— ζ 4*8 > ~ Του Ηΐνβ«ά το περί Σφαίρας , (Τι-βιΐβ ίεΐβ δρΐιέι-β βΐ <3^ ΟβΙβηίηεΓ, ϊιι-8 , ι8»6,4ί Γ ·) εκδομενον κλϊ αυξημενον α,κοχο Ριιίδί,αηΙ, ως προς τον σ&οτόν του είναι καμποσον επιτυχημενον„ Μερικοί ατο τά σημαντικωτερα φιλοσοφικά συγγράμμα τα μετά του Ελ€ετίομ *.αί Κουτί λιάκ , )ΐαι των άλλων γνω- ςων Ι'άλλίοΜ, είναι και τά έξης : ΕΙβηιβη» (1Ί(ϊβοΙο§ίβ ρβΓ ΟεβίυΚ-άβ Τγοο^. 4 *ο1· >η-8. 3 2 ίτ. Ο πρ£Τύζ τομος περιέχει Την καθαυτό 'ΐδεολογίαν , έί)- λαδη το περι αρχής και μορφώσεως Των ίδεων μας, και μέ ρος της επιςημιις,των σημείων τους ' η τιμητου είναι 5 φρ. μετατυ,πώύηκε εις τα 181 γ. ! 'Ο δεΰτεροςτ ην Γραμματικών, θεωρουμένων ο χι ώς Τε· χνην του ομιλεΐπ και γράφειν , αλλ' ως επιςήμην των ση μείων , κα\ συνέχειαν της ιδεολογίας. *Ή τιμ.ν| του 5 φρ. μι- τατυ*«0ν) εις τα 1817. Ο τρίτος Την Αογικήν, καΙ εις το Τξλος προςόηκην κε· φχλαιώδη της ΙηβΙβιΐΓβΐίο Μβ£ηα (μεγάλη' Ανακαίνισις) του Ββ- ςοη , χ, της Αογικης του ΗοΙιΒβ» · ήτιμ. 6 φρ. έτυπ. εις τά 18θ5. *0 τέταρτος πραγματείαν κερί της θελήσεως κα\ των αποτελεσμάτων Της' την οποίαν ο συγγρατρεΰς 3εωρεΐ ώς.είσ- αγωγην των ηβικων χ,αΐ πολιτικών επιςημων' περιεχει χ.*) μέρος του πέμπτου τομ-βα πιρ\ ι Ηθιχ·ίς, όχι ως οδηγήτριας ξίς Τοΐς πραξαιςμας, αλλ' οίς απλής εξετάσεως καϊ ίςορίας των ιταΟ η/Μ,των , αισθημάτων, κλίσεων , επώυμιων Των τ(α· 6ων μας. κτλ. 1815. 6 φ<?. Ο συγγραφεύς δοξάζει, οΤι καΑως « φυσικές ίπιςη· μαις δεν Ημπορούν καύόλου να προχωρήσουν, οταν παραβλέ ποντας την πεΐραν, και μην προςμίνοντας άρχ,ετοίΐς παρατν,- ρησαις , βιαζουμάσίΐε Μι πλάττουμε τολμηραΐς 3εωρίαιζ περί της τάξεως του παντός, περι Της συΑίσεως, μορφώσει χ-αι αρχής του, 'έτζι και εις ταΐς ή&ικα'ΐς επιςήμαις, και εις .του ανθρωπίνου πνεύματος την. φιλοσαφίαν, είναι αδύνατον νά κάμουμε Την παραμικρήν π'ρόαδον, όταν κτίζουμε πλη&ος συ~ηματ;'. περι της φΰσ-ίως του νοος, πριχοΰ νά εξετάσουμε καν μονον ταίς εργασίαιςτα' ό,τι κα) αν είπαν μερικοί περί αυτου του συγγράμματος, πάλιν »| σπουδή του «να» πολλά ωφέλιμη, και μάλιςα εις ήμας, εις νους οποίους, με φαί νεται , ίΐναι οιφελψΜτερον κατά Το παρδν η δ'ά της λογικής νεΐρας σπονδή των διαφόρων ιπκ{ημων κοΛ Της φιλοσοφίας.