— ζ 8» ) — ήίειτα αναιττυξίΐ ιπιμελεςερα την 3εωρίαν Της μορφώσεως <τά>ν εννοιών, κα) λίγο το υ το .3α κατα€% ίΐ'ς τ^ν ο/α σημείων έρμηνέιαν αυτών , κα\ τηντεχνηντου νά τα π αραγωμεν τ ο εν από το αλλ ο βΊα το! συλλογισμού ' καί Τϊλος 3ά διδάξει νερι Της δυνάμεως της θελήσεως καΊτών αποτελεσμάτων της* Περί Γαλλικές Φιλολογίας. Τισσότης^ Της λατινικής ποιήσεως διδάσκαλος εις το βασιλικόν σχολείον της Γαλλίας. Δεν ε χα την ματαίαν φιλοτιμία» ν άρχίση πάλιν τά μα θήματα Τ ου Ααχαρπου , καί Των μετ αυτόν , αλλ' επώυμεΧ ν αναπληρώσω μίαν παραδρομήν καί παράλει^ιν των μαθη μάτων του Αεμερσιερου , περυσινύΰ διδασκάλου , ευχαριςου·* μένος νά χΆμη ιίαρεκ€ολάς εις κολλά της Φιλολογίας. "Αλ λοτε λοιπόν 3ά ομιλήσει συντόμως περϊ της ερωτικης, σα τυρικής , και λυρικής ποιησιως, έπιμελούμένος κα\ αγωνιζό μενος να χαρακτηρίσω ακριβώς τους ποιητάς , κερι των οποίων ο νέος ΚουίνΤιλιανός ωμίλησεν Ίσως κολλά επιπόλαια, κα- 6ως Ίίί/ι· του Τ<·£ουλλου , Προπερτίου , 'Ορατίου , χα» 'ΐθυ£ί- ναλου. "ΑΧλοΤϊ πάλιν άα εκύεσει ςοχασμοΰςτινας Κερ\ της Τέχνης Της συνέσεως, λαμζανων τάς αποδείξεις αυτών από Την άναΧυσιν των συγγραμμάτων των μεγαλοφυών ποι*ι- Των , εξετάζων αυτά κα\ κατά την πρώτην και άπαρασκενα- ςον κίνησιν του Κρωτου ενθουσιασμού , και κατά την βράδυ-" ιίίραν (τκεψιν Των γρα^αντων. "Επειτα 3' αγωνισθώ νά δείξω, πόσην χάριν κάι κάλλος εφερναν εις τάς τραγωδίας Των 'Ελλνί'Λ,-ν οί Χοροί, κα» πόσον το συςημα Των παλαιών, ο'ί τίνες τους επαρείσαγαν εις τά δράματα, £ χρησίμευε νά μεταδίδω και νάτρίφω εις τους" Ελ- ληνας την αίσύησιν καί φιλοκαλίαν της ανωτέρας ποιήσεως. Ύελ6ς 3ά εξετάσει τό πρόβλημα, άν οί παλαιοί, τους Οποίους ο! ποιηταί μας υπερέβησαν, εις Την τέχνη ν ϊ, οίκονο- μίαν ,δεν επετυχαν πιρισσοτερον την άληθειαν των χαρακτήρων. 'Επειδή δέ εις του λεπτού τούτου προβλήματος την έξ- ςτασιν βα πεσει λογος , καί 3ά γε νου ν παρατηρήσεις περίτης δραματικής τέχνης και των άλλων γενών της Ευρώπης, 5α ίπιμελ^ω ν ακολουθήσω τήν άλήθειαν, χωρ"α; ν» προδώσω και τ»}* φιλολογικών δόξανμΛς*