83 Πψ*π<ΐι τ» * 7 * ι· Ά^'λ/ου ιδΐ9· ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ. ί ΪΣΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΦΓΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ιατριχν; χαί οίχονομιχη χ" ρ ΐή σ 1 5 αυτών. (β* ·ών χαρτί»ν Σιπ5»,:»Π5ν) Ο'Αχολουδά) ιδ. δδίτϊβ βγΙ)ογρ;ι , ίΧίαψαχια (ελελίαφα' χο?)· Το ξυλον τοϋ χαυλοί τούτου τοΰ γιιτού εί ναι (ν χρχαει άν9ράχ<ύν προς χατβσχίϋΛι τοϋ μπα ρουτιού ϊϊ 'Μτ,ΐια'ζ· ('ρίσχεται ίί εις τγν "&γ/ΐ- σμον χαΐ εις ιόν Πεντίλιχον. ι6. ΠεϋβΓβ Ηβΐίχ, χιβσο'ί. Το^το το £εν* $ρον χρίμιται εις είδος παραπετάσματος είς τα Τίίρ'-Ι των μαρμάρινων σττηλαι'ων τοϋ ΤΙιυτιΧίχου. Τα ψΰλλα είναι έν χρήσει ί;ά τα " χαυτήρια (Φον- τανελΚας.) 11· Ιιιηΐρ£Γα3 Οϊ7θε3ηΐί, χε'ίρος , αύζά- νιι εις τον ΐίεντίλίλον χαί ΐίαρναβσον, 'όμ'Λζ δΐν αυζανιι τόσον συχνά ίν Έλλαδί · 18 €βπ:ΐ$ ΒΐΙϊ^ηββίΓΐιιη, χοτζουχουι/άρι. *Οιιτο$ ο ωροΐο; 5σμν ο$ αύξανα ζαρα τω Μο- ναςιψίω του Πίντίλί'χου, χαί ίΐί τα τοϋ Σα* ρανταποτάμου, 1 9· ΑηίΗ}1ΙΪ5 Ηοπηβηηίβε } άλογο^υμάρι, « βυτ!β 5 ονομαζόμενο* ι'χ τούτου, Οτι. τά άλογα β^ίχουσιν αυτό- Αϊ μεΚιοοαι αγαπώαι κατά πολ- λβ τα «#5, αΜίοί. 2θ ϋβρίιηβ ϋϊοΐοβ, νΐρεροδίροκβλο. Τού το το ιρίιτοκ ανζάνει πολο ιίς τά όρη του Πίν- τελικού χαί Ύμηττον' είναι ίϊ ίν γρήσί'. παρά τΟίξ εν 'Αθνναις βαγεϋσι, χαί παρά ταΐς 'Αλ- Βανίσι γιιναιζΐ , κρος βαγην ενος χιτρύνου χρή ματος, χαί μετά 'ΐΐίδίχοϋ (λουλαχί'ου), προς δα- 5>ν]ΐ/ καρυνου. 21. Μ7Γΐνβ εοπιιηιιηίδ, μυρτιά, χαί ί'ίίΚυ- πρω Μυρσίνη. Το διαγορα εΐ§η τ·^ς χοιντ,ς μύρ του μετά λιυκοΰ χαρπου παρετήοησα χατά καώ- τοϊ πλησ/ον του μοναςηρ ι'ου τοΰ Πίΐίτίλί'χοϋ * ομνότεροι, ο,τε \ινχος χαί μαΰρος χαρπός τρώ γονται παρά τ'υι/ 'Α^ηναΛον. Το" φυτον ί?ναί ί« χρήσει ΐις πλοχνν άνθινων ςκράνων χαί ως ςολι· αμος μίοιχας εχχλησίας, χαί πιρΐ τούτου λί- γουσιν ο: Ζαχύνθιοι το άχόλου9ον ίίςιχον, Ιίυρτιζμνν χ?'"Τΰ7:?κσινη τ^"; ί'χκλησιΐ: χ<Λ3-.; 65ο $·\ γ!»8τ»\ κϊνενα -τ.ι-τν'·;ι. 22. ΗιΛυβ Ρηιΐϊεοβηβ, βάτος. 'Ο χαρπος Μούρα τρώγεται ίν 'Κλλαίί * βτ* 5» ΰπάρχη βρ9ο»35 χοι καλο;, ε'νοί <7 -ήμΐΐον χολοί ι $ίρι- αμού. 'Κν Ζ αχύνΒψ βυρωπιον χαταοχ,Ινάζΐται ι κ τοΰ χαρποΰ, ονομαζόμενων βατομοραντζΐδα, χαί ωγελίϊ ιίς πάθη τοι, λαιμών. 'Εχ τούτοι» εξαί ρεται προς τούτοις χαί πορ^υρουν χρώμα. 23. Γίοαβ 6ίΓΪ€# ) αυχιά. Τά άνίη τής ά· 23. Ή αρχαία )·ίξις προς ταύτ-φι τη - !) ίργα· ο!αν ιπχ,^χιι συ*άζΐίν , ή όποάι (ξηγείται δια