰτ% ατί- : μας , ν, δι χωρα μας νά κατακοπ% εις μερί δια % να μοιροκ8$ μεταξύ βασιλέων, οί ο ποίοι δεν επολεμηϊησαν απ αυτήν, ατε δε τήν εκυρίευσαν με τά άρματα. „θ"$εν , τά δίκαια μας είναι πρόδηλα Χ, προφανή ενώπιον 3ε&Τε ί, άνόρώπων. ΐί'μείς ϊχομεν δίκαιον τα νά κηρυχόώμεν Ιϊόλώνοι, τα νά ανεγείρωμεν Τον Βρόνο'ν των ΐ'αγεΧ- 'Χονων Σ'ο€ιεσκων, Τκ νά ζητήσωμεν τήν ΚΛΧιγγεϋε&ίαν μας, Τα νά περισννάζωμεν τά διεσπαρμένα μεΧη μας, τα νά κα^οπΧισ- άωμεν ύπερ Της πατρίδος, % Τ ά νά δειξύιμεν μαχόμενοι ύπίρ 'αυτης , οΤι ακόμη ι'ίμεία άξιοι 'Τών ΊΤρογύνίον μας. Τα-^Ό είναι Το δί καιον μ~ας ; τδτο % τδ καίήκόν μας. ,,Χαρις τ% ΜεγαΧϊ(θΤν]Τ( σας, οτι τέσ σαρα. μιΧιόνια ΥΙοΧώνων είναι εΧεόύερα, ί, διοικανΤαι ατό νομας ΐΙοΧω'νικάς' πΧήν ή ευδαιμονία 'τάταιν δεν εσ€εσίν εις τάς παρά- σας περιςάσεις το αίτημα Των καίηχόντων ύπερ Της πατρίδος, τά όπϋΐα είναι εγκεχα· ραγμενα εις οΧας τάς -ψυχάς λ, ενΤεΧΧανται % από αυτόν τον £εόν. Οί συνάδελφοι μας, οί οττοΐοι άτοτίΧϊσι τον πιρισσότερον άριβμόν των εγκατοίκων Της ΙΙοΧωνίας, ςενάζουσιν ακόμη υπ ο τον ζυγ-σν Των Ρ αισσών ,· δ ί ο λ, τολμωμεν νά ζητησωμεν ημείς, υπερ αυτών τα δίκαια των, % νά προ-ξαΧωμεν εν κέντρον ενώσεως εις ΐΧον τό ΪΙοΧωνικόν ε,9νος, ,,Η'ίίλίΤί άραγε καταδεχόχ ή ΜεγαΧειο'- Της σας νά μή μας γνωρίσητε νά μας ε- λίγζητε , οτι εκάμομεν -Το χρέος ώς ΪΙολώ- νοι, αναλαμξανοντες τά δίκιέίά μας ; Να!, κριέταιόταΨε-αναξΊ ^κα-Ρρίς τΰν "Π.δΧώνάιν <£- κΐήρνχίη από της σήμ,ερον ημέρας' υπάρχει μεν κατά δίκαιον τρόπον , πλην αρα. γε $ί- λει υπάρχει λ, π'ραγματιωδως; Τα καίήκον· τα % τά δίκαια δικαιοΧογζσι τήν άπόφασίν μας' άλλ' άρα γε 3έΧει είναι % ή δΰναμις διά· ημ'ας; »ί δεν επαίδευσεν ό 3~εός αρκετά Την ΙΙοΧωνίαν διά τάς διχόνοιας της ·, ή £έλ;ι νά διαιώνιση τάς δυςυχίας μας; %, ο! Πολω- νοι, οσοι ε.9ρεφαν εν τοΐς ςήϋεσι τήν φίλο- πατρίαν, όφείΧασι νά ε'νταφιαοίωσι περίλυ ποι χ, απαρηγόρητοι ; θ"χ<, ύσεΐς, κραταιό- τατε ίίνα'ζ, ίκλή$ηΤε άπό τήν Πρόνοιαν · η δύναμίςτης ενυπάρχει εις τάς χείρας της Μϊ- γαλειο-