*♦- ( 579 ) — *Τ.Κις.) ,,'Ε ι ?ειδη κ. τ. λ. (ω; οττισύεν) ο! δε' λόγιοι, άν δε ν ι Τ -τγ .ν ορ- ,βώτερον νά γρα<ψη Κρείττονος ευδοκία" Οί καί<' -/,μχς λόγιοι δεν Χεγουν άορίςως κρείττονος ευδοκία, καό'οΤι εννοείται κρείττονος τινοςτων ομοίων. 'λΧΧά Χεγουν ορι· σμίνως Του Κρείττονος του 3εον εννοουνΤες κ. τ. Χ.,, 'Αιτ!- ςευτος τωοντι ηίιεΧεν είναι δχι η άγνοια της γΧωσσνχ , όχι ν) άμά(ΐεια, α'λλ'►) κΆκίχ της^υχης του Κοδρικα , αν ο α-Λρωτοξ δεν ε φρόντιζε να την δημοσίευση μονοςτου. 'Ο διε-ραμμι- νος Τραμματικός διαςρεφει κα,ϊ Την γραφήν και τον νουν της Μοσημειωσεως και γρα.·ρει■'.... οί δέ Χογιοι . . . νά γρα^η Κρείττονος ευδοκία, „ εν ώ εις το κρωτοτυττον γράφε ται: Του Κρείττονος ευδοκία- Είναι τοΰτοάορίςως ίΚ'ρ ρασμένον ; δεν είναι ωρισμένως , Τ ΟΙ"" Κρείττονος·, ΟφύχΧμ,ίαν βεβαιότατα δεν επτασχεν ο Κοδρικας, οταν έγρα φε τά ανωτέρω' διότι ε€Χετ(ε καϊ ΐμουντζοΰρονε ι> 2 ΣΛιέα; · άΧΧά κακίαν , κα) κακίαν άνηκουςον. 'Υ^ρίζει άδί- χ-αις, και συκοφαντεί οχι κατωτερον των λαμπρών εκείνων νροπατορων του συκοφαντών 'Ανυτου, ΜΙεΧίτουκ.Χ. κ. Χ.—· Α; άναγνωση ο Κοδρικας την μακράν εκείνην υνοσημείωσίν του και 3εΧει γενη αυτός εαυτου κριτής και καταδικαςής · ας Τ -ην αναγνωσωσι κα! βι Κύριοι Οίκεΐοι, προς τους οκοΐους γρα φεί ο Η οδρικας, καί & εΧουν ιδεί, ποιος εΊναμ ο' σ ε € ά σ μ ι ό ς τ αν ούτος ιτροεςώς, "Ε ν α γ χ ο ς. ΣεΧ. μς'. οκου υ€ρίζει τον Κ οραην ως υ£ριςην Του }.\\νιν:·/.ου γένους , εν ω αύτος-τδ υβρίζει Χ?γων : ,,τί ρ ο σ· φ α τ ας εκκύ-κτει ά-κ ο την κοΧυχρονιον . · . . ν· μ άύ ε ι α ν Ίδ. και ΣίΧ. ^66 τ·'ΰ Λ. 'Ε. εις την κρίσιν Τν,ς Κοδρικικης ΜίλϊΤνις. -— Αι'ίκνείται. ΣίΧ. ιδ · \^ό.— Ο ση μ ί ραι. ΣεΧ. 3θή. „ Ηβίοξ δΐν ακούει ο σ η μ ε ρ α ι ■ . . Χεζεις καί φράσεις'ΕΧΧηνικάς' 1 . — Κ ά ν τ α ΰ ύ α. ΣεΧ. 32$. — 'Ε ν ι δ ε ι κτ ι ,ωμ ε ν, ΤεΧ. ϊ5θ. 'Ίσως ε'ίνη ΐ Κ οδρικαςοτι Κ φρασις εδω είναι του Ευγενίου , χα) ίδικητου είναι η ακο- λ'-νίος στίουδαιοΧογικη και σεμνοΧογικη : „ . . . οί οττοΊοι, εις τους έσχατους τούτους χρόνους, τνζνΧεοντην [Γρ. -την\ της Φιλοσοφίας άφυ ως ενδυ&ένΤες ε Ή ι δ ε ι κτ ι ο υ ν α-ναισχύντως εις τά εζαμ€Χάμαχα. Της φαντασίας των αγυρ- τικως επαιρο'μεναι ΣεΧ. ΐΰγ.—■ ά ν ε ν δ ε κ το ν ννα,ι. ΤεΧ. .ι 36· και εις ολι^ν τ ην ΜεΧετην. — α λ λ ο ί ω ς , και , άΧ- Ο Ο 2