-— ( ι6α ) — •Του Ήυ9αγόρον Τα Χρύσα "Ρ. τή ϊγιν$ νίοντι. — ΜίΤ» ταύτα ενονται τρείς ΤΙίνακες ΐ εκ των όκοίων τον μεν νρωτον εί; τον Η'τίοδον ΐχ,αμε (ρίΧοςτις του Εκίοτευ. Ρ.μνοροΰμίν να ύκτντευύωμεν οτι εις τον <ρ«\οιι τοΰτον τοΖ κυρίου Γ. £>ν ν,τον άγνωςον το ακοΧουϋην βι€Χίον : Ιικίεχ Ηοβίοιίβι»· εν Νίαττολπ , ιταρα Β 11» κ. Ουρσίνου, 1791· 8· (π'< τι^ν «ο'ς ίγναΡ/ίαν (Ι^πβγγβ^ αφίίίωτιν ονομαζιται ο συγγρα<ρ?^ς: Υίηοβηΐΐυβ Γ»1* 0&50ΓΪΠ8 άε Ρϊ»β6γο3 βχ τιΐΒΓοίιΐοηϊΗα·! νΠ- Ιηρηονββ)· τοΰΧαχιςον ο ναρων Γ'.ίναξ έχει μ?γα\ωτά-τνιν οιχοιοτ^τα με εκιΊνόν , Μοριά τινά μόνον Χείνυσιν εν τω ΑγγΧικω . τά οτοΤα ϊχη ο ΝεαιΤοΧιΤανικος , εζεναντίας έε κατιχιφίσίησαν έ!ς εκείνον πολΧαι Χέζεις εκ των τεμα- •χίίΐν. Π' &»ντ»ρος Ιϊί'νβξ *{< θεόγνιν εΐναι ο του "£ε€ιίρ·>ν. Τον τρίτον, οςτις περιέχει όΧας σχεδόν τά; ΐϊς τά τεκ,άχ ι* του 'λρχιΧόχου , ΣοΧωνος, Στμίυΐ'ίί'):/, Μιμνέομου χαΐ Γυ;5· ταίου άτταντωμίνας Χέζεις, ί'συΐ/ίϊσίν ό 'Ε*έοτι<ς αι/?ός· ΠΕΡί'ΚΪΓΑ. 'Ε* τβΐ άτ^ωτίλιξττίι/ Πιρχτηρητοϋ (ΟοηβεΓ^ίβατ ΐπι- ρβηίβΐ) ' α $ Λ '· >*: Φυλ: 38· (Παρά Τίνος Χογίου έκ ΚωνςαντινηυνόΧεωζ.') Ο* Κύριος "χ#ιο'ζ, $ί$άσκαΧος της 'ΡΛΧ κκικη < ψ 'λολο- γίας'είς το βασιΧικόν των ΪΙαρισίων σχολίων, ίξακολουίίΐ να ικί'ίδΐί Τΐήν Γαλλικών μετά'ρρασιν 1των χειρογράφων εκεί νων., ησα ανάγονται 'είς τιι 'ν Βυζαντινών 'ΐςορίαν. *υτη *) &υΧΧογί, £εΧει περιέχει μέγα μ'έρος Τον συγγράμματος Ιωάννου του ·'Αντ»«ίχόυ ιί'ϊρί του Πιριτικου μέ τοΰς'ΐωμαΐονς ίτοΧέμου, το ότοΐον ινομίζετο μέχρι τοϋδε ως χαμινον' τοο-τέτι την 'ΐςορίαν τΖς αΧωσεως των Σ,υρακουσων ναρ<* τϋν Σαρακηνών , σύγγεγραμμένν^ν βίτό αυτόπτων μάρτυρα' Διατριόήν του Αυτοκράτορας Φωκά νερ) Τακτικίς· Ο' Κ. *Α- σιοςΰ-κοςνίρίζίται καΧ ναφαία^ΰνεται εϊς τους κόπους κάί εις τ ας φι\α\ογικάς ταύτας επιχειρήσεις τον ίπο τον φίλον των επι· ςίμων τον Κ. ΚομηΤα 'Ρωμαντζόφ, Καγγε\άριον τ «ί *Ρ«<Γ· σία{. ΚανΕις ίιν α'γνοίΐι ότι ό ιί'. ΛουίοίΤκοί ττρωτος ωρμησιν *ί{ έβι/τΐ]» *ι}# ίτίΧ,^'π/Αον σνλλογ^ν ίια τι{ι» ΊςοοΙαν