πρόζδρον της βουλής τών μαίςραη) χαί σηχρε- τ άριον Τ*ί5 πολιτείας είς ίο μινιςεριον των -εςω- τεακων ύπο9ίβ$ν>ν, τ -βχολοι>0«. I 7 „Κα9' ή'ν ςιγ^Ψ ο" βασιλείς άποχαταςαθείς 4πί τόν $ρόνον του χαί βληθιίς εις την χττσιν της νομίμου ΰπερόχου δυνάμεως του, ηγωνίσθη ίχ συμψώνοα μέ τ«9 £?νας δυνάμεις δια μέσου μέσων τών ίραςίχΜτβτ-.ωΐ' προ, επίςίρίωσίν τ·/;; εσωτερικής ευταξίας τνς Γαλλίας, χαί προς-συ- κοψ'ΐ» του βασιλείου του με το σύςημα καλή; ο μονοίας και γενιχης είρηνεύσεως διαταραχθείσης εζ αιτίας τών μόλις ολίγα) πρότερον τότε πανσα- σασων ταραχων , εκρίθη η πρόσχαιρος παρου σία «2/05 συμμαχιχου ςρατευματος αναγκαιότατη τόσον δια να μη επαπειληθη η Ευρώπη από τα επακόλουθα των ταραχών, περί της ανανεώσεως των όποί'ύν ήτον (ρο'δος, όσον χα) δισ να δυνη- 6η η βασιλική δΰναμις να έξασκήσνι έν ησυχία *·φ ΐυεαγίτιχ'ην της εισροών χαί να ςΐρΐωθη δια της προσπάθειας χαί υποταγής όλων των Γάλλων. ,,'ίΐ ψ ρ τα τις τ·//ς χριςιανικωτάτη ς αυ'του Με- ^«λεία'τητος του να γένη τοΰτο τό άναγχαιοτα. τον προς Άεραπείαν μέ-σον όσον τό δυνατόν ο'- λιγωτερον φορτιχον είς τους υπηχοους του , χαί η σύνεσις, ητ ;ς χαθωδηγησε τους συμμάχους Μοναρχας καθ όλας τάς τότε γενομένας δια- ταγας.χαί συνθηκας, τους έκαμναν να προϊ$ω- ο ιν εχ συμφώνου τό χα τα ποίον άρα περίςασιν ημ πορεί νά γένη ομίχρυνσις τοΰ έν Γαλλία συμμα χικού ςρατεύματος χωρίς νά σμιχρυνθη ή ίσχυ'ς των αιτίων και χωρίς να βλα$ώσι τα μεγαλα συμφέροντα, $ιά τα οποία εκρίθη η παρουσία αυτου αναγκαία· ,,Οί υπογεγραμμένοι άγαπώσι μετ' 'άχρας ευγαριςησεως να αναγέρωσι πάλιν είς την μνή μην τ-αυτας ταί συνθηχας , αί όποΐαι συνιςαντο (ίς την ^ερέωσιν τνς νομίμου βασιλιχης οικογε νείας , χαί εις την ενδοχίμησιν των αγώνων χα) επιμελειών τνς χριςιανιχωτάτης αί\ Μί^α» λειότητος προς χαταπαυσιν των φατριών, έξά· λίιψίν τών σφαλερων είδεών , χατευναα/ν τών παθών, χαί συνενωσιν ολων των Γ&λλων περί τόν 3-ρόνον δια των αυτών ευχών και τών αύχωυ συμψιροντων. ,,Τούτο το παρα πάσης της Ευρώπης επι· θνμοΰμενον χαί ζητουμενον μεγ αποτίλεσ-ια δέν ηαπόρει να ήναι ουτε έργον μιας ςιγμης οΰ'τί ενέργεια μιας μόνης απόπειρας. Αί συμμαχικοί δυνάμεις ΐδον μεν με προσοχών άδιάκοπαν, όμως όχι με εχπληξιν τάς υπαρξασας έκ διαμέτρου αν τιθέτους γι ώ μας περί του πώς έδύνατο νά κα τορθωθώ τούτο το μέγ' αποτέλεσμα' έν ταύτη τη χαταςάσει έπρόσμειναν από την άκραν σύνεσιν του ^ασ.'λίως επιχειρήματα ίχανα του να παυ· σωσι το ·α£έ§αιον και να εντυπωσωσιν είς την διοίχησίν του έν είδος ένεργείας ςερεας χαί τακτι κής, μη άμψ(.βάλλοντες ποσώς ότι Άέλει φϋρει νά συναφή μ.έ τό αξίωμα του Βρόνου χαί τα δίκαια τοΰ σχήπτοου του την γενναιότητα ιχίί- νην, ν* οποία μετά τάς εμψυλίους διχόνοιας εν θαρρύνει του'ς άίυνατους και δια συνετής ίμ~ιςο· σύνης εξαπτει τον ζηλον ολων των άλλων. ,,'Επειδη λοιπον ηδη εύτυχτς πεΐρα διδά- αχει ότι, όσον ένόιχεται χατά την περίςασιν τών πραγμάτων, ίχπληρώθησαν αί ελπίδες της Ευρώπης > οί σύμμαχοι Μονάρχαι φιλότιμου· μίνοι να συνεισφερωσιν εις τούτο το μ,ίγ' έρ γον, χαί νά προζενησωσιν είς τό έθνος τήν άπό- λαυσιν όλων τών αγαθών, όπου τοΰ παρασκευά- ζουσιν οί άγωνες χαί η σύνεσις τοζ βασιλέως του, δεν διςαζουσι τελείως νά &εωρώσι την -νυν χα- ταςασιν των πραγμάτων ΐχανην προς λΰσιν τοιι ζητήματος, πιρί του οποίου ίρωττθησαν. 'Η ειλικρίνεια, μέ την οποίαν η Οιοίχησις τοΰ βασιλέως έχπλ-ήρωσεν εως ταύτης της ςιγ- μης τά προς τονς Συμμάχους ΰποσ^εΟΐντα» και