γραμμένα: χσί ί'ς τα δύο χειρόγραφα, εις τρό πον οπου δυναταίτις να παραβολή τοιούτον πο· λυτιμον Βησαυρόν. Οί χαρακτήρες των ςοιχείων είναι μεγόλ Ο! χαΧ ωραίοι· Ε ί'ς τ·/,ν αρ'/ν,ν τω κ γε'ρογροφίι'ν βλεπειτις τσς έπ<γραφας των ςολων , χαί σημειώσεις εις τα περιθώρια έν τη αυ'τν- δίβλίχτω. Μ:'α των σελίδων περιέχει ίιλην α'^ίαν αχρας περιεργΐίας. Ή διάλεχτος τοίι ΟϋλφΛο ονομαζεταιΜοι" οογοτθιχη δ'.α την άχολοΐιΟον αίτίαν. Οί Γοτ9ο?, *9νος πολυαοιθμον, όομώμενοιάοχαιοθεν ίχ τνς Σχανδ 'ας ( ν, το: Σουηίίβς χσί Νορόί^ί'αϊ ), ί κ:ιο/ί!κταί» τους χειμένους χατ' αοχτον της Βίίλτίχ·/5 θαλασσή; τοΛι>; } ν; ^ουίί ττ;ν ΓΓο'^- μερανίαν, Προυσσίαν χαί τάς οχθας του Βιςουλα* Χϋρίίΰσαντΐς δ« και τ·/» Δαχ:'αι>, ίπρο^ωρησ:® χαί «ως των αϊγιαλα-ν τοΰ Εύξεινου Πο'ιτου, ο; ο χαί διηρέθν^αν εις 'Οςρογότθκις, η αΐ/ατολ:- χοί'5 Γότθους, χαί βορείους. Τω τίτο-οτω τοΰ "Χριςιανισμου αΐωνι μέγα μέρος τω» Γότθων μτ ^ ' ' < ' * ' < * » ονναμενοί να ι>πο^5^ωσ; τα χα*ίΐ ? οττου του? 'ΐχαμνον οί Ούννοι εξελθόντες άπα τα βόρεια μέρη τ·/ις 'Ασίας, έζν,τησαν παρα του αύτοχρά- τορος Ούαλεντος τιν αόειαν του να μεταΘωσιν ΐίς τ ν; ιι ίπιχράτειαν του, χαί λα&όντες αυτήν, διέόησαν 200000 άνθρωποι, δυνάμενοι όπλοφο- ρεϊν , τον Δανοΐι\?ιον, χαί χατωχησαν εν τη Μθί· σία, 'ενθεν παρωνομάσθησαν Μοισογότθοι. Πολ λοί των Τοτθιχων νυλ'-ύν έ$απτίοθησαν τότε, χαί Θεόφιλος, εις των έπισχό-ων των, παρευρέθη εις την πρωτην εν Γϊ ιχαία σύνοδο» τ'Λ 325. Ο; Μοισογότθοι εΐγον τότε πρεσ&ύτερον αν. β.οωπο» τ&ζ αγχίννΛ εις άκρον, όνόαατι Οΰλ. ψ ι.αν, τον οποίαν έγχωμιαζουσα 'όλοι οί αρ χαίοι ουγγροςεΐς' αλλα χαί το έθνος αυτό έ;» ν, τον διολαυ βόροαρον , αλλα μάλιςα , χαθώ 5 β«6ο«ο< ό 'ίοριαυδν,ς, εχαλλιέργει 'έχ Ί&ος /ο-'-οίί τα; μ«9·/ ( σίι5 * χα: ή επίςολ») ιοί °7· 'ΐϊρ^'οιι προς Σουνκαν χοΐ Φρετε'λαν ' τους Το-δους , αποδεικνύει ποός τούτοι; ό τι ■/, αποΆή τ·/ς αγ. Τραγ^ς ΐψαζι, τν'ΛΊ- 'χι^ον όλί'^ω υςερον, παρά τούτω τω 'ίθνει. 'Ο ΟΐίλΕί'λα;, ν,δν) Τ.ερίψ^μος δια τας α'ποςολας του χαί παροασΐαντοΗ ε·$ κυνόΐ^υ;, νβίλτςε υά χα~ τας·ήβ·ή γνίύςν\ν τ ν ν αγ. Τραγών εις τοϋς όμο- γενείς του ίν τ-η ιδία τω» ^αλί'κ-ω, χαί τό χα- τωρδωσε, χα5ως το άποδειχνύει ^ ίχ Ζίχαζε'ν- τε αί'ωνοο# σωζόμενη μεγαΚ·/\ υπόληφι; ~ερΙ αυτού. Τοιαύτη χ,πάρ'/ε'. ·ή άναχαλυφις, τ·\ν ίπο '- αν 'εχομεν ό α€5ας χίριος Μ α?ος ίίς,νφ Α«- βροαιαννν βίίλ',οθν,/.Υ^., χαί τν,ς οποίας Βίλει ίχ§!υ'σει μετ ολίγον δοχίμιον διεζοδιχίν ίν προψ γουμίν-ή τινι ζιατρι&η. "Αρχων τις του Μείιολα- νου, σεό'αςος δια τ ας ιδίας -ου χοι ελευθεριότη τα ; χαΐ επιθυμ'ύν να ίδ·η εχδεϊομει<ον τζν Ουλ ηίλαν, παράγγειλε χαί ίχ'βνραν δια δαπανάς ιοιΡ ςοιχεϊα Ούλψίλεια διαφόρου μεγέθους, τόσον δια το χείμενον, δσον. χαί δια τα σχόλια χαΐ σν- μειωοει;. Περιττόν είναι να αναφέραμε» προς τούς σοφούς περί του ποσον ν,μπορεί να δ:ευ- χολύνη τη» χατάλ-ή'^ν τ -ης αγίας Τρανή 5 μία μετάψρασις γενομένη τω §'. αίωνι χατά αντίτυπα ίοω; πολλά αρχαιότερα. Παρ5*τθ5 δε της ανα- καλυψίως τούτων των δύο χειρογράφων, ο χύ- ριος Μοϊ'οξ εχλεζεν ίΐχοβ·ί άλλας σελίδας έν Μοιαογοτθιχη διαλεχτώ άπό αλλα χειρόγραφα πα).ίμψγβα της ιδίας βι^λιοθ/'χ-ής, περιέχουσας ομιλίας, μέρος ευαγγελίων χαί της παλαιας δια- 6ηχν); χατα την μίτάφρααιν του ΟΐιλρΛο. Μί ταύτα πάντα 3(λει συνεχδοθ·η ?αΙ ν: ον λες «χ.ον Μο'- αογοτθιχόν, το οποίον θέλίί αύζνσει μεγάλω; τον αριθμόν των λέζεων της γλωσσν/ς ταύτης. Δι», μας είναι σαγ/αψημένον να ειπώμευ περισσότερα εις μίαν προχήρυξι», η οποία απαι τεί σαντομίαν, όμως νομι^,ομεν , οτ< αραετα Κ*