184 βτι οι Β α α β ϊ τ α ι ήτοιμάί,οντο μεν νά τον εχ- ίιώζωσιν άπό την Ί ε μ β ώ - ε λ, -μ π ά γ ρ . αύτόί έέ 7ούϊ προσμένει άψόβως και άττοδϊιλιάστως, Χαί άητίί μόνον 6θΟ -πονγγία, ΐ^ίά νά £τ >νη$τ] νά πληρόι~~>} του.·: στρατιώτας. Της Μ ί κ κ α ς ο .£?«- ρίαης εστειλε νεωστί τρά* τον Ιΐατιάν μίαν α χό τάς βάρκας τον με οΧίγαι ίκατοστνας φορτω· μάτοιι νΜψψί ; και γράφει, οτι οΐ Βααβΐται ήνάγκασαν αυτόν νά κιν ι /2ϊ) και αυτοί όμον μί αυτούς εναντίον τον, διά νά ν,νριεύση πάλιν την Ίεμβώ, χαι οτι αυτο&μίν έχει ι8 πλοιάρια,, οΐ δε Β α αβί τ α ι ιΖ, δι ο και παρακαλεί, συγγνώ μη ν παρά του πασιοί περί τούτον τονκινήματος, προσεπισημειών, οτι τά μεν εδικά τον πλοιάρια εχονσι πράσινην σημαίαν, ?ά δέ τώνΒααβιτών ία π ρ ην, και οτι, οτε το άτράτεύρα πεζεύ&ει είχ .την Ίέμβώ, οΐ μεν εδικοί τον βτραη&τ«ίβ&& εύρίσκονται οπισΒεν, οϊ δέ τών Β ααβ ι,τ ώ ν εμ- ,προί>$εν. Τοιαντά τινα έ'ιδοπ οίησε και κρυφίως είς τον Ί ο·να ο ν μ π α α ι αν, ο όποιος τελευταίοι ίστειλε παρεν&νς εναντίον εκείνον τον στόλου τρία των καλλίστων πλοίων τον, δια νά χάμω- οιν, εί δυνατόν,. αντιπερισπασμό#. Ο' σεϊδ- ελ- Μαχρο ναη ίφΆασεν όμοΰ μέ αλλονς άν&ρωπονς, ανήκοντας εις την εκβτρατεί^ αν, εδώ &ά μέσου της πόλει·}> Ιίοσέϊρ· πληΡ ■ίλπί^εται^υτι ϋέλει επιστρϊγει πάλιν ίίϊ τον Ί ο ν αούμ χασιάν." — Ο' κόνσουλος τήί· Γ'βΑ.Λ,.ίαί 1 εφ$αβε πάλιν Ιδώ, χλήν χωρίς τον·κυρίου Β ου τ ί ν (ΒοιιΙίη). όστις ίξηκολούΒησε τον δρόμον τον δια μέσον τον 1ί ο β έ ϊρ , δια νά περιελ-Βη, χατά τά λεγόμενα ■τον κονσούλον , τά παράλια της ερυ&ράς θαλάσ σης επιστημονικής περιέργεια! χάριν. — Άπό την, Μάλταν και 'ΐσ-πανίαν γίνεται Ακόμη πάντοτε μεγάλη Βήτησις, σιταριού,- πλην μετά τον Βΐρισμόν μόνον ημπορεί νά δώσ%) ο πασι&ς βιτάρισν, διότι ο Νείλο* εξέπεσε τόσον ,ώσψεδ&μ εα-αι δυνατόν νά ελ&»/ οντε- εκείνο τά βιτύρίορ τ όζου ευρίσκεται ειε την ανι·) Λίγνπτον. ■ — Ζΐιαφημίέεται δημοσία, οτι ο Μαγμονδ- 2£οσρ εβ -π-αβι & 5 , εν$υϊ γενόμενος χαχιτ&ν πασια$ , ΐατειλεν εις ο'Λοΐί® τονί λιμένας της Θ- 3ωρανιχηί μοναρχίας ανατηρατάτην ; χρ,οδταγην:,, ααιαινορεύ<*>ν άπό του μιβεύαωαι στρατεύματα «ί*· την Αϊγνχταν, ?<3 οποίον όμως αντιμάχεται ΐϊι τον ξηλον,,ϋπον δεικνύει πάντοτε {/ νψηλή πόρ τα ίιά νά χαταδαμάστ} τούϊ Βααβίταε. Α Τ Τ Λ I Λ. Τϊ) ι&.ΛΤαΐον επαρρησιάσΆη ύ Β ιλλι γ γ ά μ, ν ψονε-ύς τον Μ ε ρ σ εβ ά Α. , ενώπιον τον κριτη- ρίου τών ει-νοψοτο», 'όπσυ σ·ονη$ροίο%η πληροί- ίχπειρον θεατών. Ο' κατάδικος επαραχονέ&η, οτι δίν τω εδόΒηααν μερικά χαρτία, τά ο ποια, '/.α- β&βι-ύχολΜβώ»· εΐπεν ό συνήγορο*- (άβοκάτος)^ τοϋ εναγομένον, ήσαν αντώ αναγκαία διά νά δυ- ν,η£%>νά! χρβετοιμασίϊη ίείς άπολογίαν. Άΐετά ταν- τα εγχείρισεν ο συνήγορος εις το κριτήριον μαρ- τνρικόν γράμμα, χερι της προ χρόνων ψρενοβλα- (3ϊίαϊ τον Βιλλιγγ άμ, οστυ ρ ϊδιοί είί ίνα 'λογον 'δΐΐξοδιχόν μεν, πλην χωρΐί· τάξιν χαί σν- νέχειαν τών λεγομένων, κατηγορεί τονί μινί- στρουι ως άδίπονς και άπαν$ρώπονε. Τούτον- γενομένου, άνεχώρησαν οΐ χριταί ,χατ' ιδίαν συμ βουλευόμενοι , και μετά ίο λεπτά ήλδον πάλιν, και έκριναν τον κατ άδικο ν ύπευ$ννο* προμεμε- %ετημένηε δολοφονίας , δί ϊ) και κατεδιχάβ&ψ νά χρΐμασϋί), τά οποίαν και έγειρε τ% ι8. Μιΰον η Τ Α Λ Λ 1 Λ. Π α ρ ίδιον, τΐ) 2ι. Μάίον. Έν τω αήμερορ Μονίτορι άναγινωσκομεν , οτι., η εν Κέρκυρα Ιόνιος Ακαδημία επφυμονσα νά μά&τ) περί .της καταστάσεως τον παλιομον και των ψοίτων Λ§ϊ μαβήν&Λί Φι. την "Ελλάδα άπό τΐμ χτώβΜΜ τη/ε - άνμτολιχης μοναρχίας ΐίχρϊ τον κα9' ημ&ς και ρόν , προβάλλει ώ 7ους τζεριηγηϊάς,, χεπαιδεν· μένους, χαι μάλιστα εις τούς νϋν σοφούς και πε παιδευμένους Γραικούς , και εις τονς επιτρόπους τών εμπορικών και διπλωματικών υποθέσεων,, τά αΥολονζα Ζητήματα- Α'. Ώ,οία χαΐ πόσα σχολεία, βιβλ,ιοβηχαι χαί αλλ, α τοιαντα πράς κοινή ν μαΖηοι ι αποβλέποντα εσνβτή&ησαν έΐς τάς διαφόρους επαρχίας τΐμ'Ελ λάδος άπό αλώσεως Κωνσταντινουπόλεως εως τώ» κα$·' ημάς καιρών ; — ' Β'. ίΐοία. σχολεία και αλλα τοιαύτα άποβλέ- ποντα προς χαιδείαν και μάδησαν τών ομογενώ» ίύιύβτψσαν οΐ Γραικοί έξω τηι Ί&Κλάδοίί