— Ο 3«2 ) — αξία νά ονομασθώ 'Εςΐα των κατά την 'ΐτάλίαν επιςνίμων και Τ ραμμάτων, άνευρέθη εσχάτως Κ&ίίιζ Τις "Ελληνικός Απολλώνιοι» Ευάνδρου άνε^ιου "Απολλώνιου του 'ΐοδίου · εκ των ων περιέχει τη χειρόγραφον τούτα Περιέργων, πολλά άπο£λέπουσιν είς τα κατά τ^ν Νεάχολιν εως της σήμερον ά'γνωςα' άνάγινιώσκεται δε και άκριας περιγραφή ι ν, ς /- VI Τίτου του Οΰισου&ου (βεζου^ίου) εκρήζεως. 'ΕλΧν,κςιίς Τις Νϊβ*ολ«Τίΐ5 επεχείρησε», ως λεγεται , τ^ν μετάφρασιν του Κωδικός, 5 τ^ν ταύτης μετά του χειρογράφου δ^μοαίευσιν: Δ Η Α Ω Σ I Χ. ,,'Επειδή εις Παρισίους γίνεται κατά το παρόν νια εκ- Βοιτις Του 'ΐςορικοΰ Αεξικον (α) Γαλλική, ΰ*ό ειδημόνων κβΐ σοφών άνέρων, διωρθωμέννι και καθαρισμένη άπο τν,ς προλα€οΰσ*κ τα ϊΧΧιΙμΛΤΑ, αναπληρωμένη με βίους Τ&ν νευςΐ άκμ&#άνΤΜ $1ς τ»}·» 'Ε νρά*νρ σοφών, «β) αλ- λα$ αΕ«ολο'γ«υς ΐΐδνίσεις' τοΦίο μαθών ο εις τηνΤραικι* χην γλωσσαν μεταφραζων τό Λεζικόν τούτο Η. Μ. Κ ούμας, }ν ω ηΤον έτοιμος νά ςΐίλη είς τύπωσιν τους πρώτους τά* μονς, ΐμποδίσθη δια νά διόρθωση την μετάφρασιν του ε* Της νέας ταύτης εκδόσεως» Κομίζει δε ότι η αργοπορία του αυΤη δεν θέλει βλάψειν, άλλα μάλιςα όφεΛησειν τό 1 γέ ρος* Διότι το δνσΜλ&τερον *βί νλιιοτέρας εχον χρεία» *ρΙ· σίως της 'ίςορίας μέρος είναι μ Τ,ιογραφίΛ' και κατηγορεί &*ιιιρθκ*Χί*ν νά ίκδίδοαντΛΐ τοιχοτ/ν μεταφράσεις β*ο πα- λΛίοτίρας εκδόσεις* όπΐτι είναι νειΐτερβι » κο&κινισμέναι, κ«; καίθαρισμενΛΐ β'*β <*οφω* ανθρώπων χείρας. Μετ' ολίγου εκδοθησιψαι Μ) εν Μυάολογικόν Αεζικον, ΰ*ό τίνος φιλογενοΰς συντί3έν » *Λτά τί Γαλλιχον »%είνο το του Νθίλ· "Ευρίσκονται *α« ν#δ των της Τυπογραφίας πιεςηρίων, μίΛ Κα^ολ·«.«| 'ίφρΐα «'ς τ/ίίΐί νόβους είς 8» ΰκά 'Αθανασίου του Σ ,ταγειριτου, και εν Λεξικον Τουρκικο·Γραικικίν μετά Τραμματιςικΐίς % ΰ«6 τβο ίατρον Δημητρίου 'Αλιξανδρίδου. (β) Ι7»<Λ 5 ε » *ί **** «-4» * . τΐ ΛΛΐ* , ί» «λτί; Ι2ί. »ϊ*βμ*#.