γυμνάζουσι και οξυυουσι Τον νουν είς Το συΧΧογίζεσόαι, ευ- φραίνοι>σιν ένταυτφ κ, εμπνεουσιν άνδρείαν εις την καροίαν μας , οταν βΧεπωμεν τον Κερί Των δικαίων Της άνύρωποτητος ένβου- σιασμόν, τά Βερμοτατα αισθήματα, περάτης εϋία,ιμινία,ς των άνΗρώπων, την των σφαΧερων δοζων και προΧη^εων αναίρε σα, και Τον αίωνιον κατα της Τυραννίας κηρυττομενον ποΧε- μον του συγγραφέως. "Ολα σχεδόν του Ρουσσώ τά συγγράμ- ματα είναι μίζά ίδεαίν και τΧηρη οίγχινοίας. Αν 3ε ενίοτε ψ-μίζομεν , οτι άπανΤωμεν εις αυτά παράδοξους γνώμας , εζ- ετάζοντες άκρι€εςερον τα· πράγματα δεν αργού μεν να βε€αιω- ύωμεν, οΤι ή περί Των παραδόξων τούτων γνωμων ύπόΧη-^ιίς μας ήτον άύεμεΧίωτος, παρατηροΰντες, οΤι ο ΐουιτσως ο,δηγου- αίνος ύπό της ύγίους αυτού και άνούεύτου αίσύησεωςτης αΧη- (ιείας εόυνηύη να -προχώρηση είς Την Ά&ωρίαν Των πραγμάτων τοσον μακράν , ο νου οί νεώτεροι μοΧις ημπόρεσαν νά 'φασω- ® ί μετά Τ όσας παρατηρήσεις, ερευνάς, κρίσεις καϊ φιλοσο- φΐχ.άς αρχάς, και ποΧΧακις μετά καιρόν απεδείχθη ως εναρ- γιςίτη αΧηΰεια, ο,τι Κρέ ΚοΧΧαν ο ' Ρουσσώ ς άνέφερεν ύκο· ΙίετίΛ^ς μόνον είς τά συγγραμμαΤα Του. 'Αλλ' επειδή ο συγγραφεύς άντιφερεται τροπον Τίνα. δ, νρόςΤην φιΧοσοφίαν, την οποίαν ήμεΐς ποΧΧαχως αναζητούμε» , ο με» τα·$ρα.ςης εκρινεν αναγκαΧον νά άπανΤησ^ συντόμως μεν, αλ- χ&ταπειςικως ιίςτάς κατηγορίας εκείνων, ο'ίτινες διά Του το η^εΧκυ κατακρίνει τό βι£Χίον, Χεγων": Μν) ύ'ιάτβτοταραχήης ' επειδή, ος Τις , καίίως ό 'ΐουσσως , προτίμα Τον άγριον β ίου, ί χ-ίΐκοζ μόνος πρέπει τω 'όντι λ, νά καύση Την βι€Χιο&ηκην του' οςτις ομως αποδέχεται τον κοινωνικον , ίξ αναγκης επεται^ να. φιΧοτεχνη και νά φιλοσΌφ^. Διβτι άγριος εν ποΧει βίος, εί ναι το δεινότατον πάντων δυςόχημα. "θ6εν εν οσω διατρί€εις £ 'ί τάς πόΧεις μετά των ποΧιτων , ως ποΧίτης -πράττε τα του κοΧίχου , και άναγίνωσκε τον Χογον τούτον μετά Χογου καϊ κρίσΐύ}/;, βέβαιος ων, οτι και ό 'Ρουσσως συγγραφών, καϊ ι Ύ'^ μετ αφράζων , δεν ηΧπισα ποτ ε νά φυγαδεύσω τους αν θρώπους είς τά δάση και είς τά σπήΧαια.' 1 Η μετάφρασις είναι σαφής, άκριτης και αξία ίου πρωτο τύπου , καϊ ί£έγει τωόντι κατά. ποΧΧα απο το πΧηίίος των Μ\ ■ , ' . < „ * > ' ' ' ' ^^ν ^ταψρασεαν, αί οπο7αι είς τους έσχατους χρονους εφα- νησαν, και εκ Τωι> όποιων πρέπει νά εύχωμεύα. νά μάς Χυτρ&ση β