— ( 197 ) — &/'« κατά Τι ομοιχ, καΐ αποδεχόμενα ακολούθως Τον λέοντα. εικόνα, της μεγαλοψυχίας Ομοίως δια νά αίσΰητοποιήσι/ι ?·/[ν εννοιαν του άγρυπνου ο τίετεινος , αν πρώτον δεν παραςή- σωμ,εν ίί{ Τ'ν νουν μ.ας αυτΦν τον 'ίδ'ον, και ιδιαιτέρως Την ίοιότητα Του νά ττρομηνΰη την αρχήν της ημέρας, δεν ημηιορν,μεν νι ιμεταφερωμεν είςαυτόν την εννοιαν τοΰ άγρυπνου , Ίΐ.νάτην νοήσω μεν εις αυτόν και με αυτόν ε νωμενην ' μία γυναίκα με τήν ζυγαριάν δια νά εγείρε εις ημάς την εννοιαν Της δικαιοσύνης, τ ρίπε ι νά συγκρίνωμεν το ζυγιαζειν και ψηφίζειν το δίκαιον &ς δυω κράζεις και εννοίας παντ>\ διάφορους , και ετίειτα τήν ιίς αύτάς όμοιοτητα νά τήν άεωρησωμεν ενωμενην εις μίαν ■ αΐσΐΐνΐτήν παράςασιν ' ο χείμαρρος δεν ημπορεί! είς μίαν άλ- λ/,γο^ίαν νά σημανη το παύος , αν δεν νοησωμεν πρώτον αυ- ϊ ' λ με τάς Ιδιότητας και ενεργείαςτου , με Την σφοδρότητα, τψ φα,ρτικήν βίαν του κτλ ' , και ι ίαρα€αλλονΤες επειτα με αυτά τήν δύναμίν και Τον εμφανισμόν του παΰους, τά ευ- (■χμιν όμοια. . , 'ΟΤι η 4^λ'Κ εύαρεςεΐτχι εις αυτήν Την ςιγμαίαν πραξιν !* α ζ το \έγει και συναίσίιησις , και ιΐε'ΐρα.' "κατά τά ανώτεροι λοιττοιι παραδείγματα , Το νά παρατηροΰμεν , πως εις εν αί- ν^'ήτον άντικείμενον συνέχονται δυω διαφορετικά! εννοιαι, '^ρξίνεΐ μεγά\ην ήδονήν εις την · και καίως Τα εξω τερικά αντικείμενα την κινούν εις τούτο ακουσίως, οΰτοι προς- ΐώιΐ και μόνη Της δια Της φαντασίας νά ζητη Την άφορμήν { '? αυτήν την ηδονήν; και ποτε τά αίσ6ητω£ χωρισμένα να. τά ενονη εις μίαν νοητήν παράςασιν, πότε Τα είς εν αί- ^ν,τον αντικείμενων ενωμένϋ.; είς τον νουν νά τά χωρίζη. Το κ ζ£ΐον πνεύμα είς τί συνίςαται ; ί'χι είς τό ενονειν δύω δια· ΦΡΒζ; και το γελοΐον τί άλλο είναι, ε!μη η σΰμπτωσις 6 'Ί ^ αν ?ι(ίέτων αντιλήψεων έίς εν άντικείμενον ; ήμπορουμεν ταχα. να άρνη(\ουμευ , οΤ; και αο'τά τά διά των λίξεων επι- '^Χκμινα παιγνίδια, ενω ευφραίνουν την ακο ην, προξενούν ί^ταυτά; και ευάρεςον διάχυσιν; πλην και άν καταφρονήσω· 'Μ* ο\α τα κυρίως παιγνίδια, των λέξεων, πάλιν μία 'ίκ- |'' ασ :? ι "Ι οποία ένόνει κατά σκοκόντήν δύναμιν δόω εννοιών ^άφορων , και μας κτυπά τρόπον τινά δύω φοραΊς με μίαν λ ν" - " ' γίνεται, οτι είναι καλώς εκλεγμένη. οταν μία ϊ'ί > η εκφρασις «/ ς οποιανδήποτε συνεχειαν μας άρ'εσ^ Δρ· 6. ϊί