— ( 335 ) ~ μόν, συμφωνεί χ.αΙ με τό έοΙιαυίΓβΓ των Τάλλων , ευρίτκετ όμως χ. ίι'ί τόν Ευριπίδιήν· ΛΙαΤλ,ον μ' 'ΑΝΑΨΕ1Σ ι τι ντον !ξι\!3>7ν φονοκ Τϊλοί πάντων τό ι,ΗΧ·$εν"και ,, Επηλ^εν εις τόν νουν μου." ίΤ ναι πολλά συνει3ια με'νος ϊδιωτισμος της Τουρκικής ΓΧω'σ"· σν,;· *Ι δου ο! ολίγοι ία'ιωησμο'ι οπου εν3υμουμαι (_[ί) κοι- νους, αλλά αλλόγλωσσους. Ποσον οι πλειότερα τοιαύτα ευρίσκει >ί περίεργος χαί με3ο&ικη πολυαναγνωσία! πράγ μα όπου κ νί φύσις ί«ν μοί το έδωκαν, και με το οποίον ίίν κατορΒώνομεν άλλο, κα,^αίς βλέπω, παρά ν ακοδεικ- ννωμεν καϊ τΐήν άναλογίαν οπου παντού φυλάττει ό ανθρω πινός νους, και τ ν, ν α,ΐωνιον λ^ψοέοσι'αν των γλωσσων, το ι μπόριον, ίν;λ. οι του τα *.9ιί>ι κάμνουν κα3ως των προϊόν των της γκς, οΰτω κα\ των λεζεων. α'λλ' αυταμας τα κα μώματα δεν εΊν', αίίλφϊ, μόνον απαίσια, άλλα κ' επιζή μια , ««ει&Ί διαςρΐφουν τον ίδιωτισμόν, καΒως είδες, κα\ όταν λίΐψίΐ και αυτός, «'φ οΰ έχα'Βν,καν κ." αί Χέζεις κ' η μορφή των οΧίγων Ιποΰ εμειναν , κα\ αυτοί οΐ τύποι της γλώσσης ολότελα. αφοΰ δεν ε μείνε μν,τε εκφρασις, μήτε περίοδος κατά τν,ν συνήΒειαν , ως ε'ίδαμ-εν, κ επομένοις ε· χασεν ν, ομιλούμενη γλωσσά τΐήν μορφών και τον χαρακτν,- ρατης- Αεν ήξεύρω, δια τι δεν φαίνεται εύλογος >ΐ αμφι βολία μου; Μήπως ν\ διορΒωσις όπον γίνεται τ·/,ν σήμερον εις Την γλωσσαν των Τραικων 'έχει τάχατε τόσην σχεσιν προς την διόρΒωσιν όπου ο' όρ.3ός λόγος υπαγορεύει, όσι/,ν τό αντι- φάρμχκον προς αυτό τό φαρμάκια ν Ρ-δ ω με ζα) ςίχ. 6 . -τοτον >01*0» άναγγαΐα ι'κιχ # τα» £Χ- λ>νιΧΜ> Ποιατχν χ, ΣυγΎΟΐιααν *\ μιΧίΤΙ) ! άτο νο&Χς φιλολο* γικχς τρολι)ψίΙ£ μΣς έΚίΐ>50$κν?Ι (β} 'Η ϊζοςίχ τί „ Λίίιΐ %«?'" ΙίίΆΙ ιιχ «τιφ/ρβ £ τ*ί >ξος$ακιιμχς τϊ, ,"£νι<τιν ίίς το χερίμα.'* τη, ,,Λεν α. ί'&ι τίττ'ιτι" τ» , ,,'Ετ'^α τα μ ί ιτραμκ. ί ' τκ , ,^Ετ(αβίχ^< <*■. ίο τν,ν υ'τΓθ5«(Γΐν". τ», ,.'ο καταφροι/ητίχος τ» τφονος 3ΐ' %». 'ΐνιτχι, χτ\ κτλ. χτλ." ^, «» μ' ί'^ιτας $ αϊβλορβ , μί Φ«ί. ΐίται μΐ)! 1 ·ίιτρ0·τΕ5«Γθ» ττρβξ τ«Γ»Ι?, \