τίν δούκα. Κικιντίχς ι. Δίχ. και ί'φ- Βασε τΐ/Ι 5· τοί αυτοί/ μηνος"·οι δέ πρίγγιψ Μ ε'ττερ ν ιχ απεκρί,Βη τ% «ο. Σημειωτέον καλώς ταύτας τάς ιημέρας, ο^ι κα3ως 3ελετε συνιδ% 'ιταρευΒυς, είναι οπωσοΰν αξιοσημείωτοι· ,,Ο'ταν άναγινώσκ^τις την άπάντη- σιν Τοί πρίγγιπος Μ έ τ τ ε ρνι χ προς την ΐπιςολην^ του δουκος Μικεντίας , τρίβει χρν ιςα'ς ελπίδας πιρι ειρήνης' κ.α1 μονον ΐίς τα τέλος τηςεπιςοληςσημειοί I πρίγ- γιψ Μεττί^νιχ, οη ΊΤ(3ΐν η γέν^'αρ χή τΓίβΐ διαπραγματεύσεις τίί ειρήνης, πρ'είτει νά ϊτυμβουΧευΒη με Τους σο//.· μαχους ■ ούτοι δε ο'ι^ σύμμαχος δεν ημ- Κ^ουσιν άλλοι να ΐ;»·αι, παρεξ ,οί. Α"%*' «^λοι· Α 'λλίιμην ο Αγγλικός πρεσβυς ή- τον παρών ιίς Την β"υνδιάλεξιν, της ό ποιας αυτόπτης ήτον αυτός 6 κύριος Αί- ψνάν^μ ό\άν οτι λέγοντες ταύτα, δεν 3ι'Χομιν νά κινήσαιμεν ύπο^ίανΤινά, άλ· λα διηγοΰμε3α απλώς. ,,&σημειωσαμεν ανωτέρω^ επιμελώς νάς ημέρας της τελευταίας αλληλογρα- φί»; μεταξύ της Γαλλική *αί Αϋςρια- κης αυΧίς" εΊπαμεν , οτι η επιςολη 7ου δουκός Βικεντίας επρεπε να φ3άσια τ# 5. Δ ϊχ .·, και ο/χως μας είπαν , οτ< την ΐ'λαβον τ# ιο· ^Δεχ,εμΑ'ρ. 'ρ,ν τω μεταξύ, έφημερίςτις, η οποία κατά τά παρόν εί ναι ύπο τήν^ είσροην των συμμαχικών δυνάμεων, εδημοσίευσεν εις όλην την Έυρώπην προκνρυγμάτι (μανκρεςον}, δί αδείας·, ώς 'άδεται, τούτων των δυνάμε ων, εις τα ονοίον άν^πρέπει να δωσω- μεν πίψν ν η3ελεν είναι λύπης άξιον , διότι δεν είναι συνΒεμένον , ως συνετί ζεται ίί£ τάς διπλωματιχ,άς πράξεις των Μοναρχών ' αυτοί δέν αποτείνουσι πλέον τά παράπονατων και ςέλΧουσι τά μα- νιφές&των -προς Μονάρχην ομοιον αυ τών, άλλα προς νους λαούς. Τίνος £νί- κεν καταψεύγουσιν εις ταύτην τη» νεαν μέΒοδον ; βεβαία δια καμμίαν άλλην αϊ- τίαν, είμη διαν' απασπάσωσι το' πράγ μα των ι£νων αϊ! ο το χων Μοναρχών των, αν και τό συμφέρον τ ης πολιτείας ετυγχωνευσεναυτα, 'ίν ούτως εΐττωμεν, παντού. Τούτο το παράδειγμα δύναταί ν* μη καταντήσίΑ όλίάριον·, επρεπε νά δο3ζ κατά ταύτην μίλιςα. τήν ςιγμ^ν, χαά' ην αί δι*$ΐ(?π·ς των χν3ρώ*ί}ν , ορ ( σα' είς παροζυσμόν ο'ιά τάς δια^ρου * ασ3ινίας της φιλαυτία; , ΰπότάσσονι α.· με τοα^ν δυσαρεςητιν ύποκατω της δυ νάμεως , ή οποία, περιορίζουσα την αυ'ί 3άδειάν των^, τ«{, υπερασπίζεται; Κα^ προς τίνα. αποβλέπει οϋτοί β εμμεσο περιυβρισμός-, . προς ε να μεγχν ανδρα^ οςις ν,τον αζιος Της ευγνωμοσύνης όλω ν των μοναρχών, επειδή ανΐιςησας πάλι » Τον Βρονον Της Γαλλίας, έχ,α,τάχωσε τ>° βάρα3ρον, είς το όποιον εκινδυνευον ο· λοι να' πίσωσι. ,, Δίΐν ημπορεί ης όμως ν άρν»3%, οτι Τ οϋτο τό πααάδοξονμ,ανιφιςον εΐνχι &νν~ 3εμενον οπωσουν είς ύφος όχι ύπερ ν'φα" νον, σημεΐον, οτι οί σύμμαχοι επρόκο' •ψαν διδαχ3ιντες έκ πείρας, ΐ'σως ε\3ν~ ^η3ησαν, οτι το μανιφεςον του έοοκοϊ του Βραουνσβαίγ παρώργισε την φιλαυ' τίαν ενος μεγάλου έ'3νοιΐξ' κα> τψόιτι ϊνομισαν περιυβρισμένην την (3νικ,ν,ν χν- των τιμήν καΐ εκείνοι, οσοι ίϊν ε δόξα ζαν ω ζ ο ητολυς ομιλος, όταν ανέγνω σαν εκείνο το περιϋβριςικον μαν ιφ/ςον. Δια τούτο γραφουσι με άλλο νφος' ή Ευρώπη, βαρυνΒέχσα ηδη, ε χει χ^ίΐβ-υ περισσότερων ησυχίας, παρά ψυχικών πα. 3£ν» ,, Α λλ* εάν -επικρατεί τόση επιεική ι α. είς τάς ΐχ3ρικάςαυΧάς, τίνος ενεκεν, εν ω φωνα'ζουσιν αδιακόπως περί ειρήνης, επα,πειλοΰσιν ακατα,παΰςως ενα σΰν ορον, το όποιον ύπεσχί3ησαν νά εύλαβόΐ^ται, εάν μόνον ίιν είναι πέραν Τοΰ ,ν'ήνου · Ε'ον οι εχ3ροϊ είναι τοσον επιεικείς, δια» τ! παρέβησαν την <τυν3ήκην περί της πα ραδόσεως τ^? Δίβσ·ιϊί)ς, μη δίδοντες α- κρό&σιν είς το£„ευγενη παράπονα τού ςρατηη^ου, όςις ήτον φρούραρχος Τουτόϋ τοϋ καςρου-, διατΊ δεν η3έλν,σαν -νά α,Χ- \&χ3ιΖσιν βί αιχμάλωτοι κατά τη» πο- λξμικήν &υνή3ειαν·, διατι τιλος πάντων ουτοι οϊ υπερασπις-αι των δικαιωμάτων των ε3νων δεν ευλαβη3ησαν τά δικαιώ ματα των 'Ελβετικών τοπαρχιών ; διατϊ αΰτη η φρόνιμη κ«ΐ έλευ3ίρα· διοίκησις, η οποία ε'κηρυξεν εαυτήν εν οφίι της Ευ ρώπης οϋδετέραν, βλεπιι κατ α ταυϊη» την ςιγμην κατα€ασανι?όμε·-α από ο* λα τά δεινά τοϋ πολέμου.τά βουνά ^ τάς