βίϊίκύ» ο δίυτίροί, ως-ί τβτϊ είχεν ο χρόνος πρώ τον χβί δεύτερον Ποσι>$ιωνα. Προς τουτοί9 επρε- 1Η μα μεταφράιη τοΰ μεν Παοαιεφιώνος τη 'έχτη φθί νοντος , όχι η Ια βη. άα 6 <1α αιοΐδ Ργ&ηβρδΐ- οα , άλλα 1β 6 ία αιοίβ Ργβηβρβϊοη ίίηΐβδβηΐ %γονν, 1β Ζ 5 άα Γποΐβ. Ύιλειιταϊον δε μετα φράζει, τή νεομψία τώ επαγόμενων (Γ', I, σϊλ. ΐ53) ίΐααβ Ιβ Νβοιηβηϊβ άαρΓβιηΐβΓ άββ βρβ- (ξοκιβηββ, τ5 όποιον σημαίνει, ο« ύπαρχε νέα αελν'νη εις τήν πρωτην των επαγομένων," εν ω ο Πτολεμαίος, χαθως όλοι οι Άλεξαν$ρεΐς"Ελληνες, μεταχειρίζεται τ·Λ λίξιν νεομηνίαν όμωνυμον τη λέξει ή τοΰ μηνός πρότερα, και λοιπόν η άνω ρρά- σις επρεπεν ενταύθα να μεταψρασθη 1β ρΓβπιΐβϊ ιΐββ έ|)Λ§οπιβη68. Τούτο ίι, το να ονομάζεται νεομηνία ή πρώτη του μηνός, προέρχεται πιθανώς ίκ τούτον, οκ οι Μαχίδονίς , ο.' όποΐοιεψερον εις Μγιπτον τουι Χίληνιαχοόςτων μννας (των όποιων 'Α πρώτη ημέρα ύπηρχενεξάπαντος νΐοαηνία, υ- τθ! νια σελήνη") ε£·/μολού$ησαν, χαταχρω αίνοι, νΐ ονομάζει νεομηνίαν ττρ πρώτην ίχάςου μηνός Αιγυπτιακού , μ' όλον όποΰ αίίτη χατά σνμ$ε§·φ.6ς ΐ-^ύνατο μόνον να νπάρχη νεομην.'α , διότι ό ίίΐγιιπ- ■τιαχός χρόνος υπτρχεν η'λιαχός κινητός. Δ , ίο, σελ. 2*7 8· 'Αλλα του ηλίου όν- τος περί τά δυο μέρη τοΰ τοξότου. Ό κύριος ίΑλμας μεταψράζει Ιβ δοΐβΐΐ Λληι η1οΓ5 ηα ϋβαχίέιηβ άβ^Γβ «Ιβ 8«βϊΐίβίΓβ · όμως ί'πρεπ* να μεταγραφή νβτβ Ιβδ ά«αχ ιϊβΓβ χαΐ όχι βτι άβαχΐβιτιβ άβ^ι^ , ίιότι άλλέως ηθελεν υ-χάρχη δόσχολον να ϊνυοήογ τις το λεγόμενον, έπειίη βλέ πει, οτι ο ήλιος ύπηρχεν είς τ·/]# ι γ* 3θ' τοΰ το ξότου. Γ, 1, σελ. 184 > '' λέξ·ς μετα σιιουδής ~ρίπει να μεταψρασθη ηνβο βοΐη χβί οχ« βνβο ε&σβοϊΐβ. 'Ο/ΛΟί'ω; δέ «ι/ τιΖ έπομένω βι6%άύ κεψ. ? σελ. 265 βί" λέξειςχαριέςεραιεγο$οι,σημαίνοι»αι η>^ι1ιοάβ5 ρΓ^ίβΓ&Μβί, ιηβΐ1ΙβΐΐΓβ5, χαι όχι ρ1ιΐ5 ίαοϊΐββ. Δ', 5, σίλ. 243· Το /*ί» πρΊτον άρ' &ν εχομεν αρχαιοτάτων ίχλε!'ψεων τρισί ταίς άίι-άχτού; δοχο νααις άναγεγράγΰαι ανγχρητάμενοι. 'Ο "Α λ- μ α ς μεταφράζει οοτ'Λ. Νοα&·οΙιοΪ5ΪΓθη5 ά' &1)ογ(3 ϊΓοίδ βοίΐρββδ ρβΓίηΐ οί·.11β8 (|αί ηοαβ ρβΓΟΪί- δβηΐ ηνοΪΓ έΐά Μβη ο?58«νέβ8 ρ»Γ 1β5 βηοί- βιιβ. Όμως μεταγραςίαν οίίτω. Ρ ηγιτιϊ Ιβδ ρ1α$ Ηηοϊβηιιβδ θ1ί56Γν«ΐίθη3 ά' ιίοΐίρδβδ (^υ Β110αί. εοη.η.οΐ83ΐοη5, ηοαδ βη οϊιοΐΒίΓοηδ ά' »1>0Γ0ί ΐΓοίβ^ άοηΐ 1ΐ8οΪΓθθη5ί8ΐο.οβδηουδ5βιη1ϊ1βηΐ 8ΥΌ1Γ Κ18Γ<}α<3Β8 βνβο ρΓβοΐδΐοη. 'ΐΐ λί- ζις άναγεγράγ9αι σημαίνει όχι την παρατήρησα! αίΐ- τνν, άλλα τ» χατά. το μάλλον χα< ήττον άχρι§/\ τρόπον, με τον όποιον ίοιωρι'σίησαν αϊ περιςάσεις της εχλεΐφεως, χαΐ τοιοόχω τρόπω πρέπει να με· ιαψρασΒ·/) χα! άλλα/ΟΗ αίίτη η λίζις. π. χ. ολο· αγερίςΐρον άναγεγραμριένη (Γ', 2, σελ. 162) πρέπει να μεταφρασΟν; ίηιϊΐ^αέβ «ορ τβ§αβ- ηιβηί, χαΐ όχι Γ«Ηβ ιιη ρβα ΐΓορ §Γ055Ϊ«Γβ- ιηβηΐ. ' Ο μονάς οε Ιν τω Ζ'. βιβλίψ χεψ. 1 , τόμ. Β'. σελ. 2, „ τω χαα άπό πλείονος χρόνου ττν ε- ζϊτααν γέγειιταθαι, και τας τοΰ 'ίππάρχου περί των απλανών άναγραψάς, προς 05 μάλ'.ςα πεποιήμεΐα νυγχρΐσεις, μίτα πάσης εξεργασίας ημϊν ηαραδϊ- δόιιδοκ" πρέπει να μεταψρασθή ούτω. Νοα«βη δοπίΓηββ Λ' ααΐααΐ ρΐιΐδ οβπβΐηβ (άβ εβ ιτιοα- νβαιβηΐ), ^υβ Ιβδ οΙΐδβΓΤαΙΐοηδ ^αβ ηοαδ ροδδ^άοηβ βιη1)ΓΗδδβηΐ ιιη ρΐαδ 1οη£ ίηΙβΓνηΙ. 1β έΐβ Ιβπιρδ, βί φΐβ Ιβ ροδΐΐϊοη Λβ5 βχβδ, ηι»Γ^α«}β ρητ Ηίρρ»Γ(]υβ, βί ίΐοηΐ ηοα$ ηοαϊ 5011111165 ρΓΪηοϊρβΙιηεηΐ ββΓνΐδ οοπιπιβ ροίηΐ άβ οΟιηρβΓαίβοη, ηοχίδ βδΐ άοηπββ 3νεο ίοαίβ 1» ρΓβοίδΐοη ροβδϊΒΙβ. Ό κύριος "Α λ* μ α-ς μεταφράζει ...... βί ^αβ Ιβδ ^οΓΐΐβ Ε[ΐι' ΐΐ β Ιβίδδβδ βατ Ιβδ ίΐχβδ, βϊ <^αί οηΐ ββΓνΐ άβ ττΐΗΐΐεΓβ η ηοδ Ιτ&νβτιχ, ηοαδ οηί έΐέ ίΓβηδίηϊδ ρΛΓΤϋΐΐβπιβηΙ οοΓΓβσίδ. *Η λίζις εξεργασία σημαίνΐζ ούχί την $ιορ^!ύσιν των χειρο-