— ( 4ΐϊ ) —■ βλ'ΰν, ως «κ κ:'.νης συνδηκης, 3ν* κοινοτε'ρας ^ρτ'σβ»; του έθνους σνν» βτεδη η πρώτη κοινή *Κλληνικη γλ'-,ίτσα. β Οτι α ν τη απ* α'ρχης η'τον ©ιίμ. μ;χτο; κα: σΐ/γκεκραμε'νη απο % ίιαφΰβα εδνικα" βιώματα , το^ μαρτνρεΓ ο' *Ομη· ρος λέγων περί των αρχαίων κχτο:'κων τη; Κρητης Αλλη £ άλλων γλωσσά μ3μ·.γμ</νη Οτ·. 5"} ζτζζ δνο; ομογενών; καί αρχαϊκού τνπου ©ωνης «ν γβνβ'. εσχηματί'σ&η , καδ «.ν <»ς μ*α κα:η αντη^αε/ποτε φυσική κοίνη^γλωσσα των απ'α'οχης Ελλήνων «'νεγνωρ/σδη ,τοντο το μαρτυρεί ο' 'Ηρο'δ'οτν; (|3ί^λ. Α'. §. ^8) » Το £ε 'κλληνιχο\> (ίδνος) γλωσση μ£ρ, επεί'τε βγενδτο, α/εί'κοτε τη αντη$ιαχραται, ως Ημ.οΐ χζν*» φα<ν$ταί ε;να·' αποσχίσδεν με'ντοι α'πο τον Πελασγικού, ε'ο\» ασδεν^ς, «το σμικρόν τεο την «ρχη\ ο'ρμδωμδνον ανζηται ες πληδο;, των δδν:·'ων πολλών μ%~ λιςα προσκεχωρηκοτων αντω, κα: άλλων ε6νευ>ν βαρίαρων συχνών"* χ.ν. Βι'ίλ. Η. §, 144- .»Αυτ:.;τ· το Ν £λληνικον β-'ν ομαιμο ν τε κα< ο'μδγλ^* 57 » κχί 3='.ον ί£ρνμ*τα'τ" κοινά, κα: 3νσ:':χ'., ηδεα'τε ο'μ^'τροπα Τοντο (5εοα·.:' και ο' Θανκν^/-,; (3ιίλ. α. §, γ'.)· 'Εκ τούτων προίανε'ςατα &α$η· λονται. οχι αμφ:τ630ΐ θί συγγραφεί; θεωρούν τη*ν ομεφωνί'αν της γλωσιτη; τι»ν Ελλήνων , β'φ'υΐον το 'Ελληνίκιν γένος συνέβη δ ο =/; εν εδνικον πο/.ί- τενμα, κα; η' "Ελληνική* γλώσσα 8ί?χηματίσδη εφ' ^ενος γενικού σχε· διασματος. Κατ* αντο* λο'.πον το ν αρχετνπον σ^είίασμα δΐ; Χ ν μενει ΐτλο&νκαμ. μ«α αμφι£ολ/α , ε τι το *Ελληνικον γ^'νος εκ πρώτης α'ρχης ή^τον ομ.ο φωνον κα; ομονλωσσον , η' 5 , = ν εδνικητ-ον διάλεκτος δ'κ πρώτη; σννχομογης συμ,υ.'.- κτο; και σΐ/γκεκραμε'νη α'πο τ^ς ε'π*χωριαζονσας ^ιαλ/κτονς των σννβλδνντων 5ια®οο ω ν εθνών. Μ ξτ ο ν πολν υς·ί,;ον ο: τον *Ελληνος μο: Τ ίιαμοιρΛσαντες ~ν 3 τιατρικην των επικρα'τειαν , εκαςο: απο τον /^'ου ονο'ματος τον υπο^ την ^ον ηγεμόνευαν λαον μετωνο^ασ», ακολούθως κα; τη^ν 5ια'λεκτον αυτών. 0^· το^; ατζο τον Α/ολου α^ι^ον τον ".Ελληνο; επωνομασθη ·η' Α/ολία ν καί η Α. ό · λικη διάλεκτος, α'ττο ν ί'ε τον Δω'ρου τον ^ον τον "Ελληνο; εκληδησαν Δ"· ριε Γ; , και η διάλεκτο; α ν των Δωρικη'. — Πλην α; ί'-αφοραΐ αν των των &'■*' λβκτΜ'/ ί^'/ ημϊΓοιονσαν να ηναι ε/μ η κατα* τον ^ττονσίωίη ©Χ3«7*ί? κτου χρωματισμών, ^ηλ. κατα ν τη ν ^ρο®ορα\ εν μερει τινο>ν ς·οΐχ8*»ν } η κβτα μορφη Χ ν <5ςαιτερΌν τίνων λεξδων, η κατα ς-ροφην /ίιαζουσαν μβ^ικων τ;νων φρα'σεων. ον'σιωίως ίβ ο ρνδμο 1 ; τη; φωνής, καί ο τντος της ® υν * βεσεω; της γλώσσης, γ?του εν γδ'νδι οας καί 5 αντο ν ς? ομοε.4ης καίομ&τ?°· ί?ος. Δις κα: η των Αίολεων διάλεκτος» ω; η αντη ον'σα "η Δωρική, κ αία το^ομ.οει^ες τον κοινον χαρακτηρος τη; γλω<«της γνωρ/ζεται. — ΑμΦί* τυι,>ν £=* ς α' ψ ν ς τον Λεν<α)ί'ονο; , και αδελφό; τον "Ελληνο;, εκυρ/ευσε την Λν " Τίκην. Τοντίν ό &ουθ?ς ο γ' του \|ο; * κα*ί τούτον ί Ι^ο'ς Ι®*