«ροσίΧψι δυνάμιν, ΐπιιίη η ίιο/χησις χατι- ψρόνΐι την η9ιχήν τω» δυναμιν. 'Εφηφΐοθησαν $ι (ξ άποφάβεις, χαί μία (ξ ανιών ά~αγορίύΐι πάν τ' ελεύθεραν άνθρωπον νά πληρώση τα δοσί ματα του. — 'Αφ'σΰ όμ'ύς έφάνησαν ύύο ςρατιΐύ- τιχά τάγματα, διελύΒη αοτη μ συνάθροισις. Ήμιΐς λαμ£ανόμιν άδιαχόπας είδησίις (γρά φει ό Ταχυδρόμος") από τα βόρεια μέρη τ£ί'Αγ γλίας , αϊ οποία: πάσα! παριςώσιν άοέύαιον τίνα φόΘον περί επαπειλοΰντος χινδΰνου , χωρίς νά γινώαχ-ή τις την πηγήν. Φόβος χαί τρόμος υπήρ ξαν πάντοτε οί ηρόίρομο'. ταραχών λαοΰ, χαί οοτι μεγάλη Ιπάρχει η προνοχή των άγίντων χαΐ αρχηγών, όμως δεν νμποροΰαι να ϊμποδί- αΐύβι Τ55« προηγουμένην ιχαςηξ ριε^ελν)$ τ αρα- αι ιησυχΐαν χαί ψο$ον. Οϊ ς-ασίαςοί αυτοί εύχονται νά γίνν, τι γναςόν εις το Άοινον, επει δή ςο χάζονται» ότι ό τρόμος θίλίί τους β οη- θ·/,σει προς ιχτέλεσιν τών αχοπώ» τω». "Οςί5 γνωρίζει τον χΐνδυνον, ημπορεΊ να ε'τοιμασθή εις άντι'ςασ:ν' ολλ' ό ίχων ε'πιπολαι'αν μόνον εϊ· δηαιν αυτοί , βλέπει όλα· διά τοϋ μιχροσχοπίου της φαντασίας, χαί ό φό&ος τον Χ'.νιΐ εις τ ας άγχαλας εκείνων, τους όποιους νόμιζα άνιχή· τοϋξ' — "09ίΐ/ ημπορεί ης να ΰποϋέση, ότι ο; μεταρρνθμηχαϊ μελετώαι να εμπνεΰσωσι τρόμον εις το«5 «ύ <ρρονοΰιιτ«5. Ήρ,εΐς έλπΐζομεν μεν, οτι δέν 3ελουαι δυνη^η να ίπιτΰχωσι τοΰ σκο- - « <? » _ * \ , ποοτων, «μιαι αναγκα^ν να τους χρινή τις χα9' βλη» ϊνΐ» άξίαν. Αυτοί εχουσιν ΐσχύν χαί ^ίλησιν να προζενηαωσι πολϋχαχόν, άνι'σως δεν εόρωσι δραςιχήν α'ντΐςασιν ολλ' ίαν ιίίριβ· αι», ίλπίζομ(ν να χατα&αμαση ή πρ'-άτη Υτροαδο- λη -οϋϊ ο&ΐί^αΐΌ^, οι όποιοι Βίλοααι να. ανα· τρεφΐοετί τόν Βρόνον, ιό -ολιτιχόν αύςημα χα» τν,ν ζιοίχτ,σιν. Το μόνον μία ου ηρος «ΛΟίρΐι-ρ^Υ τοΐίτ·(]5 τη$ ρρατ^; χατοςροψης ΰπάρχίι το νά αντιταχΰχ, £>ς τήυ φάλαγγα τω» μεταρρυθμητών τοιαύτη διίναμις , ώ'ς£ νά. χάς'-ύσ: τιάοαν ίλπΐδβ χατορ^ώΰίίύς. Μετά χαρας βλέπομεν, οτι ο? χατά τόπους ίιοιχηταΐ βπιχίιροΰσι τα Βραςιχιά. τατα ίπιχαρνματα , και ΐλπΐζομιν οτι ·ή βε^αιό' της του να μη χατορθουσίΰΟϊ τ/, 3ίλΐι παοαχινη- αΐι τους ταραχοποιούς Βις μιτα£ολην, ίι/9α §ί':· θίλίί 6 ιναι χρίία άλλων ϊπιχαρημότοα). Γ Α Α Λ I Α. "Ο Α υςριαχός Παρατηρητής άνανίρων περί ταν νυν εν Γαλλία υπαρχουσοον πολιτιχών φα τριών, ιτροΰαημίιο" ταύτα ευ τω τίλιι- ,,Ό βασιλιάς ίίπε μί άξιοσημίι'ωτον άληθειαν, οτι $χλν\9η παρα της Προνοίας διά νά ψράξη τό βά- ρα%ον τ-ης ΐπαααςάσιως. "Ομως τοΰτο τό βά- ραθρον §£ν ίφράχθη ί"τ;, άλλα μάλ\ον ανοίγε ται £'$ το χι'ΐλοϊ του νιο: ίπιχίνδυνος άγώυ, τοϋ όποιου την ϊχζζτιυ αδύνατον' είναι νά ποομαν* τιύση τις. 'Αλλ' όποια χαΐ αν όπάρχ·/; «| τύχη των ΐ,.'.πίριτιπλίγμέν'ϊιν ανθρώπων χαί φατριών , είναι όαως ιυιλπι^ία χαλης ίκ&υιω;, άνΐσω; ύπεοιοχΰσ'ύσι τά φρονήματα χαί τό αόςηχα, £ια τά όποια επριπεν ό Τ ρηγορ ι ος νά μΫ χα τα- ταγβή ε'ς τον χατάλογον τώι> άνίρών τον παρ λαμέντου' εάν ϋ τΰχοι νά ΰπερισχυαίύαι τά εναν τία φρονήματα χαι τό οαςημα, τοτε παύει πά σο προδικασία του μέλλοντος , *βΐ το^λϊ] μόνο» δϋναμις 3ιλ(ι αποφασίσει την τόχ/,ν της Γαλ- λι'ας χαί Κυρ^Ζ'/,ΐ" Τή 30. Αιχεμ§ρίόυ» ίυνθηχης νόμισμα, ....... — ΤΕΛΟΣ Της ογΰόης ενιαν&ίου τψόδνυ τοΰ * Ελληνικού Τηλεγράφου.