— ( 149 ) — Χιγω, πΧηροφορημινος ότι ΐπιτηδειότιρον μέσον εις τ ο να μη χα££ η αρετή καΐ τα προτερήματα δεν είναι άλλο εις τον κοσμον εζω απο τ ά. ς δωρεάς του δικαίου επαίνου (.α)" δικαίου, Χέγω , κα3ότι «οίος δέν ήζεΰρει οτι άκριτοι ί'παι\ ναι είναι καλοί να, διαςρέ ^ουν κα! τους φυσικά καΧοΰς (β)' παύω Χοιπον, πΧήν απ' αυτήν την αϊτίαν της επιχειρήσεως μου παρακινούμενος , παρακαΧω τον άναγνώςην υα' διορ- 3ώσ% τα Χιίάη μου άχ,ρι€έςατα. Ν· 'Α ίι'ο την ΚωνςαντινούποΧιυ % Τ >{ν χλ', ΦίυραυΧζίου αα/β . (α) <?υε1Ιε 65ί εβρβηίϊπΐ !α ηοιίΓπΙιίΓε οοπιπΗίηβ ία ία. Ιεηΐ εί (1ε Ια νειία; 1ί οοηδίάέϊΒίΐοη εΐ 1β5 έ1ο§ε3 · ρήνέ (1ε ςείίβ ηοιίΓΠίιιιβ Ι'ιιη βΐ Ι'&αΙιβ 1ϊη£ΐιίΙ «ί πιεαιί · Γηο- Ιϊνϊίέ εί Γέηετ§ίβ θε Ι'ααιβ β'έίεϊηΐ · ο'εδί Ιη ίϊΐϋπιβ φΐΐ η'ϊ ρ1ιΐ5 πεη 3 θένοΓβΓ. ',Ελββτιος τ»ρί άνΖςήνκ, Γμ?μβ Ίΐ'. Α'βφ'. ς'. (?) Κέχ,ιΐνο ικ.λογίβ·α^!, οτι ΐαα μι ν τ ας ίαριχς ολίγοις άξίοις χ, κατ α. τβς νομβς ίιίκτ», ττο^βς άγανις&ς εξιτε τνίς «ίίτικ* βαιι δι τφ βκΧομίνφ $ τοις ίια-πφαξαμειοις χαρί&β* % τ«{ ίνιιιχ,ιίς φΰσιις !ιαιρί!ί(>ίτι. » Λΐχίνηί *«τ« Α'τ^ϊίορ. Φ I Λ Ο Λ Ο Γ ΙΑ. (^ΛκοΧαυΖία ητις\ της "Ομηρικές ταραφία^ί»;.) Τί(ς Β: άρχεται ούτως. ■ Οΐ μ.ίν ίκ) άλλοι- £εοίτι , καΐ οΐ άνδρες οί εφ Ίππων ΙπΧίται, ίιά πάσης της νυκτός ΰπνωττον" τον Δία. δε οιί κατεΐχεν ύπνος ίδυς, άλλ' ε'φρόντίζεν ούτος κατά τον ί'αυ- ίου Χογισμον, πως αν τον 'ΑχιΧΧέα τιμήσ^, αποΧέσΊί δε ποΧΧούς επι ταίς ναυσι Των Ε.ΧΧήνων'*. *. τ. λ. *0 πρώτος ούυ τόμος τελειουται μετά τον Ζ. ο£εν γί νεται ί^λου οτι το όλον βι£Χίον διαιρε3·^σεται εις 4 : νομούς* ο τυ'ιτος είναι λάμπρος κκΐ » * α ' β *όμος *β-