»92 ΦΙΑΟΛΟΓΙΚ ΑΙ Α Γ Γ Ε Λ I Α I Ββσίλίχίΐί Ίνςαοίτον Γαλλίας. Η' Ά* β δημι'α των έπιγοαφων χαΐ της ε:, λολο-^ι'ας ε πρόβαλε βρο6'εΐον ε'ς ίχεΐνου, οςις πε- ριγράφ·/; χάλλιον την ϊςορίαν τ·ης *Αλεξανδριννς σχολές οπ' άρχν,ς έως τω» πρωτων χοονύν τη3 τρίτης απο Χριςου έχατονταετηοίδος. ' Τοίιτο το βρα&ΐον ίχρβ·ή ίν τη αυνΐλεύσει αιίτου τ·η 20, 'ΐίίΐν., ϊ!5 έίατρ.'ίην τίνα τοίι κυρίου Μ ο τ τ ε ρ '* Στραα$ούρ γον. Έν τ-η ίδια συνελεύσει ίχοίθη 'ετερον βρα· 6ε?ο» Οίατρύ^ιτινα } άγνώςου ϊτι συγγραφέ ως, η οηοί'α λυ'ίί το αχόλοΐι9ον προ&ληθέν πρό βλημα. ΠοΛον ε χ των συγγραμμάτων των αρ χαίων γιλοσόψων, χαί μάλ'.ςα αεταζύ τ',νν συγ γραμμάτων τοΰ 'Αριςοτί'λους ·ί γνώσις επεχτάν- θη α,ΤΒ τοκ'ί ' Αρα&ας εις νψ Δύσιν · Μετ' ολίγον 5έλ${ ΐκίοΰ-η το5 τρίτου κ«ί τίλίΐιιοί'οϋ άριθμοΰ ίης άζιολόγου περιγραψνς τ/ς Αιγύπτου το πρώτον τμημα, περιέχον 2θο πί νακα; χαλκογρα^ικοΰς, Ϋγουν άρχαιοτψων, 45 τη; *>εβ5 χαταςάσίως, και 8ΐ τ·/,ς φυσικής Σς ορίας ' τέσσαρα μΐ'ρν] χειμίνου, ήγουν δύο αρ χαιοτάτων, εν της νέας χατα-άσεως χαΐ ίν ψι>- βίχηξ ίςορίας. Αύτη γ περιγραφ-η ελπίζεται να Χά&ή μετ' ολίγον ολη τϊλος, χαΐ προς επιτάχυν αν αύτου διυ'φιοεν ή Μεγαλειότης του τα αναγ καία 'ίζοδα. Τω ι8ΐ8 3έλουσιν έχδοθη,χαθο.δεύ τερον ήμισυ τοΰ τρίτου και τελευταίου άρβμου, 2 53 χαλκογραψιχοΐ πή/αχες, νγουν 200 περί των άρχαιοτττων } της νιας χαταςάοεως χαΐ τ ν 5 φυσι κής ίςορίας, 53 δε περιέχοντες τον Γεωγραφικον Ατλαντα της Αιγύπτου ομοΰ με τον γενικόν χάρ. την ταύτης της χώρας. Η' τιμή τοΰ μεν πρώτου τμήματος υπάρχει 8θΟ φράνκων, ·τδί δε δευτέρου •μου μι τον "Ατλαντα 1200. Ο' κύριος Μάιος έξέδωκεν εν Μί5(θλ«νω τη 1. Μαίου 1 81 ^ εΐίησίΐι τ»α περί τοΰ βιβλίου του Φίλ'Μος, τυπωβεντος ίκιςασία αυτού,, και του ο ποίου ή κρίσις μετεδο9η δια του ημετέρου Ύηλί- γράφου άριθ. ΐγ. Αύτη η πραγματεία περί άρετνς χαί των ταύτης μοοίων, τνς οποίας χντα τι χεψ:· γρα' ρον τοΰ Με3ολο'ΐΌϋ νομίζεται ο'ιγγρανε· ς α Φίλων, χατά δί άλλα χεψόγραψα, ό Γεώργιος Γέμιςος ΠλΫίων, "Ελλψ βυγγραγεΰς τοΰ ΙΕ αιώ νος, ίτυπώθη ·$·η προ πολλού ίν Βασίλεια 1 552, και μετά τοΰ Στοβαίου εν 'Αντουερπία τω 147 "09εν, ο χυριος Μαϊος μελετά να εξώση αΰτγ,ν άπο τόν χατάλογον των ανεχδότων συγγραμμάτων εχ$θ9ί*ιτω'" υπ αι>του νεωςΐ,παρατηρωνμ' όλο» τοίτο, οτ ι $εν τΰελεν είναι αδύνατον να8:ϊαχυριαβ·η τις ταυ- τ ·φ ΐ·ϊν μικράν πραγματείαν ώς πόνημα τοΰ Φίλωνος, πρώτον μέν, επειδή το γε-ρόγραγον τοΰ Με&ο- λάνου λέγει-τον Φίλωνα συγγραψέα, δεύτερον δε, ε'πειδη τό ύψος δ?ν ψαίνεται άναζιον αρχαίου αιώ νος , τρίτον δε, επειδή 6 Πληίΐκ „ όςις εδανεί- σθη πολλά παρά των αρχαίων συγγραψων, οιον 'Αριςοτέλοχις, Θεοψράςου, Ξενοψώντος, Πλουτάρ χου και 'Αρριανοΰ, ενδέχεται χαί τούτο νά εδανεί- αΒ·ή άπο τον Φίλωνα, και τέταρτον τίλος, επίιδ·η ο Φ<λ(ΰ» ΐαύνδεαε τωοντι περί αρετής βιβλία, μ·η σωζόμενα ηλέον την α-ήμερον. Α'λλ' ό κύριος Μάιος προνο'Ζν τάς άπανήιε ς οπού δύναται τις νά χσμ·ή εις ταύτας τούς παρατηρήσεις του, και μ·η θε'λω» »ο γιλοαειχΥΠ-ή με τους σοψους, ,τους προσκαλεί να 3{ωρώσιυ ω; μν γεγονυίαν ττν ε'χ- δ,οσίν του περί τούτης ττς πραγματείας.