6 - ( «, 9ΐν οί δίοιχούμενοι, Πρέπει τέλος πάντα» να, βυ- ςαθ-η δ.ά μέ*αα νόμων τόσον απλών χα) ΐύρια- μίνων, ωςέ η ίβίίτϊριχη σιοι'χ-ήσις χατά την ε'κ- τελεσιν αυτών να μη ηναι άλλο τι. πβρΐ£ η χα- θέρνησις ου"τη των χοίνώ». Τούτο υπάρχει το μόνον συνετόν χαί δίκαιον σΰςημα χυ&ερνήσεως Ίων χοινόϊν , το μόνον άζιον ενός έθνους α'σ 9α- νομένου την άξιοπρέπίιάν του, γιλοτ·.μουμίνου ■τα δίκαια του κβί 3ί'λοντος κ α τά ςερεω'ση. ,,Δια να χατορθωθη ο ε τοιούτο μ5}>β α'πο- χέλεσμα , χαί δια νά άχθη τό γμέτιρον σό<;ημΛ της κυ&ρνη'σίω; κοινών βίς τοσούτου ύψ}- λόν βαθμόν έντιλει'ας, η Μεγαλειότατου με λετά να συγχαλέση τού; παριςωντας τό πρόσω πον τοα έθνους, εις των ο'ποί'ων την αόνεσιν χαΐ φιλοπατρία» θελει να έμπιςευθη τά μέσα προς επιςερέωσιν ταύτη; της ΐντελείας δια τη; νομο- έοτ«ης των δυνάμεως. Το ίθνο; 5«'λ«£ δειχθη άξιον ταύτη; της '-'φηλης προσκλήσεως χαι έπι- ςηρί'ςίί τοούτου; ειι^ενε;; σκοπού;. Σύ έε , οΐί ρου , πόσον δεν πρέπει να συγχαίρης σεαυτιϋ, 'ότι ΐμ'όαίνίις ιί ; την |3οολη'ν τη; πολίΤίί'ας εις πί- ριςάσεις , ένθα ό λόγο·; είναι περί τοσούτων και τηλιχούτων μεγάλων α'ντ ιχειμένων ; Γίνώσκί!; τ,δη , «οία ε?ναί τα μεγάλα , τα ςερεά ρρονηρα- το τού πατρός τη; πατρίδος , ρί τον ο'ποίον τύχη ρου αγαθή έχω «να και το'ν αυτόν ςοχασ- μόν } μίαν χαί την αΰτην αι'σθησιν. ΕΓ5ο η καρ- δώ σου να ΰπεραισθανϋη παν ο,τι η 4· Ιου λ. ε- χ£« ύψηλο'ν και παρρησιαςιχόν δια Σέ· Ένθυμοΰ, οτι ταποτελισματα ταύτης πρέπει ν' άνταμείφίΟ- σι ποτέ έχεΐνον τον ψιλόςοργον βασιλέα , όςις εδειξεν εις ημας ολην τοίι τη» πατρ£Χ·ην αγάπ'φ · και μίτοι μαχρόν χαΐ ένδοξου ςάδιον Βέλει ρ/ψ·/} προ"ς Σε αχόμη υςατον βλέμμα εμπιςοσϋνης και αγάπης. "Ηδη δί» ύπάρχίις πλέον ι ν δυνάμει τΫς ηλικίας σου χαί τω» ημετέρων νόμων ΰπό τη» ίξοΜάα ταΰ πατρός αοιι' όμως αίΐτηή εξουσία, ο?2α; ί)ϊ$μοο } $εν απηρχι δια Σε άλλη παρεξ η ΐξοίιαια τη; γΆοςοργία-, μου. Οίίτι οί νόμοι Οντε η ηλίχί'α σου ίκναντβ! ια την σμιχρόν'ύσι, και Βέλεις εισαι ετι ιίπο την προςβίΓί'ίΧϊ) της ί'ϊ)' όβον η Προ'ίΌίβ οιαττ,ρ-η τος νμίρας τού ίόιχοϋ σου χαΐ ιδικού μοο πατρός· Ώ^εληίητι, ιιίέ μου, από τον καιρόν , τον αΠοΐον αύτη ρα; ρεϊ' "ίσχυε χαί χρχταΐοιι τό πνεύμα σου χ αϊ τον χαραχτ-ηρα σου , §ια να σι εϋρωσιν άί έκοιχόμί να ί σε ψροντώες χαΐ βάρη πάντοτε έτοιμου να τά ι)ιτο(ρίρη;. £ί Τ Ο Γ Ρ Κ I Α. Κ ω Κ ς «V τ ι ν ο ύ .π ο λ ι ς , τη 25. 'ΐοΐιλύ'οϋ. Δύο ταχυδρόμοι ςαλϊντες από τον πασιαυ τη; Α,ίγόπτου εις Κωνςαντινοΰπολον , ε'γεραν τη 15. τούτου τ·)·,!» ΐιί-ήσιν περί νι'χης τίνος εναντίον τών Βαα$ιτ(ύν εν 'Αραβία , και προς σημείο» τωι» νιχύν χατα τούτων των ατιοςατΜν £#αλο» κοτω ϊί'; την πορταν μεριχα σαχχία γεμάτα μι χομμενα ΐύτία· Κ«ί βί ίυο 'ΐατάαοι ίψορέ9ησαν οιά προςαγ-ής τού μεγάλου βεζόροιι με σαμου- ρόγοϋνας. 'Ε νιωςί διασπαρεΐσα φήμη πψι τίνος άΐΐο- ςασίας ιν Κα'φω χαί αιχμαλωσίας τοο αΰτόβε πα·! ι α απεδείχθη ψωδη;. ». Τη 9· τ °ύ παρελθόντος μηνός εψθασεν ό 'Αγγλιχός παρα τη υφηλη Πόρτα πξίσοης , κύ ριο; Λ ί ς ω ν όμοϋ μέ ΐψ αόζυγόν του πάλιν είς την Κωνςαϊτίνούιτολίν ερχόμινας από τη» Λόνδραν. 'Από την Μαραιλίαν ί'ως εις τψ Τί- νείαν ηλθεν εις 'Αγγλικήν τινα γριγά ταν, ϊντίό- Βιν Ιέ εω; εις τον λιμένα της Κίύν^αντινουπό- λίω; εις έμποριχόν τι 'Α^γλιχόν πλοΐον. Ό μέχρι τούδε Προασσιαχός πρέσ?υς ταρα τη ύφ^Α^ Πόρτα, βαρωνος 2 ι ν ρ τ - II ι λ σ ά χ 'έλαΘι μέ την τελευταία» πόςαν την αΟ·:αυ τού να παραιτηθή, χαϊ ηνβιμνζετο #« χινφ·/) μέ ιΛ