- ί «8 ) - Ούτως εκρι νεν I ] Γλάτων -τ ι ρ) Της των ψυχικών νοση μάτων γενεσεως και ίασεως. Σημιιόνομεν δε ήμίΐς ακόμη, οτι, παν ο,τι λέγει ό Πλάτων ιίς τον Τίμ.αιόν του περι Τήζ αρμονίας, ως αναγκαίας συνήηκης της υγιείας Της ψυχής και του σώματος, απαντάται πάλιν κα ΐ είςτον ®εαίτητον (<τ. ι ΟΟ). "Κακία, Χίγιι ό αυτός, και άμαβία είναι Της ψυχής νόσοι, αϊ οποΊαι γεννώνται από Την παρά€ασιν του μέτρου - —"Πα- ρχφροσυνη 3ε τίποτ άλλο δεν είναι , πλην άμαύία της ψυ χής, ητις σπουδάζει κολ ορμά. πρός την άΧηύειαν, οπόταν Ϋΐναι δολωμένη η συνείδησις και διεφύαρμένον το λογικοί. (Το άγνοεΐν επ' άληΰεία ορμώμενης ψυχής, παράφορον ξυνι- σεως γιγνομένη , ουδέν άλλο ιτλ^ν παραφροσύνη·). " Κακίαν δε ονομαζομεν ύικαίως την αναχαίτιση και νοσον της ψυχής . 0/ Ιπποκρατικό) συγγραφείς συμφωνοΰσι πολύ με ταυ· την την 3εωρίαν. Εις το περι ιεράς νόσου βι€λίον εξηγείται, σιμά και άλλων, ή παραφροσύνη ωςάποτέλεσμαΰπιρμετρου ξηροτητος ι? υγρότηΐος του έγκ»φαλου. 'ΑΧΧα και φλέγμα και χολη διαφόείρουσι και συγχεουσι τον Νουν * εκ.ί7νο μι» προξενεί ησυχον παραφροσννην , αΰτη ύε μανίαν (α). ΠαραΧ· Χάσει ομως ο συγγραφεύς ούτος άπδ τον Πλάτωνα κατα τοΰτο, 'ότι αυτός δεν Βέτει τάς κατωτέρας Της ψυχής δυνά μεις εις Την καρδίαν και ΰπό το διάφραγμα, άλλ' εκλαμ βάνει ταύτα ως όργανα συμπαθείας , οπόταν ήναι σκοτεινός και συγχυσμένος ο εγκεφαλος' είναι δε ούτος ευλογωτεαα παντ',τεινη καθέδρα της μιας καϊ άμερίςου ψυχίς, και δια τ', ΰ άερος γενναται κ φρονησις , Το συλλογιςικόν, και ή κα· (α) Κα! ταϋτα (τα εόημε'να της ψυχής νοβηματα) ηασχαμιν <1κο ί'γκεφαλοιι, οταν οίτος μ.·η ύγιαίνη , αλλ' η θερμότερος της φκ'σιος γε'νηται, ύιιχρότερο; , η νγροτερος, η ξηρ-'—, ητι αλλο πε*ο'ν0η πα'βο; πα?* ■την φυσ:ν, ο μη Βραθτι· Κα! μαινομββχ μεν υπε υγοοτητος' οχο'ταν γαρ ύγκτερος της φι/οίος είή» ανάγκη χινεεσβαι' χ»νει<μβνου ίί τουΛα'δεο;. μ^τ~ την οψιν α'τρβμίζειν, μητδ την α'χοη'ν, αλλ* άλλοτε αλλο ο'ραν κ*! αχοι/β'.ν. Τη'ντδ γλοΝΤίταν τοιαύτα ϊιαλε'γε»0αι, οίκ αν βλε'πη τε χα! α'χονη βχα^οτε* ο'χοταν & αν ατρεμ.ηση ο εγκέφαλος χαο'νον, τοσούτον χα: ?"* νε'εί ο' άνθρωπος' γίνεται 5ε η ^ιαφβορη του ε'γκεφατ'λο*./, υκβ φλε'γματο; κα! χολη ς' γνΐόση ίε βχατεοα ο?^ε. 0/ μεν γ α} ρ ΰττο' τον βλ&γματος μ.αινο- μενοι, ηβυχοι'τί β/»!, χα! ον' βοιιχπν, ουϊε' 5οριι?ε'οϋσιν' ο; ί? υ*ο' χολη;, χεχραχται χα! χαχουργοι» χα! ουχ α'τοεμαΐοι, α'βίτι α'χα'.οον ϊρ-οντες' |ί.^ν οιίν ξι/νεχε'ως μαινιονται, αύται αύτοκ α: προφα'σιες βίαιν ' ην ίε ^ 3 *' ματα χαΐ φο'ίοι παικς-ώντ»!, ν'π» μϊΤίςϊ'τ'.ο; τον ε^χεφαλου χτλ. 'ϊΛΛ. «βρ' «'εοηί Νονσου.