— ( 4«β ) — με τήν ακάματο ν ε'πιμέλειάν του , τα περισσότερα" όσα δι προευρηθησαν από άλλους, εςίλ€ωσεν, έκάλλυνεν , ι^υξι^σί θαυμασίως' ί'θνος λεγω τόσον έ'νδοζον και σοφού, ε'ζ α νάγκης ΐπρεπε νά εχη και γλωσσαν ΰψηλοτάτην ,πλουσιω- τατην, τερπνότατων, πρεπωδεςάτην εις τό\> λογικόν άν- θρωτον. Εκ τοντου του έθνους, ώ άνδρες, ημεΐς εφυτρω- εαμεν' του των '.των προ κατάρων καυχωμεθα, ότι ε'ίμεθ' απόγονοι" τούτων τήν γΧωσσαν λαλουμεν εως της σήμε ρον, αλλα (.συγχωρέσατε νά ςαλαζωσιν εκ των οφθαλμών μου ολίγαι δα κρύων ρανίδες) την Χαλούμε V, ως την λαλού με ν , διεφθααμένην , άτελν,, βαρ£αρόμικτον· Το όργανον τ ν, ς ανθρωπινής ευτυχίας, το όποιον τόσον εξακρίβωσαν ο! πατέρες ημων και ετελειοποίησαν, ημείς οί άμαθίαν και απαιδευσίαν το εχομεν άτελέςατον κα"ι πτωχότατον , έναν τίον και τοΰ συμφέροντος ήμόϋν % καΐ του καθήκοντα!. Αεν είναι παράξενον λοιπόν , εάν κατ αφρονώμεβ α από τα σοφά ί'θνη τήε Ευρώπης, εάν δυςνχωμεν, μακράν οντες της φι λοσοφικής, και άκριτους ερμηνείας των εννοιών μας. 'Αλλ ερωτάτε ίσως τ) κρίνει νά καμωμεν; είμαι έτοιμος νά σας αποκριθώ συμφώνως με όλους τους αληθινούς εραςάς της ευτυχίας του γένους, πρέπει νά σπουδάζωμιν, πρέπει λέ γω νά σπουδάζωμεν έζ αναγκης την παλαιάν κα\ πάτριον ήμών 'ί·.λληνικήν γλωσσαν, δί ο,τι αΰτη μόνη είναι το μό νον μέσον της ευτυχίας ημων το αναγκαιότατο ν ' αναγκαιό' τατον δί ο,τ ι μας ςερεόνει εις την Ιεράν ημων θρησκιίαν, άναγκαιότατον δί ο,τι μας οδηγε7 εις την φιλοσοφία» > α- ϊιαγκαιότατον τέλος πάντων, δί ο,Τι πλουτίζει και τελειο· ιτοιε'ι την καθομιλουμένη ν ημων γλωσσαν. Ταύτα τα" τρία θέλει θεωρήσεις ο λόγος σήμερον" χ,αι ίδου άρχεται από Το πρώτον. §. γ. 'Από τάς πολλάς ι ώ άνδρες, και με γ άλας ευερ γεσίας μέ τάς οποίας ευηργέτησε τό δυςυχές ημων γένος ή κοινή μήτηρ των Χριςιανων, ή πάνσεπτος τοΰ Χριςοΰ εκ κλησία, μία είναι και τό νά διαφύλαξη εις τάς ιεράς αυ τής (ζί£λους καθαράν και ακέραιοι 1 , όσον τό δυνατόν , τήν προπατορική», ημων γλωσσαν. *Ολα τα άγιόγραφα τής παλαιάς Αιαθήκης βιβλία, όλοι τής νέας ο! θησαυροί, όλοι α' εκκλνσιαςικοι κχνόνςς, ο! ύμνοι, αί ΐεραι Ιςορίαι, τα