-τ ζ 663 ) —» 'ΕιΤικονρου {καρά Αιογ. Ααερτ. , ί, Ιΐ3), „ Δια Την κατ ε Κ ,ι λησιν ι ίίτ' 'ΕΠΕ ΕΡΗ5ΐ!ν των -περιεχόντων "ΐσ·ω£ ομως 6 τόπος της είναι εις το Α ςοιχε'ΐον, * *ΛΙ Ιΐ'ΚΡΗΞΙΣ. Τ ο 'Ε κ έ· χ,ρηίςιν μ,ε φαίνεται κακη γρα μν). * "ΕΠΙΘΕΤΩ. 'Λ; -7ΓΟΓ ςί6^, αν δεν ηπατηύην εις Την κμ- σιν Της εκέιΙσεως του θεοφράςου. 'Ίδ, Αογ. 'Ερμ. 1819 » σΛ. 3ίο. * 'ΕΠΙ'τΑΔΕ. 'Επίβρημα όίγνωςον ακέμΐ4 είζ Χους λεξι κογράφους, άντ ι του συνήύως εις δυο λεξεις Εττί τάδε (βη- ίος»). Μονος ο συντάκτες των Χρηςομαύειων τον ΣΤρα£ω*ος (Μερ, Γ, ΓεΧ. 362) το εμεταχειρίσ6η. 'Ενδεχόμενον νά ετρε- ψί το 'Ετ) τάδ ε του Στράβωνος (Μ έρ. Β, σε\. 6) εις το 'Εκ ί τ α δ ε. Πιθανόν ομως ότι και το εΰρηκεν οΰτως γραμ- μΐνον , ουύ η σύν(ίεσις είναι πλέον ηϊαράδοζος της συνδέσεως του εναντίου 'Ετ' ε χ. ε~ίν α (βα-ΛοΙα), το οποίου έτικρατησε να γράφεται 'Ε κ ε κ ε ι ν α. * "ΕΣΙΣ, Ζ. 'Έσμιος. "ΕΣΜΙΟΣ. Τ ο ελα€εν από Τον 'Ησιίχίον, »»'Έ< γ/χ»ο«, νο 'τ ,,ςι/Λον'*. "Οδϊν το εξάγει Τερμανιςϊ δίίββ, ιϊ'γουν γλυκυ. 'ΑΧλα Το Ν ο ς ι μ ο ν του 'Ησυχίου εΐναι ιτλί'ον συνώνυμ,ομ "καρά ακρι€ης έξήγησις της λέξεως. *Η αναλογία διδάσκει, οτι το "Ε < τ μ. ι ο ν σημαίνει το αυτό και το 'Ε ί ω δ ι μ ο ν , ββ$- 1>8γ. Και τα ό'ΰο παράγονται από το "Ε δ ω βήμα , του όποίοι» ο άχρηςος μέλλων "'Εσ ω εγέννησε το Τερι^ανικον βδίβη (Γαλλ. ωβηςβΓ). "ίσως ήτο κοίι άλλο κ&ραγωγον, αγνωςον εις Τους λεξικογράφους , η*"Εσ*ΐξ, συνώνυμον τοΰγεΰσις, αν αλη~ ίευ^ την οποίαν τολμώ να χάμω διόρίίωσιν εις τον Παυσα νίας (3'., 28),,, Και ο! Της άνϋράχνου 3άμνοι παρέχονται τ&υ -Πανταχού καρκον "ΕΞΕΙ «ΐέιςον Το εξει ε δ ω δεν ση μαίνει τίποτε, αν δεν τ ο μετα^αλης εις το ν ΕΣΕΙ. 'ΕΦΟΛΚΟ Σ. Λείπει η σημασία Του > οκνηρός, οποίοι είναι 6 ' όπισθεν των άΧΧων συνοδοιπόρων η συνεργατών μενοντε; , )<·αι τρόπον τινά έλκόμενοι , <1 ογ ζυηίοΚ 1>1βϊ1>ΐ , ΓαλΧιςϊ δια Η-'ας λεζεως ΐΓβΐηβπΓ. Εις τον 'Αριζοφάνην (Σφ. 268) ο χο- ί 5 ί» άπορων οτι δεν ε€λε·κεν ακόμη τον όκοΐον ΐίρό πολλού (πρόσμεναν γέροντα, λέγει, Ου μην προ του γ ιφολκός ήν' άλλατίρωτος ημω% 'ΗγϊΤτ' αν α^ν. — — — —«■