— ( 776 ) — *Η τρίτη μί(ΐο$ος ίιναι σχεδόν ή Ι&ία, διαφέρει μονον *ατά τούτο , β'τι αντί ΰοιιτοςάσ€ίςου , νρεπει νά βαΧύη πνεύ μα ο'ίνοο * η (Μέΐσα /χίΟοίο; είναι του 'Ρωσίνχ φαρμακοποιοί «ί'ί \Α^χονιιν. 'ο 'ϊψνι Χότατος κ«ι θεοσε&ςατος 'Ηγεμκν πάσης Ο ν γ* *ρο€Χαχίας κύριος Κύριος 'ΑΧεζανδ ρος Χοντζος Χα€ων υπο την "Ηγεμονικών αύτοΰ προςασίαν τον εΧΧογιμον Κυρίου Ευςαδιον 'ίωαννίΰην, ιρ'ΰοκ.ιισ'ίΐ' εύμενΖς νά αττ^ςείΧ·^ αυτο» π'ς Παρισιους <5ιά νά σνναριΰμη^ια εις τον χορον οΧων εκείνων Των άζιπταίνων νιων, ο σοι σιτουό'αζουσιν εις την πιχαι- δευμινην Ευρώπη ν, ίιά νά βιαοωσωσιν έ'πειτα εις Την κα· τρωα,ν γ ην της ιταιίείαζ τα φωτα. Δια το αξιέπαινου τούτο του φιΧομούσου 'Κγεμόνος έργον , πΧηρης ευγνωμοσύνης ό ευεργετούμενος, επε^υμησε υάκηρυζη αυτήν δημοσίως, έιο μας εζήτησε Την εις τον Λ. 'Ερμην των ϊ'φ ε £*Κ γραμμάτων καταχωρισιν. 'Εν ω ί'κ.τ'λνι ροΰμεν προάυμως την άικαίαν του «ι'γνωμονοΰνΤος α'ίτησιν, σνγχαίρομεν κυρίως τους φιΧτατους ημ£ν ομογενείς, οτι μας εχάρισεν η θεία ΤΙρονοιχ τοιούτον ψιλοσοφον ηγεμόνα, οςις επώυμων τωοντι των Μουσών την ι-ϊίιςροψην εις την ψιΧτάτηυ ημων πατρίδα, παρεκτος τηςπρά- ξεως ποΧΧων άλλων εις Την ευγενή ταυτην επώυμίαν τοι» συνΤεινοντων χ,αΧων , 'όχι μονον τον βηΰεντα, κα@ώς πΧη· ροφορουμεύα. , αλλά και ποΧΧούς αΧΧους νέους η$η εξετεμψε και ΐ'τί μιΧετα νά πεμ^ν εις την σοφην Ευρωπην δί αυτόν τον ωφε'.Χιμον σκοπόν· "Οτι §ι χ.α) ώςσοφος ο 'Ηγεμων ούτος, σογί-ς γνωρίζει κ.α! Τίμα. τους σοφοΰ; του γένουςημων , ά*ό» ϊειξις Χαμπροτά,τη είναι, η ε'φεξης 'Ηγεμουιχ-η ε'πιςοΧη του. ΏροσφιΧετατε Κύριε *Λ.ίαμάνΤιε Κοραή ! "θ ΐπιφέρων το ■Χαρον } Ευςαόιος'ΐωαννίδης Σμυρνύ&ος, ερχεΤαι ιίς Την σοφην πόΧιν Των Παρισίων, χάριν μχύήσεως. Γνωρίζοντες αυτόν χρχ· ςοηύη και φιΧομα&η, και εΧπίζοντες νά ω^ιΧήσωμεν ίΐ αυ τού ποΧΧούς άλλους των ομογενών μας, ΰπεσχε'όημεν Την α.· ναγκαίαν ναπανην εις την καιδείαντον, 'Αλλά Το αναγκαιό τερο* πρός αύτνν είναι ή πατρική σου όίηγία. *Η νεότης οις