163 „μίνΐι ίΐί αγιι οιαν" τώ χολών' Χαΐ ατα» α'^ον- , } το χαλά , εάχο'λως παρασύρεται ιίς το χαχά, ,,χαΐ α'τΕοπλα&άταί »α χάμνη όσα τον φέρουσιν (ίς ,,βπωλίίον. Αυτός ο τα» ίεν όδηγηται άπο την ,,μάθησιν, δεν νμπορεΐ να ΐχη εξαρχοΰααν ιίέαν ,,διά τη» ΰπιρτάτην μεγαλειότητα τονθίου, δια ,,τνν αχραν σο φίαν του , χαϊ δια την άχραν δι- ,,χαιοοΰνην του , χαΐ οτι αυ'τος £α>αί το αχρότα- ,,τοκ αγαθόν, χαί το' α'χρότατον εεετον' χαΐ ι,λοιπόν ϊί'ιί α^οιτα τον Θίοκ ΐξ όλης ψυχιΐς » ι,ΧΟί διανοίας, χαΐ ισχύος του, χαθ'Ας χρεωςεϊ· ,,οΰτΐ τόν φό&αν του έχει ισχυρώς τετυπωμέναν ,,ιίς την χαροίαν του ' οϋιΐ η πίπθί9ησ.'ς , και ίλπί'; του «ΤΐΌί ς-ίρβαί προς αυτόν' οΰ'τί το «τιλοςτοο ενι/οιΐ, δια το οποίον ε'πλάσθη εις ,,τόν παρόντα χόσμον' χαϊ ίυχόλιΰς ίχπίπτίι εις ,,τάς θελήσεις της ααρχός, είί τα αλόγα πάθη ,,του, ΐί'5 τν,ν άγάπην τη; χοσμιχηϊ ματαιόχη· , , »·, < « < « « « ,,τος , χαι £(5 οκα το χαχα, μί τα οποία χαϊ το ,,λο^ίχο'» του χοτ«(5χ'ίι<£!, χαϊ ίις την παρουααν ,,ζωπί ζη χαχως, χαΐ άθλίως ι χαϊ την μ(λ\'Λ- ,,σαν ύςΐριίται, διά την οποίαν (αλάσζίη εις τον ,,παρόντα χόαμον' χα! όχι μόνον τ·/ ν ΰζεαίίται, , ι αλλά 3εληματιχ(ύς του χαταδιχαζίται χαί εις η α?(ύν>.ο ν χόλααν, ως αΐτοχατάχριτος. Κ αϊ η ,,αμάθεια είναι το 5εμέλιαν % η ρίζα, Ϋ, πν,γ-η ,,όλων τ'Ζν άν^ρ'ύπίυ'ύν χαχινν, οποί 3ορυ§ο·λ- ,,σι, χαΐ άνΐύμαλίζουσι τνν ζΐύήνμας· χαί πό· ,,θεν άλλαχόθεν εχουσι την αφορμών τνν τα μύ- ,,ρια χαχα των ανϊρώπχν ■ πόθεν η άθεονιξια, ,,η άσίβεια, ν όπερηφανια, ν χινοοοζία, ή ΰζίρ- ,,ίαλλοιιτα φιλαυτία, η άφροαυνη , υ αβουλία* ,,·/) αικλπισια , η αδικία , η ασωτί'α , νΐ οσ/λ- ,.^ίία! το ψίίϊέος, το μίσος, ν[ ουχο^ακτίσ , ,,η πλίο νίζι'α , ο ίρ9ο'νοί , η χαταλολ;», ν; τ τα- ,,νουργία, χαΐ άλλα αναρίθμητα χαχα, και πά· ,,σα χαχοπραξία , χαί χαχοή9(<α, βαρ£αρότι\ζ, ι,χαί άσυΡκδηαια · βί£αια από ττν άμάθειαν. 165 ,,ί'ιτίιοη αν ίίΐ ιμιλνβ·/} τΐζ να μάθη χαϊ γνωριση ,,οτι πάντα ταύτα ίιναι χαχα χαΐ ίπι6λα$νι , τα ,,'Μβίΐ, χαΐ τα απθγ(όγί:' αν βί^αχυθή οτι αα* ,,τα τον προζίναΐσιν άπώ\ίιαν, αηϊ'/Η , χαϊ οίν ,,απατστοί να τα απολαμ&άνη ως χολα, χαΐ ,,σωτηριΐύδη του, η ωφέλιμα του· 'Η άμάϋαα „χρατι~ $ιά πάντα χα) τόν -ήλιχιωμΐνον όίν9ρω- ,,πον Β:ί ι/ητΤίωόη ίγνοιαν έί ολα τα πρσγματα' ,,χαΐ ίιά τούτο ιΐναι χαί Πίλημα θιου , χαί α- ,,ναγχαιοτατον ϊίς αύτόν το μανθάνίω. Δ:α τθ'~· ,,το χαί πολλοί σογθί παραχιυουντίς τον προς την ,,μάΒησίν παρ'.ςανουσι την άμάίΐιαν μ? οιαψορουί )} χαχο ις ομοι'ΑΟΙις , χαι αναζιας οια τον Κογ'.χον ,,ανθρωπον. Κα« άλλος μιν ομοιάζιι την ζ!ύν;ν ,,ΐ'2ν απαίδευτων μι το" ό'νιψον, Οια το να ι Ινα·, ,,ολη γίματη από χίνας φαντασίας. Αλλος δί ι,λίγΐι ότι ιίς την άπαι§ιυσίαν £ΐν πρίπιι τίς νά }>ζν τ 'ϊ άρΐτήν, χα9ως οΰίί ίίς τά όψάρια <ρω· ,,νγν. Και άλλος χαταχρίνιι τον άπαίοιυτον αν· ,,θρωπον , οτι είναι τό βαρΰτα:ον άχθος τηςγης' „ό'λλος τό» ομοιάζει μί όφάρια συρόμενα (ϊς ,,δΐχτυον όπου ίΐν ^ίλουσιν άλλος με ξε'νον ,,πρωτοΐμό'σΛοντα (ΐς τινα μεγάλην πόλιν' χαΐ ,,χαθίύς εκείνος πλανα-.αί εις τος άγοιάς αυττς }> χχί δεν ΐ£ϊόρε: που ΐικάγί', ούτω χαί ό άμαθες ,,πλανατα! ί'; τά πραγματα άγνοων ποία αυιωυ ,,εΐσί χαλα χαι ποία χαχα, χαί που τον χαταν ,,τώϊί. Και άλλος λέγει , ότι ο' άμαθης άνδρα- ι,πος κατά μόνην την μορατν διαφέρει από τά ),5··/)ρία' χαί άλλος πάλιν άλλως· Τον τοιο·'τον ,,άπο^ενίύνΐι χαί ο' Προφήτη; Σολομών παντελώς ,,άπό τό νά είναι οίος &εοΰ χα τά χάριν, χαί λέγιι ,,αότόν νόθον, όταν ίε'ν γροντι'ζη νά παίδευση ,,χαι νά μάθη. ,,Ε I εχτός παιδείας έ ς έ', ,,άρα νόθοι «ς» χαί οΰχ οίοι. (Π αροιμ. ,, Ημπορίΐ λβϋΐοκ να ςοχασθ% χαθείς όπιΐον ,,χαΐ ποσαν χαχόυ είναι ί;ς τόν άνίρωπον ,-.αιοευσία χαί 'Αμάθεια , ποία τρομαχτιχά δι:-