— ( 3 4-6 ) — 4ρίον φ.$ήνε* τόν 'Αϊτόν, είς του όποιου τον αςερισμον με· > νίΐ ί'&ς τί; 20: αυτού' μετά ταύτα, προχωρε 1 προς τον Δελ- φίνα, χαΐ τϊ 3ι·' φθάνει τον 'ϊ^οχοον. Κατα τι^'ν ι6·· το£> 'θκτκ€ρίου ίτον ν! «λνισυςε/Μΐ τούτου απίςασις προς την γνίν, ήτις ήταν τ2\ μερίδια., υπο3ετοντες τον ι?λ<ον ότι απέχει α·π' αυτής ίο. Περί τα τέλνι του Δεκεμβρίου δέν 5έ* λει είναι πλέον ορατός είς ημάς ' επειδή και προς τάς είπα αρας το εσπέρας γίνεται ν[ δνσις αϋτου, Τ Ε Χ Ν Α I χα) 'ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ 'ΐί?« τί){ Φ ιλολβγ/α ς. *Η λίξις Φ ιλολογ ία συντίθεται από του, Φίλος, και Λόγος ' αυτή δέ ή δευτέρα εσχημάτιςαι από του πολυσή μαντου βήματος, Λ ε' γ ο: , χα} σημαίνει κατά πρωΤον Την συν3ετικήν και αναλυτική» ενεργειαν του αν^ραιπϊνου πνεύ ματος ' αρα '/σνι ί'ςΐ τω, Νομς. β) Τ β γεννήματα και αντι κείμενα του νοός, άπερ ίΐ'σίν αϊ Εττιςνμαι, εν οσω είσΐν εις τον 3εωρΐήΤικον αΰτ&ν βχ3-μον· γ~) Εχ,ίΤνο το γέννημα τον νοός, οπερ εν ταυτω καϊ οργανον αντου ΐςιν' άρα, την Διάλεκτο ν , οι ής τάς νοήσεις σνιμαίνομεν. 'Εκ τ&ίν τριών τούτων σημαινόμενων του, Λόγος, τά δυο δεύτερα διορίζουσι τη ν ιδίαν τ ν,ς Φιλολογίας, ιιτις κυ ρίας σημαίνει το, Ιϊό3ος, "Ερας προς τους λόγους ' και εν τεύθεν δια τί)ί εν νψ Βειαρίας και γνώσεως, και διά της καταληψίας και δια φωνής παραςάσεως και διαδόσεως » ο «ς/, δια τής ΐπιςήμ^ς και διαλέκτου, ό*ίρ γίνεται δια της παιδιίας, ε'ίληπται ι| Χίζις ματ α ταντα βντ) του , Παιίϊία , Μά5κο·<ί, και έξαιρίτως ΐςορικων καί αρχαίων πραγμάτων' εν ώ ή παλαιά ταύτης σημασία ιδιαιτέρα:! ήν ν| ^ίαιρητική, απ ϊ'»βνί·«ΐ{ ίχουσ* τιίν 'ϋ,μπειρικήν, «ί σιιμίΐοΐ ό Πλάτων (νό/Λ. ,!?'.) »'Εκ γαρ ε'πίςασαι δή το τοιο'ν .,,δε, οι ς εΐ καταλα€οι ποτέ Τις Ιατρός, των ταίς έμπειρίαι' ,,ανευ λόγου τήν ιατρική* -μΐταχειριζομίναύν." '&ντενθεν "τι, Λόγιοι, ο πεπαιδευμένοι, χαι έξαιρέτως οΐ ερευνν,' νητα), τ#{ αρχαιότητος, οί 'Αρχαιολόγοι, καϊ Ίςορικοΐ, κα-