- ( 576 ) - και α υ τ ά. ~ Γραφεί κροσεΤι , αλί 1 σ μ ο ν ω , αλη σ μον η· σ εν , άντι λησμονώ, ελησ μο νησ ε ν, και Σ. 2^2. σκι* μειόνει τίάλιν. ,,ό'ταν είνης . . . . λησμονώ άντι αλη* σμονω, δεν διορύωνεις , α'λλ' ανατρέπεις την γλωσσαν Καλόν! αλλ' αυτός δια τί δενλεγει Λα», απερνω, αΚε· ρασεν, καθώς κοινώς λεγομεν, αλλ αν ε ρω, επε ρασεν, Είναι - ^ιορβωσις τούτο ; ίεν είναι άνατροττη της γλώσσης·, 'Αλλ' εις τους μεγάλους Τραμματικούς συγχωρούνται καϊ μεγάλοι παραλογισμοί! 'ο Κοδρικας γράφει Κ ο λυ Τίλε ία ς χαριν' διότι ως ευ γενής £ελει νά εχι» διαφορα μαχαίρια.' καί)' ενας, χαι, χα- 6ίνας" χαΟεκο'ς, χα», χαδ' ενός· δύο, χαι, £υω" άρεσαει, κκΐ, αρέσει· χαΰ'δτι, χαϊ, χαύ' ο,τι, χαι, χαβότι' σϋγχυ- ζω, χαι , σνγχίζω · ε σύγχυσαν , χα!, εσυγχισαν' άφίσω, χαί, αφήσω · οι'χΕΙαχη ομιλία, οίαίαχη φρασις, οι'χΕΙαχόν, χαΐ, οίχίαχόν υφός' ανΟρω-ϊΤίνΗ έννοια. , ανθρώπειος, χα!, ανθρω πινός νους" τους αντ ί των ο Τον, τους άνύρώνους τους > τους λόγους τους χ., τ. λ. * γίνου αντ5 γίνου" αγνωριςος αντϊ άγνωςος. Σελ. ι<5'. χ.α« ΐ34· γράφει τοϋ "Αγγλου ίςο ρικοΰ Οίΐι&οη το ονυμα Τι€ων, και Σελ. 143. Τι·6€ων· Τραφεί νροσετι χαι, καλα, κακα, ορύα, ςρα£α> ψ αν ε ρ α, φυσικά, αλη(1 ιν α κ. τ. λ. Εις τάς ανορθογραφίας αναγεται και η ναρα συνηύειαν διά Των κεφαλαιακών λεγόμενων γραμμάτων ΐίολλων ουσία* ςικων και εκώετων ανοητος γραφή. Χαριτωμέναι τίνες Κο δ ρ ικ ικχ\ φράσεις. „"Ρ.φύασεν "ΟΘΕΝ, δί ού άνεκάλυ-^εν 'ίερου καμί τοις κρατοΰσιν όρισμοΐί, να ιταραςησ^. Σελ. ι63·— Ο Κοδρικας Χίγει (Σελ. 348) δ Τι το, α'ττ' Ίσως, του Κβρα,η είναι τερα τώδες, ως μη υκαγομενον εις κανένα τ ύ Κ ον, «7 μ α ι Γ ραικο4αρ4αρισμος άτταραδειγ μ άτιςος* εΐναι μοναδικον' αλλά το, ό 6 ε ν , το ίδικόν του ως κεΐται ιδώ, και εις ολην την Μελετών, εχει κ,αι σύντροφον; δεν είναι τωόντι μοναδικον, είναι εις τους Παλαιούς συνεώισμι· νον; είναι εις τους Νεώτερους εΰχρηςον; — 'Αμμη το ; ,,Πάρε, 'ΑΠ' θί*ΟΝ ΔΗ1ΊΟΤΕ $ίλοις έθνος, εν* βουν&'σιον ίίγριον όίνύραιιτον ΧοώσΑΐτον. ϊνδυσΑΐ τον.