ρόξ Χαΐ ενέργεια τοΰ Βερίζε-,ν") χαΐ άμητός (πάν εΐ'τι εΟιρίσΒη, χαΐ χώρα 5ίρ:σ 9ιΐαα) χαΐ τ ας πα ρόμοιας. Κβτα ταύτην την εΰχαιρίαν όναφέρίίό προγέσσωρ και κολλάς διορθώσει χαΐ έ^ηγή· σίί5 πολλώ» περιόδων Δίονυσ/ου τοΰ Πίρ</,^»ιτοΰ (τόν οποίον, ώς μανΟάνομεν έχ της σελ. 21 χ«£ ολλοχοΰ, Βίλα εκδώσει έχ νέου) χαΐ τών Σχολίαζαν του , 'ίτι δέ και τοΰ Ησιόδου ζ τον οποίοι/ χαί αΊ τόν μίλι τα να ι'χδώση). Προς τούτοις, χα: άνέχδοτον ετι τεμά/ιον τοΰ Καλλιμάχου ίχ τοΰ μν, τιαω5ίι.το5 ΐτι 'Κλληνι- χου ΰπομνηματιςοΰ του Διονυσίου τοΰ Περιηγη- τοΰ προσετέθη εν ταύτη τη έχδόσει· ίυ τω τ£- λίί τ·/·,ς β'όλου ταύτας ϊτί'δν,σον χαΐ πϊ'υιί σχιί" ματα τής ^ηί, £ς ων το μεν πρώτον ε'λήψθη έχ του Ήαρισιαχοΰ χώδηχος τοΰ Βλίμμέδου , τα 5ί λοιττα τέσσαρα έχαλχογράιρησαν χατά τα σχή ματα των Φλωρίϊπνών τοΰ ιό., 12. χαί ΐ4· οιωΐ'05 , παιτα αι>ιιτίί'νοπα προς ι ξή γησα της ιδίας , ην (Ίχον οί της μέσης ήλιχίας &~ρονόμοι περί τον αγήματος τνΐς γης. Ό ημέτερος συγγραφεύς 'έζη περί ία μέσα του 1-3 αιώνος, άνήρ πι^.βοητος χατ εκείνον τον χαιρόν δια την πολυμάθειάντου χαΐ εΰσέσειαν. Ό αύχοχράτωρ Κωνςαντινοπόλεως Θεόδωροί Λασχαρις τον ίφήψισε τώ 1255 πατριάργηυ 11ων ςανταιουπόλεως , άλλ' ο θεολόγος χαί ταπεινό, γρων αν/,ρ δι ν ΐοέχθη ταύτην την α^ΐαν·, προ· τιαήσας να ζά ίδι'Δτεύων χαί μονάζων. Διηγούν ται οτι ήτπάσαχο τ·}ν δόξα.ν των Λατίνων περί της έχπορεύσεω; τοΰ άγιου πνεύματος χαΐ έγρα φε πολλά ΰ~ΐρ τούτου τοΰ δόγματος " ως-τό σον , χατ' άλλον χαιοόν έχρηματιαε και της εναν τίας δόξης. Ό Λέων Άλλάτιος δοξάζει, ο τι της έναντι'ας δό-ης ητον, νιος έτι ων, είτα δε ή- σπάσατο τήν ίο'ξαν της Λατινικής εκκλησίας , το όποιον α μας ί'τι μένει εν τοις άμφίβ&φουμευα ις. "Έγραφε δι πολλά, οίον 1* λόγους δύο ?ί- ρί της εχπορεύσεως τοΰ άγιο υ πνεύματος , τον μένέπιγραψόμινον προς τόν 'ΐάχωψο» Βουλγαρίας αρχιεπίσχοπον, τον δί προς τόν αύτοκράτοροι Λάσχοριν. 2. επιςολην εγκύκλιον, ετι ιδίωζεν ('χτης υπ αοίου χτισθε'της έχχληοίας Γρηγορίου τοΰ θαυματουργού την παλλακην τοι αύτοχρά- τορος Μιχαήλ Παλαιολόγου, θελήσζσαννά εμ- 6%) εις αύτήν. 3. 'ΕτίίΓΟ^ηι* λογιχης, αυγγρα- ψεΐσαν χάριν τοΰ 'ΐω. Δούκα σύτοχράτορος. 4* Έπιτομην ηυσιχνς. 5· Γε'ύγραψίαν συνοπτιχην · ετι δε , λογούς περί αληθείας , περί πΐςεως, α ρετής χαΐ 5ρησχείας, περί μυςηρίων, περί της άγιας Τριάδος, χαΐ άλλον εκίγραφόμευον; λόγος 05 ΐπεςάλη τοΐ βασιλεΐ, βασιλικός χλη9είς αν δριάς' ετι δΐ_, ε'£ήγησ.ν εις φαλμούς χαί άσμα τα της άγ. γραγης, διαχριΘνν, όρ.οιόΐι διί ίΤ- ναι τόν βασιλέα, περί ζητημάτων τίνων δογματι κών , έγκώμιον Γρηγορί'.α Ναζ>ανζηνοΰ χαΐ £- ξήγησα) των ςΐχων αυτοί, -εΐσαγωγην ε·ς Λρ;- ςοτίλην περί ουρανού χαΐ μ ή αιωνιότητας του· χόσμου , ίςορίαν περί τοΰ άγ. Παύλου χαί τίνων πατέρων άαχητεασάντ'ύν , έγχώμιο» εις 'ΐω. τον'Ευαγγελιςήν, περί ουρών,-πιρ' αιμάτων, ι^τοι χάνων εις τα ς χρίσεις των αιμάτων τν]5· ψλε^οτομίας των ασθενών, τα οποία δυο τίλευ- ταϊα 'ίπη απονέμονται παρ άχλοις εις 'τόν Μά- ξιμον Πλανου'δϊΐν, εϊδη&ν των ιατρικών με' Τ ρων, χαΐ διαγνώσεις χαΐ $εραπεϊαι τών άσ9έ ιΐίών τών άνθρώπων. Έχ τούτων όλων ΐζεδο· θησαν -προ πολλών μίν χρόνων οί ίόο' λόγοι του περί εχτιοριύσεως τοΰ αγίου πνεύματος, χαί αϊ ιπιτομαΐ λογικές χαΐ ψν<ι>χής, πέρυσι δε ή πε ρί.-ης ανωτέρω ελέχθη γεωγραψία τοα ' τών δε λοιπών συγγραμμάτων του πολλά ευρίσκονται 'έτι έν διαψόροις βιέλιοθήχαις ανέκδοτα.