_ ( ,5, ) — !ξ. ί·"Ε/3£υνα περί τ ν, ς χρήσεως κ α) α ν α. (ρ ο ρ ας τ ης κατα Ν γ μ ί σ ι ν £ ν ν οίας· ΚΧίνομτν «'λ φυσιαίί περισσότερου εις Την συμπάίειαν του άτυχαϋντος, παρά τοΰ ευίαιμονονντος' αιτία αυτής της κατά προτίμησιν ροπής ίίν είναι η αμ€λε"!α ιδιαιτέρα ίυίξι'α μας , ι^τις μας φαντασιουργίί ευτυ^ίςίρους των άλλων" αλ λά, καίω: συμπεραίνω, τούτο προέρχεται άπα Τον ερείισμόν, και κίνδυνων, όνου τρ'ιξίνη (ίς τάς δυνάμεις μας ΐ)' τουλα- χιςον {/ς τά; ίφί<τί(^ ήμ£ν η * ^ε&ιρία της ατυχίας αρχή· τερα άπό όψιν τί;? ευτυχίας του -πλησίον. "Οταν βλέ· ποιμεν άλλους άτυχουντας, 3εωροϋντις τήν παροΰσαν μας χ-αλ^τεραν κατάςπτιν , οι »ίς ίυναμεία νά γένωμεν ώφίλι- μοι ιίς τον ίιιςυχί) , δίδομεν εις του εαυτόν μας ήδείαν τινά προτίμησιν , ή όταν κ-ρυίρί&ϊς μας λέγει η'ένδον α'ίσίησις,ϋΤι και ημάς εμπορεΤ να μας καταπλακώσω η Ιδία ατυχία, απο την οπ ο/αν μας ελΰτρωσεν κατά το παρόν η εϋνοια τ ης ει μαρμένης , τότι ο πόνος τίίς συμπαθείας αναμίγνυται με μίαν αττόκρυφον και ΊΤαρνν^οριιτικιίν χαράν. Και επειδή νι ευχαρί' ςητις, «.α! » ποικιλία των αισθημάτων αυζανουσι το ζ&>ν|- ,.ί » / " ρον και τι^ν χάριν αυτής της χαρας, επεται αναγκαιαις ότι η συμπόνια προς τον δυςυχη ίνιργιΊ με περισσοτεραν δυ- ναμιν καΐ ήδυ'τητα παρά. το ψυχρο'ν βλέμμα εν) τ* ευδαΐ' μοκία τϋν άλλων" έπειδη' μήτε αΰτος ΐχει χρείαν της βοη* ίεία,ς ήμων , μνι'τί ημείς έχομεν Τι νά προσ&έσωμεν εις Την ευτυχίαν του, ειμή νά τόν βλέπωμεν , καινά ΐκάειάζωμεν την τύχην του- Αυτήη 3εαιρία έν ολίγω γέννα την αδιαφορίαν, ί έπαινος και η φήμη επι πολύ μας βαρυνουσι * και επειδή ή ψυχή μας δεν έιχπορε Τ νά μένη εν απραζία* *αι οκνηρί'Λ, γεννάται, χαιρ'ις νά το παρατηρήσωμεν, μία συγαρκτις μίτο* ζιΐ της καταςάσεως ήμων , κα) της τοΰ ίυτυχους» Κατα τούτον τον τρόπον συνίςαται το άπλουςατον εί δος της Νεμετε<υς, ήτις έέν είναι οϋτ* φίονο^» οιιτί χαι» ρε κακία, άλλα «ο «άτι; α" ίιαφο ρία , όνου &ΐν μας ίπι· τρέπει μίαν εράσμιον συγκρασίαν. Εις τάς κοινάς > κα) χα· μερ*εΤς ψυχάί αυτό τό α'ίσάημα καταπίτίτει εις ψυχρα'ν β» Τανάκτι^σιν , ώςι, οσον περκτσοτιρον κομπάζεί. ο αλλο< ί» τ» ευτυχία , ο σον περισσι'ίιρον κηρύττει εργψ, κα} λο'»