— ( 359 ) — Τηζ οργής του ' όταν όμως εμετρίασε τον 3υμον του, ακε- φιχσισε νά ταραΧυση έχ. Μητροπόλεως την Αντιόχειάν , καϊ να τιμ&,οήση τους τταίςοις αύςηρότα,τα· Οι κάτοικοι της πόλεως οιεσκορττίτβησαν εις τά βουνά κα\ εις τάς έρημους, Ζ-αν εϊίαν τους επί τούτω ςαΧίεντας αυόρώπους· Α\\ά ΦΧαυϊανόί I Επίσκοπος της Αντιοχείας, οςις μετά της άρε ι ν,; είχε και την ευγλχττίαν , μορφομενήν εις τοις κοινάς σύναξης των Χρ.ςιαν£ν, τί δεν έκαμε διά ν» καταπείσ^ τον βασι\εα νά συγχώρηση τους άποςατας; ,,Οί Αντιοχεΐς δίκαιον είναι νά τίμωρηίωσι, τον είπε ν, άλλα πρέπει »ίς βίίσιΧέα ό'ρίοοοζου νά το καμη·, ανέτρεπαν αλνιίίνα τους ανδριάντας σου , αλλ α συ δυνασα,ι νά ανεγιίρης άλλους *ο- λιττιμοτέρους εις τάς καρδίας των ύνηκοώνσον με την γεν- ναίαν πραζιν της αυγχωρήσεως. Δίν «νδυμίΤσαι τί ειπεί ποτϊ,ώ Βασιλεϋ, ρπ επιίυμ,ουσες νά ϊίχες την δυναμιν νά άναςαίνι/ις τους νεκρούς, ως σώζεις τους ένοχους, χαρίζων εις αυτούς τήν ζωήν; Οί Ιουδαίοι και οί Εάνικα) εχουσι τα. όμματα των προσηλωμένα εις τήν αυτοκρατορικήν μεγαλείο- Τητασου εις τήν παρούσαν κρίσιμων περίς&σιν. Εαν κλίνες εις τήν ευσπλαγχνίαν, 3ελουσιν ευλογήσει και 3ελουσι λα τρεύσει εκείνον τον 3εον , όςις δύναται νά ΰ-^ώσ^ τους αν θρώπους υπέρ τα φυσικά πάίη, και 3έλουσιν άγκαλισύη το Ευαγγίλιον , το ονοΤον διδάσκει τόσον ΐ/ν^Χΐ)!» ηίικήν· κ. τ. λ. *. τ. λ;" Τα δάκρυα καϊ ι] νευσις τήί κεφαλής ήσαν ή απόκρισιζ του Αυτοκρατορος ότι σύγχωριι τούς ε'ζαμαρτήσαν τ ας. Φί λοι όμογενεϊς χ,α) ,ομόπιςοι! είναι ακαταμάχητος ή δΰναμις της εύγλωττίΑς' όταν μάλιςα ή σεβάσμιος θεωρία του 'ΐϊ- ροκν,ρυκος, έξηγοΰντος μετ' εύλα€είά{ και ζήλου τα νψ»)λα της Πίςίως δόγματα , ΐμπνέη τί ίίρο'ν , τότ* μή ςοχασϋητι ο τι μονον Αυγουςίνύυς επανορίο'νει χάι ®ιοδοσίους κατα πραΰνει ' ή 'ίςορία μαρτυρεί ότι ωμούς και α'πανόρωπους τυ ράννους ίζήμερόνει- Νά άφανιάίωσιν (κινδύνευαν οι >ιατο ι· κοι της ΐωμχς άπό τόν σκληρό ν Τωτίλαν* αλλ' ο Πάππας Αεων , ενδυμινός τήν άρχιερατιΛην ςολήν , χάί έχων το ιε ρόν Ευαγγέλιον εις τάς χί7ρά'ς, έμάλάίίυνε τήν ωμότητα του, κΛι ηλευίερωσε τούς ιτοΧίτας. Ι1$ρ\ τά μέσα της ιαμντης άπα Χρι-&μ εκατονταετώ ν Ιι 2