«μ. ζ ι; βυ*9ν'χ*<ι Βίλα επιχνρωθη, αϊ δε' έπιχυρωσεις .■Βίλουσιν άλλαχθη εις 2 μννας από της σήμερον ή και πρότερον , ιί δυνατόν , εκ Μαδρι'τω, Προς «ίκχίίρωσ!» τούτοι/1 ίίπε'^ραψαν οι πληρεξούσιο ι άμψοτέρων των -μερών τήν σιιυθηιψ, προσεπί- ΰέντες και τας αψραγίδαςτων, Εδόθη εν Μο- ΰρί'τω τή 23. Σεπτ. 1817· 'Ε.ρρ· Βελλίσλε'ϋ. 'ίωσ. Π ιζάρρ οζ· Α I νί'ύτατα/. εξ 'Αμεριχης ίιζημερΐδίς <*ΛΟ 19· 'ΐα»· δε» περιέχοιισι μίν ΐπιβε§αίωσιν τίνα τν'ί δίασιταρίί'σης ίν Αόνδρα φήμης , οτι ή 'Α- μιριχανιχη διοι'χησις παρέλαβε τάς Φλωρ/δος ε'ς ε'ξουσίαν , όμως πιριϊχουσι μανιψέςον τι του Προ ίδρου προς τη» αύνοδον } εν τω όποίω <ρα- ρερόνει, οτι ή ντσος Άμελία ΐκυριεΰθη απο τους Άμερικανούς δίχα τίνος αιματοχυσίας ; χα) οΐί- τχ; ελπίζεται νά γένη και περί του Γαλ&ςον, χαί διχαιολογεϊ τούτο το κίνημα της Άμερικανι- χης δίοιχη'σεως δ«χ ταΰτα τα αίτια, οτι οί συ- ςησαϊτδς δ·.ο>κήαί:ς ίί*ς τος ανίύ δυο ίΐΐαρχίας ήσαν αϊ περισσότεροι πλάνοι έκ διαφόρων τόπων και όχι εντόπιοι, οτι ή μία το'ιιτω» των δΰο-ί'- παρχιών άντκεν εις τον ζητούμενο» από τάς η- νωμενας επαρχίας, ως ανήκοντα αυταΐς, τόπον χατα δυσμάς τοΰ Μισσισιπί, η δι' εις την άνα- τολιχη'» Φ λωρίδα», πίρι της οποίας τελευταίας ίγΛιίτο συνδιαλιξις μεταξύ τω» ήυωμένων επαρ χιών χαί τ·/·ς 'ίσπανιας , ότι ά αρχηγός εκείνων τω» δίΟίκηαεω» ίκνρυξεν, ότι Βε'λει ν~). κυρίευση χαί τ ας δύο Φλωρΐάας χαί το άνηκον εις τνν Α,ουϊ- οιανην μέρος τ ν; έιιτιχης Φλωρίδος, οτ{ ίχεΐ- #'ο« ο? &7Τ3^βταί χοτί^ητο» τήν νϊσον Άμελίαν οργανον λαθρεμπορίας και χαταψιγιον φυγάδων σκλαδω», κ. τ. λ. ,/Επειδή νομι'ζομεν (εξαχο. λουθεΐ) , ότι τούτο το έπ:χΐίρημι, αν χαί βλη- θεν εις πραζιν απ ανθρώπους έχοντας ίσως πα ραγγελίας τιΐ/ας παρα τίνων τω» αποίΧίώ» ; 'όμ(ύ$ 3 ) ~ εγινεν άνευ άδειας χαί αυ^χαταρειίσεως τω» διοι- χύσεων των άποικων, ελπίζομεν, οτι αύται αί διοιχησεις 3ελουσιν επιχειρήσει μέσα δραςίχά δ:α να μ·η γι'νηται χατάχοησις τοΰ ονόματος τω» προς ζημίαν των ννωμένων επαρχιών. 'Η 'Ισττα- νΐα γίιλιν είναι ύπόχριως νά §ώση λόγον εις τάς τΛίωμένας επαρχίας 5? όλος τας ζημ'ας εχ. τη; ι»6ας δίοικη'σίως εν τη υη'σω Άμελία» έαν δεν ττον παντί γνωςόν , οτι δεν ημπορεί νά τάς έμποδίση, μ' δλζν οποΰ ν] μία των ργβ·ισων νιων διοιχήσίων ενρι'σχετο ε'ν τή επιχρατει'α της· "Ομως εκ τούτου, οτι η 'ίσπανια δε'ν ημπορεί να ψυλάζη τ ας άποιχιαςτης, δεν πρέπει νά μετα χειρίζεται τις την επιχράτειαν της δια νά βλάπτη τάς ηνωμένος επαρχίας..·. 'Έν (Σ ομως ι/.διώ κονται οΐ πλάνοι από εκείνας τάς επαρχίας, δεν εχομεν ακοπόν δια νά χυριΐϋσωμεν 'ΐσκάνιχόν τί να τόπον η νά βλάφωμιν κατ οΰδένα τρόπον το πράγμα των αποικιών, χ. τ. λ." (Ό 'ίσπανικός έίΟΕχητης τοί άγ. Αΰγουςίνοιι ήρω'τησεν , ως α- δίται, τον 'Αμερικανόν ςρατηγόν, αν ως ^ί'λοξ η εχθρός παρέλα&εν εις εξαυσίαν την νησον Ά- μίλίαν, ομως ακόμη δε'ν 'ελα&ιν άπόχρισιν). Κατα τας Είδητεις ίκ τοΰ Πλατα ποταμού εως 11. Ν οεμΘρ. } ο ςρατηγός των άποςατων Σάν-Μαρτΐνος Βέλει πολεμήσει πιθανώς ε;"ς ένα μηνα τήν Λι'μαν } ζμητρόπολιν τοΰ II;ρου) 'έχωυ 8—$000 τακτικούς ςρατιώτας. "Ολαι αϊ ειδήσεις περί της χαταςάσεως τω» πραγμάτων εν τη άνατολιχη όχ9η του Ώλίτα συμψωνουσι περί των ακολούθων. 'Ο Ά ρ τ ΐγα ς εν:κή9η πολλάκις· νλΟεν εις διχονο:αν με άλλους αρχηγούς των άποςατων, χαί του εμίιναν ετ; ΐ5θ μόνον άνθρωποι. Έ.ίς τό Μοντε&'δεον ΐ·γ1ά~ σαν και άλλοι 8θΟ Πορτουγάλλοι ςρατιωτα: α πό τό ΦερναμΘοΰκον, χαί 3θΟΟ ιππείς ςρατίηουσ: δ(ά ξηράς δια το Μονιίδ'ίδίοιι. Οϊ ϊίορτουγ'λ·