— ( 4°ϋ ) — ν« ςοχασίω εις Λυτό προ&διωρισμενως. Εις ταυίιιν Τνίν ςιγ» μ,ν|ν , ενω εςοχαζόμ^ν τί εδύνατο νά* μ! ω-ρεΧήσ^, /λ' «ττα^ ^σιάσδιισαν ιτολλά φυτά , ϊκ ίων οποίων εις αΧΧα μενπΧειο- τεραν έίς άλλα οι οΧιγωΤεραν κΧίσιν ^σ^ανομ^ν' μεταξύ Των νοΧΧων Το κορυδαΧιον μ' ^φανίή Το ωφελιμωτατον, οΧα δε ταΧΧα οιαμιας νίφαι/ίσδιισαν. Ευ'Ους α! ϊδε'αι μου εςρι^αν εί( σε, κα'ι ^σδάν6»ιν οτι σι) /^ονος δυνασαι νά με ίατρεύσης. 'ο μαγνητίζω ν Την ερωτησεν, εάν δύναται νά ΐο^ «- ΐΗμεμακρυσμενον τινα γνωριμον Του , καρα Τον οποίου εΧα- €ε προοΧίγον επι^οΧήν ; — ΑυΤη εζητησε Την επιςοΧην, και αφοΰ Την εΧα^ε , μετ ολίγων Χεπτων σιωπών είπε ,,τον βΧε- πω, ούτος είναι ανήρ . . . είναι μέγας, και ςρατιωτης. — "θ λα ταντα είναι ά'Χηύινά' αλλά κ ως τον βΧεπεις; — καϊίαις μ εύωκες την επιςοΧην , ησ^άνΟην την ενΤυπωσιν της ΒεΧη- \ (Τέως, καύ' ν,ν αυΤη εγράφν|. 'Ο ςοχασμος μου έζηπΧωίη ματ κράν " μακράν , ποΧΧα μακράν άπ' εμί εύρον αντικείμενο ν , τέ ίτοΧον με διέθετε'παρε^αΧα αυτά τά δύω αίσ^μΜΤα, μ έφά- νησαν ομοιχ, χαι #σ(ίάνύην μοι/η οτι το πρώτον εζαρταΤαι άπο το δεύτερον ■ ειή τούτοις διευύυνχ οΧηυ μου την προσοχην εις τούτο Το αντικείμενο ν , και τεΧοσπαντων εδυνήϋην νά 'ιό'ω Τον φίΧονσου. ,,'Αλλά πως εμπορείς νά τον ίδίς διάμεσοι) Το σούτων τοίχων, οΙ οποίοι τον χωρίζουσι; — „ Μεταξύ εμοϋ και αύτοΰ δεν είναι τίποτε" —τ άκατα/ται' συ εύρίσκεσα,ι ιΐς τη ν οΐκίαν σου εις Παρισιού ς , και εκΐίσος είναι εις το Αουγ- δουνον' βΧεπεις μοΧοντουτο τον Το'ίχον του κοιτωνοςνου ; —- | ,, ΒΧεπω τον το'ίχον , αλλ' οχ ι πΧεον τον φίλον σου Ποόίν 1 Προέρχεται τοΰτο·,—Αυτό το δεύτερον άνΤικείμενον μ.' ε μ- \ Κοδίζει νά-ίδω τοπρωτον".— 'ΑΧΧ εγώ ενομιζα , οτι ό ύπνο- €ατης εδύνατο νά βΧε*% πΧειοτερα ενταιιτΰ αντικείμενα. —■ „ άέν εξεύρω πως αΧΧοι βΧεπουσιν, όσον Το κατ' ε με , εν· όσω βΧένω τον το'ίχον, δεν δυναμαι νά Ιδω το οκισ^εν αύ τοΰ εύρισκόμενον , ενω προτερον εζΧεΚον τον φίλον σου —■ Αυνασαι νά μ ιζηγΆοΐίς Τν\ν α,ίτίαν αύτου; — „ Μ* φαίνε ται οτι εις την κατάςασιν, εις την οποίαν ευρίσκομαι, τά αντικείμενα. ί*ϊ τοσούτον μόνον με διαύέτουσι, καθόσον σύ £εΧ(ΐς , και καθόσον ίγώ εις ταύτα διευ^υνω τ^ν προσοχών μου. Χωρίς τοΰτο ευρίσκομαι ιίς το μισόν ένος άπεριορίςου ορίζοντος, ζηίου τίποτε δ4ν εμποδίζει τά βΧεμματά μου.