ψβιροαμίνου τοΰ «ης η'μιίιαμιτρου, ΰπ-ηρχι ηέρι' «08 1 λετοΰ, χαΐ τοοτό επι&Θχιοΰται δια των αρχαίων χαΐ νεωτίρων παρατηρήσεων ας προς τό πλα'τος του Κβι/ωδου. Ο' κύριος "Αλμμς λΐγει, οτι (ν τω Έλληναω χειμένω της γεωγραφίας τοϋ Πτολεμαίου σ·ημ»ιοϋται τούτο το πλάτος 3ι*χα- θως το ττς Αλεξανδρείας, 'όμχας άπαταται, δίότι' το χείμεναν έχει 3ΐ* 5' (λα ι β"* = 31 0 Τ * Γ ), η'δί Λατινική μετάγρασις ΐχει 3ι°6'. Αυτή ν διαγο* ρ« ί' β(05 8' ομοίαζα σχεδόν με την διαψοραν προχυπτουσαν ιχ των νεωτίρων ηαρατηρνσεω», ε· πίίδη το «λοτοί τοΰ Άμποοχίρ ΰ,τάρχιι 3ΐ° ι<)' 44"» το δ« χίντρον των ερειπίων τοΰ Κανωί?ου ιί· πάρχει πιρίπου 3θ" χα τ α μεσημ &ρίαν τοΰ παραλ λήλου τοΰ 'Αμπονχΐρ , ίχ τοΰ όποιου ανάγεται το ρ» πλάτος τοΰ Κανω&υ 31° 19" ι4 " 3 τόδετοΰ άςρονομιχοϋ πύργου τοΰ Πτολεμαίου ίν 'Αλεξαν $ρεία υπήρχε 31® 12' 32", ου ν ίιχψορά ε'ςΐν 6' 42". Κατά Πτολεμαΐον το πλάτος τοΰ μί» Κανώ- ® ϊο υπάρχει 31* 5' ίίύζ β', τό δ ε της 'Αλίξαν- ίρείας 3θ*-58', οίήδιαψορά *ςΐνγ'·η 8', χαΐ σχε. ίό» χβτά ι' 18", («ως χατα* ι8" ρόνον δίαρερου- *» αΐ κβρβνηρνρΐΐί των νεωτέρων. Αύτη «5 ομοιότης άποίειχνΰπ, οτι τό πλάτος τοΰ Καναό&ϋ πβρετηρη'0η δ«α μέσων αναλόγων μ' εχεά/α, $! ων δαορΐσδη το πλα'τος της "Αλεξαν δρείας , «πηδη βλίπιμε» χαΐ ί«'ς τ«ϊ δυο ιαριςά- 9ίι 5, οτι ν) ί'νίεχομένι; από τ·/} υπάρχει η ΐ$ία χαΐ περίπου ενός λεπτοϋ. "09εν ο' Πτολεμαίος (γνώρι ζε» επ' άχρώ'ίς πω; τφ< δίαίροραν τον πλάτους του Κανιού χαΐ τοϋ της ' Αλεξανδρείας, χαΐ δεν ε'δΰ- νατο ποτε £χλάδη την μίαν πόλο* α'ντΐ της έτε'- ρας, η νά τ ας ε'ννοη'ση μιαν χαΐ την αιΐτνϊν. "Αρα, «ττ«5)ί λ6)>ί{ εις τό σύγγραμμα τοο, . χαη! «ί παρχ- ΐηρηοεις τοο α'ποδίίχνΰοΐΛΚ», οτι παρετήρει «ι αΰ- τη τη Αλεξανύρεία, δεν πρέπει να μίταψϊρη ης το» τςκό» τω» παραπηοησίων τοο Ιι\ τ^κ πο'λίΐι τοΰ κα< «β ονγχίτϊ τη* χολλκ γραψί'αν ίων πίρ«| της Άλί^αι/ίρΐί'ος, ΓΓίίοι. νωτερον υπάρχει, οτι ό Όλνμτιιό§!ύρο; η- πα«]0·4 πίρί του τόπου των «αρΛνψήαίΜ του Πτολεμαίου, χα&ότι γντύ~ϊν υπάρχει, ότι ύπ·/ιρχι ναός Σαράπι§ος 'εντε Κάνω®») χαί 'Αλε- ξανίρεΐα (Στρ. ιζ'. σελ. 1152), χαί ό Όλ^χττίά- έωρος ίνόμισίν ϊα<ύς, οτι ·η λέξις Χιραπεϊον άιιγ- χεν ιίς τ·ήν «ρωτην τούτων των πόλεων, ι'ν φ ί'~ πρεπε νά την εννονσ-η δκ*' τό τ^ς έίοτβρα;, α πα- τη τόσω μάλλον ευεξήγητος , χΛδότί τό ίΐαοαηΐΐον τοΰ ΚίΟΛΟ^υ χατίς·/ι ΐχανόν §ισ%·/\μ& χρόνου τ χα- Οί'δρα των Νεοπλατωνικών χαί πολλά περί^ημον, ώςί ^ό όποανηριατιςης του Πλάτωνος 'ίπρεπβ νβ κλί'νη χατα πα'ντα ί*ς την δό^βν, ότί τοιϊτο τό ασυλον των «ρωτων ΰπηρχιν ό τόπος των παρα τη- ρνί«<ων χαΐ άναχαλίφιΐύν τοϋ Πτολεμαίων. Περί τοΰ 'Ελληνίχοχϊ χί ι μεν ου. Ο' χήρας "Αλμας μετεχειριαθ-ή ως (3α'ο» τοΰ χίιμίνου του τό %ε>'μενον της ίχδόσίως της Βασίλιώς (Ββΐβ). Μίτα^ό των χειρογράφων, τά όποια κί- ριίΐχεν η βααιλιχγ' /3ίδλίθ9η'χη (χαΐ των όποιων πνα δίν ίίίρίσχονταί πλί'ον), εχλεζεν οσα τοΰ (γάνωσαν άζιοπιςότερα' τό άρχαιότατον πάντων, νομιζόμί- νον τοΰ η'βίώνος, υηάρχίι το υπό άριΐμ, 238ο. Ο'-νΒοαΐΙΙβιιά προτιμά τοϋτο πάντα»/ των λοιπών, ό'πιρ χαΐ ίδίαί χατά παντα άξιον προτιμήσεως · «5 τόσον, άπαντα τις τρεις ελλιπείς χώρους ουχί μιχραύς εις τό /., ζ' χαΐ θ' βι§λίον, ε'ξ ων τά ίΰο τελευταία α'νιπληρωθησαν από $ιαγορετ «η» );ίΐρα. Το χιψόγραψον της Φλωρεντίας, άριΒμ. 2390 , ύπάρχκ τοϋ 1 §' ο!«νος περίπου, χαΐ ο ΒοτιΐΙΐΗαά βννίςνρ» αυτό εις την περιίργειαν τω» .ρίτί'πίΓτα £ ζέοτ'ΐν. Έν άρχν; τούτου Τ09 χίίρο^αϊΐ'3» .βπ^3χο«»ί προλι^ΒΜνα, ώς «πιτοπολό ανήνυα*, «ς ώι τ»α* (ρίρουσ< τό ονομα τ?0 Παππού χ«ι ^(ωνος, ~ ηδί» ως μαίνεται, πιρίίχοντα μέγα η ά^ιϋ,ογα». Τβ τρίτον χεψόγραψον , τό της Ββϋτ/βς, ' Ι ϊ »