< ιδ* ) — σιΧική 'ταιριία των επιςημων είς ΐίαρισίους τω 1 666. Κατ'αι!- τον τον τρόητον ή ενωσις τόσων Χαμπρων άνδρω* εφώτισεδια- ψορους κλάδου; επιςημών. Ο ζηΧος των επιςημονικων δα- ρευνησεων ήυξησε, και η τεΧειοποίησις δια της συγκρούσει; και συγκρίσεως των ίδεων απε€η φυσικον παρακοΧουύημα, Οι ηγεμόνες ενισχΰοντες και βρχζευονΤες Τ' υ ς επιςήμονας όια τάς άνακαΧυ^-είςτων, ανοιξαν ςάδιον εΧευίίερας συζητησια( εις το ανίίρωπινον -πνεύμα.. Ο Β όυΧος , 'ίϊκος , "Αρρης ν.σα.ν οί πρώτοι χημικοπρακτι· κοι συγκαταΧεχύέντες είς τήν βασιλικών ε'ταιρείαν του Λον δίνου" ο 'Ωμ€έργιος, Γεωφρόης και ο! ο υ οι Αεμεραι ευδοκί μησαν εις την ΤαΧΧίαν' 'ο "Οττων Τουερίχιος ό ε α Μαβί/χ·· €ουργου εφεύρε Την πνευμαηκην άντΧίαν , ή οποία, διορίίωύεΙσΛ από τον Βο'υλον και 'Ω,κον εχρησίμευσεποΧυ είς τάς ερευνήσει; ϊπι της ποιότητος του αέρος (Βογίβ'β νΥοιΊυ. νοί. IV. ρβ§. 9° ) Ό Βόϋλος και 'Ω,κος (Ηοοίιβ'β ΜίοΓο ^ι -αρΗίβ ρ&§. 45· ι04. >05·) (συμπέραναν ανό τά πειράματα των, ότι η συν δρομή του αέρος είναι αναγκαία, είς την καΰσιν και Την άνα· •ττνοην , και ότι μέρος του αυτου ητον αχρησίμευτος' ο ΰεότι- ρος αυτών έσυμπέρανεν , ότι αυτό το χρήσιμο ν μέρος πρόςΤΑ» αναπνΐήν και Την καθ 'σιν ητον άνάΧογον με Το ςοιχε'ΐον το ευρισκόμενου είς τό νίτρον , και ότι ή καΰσις είναι μία χημι κή εργασία, και ως μέγας χημικός πειραματικός του και* ρου του πρώτος αυτός εισήγαγε την χρησιν τ£ν όοκιμαςηρίοιν (ΓεβΙΐΐνϊ) είς την Χημείαν, με τά όποΊα μέσα. την σήμερον η «τπςημν) ξεσκεπάζει είς εν σώμα τήν παρουσίαν αΧΧου ,ποΧ- Χα τειραματα ως προς τα καύσιμ α σώματα, τα οξέα, τα κλκαλια και τα φαινόμενα των χημικών συνδυασμών. Κανιΐζ ομως ύεν εφ()ασε νά εζηγήση τά φαινόμενα και τα ς μετά.· ■ξοΧάς, είς τάς οποίας υπόκεινται τά σώματα δια. του συνδυα σμό ΰ δια μιας ςα6ερας αρχής, ά\Χά τα άνέπτυσσον δι* μέσου δυνάμεων μηχανικών , δια ποιοτήτων μυςιχ-ών, δια πνευμάτων Χεπτων ητοι Αίύερίων υποτιθεμένων ιίςτά σώματα· Απεκειτο είς τόν δαιμονίου Νεύτωνα, τον εταςήν Της αΧΧηλ- επαΧΧηΧου ΐΧξεως των ουρανίων σωμάτων είς μήκιςα διαςψ ματα, νά ίζηγήση Την είς μικρότατα (α) των μορίων. (Νβν- Ιοη'β ΛΤυηΙΐδ Τομ.. Σ. 252. είςτέταρτιν.) (α) 'Ο 'Αρις-οτ/λΐ): ωνοί»αβ» τι!» άμ.ιι?αί<ί'/ ελξιν ΐω» μοίι'ην *«( Ϊί'* απββν», νε.·!£5; χχ: οιλίϊν) οί »£(ότ«^οι ςμ»; ϊβγ^βνίβ». -