70 άκρον να άξιΐύθνμίν νά εχπλ·ήρωοωμ$ν το ά πειρον χρέος μαζ προς τ ν, V Πατοίδα , I ΰρισχόμΐ· θα τώρα είπερ ποτε εις μιγάλην χαί χατεπείγοίί- βαν χριίαν ι« ζητηαωμεν την συνδρομή» χαί βοήθειαν τνς συνέσεως χαί της εμπειρίας της Ε βοχοτητος Σ α ς , χαί έλπίζομεν , ότι Αυι·^ θί'λεί μας .·ητ]».-δ»βίί μ* το'ο·/,ΐ) τη$ (ύχαρίςηβίν » με όσην ημείς προθυμίαν χαί ζτ,λον τ·/]$ την ζη- τούμ,εν. 'Άμεΐς οντες πλϊου συνίιθιαμίνοι να ίρ· γαζωμένα χαί να. προολίπωμεν τνρ εύδαιμονίαν της Πατρίδος μας πλησίον εις την Ι τ ·ηθχοτΐγγα ΣΑΣ, Ϋθέίομιν πιχρανΰή εις το αχρον άιίι-ύς Βχωριζόμ ι9α άπ' αΰτης, εν φ μάλιςα προβάλει το στάδιον τ(2ν αγύν'Μ μας, όσον εύρυχωρό- τερον το απαιτούν·: χαί οί Νο' μοιχαί τα ί'όιάμας αυμγίροντα. Άν.'σως , άγ' ου άπεδίίζαμίν προς τη» Κ~ο_ ΧΟΊΉΤΛ Σ α Σ όλα μας τα φρονήματα, τα ο ποία £;$ βάθος αίσθανόμιθα δί Αυτήν (οσον η κϋϊχοιΐίο'τ'/55 μας μ "9 το αυγχωρίΐ) , ήΐιλΐ μας ή τον συγχωρημενον .να έπιθυμησωμεν χα- ιένα πραγμα , ή επιθυμία αύτη έπρεπε να εί ναι βέβαια το να μν χωριαθωμεν ποτε άπο Αντήν ·δϊ ολον τον χαιρον της ζωηςτης, ή οποίο πρέπει να εϊναι μαχροχρονιωταχη ώς προς τ»; διακαείς μας επιθυμίας. Ύοιουτρόπως λοι- ίΐο'ν, άψ ου με τ>)ϋ βοήθειαν των συμβουλών της ε'ςηρίξαμεν τά 51 μίλια τ·/ίς ευδαιμονίας μας, ήθέλομεν ουνηθή προς τούτοις με την ιδίαν αύ τη* βοήθεια.» να την χαταςήσωμε» τοαον ςερεαν χαί ώγέλιμον εις ο λα ς τας τάζεις χαιτών παρόν των χαί τών επερχομένων Συμπατριωτών μας , ο σον ν Ϊ με Τ ερα Ε^ΟΧΟΤΗΣ το ΐπιθυμίι, χαί ημείς το αγαπώμεν.' Δια να γένη τις τέλειος (*$ χάΟε πράγμα, χα) μάλιςα εις την 'Επιςημην τοΰ διοιχεΐν, πρέ- * * * , » * > ν > ϊ » πει να μιμηται τους εις αυ την εςοχοος χαι επι σήμους. 'Η των Κανόνων διεζοδ:χή ερμηνεία χαί Λ'.ρΰ. 14' μέθοδος. γίνεται βραχεία χαΐ ανϊτομος $ια των παραδειγμάτων' και αϊ πολιτιχαί χαί τθιχαί ά- ρίταί τοΰ Μπαλού Άβοςόλοο τοΰ ΒΑΣΙΛΕΩΣ, το» Τ με Τ κϊ ΟΪ Π ροςτα ΤΟΧ > είναι τωόντι πα- ράδν.γμα πολλά λαμπρού χαί έπ&ήμον δΐ ημας- ΑΦΡΙΚΗ. Α? εφημερίδες περιΐχουαι τήυ άχόλουθον I- πιςολήν α'πο τνν Υευοαν άπο ΙΟ. 'ΐαυ· ,,'Ο ίν 'Αλγιρι'ω βασιλιχός Σαρδινιχος άντιχόνσουλοί ε- <$9ααευ εδώ , χαί εψερε ψεΰ ί ΰλι&ρας ειδήσεις απο τό'Αλγέριον. 'ΐδοΰ δε ν περίληφις των όσα είπε. Σαρδινιχόν τι χαρά&ιον εχυριεύϋη άπο 'Αλ- γίρινους πειράτας εις τνν Μίσο'^ίίβν θάλασσαο χαί «'χο μία9η εις το Άλγίριον, χαί επειδή ίιϊ- σχυριζον το ο τι τα πααααπόρτισ τον δεν ηααν χα- τα την τάζιν , (χηράχΒη ως Κάψυρ^ν χαί χαΙ.'Ζς χυριευμίναν. 'Εναντίον ταύτης τΫς άδικου φή- ψου ε'παραπονίθη ό Σαρδινιχος άντιχόνοουλος, ό όποϊοζ αυτό; χαί ολο ι ο! λοιποί συγχόνσουλοι του ήλθον προς τον Δε'ίν δια να παραπονεΰώοιν εχ ςοματος εναντίον ταύτης τνίς αδικίας. 'Ο Δε'ϊς εδέχθη τους Κονσούλονς, περιχυχλωμε'νός άπο ιούς αωματοψύλαχάς του, με το απαθΐον είς την δεξιών χείρα. Την ίαπίραν τ·^ προτεραίας ήμί- ρας επράχθη χαίτο αχόλουθον παρανόμημα · δια προςαγης του Δι'ΐδος ί<ρυλαχώθησαν ίίς τον δρό· μον εν χαθαρα μεσημβρία ό υ ίο ς τοΰ "Αγγλικοί Κονσόλου χαί δύο άνιφιαί του, χαί αύται μεν ιχο·μίαθησαν εις το παλάτιον , ενθα τας ένδυσαν παρευθυς τούρχιχα, εκείνος δε ηχϋη είς ψυλαχην. Οθεν, ότε έπαρρηβιάαθηααν ο! Κονσολοι, ε'πα· ραπονί&ησαν προς τούτοις χαί εναντίου τούτον τοΰ παραναμήματος· αλλ ο' Αίϊς παρωργΜη τοσον, ωςε παρευθυς επροςα·* τον δημιον, εάν έπιμενωσιν εί^ τούτο το ζΫτημα, να άποχεψαλί- αη τον νέον, την δε' χεφαληνταιι νά ςήαη "έμ προσθεν της $ύρας τή% βαλα$. Τ ότε έντρομος