«8 'Ι τνυ Ιϊίρσί'αΐ ΰ~ο Μτ7]σ:'ου εκ του Φωτί'ου (.κωδ. 1 2}. Ό κυ'ριοξ Σ£ιΐγ χ·α ο υ σ έ ρ ο ς έ κρινε περιττόν τό ν άναγέρη χαί μετατυπωσγ όλόχληρον τό παράρτ ν /)«α της ε'κδο'σεωξ τοΰΐυη- §βι·πΐΕηη , παράρ τημα , συντώεμίνον ε ζ απο σπασμάτων (Χ τοΰ Ξενογώντος, Στράβωνος, ' Αθη ναίο υ *«'" άλλων , το οποίον μίτετυπώθη είς τάς 'εχδόσεις της Λο'νδρας χαί τοΰ Τρανοί/ου, αν χαί σχέσιυ εχόντων όλων όλ'ίγην ρ£ τ-η-κ ΐχ$οσιν του Ήροδο'του χατα το μάλλον χαί */]Ττον. Εάν ο κυ'ριος "Σ ^ε V}» χα ο ο β· ε'ροί ρίτετυ'πονεν αν- τα , ηζέλε προσεπαυξη'ση ε'ς μάτην ττν ίκδο- σί» του ρι? «να τόμο ν περισσότερον " ό'9εν ευ'χα- ριςήβη νά ε'κδ'ο<τ>7 /*ο'νον τ«5 ε'κλογάς .της Περ σικής ΐςορίας υπό Κτησ/ομ, ΐκλεξάμενος και κατά τούτο το ρε'ροξ εκείνο μόνον, -το άποίον τε'λευτα ε£5 τον θάνατον τοΰ 3έρ£ου , ή'^ουν το 2 ;αλαιι5ανον περί «ν αναίρε'ρΐί ο' "Ηρόδοτος συίΛ- δ'εδηκο'των. Αυτοί ουν αϊ έχλογαί παύουσ>υ εις τον §. 3ο. τη; ε'χίόαεως τοΰ Βεσσελιγγίου χαϊ ίΐςτάς Χέζεις ,,πολλά βοων χαΐ άπαρνουμ&νος ως ου'χ ει ή γονιός τοΰ παερός ' χαΐ αποθνήσκει. ''Ει> τμ τέλει του τέταρτου Τόμου ετέθη ο •πι'ναξ των ονομάτων χαΐ πραγμάτων, πλέον εν- τέλέςερος η του Βεσσελιγγίου > °<Γ ! 5 παριςάνει ε'ν τα'υτω διηί τοΰ γράμματος Ν τα περί ων ο λό γος εν τοϊς οχόλΐοις. Ο2 δύο τελευταίο; Τόμοι, ήγουν ο <?'. χαί Ζ'. περιέχουσι τα σχόλια τοΰ Βισσελιγγίο-ι και Βελχεναίρου ολόκληρα , προςεθίντων χαί των σχολϊ'ων τοΰ Σ §ε ϊγχαο υ« ε ρ ο υ, ε'χ δε των σχολίων τοΰ Θωμά Γάλε χαί 'ΐ. Γρονο&ου των αζιολογωτερων μάνων. Έυ τω τέλει τον ς'. καϊ υ~·οτου Το ριου ευ ρίσκεται το λεξ<κον των Ήροδοτείων λέξεων λ«- τά τάξιν των βιολιών, ως εν τη εχίάσει τοΰ βίσσίλιγγι'ου, χαί ύ / ι ν.ατ ολβαδητΟΒ , £ όλον ,οτ: ετυπώθη ε'ν αηχ^ εσφαλμένως βεοαηίΐιι®: ΙϊΐΙβΓβηιηι βΟΓίεπι άίςββίαβ, Τοίαυ'τη υπάρχει ν $:αίρεσις των εμπίριεχο- με'νων ε'ν τγ νέα τοΰ Ήροδο'του ε'/,οόσει · θελε; εννοήσει τις ία ταύτης της συντόμου εκθέσεως , ότι παντα έγιναν προς εύχολΐαν τοΰ 'Αναγνώςου οια νά μη αγεθη τι ου'σιώδε5, οϋτε δε νά έξογ- χωΰώσιν οί τόμοι §ιά τίνος περιττού χαί επομέ νως χαί Υ; τι μη αυτών. "Αρα δεν ελλείπει τ ωάν- τι άλλο τι, πλν'ν οτι Χί ζιχόν 'Ηροδο'τείον ητο; των λε'£εων χαί γράαεων τοΰ Ήροδο'του, το οποίον υπόσχεται ο' χυ'ρίΟς Σ ί·ε ΐ'^ χ α ο υ- σέρΐς να" ΐκΟ^ση μετ' άλλου πΛαχος των λέ ξεων χαί ψράσεων των υποσημειώσεων χαί σχο λίων. Κΰχόμίθα ύγει'αν εις τον ΰπεργτρον και ■σεβάσμιον ε'κδοτην , ώς-ε να $υνη9η νά ενασχό ληση , χαθως ίψΐεται, να έκΟωση μετ' ολίγον χαΐ τούτο το" πολύτιμον αναπλήρωνα τ^5 άζιο- λογου εκθέσεως του. Ταύτη ν την γοράν ό σκο ποί ημών υπήρχε το να πΐριγραφωμεν ε'ν παρό- δφ ταϋτην την ίχ^οσιν, ίπαυ.ε'νως δε δϊλομεν αναφέρει πλατύτερον περί τββν διορθώσεων τοΰ χειμενου χαί περί των νέων σχολίων. Είβίί 5ΙΛΓ 1(8 ΜγιΐίΓϊβ <1'ΐΙ<ιι&ϊ>, ρ» Μ. Οανα- Γΰ ΙΤ ί τ] τοι ^οκί'αιον 1Ϊ83Ϊ των *Ελ5υσινίΐβν μ.ικ^ηρίΐβν υ'- τν τοί κΜ^όν Οιίί'α^ο*", συ,ιΛίο'ίλου τη; «ολιτϊώί το 1 -» αιντοκιατ^ο; πχσ'-ον ι®» 'Ριοσίτι»!», κ τ. Τρίτη βκ . Αοιίί; (επιθ^ωρηθεία* πα?ο} τοί χυ^ιον Σ ιλ ί" β'<; ^ ο « ίί Σ»®η). Πα^υ. 6* του βιιηλ. -Η^^»®είοιι, ι8ιδ? χί XX! 141 σίλ. 3;'; μ.5τ^ σχημ.. Μεοΰρσίο;, ο?;5 πρώτος εγραφεν ερευνήσας περί των 'Ελευσίνιων μυςηρι'ων (*) , ε'σΰναψε ^εν μείο^ιχως ολα σχεδόν των αρχαίων τά κείμενα (*) Εΐιιΐίίιιίί, κϊιέ άι ΟβτβΓΪβ £1βιιιΐαΐι« οογο » ϊ Γββιο ΠΙ)6γ (ΐη^υΐιιίι, ι. I, ορ»ιυιι Μευπϊί, ία- ί»ί· Ρ· 453—547-