—■ ( 550 ) -τ ψαςα()ωμεν δια-του φοίτισμοΰ άξιοι εκείνων ΛκόγονοιΙ Αύτ$ το μιχ,ρον δοκίμι ο ν 3 έλ ε ι ε ν ύ υ μ. ίσ 4 ε ι Τ ό γένος μου την ιύγένειαν της αρχής Του! Αυτό τό δοκί· μιον τό ύναγορευμένον άκό όλείρίους προλήψεις, άκό ενΰε· χομενην 3ρασυτητα , αϊτο ταντέλη άγνοιαν Της καταςάσεως τον εύνους μας , το κηρυΤΤον άμαύειαν, ψολΐμον χ.χτά, τοί ιίΰΐναι και της Φιλοσοφίας, τελείαν αχοζαρ€άρω<χιν του 'Ελ ; λνινικ.οΰ γένους, έζάΧει^,ιν της αληθούς ευγενείας μας, αυτό -5ίλίΐ μας ενθυμίσει Την εύγένειαν της άρχης μας ! οχι! όχι! δεν εχομεν χρείαν τοιαύτης αναμνήσεις! 'ϋζεύρομεν την αρ χήν μας , γνωρίζομεν τους 3ιίους εκείνους κρονατορας μας, και εις τί συνίςατο το μεγα,Χείον, η Χαμττρότης κ.α! ή εύγε- νειατων, τα ο·πο'ΐα εμ4>υχονοαν την σήμερον όλους τούςάκο- γονουςτων ■ κρό τίοΧΧου εττΧηροφορήύημεν, ότι αύτούς ανάγκη νά μιμωμεβα, αυτούς νά εχωμεν οδηγούς, αν δεν 3ελωμεν να μενη δια καντα εκττληρ&μενη η εκώυμία Της ψυχίς τον Έοδρικα , να ε'ίμεύα δηλαΰη εζου&ενημα εύνων* Να!! τρο 9ΐολ\ου ενληροφορηβημεν αύτην την αΧη6ειαν, καί άκολου· (ίο ν μεν τας σωτηρίους συμ€ου\άς εκείνων , χα) μάλιςα Του αύανατου Σωκράτους. Αύτός ό μέγας άνθρωπος ελεγεν εν μονον&γαύόν είναι, Την έ π 1 1 ζή μ η ν , κ α, ι εν μ<ι· νον κακόν, την άμαβ ία*. Βλένομεν, ότι αύτη ή συμ βουλή Του πατρός της ηΰικης , του διδασχάλΰυ και των προ·, πατϋραιν μ#ς, κα\ των σημερινών φωτισμένων ε(ίνων είναι μ.ΐι γίςη αΧήύεια' Ετι ή άκολοΰύησις αύτης άποκατέςησεν αθα νάτους τους παλαιούς "Ελληνας' βλέπομεν , ότι και τά σύγ χρονα μας εξευγενισμένα, έ'ύνη εις την εκτέλεσιν αύτης τμ "ΖίύκραΤικης συμ€ου>\ης χρεωςοΰν όλην την εύγεγειαν και Τ^ν εύτυχ ίαντων' αύτην και ήμιΐς ακολούθου μ. ε ν αναλόγως με τ ά. ς δυνάμεις μ.ας, καύως το φωνάζουν αύτά τά πραγμαΤα , ΐντες βέβαιοι, ί'τι η εΚιςήμη είναι οχι μόνον το μονον άγα ίο ν, αλλά χαΐ η πηγη όλων Των λοιπών κάλων, και της άλη&οΰς -ευγενείας, κα\ του σεμνού -πλούτου, κα"ι οΤ( οι αύτης μόνης είναι δυνατόν νά σεμνΰνωμεν κα) την υΚαρ- χουσαν εύγένειαν κα\ τόν ττΧουτον, χα\ νά δείζωμαν «Χνιϋ ω ί την ν,αταγωγ ην μας. Π «ς λοιπόν ρ' Κοδρικας δεν (ντράπη νά φωνάξω εις όλον τόν κόσμο ν Οβ ΐβ&ΐβ 6 Μ «ϊε« Ρ - ρβΙΙβΓβ ά Ναΐΐοη 1| βοΙΙβΗβ 4° »Ρ® <?ήξί«|β} "Αν ήτον'ΕΧ-