Δεν πρέπει (λέγει) νά πβρα£λέψΐί τις τα γινόμε να ε'ς τα: επαρχίας, -ήγουν συναθροίσεις ςα- οιαςιχάς γινομέυας επί προψο'σει ζητήσεως με, ταρρυϋμ,ίσεως τοΰ παρλαμέντου , ΐταιρι'ας Χαμπ. $βι>, εταιρίας ενώσεως χαί ΦιλανΟρωπιςάς Σ~η· αει'ους. Ή πρώ τη ( έξηκαλουδησί ) συνάθροίαις τον Σπαρηλδ εν Νοψ^ρ/ω £}';ι<ε δ*ά νά κυττα- ζη τον σγυγμόν τοΰ δψμου · ο Δεκέμβριος £ '_ «ράι^ ή εποχή , χαθ' ην τα πνεύματα ησα ν ώρι μα προς ύποδοχην τον ψαρμακίου. Αΐ ελπίδες δεν 'ελα&ον μεν την επιθυμουμένην εχ&ασιν, ο μάς δεν παρητησαν αύτας, χαί ούτος υπάρχει ο χι'νδυνος» χατα του όποιου επρεπε νά προψυ- λαχθώσιν. 'Εντων πρώτων οναγχαίων επιχειρη. μάτων υπάρχει η έίάπαΐϋτίξ τοϋ νόμου Ιϊα!>035 - ΟοΓριιβ, περί του οποίου ιγίνετο τότε σχέψις Ιίς το άνω παρλαμέντο», το οποίον επρο€λήθη νά 'έχη μόνον το κΰρος εψ' όσον διαρχέση η πα ρούσα σύνοδος, χαί να μη εχταν9·η χαί εις τη» "ΐρλανδίαν , οπού δίκ ητον χανινας τοιούτος χΐν· δυνος. Μίτο λόγον πολλά διεξοδικον, εζητηαεν ρ λόρδ Κα ς λ ε ρ ε α γ την αδειαν να ταραςήπη σχέδιόν τι νόμου περί των ςασιάσιχ'ύν συναθροί σεων χαί των σκεπτομένων εταιριών, δεύτερον δέ σχέδιον το όποιον χηρύττει κρίμα προδοσίας Ιΐασαν δοχιμην ΙΓρός πλίνεσιν τών ςοατιωτών της Μεγαλειότητας του, χαί τρίτον, διά τοϋ οποι'οιι 3-έλουσιν ε'<ραρμοσθη είς το ύποχει'μενον τοΰ Πρίγγιπος'- 'Ρεγέντου τα όσα επιχειρήματα διωράσθησαν τω 179^ προς ύπεράσσισιν τοϋ ό- ποχειμένου · τοΰ βασιλέως. — Ό κύριος Πον- σο μ.§υ είπεν , οτι' δεν είχε μεν ν άντιτείνη τι εναντίον των δύο τελευταίων ςγεδι'ων, ίμελέτα δε να όμιλήση περί τοΰ πρώτου εν καιρώ τη; εξετάσεως, χηρύξας ότι $έλει έναντιωθζ όλαις δυνάμεβιν εις την διάπαυσιν του νόμουΤ3.Ά\)θΛ5- ΟοΓριΐδ, .— Ό χύριος Φραγγ. Β Ο υ ρ δι τ τ η- γωνισθη εις λόγον διεξοδικώτατον V απόδειξη , Α'$ί£. 39* οτ! ο: κίνδυνοι, τούς όποιους ΰποχοίιωτο ώς άξιου ς ρίίοο, ύπηρχον χατά φαντασι'αν μόνον , ότι α; Σπενσειοι Φιλανθοωπί'ςαΐ ησαν ιχόνον β£<ο» χαταγρόνητοι , ότι ωμίλουν περί συνωμοα-ων χωρίς '.-χ οερωσιν εις μέσον ούτε ιώτα υ.: τοδει- ξεως , ότι υπήρχον νόμοι προς εμποοισιν αυτών, οτι οί Ο'Όρισθιντες προς έξετασιυ αΰτων ανορ;.ς δεν ε μα Βον αλλο τι περισσότερον, η όσα ανέ γνωσαν ε χ πολλών μ,ηνών εις τας εφη>ι.ερΐα&.ς, και τΛοί ενεκεν άρα Βεν έπραξαν οί ιιινϊ^οοι ενωρίτερον · τέλος §ε έπαυσε τον λόγον -.ου χι- τηγορών προσωπικώς τον λόρ§ Κ α ς λ ι ρ ε άγ χαί το:]ί διορισθέντος προς ίζετασ ν των συνω μοσιών άνδρας, και είπεν ότι άν έ£ετάση τις ά- χρι§ώς την άναψοραν, $έλει την ευρη δίγα τί νος Βίμελΐου· — Ό χύριος 'Ε λ λ ι ώ τ ωμι'λη·· σεν υπέρ τών προ^ληθέντων επιχειρημάτων , λέ γων , οτι εάν ο χύριος Βουρδεττ χατηγόρε· τούς μ,ιχίςρους ότι βλέπουν: κινδύνους ένθα ούχ ύπάρχ^ουσιν, ημπορεί νά χατηγορήση τις αυτόν το ίδιον ότι χλει'ει 3ελ ματικώς τα όμματα εις εκείνους, οπού υπάρχουσι. — Ο κύριος Χαμ. 'Ρ ο υ μ ι λ λ υ ώμίλησε διεξοδικώς περί τών ύ- ψιςαμινων νομών } οι οποίοι, χατα την γνώμην, χατέςαινον τεριττιΧ επιχειρήματα άλλα τινά γω- ρι<ςα. — Ο γενικός προχουρατωρ χαΐ ο χύριος Κ άννιγγ ώ μίλησαν υπέρ του επιγειρήματος. — 'Ο χύριος Β ρ ο υ γ χ α μ, εϊπίν ότι δεν έναν- τιόνεται μεν εις το να παρρησιασθώσι τα σχέ δια τών νόμων ύπό τοΰ λόρδ Καςλερεάγ, όμως 3-έλίι εναντιωθώ εις το να τα δεχθώσι- Τότε έ&λήθη το πρόβλημα τοΰ λόρδου Καςλε- ριάγ εις ψη<ρηγοριαν , και εγχρίθ·/ι μι ϊί)0 ψή φους προς ι4· "ΕΓΓο^ίι»»;, οίτος ί'Άλεν ύπ' ό ψιν τα τρίχ σχέδια νόμων, τα όποια ανίγνω- σθησαν κατά πρώτον, και τκ οποία διωρΜφ σαν ν άναγνωσ&ώσι και ταδΐυ-ϊ.οον την έργο· μενην τεταρτην,