ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙ κ ουδέν 'έτίρον, ότι μη 3υρ(οί' άμυντγρια δέ λόγχαι, χαί μάγαψαι χοπίδες ι) υπερμήχεις 2). Κ««ρ. ΙΔ'. Τότί χωρίον , εν <5 τον αγώ να ποι·/ρόμε%α, ουνεργον ημΐν το"ς οπο μετεώ ρου χατίοίσα» 5ττί το πρανές " εχείνοις δι πολί- το ?5 «χ του γβαμα'Κού προς τα μετέωρα χω ρεί» α'ναγχαζομένοις' φο&ιτΜ δέ μηδεΐς3) ΰμων ■μήτε τβ πλν· ( 3ος των πολεμίων μττε το μέγεθος" μ·ήδ' εις ταύτα τ<5 το πλεονεκτήματα αύ'των ορών, αθνμώτερος προς τον άγωνα 'έςω, ολλ' ΙιΛυμεί- ■αθω πρώτον μεν , οτ ι χρεϊττονέςιν ελαττον ςρ^'- τειιμα επιςάμενον α δεϊπράττειν, η πολι> αμα θές. Ε πε>9' ότι τοις μεν υπέρ των ίδιων ο^ω- νιζομενοι; η <ρ ύσις αιίτνί θ«Οσος τϊ τί προς τοΰς χινδυνους παρίςησι χαί πνεύμα εν&ουαιωδες, ώ'- σπίο τν)5 $εοφοργτοις, παρέχει τοΐξ ο' αρπάααι τα αλλότρια προθυμουμένοΐζ προς τα δείνα τόλ- μαι ψιλονσι γίνεσθαι. Κ ε α. ΙΕ . 'Αλλα μγν οΰδ' οις δεοίττονται τους πολεμίους, χαί Γ.ίΐν εις χείρας ίλΟεΐν έχ· δε:μ:ιττανσιν, όρρωδητεα ήμ'ά έςιν, ωσπεο άπει ρους πολίμου' τ/ γαρ αν δυνήαονται δε·.νον ερ- γιζεσίαι τους ίμόσε χωρονντας κι βα^εΐαι χό- . μαι, χαί το εν τοις 'όμμασιν αύτων πιχρίν, χαί ται χαί ο ΠΧάταρχοί , και όΛίβιάί 42 χςράτινι ποταμό). ΐ) 3ίατά Κνρτιον αί χοπίδεε νπάρχϋβι ζ'ψΐ) $- πα>χαμχν\αι δίχην δρέπανων, Ο 2!νιΙ>α$ εξηγεί τι/ν Χΐί,ιν κοπίδα, δια τήε Χέξεωι μάχαιρα. Και ΰ &ρ- ρι κοί Στέφανοι βημειοι «ΐί την λίξι»> μάχαιρα και &ν π μ σημΐΐΜβιι εΐι τον Ξενοφώντα, 2 τι ό ^ενβψών μεταχειρίζεται αδιαφορώ* βρεδόν κοπίδα και μα χαίρα. 2) Περί τηί πανοίτλίαε των Κελτών δρα Μιόδ. •2·*, Ε. 30. δ) Αμφότερα ι οΐ *ά&ι*ε* βντ\ μηδείι Ιχονϋι μηδέ. 3Λ0ΓΙΑΣ Βί*?λ. ΙΔ'. ι3ι ο βλοσυρός τ·/]; όφεως χαραχτηρ · αϊ δε δη πλημ μελείς αύται σκιρτήσεις, χαί τα δια χιν/Ις άνα- οείσματα τών οπλω», χαί οΐ πολλοί των 3υρε- '*ύ» χτύποι, χαί οσα ολλα ιΐτιο βαρ€άρον χαί α- ψρονος αλαζονείας χατατε μορζινς ι) χαί ψωνας εν απειλαΐς πολεμίων οπαθαται 7 τίνα παρεγίιν τ«ΐ$ ανοττως επιουσι πλεονεζίαν, η το<5 μετά λογισμού παρα τα δείνα: ες&ΰι ψε&ον. Κεφ. Ις'. Ταύτα !ί οιανο-φίυτες 2) ουο', ν ι>μων εν .τ'χί χατα Κελτών προτέρω πολίμω κα- ριγίνετίε, χαί .οσοι δια νεότητα άπελείψ^ητί<«ιί- τοίι 3), ο; μεν "να τοτε αρετών μή χαταισγύ- ν-ήτε τ-η νυν δειλία, οϊ ί' "να μηδέν ενίείςεροι γέν/ρΒε των πρεσβυτέρων εν επιδε'ζει χαλών έρ γων , ίτε 'ή γενναίοι παίδες , άγαμων ζ·/,λωταί πα τέρων , ΐτε άχαταπληχτως ε'π' αάτους, $εούςτε αρωγούς έχοντες, ο" παρέζοασιν ύμϊν, εζοααίαν, ο"ας ί&ούλεα9ε παρα των έχβίςων άναπραξασϋαι δίχας' χαί ςρατηγόν 'εμε , ω πολλην μεν εί&ουλί- αν μαρτυρείτε, πολλών δ' εύποτμίαν' μαχάριον μεν έξοντες τον απο τούδε χρόνο ι/, οις αν εγ- γίν/)ται τον επιψανέ<;ατον τ φ πατρίδι ςέψανον χα-ιαγαγίιν' χαλν,ν δε και άβάνατον είίχλίία» χα- ταλίί'ψαντίς αντί του Βν^τοη σώματος ν-ηπι'οις παισί χαί γ^ραιοΐς γονεύσιν, οϊ ταύτψ εχ-τληρώ- σαντες την του βίου τελευτψ. Ουκ οιδ' οτ ι δει ι~) 'Λμψότεροι οι χώδηχα Ιχυβι μορψηι. 2) " Λϊ ιταραβλη&ή ί) δηιιηγορία τ5 ΚαμίλΧΜ χαρά Λιβία» ς', η γενομένη δϊ αλΧην μέν, ομω» *α· ρομοίαν αιτία». δ) Φαίνεται »τι νχηρχο* ποΧΧοί'Ρωμαίοι ίΐί τον πρότερο* έν ταντΐα χαι *ύίτ τεροΛτερον Γ&ΧΧιχον χο- Χιμον, ιχειδί} ή μί» μά?ν «»» τψ> 'ΛΧΧχαν Μ> φ «λω/τ» τίμ χόΧεωϊ αννίβψιαν τ& φ^ΐτει , εϊί ίί τ^ν 'ΑΧβάνψ χώμην ϊγινε τ» ϊτιι. "Ο Μ διηγείται β ΪΙοΧνβιο* ^δ. , βτ* οΐ Κιλτοί 3® ρρόι νί μετά την αΧιαβιν τής χόλεω* ^λ5ο» εΐι το Α'Χβάιιον ρωρίον, άνήχει είτ το ,94 ΐτοι.