— ( 412 ) Κητα τΛς νΐΐΰτάταξ ιξ ' Αλεξανδρείας Ι:'3·<}'- »£ί9> Τλαβεν ο πασιαί Αβατου τα ιόαγγίλιά περί νεας τίνος νίκης ίου υίουτου I μ π ρ α χι μ ηά'βια εναντίον τω* Ββ»£«'ω»·> κ«ΐ ίίϊοϊ τηί β*· λοϊαίωί »ί)5 μητροκόΧεώς *ων εξ «'ρόίοο , τ-ής ©ιΐοί'βΐ V Φρουροί χατεφυγιν εί; τι\ν αχρο!Γθλι:> 9 «»9ο χαμνει μίγαλν,ν άντι'~ασ'.ν, 'Η μητρόπολις Αρίχυί υπάρχει πολλά μεγάλη, πολυιίνθρω- 5109 Λλουσία πο'λί5 *» πεδιάδι χαρπογώρω» 6 ημέρας μακρόν από 'Μπάσρας χαϊ 12 άπό Μίτβ^δαδ, £. ; 5 τΐί5 οποίας τη» υ-οτα^'/ΐί ήτοι» ποί'ί) των είσδρομών των Βαα&τών, χαί ΐπλη- ρωνι 500,000 γρόσια ετησίου φόρου. Το έμπόριον των περισσοτέρων παρά τ% θ«· λόσση πόλεων της Αιγύπτου ευρίσκεται εις χα- *·,·!> χαταςασιν , χαϊ οI εμπορευόμενοι μ£ γεννή ματα (ζημίωσαν έφετος παμπολυ , Βιοτι ο πα- νιας ί'χΐι τό μονοπώλιον , ως® ε αν εξαχολουθη- ση το πραγμα οίίτω , I Χρεπει να άναχωρήσωσιν α-' αυτού οί περισσότεροι πραγματευταί· Λόγος φδετο , ότι ρίτίϊ τό 'Ραμιζαν.ον ο Πα<τ:άς θί'- Αίί άπέλΟν εις τ ι,} η Αλεξάνδρεια ν, ένθα ε/.Ι'.ντο εν τω λιμενι είκοσι Ύουβχιχα πλοία χαϊ ΐπϊχίι- %ια δια να φορτώσωσι*. Σ Ο Τ «Η Δ I Α_ 'ΐδίΰ ϊ λο'^35 τοί οίοιχητο'"" τη; Νοοβιγίας, χόμητος Μόρνερ, ο:ί ί/.λίίι^η η Νορ&γιχη δίαιτα* ,,'Ερ ονοματι του βασιλέως χαϊ ί:ά τρο ςαγής της Μίγαλειότητός του αναγγέλλω ΰμΐν τό τέλος των σχέφιών σας δια τχν παροΰσαν σύνοδον. Το αξιόλογοι» των ίξιιασ$έντων πραγ μάτων χαί η άνάγχη του να άποχψήσωμϊν κότα τ^'ν έξϊτασιν αότών εν πρώτοις πείρα ν, επεμα* χουναν ε!; αχοον τ-β) δια τοϋ πολιηχοΰ συςήμα- τος διοοιζομένην διάρχειαν των ένασχολήσεώ» σας · ω$ τόσον χατά τον ιΆερμον ζ·/ίλοι> σας ύ- π£ρ τ οΰ συμφέροντος τ-^5 πατρώος γνωρίζουαι κολλά χαλά ο,τι βασιλεύς χαΐ ο! παοαγγεΐλαντες σας εις ταύτας τ ας ι'νααχολησίις, ότι αϊ χοινύ- νιχαί ίιαταγαΐ ί'χουαι χαϊ αύται τ ας συν^είας τωκ, τος ο ποίας 6 καιρός μόνον -ήμζοΰεϊ να ταΐς έϊσν;. Η Μιγαλιιότνις του ε'λπίζει πεποι- θοτως, οτι οί παρ υμνν εις βασιλιχην ('-ιχΰρΐύ- σιν ·πρθ$λ·φ}Ότίς νομοί, τβϋ-5 οποίους ή Μιγά- λίιοτ'/,ς του άνεοέχθ-η, ΐν ώ ϋί^ουσιν εις τό ί- . θνος νέον ενέχυρο* τ>(5 επιχρατούσης μετάξι Μονάρχου χαί τ'Ζν παρις&'ντύαν τό Λοοοωιτο» αύτου "ίύτυχους ομονοίας, Βέλουσιν έπαυξ-ήτει ττν εύΐαψονΐαν Τν55 Νορ&γίας και την πρόοδο» ττς ψιλοτεχνίας τ^5. 'Ύείϊ; ν,μπιρ£ΐτ· μ γνωρί ζετε τους πόρους χαί τάς χρείας τϊ,ς χώρας , χαΐ χατά τάς άποψάσΐις οας επρεπε τούς μεν πόρους νά ίζετάσητι μετ' επιςααι'ας , τάς $ΐ χρείας ν·} αναπαύσατε, 'Εάν οέ παρά, πασαν ΰμχν χα· το·ι βασιλέως ελπίδα, μεριχαΐ των αποφάσεων σας άπο$(ύσιν όχι κατά σκο~όν, ·/] Μεγαλειότηςτου θ«λϊ; προ9υμνβ])ΐ να συγχαλέση «άΚιν περί αυ τόν τούς τοκοτηρν,τάς του έθνους , και 9έλει ζν Γ Τησί! εν τ ν, φιλοπατρία σας 3ιά τά μέσα εκείνα 3ίρα~ί:αν, όποιας απο^ίιχθ^ τότε τό άνίχανον Ό βασιλεύς ιτρο<;άξας ν>ά §ιαλυ 9·/ ιΐ Δίαιτα, » κ > < « » η . χαίρει οτι ουναται να σας φανερωοη > οτι αι πο- λιτιχαί σχίσεις αμφοτέρων των βασιλείων προ; τάς (ένας δυνάμεις ύπαρχουσι φιλ',χαίτε χαί ίΐ· ρ·φζχαΐ, Αι μεταξύ ΐίορ&γίας χο» Δανίας άρχψ λαλούσα* διπλωματιχαί συνδιαλέξεις έξαχολουι θιϋνται, χαΐ ύυναα9ί νά γβ9ε βέβαιοι, οτι ν, Μίγαλειότ -ήζ τοϊι γινώσχει να συμ&$ασ·/] παν ίι'τι απαιτεί τό συμφέρον της μί την διχαιοούν-ήν χαΐ άξιοπρέπεαιν του Ιίνους. 'Η $·ψάαιθς χαί θρη- σχιυτιχ-η πράξις τ*^5 ςέφεως το ϋ βασιλέως εγινε μι χαραν χαΐ εύλογίαν του (Ονους. Μετά ίιαςη- μά πλέον η τριών αιώνων ε'π?,λ$ε διά την Ναρ · θιγιαν νεα εποχή πολιτιχΥ,ς αυτονομίας χαι υπαρ·· ^«5* Η Μιγαλειότης τον γνωρίζουσα πολλι