- ( !2 ) — νθιχόν ·/) έχχλησιαςιχον κακόν, αποδίδεται τού του πασα η αιτία εις ημάς, χαθότι έπρίπε να τα προγυλαξωμεν , 'έπριπε νά σναχατωθώμεν ί'ς αρτα , χαϊ τότε -ηθελον γένη πάντα ααλά. Το άτοπον τβΰτν)5 τ^ί ο ιδααχαλίας είναι τόσο» όιρ- δολρορανί?, ώ'ς-ί /ίθ'λί? £^£ί χρείαν αναιρέσεως' ίόμως ν; αι'θαδης τόλμη, οταν ςοχασθη τινας πόθεΰ προέρχεται , υπερβαίνει παααν άτοπίαν, Φετέον, ότι ν Άουςρία η ή 'Ρωσσία , έχρινοιι τνν διάπαυσιν τοΰ νόμου Ηοββββ - ΟοΓρυβ ως ΐπανειλουσαν ίΐπόρπολιι την ελευθερία* του ' Αγ γλικού ίθ»ο«5» χαί'λοιπον παρήγγίΧΧον εις τους πρέσβεις των νά όμιλήοωσ: χατ' ευχαιρίαν εναν τίου αυτού εις το χάτω παρλαμίντον' με ποΐαν «γανάχτησιν δεν ήθελε νομίσει αύτη η συνάθροι- ΰις τοϋτο το ζήτημα ως προπετη άτιμι'αν της Υ,μετέρας αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας χαθό ίθνους · Άλλα μην εχάςη τούτων των δύο δυνά μεων ι η πασα άλλη δύναμις εν Ευρώπη ε χει τόσον δίκαιον τό ν άναχατώνηται εις τ ας έσω- ιερικάς οίχιαχάς ημών υποθέσεις, δσον ημείς 'ί- χομεν δίκαιον ν αναχατονόμεθα εις τ ας έδιχάς των. ""Η ψιλαατία τούτων τών δογματικών πολι τικών είναι τωόντι ^ίλοίώδης, χαί αί νέαι των ίο ία: περί τοι> ημετέρου έθνιχοΰ μεγέθους πάντη άιιερμηνεντοι. Ισω; ηθελεν είναι ευκτάϊον (επει δή δύσχολοΡ είναι να ίννοησωμεν άλλο τι αίτιον) *ό να έκτανθωσιν ιίς όΧα τα Ένρωπαϊκά έθνη αί ϊδιαι (λευθερίαι χαί τα ίδια προνόμια, όσα εχοιισιν ο? 'Άγγλα·. ίν δυνάμει του πολιτοχοΰ των συςηματος ' όμως δεν είναι εογον ημών να υ- παγορεύωμεν να τα διχθώσ ν, ον τρόπον δεν φμποροΰμεν να ζητηκωμεν νά μεταχειρίζονται το ημέτεβον ΒοβδΙ- Βββί £ είδος ναγη τοΰ) χαί τό ήμετερον πόρτερ' (είδος ζύθου), διότι προτι- μώμε» αυ τα παρά τό παρά Τερμανοΐς ξυνολά- χαυον και το ηαρά 'Ρΐϋ'σσοις ζ)ιια&8. Ηρό; τον- τοις, πρέπει να ίνθυμίσωμεν τούτους ϊου'ί κα- π 1 >]'λθΉ9 τωι» πολιτικά» συςημάτων, ότι η Ιλΐϋ- βερία, άν χαϊ βότανον αξιοθαύματον εις την ψιάλην ανθρωπινής ευδαιμονία;, Όμως δεν είναι χατ' ουδένα τροπον η ευδαιμονία αύτη, διότι πρίπει νζ συνυπσρχωσι χαϊ άλ)ψ πολλά πράγ ματα , χαϊ όταν η γη δεν είναι κα\ώ$ προπαρί- οχίνανμέυη , δίν ημπορεί νά τελίαψορήση' τό σπέρμα, και-η δόξα τινών, ότι αΰτη π ρέπει να -,σίιμψιρη εις ολα τά έθνη χατά πασαν περιςανιν είναι εξ ίσον γελοιώδης , όσον η πΐρί παναχείας (ν τη ίατριχη. Άλλα τοντο είναι ζητημα, περί την 'έρευναν του οποίου δεν Άέλομεν νά ενβϊχο- ληθώμεν περαιτέρω· τούτο δέ μόνον όψε'λομεν νά καμνωμεν, νά άντιπο\εμώμεν εκίίνην την μα- νι α ν, μέ την οποίαν $ελο υσι τινές νά μας χα- ταπει'αωσι να εξαγωμεν νόμους ., πολιτικά σϋςη- ματα χαι ελευθερίας τοιουτοτρόπως , χαθώς έξά- γομίν τά βαμ$αχιρινά μας και άλλα τοΰ ΜαΚ- σέ^ερ υφάσματα, 'Καν δέν άχούσωμεν την ψω· νην τοΰ λογιχού, $έλομεν ίδη προς αίσγύνην ψιών ςεΧλόμινα αυτά οπίσω μέ προτέςον, "Εάν ποτέ γινη ζητησις αυτών , $έλουσι νοοντίσει άναμψι§όλως ο? εντόπιοι τεχνϊται διά νά προμη- θενσωσιν ίξαρχούντως τούς ζητουντας αΰτά. Οϊ τόποι της εταιρίας της άνατ'Αιχης Ιν δίας πάσχουσι καθ' υπέρ&ολτιν από τάς ληςριχάς είσδρομάς τώνΏινδάρεων, οϊ όποιοι, ω ; 30,000 τον αριθμόν, πράττουηι τάς μιγίςας ωμότητας Ιίς τάς έπαρχίας', χωρίς να ν'μπορη ή Βριττα- νιχη δυναμις να τα; εμπόδιση, διότι ευθύς ο- ·, πού πλησιάζουσα Αγγλικοί ςρατιώται, σκορ πίζονται παρενθυς οΐ βαρ9ααοι και συναζΰνται εις άλλην ΐπαρχίαν διά νά κάμωσ-.ν αίτού τάς ίδιας Βιαρπαγάς. Κατά τά έξ Ίαμαΐ/.νς γράμματα , παρηγγέλ- 8η ο ναύαρχος τού αύτόαΐ ευρισκομένου Βριττα·