— ζ ) — τνίν ιιό\ιν του Παρισιού καϊ αλλας νια; ίκδο υ\ενσΐίζ> Η* προσωρινή διοίκησιςπαρήγγειλιν (ϊς τόν πρώην αυτοκρατοριών ελεημοσννα- ριον , άρχιεπίσκοπον του Μί'χίλν~ ( Μ β Ι ϊ . 1165) και βαρώνον δέ Γ! ρ α <ϊ τ, νά πράττη ολα όσα άνήκουσιν εις το επάγγελμα, του μεγάλου γραμματέως και μεγάλου 3η· σαυριφΰλακος των ίύο ταγμάτων Ιέξϊοη θ'ΙιουιίΘαΓ βΐ ί!β ίέυηίοη. (Του μί'ΐ 1 1έ- §ΐοη «ΠιοηηβηΓ τάγματος μέγας γραμ· ματ ι ν ς ένηρχε μέχρι τοΰδε ο Συγκλητι κοί *«1 μινίςρος Της «ολιτΐ/Λς, κομηςδε Αασε π ί έε, και μέγας 3ησαυροφυλαζ ο κόμης Πιίϊε3η, τβυ ίϊ τάγματος (ϊβ Κέυηϊοη ν; το ν ο μέγας γραμματεύς * δουξ δέ Κα£όρϊ Έιαμπανης, κα) μέγας 3η- σαυροφυλαζ , ο βαρωνος Β ά ν-ί έρ-Τό ε ς- βάνΔιρξλάνδ.) Δϊ ενοί 3εσμαΤος της προσωρινής διοι· κκ'σϊως α'ττο ί}. 'Απρίλ. άκυροΰνται και νο μίζονται ως μη γίγαντα όλα., όσα δια- τιίζ^Ι οΝαπολε'ων "Βοναπάρτης μέ να Την\^ηψισ3ΐ7σαν αντοΰ κα3αίρεσιν. Δι ετέρου 3εσπίσμαΤοςτης αυτηςημέ- ρας, 3έλουσα ή προσωρινή διοϊκησις να άντιδείζη προς τον αυ'τοκ^α'τορα της'?ωσ- σ/α$ σνιμίΤα ίΰγνωμοσυ'νιιΐς ί νεκΐΐι της γΐΐί- »«ιβ'τνίτος του. /αϊ τ»)ν> οποίαν απέλυσε τους ΐν 'Ρωσσία Γαλλικούς αιχμαλώτους■, κν- ρΰττει να άπολυ3ωσι παρευ3ΰς ολοι οι ίν Γαλλία 'Ρωσσικοι αιχμάλωτοι και νβ ίί^ωσιν εις τον άρχιςράτηγϋν των'ΐωσ-' πκων ςραχευμάτων, ο' μοίραρχος Μαρβσκο'τ «χϊΐ/ΗΒΌνΐΐ- 5νι ίηϊρεΰΙβαΓ.ςέπίΓβΙ «ϊά §έηϊβ βκτ) το» κ'ομητο; Οέϊεαη. 'α-τγο ολα τα μέρη λαμβανει ο πρίγγιψ "ί' αλλ ε ύρ άν δ και ή προσωρινή διοίκη- ας από ίδιώτας κα 1 α-π· ο δικαςήρια άνα· φοράς υποταγής και συγκατ'αΐ'ΐυσ'ΐΑΐς η'ί ο-σα ενεκρίθησαν^ £ια το #ολιΤίκον σν- ςιιμα, και δια την ανακλησιν των Βουρ· βωνειδων εις τον βασιλικό ν 3ρόνον. Ει'ί ταύτα εδοσαν τήν ψίϊψον των κ*ί τα δι· καςάρια τβί Παρισιού, όλοι οί συνν,γο· ροι και^οτάριοι^ ή 'Ακαδημία., ή κοινό· της του Κϋμπιενε, η ε3νικη του Παρι σιού φρουρά, οί εις βασιλικών δούλευσιν εις τά πέριξ δεπαρτεμιντα , ο' μοίραρχος Ν^ανσουτης, ο' βριγαδάρχης και β&· ■ ρωνος Α μ·ε}\, οί Συγκλητικοί καρδινά· Χ<ί Βαΰάννης, ό μαρσιάλλης^ Λ ί φ ίβρ ε , και ο' κόμηςΚ άλχεν, ϊΤ< ίικάι ο πρώην προεορος ταΐιΝομοίοτικου σωματος ό όύ ζ δε Μ άσσα· Ο* αυτοκράτωρ της 'ρασιτίας καϊ ο βα· (τιλ,ευς της Ώρουσ-σίας ίιώρισαν να γενι^ Τ% ιο._ Απριλ· ^Iς το ΙΤαρίσιον μεγάλη επιβεωρησις των ςρατευμάτωντων, καϊ δημοσία δοξολογία· *500 Γαλλοι^ςρατκΖτα», συναγμένοι ιΊςτι /Λ,ερος του ΪΧαρισίου , έπρόσμίναν την τυχηντων από τν'ν^ α'πόφασιν των συμμάχων" άλλ οτε Ρ ωσσοι τίνεςάξιω' φατικοί, προπορευόμενου ΤάλΧαυτίνος ■> νιλΒον προς αυτούς και τους είπαν , ότι ό αυτοκράτωρ Α'λέζαν&ροζ τοΙς δίδει ΐν οναματι^τοΰ βασιλέως των Δουίο^ί· κ ου του ΪΗ'. την ε'λευθερίαντων, και ό» τι ημπορούν να επιςρεψωσιν εις τ ας οί- κίαςτων·, παρεν3ΰς έκραζαν όλοι ζήτω ο (ίασιλεύςΐ καϊ έζν,τησαν την λ ενχ,ην κο· κάρδαν και σημαίαν, και ίδόντες μίαν μίγαλι^ν σημαίαν, την οποίαν εγχείρι σαν εις χυτούς γυναίκες , ώμο σαν τον ορκον της πίςεως προς Ανυδοβίκον τιίιΜΗ'. Οί Ίδιοι ^'ωσσοι αξιωματικοί I- κραζαν προς του/: ελευ3ερω3εντας Γαλ· λικούς ςρατιωτας πάλιν, ,,ςρατιωται, υ πάγετε εις τάς οικίας σας, εάν δεν 3ε- ΧιΤε κα' εμβητε ί/ί δού\ενσιν του βασι- λεως' ειδεμή ,^ελετε εμβζ πρώτοι ως σωματοφύλακες του." Προς ταύτα άπε- *ρι3ησαΙ> εκείνοι ομοφωνως··^3έλθμεν να εμβωμεν εις δου'Χευσιν του βασιλέας. Ομνυ^ίεν! Μετά ταύτα διωρίσ3η νά μοι- ρασ3&σιν εις τά τάγματα· ΤΙολλά μεν διαφημίζονται περί των νιωςί συμβάντων εις το Φονταινεβλι» (.γρά-