— 132 — περιε/ίι όλόχλ»ιρον τον Άλμ&γέςψ', χβί νομίζε ται τ.αρα του σο«ροί Μο ρίλλη τοΰ ΐα'. αιώνος· Πλ·ι·ν τούτων των δύο χειρογράφων παοέ&αλεν ό έχδότης χ"£ τρ/α "έτερα, άννχοντα εις τν'ϊ βι&λιο- $νχ·φ του Βατιχανου. « Α 'πό τοιαύτα χειρόγραφα βοηθούμενος ο νιος εκδότης, ΐπιγα'ρΥ,σε ναι μας δώση χείμενον χαλλί- τερον παρά. το τηςΒααλείας. Α < διάφοροι αναγνώσεις, τυπω^εΐσα; εν τελεί εχαςου τόμου , έεν ύπάρχον- αν ολ'ΐ (ζίαοιι περιεργείας πολλ·/ς οξιαι , άλλα μάλτςα τιν·ς παντη περιτταΐ, το οποίο» όμως ά- ποοί'.χιύει, ότι ο εχδότης δ(ν ευχαριςν'θη μόνον να μετατυπώαη το χείμενον της ί'χδοσεως τνς Βα σιλείας , χαθως τον ώιιίοισαν, ώςφαάίται, τινές * χαΐ τ&όντι, χωρίς ν αναφίρωμεν περί των δ:θο- 3ω9ί νιων πολλοί/ τυπικών σφαλμάτων , 'έχαμε πολ- λας χαί σξιελο^ου; διορθώσεις χατά τα' χειρόγρα φα του εις τοάς αριθμούς, χαί μάλιςα εις τον χα- ταλογον των σςέρων, Π. χ. διώρθωσε χ 3· λα* ν" */)"' *"" χατα' το χειρόγραφου τ ης Φλωρεντίας , αν-· « χ λα νη" χ" σφάλμα ου αμιχρόν εις την μ(- βαΐαν χίνησιν τν,ς σελήνης (οϊλ. 217, βι. 2.). Μί« ταςυ οβ των διαφόρων αναγνώσεων, τάς όποιας ΐ'χλεξι προτιμ^σας παρά τάς αναγνώσεις της ε'χδό- σεως της Βασιλέ ας , άναφίρομεν τάς άχολοιί9οΐ>ς · Iρ* ίχάτερα αντί 1>φ' εχατίρα (τ. ο σελ. 23)· μοίρας χαί μοΐραν αντί μοιρών (σελ. 28 χαΐ 34) * παραίιζησε&ς αυτί περιαυζησεως (σελ. 3 γ)' εηι- ζενχθεΐσα άντί επιζευχθεΐσαι (σελ. 53) * λόγος αν τί περιφερείας κατά τον χώθηκα τοΰ Β α τι χάνου (σιλ.54)'β ι ° τ ° ®" ΤΙ ' του(σίλ.66)" μεχψ^ριν ο« αντί Ισ·/ιμερ<νοΐι(σιλ. 6^)" άντίπροςεθ ίν(σελ. $ι )· κρίς αυτάς αντί π ος αν ιούς (σελ. 125)* τάς προστίθίν (σελ. 133)* ομοίως δε' χαΐ το μάθοι· μεν χβί τά αρ9ρα τό χαΐ τάς (σελ. ΐ5θ) " τέταρτον αντί τετάρτω ( σελ. 15γ) · τοσούτον σντϊ τοσού των (βελ. 298)· ουτοξ ο'ντί ούτως («λ. 264)· ε'Χάβσονας αντί ε'λασσο» χ. τ. λ. Αυτα< β/ αναγνώ σεις ύπάρχονσιν αναντιρρήτως α! χαλλ'τεραι, χα; ε&ννάμεθα υ άναφέρωμεν χβί άλλος τό»«5 /χ τοο β' τόμο υ η ρόςπαράοειγμα, το όποιον όμως πβ- ραιτοημεν, α>ά νά μν γίνη πολλά ί«^οδίχ·^ βδ- τ·,5 ·/)' χρίτίχ·/·|. Ω'ς τόσον, ίίν ίάσχυρχόμεθα, Ετι το κ»£- μίνον του Πτολεμαίου εχαδαρίσ&η πλέον $<όλαϋ · οί χριτιχοί γινώσχο'ιαι πόσον υπάρχει ίόσκολον το νά πσριςάν-η μία $ευτί'ρα εχίοσις ένό; αρχαίου αιιγ- γοαφέως τό χείμινον πάνττ] διιερΒωμένον , έ(' ο χα' δ«ν πρέπει νά άπορη τις, οίτϊ νά όνειίίζη τον έχδότψ, εάν ιύρίσιεται ΐν μεν τοις χειρογράφοις άνάγνωσίς τις καλή παραμελνβεϊβα, εν 5έ τω χειμϊνω σφάλμα τι διαφυγόν ττν προσοχών του. Χωρίς να μεταναφίαωμεν εντααΒα τάς άζιολογονς παρατηρή σεις, τάς οποίας εχαμενν^η μίλος τι τής αχοίν}- μίας των χαλώ» γραμμάτων, Άίλομεν χαμη μό νον τάς άχολοιίθους παρατηρήσεις. Σελ. ι3. ίΐ'μολόγηταί δέγε υηο πάντων ό'τί τα διαςήματα ταύτα 'άα τυγχάνει — τώ χα» τας παρά τν;ν ίσημερίαν αιΐξνσεκ χ. τ. λ. Πρεπεί ν' άναγνώση ης με τον χώδψα του Βατιχάνο» πε» ρι'. Ο' $<05 χώίηξ ε χει τάς λέξεις αΐ ψοραΐ , τ*®, όποιας οφείλει νά προσθίσ·/) τις εις τνν περίοδο» ταότψ, ,,πάντως αν ϊπ' αυτο το χίντρον αϊ φοραΐ χατψτων (σελ. ΐγ). Πρόσΰες ωσαύτως τψ πρόνοοι εν χατά τρία χειρόγραφα, και άυάγναΑι ," ούτω γάρ ί'ξομεν 19 όπόσΟι; χρίνοις ίσν,μερινοΐς (σελ. βο). * Σελ. 67 διόρθως, χαί ίσχαίρινόν μεν ημι- χΰχλιον ομοίως τό ΑΕΓ (αντί ί^μεαινοίι). Ο'μοίως η άνάγνωσις τής (χδόσεως Τής Ββ- αίλιίας πρέπει νά διορθωθη ενταύθα ,,ϊπείπερ /- δεΐχθ-ήσαχ χαί τών ίσων απεχόντων (σελ. 12θ) ν· άλ·φνς άνάγνωσις ύπάρχει ΐαο*, ως εχτυαιτρία χειρόγραφα. Σελ. \η2 η φράσφ ·η9ιλεν είναι χαλΧιτΐρα , εάν προςεθη μετά ιών χειρογράφων ό συμπλεκτικοί