Ε Ρ Μ Η Σ ο Λ Ο Γ I Ο Σ. Νοίΐ ι$ρΐου ά. - ——21 ι 8 ι γ. Φ ν <τ ι κ η ανατροφή. Διατριέη 'ΐατρικη παρά 'ίατρου προς τονς γονείς. Η ■κρίνουσα άνάπτυξις των νυςημάτων, του νενρικοΰ, αγγειακού, και μυίχ.οϋ, καίτων οργάνων, εγκεφάλου, πνευ· μονής, καρδίας, άκατος, σπΧηνος, παγκρέατος, ςομαχου, και εντέρων, νεφρών, κυ'ςεων , ουρικές και σπέρμα τικ#;, ορχιδίων , μήτρας, μας χ ν , κα) των αυτών υπουργιών, ονο- μαζιται οργανισμού τ εΧ ε ι οποίησ ι ς η τελειότης* Τα μέσα τα προς τι$ν άνάπτυζιν κα) τίλπβιτοίιισιν του οργανισμού α να ι αι'τίαι και κέντρα (Οβιυβε ει δΐίπΐϋΐϊ). II" ίιίασκαλία κα) μιΜικχ ανάπτυζις της χρήσεως, οδηγή σεως καί του κανονισμοί) τ<2ν αίτιων καί των μίσων καΧέΐται φυσικν) ανατροφνί' όταν αυτοί ομαις 3ιωρϊ μένον την τβΰ ϊ'τ'Κϊφβλου» τί)ί ψυχί; και Των ενεργειών αυτών τ«- λίΐονοίνισιν , ήίικνΙ ανατροφή. Αίτια τϊ; ανα#τυ£ϊ&ΐ{ του ανύρωπίνοχι οργανισμού είναι οί γονίΐζ, και μέσα, όλα τβ κέντρα καϊ διαιτητικά μέσα, καϊ άρχα\ £εμελειωδεις ΐξαγόμβναι άπο τ>}ν 'ϊγιεινήν,. *Α*ο τα Αακωνικως έκτείιντα επεται , οτι ή ϊντϊλιΐς πραγματεία, περϊφυσικης ανατροφής, πρέπει νά διαιρεί# εις τρία μεγάΧα κεφάλαια. Εις το πρώτον πριπει νά 3εαι. ρηίουν β I δύω γεννήτορες, κατά ποίας συνίήκας καϊ κανό να; ίνου'μ«νο« εις νυζυγιακον δεσμόν, κατά ποίας ΐδιοσυγ· κρασίας, ήΧικίαν, ίίαιταν, ίζιις κα) συνεΰρεσιν, έμπορου» νά προάξωσι παιδία ύγιη, καϊ κάλου; ποΧίτας (α), δννα· ζ») Οντοι, >?» ί* £γ'.'), α? '}·β8^ 'Αίίίμ&νΐε, ως ίοξείίΐ» β ν 115, ΐοιΟ-ίί χ-ΰλλ» χ Χΐί μεγαΧχ αυ'τοΛ *ρος»τ·Μ(ΐίν , αλλ χ) π»»*» φχυΧχ, ιοί», τ? λΞνο- (Μ»β», β» μ«'γα φυλαττω<η, μχλλο» ίί αντί μβγί'λοι/ ιχανΛ. ΤΥτοίτο; ·?Ί. Τι 4 » «βιί»Α», τ?ν ί ·γα), χα! ΐίοφη ν' β'οίν γ·^ «? *«ίίνομ8»οι, μ.8- τ ? 1!Λ «νί?»ί γ(Υ»ιβ>τΜ, Λ«ντ« «Οι» ίΐόψον-?<κ, χα! άλλα γ* £»* νί» Ο ο