Α Ν Ε Κ Λ Ο'Τ Ο Ν. '£* Παρισιού από ι3,· Σ,επτ· γραφον· π τα άκάλου3ον ανεκδοτο'ν· Ώρό ολίγου συνωμιλήσαμεν ενα άζιω- ματικον, ονόματι Α ε φ ε β ρ ε - Β ι γ χ- ί ν- τιον, οςίξ ήτον ΊΓρέ 15 χρονών και είναι έτι άντιχιλίαρχος, και του οποίον η !ςο· βία είναι παράδοξος πως. Ούτος ο ανη· χι λίαρχος, επειδή ιφημίζιτο δια τά προ· τ ε ρέματα τον, ένροσκλή3η άπο τον Ν α· - ί ν ( ,»<·*■ οτολίοι^τΛ ιτ/?α χρονών να είναι αμα του * /ρωτ/,^νι το τ£ ίφ^όνεί ττ*/ϊί του μί'λλοντοί έπιχαρήματος εναντίαν του Σαΐντ-Δο μίγγο , το οποίον έλαβε μετά ταύτα, α!ς γνωςόν, ύπό την ίιοίχν,σιν τοΰ Αεκλέρκ > του γραμβρου του Ν α π ο· "λιόντας, λυ.νηροτάτην έκβασιν· Ο* Λ ι- (ρίβρε δεν ενέκρινε τότε τό επιχείρημα, και προείπε τά κακά αποτελέσματα μι μιγάλην πα^ν,σίαν , έια το οποίαν χ. α ι ύπέτίεσεν εις όργήν. ίΐ ς τοσον , οτε ιμε- "λετατο νά ^ε-νν} και το επιχείρημα εναν τίον της ΧΧορτουγαλλίας , ϊκ.λκ;.5ιι! πάλιν χα! έρο<ιτή3η> λ»! παΧιν δεν εκρινεν ευ- Χογον και κιίτο το επιχείρημα "λίγων προς τον Ν α π ο λ β ο ν Τ α , οτι τα ς^ια- τεύματατου 3έλουσιν εμβη μεν , ομως <5ίΧουσιν ανα^Λαρ^ί πάλιν, νά εκβωσι· Ύαυτην την φοράν 3εΧεις είσαι και σΰ μαζί, .του είπε, καΐ αΰταις ΐπρ*πε νά ςρα Τίκσ« καϊ ο Α ε φ έ β ρ ι εις τήν Π ορ· τ ουγαλλίαν. -Μετά ταύτα έρωτή3·η πά λιν κα/' περ\ τοΰ μελετωμενου πολέμου εναντίον. της 'Ρω&σίας, ^καϊ άπεκρί3η προς τον αυτοκράτορα, οτι τά ςζατεν- ματα τον 3ελουσι τταγώσοκη. Τούτο ή- το πλέον ανυποφορον * δΐ ο κι.ζωρίσ3·η εις την νησον. Ηλβαν· ΐ,ίς τοιτον λοιπόν τον προφήτην εδο3η να ύποδεχ3ζ αυτού τον αυτοκράτορα Ν α π ο λ ε ο ν τ α , αςις άμα ίίων τόν αντιχιλίαρχον, τον οποίον δεν Κί^ίλ^σϊ ποτε χ να πρ'.βιβάσι$, εκραξε': χά! Αε^έβρε^, είχόσιπίί/ψΐ μωρίας ε. κκμα, ι αν σΐ ήκονα, η3ελον ε%αι τρείς ϊλιγώτεραι,τΐλ^ν είναι πλέον α'ργά" που 3ά. με βάλν,ς νά κ.ατοίχ.νίσ'Μν Είς την οί- κίανμου, απεκρί$νι,3έλετε εισ$ε καλλί. τερααπό άλλου ,ϋιότι, ε'πειδν, και ν,ρπί· ρουν να ίννθνισ&> οτι ε'ίχΐΐΐ σχ-οττον να με άφν,σνίΤΐ ε$ω εφ ο ρου^ζ&ιηςμου·, ντ γ<ανίσ3^ν νά ετοιμάααι ολα τά «να·/· Κ«ΐα οσον τα δυνατόν χ,αλιί' μεγαλας αναπαύσεις ίΐν 3έλιτε μεν ει"ρι/ι έό£, πλν,ν εις ΰίλλν,ν κατοικίαν £ελετε ευρ% άχ,ομ.»! ολιγαιτ^ρας, οτι εις τ ο ντο ν τον τόπον πάντα είναι εις άΒλίαν χ,ατάςασιν· θ" Ν β πολε ων επε^εώρ^&ε τ^ν κατοι- κίαν του Α ε (%_ί β ξ ί και τι^ν εύρ^κε κα· λήν πως, εν ώ μαλιςα. εν καιρώ των εκ· ςρατειων του "έπρεπε να κατοικώ εις χει- ρότερα ο σπίτια· Εις τήν οί/.ίαν τον Αε· (ρέβρε νιΤον και μικροςτις κν,πχις, και ίίς τό τέλος τούτου περίπατος τις απο σειράν Όνίραςν έκατιρω3ερ εως εις την θάλασσαν. Εύ3ϋς όποΰ^ό Ναπολέων ίΤέε ταύτα τά ΰίνέρα , ειπεν. ''θλα είναι έδω πολλά καΧά χα) μοι αρέζουν, ομως τά 'έενόρα δεν άρμοζουσιν αΰτοΰ, διότι ΰαεροΰσι τν,ν 3εωρίαν—"Οσον δια τό τε· _ Γ ^ < -» -ί' » * \ > , Λ · λευταιον ομολογώ κα/ εγω, απεκρι3νί ο Αεφ (βρε, ομως είναι α^ναγκαΊα, κα) τά έφύτευσα επίτηδες, επειδή πρώτον μεν εύ3ύς βαρύνεται τις τρν 3άλασσαν εχων πάντοτε νρο^ οφ3αλμων τά κύμα τα , εν ώ κατα το παρόν ή 3εωρία κρέ μεται από τ^ν 3ελησίν (χ,ου, δεύτερον δε 5 το κυριωτατον, επειδή φυσοωσιν ί- νίοτε από τό μιρος τηζ 3ζλάσσν,ς φο· βερωτατοι άνεμοι, εάν δεν ήσαν τά δεν- δρα» ί'έν εμενιν υντε κεραμίδα εις τν,ν σκεπην. Την επαύριον ηναγκάα3νι ο Α ε- ψϊ'/3ρε διάτινα υπό3εσιν νά υπάγη άλ λου που. Τοτε παρευ3ύς παρν)γγέλ3ήσαν εργαται κα\ κατεκο^αν όλα τά δένδρα εργαζόμενοι *αΐ την νύκτα, ο' Αεφέ- βρε δεν ειχεν επιςριψν) ακόμη, και ΐένν φοβεροςά'νεμ.θζ εγερίιις ιξεσχ,έπασεν όλον το οσπίτην. "θ τε ο Ν α π ο λ ε^ω ν 1δεν αυτόν ϊρχόμεν ον , έκραζε : σι; ίίσαι πά\ ι- τοτε κακός οιωνός (νοιιβ ιηε ροπεζ' ιηβ- ΙΙιευΓ) · δε ν ημπορείς νά μείνης εις τν,ν νν,'ΤΊν μου κα) ^ντκς αναχώρησε ν ο Λ ε~ φεβξε, και ήλ3εν εδώ, πληροφορημέ νος, οτι ή 3ελομαν(α εις τον Ν α π ο- ,'λ'ί ο ν.'Τ.α ανοί ανίατος άσΆένεια.