— ( 220 ) — το* 'α ρδέλ , κτισίίΐσα υ*ο των σάξων." 'Ονομαζει Χοιπον ο κύριος Φιλιππίδης ν α. ν τ ία ν όταν ό Βλάχος καλεΐ τήν - ϊ Τ ο Χ ι ν κατά Την γΧωσσαντου , Κλγ>κ < ο Ουγγαρος, ΚοΙοβνάι-, ο Τερμανός ^ίαϋΓίη&ϊΙΠ) ; είς το λα τινικών ιδίωμα ονομάζεται ή πόλις αύτη 0]ααΑϊορο1ΐ$ , το ο ποίον μ.«ς ίι'ίίΐ ίκανην νύξιν ίτΐς κρίνα να την ονομάσω· μι ν και ημείς. Το Φαγαρασιον, (Τβ^αΓαβοΙι , βλαχιςΐ ΦΪ)Γ4ρΛιιι ,) ο νομάζει Φουγγαράζ σελ- 221. Τήν Σαξωνικήν πόλιν δοΙιοείίΒηΓ^ (/3λαχιςϊ ΟΗ ΓΗΠίΟΒρΙ)) ονομάζει Ιίΐμ.ιπσσιορα . και Σασμπούργ· Σελ. ιι8· Γον πε· ρίφημον Γ,αίΐιοι-ν ονομάζει Μ καίω ρ (σελ. 2ΐο.), εν ω μο- νον ο! "Αγγλοι προφέρουν το ΐΐι ως 3. Σελ· 122. γνίφει ο' κύριος Φιλιππίδης Κε'ρες το" όνομα του ποταμοί, και μετμφράζει Την λέζιν δια του χρυσοί, άκατηύε)ς εκ. του Λατινικού ονόματος ΟΙΐΓ^βοηβ , το όποιον άλλοι Οιίβία γράφουν. Το" αμαρτημα ιιναι διπλούν" επειδν, ό ποταμός ούγγαρ ις!, ^ κατά τον ημέτερον νέον γεωγρ*- φον Μοα γγυορις) γράφεται ΙίοΓυβ , κα! δεν εξεύρω τίω', ε πρεπε κατά τους κανόνας τον νά ορβογραφηί>ί και νά προφερ- 6η ελλ^νις}, βέβαια όμως οχι Κέρες' τ ο δε σημαινόμενον τν,ς λέξεως είναι Μ ε λ ί α (ΡΓΗχϊηαβ) , όνομα δένδρου, κα"ι οχ' μέταλλου. Τοιαύτα απειρα σφάλματα ιιναι μάρτυρες της αγνοίας του συγγραφέως. Γελοία ε7ναι κα } η διδασκαλία της προ φοράς των βλάχικων λέξεων σελ■ 126. 156. 157· «59· ι^7· ι ~ 1 · 176. — άλλων ιατρός αυτός ελκεσι βρύων. ®ιωροΰντες *το βι€λίον ως Ιςορικογεωγραφικόν πρεκιι να Βαυμάσωμεν πως ετόλμησεν ο' συγγραφεύς, άνηρ με νο· Χυμάίειαν και ιδίαν γλωσσων, νά γράφη ούτω δογμαΤι- καις. 'Εκ Των αρχαίων μόνον δεν συνερανίζεται ή ίςορία των είνων κατα την παρουσαν εποχην, επειδή από πενταετ/,Ρ'" δος κα! επέκεινα έκαμαν ο! σοφοί της Ε.ύρώπν,ς μέ ηρ α ' κλείους πόνους παρατηρήσεις κα! α'ι-ακαλυψεΐ£, δϊ ών εφ&· τίσίη ο ζοφωίιΐί ορίζων της Ιςορίας και γεωγραφίας- ΙΙ^' Αακίας και Τρανσυλβανίας ε χει ί συγγραφεύς κλεινούς προκα· τάχους, τους οποίους έπρεπε νά μεταχειρισθώ, νά συγκρίνη κριΤί' κως τάς ίδιας ΐκάςου, και νά έκλεξε π ανταχοίιν τ ο' πιύανωτε-