=- ( >87 ) — ζενίΐ Την μϊγάΧην Εχ.είνν)υ των Αιγυπτίων σοβαρότητα, την οποίαν «αρατηροΰμεν και ιίς αυτοί τα τεχνουργήματα Λυτών, ουδέν χαριεν έχοντα κ αϊ γραφικόν, α'λλα ματαιο- πονίαν μάλλον ί/Αφαί^ο^τα ία) - <$ΐ αυτών έςοχάζοντο βέ βαια ματαίας κα\ Της μουσικές κα\ Καιρικής τάς χάριταζ (β) 'γκόμενα αύςηρας ιεραρχίας, ή 'οιτοία. (βλάπτε ποΧΰ, εν φ περιεκ-Χιιε αΧηρονομικως ευ αΰτ£ πάσαν μά$ησιν, και απέκΧειε Την κα-9·' Η σίοδον αγαθόν ϊκ,ϊίννιν βροτοΐσι* ί'ριν» και ϊλίΐ >3ερον φιΧοΤιμίαν, η οποία, αναΚτεροΐ τον της τέχνης ταύτης το ε'πάγγεΧμα δια Της επιμεΧείας αυτου και αζιοτητος μόνον αξιω3έντα νέον, και ηζεΰροντα, οτι μονον δια της επιμεΧείας αΰτοΰ καΛ αζιότητος δύναται νά χ,ρατησίή αυτήν μεΆ' υιτολιόψεως, αλλ' ουχϊ να, επιςηρίζ^ τάς εΧπίδας εις Του όχλου Την περϊ τά πατροπαράδοτοι, δεισιδαιμονίαν. Ο' βίος των Αιγυπτίων ι ν γένει , *αί των ΐερεων μα· λιςα εν μέρει ητβν Τίο λλοϊί νόμοις ύποτεταγμίνος , εις Την μεγίςην αποβΧέπουσι καθαρότητα", ο! ιερείς "έπρεπε νά νί· πτωνται ίις Της ημέρας χα! δις της νυκτός, να ζυρωνται παν το σωμα ^εί μη πένΒος έκώΧυε) δια τρίτης ημέρας (γ)' κα! κατά Την βρώσιν δε καϊ πόσιν εΐχον πολλά ολίγα βρώ σιμα και -πόσιμα συγκεχωρημένα. τοσον οί ιερείς, οσον κα! ο άΧΧος όχ\ος (β), ο' ί ΐττοίος "έπρεπε προς τούτοις καϊ τρε'ίς του μηνός ημέρας α'ΧΧεπχΧΧηΧως» η κατ άποκοπην εν διαφόροις περιόδοις. να καΒαρίση το σωμα έμετικοΐςτε κα> το7ς άΧΧοις καβαρτηρίοις (ί) ποΧΧάς των νόσων αιτίας καϊ το7ς τοιοντοις περισσεύμασιν αναγραφών' δια τάς τοιαύ τας διατάζεις ύπέΧαβον 'ίσως τινές ΐν Αΐγΰπτω πάντα ίι*- (α) Στ(άβ. /Ζ. *φ. Α. % 28. Π\ατ. Νομ. β. 6 52 2. δδιηΜη». ©Ε(·φ. ί»ΕΓ ^ιιη|ΐ ©. 66. (β} Μιο3, Α. $ι. (βςτ/ς £ άναΚογιΐτχι £νι$ αι/τίι/) 4"*». χζυσός, ΙΑ, ι ζ, Στμίβ. ΙΖ. χ$>. Α, § 44* (ν), Β\ί». Ε ϋτιρ. 36 /7λ«τα(ΐχ, αότόά, 6. 39°' (ί). αΰτολ 77· Πλουτ. 6. 39'· Η'(ο$. αΰ το3. ίιοί. .<4. 82· τοιαυτί)» 2ιτίνα Ιίαιτχν % ■'χττο*^, (Π'(. ζ/ιαίτ; νγιιιν.) ττα^χγγι λλη.