~ ( 'ί 99 ) -0·$ 'ιίξ πόλεμίν, Λίρΐ ίόυ οκό/ου &εΧίί ψρον- */*» 1<*> -ίη" β,ιιηΧύΛτίηαύ' κά&ί υ.ΐα· β?ι'ίίίΐαΥ<Χΐ1 ιφ. ίίίΐτό ίυκοΧίΰτίρον χβδί μιβ· σύμμβχιχή ποΧιϊίΙ* χατβ τδ'ϊ» χάλλις ου τ ρόήον, χαΐ το συμ μαχικό» ςράιίΐιμα Βέλει είναι δινιρτιμένοΜ εις βώματα· 3. Ό άρχίςράτηγος τ'όΰ σύμμάχιχού Τερ- μανιχού ςρατεύματός 3>ϊΧίι εχλέγεται διά περισ- ιπέρων φϊψων αίίό* #ίξ» δΐάπαν; χαΐ υπάρχει εις ορ*ο* *«* χρϊ'οί «ροδ 'τ'οί δισμόν, $χα» υπό τν'ν εξουβϊαν ίου τα σ'ύματα Χαθίμιας πολιτείας, χωρίς όμως αητχ να ηναί εξηρημένα τού όρχου των προς τ ας διοιχνσεις τϊοΐί ■ Βέλει δέ λαμθανει τάς προςαγας τοιι από τνν Αίαιτάν, χαί κάμνει τας άναψορας τ ου ττρος. βυτνίν. 4· Το ουμμαχιχόν ςράτευμα Βέλει ε/ει την Ϋμέραν τνίς σονάίροϊσΐύίζΎΟΟ "ίδιαίτΐρόν ςρατιω- λιάν χατα του 3οοχο; Βέλλιγγτ <ύν. „'0 •ήχο» οημίΐνν 'βιμα ε'ς τό τη; διοιχησεω'ς τοο , ·Κ α ν τ ί λ λ ω ν υπάρχει (γράφει) 36 χρόνων, χαΐ ττν ημ'ίρα» ·τη? δίβλι/σίως τοι» Βέλει 'τα πα- ρωμαλαϊός χαί πολλά τολμηρός· Ευρισχόμενος ΓΑΛΛΙΑ. Τη 6· ΑπριΧ. πρβΐ' έπαρρησιάα^η ε'ς τοι» βασλέα ν χομίτισαα ΤοΟλανδια ζούζυγ")ς ιού νυν βασιλέως Σουηδίας). Τήν ιδίαν ημέραν χαί τ·/,ν επαύριον υπήρχε μεγάλη συνδιάλεξις μεταξύ τον δουχος Β έ λ Χ ι γ γ τ ω ν χαΐ του αουχ55 'Ρ ί- σελιού χαι των μινίςρων Αυςρΐας, 'Ρωσσι'ας , 'Αγγλία; χαί Π.ρονσσιας, χαί τοϋ βαρωνουΜ ο ν- ν ι ε ρ. Καθώς δοξάζουσιν α! Γαλλι/αί εφημερίδες , η νΰν σύνοδος των παρλαμέντων Βέλει Χά§·/\ τέ λος τούτον τον μΫνα· Ό Ταχνδρόμος-γράφεΓπεριςατιχως το πως εφυλαχώθη ό ονομαζόμενος Ιί αν τ ιλλώ ν, οςις εγκαλείται ως αυτός ύπαρχων ό ρήξας τήν πιςο- ραιτεΐ πάλιν. 5. Μ'ολον ύ~οΰ ·/ ανςασις τοϋ όχλοςρα- τΐόματος (Λαν$ςουρμ) Βελει φροντίζεται χυρι'ως όπο Γίασακ πολίτε/ο» ιν μέρει, όα'ύς χαί περί του'του θϊλει γί*·/; χθ!ϊ·/> σχέψίϊ χαί εξιτανις. 6. 'ΟμοΛύ; 3'ελει γέν-η οχϊψίς χαί ερευνά που πρε~ει 'Μ άνςαίχαι τα χαςρα προς κοινην φύλαζιν. Οί άνδρες, οί οττοίΟί Βέλονσι §ιορ/α$η δια να εξετάσ'Ασίν ά/.ρ·&ιςερον τό άΐ'α σχέίιον τον ποτέ ε'ίς τό "Ελό'ιγγ εις'το ι. ταγμα των γοα- σαρων , έζ -ήτει νά ψονιύσ'ή τον χιλίαρχον του δια τίνα υ^ρ'.ν , χαί βεβαίως ε·τθΌγί·χ(ζετο τοτε, εαν 6 Βοναπάρτης δεν τον έσυγχωρει δια την ■μεγαλψ του άνδρείαν. Μετά ταύτα ίμξηχεν εις δα/λειισιν μεταξύ ταΐν χανηγων (εΠβδβεηΓβ) της ■άοχαιας ψρουρας, ε'νθα τον ήγάπητεν ό λοχαγός ΨρΝε , ο^;9 επειτα δια τό ψέρσιμόν του εν χαφω των ΙΟΟ ήμερων χατεδιχάαθη ως ψ^γό- δ'.χοςεί5 Βάνα τον, χαΐ εηυγεν εις την Βελγιχήν. ςρατιωτιχου σνςήματος τοϋ Γερμανικού δεσμού, Κ α ν τ ι λ λ ω ν ετύγχανε τό τέλος τοΰιδί^ Βίλοιισιν είναι επτα τον άΰΐ9ίΐόν , εις του; οι εις τας Βρρξέλλας, ;ϊ«<9β 'ϋίτίρχι 'παρα τφ χι- ποίοιις Βέλοιισι δοθ·/; 'προς βοη^ειαν χαι αλλο: -λιάρχφ Βρίσε ώί ίΐχ/ιρί'τ^ξ. Τούτον λοιπόν τινες·ίμιχάροι των ςρατ«ύτιχ£% , χαΐ όγϋλοααι» 'έχλεξαν οί σανωμόται άξιον τοΰ σχοκού των, χαί ίϊς τρεις μ·φας νά τελειωσωαι τάς ε'ρεύνας τούί) -αυτός ε'διχθη τό πρόβλημα των χαί ε'πέςρεφιν,εις χάί σκέψεις χαί νά βαλωσ ν αύτίύν τη» απόψατιν ΐιπ ό'ψ.ι» της Διαίτης. Πρόεδρος των α'ν.δρΜν, εμπείρων των ζρατι'οτι^ν, εδι(ύρίσ9η, κατά παραχίνησιν τοΰ Εροηααιαχτίϋ πρέσ5εως , ά Κ. Β. (3»ρωνοτ| Βέ<;<}$μ§εργ. τηνΤαλλΐαν προς έχΊελεσ.ν αύ:ού· 'Από ι. 'ίσν. εύρίσχε το εις το Παρίσιον , όμως ίσως δε'ν ε'διι- νηθη τότε νά'βάλη εις/έργον τον σχοπον.του , διότι ό Β έ λλ ιγγ τ ων ό,Ιίγον μόνον χαιρόν δι έ- τρίψ&ϋ αύτού, 02τοϊ ο' άνθρωπος πρέπει νά ί·