Μ Τ" Θ Ο I. 'Ο τόπος των %ωλων. ( μ £ τ ά φ ρ α σ ι ς. ) Α'ίδεΤα,ι λόγος τταλαιος, ττως ιίτον κ.ατοίκ.ι'0., χωλων αΆρωπων και τρ αυλών μεγάλη επαρχία. Δεν ΐΰρκτκΐζ «κίΤιτινα, ί ζ τ<ς, οίαν β^δίζ*, να μη χωλαίνω, και λαλώ» «4 ι^Ί ^ρχτρααΧίζ^. Έ.ύγενικά. 'νομίζοντο αμφότερα τα ηΓα0Μ , κΐ αν 'ίλειπαν αττο τίνα , ϊτίρεΚε να Τα. μ,αΊ^. Βέ-ος εμ€αίνων τ'ις εκεί, μενει εις απορίαν , ■ ζλου Του γένους 5εωρων την γενικών μωρίαν. 'ϋίω , ειπεν, ολοι αυτοί πρεπει νά. με θαυμάζουν, ϊσοπνοα βαύίζοντα , μάλλον να με δοξάζουν. Περιιί&τεΰντα το λοιπόν αιίτοι α,υτόν ορωσιν , και ώς χωλός τοις φαίνεται, αρχισαν ν άπορόοσιγ. Ο ε'ίς Τω ά'λλω 'έλεγε , Βλεπεΐε πως χωλαίνει ό ξένος ούτος ο χωλός , χ-αι 'ί<τια δεν βαίνει Καίως, βαδίζομεν ιήμεΐς; 'Ο ξίνος μ %πορίαν ακούει και δεν δεχεται τετοιαν κατηγορία.ν, Και Χεγει, ΐεις χωλαίνετε κα! ςρα€οπερπατ,$Ί>Τε, λαλοΰντες δε τρα,υλίζετε , και δεν Το εννοείτε, Έσεΐζ πρεπει ν άλλαξετε το περιπατημα. <τας, 'ίσιον να το καμητε , όρύον το λαΧημασας. Αλλ' όταν νικούσαν αΰτοι ταυτην Την όμιλίαν , Την ουσαν χωρίς τραυλισμα και μι ελευ^ερίαν , Προσηι'ξησαν τον γεΧωτα ' όλοι αυτόν εμπαίζουν , όλοι τόνάεατρίζουσιν, οΧοι τον τ(ερπιαίζουν. 'Ε π ι μ υ 0 / ο ν . "Αν μικρό!'ιεν ούν μζωσν, το ελάττωμα Τίνος , φύσις γίνεται ηεζις, είπ ο μυ(ίος ικανως'. Αν ο ίρρονιμος τολμν\σ% λέγων τον μωρόν , μωρον, '" βε€αια 3ελει ακούσει μέγαν υ€ρεων σωρόν. Μονον επειδή εκείνος με φρονήματα καλά , εκ του, όιαμιτρου είναι"αντικείμενος πολλο- 'Ο εκ των προποδων του- Κέντρα 'Απ ο π ε τ ι αν ό ς.' Λ*" *