- ( 96 ) ίέν 3ελομεν εΰρει καλώς μεταφρασμένοι/ παρά τον Βεκκχρίαν * ικ δε τ<£ν ιΐερπνων , τον Φιλαργυρον του Μολιέρος» · αί λ';ι« Τ·α.\ μετανρρασεις, οσαι εφχνν,σαν, τολμω ειπείν οΤι έβλα ψαν καϊ βλάπτουν το γένος, καθότι είσαγουσαι εις τα » γλωσσαν μας ξένους ϊδιωτισμούς, κα) φράσεις κακοζιίλονς, ίμποδίζουν ου'ω την ΤελειοποίησίνΤης , χωρίς της οποίας εί ναι αδύνατον νά φίασ% ν\ παιδεία μας εις Την πούουμένην ακ· μήν διά τούτο ςοχαζομαι ευχής άξιον, πριν βεβαίως πληρ ο- φορι^'ί τις άτό συνετούς και ειλικρινείς λογίους, οΤι γράφει κα λώς, να. κρυπτή ι τα πονηματατου, διότι αναμφιβόλως είναι άπειροκαλίας γεννήματα συντείνοντα εις σκοτισμον μάλλον , ναρά εις φωτισμον του γένους' ά\λ εχει άληίινον ε ρωταπρός Την παιόείαν; ας άναγι νωσκί/ΐ συχνά κάΐ ας μιμητά ι τά κα· ΰαρά και καλά συντάγματα, των νεωτέρων Της γλώσσης μας συγγραφέων '■ η αν δεν ςοχαζεται αυτήν μονην την σπουδην ίκανην, χάρις τω θεω εις τ όσας πόλεις της ' Ελλάδος διδά σκεται η Τέχνη του γράφειν , άς ΰπαγη εις κάμμίαν άχ α υ-, ?άς νά Την γυμνασ^ , και επείτα. άς αρχίση και αυτός νά γίνεται λύχνος Της Ελλάδος' αλλά κοϋ μας αφήνει ή άλα* ζονεία νά γενωμεν μιμηΤαϊ Των ζωντων σοφών μας·, νομίζο- μεν άύοζον το νά συναριίμουμεΰα εις των μιμητών τον χο- ρον' καίίενας πλάττει "ίδιον συςημα γλώσσης, καταφρονώ» κα) παίζων τάς συμ€ουλάς των 'όντως Κΐΐίαιέευμε'νων ομογε νών ' κα\ το χείριςον οτι ενύαρ^υνομείΐχ εις την κακοηύη πλα- νην μας άπο λογίους τινάς, τους οποίους ή τυφλν) πρόλη^ις μας εδίδαζε νά τιμώ μεν. 'Ο Κύριος Κ οδρικάς δεν έπαυσε προ Τριών χρόνων νάτυπώνη κατά του έκδοτου της Ελλ^νιχίϊς Βι- £λιο()ηκης διεξοδικά συγγράμματα, γεματα μεν άπο άττι- &ισμ.(,υς Τ γ " Φαναριού, α\λ' (ΐς τά ίποΐα β φιλογενης α'να- γνωαης βλεπει, οτι ή Μούσα του συγγραφέως άλλη δεν ίί» ναι, παρά το τέρας 'κου μέ οφίαλμον άλλοίύωρον κυττάζει, κ εις δάφνας αττ' το ςοματου φαρμακια ςαλάζει. Χί'?, Σμύρνη, και Τ'.σαι ίλλαι πόλεις της 'ί'ΧΧάδος φωνά ζουν, οτι εις τον Εοραν,ν χρεωςουσι την ε'ίσοδον και την προ- οδον της παιδείας εις τάς πατρίδας των' τόσα. σχολεία συςη- μενα δια της σοφής και γλυκύτατης πεώους των λόγων του, και εν αΰτοις μαύηταΐ και διδάσκαλοι όμολογουνΤες δήμο-