χαιοσύνη δεν άνεχάλυφεν, ω; φαίνεται, τίποτε, οί οί δύναται νά άποδε:χΒγ ο σχοτο; π£ρι φαρ- μαχωσεως. Ό ψανερωσβς το πράγμα είναι Γαλ- λ:χός τις μάγειρος , οςις χαταλαμΘανει μεριχας λέξεις της Σουηχιχης διαλέχτου. Ούτος είναι εις δούλιυσιν παρά τινι ξενοδογω Λ,ινδ $λό μ, έν τη οίχία του όποίου 4'τρωγεν έν μια των ημε ρών μία εταιρία των εγκρίτων τ υ. ζ πόλεως. Ο μάγειρος έςοχάσθη ότι. ηχουαεν «ϋ'τοΰς ομιλούν τες πεοΐ τοΰ φαρμαχωσαι χζι τους όύο πρίγγι- πας , άλλα το λάθος εξηγείται ευκόλως , ΐπΐιδη αϊ Σουηχιχαί λεξεις Γρίντερμαλ (γάμος) χαϊ Γχί··ρτα (ύπανδρεύεσθα:) όμοιάζουσί πολλά μι τα; λέξεις Τχίψτ (ψαρμάχιον) χαϊ ψεργγίγτα ζφαρμαχόνω)· Ό ξενοδόχος, εις τον όποιον δ μάγειρος εψανέρωσε τό πράγμα, ίδραμε νά φανέρωσα τοντο εις την διοίχησιν. 'Ενόμιζον οτι το (ρ αρμάχιον "έπρεπε νά βλη9% εις την σοΰππαν, την οποίαν ο διάδογος πίνει χάθι πρωί, πλην 0ΐ έν υποφία, ύπηρέται άπεδειξαν την αθωότητα των πιόντες οί ίδιοι την ύποκτον ψουτιπαν. Αϊ εξετάσεις έξαχολουΐοΰσι, χαί το χοινόν προσμέ νει μ.έ άχραν περιέργειαι> την 'έχ^ασιν.") ΓΑΛΛΙΑ. Τη ^· Άπριλ· μετά την λειτουογίαν υπήρ χε μεγάλη αυναναςρογγ παρα τω βασιλεΐ, χα 9 ην εΐχαιρίαν επαρρησιάσϋησαν εις τη» Μ εγαλειό- τητά του ο νεωςΐ έλθων λόρδ 'Ε ξ μ ο ύ 9 χαί ο 'Ρ (ύσσιχός χόμης Μ α ρ ζ ό &. Διηγούνται, οτι ο βασιλεύς εςΐιλεν εις την χνραν του μαρσιάλλου Μ ασα έ ν α την μαραιαλ- λι/.ην ρά$δον , την όΐίοίαν ό μακαρίτης δεν ί· δυνηθη νά λα5>) από τας ιδίας χείρας της Μί- γαλειότητος του μονον έξ αιτίας της πολυχρο νίου ασθενείας του. Προ ολίγου διωρίσϋη τό πρώτον πολεαιχόν αριτηριον να χρ/νγ τον (ε'ν Άμεριχη άκοντα) ' < „ « . » ςρατηγον 1 ρ ουσην, οςις εν χαψω τϊ)5 τε λευταίας τυραννίας του ΒοναΤαρτου έχειρο- τονηθη παρ αύτου μαρσιάλλης, πλην αυτό με τά πολλάς σχέφίις 'έχρινεν εαυτό ως μη έχον τό χυρος νά τόν χρι'νη , δΐ δ χαϊ η ΰπόθεαις έςάλη εις τό δεύτερον πολεμιχόν χαιτήοιον , το όποιον χα! συ-ήνχθη τη 8. Άπριλ·, παρόντων χαί των δυο υίων του εγχαλουμενου. Μετά την άνάγνω- α.ν των αποδείξεων, είς έχ των δυο αδελφών, ό χιλΐαρχος Τ ρ ο υ σ ης ανεςάς ηθιλε ν άργ^ίση ν?. όμιλήση, άλλ' ό βασιλιχός επίτροπος ηναν- τιωθη ΐίς τό νά τον άχροασίωσι ♦ πλην τό χρι- τηριον έχριυε μετα τινα σχβφιν οτι ό γιλίαργος ημπορεί να διχαιολογησ^ τνν απουσίαν του πα τρός του * άλλ' επειδή πάλιν ήναντιωθη ό βασι- λιχος επίτροπος, άφηχεν ε'χεΐνος έκί τη; τρα πέζης ο,τι ήθελε νά Ι'ίπ%, χαϊ εχ$ηχε με τόν άδελ'οον του , οί δε χριταΐ άχροασθιντες τον βα- σιλιχον επίτροπο», άχεχώρησαν χατ ιδίαν διά νά σχεοθωσι, χαι μετά 2ωρας ΐμδαντες πά λιν είς τήν ,σάλαν, ΐχήρυξαν διά μέσου του προέδρου οτι δεν άνηχεν είς αυτούς νά χρίνωσι τον ηοατηγόν Γ ρ ο υ σ η ν. Διά προςαγης τοΰ έπάρχον του Οϊσα δεπαρι τεαέντου έξαριχατωθησαν νεωςί χατα τχς πρ'ϋ'· τας ημέρας του παροντος πολλαί χοινότητες τοΰ Σενλΐς χαί Σαντιλλυ , πλην όχι οί ήσυχοι έγ- χατ οιχοι. 'Γ^| 20- Μμγ. έχψύνησεν ό μιρσιάλλης Μ α ρ μ ό ν τ ε'ς τό ανω παολαμέντον λόγον τινα προς - ΰπεράσχισιν τον νόμου περί των εξόδων χαί εισοδημάτων της πολιτείας (Ί)ϋ(])βΐ). Ούτος ό λόγος εξεδόθη ηδη δι ι του τυπου είς· ~[,\ σελ, είς 8-θΰ όμοΰ μέ μεοαούς πίναχας, χαί δια λαμβάνει μόνον περί των -ολεμ.ιχων πραγμάτων. Τβ έξοδα του μινιςερίου των πολεμιχων άποτι- λονσι τό τρ'.τημόρϊον των εισοδημάτων της πο- λιτείας, 'Ο μαραιάλλης χατηγορεΐ τούτο το μέ·