φράιιις, ω'ςί το "ε$νος πρέπει να χάση πάσαν «, β*οο'ί«!). Α ΐ-δυσχολίαι, μέ τάς 'οποϊας "άν- ίίλπίδα πρός εύτυχέςερον μέλλον- τιπολεμοΰμεν ηδη, είναι μεν πολλά μεγάλαι··, Ό κύριος Β ρ α υγχ άμ, άγ λ5 εκ%μεν ε'πι- πλν» 'έχομεν πασαι/ Ιλπίδα χαί πάν μέσον ..προς βεω'ρψην της χαταςάσεως της ^αναρχίας, έπα- έξομάλιβα» άύτών. Κατά τούς περιορισμούς τον ραπονέθη μάλιςα, ότι ή '&,γγλία εχαμε τοβ«5 .. ζρβκωτίχοο η διοίχηαις βηοθλίπϊί πάντοτε προ'ί ,ί*£συλβι«ί<5 εΐς Τβ ίβίη «!5 ξηρβδ, χ»ρ*5 ■»« *»« τά/ χορκύτατα» σκοπώ, ηγοον προς άσψά- ζητη'ση ώς συμφωνίαν οότ-ε εν όφελος τι τοίΐί , λεία» τ^5 μοναρχίας (π 'ντες· εόψημοΰσι'). "Οταν τεχνίτας και τ6 εμπόριον αύτης· ότι τό λεγόμε- βάλλοντες εις άποιχίας ολίγας ψρο<ψάς χινδυ- νορ -βόςψα της ςερεάς δεν -ίπαυσε χατ ουδένα νεώΰμιν νά τάς χάαωμεν, 'ΐξεύρομεντί χινδυ- τρόπον με την πτώσίν τοϋ Β ο ν α π-ά ρ χ ο υ , χα) νεύομΐν, οίου χαί πολύτιμοι/ αν η α τ ~ΐρί ο§ οτι, εάν η Αγγλία μεταβολή μετ' ολίγον χινδννεύομεν · β'λλ* όταν διαχαώυνεόιομεν -το πο· την μέχρι τοΰδε πολιτιχήν της, πρέπει να μείνη 'λιτιχόν αύ<;ημα, την άσψάλειαν τη? χώρας, *ιοϋτο αιωνίως τόσω εύχολώτερον,χαθοτι τα (8νη ιοαια 'εΐνα: ημη ατίμητος χατ' ούδένα τρόπο» ■Βελόνη συνεργήσει προς αυτό μετά χαράς. (ευφημίαι (ίχατάπαυςοή. Μίτοι τόν Άμεριχανι- Ό Μ,ύριος Κ άν-νίγγ παρετήρηαε μετά ταυ- χα* πόΧεμον ίφην σϋηααν ηρός. ακώη^αιν των •τβ , ο ιι ητον «δόκβτο» να ΐπιμε&ω'σι 'ζηνοννχεζ εξόδων πο%εμιχα δοσίματα;, χαΐ ηδη τόν πρώ· ίμποριχάς τινας ωφελείας χωρίς χινδύνοη νέου τον χρόνον μετά τον πάλεμον εσηκώΒη σχιδόν ■πολέμου με τ ας ξένας δυνάμεις της ςερεάς, ΐ» τεταρτημζριον, των πολεμιχών "δοσιμάτων -, <Πολλβκ«$ εύρέθημεν (ε'ξηχο9ούληαεν) εις δει- χαί τόν δεύτερον χρόνο» μελετώσιν όί μαιι'ςροι νάς περιςάσεις , κ-αί από την άπόγασαν χατά να μη διορίνωσι κανένα νέον δόσιμον (άχούιτεί ναόνιφ» την «οχτβ &έλει χρέμ^ται,, αν θίλ ω μεν αχούετ ι! εχραζ ον κ*ντβτχό9εΰ) ί Ύωόντι χατά -να ψθάση εις τοίις πόδας τβΐ' Βρόναυ μία αν α- το Σπαψηλδ ΐσιινάχθη πλανεμένος όχλος · αλλ' ψορά, δαχ νά τόν βοηΒήαωμεν καθώς πρέπει τ είχε μαζι τον χαί εν αμάξιον με πολεμικά ίψό- '-όχι. Καί' ποία είναι όλη η διαγορα χατά τάς δια χαί τρι&αψονς σημαίας' ησαν αρα ταΰτα λ- γνωμας· ©ϊ μινι'ςροι Βέλουβι να εζετάσΐιύσι τά ναγχαΐα υλιχα πρός μεταρρύΰμισιν τοιι παρλαμέν- ■είσοδήματα χ« έξοδα άχρι£έςΐρον χαΐ -να εΐσά- τοο^ (ολω; έοψημίαι χαί γέλωτες )....Καρ««ϊ | μ « τβί Ινδεχομένας αμιχρύνβεις και οΐχπνο- μεταρρύθμισις τοϋ παρλαμέντου δύναται χατά τό μίας, οί δε κύριο* ·τ*·5 άλλης ψατρΐας Βέλοοσι παρόν νά προξένησα τι χαλόν · εάν δε προ&ληθη, να διορισθωσιν άνδρες έζετάσοντες την χατάςα- 3έλο'μεν ΐναντιωΰη σφοδρότατα. "Ας λάδωσιν οιν τοί εβνοΐις. Λέν σνμψωνούαι χαί τά δύο μέ- άλλοι τόποι, μή γνωρίζοντες τόαον χαλά τί έςαι ρηείς την ιδίαν ύπόθεσ ιν · Οϊ άι/τιχρύ χύριοι ν ο- ίλευ&ερίχ, το πολιτιχόν ημών σύςηίΐα οπό· μίζοααιν } ότι αύτοί μόνοι αισθάνονται την ανάγ- δείγμα πρός διόρθωσα «ο» εδιχων των · το έδι- χην χαί ενδειαν της χωράς , "χαί ότι η διόίχησις χόν μας αρμόζει εις όλα τά διχαιωματά μας χαί άναισθητεϊπρόςαύτό· Δι ιναμχι όμωςνά βεβαιώ- χρειώδη, ϊο πολιτικον ημων αύςη:ια πρέπει να αω, ότι αύτη ςοχάζετ αι χαί ψροντ'ΐζει πολιι πε- -ήναι ούχϊ το όργανον έίς τ ας χείρας του λαοί), ρισαότίρον περί της χαταςάτιως ιών πραγμά- άΚλ' ό ψύλαξ των διαχαιωμάτων του· Τβ Βρίτ- των, παρέξ ΌΙ 'άΛρωποι οντοι, οι οποίοι &ί- τανιχόν πολίτιχόυ νύςημα ωχετο με όλα τά ί'ζ Χοί/ιι νά γινωσι δημόγιλοι χαί όνομαςοί (άκούι- αότοΰ χαλά , εύθιίζ όποα ΰελήσωμεν νά μεταρ·