—- ( 11 ) — δημοσίους διδασκάλους της μουσικής τέχνης. Τοιαύτα κοι νωφελή σχέδια των πεπαιδευμένων του γένους μας, τοιαΰ- ται σοφαί κα) επίμονοι του ΐΤαναγιωτάτου ημών Πατριάρ χου διατάζεις προς σύςασιν αυτών, κα) ή φιλότιμος του κοινού συνειςφορά προς κατορίωσιν αυτών, είναι τά μόνα μέσα, τά οποία δύνανται νά μας ιξυπνίσωσιν %πότης πρώην αμαύείας τον λήίαργον, και να μας δωσωσι τά άληίινά φέ τα της μα&ησεως κα) σο φ/ας. ΕιΤίΐέΐή ίί ό λίγος είναι -περί μουσικής, κη) η οπ&ςουν πεπαιδευυ,ινη Του κοινού μας κλα- σις δεν άμφ ι·£αλλω ο τι νοςιμεΰεται νά λά€$ έπιπολαιόν τί να ίδέαν τν,ς ΐςορίας αυτής, έτόλμησα νά μεταφράσω μόνα τά δϊ ημάς ουσιωδεςερα κα\ ΐςορικωτερα Της μουσικής δ ια τρικής του σοφοΰ ΐερμανοΰ, Ιωάννου Τεωργίου Σουλτζέρου (Ιοίι. ΟεοΓ§. 8 ιιΙιζθγ). 'Ετολμησα, λέγω , διότι ούτε εγώ τά ιτερ) της των Ελλι^ναιν κα} Ευρωπαίων μουσικής συγραφέν- τα άποχρώντως ε σπούδασα κα) ηΐρός άλληλα επαρά€αλα, ως τε νά επιβάλλω καά όλα της 'Ελληνικης τεχνολογίας εις την μιτάφρασιν, ού'τί το κοινόν είναι έπιδεκτικόν της καταλή ψεως τοιούτων Ιδεών, τάς άνοιας οι εχοντες των ομογενών είναι κατά δυςτυχίαν σπάνιοι, "Ηλπιοα όμως ότι 3έλω ωφε λήσει ν ίι(ωςοΰν, διότι η διιχτρι€ή αυτή εϊναι μάλλον Ιςο- ρική καΐ διά τούτο εύκατάληκτος- Αοιτίον παρακαλώ τους λογίους, αν άπαντήσωσιν ακυρολεζίαν,νά μή ζητωσιν αϋςη- ρως εντελειαν εις τά όποια ακόμη νηπιάζομεν· Μ ο υ σ ί χ ·\, ,,'Κα'ν 3ελωμεν νά λά€ωμεν όρίήν ιδίαν π ε ρ) της ου σίας κα\ της αληίινης φύσεως της χαριεςάτνις ταυ'τνις τέ χνης, πρέπει νά ζητησωμεν την άρχήντης εις τήν φϋσιν-, κα) η ζήτησίςμας τόσον περισσότερον 3έλει εύκολυνάη, ό σον συχνοτερον βλέπομε ν τροπον τινά νά γεννάται ν| μου σική κα& ημεραν, κα) ακόμη ε ως την σήμερον νά ευρίσκε ται είς ολατά μισοάγρια είνη ή πρώτη εξ άπιιροκαλίας πάν· Τ(5 ανίδεος μελοποιί'α- Η φύσις ϊ€α\ι τινά σύνδισμον μιταζύ της ακοής κα)