— ( 338 ) — εις ταύτην Την γην ^ΙερωΒείσαν ατιό την έκδίκησιν των 3εων· — Αι δρι Τ; ί'καιον ακόμη, και αυτή βεέχρυμϊνη ανό τους κθ7Γους ίιτρο'σίρυγϊν £ΐ; τ^ν α'ιτλίν κατ» ιχ,ίχ,υ γέροντος τινός ιίοιμενος, δι α να άναλα ^ΐή το< ίυναμπςτιις και να έυ- να ίΛΤίλίσ^ ταί τελευταίας τοΰ νατρόςτης θελήσεις υταγουσα εις τάς Αβήνας. 'Εν Παρισίοις τζ ι. 'ΐουνίίυ 1817· 'ΐ λ σ· η τ; ο ς Μ. Δον κ ας. 'Εχ Τ ε ρ γ ε ς η ς τ ή 20. Μ α V ο υ I 8 1 ΐΙαρα-Τηρημένον είναι ότι οί άτιανταχον γή( , έκ διαφό 1 · ρων λόγων, σκορ-πιζομενοιΤραικο), αφοΰ συναχίωσιν εις τό αύτό αρκετοί, ωςε νά σννιςόΖσιν όλοκληρον σώμα, εχον προ νόμια καί όνομα ολοκλήρου γένους, δύο πράγματα μαλιςα επιμελούνται τα έξης" α'. 'ίνα διαφυλάζωσιν άκαρασάλευτχ τα οόγματα της 1Ιεράς πίςεως των , ναό ναντων φροντίζουσι νά Χάζαισι την άδει αν από το ε'κε'ΐ κράτος δια να κτίσωσι ναόν, ενύχ συναγόμενοι νά λαταεύωσι τον 3εόν εις την γλω<Γ· σαν των, και κατά το ανέκαθεν αυτών είος' και αφοΰ τε- λειωσωσι τοΰτο, δεύτερον έργον φροντίζονσι τήν συςασιν σχολείου, 'ίνα διδάσκωσι τους νιους ταιν, ως δύνανται, την •προγονικών αυτών γλωσσαν. Οί εν Ύεργέςχ κάτοικοι, συρρευσαντες πολλαχοίεν, χά ριν της εμπορείας, δεν" διέφεραν εις ταύτα από τους αλλα- χου μετοικισ&έντας ομογενείς Μο'Χις έτελείωσαν την κτίσιν του 3είου ναοΰ τον προςάτου αυτών άγιου Νικολάου κατά το 1786 ετος, κα) ευίύς εςρεψαν τάς φροντίδαςτων εις σχο λείου ανέ'γερ-τιν. Αναλόγως λοιπόν μέ την τότε κατάςασίν των εσυςησαν σχολεΐον με' δυο διδασκάλους, τόν μεν γραμ* ματιςην, διδάσκοντα Τν,ν αναγνωσιν και γραφην τη; κοινηζ ημών γλώσσης, τον δε δια την παλαιάν Ελληνικήν , ο'ί τί νες εκρεμαντο αμέαως ατά τους εςάρχους του γένους" ΰύΤως εζηκολοιϊΰουν ως ηδνναντο- "Οταν ενειτα δι^ρίσίησαν ιδιαίτεροι Ετηςαται εις τά σχολεία ταύτα, ικανοί καΐ εις την εκλογην των διδασκάλων, κα\ εις τον ε'σατερικόν διο/·