( 19« 3 ■Αΐναίμί-Λΐ βι$αιοΰμεν , οτι είναι γ ολλα μαχραν έξαπλίύμίναι $ίζ τγ,ν χωρα» αί δΑασχαλΐαι τώ» Σπ»σίΛ)» · εταιοκύν ήτοι ο>.ά μενού επανξήσκύς •τοιούτων ΐταφιφ» , η το περισσοτερον οια με- • « <· ' κ«, ί· "ι σοϋ ©~£ς·£λα2ΐ^υι>, των οποίαν */} συ^/ςατσί ε;*5 το να ό;«σπε:ρ^σ: τοίαυταξ 3;- δασχαλίας ε'ΐ κα2ε σ!)ϊα»βςρο«ρη» , 'ένθα ΐχϋΐισιν εί'σοδον. Συνήθεια χοινν είναι εις ταύτας τάς ε ταιρίας τό νά ζτ : τώσι κα9' έΘδομαδα άπδ τα μέ λη των μίαν μικράν συνεισ'γθράν , £χ τγς οποίας οχηαατίζεται χεγάλαιον (ψόνδον) προς άπάντη- συι των εξόδων τών άπεςαλμένων χαί προς αγοραν ςασιαςιχ'ΐ,ν διατριβών , αί οποία: μετά ταύτα άναγινώ·.ιχονται εις τάς συνελεύσεις των εις επη- χοον χαί εου.ηνεύονται· Πολλαί τούτων των δια- ταιοών , α: οποΐαι είναι νπ' οφιν ημών , διδάσ- * ' ~ χοΐι σι χατά τρόπον δολιώτατον την άνάγχην του να ε'ξολοθρεύσωσι τνν προς διαςολήν άπο του λαοη του συιιιςαμενου εις γεωργούς, τεγνιτας, ευ,πόοους χαί «λλουϊ τοιούτους χρησιμεύοντας ανθρώπου ς εις τψ πολιτίίαν, ό'νομαζομένην ταρ αϋτων προ νομίοις - ροιχισ με ι/ην «ρ ύ λη ν. Έίς αύτας χηρύττεται , οτι νια τάξις πραγ μάτων είναι το Βελημα τοϋ λαοί , οτι εν όλο- νληοον έθνος δεν ημπορεί να όνομασθη αποςα- της, χαί δλη η δρησχεία, χαΐ-πί^ις χαί υπο- ταγτ αθετείται διά τ·/]9 αχολουθου ερωτήσεως χαί άπο κρίσεως, ,,θέλετ ι να ζητε χωρίς θεούς η βασιλείς; — Όμνύομεν άθέτησιν πάδης τυ· ρ αννίας." ,,Φαίνεται τωόντι, οτι εις το συς·/ιμα τού των των εταιοιών άνήχει χαί το να προδιαθετ- τωσι τον λαον προς χαταςρογην των χοινωνιχων διαταγών διδάσχουσαι να παραίτηση όχι μόνον παν ψρόνημα ευταξίας χαί υποταγής, άλλα χαί αλας τας άρχας της ηθιχης χαί τνΐ5 Βρησχείας. 'ΐίξ ολων των ειδήσεων εύρίσχ ο μεν , οτι εις τάς ανω μνημονευθείσας εταιρίας δεν υπάρχει σχι- οον ουτε μια άπο ταύτας τας εταιρίας ( ένθα ο· Κί' ^ * *· \ , πρώτο: ρήτορες οεν φρονοΐισι τα ςασιαςιχωτατα φρονήματα, χαί παροξύνουα τους άχροατάςτων να ήναι έτοιμοι προς άτο^άσίαν τ Ο) α ττραγμα- τίώδν,. "ΕτΛηδϊς εχλίγουσιν άντιχείμενα εξετά σεως χαί ίρεύνης, χαί προς τοις άλλοι; το ζή τημα, -οίοι εχ των διίο, οί 'ΐαχω$ΐνο: είτε οΐ μή τοιούτοι είναι οί χάλλιςοι Φιλοπάτριοες ; Μί» τα£ΰ των ανδρών τούτων των εταιριών ψαΐνεταί χοινώς μεταδιδόμενη η εϊδία τοϋ οτι μετ' ολί γον $έλει διορισθη ρητη τ^ερα προς γενιχην ά· Ποςασι'αν. Παρηγγελέησαν να Βεωρωσι τάς εν Αόνδρα συναθροίσεις ώς το σηβεΐον των σχοπώυ των , χαί ανα&αλλεται ως έπιτοπλεΐςιν η σννϊ- λειισις των εν ταΐς ίταργίαις εταιριών χαθ' ήν ήμίραν διορίζεται να συναγβ% ή εν Αόνδοα χα- θολιχη εταιρία· χαί ά^ιοδαχρυτος απόδειξις ?οϊ> κοινού αύτ'ων συμφέροντος, α» όχι της σχέσεως με τους χαχοτροπους συμπράχτορας εί; τάς σύμ πασας ταραχας εν τη μητοοπολα είναι αύτη , ο τι εις τα μέρη του Μανσέςιρ χαί άλλαγου έδει ξαν τον μέγιςον ενθουσιασμον πριν της σνναθοοί- σεως χατα τδ Σπαψηλδ τϋ 2, Αεχ. , χαί επρο- <γητεύΒ.η δημοσία, χαί με πεποΐΊηαιν ή αλωσις της οπλοθήχης χαί διαρπαγη τοΰ Μπάγχου. Με άνυπομονησι'αν έπεριμένετο ή ε'ίδησις περί της εχΘάσεως· οί δρόμοι ήσαν δί ολης της νυχτδς πλήρεις άνθρωπων, εν οις ευρίσν,οντο πολλοί 1 α- πεςαλμενοι παρά των όιαψόρων χατά τάς 'παρ- •χίας εταιριών , περιμένοντες τον ερχομόν της ποςας, χ.αί δεν ημπόρεσαν νά χρΰφωσι την λ'ί- πην των, ότε εμαθον, δτι επαΰθ-η η άποςασία χωρίς τίνος μεγάλ-ής δυσχολίας. ι,Φαίνεται, οτι ή -ε.τοΐθησις των χαχοψρό- νων είναι τόσον μεγάλη , ωςε άπαριθμουσι πολ- λάς έχατοςΰας χιλιάδων έχ των οπαδών των > ότι αί εταιρι'αι των αυξανουσι χαθ' ήυ,έραν, ότί διαχρίνουσιν εις τους χαταλογους των μέ σημ·ΐα