— ( 3» ) ~ ναι γελοιότερου. Α'λλ' υπόθεσε, ο τι μν,ύ' ϊχοον προς τίνα ν£ γρά-ψΗ , γράφει πρόί πλαςά πρόσοιπα, όποΐχι είναι πολλαί τοιαυται σωζόμεναι επιςολαί. Τούτο πλέον ονόμασε το , φί. λί, συ, ώϊ άέλεις' εγω άπορω Τι έπίΒετον πρέπει νά <$ω- σω είς τοιαύτη» ίΧί'ου ιτλεον παρα γέλωτας άξίαν , ματαία- »» ιτοιπαν · "Ι''πό3$σέ τον , εάν ν, χρεία το καλέση να ε«1/Αΐΐ7 / 0(3ΐισ">( ίι'ί κοινών συνελευσιν , κ,α! να συμβονλευση τους συμπο- λίτας το κοινόν συμφέρον, αντι νά έζετάσ% Τν,ν φύσιν αΰ ΐην του πράγματος, περι του οποίου ί'γινεν ν, συνίλευσις · και νά συνάξι/ΐ άπ' αυτήν τά αναγκαία επιχειρήματα, έκτων 1 / ' ><ν ν ' / , ■ ϊ * οποίων μονών ιιναι ελπις να πεισ% τους ακουοντας, αυτός εν3υμούμενος του £φ£ονίου τά. προγυμνάσματα, του 'Ερ~ μογένους , του Κορυύαλέως , ν) του Σκου'φου, την ρητορικών, απλώς του σχολείου τά παιγνίοια, συάραπτει εζ αΰτων Χογον γελο'ΐον , τον όποΐον ονομάζει ον,μηγορίαν . "ΑΧΧ' ϋποΒεσε, οτι και χωρ'ις αναγκών κοινής συνε λεύσεως, μηδ έχων αφορμών άληΒινων ρητορικών λόγων χαμμίαν , γράφει καθήμενος ήσυχες) εις τον οίκον, μελέ. τας λόγων πλαςάς· Οτι όνομα οωσι/,ς εις τον γραφοντα πλχςάς έπιςολάς, το αυτό , φιλί, πρέπει νά προσάρμοση και εις τούτον". "θ"ςτις παίζει όσα έκαταρίύμησα παίγνια, $ μέρος αυ τών, εις τούτον έ£όΙνι το όνομα, Σ,χολαςικος' έπειάιί τρίβει τον βίον όλον, ως νά ήταν όλον του τον βίον εις τϊ σχολε7ον (α~), ως νά ήτο καταδικασμένος ολην αυτοΰ τ^ν ζωην νά μαν3άν^, χωρίς ποτέ νά πράζη τι είς ίΰίχν ν] κοινών αφελειαν- Τοιαύτν, χ,εφαλ^ς και -ψυχί^ς κατάςασις όποΒετεί μωρίαν, και συνο'άίυεται με τύφον, και του τυφου το αναγ- «■αΐον ακόλοΰ3ΐήμα , πε'ΐσμα. Τοιούτος άνθρωπος ςοχάζεται σοφίαν, ως επάγγελμα χωριςον» και είς αυτόν και Πνς κατ αυτόν 'ίϋιον' και οργίζεται, όταν βλεπη άλλους να. μεταχειρίζωνται φρανίμως ως όργανα βίου και ττοΧίτιχ.^; κοινωνίας, τά όποΐα είς αύτοϋ τάς έχ.ατα.0ικάσ3ψ.αν («) ,,«# λλ' ί^ϊλ>ι'λο3α{ της ιχοΚ'ίς' άρον «κιΓια τα τΖϊ α , ι. »λ<*ί(*»ρ ^ /ΐ'ϊάιχί). Λιατ(. Σ νια τ. <3, « 3