— ( ι8 7 ) — άλλο τι, ΐίαρί εν άπλουν μέσον διά ν άποτεληται η ένίρ· γεια ενός κοίλου κατοτττρου μι ε%ίπεδα κάτοπτρα' όίιν ο ϋυριι^ λαμ€άνοντας απ εδώ άφορμην επροχωρησε περισσό- τερον, καί τιρο€άλλει το έζης νρο€λημα' Είναι δυνατόν διά Της ΐνωσεως πολλών επιπέδων κατόπτρων να κατασκευα σθούν κοΤλα κάτοπτρα τόσου μεγέίους και κυρτότητας, ως- τε ή εςίατων νά φίάνι/ εις μεγάλο ν άπόςημα; Εις τούτο χρειάζεται μόνον νά σχεδιασί^ μία οποιαδήποτε καμπύλη, καϊ περι αυτήν κατά μήκος νά βαλύαΰν έφαπτομενως επί* πεδα κάτοπτρα" κιι&ένας βλέπει , ότι με' τούτον τον τρό πον ίχομεν τοσα σημεία Της ζητούμενης κοίλης επιφανεία: > ίσα κάτοπτρα ένώσομεν , χα) ότι τίποτε δεν μας εμποδίζει ν αύζαναιμεν κατά Την χρεία» τον άριάμόν τους- Ο' ϋιιρυ^ κρίνει αΰτην την γνώμην άζίαν χα) πραγματικές νά δοκι- μασί£ ' και τχαληίεία φαίνεται, ότι κατ αυτόν τον τρόπον σηκόνεται κ δυσκολία, την οποίαν απάντησαν, όσοι ι πά σχισαν νά κατασκευάσουν κοΐλα κάτιπτρα με πολλά με- γάλονανάςημα εςίας' μένουν όμως πάλιν αϊ δυσκολία ι, όνου άναφίραμεν ανωτέρω. ®εωρία του ΚίτοΗβΓ. Πολλά περίφημος ήταν ι ως περι τά μέσα του ιζ αιώ νος ό σοφός Ιησουίτης Αίανάσιος ΚίιχΙιβΓ · αυτός εις ίνα. του πόνημα έκδεδομίνον εις τά 1646 μ-έ έπιγραφήν: Αη ιπαςαα Ιαοίχ βΐ απι^Γαε ζ,Τε'χνη μεγάλη του φωτός και της σκιάς) εκίετει μίαν 3εωρίαν εις πολλά με του 'λνίεμίου ό- μοίαν' πρώτον ΰποίέτει, ότι, άν πολλά επίπεδα κάτοπτρα, αντανακλούν εις τόν ίδιον τόπ*ν τό φως του >)Χιου, η ζέςη αυξάνει αναλόγως με τόν αρι&μόν των κατόπτρων' έπειτα αναφέρει καϊ μίαν πείραν, όπου εκαμεν ό ίδιος μι πέντε επίπεδα κάτοπτρα, τά όπο'ία μ; τέτοιαν -τρόπον τά εσυνδε- σεν, ώζε αντανακλούσαν τάς ηλιακάς ακτίνας εις τόν αυ τόν τόπον ίο;) πόδας μακράν πρώτον ε€χλεν εν μόνον κά· τοπτρον, καϊ η Ά έρμη ητον πολλά μετρία, τό δεύτερον την ίδιπλασίασε , τά τρίτον την αΰξησεν ακόμα περισσότερον, οταν επροςτέ&η καϊ τό τέταρτον μόλις ητον υποφερτή, τα πέμπτον τελευταΊον τήν εκαμε διόλου άνυπόφερτην' έκ τού του λοιπόν εσυμπέρανιν, ότι δια της πολλαπλασιάσεως τών κατόπτρων έπρεπεν αναγκαίας ή 3έρμ% νά \α€$ τόσην δΰ· Ν 2