-< «Ο νυΧλογ ισΒψ,, γ , Τ ι τόν ί'γραφε με σκοιτόν να ',άντιβά\η ίοο*5 3αυματουργουςτου ενΒουσιαςάς κατά των χριςιανων, καϊ να καιμωδηση &ζ κοινά του Χριςιανισμοϋ οόγματα τ άς δί ΰκ'ερμετρον ζη\ον ο\ίγων Τίνων εκπτώσεις. Ο' Νίοιτλατίονι- <τμός ε κυρίευε τοτε εις σχεδόν ό\ην των Ρ'ωμαίων την ε*ι· χράτειαν άνο τους IVεοιτλατΜνικους ττολλο! ήσαν > η 'ιγιναν ίΐτειτα, χριςιαν οι (.α)· και εις των ενδόξων χριςιανών τά τέκνα, δϊ ϊ'λλίίψιΐ' ορΒωτερας , εναραδίδετο συχνά η κυ- ριευουσα εις τά σχολίΤα της φιλοσοφίας α'ίρεσις. Έα$ώς οι ΝεοτιΧατωνικοϊ εμιζαν την ορ3ήν φιλοσοφ/αν με τά τερα τώδη της κε<ρα\ης των γεννήματα, τι ΐΤΛβαίοξ')ν εαν τι- νις (χ. τολ χριςιανων ν,.3έτησαν Την εντοΧήν του 3εου , διά Την καραδοσιν των αν3ρώ-κων; τερατώ&ους Ν«οιτλατω- νικι^ς φιλοσοφίας δόγμα, φυσικά εκρεκε νά ήναι καΐ τούτο« οπ δυνατόν και συγχωρημένου ήτο νά εργάζεται τ)ς την αρετην κα.) με κακά μέσα" δόγμα εναντίον τ7,ς ορίίζ φιλο σοφίας, ήτις \ιγει· "Το καλόν ου καλόν, εάν μη κα\ωζ γίνηται", και της 3ρησχ.είας, ή οποία ώς αναίσχυντου να* τά του χριςιιινισμου συκαφαντίαν, Την ενα,ντίαν ταύτης γνώμην άνοςρε'φεται,,. (β> ^οϊο'φ»» «Όψ/ς»»" * Οι βίοι ομάς «τοι «ίι>Λ/ ττο^-α Ιιχ'ίοίοι άττο τ«ς βίβ" τβ ΠλχτάρχΗ, Οι φιλο'τοφοί τβ Ευυχνίχ ενχχχ> /χς-αιτ»|{, ί βλπτχιι ο'-ΤΓ«β·/ας , ϊ'τυνομίλβϊ μ» τβς ϊαίμον«ς , τι. >ι·ς γ £ αύταν ί 3χυηατΗφγαιι , φ το&.ο! ι μάγιυχιι. Μ ' ολον τκτβ ττ(ΐ/ιτϊί ι/κ γ»α((ζ»μιν χαριιι τον !ςο(*ι<τχντα Ενναττιον. Τβ χ><κ· ίΐμχτιρο» ίιίατχαλ»ίο» τ»» «Τναι ίςαρία. Λ'ητ' αυτί» μ«»5«κ8» τγο Τλι πια/ αί αλι^ιις αι'τίαι τίί «υτυχιας ί τ^ς 9 η. ξυχιας τ«ν £·&ϋκιι. (α) Ο' χ^ιςιανος Ω,'φιγίιιιις *)Το», αικβτίρ» »*βί»μ»«Μ0·α , μ«- 5Η »·ιί« τ"· ^'μμανίκ · ^ ΐχ Λ^ίοτλατ» βικμι / (ΆΛ&όίιι έγιναν χφίςι». »οί ο χ^ματίτα; ΐχιιτχ ιττίαχ,οιτοι; τκς Πτο"Κιαα'ίΙο( , ι£ τβ /»- (οκλικ; , Σκιυ'τιο; > ^ Μ· α 3>ΐτ>)ς τί αι>τ8 1ί(οκΚι»{, ^ίίνιίας ό Γαζαΐος. •((1) „Λ/>), *«§»{ βλ«β*!ρΐ(μ*μ»5«, ^ *α^»ί φ*β·ι τι»»ς ι!μ«ί \!<γ»ιν, οτι τοι^ΤΛαϊν τβ κακά, ΐιιιχ ίλ3ί) τα άγαίχ Πανλ, 'ΐ'ωμ. γ', 8. *^?Αι) νιι$χ<γιγι'Κ(χ τί ««αγ'/ίλί'Β (/1κ*, ι«.