$(σμευσΐι μεθ' ι αυτοί) τάς χαρδίας όλων, χβί θε'λί! επιτάξει πάντοτε /πάνω ί£9 τος ψυχάς τώ». Οί Ναοί'^α; $ίλ6ί ώτηχώσί καθημερινώς α πό τάς εγκάρδιους χαί 5ερμάς δοξολογίας χαί παραχλνσεις» τάί όποιας ημείς 005 ευγνώμονες $έλει α'νυφόνομεν προς τ αν Ούράνον και δι Αύτόν , χβί &α τη» '^ο'|αν τίΰκ αρμάτων του. 'Ο Θίοξ, 5<ά να ςεγανωση χάριτας χαί εΰ· ποιίας τοιαύτας χαί τοσαύτας, ηυδόχη· τεν,' οτι νςερον από πολλούς χρόνους ηενόχωρημένους χα! ίυςυχεΐς , μία πλουσιοπάροχος χαί ευτυχής σύ- ναζις Σιταριού, Οίνου, Σταφίδος χαί Έλαίοίι ύά πληρ 'ύση τάς επιθυμίας χαί τας παραχλησεις ταυ χαλοΰ τούτον χαί ήσυχου λαουμας, χαί να μας χάμη, διά μέσου των ίδιων προϊόντων του ΐόπου μας, νά προ μαντεύω μ εν αισίους χαί ευ τυχείς εχ£ασεις εις τ·/ν νεόσυςατον χατάςααιν,' 7·/,ν οποίαν εν χαίρω εΰθέτω -ηθέλησε νά μας χαρίση. "Οσα η ΕξοχοτηΣ ΣλΣ ομιλεί ε'ς 'έ-αινον ιοΰ ΝομοθετιχοΖ Σοίματάς^τών 'Κπβρχιων τού των, χαί οαα αύτη χαταδέχεται να ομολογήνη, οτι φρονεί περί αύτοϋ, 11 ναι πολλά χατάλληλα μι τ ή ν αχραν της χαλο χαγαθίαν, χαί με την εμ· πειριχνν έχείνην χαί προβλεπτιχην Συνίσιν, αί οποίο ι μας ωδηγησαν νά άναπτύξωμίν τους σχό- πούς μας, χαί να ε'πιτάχννωμεν την ε'χπλήρωσιν 7ων βουλών της Θείις Προνοίας. *Η ημέρα της δημοσιεύσεως του ημετέρου Νομοθετικού Χάρτου θέλει (ϊναι η ερχόμενη 28. τοΰ τρέχοντος , εάν ευλογον φαίνεται τούτο χα! προς τη» Ε βοχΟΤΗΤΑ 2ασ. Ή ημίρα αύτη Βίλει χρονολογεί τψ ΐποχην της Παλιγγενε σίας μας. Το Νομοθετιχόν τούτο Σωμα κατ α τον νέον •χαραχ τηρά του, ως Παρλαμέντον δηλ.-τών ΐΰ- νίων Επαρχιών , 9ε'λει πασχίσει όλαις δυνάμεσι νά άνταποχρίνεται με ϊνΒε'ρμον ζηλαν χάίπροσο- χην τό χρέος τοΰ 'Τφηλοΰ 'Αξιύματος, το ο ποίον του εμπιςεΰεται ο Νόμος. Τποθεσεις αξιολογωτάται δια τον σχοπόν των , χαί επωφίλέςαται δια το άτιοτέλεααό των θίλονσιν είναι πάντοτε τα άντιχείμένον της με λέτης του. Οί Τρόμοι μένουσι πάντοτε νεχροί, οτών υςιρωνται άπο άξιους έχπληρωτάς, επι φορτισμένους νά τους ε'χτελωσι, χαί Ιχανούς νά βανωσιν ε'ς πραξιν τ ας τόσον ε'χτετ αμε'νας , τάς τόσον πολλά ς χαί διαοορους , χαί τάς τόσον ά- ζιολόγους Υπουργίας των· Άλλ οί των Νόμων ούτοι εχπληρωταί, διά νά χαμνωσιν επωφελείς τους ιδίους τούτους Νόμους , χρειάζονται χάτι τι, το όποιον δεν το δίδει ή μονάχη φύσις ιΧαί το οποίον υπερτερεί πολλάκις την χοινην σίνη- θειαν χαί γ^ρησιν. "Οθεν, μ 'όλον οπού 'ίχομίν ολο.' διάπνρον ζνλον χαί προθυμίαν δια την ερδαιμονίαν των Ν-^σων , η χατάςασις "μ(ύς, εις την οποίαν μας 'ε'γεραν αί μεταΰολαί των πραγμάτων, χαί οσαι σύμφορα! εκλόν σαν τιΐρα εσχάτως μί τόσην ο'ρ- μην, χαί ανετριφαν σχεδόν ολους τοΰς εύπολι- τεύτονς τόπους, συνέτειναν μεγάλως ,διά χαχήν μας τύχην, νά μας ΰςερήσωσιν άπο τά μέσα χαί άπο τάς αρμοδίους έχιίνας περιςάσεις , δια των οποίων ηδυνάμεθα νά άποχτνσωμεν τήν διδα/.τΐ' χην χαί ασφαλή εχείνην πεΐραν, ητις είναι απα ραίτητος , τόσον διά νά ημπορη τινάς να δι ευ θύνη μετά λόγου, χαί μιτά ςαθερότητος χαί Ισοβαθμίας τηυ ποβοέοι» μια ς τϊχτίχ*/5 Διοική σεως εις τάς άργάς της , όσον χβί διά να άσφα- λίση μίαν δραςήριον, διχαίαν, χαί επίμονον με- τ αχείρησιν των Νόμων, χαί διά νά χάμη τν>ν αναγχαίαν διόρθωσιν των ελαττωμαι ων , τα ο ποία ε&λόςησάν εις ημας άπο τας αιφνίδιους μι- ταμορφωσεις χαί μετα$ολας, τάς όποιας υπε- φέραμ!ν. • Οίτώ φρονοΰνχες λοιπόν , χαΐ πο0οϊντ«5 (Η «ο