— ( 288 ) — Ε?ι >αι εις οΧους τους φρόνιμους ομοΧογοΰμενον, ότι Το γέ νος εχε ι τν.ν γΧωσσάν του, άΧΧά. διεφθαρμένα (ν, και τρόπον τινά πάσχουσαν χα) ά£ρωςοΰιτα.ν' ζητεί δε από τόν σοφον, ταΰτην νά τον ΰεραπεΰση , αλλ* όχι να του προςάζ^ νά <τήν άφήσνι, και νά λβ-ί^ Τ»ΐι> το3> ΠΧατωνοζ. Α παράΧΧακτα, ώς εάν έπασχε του φ/Χου μου ►) χϊΐρ > καϊ "ντί να του τροσφί'ρω Βεραπείαν, τον έσυμ€ουΧευα νά Χά€>· χρυσών , και να κο-ψΐ;) τ ν; ν πάσχουσαν· Τ/ς *ρος Θϊου καταλαμβάνει τον Λου'κ.αν , οταν Χέγη >, έπιτρέπων και απ»τρεπων , και προς αυδέτερον άςεμφως έητιρρεπων; (Αργ.σεΧ.Χγ·) Τίς τον εν νοεί λέγοντα" εις ανάγκην περιΐςαται; Τις τά επισωρευ μένα Βετικά ονόματα, άπο£Χητέον, είσακτεον , πειςεον ; Τ/ς το ΠοΤ και II ω . κα2 άλλα τοιαύτα ί/ς του'{ καιρούς μας α κατάληπτα μόρια-, άλλα Χεγει, γράφω δια τ ους έΧΧογιμω- τέρους του γένους, και ίια τους ικανάς δινάμεις έχοντας εις Την είδησιν τής έΧΚ^νικνις γΧωρτσης' ας γρ άφ% λοιπόν τ ν,ν πα· Χαιάν έλληνικήν γλωσσαν' και κα.νε'ΐξ δεν τον κατηγορεί' καϊ ο! Ευρωπαίοι γράφουιτι Χατινιςι, χωρ)ς όμως νά καταφρονωσι ΐήν ΧαΧουμένην του έθνους των γλωσσαν' μαλιςα δε την καλλωπίζουσι και την ρυΆμίζουσι, χωρ\ς όμως νά την σκε· Καζωσι με τά Κ οί καί τι ω κα> Κ ε ριΐςατα ι, κα« αςεμ· φως έπιββΐΐίει. Μόρια, τοιαύτα και άκα,ταναήταυς Χέζεις Οχι μόνον ή σημερινή γλωσσά δεν χωρεί ι άΧΧ οΰδ η εις Τους χρόνους του Κουκιανοΰ ^αΧουμένη' η ας με ε'ίπια τίνας έκωμωδησεν ό Λουκιανός ειμή τους, Σ σοι ενροσΐϊαί9 ουν ν» γράφωσιν άρρητα ρήματα; Την νπαρζιν της' γλώσσης του γένους μαρτυρονσιν όχι μονον ολβι οΐ κατα το" παρόν ζώντες κα\ Χαλοϋντες αυτήν Γραικοί" άλλα" και τίοΧΧά δϊ αυτής συγγραφέντα βι&λία κα τά Τνίν παρελΒουσαν εκατονταετηρίδα' α! διδαχαϊ του Μη ν ηάτ ου ' ή πρώτη μετάφρασις των τυχών του ΤηΧεμάχβν' το «Όλίτικον 3έατρον , ο' καθρέπτης των γυναικών *«1 αλλ» ΚοΧΧοτατα βι4Χία γραφέντα εις χρησιν των νεωτέρων Ε'λλκ* νων μαρτυρουσι Την άλήΒεαν. Εις δε τό μεταξύ έφαίνοντο * α ' συγγραφείς με σκοπό ν μεν καλόν (. να υψωτωσι τήν γΧωσσαν ε!ζ το αρχαίο ν κάλλος της), χ*>ρι"ΐς όμο»ς κρίσιν («ΟΤι το Τοκυτο ήτο πραγμα αδύνατον) αναμιγνύοντας της παΧαιας γΧωσσης Χιςεις μΐ λέξεις &ννει3ισμί*ας ιϊς τη*