κβίία μέσ α δια να γένι# ψοντο το *ο\ι· τικο'ι» συςημχ άξιον και ν)μων και τοί «- £νους, του οποίοι/ καυχωμεθα νά βασι· \εϋωμει>. Α νδρες σοφοί εκ των πρωτων αρχόντων της πολιτείας ιν^ζειργατθ^- σαν τοϋτο τό μεγα έργον εκ σύμφωνοι) μ.έ επίτροπους εκ των μηήςρων μας. ,, Β.'ν ώ έγνωρίσαμεν , ότι εν ελεύθε ρον και μοναρχικό ν συ ς ν, μα επρεπε νά φαν£ κατά ελπίδα τής πεφωτισμέ νης Ευρώπης» χρέος ε'ίχομεν ωσαύτως να μή λησμονήσωμεν, βτι τό πρώτιςον ή μων χρέος πρός τά ί'θνη μας είναι το να ϋιατηρήσωμεν ΰπερ του Ιδίου αυτών συμ φέροντος τα δίκαια, καϊ προνόμια του δια δήματος μας. Ήλπίζομιν, οΤι τα έθνη μας Αιέαχθέν,τα έκνείρας, επληροφορήθησαν, άτι μόνη νι υπέροχος δϋναμις έμπορε" να £ωση εις τ ας διαταγάς τι/,ς εκείνον τ»}» ίσχυυ, διάρκεια ν και μεγαλειότητα* μ* η ά. ότι οία. είναι -προικισμένη αύτή η ιδία, χαΐ ότι, όταν^μέν ή σΰνεσις των βασι λέων συμφωνά ελεύθερα με την επιθυ- μίαν των έθνων τχον , τό τοιούτο «Όλιτ*» χον σύς^α ή μπορεί νά δ^ιαρκέσια πολύν καιρόν ι οταν δε η βία αναγκάζω μίαν ιϊσθενη διοίκ^,σιν νά παραβλέπη, τότε χινδυνειΐει εξ "σον καΐ ή δημόσιος ελευ- θ'ερίακαί αυτοί ^θρόνος- Έ.'ν) λόγψι κα τ εςρωσάμεν τάς αρχάς του νέου ήμων •πολιτικού συςήματος κατά τον Γαλλικό ν χαρακτήρα και κατά τα σεβάσμια μννι- |Λ£ϊα των παρελθόντων αιώνων. θ"θιν α> νανεόνοντες το τάγμα, των ευγενών του •Παρλαμέντου ζΐβ ρ&ΪΓΪβ) , θεωρουμεν αυ τό ως ε,ΒνικόντωόνΤί σΰςημα, τό όπο'ίον θέλει συνενώσ.ΐ/ΐ'τους αρχαίους με τούςνεω- βέρους χρόνους, και επομένως θέλει συν~ «<ψϊΐ τάς ενθυμήσεις προς τα -παρελθόν τα μέ κατ αν ενελπκςίαν· Συςαίνοντες το κάτω παρλχμέντον (άιαιηύϊβ ίίββ ^έραΐέϊ), άνεπληρώσαμεν μέ τούτο εκείνας τάς αρ χαίας συναθροίσεις του Μαρτίου .και Μαΐ» χαΐ εκείνους τους συλλόγους της τρίτης τάξεως (ο1ι&ιηΙ)Γθ8 Λα ίΐδΓβ-έίβφ , οί ο'- ιτοίοι πολΧάκις "έδειξαν κα! ζηλον πρός τά συμφέροντα του έθνους και πίςιν και ©ί'βας τίρόςτήν υπερνχαν δύναμιν των βχ· «τ ιλέων. », Ε'ν ώ τοιούτω τρόπω ήγωνίσθημεν να σύνκψωμεν κάλιν τήν αλυΟΌν των χρό νων, την οποίαν διέκοψαν ανιαρά συμβε- βηκότα, ίξαλεν\·αμεν άπα την μνήμην /χ,ας όλα^τά^ κακά, όσα κατεβασάνισαν εν καιρώ της ημετέρας απουσίας την πα- τρίοα^, επιθυμούντες νά Λναι δυνατόν νά εξαλειφθώ σι και άπό ί αυτήν τήν 1ς ο- ρίαν Μακάριοι διά την επιςροφην ημων εις Το" μέσον της μεγάλης, ημών φαμί λιας, ένομίσαμεν, οτι μόνον μέ τους λό γους της ειρήνης και παρηγοριάς ήμπο- ρουσαμεν^ν άμείψωμεν τήν αγάπην, της οποίας μας δεικνύει αυτή τόσα κα) τη- λικα υτα σημεία. Β 1 μεγίςη ευχή της καρ- δίαςμ-ας συνίςαται εις τα νά ζωσιν ολοι οι' Γάλλοι ίοζ αίίλφοι, κά! εις το νά μή ταράξνι ποτέ καμμία πικρά ένθΰμησις τήν ασφάλειαν και ήσυχίαν, ή οποία πρεπει νά συμββ μετά τό δημόσιον τού το πολιτικόν συςημα, τό οποίον μετά- δϊδομεν σήμερον. ,,'Βέβαιοι οντες ητερ) των κάλων ήμων σκοπών^, κα! δυνατοί^κατά τό συνειδός ημων, υποχρεονμεθα ε νώπιον ταύτης της συνόδου νά με ί ν οι μεν πιςο) πρός τούτο τό νέον πολιτικό ν συςημα, υποσχόμενοι νά κάμωμεν πρός διατηρησιν αυτοΰ δη μόσιον ορκον έμπροσθεν των βωμων ε κείνου, όςις ζυγιάζει εις τήν Ιδίαν πλά- ςιγγα καϊ τους βασιλείς και τβ 'έθνη· Δια ταύτα, τα αίτια εσυγχωρήσαμεν κα\ συγχαρουμ,εν, Ιδόσαμεν και δϊδομεν, ('ζ ίδιας ημων θελήσεως κα) ελευθέρας εξ ασκήσεως της ημετέρας βασιλικής δυνά μεως* τόσον -δΙ ημάς ο σον καϊ διά τους διαδόχους ήμων , εις τους υπηκόους μας τον ακόλουθον Κολιτικόν κώδηκΛ» δημόσια δίκαια των Γάλλων· §. ι· Οΐ Γάλλοι, οποιασδήποτε αξίας καΐ βαθμού , είναι Ισότιμοι έμπροσθεν τωβ νόμων·—2,. Σ,υνεισφερουσι χωρ\ςδιαφοράς Τίνος εις τά βάρη της πολιτείας κατά τήν άχαλογίαν της περιουσίαςτων —Ο'λοι είναι χωρίς διαφοράς δεκτοί εις αξίας πο λιτικά; τε και ςρατιωτικά,ς- —4· Η* ελευ θερία. καθενός εν μέρει είναι επίσης ά θικτος, ωςε κάνε'ΐς δεν ημπορεί νά εγ- κληθ% ή φυλακωθώ, παρά καθώς προ- αάζουσιν οι' νόμοι.—■$· Καθείς ημπορεί να επαγγέλλεται τήν θ^ησκείανΤου με τήν