— ( 3 0 ) — κωί πως- Και άνέκραγον οί ΠαφΧαγόνες. Κα) ο μεν, σ*κυ- Χεύσας τά οττλα τοΰ ετέρου, έξγ,ει α.έων Σ,ιτάΧκαν ' άλ λοι £ί των Θρακών τον έτερον 'εζε'φερον ως τείνεωτα ' ι}» £έ ουδέν πεπΰνί&ς. Μετά τούτο Αίνιανες και Μαγνήτες άνέςν,σαν , ο 1 / ώρχουντο τν,ν Καρπαίαν καλουμένων εν τοΤς οπλοις. 'Ο ίί τρόπος της ορχήσεως ν,ν οέε· 'θ μεν ποίρα- Αέμενος τά οπλα σιτείρει και ζευγηλατεΊ, πυκνά μεταςρε- (ρομενος, ως φοβούμενος, ληςης ίε προσέρχεται' ο δ', έπει* δάν τροϊδν,ται, απαντα αρπάσας τά οπλα , κα) μάχεται προ του ζεύγους' (και ούτοι ταΰτ' έποίουν ε'ν ρ'οίμω προζ τον αύλονκαι τέλος ο ληςΐς τον ανδρα κα) το Ζεύ γος ανάγει" ενίοτε έ'έ και ο ζευγηλάτνις τόν λνςήν' εΐτβ, παρά τους β ους ζευξας, οπίσω τω χείρι δεοεμένον έλαύνει· Μετά τούτο Μ υσος είσηλίεν, εν έκατέρα τι», χειρ ι ®·» χων πέλτην' και τοτε μεν ως δυο άντιταττομΐνων μιμού- μένος ωρχεΊτο, τοΤε δε ως προς ένα. εχρν,το ταΐς πελταις, τοτε δί έδινεΐτο κα) ε'ζεκυ€ίςα, έχων τάς πελτας ' ωςε ο- 4·<ν έχων καλιών φαί νεσίαι. Τέλος 3ε το Π ερσικόν ωρχεΐ* το, κρότων τάς πέλτας' Λα) ωκλαζι, και άνίςατο' καί ταύτα, καν τα εν $υ&μω προς τον αυλον εποίει- Ειτΐ δε τούτω έπιόντες οι ΜαντινέΧς, και άλλοι τίνες των Άρκά- δων άναςάντεί εζοπλκτάμένοι ώς εΰυναντο κάλλιςα, γ,ε* σάντε έν $υ6μω, προς τον ενόκλιον ρυίμόν αϋλοΰμ,ενοι, χ.0,1 έπαιωνισαν , και ωρχν,&αντο, ωσπερ ΐν τά7ς προς τούζ ,$ιοΰς ιτροσάδοις· 'Ορωντες δε οί Παφλαγόνες , δεινά, ί- κοιοΰντο, -κάσας τάς όρχήσεις έν οπλοις είναι. 'Έ,π) του·· τω ορων ο Μυσος ίκπεπλν,γ μένους αυτούς , ν είσαι των "Αρ χαίων τινά, κε-καμένον ορχηστρίδα, εισάγει> σκευάσας ως εδυνατο κάλλιςα, κα'ι ασπίδα δούς κούφων αύτψ 'Η £ι ωρχν\σατο Πυρρίχιων ίλαφ/ίωξ. 'Ε νταυ&α. κρότος ν,ν πο λύς, κα) ο! Π αφλαγο'νες ήρώτων, εί και γυναίκες 'συνεμα- χοντο αυΤοις. Οί ί' εΧεγου , οτι αύται και α! τ ρε^άμεναι ειεν βασιλέα εκ του ςραταπέ&ον. Τ ζ μεν ούν νυκτ'ι Ταύ- τ») τοΰτο το τέλος εγένετο" ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ· Το Κχύιζ (χάύΐίρα) αίνα> ίΐίάμψι4ο'λαζ μία, Των α|>0·