— ( 63 ) — γιώΐαΐον ημών Πατμάρχην διά τβν προς ίκπΧιβρώσιν Τοίον- του κοινάιφεΧοΰζ έρημου ενδεικνύμενον ζηΧον. η ' πατρίς οΧψ) χαίρει και μακαρίζει έαυτην, οταν βΧέπι^ τοιούτους ισχυρούς προςατας. Τά ένδοξα αυταν ονόματα 3ιΧουν άπα&ανατισ&ν,ν εις τά χρονικά της 'ΕΧΧάδος' αΧΧ' έπρεπεν οΐ πρακήρυκες εις τους κραταιούς βραχίονας ταυ Παναγιωτάτου ημών Πατρός και τούς τοΰ 'Ενδοζοτάτου μεγάΧου Διερμηνευτοΰ Κυρίου 'ΐακω€άκνι 'λργυροπούΧου να άπαδώτωτιν αΧΧας ΰ^νιΧοτέρας καί ευγενεςέρας εργασίας. Εις τούς κραταιούς βραχίονας τοΰ πρώτου ιτρετι ν αποδώσωσι Την θείαν καί Ιεράν ΕυΧογίαν. Έ,ϊς τούς κραταιούς βραχίονας αυτου την σοφιών διοίκνισιν των της Αγίας ϋ.κκ\ησίας πραγμάτων. Εις τούς κραταιούς βραχίονας αυτού την άνάρύωσιν καί προςασίαν παΧαιων καί νέων σχοΧείων, σνΧ,Χογάς βι€Χίων , έξοδα προς εκπαίδευσιν πτωχων νέων κ· τ. τ., ομοίως καί εις τούς κραταιούς βραχίονας του δευτέρου καί άΧΧαιν -προυχόντων του γένους αύτά καί άΧΧΛ τοιαύτα κοινωφεΧνί' οχι να βαρύνωσι μέ την πιεςήριον Χα* €ι*ΐν τοιούτους Ιερούς και Ευγενείς βραχίονας , καί τοσον να τούς υπερτείνωσιν, ωςτε παρ αύτων να ιίροζενηται ολον τό βρίίοςείςτϊχ πιεςήρια! Τοιαΰται νόςιμοι μεταφοραί, τοιαυ- ται 'ΕΧΧηνικαι εκφράσεις" οίον το ,,πληοίςατον οσον δ:'δεται (( ,,ίπιβςοαγι'ζ^υσ! τ^ν ύπερτέρ-ηβίν." τοιαϋται 'ΕΧλι/|νιχ.αϊ Χι ζεις' οίον το ,,Διφίυαζρο;" ώς να μην εΐχαμεν το υπερασπιςης κ*1 τά τοιαύτα' τοιαϋται κυριολιξίαι οΤον το ,,ολωξ έχδοτου £*? τηιι χ,'νησιυ τώκ καλώ" καί το „Λια την δημιουργία ν και σχίίια- α·'αν τοί λιξίχοΰ" τοιαΰται ' Ασιατικαί ΰπερ€οΧαί καί δουΧο- νρειτε'ΐς ίπερόέσεις οίον το > ,,Μί^αλο'νοες, Μεγαλουργοί, χα» Μί ^αλεπηδολοι" παραδείγματα αναρμοςα χαΐ άχαρα , *αρα· κινήσεις προς συνδρομών βίαιοι καί τυραννικαί, και τόσα βλλα σφάΧμΛΤα., διεσπαρμένα τ£ δε κακι'ΐσε εις την προ- κ ήρυζίν'σας (τα οποία πα ρα£Χέ π ομί ν διά συντομίαν, αφί* νοντϊς αυ'τα νβ διακρίναισι» οί έχοντις όρ6ην του καΧονγνα* σιν') έμπορουν ποτέ, διά όνομα €)εοΰ, νά μάς προμηνύσω* σιν, ως μας έπαγγίΧΧεσίε, ΐντεΧί, Κι€ωτόν; Τα σπουδαία καί φιλο'σοφα επιχειρήματα» οσον μεγα,' λα καί αξιέπαινα είναι , τόσον ταπεινά καί συν«ςαλμίνα προκηρυττονται αττο την εϋμουσον φωνην των σοφιών πε* Παιδευμένου τίνος ι&ναυς. Την αΧηίειαν ταύτη" παρατηρούμε»