—■ 8θ — διίρ'ρ £ί τά ένδον τοϊ βχολείου. Άλλο χ «< τβίιτβΰ αντιμισθία των πόνων μαςί%αι ακτών) ^ϊιιο ι ιιυ , •η διόρθωσα εΰβοζ εγίνετο' χαί τα μεν »5ο»,·^σο» χ» ηράξις τβυ'τρυ ά^ονβίδψο^, «ντψιαβίβ» ψαρί ί- νσυχα' οί δέ Ιχτβϊ χαί « ολλα λέγοντες, όμως χαν>\ν εχομεν την εύχαρις-ησιν των ^οιαω» ώΐΐρ τα βλέποντες την πρό$ααη> του ί'ρ^ου οιίίί » επρβττρ », 35θ κβί 'δω» χ οι τη» κ/χη» αύτών « οιίτω » τώ» χαιταιες οι / των χβί ' ^«τχμόίτο.'έαρος δε φανέντος, «οκ'δων* ο £« πά» τω » χαρ£<θ}>»ωςη$ 3«οί τιλίίΟ - ο πάντα επάυμών νά ταράξη φθόνος εύρων άλλον ποιησίιι τους ίυο;» ίτω» καρπούςμας ατελείωτους τρόπον παρασχευνς χαί φατρίας, ε'ξηγριώθη ί τι μά- μιάιαοηας' φυλάζαι δε ημών τω » αθώ», ό ίχα- λιςα, χαί μετ»6λν9·η όλος ««5 λύσσαν' χαί επειδή ρϊαατοημΐυ αυτό;, τ·/}» ζωη» (δίο'τί φορούμε 1 }* μ-ϊ χατά τοκ νόμιμον χαί δι'χαιον δεν εδύνα το νά χα- εξαγριωθείς ο φθόνος χαί Λαρίχτριπόμενος, χατορ- τορθώση το » αχοπο'ντον, μνιχαναται τρόπους παν- , βώσ·η το παρα πί» 5 /χαίθ» χαί νόμιμου παραδοζό- τοι'ους' γράμματα ανώνυμα ΰ&ριςιχά χα&' ημών , τα το» άπευχταϊον,) παραιτούμε9α του αχολε/ου, απερμολογιας, άλλα μυρία, οία δεν λανθάνουσι χαί είτι δυνάμεθα νάώγελώρΜ τό γόος,Άίλομεν τη» ύμετέραν Ε ύμένειαν, χαί πάντες γινωοχουσιν ωφελήσει "αυτό, ζώντίς, τοις δυνατο'ς τρόποις, ο- οι το Βουχουρε'ςια οίχοΰντες. Τίλος δί , ί'ς τν» πίρ χαί 5ίω χαί άνΟρώποις άρεςόν.' Δλλ' ίνα και τοι- προλα§όΰσβν εξέτασιν δβα χαί εγένοντο προς άπο- ϊ0 ^ίι/ηταί & ί^ίησίως ττ)5 έζουαίας, τών ένταύ- χρυ&ην χαί χαταπάνησιν τοΰχαρποΰ των πόνων μας, θα προεχόντων χαί εφόρων, χαθώς χαί £Λ·/β·ημεν, προ'ϊ τοίτο υριίίς εςέ μάρτυρες αΰτοΐς όφθβλμοΐς !* Καραχαλοΰμεν τ/,ν ΰμετίροα Ευμίνααν νά ίωα·/] £ίντ(ς. Έπειίν δε μτιτε με τούτον τον τροπον των εγγράφως την απόλυσα ημών χατα το προ/τηχον. ε'ζω Φιλολόγων 6 σχοπος ίϊν χατωρ5ω'9η, τί μν,χα- ΜίνομενδΙτηςύμετίρας Έ&μ&εΐας, ναται ό πάντα εψειιρώχων ηρός χαθάί'ρεσιν των χα- Δοϋλοι ενπειθίςατοι λων γθόνρς·, πρώτον με» $ί ανωνύμων γραμμάτων ΝΕΟΦΓΤΟΣ Δ0ΤΚΑ2 μας εφο^έριοεν, οτι άν Ιϊν παραιτνβωμεν, παρα- *αι , Λ ρ· ,&«» ΪΤΚΦΑΚ05 ΚΟΜΜΗΤΑΙ. νά είαΐλϋωσιν εις το σχολείου, χαί οόγί δια της 'Λφ' ου δε πάρ·,\ν/β·^αν οΐ άνωτίρω άργιδι· 3ΰρας, $ελει μάς φονεύσει" ιπειτα δι ΐ&αλι χαΐ δάαχαλοι χαί διαψισθ-ηβαν οίνι'οι, -τνειόχ&ήτο βχο- είς πραζιν τον λόγον, χαί τν'υ παρΑθοΰααν χυρι- λιΐον τη 9· Φι&ρ. με παρρ·φίαν μιγάλην , χαί αχν,ν εζετίλεσεν ίχεΐνο τό τραγιχωταΤον έργον , ο πρώτον ίχφώνησίν ό άρχων μέγας Ώ.ο-ίλνα.3ς } χΰ~ πασα φυχη ζωσα άχοόσασαΐφριξε' χαί ίνα έξ-η- ριος Α'λε'ζανδρός Μαυροκορδάτος, τον μών, αυτός μεν τό ι αυτού μέρος (φόνευσε, βοη- σχόλουΒον λόγου. ,, θεια δι του ιίψι'ςο» Θίοΰ ηλ«ϋ0ίρω9η μεν του 3α- ,,Κοινώς ομολογούμεν* εΊναι χα£ άναιη-αρητα. νάτοη, χεΐται δε χλινηρης παρά 3εοϋ επαιτούμε- τά έχ ττς παιδείας ηροσγαιόμενα χαλά εις το» κοί- »ο; τήν άνάρρωαιν' φο§φείς δε ί <ρ9ό»9$, μτπως νωνιζόν -ημών βίον' αΰττ, εχ βαρ&άρω», η μάλλον χαί δι ν επιτυχή χαί με τούτο το» σχοπόν του, πά- εΐπεΐν έζ άγριων δηρίων ΐξ·^ μίρωδε,χα! εζευγίνιβ* λιν χατεχεψίσβ-ή άπειλάς θανάτου δι ανωνύμων το άν9ρ'ύπα>βν γένος' αύτη μας 'ίμχ9ί να συλλογιζώ- γραμμάτων, ώς διεδόθη λόγος, χαί φοβερίζει νά μέθα, χαΐσυλλογιζόμευοι νά δι^χρϊνΛμεν το χχλόν φονευα-η χαί ημάς τοιί; δύο χαί άλλους ΰπερασπι- του χβχοϋ, νά ΐΛίγωμεν τά όσα χαλά χαι' ώφίλιμα ςοξ τ!£» χαλώ». Ταΰτα αρώντες χαί ημείς, χαί εις -ημάς, εξ εναντίας δε νάφεύγωμίυ τά χβχά, χαι την επαυξ^σιν τών χαζών προΐδόντίς, και 'ο« »] ό*α «κ&αβτ, *βΐ ^Κιξ-όμια' αύτη χΛΗςψ&. ά-