ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ Μ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ π ο λ ι τ ι κ ■>) , ίρ ί λ ο λ ο ^ ί κ ·ή τ ί χαί £ μ. π ο ρ ι χ·ή ίγημέ ρίς· Τετά^τ#, τϋ 3° ζ6. Φεβξουαξίον ϊ$ιγ. ·> . - # αδεία χαί προνομία χαισαρο£ασιλιχω. ' ΠΟΛΙΤ1ΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. ΑΓΓΛΙΑ. Σϋ'ν-οίοί του ανω παρλαμέντου τ^| 29· Ιαϊ· (ακολου3ϊα) ,, Α μτϊ ;, μιλόρδοι, είναι η γνώα·η (ε··ήΧθλοό· $·ήβευ ό κύριος Γ ρί ύ) , την οηο»ι; ηθελον προ- £άλ·η, έαν ^μην πάρων, οτε εγινεν εν τ·| τε λευταία συνελενσει του παρλαμέντου σχεφις περί ταύτης τη; υ'ποδε'σεω$. Θελε! εύρεθ-η μετ' ούπο- λυ εύχαιρία του να έζετασΟη άχρ>,6έςερον το πράγμα, έαν ν διοίχηνις τηξ Μεγαλειότατος του χράνΐ εΰλογον να χοινώσ·/ ι εις το παρλαμέντου ι πι τΐαι αυμψωνίαις $ελει μινη χαί £?; το ε'ςτ;ϊ χαί ποτον θε'λίί εή/αί το" εν Γολλ/α Βριττανιχον ςράτειιμα. Τ,.'τί θελε; ε'ξετααθη πάλιν ολ·η 7) πο- λίτικν] της συν9η'κη5 απο το παρλαμέντον, καί ραλίςα αι<:'<τω$ απε'-ρααί'σδ-/} νά έπι£αρυνβ·ή ή τό σον χχταθλι&ομεν·/} χώρα μας άπό νέον βάρος. — Όσον ύε περί τη$ εν 'Αγγλία επιχοατούσης ακριβείας των προς το ζψ, ο' ρ'ητωρ δοξάζει } οτι πρέπει ν'άποδοθή το αίτιον αυ'τη$ τόσου εις τας χαιριχας πίριςασίις , οσον και εις αλλ α επί μονα αίτια, δΓ ο χα} ηγωνίσθη ν απ οδείζ·/] τ-/ν παρ οίσαν περίοδον πάντη διαγορετιχην των προ- ιέρων, χαί μάλιςα της περιοδου μετά τον 'Αμε- ριχανιχόν πόλεμον. Ειπε δέ χαί πολλά εναντίον τοΰ νιου δανείου τ·ης Γαλλίας, χαί επειτα εζα- πλώθη ε'ς ποία 'έπρεπε ν« γένωνι περιορισμοί χαί οΐχονομίαι, χαί τέλος έλάλ·/·,σε χαί περί των δο- χι μα ν , οττοΰ γίνονται ίν τ·/} χώρα ι δια να διε- γερθωσιν άποςασίαι, αγωνιζόμενος ν απόδειξη , οτι το περισσότερου μέρος τοΰ ε9νους ετρίψι τωοντι χαλα ψρονήμ,ατα , οτι εν ελεύθερον 'έΒνος θελε! ενίοτε να παριςανη τα ιρρον-ήματά του χαδ' ένα τρόπον τολμηρον, οτι 'όμως διά τοΰτο δεν άπο&λεπει προς άναταοπνν ιών νόμων ) και οτι το νεωςί συμβάν δέν είναι τοιούτον, ω'ς® να α'παίτη" περισσότερον άλλο τι, παρά την σιι- ίειδισμενην ίνέργειαν των νίμ'ύν. „'09εν (εξα- χολουδεΐ) νί^ελε με άΊσαρεςησίι πολλά , άνίσως τό σνμ&άν νείύςι χρήσιμε\ισ·η ω'ξ ποό^ασις του νά ίισαγβωσι νέοι, με τό Όριττανιχόν πολιτιχον σΰςνμα άσυρ£ί&αςοι νο'αο; (αχοΰδτε, άκοιίετε'·)· Έάν χαί' <^αν·ύηι τίνες άνθρωποι τρεψοντις χαχσ φρονήματα, δεν πρέπει μ' 'όλον τούτο νά νομί- σωσι τοΰτο αίτιον Ιχανόν του νά ύςίρήσωσι το 'ίθνος, τό όποιον υπέφερε τά έπΐγθρτισ9έντα αν- τΐύ βαρ·η μϊ το'έ^ν απαραδειγν-άτιςον υπομονην } από τά πολ'τίκα του δίχαια, από τάς χρ-ηςας του ελπίδας. Έάν ύσεΐς άχϊλουΐηδψε χατα δυςυγ/αν αλλο σός-ημα, δεν ,&ε'λί: ε χει τότε δίχαιον νά