— ( 309 ) — Ζυςήματα, ίτιοΐον ιΐναι ή νυν αυτόίι μεΧετωμένη "Εφορία, αν Χά€ω<τιν έκ€ασιν και νολλαίΓλασιατίώσί τεΧειοκοιούμε- να κανονικώ;:, και ενιμεΧως ενεργούμενα, δύνανται να. τάς ίξαλίίφωσι, και να τα£ μετατρί^ωσιν εις χρησίμου; «υφιι- μία{. Γί'ι-οιτο! Γίνοιτο ! θ" ΙΤροςφιΧιΐί αίϊλφας 'Α λ έ ζ α ν δ ρ ο ζ. Εις το'ν *Αριί· ιι τοί Λ. Ε*. σεΧ· 204· έκηρΰζαμεν εις το Κοινον των "Ελλήνων Τνιν συ'ςασιν του Συςιίμ,αΤοζ των Γραικών 'λσφαΧιςων, και τι^ν γενναίαν αττοφασ ιν των Διοικητών τοϋ συς^ματο; τούτου' τωρα κνιρυττομίν «£ άΧΧου γράμματος του φιλογίνοΰς και φιλοκαλου Ιωάν νου Μίτοκαουρια'ίου κα! Τα έξης: ,, Κατα δι τον καρεΧ^ίντα χρόνον 1815 ΐδω/.ε το Συςημα των Γραικών Ασφαλιςων έν) της ίιοικνίσίως ιδίων κυρίων ΗΧια Μάνεσση και Ιωάννου Αμβροσίου ~±ν Πίλοττοΐ/νι^σίων, και του κυρίου Τ,τέριου Ξειδα τον Η- *ίιρωται> (,εττειδη χ,λτ έτος εκ£αίνει εΐς των ναΧαιων Διοι- *·ν~2ν κα! άντ' αΰτοΰ έκΧεγεται δια ψ^φων άλλος νίίις, εκ τω» μίλων της Εταιρείας) εις μεν την ένταΰία 'ΕΧλ^κκ·/> -ναλν]ν Ρούβλια α'σιγ· Μττάνκου ίΐΓ,ο, εις δε το Κοτοκο· μιΐον Ι>. 1350. Ταύτα είναι οΧιγώτερα άκο τα του ττροιια· ■ιΧ^όντος χρόνου 1 8ΐ4» δια τάς κακοκαιρίας* α'ιτινες ηΧάτ- τ ίοταν το κ έρδος' αί καΧοκαιρίαι -9ίλουσ« το αυξήσει Καλά, καί μεγαΧα, χα) γενναία, χ,αι φιΧανίρωνα «ϊκαι τ λ οσα κάμνετε , φίλοι κα2 αίίλφ'-ι Οίιισ·σινοι Γραικοί, εις βνηίειαν των αυτοΰ άσόενων κατα την ψυχ»ΐν κα) κατα το τχμα !μο γενών'αΧΧα δεν ήίεΧατε (δον^σί! καί ωφεΧήσει οΧίγον τ 5 Γίνος όλου» αν ηίέΧα,τε να' μιμηίητε καϊ τους εν Λι&ΐρ· αδεΧφοϋς σας Γραικου'ς. Εμάίετε βέβαια τας γενναίας σωτηριωδεις άιτοφασεις των χρήζω ν εκείνων τέκνων τη: * 5 'νίς ημών μητρός κα/ πατρίδος' εμάίετε κα ί οτι εκ ~αΖ ^Ερ^ματος άπεφάσιταν να ωφίλιίσ·ωσι το Κοινόν' άΧλ« *''·~ων εΧεγχων άξιοι ίΐναι όσοι μήτε εκ του περίσσευμα· Τ5 ί 3έΧου<τι νά κάμωσίτι καΧ'Ιν ε!ς το Τίνος, Του ο- τ "ήου η φύσις τους ι κάμε μέΧη, εις την πατρίδα, ή οποία 1,11 ΐ ΐγεννησε κα) τους ανεύρετε· αλλά σίΐς , φιΧ»γενε7ς και