— ζ 6 2 ) — γίλλία τί ε'ίδωλον τΌυ Πατρο'χ,λου τόν' διιύίυνε ταύτα τ β" λ^'" " *<*' 'Μ·νΐ σορο'ζ αμφικαΧοιΤΤΟί Η ι'ίία τοί να Ινωϋώσι μετά 3ανατον τα λ;ιψκ»α'£υο φίλαν ί?νβ» ϊί; τ/ν φΐι'τιν, καί ό Ομηρος, οςτις τοσον βαθέως «"«ητοϋία- σίν β^'η^κ, απεδειζε τον Χογ^ν το? Πατ/>οκΛου «οΧιί μάλ λον Λ^ΓαΐΊ>ιιτ<κ.α;ΤΓρ9ΐ/, ε^ϋ^μ-ί τα<, ίη ο δια<ρΐΎμενος ?*! τού του σο/>θ5 >ιγο δωρ'ιν, το οιτοΐον ο' Αχιλλίυ'ί « \α€εν άτιό τ«{ «ί/βί χΐ'ΐρας τΐί μντρ:; Του Θέτιδος" μ,ετέπετεν Ομ,Μί ί'Β'ϊΙ- τα και το να ίι^Χοΐ τ^φ'ν τν γένει (ιι). ί'ι'ί τον Αριςοφαν»} απαντώμιν συχνά το Σ,οροπν,γός, όπερ σημαίνει τον νικρο- ίαπτην· Η ρ ίο ν ε σήμαινε κυρίως το μέρος του ταύροι», το ο ποίον δεν 'εζε7χε τελείως Της γ^ς , τον λα'κκον π'< τον ο'« •ττοΤον αιτ ιίετον Τ£« σώματα. 'Ρίψα; τΰμ4ου τα'φον είςκοίΧην, Χεγει ο Ευριπίδης (β) Το «ρίον παράγεται πιρό τα ερος (γ), χα! ϊύναται,οπερ και το" τύμβος, κα 1 ίϊναι σχϊέον σον&ίνο- μα μέ τό υ-ΒΌγαΤον' αιΐΌχ.αΓεςαίνΐ'Γαν όμως μίτα' ταΰτα χαί το ΐν κα! το' αλλο τούτων των ονομάτων εΙδικά, κα.1 δηλουσι "Βαν είδος επιταφίου μνήματος. ,,Φρυγος ήρίον ϊλοο" λί-^ί/ ό Θεόκριτος (δ'). Θ >) κ .» ι , έί'ν ίφανί'ρωνϊν εις Τι/)ν αρχΐ" "^τα τκν ϊτυμο· Χογίαν ειμή τον τόπου οπου ετίίεντο τα σώματα, και ί/ς τούτο φαίνεται απο€\έπων ο Λουκιανός £.ε) διακρίνει τό 3α(- χιΐ από το ΐήρίον εις το ί'ξί; χωρίον, „χ.αταιτ;μψοι><7ΐ ναοΐς τα σφέτερα νίρία, χα! τα ς 3ηχ·ας τα$ προγονι κας", Πρέπει ομως να" ομολο^σω/Αβι* οτ« το παλαιοί εν εσημαιν» όλον το'ν τα'φον, καίωί αποδεικνύεται αϊτό Τους ςίχους του Αισχύλου, όςτις περιγράφων την πανταχόθεν αντηχούσα» βοήν του επερχόμενου ςρατοΰ του Βε'ρζου Χιγα (ζ). 'Ω πα'ΐδες 'ΕΧλιϊνων «τ ε, ' ΕΧευθεροΰτε πατρίδ' > ελευίεροΰ τ ε δι Παΐδαζ, γυναίκας, 3εωντε πατρίων εύη, Θήκαςτε προγόνων. (ι) Π'σιιχ. Μεγ. 'κ,τνμ. *αί Σίν'/'&χ; ?ν τα'ίτη τη λδ;. (*>) Κιίρίπιϊ. Αλ*η?. ς·. Χ9"· (υ) Μ('{■ 'Εταμ~ λε;. π'ρι'ον. 'Η«ϋχ. εν τη αντη λε;. (ί) θεο*). Κ/ίκλ. !ς, *·. 75· ί ε ) Λοιιχ. Θ;ων 'Εχχλ. χ. ι?'. Τ. Γ'. «5λ· 5 57· (Ο Α, ' σ Χ· Π6 ?«· Τ· 402· 405·