— ( ) — Της πατρίδος αύτων υπό φό€ου, ν. δια νά άτίοφύγωσ'ι τον ν-ίνδυνον και τάς βασάνους κακουργήματος τινός ή με τά ευνάμεως ε'όιώχ3ι^σαν υπ αλλ»!/ ίονατωτιρων τ^ς εναν τίας μερίδος της πατρίδος αυτών, άρα ούτοι είτε ως κακούρ γους, ε'ίτε ςασιαςάς τους 3εωρήσωμεν, (και βέβαια, ουδέν #λλο ε^ίασεν αυτούς να φύγωσιν εκ Της πατρίδος αύτο1ν~) δεν εΐχον καιρόν αρκετίν, να προετοιμασΒωσιν με γνώσεις ΐκανάς πρός σύςασιν αποικιών , καϊ εις καν ο,τι/ άΧΧο ήν άναγκαΐον προς ν,μερωσιν ι'<ι.9·ωνκάΙ ποΧιτισμ,όν αγρίου τινός ίχνους. 'Αυτοι, ουχ βτι εΐχον τοιούτον σκοπόν νά εΧ3ω* <τιν εις την 'ΕΧΧα'ύα, αλλ ν;λ.3οκ έκιΤ 'όπου τους ϊ^ι·^ιν ή τύχη, και οντες δυνατωτεροι των εγκατοίκων , ή επιτηδειό- τιροι εις τα οπΧα, υπέταξαν αυτούς είς την έζουσίαντων. Ησαν οί «ξ Αιγύπτου, Φοινίκης, και 'Ασίας, εϊς τήν' ΕΧΧά- δα εΧ3όντες ηγεμόνες της φχτρίας αΰτων οί έπάμενοι· α. "Ιναγχος^ός ταΰ Ποσειδώνος (α),έλ,3·ών εκ της Αϊγύπ~ •του μετά της φατρίας του είς την ΠεΧοπόννησον, έκτισε τήν Σ,ικνωνΛ, και τό "Αργός» τούτου απόγονοι ήσαν οί Πελασ γοί · οι τίνες κατά τηα μαρτυρίαν τοΰ 'Ηροδότου (β. 5*·") ,,'Έ3υαν πάντα πρότερον 3εο1σι έπ ευχόμενοι ,. έπωνυμίην ■,,&' ουί όνομα ίποιεΰντο ου'δενι αυτέων. ου γαρ άκηκόισάν ,,κω. Θίθΐ. : < δε προσωνόμΜ.σάνσφεα.ς από τοΰ τοιούτου, οΤι ,,κόσμω ·3ίντεςτά πάντα π ρήγματα, και πάσας νομάς ίΤχον.'* β · Κίκρωψ, ι κ της κατωτέρω Αιγύπτου μετά της φα τρίας αυτοΰ εΧ3ών, κατωκησεν ίίς την 'Αττικήν ί.β) , όςιζ συναζας τούς αγρίους εγκατοίκους αύτης άπό των δρυμών και σπηλαίων, ημέρωσε ν αυτούς. 'Ουτος ε κτίσε και την ακρόπολιν των Α3ηνων, Ίνα. φυΧαχ3% από τάς επιδρομάς των γειτνιαζόντων \αων, εισήγαγε τον τακτικό ν γάμον* χω ρ) ς τοΰ οποίου μήτε ή ανατροφή των παίδων, μήτε ή πο λιτική κοινωνία δεν είναι δυνατόν νά ςα-5#. τούς έμα3ε νά ϋΐίπτωσι τους νεκρούς, και είσε'φερε τήν γεωργίαν , και την (α) 'Ωίομχ&η Ζτω, Ιιάτι ίΐά 5αλα«■«·»{. (|3) Κατ* τήι κον»τ·;« πψ π* 6θΟ ίψΙ <Τ(ό ^ίωναϊκϊ,ς (ξόΐκ,