ι48 ' Δ I Ο Ν Τ-Σ I Ο Γ Α Κερ. ΙΕ'. Έτκςολη Πίίρ'ρ'ου πρός τον 'Ρωμαίων ύ πατοι» ι). Βασιλείς 'Ηπίιρωτω» Πύρ'αος /3ασ·ελίως Αια- Χί'δου Ποτιλί'ω Οι 'ιαλερίω τω 'Ρωμαίων ΰπο'τω χαίρια/, Λ/ * # ^ ' Πίπ^σ9αί «εν είχοςσε παρ ετερων οτι πα· ρϋμί ιχίΓ&' τ·/ς δυνάμεως Ταραντίνοις τε χαί τοις αλλο:ς 'ΐταλιωταις Ιπααλεσαμίνοις βο-φν,σων' χαί μηο; ταύτα άγνοεϊν τίνων τ» άνδρων απόγονος εί- μί 7 χαί τ ίνας αυτός άποδέόειγμαι πράξεις, και πόσψ δϋναμιν Επαγόμενος, χαί ως τα πολέμια α γαθή». Οΐόμενος δή σε τούτων εχαςον επιλογιζο· μενιον μη περιμένειν «ως εργω χαί πείρα μάθης τη ν χατα τους αγώνας ·ήμ<Ζν άριτην, άλλ' άποςαντα των όπλων ^ωρεΐν $πί τους λόγους '* συμβουλεύω τε σοι περί ών ο 'Ρωμαίων δήμος διαφίρεται προς ΤαΟαντίναυς η Αευχανοΰς η Σαυνίτας, έμοι την διάγνωσ:ν επιτρέπειν * δ (αιτήσω γαρ από παντός του διχαι ου τα δι άφορα, χαί παρέξιύ τους εμαυ- του ψιλούς άπάσας τάς βλάκας άποτίνοντας, ους αν αυτών εγώ χαταγνω. Ιίεψ. Ις'. Όρθώς δέ ποιναιτε χαί ύμεϊς βίία'.ωτας παράσχοντες υπέρ ων αν εκείνων τινές ίπιχαλώσιν, οτι τα χριθέντα ύπ' εμού ψυλαζετί χυ- ριι. Ταϋτα ποιοΰσι μεν ύμΐν, εΐρηνψ έπαγγελ* λομεν παρέζειν και ψίλος 'έσε^αι 2) , χα: ε® ους αν με παραχαλιΊτε πολέμους προ%μως βονβηαειυ' ι) "Επονται Χΰββΰ βαβίλέωΐ Και Ααιβινιου τον Ιπάτιι αϊ άμοιβαιαι εχιστολαϊ Βανμαςαι κατά τε το μεγαλ,οχρεχέ! νψοι χαι τά ϊξαίριτα αποφθέγματα. Και ο Ζ οαναρ&ί (Η. 3) αναφέρει τινάι σνντόμιΐί ΐχι~ολάί, τάε όχοίαι $έλω αναφέρει κατωτέρω, δια νά Ιδϊ) τιι χόσον απέχει ό Βυβάντιο! χρονο γράφο* απ ο τοϋ βητοριχωτάτου χαΐΐΓσριΧβΰ Αιο- ννδίν. 2) Ό ίίι *ώ6ηξ ε χει φίλο» χοιήβαί8αι> ΙΙΚΛΡΝΛΣΕΕΟΣ μη ποιουσι έ οιικ αν επιτρέ'1>αψ.ι χωράν συμμά χων ανδρών εξερημοΰν, χαί πόλεις "Ελληνίδας ά- ναρπαζειν, χαι σώματα ελεύθερα λαρυροπωλεΐν, αλλ α χωλύσω τοΐς οπλοις , "να παύσησθι ηδη πο τέ άγοντες χαί γέροντες όλψ Ιταλών, χαί πάσιν άνθρωπος ως δνίλοις ΐντρυγώντες. 'Εχδε'ξομαι δε τας σας άποχρίσεις μέχρι όεχάτης -ημέρας' πί- ραιτίρω γαρ οΰχ άν 'έτι Ουναίμψ ι). Κί^>. ΙΖ. Ουαλίριου Λ.αι£ίνοι> άπάντ·/ρις. Προς ταύτα ο Ρωμαίων ύπατος αντιγράψει, την τε αυθαοειαν του άν£ρος έπιρραπίζων, χαί τό φρόνημα ττς 'Ρωμαίων πόλεως εν$ειχυΰμενος. Πόπλίος Οΰαλέρως Αα$ίυιος 2) ςρατηγος ύπατος Ρωμαίων βασιλεΐ Πόρρω γαίρειν. 'Ανδρος 'έργον είναι μοι δοχεϊ σώφρονος απει- λητιχας πέμπειν επιςολάς προς τους ΰπηχόους' ων $' οίίτε την ίυναμιν ε'ξήτ ακεν, ουτε ιας άρε τας ίπέγνωχί, τούτων ως φαύλων χαί μηδενός άξιων χαζαψρονεϊν, ανοητουμοι ψαίνεται τρόπου τεχμ?- ριον είναι, χαί τό διάγορον 3) οΰχ επιςαμένου. Ίΐ'μεΐς δε οΰ τοις λόγοιςτιμωρεϊσΰαι τους έ'γβραΰς είώ&αμίν, άλλα τοις εργοις' χαί ούτε έίχαςή» ποιούμεθα Σι περί ωνΤαραντίνοι; ή Σαυνίταις η τοις άλλοις πολεμίοις ΐγχαλοΰμεν, ούτι έγγυητήνλαμ- βάνομεν έ/.τίαματος ούδενός, άλλα τοις ημών αυ τών 'όπλοις τον άγώνα κρίνουμε ν , χαί ταις τιιιω- ρίαις ως αν αύτοί δέλωμεν άναπράζομεν. Ταϋτα ι) Παρά Ζωναρά ([Η. 3) Τον Πύββυ ή εχιςοΧη ίχει οΰτω. Βασιλεύε Πύββοε Λανινίω χαίρει». "Πνν· χάνομαι σε ςράτενμα εχι Ταραντίνν$ αγΐΐν. Τό μίν νν απόπεμψαν, αύτάί δι μετ' ολίγον ήκε πρόϊ ίμ£· διχάσω γαρ ύμΐν εγώ, εϊτι άλλήλοιε εγ καλείτε , χαί ίιχονταί τά δίκαια ποιαϊρ άψαγχάαω. 2) ΌρΒότερον Ααφίνο!, ώι γράφει και ό Πλν· ταρχοί. δ) "Ητοι »} ίναντία φατρία.