— ( 247 ) — 5Ι(Χ. ιοτ κερ) ΤΙρινοκοκκίου φυσιοΧηγιΤ κα! σΑ. ιοι **ρ! Πλάτανου διεξοδικωτερον \έγει· ιθ4· Χττοκαςαυαίας < ν| Ψί'υί'Λΐαςα^αιας οΐ'ομ.ίΐζίΐ τάς'Αγρ ιοκαςαναίας , Χε'γων , ο π #'χ, τοΐ χεραν τοϋ \Χυος $<α Κ&ρς'ίΐΐ/ΤίνουίΓολίωί ίΐς Βιί'ΐ/ναν και εις τ·/^ λ οι ττ*ϊ ν ΕυρωίΓΚί* ί/ί<^ίίιιβ·αν. ΕίΧ. ιο(>< Πτρι των αγρίων τ^-ς Ρουμουνίας ζωων φυ-τιο· λιγιΐ, κα! ήσαν το τε ίκεΐ και 'ίτητοι αγρκ,ι κχΐ τρ'·,€α.τα. λίγη , τά ο'ττοΐα, κατ' άΧΧους, νούχοτε άγρια δι» ευριΰν,σαν, ου δε σώζονται, ΣεΧ. ιο8 ΓΤίρ! ιχθύων Χέγει νοΧΧά , και ότι ο"Ίς;;ος ιγ- χι\ιις δεν έχει ΊΙουττοτε των οσα ε'ιδε κα) εξέτασε μέρων αυτοϋ και των, άνω κα) των κάτω' Πίρ) δέ των Μηνρονων νομίζει ίτι γεννώνται ττερ)την Μαιώτιδα, κ.α! ότι εκείθεν ιζ· ερχομεναι αναβαίνουν τους το ταμούς κα) τον ί"ςρον αυτόν' ίΐϊτι -κούκοτε μικβα) Μουροΰναι δεν φαίνονται. ΑΧΧάττως β- να€αίνουν τους κατα^ρακτας, άλιευομεναι κα! ΐως της Πί- οίνι,-; (τίλ· ιιι.) Σϊλ. ιιο. Τι ^ν ΑμΚαριν Χέγει κο-προν του ζωοτοκου ιχθύος ΐΐχε\οϋ ονομαζομενου' οΧύυς δέ τους κοιτώδεις τούτους ζωοτόκους ϊχίυας Τούς κα) διάφορον των όντως ι'χίύων οχείαν ϊχιντας, κα) κατά τα χερσαία ΒηΧαξομένους ,χερσαία ζώα χ.ϊλίΐ, (ν ίέρμασιν ιχθύων κερικεκΧεισμενα- Σε\. ιΐ4· Καϊ τά Ξυρίχια δέ ί 'οξυρίγχια εκ των μυων των ναρατκονδνιΧίων των Μο νρουνων Χέγει, ότι γίνονται" *α! τα' νεύρα, νεύρα 7ι1ουρουναίν Χέγει. Σί\ ιιγ. ΦιλοσοφιΤ τ ερ) ονοματοθεσίας > έκαινων τον Πολύβιο» κατά τους"\€ηρας ΚονικΧον εί-κόντα τον Τ ε ω· Ρ "γ ο» Χιιγών. 'ΑΧΧ' όττου ρητώς ονομα της γΧώσσης , εΐζ τ 1" όιτοιαν γράφομεν, δεν είναι του κράγματος , δεν ακα· ^ει εις τον "Ελληνισμού η οϊκίιοΚοίησις ζένης λέξεως. Αλλ Ό "δέ ν\ περιγραφική ονοματοθεσία. τταΧιν αφιΧοσοφος κρίνεται, ®< νομίζει ο συγγραφεύς· 'οθεν κα) το Ο ρ γ υ ι α ί α ς Χε· £ί<« ι κα) το Δοζοσάφως κατά των τοιούτων ονομ&το- 3ετων κατηγορεί, ως κ α) το 'Αμαίί'ςβτα κατα των με- ταφραζάντων τά ονόματα τά κύρια των αντικείμενων. Ο μ· Ικτερος συγγραφεύς όμως δεν είναι τόσον ςα4»ρό( εις τα ΊΧλολο^ίΛα δόγματα τ*ν, όίεν ονδΐ Τ«ί{ όργνι&ίας Χιξείζ