— ( β?ι 5 — 'ίίη , ότι αποδεικνύονται άΧηί)ε7ς αί τερπνού κα) Βαυμάσιαι εικόνες, δια των οποίων ο ποιητης επΧατισε τόσον έντέχνως τάς διηγήσεις τα * συνεχώς δε 3εΧει ευ ρε ι τ*, ν άναίρεσ ιν όλων σχεδόν Των μεμ^εων , τ ας οποίας διευύυνουσι κατά του'Ομήρου , οσοι δεν ευνοουσιν αυτόν , η (το χείριςον) όσοι τον εννοοΰσι κα κώς. Τα ίϊ επίθετα , οσα συμφώνως εύρίσκουσι τινές παρα πληρωματικά , εις το έζης 3εΧουσι φα,νή όλα σχεδόν προς&ήκη της έννοίαςτνς Χεξεως, μετά της οποίας συντάσσονται, η άέλουσ ι δείξειν διαφοράς μεταξύ των υποκειμένων , άγνοί- ςους παρ ήμίν μέχρι τούδε, Τουτων δε Των έπιύέτων τήν σημασίαν ε νόησα, δια της συνεχούς μελέτης , κα) ποΧΧάκις δ! αυτομάτων και σχϊίον ακουσίων παρατηρήσεων, και ενίο τε δια της έξηγήσεοας αυτών των άπογονων του ' Ομήρου, έκ των οποίων πάμποΧΧοι (εΐ καίτινες σοφοί της Ευρώπης, επι πόλαιοι παρατηρηταΐ τ άναντία λέγασιν) εννοουσιν ΐντεΧεςατα την γλωσσά ν των προγονών των. Αιέτρι^αποΧΧκς χρίνχς, βΧέπωνποΧΧάς % ι(οικίλαςεικόνας Της φύσεως · ταύτας δι προτερον ένόμισα πλουσιωτατης φαν τασίας «υφυνϊ γεννήματα, κ&\ ποΧΧάκις σπουδάσας να περι γράφω κατά φύσιν τινάς αξι ολόγους σκηνάς, εΐίαύμασοί κα- Τανοήσας μετ ου ποΧυ, ότι % χωρίς Τίνος χάριτος και γΧα- φυρότητος λογογραφική μου σύνύεσις δεν ήτο αλλο , εΐμη άσύενης μετάφρασις του προ Τριάκοντα αίωνων ύπάρξαντοςποιη- Τοΰ, 'Εδυνάμην να φέρω πιρϊ τούτου μυρία παραδείγματα ' αλλ" αισθάνομαι , ότι πάντοτε κάτοχος ων εκ του 'Ομηρου, εκ της 'ίΧιάδος , κα) ίκ των ύπ'αύτοΰ ΰμνησΰέντων ηρώων, μιμού μαι ΰπερμέτρως "ίσως τον γηραιόν Νεςορα , οςτις διηγεΊτο είς μήκος τα παΧαιάς αύτοΰ πράξεις όσας ενΰυμε'ΐτο. 'Αλλ' είναι συγχωρημένου, ςαχάζομαι, ν αναφέρε Τις εχεΐνα όσα προξένου σι τινά ηδονήν · διότι ποσά άλλα υπαρ· χουσι, τα οποία κατα&λί£ουσι τάς καρδίας ημών ! "Ας άπο- ΧαΧωμεν ταύτα εκ της μνήμης είς Την εΰτυχη ταύτην ημέ ρα*, ας άναλα€ωμ*ν δε τάς χρηςάς καί γλυκείας ελπίδας, α! οποίοι δικαίως εγείρονται όνο της «αρουσίας του ημετέρου ηγεμόνας, ανδρός άξιοσεέάςου, όςτις, αν δεν επροςκαλιΐτο εις τον 3ρόνον , ητο τω όντι, διάτε Την μιγάΧην αυτόν φι- ΧοκαΧίαν το υπερβάλλον της σοφίας, εΐςΤων λαμττροτά-