ΕΡΜΗΣ «ΛΟΓΙΟ Σ. 'ΑπρβλΛυ ιί· """* 8 ι' 8 ι ·-. Προ; τοιί; λοβίου; Έχίοτας τοΰ Λ. 'Ερμοϋ. Οτι 4 άκριας γνωσις τζς χαταςα'σβ«( των ιτρογονων μΛ{ «ίναι «ν' α'*ο τβ συντίλ^ςικωτατα μέσα ττρος τον φωτισμόν μβί κα) τ»ίν *αλλ»Τί/>ϊ«σιν τ£{ καταςάσ/ωςμας, τοΰτο κον τά όπου μας το είπαν και άλλοι ομογενείς, είναι σχεδόν χα) καί' εαυτό φανί/ιον" ««ιίνί καίως 6 ατομικός ανίρωπος ίεν ι}μπορεί να γε'νχ εκείνο, όπου πρεπει να είναι, καΐ να ώίβ'ρχβ "β*" τ ° μ α'κονο'ν ο'*ου ιΊναι πΧασμενος, κατ'εΙ· κόνα.δνιΧαδιΐ κα) όμοίωσιν τοΰ θ*οο, αν ί«ν «^"«ρίσ# τον ίβοτον του' ΐτζι κα) ίνα εΑνος, αν δεν γνωρίσω τον «αο- το'ν του ι ϊ7ν(£ΐ «ίυ 'νατον χα γϊ'ν* ΐ κείνο, όνου πρέπει να ιΊ ναι , και να υπάρχω συμφωνά μι τον σκοπόν τίς υιτάρζεως του. Και κίΕ^&< ϊ/ς όλα τα πράγματα σχιίόν ο βαόμός τις ΐυτΐ/ίΐιαζ και ακρίβειας των γνώσεων μας είναι »;$ βυ'4υν Χογον μι τον άριάμόν των διαφόρων σχέσεων , όπου είς αυ τά ευρίσκαμε» > ΐτζι καϊ τα εΑννι, όσα τον φ&τισμο'ν τους ϊΐΓΐίυμουν, <£ια να γνωρίσουν άκρι€ως τι$ν κατάςασίν των, πρέπει νά τη ν συγκρίνουν μι των λοιπών έάνων > κα) των συγχρόνως κα) των ναλαιάίν* Χοιπόν — Κα) ΐυτυ- %»4 «ιν' εκείνο τό είνος , τό οποίον καί' όλα ίΤνα» τροπον τι νά συνέχεια λαμπρού και κατα τι^ν ουσίαν μεγάΧου έ'Ανους, όχι οτι &ιά τοΰτο εχει τάχα δικαίωμα να καυχάται ως ιυ- γενΐςατον των ΐίνων, καϊ αναίσχυντα να αΧαζονεύεται , αλλ' οτι κα 1 τά της απογονίας αινίγματα, κα) ό ουρανός Ικτίνος ο Ίδιος , κα! νί γ», και ό αέρας κα) τά Χοιπά ΐρι6ί· ζουν σωτηριω&ως τνίν φιΧαυτίάντου, κα) το" ΐμπνι'ουν πε ρισσότερου 3ά$$ος προς τά καλα. — Επειδή 6ί ό κύριος καΐ μονος σκο*ος του Λογίου 'Ερμου είναι ό φωτισμός μας, $ιά τοΰτο πρίπιι να μας κοινοποιώ οχι μονον τά εδικά μας κα) των άλλων συγχρόνων έόν(ον, ■ ^