( 183 ) — ϊτανί \·4φ5ιι σήμερον , και δημοσίως εις το φυσικόν 'Αμφι· 'Βΐατρν με την &Κιον εΰτυχεςατην εκ€ασιν. ιΊδομεν ο'φ»· Βαλμοφανως ιτε-κηγμινον τό ύδωρ άνο την ιδίαν του έζάτ- μησιν, εψηλάφησα τον Παγον ε'γω αυτός' ΐμο"ΐς δάκτυλοι ς,, και ίΰραμον ε\>3ύς δια να Σοι το γράψω.— Ανακαλυψι,, οί ο'τοΐα ίδωκε κρότον , χαί'ΐϊερι της ονείας αλλό δεν κάμ. νουοι κατ αυτός τάς ημέρας, καρά να ίμιλωσι και νά γρά- ψωσιν. Ανακ,αλυψις αναγκαιότατη *αΐ κεραργοτάτη-, ήτις 3έλει γεννήσειν τίολλά -πράγματα. - - - ']ΐυ/Ησχ.ίται ενταυ3α "Αραψ τις διινος τα "α ρα€ικά , (ΠίΌυέαζων τνΐν Ιατ^ικην , 'ΐί^ί'υς Λατΐι/ος· *Αυτο{ μ.οι ΐ'λί- γε χ·3ις, οτι ίΐ'ί τνιν Φλωρεντίαν εΰρεν εν 'Αρα&κον χειρα- γραφον Φυτικής 'ΐςορίας, ΐν ω άνέγνω κεφάλαιοντι ιαρϊ του 'Αδάμαντος, εήά.9η εκςατικος, οΤΛν άνίγνω ότι ο! "Α ραβες εζευρον ότι ο* Αδάμας είναι σώμα, το οποίον διαλύε ται.—" Ας μη καυχαται λοικόν 6 Αα€οαζιε (Ι,ίΐνοϊδΐεΓ) οη νρωτος ΐφιΰρε την διαΧυσιν ταύτης Της ουσίας. —*Αψ' ου εχωρίσ3 ην άτι ο Την συναναςροφήν του άγα3αΰ *Αρα€ος, εναρρηοίασα ιίς την φαντασίαν μου την λη.3αργ(αν των Κερί τά 'Αρα€ικά και Περσικά δεινών ημετέρων , οι οποίοι άν αψιναν το νά ίΤναι ζηροΐ λεζι.Βηρες , η3ελον φανην μί- γιςοι, αναδιζώντες κολλά ΐίαμΚολλα βι€υ3ισμένα χαι ά'- γνωςα. σοφά εργα των Ασιατικών διδασκάλων μας, κα\ ν,3ι\ον κροτήσειν και μετ αΰτων τό γένος όλον, άναγκά- ζοντες τους γαύρους Ευρωπαίους νά ίδωσιν, οτι εις πολλά δεν είναι αυτοί οΐ κρωτοι έφευρεΎαί. ίαϊΤΊχυτο #όΰχ~ϊΙ( την Εφι ημερίδα μας, μέσα εις αυ.τον τόν 'Ερμην μας. — Πόσον ιτε.9υμουν εν τοιούτον! κ. τ. λ. κ. τ. λ. ο Σος Λ. Σχιιι «5» ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΣ. "θ κύριος Δε-Κανδόλλης (ιΐβ Οηπόοΐΐε) άρχιδιδάσκαλος ίίς την 'Ακαδημίαν του Μοντκιλλι*··, διωρίσάη καρά της Ταλλικης δκικήσεως, 'ίνα, κεριελ5γι αΨασαν την αΰτοκρατο- * ρίαν ταύτην και να" παρατηρήση »κρι€ως ο λα τά εν αΰτ!£