— ( 55» ) — οιίου όμως τώρα δεν φαίνεται, γλήνη. Η* αρχαία, ανα,γνω- σις, ΓΙ α τ' α π ή ν η ι $ίν εχει νόημα ' η έί του κυρίου 1α- κωέσίου (1&αο\αϊ) άγχινουςάτη <5ι όρίωσις· πα7ς άνη €θζ: ΐίναι πολλά Τολμηροί" ανΤ αΰτης ϊδίχίη ο κύριος Σν·, χζ φαίνεται έν τω Αγγελιοφορω φυ'λλα.' τίς Αλλικν^ς γίνικίΐ ζ Φιλολογικής 'Εφημερίδος (ΙηΐβΙΙί^εηζΜβη ϊΙ ογ ΗαΙΙ. ΑΙ1§βιη. ΙΛίει·. Ζοίι.) τήν όιόρόωσιν τ οϋ κυρίου 'ΐουεκό^ου (ΙλαΙιΙιορΓ) : π α σ α. γλην η: ας ορίν,ν, χωρίς ό μως νά το σημεια,σ*!· Βν» ί ι ο γ κ υλ λ ω, λέγιι ό κύριος Γ· οτι Ίσως ςέκεται ιίς τον Ε υναπιον, ύ ι ω γ κ υλω μι ν ου , αντ) ι δ ι ω γκω μ : ν ο υ , η, ίΐΜ7* υ ^·'°ί Α!, ' ου 'Η μιι ίκ· ίοίίΐτα άκόμη, κχί ομως σχεδόν αποπερατωΰεϊτα νεωτάτη ίκδασις του Ευναπίου ιταρα του εν ΤΙαρισίοις κυρίου Βοισ- σονάδου (Βοίίδοηβιΐο) . ιτίρί τ»ις οποίας ηδη ωμιλησαμιν πολ λά άπ' 'έτους ιΧον,καΙΪ ο ι'κοινοποιήύη ιν πρώτοις, 'έχει τωον· τι σιλ· ιΐ2. τΐ, ί ιοτ'Λί'λλομί νο|υ, ώς το εκρινεν ηίη ό μακαρίτης Βαςος (Β35ί) εν ετει 1809 ιν τω Αρρεηά, 3<1 ΙΓρΐϊΐ. «γϊι. ρ· ' Β. Αι παρά τα- κυρίω Σν. έλλείπουσαι Αε· ξπς λείπουτι χ.αϊ έοω. Επεσημειαίίησαν ομως πολλαϊ (&· γίσεις, αί οποΐαι λείπουσιν εις Τον Σ>., ως εν τω, 'ιερος, η φράσις τον άφ Ιεράς πεττον κινίΤν. υ κύριος Γ. «κάμνε καλλιςχ να σύνεση εκ τουτου του μεγάλου καί πολυτίμου συγγραμματος ΐνιτομην, ή οποία νά συμπεριλη· ψίί 7Τρ^ς'μυως ϊΐ'ς ιν α. τομον ογ&οου. Εκ τουτου 3ιλιι λα- £ει το π'ιλυχρης'ιν του πονήματος μεγάλων ικτχσιν, ητι( αναγκαίων μένει πάντοτε ολιγωτίρα 6(ά τό βαρυτιμον τον μεγαλύτερου συγγράμματος. Β ι ζ λ ί α Ν β ο <ρ α ν £ · ΛΟΙΜΟΛΟΓΧ'Α ίί Πίρ) τίί Πανώλες, προφυλάζεω; χα< ϊξοΧοίρϊΰτίαις αυτνίί' μάλλον ιίς χρησιν των 'Ανιάτρων παρά του ΪΙι τ ρ ακη Κ· Π. 'ΗπηΤου ϊατροΰ καί μίλουζ του κατά Βιίννην Πανιπιςημείου. 'Εν Βιέννη ι>;ι6. ΐκ τι/,; Ελλνινικ,νΐς Τυνογραψίαζ τοΰ Χι ρσφίλ£· Σελ. ι ίο. εις 8« ν · Επειάη ή λίζιζ ,, Λοιμοί" ϊΤναι ·>τολυσιι;χ(ϊντοί (όρ® σίλ· »ο. του συγγράμματος} ώς και ή ,,Πανώλης" , *'ί Τ/|κ οποίαν συνυιτακουίται ,,νο'σο{'" *»' ϊπειδή ο' συ}-