ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ, π ο\ι τ ιχτ } ψιλολογιχη τ» χαί ϊ μ π ο ρ ι χη ΐ φ η με ρις· Παρασκευή, τ# ««Κ. 139 "** 12. Σεπτεμβρίου ι$ιγ<. αδεία χαΐ προνομα'ω χαισαρο&ααιλιχω. Π Ο ΛIΤIΚ ΑI ΕΙΔΗΣΕΙΣ. Α Γ Γ Α I Α. Ίίατα τας νίωτάιας έχ Λόνδρας από 26. Α Ίγ. εΐδνσεις, ο Πρίγγ:φ - 'ί'εγίντης αισθανθείς ολι'γοιΐξ ποκοοδ ί* της ποίαλ^ας, ΰηε'ςρεψε Τ'Ί 25. από τό Βπ'^Ιοη ί'ς την Λόνδραν. Ό κΰρβο; Μαλκολ^Λ, ε| ότου ΰπέςρεφεν οπό τη» ά^ι. 'Ελεν^ΐϊ, συνδιειλέχθη πολλάκις μι τους μινΐςροκς καε ι»ι^5 λο'ρδοϋξ των ναυτιχών. Τ·/] 20. Αιι'}>. εζετασθη ο χαπιτανος της φρε γάτας Αλχηςιος Μα|ί°ελλ ένώπ·.οι> πολεμικού κριτηρίου, όμ~.ί(ύς δέ χαΐ οι αξίωματιχοί χαΐ ναϋται, δια το ναυαγιον αυτή; εν τω επιςρέ· ψειν ι'χ Ε ίνα;, εν ω ευρίσχοντο εν αΰτη ο λόρδ 'Α^χίρς και οι άνθρωποι του. Το πολεμιχόν χριτ·^ριον εχρινε τον χαπιτάνον Μ α ς £ ε λ λ χαΐ τους λθ!Πθθΐ £ΓΤί6οτ«5 παντη αθώους και ότι ε- χαμον παν ο,τι δύναται ανθρώπινος όύναιί'.ς είς τοιαοτην περίςαιιν, χα'ϊ ην η σωτηρία όλων των ι ν αντη ανθρώπων πρέπει να άποδ-βη μό νον ΐίς τ·ΑΡ άξιεπαινον σύνίσιν και ενί^γιιαν τον ανω χαπιτάνον χα) των ανθρώπων του. Τβ «V τιςελλόμενα παρα του αυτοχράτορος τ·7,% Κ / μ ; $ώρα, το γράμμα του προς τον Πρίγγιπα -'Ρε- γέντψ } κκί το γαρτία τοί λόρδ'Α μχέ ρςε'αώ&η σαν από το ναυαγιον , τα δέ λοιπά χατα. την γεωλογίαν , όρυχτολογίαν χαΐ βατανιχην πραγ- ματα χαΐ α! ιγνογρα^ίαι ε'χάθησαν· Τα δώρα τοϋ αυτοχράτοροςείναι, χαθώς λέγουσιν, εντε λή την τιμήν, συνιςαμινα ι'ς μερικά πουγγία χαΐ μέγαν άχατην , λίθου πολύτιμον , οςις δια τούτο νομίζεται αξιόλογος, επειδή ούτοι οι λί θοι , εοθνς οποϋ ευρίσχονται, πρέπει να παρα· δίδωνται εις τον αυτόχράτορα, όςις μόνος ημ πορεί να τοιις χαρίζη, χαΐ τους χαρίζει πάντοτε μόνον είς σημείου της εΰχαριςίας του ενεκα εκ- δοΆεύσεων προς την μοναρχίαν. &εν ήμποροϋμεν να μη άναψέρίύμεν πάλιν } γράψει ό από 23. Αάγ· Ταχυδρόμος, περί των δοχ',μών όπου γίνονται §>.α να παραχινησωσι την Άγγλίαν εις τό να άναχατωθη εις τοός εγχώριους νόμους χαί διαταγας τών μοναοχών ττς ςιρεας, 'Επ' αλη^ιία;, εάν τά Ευρωπαϊχά ε9νη επρειτε να αυμμεθαρμοζωαΐ: την γνώμην χατα τα ιπι- γ_ειρηίΐατα χαί γνωμαί, όεας ίχψλυαρουσι χαθ ημέραν αϊ ημέτεροι έψημεριδ&γραιροι, πριπιι τη αλήθεια να μας νομίζωσι τό αυθαδιςατον, μω· ροτατον χαΐ προςαχτιχώτατον έθνος της οΐχου- μένης. 'λπό τοΰ Τάγου ίως του Ταναί'δος όί'ν είναι ουγχωρεμενον να γένη τι χωρίς της ημετέ ρας αδείας· χαί όπου έμγ-ύλνίΐι που «ολιτΆον,