— ( ι6 ) α ζ: ω; ένεκιςεΰίνι, Καρακαλαΰμεν νά φροντίσω κα) #ί/>» Τοο φωτισμοί τ/,ς νεολαίας των Αθηνών, κοκ «ϊτις ετεροςνροσ' έλίοι των ομογενών τω κατ α φιλοσοφίαν φλίγο'μ,ίνος ί- ρωτι. Μα νύάνομεν , ότι 6 σοφός Βίνιαμΐν αναταζάμενος τη Σχολή τλκ Κυίωνι&ν εμφιλοχωρεί ϊι$ οίκίαν του κυρίου Δί-σίλλα ίφ' νί<Γοχια? εκείσε φιλοσοφώ, ' η εζοχότης της λοι- ΐτόν ας μήν χ.ατοκνιιϊτ% να έζιδιασχ τον 3εστιέσιον άι,δρα, λέγουσα ιίρός αυτόν ίσα -κ19ανά , οσα σνντείνοντα εις τό νΊ κροτιμήση κόλιν όλην οικίας μιας, και α'ντί του ενός, η καϊ των δύω τυχόν, τεντών ττο\\ων, καί μάλλον χρείαν εχόν των ώφέλειαν , κα) όσα αν Κρός τούτοις ετερα ύΐίαγοιεύτη το -κνεϋμα της σης συνέσεως. Η καί ημας νεοσΰςατος φι λόμουσος 'Εταιρεία , ής ε·6ε4αιώ&ημιν κόσον έ£ εμφύτου κα- λοκα '.γαύίας ύνερμαχεΊ, μη δυναμένη κατά το ιταρόν να άν- ταμπ'ψ# *«τ αζίαν τους ατίμητους ίδρωτας του φιλο-τόφου ά.νδρός< υπόσχεται όμως εις άντέκτισιν των εκείνου τόιων τεσσάρας χιλιάδας αργυρίων, αριίμός , οχι ευκαταφρόνητος π'ς ανδρα φίλα ργνρον μεν ουδαμώς, φι\ογενη δε κα) φιλάν- 6ρωνον φημιζομενον, κα) κρός τους κολνους των -πενήτων τά ιτλϊΤςα των τ(οριζομένων άκοκενοΰμενον "θτι ό κύριος Βενιαμίν κατεκείσΒη να ΰ*άγ% είς'Α3ήν<ίξ γίνεται δηλον καί ϊ £ ιδιογράφου Τίνος γράμματος αότου νρός τον ητανοσιώτατον Αρχιμανδρίτην κΰριον "Αν3ιμον Ταίην. ,, Εκ των Αθηνών, λέγει ο κύριος Βενιαμίν, μ /ζήτη σαν διδασκαλον· 'Η όρασις μου καί αΧΧα κεριςατικά μ ι μ- •κοδιζον. Είπον*ομω( ότι δύναμαι να νροςε3ω κ έγω, αν λάβωσι καί άλλους ιττιςημοίιχ.ους διδασκάλους. Καί επειδή τις αΰτων εδώ δεν ευρίσκεται, ιϊναι ανάγκη νά γένια αυ τού (εν Βιέννη) ζήτησις 'Εγαΐ όμως ι χω χρείαν κβί δευτέρου, ωςε γραψατέμοι αν εί{ τήν Τερμανίαν, η εις άλ λα. της Εΰράιτης μέρη, ειναίτις Ικανός δια τά έκάγγελμχ της διδασκαλίας- "ΐ.χω καί βιβλίων νεωτέρκν χριίάν. Ταϋτα δέ είναι Φο· σικης πραγματείας, Χημικης κα) Μαθηματικής, όσα δηλα ίκ, άνιφιίνησαν α'τό 1805 ί ιϋο6 μέχρι της σήμερον "