£ 202 ) μ.ατικως νά κεντρώων Την ιδίαν Ευλογίαν- "Αν λοιπόν αυ· Τη ή Έ.ύΧογία ΰπεδέχ,Βη και ε·€ε€αιω£η από τά πλέον εκ λεκτά έ3νη, πόσον ηθελεν ήναι ή ευχαρίςησίς μου , αν κα νένας ομογενής πεφωτισμένος ιατρός με την οδηγίαν των πΧεον εξαίρετων συγγραφέων η£ελε συςηση εις το γένος μας τά πειράματα του , τα. όποία αποβλέποντα πάντοτε ιϊς την άσφαλειαν τον φαινομένου, ή'.ϊίλί προξένησα ελα· φρωσιν, του πά·5ους, κ*1 δίξαν εις το γένοςτου. 'η πραξις πραγματικές απέδειξε ότι πρέπει να προκρί νεται χ,ατά τον καιρόν του χειμώνας η κέντρωσις της αγε λαδινής Ευλογίας" χρεία ομως νά εκλέγεται εκείνο τόσπει- ρίον , οποϋ εκ4αίνει επί της κεντρωσεως, τό οποίον 3εΧει είναι της έκτης η της έβδομης ημέρας, και ζητείται, ότι αυτό να %ναι νεαρόν, άγγικτον , ςρογγυλόν, λείον και πε ριέχον μίαν υΧη«, [ως έπ\ το πλείςον πυκνήν. Λεν είναι τοσον αναγκαίον νά προετοιμάζεται με ιατρικά τό ύποκεί- μενον οποϋ μέλλει νά κεντρω3%, ως μερικοί εσννν,3ιζον εις την κϊντρωσιν της ανθρωπινής Ευλογίας. 'Αυτη η πραζίζ εξωρίσ3η από τους περισσοτέρους ιατρούς, οΐ ^οποίοι εκιςη- ρίζονται εις όσα μας άφησεν ό 3είος Ιπποκράτης, και βε βαιωμένα από τον Ζελσον Άυρελιανόν εις τό α· κ-α'ι β. βι€Χίον του. δια περισσοτέρων όμως άνάπαυσιν τοσον του ιατρού, -βσον και του υποκειμένου ημπορεί νά προσΰιορί' σ3ΐ( δύω η τρείς φοράς εν έλαφρόν κα3α'.ρσιον, εναντίον τ ας Χε·6ί3ας·. δηλαδη σκουλήκια, όπου ημπορεί νά εΰρίσ- ρίσκωνται εις κανένα μέρος του χωνευτικοί) σωληνος, καΐ κατα τούτον τόν τρόπον αφαιρείται ή αιτία, η οποία μόνη ικανή νά βαρύνε την άίρωςίαν. Διάφοροι τρόψοι εφερεύίησαν διά την πραξιν της κεντρωσεως, εκείνος όμως όπου πρέπει να προκρίνεται, διότι είναι πλέον εύκολος, σύντομος και ολί γον πονετός εςιν ό έξης· Με μίαν βελόνην σχεδόν ως εκεί νον των ραπτών, ή οποία πρέπει νά ήναι αυλακωτή κεντά το σπειρίον κ α! πίρνεται εις τό αυλάκι της βελόνης οΧίγΗ νλη απ ο το ίόιον σπειρίον ' τό υ'ποκείμενον εχον γυμνοα- μένας τάς χείρας του, ό ιατρός έμ€άζει την βελόνων πλα γίως κατά τό άνω μέρος της χειρός μεταξύ δέρματος και έ- φΐάερμίδοξ εως εις διαςημα ι γραμμών, καΐ άναςρέφων Την βελόνων,] δια νά μείνη ή ύλη μέσα. εις την Τ ο μην, την