αότης λέξεων τών γλωσσών τών'Ααιατιχών λαών και ότι το πα ε ϋμα χαί τά ήθη τών έν τ ή Άμε- ρ""ί εχουοι τήν αυτή ν άναλογίαν τω πνεύματι και ιοί; ή9ίσ« των 'Α,σιατιχών Ταρταρων , χαΐ τών χατοΛίων τοΰ Κα^τα^α'τκα · βλέφίι τις ίσως μίαν γμέραν τον ΐσθμόν του Σοιιίςουρι η Σοοίτζ, δ: οΖ η 'Αφριχή ένοΰται τη 'Ασία, άποχίχομμε- νον εξ αίτιας τών σεισμών' τοιούτον έ'ςαι δια τον αυτόν λόγον και το τίλος τοΰ Ισθμού της Πάναμας , το δέ γεννηθησόμενον ςίνόν διαχω ρίσει τότε την ' Αμεριχήυ εις δύω ςερεάς. 'Εχ τούτων απάντων, νόμιζα), δύνασα: να πληροφορίας μόνος α ου, ογί ο; ίφα-ςοι χαί ο! σει σμοί, τούτων άποτελεσματ α, χαί τα των σεισμών επαχολουθΫματα έγένοντο τα Ισχυρότατα αίτια τν5 αλλοιώσεως τνις σφαίρας εν γίνει, χαί επο μένως των ωρών τοΰ χ^ρόνου " αλλα τοΰτο σο- οί-ιρου βλίφιΐΐ εν τζι β'. διατριβή· νΰνδέ πρέ πει να σοι προσγραφω , ότι αν οΐ σεισμοί γίνων- ται συνεχώς μάςιγες ΐρημώοείΰς, παρήγαγον ό μως ενίοτε χαί δυνάμεις γεννητιχάς χαί χαρπο- γόνους · πολλαί νήσοι {γεννήθηκαν εχ τοΰ χόλ- ποο των ΰδατων · διαχοσίους εξ χρόνους προ Χριςου μία. νία νήσος ανεφύη Ιιςτόν χόλπον της Τυρρηνίας η Τοσχάνας' δε'χαχαί οχτώ χρόνοι; έπειτα ιίς βίαιες σεισμός σανέβη εις τ»)» 'Ρο'οον, 5: οί ίξεφύη μία νέα νήσος εγγύς της νήσου Θήρας" ή νήσος Θηρασία (τα νυν Σαντερίν-η η Σαντορίνη ) άνυψώθη δΐενός ήφαιςου επάνω τν) 5 θαλασσής , και εφάνη εξαίφνης χαΐ δια μιας ε'ς τα όμματα των ναυτών έν τοις χρόνοις τοΰ Σέ- νιχα' ο Πλί'νίος βέβαιοιοτι άλλοτε δεχαίριΐς νή σοι της Μεσογαίου ΰαλάασης άνϊφύησαν ίν τω βΰτω χρόνω ε χ τοΰ χόλπου τω» «'ίστω»,, χαί' οτ<ν| 'Ροδος χαί ν\ Δήλο; εΐάίναϊ χυριώτατάιτών νήσων ί'χϊΛω»· ο αυτός όμιλεΐκροσέτι περί πολ λών ά'λλων , αI όποΐαι ανεφύησαν χατά τόν αυ τόν τροπον 4 τοιαύτη είναι αναμφιβόλως ή άρχη των 'Ατίο'ρων, των Κ αναρίων χαί πλειόνων ίτέ- ρων' της μεσημβρινής θαλάσσης , χαί τών όιε- σχορπισμενων εις τον 'Ανατολιχον Ω χίανο'ν. "Οοτω, φίλε, αί ήφαίςειοι αναρρήξεις χαί οΐ σεισμοί τής γής άνύφωσάν τινα βουνά χαί χατε' βίβασαν άλλα" ήνέωξαν αβύσσους τρομερας, χαί διεχώρκταν τβς ςερεάς ' σπερρόφησαν λίμνας χαί Άαλάσσας , προύζίνησαυ τρομερά χάσματα , χαί χατίπιον πόλεις χαί έθνη όλα" οΐ τρομεροί δε ούτοι σπαραγμό) της γνς χατεςρθησαν εις τά; Η* μέρας μας πολιί πλέον χοινότεροιή ήσαν αλλοτε' ε χ τούτου χαί δια τούτου αί ανωμαλΐαι των ω ρών τού χρο'νου, αΐτινες αΰζάνοΐισιν αισθητώς χαί, ω*5 επίφερον πάντοτε, προϊόντος του χρονιά έαάξουσι μεγάλην άλλοίωαιν εΐςτε τά όρυχτα χαΐ εις τά μεμορφωμένα οντα γΐνωσχε όμως, φί λε , οτ! ό χρόνος χρημνι'ζει μεν α'λλ' ίνα ανεγεί- ρη, χαί φθείρει ίνα χτίση · φέρει τό παν εις τήν ςάθμην ενός χοινοΰ χίντρου δια μιας βραδείας χαί ανεπαίσθητου ενεργείας · χαί εις τέλος γίνε. ταιτά πάντα δια τόν άνθριαπον, χαΐ ουδέν δια την φύσιν. 'Αφ' ου ί'ςίτάσαμιν , χαθ' οσον ό χαιρός χαΐ ή ίί'ς τήν 3υντομίαν δουλ'.χν υποταγή μας το ΐ· πιτρέπουσι , τα; ε'α&τεριχας χαί ι'τως δεύτερα: αι τίας τών αλλοιώσεων τοϊ πλανήτο') μας, χαί επο μένως τών ςροφών τών ώρών' "να μή α'^ητω- μεν τήν έπαινιττ,ι σου περιέργειαν πεπληρωμενηο χατα το ημπυ ,' άλλως τε δέ επειδή δυσχερείς ημείς φύσει πρός παν το·άτέλί·ςον, δια τούτο χρειά ζεται νά ΰπάγωμεν πιραιτέρω ολ-ίγ-,ν , χαί να ί- ζετάοωμεν όσον το δυνατόν συντόμως χαί τάς ίξωτεριχάς, χαί κιθανώς πρότερον συμβάαας αι τίας χαί τά τούτων αποτελέσματα , χαί τήν περί αύτσ Τα ο'ιράνια σώματα άλλοίωσιν, εξ ών πάν τως 'ϊξε>? τελειοτ ί'ραν όπωαοϋν πληρόφορίαν πε ρί ιοϋ καθουμένου σοι,