* μεν ΘΑ περιφέρεια χαΐ ή ΒΓ (σίλ. 17 3) αντί χαί τη ΕΓ* ί'τ< ί' άν διαμαρτάνοι αντί οιαμαρτά- ιΐι(αελ. 155), ή οΓνΟί'π $:όρ9ωσις εΊρίσχεται επι&ε- 6'αιωμένη παρά Νίχολαοο Καβασ/λα, συ77ρ«φ£'^5 του υπομνήματος ιΐς το )<' βι&λίον του Άλμαγέςου. 'Ο χύριος Χλμας εέΰνατο, ςογαζόμεθα, νά εζασχήση τήν χριτιχν,ν του πιρί περισσοτέρας άλλος πι,··όίους. 'ΐίου βαλλομεν ΰπ' οψα ουτοϋ μιρι- εικασίας ημών. Γ, σίλ ιι. Οϊ μεταγραφείς παρενεφαν ί'ς το χείμενον μιαν λέζιν άιθ' ετέρας, έχ του οποίοι γίαχαι τ έννοια α ιοπος. Ο λίγος υπάρχει πιρί ϋιαςοο'-ς των ώοων, χαθ' ας συμ6αάονσα> αι απ τοί -'χλείφε ς ϋ.α' παρατηρητας ίώίσχοίχίνους «£$ $ άφορους μίσηα& ηούς. Το χε'μενον ε χει οίτωξ" ,, αλλ ο πάντοτε τας παρα τοις άνατολιχωτίροις των τηρησόντων αναγεγραμμ&νας ώρας, υςιριζουσας τω» παρά τοις όντιχωτέροΐίη έννοια απαιτεί αιριοχτ ως προτεε.ζούσας αντί ύςίριζοϋσας, επε ι)·η ΰπα'ρχίι ά τοπον το νά είπη τις οχ ι αΐ Ίραι^ιά τοΰςευρισχομί- νους κατ ανατολάς τηΟητάς άργοίισιν ζΰςερίζουσι) 6)5 προς τούς χατά τα δυτιχώτιρα εύρισχομίνους τη- ρητας. Εν τή αχπή σίλ. αϊτί χα8' ολα μέρη λαμ βανομένης χτ. άναγνωθι ώςχαθ' όλα μ. λ., ίιότι οίίτΐΛ γράφει πάντοτε ζ Πτολεμαίος. Σελ. 12. Ζητείται περί διαφόρων υποθέσεων ό που δυνάμεθα να ύποίέβαμεν περί τοΰ αγήματος τής )Ύ5. ,, Τριγώνου 5ί, ^ τίτοα^ώνου, ν,το><3ς άλλου βήματος τω» πολυ^ωνω», πασιν άναπαλα> ομοίως χαΐ χατά το βί»το τοΐς ίπ< τν,ς αΰτης £ Λείος οΐχοΰαιν." Η'λφί ανάπαλιν όεν σημαίνει τίποτε ενταύθα" χατ' ' - * .· ' } <<,..» » αρ/ας μεν ανιγνων αι> πάλιν, υ οποία ίχφρασις α- πανταται άλλαχοα, πλην τα τρία χαλλίτερα χειυο· γραφα εχουαη α» παλί», *οϊ όντως ΐγραψειι άναμ. Φίσιλούξ ό Πτολψαίος. Α , 6 , σίλ. I 8. Αννατον γάρ οίτΜ ίόζιι' ανά· γνΐύ^ι χάλλιον, ίός άλλαγοα, δί ¥.ν τ·/· αΰτ·η σ£ Λί - ίί, «ι5α ο Πτολεμαίος αναφέρει περί τα;ν <τωαατα;» τωϋ ουνιςαμαχΛΐίχτηςοαγχράσιως$>αφόρωνεν τ·η γη Πίριίχομένων ςοιχείων, το χεΐμενον 'ίχιι μεν ,,νχν έί ί» αΐιτίχι σνγκοαματ',ύν" ομοας ανάγνιαθι εν αύτη, $ι: η ο ληος ένταάθα περί τ(όν σνςατιχ'χρ μέρων τ-ηςγης^ χαθώ ς άποοίί/,νύεται ίχ της αχολοβ%ας του χειμίνου «αϊ του υπομνήματος του Θεωνάς. Γ, », σίλ. ι53. 'Αντΐ ,,μετά ίε εν.αιιτον V χλ ϊ«ί," ανά^αω9ι } μετά ίι ί»Μΰ)ΐο'» »β τω χβ ίτ ιι. Τον αυτόν τρόπον άναγαχάυχομευ χατωτερίΑ ,,μετά δί Ινιιχιτον ένα τω λγ'. ίνιαυτω." Δ, 4, σ^λ. 240. Α'ντί ιίποχι/σθίύ $ΐ οτι μ» όεπίχΗχλος, άνάγνωΒι, ναοχιίαΒια 3ί -οκ χτ. Ε', 5, σίλ. 3αο. Αίταίέί ηοί^υσα ά *Ρό5ω τότί ΙαημιΟ'Χ'ίς ωρας εγ'" &'τριτον έγγιζα. Τα χΐι- ρόγραγα 'έχουαι ποιούν' ν> άληθης ο.νήνωιις ύ παρχε: , αύται <5' ίποίοην εν 'Ρί5« ΧΤ * Η (Οί'α ψράαις εΰρίαχίται σελ. 3θ4· Ο χνρ.Όί Αλμαζ άχολου&εΐ τν'ν έχΰοσιν της Βασίλεια;, όμως οίχώ- $ηΐεϊ 'έγουαι ρητώς έηοϊοην. Ζ2, σίλ. ΙΟ, τόμ. β'. "Οΐί γάρ "Ιππαρ χος εν τω περί της μεταπτώακύ} χτ. Γράψε, α ίϊ γαρ "Ιππαρχος χτ. Αέν 3έλομεν νά εχτώχύμαν πίριααότερον ταύ τας τα ς παρατηρησίις, αϊ οποϊαί πα.ρα£λ·/βει<ιαι με τας παρατηρήσεις ημων περί της ε χλογνς τΜνί:α- ψόρων αναγνώσεων, σποΒειχνόονα» αρχιχα εις πο.αΟ 'έτι χατά·ςααιν υπάρχει μετά. τίσοης χαΐ τηλιχο«τοκ5 άγωνοις τοϋ χυρ'οιι "Αλμα το χεΐμενον το» Πτολί- μαίον. Και τωόντι, 5 οι/ μία ταχεϊα ανάγνωσις , ε»9α περισσότερου ίνηΊχολήθημεν πιρί ν2νχα9' αυ τό πραγμάτων, παρΐξ κερί των λεζβ'ϋν, μας ενι· οχυαι νά χάμωμεν ολας ταύτας τάς παρατηρ-^σε ις, ευχολως ημπορεί νά συμπιρίνητις , οτι ο εμπειρος της Έλληνιχης χαί τηί χριτιχής Βίλα εϋρη πολλά ανάλμ,ατα, άνι'σως άναγνώση τον Πτολίααΐον μ$τ τ · » »»>» -Μ, ». £ίΐίςασ<ας χαΐ προσοχής απ αρχής £ω; τιλοας. Α ρα αδύνατον ώα» »ά μη γνωρίάν) τις , οτι τα χε'- μΦαον του Πτολί^αΛι» ελα$εν ολην τηνενίιχο· μένη » χα^άριαν. 'ΑλΧ αραγι εμίιναν σοάλματα κολλά οΰαιώίη ; Τούτο δεν πιςενομέν, ΐπΐιοη εάν εαενον τοιαύτα, ο/ι/ ήμπόροαν να διχνόγωσι την προσοχην ο&τε τοα χορίου Αλμα , οοτϊ τοιι χυρί'Μ Αελάμβρε, ανδρός, α-ις εσπούδασε με μελέτην ακοαν την σύνταξα/ το-ΐι Πτολεμαίοι, χαί (ζέάωκε πρό ολίγου τόσον περιεργε-ας άζίαν α'να- λααιν αυτής. , Έν τω ΐπομίνω αριθμ'ν Βίλομίν αναψίρει π£. ρί τη- Γαλλικής μεταφράσεως, χαά $ίλοχεν χ*μη μεριχάς παρατ-ψήσίις εις πε^οοης , τωα οπ&'ίΜνι ΐ'ννοια όϊν ϊνοηΟη, χα'ιώς φαίνεται. »Η·ΜηΜ··»»