— ( 413 ) — κ·)ϊο; μ5το>νομϊσδ του"; 'Α$ηνκ<ους "ίωνας. Τοτ» λοιπον κα} ο: κχτο:*:* τη; ι Αττι*ης συμπε*εληφ9ησαν εί'ς το γ^νικον σνς-ημα των Ελλήνων, και Ελ, ληνε; επωνομ.ασδησαν, κατ* την /.ο'.νη'ν του ττρττωνι/μί'αν ' η £« αρ- %ϊά ε3ν><η των διάλεκτο; * οι ς φύσει ομογενή; κα? ομοφωνο; μ·. την κοινών γλωσσοιν των 'Ελληνο>ν , αμ* τη βί; "Ελληνα; μβτα?;λη τ5^ ε δνου;, μ°τβ?ρ'α£. μισδί* κατα τον γενικό ν τύπον τη; 'Ελληνικης, φυλαξασα ομως, κατα σχή μα και μορφην» τον ΐί'^'.κν.» χα^ακτη ρ α της -—"Οθεν «δυ-Λ χ: πρ?ητίςα> καΊκυ· ρ·.-.*>τδοαι. διάλεκτοι τη ς Ελλην<κης γλωσση; αναγνωρίζονται, η ^<>»;*.κη , ήτις ίμ,οι'ζ τ'ν τη Λάλιχη, κα: η ' Ιωνική*, ηπς ην τ; αρχαία Αττική. 'Αφ' βσνςηδη η 'ΐβνικη απν,κ/α β/; τα) παρα6αλ>:σσ'.;/. τγ,ϊ μικρά; Ασ/ας η',γλω-σσα των αποίκων ϊω'νων βυνέμιγη με ττ'ν διαλεκτον των Α:'ολ='·.ον , -ϊω* οποίων πολ)α π/7;'δη συμμετοι'κησαν ε/ς την μικράν 'Ασ/αν* $ί αυτη- τίς σνμμί;2»ς μ*τ··'£αλ=ν εν μ&ρε* τον προιτον της χαρακτή ρα, κα: όντως α'νεφα'νη η' νεα'ΐωνικη* διάλεκτος· 0< Α0ηναΓοι> και βλ· >.5ϊ*Ιωνδς της'Ελλα'δος , μη θδλοντε; του λοιπού να λε'γωνται ν Ιων8ς , ε'πα. ν$'λα#χν την παλα-.αν εδνικη'ντα» επωνυμ<αν β και η ειδική των δχαλεκτος &α*ρ·.9εΓσα α*πο Χ τ η" ν 'ΐωνικην, 'Αττικη*, α<; καΣ *κπα).χι, ε'πωνομασ0η, και δθνικω; επεκράτησε» Αυτη ε: ναι η γενεαλογ'/α των τεσσα'ρων αρχαϊκών διαλέκτων της Ελλη* νίκης γλώσσης· Δια δε* τη; ε'πιμίζί'α; των διάφορων 30νων , τα" οποΓα α>μι* λουιταν τας εφημε νας διαλέκτους , ε γίνε καί συγκρασι; των δ^αλ^κτων , κα« β^τω; εγεννη'θησαν πολλοί χα; διάφοροι τρο'ποι ομιλώ;· Απο την τετραπλή ν λοιπον φυσική ν συγγένευαν των πρωτ^ων και κι>. ?ί'»τ*η»ν διαλέκτων, χχ'ι α π ο τι*ν εφεςης σι/μμ.ιξιντων κχτα* το'που; χωρι. Κοντής γλώσσης {^'.'ϋμ.χ των » ομολογουμένως συνα'γεται μεα κοινή" εθνική 7'^σσα, κ*& ην τα συνιςωντα τη*ν Ολοκληρίαν της ^Ελληνικού γε'νους δία'φο. Ρ* εθνη > ως ομογενή κα; ο'μογλωσσα μεταξύ των ε'γνωρίζβντο,—Αυτη λοι· τ *·'' 0 εκ πρώτη; α'ρχηξ κοινή των 'Ελλη'νων γλωσσά εΓναι ο' πρώτος καί γε· νι<ος τύπο; τη; Ελληνικής φωνής, βφ'ον εκαςη τ»ν 6ίδ"ικων ^ιαλε'κτων Εν αγομενη &αγν<ι>ρί'ζεται, ω; φύσει μ^ν ομογενής, 3ε'σ3ΐ κατ ί^οτρο- ^αν εν με^ει, ετεροδίίη'ς* ςθδν καί ορθω τω λογω κοινή"ν τη*ν ωνόμΛσ&ν βί παλαιοί Γραμματικοί, καβ' οτ« ι,εξ αυτή; άρχονται πασαι α/ κατ* είδος , ***» τα ^της ου'σαι ίια'λεκτοι, χα« προ'; ται/την μεν τας αλλας ως προ; χανο. '* «'ναπ^μπτε'ον, τα'; £ε λοιπές προ"; ί^ο'τητα"» Πο^αι $8 η"τον α/ ^αφορ« ε6νικα< ^ίαλεκτοι, ε'ξ ων εκ πρώτη; α'ρχη; ί'-'νίτδ^η η κατ βδνικην δημόσιον χρησιν κοινή* τίβν'.Ελλη'νβον γλωσσά, η δί; εφεξής ^ιηρ^'Οη χωρικές ίιαλεκτον;, τουτ^ ίυσκολον η μάλλον 6ί'πδί> «ίΐ/'νατον να* βξακρί^σιβμβν "Αληθινά ταςποβ της «ποκαταςεεος της 'Κλλη-