— ( 4ΐο ) — μ3>, οτιη'Μνημοσυ νη,α&ϊλφη των Τι^αν^ων, μνθολογδΓται,οτι «ρωτη ηι?ρ8το;?ς >Λν.ίτ.ιχου;, καί τοις 3ζ<τεις τον ονομάτων β χα <τ» των όντων &5ταξβ, &/ων κα: 5ηλουμεν εκα<τα, καί ·7Γρος αλλήλους ομιλουμεν, Ι^ου λοιπο^ν μί% α ρ χ η τυνθε'σδως εθνικής 5 ί α λ ^ κ τ ο υ § κ κοινής συνθήκης. 1. Α-ΠΌΐκία* είζ Πίλοττονί'^σβν· Του'των πρώτη ίς-αθη τ, των ες Α/γυ* πτου απο/κων μετοάητίς υ'πο την αρχηγών του ίναχου, Τούτοι/ Λα^οχβς Αί'γιαλευ'ς* τούτου Φορωνευ'ς" το'του Απ;, „ Βλςχομςν λοιποΝ/ εκ τούτων μ/αν συν-χε:αν &α£οχης τη; ηγευονε/ας, η ο'πο/α μα; ΐϊαρα<τηνδΐ μ/αν σι/· ςαβ-ιν &'θνικου πολιτεύματος, καθ ην β£ αναγκης επί-τα* να συμπερα'νω^ίν τη\ εν τω πολ'.τευματι αυτφ υπαρ£ιν μ*.α; κοινής εθνικής διαλε'του ".— Δ?υ β τερα η υπο ττ)ν αρχηγ/αν Πέλοπος ι|ου του Ταντα'λου δ'κ Φρυγίας, η κατ' α λ» >ους εκ Λυ£/ας, οτις καταφύγουν ε/ς την ? Ελλαδα διε^η εω; β/ς την φθΐ'»τι. £α, ςπου <τυνα'·:ας τους Φθίωτας Αχαιούς» κατβίη μδτ αυτών βίς την Πελοτ:5^· νηβον. 0· αυτός μετεφερε καί απο Βοιωτίας μέτοικους τινας ε/; την Π?λο· πο'νίησον. Αυτή* λοιποί. η συμμι^; , καί συνοί'κισις των διάφορων αυτόν ε'θνων υ:©* εν» κα: τίν αυ'τον ηγεμόνα $εν παρας-ηνδί ταχα προφανώς την συ,αυΛ· £ιν, *α: συ'γκρααιν των >ί«τα φυλην δ/&κων $ιωμ«των ε»; μ/αν εκ συνθη*η; κ:ινη\ι του Γένους ^α'λίκτον, Πο»; γα\> άλλως συνυπακου'οντο , κα? <τυν$ΐ«λ3· γοντο; Τούτο μας φαίνεται, άν ο χι γεωμετρικές, τουλαχιςον όμως λογικοί; αναντ/ρρ'ητον,— Τρίτη εςαθη η απ*) Λίί'υης βίς τη Ν ν Πδλοποννησον μ=το'.· χ=βίχ του Δαναού. Πιθανώς αρα ε'ν^/χεται κα: η'γλωσσά του έθνους αυτοί» κατα τας διάφορου; αυτας μ=τανα«τα'β··;ις καί μεταρρυθμίζεις να Χ μδτ,5ρρ'υ$. μ:«θθ αναλόγως ν,ι: να παρ-ηλλαξδ. 'Α ιγοι &ΪΑΙ είζ Την ΑΤΤια,ν,ν. — Μ.δτα^ν τ^ν αρχα/ων $ασ*λε'ων της. ' Αττικής ο ε'πιτημο'τατος ε/να; υ Κεκροψ ' σιυ'τος πρώτος β&οκεν εθνικο\ συςη· μα β/ς του^ς 'Αθηναιους * τούτον &;<5 , δχθη ο Κραναο'ς* αυτός επωνομασ^' Ατθίδα τη\ χωράν α'πο της .^υγατρος του Ατθίδος παρθ/νου α'ποθανουση;» ε ζ ης και η' τα» εγχωρ/ων διάλεκτο; Ατθίς δ'πδκλη'θη. Κα; $οΓ> μ«* ?θνι· κη 1 των 'Αθηναί'α>ν ίια'λεκτος, δ/^ικίας ^«κ^κριμενη, κα? κατ'δπιονυμίαν εθνική ν -Βανδη μω; όμολογουμενη. 4· 'Α τοικίαι ίίζΤνϊν Βοιωτία ν. — Ε/ς τη\ ΒοΐίΛτάν ε φερβν α'ποικ/αν εκ φοιν/κης ο Κ-α'ίμος, Αυ'τος Λρωτο; είίί'αξί του; "Ελληνας τα γραμματα ί ϊϊΓΊίΧ «νομασθησαν άπ' αυτου Καδ'μα — πλη'ν καί Φοιν/κιακαΐ 'ΐο>νικ'-'» Δίοοωρο: ο Σίκελιωτης ^ηγδΓτ^ι, οτι αυ'τα τα γραμ.ματ* ακολούθως ωνομα'σθηυαν καί Πελασγικά, «§ίοτί ιτρωτο< Οί Πελασγοί τα* μ.5τχχ6ΐ?(&8 7 ΐ σ;ίν * «Φ ου μετβ'^αλον το λ ν χαρακτη ρα τνν ' $ου ν η βηβ·/; του * ,5 Κάδμου κομ«» αν · τος εκ Φοινίκης τ/ Ν καλου'μίνα γρα'μμ^τα , πρώτον ε/; την 'Ελληνικην μδτα· δέ^νβι ^ία>έκτον, >ςα: τα Χ ς Λροσηγορ/ας εκα'ς^ τα'χαι » κ»; τους χαρακ~η ?, α >