— ( 344 ) — •τλ· /μ*ντ* ίΐ8ρρηξ\ — — ΤΙροζ τον οποΐον άΧλος ψρόνιμ.ωτ$ρος "λεγει* — —» — ΚίΧ5Τί»ς }·', ιοΚλΕίνιΛ, Σαττ,ί')* γα3 τ'ν * 5& 1 σίΐίκ^ΐ 'γος^ ς ν ^ε'λαν Κρίνον πρίααθ ο». — —- — Ει 'ςτην αυτήν σ-ΐ\ίδα(858).,, Και ταίςΤετάρΤαιζ και τοις „ ε-ξδομίίταις τροςάζας οινον ι'^ειν κ. τ. λ", η ' πρώτη , τετάρτη καιε€δομη εκαςου μηνός ησαν 'ιερα'ι ('Ή<τίο<ί."Ερ. Λαι ημ. ^ 7Ο) ' Πρώτον 6 νι,, τετρα; τε, χαΐ ίΖο^μ.1) ( /«ίον ι,?μιρ ΣΕΛ. 859· „ Και 'αριία,ς καλέσας σκίΧΧ^ η σκυΧακι ,,κεΧευσαι εαυτόν ττερικα^αφαι ". "ΐδαμεν ανωτέρω (σημαωιη ΐί'ί την σίλ. 249 ^ίί ί'Λί. του Σνιϊά'έρ.) , τί εύόζαζαν ο! δε ι» σιί~αίμονες τίιρι τν : ς αΧ ζιΤηρίου δυνάμεως της σκίλληςφ> τεύοντες αυτήν εις τά τροΰυρα της οικίας. *Εδω μαν&άνομιν , ότι την εμεταχειρίζοντο χαι εις τους καύαρμούς , καύοος 'εΤι χ-α.) τά μικρά σκυλάκια , ττεριφέροντες αυτά ολόγυρα του σώ ματος του καθοριζομένου" &βίΐ< ωνομαζετο κα) Π ερισκυ- Χακισμοςη τοιαύτη ιερατική γοητεία. Εις την ανωτέρω ονομασίε'ΐσα.ν κωμωδίαν του Μενάνδρου ττεριπαίζων τις το* διισιδαίμονα Χίγει' Πβμμα;ατ<»( τίν ο' αϊ* γ»να«5; εν χ 'χλφ , Κβ: ττδο'-ζ'ί'ζίησα.'. ** 'Ατγι κρουνών τ;'.:ον "Τίβ-η πίριίρ'αναι, 'μ&'λοιν αλ*; , φζχμ '}* "ΕΐΓίίΓα αμέσως νροαΛέτα · Πας αγνός $σϋ' ό μτ)ίβ>ν αυ*ι£»ν χκχαν ί/Λ να διδάξω τον /χωρον, δη οςις κρατείται άμόΧυντΟς α-πδ ανομίας κα) αδικίας, οϋτε κα6αρμαν χρείανΐχιι , ύϋτεάεους η δαίμονας νά φο€ηται χρέττει. Κατωτέρω, ΣΕΛ, 858—839» ίτοβεΐ δικαίως ο ίτόφοί εκδότης, τίνες ήσαν οι ονομαζόμενοι εις τον ΙΙίρΐ δεισιδαι μονίας χαρακτήρα τούτον 'ΐ-μμαφρόδιτοι 3εοί. Αυξάνει Τ^ν άνορίαν άκορζάτερο.ς άλλος ΐοϋ "Ησυχίου τόνος, οςις άχο€\'-' •πει εις τούτο του θεοφ'ραςου το μέρος, κατά το φαινόμενο»' ,ι'Αφρόδιτος. θεόφρα^ος ΜΕ\\ ΤΟΝ 'Ερμαφρόδιτόν φησιν· Ο ,,δέ τά κερί 'Αμαύουντα γ'εγραφως II«ίων εις άνδρα ΤΟ Ν ,, 3εοι/- ε'σχημχτίσΰαι εν Κυπρω Χεγιι "· Ούτως εδιορύώ^η Τους κριτικούς ό'ΐίσυχιος, όςις ε χει χρεία ν ακόμη μικραςιΖί'