( 45^ ) -~- μν,ν ο μαιάΐιΛ τον Χειρουργον Χριςιανόν, οςτις δεν ϋκαμί Τϋ> χρέος του μήτε ως Χειρούργος, μήτε ως Χριςιανός. θ" Χειρούργος Μυραΐρε διηγείται τό ακοΧουίον ,, Εις τα 1779- τόν εκαη ί'ί τό ΑΊζ ν\ Μαρία, χν,ρα του υ· Ιίοίνΐματα Νικολάου Τρα€αρ· Δύτη ήτο μικρή · χονδρη κα) •παραδεύομένη είςτο -πίνειν. θ" Χειρούργος Ϋωκΐς, <5'ι ωρισμε- ίιοζ άκό τήν διοίκν,σιν να έζιτασ-% το τ.ραγμα, ηίρεν εις το Οίκημα ενα σωρον ςακτης *αΐ μερικών κοκκαΧων , τα οτιόία ήσαν τόσον ιτολυ καμμενα, &ςί ολίγον μόνον τρι€ομενχ ΐγίνοντο κόνις· Μονοκ τό κρανίο*, ί'ν χέριον κ' εν πούάριον έ μειναν ά.€\α€ίή· Πλησίον τούτων τ£ν λΐΐψβ'νων /,τον εν τρα· Ίτιζιον κα\ υκοκατω τούτον εν ζΰ^ινον μαγγαΧιον , χρησί μευαν εις την ζε^ην των ιτοίαρίων, τα οΐίοΊα δεν ετιειρα· χ&ησαν νανταττασιν. Εκαησαν μόνον τα ποδαρια κχΐ τό κα· βιτμχ μιας καίίορας, ήτις ι^το ττολλα σιμά της καμμένης» Τα λεπτά σκενη ήσαν α€\χ£ν·. Φαίνεται Χοινόν έζω ανό το έμιτροτΒινόν μέρος Της καίέδρχς καν μία καυςι*-η υλιι δεν συνεισέφερεν εις ταυτην την γρηγωρον αποτε'φρωσιν, ήτις ίγεινεν είς διαςημα μιας ωρας (ατό τάς έντα εως εις τα; οκτωΥ'· θ' Βο'ίνϊαιί, έίρημεριος του άόλ, γραφίΐ τά ακόλουία νρός τον Λ γ Κατ. ,,Η'κυρία Βοϊσ·ϊθν, 8υ χ· την ήΧικίαν , ητοΧΧΛ ϊί·ηρη·, κρό τίοΧΧων χρονών δεν ί-τινεν αΧΧοτι , ταρά μόνον •πνεύμα οίνου και άλλα τοιαύτα σίδερα.. Μίαν ημέραν έκα' (·,ιτο ι:Χησίαν της φωτιάς της καμίνου εις μίαν καύέδραν' η χατχχ.οιμίςρια(ίαηπ\β - <1β οΙιβηιΙίΓο) έκ€ηκε μερικάς ςιγμαζ* και έιίιςρέφουσα> βΧεκει μι μεγαΧωτατην της εκπλν,ζιν τη» Κυρίαν Της α'ναμμένην. Φωνάζει, τρέχει ο κόσμος, ίνας 3έ· λίΐ να σ€ιόσΐί την φλόγα μι το χέριόν του , κ εκείνη εκοΧ' "Χησεν εις τούτο τοσον δυνατα, καίώς άκολουίίΤ (ΐς τό β- *αμμένον πνεύμα ο'ίνου και ιίς τό εΧαΐον. Μετά ταυτΛ ψί'ρουν νερόν κα) τό χύνουν ττοταμη$όν ένάνω της' όμως <1 φλόζι αντί να σ€υσ%, άνεζωτυρεΐτο νερισσότερον , κ 'εκαν σε μοΧις, αφού όλου του (τάματος τό κρέας κατ^ναλαίνΐ» το σκεΧιτόν έμεινε μεΧανοκαμμένον εις τ»|ν καβείρα"· Λυτή ε£Χάφ)η μόνον έχινοΧαίως. Μόνον εν Ίτοίάριον κα) τά ίΰο χέρια εχωρίσίησαν άνο τα Χοιίτα κόκκαΧα. Είναι αγνα- ςον, »ν τα φο^ίματάτης έπιασαν φωτίαν άνό τΐ(ν κάμινο»·