— I ·.</· ) — ΰιχΧι'ζωσι το κ ασφαΧεςχτο ν ορομον, 'όιά νά φέρ^ισιν εις κα· Χι^-τεραν καταςασ/ν του'ζ συμττοΧίταςτων , συςαίναντες σχο- λεϊχ και έιόασ·«.£ΐΧους» βοηίοϋντες πτωχούς νιους ι$ιά να σττουέ'ϊ'ταιτι . και τυπονοντες ΚΧασσκα χ.αϊ αλλα ^αφορα ωφέλιμοι 3ι€λι'α , δια κα ίια δίδωνται δωρεάν εις τούς ιγ -; ο - χιυς, κ,α! να ττωλωνται αΧλως είς έυβηνοτέραν τιμ,ν,ν. Κ«<', αϊ/ 7τρίΐΓίι ν κ" όμοΧογ/,σωμεν , οπ ούτοι ο!· ενεργεται εΰ κ ει· ζαν ποΧΧακίζ εις τ^ν ε*.Χογ/,ν των με ταγΧοιττισύ ίντων ρ ι. €Χίων περισσότερων φιΧαπατρίαν και ιΧευύίριότητα , π:ιρ·1 κρίσιν και ίιαγνωσιν τοϋ καλοϋ, πρεπει Ομως νίνιοτε κί συνοιχνΧογ,,σχμεν, οτι εις τάς παρούσας περιςάσει; αύ Τ ν* '/,τον ν, μ'.νη φρόνιμες, ν, μόνη μαΧιςχ δυνατή μέίιοί',,· δια να. ευεργετησαισιν ουσιωδώς χ,χ) μονίρ.χς το γένος ην. Περι άι της φύσεως κα) γινεόεως τη; νϋν 'ΕΧΧηνικης, ϊτι όί κα! της ανα Χογιας α υΤης προς τας νέας Ευρ&τχ'ϊ< άς γΧώσσας, τάς εκ της ΛαΤινίδος μορφώίείσας, Χέγει ο συγ· γρα^εύς: α. Οπ τα Ονόματα έχασαν εις την Ρωμαϊκην, ο^ς κα\ ιίςτην )ταΧικην, τας περισσοτίρας πΧαγίας πτώσεις' ταύ τας δι ανατιΧηροΰσιν προ5έσεις> ο'ον η α τι ο ι ως ή 1ταλ<- κη <1ι ! , νι ε! ς ω; ν) 'Ιταλ. ». β. Αντί αορίςου "Αρίρου, παντ% αγνωςον εις τας πρωτοτύ πους γΧώσσας, είναι τα,'ρα σύνηθες το εΐς,ώς το ιιηο. γ. Ι1εριττοσυΧΧα·€α Ο νοματχ ϊ'γιναν ίσοσυΧΧα€α , οίον 'Ελ- πίδα, έΧπίδας, αντί εΧπις, έΧπί δ ο ς· δ'. Τα 'Τποκοριςικα' είναι τόσον ποΧΧα ^ο' Ανακρ. η9εΧεν εί· πεΧ, είναι περισσότερα) εις την 'Ρωμαίκήν , ίσον και εις Την 'ΐταΧικην- ε. Το Ρημα είναι πάντοτε συνδεδεμένον με τάς προς&πικχς Αντωνυμίας (,ο Αι <ακρ. Ηίς την ΊταΧικην και Ρωμα'ίκην γΧωσσαν οχι, αΧΧα εις την Ι'αΧΧικην, ΑγγΧικήν, και Γερμανικήν.^. ς'. Το αυτο έμπορε* να ε'ίπητις και περ'ι των περισσοτεραιν Ώρο&έσεων (,ό 'λνακρ. έπιιδη πρέπει δια τουτου να αια.· πΧηρω!Ιω<τιν αι εΧΧιίπουσαι ποΧΧαί πτώσεις.^), ζ. Η* χρητις τοΰ βον&ητικ',ΰ 'ΐήματος ε χα γίνεται εις τι^ν 'Ρωμα'ίιήν, ω; και εις την ΙταΧ/κκρ. ή. Οί αιτλοΤ Χρόνοι ανάγονται σχεέον ιϊς τον αυτόν αρί/λον Βία