— ( 53 ) — ϋρώπους* κα3ώς δείχνονται ιίς τάς κωμωδίας, εις τάς ο ποίας το'σον σπανίως φυσικά έμφανίζοντα ι· Η ψεν£α<<τ.?ιι- σις εξορίζει τήν αΧη$η α'/σ^σιν ϊκ χαροίαςτου, και αϊ ψευβΥίς ιίίαι άναπΧιιρουσι του τοπον των αΧη3ών εν νοιών περι της φύσεως των πραγμάτων εις τον εγκεφαΧόν του. Δια τούτο προτρέπω και συμ^ουλευω χ.α.3 ενα καλόν ίτ'ον ν' άπέχη από τν,ν τοιαυτην επιποΧαζουσαν αναγνωτιν. διότι όσον κα,ΧΧιτ ε'ρα τη/αϊ >5 καρδίατου , το'σον περισσότε- ρον κινδυνεύει ' και όσον ζωηρότερο» και δεκτικώτερον είναι το πνεύμα του, τοσον βε€αιότερον διαςρέφεται· "λν ε'ίχο- μεν ν,με7ς εις εκαςον των πόρων του σώματος ημών ε ν αν οφ£αΧμόν , και ημπορούσαμεν τόσους χρόνους να ζήσωμεν, οσους Ο'ρ.$αΧμούς ή3εΧομεν έχει, πάΧιν νί^εΧ ν·,τον αδύνα τον εις ημας να αναγνώσωμεν όλα τιί βιζΧία , τα οποία εΐ- ναι, και έτι εκΰιο ονται. Αλλα" το να αναγνώσωμεν τα πρω τότυπα, τα όποΐα περιέχουσιν αζίοΧόγους καϊ ώ^εΧίμουί αλιείας ίια 1 το ειίος της μαθήσεως, εις τό ίποΐον άφιε- ρόνομεν εαυτούς, έχομεν κα! οφΰαΧμόν και καιρόν άρκετόν * ΐπειδη τα. τοιαύτά είνα: πάνυ οΧίγα. ^ήμ»ΙΤ(η{ ΐν&ολαχ ο «ίαρβαρις, Ν I Ζ Ν Α. ΙΤρό οΧίγου §ιευ(ρ·,ιμίσ£η, ο τι η εν Νίζν# κοινό της των Γραικών κατε.9εσε μέχρι του νυν 50 χιΧιά,δας ρου£Χίων, εις τό νομισματοφυΧάκιον του συνιςαμένου νέου αύτης σχο λείου· *Η αμιΧΧα και η ζεσις αυτών εις τό καΧόν τούτο ( έργον, είναι άξιαι επαίνου κα) μιμήσεως- 'Ο ε'κεΐ'λυτο κρά- 5 τωρ ϊπρίςαξε να ονομάζεται τό νεον τούτο Τραικικόν σχο- λεΐον με το ονομα του πρωταιτίου της συςα αεως αύτοΰ κυρίου ΣτεφανουΜπούμπα, και εν ταύτω ίπεμ-^εν αυτοί δώρον τν,ν ΐημαία'ν της πρώτης τάξεως του τάγματος τοί> Αγίου ΒΧαδιμίρου' βρα .^ί 'ΐον διδόμενον μέχρι του νυν μόνον εις τους μεγάΧους ίυγενεΐ<; της Μοναρχίας ταύτης. Εϊθε «ί τοιαύτη περί συςάσεως Σχολείων αμιΧΧα νά εςαπΧω^^ μεταξύ εις όΧους τους Γραικούς , άς Το μόνον φάρμακο ν της θεραπείας του πάγους των!