— 1 849 ) —■ Β&ϊ. ίη Γ.οΐ Τ. V.)* αΧΧ' ομαις με όχι κ,αλ/,ν ττίρ} του !Τυγ>. γραφίιας κρίσιν. Και πϊ. οντι, βκ Τω* οκωσουν μεταγευεςί* ρων 'Ελλιίΐ'ίον αί μυ^ιςορίαι είναι άμοιροι ·κο\\άκις Των άναγ' κ,αία:ν χαρίτων, τί κρίνα να νροσμινωμιν αϊτό τάς μετά. ταύτα, μιμν,σαζ και αντιγραφάς αΧλαιν μιμητών, αί Ινχηαι ΐγιιναν ιϊς "χρονον Κΐρίοδον, κατά την οποίαν ίϊχεν εκλείπει ■παντάτα-σι τον καχου η κριτική α.'ίσ(ι·/,αΊς ; ' Ακόμη αυςηρότε- ρα, κλλα, χ-άτα Τ'/,ν κρίσιν του Κυρίου Βοισαινάδου, οχι τό σον α <$ίχ.6ΐς, χ,ατεκρινι το ποίημα τούτο και ό Κοραής (*) εις (*') Ούτος ό θεσπέσιος συ'μδουλοςτης'Ελληνιχη ς νεολαίας, ο'*ι5υμ«>ν να εξκ- ττνιση την προπολλού α ιτοχοιρισμ/νηναΓβδησιντου κάλου εις τ&;*£λληνας νε «ς , χαί να* τους £μ.πα$ί<πι α%ο το να χατατρ^ωσι τον πολυ'τιμον χρονον ε:ς το να"* μ:- μωνταισυγγραφείς, όχι μόνον προς μι'μησιν α'χρη'ςους ζδιότιΐ'ντι ν&μιμηθω. ΐ'.ν άμεσες τους ε'ν^οζους συγγραφείς της γλώσσης, εΛρς'χρίναν να' λα'&ϊσκ» ό £ηγοι)ς Χαί κριοτίτυπα τι»ν ι'δϊων των συγγραμμα'των , μ<μητα^ς άλλων μιμη- τών) , α'λλα χαίίιαφβορεϊς ε'νταυτω της χριτιχής α/αβησεως, ως Λαντα'πασιν α μέτοχοι ταύτης χα! αυτοί οί ίίια' ετι χχΐ η'ξευ'ρων χαλως «όσην άλλων αναγχαήον χαί ωφελίμων βιΛ.ιων παπχβι τί γίί'ν:; μας ελλείψιν, χαί ε'πιδυμων ν« χαταγί'νωνται βίς της τοιαύτης ε'λλδίψεως την αναπλη'ρωσιν οε νέοι , η'ναγχα'- 'σΘη να* α'δ'ε'χας-ον την Λερί τουτου του συγραφεως χρ/σιντου, αλλα ίε\α'πη* γόρευσεν ε^νταυτω χαί ιούς αλλογενείς ελληνιςας α.πό την εχϊοσι'ν του τταν- ταπασιν" χαί $ου' αύται α!λε'ξεις του Κοραή ,,'Επειίτ) το κοί'ηματου ε:ναι έτι «'νεχίοτον, ίε'ν είναι Λεριττο'ν να ΐκθέαα> μικρόν ίεϊγμα της «υ'βυΐας τοί" ποιητου , χαϊ ίια να γυμνα'ζηται ε/ς του κάλου την χρί'σιν ο' νους τιτν νεω> Ι'ραιχων , χαί ϊια' να* μη'ν ε'πδυμη'υητίς άπ* αυτου; να' ίαΛανη'ίη εις τοιούτου μυθκςοριογραφοϋ έχϊοσιν τίν χαίρουν, πραγμα πολυ'τιμον , μα'λιςχ ε<; την βυ'τυχοίς α'ρχομε'νην της ',Ηλλα'ίος α'ναγε'ννησι» " χαί α'ναφερει τινα'ς τι'- χους ε'χ της α'ρχη; του Βο-,η'ματος» ίί· '£Λ«Τ·προ'ς 'Αλε'ξ. Βασιλείου περί της νβ'ας τον 'ΗΧιοϊκ'ρου 'Εχϊ. σελ. 23· °® τ1 *ί κ ?ί®'5 "^■"1 του σοφού Ηοραη ε- ναι ο'ρδη* χαί ίιχαι'α, άρχεί 1 να φε'ρ® εις μαρτυρι'αν την χρι'άιν των σο^ιίντης Γερμανίας φιλολο^ν , βϊτινες*αίσαυ'τως ε'γνιβρισαν χαί εφανβριοβταν την αζίαι* τ»'τ»τ»αοιη'μ*"ος". δβίηί Ο γοβ ΪΙΙβ αιιά ΟΗογιοΙρβ Ηε§ι ηοοίι ιοί Μίρρϊ. ιιηι) νΕΓίΙιρηΙ, %νβί1 «8 βίηβ ΝβοΗ*]ιιηυιις άβί §β8θΙ>ιη3ο1ί1θ8βη ΤΗεβ- ίογηβ ργο^γοιηβί ϊ31, Γ βγ ϊπίπιβΓ (ιβγίη ζιι ΜβϊΙ>βη. ι ?β. ΡαΗηηβπη* Αΐίΐβϊι, 7,« γ Οβίο,ΐιίεΐιΐί 01β58. Ι λ Ι εγβιλιγ Β. I. 8. 98^· τουτεςτ ' Τα χατα Δ^ενΑλαν χα! Χαριχλεα του Νιχη'τβυ βύρι'ίχοντικ αχο'μη ί/ς χειρά· ϊραφον, χαί είναι «ξι* νά μ,ιιιονν αίανία; α'νε'/,ϊοτα · ίΐο'τι ί:ν« ί,ι,ΐΛ μίμϊΙ'