— ( 45 ) — Της φιΧοσοφΙας, των έπιςνμων και των επισημότερων γΧωσ- σων της ΐ.ύρώπης' ποΧΧοΐ τούτων έδιδάχίήταν εις τά πα- νεπιςήμια Της σοφίί Ευρώπης, συνανεςραφησαν μι τους σοφωτέρους ταύτης τ$ς φωτοδότιδος γης, επΧουτησαν από πο\\άς κ α) καλός γνώσεις , και έμαύον κάΧΧιςα τΡως πρένα να γίνεται η σύνΤαίζις Λεξικού. Ούτοι Χοιπόν ίιν ητο δυνα τόν να γείνωσι συνεργάται της Κι&ωτοΰ. "Εφοροι όμως καΐ σύμ€ουΧοι και οίιιγοι ν ά. μην εγειναν , είναι αάννατον· Του Αεξικοϋ η δόξα άπο€Χέπει εις τούτους" καάότι από τούτους επενοήίη, και τούτων το ονομα ε'πιφέρει ή Κιβωτός. "Οσα, \οικον ο νους των Ει^ωτοποιων παρέ€Χεπε, τά ιδείκννε καί να ανεύρισκεν η φιΧοΐιμος φροντις καϊ ή μεγάλη μα$\ήτις τούτων" κα) ποίος ποτέ πιςευει , ότι το γένος δαπανών α- φειδώ; εϊς την σύνταζιν του Λεζιχοΰ, ίπειτα οι προύχοντες τοΰ γένους, ό σοφός ΙΧατριάρχης της ΚοανςανΤινουπόΧεως κύ~ μιας Κύριλλος, καϊ ο πόΧνμαίέςατος μέγας διιρμηνεύς Κιί- ριοί Ιακω&ος ΑργυροπουΧος, 3εΧονν αφιερώσει οΧατεΧως εις ποΧΧά ολίγους πεπαιδευμένους, των οποίων ο νους ι οσον προσεκτικός , οσον πολυμαίης, οσον κριτικός κα! αν ηναι* ίϊναι αύυνατον να μην απαταται και ενίοτε. Το ευαπατητον του νου και αυτά τα νήπια το ηζεΐιρουν, ϊπειτα 3ι\ιι δια φύγει τον νουν ανδρών σοφών κ«> ιπιςημονων καί συνετών» αδύνατον είναι νά προτιμησωη το ονειδος και την άδοξίαν από Την τιμήν και τον επαινον , όσον θέλουν λά<Γ?ι, εάν »Γ Κιβωτός φανη τελειότερα των προτού Λεζικων' αδύνατον χ ~ ρα ίϊναι να μη την καύυπο€άΧΧωσιν εις συνεχή των Χογι^' τερων κα) νουνεχεςέρων της ΚωνςαντινουποΧεως επιίεωρ'Ι" σιν' η Κιβωτός άρα ετεΧειωίη και εύεωρήίη από νοΧΧο ν ! σοφούς κα! πεπαιδευμένους άνδρας' νΐ Κιβωτός λοιτον δ ίν £ελει απέχει ποΧυ από την τελειότητα- Ας -την παριι^άλωμεν δέ ως εις τύπον του τελείου μ* το πΧηρέςερον κα) τελειότερον Αεζικόν του γένους" και λ & νπερεχ% , η Κι€ωτός είναι κλ \ τοϋ τελειότερου τελειότερα· Αεζι- κον πλν,ρέςερον ομολογουμένως άλλο δεν εχει το γένος, παρά το ικδο&έν εσχάτως παρά του Κυρίου* Ανίίμου Ταζη ο' <ριλο- γενής ούτος Αρχιμανδρίτες η μόνος η μ.ΐ αΧΧούς συνηγω- νίσάη εις την σύνταζιν τούτου, η τό έπιφέρον το ανομάτοϋ Λεζικον είναι πόνημα σοφοΰτινος ϋ,ύρωπαίου μιταφρασύεν