«Βιάςγ,μα νά τό χατορ$ώσνβι. 'Το κτίριον του 1\ρίμλς 'ίγινι πλατύτερου χαί ηύξηΰη με νέα πε ρισσότερα πατώματα, τόσον, ώςε δλοι οΐ εκ τν-ς αΰτοχρατορ-.χης φαμίλιας ημποροϋσι να χα· τοιχωβιν αΰτου με άναπαυαιν. 'ϋ σχοποξ το2 αύτοχράτορος Αλεξάνδρου φαίνεται ο τι εί ναι τό ι /α ίξαλείφη Λ όσον το δύναται» , πασαν αυάμιιησιν ίχείνης τϊ,ς ψριχτν]9 Ιποχης, ίξ εναν τίας έί θίλδί να φυλάξη εις τάς μέλλουσας γε νιάς ΐχείνηυ, 5) οποία, οάαα αξία μιμήσεως, πρεπει να συντείνη εις σημεΐον φιλοπατρίας. 'Ο αυτοκράτωρ διώρισε Ξοο,οοο ρούβλια προς α- νάχτισιν τοΰ κτιρίου τνίς ακαδημίας } και ε'πιςα- αία τοΰ άζίωτάτον εφόρου , πρίγγιπος "Ανδρέου Ό ό'αλένσχη, αν ορό ς φιλεπι%ή·ι.ονος , Ιπρο- χώρησε το πραγμα τοσον, ώ'ςΐ Βίλονσι δυνηθη την ανοιξιν να μ$ταχειρισ&ώσι τούτο το* χτίριον Οί' ου σχοπόν διωρίσΟη. Το" ςρατιωτιχόυ γυμνά σιου γ35 πόδας τό μηχος χαί 2ΐ>2 το «λάτοξ , ΐχτίθη εχ θεμελίων το παρέλ9όν 3ιρας, χαί χαθ' ημέραν ίξανχενιπαι αύχόσε οΐ ςρατιώται. Έτΐθη ήδη τό θεμέλιου χαΐ προς χτι'σιν τον ναου του Σωτηρος ΐπί της χορυφης του βουνού τοΰ ςρουθου' δι&ρίαθηααν δέ , χα9ως αδεται, προς οΐχοδομήν αντοΰ 4θ μ'λλιόνια , χαί ιΐς ΙΟ χρό- ι/ου, ήμ-ορεΐ να τελειωθη. "Εν9α πέρυσι ίδλί- πιν άχόμη μόνον ερείπια, δέχονται κατά τό πα ρόν ωραιότατα παλάτια , δια-ρίποντα κατ α την άργιτεχτονιχήν. ΠΟΛΩΝΙΑ. "'Ο -αυτοχρατωρ 'εδειξε δια τοΰ μινί·ςοον τοο τνν λύπην του ειίί τω Ά ανά τω του ςρατηγοΰ Κ ο- αιοΰαχου, χαί μαθών παρά τοΰ άυτιβασιλί'Λς, ΟΓ* χδνίκτ) ίνχν 7]τον να ίριΜαττ^ταδ ν} ςαχτη του 'άνω <-ρχττ,γοό ε'.ς τό έδαφος της πατρίδος , 'ί· «ωκε την άίΐιαν με λόγου; χολαχεντιχοός προσ- σημίΜιν, ότι ο έν 'Ε-λοίχΙα πρίν&νς του $ίλίι παραγγελ9η νά ίγχειρισΒη τό λείψανου προς τονς διοριαΒησομενους ανθρώπους. Καίως αδεται , ο αότοχρατίύρ περιμΐνεται τ^ ΐ3· Μαρτ. εις την Βαρσοοίαν, ΐνθα 3('λίι άνοιχθη τον !$ιον μηνα η δίαιτα. ΑΦΡΙΚΗ. Γαλλίχη Τί$ ειρημερίς τοϋ Παρισιού από 5, Φι$ρ. περιέχει "τας άχολούθοης ειδήσεις ϊξ "Αλ γερίου , τας οποίας εχοίνιύαεν ό ναύαρχος 2ίδ- νευ Σμίθ εις την αντιπειρατιχην ΐταΐβίαν τ ωζ/ εόγιιων ίύλευθερωτων των Χριςιανων σχλά$α>»· „'θ χαπι,τάνος ενός Σαρδινιχοΰ χαααβίον, δζΐς εκιντΒη "·τ·/; 2. Δεχ. από τό 'Αλγέριον χαί τη 6. ε<ρθασεν 4ι'ς τόν λιμένα τοϋ Μαχόν , διη γείται ομοφώνως με τοός ευ τω πλοίω το υ ριαχομέν οος φυγάδας, δτι ό νέος Αέϊς Ά λ η Χοδζάς, τοΐι όποιου η δύναμις ίαιςηρΐζεται εις την βοηθειαν μιας πολυπληθούς φατρίας Μαυ'- ρω», δ:'ν εχει πλέον ορια εις τνν μανίαν του χαί τυραννίαν , δτι περιπαίζει δλας τας Ευρω παϊκός δυνάμεις ανευ τίνος διαφοράς, χαί δτι όλύι οί Βονσουλοι ('παπειλ,ουνται χαί φοβερίζον ται απο εχείνηυ την πολυκλη^τ φατρίαν τ'Ζν Μουρών, οί όποιοι άποτελοίΊσι την φρουρά ν τοιι χαί τους αυλιχοΰς του, ώςε άναγχάζοιιται νά χλίι- {ύνται εις τας οικίας των, χα] αύται αϊ ΐδίαι αι'ιι (Ίναι πλέον ασφαλή χαχαφυγια. Ό αϊ ω χαπιτά- νος προαδίηγίΐται,' δτι ό Αέΐς χατηδάψιαΐ τό πρώην παλατιού των προκάτοχων τοο > χαί μί- τοίχηνευ εις τό όνομμζόμενον αυτοχρατοριχόν ψροΰριον, δτι δΐν ίδίςααΐ -νά άρπάαη τοϋ; Ινεΐι- ριαχομε'νοας Βησανρους , αϊ οποίοι έως τότε (· μΐιναν ιΰσιινειδότως αθιχτοι, χαί δτι με τούτον τόν τρόπον απέκτησε πάμπολλους τρόπους, δια νά μισθώνη πολΰν καιρόν τους τρομίροϋς δορυ φόρους του χαί νά προσαυςάνη περισσοτερον την πλη^όν αυτών. Αιά προςαγης τοδ Δίϊδοί νρπό-