— ( 174 ) — .4 γΐνος (α): ,,Της μεν ΙΧιάδος γραφομένηζ έν άκμίή τίνεΰμα.- ,>τος, ολον το σωμάτιον £ρα·μα.τιχ.6ν ΰπεςήσατο και έναγώ- ,,νιον της δε Οδύσσειας τό κΧέον διηγηματικόν, οιπ ρ Ί- ,,διον γηρως' ο3εν εν τη Οδύσσεια παρεικχσαι τις αν κα· ,,ταόυομενω τον Ομηρον ΗΧι'ω, οι> δίχα της σφοδρότητας ,,τταραμένει το μέγεθος- 'ΰυ γαρ ετι τοις 'ίλιακοΤς εκεί· ,,νοις ιτοιήμασιν ίσον ένταυ,Βα σώζει τον τοι<ον, οΰο' ΐζω- ,,μαΧισμενα σώζει τά ΰ^η, και ιζήματα μηόαμοΰ Χαμ€ά- ,,νοντα, ουί? την νροχυσιν όμοίαν των έπα'ΚΧήΧων Κα- „3ων, ουόε το αγχίςροφον χα! τίοΧιτικον, ,ταϊς ε χ. της ά~ ,,Χημείας φαντασίαις κατανε-πυκνωμένον' «'λλ' οΤον ΰποχω- ,,ροΰντος εις εαυτόν ωκεανού , και περ\ τά Ίδια μέτρα έρη- ,,μονμενου, το Χ^ιτίον φαίνονται του μεγέθους άμτίώτι- ,,δες κψν τοις μυΒώδεσι και ατίςοις κΧάνος. Λέγων δε ,,ταυτ ου'χ. εΐίιΧεΧησμαι Των εν τη 'Οουσσείχ χειμώνων, ,,καΐ των κερ) τον ΚυκΧωπα, και τίνων αΧΧων ' α'Χλά γη- ,,ρας διηγούμαι, γήρας δ' ίμως Όμηρου. ΓΙλνΐκ έν άπασι ,,τοΰτοις έξης του πρακτικού κρατεί τό μυ£ικον. — Λίυ- ,,τέρου δέ ένεκα προσιςορείσάω τα κατά την Όδΰσσειαν , ,,ονως % σοι γνώριμον, ως ιζ άπακμη κά3ους έν τοΐς με- ,,γάΧοις συγγραφευσι καΐ νοιηταΊς εις ή3ος έκΧύεται. ,,Ύοιαυτα γαρ που, τα περ 1 την του Οδυσσέως η3ικως ,,αΰτω βιοΧογουμενα οΐκίαν, οιονεί [κωμωδία, τίς έςιν ή$ο- ,,Χογουμενη." 'Ο Οί' Ερμογένης: „"Λριςος ούν κατά πάντα Χόγων ε'ί· και ποιητών απάντων, και ρητόρων > και Χογογρά- ,,φων "Ομηρος- και γάρ μεγέθη, και ήδονάς, και ίκ;με- ,,'Χείας , και δεινότητας , κα.1 το μέγιςον της ποιήσεως , ,,μίμησιν εναργή, και πρέιχουσαν τοις ύποκειμένοις, καν ,-τοΐς κατά Χέζιν , και ταίς είσαγωγαϊς των προσώπων, ,,χαι μυ.3ων διατυπώσεις , και μέτρων διαφόρους τομάς, ,,ίξ ,ών και διάφορα "Κως συμβαίνει γίνεσΒαι τά μέτρα, ,,καΐ ταύτα, εν δέοντι , και κατβ Χόγον μετα€αΧΧόμενχ ,,Κρος τω, κα! το φύσει -πάντων αριςον μέτρον προηρη- , % σ3αι, και οΧως το νοικίλον , και ι ζ απάντων εν βτι κάλ- (α) Ι7ΐ(ί "7$■'. ι 3 .