- Ο 59 ) - λν'λων, ΐπιχει τον τόπον του έκτου τόμου της ΰπό Του σο« φου Κοραή ϊκίιέομ,ενιις 'Γ.λλ^νικ^ς Βι€λιο&ή κνις" κα/ ι.°οιί- χει τους βίους του Σερτωρίου , καί του 'Ευμένους' τοΰ ' Α γησίλαου καϊ Πομπηίου" του Αλεξάνδρου , κα"ι ^Ιουλίου του Καίσαρος' μετά των άναγκαίων εν αΰτοίς σημειώσεων. Ε.ίς τήν αρχήν χ.α· του του του τόμου προτάττει ο σο· φος έκδοτης, κατά το σύννβες-, καί την ακολουύίαν των αυτοσχεδίων αυτοΰ Στοχασμών, περί της 'Ελληνικής παι δείας καί γλώσσης προς τους "\ : .\\ηνας' εν οΐς εν σεΧίά'ι ιη· ιίς μίαν ύποσημείωσιν , μέμφεται τήν ύπ' έμου γενο- μενηυ ονοματο&εσίαν 'τοΰ 'ϋτρίου, ως ζενίζουσαν εις τάς ακοας' και επαινεί την συνηίεςέραν Τ ετράδιον η Ί'έτραδον, ως ριζωμ'ενην εις την γλώσσαν άπό της τετάρτης εκατόν- ταετηρίδος' και εχει δίκαιον εις τούτο ο φίλος Κοραής, πλην ας μο ι συγχωρηύη νά εκύέσω και εγώ ενταυϋα. συντόμως τον λογον μου- "θτι ή λέζις "Ητριον εχει άναλογίαν προς το πραγμα, ουδείς δύναται νά εναντιωί^, διότι και το χαρ· τίον ουδέν άλλο εςιν, ε!μ·ή"Χφος πιλητον, η καί 'Ησιί- χιον ,,'Χφος λεπτόν " και εντεΰίεν Αεωνίδης ό 'ΛΧεξανδρευς, εξελα€ε τήν λεξιν επί ταύτης της σημασίας■ "Οτι δε καϊ ν, λέξις Ύετραδιον δεν εφυγεν άπό Την μνημην μου , καϊ τούτο δεν χρειάζεται μαρτυρίαν' διυτι α'ι πρώτα ι έντυπω· σεις των ιδεών εις τήν μνήμην δυσκόλως εξαλείφονται. Α- νερευνων ούν νά ευρω λέξιν προσφυεςέραν εις το πραγμα τότε εις Την αρχήν της εκδόσεως του Αογίαυ 'Ερμου , και μαλιςα. ϊσοδύναμον τη Γαλλ<κ£ ϋνΜΐίοη, καί τη Τερμα- ν<χ·5 Ι,ίεΓβιιιηζ, κατά την γλώσσαν των Βιέλιονωλων α πέτυχαν του πούουμένου · 'Η Γαλλ(κ>ί καί Γερμανική αυτή φωνή, σημαίνει ΙΙαράδοσιν μέρους απάτινος, κατά διαλει- ■ψιν εκδιδομ,ένου, βιβλίου ' την οποίαν ταΰτην σημασίαν η λέξις Τετράδιον ουδόλως εκφράζει· Εις τον Δουκάγγιον ειδον τότε Την λε'ξιν Τετράς, ΤεΤραδιον και Ύετραδίσκιον , τήν όποίαν και ερμηνεύει δια του ζ)ιΐ3ίβΠ)ίθ, ςυ8ί6Πΐ3 ίο- 1ΐ3 δΐηιιιΐ ]αηςίΗ, ΐνε4υμή4ην τότε και το εν τή του Χ.υνε- σίου ΐ4ΐ καί 143: ε'πιςολίϋ φερομενον: ,,'Αντίγρα.φον ουν Της τετράδος άπόςειλον ί '. και „ Εν τω τετραΰίω των ίαμ €είων εύρον επί τέλους τους δώδεκα, ςίχους.' 1 είδαν και τα 'επιφερόμενα υπό του λεξικογράφου μαρτύρια, τών Ήυ&ιντ^