"(?!)§)- .τα της φράσεως, και άπερισκίπτως άμελουσι το Χικτικόν διά χάριν τοΰ πραγματίΜυ. , ΑΧλ' είναι γνωςον ότι μόνου, βΊΓου ευρίσκονται ενωμένα* αμφότερα τά προτερήματα. ταΰ τα, ί'κ,ίϊ υιταρχίΐ κα\εντίΧεια. Με λυν^ν/αας παραιτούμενα ά-πό Την εζακολοόύησιν της εκΰεσεως της καταςάσεως Της -παιδείας, δια. νά δοκιμάσω- μεν νά δώσοιμεν εν σχεδιον τ ης παρούσης κατχςάσεως της φί λο λογίας εις την Τερμανϊαν. Καμμία β*' ολας τάς άΧΧας τέχνας δεν ετελειοποιήίη όλιγωτερον ιίς την ευρύχωρου Ταΰ- την επικράτειαν, Ζσον η ιυγΧωττία, καΐδΐν είναι δυσκολον νά ε'ζηγήσωμεν την άμέλειαν ταυτην. ΔιοΤι , καμμία από *ας άζιολογ&τάτας τοΰ νολιτικου βίου ΰποόέσεις, πλην τω* της θρησκείας τελετών, δεν εκτελείται αυτοί δημοσίως, ω- ςε νά κινήσω τη ν τρροο*οχ»)ν τοΰ κοινού, αλλ* όλαι γίνοντα· μυςικως εις τάς αΰλάς. Εις τά δυο βουλευτήρια (1β* Λειιχ €Ιΐ8ΐη1ΐΓββ) τί$ 'ΑγγΧίας άρχισαν νρό πολλού κα\ δεν έπαυ σαν νά φαίνωνται μίχρι τοΰ νυν μεγάλοι και θαυμάσιοι ρ 4- τορες. Εις τά Παρλαμέντα της Τα,ΧΧίας, εις εκείνο μα- λιςα, των Παρισίων, αντηχούν καποτ» αι φωναι Της £νησχ .οιί- ■ σης ελευθερίας. 'Αλλ' εις την Τερμανίαν, το μόνον εις Την ενγλωττίαν ήνεωγμένον ςάδιον είναι ό α.μ€ων ' ίτολλο» ρήτορες *Εκχ.λησιαςικοι έγιναν επίσημοι εις εϊδόςτι της φητορικης τωόντι 'Αποςολικόν. ΕΪ£ των (ίητορικωτάτων 'ίεροκηρυκων ηκ- μασεν εις την Αρέσδαν ο' προ ολίγου · άνο6ανων Κύριος 'ΐει- νάρδος (ΚβΐηΚβΓά) , ζςις μας αφησευ εξαίρετους λόγους 'Εκ- κλη&ιαςικοϋς (*). Μο'λον τούτο, αφοΤου η Τερμανία ήσφά~ λισε Την ελευ&ερίαντης, ακούονται ττανταχοόεν ρν) τορικο) λό γοι ανδρών κηρύττονταν την ενωσιν, χαί εζαιτουμενων Την ηηλιΤίκην εΧευόιρίαν. 'Η ίί μούσα της ποιήσεως επαπεΐλεΐ. ν άφηση καϊ την Γερμανίαν, καάως φαίνεται ότι άφησε καϊ όλβος τους άλ« λουξ τόνους της Ευρώπης. Μόνος σχεδόν ο Ταϊτής διαλαμπει τήν σήμερον ε πι τοΰ Παρνασσού, ως εν τω μέσω μικρότε ρων άςίρων ή σελήνη. "Αν και πολυ πρ4$€ηκως τήν ήλικίαν, διατηρέί όμως τάς' δυνάμειςτου, και ίΧην τήν δραςικοτητα (*) Ό ·» Γοττίγγτι χ«ί 'Ε(λχγγτ\ *«(' Βραψ »·»»? *· "λαμα>ν , ιΐίβη *ξ«ί αντου ί·*'ίοχβ;.