— ( 2 «7 ) — ν!ναγκάσ3η ν άναχωρήση πάλιν από Την '?ώμην' εντυχνς Ί!ο\\ά ένομίσΒη, οταν εκαλέσ3η είς Βενετίαν ως διδάσκα λος Της '¥ητορικηϊ με μισ3όν εκατόν και πεντήκοντα χρυ- σίνων' κλν,ν έλαυνομενος από το άνήσυχόν του πνεύμα υ- πηγεν εις Καινςαντινοΰπολιν κατ* το 1465: έτος , και «φ* ο? έ·πέςρε-^εν , έςά3η τόσον άτυχης ι λ μέρους Παύλου τοί> δευτέρου του ποτέ μα3ητου του, ωςε όταν είς ίωμην κατε- τρέχ3ήσαν οί σοφοί εβρίφ°η εις τήν φυλακών* απ αυτήν ως τόσον ι^Χίυ^ί/ία!^^ , πλην ®3ασάς ηδη είς βα3υ γϊρας ίςερή3η το μνημονικόν , καϊ το χείριςον , έπεζησεν είς αο- την τήν δυςυχίαν' και τότε ό ποτέ επίσημος άνηρ έμεινε ν ίρημος και εγκαταλελειμμένος· ('Η σννεχειχ αχολο«3«7,) Εκδοχείς. 'αΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΓ Μιιχαν/κα Ώρο€λήματα , άνα3ιωρη- 3έντα , κα< σαφηνισ3έντα καρά Ιωάννου Χϊέτρου νβη 03- ρβΐΐε μετά πολλών σημειωμάτων και ιΤινακων , και τνποις ίκδο3έντα. 'Ελλκιυιςί και Αατινιφ, εν Αμ,ςελοδάμω , πα.ρα •τυπογράφοι ΐΐίτρω ϋεη Ηεη§ϋί, ι8ΐ2· (α") Δυνάμεθα να βε€αιώσωμεν μετά. ασφαλείας ότι η "Εκ- ίοσις αυτή είναι κατά παντα προτιμωτέρα των κρό αΰτΫ,ς. 'Ο λόγιος 'Ελλιινιςιίς ο 'Έκδότης, κατέβαλε πολλούς κο'- νους, μηδενός αμελησας ιίς το νά φανη ή "Εκδοσίς του» οσον ινδεχεται κα! επι3υμεΐ!ται εντελεςέρχ. 'Εχαρημεν ίδοντες (προοιμ.. έκδ· σίλ. ιγ'.) οτ» ο ήμέη- (οι Τρ. Τεωργιαδης Ζαλίκογλους συνέργησε και αυτός εις τοΰτο τό καλόν έργον , αντίλαλων έυο Γ Ελλ»)νίκα χειρόγρα φα , σωζόμενα εν τίχ αυτοκρατορική βι€λιο3ήκη των Παοι- ν(ων, το μεν της δεκάτης πέμπτης εκατονταετηρίδας, το έϊ τνς δεκάτης ϊκτνίξ από Χριςου· Φαίνεται ότι η μηχανικη τέχνη παρά τοΐς παλαιούς ην ϊν μεγάλη άκμη' συγγράμματα όμως ητιρί αΰτης 3εωρη- (α) "θ(χ Λαγ, 'Ε(μ. τ* «»»5»το{ ϊτ»( <Γ»λ, 12 6.