— ( 2,3 ) — κις τάς μηχανάς. , 'αχχ' ο ' Αριςοτέληί (.Ώοιητ: κίφ: ιη'.) ν.ατά δύο τρόπους μόνον αποδέχεται την χρν,σιν αυτών· α. είς έζήγησιν καρά. του εισαγομένου -5ίθυ των -προ του δρά, ματος* όσα εις ενα &νητον αδύνατον είναι να. γινύίσκ% ' β'. είς πρόρρησιν των μελλόντων , τά όττοΐα διαφεύγουσι καν· τελως των $ννρων την γνώσιν. 'Από τους δύο τούτους τ ρά κους ό Σοφοκλής μετεχειρίσβη τον πρώτον εις τον Ι1(3ο'Χο- γον ταύτης τν,ς τραγωδίας" διότι τις άλλος καρά ίνα 3 ιόν ήδύνητο νά γινωσχ.%, όσα ό Αίας δια μέσων νυκτών, απάντων κοιμωμένων επραζε. Το δέ νά είσαγαγχ αυτόν τον Α'ίαντχ διηγούμενου αυτά, ήταν α π ί3 α ν ο ν παντ% και ανοίκειον. ]!/- 3ανως λοιπόν ο ποιητης παραβαίνει την Αφηναν διδασκου- σαν τον Οδυσσέα τά κερί τΐ,ς σφαγής Των ποιμνίων , τα. οποία. είναι τά παό του δράματος. *Η των μηχανών όμως ίϊς τους νεώτερους χρησις είναι διόλου απηγορευμένη. β. ,,'Ο 'Αριςοτέ'Χης (ΤίοιηΤι κ.εφ : ιε'·) διδάσκει α. τά η£η νά ν,ναι χρηςά ' β'. κα.1 κάκούς, όταν είσάγωμεν , νά μη τους ναραςαίνωμιν υπέρ ό δε7 κακούς' ο ΤΙοιητης λοιπόν πι,Βανως μεν εισάγει δειλό ν τον Οδυσσέα εις την α· σ»,· ι ην, δειλότερο ν όμως παρ ο εδει. 'Αλλ' Ίσως επειδή και ο 'οδυσσεύς ήτον πολύ δια€ε·€λημένος ε π) δειλία, και ο! "Ελ- ληνες έχαιραν εις τήν τοιαύτην παράςασιν. τον εισήγαγε δειλόρ ιίς το έσχατο ν ό ποιητής. » 7· ,,Κατηγορουσι Τινές τον Σοψοκλην, οΤι είς την β'. σκη- νην εισάγει την 'Αφηναν ανχξίως όχι μόνον εαυτής , αλλα καϊ ενός άνητοΰ' διότι αφ' ού εκείνη έσάλευσε τον νουν του Αίαντος, ως άν μη ευχαριςουμένη είς την εκδίκησιν ταύτην, προσποιούμενη , ατίμως ότι τόν προςατεύει, τον αναγκάζει νά όμολογήσχ πρός τόν ίδιον εχ3ρόντου όλους του; καά' εκείνου κακούς του σκοπού ς' κα3' είς πρίπει να ομολογήσω , ότι τ ου τ είναι κατηγορίας άξιον " πλην το σφάλμα είναι του αιώνος του ποιητου, βλλ οχι του ποιη· του αύτοΰ. διότι όταν κατ* εκείνον τόν αΐωνα επίςευον,