— ( 4®" -> — να τ ου 'Ευγενίου, τήν Π~\α7ο^νικν/^ Ακαδημιίαν του ΑαμΚρον, >ιαι τήν άλλην λαμπράν κατάςασιν της Ελλαίος , τήν οποίαν άγγελΧει εις τούς ομογενείς εις τήν ταμΖσαν ΜΛί'τιιν; πο~ ίίν α·.ίτ») η άντίφασις; ε'νειδη τάχα ο Κοορικχς σύςημα έχει να αντίφασκα μι τον εαυτόν τον; η εΤειΰη αϊ δεύτεραι ταυ φροντίδες σοφωΤεραι; πλην και ό νοΧλά κοινός νους βλεητει τήν άληίίινήν αίτίαν' επειδή αί δευτεραίτου φροντίδες χειρό τερα!' και 'ίσως ουδετιοτε ήτον ορύαί. Ζ'. Κανείς δεν αρνείται , οτι ο'ι κρό ν.μων συνεισέφεραν "°,Τι εδύνανΤο οχι μόνον εις ΤΟ να μήν αφήσουν τήν γλωσσαυ 'Λ χειρότερευσΊ/ι, αλλά και εις διυρύωσιν αυτης' ιτλ^ τάχα ήτον καΐ άνύρωποι ικανοί διά νά δώσουν εις Την γλωσσαυ ΐλην την ενδεχόμενων λαμπρότητα Της, ή ίνα μεγάΧον /Βαθ μό ν τούλαχιςον ήτο δυνατόν εις Τ$ν αίωνα εκείνον να σχη ματίσω τοιούτους ανίρας; μόνον μία. παντελής άμά()εια καϊ άγνοια ημπορεί νά αποκριΰ^ καταφατικως· βε€αια και περ\ Τοΰ -παρόντος αιώνος δεν φρονουμεν πολύ διαφορετικά , αν κ αϊ ζυτός ηνα,ι όπωσουν ευτυχέςερος από τούς παρελΰοντας ' συν εισφορά) ατι\ ά 1 είναι, όσα και ο! προγενεςεροι έκαμαν , καϊ οϊ σύγχρονοι συνεργάζονται υπέρ Της γλώσσης ■ πλην εάν οΐ προ ήμων είχαν Το δικαίωμα νά συντελεσωσιν ο,τι εδυ- ναντο προς καλλιεργειαν της γλώσσης, διατί ημείς ο! απο- γονοι αυτών πρέπει νά ςερνφωμεν αυτό το δικαίωμα; επειδή ταχα εκείνοι ήτον σοφότεροι ατό τους τωρινούς; ποση δυςυ- Χ'££ εις το γένος , αν εχοντες τα βοηθήματα εκείνων ημείς δεν ιδυνήύημεν οϋτε εν βημα νά προχωρήσω μεν περισσοτερον απο αυτούς I πλήν αυτήν την υ€ριν μονος ο Τίοδρικας είναι ίκανυς να νροσαψίή εις τους ομογενείς του· 'Αλλα δεδοσίω, οτι ο των προ- γενεςερων αΐων ήτο Τωόντι, οποίον τον φανταζεται ο Κοδρι- κα ς, αίων ροφός, ανάγκη ήτο δια. τούτο πάλιν να ςα- ϋ&μεν; ελησμόνησεν , οτι ή ^ Αττική διάΧεκτος εις τους Χχμ- νροτάτους αυτούς α'ιωνας της 'Ελλάδος από είκοσαετίαν σχε δόν εις εΐκοσαετίαν ευ'ρίσκετο εις άλλον κα\ άλλον βαύμον; δεν^ερωτα νά. μάΟ% , τί ακολούθησε και τί άκοΧουύεΐ εις τχ "ροχυπτον άιιο τί» ιτυβμ.ε'να τη 5 οίπαι^ιιι αίας , γίνπβι ν?Ά- Τ15του; η μ,τ'πιη; μο'νο; ο Κοϊρκΐς έ'χβι ιϊ ποονο'μιον να υ'^ιζη τό γβ'#ο;; -ή τ *τνφλα >μ.ιιιας από τα π»3η ε'ληίμο'νηιε τι ε:πεν αλλατ? χχ': εγραψίν ; Ο § 2