— ί 450 ) — ημπορούνε νά όνομαζη τήν ιδίαν διαλεχΤον κοινών, χα) μ>} χοιννν την των άλλων φυλών. 5· Συγγραφικά ιδιώματα υπήρ χαν ε ζ άπαντος άντιχείμε να. ως προς τα. χοινα' πλην αυτά δεν μας συντελούν χαύολου εις τήν παρουσαν ζηΤη σ/ν. 'Εξ αυτών ρλεπομεν, οτι και εις αυτόν τον χαιρον δεν υπήρξε χοινή Ελ- ληνική διάλεκτος κατά τον Κςδρικαν' μ όλον τούτο αυτός ύίχεται και εις αυτιών τήν περίοδον μίαν κοινή ν διάλεκτον ώς σΰμμικτι-ν από ολα τα ιδιώματα, των άλλων $ια\εκταιν, κιή αότν,ν ονομάζει χα! ϋ νιμοτικί/,ν, ςοχαζόμενος , οπ ολος ο κοσμος εις τήν κοινών ίιχιλίαν αυτήν μετεχειρίζετο, κα! δο ξάζει ότι τοιαύτη *~ον ·✓' Μολο'δωρικη' α! άποδείζειςτου εί ναι η μαρτυρία των Γραμματικών · ή φράσΊς των ποιητών το πρόσωπον του Σκυύου εις τον 'Αριςοφανην , και η άναγ&νί τοϋ νά υπαρχη και μία κοινή διάλεκτος > προς την οποίαν έπρεπε και Ημπορούσαν ν άναφέρωνται αί άλλα/ διάλεκτοι ως προς κανόνα. "Ας ίδώμεν τώρα αν ίχ« \όγον η οχι: Πρώτον, εν ω η λεξις διάλεκτος, οταν ομίλώμέν περ) των Της Ελλάδος διαλέκτων , σημαίνει ιδίωμα, γλώσσης μι- ρικον , φυλικόν · άτοπον είναι νά όνομάσωμεν και δ'κχλεκην κοινοί/, έν)λ. Ιδίωμα γλώσσης μερικο-φυ\ικο : κοινον ' ίί« ν αντίφζσις είναι φανερά" καλά, ήΰελεν είπείτις, πλην το με- ν , , «Τ ' ' ' > ι . \ \ί * ρικον εις Τι είναι μερικον; Αποκρινομε(Ια. προς την Ελληνικών γλώσσαν εν γενεί, και προς τάς άλλας διαλέκτους συναμα Χαμ€ανο μίνας. Δι άλεκτος &ε η γλωσ&α κοινή αντί του σΰμμικτος, εί ναι καμποσον άτοπον ■ δια τούτο και οι Ίδιοι ΤραμμαΤιχ-οι ΐ διαφωνούσαν οσον εις Την εκδοχήν αυ'της' διότι 'ϊωαννης ο Τραμματικός λεγει ρητώς, οτι την λεξιν κοινών ο'ι μεν τηΐ> εκλαμβάνουν ώς σάμμικτον από ολα τα. ιδιώματα · άλλοι ομως ,, διότι πάντες αύτη χρώμεΰα," το οποίον δεν σημαί νει βε€αια σΰμμικΤον' άλλα το, όλος ο κόσμος αΰτήν με ταχειρίζεται · και ποία ήτον αύτη , κατωτέρω Βέλομεν 'διι. ' Η μπορούσε δε τάχα νά υπάρχω καϊ γλωσσά, συμμ'- κτος άπο όλων των διαλέκτων τα ιδιώματα , εις την οποίαν ^νίλ. νά ήτον μεμιγμενά και τα ιδιώματα , όσα εις μονούς τους 'Ίωνας ήτον ώς κοινά γνωρισμένα., και τά των Αύηναιων, και Αωριέων , κ. τ. λ ; και αν ημπορουμεν νά δεχίωμεν, οτι προ του σχηματισμού των διαλέκτων, ♦/ "Ελλνινί{ ώμιλουσα*