ΕΡΜΗΣ ο· ΛΟΓΙΟ Σ. Δΐ/.ψ.ξ'ριου ά·κ.ιε. ——βί 2£· 2φ· χ*· ■■— 1817· ■Προ ν,μερων εΧάόομεν Τν)ν ακολου^ν ί#ι-ο'Χι«ν του /μ 'Οίνΐ 'Τσίϋ φιΧογενοΰς Κυρίου Π. Νικολαί'ίου, τκ'ΐ' όιτ'ία^ Γ<ρί· ναμεν δίκαιου *>α έκδώτωμεν διά του Α. 'Ρ.ρμ.«υ , οχ» £<« ν Λ ίκαινεαωμεν τον ανδρα' διότι δεν ε'ίμεϋα αζι-,ι /χαινίπίΐ τοιούτων φιΧογενων , τους οποίους αυτά τα κρα^μ.-<ΤΛ ε- •καινοΰσι κα! εκΧαμΚρύνουτιβ' αλλα' ίια να ί κ·7τ\ν<ϋ)'-&ιμίν< ίΰο χαίκίκονΤα, πρώτον το ιτοος τον Λ. Ε., το οποίον Λαι να κάμνωμεν δί αυτού κατ ίΐ ,καιρίαν γναςχ τα ο·.όματ% Των τα καΧα ινδόζως ενεργούντων" δεύτερον, το τρός τήν καρδίαν μας, ήτις μόίζ ΰιτοχρεόνιι να' χηρύξωμεν δημοσίως την ήμετίριν ευγνωμοσύνη·/ δια την του ανδρός τοντου γεν ναίαν -προσφοράν, να μέγιςα. συντιίνονσαν κρος ςερεωσιν του Δ. Ερμοΰ· Ο I 'Εκδόται το5 Λ· Ε. Φιλόμουσοι Έκδοτα» του Λογίου Έρμου! ΓΛε'ιτων οσημέραι ν' αύξανα ό αριόμοζ των ζηΧωτων Της ιταιδείαζ μεταξύ των ομογενών μου Τραικων, κα\ οΧ',υς Τού( και μικράν γιΰτιν τοΰ κνΧοϋ έχοντας, ττρ'ΰυμοιΤιΐοο· μίνου; εις το νβί εύκοΧύνωσι κ' έιτιτα'χύνωσι την ϊττανεΧεν· νιν της παιδείας εις Την ηδη, τύχη άγα^η, ανις^μίνι^ν ΓΆ. Χαδα, εκαςος συνεισφέρων φιΧοτί'/ιαιζ ο,τι νομίζει εις τού το αγαίώτερον' δεν κρίνω δίκαιον, μι'Χος ων κ' εγα τίς'Κλ- Χηνικης χορείας, να μείνω άνρ'ίκτων εν αδιαφορία είς τοί'υ. τον νκουδαιότατον καιρον' τούτο ηίεΧεν γ.σ!αι αιτείροκ'Λου κα) αφιλότιμου εις το τταντεΧες Ίδιον' αλλ ιγώ , τοΰ τοιού τον μκτομαίοΰς και μισοκχΧου κόμματος ιταντη αΧΧοτριος, εξεύρω να σί€ωμαι αρκετά το τιμαλφ:ς;ατον της παιδείας 3 »