— ( 3 07 ) — νη3η παρά γελοΐοντι ποντικάκιον ' αν δέ /γνώριζαν έντε· λως την "Ελληνικών γλωσσαν , ήζευρον τήν λατινικών καΐ Ιταλικών (α), αναμφιβόλως η γραικικη ποιητική η3ελεν έ- ξωμοιω3εί με Την Ιταλικήν , η ή£ελε γίνει ανωτέρα άπα των λοιπών ε3νων την ποιητικήν ' ότι μι την σημερινή ν ι »·ν Λ Λ» ν ϊ, , ' ν γλωσσανμας, μ ολον οτι ατελής ακόμη, εμτίορειτις νχ ικφράση Τα υψηλότερα, της ψυχήςτου νοήματα, κάνεις δεν τολμο' να το αρνηΒ^, αν όμως Τις αμφιβάλλει, η δεν είναι αξία; να. το έννοηση αφ εαυτοΰ του, ας άκονση τι λέγει περι τούτου, οςις Κράτος και των λοιπών καλητερα' εξεύ ρει την ςενην της παλαιας μετά της νέας σχίσιν , εις τον οποίον 3έλει μένει η μεγάλη δόξα Της νυν ομιλούμενης γλώσσης μας της διορ3ωσεως ,,ή κοινν) την οποίαν λάλου- μεν , αν καί μακρυσμενη άπο τήν μητέρα. Της την πχλα,ιάν ΙΙλληνικήν , το διάςημα όμως μεταξύ των δύο δεν είναι Ο σοι/ -^ίλί το φανταστή οςις αναγινωσκει τους "Ελληνας ιιοιν,τάς κιά συγγραφείς χωρίς αΧλην προταρασκευήν καϊ βοή.5ιιαν, παρά. τα καλά των αντιφιλοσόφων γραμματικά' Πολλά/ φράσεις τής παλαιας , πολλαΐ λεξεων κύριαι κά \ με- ταφορικα'ι σημασίαι ϊ'μειναν σχεδόν άπαραλλάκτως εις τήν νέαν' όςις λοιπον αγνοεί τήν ςενήν ταυ'την συγγένειαν των "δυο , αναγκάζεται όταν γραφ% εις Την νεαν εις τοί τον των χρηςων νά β άλλη κα\ λέξεις και φράσεις άχρήςους, η καϊ πανταπασι βαρ€αρους ,,Κοραής εις τον ΪΤροί: δεν είναι λοι πον κατ ουδενα τρόπον κατοιτερα, απο τάς των φωτισμέ νων Ευρωπαίων γλωσσάς, μέ τό να έχη πλησίον αυτής την ύπέρπλουτον 'Ελληνικην > ετοίμην νά δώα% εις αυτήν ο,π Της λείπει, φθάνει μονον ο δανειζόμενος να εχν^-Ιλίγην φιλοσοφικού κρίσιν' μάρτυρες οί αΐιτοσχιύιοι ςοχασμοί το~ νέου Σωκράτους της Τραικίας, πόσον ,Βελγουσι την άκοήν ζα) Α'αΐ ι? μιν 'ϋ^νινικ^ 3^ Λατινική ιΐναι αναγκαία ι 1ι α τΐκ ίχιιοραιι τις ποιητικές τ»"» μ<χ5νσιν, νι ίι Ίταλιχι} ί/α ιά ϊ£»ιί. (ασι ητκς <π(ε ττΐ) νά μΐμι5ω&1 τκ'ς να'λαικς ττοιη τάς , ^ ίιο'τι μι. ταζν Των λοιτταιι τΐς '£υ$ωιη>ς σοφών (Ζναν ή 'ΐταλ,ία ιΐ»ίί· τλβτί» αχο *ί(ΐι«ρΐ)μα ποικμα.τΛ , £ υνΐ($χιι όλας τάς λο/τας ίκ{«*«ϊ*ας γκ»α'«·«£ ιις τβτο τίς το ιίίο;. υ 2