ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ Β^λ. Ις'. χ45 ϊξεΰρον, χοί χατά τίνος ερινεού πλησίον της θαλάττνξ πεψυχότος άμπελοι/ εθεάσαντο χαταχεχαμένψ, εξ ης των επιτράγων τις χαθεί αίνος τπτετο της 3 α- λάττης. Τούτο υπολαΘίντες είναι τον τράγον, όν προεϊπεν αΰτοϊς ο 3ιός όφεσθαι τίγγοντα το γίνε'.ον τ·η 3αλάττη ι), αΰτοΐι μένοντας ε πο λεμούν 'ίαπυγας, χαί ιδρύονται την επώνυμον τον ποταμού Το'ραντος πόλοι. 2) Κίιρ. Γ. 'Αρτιμηδης 6 Χαλχιδευς λόγιον ειχίν, ϊνθ' αν εΰρη το» αρρενα ύπο της 3τελείας ωπυισμενον αυτόθι μεν αν χαί μηχετι προαωτέρω πλεϊν' πλεύσας δε περί το Παλάντιον ττς Ιταλί ας 3) , χαΐ ι'δων αμπελον ζ χατά τίνος ερινεού ο μοίως χαταχεχυμίνην , Άηλείαν μεν τν,ν αμπε λον ) 4) ) αρρενα δε τον ερινεόν, οχείαν δέ τνν πρόαιρυσιν, τέλος έχειν τον χρηαμόν ύπίλα$ε 3 ΐ) Τοιδτον τινα βέβαια άμφίβοΧον χρησμό» εδιο- *«, μαρτνρϋντοε Παναανίν ίν Μεβσψ. Β, η Πν&ία είκασα 3 οτι τοτε $έλ.&$ι ψ &αρϊ} γά χράγματα τολρ ΆΊεσσηνίων } όταν τράγος τγϊτ / £~α γ5 χοταμΰ. Λ£- γ€ΐ *>ί ό Παυσανίας * τό δένδρον τον έρινεόν > ύβιν 'ΕΛΧήναον οί χαλονςιν ολννΒον, Μιςσήνιοι αντοι τράγον, Ζ) Άίί τον Λιονύσιον βννάδει χαί ο ΒνΖάντιος 'Κεγαΰν^ 'ίιιρας χοΧϊε Ιταλιαε και χοταμόε ομωννμος χαρά Βάλαασαν ♦ ίιαφαινιϊ έί ό Στράβων λέγων αντήν επονομαΰΒεϊδαν χαρά τΒ ήρωα* Τάραντοί, την όχοίαν γνώμην άχοΧνδεΊ και ο Εύΐά$ιοϊ εία Πΐρΐίιΐ'-ητήν βτ. 37&. 3) Γο ΙΙαλάντιον η μάλλον ΠαλΧάντιον νπήρρε ρωρίον 1/ιπροσΒεν 'Ρώμης χτιαϋν νπο των Λ'ρ- καδίο ον, ώϊ μαρτυρεί ό ίδιος Λιονή^ιοί άρραιολ. Α, 3ϊ· 'ΛλΧ ίντανϋα 'ο Ζΐιονυιιο!, επειδή διηγεί ται τΐ)ν γένεδιν της πόλεως 'Ρηγίιι, φαίνεται δτι γράψει περί ραορίου τινοε 4} τόπον ΤΙαΧΧαντίον ίν Βρεττίοιε, ή ύχοί α ονομασία μέρρι τονδε δεν άνε- Ϊ"ωβ9^ μαι χαρά το~ιι άρραίοΐ! Γεωγράψοιι εν ί- Χί 'ΊΙ τ ν ?<*>ρα. / 4) Λ&ται αί λιςειι ίλΧεϊχουβι «αΐ ά*ό τούι &νο κώδηχαε, ομω: εφαίνοντο άνάγΚαΐαι. (Ψιλολογ. Τηλεγρ. άρ·.Β. 25.) χαΐ τους χατίχοντας,τόν τόπον βαρβάρους ίχδοτλω» οΐκεΐ' Ρηγιον ο τόπος χαλεΐταιΐ), εΐ'θ' οτι αχό. πίλος γ» άπορρώζ, ε'β' ότι χατά τούτον η γ-η του τόπον ερόάγ·η, χαί διε'ςηαεν από της 'ΐταλι'ας τ τ)!; άντ ιχρό Σιχελι'αν 2), είτε υπ' ανδρός διινά· ςΟ'ι ταύτην έχοντος ττν προσνγορίαν. Κιψ. Α'. Λευχί'ππω τω Λαχεδαιμοι»ί'ω πυνθα- νομι'νω όπου πεπρωμενω 3) ου τω ε!η κατο ιχΐΐν χαί το;; περί αυτόν, εχρ·>ρεν ό 3εος πλεΐν μεν εις 'ΐταλΐαν, γψ $ε οίχίζιιν ιίς ην αν χαταγβίν- τες, ν,μέραν χαί νύχτα μΐίνύβι. ΚαταχΟεντος §ε τον ςολοϋ περί Ιχαλλίπολιν επίνειου 4) τί τω " Τσραντί'νων, άγααθείς τοΰ χωρίου την ψιίαιν ο Λεύκιππος, πείθει Ύαραντίυους συγχ^ρηααι αφίαι» ψμέραν αύτόθι χαί νύχτα εναίιλίαασΒαι' ως έΐ" πλείους ημίραι όιηλθον, άζιοΰνχΐύν αύτονς άπεΐναι τ·2ν Ταραντίνων, ου προσεΐχΐν αΰτοις τον νουν ό Λεύκιππος, παρ εκείνων εϊληψ.ναι λίγων την γην χβθ' όμολογίαν εις ημέραν χαί νύκτα' ίωί αν $ τούτων πάτερου, ου μεθήαεσθαι τήί γης. Μα- θόντες §ε παραχίχρουσμένους εαυτούς οί Ταραντϊ. νοι, συγχωροΰσιν αύτοις μένειν 5). Κϊορ. ς' "Αχοον ττ5 Ιταλίας Ζεφύριο» ι) Περί της πόλεως 'Ρηγίν χτιβ&είίηί ύχο τοιν ΧαΧχιδέων ΰρα χαι Στράβωνα δτ'. βεΧ, 395 ' 2) Την δεντέραν ταύτην ετνμοΧογίαν άναψερει εξ ΑΐΰχύΚοι; καί ο Στράβων Γ ? ΰεΧ. καϊ ° Εύβ τό9ιο5 εΐϊ τον Περιηγητών ατί?. 34« *«ΐ 47® κα ΐ ο' Διόδ. Σικέλ. εν τέλει τον //'. βιβλίου. 3) 'Αμφότεροι ο! χΐοδηχεε εροναι μεν πεπρω μένοι , άλΑά φαίνεται γραχτέον είναι πεπρωμέ νο ν. 4} Αμφότεροι οι κώδηχεί "ροναι νειδν. 5 ) ο Στράβων (στ'. σελ. ^ο6)λέγει } οτι χα τά τό-ν'Εφορον, οίκιβτίμ τον Μεταχοντίου Λαύ- \εθ! ο' Χρίββηε τύραννο* γιγένηται τήί κερί ΔεΧ- φο-οί · αναφέρει δε και χερι τψ «νω «αραδόαεωϊ.