ΕΡΜΗΣ ο Λ Ο ΓΙ Ο Σ. Τ# <ί. 22 Χίίμ.*,:ίς». ΜΜΗΜΚ 1819 Τ—ΙΙΙΙ1 Φ I Λ Ο Λ Ο Γ Γ Α. ϊκ'ι/α'ψις Της ναρουιτνις κα·τα.ςά<Τ(αις. Τν)£ *αΐί ίίβξ ϊίί τη» Τ ερμαν ίαν. ^(ί»τ*^3ΐ»5ϋσα χϊτ' ίπιτομ,ην β κ της ΒίΜίοίΗβ^αε ϋηίνΕΓ&ίΙΙβ. «Ιό< 610. Τ. ι βγ» ι Β.ι 6 4 *α< ςαλβΓβα πα£ α^«ννμου.) 11 ερι ψά ττ*η ι^δνΐ Της ΤεΧενϊ&τχς εκχτοντχτϊηρί&ος τηΧΧοV τ»» Γερμανό»/ αρχιαπν να καρατονωνΤΛΐ έι:ι Την ττολλα ο'Χι'- 7Ή" νρο&υμί &ν, τ ν ν ο·πΌιαν οί αΧΧϋγενεΐς , λολ ιζαιριτως οί Γάλ λοι , £^£ΐχ.νυϊν ίίς τ>]Β σττου&ΐ» τίς γερμανικής φιΧοΧογίχς *Κ< Τ'λ-ίβίΠΤίίί. 'Αλλ' ιΙίίΛως εναραιίονοΰντο νότε εχ-εΐν'ι οί <&δρ*ς, Οί Γάλλοι «χ αυτών η§η Των χρονών του ά. 'Ε$ρ(· Κΐο, εξΧενον άίιΖΑΌττως τους Γερμανούς μιμούμενους 3ου- Χονρειτως κχ\ ατυχώς Τ ους ενοοξους της Γαλλίας συγγραφής·. ΦριάερίκΛς ο β' , ΒασΊΧενς Της Ήροόσιτίας, Τ*%αμ&*μ(νος αιτο τ·*ιρ Ιφχυρογνωμίαν Των τίροΧηψιοόν τ&ϋ, και γοι^Τίΐιριενοί ά- Κο τπς χάριτας Της γΧώιητης, Την όνοίάν εμχΰ'ε να ΧαΧ·^ εξ αντ%ξ Της κϋα§ίΛ^ςτο\> ι^λίΛίας, ΐΛηρύχ^η ε υ αντίο ς Της γ\ώ<τ· &ης· των Ίτρονατόρβιν χα) ΰττηκόωντου. Τ1ανταχό(ίαν οι νερι* κυαΧωμίνος άιίο Τϋυς $τ(ι&νιμοτέρννςτον τοτε κχιρηΰ Χογίους της Γαλλίας, εχαιρεν 6 γερμανός ούτοζ ΒασιΧπίς εις τό νί ΊΚρηΤαίζφ »«} να καταφρονώ την τΛΤριον αυτόν γΧωσ^ταν. Οβϊν άντι νά <τυμ€ο-η(ίη τους ΓεΧΧερτους, ΚΧοττςοκίους, Βελ- φίονς, Βιγ *ιΧμ*ννους ν. α. εις Τα *ρωτ<ι· αυτήν εργώ$/ οο- κίμα*, της Λα/λΧιεργείας της γΧωανης, εφίρετο εξ ενχντίαξ κράς αντ*ύς μίΧΧον με ψυχρίτητα. *Ε κτος ίϊ τούτου εις β\ον των μικρών και μιγα,Χων ηγεμόνων Της Τερμανίας τχ; -&Μ· »Χ»Χ£το α\Χη γΧωσαη Καρά τήν Γαλλική» · κχ) ***μφι$ό&ιαΐ ΐ$ίΧαν βοή <τει κίνΤίς χ,α.Τ:ίτνΐ> ήγεμίνός ί'κ,ίι- I ί ΐ