— ί 324 ) — ίωσεν αψορμην εις τό πλάσμα. των ποιητών, το ίτίοΊον παρα- ςΐνει Την Δί)λον χ-υματουμενην. Αυτά είναι τά κυριώτερα. σν ιμεΐχ, τα όνοϊα «ϊιαφυ'λα- £αν ν! παραδοσις κα\ η ΐςορία κερί Της άρχ%ς του Βοσπόρου ' αΧηύινά και εις άλλα κολΧα. μερη της γης ευρίσκονται.ι Ίχνη •παρομοίων ταραχών , αύτη ομως είναι άζίαπερισσοί έρα,ς Προσ οχές *■' εξετάσεως, εΠειδη είχε μεγαλην επίρίοιαν εις την τύχην του περιφημότερου τόκου Της γης, και ευρίσκεται εις Την άρχην των χρονικών του. 'Ο κεριηγηΤης εχων ί&έαν αυτών Των μνημείων, κ.α.5 ίι- ίίαγμενος απο αυτάς τάς παλαιάς μαρτυρίας , Πηγαίνει εις ιούς ιδίους τοκους να ερωτήσω την φυσιν την ε ως τότε αγνω- ςην αΐτία,ν αύτοΰ του μεγάλου συμ£ε€ηκότος, κα\ την τε- Χείαν^ δεϊξιν των οσων μας εμειναν -παραδόσεων * μόλις εμ φαίνει εις τάς 'ΕΧΧ»)νιχ.άς 3αλάσσας, καϊ παραπλέων Την Έ,ΰ- 4οιαν ευρίσκει την άντίςασιν των ρευμάτων , όπου προς€αΧ- λουν εις την βορειον μυτην αυτοί! του μεγάλου νησιού, Πα ραλλήλου με Την Αττιχ,ην, με την οποίαν ίνα καιρόν συνεί* χετο' άφου περασχ με δυσκολίαν αυτό τό $εΰμα εμνροσίεν της Σκύρου, βλέπει εις αύτην τους κρατήρας της και τάς κο- ρυφάς της καμμένας από ταίς πρό πολλούσ€υσμεναις φωτιαΐς * εις μάτην ζητεί τα καμίνια του 'Κφαίςου εις Την Αημνον, επειδή αυτό τό ηφαίςειον μέρος Της ε'χώύη κάτω αχό τα νερά χαι εκαμε κινδυνώδεις ξέραις, κα) μόνον με τον καθετήρα εις τό χέρι επρεΠε νά ζητηθ# η Χρυσή νήσος, η οποία εχά'ΐη αχό την Γεωγραφιαυ , και ούσα -προ των ΐξετάσεών μου αγνω-- ςη υπό τά ΰ&ατα, ήτον τό τρόμακτρον των πλεόντων (11). Μ γγ ' ολίγον διάβημα φίΐάνει εις τον 'ϋλλήσποντον, ο οποίος αναπλεόμενος ομοιάζει μεγάλου ποταμόν , κα) τό $ευ- μα του βε€αιονει τό χΰσιμον των υδάτων του Ευξείνου του εις την Μεσογειον, και 3εωρων Την αίντοιπόκρισιν των. γωνιοβν , όπου σχηματίζουν οι λόφοι, ■αν είναι ίλίγον συνει· ()ισχνός να παρατηρώ, βε€αιόνεται, ότι εναν καιροί) μέγα* λητερος 'ογκος υδάτων εγεμισεν , έσκέπασεν, έξεχείλησεν, επλάτυνεν , και εσκα^εν χύτην την μεγαλην κοιλότητα, Τνΐί ΟΟ Τοχ«ββ ρ!«·τ, 1« ·0ρίβ·, ι, »ι, ρ»?'>»9 « Μμ*·