97 &ν,ν Ασίχν , £ εν ζ μέρος τ? Ε'ι ιζείνϋ ΠόντΒ (μοίζ. ξης Άαλίιητης) όμοιας πρ]ς δυσμάς το μεγαλητε- ρον μέρος της ΐ'ταλιας έ'κί είς την Κορτόνχ, ολψ την "Ζιχελίαν % ΜζΧτζν. Η" πολιτική διάίρεσις τω» Έ'πχρχιων διακρίνεται μέ δέκα λογιβ'; χρωμιχτισμί- ι/χς τ ων (Τινάξω·/ γρχμμάς. Μέ αίτόν λοιπόν χοντρό, τον έπιΒεωρεΐ τινας με εν χ βλέμμα εως την ημεραν της χνω είρημένης μάχης τψ τότε άχόμι ελευ^έραν Ε'Μαδα (της όποίαςτά αγροκήπια *, ύτοςχτιχάτΖν Α'ρχόντων διακρίνονται με μονοχρόκς χρωματισμέ- νας των συνόρων γρζμμχς) τ ας νήσνς % Α'πύικίχς της, ομοίως ^ το τβ'τί βι χσίλειον τα Φίλιππα, τ ψ Μακεδονίχν κ. μεσημβρινών Θράκη ν, εξαιρεμένων μ' ϋλον τατο της Χερσονησ.α. (Μορέα) Βυζαντία , χ αϊ ΊΙερίνΖν. Ε'πεώη δέ αϊ ε>λψικχι πόλεις ης έμπρο- &ινηςΑσίαςητονυτοτεταγμέναιτότε είς τας Πέρσας (κ, μάλιςΧ από τον καιρόν της είρηνης όπα εχαμεν ο Α'ν· ταλχ/δας~) ό>χ τατο δεν ξεχωρίζονται μέ χρώματα* Είς την I'ταλίαν. φαίνεται η ρωμαϊκή Αημοχρχτείχ περιορισμένη μόνον εις τ: Αίτιον — τά εντόπια ε3νη, τα Ε 'Χκψιχα πχρχΒχλχσσιχ, ^ οί ημιβάρβαροι" ΕΜ,η- νες (Ινί τκς όποιας έννοίνται ο! Έ'γχάτοικοι της Καμ- πανίχς, Ε 'τρχρίχς, £ Λ παλί.·<ς,~) κάδε 'ένα ξεχωριςά. Η'ΣικελίχΖμως εί·· καιρόννπα έξχσίλευεν έχει ό Τιμβ- λίων εως είς ε*χ ίίδνω άπομεινάδια,τάόποϊα άνηκα» άκάμιείςτας Καρχηδόνας προς τα αρκτικά ^ δυτικά Παραθαλάσσια, ^έδόν'όλη Ε 'λΚηνιχη — ή Μχλτχ δε £ ολίγα. μικρά γειτονικά νησίχ, χαρχηδονικη.