- Φ 5 - ΐΧεο^ερΙαν ίυηίχΐΐ *ρίς ίαυτν,υ , χριίοΊ- μην εις τους γείτονάςτνις, /.α\άνό.γ%αίαν •ζρός άιατήρ^σιν τ ν, ς κολιτικν,ς !τταςα,9· μίας. Η* μαςι£ τι}; γνωςκς ατηςασίας τΆν Γάλλων ί'ν ϊΤί< ΐ7ϋϊ» *«' βί Τθλε· μοι, οί όττοΐοι είκοσι χρόνους ν\ίη κατε- $ρε··ΐΜν ΐχ θεμελίων τ ν, ν εύίαιμονί·ιν ο- λωι/ τ;"ι> Ικαρχινν τμ ? Κυρω-Χης , &ίν α- φίκαν α£ικταν και τ>}υ Ελ&τ/αι>ι νι ο· ■τ οι α συγκλονονμίνν, κατ αι. τά ενάον καϊ κ.ατα&νναΤίσΒί'ΐσα ««! τουί μα ταΐουξ ά· γωνας του ν' άντιςα3^ εις την ολί^ίον φοο«ν ίνος ορμητικότατου χειμάρρου,,υ~ ςερ ιί^κ) κ,ατ' ολίγον όνο τ ν, ν Γαλλίαν, V οττοία ώυομαζεν εαυτόν φίλο ν της, α· ν ο ολα τα κρονιίργιά ~ιήζ τά, άφευκτα. νρος διατήρησιν τν^ς ελευ3ερίαίνν,ς· Τ ϊ - λοζ -ττάνΤΜΐ/ , β αυτοκράτωρ Ν α * ο λ γ ω υ ΐ2εμελίαισεν επάνω εις τά λείφανα τί?ί συμμαχικής διοικήσεως τ^ς Ε'Χβετία;, και υττο όνομα μ>ί γι-νςον εωςτότε, μίαν ίρχυν α με σον , ειτίμονον κάΐ άσυμβίβχ- ςον με τ>ίν ίλευάερίαν τίί Ε'λ/3ίΤ<κίίς συμμαχίας, ίκίΐι^ν λΕ^Μ τ»} ν άρχαίαν ελευ3ιρίαν, τήν οποίαν εσέβοντυ ολαι Τ>)5 ΕνρωτΤαΐζα.! ίννχμεις, και ν} όποια ή - τον νι κράτη ίγγϋν,σις }ταν φιλικών σχεσεαιν , τα; οποίας ίΐχί με αΰτάς η Ελβετίαϊωζ της ένοχης της ϋποάουλώ· β·ϊ«;Τ(^, και «ναι τβ τΓρ&Τίςον σΐήμε'ίαν Της αλι$.3<ν>ις βυ&βτβρότιιτος. „ Το σΰςΐήμα των εν τω ΚαρόνΤι τίο- %.ίμω συμμ&χησ&ντιαν Μονάρχΰν είναι γνωςου, ττρΆγμα , το ο «οίον πρέπει να όμολογνίσχ καθ» ε&νος, οπού ίεν ίλ»)« σμον^σε τι^ν ελευΒερίαντου. Αΐ συμμα· χι και δυνάμεις £έλοι>σιν, ωςε »ί ' Ελ,βί- Τία να απόκτηση πα'λιν ομού με ολν,ν τ ν,ν Έ,ΰρωπ^ν εκείνο Το ίΤρ&,-Τίςον των ε£νων •Προνάμιον, και τιαρεν.τος τΰν αρχαίων συράραν τ%( τα μι<τ& προ; φνλαζιν αυ· τον' &ΐν. >ΐμ*β^θυο·ιν οβ63ζ ν£ &ΐχ3άΐ{Τι» αίιδεΐ<?ρά τί^Γβ» ») ο'ιτοίβ ις*τά τα'ί *αρΟι>« σα? σχέσεις Τν,ς 'Ελβετίας κατ οαομα. μονοι> υπάρχει. ·. -: ,ι Αρα ςοχάζουται τά ςραίτεύματα. τ&ι» συμμαχικών δυνάμεων , έμβαίνοντα εις τήν .ένικράτεια,ν τ$ς 'Ελβετίας , να «υ- ρεασι φίλους μονον· Κα! ήί αυτοκροί- τορες ύτίσχοντΜ κα^ν\σία νά μ>ί /3άλ&)« σ< κα'τώ; τά· "άρματα., εας οΰ ά#οίίΰσ·6ΐ- σιν ίίς τνι'ν 'Ελβετίαν όσους τόνους 4ρ» νασεν η Γαλλία α'* α-ατ^ * Α«ηώ ^ϊΧοκσι με» 0)Τ>)!Τ<ί τιΌΤί να'-β'να*ατ«- 5£&ιν είς τάς ΐχτατερικάς-τνιςΰποΒισης, ομοις -ούτε ςέργουσι κοτε νά κρο^άζ^τφι η Ελβετία, αϊ!ο ξένους,. και 5ΐ\ουσι $εχ· 3ί Τ»?ν ο^ίβΤ{ροτ»)Τα' τκις α'ψ' νΐς νίμί'ρας -?ϊ'Χίΐ είναι ίί' Ε*λ/3ετ α .ΐ\ΐυ£ί·ρα καΐ α'- ν^ζ«'ρτ*ιτος' κα) Ιλχ ζυσιν άχα τμν φι- λοβατ ρία,ν ενίς ενάρετουκαΐ,ιηςοΰε&νπις εις το σιίςιιμείτου , έ^α το οττοίον £θοξ«- ο·5ΐ) «βίτον ίίί τους ·κιιρίλ£όντΰΐς αιώνας, ΟΤί 3έλι: σνμβθ¥)3^σεί ταύς ευγενείς κα) γιννα/ου; αγώνας, χάριν 4ΐάς καΐ τοί «ύτοΰ' κραγματος, ολαιν τ£ν μονάρχη* και ε3νών τ ν, ς Ευράνης· ,,Οΐ υ'πογεγραμμίναι ιταρ^γγε'λ3\ήσαν *ρ£ς τουτοΐί, νά κοιν&σωσιν είς/τον εν- δοξοτχτον κυ'ριαιΆανάχμμΊΐ/ΐ/ τοΰςλάγους, οττοΰ &ελει ^μασιευσει ο άρχιςράηιγος του μεγάλου συμμαχικοί) ςρατεύματος, ΘΤκν ΐμ.βΐ) τούτο εις τ^ν Ε'λβετικιΐν εκι- κρανει-χν, τους οποίους 4 ί'ιίο^ο'τιις <τας αναμφιβόλως3έλ$τε συμφωνουντας με τά φρονήματα , οττ&ϊ το/φουσινι αι' αυτοκρχτοριιςαΐ κ«ι βατιλικαί Μί-γαλίυ'- νν,τις των ττρός τήν 'Ελβετίαν. α — Ευ5ι<{ θ7Γθΰ ο α'(»χι<;/3«τΐί')' 0 ί «ρίτ'- <^<ψ Σ β αρτ ζεμβ ε ρ γ ίμβν,κευ ιίς τ** Ε'λβετίαν, εςειλι κρος τον καισαρογαλ- λίΜΐι-Χρΐΐτ&Η' και κβμ*4ΓαΤ αλλ/υ^α'μ/