ν.€ρα€εΰτή με άσπρα κατ 1 ά'ίίαν τών εχδου- λάσεών των. Οί πλουσιάτατοι χαι χάλλίζοι τών χοζάχ- κων είναι οί παρά τον Ύάναϊν κατοιχονντες εις πεδίοίδας άδενδρους χαι εις τάς διίο 'όχθχς του ποταμού εως ε;; την ΉΙχώτιδχ λίμνην. Τούτου του τόπου οί Κοζάχχοι είναι εύσώμα- τ οι, ώραΐοι, ώ; οί 'Ρωτσιχοι χωριάτα; σχεδόν, άγα~ώ>τες μάλιςα τον πόλεμον χοα την λ»«ριι- ραγχγίαν. Τά όσπίτιάτων είναι άπο κορμούς δένδρων χατεσχευασμένα, 'έχουσι χάπνοδόχας χαί ειςτά ένδον είναι παςριχά. Αύτοι τρώγου- σι ταχτικά χαι είναι φιλόξενοι * εν γίνει δε άρ- χινούσι νά χλίν^σιν ολίγον εις την πολυτελειαν, χαί πολλάκις περιαργυρόνουσι τά όπλα των χαι Τι 5ν έτίσκευην τ>ΐ» αλόγων. Τέχνας χαι εργό χειρα δεν επιτηδεύουσι ποτέ, πλην ετπμελοίν- ται τόσον τά άλογα, τά "ρίματα χαι τά^ρέμ- • ατ:<, όίςε ο πλούσιος Κοζάχχος έχει 200 α λόγα. Τά ίε' ηδη και 'έΒιμα αυτών είναι ώςτά των Ύώσσων. 'Άτ.ό ταύτας τα; τ.αρά τον Τ ά ν α ϊν φυ λάς τών χοζάκχων προέχυ^αν πολλαιάποιχίαι, αί ότΐοϊ'αι τ ζα,ρωνομάσθησαν από τον τόπον, ο- τ.ου χατώχησαν, άτ.6 των όποιων οί 0 ρ ε μ- &0 ύ ρ γ ε ι ο ι, και [χετα τούτους οί Ο υ ρ ί λ αχείο ι είναι οί περιφηριότεροι. Ούτοι χατοι- ν.ούσι τον ϊ α ΐ'κ , η Ο ΰ ρ ά λ σ κ ποταμον εως εις την Κασπίχν Άάλασσαν, χαι είναι πολλά άπαϊδευτοι, ύπερήχανοι, άκαταδαμαςοι χ·χι απάνθρωποι. Τό κα£Γ αυτό της τρόψης αυτών άντιχείμενον-είναι ή ψαρευτιχη, τό χυνηγιχαί ή έπιμίλεικ των πωριχών χαι θρεμμάτων · χάί επειδή εχουσιν όλα αυτά εν αφθονία, χατα- χραιποιλοΰσιν από πρωίας έως νυχτός, όθεν και διά ταύτην τψ άσωτον ζωην τ.ολλ,ά ολίγοι εί ναι μαχρο&ιοι. · ίϊ'ς 6 ε μ: 7 000 χοζάχχοι, οί όποιοι διά χάς άρ'ιχαγάςτων εις την Κασπίαν Βάλασσαν ε μέλλον νά παιδευ'ύώσι, κατέφυγαν τω 15 7 7 · εις ϋ ί ο η ρίαν, όπου λαοόντες γυναίκας τάς χχζΐ κόρας, (σχημάτισαν ίδιαιτέραν άποιχίαν. Τωόντι χάμνοιίσιν εις τήν'Ρωσσικηι/ μοναρχί- αν πολλάς εχδουλεύσ-εις, χαι επιτηδεύουσι πο λύ τό εμποριον» χαι μόνον, 'άσοι έφθαναν εως εις την Έίαμτσάχαν, πρέπει νά ζωσι πτα>· χιχά, χατόιχουντες εις σχοτεινάς χαλΰ&χς χαι ενδεδυμίνοι δέρματα Βηρίων, χαί μη τρώγον τες άρτον, αλλά κρέατα διάφορα, ρίζας χαί πολλάκις ώμά όφάρια. Οί Σ απ ο ρ ό γ ε ι ο ι Κ οζάχχοι, ό όποιοι εχατψχουν εις του Μορυσθΐνους τ<άς ίχ&ολάς εις την ζτ.α,ργίαν το5 Κ ιό§, εαχημάτιξον ι- διαιτίραν δημοχρχτίαν. Οί ΪΙολώνοι τους ώνό- μαζον Ιϋχϊδαμάχοις. - — Οί νόμοι αυτών η σαν η ζρατίωτίκη διαγωγή χαι τό νά μη ύπανδρεύ-, ωνται. Έ,πειδη δε έπρεπε νά εχλίπη η γενεά αίτων , ελέχθησαν αναμεταξύ τω» τους πλέον ούτιδανούς χαι χαχοτρόπους άπό όλα τά έΰνη, χατοιχοΰντες 'όχι εις χαλύ&ας, ά}Χ εις σπή λαια, πάντοτε μέθυσοι χαι αρπάζοντες εις τψ Τουρκικην, Ταρτ αριν.ην η Πολω ^ίκην επιχρά- τειαν.Οποιος αυτών ημπορεί νά άρπάαη γυναίκα, εχράτει αύτην οπού έτρεψε τά θρέμματα, ό μως αύτη δεν έτόλμα νά ελθη εις τό χωρίον. Μ'ολον τοίτο εγνώριζον αυτοί όπωσουν τί εςι δίχαιον χαι τί άδιχον * λόγου χάριν, ητον ά- πηγορευμίνον άναμεταζύ των ή αΙ^ηΚοχλοιπία χαι άλληλοφονία, χαι εί μεν εγίνετο τό ύςε- ρον, ό ψονεύς εθάπτετο ζωντανός πλησίον του φονευθέντος. Κατα τό τταρόν μετετοπίσθησαν ούτοι οί άγριοι Υ.οζίχχο'. εις τον αΐγιάλόν του Ευξείνου πόντου, τους όποιους αγωνίζεται η διοίκησις νά κράτη εις ΰποτχγψ και συςολην, χαι νά τους χαταςητη πολίτας ήσυχους χαί ε πωφελείς εις την βασιλείαν. Τιμαΐ συναλλαγών χαί νομισμάτων εν Βιέννη τη <).Ιανουαρίου 18x3. Α»7Κί·«,5ΐ*100?1ί 0 ρ.Κ8ρρ.,ίΙ(ορ.| 1 ) ^ ™ζ;<^ ΧΙβρ/υ., ι λίβρ. Τχρν.ΚίΜΪτζ· 33 \/8 β>·ΐ·κ. Β ααιλιχχ Φλοαρ/β . . . 7 ψι«?· 7 '— *ρ· Συν3·()ΐ!ΐ){ νΰυ.ιαμ* »4·4 ξ/8 ο/ό