— ( 64 ) — ΐ!ζ τά περισσότερα σημερινά των σοφών Ευρωπαίων άριζουρ· γήματα. 'ρ.κ του εναντίου βλέπομεν τά μικρότατα, κατορ· 6ωματα. των απαίδευτων είνων νά κηρύττωνται με την βρον- τόφωνον και τερατώδη της αμαόείας καΐ αλαζονείας σάλκιγ- γα- Ύοιαύτην αί~χρχν κληρονομίαν είναι καιρός νά μισήσω- μεν και να απο€άλωμεν, φίλοι ομογενείς, αν 3έλωμεν νά εμ€ωμιν εις τον χοράν των πεπολισμένων εύνων. τότε 3ε· λομεν όνομασβη άζιοι ατίογονοι εκείνων των έναόξων "Ελλή νων, οταν εκδυύέντες την βάρ€αρον άλαζωνείαν, ίνδυίώμεν την ταπεινοσυνών και μετριοφροσυνών, γνωρίζοντες το επι σκίαζαν νΐμα{ νέφος της ζοφερας άμαίείας. Μόνη ή τοιαύτη σωτηριωδης γνωσις είναι η πρώτη λαμπάς, η όάηγοΰσα η μάς εις τόν ναον της παιδείας. "Λλλιι αίτια δεν μ επαρακίνησε, σας ομνύω εις το ιερόν της πατρίδος όνομα > εις τόν ύπέρ του καλοϋ αύτης εν ίερμον ζήλόνμου, εί μη η επιθυμία του νά ίξαλίΐφίιϊ πλέον όσον τά δυνατόν αϊτό την σφαίραν Της ιττωχηςμας φιλολο- γίας τό άφορητον τούτο υφος της υπερύέσεως των ψϊλλι- σμάτων μας, κα\ να είςαχΰϋί ή γλώσσα του Σωκράτους καΐ Πλάτωνος, ή γλώσσα της φιλοσοφίας, ητις ΐς'ιν ή μετά μετριοφροσύνης γινομένη φυσική παράςασις των φιλολογικών πονημάτων μας, διά νά παύσουν καϊ οί Ευρωπαίοι νά μας περιγελουσιν^ Ουτε οI άλλως αζιέπαινοι εργάται της Κιβωτοί, ούΰ' άλλος τις φιλόπατρις και υγιείς φρένας ε χω ν , έλπί ζω , .5ε'λει ποτέ μ ύποπτευ&η τοσον μωρόν, .ως τι νά μη νομίζω κοι- νωφελέςα,τον έργον τήν ρηίεΐσαν Κιβωτό ν, ας ύποτεάη καϊ ατελής ·> μη τε νά συλλογίζωμαι ότι εις την σημερινών κα~ τάζασιν του γένους τίποτε δεν πρεπει να προςμένωμεν τέ· λειον ' σκοπόν είχα νά ενίυμίσω είς πολλούς των πεπαι δευμένων τον γένους μας , τό όποιον ή κοινή δυςτιιχία του γένους τους εκαμε νά λησμονήσωσιν , οτι τό 'Επαγγΐλλε- σ$αι ολίγα και πράττειν πολλά σοφώτιρον είναι του 'Επαγ- γέλλισΰαι πολλά και πράττειν ολίγα. Τοιαύτα δε κρίνων π$ρ\ της Κι€ωτοΰ άλλο δέν εύχομαι παρά. νά καταδικασθώ Είς την κρίσιν μου άπό την α'ίσιον ικπλήρωσιν τ»ν Της προ· κηρύξεως αύτη; υποσχέσεων. ,,'λμέραι δ' επίλοιποι* ,, Μάρτυρες σοφώτατοι-