— ( 643 ) — καταφρονείς τόσον το γένος 0ου, απατώντας τό με τέτοιον τρόπον, και νά ζητης επειτα εϊς αυ τό την ΰόξαυ σου-, κ εύχαριςεΐσαι, μιχροπρεπέ- ςατί ί ατό των απατημένων την ΰόζαν, δένφβ,ίτ- τεις! δεν φμττεις την καταδίκασιν, οταν εξ απατήσουν; η φοβάσαι και τρέμεις, ύλιχώτατεί νά εχτεϋης την υπαξζίν σου κομμάτι ταρακεΖθες άτο το τω$α; η ετιάυμέϊς , άτάιλθρωτε! νάμην εβγοϋν ποτεάπό της άμα^είας το σκότος·, γνώ ρισε .· γνώσατε την άξίαν σου ι άσωτος είσαι ί ςοχάξον, θελε, καΐ τράττε κατά τ^υ ,&είαυ 0*00 <ρΐ)ΟΊν! αυΤαΐς * τρομερούς επίπληξαις τόσον με έμε- τά·€αλαν, όττοΐ αν ήταν δυνατόν διά ξένων κονων να φάνω ό μεγαλύτερος άνθρωπος των αιώνων, χ,άι ήμουν καϊ μα$κ- ματικώς καταπεισμένος, οΤι ττοτε έίν 5α εγνωρίζουντΛν 4 απάτη, πάλε "δΐν 3ε να 'τολμοΰσα νά κράξω εναντίον Της συνειδήσεως μου · ίιά τούτο αποφάσισα νά μεταφράσω άνΧως από τον δοβηΐζβ μόνον τά γενιχ-ά , χα» ό<τα εύκολα ημπορούν νά Προσαρμοσθούν και εις την εδικην μας, και εις κάύε άλλη ν ομοιοΚΑΤάληξίαν > άφίνοντας το περί προσωδίας και τά λοι- κά., είς οσα απαιτείται η γνωσις της Τερμανικης γλώσσας, και) των ανοίων η ανάλογη εξετασις , ως προς τους ποιητάς μας *α) τους κάλους ςιχουργούςμας, δεν είναι, με φαίνε- Ται, δύσκολη ' αλλ' επειδή δεν με φαίνεται περιττόν, άλ λα μάλιςα ωφέλιμο ν νά γίνουν γνωςά και τά ολίγα τον δΐενν»Γ<1, δια τούτο σε ςελνω και αυτωνων Την μετάφρα- σιν, και ίσως προςίεσώ καί τίποτα μερικών άλλων' θεώρη σε τα λοιπόνολα, κα\ άν τά εγκρϊνης, διορ6ωσε κα) τά λε κτικά, σφάλματα., και τά αποτυχημένα Της μεταφράσεως μέ ρη , και ςεΤλε τα είς τους εκδότας του Α. 'Ερμου. Πολύ 3ά το 'χαίρουμουν, αν ευκαιροΰσες νά εσημείονες μερικά, ά* οσα. *οΧλά*·»< με εΧεγες τέρΐ της ςιχουργικης και μετρικής Των προγονών μάς , ΔαΙ τά 2σβ μ* ΐγ ραφές *α- τά της γνώμης εκείνης, οΤι *ρι%(ει %, ημπιρϋΰμεν Ταχα νκ ψΛΐάσωμεν μίαν καινούριαν τίροφοραν' κα) κατά Της ίδΐοεξ ί κείνων, όιτόυ μ$ δάκρυα χΑΪ άναχ;εναγ{Μΰς τρύςμίνουϊ ύ&