— ( 386 ) — Τ> αν, οκον και υ 'ΐΛικών έ'γινεν 'η καΆιορα των Μ ουτων, και εντεΰάεν έζηττ\ζιΐ.$η' εις ο\ην τν,ν 'ΕΧλάδα. *0 Ορφεύς·, Μουσαίος < καΓ Ειι/^λττοί ,συμφωνάς α·π ολους ονομάζονται θράκες, αλλά κκ! ίίς αυτούς τους μυΒικού ς χρόνους, α.!-πα ραδόσεις μας βε€αιουσιν οτι ο! θράκες κατίξησα,ν εις Βοιω τών, και ύτιο την. οδηγίαν Του Ελευσίνιου 'Ευμολ-ττου ήλ· £ον μέχρι των ορων των Αττικής- Εκ των γνησίων ποιημάτων τουτε Ορφε'ως, Μουσαίου, κ» Τ. λ· οΰδεν γνήτιον ατ!εσω,5η, μητε εις την κοιτμογο· νιχ,ην καλ 3εογονικν,ν, α\\ά μήτε ιίζ Την υμνητικην και μαν~ τικήν ΪΙοίησιν του μυ.3·ικου αιώνος' και ε'κ τούτου σνμττε· μαίνεται, 'ότι τά -Ποιήματα κ«ϊ οι "Ύμνοι τούτων δι ν -εγρά φησαν, αλλ εφέροντο μόνον δια ζώσης φωνής μεταζν ταυ λχοϋ, καΰώς και εκείνοι ό ύμνοι του Αυκίου ίίληνος, νε- (>ι ών ημΤν ο *Ηρόδοτος άναγγέΧΧει, ο'ίτινες εισέτι είς τους χρόνους του ηδοντο εϊς ΛηΧον (α). Τοιοντοι ήσαν και οι Ύμνοι του Γίάμφω 'Αθηναίου ττοιητου και εκικοΰ , αν Παυ σανίας αναφερει (.β), οίον $ μετεμορφοιμένοι Ορφικοί, η μετακεκινηιΜνοι κατά Την σΰν$εσιν, η κ.α5όλοο νί3οι. Εί ναι βί€αιον οτι οί -τΐαΧαιοι εττγ,νουν μεγκΑ,ώς το κηΧητικον κα! ηδονικον τινευμα των Ορφικών ϋμνοαν (.γ) ' αν ομως ϊ- («}'£?(ιο'δοτ. Δ , 35· (β) Παυσανίας ίν Βοΐιατι», ίελ, ?62. χχι Φιλοςρχτ. '//. #»ϊ*. β', 10. (τ) Π>άτ, Νόμ, Η', ίτ?λ. 829- ,,Μηδ' α» ήΐυωιι % τκ» ,,θαμνροντι *αί 'Ορφ^αΐι υμναν;" Πχυιταν. Βοΐατιχ.. 3°· ,,Ο ίβ 0($ινς, ίμοί ίοχίΤ», υνιρ «βαλλϊτο ίττχν κο&μφ τοι/ς ,,*()» αυτου, χ.α\ ινϊ μέγα *λθ«ιι /ίχοος, οί» τγ £~;·-ιο!Λ ϊ νος «υ- ,,Ρ'.ίκϊκαι τβΤΐίτάς 3ί«» , κκ « *ργ»» α»οο·ίω» χα3α$μ<η>ς , «οί»# ίΐ ,,ια'μκτα κϊι τρο*αί μήνυμαγμ5 - - . "θ~ΐί ί» *ο/υ- »>.?■'£ττολοιτ ρχγμόνιΐΜν , ίίΐ) τους 'θ?φί»; ύμνους οϊίια όν. !,τ«ς εχαςοντί αυτιβί ίτι βραχι/ταίοιι κβ< το σύμπαν ουκ >ίζ ,,χριΖμον τολί/ΐι ΊΓ ιτοιημΐνους. Αιιιαμΐτ,ίαι ίι 'ί/τκαί Π *«» ίτ$:- >,5ουίΤΐ το7; ί^χμιβοις, Κ0α·μφ μεν ίη τάήι γ «· μ » ΙΙβντιςιΐα φίραΐ». η \ < , * ν * »,γο «« μβτα Ομννον γι τοιίς υμ»οι/{, Τίμ>!ς 9ί ί* τβν 5ί(0« *«« ϊ,ίί *λ!οι» ικιίιχν ι-χρυϊΙ." >