ϊ* ϊουργ$ν<}6ούργον, ο οποίος εύρισκε- λίαν άροίδαίαν μεταξύ "των δόο δυνάμεων , ό- το ρε το σώράτου εις το χάςρον Ελίσα- ρόνοκβν είλίχρίνη *βέ σορραχίαν,· σί/να^ωνί- 6 ε τ π ο λ εναντίον το2 ΓΙ £ρ ΚοϊΑίχάν σρον προς παρατήρησα τ»£ν άμοι^αί·χ>ν συμψε— χ,αϊ του Σελίρ. Οί 1Ι$ρσαί, χυριευΟένχες ά- ρόντων χαι άποίίω&ν του χοιν όντων εχθροί, το φόδον πανικον, έτράπησαν εις ηυγψ ρε το νά ^νωριση η καισαρική τοη Με^αλείότης ρε^ίςην αταξία ν , κα: έκ&ώχ9ησαν παντελϋϊς ως νόμιμοι/ την διοίχησιν τών Κάρτες, κα; από την ετΐαρχίχν του Σεχιν, άφ ον εχα- τέλος το ν άποκαταςαδώσ! πάλιν αί άμοι- σχν πολίί πληδος άποσκειιης και τον πρώτον 6αΓα! εμποριχαι σχέσεις.α των Γαραί'κάίωνΑλίάρ Σουλτάνο ν, — Κα£Γ εν ίδιόχειρον τοιΓ αυτοκράτορος ο'ζ-ις οροί μ; άλλους πέντε Περσιχοϋς αρχον- προ; τον άρχίδαλαρηπόλον (<06α?ακΐΒΗ{ # τα; έλη'^δη αιχμάλωτο;.» ξ)ίπ) Αλέ|ανίρον Ααο&ιτζ Ν α ρ κ σ κ ϊ ν, και »Τό σώρα του άρχιμαιορου Λ ε σ σ α ν ε- άλλο προς τον άρχί ^ελόραρσιάλλην κόρητα €ιτ ζ, οπερ έφΰλαττε την Βαρβάκειο ν και Γίικολάϊ Ι6α νοίΓητζ Σ α Χ τ ι κ ό , (Μέντα τη .Σούρας έλειον ε'παρχι'αν, άπέκρονσεν εί- ι8· (3ο.) ΙΝοερορ., οί Γαλλικοί ύποκρίταα τι/χτ-ατα τον Σαρδάρην το2 Εριζαν εχον- των θεάτρων της Πετρουπόλεως *«Μό- τα δΰναμιν άξιίλογον Περσιχ-ην, ζ»; ηνά^κα- α χα ς κρίνονται περιττοί κατά τάς παρούσα; «ε τον νίκηδέντα εχθρόν νά άπορακρι/νδη με- περιςάσε ις , δι ο κ»! τροςάζεται νά άποτιεμ- τά μεγάλης αύτοό ^δορας.« ψθώσιν από την δοΰλευσιν, χα! ό διορισμένος αυτοΐς μισθός νά ίιανερηδη εις τοι/ς εγχοαοί- Ρ β « Σ I Α. κονς εχείνων των ρερών, οποί κατη^ανίσδη- II ε τ ρ ο ό π ο λ ί ς, τη αο. Νοερδρ. (2. από τον έχδρόν. Δεκ.). Της Πετρονπόλεως η' εφημερίς από Δορπάτ, τη ίο. (22.) Νοερδρ. Της 22· Νοερδρ. (4· Δεκ.) -περιέχει τα άχόλουθα. Πετροιιπολεως η' έ^ηρερις από 22. ΙΝοερδρ. »Κατά ταίτας τάς ημέρας εδήμοσιεΰθη εις -περιέχει εχ ταιίτης της πόλεως τ» άχόλουΰα. £ν «ίτοκρατορίκόν μανιψέςον η ίττιχυρωθεΐσα »Οί' έίω ευγενείς ε&Λχχν πολλά τηαεΐ2 συνΒηκη της εφηνης ρεταξί Ρωσσίας και Ισπα- της άκρας αιίτών ψάοπάτρίας, διότι, παρεκ- νί«ς, την ότ.οίαν εκαμον και ιίπέ^ραψβν έκ τός οτ: πρότερον έ'ίοσαν ύ~ερ της πίκτρίίο; μεν το5 με^αλείοτάτοο αίτοκράτορος παβών πολλά, και ήίη άκορη είωκαν ίιά το ^ρά- τών Ρωσίων ό άρχιγραμματεΰς κόρης Ρ οί- τευρα 20,186 άρ^ορε'ας (@ι«ΐϊϊ) ρακίο!/, μ. αν τ σό§, εχ $ε τοΐί μέρους τήςΚ«5ολίκης 6664 βο'ΐδια, 5ο,οοο ποΰόιχ χορταρίου κα: τον Με^αλείότητος τοΐί Δ <3 ν Φ ε ρ ί ί ν ά ν- ισάριθμα αχΰρου, και ε'-ρορη'05!>σ*ν προς τοίί- τοΰ Ζ'. βασιλέως της Ισπανίας κ»! των τοίς ρε κρέας κα? ρακών τα άπο το Ψ χ ό 5 Ινδνύν (εν ονόρατί τοώ όποιοι/ Αιοιχει τα χοι- εις την Ρίγα ν διοριώέντα ςρατευμχτ α, εν νά χαί τ.οοςάζει η εν τω Κ ά ο ί ^ ευρινχομέ— οσω ίιέ&αινον δια της Λιφλανίίας. 0( νη Ισπανική ο'οίκησις) ό Δον Φρα^^ίσ- αίίτοί ε^ενεΐ'ς εηςψαν εν σώρα ςρατί^των, κος δε ΖίχΒερμουδίζ. Η χιιρία περί- λαμβάνοντες έ'να εξ εκατόν ανθρώπων, κα? ληψ:ς τΛίίτης της σννίηκης παραγγέλλε: γΐ- ύπτ/βησάν να τούς τρέύωτιν εντός ενός μη~