220 — "Ουχί ή γη , βρΛί, ί?ναί ο μόνος Πλανή τη; , ο;τ£5 υπέφερε μεταςάσιις' πλείονες άλ λοι , χαΐ πιθανώς πω; όλα το ουραν:α σώματα ίχουσι τάς οναχυχλώσεις των , αΐ οποίοι είναι αποτελέσματα τη; αμοιβαίας τούτων έψελχύσεως. Έ.ιυαι άποδεδ-ιγμένον ττ,ν σήμιρον , οτ< η£- ικργίια τών οίΐρακ'ϊν σωμάτων ηλλαξεν ανεπαι σθήτως τ? ςοιχιϊα της ί'λλίίψίως, τη» όποια» 75 σγαϊρα μας περιγράφει περί τον ήλιον' *αί αύ τη ή αελννν, ί'γΐι την χογ' αιώνα α'νισότητά της· αΐ παρατηρήσεις άποδειχνΰουσιν , ο τι η χίνησίζ της έταχυνε μετα τάς πάλαι ποτέ γενομϊνας πα ρατηρήσεις υπο των προ χτίσιως Βαβυλώνας ζώντων Χαλδαίων άςρονόμων' η χατ' αιώνα ανισοτης αυτή (χει βασιν την επί της σελήνης τοΰ ήλιου ίνέργειαν , σννηνωμένην τη παραλλα γή της εκχεντρότητος της γήινοι» περιφοράς" χα τα δέ τας ημέρας μας ευρίσκεται £"ς τοιαύτην κα· τάςασιν, ώςι οΰ δυνήσεται να παύση ι! μη μέ να μυριάδας αιώνων· Κατα τας παρατηρήσεις τών νεωτέρων παρα- Θαλλομένας τ αϊ ς τών παλαιών μετά δύω χιλιά δας αιώνων περίπου, λέγει ο' Λο-ΚοΛλϊ, ή χίν^σις τοΰ Κρόνου έβράδυνεν αισθητώς, και η του Δίος ίχ τοϋ εναντίου ίταχυνεν' υπάρχει μια διαφορά πλέον ή έπτά ημερών εις την πιρ> τον ηλίον άναχυχλωσιν το& Κρόνου διά τήν /. λάττωσιν τνς μεσσα/ας τοιίτοϋ κινήσεως. 'Ευρέ- θη , ότι ή ταχυτης τοΰ Διός, εν διαςηματι όκ- ιαχοσιων εβδομήχοντα έπτά χρόνων , ΐμελλε να $ΐναι εΐχοσι λεπτών. |£- Αΐ περιφοραί τών Κομητών υπόκεινται εις ΓολΟ μείζονας συγχύσεις' εχουσι γαρ μείζονα εχχεντροτητα · ώςε όσω μείζονα έχχεντρότητα εχει εν ούράνιον σώμα , τοαοΰτω μάλλον ή πΐ- ρίοδόςτιυ υπόκειται εις αλλοιώσεις. Έγνώσθησαν ωσαύτως μεταξύ τών άχινή- χων αγέρων παραλλάζεις κατά τι μήχος *β< πλά τος , αΐ όποΐαι πιθανώς προέρχονται εχ τών ε- ψελχυσεων ίων ουρανίων σωμάτων, τα όποια ίπιρρεουσιν επ έχείνων' αΐ παραλλάξεις αύται παρατηρούνται εξαιρέτως εις τον φαε.νόν άετόυ , χαΐ εις τον λαμπαδίαν. Ό ώραΐος άςήρ άοχτοϊ>- ρος προχωρεί άχαταπαϋςως, μετά ένα ήδη αιώ να, προς τ·χν μεσημβρίαν' χαι ή μετα/ώρησϊς του διατιμαται λεΰχας όγ&οήχοντα μ·λλ:ονια τον χαθ' έχαςον χοόνον. Ο νίρίλοϊίδης "Αρης άλλα ξε μορψην χαΐ ηυξησί χατα την π&χνοτητα * ο' Σείριος ουδέν εχει πλέον τό αύτό χρώμα' ού τος ητο ιτολί/ έρυθρόςτό παλαι, χατά την μαρτυρίαν του '&ράτου, τοΰ Σενέκα, χαΐ} του Πτολεμαίου, πλήν τ υ ν σΫμερον υπερτερεί δια την λαμφιν του. 'ΐάχω&ος ό Κασσίνης ομιλεί περί διαφόρων αςερων εις τον άςερισμον όρΓοχορτςν , των ο ποίων τό χατά τό γαινόμενον μέγεθος ηλλαξεν' ό αυτός ΐ'δε τινας άλλους εις ττν άνατολιχην λε- χάνην, ο"τίνες ήσαν ήδη της πέμπτης τάξεως χατα τό μέγεθος, ει χαΐ έσημειωθηαανποτε επί της τέταρτης εις τον χαταλογον τοΰ Ύυχωνος· Ή ευμετάβλητος ψάλαινα άναχαλυψθεΐσα υ πό τοΰ Φα$ριχίου έν ϊτεί. ι5θι6'ΰπέςητας πλέον παραδόξους μεταβάσεις' >ί ψορά της άπό τοΰ ι687 ί«>5 1710 πάντοτε μονοειδής, ητο μι κρόν τι ήττων δώδεχα μηνών, πλην ίχτοτί ή- λαττώθη βαθμηδόν. Όυδέν τοσούτον ανισον, ο- σο» ο' χρόνος τών εμψανισμών της' διότι άλλο τε είναι ορατή τρεις μόνους μήνας , άλλοτε τεσ σάρας χαί ήμισυν · εν τω διαςηματι δέχα πέντε η ει'χοσι ήμιρών φθάνει εις τον ανώτατο» βαθ- μόν τοίί μεγέθους χαΐ της λαμπρότητας · βλλ'Γνα σμιχρυνθη χρειάζεται τριαχοντα η τεσσαραχοντα' ί?ς τίλος "να άναψανή, παρέρχεται πολύς χρο- νος' ίιαΐ τούτο συγχέει ολας τάς άςρονομιχάς ιδέας, 'Ουδεΐς , χατά τήν μαρτυρΐαν τοΰ Ευε· λίου , Ιίερχαύτην εν τω οΰρανω Ια τώ διαςήματι τεσσάρων δλωνχράνων ) δ·ηλ: μετά τους ι6γ2εως ΐβγβ χαί πάλιν εις τ«ς 16 8θ, χαθ' ήν ε'ποχήν άνε- μένετο, διέγυγεν ολα της Έιιρωπης τα τηλισχοπίβ. Γίνωοχϊταί διά της εν γραφή παραδόσεως, ότι η εβδόμη τών πλειάδων ε ιρανή μόνον μετα τον εμπρησμον της Τρωάδας, δηλ. 126 χρό νους πρα Χριςοΰ. ('Λχολβυβ& οιιωλοιιβίί".)