— ( 4^9 ) — ναι η κοιννΐ περ\ Της 'ΐταλικίς γν&μη τ£ν νεΚαιδευμε- ναικ. — — —· 'ΑΧΧ' β ττροειρημένος εΧΧόγιμ,ας Ειαμνης διο'Χου Ιναν τίαν ταύτη;; τ^<; γνώμες νρο^ο-ΧΧει· Κα! πρωτ-,ν μΐν τας Ι ταλική; αρχαίας διαΧίκτονς: οίον την Τυβρηνικην, Οα"κικ»]'ν, Βολοκιχνιν * Τ λ. όχι ικ της Ελληνικής, αλλ αμετως α'το τας 'ΑνατοΧ;κα'ί τάς παράγει σύγκαιρα μΐ τήν 'ΗΧλνίνι κ,νίκ' ίίου οί Χογο» του. (<Γίλ. 7) ν ΙΙΙββ εηϊπι §εηΐϊαπι νείυϊΐίβίί- ,,ηιβπιιη ρβΓ ρείβ^απι ειτβηΐεβ Ιαι ίιαε αϊ) οτΐεηΐβ «οΐβ, 8(1 ,, ΟΓ88 8αΙ> ΌΜήάεηΙβ ροβϊΐΗβ βρρηίετε ; ίίπηπε ρβηίπ) ΐη Ια, 5 , ηαβε ροβίεβ άΐοΐβ ίαίΐ Οΐϋεοϊβ οοηββάεΓε Ιειτβ , ρα ιϊιτι <)<1 Ιΐ3ηθ(|ΐι<3ΐη Ιϋΐίβπι νοοβπιηβ ΐΓΒηδνεΓίβε , ΐη ιιΐΓ3πκ|αβ γο^ϊο- „ ηεπι Ηπξυαπι βαααι βίνβ ρι'ΐιηί οοΐοηί , &ίνβ βΐ) ίηΊϊ^εηίϊ .) νϊ, ΚοβρίΙίονβ Γβοερίΐ, ϊηνεχοΓε; φ»β Ιϊη^αα βϋΐεΓ ϊη Οηβ- ,,018, βϋΐεΓ Ϊη ΙΐβΙΪΑ Ιβοΐροήβ ρΓΟ§Γβ8811 8688 οοηΓοΓηίβνϊι ιηαηεηΐί1)ΐΐ5 αΐΐοφίϊη οοπιιηαηίί οπ^ϊηχβ πιαιιϊίββίΐβ ϊηάϊεπβ" · β εςί' \\εριπΧανωμενθι εις τα πεΧαγη ιτολλοΐ ίχ. των αρ χαίων "Ανατολικών ίίνων, εκ.&τηντη(Γαν εις τα έυτικώτερχ παραΧια, καϊ «κατοίκησαν άΧΧοι μεν εις τήν μετεπειτα ού τως όνοματίεΐσαν 'ΕΧΧαία, άλλοι δε εις αυτήν της Ιτα λίας Την γη» μιτι^ησαν, ονου η βία, ν) 3εΧήτει των /ία. γε*ων κατίςάίιιίαν, είσαγαγοι/τις αυτω καϊ την ιδίαν των γΧω&σαν, ήτις, χρονον προίοντος, άλλως μΐν εις την 'κλ- Χάδιι, άλΧως δε ιίς την ΙταΧίαν μεταμορφωί(ΐ<τα , /γέννη σε τά αρχαΧα διάφορα Ιδιώματα εις τους προειρημενους το- τους, ίχοντα πάντοτε εις το κοινον τοΧΧα και ονόματα και τΰίΓοος". Μίτα ταύτα όμως, Χέγει, επειδή το 'Ρωμαϊη,όν , η Λατινικών 'έίνοςνπίρισχΰσαν ΰπίταζε τήντε μεγάΧη ν καϊ τήν καϊ αν το 'Ελλαία» και Κασαν την λοιιτήν 'ΐταλίαν καϊ Έ-υρ&πην ίίουλαχτί» συνϊξίΤίΐνί με το" κράτος και την γλίΰσ'- Ο'αΐ/Του, ώςί καϊ ο! χαριεαροι και οί ί'ν πράγμανι , κοτί οί ναοκομμενεςεροι των υποκείμενων, αυτήν ετποόοασαν . κα) ϊφιλοτι^ι^ίκιταν να Τιΐν λαλ»ι'σωτιν Αλλα" Τ< 5 ίν ώ ») Λα τινική ΐ^ί^ον» καί' ολιιν τιίν 'ΐτ αΧίαν α! κατά τόνους γΧωσ·· σαι ίλ»ισμονιιΙ»)σαν αράγε- όχι βί€αια' αΧΧ' επειδή οΰτι ϊίς τα δημοσία, γραμματα, οντε οί ευγενεςεροι τ ας μίτε- χιιαίζοντα , ιμειναν τιΧιον ας ίέιοοματα. τραχέα και άκατιο" ψαρα του Χαβϋ· Και νροσίιτει άς τήν σήμερον καί' όΧην Αρ. 1 /. (1 §