Ίαμ$ίΐον ίΐς ίους ίταιδβί τή; 'Ελ- λ ά δ ο ς. Τα πρόβθε Γρα«ων μελλοφάτιςα βρέφη νΰν ττ'ν δί βΐ&λον ως χολιι μ&ήθραν ί'χοι, Ε'ν η τ· λουτρά» της πβλί^ίΜυσί'ος φωτισμός εςι σφων μετωνομααμένων. Α'νδρωννμεΐ γαρ οσβχ' εξέλθοι βρέψή, χλ·/βίν: άτεχνώς „οΐ σοφοί της Ελλάδος." *Ιαμ(>εϊον εϊζ τον Πατριαρχών Κύ ριλλο ν. Τεόχεις χι&ύτου, Νωε 'Ελλ-Λων γένους, ου'χ ί"£ άσηπτων τετραγώνων τι ξύλων, Α'λλ' « πλαχωδών χαρτίνα κ τετραδίων *ν η σαώζεις "Ελλάδος απαν γένος. +ΛΛ*Λΐ%ΛΛΛΑΛΛΛΛΛ+**\ΛΛί%ΛΛι%ΛΛ+ΛΛ'%ΛΛ*ΛΛ%ΛΑ*Λΐν\ΛΛ%ΐν%ΛΛ Ε'πιςολν) του πβββ^κύτοτοϋ χαί οιχονμενιχον Πβ- τριάρχον προς τον ιχλαμπρότατον Μπί^ζαίϊ» χΰ- ρ«ν Σκαρλάτου ΓχΛαν. ΚΤΡΙΛΛΟΣ Ιλεω θεοί άρχιεκίσχοπος Κωνςαν- τινουπόλεως, νέας Ρω^ης, χαί Οί'χίυρίναοί Πατριάρχη. *Εχλαμκρότατε χαί περίβλεπτε Μ πεγζαδε χυ'- ριε Σχαρλάτε Γχίχα, υίέ £ν Χριςω τω 5εώ ήρΐν λίαν άγαπψε χαί περιβποιδαςί, την πίρίπο'βητον νμΐν αυτής Έχλαμποότψα ψύχης (χ μέθης ευχό μενοι, χαί πατριός άσπαζόμενοι, ηδ.ςα πρίσα- γορεόομεν. Πόσης πρόξενον ευφροσύνης, χαί έγχαρδίαυ χαρας αίτιον %μΐν το άποχριτιχόνυΐϊχόν^ί,κερίερ. ]νν η9«λί <ρανη, «ν Ιπιγεψίαωμι* περιςατονΖ·, να τη περιγράφωμιν, χαϋότι ίν «υ'τώ ως «κ ΐαόπτρψ χαθαρωτατω χαί ίΐΜγεΐ βλέπομεν ζω'ϊβς χαί χα. θαράς τόσον τ ας περί τ/ς προγονιχης "Ελλάδος 9<β» νης ίδε'ας μας, όσον χαί το ΓΓβρΐ των χατ' α>;'της χινοψίνων, χαί γυμνή χωρουντων τή χίραλή φρ3· νήματα ήμων εξ αρχής" βλίπομεν δε χαί τον £- νέχαθεν έγνωσμένον ήμΐν ζϊλόν τν;?, χαί τον φιλογε- νίςατον τροπον, χαί το γενναΐον του ν9ους χα: απτόη τοι», χαί «όσον ηρωΓχώς χαί Ϋγωνίαθη, χαί αγωνίζεται χατα τνς παρϊμδ'ολ/ς των^λωτσΟΛίπωυ, χαί ανατρο πέων, το'^ί εφ' έαοτοΐς, της προ^ον<χ/ς η\*ων Γλώσ σης, του μόνον σχεδόν περιλειπομένου τω γέν.ι ήμ'2ν ογλαοΰ αϋχήματος, χαί άντιςρατεΰεται χατ αυτών με τη*# Αχίλλειον πανοπλίαν τοΰ όρ9ου λο- }>ου, ιπιτάρροθος οξυτάτη, χαΐ (3οη9ος τνς σιι- ι/η'ίους ου'τη χαί ξρΛης ειίγενοΰς «χ προγόνων γωνης· ίια ταύτα γοΖυ χαί ησθηρ^ϋ Ιπΐ τοσούτον, χαί ε*« να&ρυνόμε9α είχό'ως , χαί εγχομ§οόμεΒα' τα δε μεταψοριχώς κερί της Κί&ιτοΰ γεγραμμίνα, χαί χα {V αυ'τν »«τ ΐοιημίνχ επιγράμματα, χαί θαύ ματος αίτίαν πολλού, χαί επαίνων άιρορμάς παρέ χεται οΰ μόνον νμϊν, άλλα χαί ηαβί τοΓς «ν ί<λί- χρινεία ίντυγχάνουσιν ε'λλογίμοις, χαραχνηρίζοντα το όψος της διανοίας της, χαί το ίυ'ίπ/ίΙ'ολωτατο», χβί λ:αν βΰςοχον πανταχού , χαί τ·/· ν ϊπαν9ουσα» τοίς λο'^οις χάριν. Αεγέτωσαν ου ν, οσα χαί /3ο»ί- λονταί ο? )>λίΰσσοχόπθί, χροτείτωσαν, ως άλλο: Κορυ'&ντίς, πολεμείτωταν' βέλη ν·/·ζίων αΐ πλ-η· γαί αΰτώ, χαί ί£ησ9/νησαν επ' αυτοΰς α: ^λωτ σάι αυτών, χαί ου'δί πιίαοιιαιν, ην^>? πε/ιωσί, ττλήν' η Κίίωτος φέρεται επάνω των πολυρ'ροων χειμάρρων χαί πολυρλο/σδον παλιρρο:ων, χοόρως ΰπερνηχαμέν·/] , χαί δίασω'ζοϋσα, η μάλλον ειπείν πληθυνουσα ΰπερ το πρώτον την Ελλαδαην χαλ- λιέπειαν εις τα ςόματα των ομογίνχν , χ«9ως ε- χ(;νη τά ^ί'νη χαΐ ίίδη των £ μψϋχων όλων §αα(ύάε τοΰ χβταχλυσριου, υπ«ρπλη9υ'νασα επί πρόσωπον πάσης της ^ν;ς, ότβ χβί αί ήμεροι, τοΰ χαταχλυσροΰ