Ε Ρ Μ Η Σ ο Λ Ο Γ I Ο Σ. Δεχε^ίρί'ου ά· — ■». 2^ ι 8 ι 6. (,'Ακολο υ 3 ία τζς κρίσεως του συγγράμματος τοΟ Αγγλο·] ίι63ΐίβ,) τ. Α ι^ν Κρν)τικ.νίυ ίια'ΧεκΤοιι ν)4ίΧϊν ΰποΧάξει τις περισσότε ρων ί ξιταΧισμίνκιν , ίίΓΕίί») α! Βίκτοί ί ^θυσίαζαν ίκίΐ ιτολ- λ&υς χρζνονς' εζαιροι ιμινων ομωζ ολίγων τίνων ΤοτΊχ,ών λί ζίων (Ι'γο\ ΐηζίκΙίβιηοη) Είναι καίαρν] 'ίΐλλνιΐΊΚ»;, ίι'ς ά'/ιριν βαίμόν διεφθαρμένη, ε'ίτι 'ίσως είς νίαν γΧωσσαν μεταμι-,ο· φωμένη συςηματικωτερον , -παρά πα^αν αλλι^ν των επίλοι πων συναδιλφωντν ις, και Τν,ν αυτ·/,ν αναλογίαν ιχουσα προς Τΐ|ν Ελλ^νικ^'ν > ο/αν η Ιταλική ιτ/ίος τ»('ν ΛαΤινικ/,ν. θ! Κύπριοι διακρίνονται από τ^ύς Κρητικούς περισσότε ρων κατα' τον τονισμον ιταρά κατα τ/,ν δια'λίκτον' και μιτα- χειριζόμενοι, οττου κ| πιρίςασις τό απαιτεί, το Ρ.λλιιΐνιχ.όν Απαρέμφατον και είς την όμιλίαν, διέσωσαν δια τούτον ενα ιτολλα α^/ολο^ον τύπον τηζ αρχαιότητος· 'λλλέως η διά λεκτος Αναι πολλά διεφϋαρμένη. *Ευ γένει όμως α! διάλεκτοι της νυν 'ΐίλλκνικΖς δεν διαφίρονσιν ατ αλλήλων τόσον, όσον α! των απομεμακρυ σμένων έπαρχιων της , Αγγλίας η της ΤαΧΧίας' οςΤις όμι· λίΤ κατα' τους ΚωνςαντινουιτοΧίτας η Ναυτλιωταί, κα*α- λαμ£άνεται παντού ^ως «ϊ<5·1 ιγραφϊν ο Ζυγοι/.αλας κατα τον ι6°ν. αίωνα προς Τον Κρούσιον~), αν και εύκολως ίΛαςος Ελλι^ν γνωρίζει τον άλλον εκ της γλώσσης, αϊτό ποίον τό· κον είναι. Μόνη ή διάλεκτος της τζακωνίας, μικρας όρειιηζ χώρας (ΒβΓζάίβίπΙιΐ) μεταζΰ "Αργούς και Σπάρτης, είναι η μόνη αιτ όσας έγώ ι'ζιΰρω, ήτις ζεχωρίζιτα,ι ούσιωδως απ ολας τα'ζ άλλας της Χοιιτ^ς 'ΕΧΧαέοζ· Κΐναι διεφίαρμένη τι; χυ δαία διάλεκτος (Ρβίοχβ) , ν, οποία σιμά ολίγων τίνων ίχνων τ ί{ παλαιάς Δωρικής διαλέκτου εχει *α! λεζιις τινάς Ελ-· Χιΐνικας, α! ΐνο ΐαι αλλ ω ς εις την συνιιίισμένην '!ωμΛ>κ/>ν Ό <1