_ ( 3 0 7 ) — ώς αρμόζει είς λογικούς αν&ρωπουςι καί λογικών (Τυξημα· τα. Τούτο, γινόμενοι/ ίξις , $ίλει μας συςησει πανταχού, οΐς φιλοκάλους, φιλιυσχήμοναςκαϊ φιλήσυχους υπηκόους, καϊιίςτούς αλλογενείς, ίσοι περιεργάζονται την η^ι-,'.ην κα- ταςασιν και όιαγωγην ημών, ως άξιους απογονους του η- (Ιικωτάτου , σοφωτάτου και αςειοτατου των πωποτε χρήμα- τισαντοιν (ίνων· Τα αποτελέσματα τοϋτου θέλουν φράζει και των η$η επιπόλαιους ν,μας λεγόντων τά ςόματα, και ·3ίλουν τους παύσει να μας κατακρίνωσιν ώς κακώς καί ημών προκατει λημμένοι, και ώς εσχάτως εις τήν φιλολογικών Έφνιμίρίιία της πόλεως ταύτη; (Υνίεη. ΓαΙει-αΙ. Ζεϊΐαηε; Νγο. η2.) ανα· φερ/ωντις των ενταύία σοφών τήν εις τό 'Αγγλικόν νεωςΐ γενόμενων μετάφρασιν της 'Ορίοίόζου Λιίασκαλίχς του Πλα'- τωνος, τήν και παρά τον Εοραη ττοτε εκγραικισίεΐσαν, ευριν υκαιρίαν νά ε'ΐιίΐί, ότι τό πάλαι ή 'Ανατολική του Χρις^υ Εκκλησία συνεχώριι εις τά ιτερόγλωσσα τέκνα αυ- Τηί να αϊνωσι τον Θί·;'ν Ιν τη ίΰία εκαςος $ια\ίκτω, νϋν ίέ Λακίζει ΐπ' αύτω τούτω, χχΐ εις α ,πόδειζιν του λό γου τον φέρει το εν Απολογίχ Ις^ρι^ζ και Κριτική υπέρ του Κλήρου της 'Ανατολικές 'Εκκλη τίχς κατα των Συκοφαντιών του '.ν. Λούκα παράτινος Κυρίλλου Ε·, ε'κ^οίιίσμ κατά τό ταρελύον έτος, σελί$· 9»> συντόμως αναφερόμενον περί των νυμζάντων εις ΙΙίσύαν της Ουγγαρίας ϊν\ της είςαγωγης ΐης Βλάχικες γλώσσης εις την εκεΊσε Εκκλησίαν των Τραι- κων , αντί της μέχρι του &ε εν χρήσει 'Ελληνικης. Χωρϊς νά ςοχασάη ο' ρηίεΐς σοφός, ότι, οςτις Βήποτε ιΐναι ο Κύριλλος Κ. συγγραφεύς της ρηθείσης Απολογία;, β'φ' οι> ομιλεί είς αυτήν ιδιωτικώς , κα.1 όχι εν ονόματι της Εκκλησίας, η γνώμη του 3εν δύναται νά άποδοίη ποτέ ευ- ^ογως εις την Εκκλησίαν" χωρίς νά ςοχασί/,, οτι , και άν Κτο εμπράκτως μέλος έιοικοϋν τήν Ανατολικών του Χριςου Εκκλησίαν ο Κύριλλος Κ. , η ρηίεΐσα γνωμητου έεν συς-χί. 'ίΐ ούίέ ποσώς την οποίαν ό σοφός της Ορίοάοζου &ιύασχ.α- ^ί-ις ανακριτής, μέ πρόλη ±ιν, ότι των ασοφων Γραικών η '^κκληαία ακάγκη τ.ασα νά κυριεύητχι από οεισιδαιμονίχν, "ΐτοίίίϊΐ είς. τ/ν Ανατολικνν 'Εκκλησίαν· Αλλ" απαταται 1 σοψο< άνα/.ρπη;, επιλαύομενο} της σοφίς γνώμης του