,-,Τοΰιβ δη τό ιν,ς. παίοείας χαΐϊν 'γίλοτι- ψ,οΰμει<οι νά επαίιξήαωσι χαΐ Ιν [ )όόε ό,τϊ υψ?)λε- •τατος και ϊϋσίέίζοτος ν,μων Αύ&ίντγβ, ουπιρ ό Ζιαχαης ττ ερί τ β χολά ζήλος ενηχεϊ πανταχού διεγείρων κάντας εις 3ομ€ος' χαΐ ό πανιερώτα- το; χαί Βεοπρόβλητος Μητροπολίτης' οίτε 3ίο- ψλέςατοι 'Έ.πίαχοποι, χιί οί πανευγενέςατο'. "Αρ χοντιά · καί" βπηίδοντίς 2/β αιία^ίί'^ωβΟί'ον Λυ'- *ί!θν τήν ενθαδε σχολν,ϊ, χοι' νέας 'Δ9·/ίίΌ5 τ ν ν πατρώα, μετεχαλίοαντο πανταχόθεν, ους ν;!Ϊαο- χν;σίθί οοφωτοτ&ιις χαΒηγητας ,' μώ' ων χαί τον ελα- χίςο» ε'ριί , εις τ·/· ν τω» μαθηματίαν χαθέδραν, εμφρόνως χρίνοντίς , ότι προ πόντων 7) διάλίχ τος πρέπει να εχδιδασχεται ω; κρτ,Πίς * α ' β&αΐξ πβντος άλλον μαθήματος" χαι ούτω προπα- ρασχίυασθέντες οι φιλομαίέίς γμών νέοι να τροσ. ίρχωνται ('ς τ·ίν φ>λοσοφίαν, προεπιςαμενοι ττν διάλεχτον' ίπειδγ ούτω δϋναντα,ι.νά άναδειχθωααι ωφέλιμοι χιι ιΐς ίαιιτούς, χαί εις την πατρίδα, χο£ ΐίς όλον το έθνος. Καθότι εξ ενάντιος εις άν θρωπος πάντη αμύητος του όρθιας λίγε I χαί γρά~ φειν, και τ αυτόν ειπείν παντη άγλωσσος, αν αυ τός τυχο» ήθελε γίνη χα· παντ$πι<ςγμ<ύν , ποιον ω- ψίλααν προξενεί ; ούύψ'ρν βί&αισ, ςερούμι- 1»0}^τ&ΰ αναγκαιότατου μισού προς τι δ'ύασχα- λ'αν , χαι συγγραφών, χαι παράδοαιν ' ώςΐ ο χο;νωφελγ'ς άνθρωπος δέν πριπει να είναι μόνον πλουτισμένος από γνώσεις επις·/ψον.χάς , άλλ' ίν ταιιτω να είναι χαΐ ψιλολόγος, χαΐ φιλοίςωρ, εμπειρος τών αρχαίων και νεωτίρω» ι&ων, των ^ι- λοσόφωρ δόγματων, τών άςΐίων παροιμιών, τών χομ- φων αποφθεγμάτων" χαΐ£τιμάλλον ΐμπεφοςτης νγι- αινούσης ίχεινης ηθιχης χαί Γαλίτανς ' και προ πάντων της ε'χχλησιας :χης χαι χοσμιχης ίςορίας , ιαι τ/ς $εοπνευςου θεολογίας, τα οποία ο φι» λομα&ής νέος αμα τ·η απουδ-η. της προγονιχης ■/- μύν }<λα.'σθ7)5 τα ουνεχμανθάνιι βαθμγ$όν' χαΓ οίίπϊις απαρτιζόμενος, τι μίν ιζ ων ίιίάσχεται μαθηαάτων, τί δε ίί αΐχείας φιλοπονίας, προάγε ται αγαθ-η τί>χ·η εις τό μίγα τής-ίριλκαογίας ςά&ιον, χαί άνηρ ΐν^χαιρω χοαωψελίςατος αναδίνεται' ε'χ γαρ τώΐί οιυω παιίεαδίντων χαι οΐϊγχροτ-ζβίντίύ», υ μπορεί βί&αια ν; πατριςνα ίλπίζ·η τα χρηςότερα' Μα απεχίί χεται ε'χεΐνον τό» παλα< βΐώκα τον χρο· ΰοΰν, τον όμνούμίιον. „"0θίν, ω ψ.λτατοι ψατ^ταί^ οβ& ·ηΙ·ή ΰπ' ίμοί χαθ-^ψΥ) χαΐ Ι'Λασχόλω χωρείτε ιΐς ττν α- νακτυξιν των αΐιμνήςωρ ι'χείνων συγγραφέων (*) χαι ποη { των, πρεπιι ναι , πρέπει τώρα νά χατα- έαλετε περισσοτέραν έπιμίλειαν χαι σποΐιίνίν' να απομζξετε εντεύθεν τα χαλλη τοιι λόγου" να μι- μ·φγ{τε (ι>$ οίον τ? τό ίιψο; χαι μεγξθοςτ^ς εκείνων εχψράσιως' χαι , ίσαχις άπτεαθε γΟΛψίΟίις,^α άναπολητε τους Βεοπεαίους έχείνους 4ι£ρας ,\πώζ ταγα νθελαν εχιρασγ ι ταυτ/ιν ν εκίΛν $> την εννοιαν, Γ<2ς νβελαν εχθέα·/} ταυτν,ϊή ίχΐϊνφ .τ%ν ιδίαν χαΐ πάλιν, πανααμίνοι τοχ> γρεψειν, όμοίως νά ακι- πτεσθε χαθ' εαυτούς, οποίος άρα χριτης ν,δίλί γίνη περί τα ϊ&α'σας φιλοπονηματα ό &ουχυ£ι$γ,ς τυχόν •/ι Όμ'/ψος' χαι ίυτως έχ ταύτης της παραθέσεως χαι άναψορας μυωπιζόμενοι νά ΐπιψύεαθι φιλοτί μως ίίς τνν ίχεάων &>'$ εΐρηται μίμηαιν. Πρό πόν των ΰϊ νά οοζάζετε σχοπον χαί τέλος πάσης μαΒΫ { · σιως χαΐ έπιςΫμης την δεοί.'όοχτοί) ημ'ύν $ργ- σχίίον, χαί τα. χρΥ&ά χαι ίν'ρίτα ηθη., ίπιχα- λοαμειο! χοθ' έχα'ςην ν/'ν εξ ΰφονς βοή&ίιαν" ότι παν δώρημα τξλβίον εχεΐθεν χατερχιται χαί διανέ μεται τοις πιςοίς, Και ούτοι ποιουντες, δίν άμψι- ξάλλω, .ότι χ'Η εαυτούς μετ' ου πολϋ θέλετε χα— ταςησα άξιους της χοβιης υπολΐψιως' /.α: τους παναεξάςους ημών εύιργέτας, άνθ' ών εύαπάνη- σαν χαί δαπανωσι φιλοτίμως, θέλετε τους. χάμΛ) νι ϊυαΘζύνωνται ως νέοι Μα.ιχηναι των λόγων χαί της σοφίας, χαί νά διηχη πανταχού το πανιυχλείς αΰτων όνομα , ώςί νά Ιπεόχεται ϊχαςος, Αϊγάρ, αναργε φ>'αις, τριις άφθιτε, δωτορ ίάων, Τ οίος πασα) Άυμός ϊνί ςή9εσσι γένοιτο! " Κ ω ν,ς αιι-τΐν ος Ψω/χβχ.^. (*) Λαβίΐϊ, Λ·ημαβ5τ><ιμ , ^α&χίνν, θαχνίίΝτ, Ή- ροίότν, Μτ, *αί Όμηρο, Ει3/>ι*ί4»« ^οφοχΧένϊ,'Λρ*· ί-οψάναι, θιαχρίτ» , 'Λν3ο\ογίαι ίχιγραμμάτΜν, *. τ,!Κ