— (' 299 ) — ,,νά ζηρΰζγ, τας ίδεΆςτου εις τους Παρισίους , -κ χ ν αρχαΐον ,,χ,αΐ ξένον εζολοΰρευετο άκο τους Γάλλους". Μ λ Χιςα ν;κ.οΧοΐ/0ί<ισ·ί·ΐ' ό'λοί το εναντίον οιί'Λχι κα\ αν ιί«ιν τότε α! ποΧίτικαι περιςασεις, αϊ εττιςνιμαι δεν 'ε'Χαζον εμτιόδιον εις Την ιίροοδοντων' κατ εκείνου την ε-κοχην εις τους Γάλλους ή Χημεία, 'έκαμε γ·γαντα7α βημαΐα, και άλ λα; φυσικαι ενιςΐήμαι' εις τον αυτόν καιρόν ν { Τίειρουργία ι'όιωρ^ωσε τίοΧλά ελαττώματα, των ταΧχϊωυ · εις το ν αυτόν καιρόν ό ηλεκτρισμός κα'ί 'όσαι αΧΧάι «Χ ήύεΐς εφεύρε σεις των άλλων εννων διν ΛΚίβφίφδησχν ' ιτοϊον Χοιτίόν εμττοδιον εϊςτην Βεωρίαν του Ζ. Μ.; έιατί τοιαύτη αδικία; διατι οΐ ΤαΧΧοι ζτε£αλλον α,ΰτο το ίατήριον πάσης άσίίενείας τοσου ωφεΧιμον εις Την δυςυχουσαν ανθρωπότητα; ΦρζνκΧήν , Αα€οϊζιέρος και ίίλΧοι ποΧΧοΧ πεπαιδευμένοι άνδρες διορισθέντες παρά της Διοικήσεως, γνωρίσαντες το α€ε- £α.κν τον Ζ. Μ., τον άπιβρι^αν, και έκδευτέρου και πολλχ- *'? ιζετνσ^έν το τοιούτον σύςημα την αυτήν ελζ£ε τυχην. Αλλατίς χρεία νά εξετάσωμε ν τάς έρευνας του τοτε καιρού; ας ελόωμεν εϊς Τους τωρινούς" ποίος τφ πεπαιδευμένων αν- τ%ς Γαλλία; , 'ΑγγΧίας, "Ιταλίας νί Γερμανίας (έννοια ^λ^ίπς πεπαιδευμένους ), η ττοία εταιρεία ε€ε€αιώ^η τερ"ι τοντοι», και ικήρυ'ζε το ά,ληύές τ«ν θεραπευτικών αυτοί θαυμάτων; ουίεις αλΧος βέ€αια, ίΐ μνί εκείνοι, οι τίνες ζγνωςοι ο ντε ς, 3έΧουσι να ψανωσιν εψινριτα ι και να ακου- &&ι>ιο·ιν εις τον κόσμου- 01 Ίδιοι Γερμανό ι οχ» μονον αμφι€αλ- λουσιν εις αυτό, α'Χλά και το ψευδές γνωρίσαντες, το κατε- 'αζαν εις τον άριϋμον των 3εοσόφων ίαμάτων , ω; ευ ρίσκο μεν ίϊ? τον σοφώτατον και ποΧυμα^έςατον Ύ,ΚρεγγιΧιον (8ρΓβη- ?β1), γνωςον το'ίς πασι Βία τά διάφορα αυτόν ποννμκτα, „ Η ,,·?£ΰίρι'α του Μαγνητισμού ανήκει, Χεγει, εις Την αρώμον της »αγυρτιίας χοίϊ ίατρούαύματ(Ά>ργΐίας , καίϊ φαίνεται οτι πναι η θεωρία, των Άεοσόφων των πράτων α,ίωνών, και ανανέωύε'ΐ- ηθ"α εις τον ίέκατον ί€δομόν ευρέθησαν #οΧλοϊ υτίερασπι- »~*ΐ, άΧΧ' αυτοϋ ο! Ίδιοι εφάνησαν δυνατώπροι εχθροί · <) ■^'κυρετης αυτοί /χ£ οΧον οτι ε φανέρωσε τάς δοκιμίςΤου εις " ^'α'ρορα μερν( , αττο ΒίροΧίνον μόνον ύζίαΛν, ακοκρίσεως, »μΐ την οποίαν του ιδείκνυον την άττάτίν (ι)." (ΐ) Ις-οο-α 'ΐατχχ-η;. Το'μ· $έχ. παοοιγρ, 163. β:5^ην 'ΐΐϊλίκΐϊν ,υ,ϊταφι.