4= · .. ναταμαΛών προ χρόνων το άναγ· χ,αϊον, χα) χογ,Τ-μον του τοιοϋι-ου χαλοι*, χαί τ,ην ΐλλίίψίκ του γένους μου από ένα. ολόκλη ροι/ τβχτίχον μεΟοδ',κιν πλήρες φιλοτοφικόν σΰν- ταγ·:.α, ώίο την χρησι» τω» νεοσυςάτων εν τη 'Ελλάδι γυμνασίων, χαΐ μη δυνάμενος να άπο- σ&έσω τον έρωτα όπου τρος την έπΐ τα χρείττω προαγωγην του γένους μου ειχον, έπεχειρίσθην τον 'ένδοξον χαI επωφελή σκοπόνμου^ ήχοι τ·φ οι 'νθεαιν ενός πλήρους ταχτικού αν~ηματος τ·45 φιλοσοφίας προς χρησιν τών Σχολίων, διατρί&ων 'έτ ι εν Κωνςαντι νουπόλει κατ α τον οίκον τον εν μ,ακαρία τ£ λή·ει άρχοντος μεγάλου Αογοθέτου 'Αλεξάνδρου Μάνου · ήδη δε ευρεθείς εις τ»|ν εςίαν τών μουσών, χαί παρατηρών τ«5 προό δους τοϋ γένους μου, χαΐ τους αγώνας τών πε παιδευμένων τη; πατρώος μου , εγώ μόνος να άτραχτώ αμελών· παρακινούμενος μάλιςα ατό σοφούς ανδρας, ο"μευ φέρτεροίείσι, νόησα: τί χρΐναι'τε , μ ι όλον οπου γνωρίζων τ γ ν ά σθίνειαν τοΰνοόςμου, και άναξιότητα άποδειλιώ, και %ο εγχείρημα μοί φαίνεται βαρΰτερον και ατό τ οι)5 σκοπέλους της Αίτνας , τολμώ ' όμως έν- θαρρυνόμενος εις τον λόγου ως ,, άλωτά γίνετ ε'πιμελίΐα χαΐ πονώ απαντα" υα εισφέρω εις τους ομογενείς μου πατριώτας σύςημα πλήρες της α- ίΐλη5 Μοβηματίκης «ατά α'. διαιρεθεν ι;; ίο'ω γενικά μέρη , Σΰνθεσιν , και 'Ανάλυσιν κατ α την μέθ»(ον, κβί τάξιν τών αυτών του Βεζουϊύυ, Κρουά ,χαΐ Ααζάνδροιι, επισήμων Μαθηματικών τνν αΐώνο$ μας, ι,ΰμΐν αζ Χαΐ Ιγίύ, λιγεάν (ΐΐιλίγματα μουσών , „οι αυταί ταρεχουσι, χαί ως ο εμόςοίκος χωρεί χοΐα ψ*ρω. Τ^οίτο» λοίΤδ* «χοπό» ϊχων π*ρ< τ^$ ΐχδόσεώς μου Τρϊτάττω προ της 'Απόλλωνιάδος τήνΑο' γικην, ήτις πολλάκις αναπτυχθείσα έδ·.ωρθώθη ) καά εσχολιασθη με σχόλια πολλά αναγκαία χβΐ επωφελή· 'Η τέχνη αυτή, όπου ατά αλλινς ε- λα&ι πολλάς ονομασίας, άχο ήμα.ς δΐ "Οργα νον φ:λοσοφικον 9 είναι αναγκαία εις το Άεωρητι- χον μέρος της φιλοσοφίας, οσον η 'Ρ^τορίχν] εις το πρχχτιχόν ' όθεν πρέπει ο γιλοσοφών να διδαχθώ α'. αυτήν , χαί 'έτειτα <δΐ αυτής έμ§αί- νων εις το προπύλαιον τη? φιλοσοφίας να φθάοη εις τον χολοφώνα μι ενκολίαν. Τινές τών Γραμ ματικών ματαιοπονοΰντες, και άπορου»τες πάν τοτε εις τά μέρη τοΰ λόγου , ιίς τ ας ομωνυμίας, φίρωνυμίας, πολυωνυμίας, συνωνυμίας, μετα φοράς , -χαΐ μτ $υνάμ%νοι να ιννοησωσι ουσίας τ ρωτάς, χαί β'. ενεργείας έλάσσονας , χαί μίί· ζονας, επίθετα, αΰτοπάθειαν, χαί ολληλοπα- θειαν ' περιεκτικά, κ ς περιεκτικά, κτητικά, ως κτητικά, χαί έν γένει ολην την γραμματικήν των, τους λόγους, λέξεις, συλλαοά;, γράμμα τα , χαΐ συγχεΐμενά των, ευρισκόμενοι ιίς τί σκότος τηί άμεθοοίας κλανώντες, χαΐ πλακωμέ νοι , φωτιζόμενοι με τήν Χογιχήν διαλύσουσί το νέφος της αμφιβολίας, και απορίας των τό τε μανθάνουσι τη» γραμματικήν » εζηγοΰντ^ς με ευκολία» χαί τους κΧέον δεινούς συγγραφείς κατ' ϊ'ΜΉαν χαΐ τίγνην , ^ίβταττοντ«5 ταχτιχώ; τ ας ενεργείας του νοός των ι χαί προσδιορίζοντας τας ομωνυμίας, χαί τους μεταφορικούς όρου;. Πρ9&(ύ>9»Γ(; μΐΒοδιχώς εις τήν άνάκτυξι* . αίτ-ής τν}5 τέχνης, §<αφιΰμ£ν τήν «ραγματεΐαν εις ^ι«ι> γενικά μέρη 'Αναλυτικόν , και Διαλεκτι κό'ν ' εις, μέν το α. $ιατάττοντες περί άρχής, και προόδου, και χρήσίως της Αογ·. κής ' περί σχηματισμών ιηιχιλ/ας εννοιών, χαί ιδεών, αναπτύξεως, χαΐ διαιρέσεως, έν ω χβκ περί δια κρίσεως λέξεων κατά Γραμματικούς · πίρΖ προ» τάσεων , χαί διαφοράς αΰτών , αντιθέσεως , χαΐ