- <: 634 ) — I γίωνμας' αλλά /χΛνΰανοντας , ότι οί ΰιΐερχσττιςαί Της ζη ν οΰν νά άνοβρίξουν με Την ολβΤη το ομοιοκατάληκτου, ως ανίες, βάρ€αρον κα\ άόσκολον, και νά ϋεωροΰν , δεν ηξεΰ-, ρω διατί, ως νέα.ν εφευρεσίν Τους το άνομο ιοκατάληχ,τον, ^ παρατηρώντας ενταυτω, ότι ως και η άνομοιοκατάληκτη ςι- χουργικν τους έδειχνε πολλάκις μεγαΧην κ,αί χοντρών ανενι- τηδειότητα, και ι}ταν παντατίασιν άνοςη, άρχισα νά εμττβ» τρόνον τινά /χί τον εαυτόν μου εις πολεμον · τοτί νά υττο» ιττευωμαι, ότι ως κ. αϊ τά αίσδνιμΛτα μου με άττατοϋν, η ο τι εγείρονται εις έμενα αισθήματα διολου εναντία 'με τοις α/·. τίαιςτων' νότε πάλε νά ψ ςοχάζωμαι, ότι «ναι ενδεχόμενον μερικοί άνθρωποι , ν} ό'ιά προληψαις, ή ί/ ά,ΧΧ,αις αίτία<ς, νχ ν-ρίνουν την καρδιά ντους χωρίς καδολου νά Την ερωτούν, χω ρίς νά θέλουν να προσέξουν εις τά ίιβφορατνις βίσδίιίματα , και νά εξετάσουν το διατϊ αυτών των αισθηματιών ' ϊνιίυ- μωντας Χοπιον νά εΧεΆερωύω ακο χυΤην την ςενοχωρίαν, I αποφάσισα νά εξετάσω το νραγμα αύτο κα&' εαυτό , νά -9ίω. I ρήσω Τν|ν φΰσιν αΰτν»ν Της ςιχουργικ,ης μας, Τιίς ομοιοκατα ληξίας, ΤΗ" άμοιζ&ίαν. σχεσιν τους, χαι τμυ ί·πΊρ|)οιάν τους εις ταΐς ϊίέαις και τά αισθήματα μας ' πλην καθώς ΐ μπήκες εις την ΰπόθεσιν μ εφάνηχ-ε, οτι ή τέτοια εξέτασις νροακαι- | τουσε ιτολλαΐς και ίιαφοραις γνωσαις, καΐ σ*ο«£νΐν τον αν θρώπου όχι ένινολαιην και ττεριωρισμενην · ίιχ το υ το /3λί> κοντας εις Τον Λ, 'ϋρμην (Ά/), 16. Σίλ, 3$9< 1817), ρτι κατα'ρρονίΐται η ομοιοκαταληξία , καΐ ίίς τον φιλολογι- κον Τνιλίγ^άφου ('Α/5. 5. του «νϊς. «τους), ότι τ.κν ύκερασκί τ ζρνται χωρίς κανένα λόγον , αλλά μονον με το ,,καΤα φρ β- ν^σας του όμοιοχαταλΜΧ·' Ι 'οι>, ως αναξίου της καλής κ α) ε να ρμονίηο γλώσσας Των 'Ο μ ή ρ ο ο χ.α) "Σ ο φ οχ,Χε ου ς άνογόναν" κα) μ« το ,,εΐ ς Τ ·{ ι< Γαλλιαν τ»)ν ««τον^ίδισ^ν κ.»} «οςι/^ίόονχ τα/· ο' Βόλτα ι ρτην λ ε γ ε ι αφ ε υ χ,τ ο ν κακόν εί ς την ςιχουργικην τίν Γάλλων" ί«ν ημκορεσα νά μην θαυμάσω , χαι ϋΊχως νά 3έΧω ΐίρχισα νά ςοχάζωμαι τα ΐζης ? αλησμονώντας τεν Μ&αυτο μου σκο-κόν. Η ομοιοκαταληξία , αν και εις τόσον εξευγενισμένα ΐ$, σοφά ίδνκ) <$£ν ι^ταν ά/^ςπ *«» σκνίΐί/σμί'νΗ, «Τναι ό/Λως «'? ίμας' οί χ-ιιλλίτεροίμας -κοιηται την εμεταχαρίσθησαν, καΐ