.V- ς ! 'θλο«5 μου τους ίιαλογιβμούς ·»7ς το άξιολογω- τατον άντιχείμινον της εσωτίριχης κυβερνήσεως τω» χοινών, τήν οποίαν όγίίλομεν νά δεωρω- μ ι ν ω*5 ττν άλνβινην π'.γήν τη; μελλούσης εό- Βαιμονίας ημών. Σιμά εις τα; ε ιδέας, όσας α- ναγινωσχων βιίΧία ■/* συναναςρεφόμενος μΐ τους περιφημοτά τους άνδρα 5 η £ς ιδίας ^.οιι πείρας απέκτησα περί της κυβερνήσεως των χο ινων μιας -πολιτείας, τ^ίληςτα ι/« προβ&έσω χαί άλλα; νέας, πλέον διωρισμένας περί τον συςήματοζ της χα- Θερνησεως τω» χοίνωι/, το ο'ποΐον άρμοζα εις την Σο^ηδ/οιν χαΐ α τ^'κ ποιότητα των βοηθητι κών της μεσα >ν, των προϊόντων της και της το» ποΟεσίας. Αιήγεψα τον ζηλον όλων ίχείνων , ό νους ενόμισα τούς πλέον ϊχανοός του να μοί δ». σωσιιι ωφελίμους ειδήσεις χαί συμοοιιλας, ι αλί- ζα 5 αυτουί από παν αν τάξιν ανθρώπων, χαΐ χα- τα§«λών επί πολύ. προσογην άχραν είς τ ας δια- τρι£άς τω» χαί διδασχαλίας. Σχεδόν πάντοτε εη· ρηχα παραίτοΐς αναντίρρητα σημεία είλιχρινεία^ χα] φιλοπατρίας, περί τον οποίον μΛτά χαρας ομολογώ την άλήΟειαν και χάριτος ρότοΐς· Εις £λας μου τος εξετάσεις και σχέφε:ς περί των $χ τούτων συνεπειών ενό·ήοα πόσον είναι σπάν.ον, $ μάλλον ειπείν διίσκολαν νά άνυφωθή.τις εις το ίί'ψοί ι ενβεν πρέπει νά 3εωρη3ωσι τά τοιαύτα ζητήματα, όταν $ίλη να καταλά&ηης τάς άυα- ψοράς-των χαί σχίσεις, χωρίς των οποίων άδό- %ατ9Ρ είναι νά λυΟωσιν ε'π' ακριβές, 'Κχατάλα- §9 χ 'οτι οί χαχα μέρος νόμοι είχαν σχεδόν πάν· «Λ*Μ» )ί^/4ί* τβό ααμφΐροι/τ&ι ε»ός ίκάςνυ'ΐν μίρΗ,ηαΙ »τι .βνταΰθβ βρϊ'π«, »' άποψιψ^,τίζ το Ιβαχολί^τοτον θεμελιώδες κακόν, καφόπ αανέ- χβταε με την άνθρωπίνψ άδϋναμι'αν, και χ»9ότι ηααα τάξις άνΒρωπων κλίνει φύσει νά τρέπρ τνν φοράν τής χυ&ερνήσεαζ των καινών πρόζ το συμ φέρον. το». Σβΐ σημειώ , φίλτατόν μα* τέκνον , τοζτΜ το# «ώκλβ», *Μ> βββίο* 5ϊ'λί£ί 5® ; - πολλαχί5 εμπροσΒέν σου. Θελεις ότι ν) λε- £ί? κ υ 61 ρ ν α ν τ ά κοινά εχει κατά την διά- λεχτον έχάςης τάξεως άι/9ρωκων §ιανορετιχ·^ν 'ίυνοιαν' χαί άνίσως $82 φροντίση τις να σε Οι* οάξη , ότι ή εχτασις, ττν οποίαν απαιτεί έχάςη τάξις άνθρωπων, ημπορεί νά συγχωρεθη επί τοσοότον , εγ όσον $έν αντίκειται εις το κοινόν χαλόν, εις το οποίον πρέπει νά γναι πάντα τ'αλ- λα §εάτερα } 3έλεις εχει πάντοτε άιαχτον, ά- αννταχτον, χαί εόμετάΆητον συςηαα,το όποιον θίλίί προξενήσει τέλος πάντων ιξάπαντος την αΰξηπιν τνς τιμνς των πρώτων προς το ζην α ναγκαίων., την συμφοραν τοΰ εΒνονς χαί μετ' οίίτη5 τά ταραχοποιά κινήματα , τά οποία φί· ρουσι τά 'εθυη εϊς Οιαφθοραν των ηθών χαί ΰπαρ- χουσιν Ϋ πρωτινή αίτια τ·ης παραχμης των. "Αρα γε πρεπει .νά ανμδη τοΰτο εις εν 'έθνος, οίον το Σουηχιχον, το όποιον έςιριωθη όιά μέσοι» των ΒιμελιωΟων νομών του τοιουτοτρόπως , ωςε πα- αα τάξις της^ πολιτείας -ημπορεί νά σιιαχέπτηται περί των νόμων, κατά τους όποιου; πρέπει νά ^ιοιχηται } και του οποίου η διοίχησις, εις την οποίαν ίμπιςεύ'Ίη η εχτέλεαις και διατήρησις των νόμων, λαμβάνει την ίσχΰν της όλη ν από τ*?.ν Βέλησιν τοϋ έθνους · "Οχι, βέβαια όχι. Το τοιούτον 'έθνος πρέπει να σ'χηματίτη σύςημα χιι· δερντσειας των κοινών άναλογωτΐρον μΐ την κρινωνικΥν του συν'ΐηχηυ · χαί §:ά νά μή ψαι τοΰτο το σόςημα εναντίον των 3εμ(λιω$ων,νό μων τοι», πρέπει νά ενυπάρχ·η το συμφέρον εκά» ςη5 τάξεως ούτως , ωςε παν. (^3ο> π"εριοασίας και επιτηδεύματος πρέπει νά ενρισιη Ι'σην ΰπερά* απισιν εις παν ο,τ ι είναι κατάλληλο» $ι'ς το χοι· νόν χαλόυ. Τούτο τό σόςημα πρέπει νά άπο§λέ- πη εχ συμφώνου εις το καινό», χαί-ο# χαί εις τά βυμφέρον έπος 'ΙίΗτςβ», Η( εί%.*νό, μόνον άν<{{- χείμενον., τά οποΣΌ» οφείλει ψ £(&'«γ,σις νά σχι- κγ, ·"<« δΐνανχαί »ά Οπίζΐάει* βκβ ιφ ο·Μκψ /