— ζ 491 ) — να'ίυμίασις πυκνή άνυπόφερτος εις τήν ΐσψρησιν δια την -5εια- <1>ωόη οσμην της, φαίνετοα ότι ολη η γη είναι ανακατωμένη με θειάφι, οίιεν η επιφάνεια της είναι χρωματισμίνη και Χαμτ.ρά. ,, Εις ολαςτάςπετρας, αι οττοϊαι είναι εις τά πέριξ, φαί- νετα,ι χρωμα υποπρασινον , αναμεμιγμενον μι Χα-μ-πρ^κίτριν.ν ωί του χρυσου' εν άλλο μικρόν μέρος αυ'του του Κεψαλοζα- χιιρου είναι λευκόν ως ν) άσφςος' Λα! ε ν αλλο παρακάτω εί ναι ομοιον αργίλλου κόκκινης και ως σκεπασμένης μ,ε άΧχς ■ εις το μέσον άλλου κρημνώδους λίνου ε'ιόαμεν μικράν τρύτα,ν ως δυο Αντιχείρων κατά την διαμετρον , α. τ ο Σπου ήκοΰετο ήχος ως πολλού νερού όπου βράζει Ε/ς τάς 'Ασόρας , τα ς Καναρίας, τάς νήσους νου πρασί νου ακρωτηρίου, της 'Αναλή·4·εως, τάς ' Αντίλλες , αι όποΐχι φαίνονται λείψανα της παλαιάς ξηράς, η οποία ηνωνε τόν 7Γα- Χαι ον κοσμον με την Αμερικήν, εις ολας λέγω αΐτάς δεν βλεπομεν είμη τόπους κεκαυμενους , η ο\όποΐοι ακόμη καίον ται. Τα Η φαίςεια, τα οποία κατε€υύίσ6ησαν το παλαιόν ομοΰ με τους περιέχοντας αυτά τον ου ς, εγείρουσιν υπό τά ΰδατχ τρικυμίας φρικτοίς, ωςε εις τάς 'Ασσορους ανελυ&η εις μίαν απ ο τάς τοιαύτας τρικυμίας το άξοΰγγιον της βοΧίδος. ΓΕίΙΓΡΑΦΓΑ και ΕΘΝΟΓΡΑΦΙΑ. (τέλος της εν τω 11 'Αρ. του Λ. 'Ε. διακοπείσης διατριβής.) 'Κρωτ. ΕΤναι άραγε δυνατόν επανω(ιεν του πάγου να. φΟασωσιν άνθρωποι τον πόλον ; κχ\ αν ίχι, £ια «οίας αιτίας; Απόκρ. 'ΰ-μεϊς ο! αλιείς δεν εδοκιμασάμεν τοΰτο , άλλ' Ρυτε το νομίζομεν δυνατόν, δια τά πολλά και ΰπερμΐγεύη βου νά του πάγου' προς τούτοις εις πολλά μερη άπανταται με ταξύ των φερόμενων του πάγου κομματιών ά,ναΧυμ^νον ιιερόν, το οποίον δεν ήθελαν δυνηίη να τό περάσουν. "Οσοι από τους συντρόφους μας άνι€ησαν είς την άκροταΤην κορυφή ν της Α ρκτο χνατο Χικ η ς νήσου Ίδαν εκείθεν, οσον εφ'ίανεν η ο\^ιςτων, την θάλασσαν ελευ^εραν απο παγον.' άν ομ,ως Τ 2