1 82 φ'ρουσιυ είς τά θυσιαστήρια τη;, τον εγΐμνωαΒ χαί άπό την ιδίαν μιχράν του περιουσίαν, χαί τον •ήνάγχασε "να απέλθη εις Τριίςιον , οπου διίτριφε τε'σσαρας χρόνους ως έμποριχοςγραμματιχός. 'Εχίΐ- θεν επιςρέφας είς Βιαναν της Άουςρίας, 1~αγ- γελλετο πρώτον τον μεσίτην, χαί (ίςερον τον έμ πορου. Αλλά νιαι της τύχης χαταδρομαΐ τόν ε§ϋ- Βισαν εις τον βορ$ορον της δυςυχίας. Κατατρεχ- θείς απο τους γοεωφειλέτας του, ε$λγ9η εις φυ- λαχην δ:α μίαν ουόε λίγου καν άζ'αν ποσότητα χρέους, όπου χαί εμεινεν ολόχληρον χρόνο ν ταλαιπω· ρούμ,ενος χαί αυτού του επιουσίου άρτου ΰςερούμενοί· Ει$ την άζιοθρην/μον ταΰτηνχατάςασιν προς πα- ρηγορίαν των ύυςνχιων τον έπεχειρίσθη την πα ράφρασα της 'ίλιάδος τοΰ Ο'μνρου , επιχείοημα, ίο οποίον έμελλε μίαν ημέραν 'να χάμη χα8' ί να τρόπον περίφημους χαί αΰτάζ τα ς συμφοοάς του, και 'ΐ/χ μείνη μνημεΐον αιωνίου τνς χαρτί- ροψυχιας χαί γενναιότητας του. Μίτα ετησιον φυ- λαχ·/ιν λα& ν την ίλειβερίαν του, χαί μνν ευρΐ· σχων αλλην τίνα βοήθεια» χαί υποστήριξα) προς £ 'τέλεσιν του έργου του, ήναγχασβη να τρεχη ολ> χληοον την ήμέραν εξαγγελλόμενος τον διδάσκα λοι» της αρχαίας 'ΕλλνρίΧτς γλώσσης , δια 'να προαπορίζηται τα προς το ζην αναγκαία, και οία νυχτός μόνον να ίκτελη το 'ιργον της παραφρατ· αως. Οι αληθείς φ.λοπάτριδες χαί φιλογενε'ις συμ πάσχοντες μίτα τ*/;ϊ συνδυστυχουσης οικογενείας του, λυπούνται 'να βλίπωσι τήυ άρετην άπροςά- τευτον. Ταΰτβ εν συνόφει περί του ΈκΟοτου. Ιΐαιροί γ, ζ η 'να ομιλγσωμεν χαί περί της άζίας αυτοί τοΰ επιχειρήματος του. Δία να μεταφράση η να παραφράση τις ί'να ϊίο'.ητηυ, πρέπει 'να ήναι αυτός ό ίδιος Ποιητή χαί μεταξύ ε'χείνων, οϊ'τινες στολίζονται από το ουρανιον τούτο δωρον, είναι πολλά ολίγοι όσοι μναλαμεάνουσι τοιούτον αγώνα από ααθαραν αγά· πην χαί χλϊσιν προς την ποιητιχην τεγνην, αγώνα, 05 τις σπανίως εχτιμρται αναλόγως μι τους χατα- βαλλόμενους χόπουςχαί με τά προαπαιτούμενα τ·^ς φύσεως χαρίσματα. Δία 'να ευδοκίμηση τις εις τοιαυτην έπιχείρηαιν, πρέπει 'να μΥ τον δίιλιάση τό μέγεθος των δυσκολιών' άλλα προιχισμε'νος με ζωηρά ν ψαντασίαν, ητις ίύναται 'να επινόηση πό- ρους ζξ άπορων ? να εχη καί ικανών υπομ^νην ε- " » » 9 ' ,' -· «· * ' οτου νζ και αυτών των πορ^. Τ α ΐίιωματα ταΰτα χαν είς ί:ν δύναται 'να άρν/βή είς τον γιλοπονον παραφρασν/μ της Ίλιάδο:. Πανταχού ανακαλύπτονται οι σπινθήρες ττς ποιη* τιχής του άγχινοίας, χαί είς 'όλα τά μ'-ρη τον συνοδεύει ύ άναγχαία έχιίνη υπομονή εις (/.ας ο ν, ο 5 τις, μεθερμηνιΰων τας ίδιας των άλλων, αναγ κάζεται 'να περιορίση το στάδιο ν των ιδίων του ίδεων. 'λλλά δια 'νά αΐσίανίώμεν χάλλιον τν}« όζίαν τοΰ πονήματος, χρεία να περιγράψωμεν αυνοπχαΐ'ώς *αΙ οσον τά όρια μιας αναλύσεως μας επιτρέπουαι τα χάλλη, με όσα ό ψλόπονο^Ρ.χ- ίο'τ·^ έφιλοτίμηση 'νά ςολίση του; τοσον επω φελείς είς τό Ιχοινον ογωνας του. Τό πρώτον όποΰ ό άναγνώςη: άπαντα ε"; την άρχνν τν-ς παραψράσεω ς, ε'ναι'Ρ, πίγ ρ α μ- μα εις την 'Κλλάδα. Έρως ύπερ πατρίδος, ποι- ητι/.η φαντασία, εκφρασις φυσιχή άλλ-1 χα: έν τονος εν ταυτω χαραχτηρίζουσι το επίγραμμα τοϋτο. Και τις τωόντι δίν αισθάνεται τα ς χ^ρ'·· τας των εζης ςίχων ■ '£λλαϊ λαμπρά, Οΐπτή «αϊ μαχαρία, 2 8 νοερρ ^>ωτόί πηγΐ) κυρία · Μήτηρ πεπαιδευμένων, Τοβέτων φημισμένων , ΠεριχΧι&ν ανδρών» Γι) ενΒαλίμ των ψνχιχων ανθέων, 'φ , , * ( , Πνευμάτων δε αει8αλήε ωραίων,