-(4»0- και'α ν' ίιν ίύναμαι ομως να σιωπήσω κ*1 του διδασκάλου Τ£?ν ί-ίνων του 3ειοτάτου των αττοςο'λων Παυ'λου τνίν τ/ϊόί τους σοφού; "Ελληνα; κλίσιντε καΐ υποληψιν , άιά την 6- βοίαν αξίωσε να κ α3ιερώσ\α ςίχους ο'λοχΛνίρους του Ενιμε* νίίου ία) , του Πιι·οαρου (/9), του 'Ευριπίέου ζ.γ), μετα χειρισθείς αυτους ως περισσότερον βάρος τν\ς ευαγγελικής του κείνους' άλλα και ο' ^εΐος ευ'αγγίλιςνΐς Λουκάς ανεφε- ρί του 'λράτου ημίςιχον όλον αυ'τολίξίί (ί). §. ς'. Συμβάλλει <ϊε ι/' 'Ελλνινικιι γλώσσα ί/ξ τον ττερί ^ρ^σκείαί λο'γον, οχ< μάνον ως χορηγητικη φράσεων έηρ μένων , και κάλων και προσφυων ονομάτων, αλλά και ως νοημάτων έπεςεργαςική , και ποριςικη πολλών η3ικων καΐ μεταφυσικών ί&εων , ο< ο,Τι πολλά, της εξωτερικής Φιλοσο φίας σνμφωνοΰσι με τά τίξ υ^ηλης και μυςικωτερας της «κκλ^σιαςικής , καΒως άριςα παρετηρησεν ό σοφωτατος ΗΧιίμνίί ο' 'Αλεξανδρεύς (ε)' £ια τοΰτο και' ο Πλα'των, Βεΐας ΙπωνομάσΒη και Μωσίί άττικίζων (ς) ίια' το* Βεοπρεπεί •πολλάκις των ίννοιωντου, και σιίμφωνον με κολλά, έογ* ματ α της αγίας Γραφές· Και άλλα έ'ε ττολλα καί πρακτι κά και λεκτικά -παραδείγματα των Ελλήνων, φαίνονται σχεοον αίελφά με διαταγάς 'εκκλησιαςικάς, κα3ώς απο- δεικνύει ύ'ιά μακρών ο'ίεροφάντωρ των Καισσαρέων ποιμην· ^0 'ΕντευΒεν γίνεται φανερόν, πόσον πτωχός γνώσεων ει-, νρι ό ε'κκληίτι,αςικός εκείνος > όςις &εν είναι πλουτισμένος, ώς πρέπει, με της "Ελληνικής γλώσσης τους 3ησαυρους, κα3ως εξ εναντίας είναι χαρά και σωτηρία του Χριςιανικου λαοΰ ό ' Ιερο£ι δάσκαλος, εκείνος, αςις μι της" Ελλ^^ικί]; ςωμυλίας τν ά ν δυναμιν , από του ΐεροΰ άμ€ωνος πλατύνει χα! διαλευκαίνει πολλά χωρία της 3είας Γραφής, καί μΐ («") Τι γ. Α. <3'. ,,Κ^τις »'ίϊ ψί ?ς·αι , χ, τ, λ. # (β) Π(χξ, Θ. ». „/7ρο« χ,ι>Τ(·χ 'Κα.χ,τίζιιν. (γ) /(0(1(1/5. /£, λ·χ, ,,ΦΖΐΐξΟυσΐ» ?3ΐ) %?ΪΛ>· ομι\ί^(ι καχ,αί, " (ί) Π^ξ. ΙΖ. κΐ'. ,,Τον γα.$ και γί'ίοί (») Γτ(ΐ£ίμ. £. (ς) Στ}»μ, Α. (£) Πξος τον ς Νιους,