— ς 4ΐδ ) -** ιξάκαντος κ«ί·£ εύγχώμων, κα\ οχ ι ύκέρ το μέτρον αύςηρός· άναγνώςης εΰκοΧα 3εΧει παρα£Χε\\,ει τα τ6ι αυτα, και /χαλί- ςαοταν ίίκ ε χουν μεγαΧην επιβρόήν είς το ο\ον. Τέταρτον παρατηροΰμεν , ότι ο συγγραφεύς, αϊ ς -περιττό ν 'ίσως, δεν σημειοΊ τα σημαντικώτερα συγγράμματα εις τας διάφορους συςατικάς της φιλοσοφίας έπιςημας' πραγμα, το όποιον ο! Γερμανοί σπανιότατα άμεΧοΰσι, Το κρίνο μεν δε και ήμε'ΐς ! αύτο καίΐ' έαυτο ποΧΧά ωφεΧιμον. Πρωτον ά'ιοτι μας κάμνει γνω- ςούς τους επισημότερους συγγραφείς των διάφορων «'6νων' επειτα κλ \ είς εκείνους, οπου £έΧουν κα\ ημπορούν καϊ χρείαν | ίχουν νά ανατρέξουν εις αυτά ς τάς πηγας, χρησίμευε* τα μέγιςα ως οδηγός, δεικνύων εις αυτούς εις την ςιγμην , α» ττο ποίους ημπορούν περισσίτερον νά ωφεΧη(ΐουν, και να.μην άναγκάζωνται νά τί μά&ουν διά Της ίδίαςτων πείρας, άφ' ού με μεγάΧην των βΧαξην χάσουν μέγα μέρος του ποΧυτίμου καιρού των , άναγινώσκοντες τον ενα και τον άλλον "έπειτα χρησιμεύει και ως δυνατόν μέσον ερεύισμοΰ εις τους νέους μας διά νά μαν&άνουν, τάς ζένας γΧωσσας, βΧεποντις την εζ αύτΖν ανάγκην. Τ εΧευταίον σημειόνομεν τά έξης. 'θ Δι δάσκαλος Κύριος Κόύμας άπεφάσισε νά άκοΧουίιηση το ΚΛν- Τιανόν σύςημα, οδηγούς εχων αύτου του ιδίου άρχηγοΰ τά συγγράμματα, και ποΧΧων όπαδωντον' και τοΰτο δέχεΤαι ως το κάΧΧιςον άπ'-οΧα τά προ αύτϋΰ και μετ αυτό γεννη θέντα" κλλά δια τοΰτο ςοχαζόμεύα, τούΧάχιςον ημεΊς, ίτΐ ητον άναγκαΐον νά μας όιδάξη ωρισμένως εις τί καΟ' αυτο £Γυ νίςαται αύτο το σύςημα, καϊ είς τί διάφερε ι από τά άλ λα · επειτα ποία η υπέροχη Του, κα\ διά τί είναι προτιμάτε- ρον άπο τά άλλα' δεν περιεχει τΛχα κα 5 μερικά σφάΧματα' επομένως επρεπε νά μας ε^ηγησγ, και το φαινομένων των μι- γάΧων μετα&Χω ν, οπου η Κριτική Φιλοσοφία ε παύε και ζων Το ς του Καντ κα) μετά τον Βάνατόν του. Διά τί τάχα ϋΐ περί φημοι και Λαμπροί ΪΊ'εΙιΙ© και δοΗβΙΙιηζ , μην εύχαρΐφ>υμε- / νοι είς τον τρόπον του φιλοσοφείν Του διδασκαΧου των, ϊ'χ«- ρίσ&ησαν απ αύτον, και ο μεν πρώτος ήναγκάσΰη νά κατα φύγια ί'ί το ίδεανικ<& σύςημα , ό δε δεύτερίς εις το συς·. γ μα. της ταυτότητος του πραγματικού και ίδεανικοΰ' σνςημ 11 ! Το οπο"Ϊ6ν ΐίχι μόνον εκαμε τόσον κρίτον , οσον καΐ του Κ άνΤ * κλλά και την σήμερον ίΐκόμη τό άκο\οι$ονν *ολλοϊ ώτο το*ί