καθοδηγούμενα από τήν ανίκητο·» του α γ. χίνααν, κατωρ3ωσαν λαμπροτατας νί κης" α! υπερήφανοι του εχ3ρον ελπίδες π,ρόξ κυρίεμσ,ΐΗ το*λμ» εμ(ίταιω3ησ(ΐν ' (- γίΐναν πρρβληματα περ) ειρήνης, κα'ΐ ο αυτοκράτοιρ αιίποτε επι3υμων νά προσε- παυζάνι$ με αποφάσεις ευλογοφανείς την ΐϋδαιμονίαν των υπηκόων τον, εδωκεν άαρόασιν ιίς ταύτα τά προ!ίλήματα. „ Α λ\ ιν ω η ΐερμανια ητον το 3ε α- τρον μεγάλων συμβεβηχ,οτων, εκείνος ο ΐχ3ρός, οςις επ\ προφάσει του νά βοη3^ Τ,ούς έγκατοίκους αποβλέπει μονον προς τον ό\ε3ρόν τΐϋΜ , δΐν εμεινεν αργός, αλλ ε,σύναζεν ολην τοο Την ενδεχόμενων δΰνα- μιν,' Αγγλους,'ίσπανοΰςτε και Πορτου- γάλλους , καί Βαρών είς τα υτην τήν α- νωτεραν του δυναμιν καΐ εις τους επιτη- §ειοτάτουςταυ αξιωματικούς, έπροχώρη- σε μέ τρίΛς μόρας (άίνϊδϊοιίί) {ίς τον Δ,ονΐ' μον εναντίον των Γαλλικών ςρατευμ.ατων. Μ« καλώς προεφωδιασμενα καςρα κατά μΛΤωπον κα) κατά νωτων, ένας επιτήδει ος χ.α5 βέβαιος της έμπιςοσύνης των ςρα' τιωτων ταυ ςρατηγός ή3ελε παιδεύσει πχρευ3ΰς τούτο το βιψ&κίνδιινον επιχεί' ρημα' πλην, κατά δυςυχίαν, ηκοϋοντο τότε α! συμβουλαΐ αδυνάτου και άναν δρου τίνος ανδρός, είς τροπον ώςε τα μεν κάςρα αφε3ησαν καί κατηφανίσ3ησαν, οξέα δε και άτακτα κινήματα. παρεόάρ· ('υναν τον εχ3ρόν , και ενα ςράτευμα γυμ- Μασμένον , μικρόν μεν Τον άρι3μόν, αλ λά μέγα κα3 όλα, Ισα απαιτούνται εις ψόν ςρατιωτικόν χαρακτήρα, ενα ςραΤευ· ,μ,α λέγω, το οποΊον ε πολέμησε ν είς κάί επαρχίαν της. "Ισπανίας, εχυσε το αίμα του , και "ενίκησευ, 'ίδε μετ άκρας του "λύπης άπη μαρασμέ ν ου ς τους εν Ιδρωτι α'- ιτοκτηΒέντας δάφνινου ς τ ου ςεφάνους , κ;:) χαμένα ολα του τά τρόπαια αά\ νίκας' οτί δέ Τέλος πάντων, ή παρίοργισμένη φωνή των ςρατιωτων ίςαμάτησε ταύτη* την ατιμον φυγήν, ο δέ αρχηγός των (Ιουι- <33π) κατ&ντρεπομενος απεφάσισε νάκρο· τήσφ μάχην είς Τν ,ν Βιττοριαν, ποίος ημ πορεί, βλέπων είς το ςράτευμ.α τοιούτον εϋγενικον εν3ουσιασμόν , και τοιαϋτην ζωηράν σνναΙσ,Βησιν της τιμ,%ς, νά διςά- ζ% άκόμν το ποί-ι ν,3ελεν είναι της μά χης ν, εκβασις, ΐάν ο' αρχηγός ΰπηρχε'ν ά' ξιος τοιούτων ςρατι·ωτων ; ,,Ω{ τοσον, ας ομολογήσω με ν κ«ϊ εις τον εχ3ρόν τήν νρέπουσαν αυτω δόζαν και τιμήν IΑ ι δι&ταγα) Του ίχ£ρικου ςρχ- τηγοΰ ήσαν επιτήδειαι, δραςικα) και κ α- ταλληλοι' ή ά.νδρί& κα) έγκαρτερία των ςρατιωΤίον του ήσαν άζιέ-πα,ινοι. λ>)· σ/χβνίΤ 'τε ομως, οτι εις το ίδικόνσας πα- ράδειγμα χρεωςεΊ ο εχΒρας τον σημερι-· νοντου ςρατιωτικον χ^,ρρ.χ,τηρΆ, και ότι άσακιςεχ,αμον τό χρέος των Γαλλικοί ςρχ. τηγοι *.»} Γαλλικοί ςρα,τιόύται, οι εχ3ρο) σπανίως ευρισκον τήν σωτηρίαν των*ιίς άλλο κχταφιϊγιον, ειμή εις <ι·ήν φυγήν. ,Μτρατιωτ%ι ί συναισΒάνομαι το παρά· πονον σας κα) τήν Βλί^,ινσας. Ίζεΰρω, οτι δεν σφαΧΧξτε σεΐς διά τήν φαρουσαν κατάςασιν τον ςρατεΰματος, κα) ότι εις ΰσας ήτα τροδιωρισμίνον νά έειχ3ητε άξιοι τον νά τήν διόρθωση τε πάλιν μα χόμενοι. Ώαρέαησα εις τον αυτοκράτορα, τον ζήλο ν σας και τήν ανδρίανσρς' 3έ- λει δέ νά οιώζητε τον ε'χ$ρον από ταύ τα τα μεγαλοπρεπή βουνά, από τά οποί» κυττάζει με ΰπερηφάνααν κάτω είς τάς καρποφόρους πεδιάδας μας* χ, α! νά τόν αποκρουσητε τ(εραν του "Εβρον' α! σκη- ναίσας πριπιι νά ςη3ωσι πάλιν εις ϊ- σπανίΛον χω μα, κα\ απ αυτου πρέπει νά λαμβάνητε τά χρειώδη σας, οτι ή άνδρί-Λ ,σΦς δι ν γνωρίζει κάνε ν ΐμπνδίον άκατίί·