ν 530 ) — συγκαταζασιν προς αν'ίρωπον, ο οίτοΫος εις ΐν γράμμα, ιίξ μίαν σνΧΧα^ν, ιίς μίαν λίξιν , ιί φράσιν γραμμαΤικως μό νον 3εωρηυ/χενν;ν , και ης τάς περί γΧωσσης γνωμας, προσ άπτει ά ν α. τ ρ ο Κ ν} ν καΰεςαίτων, άνα<χκ.ϊυκ)ν νομβ- ίεΤνιμενων, α γ ρ ί α ν δη μ α γαιγϊαν,κυνικι/ίν αίΐυ- ρο ς ο μίαν, μεγ (ςην αν αισ χυ ντ ί αν, <£ ύί Τ η <Τ ι ν ί/α» τ ω ν ί&νιχων εύίμων, δ ι αΧ υ σι ν τ 6} ν πα- ραδεδομενων εχχΧνισ ιαςικων χ,αΐ π ο Χ «<ΐ ι κ ων καθηκόντων, δημεγερσίαν, ά σ χ ε Τ ο ν μα νί αν, βδεΧ υ ρότνιτα, καταισχυνών του 'Ελλ^κκοί γένους, και του ανθρωπίνου Χ ο γ ι κ ο υ , μ αν ίο:· ί νΐ ο χ λ α. γ ω γ ί α ν , ι! π α γ ί ρ ε υ σ ι ν μ α ν ί α ς ( ττ λ α ν η ν λ α ο ο , αγυρτιχ^ν και άσεμνο ν ΰ€ριν ο Κ ν, ς τήζ *Ε Χ λ ά ί ο $ , κϊϊοίοϋλίαν, αν α ίδειαν, λ ν <τ<τ αν, ε μ €ροντν\σίαν, φ Ο ο ρ άν , ε ζέ μεσιν άκ ρ & τ νί ^ τ λ ί ν τ α ί α ν μ α> ρ ία. ν, ζωώδες π α ρ χλο γ ί ζ ε σί αι, εξ ε υτεΧισιν ν ο 6 ς κ.τ.Χ. κ.τ.λ· Ναι! αδύνατον είναι ώ μ κ φρίζ% , οποίος εχει α'ίσΰνισιν του ευγενούς, του καΧον και τον δικαίου" τά τοιαύτα μόνον περιφρονήσεως αξία ι'μι, συμπα(>ειαν ομως κα.) εΰμένειαν ματαίως %(ΐεΧε πχρακαΧισι> ν αξιωθώ απο ευγενείς, χρηςοή^εις και πεπαιδευμένους ο μετάπ· σων χρονών προμεΧετην τοιούτος έίς το κοινον πα^ρνισιαζομενίζ· Κανένας > Χεγε'ι, απ' οσονς έγραφαν συςηματικως κψ τν\ς χοιννίς γΧωσσνις, δεν Την εδιδαχίΐη , μνιτετ^ν εγϋμνασίίή μεΤαζυ των ευγενών ΑΟ,ϊ Φπηιδευμενων ϊοΰ γένους μας. Και βε€α.ι& μονον ο ϊιιΤίλιίξ μαύητης του Ααμπροο ^'ξιω'Ή αυτήν την ευδαιμονία» , ο! δε άλλοι, απδ τους οποίους ΐν.· ρε κάκιςα κάΐ ιϊΰΧιΐςάΤα οΧας τας νιρι ψΧω&σνις γνώμΛζ του , τΐήν έδιδαχύ^σαν μεταζΰ β'αρζάραν και ιχμα^ων , αν κα\ ο: ευγενείς έκριναν μεγίςν,ν ευτοχίαν των ν άξϊωύόυν τον» τους διδαΐτκίΧους, οι οποίοι χαι αμέσως χα! εμμέσως εδίοα- ξαν χ.αι ίιό.ασχόυν ολους (ΓχϊώΛ τους πεπαιδινμίνουζ \*·'·ΐί· Δ/ν ν,ζευρομεν αν ν,μπορ·^ Τινάς να συμπαύνσια αυτήν την^ιΊ' δνί και επαρμίννιν λατηγορίαν κατά τοιούτων ανδρών. 'Ο Κοδρικας Χαμ€ανει τν,ν αοειαν νά ομιΧήση άζιύΐμ&^' κως (!) πιρ'ι Του Μοισιόδακος, ■ διότι εγνωρι&ί τον ίίνύραιΚ')" (!), και ως ίτυγγραφίιι κατά χρέος τον επροςάτευσι (0 ; Ητον αδύνατον τ# αλ^ϋπ'α νά παραςήσια καΧΧίτερα τψ ι ν-