— ( 867 ) — ίλλων ΒϋζαυΤινων συγγραφέων. Του τω ν οΐ μ,ίΤαγινΐςι/Λι ϊμετα,χειρίσΙΙησαν Τον Λέοντα ως πηγήν, μάλιςα β Κί^ινο* και ΧκυλίΓςι^ί τον αντίγραψαν κατά λίξι?. 'θ Λί'ων χ,ρίνίΐ ηοΧλάς ανθρωπίνους πράξεις ηύικως καί δικαίως, δεν είναι ίμως ιλευύερος άι το τγοΧι^ψίΐς Του αιώνος τυ, 'θ Κολιοί "Ασιΐζ (Η»δβ) εκαμε την ανωτέρω σημειωϋεΐ- σαν εκδοσιν ατ.ό εν μονον εις ΤΗ κ Βασιλικοί/ Βι ^\/οδνί *.ν)ν τω» Παρισίων σωζομενον χειρογραφον και έπρόσίίισε ιδικών Του Αα- Ϋινικ^ν μεταφρχσιν μετά διάφορων φιλολογιών Και φιλοσο φικών σημειωσεαν καϊ διορθώσεων και εικασιών εις τάς οποί ας ήτο προσεκτικός και επιτυχής, ΐ,ϊς τούτο τβ 110 σίλιοαί περιλαμβάνον σύγγραμμα έπρόσύεσεν ο σοφός εκδότης ί. Πϊ/3ΐ παραδρομής ιχ αλε μου τ ου Κυ ρ ο ΰ Νικη φόρου -τον Β α σ ιλέ ω ς εις 23. Κίφ. Το" σύγγραμ,μα. το ΰτο το εις 4 αλλα εΐσετι ανέκδοτα χειρόγραφα ι%ς Β. Βι£λ· των Παρισίων εύρεύέν δεν είναι αυτό υ του αυτοκρά τορας Νικηφόρου, αλλ' έγινε δια πρόςαγης του από τίνα α νώνυμων , και μάλ/ςα , καύως συμπεραίνει πιύανώτατα ο εκδότης, έπι των Αυτοκρατόρων Βασιλείου και Κωνςαντί- νου. 'θ χαρακτηρτοΰ λόγου του είναι άμορφος χα.) ανώμαλος. /Β'. 'ΐ ω α ν ν ο υ Σχολαςικοΰ και α 1τ ό ΐ πά ρχοιν , 'Β#ιφα νέ β ί, νερι της του νέουΧο σρόου Προσ χωρήσεως τ(ρο ς Μαυρικιον Των 'Ρ ω μα ί ω ι> Αυτοκράτορα., 'ΐςοριων τόμος α. (μικρόν ατελές τεμάχιον άνό εν Ουατικανόν χειρογραφον). γ. Θεοδοσίου Μονάχου, του και Γραμματικού» ϊττιςολιΐ προς Λ,έοντχ Διάκονον, περί Της ' α - λώσεως Της Συρ ακούσης. Τον μοναχόν τοΰτον αχ» μάσαντα εις την Συρακουσαν κατά Την 9 τ ι ν · ΐκατονταετη- ρίδα, έφεραν αίχμάΧωΤον εις Την Π άνορμον (Ρβίβιπιο) οΐ Σαρακηνοί και ί^ριψαν εις την φυλακην, ούεν ϊγρα^εν α«- την την επιςοΧήν, Της οποίας εν μονον Τεμάχιο» τ&ραπρω- τον εκδίδεται Χηφίιν από χειρογραφον ΤΙαοισιανον της ί. 'Ε- κατο ντα ετνιρ ί ί ο ς, Σίλ. 223 του βιβλίου φαίνεται προσέτι επίγραμμα, ιϊς τον τάφου του Αυτοκρ. Νικηφόρου Φωκά. Σ(Χ. 231 τιμά· χιον ανέκδοτον του Αυτοκρ. Νικηφόρου ΐΙίΤρικίου. Σίλ, 254*