~ ( 142 ) — ιϊρημενον 'ΑργυρουπόΧεως όπου διέτρι·€εν ιδώ είς τήν 'Εκ- κλησίαν του Στ ανροδρομίου, καϊ , ακουσας οτ« εκίνησε μίαν φοράν με τα ιερά τον λογία τας ψνχάς των Σμυρ ναίων εις την παιδείαν, όταν διέτρι€εν εις την πόλιν των , την όμιλε Τ περ) του φίλου του Κουμα , τον αποδεικνύει μ' ό'σα εΐχεν εκδόσει εως τότε τι αξίζει ο Κ ούμας, και τε- Χευτα'ΐον τον αναγκαζει νά γράψα προς τους φίλους του , εις την Σμύρνην περ ι αυτου, συγχρόνως δε γράφει και τον Έ.ούμαν ν άνα€άλ\ή την εις Ύεργέςιον όδοιπορίαν, εις το οττοΤ ον "λαμβάνει πάλιν άπόκρισιν οτι αϊ περί Σμύρνης ελ πίδες είναι κούφια καρύδια." τα δι ^ραμματα του φιλογε- νοϊς 'ίεράρχου καρποφορούν , £α3ως ήτον έλπιζομενον , κ οί καλοί χάγα.5ο) επίτροποι της σχολής, οί κύριοι, Χεγω, Φίλιππος Καππαρις, Τ\αντελης 'ΐοδοκανάγης κα\ Τουφίκ- νζόγλους γράφουν προσκλητικην επιςολην προς τον Κου'- μαν εις δύο ίσα, το ινα αν ο τα οποΐα αυτοί κατ' εύ· 3είαν το έζαι(οςιλλουν> και το αλλο το περικλείουν είς μίαν έπιςολην προς τον Αργυρουπόλεως δια νά το ςείλχ αυτός είς Βιένναν' ο ' Ιεράρχης δίδει και τας δύο τον ε μπο ρ ον , και αυ'τος ςελλει τον Κούμαν ίυ'ο αντίγραφα της πρόζ αύτο'ν επιςολης* το δε πρατοτυπον το κρατεί, και πιςεΰω οτι το ϊχει' τότε και ο Πρωτοψάλτης δίδει την τόσον χαρ- μ,όσυνον ε'ίδησιν της άναβλεψεως των Σμυρναίων, και εκ λογής του Κούμα τον σοφόν Κοραην , ος τις αποκρίνεται, συνιςων και αύτός τον φίλον του Κούμαν και σνγχαιρόμε- νος τους Σμυρναίους (α) ' δεχεται Χοιπόν ο Κούμας την βΐςτιί» Φ«τι»μ»ι;ν| ν "Ευράνην ίια νχ τβλίΐο*οιι ί<τΐ) τάζ γνάσιις τβ , )ύ ιΐναι ί'λτίς νχ ΜΟρβλΛί,ϊαμίΐι ά* αυτόν. ζα) 'ΐΐί αύτολιξι) 'ίβα μίρος τής ίττίςολης, οΊ)μ«ι«)μ/»ΐ)} την Φίβί»αρ/'» £«!$'. ,,£(»«( αδύνατο», φιλ» Π(<ΛΤοψαΧτΛ, να α> £*ιΐ]- ρ«ς πόσην χαςάν ΐιτςοζινιιιβιν »<ς ΐμε >ί τιΧιυταίασκ ΐτηςοΧη, αχι μόνον δια τι·» ινφφόϊνναν ιιίησιν τ?ς άνοςχσίας τχν Σμ,υςναίην νά /λίΐ>3»<>!«5»ο·ΐιι άτο 'τϊ; ατταιό?ικΓΐ'«{ τι )ν «,ασΐίαν^ α/5^.α το ηρΐ0·σότι$ον, οτι ο 'ΐατ^ος 'ίτυχι »« ιϊναι ο τ$ο το/Λ.» «- γκττ^τός μ» φίλος /ίβ'μβί, αιι^κτο^τό» ο*οί·» ^ άγζττΜ £ τιμ»,