— ζ χζ 7 ) _ ,εναντίον των κατηγοριών αυτών δικαιολογησιν υμων , ομοίως δε αποσιω-πων κα\ την παιδαριωδη τίνων γνώμην, ο'ί Τίνες λησμονοϋνΤες, ότι ενίοτε ή σιωπή είναι η καλλί^η και άζ:ω- τα.τν\ αποκρισις, ςοχαζονται οη οσάκις σιωπάτε π^ός τάς ύ βρεις η άλογίας τίνων, το πάσχετε εζ αδυναμίας, δί χυ.'ά. δίδω τέλος εις το απολογητικόν τούτο μέρος, εκτχν^εις 'ίσως υπέρ το δεον. 'ΐίου , ως βλέπετε, απολογοΰμεήα ν,μίΐς όπερ ·'·υ.ω; Των έκδοτων και αντί; της φιλολογικής εφημερίονς' πΧ-,ν καμνομεν αυΤην την άπολογίχν μίαν φοράν (τώρα) διχ τ.α.- τα' σεΐς δέ αδιαφορείτε εις το εζης' εκτελείτε το χρε'.ς αχς, ως σεΊς τό συναισίίάνισΰε κα) ιϊμίΐζ το ευχόμεύα' και'Ι ΧοννΤες αναπαύετε Την συνείδησίν σας. Οί δε υπενχντίοι ·.;.> έχουν ορεζιν και είς'τό έζης , ας εςοδευουν και τον πολυ'.· μον καιρόν των , και τα 'ίχι ευκαταφρόνητα χρήματα των, ε'; το να γράφουν κα\ να εκδίδουν ϋ€ρεις , λοιδίρίχς. σ:χτυ'.ι- σμους. 'Ο Λ. 'Εριιης, σας παρακαλοϋμεν, ας μένη εις Το ε ;η; αιωνίως καθαρός από τοιαύτα. Και τον τόπον όπου α υτος ε χει , κα\ τον καιρόν όπου ημείς άφιερόνομεν εις άναγνωσίν του, α; αναπλ^ρων^ 'όχι με απολογίας πλέον εναντίον Αι€ελλων , αλλά μέ τίποτε ωφέλιμα (οία απειρα ήμπορη να εχη). Σ.^- αισΰανύητε οτι τό έργον του Λ. 'Ρ. ρμοΰ είναι ΰψηλοτερον καϊ ΐερωΤερον , παρά ωςε η αυτός να. άκ'.σμολογ^ , η άλλους α- κοσμολογουντας νά -αναιρώ. Πριν παύσω "Παντελώς, ας μο\ συγχωρη&%, Καρακα- λω, ακόμη μία παρατήρησις. Η εμπάθεια, η μεταζυ τίνων λογίων κυριεύουσα, και τό είς σατυρισμόν εκτεσον φίλερι αυτών, είναι αναμφιβόλως επιλήψιμα, χ-α) εΰχ.Τα'ΐον να με ταβληθούν είς Την άζιέπαινον αμιλλαν, την εις συζήτησιν Του άληύοΰς, και είς την ευγενή εριν, Τις να ωρελησν πε ρισσότερων. Είναι ώς τόσον ενταυτω κα\ φαινομενον άζιον σκέψεως. "θς Τις τό εκλαμβάνει ως τυχαίον , και προερχομένου από συνεώισμίνας αιτίας, άπαταται μεγάλως. Είι/α» αληθι νά ολων Των ε&νων ο! λόγιοι , ώς μήποτ' ώ'ρελεν! κατα Το μάλλον και ήττον φιλέριδες, φιλεγγικΤικοϊ, και φιλολ'ίδο- ροι, είναι και τό ημίτερον Τένος χ.ατά δυςυχίαν υπέρ τό δέον προς έριδας επιρρεπές' μ ολον τητο απ αυτά. μόνον δεν ε'- ηγιϊται, ίιατί τάχα, κατά τόνισχατον αυτόν καιρόν, είς τα; Ια 2