( 202 ) 6ωσι, τούτο οί' διά να γενωσι γνωςοτεροι νροα'εκα.Χοΰντο χ,αί ξένους σοφούς; κροσϋετέον δέ τούτοις καΐ οτι οI Πέρσα ι άμα, φαν ι ι/Τ ε ς συνεμίχάησαν τοΐς άλλοις είνεσι, καί -Χέρι των τοιούτων Περσων μόνον εχομεν Ιςορικάς ίδιας βεβαίας, η δε αρχαιότατη αυτών κατάςαιτις κείται -καντελΖς άγνωςος' οτι ομως και αυτοί είχαν εττιτν,δειοτητα. εις το ταριχευειν τους τε&νεωτας μαρτυροί "Ελ^ίλο'τνίί (ω) λέγων, οτι το νλεΐςον μέρος των τοιούτων ευρέθη κατά την 'Ασίαν εν σκηλαίω τιν) πλησίον του χωρίου 'Α€ι ν εν. τν, (Καρχίψ Φάρς λεγόμενη > οιτου εκείτο ή καί αντο' Περσία. (Η* συνέχει/χ α κολον$ίΤ.) (ακολουθία της Ιςορίας της "Ελληνικής τγοι /'( Τ ? μ ;·") 'ίςο ρ( α τ ης Λυριχης % ο ι η (Τέως. 'Ατίο τ ν, ν μικράν 'Ασίαν, την πατρίδα του 'Ομν,ρου, κι- ρασαμεν εις την κυρίως 'ΕΧλάδα, καΐ ετεσκέφίημιυ εις Θη- ■6ας, Ησίοδον τον πατέρα τ ν, ς διδακτικής ' ας οτισϋοδρομ ή· σωμεν τκρα , και διατρί^ωμεν Κερϊ τάς νήσους του Αιγαίου νελάγους' διότι αυτού πρώτον ήρχισε να κελαδ% ή 'Ελλνί- νικν) λύρα. αυτοΰ ι 'αδον τα κάκτων ο ί ΆρχίΧαχοι, "Ζατίφοί, Αλκαίο»» ' Αλκμανες, και Άνακρέοντες, καϊ αδοντες ϊκήλουν τι <ιν Αε'σέον, και Τ ίων. ευΑυς ομως κατόπιν αντων αντηχη- <τεν ανο μεν Σικελίαν ή λυρα τοΰ Στησιχόρου, από δέ τάι ®ή€ας ή του Πίνδαρου. Αλλα Τις ή αιτία , ότι εις αυτας τάς χώρας ήκμασε ΚρωΤον και μάΧιςα. ή Ανρική; Αι νησ οι του Αιγαίου πελάγους ήσαν ε ως τα Μηδικά" ίΧεΰίεροι αϊτό εξωτερικούς πολέμους" το είδος της ΚοΧιΤεία,ζ αύτων ε€οηίουσε το ανήσυχου καί δραςηριον πνεύμα Των, εκ τούτου εγεννωντο φατρίαι' αύται ε!χον καϊ φίλους καί εχθρούς μεγάλους' οΰτως εζήπτοντο τα. πάίη τον έρωτος, χα) μίσους, της φιλίας, καΐ έχθρας, και αυτα λοιπόν εδι- δον το ενδόσιμον εις ωδάς ερωτικάς, εναντίον των εχβρων, νκ ερ ελευθερίας, και κατά δυναςων " ο ς τις δι εδι ωκετο ατίύ την εναντίαν φατρίαν> 'ίσως καϊ ΐξωρΐζε το, και τα ύΐίάρ- (») Β11)1ΐσί1ι, ΟιϊεηΙ. «'» λ/£. Μοαποίβ.