- ( 86 ) - <ρίαν ο Β ατελέτος ,,Της ψυχής των παίδων αϊ κινήσεις εί ναι άπλαί, τα' μέλη των εύπλαςα και εύκαμπτα.. Εχ. τούτοι» ΐΓ ροέρχεται ενάτης πράξεως χα! ειλικρίνεια, ιί οττοία αρέ σκει ·■·· Η' α7Τλο'τιΐί *α« ειλικρίνεια των κινήσεων της ψυ- χίς προξενούν χάριτας, καύως έξ εναντίας τα απροσδιορι- ςα, η ιτολύπλοκα τταίν) σπανίως τάς κάμνουν νά φανοΰν. η ' αφέλεια· ή άκακος περιέργεια> ή έπι&υμία τον νά αρε- σαιμεν , ή αυτόματος χαρά . λυττι1, τα παράπονα, και αυτά τά δάκρυα, τά οποία προξενεί το αγαπώμενον άντικείμε- νον, εχουν τάς χάριτάςτων, διότι είναι ατλαί όλαι αύταϊ α'ι κινήσεις 1 *. Λα& την γλωσσαν άντι του υποκειμένου' νίμιζε, ότι άκούεις αντί νά βλε'π^ς, καί 3έλεις εχει τον ίρισμόν των χαρίτων τον χαρακτήρας. Η χάρις προξενεί τά θέλγητρα των ε'ρωτικων ελεγείων του 'Οβιδίου, καί των ωί'ων του ' Ανακρέοντος· η ' χάρις, κατά τον Β ολταίαον, εϊς τά πρόσωπα κα) εις τα πράγματα δέν είναι ό,τι αρέσκει, άλλ' ο,τι αρέσκει κα) ελκει εν ταΰτω τάς καρδίας· Δια τούτο οί παλαιοί ε- μυΰολόγησαν, οτι της ευμορφίας ν) £εά δεν πρέπει νά φαί νεται ποτέ χωρίς τάς χαριτας. Η' ευμορφία πάντοτε αρέ σκει ' άλλ' ένδέχεται νά ςερηται εκείνο το κρυφόν 3έλ- γητρον, το όπύΐαν μας προσκαλεί νά την βλεπωμεν, μας ελκει, καί μας γεμίζει την ·ψι>χΐ4ΐ> από γλυκείαν α'ισίησιν. Αΐ χάριτες του σχήματος, της ζέσεως του σώματος, Της πράξεως, τνς ομιλίας προέρχονται από το προτέρημα τού το, το οποίον ελκει· II οτέ δέν εχει χάριν εις το πρόσωπον ο ευμορφος ανόρωπος, άν ήναι κλεισμένον τό ςόμα του χω ρίς νά μειδία , άν τά ομμάτια του ήναι χωρίς γλυκύτητα· Ο σοβαρός ποτέ δέν έχει χα'ριν, δέν έλκει, πλησιάζει εις τό αγριον,το οποίον είναι μεμπτόν. Ο' άνϋρωπας, του οποίου σύμμετρα είναι τά μέλη, όταν %ναι άτακτος του σώμα- τοςτου η 6έσις, όγλήγορον, η βαρύ τό περιπάτν,μα, ενο χλητικά) αί χειρονομίαι, δέν εχει τελείως χάριν, διότι δέν εχει καμμίαν γλυκύτητα, ούτε συ'ιδεσμον εις τό ε'ξωτερι- κον Είναι αχαρις η φωνή του ρητορος, όταν δέν ϊ,να,ι εΰ' Χυγιςος, κα! γλυκεία. Το αυτό συμβαίνει εις πασαν τεχ νών. Η αναλογία, ή ωραιοτης ενδέχεται νά μην έχουν χά ριν, Δέν ^μποροΰμεν νά είπωμεν, ότι αί Ώυβιιμίδες τν,ί Α ·-