ζουσι τα νΰϋ εξηραμίνα ταύτης μέρη, χαί άπο· ίΐικνύουσι τον ίόιον αϊτών αρχαίον χαταποντισ- μόν ' από δε τ»]9 ταξεω 5 χζί χατατάξεως τών πλίΟΚ λοςΜΐ; ςρωματίύν των πρωτοτυπεί* σ/1'ών λίίων κα: τώϊ ΓίτβΚ'υδίύ»» (οί οιιοΐςΐί ^αί'νοιται ανώτεροι τν]5 ύπάρζεως των ζωικών όντων έ<α ΤΕΤ5 αυτών βάθος, και διοτ< οί!3ί« μί'ρθ5 μεμορ- φωμενου σΜαατθ5 ίμπεριέχουσ:ν) διίκνυται ότι αυτοί είναι αποτέλεσμα βίαιου τίνος ιφοομησεως τών υδάτων · χαί ί'πΐιόη τα ςρω'«ατα ταιιτα χλί- ιουσίΐι άπό ιϊ;, μεσημβρίας πρός την άρκτου, Ιπεται, ως το (σημείωσε και ό Παλλα; ι ότβ αιΐτσ παρήχθησαν υπό τω» ο'ραητ.'λώΐι κυμάτων (ύΟονμενων από των μεσογαίων 3αλνααών * οίλλ' #ϊ » " ^ , > Οποια αϊ ίΐκαί η α. 7 Γ£«, ί;< των μεταςασεωυ τούτων τοϋ πλανήτου μας , οί οποία: συνέβησαν πιθανώς προ τηζ υπάρξεως τών ε'μφύχων τού των κτισμάτων, μια ισορροπία πλέον χανον.χή ήδ'ινήθη να ί παρίψΐ) την γένυησιν χαί την αΰς·/)- βιν τωι/ μεμορφνμένων σωμάτων , αναμφιβόλως ομως εις μίαν γεωγραφιχήν τάξιν άλλην της τά ξεως Χης ϊνϊςΐύσ/); χούτων θέσεως και διατρι. Θης' β. χ. αί δευτερίαι γα~ίαι πολλών μέρων, αποτέλεσμα ενός πραότερου καταποντισμοϋ, «Τ- * ' » » / ( % « ν να* σχβοον πανταχού οπο ορίζον- τοειδών ςρωμάτων όςρέων χαί λιθοφύταν ν) χοραλλίων, τϊιν οποίων τ* ανάλογα εαρίσχον' ται ζώντα τ·/,ν σήμερον ί» ταΐς θερμαϊς θαλάσ· σαις της διαχεκαυμένης ζώνης. 'Ο ακανθώδης χηρίτης , χαί άλλα διάφορα ε!οη κογχυλίων ,εξ ύν συντίθενται αχεδόν 'όλαι αί πίτραι, δι ων τα ΏαρίσΐΛ είναι χατ(σκευασμένα, υπάρχουσι τα νΰιι πρχίζ τβ θαλάσσια μέρη της νέας 'Ολ- λα»ίί'α5 > οθεν χαί εφερον ο "ι περιηγηταί τα ανά λογα είδη ζώντα. Στελέχη άπειρα φα:ιιίκων, ο'- ςία υπερμεγέθη ελεφάντων, κροκοδείλων, χαί ΆΧων ζώων, των οποίων πλήθει την σήμερον μονη η διαχεχαυμένη ζώνη, χΰνται τεθαμμίνα είς τάς άρ^ύσίΐί χαί ρψΐ'^ίίς λιΟοτομίας * τα'>- τα πακτα δηλοι.σΛ ότι ο' 'Ωχεανος εαχεπασεν υ- συχα, και άναμγ ι&όλως ι ν διας-ίρατι πολλών αιώνων , το πλιΐςον μέρος τών ?πείρων , "να.ε. ■πιτ<£ρεύα·η ί'ρταΰθα χωρίς συγχύσεως τόσας χι- λιάοας ζώων ακεραίων ' τα 3ί κεκρυμιιίνα λ(ί· ψαι/α τών γήινων ζώων και γυτών ΰπ' άλλα της γης ςρώματα νεώτερα, δειχννουσιν όχι αί Άά- λαισαι άφησαν άλλιπαλΧηλως, είτα επανέλα βαν α'κ.ολϊΐι5ω5 , χαί εις τέλος άχιλιπί,ν ξηράς τάς ηπείρους διά της μαχρσς σί'ρας. τών αιώ νων, και εις άπο-εοατωσιν τούτου πολλάκις συ· νήργησαν μετέπειτα χαί αί χείρες του άν9ρω~ που' άλλ' αί χαταςροψαί αύται σηνί&τ,σαν ά- .ναμψι$όλως πρότερου πάσης ίςοριχης ι'ποχης γνώμης προς το άιθρώπιν^υ γένος ' ίπειδη οΰ- δεν εμγαίνει λείφαια ανθρωπίνων σκελετών ι οΰτί μνήματα τοϋ άν9οωπίνον ημ'ον γένους σύγ χρονα τ*)ς βαρείας ταύτης ΐ/υχτός τη; αρχαιό τητος., δΐ ου εξηγούνται την σήμερον αί τη- σγαίρας μας μεταβάσεις εν τ'Λ% άρχαίοις χρό- υοις " πλ·/]'ίΐ παρατηρουντες την δια^ετιν τών θα λασσών, αί οποΐαι } φαίνεται, προβάλλονται α πό του μεσημβρινοί πόλου προς τόν βίριιον, (επειδή όλων τών μεγάλων ηπείρων χ' ακρωτή ρια βλέπουσι προς μεοημ&ρίαν) έδυναμεθα ίσως νά ίπιφε'ρωμίν εκ τη; διαθέσεως ταύτης ύποΟε' χιχάς τινας άπαγωγάς περί χών εξωτερικών αρ χαίων τούτων τής σφαίρας μας μεταβάσεων δηλ. ηδύνατο' τις νά υπόθεση, όχι ή ούρα Κομητον τίνος διαπίρώνχος πλησίον χοΰ μεσημβρινού πό' λου, έχειν ενταύθα, διά χης έφελχύαεως , χεί μαρρους υδατίνων ατμών' ουχοι δε πυκνωθεν- τ ες διά τοΰ κρύους, χατίρρευσαν έπειτα δίκην θαλασσών, επόμενοι χοϊς όροις της ύδροςατιχής., εις όλα χα βαθη της επιφανείας της σφαίρας μας^ εκαμον εφϊ'ρμησιν έως τού βορείου πόλου, χαί $ιαχ(ΰρ/βα»τί$ </{ νΐ)'σβ(/{ τβ έσχατα τώ» ϋφψ