— ( 38 ) — να κναι πάντοτε παίγνια. τοι οΰτος αν^ροαπος, ά'ν ηναι γραμματικός , βλεΚαιν, φερεινίΛν, πραγματευτην φιΧολό- γον και φιλομουσον, αντί νά συγχαίρω την πατρίδα , κα> το γένος του, οτι η παιδείαέξαπΧοϋται εις ολας τάς τάξεις και τά επαγγέλματα, του βίου, ταράσσεται, τον ονομά ζει ·καρα€άτην του επαγγέλματος του , τον πολεμεΐ. — Ά'ς νφετεριςην τάχα της σοφίας του; — Κα,Χε ποίας σοφίας] ΤΙ κοινον αυτός έ'χει με τήν σοφίαν! Τον πολεμεΊ* ά>ς σοφάς κα\ φρονίμως μεταβάλλοντα τά παίγνιάτου εις όργανα πο λιτικής ευδαιμονίας" τον πολεμε'ΐ, διότι φοβείται μη γεν% εις οΧου^ φανερά άπό Την (κείνου φρονιμον των όργαναιν μ,εταχείρισιν η ιδία.του ουτιδανοτης, και ακούσ% τέλος πάν των , κα) ατιο τους ο σοι ηλιίίως εω{ τότε τόν ί&αΰμαζαν , το φρικτόν, ' Εναρίςίρ ΐμα3ις, ώ το ν η ρ/, γράμμχτχ' 'Λντίςςοφίν <τχ τον β/οι/ τα βιβλία* /7»ϊ>ίλο«·οορΐ)*<χ£ γκ,τι χαρανφ λάλων, ΟΪς κδίν ε<ζΐ« ίΐτιμ?λϊ4 τίον ί·χκ Χόγαν' 1 . ,,Τοιούτος άνόρωπος, η3ελε κατηγορήσει» τόν @ονκν* δίδην κα\ τον Ξενοφώντα, ότι, ςρατιωτικοί οντες, δέν άρ· κίσίησαν εις τά Τακτικά, αλλ ε τόλμησαν να συγγράφω- σι και ΐςορίαν · αυτόν τόν Μαγικοί/ ΑυρήΧιον, ότι δεν ηρκέ- αάίή εις την κυ€έρνησιν της βασιλείας του , άλλ' έ'γραφε κα.1 η^ικά παραγγέλματα' αυτόν τόν Γαλι^νον, ο τι δεν έπε- ριωρίσ£η εις την 'ϊατρ^ηι, α\\' έσύνταττε κα\ φιλοσοφι κά και φιλολογικά συγγράμματα.' αυτόν τόν Πατριαρχών Φώτιον , ότι δεν άσχολήίη εις μόνην την Χειτουργίαν του Ιεροΰ, α'λλ' άπεκότησε νά γενζ και κριτικός' αυτόν τόν αρ χιερέα της Θεσσαλονίκης Εύςάάιον, ότι δεν ευχαριςήόη να χειροτονώ ιερείς και διακόνους, αλλ ηόέλησε νά μας έξι· γήση και τόν θ"μη·ρον. Τι , φίλε, τα «Όλα; Τοιούτος είναι ό Σχολαςικο'ς' όχι άλχίως λόγιος, ως ονομάζεται από τόν οχλον , άλλ' είς άτι εκείνους, — Οος ϊίίδαζχν ά(ΐςι(χ γράμματα Μπαχι, Κα? τ^ΰτο δέν αποβλέπει μόνους"τους γραμματικούς· Καί φιλο'σοφος, και τεχνίτης « καί απλώς πάσης τάξεως καΐ ηταντός επαγγέλματος άνθρωπος γίνεται ΣχοΧαςικός (ρώΐ*»·)» οσάκις προσκολλάται ε',ς τό επάγγελμα του, όχι μέ τον