Λ* τ£:, χβτβ τά χειρόγραφα, υ ίαόμι ς α ι (Δ', 28, *6) χαΣ ΐούσας <ρ«5 (Β', 6γ , 6). Ταίτα τα όλίγα σημίιωθέντα ενταύθα παραδείγματα αρ- χοΰοί ν' άποδείζωβιν οποίαν επιτηδείαν κρίσιν νοός εδειξεν ό εχδότης *ί> ταΰτο το τοσον ά|'ίθλο^οι» χαί δυ&κολον μέρος τη 5 εχδόσεώς του. Μένονσιν ομως ετι αμγι$ολίαι εις πολλάς αναγνώσεις, των οποίων η εκλογή δεν υπάρχει πιθανώς ούτε τόσον ενςοχος, ούτε δε επερειδο- μένη είς άζιοπίζους μαρτυρίας. 'ΐοου δυο παρα δείγματα τ' ακόλουθα· Ύόμ. Β', 4θ« 4· Την δ' μεγίςψ τε δαί μονα ηγηνται είναι, και μεγίςην οι όρτην ανά.· γονσι , ταΰτψ έργ ο μα ι ε ρέων. 'Αντΐ τνς λεξεως τ β ιί τ ν; Κ » την οποίαν 'έ/οησιν ο λα τα χειρόγρα φα, ό έχδότης βάλλει είς το χει'μενον ταύτη, επειδτ ιύρηκιν ε'ιι τω χειρογραφω του βαρωνου Σίλλιρσχάΐμ ταύτη δίχα ιώτα, χαΐ εννοεί ε- £ωθεν τις χατέςηχε. 'Η κοινή" α»σ)»»ω«5 φαΛε- τα: καλλίτερα. Ή ί'πα»α'λ·/)ψ<; τ ν) 5 Αντωνυμίας είναι εν χρήσει παρά τω 'ΙΙροδοτω , χαί ινταΰ- 9α ■η αιτιατική είναι άναγχαιοτάτη- Ιδού δε' πα- ραδείγματα τινα' το δε απαντών 5ώϋμα . · . ερ- χοραί ιρράβων (_Α, 194 > 1 )· Αιγυπτίους ερ- χομκι λογούς ερίων (Β, 99> 3)* τα δε δη μεγιςα έρχομαι ερεων (Γ ( 8ο , 26)" το δ απο 1^00» , ερχοααι σημαρέων το προς Βάλασσαν (Δ', 99, 5). ς', 1θ3, |6. Τέθαπται δέ δαίμων προ τοΰ βςεοί πέρψ της δ«* κοι'λης χαλουμένης όδοΰ ' 'Ο χύριος Σβ'εϊγχαουσέρος εξέλαβε τηνλε'- ξιν χοίλτ,ς ως επίθετον χαί δια τούτο εγραφεδιά μικρού χ χαί μετέγρασεν ούτως, εν ώ επρεπε νά μεχαψράση οΰσιαςιχώς και νά γράψη με χε:ρα- λίχον Κ, καθότι Κΐίλη είναι κύριο ν όνομα χώ- μης τίνος τής 'Αττ ιχ-ης, περί ηϊ ανα^ϊ ρουαι πολ λοί συγγράψεις ' ό δε τρόπος τοΰ προταττειν προθέσεις των χνρίων ονομάτων είναι εύχρ-ηςος εν τη 'Ελληναν) δτάλέχτψ, π. χ. -παρά Παυσα νία (Β', 1Ϊ2, αίλ. 559 έ'κδ. Κλμυ.) τον προ ς τω Καλεί ιδέρει χαλούμενον λιμένα· τό προς τω Φρέατι χαλούμενον ' χαί παρά Στρά£ωνι ζ;ς ,) τα; κατά τα" "Ελη χαλουμένας λι'μνας , κτ. 'Αν χαΐ ο χύριος Σ Θεϊγχ α ο υ η ε'ρ ο ς ά- πέδωχεν εις τό χείμενον πολύ πληθος 'ΐωνισμών, μ όλον τούτο δεν εχρινεν εΰλογον νά παραδεχ θώ είς τό χείμενον μονον "Ιωνικούς τι/πους, χα- Θως εχαμον άλλοι εχδόται · χαί τωόντι , οτα» αναγινώβχη τις τον Ήρο'δοτο» ' μετ' επνςαβίας , βλέπει, χαθωί λέγει χαι ό σοψός έχδότης , ότι οίτθ5 ο' 'ΐςοριογράγος παραμελεί συχνότατα τους 'ΐωνιχούς τύπους, πράγμα μη παράδοξον εις έ να συγγραφέα, όςις γεννηθείς εν τινι Δωριχη πόλε: της μιχράς 'Ασίας , -(ριηλθεν όλα τα μέ ρη της 'Κλλάδος, χαι έτελείωαε τ ή ι/ σϋντ αξιν του β'.&λίου του είς απο ιχίαν των 'Αθηναίων ε» 'ΐταλία. Διορθώσεις Βαλχεναίρου χαί άλλων Κριτιχων παραδιχθεΐσαι εν τω χειμένω. Ό χύριος Σ&εϊγχαουσέρ ο ς έξηκρίθωσε, μοί μαίνεται, εντελώς τάς διαφόρους διορθώσεις προβληθεί*τας ΰπα των χριτιχων, χαί μάλιςα τας διορθώσεις του Βαλχεναίρου. Ούτος ό άγ- χίνους χαί ε'ιιτελης Έλληϋςης ίδωκεν είς »τα α ξιόλογα του σχόλια πολλάς εικασίας , σχεδο'ν ο- λας εύλογωτάτας χαί εύψυεΐς. Θέλει αυλΙά$·η τις ίδέαν τινά περί των χαλών όπου έκαμε ν ό έκδο της είς τό χείμενον τοΰ Ηροδότου εχ τοΰ ακο λούθου πίναχος , οπου αναφέρω μεριχάς διορθώ σεις διαγορων Κριτιχών, τα οποίας πα ρεισΫγα- γον οί εχδόται από τοΰ χαιρού τοΰ ϋεσαελιγγίου είς τό χείμενον εναντίον της άξιοπιςίας τώνχει- ρογράγων, χαΐ τάς οποίας ό χύριος Σ,&ϊγγαου- σε'ρος άκεσχοράχιαι.