— ( 335 ) — άλλον* η ενίοτε άπό του ενός 'ίππου έΚνβα ιί; τον άλλον, χα) άνάπαλιν' ούτοι οί'ίπποι ώνομάζοντο Κ ίλπτες Μο- ν α μπ υ κ ε ς , και οί άγωνιςαι, Ανα^ατ α ι' οτ{ δε η 'ιπ- ιιοζ ήτον £ηλεία, ϊ'καλίΐτο Κ αλκή· οτε πάλιν ο δρόμος εγί- νετο δί αμαξών, ΐζευγνυντο εις τ·/,ν άμαζαν δυο, τρείς , τέσσαρες, ενίοτε και περισσότεροι 'ίπποι, κα\ το τε ελίγον- τοι οί 'ίπποι Δ ύ ω ρ ο ι » Τ ί ~ ρ ι π ν ο ι , χ.αϊ Τετράωροι, ίσον ο αριθμός των- 'νπηων μεγάλος και αν ιΐτον , οί 'ίπποι κατ άρχάς εζευγνυντο ολοι εις σειράν κατά πρόσωπον , ο εςίν ό εΊς εις το πλαγιον του άλλου. Κλίκτ^ίΐ/νκ; ίϊ ο εκ, Σ/*ΐϋ5ΐΌί μετά ταύτα ε€αλε μονον δυο 'ιππονς 'ομοΰ, ο'ίτι- νες καϊ Ζ υ γιο ι ωνομασ£·ησαν, εις τον ρυμόν τν,ς άμα- %ης" τους δε άλλους άφισε'μετά σχοινιών δεδεμένους νά 'τροττορεύωντία εμπροσΒεν , χ.ϋί μόνον δια του χαλινού να διοικωντα,ι' και ε'ντεΰ3εν ούτοι έκαλοΰντο ΣειραΊοι, Σειρά- ραφόροι, Παράσειροι, ΐίαραοροι, και Αορτν,ρες. Ενίοτε εις Τούτον τον αγώνα άντ'ι 'ίππων μοτεχειρίζοντο και ημιονους. 'Η μεγαλύτερα τέχνη του ά.3λητοΰ και επιτηίειότης ίις τούτον τον αγώνα, ήτον , να μη έγγίξη τάς Νύσσας η· τοι τον ορον, τον σκοπόν' και άν τούτο έποί-% , άναγ- καίως επρεπε νά αναποδογυρίσω ή αμαζα μέ μεγάλον κίν- δ'υνον του αθλητού, καϊ δυσαρεσκειαν των φίλων αΰτον- ' Εκτός τούτων των αγώνων εις τάς δημοσίους πανηγύ ρεις, ήσαν και Μουσικοί και )'οιιιτ<κ.οΐ αγώνες '■ εις αύτάς τάς συνάξεις εφερον αφ ολων των μέρων της 'Ελλάδος οί μεν Συγγραφείς τά συγγράμματα αυτών, οί δε Τεχνΐται τα φιλοτεχνήματα αύτων , και άναγινωσκοντες η δεικνύον τες αυτά εις όλους, ΐλάμ€ανον βραβεία. και τιμάς δημοσίους οϊ εΰδοκιμήσαντες, ό Αιλιανός διηγείται ότι εις την ψι': Ολυμτίιάδα ό Ευριπίδης μετά του Ζενοκλέους ν,γωνίοάησα.» μετά των δραμάτων αύτων διά το βράσεων ' ο ' Α3ήναιος διηγείται ο Τι ο ϋλίομι'νης ε^αλεν εις τά Ολύμπια ποιή ματα, τινα τυΰ Εμπεδοκλιους, και εςιφα.νω3η. Τοργίας ο Αεοντίνος εςεφανώ.3η, ως λέγει ο Φίλοςρατες, διότι εζε- ψωνησεν εκεί \ογον τεχνικωτατον εκ του προχείρου' κιύ ο 'Η,ροδοτος άνέγνωσε την ΐςορίαν του εκεί μετά μεγάλου κροτου., οτε και ο Θουκυδίδης διά τοΰτο έ δάκρυσε· και άλλοι πολλοί τοιούτοι ίντανάχ ΐςιφχνω^ησαν.