ΕΡΜΗΣ ο ΛΟΓΙΟ Σ. ^'·4*ολου3/α τ?ς £*ιςολ?; του αν^ίου 'ΡαςΙ/),^ Ο '-5ίν ιη πλέον εντελής είναι ν, όμιλουμίνη κα\ γραφομενη άνο τους φιλοσόφους, αν όμως οϋ'τ' αυ'τι^ εΤναι ί εντελειοτα^ , φανιρον είναι οτι αϊ Ιδίαι αΰτκν δεν έ καμαν ίκανας προοδαυς' -κρειίει λοιτο'ν, £ια να άνθηση η γραμματεία, να ευρεβγ, ο φιλοσοφικοί νους και αί ο'νοίαι Τον γεννούν ετΐιςήμαι, αν οχι εις όλους τους γραμματικούς τουλχχιςον εις το σωμα του έθνους , <£<ά να ψυχαγωγά Της γραμματείας τα συγγράμματα (.α). 'Ο τΐατήρ τίς φιλοσοφίας Σωκράτης εκαλλιεργουσεν ΰμοίως τ»(V ρ^τερικ^κ καϊ "ίΓΌ(κιτικ.νίν" ο /χαίτης του Ξενοφών ήτο ρήτωρ, ίςορι- κός, φιλόσοφος, κολιτικος και τΐολεμικος. ο Πλάτων νινω- σε με τάς υ'^κλάς μαθήσεις μίαν άμίμητον εΰφρα'ίειαν' ο κολυμαθεςατος 'Αριςοτελν); /,το μιγάς είς ο λα τ« ε'ίΒη της μαθήσεως" ο Άλε'ζανδρος εγραφε νρός αυτών τον ('γκνκλο- παιέικόν άνορα , δτ« ικροτιμουσε να υκερίχ%, κ-αθώς αυ τός, ολους τους λοιτοΰς ανθρώπους τίερισσότερον με τα φω τά του τίαρα με το κράτος , το ο'τίοίον ως $£ρ ον .3 ε ου είχε. Ο θαυματουργός της ρητορικής και φιλοσοφίας Κικέρων ε· συνήθιζε να λίγν, < οτι άν αυτός επαριθμε7το εις τον κα τάλογων ίων συγχρόνων του ρητόρων, η ςοά τον ί'καμε τοιούτον καϊ όχι της ρητορικής τά σχολε Τα. Αυτοί ο! περί φημοι της αρχαιότητος άν'ύρίς ίςοχάζοντο οτι η νληθΰς («) '13» Ιβ άίϊΜϋϊϊ ριέΙΐπιϊηΒΪιε &α (ΙϊοΙϊοηηβίΐβ «ίε 1'Εη, ^είορέίΐίρ, υ