-*· ( 6 3ΐ ) — σπανίως ΐ'χει το Ιδιον σχημ-α, πΧήν ότε τά δύώ άλατα εχου- 'φί τι κοινον , συνεμιξε διαφορα3ειοτά. δια νά ε'ςε τασ% «οΐον υττο- ύουΧανει τ' άλλα εις τους κρυςαΧΧικοΰςτου νόμους. 'Αιτ' όλα ο Ήειοτός σίδηρος ε χει εις βχ6μόν εζαίσιον αυτήν την δύνα μη, δύναται τις να ε'ΐπη , οτι ιρερεται ως Τυραννάς δεσπό της προς τ' αΧΧαΒειοτα.'Αρκεΐ, παραδείγματος χάριν ,.ίΐς διά- Χυσιν 3ειοτου χαλκοί, και 3ειοτοϋ σιδήρου ή ποσίτης του ΤεΧευταίου νά είναι ίνα δεκατον Τν,ς του τρωτού ο/α νά άπο- κρυςαλλωΟί το ολον εις σχήμα ·&ειοτον σιδήρου' εις διάΧυ- σιν 3ειοτου ψευδάργυρου άρκε'ΐ ενα δέκατο ν καΐ ήμιιτυ 3ειο- τοΰ σίδηρου, δια να κα^ατίοτα^η το πρώτον εις τους νόμους του* εάν τέΧος συμμίξητις ενα τέταρτον 3ειοτοΰ ψευδαρ γύρου, και τρία τέταρτα Βειοτου χαλκοί, προσ^έσ^ δέ δύω η τρία εκάτοςά άειοτοΰ σιδήρου, το όλον 3έΧει άποκρυςαΧ- λωύί) ως 6 καθαρός 3ειοτός σίδηρος. Τ* άτίοτεΧέσματα αυτά είναι αΧη6ως 3αυμάσια, οταν μάΧιςα ε'νΰνμηύ^τις, οτι τά σνςάτικόν μέρος του 3ειοτου χαλ κοί, ε χει σχήμα αμ€Χυγωνίου παραΧΧηΧεπιπεδου άκανονί- ςου' του £ειοτου σιδήρου ρομ&ειδούς οξέως ' του Βειοτοΰ ψευδαργύρου, όκταέδρου κανονικού" και οτιτά δεύτερα σχή ματα είναι τόσον διάφορα όσον κα) τά μηχανικά τ ων ςηι- χεΐα. Με πο'ΐον τρόπον ο' μικρός ούτος άρΛμός τ ων $ομ€όειδων, του 3ειοΤοΰ σιδήρου * διατάττεται επιφάνεια μ επινρανειαν χαι σχηματίζει τό γενικόν κρύςαΧΧον χωρίς νά Ταραχ6>£ είζ τήν συνήθη τακτ ικήντου, από τον ποΧύ μεγαΧήτερον άρώ· μον των πάντη διαφόρως σχηματισμένων μέρων των άλ» Χων σωμάτων ; πως αυτά είναι βιασμένα, νά συνύΧιφ6ά!σι και νά ε'-ΐίισωρευύωσιρ εις Τα διαςήματά των πρώτοι ν χωρίς Κ-άμμίαν άναφοράν προς τήύ ιδίαν των συνεκτικών δυναμιν; Ιδού μϋςήρια άξια της σπουδής Τ&ν φυσικών, και υ'ψ^λοτε- ρα από τό προ€Χημα ^ του εάν πρέπει νά καχαττωμεν τά ορυ κτά δίά Της χημικης άναΧύσεως αυτά»», η διατής άποκρυ- 'ςαΧΧάσεώςτων. §. * ^ Χημική. §. α'. 'Ο Κύριος 8ίτοτάβγβτ ανακάΧαψεν Το τελίκΤαΐον φβι- νέπαιρον * «{< φαρμαΜντικάςτίΜςν&ρΛσχιυ&ς, α'ς τάς οποίας βυ'- 8*2