— ( »«5 ) — Της, ενδύματα, οιιϊ νά σχ,επαση Την γυμ,νωσϊν Της· Κν^υ- μή3ητε, Χεγει , οτι ήσ$ε των σοφών εκείνων ΐης 'ΕΧΧάδος αϊτόγονοι· Λεν επΧηροφορή3ησαν 'έτι, Χέγει, οί, φιΧογενεΐς «Χούσιοι των Γραικών, οτι 6 πΧουτος χωρίς παιοιίαν τό σον είναι μακράν του να ςοΧίζ% τον έχοντα, ωςε κα) κάμ νει φανερωτέραν αυτού τήν γυμνότητα·, Ταλαίπωροι δε, φησίν ο" σοφός Σ,οΧομών, και εν νεκρούς αί έΧτίΰες αυτών, οϊ τίνες \ΐκαΧεσαν Θεούς εργα χειρών ι αν3ρωπων , χρυσόν και αργυρον , τέχνης εμμεΧετημα , χ,αι απεικασματχ ζαί-ο >.» »ί Χίάον αχρηςον χειρός έργον αρχαίας· Δια Τι να ημε3α ως άίκαρπα δένδρα., και νά μη μιμν'- με.Βα την καρποφόρον και άει3αΧη έΧαίαν, της οποίας , ου μόνον το ςύΧον εϊ/χρηςον προς οικοδομών [και άλλα, αλλα καί ό καρπός έπωφεΧέςατος, και το τούτου έΧαιον, εγχεό- μενον εις τόν Χαμπτηρα , Χαμπει και φωτίζει τους εν σκό τη ; 'Έ.υΧόγητα,ι γαρ , φησι, ξύΧον , δί οϋ γίνεται δικά. ιο- σΰνη. Τάχα δεν 3ίΧει μνημονευωμεΰα, έπαινώμε3α , μα- καριζώμε3α και ήμιΐς, ώς προ3υμοι αίτιοι της σοφίας καϊ του φωτισμού των απογόνων μας, και δεν 3έΧει άπα3α· νατισβη από αυτούς το όνομα μας ; Τω μεν γένει καυχώ' με$α "ΕΧΧηνες, ούδεμίαν ομως περί^αΧ^ιν κα< [ίοήΒειαν τί; φιΧτατί) ήμων Πατ;;ΐΰΐ , τξ) εν τοιαύτη ίΧθου'σιο κατα- ςασει, φροντίζουν να προσφέρωμεν. Δια τ) νά μην αίσύανα- μεόα το χρέος οπου οφείΧομεν αύτητ^δυςήνω Πατρίίι. όταν ρΧέπωμεν μάΧιςα έκάςην τάξιν, έκάςου γένους ότι συν τρέχει γενναίως προς φωτισμόν , ευτυχίαν, δόζαν , ςοΧισ- μόν και πρόοδον της Πατρίδος του, άλλο ζ μεν ί·/,λ: χρήμα- σιν, άΧΧος δε σπουδή, αΧΧος πόνο:, κόπω, κινδυ'νοις , τα- Χαιπωρίαις, άλλος δε τη ςερησε ι και χύτης της ατίμητου και μόνης ζωής του; Ουδείς άλλος βέβαια αδιαφορίσει βΧέ- πων ταύτα, είμη όςις επετράπη του Χαμπρου γένους Του , όςις δεδουΧωται φιΧαργυρία και Χοιποΐς πάίϋεσιν, οςις έ- τώσιον άχ3ος άρούρης, όςις χαμερπης καϊ χαμαίζηΧος, ο- ςις τεΧος πάντων αναίσθητος- Ευρίσκεται τάχα τοιοϊτος τις εις το γένος μας; "Οχι εΧπίζω. Δια τί νά περινοςωμεν ως αγύρτ&ι, νά ζητωμεν αΧΧαχό.Βεν αύτην Την Τυτίογρα- φίαν , το ευκοΧωτατον πάν των, καϊ τω γένει έπωαεΧεςα· τον-, δεν είναι τοΰτο από αναζιότητα και άμέΧειάνμας;