— (637)—* σοφίαν ίφίυρί την 'ΐατρικ^ν, τ ι* ν ο ποΐαν, αφ' ού εξήσκη- σΐ πλέον εΰτυχεςερας παρά τους προδ ιαίοχουςτου, ί£»- ία£*ε τον 'Ασκ.Χνί'ΜΊου· Η) 'Ωρος ιΐ' 'Ρ.ρίωυ , ' Απόλλων ν! Παι'ωυ , 4ο< τ ίί "ίσιίος' <ϊυ- Τιΐ νί ΰεά,κατά τον άιαοωρον , εύροΰιτα τον ^όντ'/ις εϊς το νδωρ φο νευόέντα απο τούς Τιτάνας τον ανέςησε, δίδουσα αυ· τω την ά&ανασίαν. Αυτός ό συγγραφεΰί προσθέτει, ότι, ύρος μείερμηνευόμενος υπάρχει ο Απόλλων, όςτις πιςεΰου- σιν, οτι εμαύε την μαντικών, "χρησμοδοσίαν και φαρμακο· δοσίαν παράτης μητρόςΤου"ΐσιδος' ο&εν δεν κρίνει να. νομί ζεται εφευρετ^ς της Ιατρικές, έπειδη η μητέρατφ τύν ιύί- έαξεν· θ" Πλίι>ιο< (βι£λ. 3»· χ·ίφ· ΐΰ) αποδίδει τκ}κ ευρεσιν των βοτάνων εις τον 'βρον, βασιλέα της Ασσυρίας' ο Κι- κ έρων πολλαπλασιάσας τουί 'Ερμ,ας 3ελει, οτ» υττίρξαν τέσσαρες 'Ανολλωνες ' εξαίρων όμως ταν 'Ωρον είς^ αυτόν τον άριόμόν. 'ίΐνομάσίη Παίων καρά το ΐίαίω τά ίατρε^ω, ΐξ ου παιωνιος, παιωνία χε)ρ, ητοι χε"ιρ 3εραπεΰουσα' 'Απόλλων καρά. το άπόλλυμι τά κακά. Ο* Υγίνο; διίσχυ- ρίζεται, ότι ο 'Ατο'λλωι* «ίν οφθαλμίατρος, θ) Ο! Αογματικο) ύπούέτοντες τ$ν ανάγκην της παρατηρή σεως, έδόξαζον οτι τά ςοιχεία του σωματόζ μας, ή σκίνα.· σία των μέρων (ϊίπιείαΓβ), αί αιτίαι ε'ίτε φα νεραϊ είτε κρυπταί πρέπει νά ήναι γνωςαΐ εις τον ίατρον' οίεν δια την 3εραπείαν, ιλεγον, οτι δέν πρέπει νά εξετάζουν μο νοί; την νο'σον, χα! τάς προ αυτής αιτίας, τάς κυρίως Χεγομχνας περιςατικάς, ο7αι η κρόίσις της ατμοσφαίρας, δίαιτα, επάγγελμα, κλΐμα, ωραι του έτους, πά$η ψυχι κά. κ. τ. \·, καϊ τάί συν αυτ%,ητοι προδιαίεΤικάς , οίαι η χ,ρασις, το φΰλον > η νζλοιία, άλλά χ.αΙ νά είσδυνουν εις την εσωτερικήν του σώματος σκευασίαν, καϊ τάς συνύετικάς αρχάς τον αυτού, «ξ ου έπεσαν εις θεωρίας μεταφυσι κός, γεννήματα νοος φανταςικοΰ' εκάλεσαν αυτο' το συ- ςημα άν αλ\γισμ όν. ΙΑ) Οί Εμπειρίκο) εξ αιτίας Της καταχρήσεως νης συλλο γικής μιίόδου των: Δογματικών ιμπίπτουσιν εις το εναν τίον καί' υπερβολην > προσφυόμενοι εις τά άπλα αποτε λέσματα της παρατηρήσεως χαί πείρας, ονομάσαντις τήν αυτήν μέίοδον ίπιλογισμόν.