*Β»·, ως! -ΤΙνΧϊο! ι$ό!·αζου ανωφελή παβαν όποι- αιδγποτε άντίςσσιν εις την δΰναμίν του, ο τι δέν ίμίνεν ελπΐς Τί? πλέον, χαί ότι μόνον εις τα Ζ- κρ« τνς Ευρώπης ήμπόρεΐ να ίνεργηται αρα~ι· χως πως αΰτη η άντίςααις. ,,Οί άπαραδειγμάτιςοι άγωνες, τους ο'ίτοί'ους έκαμα δια συνεργείας σας Ιίς βοήβειαν των τό πων εκείνων , αϊ όποιοι εμάχοντο ανδρείως ΰπέρ της ανεξαρτησίας , και ν] άναζωπυρη9εΐσα ανδρία παρά πολλοίς ί9ν·σιν , -ήλευθέρωύαν τέλος πόν των τ·η» ξηρά ν από ττύ τυραννίαν την πλέον αμ· ςηράν χαί άνυπόφορον, υπό τη» οποίαν ε'ςένασι ποτέ, χαί ηξιώθην, χσριτι της $ει'ας Προνοίας, να τελειώαω , ϊ'κ συμφώνου μι τους συμμάχους της Με^αλείοτητος τοΰ , κατά τρόπον ενδοξότα το» , το'κ· φονιχώτατον όν ήγωνΐσατο η Ευρώ πη άγωνα έξ αιώνων. ,,Ουτος ό διαρχίσας τόσους χρόνους πάλι- μας, και μαλιςα. οI τελειώβαντες αυτόν αγώνες επέφεραν εις την ήαίτ ίρρν χωράν, ως και" εις όλον τό λοιπον τ ν ς Ευρώπης μέρος , 0£:ί>α χ«ί συμφοράς εις τό ενδότερου· 'Αλλ' οιι ;«*< «'λυποΰ- ρην ί'ς αχρον περί της χαταπτίζου'ιης αμέσως .τους υπηχοους τ^ς Μί^αλίίοτητο'ς του σ» μφορά;, ομως δεν έφο&οΰμην διά τό μέλλον , καθότι ιΐ- . χον μεγάλων πεποίθησιν εις :ηυ ςαθερότητα τωΐ) βοηΒητιχών πόρων της Βριττανιχης Μ αναρχίας , - χαί ί'ς τη*/ ο"»4Κοιί$>£«<ι/ την ο'ΐϊοίο» ίΐλπιζον εκ τις έπα ναχάμφεως χαί διαρκείας της ίί'ρηϊης, ίχ της ε^κορτίρΐας, ενεργείας τοΰ 'έθνους χαί χοι- Ρης γνώμης. Αύται αϊ εϊχασίαι μου δεν ά$έ $η. ΰαν -ψϊνίίΐ;. "Η ίυτυχν'ς βελτίωσις της έαωτί. ριχης χαταςάσεως της χώρας είναι όφθαλμοφα- νης > κ αί αίνίττιται παντοτιιννν πρόοδον. Είμαι πάντη πεπεισμένος, οτι η* άδιάχοπος .εΰπείθεια. χαί οί αγώνες όλων των τάξεων των υπηκόων της Μεγαλειότητας του Βελονσιν επιβεβαιώσει ταΖτα τα χ»9* ήμέραν αυξάνοντα αημεϊα της ί- Βνιχης ευδαιμονίας, δια της αυξήσεως της £ίίο· ταγης εις τους νόμους χαί δ:ά της προαπαΒίίας ε'ς τό ΤΓολ ιτιχον ημων αύςημα, την πηγήν ό λων των ηχίτέρων αγαθών." Μετά το τέλος τοϋ λόγου , ο' λορδ γραμμα τεύς, όρ ου ίΧαί'ΐ τ ας προςαγάς από τόν Πρι'γ- γιπα· Ρεγίνχην } εχγρυζεν οτι το παρλαμέντο» ίλύίη. Αί έγγραφοι προςαγαί ύπί'ρ έκλίζεως νίοη παρλαμέντου ΒςοΧησαν έχείνην την εσπέραν δια της πο'ςος εις διάψορα μέρη τοΰ ηνωμένου βα σιλείου. "Ολαι της Λόνδρας αί ε'φημερι'ίες γέ· μουαιν από ειδήσεις διαφόρων , οι όποιοι ποοσ- ψέρουαιν ίαυτοός νά έχλεχθωαι μέλη τοϋ νέ-:υ κάτω παρλαμέντου. Όκτω μίγαλων χαρα&ι'ων ςο'λος, ΰπο τήν διοίχηαιν του ναυάρχου Χα λ λ ο&ελλ, Βέλα περιπλέει τρεις μήνας εις τον 'Δτ"λαντιχόν 'Ωχία- νον έως εις την Μαδέραν δια να ηναι οί ναΰτβ« πανιοτί γυμνασμένοι. Η ανλιχη της Καλκοόττας ίρημΐρίς από 2, $>ί5ρ. περ'έχει πιρι^ατιχας αναφοράς Πίρϊ των όσας νίχας ενίχηπαν οι "Αγγλοι χαχά των Π ν- δάρεων , ίχείνων των φ',&ιρων ληςων τ-ϊ,ς Άιια- τολιχης 'ϊνδίας , οι όποιοι έτρακηααν εις γυγην παντοΰ , Χαί οί διάφοροι των αρχηγοί ε'χτυπηίη- σαν. Μέρος τι του ςρατίΰματος του Πείσμα , τό όποιον χατέφυγεν εις τό ψρούριον Δζιμενφάλ ,ίπολεμτθη , χαι το φρούριον έχυριευθη ομου με- ^0 -Λανόν.α,^ 83 έλέφαντας } πολλά ωραιότατα αλόγα χαι πολλοϋς %ν,σαυροΰ$. Μαίνεται ότι * α τό τη - !/ άρχνν Φίορ- δεν άνΟίςατο πλέον εις τους σχοποΰς τοΰ μαρχέζου Χάς ι γ γ ς πρός βεΒαΐω- σιν της ησυχίας της άνατολιχτς Ινδίας άλλη τις ίχίριχη δύναμις, είμη η των σχορπι&θέντων μεν, ομως ουχί ΰποταχ^έντων Π:»§κρϊωκ·