( ε'ς την άνω Κορ&έτβν (ίς τάς αποικίας των πά- σαν άναγχαΐαν βοηθειαν. Ή άπονα ία του κυρίου Φρεΰσινετ 'έηαι πιθανώς δύο χρόνων. 1·ή 26. τοντου διιιρημίαθη έν Χίαρισίοις , οτί */' κυρία Μ ακοών εψαρμαχώθ-ή, >.αί πριν της τελευτης έξωμολογνθη εις τόν πνευματικόν ο } τι δεν νβιλί νά όμολογτση έμπροσθεν τον κρι τηρίου , χαί ίν τάυτώ τω εδωχεν εγγράφως το ■πληρεξούσιο» να χοινώσ·^ εις το χριτήριον τάς έγγραφου ς μαρτυρίας της. Ό άπα 22. Σεπτ. Μόνιτορ περιέχει τον νέον διοργνισμόν τοΰ πολεμιχοΰ μινιςερίου \ διά τοΰ οποίου 'ίγινίν οα'χί μικρά οικονομία των αν θρώπων. 'Ε.λ&ίτ>χαΙ εφημερίδες 'ίγραγον νεως) ότι άν θρωπος τις έχδ/δων «αυτού ότι υπάρχει ο διάδο χος τοΰ άπαχεφαλισθε'ντος βασιλέως Α ο υ δ ο- 61 Χ ου τοΰ Ις'. άνεφάνη εις την Γαλλ/αν εις το 'Ρουέν. Οίτος όμως υπάρχει, χατά τάς εψημε- ρίδας των Βρυξελλών, υίός ξενοδόχου τίνος της Βουλωνίας χαί συνομ^λιξ του Δωφίνου , ηνοι διαδόχου. Παιδίον ετι ων είχε μεγάλψ ομοιό τητα με τον νέον πρίγγιπα, τό οποίον άχούων ο υιός τοΰ ξενοδόχου συχνάχις άπο τον πατέ ρα του , δανοήθη δυνατόν νά άπατήαη τους άν- βρώπους »ά τόν νομ.ίζωαιν άντί τοΰ δυςυχους Δωνίνου· 'Επί τοΰ Βοναπάρτου εφυλαχώθη ο φευδοδίάδοχος Αονδο6ΐχος ό ΙΖ'. χαί χατεδι- χάσθ·/ι ώ$ άπατεών εις πέντε χρόνων δεσμά. Έ- πειδ'ή προ ολίγου 'έχαμεν ίοεαιν ( αρρβίΐβΐΐοη ) «ναντίον ταύτης της ψν}(ροι» , τόν μεταχειρίζον ται ίν τη ψυλσχη του χατά τό 'Ρουιν, 'έως οΰ γίνη νέα φηφος, ο χι σφοδρά. Πολλοί εύχολό- πιςοι νλθον από τό Παρίσιον ε'ς τό 'Ρουίν, μό νου δια νά ίδώσι τον Δωφΐνον (διάδοχον) ί* Βουλωνίας· 'Ο αριθμός των αποθανόντων εν Ώ,αοισίοις άπηρχε τω μεν 1815, 21549» »ω ·ίι. ιδιβ, 5 γ2 ^ 19801,. ι'γεννη^ησαν δΐ τ® ϊ816 , 22,366 ηαιδία, εξ ών 11,584 άρσίνιχϊ. 'Ο πρί'γγφ ϊίου ραχίν ΐφθασεν ε·'ς τό Π«- ρίσιον. Ύ ο ν 'Ιουλιον διεσπάρη ψ φήμη ε'ς· μιριχσς κοινότητας τοΰ Α'ίν δεπαρτεμέντου } ότι α Β ο- ν α πά ρτ-η ς ώράθ-η εις τά χώματα του Τρίδου» ε'χ τοΰ οποίου ωφελούμενοι χαχόψρονες διέσπει- ραν αύτν.ν περισσότερον, δι-ά νά δαγείρωσι τα· ραχάς. Αύτη η ψήμη προταθέν εχ τούτου » ότι άνθρωπόζτις ονόματι 'ΐω. Σαρβ-άύ ίχ Μ αχών επιθυμώ ν νά τίμηση πρός χα·ρόν ως αυτοκρά τωρ > πιριήρχειο το χωρία -/.αϊ ήπατα τους εΰ- χολοπίςους νά τόν νομίζωσι Βοναπάρτην, πλην 4 πολιτσεΐα τόν ΐη'ααε περί τας αρχάς Αόγουςου , χαί τό χριτήριον τόν χατιδίχασι τή 27· εις · 5 χρόνων ψυλαχψ χαί χρηματιχην ποινην· Και εις τά μέρη τοΰ Έ,ωμόντ έπίαααν 'ένα πλάνου } 'όςις ίξέδιδεν εαυτόν πρώην ,β'αοιλία Βες<ραλίας, χαί πολλούς ευχολρπίς-ους ψιάτψτ», ΑΓΓΛΙΑ. Κότα τας έ<ρ·ήμερίόας της Αόνδρας, ελα&ε τέλος ή αυνδιάλεξίς μέ τό μινιςέριον της 'ίσπα- νιχ'ής αυλής περί χαταλυσεως τοΰ ΐ-μπορίόυ· των αχλά&ων , χαί η Ισπανία 3-ίλει μεταχειρίζεται 'ίτι τούτο τ·ό έμπορων χατ αρχτον ; τοΰ ισημερι νού ££ώς τοΰ 1820, εις ολα δι τ α άλλα μέρη Βέλα παραιτηθη λαμβάνουσα τ.αρα γ.·/)5 'Αγγλίας προς αποζηαίωσιν χρήματα. 'Ο λόρδ Έ ξ μ ου 9, ό'ζΐς διβ>ρί«βη άντΐ τ οϋ αποθανόντος Αουχ$όρθ· διοι/,ητης του ΙΙλΙι- μουθ, ιψθασΐ τόν Αυγουςο,ν αιι.του, χαί ϊ-^ησε την σημαία ν του είς τνφ ςρατν,γίδα. Της Λόνδρας αί εφημερίδες γράγουαιν, όχι έν Λισ&ωννη χαί αύθις δΐν ή^ίληταν μεριχά τάγ ματα ςρατιωτων να έμ&αρχαρισθωσιν ε'ς την Βρααιλίαν } χαθ'ην ευχ,ιιρίαν συνε&ήΤαρ αταξίαι, διά της μεσιτείας όμως τοΰ λόρδ Βίρϊβρορδ ΐχόπααΐ το πραγμα. Έσυγγίύρί&η εις τους ςρα- τιώτας νά λό.@ωσι μεθ' εαυτών τάς γυναίκας χα) τά τ ε/.να των. 'Ο έν Α,ονδρα'Ισπανικός πρίσβυς, δουξ Κ ά· ρ ο λ ο 9, εγ9ασι τη 22, Σίπτ. είς την Αόνδραν.