βπί'ςρεφίν ιίς το ΜαδρΛον. Ό δο'ν Πέτρος Σείάλλος εύρίβχετο πάντοτε εν ταο'τν) τ£ πο'- λί£ ι πλην 'ίυ.ελλι να κινη&η , κα9ως αδιται,τγ 19· Δ(χ(μ§ρ. ίίς την Νεάπολίν, οπού δ:ωρ/σ9η πρε'σ&ις. Βίδαίοΐσίΐ», οτί η* δίοιχησίς 3ε'λει να ετοι- {Αβση ιίπο' την ίπι%ασίαν τοΰ ςρατηγοϋ Όδον- »έλ μίαν νίαν ιχςρατα'αν διά τον ΪΙλάταν πο- Λ » *αμ ον. ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ΒΕΛΓΙΚΗΣ. Τη" 12. Δεκ. ί^6τ-άο9ν;σαν 5*5 τήν «.'νοδον του χβτ» καρλαμίντοη 5ιίο προ&,ήματα , το δίβλαμίανον περί άπιζγορεήαΐ(ύ% της ('ξαγωγ^ζ του σιταριού από το δουχατον Λ.οηζεμ£οιιργ, το §6 περί ^ϊνιχης απαγορεύσεως της εξα^ιο^ϊ βΰτοί άπδ το βασιλείου χατά ^ην τε χαΐ θα'- λοσσαν. Το πρώτον αρό&λημα ΐνεχρίθη με 6θ ψη'ιρους προς 18 " εναντίον δε τοί δεατέροϋ προ βλήματος ελαλη<ταν πολλοί "Ολλανδικοί ρήτορες · μεριχοί δέ άνθρωποι ετόλμν,σαν χατα ταΰτνιν την εύχαιρίαν να ίχσαρίζ(ύσι } πλην ο Πρόεδρος ίκη- ρυζεν) δτι δίν εχουσιν αδειαυ να διιχνύωσι την ίΰαοέςηα/ν των η δυσαρίςησι'ν των μί σημεία Τίνα, ο τ; ολλεως κρίκιι ν* αναχωοη'σωσίν ε£ω. 'Α^' ον δε η σκέψίς 'έλα&ε τέλος χαΐ εγινεν η ψη(ρη»ορί« , ΐγ/.ρι'%·ή κα! τούτο το* προ'ίλημα μι 42 ψη'ρους προς 35. "Οτί ο' Προ'εδρος ερωςο- «Οί'ησί την άπόνασιν , ί'χραξαν εκ των παρεςω» των πολλοί το ευ^ε και τταρευδυς έ~ρόςαξε νΑ άνα/ωρήσωσιν ο: άχροαταί, το οποίον κσί έ'^ινί τοσω. ειικολωτίρονι καδο'τ( δίελυ'Θη εν ταΰτω χα£ 3) ουνελίΐισίς· Τη" ·ι3. Δεχ. ε£ητασ8η «ίς την «πίνοδον τοΰ κάτω παρλαμέντου το* βχεδίον νομού βίρί το.5 ί9ν;χο£ ςρατεύματος ζμιλι'τζιας), το οποίον και ίνίκρ;'9η, μ«τα''σροδρος αμίρ«?3ήΓηβε£5 *«' ξΡ'λο- #5ί««ς> {Αί 68 προ5 14 ψη^υί- » Τη 17· Δεχ. άνε^νώσδησον «"ς το' κάτω «ββ» ρεντον τέσσαρα .βασιλιχα προβλήματα , το μεν ττίρί αυξήσεως τών εν ιψ βασι λε/ω μιαθί ι)ϊ(ώ# Ελίετικών ςρατ;ωτώ με" ετέραν ν,ομπανϊαν , το δε περί τών δικαιωμάτων της ίδίοχτησί'ας των Συγγραφέων , το δε τρΛονπερ/ της ί'πις·/·φιξεως και πλουσίβς βραξίύεεως τών επιςη^οιων χβί ρ,ηχαναων τεχνικών, κβί το' τέταρτον τέλος, περί νί'οΐί τίνος νομοΐι κληρονομικού, , . ΈρείιρεΘη τέλος πάντων ι γράφουσα* αΐ ίψνΐ' μερίδες, ό τετραγωνισμό ς τ ο ΐ Κ ιί χ λ ο υ, πίρί. Οΰ τοσους αιώνος. ΜψΑονιίχοΐιν οΐ Μα5ηρα- τίχοί. Εί'ς το 'Ρόερμονο (ΜΪ^εται το ακολο^&ον σύγγραμμα εις τρεις δίΒλε'κτΟϋς» ^ολλίςΐ , λατί- νιςί και ο'λλαι/ίίζ!, τον ο'ποί'ου η Γολλαη «ΐϊί- }ίρ«(ρη ϊχϊί οΐ'τω. <^υη<3τβ!ιιι ο <]ιι βεκίβ , οπ^ϊηείΐβ , οοηιρίβΐΐβ , οι οοη&ίαιιΐε-, ϊηνεηΐέβ» εχρίκμιβε, εϊ ρΓοιινέβ β Ι'ενϋεηοε, άβ (|ΐιαΐΓβ πιίΐηίίιεΒ «ΙΐίϊεΓοηΐεβ ρηΐ' I. ΛΎιΙΙιβιιΐϋί Εβπιιιε. Γ Ε Ρ Μ Α Ν I Α. Εί'ς την 13. σιίνοδον της ε'ν Φρσ^ο^οίίρτί'ω Τερμανιχτζ δίοΛης όπε^α®£σ9η ττεοϊ τών ζητη μάτων της εν Φρα^^ο^ουρτ/ω 'ΐσρκηλίτίχης κοί- νοτητος τοντα. ,,Θελί! χο;νω9η ε/ς τνν γέρου» σι αν της ίλεΐ/9ερας πόλεως τοίι Φρα^ορουρτώυ το' ζη'τηίΛα της 'ΐσροηλίτικης κοίνοτητος περί τών πολίΤίχών δικαίωμα των της χ«£ ίλλων αχίαων της ο;ο να να ε/πη εν δ(ος.ημα,τί δβο μ·φίον «ρ- λίτα την γνωμών της και ν« συρ.έί&σθη αυ'τη -ή διχόνοια , η να ψη^ί<7?η οίίτη η απόφααις βπο την σνμμαγιχΫ,ν οίαιταν· . Τη 22·. Δεκ. ίγιυεν η ι4« οΰ'νοδος της ε'» Φροτ^ο^οΐιρτΛύ Γερραν;κης αυμμαχιχν,ζ διαιτνς, με&' δ όνεό'λνδη πάλιν η συν/λευσίς αώτης ε<ς τν'ν ι3. 'ΐον. Πολλοί τών ά-εςαλμένων επις ρε» ^οιισί χατα ταιίτην την (ιίχαιριβν εϊ$ ταζ αΐίλβζ, ΤΙον.