( 346 ) . χαΐ ι/α σηνάψη ςίϋότίραν τάς σχέσεις του με του$ Ευρωπαίους μοναρχας , του"; ψιλούς τον χαΐ σ·>μ· μαχους^ ανέμενε μόνου εύλαιρίαν δια νά έλχύσ·η την προσοχών αυτών εις τοιούτο μέγα πράγμα ΐν δυνάμει των πρότιροιι υ, δ η γινομένων β^νδιαλέ- £ε ύν, αϊ οποΐαι άνενεώί-ηταν Χαί ϊ-γιναν έσ'χίιτως το'- σον φιλικώς με το βσ,σιλιχον ίψο; τούτον Ποίγ- γικα · 'Ρίγΐντψ. 'Η επακαςασις του Φίρναμ&ού- χου εχαμεν εις την ϋαί-Λιχ-ην του Μεγαλειότητα μίγάΚψ έντύπωσιν, χαΐ κοΟ',ην ςίγμίβν ΐ?«λ» Ιία χιντ,ση τ ν, ν προσοχήν των Μοναρχών , των συμμάχων της, ε'ς τούτο το συμ§ε$ψ.ος, ήτον άναγχαΐον ναι παοας·ησ·η το γενιχον συμφέρον, οπού εΤχίν -η Ευρώπη έξ αιτίας ταύτης ·ττ]$ με- γά\·η ς ,όποβίοίΟΟί. Μίτ' άχρας. εύχαριςτ,σεως 'ί- λα%εν η Μδ^αλδίοτη; του παρα τω» σίδαςων ί/- μαχων ίου αποκρίσεις, αϊ οποιαι άνοιξαν τον δρόμον ει 5 πολλοί μιγάλην διπλωματ ι·*ην ..συνδιά* λεξιν } ίν δυνάμει της ο'ποί'ας αϊ δυνάμεις 5ί- λουσι να ψροντίσωσι δια τα άτυχιή συμβάντα ΐν τη ' Κ μερική ι !;οΐ μέ τνν δραςιχην ; αύτών μειι- ξιν τούτου τοΰ μεγάλου 'έργου , ΐν8α $έλΐι· μι- ταχειρισθη εχ μίρουςτου καν εΐτι δύναται νά ίχ- δίχ»τ·αι'τις άαο τα διαλλακτικό και γιλάνίρντι* ψΰ^νηματά του* Οθεν , δια να μν άνα§α).η·, δ- ■αιν χρεμαχαι απ αυτούς,το ίκ τβΰτηςτ^; συν- διαλέξεως χα) κοινής οχέφεως έκδιχόμενιν κα λόν χαΐ μέγα άποτέλίσμα., έπρόςαξιν νΐ Μί^α- λειοτης του να εγχείρισα/ι το* παρόν μαν/φέςον _ίίς πασαν μίαν των ρηθίιαών δυνάμεων επί οχο- πω να τας.ενβυμίση·ΐύ<ςΒ νά σχε·γ9ωοι πιρί έχε/νου, τό οποίον έχοινω9·η εις αύτος 'άχοι τοΰίί βπο* .την Ισπαν χην αύλ-ην > Χαί να χοινώση χαι αύθις εις του; σείαςου; σνμμάχονς ταζ άχόλονίους α ποβάσεις του · ι) γινιχτ άμνηςία διά τους ά~ο· ςάτας, εύθος όποϋ ΰποταχϋώαι' 2) το να Ιι- νανται ,ίζίοΐ-χαί άρμοδιοί Αμερικανοί να λαμ· ξ&ν'ύσιν αξιώματα χα9(ύς χαί αϊ Ευρώκοΐοι ,|β- ■πανοί. 3) οιαταζις τΐύν εμπορ.ιχων σχέσεων τοΰ- τΐήν των ί'αρχι'Ζν ως προς τας ζίν,ας δυνάμεις χατα βάσεις ίλευ9ερι'ο>>ς , καταλλήλου; με ττ,ν νυν πολιτιχην $ίσιν τούτων των τόπων χαΐ 'τχς τεΐαν να συνεργησωσιν , ωςε.νά γΐλιωσωσί πάλιν Μιρνη-ης-' 4) Βίλησις προφανεςατ·/) εχ μέρους της Καθολιχ^ς του Μί^αλ£ίθΓ>]ΐ,θ5 του να ςί'ρ^) .βV χαίρω της διαπραγματινσεως χαί σχίψωξ όσα προβ'αλωσιν μ τω οΐ σ ι£αςοί σύμμαχοι του επι χειρήματα , αυμφωνα μι τον μελετώμενον. σχοπόν .χαί παν ιΓτι.απαιτοΐισιν,η υψ^λν; ά~ι'α του χαί ■}> οια- τ·ήρ'ήΐ:ς των διχοίίων του· '|ί Καθολική Μέγα· λίιότ·ήςτου είναι πεινασμένη ι οτι κότα ταύτας τάς βάσεις -ημπορεί παρίυθύς ν άρχι'ση 4 δια- πραγμά,τευσιςχαί σχίφις, εις τροπον όποϋ, χα· δο'τί οί σύμμαχοι, ,χοι^ώσαντες ·ηδ·η ψιλιχώς,χαΐ άίϊοψασίααντες τα προ&λ-ηματα χαΐ (αιχΐιρ·ήμα. τα, ίγγι>'ήΟ'ησαν περί τ·/,ς επιτεύξεως τοΰ εύ.χ· το ίου σχοποϋ , 'άρχίται ·η ευτυχής ςιγμν της χαλλΐ'·ης διαπραγματεύσεως , οπού ποτέ ιοεν ο ΐας αποςασας επαρχίας με μισά ενεργ-ητιχα, χαι οΰ'τω ϊα καύσωσι την σ·αμγοραν } την χαχ·ην ν Γ Βιχην χαι τν,ν κολιτικνΐ» δυςυχ_ίαν ταύτης της - χαταςάσεως των πραγμάτων. Μετα ταύτας τάς ποώτας συνδιαλέξεις έγιναν άλλαι εΐλιχρινεϊς, ίρι- λιχαί χαΐ οιχίιαχαΐ συνδιαλέξεις μεταξύ των δυ νάμεων έχείνων χαΐ 'ίσπανΐας υπέρ .ΐίοοτ;αρασχ(υγζ των πραγμάτων, χαΐ επειδή έλπΐς ύπάρχει πά σα νά γένη σχίψίξ χατά τάξιν περί τοΰ τρόπου της επιτεύξεως των εύχται'ων άκοπων, το οποίον 'η β«9ολίχη Μί^ολε(ο'τ·45 του ιΰχεται τόσον ίν- θε'ρμως, έςοχάσΐ·/) , οτι χαιρός '·ηδ·η ·ηλδε νά χοι- νωο-η -εις τας ψιλιχάς χαί συμμαχικά^ δυνάμεις δημοσία χα! παρρησία τα γενιχά χαΐ άσψ,αλη α ξιώματα, ζο».«π$γά&ιαΐ; Μλ τ'ηρ'0*'<1 προ ς εναρ- χόσμος, χα! ν οποία &έλει ίΐναι ·η γονιμωτάτη