— ( 565 ) — νοος των, £ςε νά τήν σπουδάσωσι, δεν ιί$«Χαν ϋποχαιρήσει ΐΐς τους νεώτερους τήν καϋχ»)θτ<ν ταυτ^ν» οτι αντ! να μαν· τεύωσιν , ως παΧαιο), τα αινίγματα της φυσΐως, ίτίμελιί- <3ι·ΐσαν χα) τα ΐλυσαν' α'λλ' ϊςω χα) τούτο ιτρος ίοξακ του ίίκους ί*ι ττολλα τ»ν 'Ελλνι'νων μαντεύματα δεν ήσαν διά φορα «ίγο τα μιτ' αιώνας εύ ρίματα των Ρ,ύρωπαίων. Τους νόμους εάν δΐν ευρηκαν ο! πρώτοι, τους ετεΧειο- κοίησαν όμως μεγαΧως' κατί€αΧαν τά ακλόνητα εκείνα θίμίλια, ί*1 τών οποίων ωκοδομησαν χα) οΐ άειαζόμινοι διά τήν νομοδιδασκαΧίαντων 'ΡαιμαΤοι, χα) ο! ένοικοδομούν- τις ιτάλιν είς τη εκείνων κάτοικοι τοΤς Ευρκιτνις. *ΑΧΧ ϊ'αν ί/ς τά σχολεία χα) τα νίρ) τους νόμους χα) άλλο» αντιι· ποιωνται τ^ν εΰρεσιν, μ'ς ιτρος τι<ν ζωοιτοίΗσιν τί?ς αρετής κα) κακίας, τις ή4εΧε τολμήσει νά προ€αλ* ένώπιον, τις ι|* ^ϊλϊ προφέρει λο^ον; σιγνΐ < σι^· μακράν, μακράν ο! μη ^Ελληνες. Ασσυριοι κτίσατε κρεμαςούς κήπους. Αιγύπτιοι οίκοδομήσατε ο&Χίσχους κ<$) πυραμίδας , και μ,νΐ περαιτιρω' νά ευρουν την κλείδα της ανίραιπίνης καρδίας, νά είσδύσωσι (ί αυτής εως εις τά έσχατα φυλλοκάρδις , νά τήν μιχΧεύαι- σι κατ αρέσκειαν. κα)νς αναμοχλεύετε σεΐξ τήν ύλην , νά εφεύρουν το Βεατρον, αϋτη ή τιμή αποταμιεύεται εις τους "ΕΧΧηνας' αλλα' τί λέγω νά το εφεύρουν; διά τΐ νά μή προσ- ίι'σιϋ, χα) να" το" ΤεΧειοποιήσωσιν εις τό άκρον ; Ε/ς τι^ι» γλώ<τσαν, εις τήν συγγραφήν, εις τήν ΐνδυμασίαν, εις τήν οίκοδομήν, εις όλα τα "Ελληνικά πράγματα, Β (Τον τι φαίνε ται ότι ΐπεςατουσεν 4 είς αΰτα των τά γεύματα καϊ τους μΰίους α! χάριτες έπεκάίηντο, χα) διά τοΰτο τα πάντα ΐ- φάασαν ιίς τοιαύτην τελειότητα' είς τό 3έατρον λοιπόν ήτον. δυνατόν νά γένχ άΧΧέως·, ι χι" όχι * α'ς βοα ο Γαλάτης , άς κραύγαζα ο' Ιταλός, οτι τά "Ελληνικά 3εατρα ήσαν ούδεν ως προς τά ΐδικάτων' ι>| καθημερινή πείρα μάλιςα αποδει κνύει οτι εκεί μόνον ευδοκίμησαν, ενία έμιμήάησαν τους °£λ. Χ^νας" χα) οσάκις αφηκαν τήν όίηγίαντων, προσέκρουσαν, }πταισαν, καϊ η πτωσίςτων α'ϋ έ&ειξε Χαμπροτίρους τοιίς 'ΕΧΧ»)ν^ς. £α) εάν ως λάτρεις [της ΚοΧυίείας έπραξαν τοιαΰτα, τί δεν κατωρίωσαν ως οπαδοί της α'ληίινής θρησκείας οI *ΕΧ- ; Ι\οσον δεν ετίμψ^σί, πόσον δίν έΧάμνρυνβ τόν Ιερό»