"Ε» «τ! σί Ιρ'ύτ'ύ, ψίλε β«*ιολ<>)>«, χβί ρβί βίδαιοζ, οτί ίιανΐάσία ί!*5 τό αΐτοϋμίυον. ,,Ήν ηΟτί χβίρός, λί')<ί<ς , (ωσάν νά ϊλαφιν επί ,,τοΰ παρόντος) ότεέβάμ&·£>νίτά όμματα ή λαμ- ,,πρότη; των ενδυμάτων, χαΐ έζέπληττον (ω'σο'κ ,,να «ν! ίχίτληττουσ: χβί ν^) το» »ου« οϊ πολν- ,,τάλαντοι Βησαυροί, χαί τά εξής " Φιλολόγων τάχα τά λ'γί'.ς ΐ> γάομυ9ρν, σπουδάζων, ·η παί ζων; Εί μέν φιλολόγων, 7ΤΕ05 αυμ§ι£αζε'.ς τα αν'ύ μι τα χάτω, χαΐ πω; χλ'ύθίις τα ασιί^χλωςα, {- ι/ω δί!/ ίχίίς ς.'ρεις α'^οδ-φίς »« προσψέρης το θίιμίαμάσου εις τας κολσχίί'βί »ο θυσίας·ι;ρίον; Γνωρίζω, ®ί'λί , ίι'ς πο/α» ιιυ'σσαιι το |5ίλθ5 σου διευθύνεται, κατανοώ τοΰς <Γ*οίΓθΐ»ς σου ίις τι ά· «ο&λέπουσιν, άλλα δέν άνήχει ιίς έμέ να το (ΐ- κω. Δίν γινωσχεις » ότι ο' άνθρωπος είναι ψόσίι τρίπτός, χαΐ χα&' ί·)ραν χαΐ ςιγμην σλλοίττει I- δέαν; Πώς έπιςηρίζεσαι ί^5 πραγμα ροωδες , χωρίς να ψόφησα:, μη,π ας ναυαγ·ίσης · 'Ο *ό- «τ^ος όλος γεμει παρομοίων παραδιιγμά τω» * χαί αν τ άλλα σί έλανθανον , το παρβ τοί Σόλωνος προς τον Κροίσο ν «οτί λεχβίν, ούδιίς προ Τοΰ τέλους μακο'ριος" δέν ίξερρόη βί£αια τη? μνήμης σου , α'λλα το* είχες ΰπ' οψ.ν , ώς χοινη παροιμία γινόμενων. Λιά τί λοιπόν δίν £'9·/ ( κας φυλοχι^ν εις το ςομα σοα , χαί 3-όραν περιοχή ς ιιερί τα χί/λησου ι το του Προρν,τανακτος , το οποίοι/ άείποτε ε'νηχεΐείς τας άχοάς σου, τό της θί(ι)Κη$ άχάδυνον γέρας άστιαζόμίνος ■/Αραγε, ψι λέ μου σχεπτολόγε > τοιαύτη είναι η ιδία του γρά- <φΐιν ; ! Ε' έ;, «ριλομυΘ»», δ:ατί αυτός β'ου- ιω άνθίςασαι, χαΐ δαγίίρεις εναντίον σοι» πο'λί- |ίβ» οίίαλλβχτο» · δίκ λέγεις όΐ'δοί να ^ι») βαλ·η λ'.ζεΐζ συγχίχυμινω;, αλλα να έννοια χάίτο τινίΰ· μα τιΣν έννοιίύν; χα) διατί ό I 'δίος δ*» ί'δϊιχο; το" παράδειγμα; δεν ΐψοζΫβν^ καν, μή πως σοι ΐικίύσι τό ι,δίδο'ιτχβλί, 'ποϋ δ<δβ<τ*ί; 5 *«ΐ »ο'- ρον δεν ίχρά«!?; 'Αφ' οββ (ζρί'λί οχιχτολόγε") ιλάλησας εις τήν σχίψίί< σου, β'. άδιχιΐς τον εαυτόν οου , ι'- πί;2η χαιίτάτν)535 τι ήν αρχήν σον, την οποία» ως βσσίν τν)5 σκί'ψίως «ο!) ίςηιας, ι^ήλίΐς α π ο *Η5 ΛολίΤίχιΐς τα ορ«α, χαΐ το φο$βρώτΙρον, άπο τα *β9τίκο»τβ τοιι χριςιανισμοό, χαί της άν^ρ'ϋ- ποιητος, χαϊ είωχα; αΐιίαν νά άντιςρίφΐύαι τό άξίΐύμάαοο λίγονι£$ ,,το' χαχον αείΐςΐ χαχόν, ω; χαχ'2% γινόμινον. β'. αέΐχίΐ, χαΐ τον άνίρω· πον ιχεΐνον, ο;τ;5 νπίρ τής ωφελείας τοΰ γένους ι'θυσίασι το παν, χαί ΐσύ , ώς άλλος δήμιος, (- προθυμοποιήθης νά τον ^ανατάσης πολιτιχως, γ. άίιχεΐς χαΐ οίον τό γένος, φαι νόμενος όχι φιλογενης , άλλχ μισογενής χαί μισόχαλος, σπιΰδϊύν νά άρπάσηςίχ τών χειρών του οχι μο'- νον τό διχαίωμά του , άλλά χαΐ οαα όΰνανται νά τό (ύφελνσωσι. 0. άδιχιϊς ιτι χαΐ τούς, όσοι εχουσι προΒυμίαν να ω/ρελωσι το' γένος, οίς ο'ί- ίααι τρόποις, ε'πε<ο·η εχνευροΐς την 'έιΒίρμον αυ τών "ροθυμίαν με την ί'ύλον σον φοχρολογίαν . ί'. χβί τελεαταϊον ά&ιχεΐς χαί όλους τοΰς (ρ ιλογε- νεΐς λογίους, όσοι επιθυμοΰσι νά προσφέρωαι τό όφειλόμεναν χρέος προς την χοινην μητίρα , /.αί' ο'ιανδήποτΐ προαίρεαιν χαί ίννομιν ε χει ό χαθείς, γινόμενος πέτρα σχανίάλου, υναλος χαί σκόπε λος απότομος , τον οποίον οί πλέοντες εις του βίου την Άαλασααν, πρέπει νά ιχγεϋγ'Λσιν όσον δύνανται. Άλλ' ΰςίρον από ολα, τι'οί παραχίνχσε νά χιϋήνής την γλώσσάν σου χαΐ χοτβ τώ ευεργετών της Ελλάδος χυρίων Ζωσιμάδων, ότι εις την διάνο- μήν ίων βιβλίων, <ρεΰγοντις τον χαπνόν, περιίπισον ειςτό πΐρ· χαΐ μι ποίον διχαΐωμα 3έλεις νά βά· λης όρια είς »νος εχαςου 5ϊλν;σ(ν, £» (ϋ εις την ('ό'.χην σου δέν έχεις ουδέ ί'ν ■ άλλά γυμν% τηχε- ψαλή χαθάπτεααι όλων των προχρίτων τοΰγένοος, χωρίς νά ςοχασΒης προς ποίους χαταιρέρισαι; Καί αν τα Ιερά λόγια δέν χατίςελλον τό θρά σος σου , τό ,,ά άναμάρτητος βαλέτω λίθον <ι χαί τό ,,μυχτηρ'ζει πολίτας ενδενς ψρινων'' ε- πρίπί χφν η ΐπιπολάζουσα τάνΐίν πολιτιχν σΐ· μνοπρεπεια, μέ τνν οποίαν είσαι περ χυχλωμένος > νά ςηση (ΐς τ·/ν αθυροςομίαν σου οπωσοϋν όρια' ίΐόί χαΐ χρίσης, ότι χα^απτόμινος των άλλων, δόσεις, ότι Βιααι σοφός χαί χριτιχος, πολλά λαι- Οάνεσαι, χαΐ ας σοι δβύση την μαρτυρίαν ο' θίΐος Γρν,^όρίος ,,χείλη σανά ςαζουσ.ν ΐ''ί:'ςους λόγου ,,γάρυγζ δε πιχρός έζερεΰγεται μάχας. Λέγεις, ότι ευρέθης εις Ιχ-^ν-αντινούπολιν, χαΐ είδες, ότι τά διαιευ,ομίνα δωρεάν βιΦίαε· πωλουντο εις βαχαλιχα, χαΐ χαπηλεΐα. Τοΰτο άπΛρίκήδησί τηυ άλήΊειαν, χαΐ άςμί συμπαθή·