— ( ««Ρ ) — 'ίΐς το'σον 'Αντίμαχο ς ί ι|ό £ του ,Νεζορος φθάνει αι(εςαΧ· μένος εις Τν κ ν σκι^νην του Πν,λείδου , κα} άρην£ν τον άπαγ· γέλλει του Πατρόκλου τον Άανατον· ίϊ* μο» Π»\έθξ ι}ϊ ίχΐφρονος' η μαλα λι/γρΐ)} ητιΰσιχι αγΥ ,λ '»ις, ί μ»! <οφ«λλ« γινΐσΖχι ' χμγλι ΠχτροκΚο; * νικν ος ίί δι} «μ^ιμάχοκται γυμνού· «τάρ τά </» τιυχι' »χ»< χ.ορνΆαίο'λ.ος " ΕκΤαρ ό 'Αχίλλίυς κα3ως χχ,ουεί'Την £λι€εράν ταΰτι^ν άγγελίαν , \ειΚο$υμ.η υκο τν?ς λυ7Τν)<; , «μβροτί'βίΐσί ίί χιρσ\ν ίλιον κο'νι» χιϋαΚοίσβκ* %«υ«το κα* κιφαΛ^;, χβρ/ίν ί* %α·χννι <ν(09α*οϊ). νικτ&ριφ ϊ« χιτΖίΐ μίλα// αμ'ΐί'^*"» τ/ίρρΐ)" βϋ'το{ ί* »'» *ο»ί(τ β·» αίγας μιγα~Κχς\ τανιιί·3«ις *ιΤτο' Ορ/λϊιβΊ ίβ χ·ρϊ/ Λβ'μΊ" ζαχυν» Ιαιζαν. ταυ τ ακου'σασα ν? Θίτις έρχεται να τον 7Γαρ»ΐ')'0/2νίσι ί |" αλλ* αντος εύχεται εις τι^ν ςι^μνΐ^ ϊκί'νίΐν ευ3ύς υ' αιτο^αν*» βιοτί τον φίλον του φονευόμενον δεν ε-ζο^/ιτε· 'ΛυτίκΛ τι$ναΙ$ν , ε'ττ»! ου* αρ «μιλλο» ι ταίρψ κτιινομινφ πταμννιιι. Ιδού φιλίας εντελούς παράδειγμα' ε'13ε να είχε μιμητοίς πολλούς" λυσσά κατα του φονί'ω{ αντοΰ , α'λλα δέν.ίχει ο- νλα' η ®έτις υπόσχεται να τον φίρΗ αXXα" «λιίν ΐν το- σου'τω κινδυνεύει ό Πάτροκλος ν άρπασΒ^ α'ττο τους Τρώας* και άοπλος λοιπόν ό 'Αχιλλεύς τρέχει εις τν>ν τάφρον , καϊ τ ρις φωνάζει , τρις και οι εχ^ραϊ άνοι καί κάτω γίν 01 ^^ » και τέλος πάντων φεύγουσιν ακο μόνην Τι^ν φων^ν αυτοί, χα! α'φι'νουσι το σωμα του Πάτροκλου , Το" όττοΤον φέρον τβ{ το λου'ουσιν ιΐ( την σκ»ιν»ιι/ του *ΑχιΧΚίως' αυτός δέ όσον ττν θανατον του φίλου το» 3ρν[νέΐ, τόσον η λυσσά τοι» αυ'- ξα'νίΐ χαΤα 1 του "Εκτορος. Τ. "Ο^ίν τι{ν δευτέραν νιμέραν, κα^ως £λα€ί ·»αρα τ£ς μ-ν!Τρο'ςτου άλλα όιτλα, συναθροίζει τους "Ελληνας ΐίς εκκλ*· σ/αν, φιλιώνεται /*.« το'ν Αγαμέμνονα., χαΐ τα ύτίοσχεμέ να δώρα λαμβάνει' Φίλε άναγνάϊςα! είδες τα χ,ακά, οσ« νί ο'ίΤΗ το " *Αχιλλϊ'«ς επρο^έν^σεν εις τους *Ελλχνα£" «Τίί? και τν}ν ίιαλλαγι^'ν του' τί πιρισσότερον έπι£νμε7ς·, αλλ ίΤσαι,^<;οχάζο/*αί^, Περίεργος να ΐδης και τι?ν /ΑίΤα^ολνίν