Ί* 85. ΐΛΐΐΙι^πιβ ββΐϊνα», άγριολα3οΰρι. 0 : 7.αχυ'Λιοι μεταχειρίζονται τοιΐς σιχορους τούτου του ψυτοί, χαθαριομένους προς χαταβχευην ε'νός χιτρυνον άλψίτου. 86. Υιοί» ββΐίνβ, βηχα, είναι ι'ν χρήζει Παρα τοις Άαχυν^ίοις ω$ τρορη τ·2ν ζώων εν γειμύνι. Οι άποροι αλέθονται χαί είναι εν χρή σει παρα τοις Κβ :ραλλψεΰσιν ως άνθος άλευρου μεμιγμένον μι τον άρτου. 8 γ. ΟϊοεΓ βηοΐίηαπι, ρ'.α §!9ι. 0( σπόροι βράζονται εις οουπαυ . (ο! ερί&.ν9οι άπετέλονυ χοινόν είϊο; τρογης παρά τοις "Ελλν,σιυ, εσθιό- μίυοι χλχροΐ, ·ή, ξγφο£ ό'ντες, φηνόμίνοι εις τ·/ρ 5>ωτι'αν. „'Ερίϊ:ν9ο: πεγρυγμέυοι (λέγει ο χυριος Κοραή;) ονομάζονται τ·/υ αήμιαον ςραγαλια.' 1 ) 88. Οΐ^τ/ιτίιϊζβ §1ίΙ)Γβ , γλυχόριζα. 'ίΐ ρί· ζα τούτου τοΰ ιρυτοΰ ουυάζεται χαϊ εξάγεται εις τνΐκ 'Αλεξάνδρεια», 'ενία χατααχευάζοναιυ, ω.ς χαί άλλαχου, συρώπιον- χαί πιοτού. 89. ΗγροΓίοαιη ρΟΓίοΓβΙαιη , βάλσαμο» ε.ν τώ άγίω ορίι,χαί οπαθόχορτον ιν Κωι/ςαιτί- νουπ ολίί. Τα ό'νθη έγγιόμιυα εν ελαίχύ αγΐνον- ται ημέρας ε!ς τοννλιου, χαϊ τοτε το ελαίου γενόμενου χόχχινον είναι ίν χρΫ,τιι εις τσς πλ·/ιγας. 90. Η) ροιίουηι ΟοΗβ , χορις χαττά Διοα- χορίδνρ. Τα ιρκλλα ίχουσι δαυατην βαλσαμωό·/; άρίΰματιχην 6α μην, χαί χΐτρυνον χρώμα εξάγε ται εξ αιΐτου. 91. δοοΐ'ϋοηβΓ3 ΙεηϋίΓοΙϊβ. 'Η ρίζα χόπτε- ται χα: είναι ίν χρνίαε: ΐν άφεφήματι ώ; χαίαρ- τιχου του αίματος. ρ2 Μίονοραβ βΓεοΙαδ , χασσιδοχορτον } οίί- τ ωζ όνομααΟεν, ε'πειδη το μεταχειρίζονται ιϊς τνΐ» χβσι'^αν. 93. Υίοΐα οιΙοΓβί· , ονομάζεται ίου.μίλαν «ν Λα'Απο *θ·5>ϋτο» Χαταβχιυαζί^σι.-βϋ- γβ ρ'-ύπιον. Ρ .Τια: 3·ρυλλούμενου ψυτόυ παρά τοΐ'ς ποιχτσϊς 5 'ένΰεν χαί τό άχόλοο9ο» δι'ςιχον · — γιονλια } χαί μοα/.αΐς , χαί λεμουοχορΰάδίζ, να αοϋ τα βαλ<ΰ, ματια μου > εις ταϊς βλα- χομά§ες.- 94· Απδίοΐοοίιΐβ Ιοπ§3, ίΓι/αί πϊλλά β^ς- λογον ίατριχον (ίξ τνν 'Ραγΐτιν , εις τούζ §;α· λίι'ποντας χαί άλλους πυρετούς , §ί ο χαί α! ρί ζα* τουτοϋ του ^υτο5 ιζαγοντα: εΐς Βινίτΐαν χαΐ 'ΐΐαλι'αν. Ϊ4αι <£ς !ατρ·χόυ (ις-τάς λεχώνας αί $έ- ραπευτιχαι^ του ίνναμε'.ζ εΐναι τόσον μεγάλα:, ώ'ς·ί Βε'ΛρεΙτα'. ω'ξ άλάν^αςον ίατριχόν , χαί όν$ μάζεται παρά τοις ΖαχυνΟίοις ρίζα. η5. 8ςϊΗβ πΐΗΐίιίιηα, σχίλλη, αυξάνει εν αφθονία ίν Ζαχΰν9ω , χαΐ είναι αντιχείμενον (μ· ποοΐον , ιξαγόμεναν Ιίζ Όλλανίΐαν χαί Άγγλ/αν. "Εν νλ'Λρίον πληοονετα/ τώ συλλε'γοντι ΙΟΟΟ ρίζας; Έν Κ'αν^αντινονπολει ονομάζεται ασχιλ- λ«) χαΐ μετά μέλιτος μιγνΰμενον δίδεται εις το άσθμα, ·ή ΐπιτΆεταΙ ως χαταη λαςμα ε'ς τ ά άρ θρα τα κααχοντα ρεϋναταΧγίαύ.· 9&. Αερ»Γ3§τπί3-. ΒίιιΐίίοΙίιΐϊ, βπαρνγγούνιά. Τα νέα βλαςάρ/α φαίνονται τον Φεβρουάριου χαί %ιαρχοΰσιν 6(0$ τοί Μαΐου" τρώγουχαι δε βρα- ςα μι όζος χαϊ ελαίου. 'Κν Ηόϊτρω ονομάζεται άαπα'ραγός·-, με την άρχαι'αυ όνομασίον του Δίο· σκίρί'όοιι. · (Άχολουδι* «κολόνια.) ΒΙΒΛΙΑ ΝΕΟΦΑΝΗ. ΟΜΗΡΟ Τ ΙΛΙΛΣ , παρα γρασΊεϊια χαΐ ό- κοίοχαταληχτως ςιχονργ-^εΐαα χτ. παρα Γ «ω-ρ- γι'ο ν ·*Ρο· ν α ι ί Ο ο υ χτ. τμηχα ύε'χατον περί- ιχοικτάς ραφωδίας ρ χαί σ. Εν Βιέννη, ΐ8ΐ9> 9 εις "όγδοου, αελ· 2ΐ4 3 μετά δύο χαλχογραψ- χών ίίχόνων.