— ( 691 ) — ϋ ςραϊιατων αΐ ακτίνες της δόζης αντα νακλώνται εις τον ςρατηγόν- Είπατε αυ τοί! ς , πόσον πολλά τιμω και σέβομαι τα κατ ορ3ώματά των, και μιί αμφιβάλλετε <κερ\ τϋ; παντελούς εννοίας Μου. τΐκΚίίξ, 30. Α«?. ι8ΐ3· Αλέξανδρος. ©ΕΑΤΡΟΝ ΤΟΓ ΠΟΛΕΜΟ*-. "θπισ3εν του έχ3ρου ενεργοΰαην ο! ΒΊ,'μμαχοι με Ίίολλα καλίου εκβασιν. Τοιουτοτρόπως γράφει β 'ίω&σικος αν- ηςρατιήγοξ ΤηΧεμάνν από το Βαϊσ- σενφέλς τ# ία. Σεπτ. ότι (κυρίευσε τ αυ τήν την πάλιν τ$ ιι. Σεπτ., όκοΰ ί· φνΧάττετο από 4000 αν3ράκους πεζι κού κ,αΐ §00 Ιππικού, κβί εΧαβεν αίχμα- λ«του{ ίνα χιΧίαρχον, 37 <χ£«Μματι>ιοΰί κκί 1254 κοινούί ςράτιωτας. Καϊ ό Αυ- ςριακός χιΧίαργος Μενσδόρφ ενεργεί μι καλην εκβασιν εϊς τούς δρόμους με ταξύ Λπψιας χα) Δρέσδης, κα) εΧαβεν •'5 το Κοΰρτζΐ» ποΧΧάς εκατοςΰας αΐχ· μαλαίτων» και μαΧίςχ §νχ ταχυδρόμο» Γαλλικών > ο ονοΐοί εφερνεν εις το Παρί σι ο ν τό τίακε'τον τίϊ$ «οςαβ του Γαλλι κού ςρατεΰματος' μερικαι χιλιάδες γραμ μάτων, ιξ ών μερικά της διοικήσεως άξιόΧογα, εύρέ,Βησαν εις αυτόν· Ταΰτα τά γράμματα περιγράφουσι την έλεει- νν,ν κατάςασιν και άπεΧπισίαν τοΰΓαλ* λικοσ ςρατεΰματος, το ονο^ον ύςερείται σχεδόν πα:ντεΧως ζωοτροφίας κ,αϊ χορ- ταρίου, και όίν ελαβεν ηδη ττολλοϋ? μήνας κανένα μισ3όν, κ,αϊ σημειοΰσιν ότι ν| ν«α φρουρά, κα) μάλιςα ή άρτιλλερία επα3ε μιγαλην φ3οράν εις τάς μάχας πλησίον Της Δρεσαης, και οτι οί μένςρα. Τηγο) ΥκΙιοί, κα5 δϊβ&ΐβΓ 'έπεσον, αί 8ε ςρατηγοϊ ΟαωοαϋβΓ, Πβηΐβΐ, Ογοϊ , Βοτβΐάϊεπ, Μβϊϊοιι νββη καί Αιιί>Βϊί βαρέως., — 0» ι^ομοι ««ο Τιίν Δρέσδην κα\ το Το'ργαου προς τβ Ε'ρφουρτ είναι γεμάτοι άπό Γαλλικούς φυγάδας καΐ περιπλανώμενους ςραταά- τας· (Αυς. τταβ.) — 0°Τί ίπα£ίόνισιάσ3νϊ ο ςρατν,γός Βαν· δάμμε ενώπιον του αυτοκράτορας Αλε ξάνδρου , οι πρώτοι του Χόγοι πρΰς τό» αυτοκράτορα ήο-αν οί ακόλουθοι· ,,Αιχμαλωσία είναι ΐή μεγίςη ατυχία ε» νός ςρατιωτου' πλν,ν η /ίικΗμου μ« τία· ρν,γορεί, ότι 'έπεσον εις τάς χείρας καί ιόν νπερασπισμον του αΰτοαρατορ ιχ.ου κ,ράτους σου-'Ήρος ταύτα άπεκρΟν, ό αϋτο- ν,ράτωρ.ο' άπερασπισμός μου νά σο) γένη" «ΧηνΰίΧειςςαΧΒ^είς εναμέρος, Ζπουδεν 3έΧει σοι ΧείΚη τίποτε, παρεξ η ευκαι ρία του νά χ,άμΥ,ς κακόν· 0)εροΧ· εφν,μ.) — Εις το Χερρινχοΰτ, τό ςρατόπεδον του ςρατ^γου Β λιίχερ, έαημ,οσιειίάνισαν Τ% ιο· Σ,εντ-τά ακόλουθα „Τ« ι. Σεπτ. ι πέρασαν αί εμπροσ3ο· φύλακα)του Σιλ^σιακου ςρατεύματοςτον Κισσό ν (Ουβίίδ) ποταμόν" τ% δε ι. τον Ναίσσε· Το ςρατευμα άκοΧου,Βοΰσεν. Ο* εχθρός εςέκετο τί) 3· ^επτ. εις τό νερό κ τοΰ Αεμπάου , και άνεχώρησε 4· Σεπτ. προς τό Μπάουτζεν· Το Χο%κι/ιχ είχεν ά· φί^« ίί») εΐττ' αυτόν, άλλ' ίδοΰ αί φά* Χαγγες του ε ςά3\ι\σαν καϊ ε -ΰοΧεμησανπα - Χιν τάς εμπροσ£οφυΧακάς· Ε'παρατίήρη- σαμεν, ότι δι έβαινε ςράτευμ α δια μέσου του Μπάουτζεν. Οΐ αιχμάλωτοι ελεγον, οτι ό Γαλλικός αυτοκράτωρ εφ3ασε μί μεγάλων δυναμιν· Ε'φαίνετο πολυ ϊπιίι· κόν, κα\τίή 4- Σεπτ- εσπέρας έβεβαιω- 3-ημ.εν., οτι ό αυτοκράτωρ Ναπολέων εφΒασε περ) την μεσνιμβρίαν με τάς φρουράς του εις τό Μπάουτζεν. Ο 3ε ν β άρχιςρατηγυς Βλύχερ εσόναξε Την ε μι-