8ί $. 27, σίλ. 4^, ό *''ρίθί ΜαΓβΐ 5ί» άνίπλψωβεν, ω; ρβικιβί, $ΰ$οχιμως τα Ολέμματα τοΰ χωδηχό; του. 'ΐδοΰ δϊ ηδη μεριχαί παρατηρήσεις, τάς ό- ποι'ας χράω προσθετέας εις τα; σημειώσεις τοΰ Μαΐου. ζ §. ΙΑ', «λ. 23, το χΐ<'/*ϊ»ο» «χΐί, πά»Γ>ι μεν καΙ πάντας παρεΐναι το Άεΐον, χαΐ 6 Μάί'ο; άναγινωπει , παντη μΐν χαΐ πα»;. Κατ' ί/χε, α· 7 τομαχρύνεται πολλά το£ϊ γράμματος τοΰ κώοηχός του, χαΐ πρέπει ν άναγνώση π α'» τ ω 5, χατά ττνα πλεονασμόν πολλά συνήθη παρά τοΓς ρητόροις, νϊ π α » τ α χ ή. Λΰτό5 ί. Η' ίίί'α ψράσις παριςάνει 'έλλεμ- μάτι μετά την λ?£® α^ολλοντα, παρεψβαρ· μέν/ρ και βΰίη» -αίσ^τω;. Προβάλλω ου» προς αναπλήρωσα» τοΰ ελλείμματος χαϊ δ;(<ρ9ωσί» της λέξεως τ ας λέξεις, αεί όντα το» ■$«». φ. ΙΓ", σίλ. 26 — 27., ?υ ε.χϊίϊο }>ί- ν 'αί σ χ ο ν α α χ. τ. λ. Μοΐ ψαύεται, ότι ο κύριος Μάιος δε'ν ίνόησε καλώς ταύτη» την ψ ράσα, τη» όποί'α» ίκλατί»;*ί£ ως άκολοΰδως. ΙΠυιΙ ΙίΙιϊ ρ6»υ3(1β ςιιο αΐ3£Ϊ5 <χϋΐβ οοΓριιβ βΐ οοΓροπ αςααίΛ 3<1ρβ(ϊΙ , βιιιη . νβΐιβιπβηΐίιΐί (Ιβυαι ΐςηοΜΓβ ΐΐηυβ ϊΐΐΐιυ ηοΐϊοηβπι ΐρβνισι βΐΐη ρτ»εο1υι1βΓβ , «1»3Πΐ$ΐ λ οιιποΐΐ» Ιιοαιΐιιϊβιιϊ ΟΡα ιαοιηεη οΙ«βΓν3Γ«1ιΐΓ. Η' έννοια τοΰ τίλίυ- ταϊου κώλνα , τδ οποΓο» α'»τ ιςονχεϊ εις το 'Ελλη»;- χό» κείμενου με τοΰτο, και α. ν π β ρ « πασι τ ο Γ $ άνθρωπο ις ώ ς θίός δοξάζεται, δί ν υ,μπορεί να νρ/αι η έννοια ταυ Π ορφορίον. Προς αηοχατάςααιιι ου» ακτής , άρχίΐ »α μίταί'αλη τις το αν εις το ώ». Τό» ίδιον τρόπο» λέγει ο Ποριρυρ:- ος ίΐς τη» προηγουμένη» ψράαιν, ,,ταίτ' ου» θίλϊ χοΐ αΐτοΰ τοΰ 5ίο» α 3ίλει τε και εςιν ούτος." §. ΙΓ', βίλ.27., το σ χ η μ α. "Αναμφιβόλως άναγνωςέον τ ο σώμα. §. ΙΕ', σ«λ. 3θ. Ο' χΰρίος Μοΐοϊ τάττϊί π«»- τΐ] αντί πάν τα, τό ο'ποΐο» ω; τεσο» «Μτιλί?«»9ί· «» καλλίτί'ρα». $. ΙΗ, βίλ. 33/Αιιτϊ ΐϋ'ιτ(έ'ΐ) χαΐ δυσα- ρίς-ον, νομίζω ότι πρέπει* αναγνωα·ητι$ άσε- £Ϋ χαέ 3υσάρεςον, ως το απαιτεί, χαδως μαίνεται, ν ΐανοιας ευ ω μάλιςα ν] άντίθεαις, «|» όποί'α» παριςάνει ενταύθα ο' Πορρ^κος, ^Λίτα< τοΰτο» το» τρόπον ορδν} χαΐ εντελτς. Ώαρίμοιον Όψάλμα πρέπει, χαθώ; μοί φαίνεται, να σημίι&ί. ■σω ·ϊ[5 τ^'» Λχόλουίο» ψράσα> τη» άποτερματίζουοα» το»ΐδίΟ» -παράγραψαν, αελ. 34· > σ ΰ δ 5 μ ■>) δ { » <άξιον ττοτϊ νπολ·ά&ης περί θίου χ.τ.λ. Αναντιρρήτως πρέπει ν αναγνωα-ήτις α νάξιοβ χαΐ οχ; ο ^ ί ο ν. §. ΙΘ , «λ. 36. Τόχε:'ρε»ο»τοΰχυρί'ου Μαΐου παριςιριν εν τώ Β <ςίχψ ίνο λέξεις κατά σειράν ^ ηδρασμένβν σννάπεται, αϊ όκοΐαιδέν εϊ. ■ναι ΊΕλληνοίαί'. Η* τελευταία εΐναι βέ&αια οψάλμα τΐιπαόν οντί συνάπτΐται, το όποιο» σημειω ενταύ θα δια το μη εμπεριέχεαθαι εν τοις παροράμαααι. Η' διεφθαρμένη λέξις η δρασμένον είναι αψάλμα τοΰ κωδηχος, χαΐ δ κύριος Μάιο; δί» εδοχίμαβί νά τό διόρθωση. Αίτη η διόρθωσις ως τόσον μοι ψαίνεται εύλολός πως } χαΐ αναμφιβόλως πρέπει να γραγ» εις το χείμενον ι'νίριαμένον (ά»δρίχως γέρίσθαι) , ν οποία λέξις τΟ.νριάζει [πολύ ί<5 τη» πρωτότυπο» σνάγνωσιν, χαΐ τ> όποώ αποτελεί ίν* ταΰθα εννοιαν ινχρα/·^ χαΐ ορ9η». Αυ'τ όθι. Η' έπομενή ψράσις καριςάνει προσέτι παρομοϊαν $ιαοθοράν' „ χαΐ τά παρά τούτω» άνα- Βγματα ίεροαύλοις γορηγία των είκίλα σ ιν. ί( Αυτή η τελευταία λέξις είναι βαρβαρισμός } την ο ποίαν ό λύριος Μάιος άψν,χεν εν τω χειμι'νω του, χωρίς νά προ&άλγ αυ'τηϊ τνί» ίιόρθωσιν ιίς τάς ΰ- ποσνιμειωσειςτοι». Ισως πρεπει ν όναγνωσ-η τις 7 είναι ιοίχασαι ανά των εί^λασιν, τό όποιο» Ϋθε- λι σημαίνει, χαΐ τα τούτω» άγιερωματα ψαίνονται μό^ον δ«ύριομίνα να γένφαι λάγαου των ίεροαύλων.