- ( Τ'/) τ συν^ήχη , παραδίγβεΐσα παρά πάτων , ύ· πάργει η βάβις του δημοσιαο ημ<ύ» δικαίου- Τ® κα παοεχχλι'νωμεν από τούτο το χα® βίϊτο ί<- καιον,χαί ν<* έξοκέλλωμεν εις μεταγυσικας θεω ρίας > " ία 5 ®<' Γ8 παλοίαϊ > ί"Όί το αιιτο, ωσαι» »ο Βέλωμιν ν β άνοίξωμεν τα; πόρτας είς τ·/'ν ηροχι'ρίσιν χαθενός , να άνατρέφωμον το οό- ςημα τοί νομίμου, χαΐ V αρχίσωμεν ίκ νίακ τ/ΐζ έπαναςασιν." ΓΕΡΜΑΝΙΑ. Β άϊμαρ, τη 5, 'ίβι/. 'Ο χύριος χόμης "Ε § λ ι γ γ (γράφε προς δλους του; πρέσ&εις χαΐ άντιπρέσ?εις του μεγάλου τούτον δουχάτου την άκόλουΟον ε'γκύχ"λ:ον. Βαί'μαρ, τη 19. Δεκ. 1817. Εύγενε'ςατε! Σπεύδω νά σας ιρανίρωσω, ότι ο ενδοξότατος πρίγγιφ χύριος "Α ρ δ £ μ §ε ρ γ χοί ο ενδοξότατος κόμης χύριος Ζίο1ΐ7 ηλθον ε δώ χαΐ εκτέλεσαν τα παραγγελθέντα αύτοΊς. 'Ε- Ίιιθυμων ουν να προλάβω πασαν σγαλιράν εικα σία» , 'έχω την τιμήν να σας φανερώσω τα κα τωτέρω περιςατιχα, των όποιων , δέομαι σας, να χάμητί παρευθύς χρ·/ισιν. 'Ο πρι'γγιφ "Α ρ 5 ε μ- 6εργ χαΐ ό χόμης Ζ'ια\ιγ έ'ρερον έχ μέρους των Μοναρχών των γράμματα προς τον ημέτερου ανθιντην , τόν μίγαν δούκα, τα οποία έκίνησαν ε λην τ ην ευγνωμοσύνη» τοΰ βαίιλιχοΰ ΰφους του» χαθο του δίόουσι σημεία αναντίρρητα της εμπιςοσυνης χαί εύμενείας , μΐ τά όποια ο' με γαλειότατος αυτοκράτωρ 'Αουςρίας χαΐ ο μεγα λειότατος |3:/σ;λεΐΐ9 Προνοίας ηξΐωσαν να τον τιμησωσι. Το ζητηρια τοΰ να ΰυνεργήβη ιίς τους μέλλοντας αγώνας τη5 διαίτης πρός διορισμού χατα τρόπον ελευθ-ριον χαΐ δίχαιον του νόμου περί της ελευθερίας τρυ τύπου 'όπάογει κατά παντα σημψωνον με την ί-ιθαμίαν του βασιλιχοϋ αφιας του , ας-ίς πογ « δι» ίδίςασεν , ότι γενικός ) ) Ί διορισμός περί τούτου τοΰ ηράγματοξ υπ'ρχΐί αναγκαίος χαΐ μάλιςα αηευχτας πρός διαζτρηφι» της ευταξίας χαΐ ομονοίας ίν Τερμανία. 'Ο χύ· ριος χο'μης ΖίΰΙιγ $έλων να πληροφόρηση ό ίδιος περί των επικρατούντων εν 'ΐίνη φρονημάτων, ηλΒϊν αϋτοϋ χαΐ επρο%μήθψ ασμένως να τόν συντροψεύσω · χαΐ εαν η απερισχεφία ενός διδα- α/.αλον εις το Βαρτ&ουργ , χαΐ τα συγγράμματα μεριχων πίνυσιωμ '.νων πνευμάτων περί τ-ϊς ι'ορ' της της ΐ8· 'Οχτ· δ.ήγειραν, ώς είχός, την προσοχνν τον χαλλπέρον μέρους τηςΤερμανΐας, *4 ευταξία χαΐ αϊ ίπιχρατοΰσαι θαυμάσιοι διαθέ σεις μεταξύ των μαθητών της 'ΐί'νης , χαΐ μά- λιςα των Λτηκο'ων τοϋ μεγαλειοτάτου αύτοχρά- τορος Άουςρίας , επληροψο'ρησαν την ενδοξότη- τα του, οτι τα πράγματα δεν ειχον ούτως ως τα Παρεςησαν τινϊς. Αυτή η εχ§ασις πρέπει νΊ χαροποίηση πάντας, εις δσους μέλει χαθ' ύπιρ- £ολνν περί τουτοιι του πράγματος , χαΐ πρέπει να μαχαρίζωμίν εαυτούς, ότι έμπιςεύθη αϊτό εις την έμπειρΐαν χαΐ εϊλιχρινη χρι'σιν τοϋ ενδο ξότατου πρι'γγιπος "Α ρ δ ε μ ο ε ρ γ , χα; β?5 τν)ί» σννιτην -χαΐ διχαίαν χοίσ·ν τού ινδοξοτάτου χό- μητος Ζι&γ. 'Η έξαποςολή των συνεπήυξησιν , εί δυνατόν, ςερεώτερον τά δεσμά, τά οποία σν- νάπτουαιν ε'χ πολλού το βασιλιχον ύφος του με ιούς σε^αςούς μονάρχας των. "Εχω την τ ιμνν χτ· κόμης "Ε δ λ ί γ γ. Κατα τάς εκ Φραγγοψουρτίου ειδήσεις, τ7} 12. 'ΐαν. ελαθε πάλιν αρ'/ν,ν ζ μετά τάς έορτας) ή σύνοδος της ίν Φραγγοψουρτΐω Τίρμ.ανικης διαίτης, εις την οποίαν εβλήθησαν ΰπ' 'όφιν τα αυςατιχά γράμματα τοϋ εΰγενεςάτου βαρωνη 'Ανς έ τ τ, χαθό πρίσ?εως έκτακτου χα) πληρε ξουσίου μινίςρου τοϋ μεγαλειοτάτου της 'Ρίήσ- ΰίας αύτοχράτορος παρά τη Τερμανιχ·/) δ.αίτβ , και έγχρίΒησαν. Τούτο ίωρτσσθη εύΟύς μετά ταΰτα μΐ συμπίσιον διπλωματιχον 4θ Τ.ιατωΐ)