— ( 250 ) — ιχει βέβαια οΧιγώτερον τχν εζ η έντά μ/ΧΧ!ων νΧάτος , καϋ ιίς νοΧΧζ μέρη φαίνεται νά εχη βχ()ος ιζαίσι'.ν , ατΓωύ/,σί <?ν <τό .3 αλασσιον ΰο'ωρ ττλίο ει/ός μ.ιλ\ι'ου /Α&κράν. από τον αϊ- ^ιαλοι/ , κ,αι ϊσχΗίωιτκΓϊΐ/ « ν^λαη! άκρωτήριον ΰ^ηΧον κχι με- λανεν, εμνροσίίεν του όνοίου ε χει νο\ύ /3ά6?ς το νερ?ν , εϊνΜ 3ε αυτη ν; Χιί-ζα ακαρνος , καϊ σκετασμένη άττο τ^λλα ο'λΓ- (ΐβΓΓ6»ιι) , κ.αΐ ομως είναι ναΧαιχ, διότι , καθώς ΐςορει ο Διόδωρος ο ΐ,ικιΧίύοτ/,ς , αυτ·ή ■/' ίοίχ Χα,ζα έζε^ρα.- «γΟ<<1 υ#ο Της Α'ίτνης εν) Του δευΤερου Αι€υκου (ριιηϊ<{ΐιο) το- Χεμου' δταν αϊ Συρακοΰσαι εποΧιορκουντο ανο τους 'ίω- μαίους, ο! κάτοικοι του Ύαυρομενίου εςειΧχν εν ταγμ.% εις βοηβειαν των ποΧιορκουμένων, άλλ' εμνοδίσ&ησχν άητο το νλ νροχωρησωσι παρα του χειμαρου Τν\ς λα-εαζ , οςις είχε ψΰα.- σ·/, *βο αυτωκ ί/ς Τι}ν θάλασσαν, δια τον όνοίου διεκ Γ .τ·/\ τό φερασμα των νχντανασι. Τοΰτο το <τνμ€ε£ι*,-/.ίς , το οττοΐον μαρΤυρείται κ αϊ τταρ άλλων συγγ^αΓμ/ωι/ , ί'π <5ί κ,α! υττο £ΐτι- γραφ«ν και μνημείων, έγινε προ δυο χιΧια,ίίον ετίαν , και με οΧον τοΐτο εν αυτής τί< Χα€ας είναι μόνον οΧίγα φυτά σνοραδ^ην, ούσα άλλως ναότι^ άγονος «/$ σίτου κ.αι άμττε- Χους" ευρίσκονται μόνον Τινα μεγάλα δένδρα εις τάς σχι· σ/ίάς, όνου είναι γη. ΐΐρο'ίόντος δετοΰ χρόνου γίνεται ή επι φάνεια της Χα€ας ποΧΧχ εϋκχρινος. ,, * Ανερχόμενο ι ιΐςτό Πιεμόνπ , εςα κοΧουύεΐ ό κύριος ΙΥ'·> νων, ενερασαμεν δια. μέσου τινοςνΧατεος γεφυρίου , το ο- νοΐον ητον οΧον κχτεσκευασμένον αϊτό Χα€αν , ττΧησίον αυ· του ο ιίοτχμός Κέρα δί άλλνις Χα€ας , ι?Τις Ίσως είναι αρχαιό τερα -χάσης άλλιις, ο ση ε£η\&εν αχό την Αίτνην' τδ ρεύμα, το. όνοιον εϊνΛι -ΚοΧΧα γοργον , την κατέφαγεν εις νοΧΧα. μέ ρη εως $0 ί 6θ «οδών τδ βάθος, και κατ/& τον κΰριον 'Ρ εκου- «ερο εκτείνεται ε!ς 4θ μιΧΧίων κέρινου διάςημα. ο δρόμος αυ τής , εζηΧ6ε δε άνό μίαν μ*γαΧην εξοχήν κειμένη ν νρός το αρκτικού μέρος της ΑΊτνης, κχί ενε'δη ηύρε κάνοιας κ,οιΧα· £ας κατ'ανχτοΧας, διά τούτο ερρευσε νρδς εκείνο τδ μέρος, διακόπτει δε τον νοταμόν 'ΑΧκαντάρα νοΧΧαχου , και τε\ος φθάνει ιίς την $αΧασσχν νΧησίον των εκζοΧων α,ΰτου του ν^ ταμου. Η νόΧις ^β^^ , κα\ οΧαι δσα,ι είναι εις αυτόν τοκ αίγια- λον, εινχι 3εμεΧιωμέναι επάνω Ης εξαίσιους κρημνούς λβ- ■€ας, οί όνο&ι & μα ί·Κεσεσωρενμ-ενοι ί είς επη,νω το5 άλλΐϋ.