— ( 4ο ) — ομως περιορίζεται εις μόνην τν·,ν ίςορϊαν τ^ς Γαλλίας, τα ολίγα τεμάχια τίκ των άλλα: ν ε&νων Ιςορίας είναι ατε- λέςατα κ.α! σχεδόν δί όλου ίίχρηςα. 'Ο Κονδιλλάκΐής άνέδειξεν εαυτόν κα< εις την ίςορίαν Του ως φιλόσοφον χ.αϊ μα^ματικόν άνδρα" το έργο ν του εί ναι ε'ντελέςερον των του 'Ρολλίνου, Βολταίρου και Μιλλό- του, -τοτί ομως ίεν εγινε τοσον γνωςόν χ.α\ κοινον ώς τα" Των ^ίενΤων (.α). σϋνβχϊ/α ««ολοοθίϊ.) 0*τό' λο/?Τ3ν ί,'μαί οί αξίολογοι ιίαριχοί τμϋ Γοϊ^αβίί, α τηδ μελεί"η! των οτοιαιν δι.'ν«Γαι εκαΓο; να ώφ 5λ/ι3ΐ} μεγαλαί 7 οϊ 5ε λοικοϊ οίΟΓ ΙοικΙοί, ΟοιηβΪΓοη , Αη^υείΐΐ *«ι α/&οΐ τοι&τοι «'δβνοί λόγ» «|/οί. (2ι)ί'/ ^ίΐί Τηί Μ ϊ> 0 ο λ λ 7 ' α } Γί)*/*^ τχζάςχσις τ£ν τρωτ/ςων ©εων. Μερικ,οί ί'^ΓκρεινίΤς άνδρες , των όποιων αί πράξεις ι φα ί- νουτο οΤι νπερτεραΰαΊ τας ανθρωπίνους δυνάμεις, έδωκαν άφορμν\ν εις τους σύγχρονους αυτών να ιτυμπερανωιτι με ταξύ αύτων καΐ υψηλότερων όντων ·5τλν)'7ΐΣςϊ^αν τίνα συ<)/- γ'ενειαν. Τ οΰτο το συμπέρασμα συννφγν^σεν ά:ο' έαντον να. φανταζωνται τα ιί'ψιιλο'τί'ρα εκείνα όντα κατά τιίν ει κόνα τ<£ν ανδρών τούτων (.©ϊοί α ν ί ρ ω π ο φο ε Τ;)" ού τω λοιπον οI ©>εο! του ηρωικού αιώνος ενομίζοντο ως εΐκών των γενναιότατων ανθρώπων" και προβαινόντων των περί του άγαάοϋ και γενναίου ΐδεων των ανθρώπων, ετε- λειοποιοΰντο κ.αί οί ®ι οί νερισσοτέρως' την δε μετα€ολήν ναι/Την των ΐδεων ενήργησαν οί ποιητα) του εύνους, κάϊ μάλιςα ο! Όμηρίδαι, παριςάνοντες αυτας ευγενώς. Όλι- γωτερον κοινή, όμως οχι μικρά ήτον ν? επι^οή των μετα- γενεςερων φιλοσοφεί/ εις την 3ρν,νκείαν του ε&νονς· Οι Θεοί λοιπόν του 'Ομήρου είναι άνίρω-χόμ ο/χροι, με- γχιλήτεροι ομως , μεγαλόπρεπε ςεραι χ.αΐ εκ. καθαρωτέρας αίΐιρίου υλνις πλασμένοι- 'Λυτοί συμμετε'χουσι τοΧς άν- (ρο^τΌΐζ 5 των οποίων φιραυοΊ Την εικόνα, ολοιν των σω· μ&τικων χρειών' ίσάίουσι. πίνουσιν {'λμ€ροσίαν κ«ϊ Κεκ·