— ( 279 ) — ψω νοΧυ αυ'του· Μια ΐττιςιΧλεται Ψρός τον Μαρκον Ανρη· Χ/ον , 8ύο ττρος την μητέρα του Αομιτίχν ΚαΧου/ΧΧαν. Η 'Εκ- τιΐ ίΤ ^αι τοϋ ίςορικού 'Ακηανοϋ τοϋ 'Αλίξανήΐίως , καΐ ►) τεΧιυταίχ είναι >ί ατταντνι·7ΐς του Φ^ντωνος. Ο* κύριος Μαϊΐ{ > ί«α να συμκληρώτη τα συγγράμματα του Φρόντω^ος, ΐτύναι-τεν , κατόπιν των οτα αυτο\· ανακαλο ύν, οσα ήσαν γνωςα' του συγγραφέως τουτου.α. Τα ττχρά του Αυλού ΓεΧΧ/ου κα'ι «αρά των Γραμματικών διατηρηίινταΧεί· ■φχί/α. β'· Την σνΧλογην θ ο (ΙίίίοΓβηΐϊβ ν ο ι-3 1> ιι 1 ο- Γϋηι,ιίτίζ «'ΐχεν η§η φανϋ εις τάς συλλογας του Γηοεφρουα (ΟοιΙβΓί'οχ) κα\ τοϋ Π'ΐυπτχίου (ΡιιΙδοΗϊα»). 'γ· Ρ· ν ί'^ος ττίνακος (Ιικίοχ"), ΐττιγραφομένου ·. Εχβηιρία οΙικιιΙϊοηιίΓη <|ϋ3(1π§3 , ας τις ινομίζετο του Αρουσιανυ Μεστού , ρ^τορος του ε. αιώνος, εΤναι όμως ταυ Κορνηλίου Φρο'ντωνος κατα τ* χειριγοαφον , ιτροτερον μεν αιν,κον είς τον Β»κεντιον Π«νΕλ· \ν,ν , νυν ίε εις την ' Αμβροτιανην /3ι£Χιοί»ίκιιν· ο' κύριος Μαίος υπερασπίζεται κατα πολλούς λόγους την τεΧευταίαν ταυτην γνωμην, ήτις ητο του Σ,ιγονίου, του "Ανάριου Πατρικίου, τον "ΑΧίου Μανουτ/ου καί τίνων ίλ· Χων σοφ»ν. Τούτο το σύγγραμμα, του οποίου χωρία α- νέκ&οτα ή< ϊκ αιτίσ*ασί>)σαν «κ ίιαφορων συγγραφέων, *ατ* ί 'ςοχνίν εκ. του Κικέρωνοζ και ΣαΧΧουςίου , ίεν ε?χί τιι- ΪΓύϋίί 7Γ3ΤΕ ακέραιον. 'Γο' αυ'το χειρόγραφου, το ο'βοΐον περιέχει τα Εγβιηρία βίοοαίίοηαιη, συμπεριλαμβάνει και Την πραγματείαν του 'Αδαμαντίου, εις το Β και V (άβ Β. ιηαΐα βΐ V νοοαίϊ). Ούτος ό συγγραφεύς ·ήτο σύγχρονος του Συμμάχου < καί ο Κασσιοίωρος , καταχωρίζων το σύγγραμμα του σχε&όν ολο- κΧ^ρον είς το αλλο του 7τερ) 'ϋρίογραφίας σύγγραμμα , Κα· ρημίλητε τον τρόλογον, τον όποιον ί κύριος Μ αϊ ο ς ομοίωζ ιξΐδωκι. Τέλος πάντων ζ σοφός ούτος κα) άκουραςος εκ δότης εςόλισε την ωραίαν του εκδοσιν με τ ας εικόνας *Αν- τωνίνου του Ευσ"ΐ£οΰς , του Μάρκου Αυρηλίου , του Α. Ου'ιί- ρου , κατα τα αρχαία σωζόμενα, μνημεία* κα'ι με ε,να χαλκό- γραμμενονκίνακ*, κεριίχαντα τα διάφορα γραψίματα των χειρογράφων, τα ό*οίβ αύτο'ς ε'ΐχι τι^ν τύχ^ν να εΰρι», καί τ»ΐι» μ,εγάλνιν ΰκομονην να άναγνωσψ (,ένετ α» τβ τίλος.·) Τ 3