— (. 14" ) — (ρ&άσουσιν ιίς Την άκμήν Του πορισμού. Οιΐχι, δεν δύνασθε ατό τάς άγχ.ά\ας των ηόονων, από τας διασχ-εύχσεις των συνχναςροφων, α'ίτινες δαπανωσιν εις μΛΤην τοσον καιρόν κάΐ τόσον νουν, δεν δυνασύε , λίγω , νά πεταζητε εως εις τούς άςέρας, οπου χ.ατοιχ.ιΐ νι υψηλη φρονησις, και έζ οΰ £εωροΰ~ σι τ<ήν πν\γην Των έξοχων αληίίειων' δια νά φΐιασ^τις εκεί πρέπει νά συνάθροιση εις την ψοχιι'ν του ίλας αύτοΰ τάς φρε- νας' μέγα δε πραγμα δεν είναι, εαν 3ελωμεν να υπερεχω- μεν τους άλλους ανθρώπους. Εις των κυριωτέρων της Μεγαλοφυίας χαρακτήρων είναι το νά άπομακρύνηται από τάς συνήθεις οδούς, νά καύχρίζ^ ο λ ι/ν της διανοίας Την εκτοΜτιν , δια νά δημιούργησα ίνα ν ει ν κτίριον, κατά το ίν τ\& ;ψϋχ5 κεχαραγμένον πρωτοτυπον' η νά κατακρατώ δια τ ν·, ς ίσχνρας και ευφορου νοήσεως , μίαν εκτεταμενην επικρατειαν , της οποίας τ ά. μέρη συνδέονται και συνεφελκύονται εις εν φωτοφυες κεντρον, εκ νου οποίου αν τανακλώνται εις το όλον ή 3ερμη,' ή λάμψις , και η ζωή. Αυτη, είναι η αιτία, διά της οποίας η ΜίγαΧοφυΐα και όταν μιμηται φαίνεται πρωτότυπος, επειδή οΐ εζ αυτής απο^εο- μενοι ςοχασμο\ εξήρτηνται α πό ίνα άπειρον σύςημα , και φί- ρ'υσι τήν σφραγίδα του τυπου με τον οποίον &χαραχ^ησαν. Χυχνακις α! μεγαλοφυείς ϊδεαι φαίνονται παράλογοι και αλ λόκοτοι , £7Τ£ΐονί ή προς τν|ν πολιτικών κοινωνίαν συγγένεια αύτων είναι διακεκριμένη" δια νά φύασ^τις εις την άληίΐη αξίαν και διά νά εννοήσω τα,ς υ\^κ|Χάς ταύτας ιδέας πρέπει ν α- ■Λ'λουύήση Την άπειρον σειράν , ήτις συνδέει αύτάς. Είναι αρα ή Μεγαλοφυία εξόχως φιλοσοφική, χ,αι ςα&μίζει τον αν θρωπίνου νουν επι Της υψΗληξ Της φύσεως κλίμακος. Καΰως ο υπερήφανος αετός σχίζει τα νεφη , διαπερρ τους ουρανούς, χα! 5εωρε1 ασκχρδαμυκΤεί τον λαμπροφορον ήλιον, κατά τον άύτόν τρόπον και ή Μεγαλοφυία βλέπει εις το εζαίσιον πέ ταμα της, ολατα αντικείμενα των ςοχασμων της, χ.αΐ εναγ καλίζεται ολας τάς συνεπείας και τάς εκ τούτων διαδιδϊ>μι· νας ακτίνας. Μι μουμένη τήν 3εότητα, της οποίας είναι, »« ι'ίπω ούτως, η έιαλαμπουσα είκων, εμφαίνει εις τους ίερονζ να^ύς της αιωνιότητας, πλουτίζεται /χε τους άπειρους 3ήσαν- {5ούς της υπέρτατης διανοίας, και γέννα, τά έκπλήττνντα τή» ίρασιν Τακ» θνητών 3αυμαΤΛ' αΰτη 'κχΤΛφρονοΰσα Την γηίν**