ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ Βίδλ. ΙΗ'. ι5ι Κερ. -".[Ούτοι προς Πύρρον άφιχόμινοιχαί Κΐγ. Θ'. „Μα9ων <5 ε την ψ·ην προαιρεαα), διαλίχθίν τις, ο σα τη τοιαύτη χρίώ πρόσφορα Φαφάίε, χ«2 πάσαν αποθέμη»; αιδώ, με«- *!"> ω 5 ατέχμαρτον πραγμα τύχη, χαΐ ταχεία: γι των παρ' ·ημϊν υπαρχόντων αγαθών, ω$ ίμοϋ των πολέμων αϊ τροπαΐ , χαΐ των αυμΘησομέ- μέλλοντος εΐσεσθαι χαί μίγάλην σοι χάριν χαί μα νων ουδέν ανίρωποις προειδίναι ράδιου, ίκ' έ- Αί' ουκ ΐλάττω ( ν των ίμων γΐλων ) ι ) χ«« ξί* χΐίνφ την α'ρίσβι ε ποιούν , ίΐτ' άργύριον αντί νων εν τοις τιμι-ύτάτοις 2) ί'να: νόμιζε. 'Εμοί των αιχμάλωτων έ&ουλετο λα$εϊν, είτε έτερους δ* αντί τούτων, μγτ' άδιχον, μντ' αίσχράνπρα- αιχμαλώτους. ξ® ύπηρεττσεις μηδεμΐαν , άλλ' εζ ων αυτός Κί$>. Ζ'. ,,Πορρο; ρετα των <ρΛω« βου~ χρείττων ε ση χαί τιμιώτερος Ιν τη εαυτοί πατρί* λενσάμενος, αποκρίνεται τάδε αιι'τοΐς. ,,Σχε'τ- ί.'. Κο« πρώτον μεν επί τ ας διαλλαγάς > όση λίβντί πραγμα ποιείτε, ω άνδρες "Ρωμαίοι, <ρι~ δύναμις εν σοι, καρόρμησον την αχρι τοϋδί λί'αν (ϋ£ν αιί βουλόμενοι βιινοψαι προς ε^ϊ, τους δύσεριν χαϊ οΰδεν των μέτριων φρονούσαν β ου δέ ολοντας χβτά πόλεμον σξϊούντίς άπολαΘεϊν, λη'ν, Πάσχων, ως επί χαχω της πόλεως ιϊμω» ίνα τοις α υ τοις τούτοις οωμασιν εις τον χατ' άψ,γμαι , Τ αραντίνοις χαΐ τοις άλλοις 'ΐ:αλιώ- εμου πολεμον ίχητε χρ^σθαι. 'Αλλ' ε' τα χρά- ταις υποσχόμενος βοηθησειν, ους ούτε όσιον ούτ' τιςα βούλεσθε πράττεα/, χαί το χοινν συμφέρον αμςο- εύσχημον 'έςιμ οι, παρόντι μετά δυνάμεως,· χαΐ τίροις ημΐν σκοπείτε, σπΐισάμενοι τον πόλεμοι· τον τήν πρώτφ νενανηχότι μάγψ, εγχαταλιπεΐν. Και προς έρε χαΐ ταν$ εμους σαμμάχονς, άπολά&ετε τούς πάνυ πολλά χαΐ άναγχαΐα πράγματα χ ατά τούτον ίδιους προίκα παο ίμοϋ πολΐτας τε χαΐ συμμά» γενόμενα τον χαιρόν, επί την ίδια»με [άρχην χοιις άπαντας' άλλως δ' ουχ αν ύζομείνηιμι πολ- μετακαλεί. λους χαί σγα9ούςΰμχνπροέσβαι.". Ταύτα μέν, των Κεν. ί'. ,,Πΐςειςτε ύπέχομαι 3) πάσας, τριών πρεσβευτών παρόντων, ίλεζεν' ϊδΐα. 3ε τόν όπόσαι βε&αιοϋσιν ανθρώπων, ομολογίας, και μό- Φα&ριχιον απολαύων, ^ χο £ μετα των αλλω» πρεσβευτών , περί της Κί®. Η . ,,Έγω δί , γφα>, (ο φ α&ρίχιε, οΐχα^ε άναχομιί-ϊς είναι, εάν Ρωμαίοι ποινσαιν- πι· νΒανομαι σ· χράτι^ον εν ήγεμονιαις πολέμων το ο ιλίαν, "να Άαρρων προς του; εαυτού πολι'- ίιναι, χαΐ τώ βίω δίκαιον χαί σώψρονα, χαί το ς Τ05 λίγης. Έ,ί 5η τ ισι τό της βασιλίι'ας όνομα αλλας απάσας έχοντα άρετάς' χρημάτων ο ά- υποπτον εςιν , ώς άπατηλόν εν όμολογίαις, έζ πορον, χαί χαί εν τε μέρος τούτο ΐλασσούμε. ων έτεροι τίνες ΐν 'ορχοις χαί σπον&αΐς παρανο- νον υπό της τύχης, ωςε μηδέν άμεινον των πι- μΐΐν εδοξαν, "όμοια χαί περί εμοΰ τεχμαψομέ- νίςάτων βουλευτών «ν τοις χατά τον βίον δια- νοις' γενομένης ϋ της ειρήνης, ΐ9ι μετ' έμου, τιλίΐν. Τούτο δη το μέρος ΐχπληρωσαι προΐο- σύμ&υλύς τί άκάντων ίσόμενος έμοί και ι»πο- μούμενος, έτοιμος ειμί διδόναι σοι πλη9ος αρ γυρίου χαι χρυσΐου τοσούτον, όσον χτησάμενος, απαντας ΰπερ$αλεΐς πλούτω τοΰς μάλιςα δοκούν* ι) Ό 'Ρέίσχιοι ίνόμιβιν αναγχαϊον νά χροστι$Ζ>- τ«5 "Ρωμαίων ευπορεΐν, χαλόν νομίσνς άνάλωμα, σιν αχιται αι' λίξειι. «ι πρέπον ηγίμόνι, τούς άγαΒούς άνδρας, ά. ') Ον'τω μετέβαλε* ο«ΡεΤην* τί,* ίο,** ά,άγ- * > * ν» , , , νΐάΰΐν Ηβ τιμιϊύτάτον*. ■ α ^ τ ' 5 Τ πίν£βν Μ Ρ· 3) *'*<>>>« *Ρ°"ή »' φρ«η«*<» Πόρ- Ί/Ιτεϊν, χαΐ βασιλικού πλούτου τοΰτ' άνσθημα χαί ΤΟΙ ύκισχψονμαι. *&τασχευασμα λαμπρότατο*.