Α! Άγγλιχβί Ιγψιρίδες πψΐχοοαι περιςα- ι'δύνατότις νά λησμονήσ·^ ττολλσ. .."Αλλος μάρ- ηχώς τά όσα ί μαρτύρησαν οι μάρτυρες εις την τιιρ ιμαρτυρησεν , ότι ί06 το» Χ οο'ιιγ ερχόμε- ζριβολογίαν του Χοιϊη ΐν Μαντοϊςερ. Ίο-υ νου εποχον εις τήν μεγάλψ συνάθροισα τοΰ μιριχαί άποχρίσεα ταύ Χούντ· ως τόσον, πρε· λαοί, χα) φόβος είναι μη συμ&ν εκ τούτου χίν- πει πρώτον να σημείούσωμιν, δτι ό Χ ο ιί ν τ ε- δοκός εις τη» πάλιν. Κυρίως ν) ένορκος μαρτυρία ουλαχώθη ο χι χατ α τάξιν έγχαλίσεως , άλλά χο- τούτου τοϋ ανδρός 4,τον, δια τνν οποίαν ειρυλα- τα τάς ενόρκους μαρτυρίας πολλών μαρτύρων, κώθη ο' Χούντ. "Οθεν ούτος Ερώτησε τον μάρ- χαΐ οτι, χατά τοιίς ' Αγγλικούς νόμους, ο (γ- τυρα νά είπη, ποϋ εχαμε τάς μαρτυρίας του· καλούμενος εχει το δίκαιον τοϋ να χαμνγ προς 'Εν τω το'πω «υ τω άπεχρίΐη. Το'τε ο' Κ Κέρζ ϊούς μάρτυρας μερικά ερωτήματα, χαΐ τοιαύτα (ο' γραψεύς τοΰ διχαςηρίου) ήγωνίσθη να διορ- ίχαμεν ο* Χοΰ»τ πολλά. 'Ο ττρωτβί μάρτυρ, θώση την απόχρισιν τοΰ μάρτυρος, επειδή δερ αγΐντ-ήί τις τνς πολιτσείας, ε θεμελίωνε την μαρ· νμπόριι νά χάμη εν τω τοπω αύτω όρχον προς τυρίαν του κατά τοϋ Χο ύ ντ εις τ ας ΐγτ,μίρί- ίπ>£ι6αίωσιν της μαρτυρίας του, 'Ο Χ ο ι!» τ δας, τάς όποιας ε'χηρύττιτο μεγαλορρημό- ώνείδ<σε τόνΚλερχ οτι α'ναχατόνεται , χα< εΤ- 9(ύς ζ σύναξις τοϋ λαού τη 1 6. Αύγ. 'ΟΧοιί»τ τα ήρώτηβε πάλιν τον μαρτύρα , πότ$ χυρίως ηρώιησεν αυτόν προς τοις άλλοις, ποίος του τοϋ ήλθεν εις τον νουν νά χα μη την μαρτυρίαν Ιπρόςαξε νά άγοράση ταύτας τάς (ψημ-ερίδας · τϊο ,· Τότι ο Πρόεδρος άπηγόρινσε τον μάρτυ- 'Ο Πρόεδρο; εμπόδισε τον μάρτυρα ν άπο κριθή ρα να αποχρι&γ. 'Ο Χου ν τ , οςις εψερετο πο· ίΐς τούτο , και ό Χουν τ ν^ί'ωσε τον ά&οχάτον τι μεν με αύςηρότητα, ποτε δε με ειρωνικό» του νά σημειώσν; τούτο. "Ετερος μάρτυρ εμαρ· πολιτικό ν, ΰ;ν επαυεν, οαάχις άπηγόρευεν ο τύρν,νεν, οτι ΐδε περιπατοΰνχαςπολύ πλήθος αν* Πρόεδρος , νά άξιοι το'ν α'&οχάτον νά το' σημίιό- βρώπων ιν <;ρατιωτιχ·4 παρατάξει μιτα σημαιών νη. Μετα ταύτα χαί αλλα, ήρώτησεν ο Χοκ'νΓ, και μουσικής· Ό Χ ο υ υ τ ήρώτν.σε δια ττν χο- ποίος ν,τον κυρίως ο εγχαλών αύτόν · Ό ιτρόί- ΐΟ'.χίαν του δια νά ημπορ% νά τον ε'γχαλειη δι· Ορος άπεχριθη , τ' βασιλεία, η μάλλον ειπείν, ο κανιχως άνισες ψευδομαρτυρίας. 'Ο Πρόεδρος ενταύθα παρών επίτροπος αύτης, οείξας 'ένα. 'Ο άπηγόρίυσι τον μάρτυρα νά άποχριθγ εις τούτο . Χούντ ί'ζν)'τν)σ5 να ίξεύρ·,ι αυτό κατ άχρί&εια» το ερώτημα χαί εις το άχολ,ουθον, άνΐσΐύς δηλ. ητίν δια νά ^^ωρίσν) κκτα τ/»05 επρεπι νά χινηθΫ εϊς αγίν τη; τ-^ς πολιτσιίας. Ό Χούντ νΐρω'τη-σε το χριτήριον δια τον αδίκως, ως (νόμιζε, ηυ* τον μαρτύρα, ανίσως (σημιίωσί τι άπό τον λο- λαχωμόντου προς άποζημίωσιν· 'Ο Πρόεδρος γον του ΰια τας εφημερίδας·, — Να!, άπεκρβη. είπεν, ότι περί τούτον εδύνατο να ε'γχαλί'σ·η τούς — Πίρ^οτίχω;; — Μονον χε^αλαιωδως. — μάρτυρας. Το'τε ό Χου'»τ ω μίλησε λόγον διε- . Πότε ιγεμισχς το λοιπόν τού λογού ; — Περί ξοδίχο'», χα: οι χριταί, μετά β«ψ:» μιχράν , ε- τ «5-5 ωρο; εσπέρας, — Ποτε έκψώυησα τον κήρυξαν, δτι ό Χουντ αυνωμοαε νά προξενή- λογονμου· — Περί ττν ι ωραν. — Ύί εχαμες ση μεταβ'Λ·/ : ν εις τούζ νόμους με βίαν και αηε.'- ίν τω μεταξύ · 'Ο πρόεδρος άπηγόρευαε τον μάρ- λά; , ομως ('συγχίϋρεϊτο νά άπολυθν επί ίγγυή- τυρμ ν αποχριθή εις ταύτην την ε'ρώτησιν , άλλ' σίι. "Αξιου υπάρχει σημειώσεως , δτι κατά ταύ- οΧ ου ντ διϊσχυρίζετα, ότι το περί ού ό λό- την τ^ν εύχαιρίαν, καθ' ήν ·η έξετααις εγίνετο γος ζητημα ήτον άναγκαίον, ε'πειδή εις 4 ώρας ί'.ς το διχαςήριονμι ιρωνάς τροπον τινά και χρό-