— ( ι84 ) ~ Της , τήν οποίαν .ΒέΧει ,νά ευρη τις μεταξύ Του ζωικού και κοινού μαγνητισμού κατ αναφυράν Της νομιζομενως και εϊς 7ους δύω απαιτουμένης τρίτης, ας εντεΧως ούδεν φαίνεται %α\ μά\ιςα -περί τούτου εμπορουμεν νά πΧηροφορηύόίίμεν αϊ το τα ποΧΧακις κα) ακριβώς παρατηρηύεντχ αποτεΧεσματα υπο Του Ο β I ΐ η β β η τ ν, ς ζωίκο μαγνητικής ενεργείας χωρίς την πα ρ» μικρότατων προσέγγισιν, η μαΧΧον εις άζιούεωρητον αττο- ςασιν του ενεργούντος, απο τον δεχομενον Τν\ν άνεργειαν. πα- σα σωματικως εκτεΧουμενη και εν διαςηματι ενεργούσα, ου- ναμις εΧαττουΤαι ώς προς την άπόςασιν" οΰτως ν, 3ερμότης, ο μαγνητισμός, ο ηΧεκΤρισμός, κτζ. αΧΧ' ιίς Την ζαι'ίκο- μα,γνηΤικήν ενέργειαν (ΐττίρροιαν) αυτός ό νόμος διοΧου δεν άξ'ζε'" καθότι ενταυία η ενεργεία., και όταν ευρίσκεται εις κάποιαν άπβςασιν ο ενεργών τουτεςι ο μαγνητίζουν απο τον μαγνηΤιζόμενον (φ(ί«ΐ/£ΐ μονον νά συντρέχω η 3εΧησις) δεί χνει ποΧΧάκις ποΧυ μεγα,Χητεραν δυναμιν παρ όσν\ν άλλν) Τις εις σαιματικην τΧ'/,σίχσιν δυω ύποκειμίν&ν ημπορεί να, δείζη. Εκεΐνο ο,νου αναφέρεται -κερί Τίνος Αϊ&ερος δεν έχει κα,ίί' εαυτό ουδέ την παραμικροτατην οίποδειζιν ' επειδή ο,τι *.α) ό ζωικός μαγνητισμός νερι τούτου αποδείχνει είναι ψευ δές , ενω αυτός εκείνου Του α'Λερος διοΧου δεν έχει χρείαν. "Ό,τ ι ϊίναι εκ του πνεύματος, ο,τ ι ε χα ΰψηΧοτέραν ζωην , δεν έ μπορεί κατ ούδενα. Τρόπον νά έννοηύζί και διερμήνευα απ εκείνο , τό οποίον δεν είναι ποτ ι του αι 'ιτου ε'ίδους, κα) Το οποίον μόνον εις Την ΰΧην ανήκει. 'Ενάργεια , η οποία δεν υποτάσσεται εις τους νόμους του χρόνου κμι του διαβήματος, αλλ* εις αυτήν ό ςόχασμός καλ ή 3έΧησις άζίζν τό παν, τό δε σωματικον οΧίγον η παντέΧως, ανήκει εις τό βασίΧειον Του Πνεύματος, εκεί Χοιπόν αναφέρεται κα\ ή οΰτως όνομα- σίΐείσα ζωική μαγνητική επιρροή * εάν ΒεΧωμεν να. γνωρί- σωμεν αυτήν και τούτο τό οποίον δί αύτης αναφύεται κατα τήν αυτών αΧη(Ιη φύσιν , πρέπει Τνν εις τους νεωτέρους χρο· νους περι τήν 3ιωρίαν των ζωίκομαγνητικων φαινομένων συν- μ 8 μ απο€ασαν διεύβυνσιν (οπου εκ του σωματικού εξορμώ· με\>ός τις εις τό πνευμΛΤικον άνυψουτα») νά τήν αΧΧάξωμε» με τήν έναντίαν , ή οποία από το πνευματικόν εις τό σωμ&- Τικον , από τό ΰ^ηΧοτερον «% τό Τα,πεινότερον καταβαίνει * ι- έΰ δεν πρέπει να ζνττη^ΐί φ«? α*β Τνίν καταπάντα αχρνιςβ»