— ( 478 5 — και άπεδειξεν, ίτι κα) όλοι οι άλλοι ί'£αι άπό «ίίκ ν, «V ίπο'ΐον αττο εύγενοηύειαν δεν ονομάζει } την γνωρίζουν και Κυ'τοϊ ώς τοιαύτην ; άπεδειζεν, οτι όλοι οί σημερινοί επίσημα άνδρες του έύνους αυΤην και αυτο\ δέχονται χα! μεταχειρίζον ται-, αυ'τος χανίν «V αυτά δεν απέδειξε" μ όλον τούτο, ώς εάν είχεν άποδεδειγμενα όλα. αΰτα, τολμα έπειτα εναντίον χ,άύε κοσμιότητος, εναντίον των εγκληματικών νόμων καίί πολιτείας , μόνον και μονον δια νά εύχαριςήση την οποίαν ό ίδιος ομολογεί 3ρασνΤηταΤου , νά ονομάζω ολουςτούς άλλους, ίσοι φρονούν εναντία εις τα περι γλώσσης, και αυτοί είναι όλοι προκομμένοι, άνδρες φιλογενεΊς και ύποληπτικοι είςΤφ πατρίδα των, αυτούς τολμά νά παραςήσια ως δημ.εγέρτας, ξεβράκωτους , κ τ!! Δεν ηύελεν είσύαι και άναλογώτερον είί τά βρά&ία. του·, εις τά οποία ε ν α μ € ρ υ' ν ( τ αι, κα'ι οίκειό· τερον εις το σέ€ας, όπου χρεωςεΐ εις τους άναγνώςας, ναέχ-ύί- οσον δύναται άπαίιως χαΐ όχι ο>ς αληύινος ξεβράκωτος τ ν,ν γνο.· μην του , κα\ προ πάντων νά ζητηση νά μας πείση με λόγον, και οχι νά υ€ρίζη και να καταδίκαζα εις κυρ και μαχαιραν τους έναντίουςτου ; 'ΗμεΊς και αν ημπορουσαμεν νά συγχ&· ρήσωμεν Την άπάτην Της γνώμης, και νά παραξλέψωμεν Ά λησμονησωμεν την αδυναμίαν της αποδείζεο:: , 3έλομεν κ«- ταδικάζει ομως αιωνίως τον τροπον του παρρησιασμου , και £ίλομ.ιν τον £εωρεΊ ως τό ζωντανοτατεν και άφύαςον παρά δειγμα, είςποσον βαύμον ημπορούν να παρεκτραπούν, και νά καταπατήσουν όλα της πολιτικής και ηύικης τά χρέη άΆρν* ιτοι τολμώντες να παρρησιασύουν δια του Τυπου εις τό Κοινά/! Περί της γνώμης, ο Τι ή τωρινή (ευγενική) είναι ουσιω δώς η αύτη με την παλαιάν^ ωμιλησαμεν ανωτέρω ,οπου ΐίτο-' μεν , οτι την περ) τουΤου άπόδειζιν την περιμενομεν ΐϊς κανιν άλλο μέρος· διότι εδϊο δεν την ευρίσκομεν. 11 > νίν ας συγχωρήσωμεν , οτι ο Κ οδρικάς ε-ΚραγμαΤευϋνΐ αυτό τό μέρος, καύώς επρε ιίε, απεδειξε δηλ. οτι η ταιριΜ ι (ι νίκη είναι "Ελλ^νικ»!' έπεται εκ τούτου, ότι ανάγκη να γνωρίζη Την παλαιά» \\Τ~ικην η ως γραφικην , η ώς ανα&^Ά' σμόντης-, και αύτόπουίΐινά δεν μας το απέδειξε. Τέλος πάν των έξω από το > ίςορικόν εις τί άλλο χρησιμεύει αύτη η λυίιρύλλν.τος ίϊΐρία; ημπορεί τάχα αύτη νά μετα^αλη Τ*" φυσιν της τοιρινης ζώσης γλώσσης του ΐ6νους ; αύτη καλν >