ΕΡΜΗΣ ο Λ Ο ΓΙ Ο Σ. ■***■* - Γ ν,· νί *>|Γ ίιΓΠΓΤ»«)|^ « /!>' » >ι*|ι Τ ί) ι. 'ΐ ο υ ν ί ο υ. ιδΐ2. Ε I Δ Η Σ I Σ. Προς τους φιλογ$νεϊς χα) φιΧομοναΌυς Γραικούς. Περί τζί εκ 'ΐχ<Τ(φ <Τν<;νι3νι<ϊομέι>ης 'Έ,λληνιχης Τντογ ραφίχς. ,,Σοφίαν κα\ παιδείαν 6 ε'ξου3ενό·ν ταλαίποα^ζ. ή Αυτν) γάρ λαςν οσιον καΐ σπέρμα αμεμπτον έρρνσατο εζ έθνους 3λί€οντων. σοφ. Ί2ολομ· ηη Χ ολμΰ καγω, ώ φιλομαθείς καί φιλέλληνες Ήατριωται , νά σας υπενθυμίσω οτι, α! προς το κοινού οφελος απο^λε'- πουσαι αττα,σαι σύνδρομα.) καρά μΐν θεω εΐσιν ευάρεςοι , •παρά δε άν,Βρωποις επαινιτάι' έτι ύε μάλλον ν, -προς σύ- ςασιν μιας Έλληνικης Τυπογραφίας, $τις συναριθμιΐται καϊ αυτν, με Τας μεγίςας και προς ρωτισμέν έκαςνυ γέ νους αποβλέπουσας εφευρέσεις , οποί! εως τώρα (πενοήθη- σαν απο τους σοφούς νο'ας. Επειδή αφ οΰ αυτνϊ «νεφ άνη, ηϋ'ζησαν αί επιςΐμαι καί Τϊ'χναι, έπαυσαν δε πλέον καϊ διιλυ3ησαν α! εφεξής και πολλαΐ άλλα» δυσκολία/. Το σπάνιον δηλαδη Των βι€λίων, οί άμετροι κόποι των αντιγρα φέων, τά αναρίθμητα λάθη, οποϋ οί αμαθείς των γρα φέων έκαμναν , αί διαφθοραι του πανδαμάτορος χρόνου ' χ· τ. Χ· και όντως ηΰκολύνθη πλέον ο τρονος του νά απόκ τα έκαςος φιλαναγνώςης και φιλομουσος άπονητΐ το 1 ιοθου· μ.ενον, καί νά ωφελητα,ι απ ο τά συγγράμματα οπαιασδη- ποτέ ύλης πολλών πεπαιδευμένων και αγχινόων ανθρώπων- Ε πειδη λοιπον και γ'κ των προς σπουδών, έτι &έ προς θρκσκεία,ν τε *α» ςολν,ν τον γέί-ονς άπο4 .\επ ιντων, αψιυκ- Χ.