— ( 21 ) μ,ίΐξ ί»α να ίιαφυΧαζωιτι τον (5αίμου τ Κρωτιίας των, άλ λε» παρακινεί μεγαΧως και τους «ναλ ^ίΤς μ αμεΧε 7{ εις τροσ- βχιί", οί οττοΤοι φοβούνται τον ίλί^χιν χ,αΐ τας έιίιττΧνιζεις των συμμαίχτων των· \αμ€ανουσιν ΰνεροχάς χα) άνταμοι· &ς νροτε'τι και ο ί Έκιςάται , τας οποίας να ίιαφυλάξωβ·» ιτροσιταίοΰσι καί'όλας αυτών τ«ί δυνάμεις, ίιοτι ι< «ΧΧίΐ- \|·ιξ του καλοί κοΧιτεύματος ή των του$ ςερεί Την τιμν,ν κα) τ>ΐν εμΚιςοσυν^ν, τήν οποίαν αίΓΐκτ^σαν. Αί νοιναί πριν 11 νά αντίκεινται εις τάς άνταμοι €άς εις •καιν κατάςν,μα. (ίηδίίΐηΐΐοη ) καλόν, και Τα αμαρτήματα νρε'- •κει να τιμωρωνται, καΐ μα,Χιςα οταν τις {{ζευρε νά τ' α'ιτο- φυγ'ϊ!· Αί ιτοινα) ίίς το κ/ον συςνιμα τ^ άγωγης είναι ίλαφραι, κα) ϊΐίι€άΧΧονται είς τους άμαρτηταντας μετά νοΧΧάς νουθεσίας χ κι αναμνήσεις· 'Εξωρίιτίΐή<ταν α! δεσπο τικά) εκεΤναι αιτειΧα), ν| ρ'α'££οζ και αί αΧΧαι κακοί η και κα) τα*ϊΐνωτικα2 τ ι μωρία, ι , αί ονοΤαι, εζευτεΧΙζο υσαι τον ά- ξιοαγάνιιτον χαραχ-τηρα των νιων, φερουνι βΧα€ην εις την άνάπτυζιν των φυσικών αυτών δυνάμεων , και εμτίνεουσιν εις αυτούς άηέίαν ») αιτοςροιρϊίν ιτρός τ»ϊν μεΧίτην χα) τον κόνον. Τιμωρία των ατίειΑων τιαι&ίων είναι ο ικ των άλλων χωρισμός' ί άλλα τίνα σΉμϊΐα Του κάκου ιτολιτϊυ'ματοί, τα ο*οία τα' «γη- καίνουσιν α'ττο' τους συμμα&νιτάζτων κα,σαν υ'*ολ)ΐψιν. Οί α- μελεΐς καταδικάζονται ενίοτε να μεΐνωσιν ε'ζατΧωμένοι εν τινι Χίκνω (κου'νια) * χωρϊ{ να νι'μ·* ορωοτιν άτ αυτιών να' ί <Γ- ^αισιν * αλλοτϊ βάΧΚονται ΰκοκάτω τινο{ χλω&'ου, ί- ίγοο χαταςήνονται το τιεριγιΧοιον των συμμαί^τκντων. 'Εχομίν το καρά,&ειγμα νιου τινός, οςτις ϋρχΐτο ΐίς τα σχολίΐον *αντοΤί ίχαν χα) τβ κρόσ<α*ον ακαςρον κα> τ ας χ*ΐρας, αν χα) *ολλακΐ{ τον «νουίί'τκιίΓαν ·*«ρ) του'του. 'Ο »χοΧάρχν<{ ί'ςοχα'σίιι να' /Βαλ* ϊ'ν μικρόν κορα'σιον να «λυ'ν* το #ροσίβ*ον του ν ίου εκείνου, εμιτροσ&εν των συμμαΙη· των του. Το μαί^μα τοΰτο το'ν έδίδαζεν να ν\ναι *αςρ;χός •λον τον καιρόν καί' ο ν έσΰχναζεν είς το (ΤχολιΤβν. (Η* σ^νϊ'χ*ιβ β*ίΧβ:ί»ΐ·)