— (- 205 ) — Κ'-ν, και δεν δίδεται καΧον ϊ7 ΓΪ τ·/\ς Γίϊς, χωρίς να μετα- ίί,' κΛ^ον, και χωρϊς ») τ!οιοτ·ής αυτόν να τρχν% εις φχρμχ/.εραν. *0 ')ίν ημεΐς βΧεΚομεν τέ ν,μεΤερον γένος να. ίβ- ιί-ίνα ελοΛλ'ψον Τν)ν ζωι^ν αΰτου εις ουδέν άλλο, η εις μίαν διαΧεκτ(ν. τουτε^ιν εις σημεία των ημέτερων ίοεων, και ά νοσα η αγωγή αυτοΰ κ.αϊ ψαιδεία νί ενικεντρωται εις μόνην την γραμματικών. 'Ώ αύΧ/οτης! 'ΑΧΧ' ο άνθρωπος, ο. εΰγε- νεςχτοι άρχοντες, ως φΰάσανΤες ε'ίχομεν , κα) ώς εκαςος υ μών συνοιδεν εν ε αυτά, είναι ο χι μονον ζωον μνημονιχ.ον , εις οκερ άνι'ικει μία διαΧικτος, *5λΧα κ.α.« Χογικο ν, χ,αι φαν- ταςικον , κα] κυρίως είναι ουδέν αλλο , η Χογικον. „"Αν6ρω- ,,ιίος", Χεγουσι και ο! Χογικευομενοι, ,, είναι ζοίον Χογι- ,,κον νου και επιςημης δεκτικον ". Και ετι χείρον, η μνημη δεν 'εχει ν-ποκείμενον μονην τνιν διαΧεκτον , άΧΧα και άλλα, χλϊ κ.χι ο\ίγ&·. τουτεζι την Ις Γ ·ρίαν, ιϊς άνευ, ό άνίίρωνος μένει ο\ς εν σήμερον άσυνδετον , χωρίς να εχη άναφοράν Τίνα μέ το τίαρεΧ(ίόν ' την Τεωγραγίαν, ής απούσης , ο άνίίρωνος η ! ίεΧεν εχοι ούδενα συνδειτμον μέ τα Χοιτά. μέρη του κό σμου , και ηύεΧε νομίζοι ότι έκτος της νατρίδοςνου άλΧοι ανέρωτοι δεν ευρίσκονται έτύ της Της ' την φυσικην 'ΐςορίχν , αΧλέως ειϊρετίε να άγνοίή και τί εςι μετα,ΧΧον, και τί φυτον , κ. α ι τί οργα,νικον σωμ α , και τί μη οργανικο ν , καλ τα εζης. ΠροςίίϊίσβΜ δ' οτι δια. να μα^τις άριςα την εαυτοϋ διαΧεκ τον , είναι ανάγκη να μάύη και μίαν άΧΧην ξένην , ωςε δια της συγκρίσεως αυτών να γνωρίσω την ωραιότητα, της ΐδ(α.ς διαΧεκτου. Καύοτι κα^ίος δια, νά γνωρίσω τις την ωραιότητα χ-αι τα -προτερήματα της ίδιας πατρίδος, είναι ανχγκη εις αυ τόν να ϊ'ξίλβί) ες αυτής , κα'ι να διεΧίιη άΧΧας γαίας και πό λεις, ούτω και δια να κατα\α£η τις την υχεροχην η ίλλίίψιν Της ιδίας διαΧεκτου , ΐίρέκει να μά'<·4 μίαν αΧλν,ι/, ε'νύα συν- ΐγραφαν άνδρες σοφοί και ττεχαιδευμίνοι, αΧΧεως ν^μί^αν ' ότι την ηζεΰρει, την αγνοεί. Πλνΐν εςω οτι εμί'ίε τις, η οτι νομίζει οτι εμαϊεν τ·/·ν εαυτοΰ διαΧεχ,τον. Αλλ αυτός τί άλλο εμα^εν, η σημεία των ίδεων ; Αιατί, δέομαι, υκάγει τις εις το σχοΧεΙον ; Δια. να μάύια. Τι; οτι τα γράμματα. Των "Ελλήνων 24, χ·»' ότι (ΰτω συΧΧα^ίζ'- νται; "θχ< βε-ξαια. Τί δαί ·, δια ν» /χά^νΐ λί» ζΐ'ς, είτε σημεία, των εν Τω εγκεφαΧω ημων. ίδεων; "Οχι