( 445 } — οη ν· ' Αττική διάΧε*Τος κατ' αρχάς ως *Ελλν)ν<Λν) ωαομασίη 'ΐί»»· νίΛΗ > *αΐ μετέπειτα αφ' οΰ έσχηματίσβη η νεα. Ιωνική είς τα παραλία, τι',ςμικρας 'Ασίας, μονον προς διακρισιν α<πο αυτι/,ν ε\α.£ε τ& β' ονομα τ%ς 'Αττικής, μ ο\α ταύτα παραδέχεται, οπ 4 'Αττιχ./] και Δίούΐ/ίνι ^τον χι ■ΒνβοΤογίνίΐς των Ελλήνων διάλεκτοι. 'Ε^ιί ίΐναι ο ενιΤν\δειότερος τεττα* να σημειισωμευ τάς Κερ) γλώσσης διαιρέσεις τον Κοδρικα, δια ν λ ίυκολυνωμ.εν .τον αναγνωςν\ν είς καταΧ^Χιν τν { ς τίοιλ/,ψΐ'ος αντν.ς κ α)οΧοο τον βιβλίου. Ο Κοά'ρικας ονομάζει κίΰε έ'^νους την γλώσσα» •ε^νικήν " αυτήν εττειτα τ ν,ν διαιρεί εις κοινών και τοκικιήν' Την ύιαιρί'ΐ εις ευγενικών και χυδαίκν,ν' είς 6·/,μοτικνιν · εις νκουδαιοΧογικήν και νϋιι^Τικνιν ' άιι αυτας μον/ι ν, χυ£αίχ.ν$ και τοττικν) άντίκειντα« φανερως εις Το κοινν,' τάς ά,ΧΧας ·$ε&ι- ^ιιΐ ώς ισοδυνάμους" και δια το£το το αυ'το είς διαφορα μέρη Ονομάζει -κοινην 'ΕλλιιΐΜκιίν, κοινήν ε'Άνιχήν, στηνδαιοΧογι- ■κν^ , ευγενικών-, νοιηΤικήν και Βίήμοτικν,ν' μ! οΧον τούτο ενίοτε μεταχειρίζεται και το δημοτική κατ αντίθεσιν είς το -ευγενική , ίτνουδαιοΧογική κ. τ. λ· 'Εξ αυτών νοσιή συγχυ- νις ητροκύντει , καδίΐς άφ' εαυτοΰ Το βΧεΖει , και είναι τίεριΤ- τον νά το Ιτημειίσωμεν ιδιαιτέρως· Του μέρουςτούτου ν) κυρία ιδέα είναι η διαίρεσις εκαςης -ψΧωσσίής είς ευγενικών και χυό'α'ί'κ.ιι'ν * Τι^ν ευγενικών ονομά ζει και ποιητικών" δια τι ομως ·\ κοιηΐική μετεμορφωβη είς δημοτικήν είς τα. ακολούθα κεφάλαια, αυτός μόνος ημνορεϊ νά το καταΧά-ξη. "Ας εΧϋωμϊν είς τήν Χεξιν ευγενική. Είναι 'νραγμα. γιωςόν, οΤι ό χωριάτης, ο απαίδευτος } ανάγωγος ΌμιΧε'ι -διαφορετικά άτ:ό τον ■νοΧίτνμ , τον ΚΐΚαιδιυμενον, Ψον κα\ο;ς αναγραμμένου" και αυτοί τταΧιν καμνοσον διαφορετικά. βάφουν άτι· 1 ο,τι όμιΧουν ' Την διαφοράν ομως αυ'τήν και Τον τρόπον του όμιΧε'ΐν και γραφειν των Κ εν αιδ ευ μεν ων κανεϊζ ϊ«ζ τώρα δεν έφαντιίσύνι νά ονομάσω ευγενικών, μαΧιςα ως αΐΊ/,κουσαν είς μόνους τους ευγενείς' αυτν, ν, δοζα ανεκειτα *ϊς μόνον τον ευγενέςα-Λν Κοόρικαν · ο δε άΧΧος κόσμος τ·/,ν ονομάζει γΧωσσαν γραφικών, των ιτεκαιδευμενων , των Χο- ψίων. 8ο1ΐΓίϊιβρΓ3εΗβ οΐ Τερμ&νοϊ , Ιβη^αβ βοπΐ^ ο! Γάλλοι *· Τ. λ.· αί δε ναΧα,ιοϊ φράσιν η Χεζιν άνύηράν , κομψών, γλαφνραν, ττοΧιτικην κ. Τ. 'Αλ^^ινα ν,μιτορουμιν νά είττϊυ.'ν ,