094 λεντο; ςρατεΰματος. Ώί τ ίσον, εν%ς τνόψεν §«ν Τίοταμον, και μετ" ού πολυηλΰεχαι ψψα- 6 εχθρό» το άξά\ογον τη; θέσεω; τούτων των λ.αγξτοΰ χόμητο; Δαλχουσίε εις την Μεν- βουνιαν , χαι εςειλεν άλλους και άλλους ςρα- £όνζαν , ν) άε 3. υ,οοα νπό τον «νπςρχτη^ον τιντας τόσους, ωςε όΧΐλλ φαγκάσύχ να -Θωμάν Πίκτ ω νά &£&)■ ολίγον τι πλέον ά~ ςείλη εις εν» και το αυτό μέρος πρώτον μεν νωτέρω τον ποταμόν, όπου ηχολούθησεν αυτήν τό 7 1 * τ«7Η·« τον ψΛον πεζιχόν λοχον η 7· ρβρβ υπό την άοίκητίν τοί κόρητοί εκ του ςρατεϋματος τοΰ Β ά λ κ ε ρ , ΰπό τη ν ν Δαλχουσίε. διοίκησα του άντιχιλιάρχου Ιϊ α ο ο γ ά ν, ίςε- Α 2τα! βί τεσσάρες ςρατιωτιχαι μόρα:, α; ,'.ον ίέ κατ 1 ολίγον άλλους και άλλου; ^ραηώ- οποιαί έσχψάτίζον τό χίντραν του ςρατεύμα- τας , εως οϊ Γϊλεοτβ&ν οχί μονον {κυρίευσαν το;, νραν φωρισμεναι νά πολεμησιασι την ίε-. οί σύμμαχοι ταύτα τ» αξιόλογα βουνά, αλλ» £ίάν πτέρυγα του εχθρικού κέντρου, όπου ή- χ«ί εναντίον «αντΐδί αγώνος του εχΰροΰ τα έ- τον έπώ'ω των βουνών, εν ω ο' άντιςράτιηγος φίλαγαν. Ένταΰθα η ρ«χ»)· ή το ν φονική, και Χι λ λ ε'προςάχδη να πολερ}«} «^ο την 2'«- η ζηαί'α μεγάλη. Ό ςρβτγ^'ο; Μορι'λλο &άν«ν την φί^εράν _3ΐτε'ρι/}'«. Έπείίη ορως ε.ιλτ,^ώδϊ) , χνψί; ομάς ν» βπορακρννίί) βπο ο' έχδρνί ώλιγόςευσε την γραμμήν του ςρατεΰ- τον τοττον τη; μάχης" καί,ρετ» λύπης μ,αυ μ.ατός του, &ά νά ενδυνάμωση τους ςρατιώτας προσθεττω , οτι ό άντιχιλίοφχο; Ι'ν α ο ο ά ν του ζϊς τά βουνά, ευθύς όποΐί ενόησεν, οτι θέ- •εΐϊλϊϊ^ώΘ!} θανατηρρω;. Ούτος ό άξ'.ος ςρχ— λομεν τον πολεμήσει, ήρήχε την 9ΐ<πν του εις τιώτης, τον ότιοΓον εχασεν >)' Με/αλειότη; του, την κοιλάαα, και ηρχησε ·νά άναχωρή με ευ~ άπεχτησεν ο/ι μονον το σε£ας όλου του ςρα- ταξίαν προ; την -Βίττοριαν, κατόπιν του όποιον τεύματος, αλλά, χαι αν εζη πλ-ιόνερον χαι- επροχώρεβ χαι τό ςράτευμάμας με άξιοθαϋ- ρόν, ήθελε χάμη μεγάλας εχ,ίουλεΰσεις εις μαςον εϋταξί'αν Τ αν χαι ό τοίχος ητον οΰσξα- την πατρίία του. τος. Έν τω μετάξι}, ο' άνπςρχτηγος Θωμάς οϊ λοζπον εχυριευθησαν ταΰτχ τά Τραχάμ, 'όςις είχεν υπό την εξουσίαν του βουνά , οιέοη όΊί,ϊλλ τον Ζαβ',^όαν τ.οταμόν, την άριςεράν πτέρυγα του ςρατευματας , κχί ώ'ρρ,σεν εις την ΙΙοκε'ολαν χαι εις τάς ςενάς ό'ηγε τη 2θ. Ίο»ν. εις την Μ άργιναυ, ετ.ρο- ■αι&άδας. τά; μεταξύ των λόφων τούτου του χώρησίν άτ: εοιύ τ,ρός την ΒατόρίΛν είϊ τον ■κοταμοΰ, χαι εχυρίευσεν άζό τον ε/Οοον τό βασιλιχον $ρόμον από ταύτης τη; πόλε»; εις χωρίον Σα&ίνα - ίε - 'ΆΧάοα, το οποίον ε:ς τό Βίλδαον , 'ίχων τ.αρεχτός του ςρατεΰματός μάτην ηγωνίσθη πολλάκις ό εχ&ρος νά χυριζύ- του την 'ϊσπανιχην μοραν τ-ου ςρατηγου Γ γι ω ν φι πάλιν, χμ γΐλιάρχου Κογγα. Ό εχθροί ειχε μίαν Διά τάς δυσκολίας του τόπου οφγησ-χν «ί ςρατιατιχψ μοραν ίππιχοΰ χαϊ πεζιχοΰ εις τον φίλαγγες μας, αί όποΐαι εχιν/βησαν άζό τάς ορόμον ρετ»ξν Βιττ άριας και ΈΑοάου, έχων ΑίσΖ',ς των πλησίον τον ποταμού Β*ώο ίνχν- επιςηριζομίνην την άεξιχν του πτέρυγα είς ταν του εχθρού , νά ένν&'λα πάλιν, χαΐ μό~ μεριχούς λόγους του χωρίου Γ αμΑρρα. Τοΰτο }.[-, άργά εμοάον, οτι η ψαλαγξ, υπό την ίίοί- το χωρίον και το 'ΆΘεγρΰχον εψβ.άττοντο άπό ν,γ,σιν του άντιςρατήγου χ«1 χόμητο-ς Δ ;ι λ- πο/.λην £υναμιν, καί εχρησίμευον ώ; χεψαλαι χουσίε, την οποίαν -{σχημάτιζαν ή ό. και γε^υρί-Λν πρό$ £ιχοο>.σιν τοΐί Ζ απορία εις εχεΐ- 7- μοψα, εφθασεν εις δ μψος άωρίτθη, μ τά μίρη. Ό ςρχτηγος Εάχ με τον; Πορ- Έν τούτοις, ευ'3ύς <χψ οϋ ό Σΐρ Χ ι λ λ τουγαλλονς του ζρατιώτας και ο χιλίαρχος εχϊ-,ίευσζ την Σχβίανχν, $ιεέ>ησαν ή 4· μόρα Αόγγας με την 'ϊσπανιχην μοραν επροςάχ- ?;»; η μόρα των ψίλ-,ον ,ςραΤ',ωταν τον Ζ αάοο- ΰησαν νά περιχυχλύχ'^ι και νά χυρϊεύσιΐκι