— ( 2 15 ) —' 1 καΰημινων, και Τ« γλυμματα μόνον των αργυρίων κα) ίων χρυτίων και του'ζ γύρους αυτών ασκαρδαμυκτει άναίεωρούν- των, ευ ο!ς γυροις, λέγω, την (Γύμνασαν εν ακίρ&Ι-ΒΌες ϊυ· δαιμονίαν περιορίζουσι κα) συμχερικλείουσι·" Καΐ Σ,ελ- 52. 53 · ι, Αλλά φϊΰ! Οι'α τα ανθρώπινα! τ%ς τύχης άντικρυς γε λοία αθύρματα, κ ι) οί καρχίχι όλαι, κα! φυλα! ολαι, κα» ί^ί/Ι ολα, κομμάτ ι α εν 3εάτ ρω παριςώμενα , τά εϊναί τι νομιζόμενα, τά εν πο\\ω τω \όγω , και εν δεΧτοις διαιω- νιζούο-αις τάχα τιίίμινα. Οί αίγυΐΓΤίοι! οί περικλεεΤζ αιγύ πτιοι! οί διά σοψ ίαν και εύνομίαν κα1 δυναμιν και μέγα- λουργίαν Βαυμαζομενοι αιγύπτιοι! το πρώτον ποτε τνις οί- κουμε'νοις (—ης) έΊνος, οτε οί κάτοικοι Της ημετέρας Ευρώπης, μικροϋ δεΐν , ϊν δρυμοίς κα! ίρεσι, κτηνών δίκην , β α λ αν ο φ- ριζοφαγοΰντες ενίιητωντο ! Οί αιγύπτιοι , ο' πατιρις των Ελλήνων κατά τάς τέχνας, τά; έπιςήμας, την ευνομία.», κα) ο! πάπποι των Λοι-ίταΓν ευρωπαίων! νυν &ε ο! ταπεινό τατοι πάντων κα 1 μικρού δε7ν, τοϊς υ-ιτοζυγίοις (τυναριίμου- βίνοι! ΟΪα τα άνίρώπινα! οίοι δι κα) οί ανίρωττοι! οίαι ίί κα! «ί μετα€ολ αϊ, αί; άφεύκτως υπόκεινται Κα! ϊί κύκλο; τα άνίρωπινα, παπα) φιλί, οία του; άτογονους ημων περι μένει δεινά !" Αλλ ϊ'/ς τίνα μί'ρκ ϊΐναι περίοδοι κακοφ ραςοι και παντη ζέναι "Ελληνισμού. Ίίούσοι και τούτων πα-ραδείγ- ματα Σίλ. 7ΐ·: ,, Αλλα ταΰτα μόνον ΐΰρηΤαι; ϊσ^ί κ«·! ετερ άττα' κλλα των τοιούτων άκρι€η άναγγελίαν Κεριμενειν, μα <5<α γε, ου νουνεχές , κα< ανερευνωντά. ερωταν περιιργίτερον. μ« δία,γε, ούδ αύτο μεγάλη νουνεχεια Προ; τι (ΐ α'»)διϊ{ «ττανάλ^ψι; του μα δία,γε, και του κατωτέρω μα τ>|ν αλν)'4ίΐαν; Κα! Σίλ. ι8ο—δι.: >, Μετά την ηδη "Προ τεσσαράκοντα ινιαυτων αναμετα- Ρουσσ/α; κα) Τυρκίας γινομένων (ίρηνην, υπεχωρηίηταν τ< ;> έςραϊχικω ο'ίκω οί δύο βόρειοι κα) μεγάλοι υπονομοι τηί Μ°\δό€η ζ ."' Δΐν εζεύρω αν εξέφρασε Τις των παλαιών συγγ^ν'φέων ζΗν (τικρχτειαυ, >) Ββσι λε'ιαν, ν, Διοίκησιν , δια Τής λι- ·> Εω ί Οίχ,ος. Το έί, ραλανο^ιζοφατΌυνίϊί» - 4 ^··