αυτήν ελευθερία», και λαμβάνει τον Ιδιον ύπερασπισμόν περί της θρησκείας Του. — 6· Ω ς τοσον, η Κα£ολ<κ»ΐ κλ ) άπο- ςολ/Λΐί των^ δυτικών θρησκεία, είναι ή θρησκεία της Μοναρχίας. — 7· Μο'υοι οί ίέ- ρε'Κ και λειτουργό) της θρησκείας Των Ηα^ολίκυν κα) των άλλων Χριαςιανικων ί'κκλησιων Χαμβάνουσι / μισθούς από το βασιλικον Θησαυροφυλάκιον.^ — 8. Οι Γίίλ- λθί ϊ'χουσ» το δίκαιον του να δημοσιεύω- σι καί εκδίδω<τι δια του τύπου τα φρο νήματα των, ομως μη παραβαίνοντες τους νόμους, ο<τοι διωρίσθήσαν εναντίον των καταχρήσεων ταύτης της ε'λευθερίας. — 9" Παν είδος περιουσίας, μη εξαιρούμε νης και αϋτης της "λεγομένης εθνικής περιουσίας, είναι ιερόν κα) άθικτον , ί· ητειδή δεν νπ άρχει κατα τον νόμο ν δια-' φοράτις μεταξύ αυτών· — 1 ίο. Η πολι- Τεία ημπορεί μεν νά ζητήσι& να δόθηκα,· νεν είδος ΰποςατικοΰ^ δια κοινόντι κα- Χό,ν αποδεδειγμένο» εννόμως, ομως αφ ου δοθ% πρώτον άναπλήρωσίςτιςτης ζη· μίας. — ιι. Χίασα εξέτασις δια φρονήμα τα κα.) ψι',φονί όπου συνέβησαν ίως της άποκαταςάσεωςτης παρούσης διοικήσεως, είναι άπηγορευμέννι· Η' ίδίαάμνηςία πρέ πει νά γένη κα) εκ μέρους των δικαςη- ρίων κα) πολιτών. —11. Η λεγομένη ςρχ- τιωτική απογραφή (αοπϊΟΜρΐΐοη) άκυ- ρουται. ο' νόμος διορίζει το πως νά γί νεται ή ςρατολογία του ςρατευματος της ξηράς τι κα) θαλάσσης* ϊί'ίδη της διοικήσεως του βασιλέως. $. ι.ν Το ΰποκείμενον του βασιλέως ίΐνα,ι ιερόν κ.α.1 άί3ικτον. Οί μινίςροι Του νπόκεινται είς απολογίαν. Μόνον ιΐς Τον βασιλέα ανήκε ι ή εκτελεςική δύναμις (Ιβ ροιινοΪΓ έχέουίϊί'). — ΐ4· Ο* βασιλεύς είναι η πρώτη κίτραλν} της πολιτείας' διοι κεί τα κατ α γην τε κα) μάλασσαν ςρα- τ εν ματ α' κηρύττει τον πόλεμον , κάμνει τ ας συνθή κας της ειρήνης, συμμαχίας κα) εμπορίου' χειροτονεί! εις αξιώματα· δημόσια, κα) κάμνει τάς αναγκαίας δια- ταγα< κα,ι προ^α,γάς προς ^εκπληρωσιν των νομών κα) α'.σ^αλειαν της πολιτείας» — ΐ5· Η* νομοθετική δΰναμις εξασκείται εν ταυτφ «, από τον βασιλέα- κα) από το «ν» κα) κάτω παρλαμέντον.—-16· Ο' βα σιλεύς προβάλλει τον νόμνν· — ϊ?. ο' προ βληθείς νομος παραςαίνεται ι'ίτε είς το άνω είτε είς το κάτω παρλαμέντον κα τα Την θελησιν του βασιλέως, εξαιρου μένου μόνου του νόμου περ\ δοσίματος τίνος, ότι τότε πρέπει νά βληθ^ κατα πρώτον ύν'όψιν του χ,κ'τω παρλαμέντου. — ^ι8· Ε°κχςο( νόμος πρέπει να ερευνη θώ κα.) αποφασισθώ διά \^ήφων έλευθε'- ρως άπα τον περισσότερο* άριθμόν των ανδρών κα.) των δύο παρλαμέντων. — 19- Τα παρλαμέντα, εχουσι το δίκαιον του νά παρακαλωσι τον βασιλέα νά προβα- λ <ί), νομαντινα, κ.αΐ νά σημειωνωσι τί πρεπει^κατά την γνώμηνΤων νά εμπε ριέχω εκείνος ό νόμος —ϊο· Ύοΰτο τό ζή τημα ημπορεί μεν νά <%ενιί και αϊτό £ν των δυο παρλαμέντων, ομως άφ' ου σκε- φθωσι πρώτον περί αυτοΰ μυςικά οί πλέον έγκριτοι εξ αντ<£ν' κα\ δεν ημπορεί νά ς αλί; εις το άλλον προτήτιρα , παράθε τα παρέλευσιν εξ ήμερων.— ιι. Οταν τό πρόβλημα κρι3% δεκτοίι από το άλ λο παρλαμέντον, τότε $έλει βλη3% όιτ* ό'ψιιι <τοϋ βασιλέως' καί εάν δεν κρι.9% από τοΰτον δεκτόν, δεν ημπρεί νά πα- ραςα3·^ πλέον είς την Σΰνοδον εκείνης της ημέρας. — α. Ο βασιλεύς μόνος επι- κυρόνει καΐ δημοσιεύει τους νόμους.— 33· Τα ίξοδχ της τροφν,ς του βασιλέως κα) των ανθρώπων του διορίζεται, ϊ'φ' ο- σον ίιαρΛ^ ή βασιλεία του, άι?ό τήν πρά- την νομοδοτικήν συνοαον, όπου γένη με τά τήν άνάβασιν τον βασιλέως έπι τον Άρόνον* τ(ερ\ του άνω παρλαμέντου- 5.ί4·Το άνω παρλαμέντον (]3 οίΐ3ΠΐΙ)Γ6 (Ιβ ρ8ΪΓ8) είναι μέρος ουσιώδες της. Νομοθε τικής δυνάμεως. — ϊ5· Συγκαλείται α- πό τον /3α<Γ»ΧΕα κατα του ϊοιον καιρόν με\τό κάτω παρλαμέντον. Η* σύνοδος του ενός άρχεται κα) τελειόνει κατά τον αυ τόν καιρόν μέ τήν συ'νοδον του άλλου. — ζ6« ύάσα σύνοδος του άνω παρλαμέν του , η οποία γένη κατά καιρόν διάφορον παρά τήν σύνοδον τον κάτω παρλαμέν του , η χωρ)ς διαταγής βασιλικής, θέλει είναι παράνομος κα) άκυρος· —*7· <5 βασιλεύς διορίζει τους άνδρας του άνω Ίίαρλαμέντου, των όπαίων β αριθμός ει-