η ιοί. ΙΤοΙΙβΙίοταε οΓΠοίηβΙίδ. — ,,ΈΙμί'ϊα βέ βαιοι, νομίζω (λίγιι ο' κύριος Ί«χ. Σαι'9 έν τινι έ~ι- ςολη προς τ οι/ «χίοτην) , οτ ι ό 'Ε,λλέ$ορος μέλας τον Αιοσκορΐ^ον υπάρχει η παρά τοις νυν Τραι- κοΪ5 σκάρτη ι χα: παρά τοις ΐατροΐς ΙΙ ο 11 ο 1> ογ «8 οΙΓίΓΪηβΙΐϊ , περί δε τοΰ λευκαΰ 'Ελλι§όρου Λ τις ητον δεν ιΐμε9α βέξα-.οι, και ο μέν Σιπθόρπιος δοξάζει, οτ; ΰπάρχει ν) 1)ϊ§ί{ίΐ1ί5 &Μ·*§ίηβϊ· χοινως όμως ίοξαζ ουσιν, οτ ι υπάρχει το νβΓβ- Ιι-ϋπι 8ΐ1)απι," ("Ο Μριοζ ΙΙα\ν1άηΒ σημειοΐ, οτ ι ο ελλέ- 6*020; πυ'£ανει μόνον ε!ς ΰψηλσ μέρη, ως εις το ίίαλαιό^ουνο, ιίς το ορο$ τοΰ 'Ελι κώνος.) 106. 01ΐΓ)'88πΐΗ6πιιΐ'τη οοΓοηβηαηι, όνομα· ζομΐνον από του? Κυπρ/ους Λάζαρο, δίό τι αί γυναίκες ςολι'ζουσι το; κεφαλάς των μι 1 αυτό την χυριακην μετα την ημέραν τν : ς (γέρσεως τοΐι Λά ζαρου. Έν Λακωνία ονομάζεται χρυαανθίον. 107· ϊ^ οη ^ εΓ ® ΟβρΓΐίοΙΙϋΓα , αγιόκλημα, «# > ' · „ ι £ΐΐ(2: ιν γρηαΐι παρα ταις κοραις της Πάτμου ω; ςί'ψαιοι, και ς'Λ.-.σμός τν)$ χερβλης- (Εΰρία- χ,ομεν τα ίδ.α ιΐΐη ανθέων, τά όποιο ('ψόρουν οί "Ελληνε; , χα» νυν ίν χρήσει ω$ ςεφανωματι- χο αιθη, τα οποία τίθενται οΰ μονον περί την χιφαλψ καϊ εις το ς·/9ο?, αλλά χα) ίνι'οτε κρε μάμενα εις το πλιυρόν των εκκλησιών και ωτίων·) Ιθ8. 'Ελί'χρυτον , πιθανώς το παρα Λ,ατί- ροις ΟηβίβΗηπι 8ΐ36«1ΐ35. Τ« αγάλματα των ϋίών, λέγει ο Αιοσχορΐδης, έςεφανόνοντο μί «'ί'το' (βιΘλ· Α', κεφ. 57)· Κα! ο; νυν Τραικοϊ μεταχειρίζονται αίΐτο ω; ςεφανωματιλόν άνθος ίϊς το ςολΐζειν τνιν ΙΙαναχ'αν. ΑΓΓΕΛΙΑ. Ή ΐπάυμι'οι μου να ίδω τά ίι^ρορα (ιίη της φιλολογίας των 'Ανατολικών έΠνάν, δηλονότι των "Ελλήνων ι Σε'ο&ωρ, Βλάχων, 'Αρσοων τ£ 80 καϊ Έοραίων, εις τιλ-ιότίρον βαθμον άπα τον παρόντα, μι παρεκιίησε νά ζητήσω καρά της υψν;λη5 ΔίΟίχηοίίΰ; το προνόμιον της τυπογρα φίας, υ τις καϊ με ελέησε μι αύτ ο, ΐπ' έ λκι'ύι βε§αΐα, οτ ι θίλω επαυζηαει Ινταΰ9α ΐν Έιίννη το'ν εις ταίτας τάς διαλέκτους τ υ.του των βιβλίων. Μια τοιαύτη χωρις-η χάρις, ητις ά~ο τινας 0£- κάδας ΐ§:ύΰεν αλλω τινι ομοθρήιτκω $έν ίίοδη ( θί'λί; ε χει μιγάλην ροκην εις ο λα τα ίιΟη της φιλολογίας, ίιεγει'ρουαα ίϊ ε'μιιΰ την άμιλλαν προς τους λοιπούς ένταΰΒα τυπογράφους Γερμα νούς , οπού μέχρι τοΰδί «τύπωσαν ενταύθα όλα τα συγγράμματα των 'Ανατολίχώι 'Ε5νων, χαΐ μάλιςα των Ελλήνων, οςις (νόμισα χρίος μου άπαραι'τητον να άψιΙρΜύω ε'ξαιρίτΐύς χαί προ πάντων ε:; τον τύπον των Ελληνικών βιβλίων, Ο καιρός θίλίί ίί:'ς£! , αν εΰχαρίςΥ,οα τήν ελ· τ·£*0α τιί)5 ίίψ/,λη; ΔίΟίχησεως , χα,ί' άι>10ϊ:'χ9ην ά- ζιος τιΪ5 πιςααιίνης των ομοθρήσκων μου Κυρίωκ Φίλολ^ων Ελλήνων. Τα νίΐ δί είμαι μι τά διάφοροι εϊ$η των Ελλν,νίχων ζοίχίι'οϋν οΰτω προύλεμμϊνος , ω"ϊ δι 'ναμαι συγχρόνως νά τυπωσω περισσότερα, χαί μίγαλα συγγράμματα'Ελληνικά, εις κολυ ολιγ'ά- τερον ύιάηημα καιρόν, άπό χαθε άλλον των Ιν- ταΰ9α Τυπογράφων, και πρόθυμες νά ΐζυπηρε· τησ<& κα9ί συγγραφέα "Ελληνα, όηλοποίϋν ο- μο'-*, οτι είμαι έτοιμος να δωσίι) ν& σκαλισωσι και νά χύα'ύσι τετράχις τοσα Ελληνικά ςοιχεΐα , χατα την επιθυμΐαν εκάςου συγγραφέως, εάν συμφωνήσωσι μετ' εμού να τυπω'σωσί μεγάλα , . . * < > >ϊ ςυγγααιιματα , και μοι Οωσωσι το σχεοιον των ςοιχίί'ων ί'-ά τνν ίκτίιπωσ: ν των συγγραμμάτων των- Κα9.όλοιι δ* ίΐΐίΐν θΐλω προολίφθίΑ μΐ το· οα'Ελλ-ηνικά ςοιχιΐα, ώ'·ςί νά δυνν)9ω ναευγαρ*- <Ζ^ηω όλη» τη ν χριΐαν των ενταύθα και £ςω συγ γραφέων 'Ελλ^νων. ϋ'-ιχ '^ττον 7.ρο : .6λ(φθην αρκούντως ρε Λ«-