— ς 641 ) - πιατοι. διάφορα ε'ίδη άπλων και συνθέτων ό/χοιοκαταΧ^χ.τ'ων ςίχωνμας είς διά'ρορα είδη της ποιηΤ'ικης, μεταβάλλοντας τους ίδιους και είς α'ι /ομοιοκατάληκτους χωρϊς ν αλλάζω το νόημα, ενομασα, οΤι ηύρα λογούς κάμποσο» ισχυρούς υπερ της ομοιοκαταληξίας, όχι όμως, ότι είναι και η άρευκτη συνθήκη Της ςιχουργικής μας, χωριςτήν οποίαν αν τη οχι μο· νον χάνει κα\ τά θέλγητρα και την δυν&μίν της, αλλά κα· ταντα και άπαραΧλακτη με το, πέζογραφικόν, καϋώς ενδε- χόμενον μερικοί να το δοξάζουν · και ακολουθώ; ε συμπέρα να , οτι δεν πρεπει μήτε Την μίαν { μήτε Την αλλην νά άπο- ξαλωμεν' με όλων οκου, αν εκρινε τινάς το πραγμα άπο τα περισσότερα άνομοιοκατάλητα των λογίων μας, ήταν, με φαι- νεΤαι, πολλά δόσκολον νά μην τά καταδίκασα' τίλήν ·( εις αυτά νροφανέςατη ΐΐαρα&ασις των κανόνων της γλωσσάς, και ή παντελής άγνοια Της ςιχουργικης μας μή φανερόνοντας τ»Γς ΛνομοιοκαταΧηξίας το ανοςον , αλλά τήν άνετίιτηδενότη τα. και τήν άτεχνίαν αυτών δά ίων ποιητών μας, δεν είχαν καμμίαν ισχύ ν κατά του ανωτέρω συμπεράσματος μου" καϊ δια τούτο ε μελετούσα νά βάλω εις τάξιν τά όσα εςοχάσύη- κα Κερί αυτής της υποθέσεως, νά σε τά ςείλω νά τά 3εωρή- σης κ εσύ , και αν τά ίγκρινες ώς ικανά νά παρακινήσουν τους άξίους εις του το ομογενείς μας νά εξετάσουν το πραγμα άκρι€ίςερα κα) βαθύτερα ί νά τά ςείλ^ς είς τους εκδότας το {Γ Λ. 'Ερμοΰ δια νά ΐυπωβουν ^ α* και Λυτοί τά εύρισκαν οχι παντάπασι περιττά" άλλ' επειδή ύποπτεύουμουν πάντοτε, μήπως είμαι απατημένος εις τα'ΐς κρίσαις μου, ή μήπως δεν επίτυχα τή» οΰσίαν του προβλήματος, και φο€οΰμενος νά μή* φ αν ω κ εγώ επίσης άξιομεμπτος εις όλους τους φρόνι μους , καύως μερικοί, οπού 3αβροΰν κανένα παιχνιδάκι νά άποτείνωνται εις το* κοινόν , και νά τειναζωνται είς τήν με'ση κρίνοντας, κατακρίνοντας κα) συμβουλεύοντας με ^Ι'ψείζ φιλοσοφικωτοίτων βλεμμάτων, και με ενατενί- &εΐζ φίλοσοφωτάτων Ομμάτων περί πραγμάτων πολυ άνωτερων της δυνάμεώςτων, διά τούτο εζήτησα να εύρο» και τίποτε νεωτεραις γνωμαις, η πραγματείαις σοφών Ευ ρωπαίων περί της φύσεως της ομοιοκαταληξίας. ΪΙρωτον *νρα μερικά εις Τον δεύτερον η>μ»¥ Τα » ΤΛοι« χιίων της φιλοσοφίας η» ανθρωπίνου ΚνεύρΛΐοςτον βίβ^τβ/τί*