— ( »5' ) — μ,' εναηνα των αριςέων ' Αχαιών, ίςτις 3ελήσΐΛ' αυτοί ό μως φοβούνται. α'/ίίΛϊ μίν ανιχναιτϊχι ^ $ιϊααν ί' ύι τοίί'χ5α/' ιί έπίπληξις ομ«ς του Νέςορος ευ'$ύς κινεΐ την φιλοτιμίχν όλων, και οΧοι ζνιτοΰν νά μονομαχήσουν με τον "Εκτορχ. Εις την δευτεραν μοιχην νικωνται ο! 'Ελληνες' ο "Αγα μέμνων πεφοβισμένος απορεί τι νά κάμη, κ,α 1 προβάλλει την φυγν^ν" ο Λιομήοης , ίο? ε'ίέομεν , άν^ίςαται' αποδέχε ται κα 2 ο Χεςωρ αυτοΰ την γνώμην, αλλ' εν ταύτα I προβάλ λει και αλλην, την σωτηριωέεςέραν, νά ςίίλουν ττί-ρΐ ίιαλ- λαγης πρέσβεις προς 'Αχιλλε'α' αφ' οΰ ν, γνώμη ηρεσεν εις ολουξ > αιΐτός ίκλ/γίΐ χαί τους πρέσβεις· ιί $' αγί τβς α» £>"»» ί'ιτιοψομαι, οι δί ΐΓί3»ο?ΛΜΐ * Φοίνιξ μβ» ΊτριοτιςΊ* ^?ιί φ/λος ή/χτα-βΌι ♦ αυτοί] ΐνιιτ' Αίας τι μβγας ^ ίΤος 'ΟίνσβΊυς μετά την εκλογην παραγγέλλει νά γίνουν σιίβνίαι χκ) προσευχαί. «Ρί'ρτ» 5» χ»ββ·ιιι υ}«ρ , ιΰφαιίί^^αί ΤΕ *ϊ'λ»9?ί , οφρ® ^ιϊ Λ '<! ο » ι ' ϊκ άςισαίμ,ιΖχ, αΐ *' «'λίΐ)β·ΐ(. «'ψ' οΰ έγιναν ό λα αυτά. έζαποςέλλει τους πρέσβεις πολ λά παράγγελλαν αυτούς και παραα,ιυων· τοίαι ί> ττο^,' βΊτί'τι^» γι^νιος Ιππο τα Νίζαΐ} δινΙί/&.α» ι ζ ε&αςαν. Εις τι}ν τρίτην μάχην νικωνται πάλιν ο'ι "Ελληνες, κα\ ίξ αυτών ττοΧλοϊ και αριςείς πληγώνονται, εν οΐς και ο Μαχάων' τούτον εν ώ εζέφερεν ό Νε'ςωρ εις τάς ναυς, ςέλλεται ο Πάτροκλος παρά. του 'Αχιλλέας νά £/3ΜΤκι'σΐ3, τις ίϊναχ' το'τί ο Ν ι ζω ρ με Την ιδίαν εϋγλωττίαν κινεί Την συμπάΒειαν του "Πατρόκλου , και τον πϊί3ει νά παρα· καλεσ% τον Α\ιλλέα κ«ν αυτόν νά ςείλη προς βοή.Βειαν τίαν κινδυνευόντων 'Ελλήνων' οΠάτροκλος όμως φονεύεται" άλλ' ο φόνος τούτου εςα3η των -"Ελλήνων ή σατ^ι'» * ταύτας λοιπον αίτιος ημτορεΐ δικαίως ο Νϊ'ςω^ νά κο/αι- 4 φροννισις αυτοί» και ι? ίϋγλίοττ/α. Τοιούτος είναι εις τάς συνελεύσεις και Τ^ συμβούλια," ας ΐλ3ωμεν κ,αί εις τάς μάχας.