— ( 248 ) — ευκόλως δύναται πας τεχνίτης να την μεταχειρισ5η* Ταύ- •τκίς τ^ν δεΐζι ν και τ ν, ν χρησι ν, 3ελομεν κοινωσει με Τ ολί γου εις τους εραςάς της Μαθηματικής. Κ ρ ( σ ί ι ί $ I ς " Ο μ η ( ο ν ([ '/ί κ β λ ο υ θ · «.) Καινός ίί να ίλ3ωμεν κ«ι «ι{ τον 'Αχιλλϊα τό *ρω- Τεΰον του ποιήματος ιτροσωτΌν. 'ο " η ρ ως αυτός, του όποιου τήν μηνιν ίδει ό "Ομηρος «7 ' *»/>✓ λ ·#/ ς" * % ' ' ίΐναι τωοντι ο έξοχος Των ηρωων. είναι \]ος του περίφημου ΓΤν)λί&)ζ, καί της ®ετιδος μιας των Βιων' ο ςρατηγος των αλκιμωτατων Μυρμιδόνων· οί εχ3ο\ και τήν σκιάν αύτου εξιππαζονται καΐ φεύγουν, τόσον ανδρείος είναι' μόλις ό Τίατροκλος ένδεδυμενος Την πανοπλίαντου προφαϊνεται ε!ς τα Τ 'ραι'ίχ,α τάγματα., και ο' Τρώες νομίζουτες, ότι είναι ο Ίδιος 'Αχιλλεύς, τρέπονται εις φυγήν, εγνωρισαν μετ ολί γον τν,ν άπάτην αυτών, και εζ ύποςροφης ορμήσοντες φο- νέουσι τον Πκτροχλον, κα) το σωμά του 3ελουσι ν αρπα- σουν ' αλλ' ό Πκ)Χϊιί«ι|? με μονην την εις τας τάφρους πα· ρουσίαντου και τας φωνάς, τους εκπλήττει, καί τους απο διώκει" αληθινά και ο Διομήδης είναι άνδρε'ΐος, κα! οΤίλα* μωνιος' εκέΐνος πληγώνει ως ε'ίίομεν κα) τον "Αρην , ούτος κατά του Διός αύτοΰ κηρύττει πολεμον' αλλ ο' μέν Διομη' έιις (ρευγει έμπροσθεν του "Ρ-κΤορος- ■Ως ί οτ αν*φ άναλα/ινος ίων πτο"Κίος »»ίιο 19 <Γ»Ι(1 ίν ωχ.υ(όφ τοταμφ αλαίί κςοςίοντί , <*3??ΐί> μο?|λυ (ιόντα ι'ίιον , άνα τ* ιίραμ' οττίβΊΤω , Ως το'τ» Τυίιϋης άνιχάξιτο '/λ. — 59^ — 599 ό δε Α'ίας ούτε απο τάς ναυς ν αποδιωζπ Τους Τρώας έδυ- νηθη* ούτε τον Πάτροκλο α'ιτο τάς χίϊρας αυτών να ίξαρ- *άσ%· Τίνες ως τοσον δοξάζουσιν, ότι του *Αχιλλ/«{ η αν* δρεια δεν είναι θαυμάσιος, επειδή αυτός ητον άτρωτος' βλλ ούτος ο μύθος ») μεθ' "Ομηρον επλάσθη,Ζη ο ποιητης εκρινεν αναγχ,αΐοννά τον αποσιωπήσω' διότι καθώς λείπουν