— ( 424 ) — ίαρικ,^ν ?κφρχ<τ·ων ζίνολογικ'.ος εΓχαν ανταλλαχΦη , είιϊ'.'χδηίταν ς* νεου ε;'ς το πρώτον, κατα^ κοινή ι» χ^ησιν τ^ον ευγενών. Το σχημ.α τών β/; χι^τιν 'Ελληνικ ν λε^ϊων ε^υλαχδη> κα« το ε/ίος εκα^υ υφους, κατα* τ: ε-πι» κρατούν πνεύμα τη; διαλεκτοί» διεκρ$η γνησίωτατ». 'Ο χιυσορρη'ί/,-ον Μηνιχτης εςησεν ζτΛ ίημοσ/ου χμ^νο; τ*.) δ^ακτ'.κον υφος της 'Εκκλη· σ/ζς , με την ε'υφραίε'.αν τ γ , ς ρττορικτ:; απαγγελίας του. Τούτο ο'σοφότατος Θεο. τοκ^ς με 1 τη ν ν ευοροΓ-ιν τ-» νλόγων του λαμπροτδρως 5ς»λισεν · ορητοοικ-οτατο; Πατρί^οχης Σάμουκα< υπο τη\» αυτόν ο5ηγ/αν ο ευφρα^ε'ς-^τος Κοιτ/ας μετά φεραν το Πατ:ιαρχικ:ν υφο; της "Εκκλησίας ε/ςτη*ναρχαίαν του κα9α3οτητα κ?.ί λαμπρότητα' ο' της Ρητ^ρικης &·.$ ι ίσ·'.%λ.ι; Σκούφος το" διδασκαλικό ν υφός αντα^.ον τη; Ερμογενου; ευφρα^ε/ας απ-κατες-ησε, κα< ε υψηπε'της Ευγ/. *£·,ο; μ.ε" τ^ν πν.κ/λην φρασιν των υψηλών νοημάτων του το σπου^αιολογ'.. κ-^ν υφο; της ομολογία: ε;; το^ν υπέρτατοι* βαθμοί της νεωτέρας καλ>*?- "τε<α; ανυψ^σεν· Εν πατι &ε τούτοις ο' φιλόμουσος Αυθε'ντης Νικ:'λαο; ό Καρχτζας το' πολιτικό" ν υφος τη; πολιτική; 5ιαλε'κτου α π ο" ^ε'νας κα: χυ^αϊ- κας εκφρασί'.ς &;'λου εκκαΘαρί'σα; , καί με ανδηοα;» κα: πραγμα τικές λεξείς κ-£ φράσεις Ελληνικά ς εκ νεου κατας-ολ/σας ε£ τ/, ν απ/ους^β^ν Ελληνικών φρχσιν γνη<?ί">; προσηρμοσε, κα: προ^φυ^ς-ατα είευ· γεν.τε. Τούτο τ-; προσφυώς εζευνςν'.σ.ΐί.ί'-Όν υφός, κχδχρον απο ξένον χρ"> ματισμο'ν , και αμικτον απο καε.' 5:ς μίςο^αρί'αρου χυ^αΐσμου , «Γκτοτί με'χρι τον^ε, (υ; φύσει γ·νησιον κα« ομοειδές, ολοι οι προνχοντες κχ? πΞ# ίται^ευμε'νοι βυ'γενείς <τυνη 5«>ς μεταχειρίζονται, κα< αυτο ο>: κοιννν ύ'χιος της ε9ν.κηςμϊς $ιαλ3*κτου παρα πάντων γνωρίζεται. Το ίε σ/κιακ^ν υφο; της Λμι>,/α; των ευ'γενα>ν , επερ κ»: ποιητικον η'μπορουμεν ευ'λο'γα>: να' ο'νομα. σ'ομΐν, 'λ; το" μονον -τροίτφυε'ς και (τυνη&σμε'νον ί.'": την α'σματικην <τιχονρ. γί'χν , ^'.άκ^ίδη ΐϊροσ^υε<ς«τα απο το χυ^αϊκο ν , καϊ γνηβνβτατχ επλοντι'σδπ «Γ5 το Ν ν ιίαταοτζην , οττερ χα,} βυφν&^χτον μ3τα ν τ*υτ* ί'πβ'τυχί χ^νονιςην τον την Λίολο^ορίχ/^ν ρυθμίσαντα Γραμματική ν. ' , > - ., » Τδίχυτη λοίττον ως εκ νεου ντζο τη-ν νε·-ι>τ«ραν της μοοφη ν ατΓ5κχτ=ςϊΐ γ/ "ϊ'·^ 'Κλληνων κοινν,* διάλεκτο:, με^ νεοφανή λαμποο'τητα επανα· λϊο^νοα τνν φυσικον χαρακτήρα της. Αυτη' η' κο«νη διάλεχτος ? ως ·Λραγ· μ·χτικ<·ος α'ίτε^εί'χδη , 5ϊίκνε/ται κατ α^ιακοπον συνε-χειχν από του'ς αρχαίου; Ε λληνας &«>; β/ς ημ/χς, φυλαττουβα την φυβικη^ν αρμονιαν του αρχαίχου μικτού χχρακ τηρο'ς της, ύπ άλλον μ^'ν και άλλον κατα καφου; χρωμα'»- ^ον , χο>ρ*ίς ομ/ος ουβιΐοί"*} του πρ^τοΓ-ίττου λ»φ·9οραν η* «λλοΛι»<τιν # Νϊ^λίΤνι Μ£ρο^ Α. ]Ιί/}ϊ κοινής δι&ΧεκΤου, Απ αρχής υπήρχε μ./α κοινή* 1 τ«ν *£λλην«αν διάλεκτος , η' ο*Λ0ί'α αΐΓ«ρ*1· ^ητ.ος επρεπ; να 7>αί ^ηρημενη «ί'ς Πο'.ητικην και Δημοτιπη^ν , ητ?* §{'ς IV·