— ( 494 ) — „"Ανίη, καρκούζ και το γλυκύ μεΧι της Πιερίας. ,,'θταν £ αυτου ο! οφίαΧμο), φωτός έςερημε'νοι ,,Το καΧαι, άε' κυρ 1 Χαμκοντες 3ειοτάτω, ,,'Γψοΰντ αι ττρος τον οΐ/'ρανο'ΐ', χ.' η Ευλαλος κιίάρ* ,,Πί/ίίται ί/ς το κληκτρόν του , »ΐ π'; τον ίάκτυλον Του.» ι,Έιγωσι Τ3 'Ηλυσια, σίγα «κίΤι/ος, ,, ΐκερίαυμάζοιν χ,αί «υτο'ς τν^ν 3:!αν μι\ωδίαν". Ο ·7Το/κ"ί"ΐ? περιγράφει μετά κοΧΧΐ,ς χάριτος το χαριε'ςα· <Του χ.ο! αίέιον καταγώγιον των δικαίων, μιμούμενος ενίοτε τον ΒιργίΧιον και τον ΔανΤην' αΧΧά κοινοτικώς τζ αΧη$είίΐ· ΓΤί/ιΙ των 1\ψων 'ίΒε, ώ Φιλόμουσε αναγνωςο, (.{< χρείαν εχεις), ΤίΧοΰταρχ. εν ΚαμίΧλ., Τομ. Α'., σεΧ· 2 4ΐ » έκδ. Κ ορ. — ,Τ ας Σημ. του Πιι ΤΗβϊΙ εις τον Γαλλ· Σ.τρά€., Τομ. Β, σε\. ιγι. — κα\ Ι,ε Οτβικί Γ)ίοΙΐοηη8ΪΓβ ρρο^ΐ'βρΗί^αβ , ΙϊίβΙΟΓί<^αβ βΐ οι·ϊΐΐ(|αβ ραΓ Βε 1β ΛίΒΓίΐηΐοΓβ, εν λ, V β ϊ ΐ. Ο αξιοΧογος κοιητης ΙίοΙίβ εφάνη έν τ αυτω κα) ΐςοριο· γριχφος εΚιτήδειος δια του κιριφημου εκείνον σύγγραμμα· τος του ετιγραφομένου „ δίοηα <1ε 1η Οαβιτ» θβ Γϊηάϊρεη- ,, θοηζΒ (1ε§1ϊ δίΒίϊ ϋηΐΐί ά'Αηιεπο»". Το πόνημα τούτο. ίττερ διαιρείται εις 4 Τομ. εις 8οι/» ετυκώΐη ώςαύτως ε» Π αρισίοις (?ι/5α ο' σογγραφιύς δια.τρί€ιι κρό κοΧΧου"), καϊ κωΧεΊται καρά τοΤ; αυτο7ς Κβν ει ΟτανΐεΓ. ΝΙιτιφρασίη δι εϊς την Γαλλ/κκΐκ χα! εις άΧΧας κοΧΧάς γΧώσσας· Κα I αναμ· φι&Χως εκ του'του μανίάνει ο άγακων την ίςορίαν κ ο τ ο ν μεγαί νν ο* αίανατος Υν3$1ιϊη§Ιοη κατά την κοΧεμικην εμκει· ρ ία ν, κατά την φιλοσοφία»», κάΐ μαλιςχ κατα' α ρ ε την I Εν Λονίίνω, τη χ,α'. του 'ΐοννίον, αωιί'· 'ΕΧΧηνο'φρων ΖαΧα/χ/νιοί Μί&ος του Ζ. Λ, 'Αλω'πν;; χαί 'Ανοωΐί. Η Αηδών εκάίητο ΐν ώρα μΐσημ€ρίαζ Εκ) κ\χτάνου σκι^οΰ , γλυκιάς κιΧοιίαυτΛ·