— ( 5^9 ) — αφαρπάζα τόν νερισσο'τερον καιρόν α! βιωτικα) ττιριτίτειαι ι εις τάς οποίας κατα τό μάλλον και ήττον όλο» ύπόκιισίε, αιτασχίλοΰο ιν Ικανως τον νουν σας· Η* περ) των Χαιτών αναγ καίων τίν ινταΰβα ομογενών μας φροντίςσας απαιτεί καϊ αυτή ι'κανην σκϊψιν. Μα ται-Τα παντα, έντιμος 6μήγυρις\ * «Γ- ' < \ ί — , I < ϊχοκτϊς ημείς περισσοτερον καιρόν, και ανελιττοντες αυτα κατά νουν συνεχεςερα, ετοΧμήσαμεν να. σας τα ενίυμίσω* μ,ίΐί. 'ΕνίυμηίηΤί λοιπον, άνδρες ομογενείς! ότι οχι περι μι κρών, αλλα νιρι φωτισμού Της πατρίδος είναι ο Χόγος' εν- ίυμηίητε οΤι ίσοι «Τνβι εκ\ε\εγμίνοι ώς προεςωτες των βλ· λων ίϊναι τρόπον τινά ο! πρωτότοκοι αυτής υιοί, ο'ίτινες πρέ πει νά φροντίζωσι, νά επιμε\ωνται, και να" συνεργαζωνται, ολαις δυνάμεσιν, ιίς την ·π/Όκοΐτύν των νΐΜΤιρων ανΤ&ν α£ΐ\* φων. 'ΐ.ν^υμηϋίτε ότι από τήν εδικών σας 3έ\ησιν κρίμα· τβι η Τιμή και ή δοζα της πατρίδος. Ε νίυμηίητε ακόμη ότι νμης ό'ΐν σας άπαιτουμεν -πράγματα αδύνατα, η άτοπα 4 μι} <γένοιτο' εκίΐτομεν μόνον τά δοκοϋντα > ζητοΰμεν τα κοινωφελή, 'επι βυμοΰμεν τα κα\ά, εκευχομεβα τα κρείττο* να, κα) ο ®εος νά ίβίσ*| τα κάΧΧιςα και τά κρατιςα,' ίϊίί, «?0ί, ϊ'ίίϊ. Καινςαν τΐνος Ασοόπιος, (ζ 'ΐωαννίνων. Α; Αζίίοτατον διηγούνται ιτιρ) Τυλιε'λμόυ Βυδαίου, άκ· μάσαντος ιν Παρισίοις τιιρϊ Τα μισά. Της δεκάτης ττίμ* *τ»ις άτια Χριςοΰ έ'κατΰνΤαεΤνΙρίδος. Τον ιϊϋαν οτι αΐ/αψ* καϊ καίεται η οικία του, και αυτός με όλην τήν απάίειαν και άκηδίαν απεκρίίη' ,,Είπετετο τ ν,ν γυναικά μου' ιΐζεν* »,ρετΐ ότι εγω δεν ανακατονομαι εις τά τηι οικίας". Η τιιλικαιίτιι| αναΧγησίά τοΰ άνδρας καρά ποΧΧΖν ε'ίτι δι καίως είτε αδίκως βϊ€αια κατακρίνεται' α'λλα' δεν είζειί' ρω εαν ιζαρκοΰσεν αδιαφορία μικρότερα Τνιζ ιδικής του, Ίνα ιόν καίαςησΊ) τόσον επωφεΧη εις τους άλλους δια της μαίήσιοόί του. κα) διά Των εργαιντου, καβας ακόμη δεν είζενρω ε'άν κάνεις ϊΧιγωτερον προσεκτικός Του 'λρ· χιμήδους ήδϋ'νατο νά γένι} με'γαζ, άς εκείνος. "ΐ σ&ζ ο ΓΤα· ρισινός φιΧοσόφΟς » οΐαν τον έδωκαν Την ε'ίδησιν τον ΐμ' πρησμοΰ της οικίας του, εσκΐττετο ιϊς ίό ταμ&όντου την