—· ( 4*3 > ηίάντων διά της συμφοράςτης· 'ΐσείς ε% σ3ε τα ψίλτ»τα της 7 ε αν α, και κατ' οό- ■ίένα τρόπον α'νιίκ ,ιτι εις εκείνον, οςις την κατερημόνει, την ϊγκατέλιπεν ΐρημον βοη θείας, ήγαινίσ£η νά καταςήσχ το όνο μα Του μισητον εις όλα τα ε3νη, κα) ϊ- β"£ϋί ΐί^ελεν αμαύρωση τήν φήμην σ&ς %άν ίνας μον»ς, οςις μάΧιςα. ίε'ν είναι Γάλλος τό γένος, ήμπόρει ποτέ νά ά' μαυρωσ# τ ν} ν «υκ,λκαν των όπλων μας, και τον χαρακτήρα των ςρατιωτων μας- Δεν (Ιιτ3ΐ πλέον ςραΤιω'Ται το» Να- νολίοντος' ή Σύγκλητος βουλή κ&\ κάσα ή Γαλλία σας άτίολύουσιν α «ο τον .ίρκονσας. ίενονται α? υπόγραφα!.) Τη * Απρ ιλ. (τ»}ν κυριακήν των βαΊ- φόρων)· σννήχ3η κερί τήν μεσημβρίαν »ί συγχ,λνιτο; βουλιί» ττραεέρευοντας του κυρίον Βαρ3 ε\ιμνί, κα] έπεκύρωσε κα) το */θίι)Τ(>*Μλομ ψερί της προτεραίας συ νόδου , χαί το «ραιτο'χαιλον ν ε ρ) της συν- ίιαλεζεαις της Συγκλήτου με τον αν Τ ο- ' ** ·*, * . < ϊ * * . */ίατβρα τικ .Ρασσια; κα), ΐΐτ&ιο») ου- τος υπεσχέΒη νά ««Λυσ-^ ολους τούς ιν τ» Μοναρχία του Γάλλους αιχμαλώ τους , \νί Σύγκλητος βαυλ% δεικνύει την • εϊκρα'ν αυτής ευγνωμοσύνη ίνεκεν ταΰ' της τ^ί γενναίας ακο(ρα.σεωί του αυτο κράτορας, ή £ποία 3έλει χαρίσει -πάλιν ιίς τάζ βιαίας των τόσους δυςυχεΐς, κροσ- καλίϊ τ»5ν προσωρινήν διοίκησιν νά ε- ντιχειρήο·# κατ η τάχος όλα τά απαιτού μενα προς τήν ίπ> ςροφήν τ «ν α/χ/χαλ&ί* Τ«ν. μέσων, κα> άπο<ρ(χτίζει, προς αιωνίαν μνήμην , να σ·<5μ.£ΐ£ο^ί) ΤοοΤο το" ϊυ^ίνί'ς ίρ^ον ί«'ί Τοι/ζ χ«ΰίίΐ*«$ ^ϊ{ Σύγκλητο;/ , /$0ί>λϊ{5. ΜίΤα ταϋτα εψήφίσεν η σύγκλητος φουλή, /.αϊ α ϊϋ πρόβλημα ίνος τ Ζ, ν Συγ κλητικών, να α'να*α\/αχ Λ *ί ίο ΐίαρίατιοψ όλους τους απόντος Συγκλητικούς χεξαι- ρουμεναιν, οτίαν ν) «ακουσία, ϊίς τα ί#· καρτεμίντα. ημκορ'ίΐ νά χρνι^ιμεύΐί τι' και ο Πρόεδρος εκοίνωσιν ΐϊς τήν σύνοδον διά φορα γράμματα . Τα ο*οΤα ϊλαβιν άτ(6 Συγκλητικούς, ικ των οποίων τέσσαρα Κερκχουσι την συνχίνεσιν Τισσάρ&ινΣυγ· κλητικών είζτάςάκοφάσεις της Συγκλή του" τρεις &ι ίμήνυσ&'ν, βτ» : Μ$ ημ*ά· ρουν να ·Κα,ρευρε3ωσ(· ~φιλασ$ενείας χά ριν» τέλος $ιβλν'3ν ι »| σύνοδϋς, καί νερί τάς 4 ώρας ισυνηχβη πάλιν ή Έύγκλη- τος κα! (ζέδωκι το αΛολονΑ» 3ίσ·πια·μχ.' ./Ε**ί'5#ί ϊΐ'ί μίαν (τυςνιματιχνίν (οοπ· δΐϊίϋίίοηπβΐΐε) μοναρχίαν ο Μονάρχης ι> κ άρχε ι μύνον εξ αίτιας του κολιΤικοΰ συ ς ή ματ ο ς ήτοι της κοινωνικής συν3ήκηζ' , ,' Ε·5ΤΪ ιίήόνίανολε'αινΒΌναπάρτης ΐθ)ζ μι ν τίνος καιρού ε διοικούσε ςερεως § συνετώς, &ί ού ήλνίζετα νά διοικη το ε3νας μί σύνεσιν κα) δικαιοσυνην, ε ν είτα δέ ίλυσε τήν σύν^ήκην την συνδΐ· ουσαν αυτόν προς τό ε3νος, »ν ώ μάλιςα, Καρά του αρκοντου κατά την ανάβασιν ε-κ\ Τον 3ρόνον, διαίρισε διάφορα ίϊί#) δοσιμάτων κατά το δοκούν ' ,,'Ετειδή ίκραξε · ταΰ*την τήν -βλάβην των δικαίων τοΰ ίχνους κατά τον Ίδιο» καιρόν, καΒ'ον, ανευ άνάγκηςτινος, ά- Τί'λνΤϊ το ΝομοδοΤικον σωμα, άναιρων αΰτοΰ κα'ι μή £έλ&ν νά γνωρίσω τά δι- και αίματα του »»ί τήν συγκοινωνϊαυ το» μεταζΰ τω# φαριςανόντων το νρόσωκον του έθνους, καί άνηγόρεοσε νά τυτιω3% ή αναφορά αΰταυ ως Ιναντία δή£εν του νόμου ' ,,'Ενειδή ικεχείρ^σε πολλούς Κολΐμους κατά διαδοχών , καί διά τούτου παρέβη το 50· άρθρον Του πολιτικού συςήματος της β£. του μηνός Φριμαίρι εν ϊτει ογ- 20Μ,