— ( 3»θ ) — Των εζηγηίέντων και δινρίωΐι'ντων συγγραφών , ετι δε χα) Γ«ισνι»χΓ/&.·ΤΓΐί· 'Γο κεΐ/Αΐνον γέ'ινρίχίη ίΐ 'ί αναρίθμητα. (υη- ζϋΐίΐί^βιι) μέρη, χ-α'ι αν εύρίτκωντα,ι κάκου μετα€ολαϊ αμ- φ σ€ητίσιμοι, εγινεν όμως ο'ρίύτερον, τ αρά οτι ητον εως της σ^μερ^ν είς τα; 'ιδικαςμας ικίοτεις. Αλλα *α< τ<£ι> μετα βολών τ ιύτων μένει ι?ί>ι αζΐ9\;ρ£Λ>ς «Γνΐς το' -Τίριφνιμον 'ί<.οα% του συγγραφέως. χ.«1 ανοκαταςαίνει κερπτην την έ?Τ?ικ. Ούτως ί'ι< τμ Ι^λίονος βίω Κ. 14· χατα τον 3 ςί· χ»ν του λείψανου (ταρα. Βρυγκ-ίω Αναλ. Ι- Γ(λ. 7 1 · Αρ. XXI) αρχίζοντας ατο το ,,Οι>κ *<ριι Σόλων χ. τ. λ· να- ρέλα€»ν εις το κείμενον το, "Αγραν α'τ'ΡΓ"Τ»ίί> άντ'ι τ^ί α έιανονίτου γραφψζ,ά γ ρ α ν α γ α σ 3 ί ί ί· τήν διςρί&ιτικ ταυ- τ>)^ εσημιίωσεν ως τίι^ανην ο κλεινός Επιτκοπος Αέρίγκης (^ΓΓ3ηοΚβ8) 'ϊεπος (ΙΙαοβί) π'ί το τοι7 Πλούταρχε βι€\ίον τον. 'Εν τω βίω Γ1ο·πλιχ.ολα Κ. 30. ιΐζ το γνωςον χωρίον κ&· ρϊ της κατασκευές των 'ΕλλιιΐΊΧ&ν 3υρων 3ίλει ο κύριος Κο. ρανς ΐΗριττάς τάς έύω μεσας Χε'ζης των, οΤι κοντού σ ι χα! ψοφβΰβΊ, χα) δια τοΰτο, χατα τ^'ν ί»ί τοιαιιτας »ϊ- ριτττωσίΐι; (Γυν/,ίίίαν Του , τας (σημείωσε μι ιχςερίσκ ου; ' ςο- χ <?ίται όμως· ότι εζα,λείφίησαν λέζεις τίνες α'ιτο το χωρίον τοντΊ , "πω; ουτω νότε δαλα * °άνον ,,οτ ι κοττ ουσι μεν ί ϊ ίο ) ί » ο ΐ ι! ςι ι ν α ι, -ψοφοΰσ< έ ε τ α ς αν τ ω ν 3 ΰ - ρβς κ.. τ· γ. \αίρομεν ότι βλέηομεν χα! ατ® τον κυ'ριον Κ. τό χωρίον τούτο απαράλλακτα. διωρίωμέν' οι/ , ω'ζ το εδιώρίω- σεν ηέη ί μακαρίτης Βίχιος (ΒβοΗ) ιΐς την εν τω Ξενοφ, Συμιτοσ· ι , ιι σημείωσίν του , χωρίς να νιναι γνωςον τούτο (ί$ τοκ χυριοκ Κ. Ολκ) η συνεχεία αταιτεί την μιτα€ο\γ,ν ταιίτκν· Εκ τα) Πίλοιτιάου /3('α) Κ. ιι ζΤο'μ· ϊ· Σίλ· ι?4) εμιηΊν α· ίιορίωτον τβ καϊ χατα Τιΐν ημιτεραν γνώμην ήμαρτημένον, Οίκϊα ν, με Τι^ν σημείωσιν οτι 6 'λμιότας χΐκεννόει την εν θηέαις οίκίαν τοΰ ϋ'Λραινος. "Αν & κύριος Κ έγνώριζε την έιθ(.3ω5Ίν του ήμιτερον 'ΐΛκω^σίοο ^βοοΙ>β) εν ταΐς ιτροςίή· καις των αυτοΰ ειπςαιτιων εις τον 'Αίην. (Αίάίΐβπι.Αηϊιη- 3ί\ν. 3^ ΑΐΗρη. ρ. 136), 0£?ι< ινρί^αΧεν αγχινονςατα το, Ογχαν {',υτως ώνομάζετο η 'Α&ηνά), η$εΧε τήν ιταρα\ά€ιι ΊΓΐ$^ίως εις το κείμενον ταιι· ΙΙοΧΧα σοχνα χαμνίι α ναμνη* σιν της βοηίεία,ς του φι\ο\άγου φίλου τον κυρίου ΚΧαυί· Ρ' ου > τ °ν οιι^ον χαΐ ημείς τιμωμεν άς νολλα' νεναιάευμε*