535 |ι$τϊιΙίύ Αχι/ίχί καί "Άγγλιχζ. Μετ" 1 όλίγαςΧοι- τόν ημέρας επροζάχθη ό κόμης Βερνςοψφ νά ίτ χςρέψη ει'ί την Δανίαν. »Κατά την ίώαν ςιγμ-ην, την ίίίαν άπό- χρητιν έλαδε σχείον κ«ί ό κόρης Μ ό λ τ χ ε, άπεςαλαε'νος έκτακτος της Δανίας προς τον αυτοκράτορα Ά λ ε ξ α ν ί ρ ο ν. 0 πρί^ίψ Δολ^ουροόκης εκρίθη, οπ παρε'έη τά ο- &ί« το5 πληοε£οι /τί 'οι/ τοο · κα? ομως εν τού τοις οί Δανέζοι εψανέρονον εις το Γαλλικόν ςράτευμα τους σκοπού; των προς γύλαίιν το2 "Αμβούργου κάρνον τες μαλιςχ κα: μερ,κά έχ- δρικά επιχειρήματα! Η Δε^άνα^ίνώσκειτιι είς τα χρονικά των έδνϋΐ'ν πολίτίκην χεφοτε'ραν παρά ταιίτην, &ότι, καδ 1 ην ςιγμην η Δανία ερπλέχδη τρόπον τίνα ε;ς είίος πολέμου με την Γαλλίαν, η σονδη'κη, κατά την οποίαν ενόυ,ιζεν ε'αι/την νζ'//οε·.Λ.ι.ένί ι ·.· νά πραττη, οεν ενεκρίθη οιίτε «το την Αόνδρχν οκτε άπό την Ρ»σ·««ν, και ■ήνα'/κκσίη κατ 1 έκείνην την αρηχανίαν νά ά- κούση ταιίτην εκείνων την τελευταίαν άπό;ρα- ην, τ ό ν ά ς έ ρ ξ η ν ά π α ρ α χ ω ρ η' σ η τ η ν Ν ο ρ £*{ ^ ί α ν. »Ε:ς ταύτας τάς ίεινάς περιςασεις , ο βα σιλείς της Δανίας έ<?£ίξ$ν ακραν ερπίςοσόνην προς τον αυτοκράτορα, και κηρυίας 'άκυρον την συνδηκην , επροςα'ξε το ςράτευμα τ ου ν" ανα χωρητή από το Άρίοίρ^ον καί νά τι/ςρατεύτη ρέ το Γαλλικόν ςρατευμχ, και τε'λο; πάντων έκηρκίεν., οτι εδεωροΐχτε τον ε'αυτον του πάν τοτε ώ; συμμαχον της Γαλλίας, κα: οτί ά;η- νετο ε:ς την γενναιότητα τοΐί α^τοκρχτορος · ε- ςειλε οε τον ρεν ποόίφονΚαάς είς τόΓαλ- λίκον ςρατόπεόον ρε γρίμο.ατά του, τον δι ίίάίοχον της Δανίας , νε'ον ζρίγγα:* «ξ»» χαί άγαπώμινον μάλιςα από το "; Νορβ^εί'ς, εις την Νορ&}>ί»ν , οπού κα: ε^9αίτε τή 22. Μα'-'οϋ, π-φασας την θάλασσαν $;ς καρά&ον όψαρ* κ«ί ^ "ό το '■/'(,μ·7. ν/.ύτορ. »Τη 3θ. Μαΐου εροηκί το Γαλλ'.κόν ςρά- τευμα εις το Άμοοΰργον , κα: ρία Δανική ρό- ρα ((Ιίνϊκίοη), η,ο'παία εςράτευε με ήρας, εμ&ηκεν εις το Λοδεκ. >>'0τε ίε ό βαρώνο; Κ α ά ς ετΰγχανεν α κόμη εις την Άλτώναν, συνέβη εις αυτόν και αλλη σκηνη κακοτροπίας, όροία ρε' την ττρώ- την, η'/οκν ήλδον προς αιίτον οί άπεςαλρΙνοί των συμμάχων και του ε^ανε'ρωσαν , 5τι, εά» η Δανία σιιρραχηση ρε τοΰς άλλους συμμά χους , οϊτοί £?;ν ζητοΰσί πλέον την παραχώρη σα της Γίορ^ίας, ούτε §ε Βέλει γένη πλέον περί τούτου μνεία τις, κα: τον εξώρκιξον νά ρη βιασθη · πλην «ντος άπε·ιρί'3η, οτ< πρέπει νά πράξη καδώς επροςαχδη. Τω είπαν, οτι κατεϊ- ωλοίρειίδησαν τά Γαλλίκά ςρατεύματα' πλην κα; τοϊτο ο εν τον έρπό&σε νά εξακολοκΟη^η τον ίρόρον τοκ. ΐ'Εν τούτοις, εψάνη τη 31. Μα'&ι/ ςίλο; Ά^'λίκος ερπροσδεν τοΐί Κιμίνος τής-Κοπ-ν- χά^ης, κα> κζταίας ό κύριο; Θ ο ρ ν τ ο] ν, έ- κηρι/ξεν , ότι οί σύμμαχοι θέλουν, κινήτειίΐαρ- ευθύς πόλερον , εάν εις 48 ωρα; η' Δανία ο ? :ν ιίπονραψη την συνδη'κην, της οποίας τάκι/ϋώ- Τ9ρα χε^αλαία ησαν, το ν« παραχωρητη ας την Σουηϋαν την Νορδί^ίαν, δίδοντα πβρεο- Βυς ώς ενίχυρον την επαρχίαν τοϋ Δροντχάί'ρ, καινά ίώτη 25,000 ανθρώπους > ο ιά νά συα- πολερη<τ«σί ρε τοΰς σορράχους την Γαλλίαν και νά κ υριεύσωσι τους διορισμένου; προς «- ποζηρίΐσϊν τη; τόποι/ς · ενταυτφ £ε εκήρυ'ξίν, οτι οσα ιπροέληθησαν προς τον κύριον Ιί α ά ξ, ε'ν ω διέοαινε δια της Άλτώνας, Ι'π,ιεπε νά θεωριοντα: ώς ςραποπικά προίληρατα , καί επομένως άκυροι. Ό βα·τ:λει;ς άπερριψε ρε α- )>βν«*τη<κν τ«2τ« τά προςακτικά τίρο&λή;,· ατα. »'Η εμπιςοσύνη του βατιΐέύς τή; Δανίας ■προς τον αυτοκράτορα εδείχΟη κα' ερπράκτ«; ορδή, κα: ο'ύτνς άποκατεςάθη ώς το -πριν επί το «σιρίκτότερον ό σύνδεσμος της (ρίλί'α; μ-ταίΰ των δυο εθνών. ίιΤο'Γαλλίκον ςάτζυμχ είναι εις τό'Αμ- β'ούργον ·. κα: ρία μόρα Δανική συγκινείται με <χύτό προς βοΐίιιιχν. Οί "Αγγλοι «πελαόόν ά-