( 3<52 ) — ΐκ τ£ν οποίων έιατοικίΧΧεται άαυμασίως τό ποΧιΤικόν 5έα- τρον του παρόντος αί&νος, εκείνα μ,ονον φαίνονται περίερ γα κα'ι εξεταςία εις του,; νιους Γραικούς, όσα. τυχόν ανα· φέρονται ιίς τήν φιΧοΧογίαν· "Ολος ο λαο'ς της Ευρώπης κινείται, όΧοι συνέρχονται ίϊς τήν 'ΟΧυμπίαν των διαφόρων αγώνων, όμως ο! τ αϊ όι ς τοΐί ΟΧόρζυ, οί φιΧοΧόγοι Γραι- χοί, οέν εξετάζουν πάντεΧως ποίος ενίκησεν εις τον δρομον, •ποίος έςεφα.νώ.3·η &ς παγκρατιαςης, άΧΧά παρα€\έποντες οΧου τοΰς 'οΧυμπιονί&ας, ανατείνουσι τάς ακοάς εις μ.ονα τά ςόμαντα των 'Ηροΰότων , κα"ι αφοσιουνται οί ζΧουείςτην άπαγγεΧίαν των αθανάτων Μουσών > ο ργ ωντ ε ς προς τα Μ α 3 ή μ α τ α, και ε'πι,Βυμοΰντες ουχϊ μόνον την ιϋκΧιιαν ά'ϊλόύζ τν\ς ποΧυμαΆείας, αλλοΐ και τήν κοσμιότητα των η- Λα1 τήν ίκ τούτων ευόαιμονίαν. Ο Γραικός σήμερον όταν συμ€αυΧευη το παιίίοντου να' επιμελήται τα μαθήματα του , δεν επίφερε ι απΧως τήν προκοπήν ως αΐτίαν τΐ·,ς συμβουλής του, ήγουν £έν Χεγιι τό παΧαιόν εκείνο ·, ΕπιμεΧοΰ τέκνονμου, έιά να προκό- 4 8 ζ. αλΧά τό ύέον τούτο ,,Αιά νά γενης άνθρωπος. λύτη οε ή φράσις ανιΧυομένη, ττεριεχει τί$ αΧη.3ιία οΧοκΧηρον ιήν γνώμ·/\ν του φιΧοσοφου ΏΧουταρχου (.α), ο οποίος έγρα φε μέχρι τινός τους παραΧΧήΧους βίους , μανον ύιά να έω- σν, εις τονς φίΧουςτου ΰπό£εσιν £ιατρι€ης, επιιτα ίε, κα τά τ ν, ν ί^ίαν εκείνου μαρτυρίαν . επέμεινε φιΧοχωρων εις την βιογραφία ν, έιά νά κοσμ £ χ.αΐ τά η3ητου, και νά εί- ψομοιοϊ τον βίοντου εις τάς άρετάς εκείνων των άντρων, ςησας εμπροσάέν του τήν ΐςορίαν ώς Χαμπρότατον κάτοπτρον. Τοιαύτη είναι σήμερον ν\ αγωγή της εΧΧηνικης νιοΧαίας, χ,αΐ ούτω περιττον είναι βί€αια. νά ιϋχωνται κατά τόν Δη· μόκ^ιτον „"θπως ευΧόγων είύωΧων τυγχάνω·^, και τά σύμ- ψιΛα και χρηςά μάΧΧον αυτοίς εκ του περιέχοντος, ή τα φαύλα κα\ σκαίά συμψ(ρηται.' ί (β) αναγινώσκοντις καΐ διοασκόμενοι, απο·€Χέ·πουν πάντοτε εις την αΧη£ή φιΧοσο- φίαν' και οχι μόνον εκ της ίςορίας χειραγωγούνται (ΐς του· (α) 'Ει τ-φ β/υ) ΑΐμΓκ: ΠΧν'Κου, (^β_) ΗΜ\)Τ; κντάδ!.