— ( 3 δό ) — Τοιούτον σχολε Τον, εύρΰχζορον, εΰ£εταν, ύγιεινόν, άφοζον, ιζ αρχής πολυφορον εϊς μα.Βητα: κατά το μάλλον καλ ήτ τον πεπαιδευμένους, δεν έπρεπε σήμερον νά μέν^ έρημον και δί ολου αργό ν' εις δέ την ανορΒωσίν του δέ έπρεπε να ςείλη διδασκαΧον άλλον ή 3εία Ώρονοια παρα τον Παΐσιον. Ο νέος ούτος ανετράφη ΐι 'ς την Πατμον, όπου μετοίκη σαν ο! γονείς του άντΐ τ%ς μ,εταναςάσε&ς των ΤΧελοτίοννη- σίων , φεύγοντες κα"ι αυτοί τας γνωςάς έπηρείας Της Ιϊατρί- δοςταν Μεθώνης ' εδιδαχ3η Την Τραμματικην όνο τον Αα- νιν^λ, και εγυμνασ3ν, ακρι€ως εις την τέχυην του λ<ίγου , μ. όλο ν οτι έμεινε ν ορφανοί πατρός εκ βρεφικής ηλικίας· άφ ού δε ί'ξ ιδίας έπειτα μελέτης (ζηκρί^ωσε 3α.υμασίως τά εγκύκλιο. μα3ηματα, προσεκληάη εις την Εωνςαντινού- πολιν διδάσκαλος ιδιαιτέρως εις αρχοντικών οίκον , οττου ϋιέτριψε διδάσκων χρόνους εννέα.* εν τούτοις δέ φίλο Τιμοΰ- μενος έμα£ε καϊ ζενας γλωσσάς, κ. α! αναγινώσκων πάντο τε τους ενδοζοτερους Συγγραφείς, επλάτυνε μεγάλως κα) ί*ά3υνε τάς γνώσειςτου , τάς οποίας επειτχ εΧεμελίοοσεν εις βε-ξαιωτέρας βάσεις, διδαχθείς ύπό τον Πρωίον την Σει ράν των μα3ηματικων, την Λ ογικην, Τ$ν Φ υσικην, την *Α- ςρονομ ίαν τκλ: ήταν δέ πάντοτε και σε€αςός χα! αγαπητός εις τούς συμμα3ητάς κα) διδασκάλους, όχι μόνον δια την 3αυμαςην πρίοδον του νοοςτου εις ολα τά μαθήματα, άλ λα καϊ δια την χρηςοή3ειαν και ημερότητα της ψυχής του' έν συντόμφ απέδειξε κα) αυτός εμπράκτως κατά τον Μάρ- χ,ιον ΐάϊον, (α) οτι 'έχει μεν η ορφανία πολλά κακιά, εμ ποδίζει ομως τον άνΒρωπαν εϊς το νά γένη σπουδαίος· τέ λος πάντων έφυγεν άπα Την Κωνςαντινούπολιν, άλλ' είτε δια την ταλαιπωρίαν την οποίαν υποφέρουν συνήΒως ο! ϊλ- ληνικοι διδάσκαλοι, ε'ίτε οι άλλας αιτίας, τοσον απέφευγε τον διέασκαλικόνβίον, ωςε καϊ αργός καθήμενος εις την Πατμον, δεν επεί3ετο νά ανα.λά€η την εκεί σχολαρχίαν, χαριζόμΐνος "προς τούτοις κα\ είς την πολιάν του διδάσκον τος Μ ισαήλ· ο3εν ούπ των επιτρόπων Της Σ%ολίκ αι συχ νά» παρακλήσεις ωφέλησαν, ούτε τά γράμματα τηι Ιερϊζ (α) Πλούτα^: α τφ @ίφ /Γα;χ. Γιμον.