το οποίον έγν-Λςαποίγβη πρί~ερον και φυλάτ- εις τον μονάρχην του π'.ςιϋ, κηρύττει ολα τά τετ»! με δυνάμεις ίκανάς, ώς παράνομον δια παραπονεματα της Αμερβκής περί τών συμ- τοΐτο και μόνον, έπεϋ?ή αυτό εμπεριλαμ€άνει πάντων εις ενα καράδων της (Τΐιε Οΐιβαδα- τ.ερισσήν εκτασιν , και έττειϊη οι άπβκλείσμε'- ρβΛ) ώς παλα:ά κακηώ] διορθωθέντα, καθ~ νοι λψ.ίν-ς και τα παρ®8άλάσ<π« ίέν είναί όκ η Αγγλική διοίκησις έπέπληξε τον Αγγλι- ίν ταυτψ αποκλεισμένα και διά ξηρά;. κόν ναΰκληρον δί εκείνο το φέρσιμόν του , άρ- 2) Η βασιλική υ'ψηλότης του <?έν ήμπο- νεΐται οπ ή Αγγλία παρεκίνησε ποτε τον κιί- ρεΐ ποτε νά συγχώρεση, ώςε να θεωρήται το ρ:ον Ερρίκο ν ( Η επγ ^) και τοΰς Ινίοιϊς ε'ς ήί,ϊ»ρ«ν των ούδε τέρων ^υνάμΐωνμέ τήν με- «ποςασίαν κατ» τη; Αμερικής, επιπλη'ττει *«- ^άλην Βριττανίαν ώς έγκλημα δημόσιον , διά τα πολλά τάς ήνωμένας επαρχίας της Α μερι- το όποιον ήμποροίκ νά νομίζωνται ώς άπε- κής&άτήν φιλοπροσωπίαν των προς την Γ αλ- Ονισμένα (άέπΗΐϊοηαΙίδβδ) τά καρά&.α ο- λίαν, ρ. 1 βλον οτι επαθον εκ μέρους ταμτης ποιασίηποτοϊν Οϊόετέρας (ίκνάμεως, οσα πρα·/- της ουνάμεως παλλάς ξημίας και κακά, χαί ματεύονται με* την Αγγλίαν. προσεπιφέρει εν τω τέλει τα ακόλουθα.) 3) Η βασιλική ύψηλότης του <ίεν ήμπο- »Τα£τ« της Αμερικανής διοικήσεως τα ρε? ποτέ νά συγχώρεση, ώ'ςε να ύ^ερηδη η' φρονήματα, αίτη η προς τον Αοικητήν τη; Αγγλία άπο το ίίκαιόντης του να άντεπιχει- Γαλλιώς τυφλή εύπε&εια, τα£τα τά εχθρικά ρη, προς άντεκίίκηκν , αναγκαία και νόμιμα αιίτής εναντίον της μεγάλης Βριττανίας φρο-τ επιχειρήματα, διά ψιλόν μόνον ^ό^όν τοί νά νήματα αποδεικνύονται τρανώτατα σχεδόν εις μή (3λάψ^ κατά τιίχην τά συμφέροντα ουδέ- κάθε σελίδα της αλληλογραφίας μεταξύ της τέρας τινός δυνάμεως. Αμερικανής και Γαλλικής διοικήσεως. 4) Η βασιλική ΰφηλοτηςτου δεν ήμπο- » Ο τ.ρίγγΐ\> - ΐεγέντης διαμαρτύρεται ρ ει ποτε νά ςέρζη , ωςε εις το αναντίρρητοι ^ρτοΐεβίβ) εναντίον τοιούτου φερσίματος της και μέχρι τοΰδε αναμψισ&ήτητον δίκαιον της Αμερικής, της μόνης αφορμής του -παρόντος Αγγλίας του νά εξετάζη εν καιρώ πολέμου πολέμου, ό οποίος, εν ω αυτός εηολέμει με τήν τα εμπορικά καράοια μιας ουδετέρας δυνά~ Γαλλίαν προς ψΰλαξιν της"ελευθερίας όχι. μόνον μεως, η* αρπαγή των εις ταΰτα τά καράοια της ιδίοις μεγάλης Βριττανίας, αλλά και ολου ευρισκομένων Αγγλικών ναυτών νά $τεωρήται του κόσμου, είχε δίκαιον τοϊ νά ελπίζη άλληϊ ώς ατιμία μιας ουδετέρας σημαίας, και έπο- 'ίκβασιν, και κατά τά κοινά αύτων συμψέρον- μένως ώς έχΟρικόν επιχείρημα , η αφορμή τα και κατά το κοινον εις αυτάς σΰςημα της πολέμου, ελευθερίας και ανεξαρτησίας, η' διοίκησις της (Μετά ταίτα παραπονείται ο πρί^ιψ-Ρε- Αμερική; ΰπηρχεν ή τελευταία δΰναμις, περί γίντης, οτι ή Αμερική οικειοποιτβη το δίκαιον της όποιας ήλπιζε ποτε ή μεγάλη Βριττανία τοΰ να τηλιτογράφη και νά νομίζη ώς εντο- ενδεχόμενον νά τήν ίδή πρόθυμον οργανον τ.ίους τους £% Αγγλίας εις Αμερικήν μετοική- τής τυραννίας της Γ αλλίας. σαντας, μ ν ολον οτι κανείς υπήκοος, εν οσφ . «Μ^ολονοτί εΡειίσθη της ελπίδος όπρίγ- ζη , ®εν ήμπορεϊ νά παραίή την ο^ειλομενην γι^-ΐεγέντης, θελε; άχολονθήσρ αυτός ούχ