— ( 187 ) — 'Ει/ τ·? 'ΐμΚερατορική τυπογραφία, ααρά τω -κοΧιτικω Συμ· βουΧω Ιωακεϊμ ι\ανιΧό€τκη. Σίλ· 263. Ο μεταφραςής του παρόντος συγγράμματος του Τχ\~ \οι> Μα-^λη (Μαΐ)ΐν) κύριος Ιωάννη: Κασκαμ-ττΐς, ςαλίίς ττρο χρόνων εκ μέρους της 'ρ ωσσικης αΰΧης Χπατος εις τήν '&λ- Χάδα , οτ ου ε'ιχε μεγαΧην επιϊυμίαν καί χαράν νά ΰτ-'ιγη, απε£η ίϊς την Αττικήν' αλλ η χαρά του ιςάίνι ο\ιγ~χρό νιος, διότι άμιτωζ είδεν, ως Χέγει, τάς λ$ή·.···ις, τήν μη τέρα τής'ΕΧΧάδος, την ποτέ πρωτεΰουταν κατηκίαν τόον Μουσών , την διαυγασασαν τήν ν.ϋρωπην παντοίαις μιίή- σεσιν , επιςήμα,ις χ.α.1 τέχναις. αδοζον, αμορ ,,'.ν, μν> «χο^· σαν είδος μήτε κωμοποΧεως , χα! ιν ίν\ Χόγιύ, ε'ς α'5λ ιι- ςάτην κατάςασιν. η' θεωρία, αυτή εκαμεν ι ντύπωσιν εις τήν -4-υχηντου' και εν ω ν.πορει εις τ! νά ακοδωση το, αί τιον της τοσαΰτης αίΧιότητος, έτυχε νά αναγνχτη είς γνω- <;ήν αύτω διάΧεκτον τον πρώτον διαΧογον τον Φ ζύ Κ> I £0 V 0 ζ μετά του 'Αριςείου , και επειδή άρχισε νά εζανοίγη το πο- ύαύμενον άίΐιον, επεύΰμει νά ανάγνωση και τοΰς Χοιποΰς, τους οποίους τεΧευταΊον εϋρεν είς Γαλλικών γΧωσσαν, είς την οποίαν καί έσυγγράφησαν, τοΰς ανε'γνωσε κα\ νά τοΰς μεταφράση έπεχειρίσύη, βοηΰεία των Λίξ ικων, επειδή δεν (καταΧάμ4ανι καΧως τήνΤαΧΧικήν γΧωσσαν· 'ίίΧυττήύη , διά τί νά μή μεταφράζονται τοιαύτα συγγράμματα τηρά των ειδημόνων ομογενών, άΧΧ ευχαριςήίη, ότι τέΧος -πάντων ενε'τυχε νχ Χΰσια την αμφι€οΧίαν του, άν και μετά Χύπη;. είδε κα 1 ε€ε·£αιώ$η , ότι όΧον το κακόν και η δυςυχία προ·η\· ίι καΐ σώζεται έκ της δ ι αφ ί ο ρ α ς των ή (ι ων. Κομίζων Χοιπόν ότι διά της μεταφράσεως των ηίικωτχτων τουταν ΊιαΧόγων εμπορεί νά γένη ωφεΧιμος είς τό γένος του , κιχ) νχ συνεργήσω εις τήν διόρύωσιν Των η§ων των '.μογενών του, δεν εΧυπήίη τοΰς κόπους, μετέφρασε τό βι-ξΧίον καϊ 'ζεδωκεν. η* μετάφρα-σις, επειδή ο κύριος i. κ- δέν ήζίυρε κχΧως τήν Γαλλιχ-κίν γΧωσσαν, ως ν Ίδιος Χιγει, δι ν ιίνχι *πιτυχημένη και ή γΧώσσα κακή' οι γαΧΧικισμο), σίΧοΐ' "■ισμ,οι, βαρβαρισμοί, και ολως ιδιώματα ίένα. Τ7,ς ΚαΧαιας »·α< νεας ΗΧΧηνικής είναι απειρα' σφάΧμαΤα τυκογρα -,,ικά Χοντρά, ωςι ποΧΧά βΧάτίΤουν καί τήν ϊννοιαν. Ο' μεταγριι· 515 ζητεΊ διά μεν τά ιτρο&υμον νά οτιτΰχη Της φιΧοφρανος Ν