ρογραφων: κόρα ι ς, αντί; κόρας, διά νά (Τυνταχίώσιν αϊ Χέζεις ούτως: διάφερε σκοπιάν κόρα ι ς ομμάτων- Δια τ«ς ομοφωνίας τον Τουρινικοϋ χειρογρ. δικαιόνεται ωσ αύτως και μία «λλκ| εικασία τοϋ Σ,ε'ίδΧερου (δείιΙΙοιΛ έν > _ ' , ·' » " » , ./ > ~ ^ Οίες% ς ·»χ« 1542·: ε-π ε σ ε 7Γ ε σ ε , ανπ; επαισ εττοιι<τεν· Το κείμενον Χοιπόν της παρούσης εκδόσεως διαφέρει αττο του νεως) κριτικως οιορίωίεντος κείμενου μεγάΧως , κα! α! διαφωνίαι των νεωτέρων εκδόσεων σημειουνται ύποκά Τϊ τον κειμένου , τους Χογους ομως κα) τάς αίτιας των μετά- ■ξοΧων 3εΧομεν ίδιΐποτε εις τ ας σημειώσεις- Οπου εκ των εικασιών ή άνάγνωσις δεν εδιωρίω'νετο, άφησεν ο 'Εικϊ. ιν τω κειμένω καΧΧίτερα τήν συνήίη άναγνωσιν, αν και ε- σφαΧμενην, δια νά· μη δυσκοΧεύσχ τήν εΰρεσιν της ορί/,ζ γραφής δεχόμενος αλλι^κ. Κατα δε τήν ςίξ' ν ημπορούν νχ γενωσι και περισσότεραι μετα£οΧαί. Κα I κατά τάς λυρικά; ωδάς και αντιςροφας των τραγωδιών τούτων έ£ά$ισεν ό Εχ.ί· τον μέσον δρομον μεταξύ της παΧαιάς διόλου μη όρίης διαι' ρέσεως και των νεωτέρων πάντη βίαιων -αΧΧαγων. Δέν ετοΧ μησε χάρις της των χειρογράφων ομοφωνίας και χωρίς άλ λων μεγάΧων αιτίων νά μετα€άΧια όΧα τα Χυρικά εις ςρο- φάς κα! αντιςροφάς. Δέν είναι δυνατόν νά πρασδιορισίγ,, ας και ο 'ίδιος 'Ρ.κδ. το παρατηρεί, πόσον ιπροχώρησαν οί πα- Χαιότεροι κα) ύςερότεροι γραμματικό ΐ εις τάς άΧΧαγάς τυ ,; διαιρέσεως των μεΧων του Ευριπίδου, τι αφησαν αμετα€Χη· τον και τ) έδιαίρεσαν αΧΧέως κατά 'ίδια αΰτων αξιώματα- Πίρ! δέ της διαιρέσεως των Χέξεων εις τά Χυρικά ποιημ*· τα ώμοΧόγησε και ο κύριος προφ. Βοίκιος (ΒόοΙΛ), οτι ήτον εν χρήσει εις τάς τραγωδίας, αλλ όχι και παρά ΤιΖ Π ινδά· ρω, ο δέ κύριος Μ. υπερασπίζεται τοντο και εις αυτόν τον ποι*,τήν (Σ>λ. XIV.). Είζ την διαίρεσιν των πρόσωπων του Χο ρου τότε εκαμε μετα€οΧήν, οτε ή ανάγκη κα) ή έννοια άπ^τει- Και περί τούτου τοϋ νεως) ακρι€εςερον εξετασίιν- τος αντικειμένου γίνονται (Χ,εΧ- XIV.) παρατηρήσεις μετα Χίγου. — Η* σύντομος αύτη έκίεσις ε'μπορεΤ νά απόδειξη μ· 1 ποίχν φρονησιν κα) προσοχην , και κατά ποία. βέ€αια και αΧηίινά κριτικά αξιώματα εκαμε Την «κδοσιν αυτήν ο κύ ριος Ματίίας. Είς τά κατά μέρος τότε 3ίΧιι μας συγχν ρ>ή$ή να εΐσχωρήσωμεν , όταν φα νωσι καΐ αϊ σημειωσαζ-