'ή διοίχηΊΐς πρέπει νά νομίζγ μηδεμιάς προσοχής άξια τα κινήματα άστμων άι·9ρώπων }: έ~ε>.δη ού τοι ήμποροΰσι να χρημνίσωσι την πο λιτείαν , α- νϊσως δεν εμπόδιση τις εν χαίρω τον.^.ίνύνι/ον, 'Εκίΐνοί ο I άνδρες τοΰ παρλαμεντου, οσο< ε- ίδοσαν την φγψον τ£θΐ? περί τη; πρώτης ίιαιαύ- σεως τοΰ νόμου Ηβΐιεβϊ-ΟοΓριιβ , 'έγουσι πε- ρισσοτέραν αιτίαν να έγχρίνωσι και την δευτέ- ρβν , ϊπίίίη δια το; ε'ξνρσνϋείσα; κατά του; τΐ- λευταί'ου; μήνας σχιυωρίας έγιναν αϊ περιςάσεις χριτιχώτεραι πα ρ α πρότερον. Ό κΛδυνο; είναι τόσον όφβαλμοφάνης (ύςε δεν υπάρχει τις αμ φιβολία κερί «} ϊ χρείας ζών προβλφίντων επι- χειοηαατων· Μετά ταΰτα ΐξηχολοϋ^-^σευ ο λ ορέ Κα ς- λερεάγ περιγράφων πρώτον μεν τα επαχόλου- 9α.μιας άταχτου αυρρο^ς τοΰ λαοΰ , τοιαύτης, οΐαν αγωνίζονται να. προξενησωσιν _επΐ προφασει μεν τοΰ να γένη φη'γηφορία περί αναφορών } <τκο- πω δε δί« 4<α.συνα|ωσ! τα5 κατωτέρας τος£.'? 8:5 ίΐ/ πληδος * «"πίίτβ δί ανέφερε περί των επι πλήξεων, τα; οποίας χαμνουσιν εις την διοίχψ σιν λέγοντες , ό'τί αυτή ή ίδί'α ςέλλουσβ ρ;ι>~ί- κοΰ; αγέντας αγωνίζεται να διεγείρε ταραχάς. Μδτ«£ΰ των άγίντ'ύν τούτων. όυίψΐραυ αυτοί πολλάκις χαί περί τον Ό λ. 16 έ ρου- ,,'Α.λτβήίΐ μεν, ειπ$ν ό λορδ Κ β ς λ ι ρε ά,γ, οτι ο Ο λί- 6ε ρ 0 5 έζρόσφερεν 8ί'; την διοίκητιν τας ΐκδον- λ.£ΐ'<τ5ί5 του , χα! οτι το; ε'δίχδη αν τη , Τίλην τη ΐγ. Άπρ;λ· κατ α πρώτον (ςάλη. ζάχοΰετε! α· χοιίετε ! ε χραζο».σφοδρά.) 'Ελπίζω (ίξηχολο ύ·- βησεν) , οτι δεν βέλετε β«χσ^·ή εΐς την κρίσιν σα;» επειδή τότε ή ωιοςασία του Μανσέςερ ΰπηρχεν •/βη γνωςή ' αρα ο 'Ο λ ί§ΐ ρ ο ς δεν ημπορεί να τήν έξάφ^- 'Ε-μπεριπλέχΒη εις του; σχοποΰς των άποςατων, χαΐ έδειξε ζηλον νά συνίισφΐργ προ"; ε'χτέλεσιν αυτών, όμΐϋς αναμφιβόλως ή δι- οίκησις δεν τω παρήγγειλε να ενίσχυση του; «- ποςάτας ε?ζ τον σκοποί» τω». 'Εάν ο Ό λ ;*ο ε- ρ & 9 δε'ν άπέχτα ω; κατάσκοπος τυ^ έμπιςοαόνψ των, ημπορεί να τους διοιχ·/ αλλ ο; ω; αρχηγός φατρίας , καί ν' δίθί'κ·ΐ}Τί5 ή'Οελε λα^η ίίι'ώ; το'τί μόνον εΐίησιν περί τοΰ χινδΰνοιι, οτε ηΒελεν έχ· ραγη ή συνωμοσία, χαΐ τότε ή'θιλιν είναι πολ λά αργέ. προς προγήλαζίν των Ανιαρών χακων. 'Αγένται,όσοι γερόμιυοι ψρονίμως άποχαλϋπτουσι «ροναο; συνωμοσίας χαί τας ψανερόνούσιν εις την διόίχησιν, προξενούσα εχδουλεϋσεις, αναμ φιβόλως όχι μιχράς. Το να τους χαταςηλιτεϋη τις ως άτιμους, ηθελεν είναι α&ιχον χαΐ εναντίον τη; πολιτιχης } επειδή χαί άλλοι, ό'σοι ό'ντες συνωμοται χατ' αρχάς , μετανοήσωσι τυχόν I- πειτα, ημχνροΰσιν εχ τούτο» νά εμποδιαθωσιν άπο του να άνακαλύφωσι τί. 'Η διοί^ησ'.ς ομως δεν εΰρψ,ε τον Όλί&ερον , άλλ' αυτός ό ί διος επρόσψερεν εαυτόν εφανέρωαεν, ότι δνα απεςαλμένοι των χομητάτών, εξ ων ό εις ητον γνωςός ως συνωμότης, ήλΟον δια να εξετάσω σι, τά ψρονήματα των εγχατάίκων τη; μητροπόλεως, χαί οτι, τον παρεκίλεααυ νά νπάγη με αΰτους εις τα; επαρχίας δια νά πληροψορηθη ό Ι'διος περί των φρονημάτων αύτόσε· Τί ί'πρεπε νά . χάμη κατ α ταίίτ·/^ . τηι> κίρίςασ.ν ή διοίκησις · ' "Αρα εχαμνί το χρέος τη; , εάν δεν , έμεταχειρίζεται τοΰτο το μέσον προς - άποχάλυφιν της συνωμο σίας ; "Οχι μόνον αύ'ττ δεν εςειλε ιόν 'Ο λί§ε· ρ αν δια νά χιντση αποςασίαν , -αλλά μάλιςα τοΰ εδόθησαν επιςολαί πρός πολλού; διοιχητάς, δια των οποίων παριςάνοντο εις αΰτοϋς όλοι οΙ ενδεχόμενοι κίνδυνοι , διά νά άντεπιχειρησωσι %ά αναγκαία μίσα." Μετα ταϊίτα 'έχαμευ ο λόρδ Καςλερε,άγ ε'χθεσιν όλης τ^ς μεθόδου τοΰ Ό λ ι&έ ρ ου, χαΐ εψανέρωσεν, ότι εν φ η ά- «οςασί'α συνέοη είς τό Μανσέςερ κτ. , ό 'ί) λ & ε ρ ο ς ευρίσχετο πάντοτε εν Αόνδρα , χαί επο μένως δεν ημπόρΐι νά λά&) μ4ρο$ ίί$ αοτη».