— ( 179 ) — νηί^ς, ότι όποιος συγγραφεύς μεταχειρισθώ εις τα πονήμα τά του ολοκλήρου; φράσεις, παρμίνας μόνον από τούς κα· Χους Λατίνους συγγραφείς, γράφει κα\α εις την γΧωσσαν αυτών. Πρκίτον, είναι δυνατόν να μ.*! μεταχειρισ^τις παν- Ταπασιν εις συγγραμμα Λατινικό» νεαιτεοον είμη φράσεις δανεισμένης αΧΧοίεν, χωρίς νά αναγκασίη ν' ανακατωτή ΤουΧάχιςον κ,ατι τί ο'ίκηίεν, το όποιον 3έΧει (Ίναι ικανόν να βΧά^·* τ ο ιτϊν; Αεύτερον, ύπα$ίτω ότι δί'ι/ μεταχειρίζε ται α\η$£ς *ιμ·Η παρόμοιας φράσεις" χ,α) αρνούμαι πάλιν ό τι ιίμττο/)ΓΪ νϊ γροψΐ) χαλα Λατίνιζα. Τω ό'ντι. τό άΧνιίινον προτέρημα ενός συγγραφέως είναι νά έ'χν) ϊίιον ίαυτοΰ χα ρακτήρα (Ο* ε% εναντίας, το προτέρημα τοϋ Α,ατινιςοΰ , κα· όώς υποθέτεται, ηίεΧεν είναι να ίχ# χαρακτήρα αλλότριου, και, να ε'ίπω ούτω· κέντ ρ ω ν α είκοσι διάφορων χαρακτή ρων. Οίεν έρωτω τί πρεπει να ςοχασό^τις -περί τοιαύτης παρδαΧοΤν\Τος\ Αν ο κέντρων ήναι εζ ενός μονον συγγρα φέως, πράγμα τουΧάχιςον ποΧΧα δύσκολον , ομολογώ οτι ν| παρδαΧότης δεν 3εΧει ευρίσκεσ&αι πλέον' άλλιϊ τούτων ούτως εχόντων, τί χρησιμεύει η τοιαύτη σπερμοΧογία, κα\ τί δύνανται να προσ&έσωσιν ιίς τον φιλοΧογικόν ήμ<£ν πΧοϋ· τον τα μικρά άποσΚαράγματα τινός παλαιού οΰτω διεσπα- σμε'νου κα) καταΧια,νισμένου; Ο' αναγνώςης δύναται τότε να ΐ'Ιπίί , ως ό φιλόσοφος εκείνος, εί( τον όποΊον η$εΧαν να παρ· §ησιοϊσωσιν ενα, νέον όπου ηζευριν ό\ον τον Κικέρωνα εκςη· Οΐ) ,.'Εφαντα'σβηααν επλητιαταν ε*5 ~αάονα του Λ'<γους·ο'-ι, ε'ν ω ,, ^β'ν ε:χαν καμ-ει α'λλο ϊζαρα 1 ν' αντιγραφωσι κα: ν υ: -ζ^γχτ. ά-ίτι πα- „ λαιονς, 'θσ/κ'.; ε'καινοϋσιν αλλήλους, νομίζουν οτι ευρ ίβκζυσιν αναμ.ετα- ,,ξύτων Βιργιλίου;, Κικερωνας, χ. τ λ. [η κι: α'νωτερου; τούτων, ΤΗιιιο» , ,,ρ. Ιΐί]]. Κατ^ τοιίς λο'γου; των , ο' χαρχκτη^ρ αυτών οιμ,οι'αζε τοσον μ ^ ,, τ-}ν χαρακτήρα των μεγάλων εκείνων άντρων, «!ςτε μ,τ^ν ημποτο τις ,, να 1 τ)< &ακρί'νη ' ούτε 8:χαν άρκετη^ν κρίσιν, ως τ~ να 1 αι<#0α νδουν οτι οϊ ,, συγγραφεί ε'κεΓνοι τ?<ταν α'μιαητοι, καϊ μ,αλιςα ε:ς τη ν ν ιε. εκατονταετή.. ,, ρίδα Μ* ολον τούτο αυτοί κα: ε'π: Αυγους-ου τ'σαν αμ.ίμ.'ητοι' διότι πας „ μεγαλοφυή^; άνδρωπος ε χει ύ'φος, τς 1 όποΓον δε^ν ο'μ^ια'ζει μ.^ κανενός α>- ,, λου. Δια^ τούτο, οταν τη*ν σημ.ερον 5 ε λοιμέ ν να? ε'παινεσβιμ,εν τινα) συγ- „γραφέα, /^εαζομ-εθα να Ν εί'πωμεν οτι γράφει ο 'Ρακινας η ω; ο „ Βουβνε'το; , άν και γρα'φη επΛτης καλώ η καλητερα" και «α; συγγρϊ5)':'-':, ,,οςτις θελβινα^ γραφή ω: 7.λλος , είναι βυγγραφευ^ δ^καταφρονητο;, 41 Οοη- (Ιίΐΐαο, ΗίίΙοΪΓ ΛΙοάπη. Ην. (Ιεπι,, οΗ. ία. Θ — II.