— ί 513 ) — λασίου είναι Χεπτά και γυμνασμένα.; Ζτι ο·ς προς αυτά /.αϊ τολλαι Ε ΧΧηνικα'ι Χέζεις (σελ· 2α·3) είναι β α ρ€α ροΧο γ ι· λζ ), και χ ν δ α ι ο λ ογι κ α ί; 7Γ£ος Χοιπον τα τοσον αισΟ^τι- ϊ.χτα,τα και κ αΧί ρ εκτ α αύτίατου ημπορούσαν νά ύποφί- ροίΐν την βαρ€αροΧ ο γ ι κ ά Τ η Γ α. τών ΕΧΛ^ν/κίϊν /χεν, στλί/ίν χυέαιολ ο γ < κ ω ν λε'ξεων Κύμη και "Ασκρη ; ίια τούτο τας (μεταμοφωσεν εις τάς εύγενολ ογικαςΚωμη χα) 'Α σ κ ρ α ί α * >1 μεγάλη, και σίτου ιίαιολο γι κίοτατιι τλκ αυτιών του αί- ν^τικίτης τον ΐδωσεν αύτο το τοιτοιτλαςικον δικαίωμα, χαΐ «ς ονομάζη οπως ο' 'Ησίοδος την πατρίδα, του ' «ί τγιά- φου-ι' ε,τι θέλουν ο ί παλαιοί γεωγράφοι' η τρυφιρωτάτη ακονί του Γϊαναγιίοτάχιι <£ίν £ελει να ο "Ησίοδος πατρί ου. ΤίλίυταΤον πως δεν ένύυμουνται τα νηπιωδη πνεύματα τ£ν άπΧουςε'ρίαν μη οικείων, οΤ' ο Κοδρικας ρσον άττειρ οκα- Χες και αν είναι (σελ· 352) εις την εκλογών Των καταλλή λων λέξεων , {'τίίίιΐ διακρίνει το χυίαϊκον ατο το εύγενι- «ν, συνύέτει γνησίως τάς φράσεις του κ ατοί " Ί ν υΧ η ν και μορφών Της συγγραφής Του; ούτω χ ί<5ω δι'ακρίνας δια της ε γ κ ρ ι τ ο σ π ο υ δ α ι ολο γ ι κ η ς ανειροχαΧί ας τον , της άπαρα€ατου αυτής ςαύμης, Κ οποία ςηνει τους ορούς της εκφράσεως κ.τ.λ. τ ° χυδαϊκον άπο το εύγενικον, το νοΟον "Α σ κ ρ η άπο το γνησιον'Α σκραία,το συνεώισμενονΚ ω μ η απο το ασυνείύι- ζον Κ υ μ η , εσΰνύεσε γνησίως την φρασιντου κα · ΤαΤηνυλην [ί^λαίιΐ την έσχάτην άμάύειαν] , καιμορ- Φΐ" [ί'^λαίνΐ Το μεΧεταν , η μαΧΧον Το καϊ μη ορίΐα, •χραφειυ]] της συγγραφής του. Πίρι' ίί του 'Ε κ Σκύρου άντ) εκ Σ υ ρ ου, Σ ι μν ί ας «"τι Σ ι μ-μ ία. ς , Ει ρ ην α αντί "Ηριννα, ΚΧη μη ς ο Α Χεξαρδριίας άντ ι Κλήμη ς ο 'ΑΧεξ αν δ ρε ύ ς , Τω Ν1Χ ί ω αν Τι τ 'ω Ν η λ £ ΐ, ο ί Α ί ο λ ο ί α'ντϊ ο ί Αιολείς, ^Κρντώ αν-Γ» Βηρυτός, και των Χοιπων αναρίθμητων με- ταζοΧων , οσας ε δοκίμασαν τα κυρία ονοματα είς Την Μελε τών του τοιούτου προσωποπυιου κα» τοποποιου μεταφραζόμενα, απο το Γαλλικον , τί τάχα πρέπει νά ςοχασβωμεν ; ίξ άπαν- Το ? ι οτι ποτέ δεν εύκαίρησε νά ίδη τυπωμένα αυτά τά ονό ματα., κα'ί οτι είναι διάφοροι γραφα.) των ποΧυτίμων ε κείνων χειρογράφων, τά οποία, εμεΧετουσεν ακαταπαΰςως. Ποία «μ» ' Α Ρ· 11. 12. Κ 1ι