- ( 421 ) - τ) <τυμ»ΜΊΚ?ο$ καί κοινή 1 , υττ<? μιας νεώτε ρας μορφής, εξαπλοφη * πολλά: λδξδ'.ς κα< φρα'αει; της αρχαίας'Ελληνικης γλώσσης α τ: ο ττ^ν κοινή ν χρησιν ί£ άλειψαν , κα* ολος, αίς ε/πεΓν , ο σχηματισμούς της γλ·«σσης μ,·τι?τν9- μισθ-η, 'Κ παρακμ.η α υ τη παρηγαγεν εξ ανα'γκης κχτα τεχνην συς-ημ,ατζ (Γραμματικές, Λεξικά κ. τ,), πρ^ς μεΘοδίκην 5ρμ,ηνεί'αν, χα: δίαγνκρισιν του ειδίκοΰ χαρακτηρο; εκας·η? το»ν παλαιών διαλέκτων, ωςε η τ,-χνη ανέ- «λη'ρωσε τα ε'λλεΓπον τηςσυνηθε/α;,— Εκ τούτον λοιπον αποδεικνύεται προΦΐνε· ςατα } οτι η'~μεταγενες-βρα κοιντ) διάλεκτος, υπ αυτη Ν ν την νεωτ^ραντη; μορφην, συνέχεται ουσιωδώς και α'χωρί'ςως με την αρχ*<αν κοινή ν Ελληνικην γλ·»5<τχν> καϊ υπ αυτήν την νβωτεραντης μορφην μετε^ίη κατ εθνικών διαδοχη'ν $:ς ημβς. Περίοδος ς'. — αττο τά 3θ6 £&£ τ« 1453. Ε «ς αυτήν τήν περί'οδον πίπτουν διόλου τα γρ?.υ.ματα , τά μα 9ηματα, */ έπιςημχι και τεχναι , κα* προ πάντων ή κ«νη των Ελλήνων διάλεκτο;. Αυτή συνεμ,ί'ν0η με την Λατ*νικήν δημοτική ν διάλεκτον (Ποηιβη& πίδΐιοβ) κα: κατά σχήμα συμμορφο>θδΓσχ « Ρωμαϊκή γλώσσα επωνομ.ασδη, η κχί κοινο- τεοον προς δίας-ολην της κ,υοί'ω; ΊΡωμαϊκης, 'Ρ-.ο,ααίϊκη διάλεκτο; μετεβλήθη, ΕγΒ^τ,ς ζ'λαοβ κα2 διάφορων άλλων βαρβάρων εδνο/ν λέξεις — Η δε σπου- δβ'.ολογική καίτοι α/σ9ανομενη την εν γε'\ει παρακμή ν της ευ'ρ/σκετο ε;?ε τι καλλιεργημένη άπο διδασκάλους κα: συγγραφές <κανου Ν ς ν χ μ,η την άφ:σουν δ·.ο>ου ν^ αποξηρανΟη , και νά εξα'^ανισδη * κα: γλωσσά τη; Εκκλησης» κ^: χυρ;ως του Ευαγγελικό ν κηρΰγμ,ατος πα'/κοσμιω; άνεγνωρι'σδη. "Οσον δε κατά τα Ν τάγματα η 'Ελληνικη ε/; το ς-όμ* τυ~ν ευγενών κα; πεπαιδευμένων «7.5 καταντηση έκλυτος, χαλαρά, κχ} αδόκιμος* ε ; ς δε τ^ ςομ* του λχου «Γ^'ή, πενιχρά, κα: απέριττος ι ε'χβ μετα^αλη τη ν ν άρχχ^ντης μορ^ην με ενα ποικί'λον κα: μ.ικτ*ν ξένον χρωμ,ατισμον , ε^υλαξε μ. ολον τούτο με^αε/ς οληναυτην τήν ε πείσ.ακτον νεολογ:'αν άναλλοί'ωτοντο'ν ^υσικ^ν της σχηματισμον. Π$ρ£βίος ζ'. αττο τά ) 453 εοες τ%ς σν\ιχερην. β ^λ?οσΐξ τηί Κωνς-αντινουπ^λεω^ — 'Α^ανισμ-:": τ"ν 'ΐΐλλην'ίκ^ν γραμ μάτων κα« μαθημάτων —- Η κοινή 'Ελληνικη διάλεκτος δ.α της συνείΚμι^α^ Μ· 1 : νεα; ^αρο'α^κχς ξ&'να: λε;ε<ς χάνε^ ολον σχεδόν τον χρωμα^ισμον της — Αν καμιομβν το'ρα άνακεφαλαί»®ιν ολων τίον με'χρι τονδε περί "Ελληνικής ',λ(-·.(Τ7η; «ίρημενων, ^λίπομεν , οτι με'χοι τη; επικρατείας τ^ν Μακεδόνων απο γας τέσσαρα: άρχαϊκας δ'.αλ^'κτου; ύπηρχβ μϊ> α γλωσσά τ«ον 'Ελλη- ν»ν κοινή, κα9' ην α: κατα μέρος ομογενείς δια'λεκτοι η μ<χ με την αλλην 9'^σει κα: θεσει συνε/χοντο, καί δ/ ηΐ η ^λοτελεια τη; γλώσσης συνί'ςατο. ®* £ 5 αυτή ν δυρ:'σκοντο συμμεμιγμ=ναι α: /διοτροπ/α·. τ^ν :ί/λων διαλέκτων — των Λρχκίκα» διαλέκτων , κα:'τοι ε/δικα^; μεταξωτών κατά σχήμα δι*-