~ ( 900 ) —"31 ίν ο7ς ήσαν δύο άζιωμαΤικο), η δέ Των Γάλλων ε!ί 6ι νεκρούς, έν οϊς'6 αξιωμα τικό), καϊ εις 58 πληγωμένους, μι} συν- αρι3μονμένων Των αΙχμαλώτων·) — Είς Α'γγΧικάς έφημερίδαςάναγινώσ· κομιν τ' ακολούθα. Αι Γ αλλι καϊ εφη μερίδες δεν άναφερουσι μέντί ποτ* κε ρί της βασιλικής φαμίλιας της Ϋ σπανίας, ομίας κατά τάς ειδήσεις πολλών ισπα νών, ο ι όπο'ΐοι εΰρίσκοντο μετά τοί Φίρ- δινάνδου του ζ'. κα! πρότινος καιρόν έ- ιτϊ'ςρίψαυ εις την* πατρίδα των, αφ' ου και έπροχώρ-ησεν ο λόρδ Βελλι γγτω ν, ΐπροςαζεν ό Ναπολιών ναφυγωσιν ο- λοι οί "Ισπανοί ευγενείς , οσοι πρίτερον ΐϊχον άδειαν νά βλέπωσι Τον βασιλέα Φβρίινο'νίον, καϊ οΧο« οί ' Ισιτανοί μά γειροι καΛύπηρίται, άντ\ δε τούτων διω- "ρίσ3ησαν Γάλλο/, των όποιων πρώτος ϊίναι ο αίίλφος τοί «ΡΧ' ζρ«τ'ιί')' βυ Μακ ρόν τ. Ο* ,3ϊ7ο$ ομωςκα) ο αδελφός του Φε^ινάν^ου «ίναι ακόμη μαζί του : καϊ α'ιτβ του καιρού των συμβάντων είς την ΐ'ωσσίαν ιλα^εν ολίγον θα/ίρος. ΟΛΛΑΝΔΙΑ. 'λμςερδάμ, τ# 4* Δ«κ. 'Ε&ί εξεδό θη σήμερον τα άκόλουΒον μανιφεςον. Β ιΧίλμ,οςΦρ ι δ ι ρ'ΐκοςέλέω 3εοϋ πρίγ. <γιψ του 'Ο ράνιεν *α< Νασσάου κΤ· κτ. Φίλτα,ϊοι συμπατριωτάιί Μίτα 19 χρόνων άποχωρισμον καί μετά πάμπολ- λα «αθιιίμ,ατα χαίρω χαρά ν άνέκιρραςον, οτ » «ν^οσκλ^ιιν ίΐ'ί το μέσον σας ομο φώνως από σας τους ιδίους. Ηλ$ον και βίμ.1 πρόθυμος να συνεργήσω, με την βοήΒειαν τοΰ ·3ϊο5, ν α«0ΛΤ»ίσ^τί τ»}ν πρώην ανεξαρτησία ν σας καϊ εΰδα*μονίχν, προς 'ο και μόνον αποβλέπει και εύχεται ειλικρινές η καρδία, μου. Σας βεβαιώ, ο- Τι προς το.ΰτο άπο€λέπτ>υσ* και οΐ <τυ'μ- μαχαΐι μαλιςα δε ο πρίγγι^'ϊεγίντης της μεγάλης Βριττανί&ξ, Κιρ\ Του οποίου Βελετε πληροζρορη5ί$ βλέποντες την με. γάλην βοήΒειαν, όπου 3ίΧετε λα'Λ} μεν' ολίγον από τούτο το δυνατόν βασίλειον, καϊ «ί οποία 3ελει καταβολή το $εμίλιον Κρος αποκΆΤ&ςασιν των αρχαίων φιλί- καν καϊ συμμαχικών σχέσεων, αί όποΐαι (χρημάτισαν πολύν καιρόν ή ευτυχία καί των δυο τόπων. Ε,ίμ.) ΐτοιμος καϊ απο- φασισμένος να συγχώρησα καϊ να λ»;· σμονήσω όλα τα παρεΧΒο'ντα, καί πρέ πει πάντες να φροντίζωμεν- μόνον πως νά βεραπεόσωμεν. τάς πληγας τ%ς (ρ<λ· τ α τ» ς ημών πατρίδος και να Την α'ννψύί- σωμεν εις την πρφρι αυτής λαμπρότητα κ, ΰπόλη^ιν μεταζν των ε3νων. Η* πρωτίςη μον δι φροντ)ς ευθύς μετά τον ερχομό» μου 3έλει είναι νά κατορθώσω ν ακμά' ζ% πάλιν το έμπόριον, ως ελπίζω μετά. βεβαιότητας^ Πρέπει δε νά παραιτήσω· μεν δια παντός καθβ διχόνοιαν άναμε- ταζΰ μίχς· Μα) εγώ, και οί ιδικοί μον 3έλαυσιν άγωνισύ^ οίωδήποτε τρόπω νχ .βεβαιώσχασι και ς^ρίζασι Την χνεζαρτη- σίαν, τυ'χην κλϊ την εύδαιμονίαν σας» Ο* πρεσβύτερος γόςμου, οςκ απέκτησε ν ίιπό το ν περίφημο ν λόρδ Β ε λ Χ ι γ γ τ ω ν φήμην οχι αναζίαν των προπατόρων του, £έλει φθάσει μετ' ολίγον έδω. "θ3εν, φ/λτατοι συμπατριωται, ενωΒητε με Τ έμου έν καρδία χ.α.1 ψυχ^, και τότε η καινή πατρίς μας είναι ελευθέρα. μϊτ' ο λίγον 3έΧουσιν έπάινακνίμψιιΐ πάλιν οί αρχαίοι καιροί, καϊ 3έλομεν δυνη^η ν' άφήνωμεν ως κληρονομίαν είς τ4 τεκ^χ μας .τον πολύτιμον 3ησιΙυρον, οπού ιλά- £ομεν από τους προπάτοράςμας- Εδό3·η εν !ίοεμ€ρίφ χ8*5· ©ΕΑΤΡΟΝ ΤΟΓ Π0ΑΕΜ03Γ. Τοί; Βερολίνου α! εφημερίδες περιέ- χοοσ» τ' ακόλουθα, ,,&'πό μίαν συν-