( ϊ*5 ) — νυμ,χερασμα τ "Αν ανακρίσεων, τάς όποιας περ) τούτου μίΧΧω νά καμω > αποδεικνυει , με φα ίνεται, την αΧν/ίειαν της τεΧευ-> τα,ίας ταύτας γνώμης· (τά "Κοινά εις τά επόμενα τετράδια.) Β ι β λ ί χ νεοφανή Ιωάννου 'ΐα.κώ€ου Ρουσσώ του εκ- Γενεύης Λ ογος π ε ρ\ α ρ χ η ς κ α "ι βάσεως Της ανισότατος των άι/(ίρώπων προς άΧΧηΧους. Μεταφράσεις εκ Της ΤαΧλιχ-ης γΧωσ&ης υπο Α η μητ ρ ί ο υ Α ριςομενονς. Δαπάνη τοΰτιμιωΤα,του κχϊ φιΧογενους , Κυρίου ΠαΧαιοΧό- γου λεμονή. 'Εν Τίαρισίοις ΐ8 ι 8. εις 8. Σ«λ. Χβ . και 136. (ί'κ Παρισίων ςαΧ6εν·) 'Απ' οΧας τάς ιπιςήμας , ίσα ι άνήκόυσιν είςτην άν()ρώπι·> νον τταιδείαν , δεν είναι κάμμία οΐκειοΤερα και άναγκαιοτ ερα εις τον ανύρωπον καρά την φιΧοσοφίαν , Της οποίας κύριου αν- τιχ·ιίμινον ίίνάΐ κύτος 6 Ίδιος άνθρωπος. 'Η φιλοσοφία ομως οεν τανίςαται εις ματαίους Χογους, εις ΧεπτοΧογον μυςικην αδασκαΧίαν, εις σκοΧιά σοφίσματα χ.αι εις σκοτεινάς φρά- άλλ' η ά\ηϋης γνωσις του άνθρωπου και της ουσίας καϊ ινιργι !%ς α υ του είναι η κυρίως φιλοσοφία. Καθώς περί τον νΧιον η γ% > οδτω ςριφεται ο κοσμος περι τον άνίίρωπον · αυ- ίΐ{ είναι το κέντρο ν της φιΧο&ύφίας, οΆεν εξέρχονται οΧαι αί αχ.Τΐνες' αυΤος είναι Της ζωης η πηγη , η οποία, δίδει ΰπαρ* ζιν , ίνι/οιαν και σημασίαν εις τά. ίίντα· και γινόμενα* αυτό$ £ 'ΐ το περί Κυρου πζιίδίας. 'Ο σκοπο'ς μου ίβν η*το να αναλύσω το'.ουτο» άτοπον υφαβμ,α, του οποίου ιοί μ.ε?η Φαίνεται οτ; βσυναχβηβαν άκ ολ* ~'" 1 Ρ-ερη του χεσμου * βχαςος εί&τμων της .Ελληνικές φιλολογίας γνωρίζεδ τ73ν ατοπ/αν χα? βλββίνην συρραφή 1 *» αυτοί χα.' αίζθανζτζ'. το ανα^μοςον χα: αη$ε; της παραλβίψδ»; των χαβαυτο παρατηρήσεων του Σαιντ.Κροα , του ®ζΐΛογ»Τ3ρ ΟΗ μβρου; της &ατρι€ης ,οπου ο' συγγραφδ^ς ζητβί να £««';η , £τ<: ^ Λδνοφων £βν εφυλαξδν α'κρί^δίαν γεωγραφικη'ν, Ταυ'τα; ο πλαγιαοίος μα£ βν&έαλεν *οίς λδ'γβί ζ<τβλ, ι5), να* πραγματίυίϊη αλλοτβ, βιαζο'μβνος ΓίΤ-ος Κ7 " : επ^υμ/αντου να* μα; βνφρανη με*την νοςιμωτϊ'την συν/χβιαν των Του κ^ατηρη'σε^· εγα ομ»ς £βν το\ πρόσμενα > αλλ' δξακαλουθω τη\> μδ- "ί^Φοασίν αον« ' Α Ρ· 6^ ' Ο