ριο 5 0»υδ5Ϊη <τ·ψΜ" ενταΰΐα, ο~ι ίν τή Έδρα"- χη διαλεχτώ ν' ίδ?α του λίιχο; είναι αυχναχις ΰ\ινη·.].μίνη με την ιό:αν της 6·ί~£ρβ5 ( Ιερεκ. χειρ. 5, ς//. 6 — Σοψων. χεο. 3 ς·. 3. — 'Αέαχουκ χί?. 1. ς. 8ΐ ), χαί οτι οί "Αραξες ΐχουαιν όαο'ως αναλογον τινα του λυχόψύς χα: άμψιλύχη ΐχψρατιν , ενία υπάρχει μία των ονο μασιών τοΰ λΐιχοιι. Έβχ δοξάση τις μετά του Μαχρο&'οιι, οτι αί δυο ττ ρωται τι ιλλαοαί του λυχο<ρω; σημαίνουαι λά^ψίν, τ: ποιητέον μί τνν τρίτην την αημαί· νησα» ομοίως φως ·, Οί σχολιαςαί του 'Ομνρου χαί ' Απολλώνιου δίν δίδουσα ίίς ταύτηντηνλίξιν οΰ·Λε<Τ'Μ χαταλληλοτέραν, οταν ετ υμολογωαιν αΰ- τνν παρά τοΰ λύ^η χαί β'ϋ;· Η παρομοία οώ- Βεσις απαντάται χαί εις την λέξιν αχιόγως. Επε>δγ α; λεξεις αί-όαον <:/ο'γο; χα! ά- §£§αιον ρ'ΰ5 εχουσ: την αυτήν εννοιαν, αί δυο τελευτοΐαί συλλαοαί των λέξεων άμψιλίχη η άμ- ψιλυγη δύνανται .παρομοίω; »ά ί?ν]^τ/ίωσί ρ»; ή σχ'^τος. 0/ Λατίνο: έ'λβνοι; άαΜίΐ Ιιιχ* χα: τούτο ηπατησε τίν Μαχο^ό'ον, τούτο τον εοον}- Θησε ν& ευρη την ήν ί'ζηηι σρα/.ίίαι» έτυμολο- ^ιαν* ευρηκε Οί χαί πολλά, αλλα; ο;οί να ε'π;- έε&'Κισνι το" μυΐολογιχόν του σ'.-ν, ,ισ. Κατ' αυ τόν, λίς/ς λνχα^β» ( χ,οοϊΟϊ Ίέτυμολογιααιπα- ρα του λ ? ν,λ:ος * η ίε λυχοίίολί; ύ~'^ρχξί η πνΛ;ς του ηλίου' χαί το επι^ετον Δίλ^ιο; σ·^- μ·)''ιίί τον μονον χατ' εξοχήν, επειΟΥ , χαΟό άδελςος τον μη όντα μονογενή , ό δελ- ^>0$ πρίπει να ψ^·ιαΐνη τον οντά μόνον. Ό Μα- χρο^ο; πννψ·ρε>. εις μαρτ*>3ΐ'αν τον Ν οΐιμψιιν, ε=Γ£ζ Μ)εϊ, ότι £?; ττϊ/ αργα'αν 'Ελληκίχ-Λ δ:α- λίχτοι» τ 3 όίλυΐς ενήίίαινε μόνοί' «λλ* β5τη * λ-Λς έίν οΐΌτ^'ν'χυχίΓαί ~ου?£χ, ουΓ£ίί'ϊ τά ν£Μ- τερα λφχαϊ' οίν ίπ^ίΛ; λϊίϊΐοϊ «βϊ χατοχωρηα'Λΐί «αί Τϊ*» λί'ςίΐ; λϋ'χη. . Παρατηρήσεις τ οΰ'χυρίαυ ΒοΪΒϊοπΗΓίβ £;'$ τας λί· £ί.'5 λΰς; ο;, λοζος ^ λυ'χίίος, "Οσον πίρΐ ίων λέξεων λοξία;, λοξός, ίίν είχον ανται άναμγΆ\<ύς ίν άργ^η άςρονομιχ-^ν 'ίννο'.αυ, ίαν ϊ,ααν εν χοηνί'. '^5 (~ί9εια του Ά- τ.ολλωνζς πριν τνς ι~ϊ·/γ,ς, χα'ί γ : ν η γν^αις πε ρί τ>)5 λο^οτητος τ·/·; εαλίί~τ:χ·ης έόυνήΰ'η να μεια- οο5-7 £ί· 5 του$ Ελλ'/,να;. "Αρα, χατά τν'χ &οξαν τοΰ χυρΛί) ΒοΐδδοηαεΙβ , αΐίτη ■/' εφευρεσίς, ατο. διδομένη £ί'ί το» Παθαγόραν η ΟΛοη/δην, ν; Αρ;- ςοτέλψ , νπνρχεν ετε παρα πολλά ν;α, πολλά ολίγον χοιγ /" ι ί ~ί των χρόνων τοΰ Πίνδαρου χα·. τωυ τ ραγιχών ποιητών 'Ελλήνων, ωςε νά χα- μωτιν αλληγορίαν τοιαντην δια ψ:λωκ ε^ίδίΐΜϊ. μαλιςα δε αΰτη ν αλληγορία, τοααν αγχίνοΊς, τοσον ίπιτηδευμίνη, ή'9ελεν είναι πλέον αυοίχειος εις τον 'Ηρόδοτον, το ·ι ο-λ'.οί το υ:ρος ίιίιαι πάντοτε τόσον άγελες χαί τότον εακρινις. Ο Οΐχο-ί'^5 παρ α Μ αχρο$ίω (8Ηΐαηι»1. ι, 1 7) λί'/ίι /χίν όντίβ;, οτι δ Βεός ι·/ς ηαίρας ε-ο νομάζεται λοξίας δια τνν λοξν'ν του πορείαν, ό μως εν πρώτοις τούτο αποδί.χνιιΐι, ίτι άπο τ ου χαιροΰ ·$·/) τοι. Οίχο^δου ν^ρχαι Ιν χρ·>)«ι τούτο το επβίτον, είτα δ- ·ή εξΫγησις, την οποίαν αυτοί δίδε: , υπήρχε σηχεί^ν της χλίσΐ- ως του εις τ^ς αλληγορίας ερμ·φεΐας, -η οποία χλίαις παρετηρεΐτο μάλι~α παρΊ τοϊς αςοονομο-.ς και £τίΰΓ*θί'5. Ο Κλεάνθης (παρα Μαχαοο. αυτ ") Βίλει οτιν λέξις λί^ια; ε* τιμολογείται νχ τουτου,οτ: ο ηλι- οςχ:νεϊταιλοξιε·0 υς. Ο Κ )ΰι/9^τοζ(_·1α ηηΐ. ϋυοΓ. / οιρ. 32.) κροναττΑφαω εις τ ·χυ:·ψ τ·/ν λίξ:» άςρονομίΛνν ίνν ιΐιιν, άϊχΛν χ:ϋ άπο την χονφ ίζηγφΐ»ι ηγουν απο την εξ·/~/η7;ν έ<λαμοανο· μινφ απδ νη οχο.-ε νοτητα χαί το άμ^/Άλον τ χρησμών του Άπολλωνος. Ο: οοο ο/ο^α-αί του ΠλοιίτωΐΌ; του 'Αρ:ςο:ραΜΐ/9 (πρας. 2,8) τ ο'τί μόνον σημαπαι τήν άςρονομαήν βνπιαν,