— ( 304 ) — μύν , Χατρείαν κα) σέ€ας τΖ προσέφερε κατά χρέος' (οί πατριωται αυτου ζω ντο. τον (τίμησαν με τάς μεγαλύ τερης τιμάς, και μετα Τ.ον θάνατον με πολυτιμον Μαυσω λείο» έχον το ϊξίί άξιον του ονόματος τ ου επίγραμμα- 5Ϊ. 1)ί £Γ3ΐιι1βηΐιΐΓ ιηοΠαΙβδ, ΙβΙε Οαίιιαιςαβ εχ 8ΐϊΐϊί56 Ιιαπιαηί £6116Π5 (Ιεευδ.) "Ας συγχαι'ρωνται προς αλλήλους ο! 3-νν,το) , ίιο'τι ϊΤς άπ αυτών τοσαύτην τιμήν έπρόζενησεν εις το άν$ρώπινον γένος- Τοιαύτα είναι τά προτερήματα με τά οποία αI ειτι- ςημαι ςολίζουσι τον ιραζν,ν των. Αμμή ίια' να' ί'χιο' τ/ς τν;ν ^φέλειαν συγκερασμένην με ήίονν,ν, κρίνει να ήναι εις τον αυτόν καιρόν επιςημονικός κα» Χογιος, χωρίς Τν,ς γραμματείας νί άρχή των επιςνιμων εΊναι α ·/ι $ιαςι ·Α>* , κα) χωρίς τάς έπιςήμας ν) γραμματεία έέν ΒέΧει προξενήσει πολλήν γ,ιίονν,ν' τά πράγματα κα.< αI αλήΒιιαι γίνονται αΐ'τ,^αντικώτεραι δια του του λόγου ύψους, ενωμένου μ έ· πιτν,ίειον φρασιν να 5£λξν| τνίν ακον«ν, χ,αί οταν παραςαί· νωνται εις τον νουν μ ωραίας εκφράσεις, μ όμαλόν καϊ εϋκολον του λόγου χαρακτήρα, μ ευφυείς ςροφάς, έντυπό- νονται βαθύτερα εϊ; την μν^μν,ν' αν λοιττόν ή γραμματεία είναι τόσον αναγκαία οιά τ·/,ν εΰκολον απόκτησιν των έπι- ςν,μων, α! ε'πιςήμαι είναι αναγκαιόταται ϋιά της γραμμα τείας την εντέλειαν. Ποτε έεν ήλ£εν εις ακμήν ^ γλωσ σά τίνος έθνους και επομένου ιξ γραμματεία, αν αί ύψΐ)λαϊ μα3ήσεις ΰεν γ,σαν εις τον άνώτερον βα$μόν, ή γραμμα τεία καταδικασμένη εις παντοτινών νηπιότνιτα έέν 3έλει κά μει παρά νά ψέλλιζα " είναι πλέον παρά βέβαιον, επειδή τά πράγματα, αύτά ομιλούν, ότι ή γλωσσά και ή γραμ ματεία ολων των φωτισμένων ι3νων 'έχονσι ςενήν την σχε· σιν κα) άναφοράν με τάς υψηλάς μαδήσεις καϊ πραγματί' κάς ίέέας. (Ή 6 υνέ χι ι α άχολου$·Γ,)