9 — ( 33' ) —' μαςόν, εάν ο *0μνίρος ϊ'ίωκϊν ϊίς το» Αχιλλέα το έ*ί.9ίΤον ,,Ποδας 'Ωκύς. 'Ο τόνος εις όν έτρεχαν ο! άΆν,τα.1 ωνομαζετο Στά- $ιον, διότι περιείχε κατά 'έκτασιν εν γεωγραφικό ν μνκος άιίο ι»5 βημάτων" και βι ενταΰ5α τρίχοντες ιχάΧοΰντο : Σταδιοδρόμοι' τό μήκος του Σταδίου -ποτέ μεν ήν μεγα- ΧνΤερον , ττοτί έέ χαϊ μικροτερον , και ΐνΤεΐί.Βεν 'έτι εκΧη· .<$>1 ΔοΧιχος, και οί τρέχοντες ά£*ητα\ , Δ ολ ι χο ίρ ο'- μο'ι' ο^ίν καϊ η Παροιμία: ,,Μιί ζν)Τί< ΐν ςαδίω δοΧιχον."* ο /ςί: Μιί ζνίτίΊ ει? ί'ν μέγα. πραγμα κάτι τι μικρόν. 'Ε- νίοτε ο άγωι/ίζ^ίζ ε οι ς τό τέΧοξ του ςαδίου , ΰκε- ςρεψε πάΧιν τρέχων όπίσοι ΐως εις τό Ίδιον σημεΐον ο3εν το πρώτον 'ίτρεζε * και τότε ·ο ό'ιιτλοίϊί ούτος δρομος εκα- λίίτο; ΑίαυΧος, καϊ οί τρέχοντες ΑιαυΧοδρο μοι' κα- 3ως ετι καϊ αυτά τό ςάδιον ενίοτε 'α υ Χ ο ς ί χ.Χνί5νι" οταν έϊ οί άγωνιςαι 'έτρεχον ωπΧισμένοι, εΧέγοντο 'Οπ\ιτο- δρό μο ι (.α). *Α\μα, το Πήδημα, εγίνετο τοιουτοτρόπως, ωςε ό α,^Χητ^ς ε£άςαζε ποτέ μεν επ\ της κεφαλές , [ποτέ δε έπΐ των ώμων, και ποτέ εις τα; χείρας κάποιατινα βάρη, τα όποΐα έκαΧοΰντο 'ΛΧτηρε ς, και δεν είχον πάντοτε τό αυ τό σχήμα , ^γενικώς όμως κατ α τόν Πα,υσανίαν το σχήμα, αυτών ήτον ωοειδές, καϊ ίΐχον ν) τρύπας, ί) ήσαν μετά, Ι μάντων περιδεδεμένοι, δια νά περα δια μέσου αύτων ό αθλητής τάς χε'ΐρας του. τούτους τους 'ΑΧτηρας μετεχειρί- ζοντο και ενίοτε εις τό ρίψιμον του δίσκου, ο' τόνος άφ ού ή άρχη του πηδήματος εγίνετο, ωνομάζετο Βατήρ, και τό σήμερον μέχρι του οποίου ΐπήδουν, Έσκαμμενα , και εντευΒεν ν' Παροιμία: „Πν\δρ> υπέρ τα έσκαμμένα", επί των παραβαινόντων τα όρια αΰτων· Ρίψις, ήτοι ο Ακοντισμοί, εγίνετο κατά διαφόρους τρόπους, ποτέ μεν έΧαμ€ανον εν ακόντιον, ποτέ δε μίαν §α4δον , κβϊ ά'Χλοτε εν άΧΧότι μακρόν ξύΧον (ως τό παρά Τουρχ,οις Δτζερίτ.~), το οποίον εβριπτον άμισως διά της χειρός, ν) ϊνίοτ» εδινον αύτό κατά Την μέσην με τόν ίμαν- (α} Πα"Κν3ινχ. 'Οκομ, γ', $0-