-.(6)- μτθολογι'α τα 'ν Έ λλη'νων. Μϋ3ιχΐ] Κ ο ν μ ο λ I λ. Οι "Ελληνες έπ) 'ομύρου έ3εώρουν την γην 'ως ίνα ςρογ- γΰλον δίσκον υπό του 'Ωκεανοΰ περιβρεόμενον , κ.α> εκτεινό- μενον χινατολικως μεν εκ της 'Ελλάδος, ως του κέντρου , μέχρι της Κολχίδος, αντίκας δέ μέχρι του νομιζομίνου πορ~ 3μοΰ όπισθεν της Σικελίας' άλλ' αφ* οΰ οι Φωκ,εΤς άνεκα' λυψαυ ιτοΧλους τοπους (,6οο ττρ. χρ.) προς δυσμάς, κα\ οι "Ελληνες ίγνωρίσΒησαν προς ανατολάς με τους Πέρσα; (.500), ΐγεννή3η κα.τ ολίγον ν ίόεα του ωοειδούς δίσκου Της γης' εν τω μεταξύ ομως ανεφύη εις τα σχολεία των φιλοσόφων ίπ'ι ®αΧου (.585) τ ° δόγμα ιίερ"ι Του σφαιροειδους σχιΐμα,τος της γ·ϊις, το οκοίίνν και ϊγινε μετά ταύτα καρά τοίς πεπαι- δευμένοις η κυριευουσα δόζα, αν και ό λαός εκίςευεν τήν άρχαίαν περ\ ταύτης άεωρ'ιαν, ως ΰτοπίπτουσαν περισσο- τερον εις τάς αισθήσεις. 'Ολη η επιφάνεια της γης δι^ρείτο από * Ομήρου μέχρι Του Ερατοσθένους δια μια-ς γραμμής απ ανατολών προς δυσμάς εις δυο ημισφαίρια, εις μεσημβρινόν (.προς ήω τ' ι^ί- λιοντί) (α), και εις άρκτικόν {-προς ζόφο ν) (β~)' μετέπειτα Ο μως ωνομασαν το μεν αρκτικόν Ευ ρ ώπ ην, το δέ μεσημ· Κρίνον, συμπεριλαμβανομένης και τ ης Αι€ΰας ,'Ασίαν ' ονο- μα το αρχαίον ένύς τόκου κα\ πόλεως παρά τον Κάϋςρον πο. ταμόν της Λυδίας Ογ)' αφ ου δέ ό "Αλέξανδρος άπέρασεν ΐίς Την Ασίαν κα) έκυρίευσεν εκείνους τους τόπους, τότε ε- γνωρισαν ακρι€έςερον την προς ανατολάς 'Ασίαν, και ένό μισαν αναγκαίαν ήδη μίαν αλλην διαίρεσιν της γης εις 'α- νατοΧνΐν και Αυσιν' (.ταύτας δέ (χώριζε προς μεν την άρκτον ό Τάναϊς, Κρος δέ μεσημ€ρίαν ο' Νείλος·} άλλα με την Δυσιν συμπεριείχετο προσέτι και η εν τω μεταξύ ως τρίτον μέρας της σφαίρας Της γης έκληφ3ε1σα Αι€ΰα' α ι Ίλ. Β. ϊ 67· · · ° β0 ' 14011/ η » ί νιίλιόντι. ζβ) Ο®· ϊ 25· αυττ' 5ί χ.'ϊχμζλη *βνοιτίρί«Λ| ΐ!ν «λί *«7ί«ί ^ ιεροί ξοφον ζνϊ δΐ τ' χνινθι κρος η* τ η ιλ/ο ιί ·*.]) (γ) Ιλ, Β· φι. Και» «II Καμίνι , Κα»ί((Η άμφί (ί(β/χ