ι ία «ε «7 Δαύτη» ψΧοτιμοόμενον νά μφφ$ ι ο) &βκρζν» <*? ψάηνάϊαι λίξΐίί «άξβκαι @ουχυ$βηυ λέγοντα παραςνσασθαι την πό. μ0 / 5 ΐμεϊς τάναντία άξιοϋυτες πράττεα), ουκ όρ- λ#» * **·ί" ϊόίαα γράβ» φφανφώμ» *ώ, *ί ; τη « %ιεΐ*Ρ Τφφ τι)» «ατφ&ηρ «τω» τί**»» Ίάκτορη (ΙΓ'· ι<))"- ηβψετηρψβίι ·*β*αβ -«τ»- >*·» 'Βρο&Ι Ιηηί* νοί. Βρ*Γτ«»-Λ|·*βρώ& ι^β βαζοντα χαι ποιητιχον νψος, νλλα χαι εν τυ Εϊγιτο- τ3ϊ Κολλατΐιιον άτζοχεκιμμίνως /** τοιίτο«5 μόνον μ·ή άναγαιώσχομεν γράσεις χαΐ λίξας ποιητιχάς, ~ τοιίς λόγους (Άρχαιολ. Ε'. ίο). , "Επειτα ίγ& οίον αγέρωχος ζΙΖ 8) } βαρεί ·πβδ< τβΪ9 β9λί- τοοκ νμών οιί ψεισάμενος τ ίχνων, σου ψείαομαί αις ίπεμδηναιτΰχαις (ΐς'. 4)> ίορόχτητος (Κ'. 9), Κολλβτΐι/ί , 05 το βοί/ίβ μ/ν ίχϋς πβρ ίψώ/, μαΒεΐν είρηνψ (ΙΒ'. 4 )> °<~οί ό'^κτο» |3ίλο$ $ΐ ψοχ^» καρά τοις κολεμίοις, χαΐ τοός (ΙΔ'. 13), πόλεμος ι μάρανε την άχμην της μϊν προδίδοντας την παπρίΖα σώζεις, ΐμε δε πόλεως (Ις'. 7) , χιρνίφασθαι (ΙΒ .22) χτ. 'Εν τον ΰπβρ αΰτης άγύ»ιζόμ»νον άποχτείνιις· πό- ■ήί .λόγω ο' Δίονώίος, ό'ςίΐ ο^απά χβ9' ύπερ$ο- Βεν· πολλού δ»Καρασιωπώ Κολλά άλλα λήν τηκ δόζαν τών λόγων, £ιν λησμονεί ποτ ι τοιαύτα ελλείμματα, πάμπολλα όντα. Πολλά. τνν εΰψράδειάν του χαΐ, σεμνοπρεπειαν, ώς< * β <Γ χ £5 δε χαΐ εν, φ η αεψά τών πρισμάτων συν- •τίνα ψαίνεται ότι ίτόρνευσε γλαψιρωτερον. Βί- βίτεται, παρει>9ός τό παρεμπίπτον έλλειμμα βπο. 6αια χαΐ εν τούτω τώ σίιγγράμματι φαίνεται ο κόπτει, όλα τα νεΰρα της διηγησεως. 'Αλλά το Διονύσιος προικισμένος με τάς τίχνας ε'/.είνας, χειρότερο», παραλείπονται περιγρβψζίπραγμάτων τάς όποιας όσοι χατέχουσιν, ονομάζονται χρν ολόκληροι, τβ$ όποιας ό Διονύσιος ουτε εν τη α ο ΐ συγγράψεις. Ε πιτομη ΐδόνατο να παραλί: τη* π. χ. των νό μων ΰανειοθίντων εχ τϊ,ς Ελλάδος, της εζουσι'. "Ηίη ίΐ έρχομαι να. ράσα» τον λογον, δι «5 των Δεχαδαρχων, ούίεμι'α γίνεται εν τη Ε- ο» εχρινα ε'ύλογον να «'χίω'ιω το ρεροί εκείνο πιτομγ μνεία, τιλψτινος χωρίον ανντομωτάτοο μόνο», το όποϊον άνν,χει εις τα μη σωζόμενα περί των σεληνιακών παρά 'Ρωμαίοις μηνών, ά. βιβλία του Διονυοίον. Κοΐ οι δ»ο κωίν;χ«5 τοΰ ννρόντων ε?ς ταύτην ττν ώτο'0» σαι ('Αρχαιολ. Γ, Διονυσίου, αν χ αϊ £ι» είναι οίίτε παλίμφεςοι , 5 9). ,,Κβτό σελήνφ ηγον Ρωμαίοι τους μ^~ οΰτΐ πολλά άρχαΐοι, όμως γέμουσιν ελλειμμάτων νας, και ουνίπιπτεν εις τας ύπ' αυτών χάλοψί- πανταχού, τα όποια χαθιςώβι η σύγγραμμα ά· νας ε&οίς η παναίλψος.* 1 Κβί όμως ό Αιονό- τίλΐί χβϊ μη σώον. 'Αγνοώ, βϊ αυτή ή κατα* σιος ίςορεΤ ίίς το I. χαΐ ΙΑ'. βιΖλίον διεξοδιχιώς ς^ρβρν}, «5» ύϊΟί'α» επέχλωαειι εις ττν άιονονια- ταΒτα τα πράγματα. 'Ε» ψ λϋιπον ξαλογΐζόμψ χψ ίπηομην η Τιίχ^, χβαίλβ&# ««Λ» μόνον χα$* εμαατόνΰπατίνοςμρααϊτ/αί ύπψχο* τόσον ελ- κι,ρίως το μέρος, τό όποιον περιέ/ει τα βωζο- λιπεΐς άμψότεροι τηί Διονυσιαχής Επιτομές οί μα/α βιβλία των αρχαιολογιών αυτού' «'ί «ΰτο κο'ίηκϊ;, «' πληροψορνβψ, ότι αυτοί μετεγράγη- δΐν. είναι βί$αια βλά&Κ *δοςτι, τό όποιον ίεν σα ν άκόταια σπουίαΐον ε ζ αντιτύπων αρχαίων χα- παρατηρείται εις το χιφΜ» τοΰ Δ« ιρσίΜ,Ιιότι Χ ώς εχόντων, έπ»ι$-η χαί αν όποβίαια, ότι οίτ οι χαι τών λόγω» ηολλάκ:$ βωζιται μικρόν τι μιρος, 0 ί χώίηχΐς εγράφησαν είς 'ίνα χαιραν \εριςοιγοά- νπερ τό χα'ρκον, χωρίς άπο^θίγματοςτι^ος ΐνίο- μενον βίτο όλο; τος περιςάβεις της βαρβαρότα τε · π. χ. τοό Σοΐίφψετιανοό λό/β· («ρχββλ^Γ'. τος, η ό γράψας αυτούς κήρχ*ν άμοιρος π«-