— ( =35 ) — Λυτα οτι οσα ίγίνοντο εις αυτήν την εορτών ή<ταν γνωςα μόνον εις τας γυναίκας, α! ο-χοΐαι, τ α. ρ α τον ίερε'α. δΐν ϊ ο έ χοντα άλλον τινα όίνδρχ (α)' και προσέτι ίν ω αυτή η εορ- ΤΗ ντον πραγμα, περ\ του οποίου πολλάκις ώμίλησαν, εί ναι παράμεναν Κως νά μή ευρίσκεται ε'ίςτινα συγγραφέα ή βίβλος των νόμων, ή οποία ν,τον ο κυριω'τερος τ»,ς εορτές κόσμος, ητοι ΰπα τω ονόματι Δ ι α.Β η χ.η, η αλλ ω τινι ισο δυναμώ ' ΐπεται λοιπόν φυσΊκως να συμπεράνωμεν οτι η Α ι α 3 ν ίκ. <1, περι της όποίας ομιλεί ο Δείναρχος, ήτον μία. βίβλος ή τουλάχιςου μία £«« ςοματος παράδοσις > ν) ο'ΐίοί'α απί€Χεπε κυρίας εις τους Αθηναίους , *αί ι*, της όποιας ϊξαιρέτΜς ίςνίρΤ^ΤΟ η τυχη τζς δημοκρατίας αυτών. 'Η τταρα,Τ'/'ρ/,σις αυτν) κάμνει ·πιι3ιινοτίρα.ν τήν γνωμών του'ΐιϊσ-κίου , όςτις υττολαμ-βανί) αυτνϊν τι«ν> βί€λον , ω? συλλογών των χρησμών του Β ακίδος και του 'Αμ,Γριλυ'του" αν κρίνωμεν απ εκείνο, οπ ου λέγει ό 'Αριςοφάνης περ'ι του Βα'κιέος, οί χρησμοί του τώ 'όντι είχον ως -τρίτον υποκεί μενων τ>ίν εσωτερικών κατ άςασιν τ«2ν Ά,^νων , τάς αλλε πάλληλους μεταμολάς Την διοικήσεως ως προς τους δημ.α·? γ:·:γου'ς, ο! ο'ποΐοι διεδέχοντο αλλήλους, και αν ιστίων πρός ίδιον αυτών κέρδος ποτέ μεν ό ε7ς, άλλοτε δέ ο άλλος την αγάπην ως και τας προσόδους του δήμου' και τας πολιτι· χας σχέσεις των 'Αθηναίων με τα άλλα ε3νη της "Ελλά δος, και μάλιςα μέ τους Σπαρτιάτας αντιζήλους αυτών και πολλάκις εχβ-ροΰς (,6) ' δεν ημπορώ έΐ να δεχ3ω Την ,γνωμην τοϋ 1'είσχ.ίου , διότι αν οί χρησμοί του Βάκιδος ε- φυλαττοντ ο μετ επιμελείας ως εν Ιερόν και απόρρητον βι€·> λ/ον εις τον "Αρειον νάγον > μοϊ φαίνίται οτι ο 'Αριςοφάνης, μ ολην την αναίδειαν του θεάτρου, δεν ή'^ίλϊ τολμήσει ποτέ νά παραςηση έπ) σκηνης ως ενα άπαταιωνα, αυτόν τον Ίδιον Βακιν ( γ ), τον οποίου τους χρησμούς τόσον με (α) Μιονρβ. αυτόΒΐ. 'Λριςοφ: θΐίμα$ο$, ςίχ. 6^5 > * αι ιι6ι , »*ϊ, Κυζίρου. »— ($) '^κοφ. '/τ. ςίχ, 129 >44 > *«' >001 — &·' ί»'» ?'%.· 1071. *Γ. — (τ) '^ίΐΐοφ.' £/ ? .· ΙΡ7». *«' 1129-