ϋίρΐ της πληθύος των ίγχατοι'χων τοίΐτ^ς τ^ς Χερσονήσου , ηχούσαν οί ν)τίροι Περιηγη- ιαί διαφόρως νά διηγώνται το πραγιια. 'Αυττ} πληοώνει χεφαλιατιχον όιά τρεις χιλιαόως·_ όμως ο νιιν αριθμ ος των Κ αλογηρων χαί λοιπών έρ· γάτων, α/σητ'ύν χαί άλλων νομίζεται περίπου ίζ χιλιάδων. 'Ε/α-ου μοναςήοιον πληοόνει κα τά τίκα διωρισμιντ,ν άναλογίαν του προτέρου α ριθμού των εγχατοΐχων του, ώςε το ΒατοπαΓ- δι, η άγια Λαύρα, το Χιλιαντάρι χαί άλλα αχμάζοντα μοναςήρια πλτρόνουαι διά όλιγώτε- ρου η όν εχουσιν ηδη αριθμόν, ΐν φ άλλα, τα οποία χατηντήσαν εις παραχμην , πληρόϊονσι διά περισσότεροι/ η ον έχουσι χατα το παρόν αριθμόν. Τά χοσμιχα πράγματα τού άγιου Όροος χυ£ερνίϊνται τον άχόλουθον τρόποι). Τα εΐχοσι μοναςηρια διαιρούνται εις τέσσαρας ·*άξίις ανα πέντε μοναςήρια έχάςην ι χατα το μέγεθος ε- χάςου, καΐ εν μοναςηριον εχάςης τάξεως ςελλίί κατά διαδοχην χατ' (το; ά-εςαλμένον εις ταΐς Κ αρυαΐς, χαί αύ τη η βουλν τΐύν τεσσάρων ά· πεςαλμένων διατάττει πάσας τάς υποθέσεις της Χερσονήσου, χαί ττ)ΐι άναλογίαν των δσων αρ γυρίων πρέπει νά δϊδη χατα συνεισφοράς εκτάκ τους 'έχαςον μοναςήριον. Το" επαγγελμάτων ό ~ πάρχει ετήσιου , κοί διά τον χόποντων λαμ§ά· νουσι μόνον ευτελή μιαθον. ,,Έρευνήσαμεν ν,δη (διηγούνται οί Ημέτε ροι Περιη^ητοι) όλα το μοναςνρια ταύτης της Χερσονήσου , κοί κατ6)>ράψαμίίΐ ο λα τά χειρό- γραψά των. 'Η χατάςασις , εν γ ευρηχαμεν ταυ· τα τά ξεσχισμένα καΐ εύρωτιώυτα βιβλία , πολ λάκις άνευ άρχής η τέλους, χατέςαινε τό έργον ημών βαρετό ν χαί πολύμοχθο ν, χαΐ μ' όλον τού το ούδέ ένα άνέχδοτον Ελληνα σύγγραψε α ευ- ρήχαμεν. "Ομως διανοούμενοι, ο τι διωρίσθημεν 4*5 εν επιχείρημα , το όποιον ινχεται προ πολ λού ό θεολογικός χαί ψιλολογιχός χόαμος, η- γωνίαθημεν νά χαταν,χήσωμεν τ ας όσας απαντή- σααεν δυσκολίας, χαί τάς προλήφει;, τήν ζηλο- ΐνπίαν χαΐ άμάθειαν πολλών εχ των εχόντων τας βι£λιοθτχας, χαι νά τελε-.ώσωμεν την παραγ- γελίαν μας οσον μας £ανγχ®ρουν τα μεσα χαί ή άξιο της ημών. Οτι εχινή9ημίν(εξαχοΧου9ούαν) επί σχοπώ να περιέλθωμεν τό ορος τού "λθωνος , ο ι διερ- μηνιυταϊ της 'Αγγλιχης χαί άλλων παρά τη Πόρ τα πρεσβειών ιλεγον πολλά χατα των ελαττωμά των χαι της μεγάλης άμα θειας των Γραιχών Κ α- λογηρων, ομως ιλανθανον χατα πολλά, χαί η χαταψρονησις προέρχεται από πάθος Βρησχεντι- Χ'^ν μάλλον η άλλο αίτιον, διότι οί ΐν Πέρα διερμηνενταί ύπάρχουαινϊυ γίνει τού δυτιχοΰ δόγ- ματος, η λατινόγρονίς, χαθως όνομάζουσιν αύ- τους οί Γραίχο:'. Τι ^ κ Ίύοναχων τούτων το σύ- ςημα εχει μεν τα ελαττώαατά του , π\ν,ν και εν ταύτη τη νυν χατατεθλιμμένη χαί εΰτελεΐ χατα» ςασει του είναι πολλά χο:νωψ·λές, επειδί σ,νι σ- ηέρει πολύ εις διατνΐρησιν τ^; 'Ελλ-/· ( ν:*ν·ς διαλέχ του ωςε νά μη διαψθαρή χαί εχλι'πη διόλου άπό την διαλεχτον των δεσποτών των , 'έτι δ; αναχαι τίζει η μάλλον ειπείν εμποδίζει διόλου την άπο- ςασίαν των Χριςιανών προς την Μωαμεθανική» δρησχείαν όχι μονον έν τ£ Ευρωπαϊκή, άλλα χαί (ν τ# Ασιανχ Τουρχι'α' σχεδόν όλδί'οί 3ί- δάσχαλοι χαί ο! μεγαλητέρων βαθμών Κληρίχοϊ εχλεγονται ΐχ τούτου του ορους. 'Εά» δεποτΒ χρυπτη έν εαυτω ύπεύθυνόν τινα, όςις διέφυγε την δημόσιον έιχαιοσύνην, πρέπει ομως αυτός πιθανώς νά διόρθωση τοΰϊ τρόπους τΐ$ διαγωγής του εις ενα τόπον, όιωρισμένον τόσον επιτηδιίως προς χατάνυξιν· Ό ορχος ενός, δςις ασπάζεται τον μοναδιχόν βι'ον εν τω άγι'ω "Ορε:, ΰπάργΒι παρρησιαςιχος χαί απλούς, οςις υπαγορεύει άπάρ· νησιν ίντελν του χόσμου χαί των ιγχοσμίων χαΐ παραγγέλλει εϊς τον τοιούτον να νομι'ζη .εαυτόν ω; πάντη υεχρον ως προς τούς οαγγενεΐς του. Τίνες δε φυλοίττουσί τόσον ΐν συνειόότι τούτον τόν 'όρχον, ώςε ποτέ δεν μεταχειρίζονται πλέον "έπειτα, τ7511 επωνυμΐαν της φαμίλιας των, ούτε δέ εχουαιν αλληλογραφιών τινα με τούς συγγε νείς η πρώην φΛουςτων, μη 9ελοντες ούτε εις τοϊϊΐ ξένους νά λέγωσιν εχ ποιας πόλεως η χα· ταςάσεως τού ζην ανεχώρησαν."