— ( 194 ) — 1β 3ο ν ο β ρβρΐβΓβ." Δί ν εκτείνομαι περισσότερον , διά νά μη καταχρησ6ω τήν υπομονην του άναγνώςου. Μ* ολον τούτο, «ίου Γαλλικοί Τερέντιος καίαρώτατος · χα! *ολλ« άξιονημείωτον είναι, οτι αI περισσότερα! αύται φράσεις εί ναι εκ του Μκτανβρύίιτου, ήγουν εκ του δράματος, το* όνοϊον εγρα^,ε με χαρακτήρα σεμνοτατον· 'Αρκεΐ, νομίζω, τ<) πχραδειγμα τούτο διά ν άποδείζιι οτι νεώτερος Τις Λατίνος ρήτωρ δέν πρέπει νά κατασκευάσω Το υφος αύτου κατά τον Τ ιριντιην. 'Αλλβ Β'ε\ειτι$ ειπεί Ίσως, ότι «ρέπει εκείνος να προσέχια νά μ>) μεταχειρίζεται καμμίαν φράσιν τούτου του ποιητου , ι| οποία δεν είναι επι- κυρωμενη από άλλους καΧούς συγγραφείς' αν ούτως εχιι, δί αυτόν τούτον τον Χόγαν είναι προφανές ότι ο Τερεντιοζ δεν ν, μπορεί! νά τον χρησιμεύσω ως τύπος. 'Αλλ' εγω τολμώ νά ερωτήσω αν β Τερϊντιος δύααται νά χρησιμεύσει ως κανών κα) εις είδος συγγραφής ποΧΧά ΰΧιγώτερον σπουδαΐον. 'λξιοΰσι Τινές ότι ό κύριος Νικόλαος (ι)· διά νά μεταφράσω καΧά Τα ς 'Ετταρχιακάς επιςοΧάς Ο") εις το Λατινικό ν, εΊχεν άναγνώσει χα) επαναγνώσει τον Τ». ρέντιον , καϊ τόσον τον είχε συνετίσει, ως τε η μετάφρα- σίς τον φαίνεται να μ ναι αυτός ο Τερέντιος- Μίαν μόνον ά- πορίαν ε χω νά τίρο^αλω πρός τούτο' νομίζει τις ότι ό 'Ε*»- ,ςοΧικός χαρακτηρ "Κρίνει νά ήναι ο αυτός με τον κωμικόν; χα) είναι έπαινος συγγραφέως Γαλλικών επιςο\ων, τό να εΊπητις οτι, άναγινκσκων αυτόν, νομίζει ότι αναγινώσκιι ΜοΧιερον; "Ηχούσα ενίοτε τινάς των ««αινούν των τά νεώτερα Λα τινικά συγγράμματα, λέγοντας, ότι π φράσις αύτων *Τνα« Λατίνι κωτάτη, ότι τό πόνημα είναι πΧΐίρες (Λατίνι· σμων. Στεργω νά τό πιςεύσω προς ωραν, μ' όΧον βτ» α'μ- φι€αλλ®, αν ο! νεώτεροι γνωρίζωσι τους Αατ ι ν ι σμ ούζ (χ) Νϊοοίβ , εΓς των μοναςτί»» τβΟ Ροτί. τοναί > χα! ίυγγρίφβι); πολλών βιΛίον, εξ ιί» τα 1 Η 9 1 χ <*} ίοχι'μια (Ε μ* Ϊ ι 4β ηιοηΐ*) ίηιαι β:ς νπί. *ηψ ,ν · Ηχμασβ ίί χα-τι* ττ\ ιζ ϊ'χατονταδτηριία, συγχρονβς μί τίν Πα» σχβλιον, Θ — Π. (2) 1.Μ Ριονηεϊιΐο , βίτ»; έτΐχρητηιτΒ »α ν ο'νομα ζ»»τϊΐ «ΐ θαυμας^Κ <ην Βαβχϊλ&ν (Ρϊ«ε»1) χχίαϊ τΐ», 'Ι3< ιοι > ϊϊμϊ ϊ'ίτν^ώαί, θ — Ο*