— ( 122 ) — ΐίορειτις νά έπαναΧαμ€άν% το Ίδιον αποτέΧεο-μα, άνίσας βρέξ* τον Χί&ον και αλ£ΐψΐ(ΐ Τα 'ίδια σχεδιασύεντα μέ νέαν ποσότητα- μεΧάνης τρίτοι» Τα> ι8οο 'έτιι έΧα€ε παρά του βασιλίκι της Παυα ρίας προνίμιον ωςε αυτός μονάς νά βαΧ- ί/( ιτράξιι/ την εφεύρεσίν του εν διαςήματι δεκατριών χρόνων , και ούτως εσύςητεν όμου μί τον βαρωνον 'Αρίτΐ. νον ίΐ'ί το Μόναχο ν λιθογραφικοί/ εργαςηριον , οτου χαΧκο· γράφουσιν «τι μουσικά πραγματα καϊ συΧΧογάς διάφορων νιίοδειγμχΤων· 'οΧίγω καιρό! ΰςερον εσυςήίησαν ϊίς το Μο'ναχον πηΧΧά Χιίογραφικον εργαςήρια, οπαυ ειΓολλαιτλα- σιάϊβησα,ν τά υποδείγματα, τα οτοΤα δίδονται εις τους μαίητας του προικιμαίου σχολείου του υπό την ι πιςατίαν του χ.υ/)ίου Μίττερίρ, εις τον οττοΐον οφί/λουσι χαριτας δια την εύρεσιν της ιχνογραφίας διά μοΧνβδίνης γραφίδας έπι πέτρας. ' αΧΧ' ου ποΧΧγ νςερον έσύςησαν κα! ο/ κύριοι ΜάνΧιχος καί Λρετΐνος νέον εργαςηριον, διωρισμένον επίτηδες προς αυ£ η<τιν ταύτης της τέχνης, κα\ εκ τούτου προηΧύεν η ωραία συλλογή των αντιτύπων των σχεδίων των περίφημων ζωγράφων, ή οποία κχτακοσμεΐ το μουσεΐον του βασιΧέως της Παυαρίας. Πρέπει ν αναγνώστης εν τξί γενόμενη αναφορα της Ακαδημίας τ ων ωραίων τεχνών εν Παρισίοις την ίςορικην ε κ· ίεσιν ταύτη; της εφευρέσεως εν Τερμανία. Δεν ημπορεί μεν να περιγραφή τις εντεΧως οΧα τά περιςατικά της Απογρα φικής μεΰο'δου, καίότι μερικά αυτής φυλαττονται έ'τι μυ· ςικά, πλην ή γενική ιδέα ταύτης της εφευρέσεως ημπορεί νά όρισ$η εν όΧίγοις λόγοις κα! να' εννοη}# παρά πάντων· Ιέου δέ εις τ) £εμε\ιοΰται αυτή η μέθοδος, κα\ κατά τί διαφέρει από άΧΧα ί'ίδη. ~ Ο 'Απεδείχθη , ότι Τό σχεδιαζόμενον μέ μο\υ€δ'ινην γραφίδα η ναχεΐαν μεΧανην επάνω εις τι τανώδη Χί&ον προς- κοΧΧαται τοσον ςερεως, ωςε πρός ίξαλϊίψιν αυτοί; πρέπει νά καταφυγή τις εις μηχανικά μέιτα. ι) Ολα τα μέρη της πέτρας, οσα δεν έσκεπάσ^ησαν μέ την άνω παχεΐαν μελάνην, κατέχουαι καϊ άπο$ροφοΐισι το νερον· 3) Οταν επι6ι<τ%τις ιϊς ταιίτην την ούτω ναρε<τκιυα.~ σμ,ένην πίτραν μίαν σιιρχν ίλπί ναχείας κα) χρωματισμέ-