— ( 3«4 ) — Χεζεων ή μορφή, οι τόνοι, >5 εκφρασις, κα) των περιόέων κ' κατασκευή και ο ΐ&ιωτισμ ο'ς. "Ας κυτταζωμεν (α) λοιπόν {μ ολον οποΰ μοΐ φαίνεται βαρύ μα την αλή$ειαν ) ποίαν χ,ατάςασιν έχουν αυτά εις των λογίων τα βιβλία την σήμερον. "θτι μεν λίζεις της συνήθειας αφίνομεν απείρους ίϊν ίμολογουμενον> προφασιζόμενοι, τί; την βαρβαρότητα των άγουν τό να μην καταγωνται από την γλωσσαν τον Πο- λυ4ίου, παρ· χάρ· ωσάν και του Πολυβίου αί λέξεις νά κα- τίγωνται ολαι άπα του Πλάτωνος, και τούτου πάλιν από ίου ΙΙυ£αγόρου, και τούτου απο την Ομηρικήν 03)* η ω σάν, επειδή ή τοιαύτη καταγωγή ήτον εις εκείνους, πρέ πει νά %ναι κ εις ημάς, Ίσως, Ίσως οχι ίϊ άλλο· παρά ίιο- <τι ήτον εις εκείνους. Το ^α μή έεχώμε3α λέξεις των ό- Κοίων ή ρίζα είναι η βαρ€αρος η ύποπτος, οσάκις εχομεν νά διαλέξωμεν από την συνήάιιαν χωρ\ς αυτά τ» ελαττώ ματα, ΰποφέρεται ' όταν όμως, άφίνοντες παρ. χαρ. τα, Σ,κουριασμενος, Σκάλα, Σα,νόούκιον (γ), λέγομεν Ιωμενος, (α) "Ονοιόζ λ«0ιι ψιλ»·» οτοψια» , ΟΤΙ Γ*τος τη ιιχ ω'ο«λκ$ω, »χ» καν εν ' άλλον ίκοττον , μι α$ ικιι ψοβ»(>« , *«ι αφι»Μ τ*» βννιί&νιβίν του , άΐ' οι) τό πφο'κίγι* , νά τον ορομχσαι Συκοφάντη», (β) Κα3ως ιίς τι}» φυ\λοβροΐαν τΖν ίίνδςνν , τα. ητρατογίν. IIVIτα φύλλα νίντουν τρίτα, όμοιας συμβχί'ΐι χ «»{ τ«{ λι£ιις· «ί ταλα/αΐ χα»ονται , καϊ αί και λαμτο*οτουκ μ» χάρτας και τήν ακμ «ν τίς »«ο'τΐ)Τβ{, "Οράτιος *«ρι Ι7οΐΐ |Τί*»ί 6ο — 62, ζτ) οΰ Γγραψα τβ' τ«ρο» , «Τίοκ «/ς τι)» Γραμματικών το» φιλογβιοϊς Λχρβχριαζ , οτί το Γ«|ΐίοι»κ.<ο» «ιιριΐΓκιται Γα*, ίυξ «ίς τοΐί{ πχΚαιονς (*_)' άρα οι Τοίχοι «■πιρ»» τ*» λιξι» α*ο (*) 'ίί λ/^'ί αυτί) Γαιιίυ£ , «'■»·/ τ«»τΐ){ τ*ς «ιιμαβΊας 'ίζ ου. ίϊ»α τμβ <ταλαι«ν Συγγρανια)» ιΰρίϊκιτχι' ο Ησύχιος μο»ον ·» λι?, "%»ι .· ,,Σχνίυξ, ίίνί^ον Λαμιαί*ς, ου το «νιο; χρ»"" χόχαφ ί'μϊ>«(3? «χ«ι * φζ ΣιββΊβιος ' ΐ| φβρμαχο# ιατρικό»' καί κι0βτο'{," β Φώτιος «χ»/: ,,Σχνίνξ, χίϊμ* λο«.κινο». 4 ' βτ» ^/ιβ*- κορ, 103. ^ Στ$αβ, β'. 'Η λ»'^ις Γαβί^ ^ Χα»4ν'*ιβ»