— ^ 428 ) την, τν,ν όκοίαν έγραφαν άπαράμιλλον γλώσσαν. Εις μά την έλπίζουσιν, όσοι δεν τους καταλαμέάνουσιν *Ελλ»)νι» ς!, να κχτανον,σωσι το χάλλος των ακρι€ώς' εις ζένην τι νά γλώσσαν μεταφρασμένων, (τοΰτο εννοείται και δΐ όλους Τους δοκίμου; "Ελληνες συγγράφεις)" δΐ ό,τΊ λόγος τις, όταν μεταφράζεται εις άλλα ς φωνάς , άπό την, εΐς την οκοίαν έγράφη γλώσσαν, σπανίως διασώζει το ακριβές κ«! ακί4- δηλον της γνήσιας εννοίας, διά τάς πυκνάς των μεταφρα- ςων παρατροπα'ς και ίζαλλοιωσεις, παρομοίως με το ύδωρ , το όποιον «ς επϊ το ττλε'ΐςον μόνον είς τ ν,ν πηγήν του δια- σώζει την άλνι^ιννίν γεΰσιν τι κ»! ποιότητα., αφ ου ίί διαρ ρεύσει ποσόν Τι διάςημα διά τίνων αύλα/.ίων κα! υδραγω γών , (Μεταλαμβάνει από την εκείνων ^ποιότητα : "Επειτα και αυτό τό »ψο< των φράσεων της 'Ελλνινικ,ίϊί γλώσσης' κ αϊ των λέξεων της η απαράμιλλος πολλάκις δΰναμις, είναι αδύνατον νά έκφρασ^ί δΐ όποιαςδήποτε άλλης διαλέκτου* Διά τους ποιητάς λοιπόν μονούς, εάν και άλλων σοφά/ν σύγ γραμμα των *,3ελομεν άπορε7ν, διά μόνους λέγω τους ποιη- τάς έπρεπε ν εξ ανάγκης νά μανάάνωμεν την 'Ελληνικήν γλώσσαν , και νά διύαχτκωμΐ^α δ! αυτής με3 ηδονης τα καθήκοντα. 'Εν ώ δέ όχι μόνον δαιμονιώτατοι ποιητα), αλλά και συγγραφείς αριςοι παρίςανται *μπροσ5έν μας, έτοιμοι πάντοτε νά μας χειραγωγώσιν εΐς της φιλοσοφίας και αρετής τους Χειμώνας , νοία πλέον απολογία μένει εΐς τους, όσοι αμελουσι την μά3ησιν της προπατορικής γλώσ σης , και διά τοΰτο και από την 'Ελληνικήν σοφίαν πλα νώνται μακράν καϊ νοουσιν ατελώς , *.«} λαλονσι βαρ€αρο- φώνω{, ίοί νά χ,αταγωνται όχι από 'Ομήρους, και Πλάτω νας, άλλ' άπό Κάρας, και Τότ3ονς > καϊ Σκύλας, άμοιροι μεν και ςερημένοι πάντων των καλών ο! πλειότεροι« Τινές δε χαίροντες αΚειροκάλως χα! μικρο^ύχ&ις > "Ελληνες άνδρες ψ εις όσα καλά καυχώνται τα σημερινά σοφά Της Ευρώπης ΐ£νη , (τά οποία και αύτά εκείνα ομολογοΰσιν , οΤ» τα 1τα- ρέλαέον άπό τους Ελληνας) κα) ταντ* βαρ^αροφώνως, αν ττοτε τύχη, εΐς Την σημερινην ημών γλώσσαν μιβερμηνεύ- οντες, κα) πωλονντες ώς νεοφανείς άωρους όπώρας, όσους καρπούς εάησαΰρισε δΐ αυτούς Κρό τΤολλών αΐώναν των νρο- γοναιν ν.μών η σο φίΐ; Είναι αληθές, ΦΤι ή ομιλούμενη