χ 66 πολλάχις άσυνθέτως, η αιινδεομενας £ν<οτί με αλλας παριςώσας εν όλίγαις λέξεσι τα χυριώτερα αομ&ε&ηχοτα τγς ΐςορίας. 'Αναμφιβόλως, μερικά των εχδοθεντων άποσπασματίύν *παναλαμ§άνοντα ι μεταξύ των νεωςί άναχαλυφθεντων τεμαχίων, μά- λιςα δ\ ει ιίοτΐ ίντελίςερον. Τίλος δε, τό μο ρίου οτί Χαί ή φράσις ο' αυτός (β'$λ. ΙΓ, χερ. Γ .) *), αυνεθιζόμενα εις αποσπάσματα } ευρί σκονται χαΐ ίνταυθα, χβί οχηματίζουσι βυνάφειαν τινα και αύνδεσμον μίταξύ των διαφόρων τ ε μα» χίων. Η* Επίτομη, την όποί'ακ εγραφεν ό Διο νύσιος , χαθώς μαρτυρεί ο Φώτιος, ε'χ ττ-ς ας του ίςορίας, ήτοι/ πάν τη ζιανορετιχ,Ϋ. Ο' συγ γραφεύς ήγωνίσθ-η να ψι>λάξ·η εν αύτη χάσου εν- ίεχαμένην άχριέν συντομίαν, άπορεύγων παοαν παρϊχ&ασιν χαΐ παν είδος καλλωπισμοί' ενθα δεν υ πν)βχί τι περιίτον (μηδέν χωρίς τώ» αναγκαίων). Φαίνεται , ότ< αί ΐδ ία; φράσεις επαναλαμ&άν&ντο ίν αύτη συχνακις, χαΐ τούτο υπάρχει πιθανώς Ο περ ο' Φώτιος ονομάζει νχώτινα πέμπων. Το ύ φος , παρετν'ρε! ό Σ'δϊΟ; Κρ«ίχ{ ς , ν μπορεί μεν νί άρμόζη εις έππομγν, Ομως όχι εις δνήγη- σ:ν (χτεταμένψ. Έ'ζ εναντίας δε ίνταυθα σκο- ^ πόί ύπΫργε να μεταγραφωσι τα λαμπρότερα μέ ρη οιουδήποτε είδους, ένθα προσετέθησαν ενίοτε είδήσεις ασύνδετοι περί όρχης πολλών πόλεων η εθνών, λεπτολογίαι, α! όποΐαι, ε'ν τω κειμίνω τοιούτον πολυμαθους ίςοριχου , επρεπε να παρί- ξωσιν ύλην αοφων παρεκβάσεων ( 'οε βι£λ. ΙΔ · χερ. α".— ς). Δ:ά #ά ρ.ν> αναφέρω περί πολλών χωρίων 2ςοοικων χα: , άναρμοςων πως εις ε- πιτομ-ϊν τοιαύτην περί ης ομιλεί ο Φίώπος, προσ- 5/γμ ρκ/ον ταύτνμ» τ·/)ν παρατηρ-φαι, η όποια *) 'Ιδί περί ταύτηε Χηε φράπεωε τά άχοβπάα·. ^ατα Δ/οδ. τον 2ιχίΧιώτον, Ιχδ. Βιβαελιγγ. Τάμ, Β, σ<Λ. 55>, 363 ,585· μοι μαίνεται αρμοδία προς περισσοτέραν πίςωσιν της αποραι/οεώς /χου · αύτη $ε γ παρατήρησίί μοο ςρενεται περί χωρίον τ:, το οποίον, ως φαίνε ται , δια τούτο μετεγράγη, διότι περιέχει λέξαι τινα ολίγον εν χρήσει χαι διζγ:'ρως ιννοουμε'νη» (βι£λ. Ις'. χεγ. ς'). Συμπεραίνω , χαί η χρο νολογία υπαγορεύει ταύτην τχν [είκασίαν, ότι ό ίςοριχο ς ελάλει ενταύθα περί των ζωγραφιών χαι ειχόνων, με τάς οποίας ο' Φοδιος, επονομαζό μενος ρϊοΐοΓ (ζωγράφος), εςόλισΐ τώ 4$ 2 ' ίΤΙί τον άφιερωίέντα παρ α ΠοςουαΛυ Βοϊιίοι>λχου να ό ν εις την 3$αν της υγείας (Λ:'£?. I. 61. Βοσ· σι' περί Αατιν. ίςορ. χεφ. 3). Τοιίτο τό χω ρίον είναι άξιον πάσης προσοχής χαί εχιι οΰτΐύς. Αί έκτ'οίχιοι γραφαί τσΐςτε γραμμαΐς πάνυ ά. κρι§εϊς ησβι;, χοί τοΐς μίγμασα) ν$εϊα>., παντός (Γρ. πάντως") άττηλλαγμίνον *) εχάυσαι του κα λούμενου ρ; όπου το άνθηρόν. Τούτο δε μεθερμη νεύω ούτως απλούςερον. Αϊ εικόνες των τΐ'.χων αξιοσημείωτοι δια τ·)ν άκρί§ε'.αν των τχημάτων χαι χατο την ωραιότητα των χρωμάτων, ('χον άνθηρόν τινα γαωματιαμόν, πάντη χωριζόν. Η λί'^ίς όώπος, ίχληγθΜσα εις εννοιαν ΐλίγον εν ' , » , \ ■χρήσει, παρεχαησεν, ως φαίνεται, τον συγγρα φέα των αποσπασμάτων νά μεταγράψη τούτο το χωρίον (ΐ'ΰε 'Ησύχ. λε'ξ. ρώπος). Δεν πρί-ει ενταύθα ν' αποσιωπήσω, οτι ο εκδότης εξηγεί πάντγ διαφορετικώς τούτο τό χωρίον, έφαρμ ~,τ- των αυτό εις ττν άναχάλνφι» των προφητειών ονομαζόμενων τύχαι Τίραινεφαι, έγγαραγμίνων εις δρυϊνον ξύλο ν, τό όποιον εξέχωσάν που σχάπ- τοννες. Κατ α τή» μίταφρμσιν του χυρ;'ο·ϋ Μα'ι'ου» α3τα! αί επιγραφαΐ, εμπερ'.ιχόμεναι εις τείχη, •ήσαν γεγραμμίνα: ιϊς χαρακτήρας χαλοΰς } νω πούς τό χρώμα, και εύοδιάζοντας το μίγμα. Η *) Εκλαμβάνω £ι>Ταν$α ταντψι τ»)ν μετορήν ιοί ΐκίίεταν ισαίύναμον τ& ίξηΧλαγμί?θϊ ι η καρ-ηλλαγ- μίνοι, $Τ9ΐ ρωριςόι, χαράξ*>οι.