163 ,,σμόν ΐ'ύν , ορείς ίις Θίοι) την α'^ί'αν άντ-.μι- ,,αθιαν των , την οποίαν γμΐΐς ίίν ήμπορουμίν ,,πριπόντως νά χάμ'ύμιν. ,,Τα άλογα ζώα , ει;9ι)ί όπου γίννηθώσιν, ,,'ίχωβιν οοηγόν τήν νόσα , Ηΐ5 μονή της τα ,,διδάσχίί όσα εΓναί άναγχζ'.α Οία την συντη- ίΐρ^σίΐί της ζίύής των, και βυμιρίροντα $ιά πσ- ,,ααν αΧλην χρίι'αν των ' και ίΐς ολίγον ΰιάςημα ψ,χαιρου χαμνουσι μόνα των το χρε;ω§η των, ,,χαθίάς χαί ή γιννντορίςτων. Το£το 3ίί> σι/μ- }) 6σΐνΐι όμως χαί ΐίς τόν λογιχόν ανθρίύπον' αΐ- ,,το? όταν γέννηση 8εν είναι άμοιρος άπό το λο- ,,γιχον $ια το όποιον μΐ τόν καιρόν χαταλαμ§α- ,,υΐι οτι υ'πίρεχίι από ολα τά αλόγα ζώα } χαί ,,δια τοΰτο τα ΐχίι ολα ιίς την υποταγών του , ,,χα! την χρΐσΜίτου. "Ομως ας ςοχασθωμεν άυ ;! ί'ίς την νηπιότητά του οιΐχνίι χάνεν σημίϊον }3 ότ< είναι λογιχός , χα! ίιαροριτιχωτίρος από ,,τα αλόγα ζωα , χαί μαλιςα οχι χατώτερος ά- ,,πο' αΰτα (ις πολλά · χαί τούτο $ιατι'· Διατί ο ,,Πλάςης του ηθ ίληαιν ότι μ( την μαίησιν να ,,προχ οπτη, χαί να ασχν την χρηαιν του λογιχου ' ,,όθίν χαί άψαι'ριαν από αΰτον την ό^ίαν της ,,ψυ'σΐΐύς, χαί τόν ΐπρόσΐΐσί την (γίΰ>.ν του μαυ- „9άνΐιν, χαί Βιά τοΰτο πάς άνθρωπος ψυσιχα ό· ,,ρίγίται να μανΟάνη , χα τα τον σονόν Άριςο· ,,τϊλην. Καΐ λοιπόν ο Θΐός τω ί$(ύχ! τό λα- ,,γ-χόν ω? ίώρον ϊξαι'ρίτον, τον ινΐ$αλι ψυσ χ/,ν ,,ΐψισιν ε'ς το να μανθάνη, χαί τόν αγησεν αυ- ,,τίζούνιον , χαί ελεύθερον να γνωρίση μόνος του ,,την υηιροχην του, χαί να τιλειοποιηται μι ,,τήν ΐχλογήν, χαί την ίπιμ-λειαν του· Όίπς „?ρα ίΐν ίχλίγβι την μά^ησιν, χαϊ £ιν ίπιμί' ,,λεΐται δίβ την άπόχτηηϊν τ·ής, ο τοιούτος δεν ,,τιμα τα ίωρα του Θιου , χαί §(ν χάμνΐι το ,,,$ε'λημά του' αποψίυγίι τ ν, ν λο^!χόη]το, χαί ,,αρίσχίται μάλλον ΐίζ Ίν,ν αλογίαν, χαΐ 8ννα- ,/ζΐννς ν άκοχτήαη ψ<ύί ί( 5 το σχοτος της πα- ϊ64 ,,ροΰβης προβχβφοί) ζ(ών)5 3 όηοΰ να τόν ό%ηγή- 3) ΰη ίια την μίλλουααν, το χαταψρονίΐ, χαί ,,ιροχρΐνΐι νά περιπατά $:'ς τό αχότος , χαί να κ!! λαναται < χαί ιτροσχοιιτ^ μ; ο τκ^ιλο;. Αλλ α; ΐ^ωμίν αν ο γ!λάν9ρνπος Θ ιός ,βίν ίφροντιαε χαί πξριαιχοτίρον τον ανθρΐζ)- ιιΐιον } να τον ο^ηγηση ίΐς το συμψ(ρον του > ,,χαί να τον προσχαλίαη ε:ς τό $ι λ-ημά του , χ·?; ,>να τον (όθιτισν; (ίς τχν οδοι» της μαχητούς ,,απο την οποίαν προσγινιται εις αυτόν ν σ&τη- ι·ρια ) χα) ίυ^αιμονια ι χαί η αιώνιος μζχα- ,,ριότης του. 'ΐδοϋ άτι αρχής »(απι'ςΐιλι» α'ίια. ,,λΐι'πτως Οικαίους , νομοΰίτας, προγήτας, 3;- ,,δασχάλους, πολυμαίιΐς να τον προαχαλώσ:, ,,χαί να τόν παραχΛίύαιν ε?ς το θίΓοντοί; 3ελη- ,,μα , να τον £ι$άβχ(ύαιν ο,τι πρίπ»ι νά μαν^άνη, ,,νά τόν βι&βι'ύνωαι» ότι μόνη ·ή μάθηαις ίΐναι ,,το' ίδιαίτίρον ψυσιχοντου, χαί νά τον πληρο- ,,φο ρασιν ότι μΐ αυτήν ημπορεί χαί ίις τόν πα· ,φόντα βι'ον νά πολιτιυ9% τιμίως χαί $ιαρίςΐύς, ,,χαί ϋ'ξ τόν μί'λλοντα νά γί'νη μαχάριος. 'ΐδου ,,εζαπιςίιλι τον υίόν του τον μονογενή, τόν χϋ· ιψιον ημ'ύν 'Ιηταυν Χριςον , νά γεάνθρωπος ,,οιά νά σι·:ση τόν πίπλανημι'νον αν9ρΐύπον, χαΐ ,,νά τόν ί;$α>η μόνος του, χαί ι,ά τόν ο'χονο- ,,μηση ιίς τό νά ί'γη ίγγρά^ους τάς &ι$αα/,αλι'ας ,,του οπ'ας νά τάς μανθάνη Ιως τη5 ουνχίλίίας ,,τοί αιώνος ό διαδοχιχός άνθρωπος προς ο'δ»)- ,,γίαν τ·ή9 σωτηρίας του. Λοιπόν τόν άνθρωπο» ,,χαί η φύσις χινεΐ, χαί ο Θιος τον προ»· ,,χα/.(Γ ίίς την μαθησιν · χαί συ αϊτός ίίν ιΐιια- ,,χουη, ον όίν ΐπιμίλίίται νά μανθάν·/), βέβαια ,,γίνΐται ίναχος. Βεδ'αία άίι'νίι άργόν το" λο^ί- ,,χόν του * ν μάλλον γιννηχιχιν χαχκν, χαΐ όλι- } ,9ρ/ων άχαν9ίύν οια τόν (αυτόν του. Β(£αια γι'- ,,νιται ανάξιος του Θεοί, χαί άξιος νά χοτα- ,,χρώϊΐ ί'ς την αΐώνιον χόλααιν' &ιότι αν δίΐ» ,,χαλλιΐργήαη το λογιχόν του μΐ τας μαθήσεις 3