— ( 107 ) — ΐνναχΰας τριτνάς ετεων ζήβ·α<τα, τοκευ<τιν δυςήνοις εΧιιίον δάκρυα χ,αι ςοναχάς. Κας γαρ εμοΰ φίιυ.έννις χίρο< δομος' οϋτε γαρ αυ'τνί Χείνομαι, οϋτ εΧιιΤον βΧαςόν αιίοιχομενη. αντί δε πατρώου κ αϊ οψοροφοιο μελαύρου Χειτή ταύμόν έχει σώμα λαχοΰσα ιΤϊ'τρν;. ι! δ' ή ν εανε&ων ονιος. Χογος , οΰκοτ ά,ν εικός οΰμός εμου φίιμενης ταίς δ ενεκυρσε τύχα,ις. ΣΓτίχ. ι· ο Πασ·σό€ιος άμ<ρί€α.ΧΧεν εις τό 'όνομα, Τυριν- να, και άντ αυτόν εΐίρόκρινε τό , Τϋριννα, ςοχαζομενος» οτ« ίίίό ε'ΐναι λόγος περϊ της λεσβίας κόρης > τ£$ οττοίας το ονομα διέσωσεν ίΤ« Σα*φΐκος ςίχος ιτα|3 'Ηφαιςίωνι σϊλ. 37- ,, βυ'μιρ-ροτϊ'ρα Μι/ασιΰϊχ.α ταί άττχ\ας Γυρτοί"" οιΤου ο Σχολ. σϊλ. 7®· αναγίνωσκει , Γυρίνω' ό £»' Κογγίνος εν τοΐς ΠροΧϊγσμ. εις 'Ηφαισ. σ. ΐ73· ϊ'κίόσ·. Του*. ϊχ»; , Γυρίννω. Ο' Κορΐ/νίλ<ο$ Παί&ος ίιορίίονϊι, Γυρ^νοΰζ· ο' Αορ€ίΧΧ ιοί ίη νβη- ηο ογϊι. <τ. 5*8. Τυρίνας,η Γυρίνους,$ Γυρινως, καίως αίδως, αχως· Αυτήν την διόρίωσιν δεχεται, χωρίς ν' αναφερη τον Δορ€ίΧΧιον, και ο Ύοΰκιος ιίς τον ΑογγΤίν· σ. 591· φέρων ε!ς μαρτυρίαν ακό τον Χοιροίοσκο'ν (11υ\\ογ· τοΰ "Αλί. σ. 268·) το παράδειγμα, ,, τ ας άκαΧας Πυρινως"· Αυτό το σχίμα του °νοματος εφαίυετο αΧηίέςερον και εις τόν Βαλκ ενάριον εις ΚαΧΧιμ. ΕΧεγ. σ. 150, οςις εςοχάζετο, ότι αυτό το όνομα, ΐτιρεκε νά αντίκαταςαίί και εις του Μαξίμου Τυρίου τον 24· Χόγον, 9· σ. 478· ί'κ£· 'Ρεϊτκίου , ,, ο,Τι γαρ ΐκείνω ΑΧ- κι£ια£κ|{, καΙ Χαρμίδης , «.α! ΦαΤίρος, τοιϊτο τ£[ Αεα·€ίχ Π υ- ριναί, καΙ Ατίίς, και 'Ανακτορία Ηοινωί Τυριννα. Γρ. Γο- ριννω. Είω ανήκει καΐ το ε'ξης χωρίον του Μ· 'Ετυμολ. οτ. 222. Έκδ· Αϊ/ψ." Γυριννώ- όνομα κΰριον Αεσ€ίας κόρης' ε'ίρητα,ι ναρωνΰμως καρά το γυρίνος, ο ίνιλοΤ το'ν βάτρ&' χον . Γυριι/ι/ώ ω'ί ερατός 'Ερατω, καΐ κΧίος Κλίω και Κλϊΐα·. Στί%. 2. ιτασΐι)ς ακρα φϊρουσ' αρετής, καίαίς καϊ Κερι Ιε ρών. ο' Πίνδαρος· 'Ολ. α'· 2ο. ,,κορυφας δρέτων άριταν άιτο ιιασιιν". Τ^ν φρα'σιν ,,τα' άκρα φέρουσα" ςοχάζομαι, δεν ηόεΧαν εγκρίνει ο 'ΒεσσΐΧίγγιος και ΒαλκΓνα'ριοί, εις τους ονοίους ιίς τό του 'Ηροίο'τ. βι€\·®'·'?2. <τ. 727» ,, Αίγινητεων τα κραιτα φεραιν " ή μεσσαία λε'ξις (τά τρωτά) έφαίνετο ΐ- σφαΧμι'νη. ΙΙλ^ν τνν αυτήν φράσιν μεταχειρίζεται καϊ ο