ί 39ΐ» ) — αριύμνΤικιίν, γεωμεΤρίαν, ή 1 να ςιχουργη^ς ολη και νά ίνα* /χασύϊί 'Η φ ν) μ ε ρ 1 ς ν ι ρ ι ο £ ι κ η, φ ι λ ο λ ο γ ι κ ^ , ΐκι. ς % μο ν ικη, πολιτική χ, α ι ί μν: ο ρ ικη ΔΙΑ* ΣΤΙΧΩΝ 1 . Τ οιαυτν,^ ίδεαν της κοιησεως έχουν ο! καλοί μας 'Εταΐ- ^30ί, Τ/ ύίλϊ/ να ίΐ7τζι ττε/π^ΐίί ανύρωκος, οςις ενόνει μετρ·/,- με'νας συλλαέάς εις αραέ'ας (ςίχους) ομοιοκατάληκτους' μ) οταν το νόημα οι ν αρκεί ν ά. γεμίσ\& Την αράοαν, Την άτΐογι- μίζει αυτές μ* έττίύετα και επιθήματα. Τι τέρας η άμαίίια (ι)! τί φο&ροΥ 3ηρίονΙ Τί έκτρωμα Της φύσεως κακίας το ταμείον ! Δυςνχιων κολλών πηγη, αρχη ελαττωμάτων" Και της κακίας οδηγος, κακών ενθυμημάτων , *Ολα ταύτα δεν 3ίλουν νά ειπούν άλΧο νχρά „ Δεινόυ γι ν\ „ άγνοια και πολλών κακών . . . αιτία." "Αν ιΐκ%τις "Εταί ρος οτι είναι αίίξησις ποιητική , ο ναραμικρος μαύητηζ τιΐί Ρητορικές 3έλει Τον άκοκρώηοτι είναι ατεχνοτάτη. Μετά τό, ΐίρας, ακολουθεί, φοβερό ν 3η ρ ίο ν ' μετα τούτο, εκ- τρωματηςφυσεώ ς.Μίτχ το } κακι αςτο τα/χεΤο το χα! καϋ' αύτο άσύενες αρχη ελαττ ω ματ ων } γίνεται ασ(κκ· ςατον. Το κακών ενθυμημάτων δια να μην είνω ολοί ο δ' ςίχοζ, είναι φανερον ιταραγέμισμα. Το ; ϊκτρωμ-Λ *ης φυπεως δεν είναι άραγε αντίφασις Του, φο€ιρ<> ν £ ν) ρ » ο ν ; Αυ'τιί σκιάζει ως αχλύς Τους οφύαλμοΰς ανίρωιι'ων, Κρύιττουσα την αλήΰειαν α υ τ η ν μι καίε Τρόνον · 'Έ,ζευΤελίζει δ υς υ χ ω ς κΧι Των σοφών τον βίον, 'Ηρώων και των ευγενών, μ'αίσχΰνης το β ρα£εΊ°*' 'Ύκερυ^ο'ί δε άμαίε'ϊς εις υψος κολοφωνοί, Κ ακουργουςΤε και αγενείς Τα τέρατα αίωνος' 'ϊίμι'ΐς λοινον νλανώμείία ατάκτως εις το (τκοτος, "Έχοντες 6μ οιοτητα με τους Τυφλούς ε ί κ ο Τ ω ς' ) Εις άλλο μεν κροσκταίοντες ατάκτως τ(α·ρα Φ σ ι ν , (2) <ΐ) Γ». άμ'χ'ΰε:χ. 'Ειρ'λαί;» την ςι'ζιυ του ςιχουργον , Κ«ί ΐφίνώ ίρ > "" «νβγνωςην την ϊΐο'ρδιοσιντ·/);. Το» καοκχαλω μο»ον να παρατί^*!"^' 0ΐ1 " Τίλβί'α ς·ιγμ.η μς'νον ε/; το" τβ'λος βυριβχεται. (ί) Ιϊρδξ δ^ακ^κτιν "Αταχτο*; χατα ί^υσιν*