— ( 4<>ο .) — ,,ΚερκίϋΗς I εκ ΜιγαΧοϊ- ηιοΧεως — — — Κερκίδας ό Μ εγα~ λ Ο Τ Ο λ ί Τ Ιι) ξ , ν] Ο ί Λ Μίγαλοττολΐωξ. ,,ϊακΚίλλαρον. Σίλ 58. Γρ· Σα κ ιΧΧά ρ < ο ν.ί Οβοι·|> 5βΙϊο1' ΙΙηΗο και ,,ΧρΗςοφόρω . . — — — Χριςοφόρω. ΙΟΙιηβΙορΗ γρί· „δοΐιϋΙΙβΓ —65. 66. — δεΗϊΠ β γ. ,φί' κ,α: ή αΰλι λ » ϊ Ιτίίς Βιέννης ί^ [μερίς. _ ■ - « ■ ■■ &ιά τον ιίς τον Δ' 'Αριϋμ.. του Α. 'Ε. γενίμενϋ» ε\εγ· χον Τν\ς κΧοτης του αινίγματος τ.ι υ Τερμανοΰ κοιητοΰ Σχ»Χ- \ερου ) χ.αι του πονήματος τοΰ Σα<ντ- Ηρθα {[ς Τον §" ^ΑριΟ" ι &ναγινάσκομεν εις τολλοΰς κατα συνέχειαν αριβμούςτης ΚαΧ- λιο'ιΐΊΐς εναντίον του Λ. Ε*, χ,αΐ επομένως κα\ Των έκδοτων αυτου, κα) των συνεργατών, ΰ€ρεις , ι?, αίξ τας ονομάζουν ©ί γράφορτεξ, άνοΧογίας, άιΤαντιίσίΐς , εττιςοΧάς κ. Τ. ί". "Αν εις τάς ΰ€ρε ις αυτάζ εΰρίσκεΤο χα! Χογοςτις ορίιος ν?βίλ«- |χ«υ άττβκριβν) 1 υττίρ του Α. *Ε., ή μ ων και τών ΰΌνεργατων αότον, *Αλλ' ο! άπολογοΰμενοι, εν ω δεικνύουν εις η(ασαν σιΧίαα , εις κάντα ςίχον, εις νασαν λίξιν ζωνΤανην τν}ν άμάΟειάν των, μην εξεύροντες μήτε τάς ΐκιγραφάςτων απολογιών των ν' ι γρά^ωσι λογικώς και γραμματικές, τ!, χ. ,,'Αττ ο Χο γ ί '■* « ί ί τ η ν ιτα/»αΤ)ί^»ισιν τ # ς κόρου ν α ι § ί ί ας γ ε- νο με νΐήν συκοφανΤίαν" ΣΛ. ονομάζουν εν ταυ- τω οι ίδιοι τάς αττοΧογίας των 'α ΝΔΡΑΠΟΔΩ'ΔΕΙΣ. "Ιϋ'· Σελ. 79» ζ^Χ· '6· 'Ανδρανοδωδνις άνοΧϋγία κατάτάολίγα γρα·!*·· ματάκια μας αΧΧο δεν σημαίνει, μήτε νά ιτ^μάν·^ εμνορει, ίίμνί κατ άν δ ράν ο δ ο ν, ά-κο ά ν δ ρ ά V ο δο ν γενομενν\- γραμμινιή - οικεία, ιδία άνδρανόδου του γράφοντος, είς αν- δράιιοδον άκοΧογοΰμενον ττρίτΐουσα κ.Τ.Τ- Εις τοιαύτας ανδρατίο· ιώδεις ατιοΧογίας δια ν άκοκρώ^νις αρέτειΚρωΤον ν £ιιΟφαοτ·' σ·<; και αΰτέςνά εζευτεΧί<τ% Τον εαυτόν του εις ανδρανοδον· Ημ£Κ τοιούτον σχονον δεν εχομεν' διάτοΰτο οΰτεεωςτάρα άκικρί^' μεν , οΰ'τί εις το εζνίς 3έλομ(ν άνολογνύ*, εν οσω γριγον* (ίνδρα,νοδάδεις άττολογίας. Οΐ'ΕκέόΐΑΟ