— ( ! Γ; 2 ) — ηΙε€άρυνε ΐην «οιμ,ανπκνιυ ρά€δον εις κανινΤων ΰπο του ' Αρ· χι*οίμενος Χριςοΰ εμπιςευύέντων εις α.υτην λογικών προ€ά· τα>ν· 'Εςάίη πάντοτε γλυκύς , ανεκτικός, ελεήμων προς τους άξιους εΧεο υς, συμπαντικός, κα.) πρό -πάντων, σύμ€ου\ος κα) προτρεπτικός πατήρ πρός τήν ανατροφών καί παιδείιν Τον Ιχάσαμεν μ οΧα ταϋ-τα, κα) αλλι ι παρηγοριά δεν μένει εις τν,ν πατρίδα παρά νά ιΰρη την φρόνησιν χα.) τάς άρετάςτον εις τόν διάδοχον αυτόν· η Αν οΧαι αύται αϊ αρετα\ επροζένησαν εις οΧους τους ποΧίτας βαάυτάτην κα) απερίγραπτον Χύπ^ν διά τόν 3άνα- τάντου, συμπέρανε, φίλε, οποία πρέπει νά ήναι ιδιαιτέρως η Χυπη των ευπατριδών κα! φιλογενων, ο'ίτινες έχασαν εις τοιούτον Αρχιερια τον φιΧογενεςερον κα) 3ερμότερον συνερ- γΊν και ΰπιρμαχου τν>ς αναγεννήσεως κα) του φωτισμού του γένουςμας. Ποσά καΧά δεν έγιναν από ιδικών του πα- 'ρακίνησιν εις την μεταμόρφωσι ν της Σχολής μας! Τίς άλλος των ενταΰ$α εφροντιζε και εσυνήργει, ως αυτός, μέτάς φρό νιμους συμ€ουΧας του, αποβλέπων εις τεΧειοποίησιν τοΰ έρ γου τούτου 1 · Λικαίως βέβαια πρέπει νά όμοΧογψ η πατρίς μας, οτι άν εκαμε τι γεννοΛον -Κρός αΰζ·/ι<τιν τ£ς παιδείας του γένος, μέγα βέρος το χρεωςεϊ εις τόν αείμνηςον τούτον άνδρα" Πεπαιδευμένος αυτός, έγνωριζεν οτι ν παιδεία είναι το μεγαΧήτερον καΧόν, η μαΧΧον ειπείν, η πηγή όλων των καΧων, κα! ταυ την υπέρ πάντα επροσπάίει να ςιριώση εις την Επαρχίαντου δί οΧον το γένος· Εις τόν παρόντα αϊωνα και εις την εποχην ταύτην, εις την οποίαν τα πνεύματα, •των Γραικών <$ϊκ χρειάζονται αλλο παρά φρονίμους οδηγούς διά νά έπαυζάνωσι κα) νά διευϊάνωσι την άμιΧΧαν της «παιδείας , καίεΐς αίσίάνεται πόσον πολύτιμος ήτον ν, ζων} τοιούτου 'Αρχιερέας , κα) πόσον απαρηγόρητος είναι η ψυχιΐ όλων των φιΧογενων κα) ευπατρίδων. Ε'ί&ε νά άποΧαύσωμεν άλλον κ.ατ« τάς αρετάς Δίονύσιον'. (.*) '&κ Χίου τζ 3 <1>ι€ρ· ι8ΐ7· Λ. Π. (*) ΚΧαίουσιν ο! φΛόκαΧοι Χΐοι διά τον θάνατον του κοι νοί πατρός κα) καΧοΰ ποιμένος, κα) χλαίουατι μετ Λυτών χ,α) αΧΧοι'ποΧΧο) ομογενείς" Αι άοετα.) τοδ άειμνήςου 'Αρ χιερέας αυτών έγιναν κα) έξω των όρίων Της Χίου γνωςαΐ