*°7 Ίδοί ομως του ιδίου Διονυσίου η επίτομη Άλλα πριν άρχΐβω να περιγράψω κβτ' άχρι· απ* αρχη? τοί 'Ρωμαίχοί ιβνόος έως του πρώ» ίίίου τη» εΛίτομήν του Διονιισ&υ, χρΛ» «υλο)»ον «ο Λίδυχοΰ πολέμου ιΰρίθν; ροι τε'λο$ παϋτων εις ν' αναιρέσω δόξανταια 'Κρρΐχου του Στί^αυου, α'ν- δυ'ο χίώ'δψία; _(ΰρισχομΐνους εν τή 'Αμθροσιανή δρος σοφοΰ, τοΰ~ οποίου αϊ υκοσιψΛΐώσεις εϊς τα* τοΰ Μεδ;ολα'νου βι£λιο8ήχ·/), τον ./ων γεγραμμί- Διονϋσιον διαφέρουαι μάλιςα των ά'λλων χβτα τη'» ι/ΐΐι τω ι4· αίώνι, το» δε τω ΙΕ . αίωια, ιΐς όπο- άγχίνοιαν. Οίτβϊ λοιπίν (ν τοις συγγράμμασί το» * λαμβάνω. Οίτβ! ο/ δόο χωδηχΐς έχρησίμευσαν π ο- (*'?· 5 ), άρ' οί πρώτο» σγολιάζει σορωτβτβ λι) πρώτου ε'ς βντιΐζαραό'ολτν χοκ παραβέσ», ε*τα τοός λό^ϋς «ί Φωτ/ου περί ταότηι τη; επιτομής, δε χατα τούτο, ότ« τοϊ νεωτέρου χωδηχο; ■ μεριχά δοξάζει οτι ψειιδώς ε'π^ράψετβ! ως π<«ρ' αΰτουτο£ /ν τω με'βω ελλείμματα χαΐ άποχοπαί ταιες εν τω ΔίονυσΛι» γενομένη η 'Εκιημτ, ί'πις^ψιζομενος £?ί τω τ/λί! άναπληροΰντ «< ενί'οτε χολλίςα οπό τό» εν χαΐ μόνα» σημεΐον, οτι δηλ. ε'χτοϊ ίδιου πρβοί* άργαιότερον χωδηχα. Διηρε'θη δε παρά του ιδίου μίου του συ^ραρεως (Α', 3 χβε! 6) ^ί'νίτβκ χα- '4 επίτομη ϊ£$ π£»τδ βιβλία χαθως μαρτυρεί χαί ο τβίρανε; οτ< δενηγάπατάς χεραλαωδίί; επιτομάς, Φωτίο$ (χώδ. πδ'.) ,,βνι^ωσδη τοίϊ βότοί ( Δ«- κα ί οτ ι εν τω ί'. /3ίδλί'ω (χειρ. 56) άναψέρων τγ» . νυσίου) σΰνοφις. των τ·/; ί<;ορίας ίί'χοσί βιβλίων, γνώμψ του περί της όρδηί οϋ^ρβιρη; μίας ίςο- εν πεντϊ βι&λίοις " «τί δε Στέφανος ο ΒΰζάντίΟξ ρί'«5 όπο λαμβάνει ανίκανο ν το να δη^τβί Τ£5 χι» £ ν τη λέ^ίί Αριχεια, γράφων „ Αρι'χεια πόλις Λα- (ραλααβδω; το πράγματα. Π; τόσον, ταύτα γρά~ τιικ&>. ΔίΟνίιιϊίΟί «ν πέμπτη Επίτομη;"} *«« «ν ^ωκ ό Στ^ρανο; αποδίίχι/ιΐίί τούτο μόνον, οτι οιΓ- τ·/} λί^ίί Κ ορίολλα λέγων. „ Κορι'ολλα, πο'λ;ς της δί» αλλο τόσον μάταιον, όσον τό νά ψί)»η μ» 'ΐτβλίβί* Δ<ονυ«ος χβί τι^ξ Ιπίτ^μηϊ." Κβί τωόν- γνωςόντι'. 'Αλλάμψ το ημετέρα *π ιμίλεία άχ τι ν λέξις Ί&ορΐολλα άπανταται εν τοΓς Αμβροσία- , θϊν «χ τοί βχότου; ίδη ί?5 τό «ρω; Δίονοσίβχό» νοΐς χωέηξ'ί ττξ Έπηομ^ς, χαί γραψιται ίαορθω. οόγγραμμα αποδεικνύει σαψα; τόν συγγραφέα τοκ μενως Κορίολο, πΧ·ην ν, λέζις Άρίχΐια δίν ανα- πρώτον μεν εχ ν/β μαρτνρι'ας αμφοτέρων τωνχίύ- ^ινωσκετοί'ποϋ εν τ ν; Επιτομή, άλλ' ο'ΰτε Βαιιμα- '$γχων, έπιγραφομίνου τοΰ μεν, Δίονυσ/ου Άλί- ςεν, επείδη ιλλεϊπει πολλα^ου , ω; χβτωτερω χαρναοαίΐύζ αρχαιολόγου Ρ<ύμαϊχου } του δΐ, ΔίΟ* ρηθ^σϊτοί. Αν χβ£ λοζπον οποδείχνόεταΐ οτί τοί νναιος 'Αλιχάρνασοευς αρχαιολόγος 'Ρωμβί'ων, ίϊ- ΔίονϋσΛκ ν επίτομη ίΐ'/φε5·η 11$ πέντε βι§λία , ού- τα δί /χ το2 ίι'^ρους αυτοί χπί των Ι&ΐων ^ίύ^ων τοί ο: χωδηχε$, ωί ίχουαι χολο&οΐ χαί ελλείπεις, μερ'ΐΐιι τοΰ Αιονυαΐου παρενεψομεν<αν πολλαχοΰ > δεν Τίαριςωσι χάμμι'α» ίιαςαλήν βιβλίων. Έάν κα ί τέλος, 'ξ Ζλ·/β τν)$ αληθείας των χαραχτη- 5ελ?α·η τις νά ίιαιρέα·/ι τηύτν,ν Γ/|ν σονίχ^ ϋλην βις ρω». ( Ιίη<;3πιειιΐοηΐπι) "Οτ; δί ό Διονύσιος βι£λία, ίυχόλως μεν-ημπορεί νά &ιαφέαγ τα τρ/α ουγγράνων ίςορία» διίξοδιχήν , ολίγον Ισόςησ» πρ&Ιτο βάλεα ε'ξ εχίίνου τοΰ ρερου? τηί Έτκτο· των «λλων ταξ επίτομα;, δεν πρέπει να Βαημά- μής, τό «ποίον διαλαμβάνει περί τών περ^ρα^'ν- ζ^ τ<5 £ί ' 5 £χρον, διότι ν μπορεί μετέπειτα προ; τω» Ι» το?5 ί'νδεχα τοί Δίβνυβί'οί) έχδο&είσι βι$λίοις "όφελος εαυτοί η ολλων ν« αονέτψε το σύγγραμ* κραγμάναν διεξοδικώς , ημπορεί δε χαί , ε* τοί λοί- ^ Τ0Μ } «,δω; συμβαίνει πολλάχις εις τους ψλολό. ποο μέρους, τοϋ πλέον άζα)ψ^ύχψίθ βέδβαα χα. ^οι>;. Άλλ' οίτε χβτα τοβτο φ&ίνΐται άντιφά- ®ο« #ίρρβ «0(|,4μ9^%. «χων ϊοΜτώ ό Δ'.ονόσίος, επαδτ βυγγράφας μέο »β δ«κ«^ Τ£«τβρ»χβί ψμηφ.&Οά*. , δίβξοδί»:» ίςβ^βα 4·4^»« *η» »λΜ»