( 49 ) Εφημερίδες *οΰ Παρισιού περιέχουσα άπό Άμεριχον.χας την ε'ίδησιν, ότι τοϋ Β ονάπαρ- τοιι ό <τή%ριτάριας ι «'πί,δη Ιτολμτ,β» να βοναψί} μΐ τούς έγκατοίκους της Ελίκης απηγορευ* μίνας σχάσεις χαι αλληΧογραψίαν > εςαλη εις τό άχοωτήριον της καλή; ελπίδος. ΕΓΧΩΡΙΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. Β ιΐννα, τ η 27· 'ίανουαρίου. Χ9ί; ίχϊ^σοτί» παλίί> 10 μιλλιονια γαρτινα νομίσματα ί'* τά συναχθένιων εις τον εθνιχίν Μπαγχον. 'ΐδου τα Καισαροέασιλιχόν μβνκρίςον περί τοΰ δοσίματος των ΰποςατικων χαί οικιών, 'Ημβΐς Φραγγϊσχος ο Α. χτ. κτ. Αναλογιζόμενοι την ανισότητα , η οποία εις τόν διορισμον τοί δοσίματος των ΰποςατιχών κατ« το νυν υπάοχον μέτρον της διανομής χαί διαμαιράσεως προχυπτει δια επαρχίας Ολόκλη ρους, κι/χλους, τοπαρχίας και κοινότητας, 'ίτι δι χαί δια χαθε άλλον συνεισφέροντα, καί σχΐ· ψθέντες μιτ' έπιςασίας περί των άρμοόίωτάτωV μέσων προς θεραπεία ν ταύτης τνς άνισ ότητος , άπεγασίσαμεν να διορίσωμ,εν εις όλας ημών τα, Τίρμανιχάς χαί 'ΐταλιχας επαρχίας σύςημ,α δο σίματος ΰποςατιχων χαι οικιών μέτριον εις τ ας βασίις του χαί ςερεον εις ττν χρησιν του · χατα τούτο δε' το χΟινωψελές επιχείρημα οί χα3' αυ· Γο σχοποί ημών υπάρχον, η χρησις της ιδέας αχριοεςάτης δικαιοσύνης, και ·η αΰξησις της τί καλλιέργειας της χωράς δΐ άκριτους ε'χμετρ·ήσϊως των δοσιμάτων, χαί των έχ ταύτης ίπω^ελων προόδων. Όθεν -προςάζομεν, §■ ι. Εί"; τούτο τό δοσιμον υπόκεινται τα φίροντα εισόδημα όποςανιχα και οΐκίαι, §. 2. Ως χιιρΐψζ γέροντα εισόδημα ιποςα- τ ιχά , υποκείμενα είς δόσιμο Β» ερνοοΰιιται ύλαι αϊ χαρίπιμοί ίπι^άνειαι της γης χατ' αναλογίων των εκτιμώμενων ιίς χρήματα προΐοντων , τα οποία τ,μπορουσι να παραςωσι δια μετρίας τ;»ϊ$ επψ.-λιίσς. §. 3. Ώς εισοδήματα δε των ο ίχιών , ιίττο- ί,ειμένων εις τό δοαιμον, εννοούνται τό εισόδη μα, τό όποιον ημπορεί νά ψερη άπαζαπλως το - ' 9> ΐ ' « * . „ ' οιχοπεοΟν, ήτοι ο τοπος, τον οποίου χατεχει η οΐχία , όταν τον μετααχειοισθη τις , και τβ ενοίκιο ν, τό'οποΐον ψρει η -/μπορεί να <$έρη ή ιδία οίχία. γ ' 0. 4. Το δόσιμον ΐοότωι/ ^ίλιι μετρηθη χαί διορισθη κατα τό μίνου χαθαρόν εισόδημα· §, 5. ϊίηρΰττομιν δε 'ως χαθαρόν εισόδημα εχεΐνο, τό όποιον ο έχων ΰποςατιχον τι ν τόπον τινα ημπορεί α~ο κά?ί άνήχουσαν αΐτω χάρπι- μον επιψσν ειαν κατα το νυν είδος του τοπ ου να λάθη, μεταχίιριζόμενος την παρά τη ϊιΟινότητί συνεΰιζομενην χαλλιεργειαν, εις χρόνους μίσαίως χαρπονόρους, αψ' ού α^αιρε 9ώσ! τα άναγχαΐα χαί καρά τη χοινόνητι σιινειθισμένα 'ίξοδα τ·/5 εργασίας τοΰ τόπου, του σπεϊρΐιν, της ,~'Λΐρι- ποιησεως χα) συναξιως τών προϊόντων. §. 6. Είς 3ί τ ας οικίας θίλίί νομίζεται (1* ποχείμινον εις τό δόσιμον εκείνο τό εισόδημα , το όποιον μένει, άψ' ού αιραιριθωσι τα αναγ καία έξοδα προς περιποίησιν αΰτων, χαϊ χατ' Ά- ναλογίαν όσα έχ της τιμής τοΰ χεψαλαίου χά νονται έν χαίρω δίωοισμίνω. 7· 'Η εΰρεσις δε του μένοντος χαΐαοοϋ εισοδήματος τωκ ΰποςατικώ» χαί οΐχιων θίλίί γένη δια μέσου οΐκονομικ-^ς καταμετρήσεως και σχεδιάσεως , χαί της έχτιμήσιως. §. 8. Ή χαταμέτρησις θί'λίί γενή άπο γΐ- ωμίτρας αύτούς , ειδήμονας τ·/}; γεωμετρίας κα τά ΐα?ιν χαί ε'μπράχτως, έχ τον ςραηϊίτιχοϊΐ και μν ςρατιΐύτίηοΰ τάματος.