— ί 285 ) — έπειτα δέ την εδόξασεν άνεξάρτητον παντάπασίν ατ' εκείνου, και υςερώτερον Την ηνωσε μέ την *ί/ιΐ τίίς ~£ΐ'ας υπάρξεως διδασκαλίαν, και μόνον περι τα τ/λιΓτϊί ζα>ϊςτου ηγγισεν ίΐς το περί αθανασίας τϊις ψυχίϊς του χριςιανισμοΰ δόγμα. Αι" είρημέναι οοξαι ττίρι του έρωτος, περί των ίδεων , #ίρ! τί)5 ϊ # ι γι)ς προϋπάρξεως της ψυχής καϊ τίς μ-ίτά θά νατον διαρκείας Της, αναντιρρήτως εχουσι μεγάλην προς άλλη λα; συνεχειαν · αλλ* όπως και αν κρίνι^τις κατ' ίίίαν Τίρ) αυτών, αύται είναι, κατά τνΐν ουσιώδη αΰτων ΐννοιαν, αί έπιτηδειότεραι παρ όλας τάς αλλας νά αναφέρουν εις την σον· είδησιν μας, ό,τι αίσ(1ανόμε(>α. περ) άίανασίας, καϊ να' /χα< κάμουν να γνωρίσωμεν , ότι εχομεν 3είαν καταγωγην, καϊ να εμπνεύσουν προς τούτοις εις τον ευφυή άνόρωπον σφοδρά» και γλυκεΤίαν ι'πιΰυμίαν, ητις δεν δύναται να απαντήσω ει·: κανεν άλλο έπίγειον πραγμα Την εύχαρίςησιντης, είμη εις τ ·ήν μελετην της αρετής και τ?ς ππςιι/Λκις. Ύί δε είναι έπιςήμη ί αρετή, κατά ΐ\Χάτωνα;Επιςημη, Χ(γει, δεν είναι οΰτε αϊσϋησις . οϋτ* ίο'ξα ο'ρΟνΐ, οΰτε μετά δόξης άληύας λογος προσγινόμενς, Αρετή ωσαύτως δεν είναι καν εν πραγ·> μα εύάρτςον η ο^φέλιμον, δεν είναι οΰτε έπιτηδειότης πρόςτι έκτος έχυτης, οΰτε εις καλά έργα έτοιμότης· αλλά γνωσις κοριζομένη μεν από λογούς, αναφερομένη δε κρος την πρώ- την αρχήν παντός 'όντος και ανεξαλείιττως εις Την ψυχνΐν εν- Τετυπωμένη, τβτο είναι'Ή.πιςήμη.'Αρμονία δέ των εσωτερικών ενεργειών της\ψυχης, εκ φρονή/τεως, μεγαλοψυχίας, δικαιοσύνης χ, σωφροσύνης προερχόμενη χ. βία ευταξία, τΖτο είναι Αρετή. Της 'Επιςήμης δύναταιτις να γι'νη έγκ-ατης, δια Τν,ς Διαλεκτικής, ητις είναι και αυΤη διπλή, η μεν νόύος, ή δέ γνησία' και καύως η νόβος σπεύδει να συςηση δόξας •ψευ δής , οΰτως η γνήσια και άλ»)0ιϊί νά τάς άνοζαΧη δια της ευκρίνειας Των εννοιών, και της ερευνης των κανόνων τι υ συΧΧογίζεσΰαι, κατάτνς όποιας κρίνονται ποίαι ίδίαι μι ποίας συμφωνών, λ, πως είναι συνδεδεμέναι, δια να έκτείνωσι Την γνώ σιν της αληθείας, "Οσον δέ επιτυγχάνει δια τούτων η Δια- Χεκτικη νά διακρίνε άπ' αλλήλων τάς αμφιβολίας, από τάς γνώσεις, *αϊ τάς δόξας, και νά άποδίδν τό δίκαιον εις εκά- ζΐ" ι διά νά εμποδίζω τάς δύο άντικειμένας /ιέν αλλά επί σης επικίνδυνους άτάτας, εκ των οποίων, η μέν ρλαςάνει, ίια να ε'ΐπω κα('.ως λέγει 'ένχς ππν,τνς,. Ί-χο τνν δοκο·~>σαν