— ( 642 ) — παρευθυς δια την άχαυσΐαν του Άμιριχανιχοΰ Κονσόλου. *0 πρψην εν Αόνδρα πρέσ&υς των ννωμέ- νων επαρχιών, κύρια ς 'Α δάμς, 'έγθασεν εις το . Νεοεέοραχοι/ μί τ·/;ΐ) ψαμιλίαν του ααί συ- νοδίαν. Ρ Ω Σ Σ I Α. Δ' αύτοχραιοριχης Ουχάζης προς την Ιεραν Σύνοδοι», έχδοθείσης τη 4· Αό}>., επροςάζετο να χειροτονησωσι κατα τ·/;» γνώμψ τοΰ πανΛ- ρ&τάτοιι μητροπολίτου Νο&γορόδ χαΐ Πέτρου» πόλεως τον άρχιμάνδρίτην τοΰ Νο&όσπας μονά- ς^ρίου ίίρώτ·/55 τάςεω$ ει> Μόσχα, ποΐ)05ί»τα- τοι» Φίλαρίτοι/, επΐσχοπον , τοποτηρητών «?5 την έπχρχΐαν της Πετρουπόλεως , ιίπο τώ '0«· μασίαν επΐσχοπον τοΰ 'ΐεΘάλ, όμως νά τον ά- φησωσιν εις τνν ίχχλ'/](Γίθίς!κη!> «υ ΙΙετρουκόλει άχαδ^μίαν χαβώς έως τώρα εψορον, ομοίως δε και ηγούμενον τοΰ Νο£όσπας μοναςηρίου. 'Ο παντερώτατος αρχιεπίσκοπος τον Τσέρ- νιγο? Μιχαήλ, χαί ο άρχιεπίσχοπος τοΰ Τ§ερ, Σεραιρΐμ, ετι δι ο τοί Αΐχατερινοσλαο } 'ί ω § } ε\α€ον ευμενώς τον αδαμάντινων ςαίιρόν. Τη ι. Αύγ. άνοι'χθη εντελώς είζ το Νισι >ιι· ]$ο$γορόδ γ πρώην ίν Μαχαριέ^ γινομένη τια- νψγυρις, 'Εμποροι χαί άλλης τάξεως άνθρωποι %Μον αύτόσι πάμπολλοι, ψίροντες τόσας πολ λοίς πραγματείας, ώ'ςε τα έργαςήρια ην αν χί λια τον αριθμόν χαί έπέχεινα παρά· πέρυσι εις το ΜαχαριέΘ. Ττν νμίραν πριν της ενάρξεως της πανηγύρεως , τη 31. 'Ι ο υ λ , 'έγινεν ο εγχαι- νιασμός τ 155 έν τώ μέσω αυτής χτισθιΐσης εχ- χλησίας παρά τοΰ παν.ερω τάτου επισκόπου Μ ω ύ α α ε ω ς , μετα δε τα^τα ·:'ό·ύχίν ο αΰτόσε πολιτιχος διοιχη της τράπεζα]/ εις τήν βχνρνν τον. Π Ρ Ο ϊ Σ 5 I ι. Άπβ το Μαγδεδοϋργον μαν9άνομίι, οτι ό Κα ρ ν ω τ ζη εν τη αν® πόλιι πάντοτε πολλά ίδιωτιχώς, επισκεπτόμενος ολίγας βυνανάςροφάς χαί εχλέγαν εις περιδιάβασα τους πλέον μεμονω μένους τόπους. Αέγουσιν,. οτι εγγύς εςί να τε λείωση σύγγραμμα «υ περί τνς ΓαλΧιχης επα- ναςάσεως , εν τω όποίω $έλει περιέχεται παν αξιόλογο ν συμ&ε&ηχός από ταΰ 1789 'έτους ί'ως της δευτέρας άποχαταςάσεως της βασιλιχης δι- Οιχήσεως εν έτιι ι8ΐ5. ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ. Κατά τι γράμμα εξ ογ. 'Ελί'ι/νις από του μη νός 'ΐουνΐου , χυρία Β ερτρανδ είναι τόσον ευθυμος, όσον ουδέποτε άλλοτε/ ΤΙροτιννν ή μερων ιγέννησε , χαί ότε ό Βοναπάρτης την ίπετχέιρθη, ελα£ε τό τεχ,νον της εις τας αγχάλας χαί ε'γχίίρισεν αυτο εις τον Ναπολέοντα λέγου σα. „Βασιλευ ! 'Εχίΰ την γαράν να σας ίείξοα σπανιόν τι μέγα —■ έν ινϊ λογω, τ'-ν μηνον, τον πρώτον ξένον, εις τον οποίον εΐϋς τώρα ϊσυγ- γ(ύρέθη να πλησίαση ταπεινως εις την Μεγα λειότητα ρης χωρίς αδειαν τοΰ διοιχητου , η προςαγην τον σηχρίταρι'ου της πολιτείας." Ό Βοναπάρτης έγέλασεν ίχ χαρδι'ας επί τού τω τω ειΐψυεΐ λόγφ. Τ Ο Γ Ρ Κ I Α. Πβ 'ν τοΰ συμ&ανχος τη 1 3. Α^. χαί με τας συνίιθισμένας τελετάς έορτασθέντος μπαϊραμΐου εψΒασεν εις Κωνςαντινούπολιν ή ςαλιΐβα παρά τοΰ 'Ρούμελη βαλεση χα) ίιοιχητοΰ τοΰ Βίλο- γραδι'ο υ, Μ ΐρα&ύλη 'Αλη Π α σι α-κεφαλή τοΰ γνωςοΰ Κα ρ α (ητο·. μαύρου) Τ ε ΐϋ ρ γ ι' ά υ, η Τ Ζίρνι Γ « ω ργ ίοχ>, έχ τοΰ όποιου , ώς εΰ'- χολον είναι να συμπερανη τις , διεσπάρησαν διά φοροι ψημαι περί τοΰ τραγιχοΰ τέλους τοντου τοΰ πολεμιχοΰ ανδρός; Κατα τάς εχ Κωνςβντί- νουπάλεως ά-ό 25. Αύγ. ειδήσεις, τό βεοαιό-