ΕΡΜΗΣ'» Λ Ο ΓΙ Ο Σ. Α κ ρ ι λ λ ί ο ν. ιδία. Ώίρ) της των Τίκι/Μ άνατριφης, Τ α τέκνα είναι χωρίζ άμφι4ο\ϊαν άζιοκατάκριτα, οταν ίέν δεικνύωσιν εις Τούς γονεΐς Την ιτροσήκονσαν τιμήν κοά υτακοήν " αλλ' οΐ γονίΓί, ο 'ίτινες δέν ανατρέφουσι καλώς τα' τίκ.νατ«ν κατα τι^ν δύναμίν τιαν, είναι χοΧυ περισσό τερου αζιοκατάκριτοι· "Οσοι συνάγονσι τίΧοΰΐον τίοΧύν δια τά τέκνα τ ίο ν , έ'ίκ φροντ/^ουοΊ ίϊ υΌσως Τίρΐ της ανατρο φής των, κάμνουσιν ομοιοντι, οίς εΧεγεν ο Σωκράτης, μέ τους τρέφοντας 'ίΐίνους, ο! όκο'ϊοι δεν τονς καιδεύονσι να ήναι κειΒήνιοι εΐςαντοΰς κα) εΰ'χρηςοι εις την ύκηρεσίαν των, αλλά τοΐς δίδουσι ττολλι^ν τροφή ν, δια να καχυνωσι χαί νά Χακτίζωσι' καΐ ούτως εχουσι -Κ αχεί ς 'ίκκους, ο μ. ω ς κάν· τ» άχρήςους εις τα έργα. αντων. Το αυτό σφάλμα βΧε-κα- μεν και τούς -πατέρας νά κάμνωσιν, ο! οιϊοΐαι £ησαυρ£ζουσ$ ■κοΧΧά χρήματα κα\ κτήματα τοΊς τέκνοις των, κ ι ρ) δέ Της ανατροφής των·, δια νά «ροκόντασιν εις τ ην σοφίαν χα) «» ρετήν, τταντεΧως δέν ψροντίζουσιν. "Οντοο Χοινόν εχουσι κΧούσια τέκνα, ομως αχρηςα και άνεττιτήδεια νρος καν έργον αγαθόν" καϊ τα μεν ιτοΧΧά χρήματα και κτήματα τάντως έσονται τίμια, οι δε εχοντες αυτά μάταιοι, άχρε'ΐο ι και εξουθενωμένοι καρά τίασι τοΊς φρονίμοις, οκου έ'κρε- Κε τταν τουναντίον οΐ κτήτορες νά ι \ναι τιμιώτεροι τω» κτη μάτων. "Α3\ιον ου'ν , και τρισά3Χιον κΧηρονομον άφίνει κατοιτιτου, οςις άφησε τον φόντου άμα3η και άτιαίδευτον' μακάριον δέ ιίάΧιν και τρισ μακάριοι/ αφίνει τον φόντου, ο- ςις τόν άφησε σοφον και κεκαιδευμένον μετά τον 5α.νατ τον του , ιτιαδν και ολίγα αν τόν αφησ% , ηιοΧΧά τον αφι<» 6