102 Βν&ν. 'Όμ&ΐ αντί τούτον ή' ΑγγΧία ποΧΧάηιε ί- τόΧμηαι νά καταβτι/®;; νόμουε τνραννιηούε και χατά τό δοκούν τά άδικάτηε φρονήματα Λ^^ίί^- χφάβ&ηβαν από ολαε τάε διοικήσει!) δβαι ί/σδάν- Βι/σαν τό συμφέρον τ&ν υπηκόων καϊ τί ϊστι τι μή. Ειε τάε σννδήκαε ήιαγηασ%η πάντοτε νά ■}·ν<βρΪ6ί) ώε ύρ&ά τα-: αργά ε όπου ή$εΧε νά άνα- τρέψΐ], και οτε ή έν 'Λμία (ΛηύβΙΙ$) ειρήνη £Χύ- δη παρανόμωε, ή κατά θάλασσαν νομοθεσία έπε- ΰτηρίέετο ακόμη εϊε τάε άρχαίαε βάσειε. ,,Λιά την άΧΧεπαλληΧίαν ποΧΧών αυμβεβηκό- Τί£>ν κατήντησε νά μεγαλνν^ή των ΆγγΧων ή ναυ τική δύναμιε τόσον, ωστε -υπερέβη την ναντιηήν δύναμιν συμπάντων των λοιπών έ$νων. 03εν ένόμι&εν ηδη ή ΆγψΧία, ι παιδί) &ίν είχε τινά νά φοβηϋΐ] } τον καιρόν 'αρμόδιον τον νά τοΧμήσχ] ιταρ ο,τι ΒέΧει , δϊ δ Και παρεν$νε απεφάσισε νά χαΆνποτά&η τήν ναυτιΧίαν υλών των ^αλαασών ειε το ίί αύτονε νόμουε, χα$ώι καϊ τον πλουν εϊε τον Τάμεσιΐ' ποταμόν. ,,Έν ετει ιΟοβ. ήρχισε νά βάλΧί} εϊε έργον τούτο τα σύστημα, κατά τό οποίον ο σΰγκοινοε ί-ών ίϋνων νόμοε επρεπε νά προσκηνή τάε π,ρο- σταγάε τήε βανΧή γ (Ιΰδ οπίΓεδ (Ια οοΐΐίείΐ) και τά έντοΧάε των ναυάρχων τήε Αόνδραε. . Λιά τίμ κηρνξεωε τη 16. Άΐάιον, με ίνα Χό- γον ί'Χνσεν ή Αγγλία τά δίκαια όλων των παρα θαλασσίων επαρχιών, άπαγορεύονσα πολλά εϊε ολόκληρα βασίλεια και ίιε άπιίρονε χαραδαΧασ- σίονε τόπουε, και από ταντηε τήε οτιγμηε δεν £γηώρι£ε πλέον ούδετέραε δννάμειε εϊε τήν 5<ί- Χασααν. Λί κατά τό 1807· ετοε προσταγαι ύπε- χρέοναν κάΒε καράβιον, υπ ου και &ν ητον διωρι- ΰμένον, νά εϊσέρχηται ειε Άγγλικον Χιμένα, και νά πληρωνη δόσιμον εϊε τήν 'Λγγλίαν κατά τάι τιμάς {ταρίφα}) των 'Αγγλικών κονμερκίων. ,,Λιά τήε εν ετει ι8οβ. κηρύ£εωε άπηγορεύ- ίη Βίε τάε ούδετέραε δννάμειε ή ναυτιλία, ή οποία δια των έν ετει 18θ7. προσταγών ΐσνγχα)ρέ$η μίν . πάλιν είε αύτάε, πΧήν μόνον πρόε όφεΧοϊ και δούλενΰιν τοΰ 'ΛγγΧίΛυν εμπορίου. ,,Τοιοντοτρόπωε άνετ,άΧνφεν ή 'Ά^Χχηή διοί- Χησι; ειε τά φανερόν τά ηάΧυχτόμενα φρονήματα νηε, χηρνττουσα τήν 'άαλ,χσσοιψατίαν, $εα>ρον- 5α ολα τά ιϊνη ώε ύποτΐΧή, και κατεπιφοτίξον· βα τήν ί/χειρον μί .τά ϊάοδα τοϋ Ιδίου ποΧέμαν , τον όποιον αύτή περιίΒαΧπεν εναντίον τη*. Ταϋτα τηε ΆγγΧίαε τά άνήκονβτα επιχειρή ματα παριΛβ-γίσαν οΧαε τάε δννάμειε, νσαι Ιπνίον τά ίε,ρά αΐύδήματα τήε εΧεν5ερία$ και ταον δι· ηαίΐίον πΧήν έφυβία>βαν τόσον τό όίημα τοϋ'Λγ- γΧικον εΒνουε ; ωίτε τοντο ώνειροπό2ιει ήδη έιά τό·μέΧΧον τάε Χαμπροτάτα,ε εΧπίδαε, φανταΖύμε- νον οτι μόνον τό ίμπόριόν τον $έΧιι νφίσταται τοΰ Χοιπον χωρίε αΧΧον ανταγωνιστού, ΰτι τά προ'ίόντα και ταον ίΰο ηόσμαύν ΒεΧει σνρβέονΰιν εϊε τουε Χψέναε τον , τά όποϊα πρώτον γινύμΐνα νποτΐΧή φ άρον ειε τήν $αΧασσοχρατίαν και ίμ- ποροηρατίαν τψΆγγΧίαε ; ϊπΐΐτα, καταβεβαρνμ- "μένα μί πάμποΧΧα είοδα, από τά έχοια μόνον αί Ά^γΧιηαϊ πραγματεΊαι νά ίί.αιρωνται ) νά έρχον ται ειε τά λοιπά εΒνη. ,,Η' υμετέρα ΜεγαΧειότηε κατίδετε ίρ ροπή όφ&αΧμοΰ όποια κακάεπαπειΧοΐισ&ν τήν ήπειρον^ ηαϊ ίίμα χροσάγοντεε τήν 3ίρα πείαν, Ο,ονδενώ- δατε με τά 5εοπίσματά τηε (δεαρέτα) εκείνο τό άΧαΞ,ονικόν και αδικον επιχείρημα } όπου κατα· πατεί τά δίκαια τ&ν εΒνάον όλων Και αντιμάχε ται ειε τήν εΧενΒερίαν όλων των πολιτειααν. „3ο κατά τό ΒεροΧίνον 9έαπιβμα ήτον ή άπ- άν7ησιε ειε τήν κατά τό ι8ο6. ετοε τήε Άγγλίαι ΐζροκήρνϊίιν. Η' ποΧίόρκησιε των Βριττανικων νή σων άντετάχ$η εϊε τήν παρά τήε ΆγγΧίαε διορι· σΆίϊσαν φαντα£ομένην πολιάρΆησιν τ<1>ν λιμένων τήε ηπείρου. „Τό κατά τό ΆΊεδιόΧανον Βεσχισμ'α ήτον η άπάντηβιε εϊε τάε εν ετει ι8θη. τήε βονΧήε τήε 'ΛγγΧίαε προσταγάε, τό όποιον εκήρνττεν ωε ε£. εϋνι σμέν ο ν (ήτοι άνάε,ιον τον ί&νουε, άέ· η,ιΙΪΟϊΙίίϋδβ) εκείνη ε τήε ούδετέραε δυνάμεωε τό καράβιον, όπου ίιπετάβσίτο εϊε τονε νόμονε τήε ΆγγΧίαε, ήτοι ίμβαίνον ειε ΆγγΧικόν Χιμένα ή πληρόνον ειε τήν 'ΛγγΧίαν . δόσιμον, διά τον ο ποίον χαίρειν ελεγεν εϊε τήν ελεν$ερίαν και τά δίκαια τήε βημαίαετου. "ΟΧαι τοΰ ' Αγγλικον ίμ- _ πορίον και τήε φιΧοπονίαε αΐ πραγματειαι επο- ΧιωρκήΒηίαν εϊε τάε Βριττανικάε νήσουε, «αϊ τήε ηπείρου τό σύστημα έί,ωστράκισεν αντάε μα κράν από τοϋ τόπου τηε. ,,Ούδίν «ντεπιχείρημα ηατωρ^ώΒη τόσον γρη-