— ( 2 39 ) — ΤΙ & ξ χτηΐιήιτει ς ε! ς το 5'. ί ρ αμ α. (ίσα αισχρά, καθώς αίμομ/ξιαι, μοιχίΤαι, κ.Γ; και ο- ιτα φο-^ί/ΐα, κα3ως φόνοι , παραγγελλουσιν ο! τεχνογραφοι να μι^ παραςαίνωνται υπ όψιν των θεατών, αλλά ν α* ■ΒΈιγγΕλλωνται ίί Αντίλλων. 0 ΣχοΧιαςνΐ, λοιπόν συμπε· ραίνει, επειδή και ο Σοφοκλής παρέςησιν εις τό θέατρο» τον φόνον του Α'ίαντος, οτι το έκαμε αντιφιλοτιμουμενος ϊΐ 'ς τον Α ίσχυλον, οςις οι αγγέλων > «'Τχ £ ' 1 ' αναγγείλει τ·/,ν αυτοχειοίαν του Α'ίαντος. εις τάς Θ^σ-σ'^ί τρα,γωδίαν ιδι κή» του. 3'. Γ.('< ΤοΟί νεωτέρους οΐ Του Α'ίανΤος υςατηι λογοι < ο,7ί3ΐ> μέλλων νσ σφαχ.3-% προφέρει, ιί'.5ίλον παράξενοι , το- σον ίι« το μηκόςτων , όσον και δια τας πολλας αποςροφας: Αλλ ας λά£ωμεν εις νουν. α* ο?; ί/ς τοΰς -ζταλαιους ιι τνις Ταφ^ς ςέρν\σις ήταν κακών το μέγιςον' διότι εδο'ζα ζον, οτι Των α3άπτων αί ψυχαΐ περιεφέροντο αιωνίως εις του κοσ- μον, κα) <5'ίν ημπορούσαν περάσασαι τηνΣτυγα ν αναπαυ· 3ωσιν εις τιν άδν,ν. δια ταϋτο ό Αϊας εκτενώς εύχεται, και παρακαλεί τον Αία περ\ τΐ(ς ταχείας έπανόδοιι του Τεύ κρου , παβ ού '/,λτίιζε να τύχη τα νενομισμένχ. δεΰτε-ρον, ας εν£υμη3ωμεν, οτι των αποθνησκόντων ο! λογοι ενομί- ζοντο προσρήσεις βέβαιοι (ίοξα ν,τις καλ τήν σήμερον παρα τοις πολλοίς έπικρατε'ΐ'), δια τοϋτο κα\ 5 Α'ίας σανξίρει χ-α- Ταρας κατ α των Ατρειδών, κα\ των «Χλ&ίΐ' Κλλι^νων , απο τους οποίους τωόντ, οι περισσότεροι ελα€ον ταλος, οιίοΤοι> Τους κατευ'χεται ο' Α'ίας. ΤΤδρ! ύέ των συνεχών άποςροφων τούτο σημειωτέον, οτι οι παλαιό) ε3εοποιουσαν «ν «Χ^ος φυσικών όντων κα,Βως, κρ%ναι, έςίαι, δάση, ποταμοί, κτ· δεν εΐναι λοιπόν ανοίκειοι α! προς αυτά του Α'ίαντος άπαςροφχί. » γ . 'θ Βάνατος του Α'ίαντος "έπρεπε να επιφέρω τέλος εΐς Την τραγωδίαν ' «XX ως ε'ίπομεν ανωτέρω, ο θάνατος δεν