τα ταύτα χαΐ τρίτος, δεν προσδιορίζει 'έτι ό συγ γραφεύς. Ό συγγραφεύς νγωνίσ^η δια να ευρη χειρό γραφα Ε λληνιχά, άλλά δ-'νίδυνηθη, χαΐάμίγι§άλ* λίί, αν Βίλουσιν εϊρ·/) άλλοι, χαΟότ; ο Β ίλ λ ο ό ζω ν διν εΰρϊ,χε τι αξιόλογου, χαΐ οι ώριοι Κ λ άρ α ε χαΐ Η<ι\νΜιΐ5 άνεχάλυφαν δ, τι υπήρχεμίχΟι τοΰδε αγνούςον. 'Ο προφέσσωρ Κ αρλΰλε δίν ΐδυνήθη νά ι'ίρη τοιοΰτοτι' ι/ς τόσον , ο συγγοσ- ψιυς δεν εγινεν ε'ς τούτο πολλά επιμελής, μ' όλον οποΰ δοξάζει, 'ότι -ημπορείτις νά ευρη εις τά μο· ναςγ'ρια του 'Ολϋμπου , μάλιςα δί εις το 'Ρειιδιί/οξ χαΐ ιΐς τά όρεα/ωδη μέρη των Αγράφων, Άσπρο- ποταμού χτ., ενβα τοπαλαι χατωχουν οίΔόλοπες, Δρυοπες, Αιτωλοί χαΐ Ά,οχροΐ Όζόλαι ' 'έτι δέ εις τήν μεγάλην σειράν του βουνοΰ Πίνδου, χατ' άρχ- τον της Κονι'τζας, εις τα επτά μοναςήρια των Με τεώρων, εις την Σερί'ίαν, Βουλγαρία» και μικράν 'Ααίαν. 'Αψ' ου δέ ο ημέτερος συγγραψιός χάμνει πολ- λάς παρατηρήσεις περί της προφορά;, κλίσεως των ονομάτων, συζυγίας των ρημάτων χαΐ άλλων ίδια- τισμων τνς νίν διαλέχτου των Τραιχών, εξακολου θεί ούτω;. "Οσον διεφθαρμένη χαΐ φαίνεται η νυν τωνΤραιχων διάλεχτος, μ ολοιι τοϋτο παρατηροΰ- μεν έϊς τους γράφοντας αυτήν μεγάλην πλησίασιν εις ττν 'Ελληνιχην , χαΐ δςις μανθάνει νάγράφη, ■η διδάσκεται, ελλψι"ζει χατά τδ μάλλον χαΐ ήττον χατ' άναλογίαν ττς ανατροφές ταυ χαΐ παιδείας' χαθαρώτατα πάντων γράφει ο χΰριος Κοραή ς χαΐ ο! οπαδοί του χτ. χείριςα δί πάντων όμιλοΰσιν εις χ ας 'ΐονίους νήσους δια την πολυττλ^διαν 'ίταλιχίύν λέ ξεων χαΐ φράσεων" 'ότι δί εις μερικά μέρη άναχατόνον- ται πολλαΠουρχιχάί,η μάλλον ειπείν 'Αρα£ιχαι *)χαΐ *) Ή γνα>5ΐς τηί 'Λραβικής, Περσιαηί'λαιΤνρχΙίίηί διαλέκτου είναι, παρεχτο ΐ τήί Λατινιχηΐ, Γαλ- "Κιηήγ χαΐ Ίαχανιχϊμ διαλέκτου, άναγκαιοτά- Ήερσιχαΐ εχτουρχίσμ'έναι,' λέξεις *»? <ρ««Μκ, ε7ναΐ εΰχολον νά συμπερόνη τις. Ή Άττ διάλεχτος διεφθαρ·ή χατα πολλά εξ αίτιας της μαχοογ^ρονΐοη εξουσίας των Φράγκων χαΐ της μετά ταύτα μεγά λης επιμιξίας μι τους Αλβανούς. Πιρ ι των. τεσσάρων γνω^ων διαλέχτων της 'ΕλλψιχΥςδινηρηχεν ο συγγραφεύς ίχνος τι, πλη» είμη ε'ς τνν Τ ζακονιαν , μιχρόν τινα βουνωδη τόπον μεταξύ "Αργούς και Σπκοτν;;. 'Η πλεί~η δέ συγ- γένεινα χαΐ όμοιοτης μ; την 'Ελληνιχην παρατηρεί ται ε'ς τας πλέον άσυχνάςους νήσους του 'Αρχιπε λάγους, οίον ~Νΐ7.αΰίαν, Σαντορΐνον, Κάρπαθον χτ. χαΐ εις τά βοην(ίδη χαΐ ανεξάρτητα μέρητηςΤραι- χιχη$ '^πίφου, ενθα χαΐ ευρίσκονται, μερικά 'Ελ- ληνιχά σχολεία, τά όποια χατά το'^ς τελευταίους 5ο χρόνους ίπολλαπλααιάνθησαν χα 2 εις την Κων- ςαντινουπολιν, χαΐ εις τά παραλία χαΐίίησία του 'Αρ χιπελάγους, χαΐ συνεισέφεραν πολύ προς παιδείαν. 7η ίΐί τον φι'λολ.ΰγον, υ~ις &έ\ρ νά διαχριβω 613 την πηγήν τΰ>ν εΐΐ την ημετέραν γλώβσαν χατά ίιαφόρουί καιροί εξ αιτία! τη! ίί-ΐιαία: ξένων ϊ) των πολέμων μέ αύτνι και επιμιξίας χαρΐΐβαρδΐιβααν λέξων και ψράσειον. Λιά την άχκιρίαν τών 'Λνατολιχών γλωσσών εξώχει- Χαν τινεε £ΐί άλλοχότνε ΐτυμολσγίαί και πα- ραγωγάί. 17. χ, , Λραβικαι είναι αί λέξεαμχακ- νιάΧης ΐ), γομάρι (χιμάρ 2)·, γαϊδϋρι (γαδνρ, και αΰξΐ}τικω5 γάδαρ 3)» «ορά τΰ μέναν αεί •«ϊί τά οπίσω, μα£ΐ (μάϊ 4·) « το οποίον εί ναι 'ίν χρήσει χαρ ημι', ώί λοι παρά ταί$ "Α· ρα-ψι, με τάί ίγχλινομένα! αντωνυμία:. "Λ- ραγε -χαΐ τά πολι&ρύλλητον αντάμα ιέ" ίΊναι το Γαλλικό» εηββιπίιΐβ, 7 ° όκοΐον προφεμόμζνον αχΰεται άνσάμ , ϊν χρήσει Ληί παρ ήμ'ιν εχιρβι/ματιχίόί· ϋΐλί ι)^ΙφΛ2) ^