— ( 2?,0 ·, — δείχνει το άνιιγκ'χϊον το-ν λίιφακων τούτων, το χρησιμον Τ&ν υπομνημάτων , και μιτα&αίΐΐι ('πιιτα ει'ς ερευνάς -περί των υπομνηματιςων ' τοΰ Κικεραινοζ » και κατ εζοχν,ν τ (ρ) τοΰ 'Α σκονίου ΙΙϊέ'ιοίνείϊ. Ο σκοποςτου είναι νά δείζικ, οτ< β ένδοξος ούτος Γραμματικός είναι ο συγγραφεύς των ύττο- μ,νι ιμάτων, πιριεχομενων εν τω παλιμψηςω χειρόγραφη. "Συμπεραίνει τοΰτο ο κυρίας Μάιος εκ τν,ς ομοιότατος των νέοιν υπομνημάτων μ.ε τα τοΰ Ασκονίου κατά. το υφος του λογο" * α ' Τι·)" μΐύοβον , ε κ τ^·£ χ^'σίαχ; τ«» κατ' αρχάς /· καςου λόγου ταττομένών υποθέσεων, εκ της σαφήνειας κα) βραχυλογίας των εξηγήσεων , εκ μικρών τίνων περί» ςάσεων, αι οποΊαι φαίνονται ότι αποδεικνυουσι τον υττο- μνηματιςήν , οτι ίζπ ίι'ί χρονους ολίγον άπομειχακρυσμε- ; »οι»{ ίχίγο τους χρόνους Τοΰ συγγραφε'ως' τέλος πάντων εις - Τα. σωζόμενα, τοΰ Ασκονίου αναφέρονται παρ αυτοΰ τούτοι» πολλά ιτράγματα., τη οποία είπεν αλλαχοΰ, και τά όποΐα ευρίσκονται εις μονα τά υπομνήματα τοΰ ' Αμ€ροσιανοΰ χει ρογράφου. Ούτοι και άλλοι τινις ςοχασμο) δεν εχουσι βε· ' €αια. την ίσχΰν μιας αποδείξεως , δίδουσιν όμως κάποιαν νιύανοτητα εις τήν υποΰεσιν τοΰ κυρίου Μαΐου, την οποίαν αν άπεδεχόμεύχ, νβέλαμεν εχει κατά το παρόν, χάρις ιϊς τάς ευρέσεις του, ε'ϊκοσι λογούς του Κικερωνος με τα υπο μνήματα του Ασκονίου, εν ώ προτιρον ε'ίχαμεν μόνον εν· νεα , ΐϊς τους οποίους διεσωίησαν και τα υπομνήματα αυ τών. Η* εποχή, καό' ή ν ο' Άσκόνιος εζη, έςάύη υποκείμενου ίριδος μεταξύ των σοφών , και εκ των εναντίων μαρτυρίων επαρακινήίη μάλιςα β Ιωσήφ Σ,καλίγερος (ίοδβρίι 8θ3ΐϊ§εΐ') να πιςεΰσια, οτι υπήρξαν δυο Ασκοκοι. Ο' κύριος Μαίος δείχνει εναργως, ότι Ινας μόνος 'Ασκόνιος υπήρξε, και οτι εις το υπομνηματου εις τόν υπέρ Σκαΰρου λόγον φανερόνει ο ϊδιος ότι εζη έπι τοΰ Αυτοκράτορας Κλαυδίου· "Εζη εις τον καιρόν τοΰ Βιργιλίου ψ τοΰ'Ασινίου Γάλλου και του Τί του Αι€ίου, όςτις'ήτο, καΰως και ο' 'Ασκόνιος , από τήν Πα'. δουαν- > Ας 'ίδωμιν τωρα τί περιέχει τό παρά τοΰ κυρίου Μαΐου εκδοίεν μι 7α κριτικά ν σημειώσεων κείμενον , από τάς όποιας ημείς 3(λσμεν ωφεληίή, ϊτι δε και από παραγράφους τινάί