— (. 445 ) — -Οτη,α^ι χιΐΧεσσι 6έκας 3!γοισα, χ ά,ν Χυρζν ςεψχσχ όεο'ω/.ε ΝωσΊΤίς, ίρά ταΐς αγνούς ε&έΧω 3εαΐσιν ΐμ,μ,ενΛΐ αΐιί. ΎΧαμονος άνίρος , χάρις ω τύχ όίτα. ουτμεν^ς ' τον γαρ πτοεί ι ακα,ντα , ϊ'σσα ενΟυμεΙται , ϊρως £ ανια, χ,χ'ι 6 λυαΐος. Το χρΰιχ ε ο ν γένος. ΠοΧΧβμ 'ίτ γ[θ' ακονον χ,αρπον ν\ γαΐα φερονχτα. χρυκτείω τοτταΧαι τοΰνομ ίέαικε γενεί ' χρύσειον ίε γένος κ.αι οι Ονγγαροι ευχόμεύ' είναι Τεχνών Του σΚΐίρειν αΰΧα,κα τϊυροφορον ΤρπττοΧεμω αιίτω δεδιδαγμένοι. Εύγε γεωργέ' •υ μοχβοΰντι εΚει καρποφορεί σοι αγρός. Εις ϊ"9 ιί ζ δνα ευγενείς Γκίκας. *Εχ,γονοι 'ΕΧΧήνων 'ξυνετοι, (ριΧονάτρι&ι 3νμω Κΐώομενοι νομίμοις ςιργετ'ε ΤΙαννονίην' αι/ύΐΊ Παννονίη νμΐν, καν ΕΧΧάς οΧωΧεν , νυ&ε γαρ όί ίσΌλοι εμον ανχκτ εΧα6ον. "Ερως χαι φιλία. Δαχ.ρυσ·' αχϋόμενος κα,ρί ννίί μεΧαίν·^ 'ΑχίΧΧευβ , οττι Χα€ 'Ατρείδν ι?, ην λάχϊ μαρναμενος. Μ ήνατο ί* οία Χεων ης εκ* οΰρεαΊ ·$ν[ρχς ερευνών , κε1<τ6χι ετίιι κτάψ,ενον. Τον φίλου εΤο' εταρον Πικρός έρωτος ενι ςηύεσΌΊ Του ανδρός οϊςος, δεινον ί' «ν κρανία. ν| φιλία χ,ρατέει. 'ο Τίγας. Ύρω<)ε)ς τι^ν κρα^ίν,ν γίγαςΤις έρωτος οϊςά>· Παΰίσ-δ', ώ Λ^τοΐ, ικραγεν αχίόμενος Λ