— ( =9 2 > — ]Τ/ϊο{ τύν εν Ώαρισίοις Κ. Ν ι κοΧο π ο υ 'λ ο ν. 'ΐίν ώ οϊ ίπαά'οΐ Των ΤΧερρώΧτων και ΒοΧφίων ντερασπί ζονται μέ άπίςευτον άγχίνοιαν τάς δΐζας τών α'ρεσιάρχω· των, και τώρα. μέν αμφι^άΧΧουσ ι περί της υπάρζεως το\ «ίανατου πατρός της Ελλ^νιχίς «αι 3εία; Ομήρου, καΐ άλ Χοτε α'ειροποΧουσιν εως κα ι το 'νά εγνώρισαν το ΰφος &ια (ρορων Ίΐυγγραφε'ων, ο'ίτινες συνεισεφιρον τον εραν ο'ντωι εις Την συγγραφών της εντεΧεςέρας Των εποποιήσιων ό\ω< των αιώνων, εις ε με, φιλί, είναι ττΧΐ'ιν ενχάριςο ν 'νά προ \ά€α> και να σοι κοινοποιήσω μίαν αγγεΧίαν , ητις £Ϊ? £*α ςον ϊ'ρας»ΐν της σημερινές Ελλ^νικί^ φιλολογίας ίί'ν ίύνε ται τταΰα να νία-ιί μεγίςην χαράν. Μία νεωςί α'να-ρϊ νείσα. προκηρυζις υπόσχεται εις τον φιλολογικοί/ μας Κοσμοι Τ!^ν παράφρασιν της 'ίλι άοος εις τήν καίομιΧουμενην ημα·· διάΧεκτον εις δεκαπεντχτυΧΧά€ονς ομοιοκαταΧήκτου; ςίχους Ο φιΧοττονος Vκδότης (Γεώργιος Ρουσιαδης ο εκ Κοί,άιης') διαιρεϊ οΧόκΧηρον την 'ίΧιάδα, κατα ηί" τροκν'ρυξίι/ του, «ί{ δεκατρία τμήματα, ίζ ων το' μεν πρώτον, το οποίον >)ί>1 ευρίσκεται εις τα τυπογραφικά τη; Άιέννης ΐίιεςηρια , περιεχει την πρωτην, το 3έ δεύτερον, την δευτε'ραν (5αψΛ>· έι'αν' και των Χοιπών εκαςον, ανά δύω ραψωδίας· Προ'ς τ ι; τέλος εκάςης προσθέτει τ^ν εν αΰτ£ εμπίκτουσαν Μυ3ολο γίαν μετά της αληίους Ιςορίας , την παραγωγήν των επί Αετών έκαςης 3εοτητος, Την εζήγησιν τών εισερχομένων ε!· κννωυ πάντων των £εών, ημιίέων > και λοιπών ένδοξων υ ποκειμένων, κα) προς το τέλος του εσχάτου τμήματος κα> ενα γενεαλογικού ττινακΛ των εν τω κειμ,ενω αταντ&μί' νων προσώπων. 'Ακόμη περισσότερον ' ό πλούσιος ούτος 'Ε* ίοτν)ς κα! κατά Την άγχίνοιαν και κατά Τν.ν καλιών αΐσί η σιν ΐ[,ιλοτιμίΪΓαι να" πλουτίση το πρώτον τμήμα, ως το μέγι^ον, Χιγει , της ΜυίοΧογίας μέρος, με τέσσαρα*.οντί είκονας, περιεχυν και τηι· τοί Μοιητοΰ ινταντω , καΙ ε!; £· καςιν τμήμα άναντικρυ των ΕζίΧλι^νισίίνΓων ρ^+ωδιών το ί'.Χλνίνικόν κείμιναν- Αν ο ίριλολο'γος, φίλϊ» χα'ρι<ΐ βΧέπων κα&' ε'κάςην ς>γ μην ιιβ πζΧΧΆττΧΛτιαζννται τα ιύάρίςι αντικείμενχ τνΑ