αερικοϊ ασημοί ςαπαςα!, χαταίείυδισιΛε'νοιείς το παραληρημα της κατά τύχην άίυνάτοϋ μα- νίας των, έζητησαν ν» οιασείσωσι το θεμέλιον μ:άς &οικη'σεως, την οποίαν ολον το έδνος ώ- μολό^ησεν εκ συμφώνου ώ; την μόνην άρμο- ίίαν εις την Γαλλικην μοναρχίαν. «Μόλις ϋτΐϊ'ς άπεμακρύνδητε από ταύτα τά κατεψυγμένα κλίματα, τά όποια μόνη η φιμύτης του καιρού υπερασπίζεται ακόμη , και <(5οΰ Ο 1 :» μιας φρικτής προδοσίας έφυγαν ε;; το ςτρατόπείον του έχδροΰ λεγεώνες, τάς όποιας η Με^«λείότης σας συμπαρε'λαβε κοινωνού; τη; τιμής των ένώοξ'ων κατορδωμάτων σας. »Ημεΐ'ς εμάδομεν ρ-ετ* 1 «κρας «^ανακτή σεως ταύτην την προόοσίαν · ομως,η ευτυχία της προδοσίας είναι εφήμερος · η ά^χίνοια τοΰ «υτοκράτορος καί η ανάρια των άνικη'τκ·ν αυ τοί ψοίΚάγγων θέλουσι παιδεύσει εντός ολίγον τοΰτ ους τους προοότας, και Βίλονσ: ττροέ'ενη— ®ει τρόμον και φό&ν εις του; συνεργού; των. »Η Μερλειότης σας «ξεύρει το τί πρέπει νά έλπιση .από τους Γάλλους, οτε η τιμη τους καλεί· αυτοί θέλουσι όειχδη άξιοι τήςΜε^α- λειότητός σας. Αλλ 1 εν ώ νε'α ς-ρατεύματα <&- οργανΐζοντα ι, και πανταχαϊ άντηχουσιν ετοι μασία! πολεμικαί, εόόοκητατε, βασιλευ, να σας παρακαλε'σωμεν νά προςάέητε νά συςαδη μία φρουρά (%Άΐάβ όερβΓίβιτιεηΐΗΐε), συνι- <ταμε'νη εις πολίτας ε'κάςης επαρχίας ταύτης της «χάνους μοναρχίας, ^ν^ςοιίς «ατά τάς ίκίουλεύσείς των , προτερήματα, και εμπειρί α ν , ώςε τοΰτο το ανδος του ε'δνονς νά φυλατ- τη, έκ συμφώνου [ΐί τους άπίΓρατευμενους ε κείνον; (νβΐβΓΗΠδ), το άνδος του ςρζτεύμα- τος,τάς είσόίους κβ: ε£όίους του θρόνο;/,και Ευρισκόμενοι πάντοτε πλησίον της Μεγαλειό τατος σας, της σεέα<-ης συζυ'^ουσας, και ε κείνον του' παιίίου, από το οποίον κρε'μαϊται τόσων και τόσων «ί έλπίίες, νά έπα^ρυπνω- σιν άίιακόπως εις τους αυίε'ντας των καί εις το έμπιςευδέν χύτοί; κειμηλιον, και νά εχ- ^υώνται περί τούτου εις ολον το εδνος. Τότε θε'λουσι παύσει πλ:ον οιά παντό; οι υποψία! των Γάλλων εναντίον πάσης σκευωρίας, και τότε θ/λ·:: (3ε6αι»δη η ευτυχία μας. Με'νομεν, κτ. (Ακολουδοΰσιν αϊ ί/πο^ραφαί.) — Η κοινότης της πόλεως Σ ά ρ τ ρ ε ς (ϋΙιαΠΓβδ) έγραφε τη 15. Ιαν. άναφοράν προς τον αυτοκράτορα , παρακαλούσα αυτόν νά ίεχδη χάριν ίεκα ιππείς έτοιμους όμοί/ ρ.έ τά αλο^α, τά όποια προσφέρει η' κοινότης εξ ίίίίων. — Ο Μονίτωρ περιέχει πάλιν σήμερο» αναφοράς της ι6., 17·, 32., 4θ. ,4*·» 42., 43·, 47·; κα ' ^ 2 * — 86. σπείρας ζοοΚοτίεδ) , αί όποΐαι πάσα: παρακαλοίσι, καδά ίη ^νωςόν, τον αυτοκράτορα νά τάς ςεί- λη εις τό [χε'^α ςράτευμχ. ί I Π Α Ν ί Α Ο Γρατη·/ος Βαλλάςερος εςείΚεν άπο Α ν τ ε κ ο υ ε' ρ α ς τη 10. και 25. Νοεαί?ο. οόο νεα ^ραρρατα προς την Ισπανικην <?:οί— κησιν, και είς μεν το πρώτον παραπονείται, ίιότι αυτή θελει άπαντος νάύπάνη αυτός εις ε'ςορίαν εις την Κ έο υ τα ν (ΰειιίίΐ), ρ' ολον οτι αυτός , ο"ά την και από πολλούς ίατοου; ρ,αρτυρ&υμε'νην κακήν κατάςασιν της υγεία; του , θε'λει άποΰάνη καδ 1 όόον. Οί υπασπι- ςαίτου τον άνηκαν, λ·'·^ει, ο"ιά προ^α^ής τη; ίιοι/η'σεως, ίί ο κα: παρακαλεί νά τώ ά^η- σωσι καν τον άρχιχιλίαρχον ίελάΚάςραν, Οί ',ς έλαδε κατά (ίια^όρους ράχας επτά πλη- * ν _ 'Λ *. » · ■ Α* ' \ Λ * ^ας, και Οεν ιατρευ^ ακόμη · ε;ς σε το οευ-