— ( 398 ) — ι,νίαζ ταυτχί τ« .Βαυμαςά του Α, Γ. Χαράματα, εν τά?*Ελ- ,,Χηνικω α»τον Λεςικω, «ν λε'ξ. Βασκαίνω' αλλ» κ.ρο- ,.τι/τ&,'σακ ο/ του γένους κατήγοροι » ν) τοιαύτη φχλο- »>σο<ρία ονκέτι του γίνονς, τον δε Αείζικογράφαυ κροατώνι· ,,κή." κα) ι'ι<ταυ3α κερισσότερον μα) φαίνεται 3έλουν γε λάσει οί ΦυσΊολο'γοι τν,ν άνοησίαν καΐ τον σαρκασμον τον Κριτικού, καρά την έδικήνμου είκασίαν, χα! το κρό·£Χημα. Εγώ εϊμι έμκειρικός, κα) άνευ αποδείξεως ουδε'ν δέχομαι, και κάΧιν οιςάζω, κΧην εκ) θίου μόνον, και εκ) μυςη· (ίων. ¥.!ς το κά3ημα τοΰτο τν,ς Βασκανίας, είχαν καϊ νολ- λο) καλαιοι γνωμών, και κολλο) των νεωτέρων είναι είς την ιδίαν δεισιδαιμονίαν (α; ς λέγει ό Κρομμνδιος~)' δεν έντράκην να ομολογήσω και εγώ την άκατην μου δημοσίως, κα) να £ιηγη5ω οκερ είδον. 'η βασκανία είναι εν κά3ημα , του οκοίου τα α'ίτια άγνοοΰμεν'" κα) η λέζις Βασκαίνω Αγέ νειο εκ τον Φασκαίνω") δηλοΐ τ ο ,,ΤοΤς φάεσι καίνω, καϊ Ρ·βσκανος ( εκ του Φάσκαινος) \έγετα ι, ό το7ς Φαεσιν ήτοι οιρ 3αλμο'ίς καινών κα) <$3είρων το όρα3ε'ν ΰκ αντοΰ. άρα, η λε'ξις κροήχ3η μετά την ιίράξιν του Βασκάνου. Είς ταυ-Τη ν την κλάνην (ας ε'ίκω κατά τον Κρομμύδιον) ήσαν καϊ κολλο! τΖν καλαιων φιλοσόφων, κα3ώς δηλουται νκο του Πλουτάρχου εν το7ς Σ,υμκοσιακοΤς (.ε', Κρί€Χ· 7·) ΰκό του καλαιοτέρου 'Αριςοτέλους (κρο£λ, κ, 34) > θεοκρίτου (ειδ. ς', 39), *Αφροδισιέως (β\ 53)* *«« άλλων κολλων' τ) Καραδ οξον είς αυτόν αν μένω κ εγώ ακόμη·, αλλά {Ίσως ε'ίκη) διατ) δεν γίνεται η βασκανία και είς ταύτα τά μέρη-, διότι κα) ο! σφεις, ανακρίνομαι, είς τά ^υχρά κλίματα δεν είναι τόσον φαρμακεροί. Εγώ ομως κα) κάΧιν λέγω , ότι ν, Βασκανία βϊναι μία απόκρυφος δνναμις Της φύσεως, Της οκοίας τά α'ίτια δεν ηζενρομεν, και το νράγμα μϊνει να έξεταχ.9% ώριμωτέρως είς τ ά. 3ιρμά κΧίματα. 'Εφοατω: Τΐ£ ι ? δΰναμις της ελζεως και ω3%σεως του μαγνήτου ; Τ!<; η διεγείρουσα δνναμις τον άνΒρωκαν, τον μεν, εις χάσμησι\> όταν βλέκη τον άλλον χασμωμενον; τον δέ είς σίεΧον ζταν βΧείΗΙ τοΡ άλλον τρώγοντα λεμόνιον; κττ. ό3εν κ αϊ Κροσ- χαλω τον κύριον Κρομμΰδην , να με ελευ3ερώ&η ακό τ αυ τήν τν,ν δεισιδαιμονιών, δί αναντι^ήτων άνοδείζεων, και 3ίλω γνωρίζει είς αυτόν τν,ν χάριν αΐώνιον.