τ- ( 24° ) — ένομίζεΤο Καρά το"ίς καλαιόΐς κακόν μέγα., άλλ' η της τα. φίί ςέρησις' οιά τούτο και ή τραγωδία εκτείνεται ακόμ,ι) > ρια να 'ίδωμευ Τι μέλλει να γένη το σώμα τον Α'ίαντος. Ο! τελευταίοι τον Τεύκρου λόγοι είζ Την τρίτον σκηνήν εκλύονσι Κολύ τό περιΚαΒές των 3ρήνων του. ήτον κοινόν τούτο των παλαιών μαλιςα του 'Ρ.υρικίδον αμαρτημα, ο'ί τίνες ε!ς χ-ομματια. Άανμασια πολλάκις έκέφερον αν·.χ.είο'>" χ.«ί -ψύχρας κολλά γνώμας. *Η Τελευταία τούτου τον δράματος σκηνη είναι μία, βίκο τας κολλά παθητικός. διότι κ όσον 'ί'λεου κ ινεΧ το να βλεπητις ενα νεκρον φνλαττόμενον ακό μίαν γυναίκα, καϊ α,κό ιν νΐήκιον, το οκο'ΐον κρατεί τάς τρίχας εαυτού, κα\ της μητρός, και τον 3είου, αντ) κλάδου ικετηρίου; \ Δ ρ α μ % ε, Έ.α3ως αναχωρεί ό Μενέλαος, έρχεται ό Αγαμέμνων, και εγείρεται η αυτή ε ρις μεταξύ τούτον και τον Τεύκρου , χα! τΊ εξ αμάξης λέγονσι κατ αλλήλων οί δύο "Ηρωες. εν τούτω δε ερχετα,ι ε'ν καιρώ ί ^Οδυσσεύς, καϊ προλαμβά νει τα αλεύρια αποτελέσματα της ί'ριδός των. διδάσκει -τον Αγαμέμνονα, ότι είναι άνόσιον νά έκεμ€αίυη τις εις τούς κείμενους εχθρούς τον, και εγω , λέγει, ημονυ εχθρός αύτον, και όμως ομολογώ, ότι μ^τά τον 'Αχιλλί'α ήταν ο άριςος των Α'ργεϊαον. Νιιι,Ά γαρ ^ άςιτ,ίή ιιι τί$ ίχίρας νοΚυ. Μγ τοιούτους λόγους καταπραύνει μεν Τον Αγαμέμνονα, παρηγορεί δε τον Τεύκρον, εις τον οκο'ΐον μάλιςα νκόσχεται φιλία», και συνδρομών εις τον ενταφιασμού τον Α'ίαντος. ό δε Τεύκρος τον ενχαριςεΊ μεν δια· Τνΐ" κροάνμίαν, εύχαριςει· ται ομως εις μόνην την συνδρομών Των Σαλαμινίων, εις τους οποίους και δίδει κροςαγάς κερι της ετοιμασίας του ενταφιασ μού τον Α'ίαντος. 'Εδω τελειώνει τό ι'. δ ρ α μα, και όλκ ή τραγωδία.