— ( 214 ) — Φαίνεται οτι ο συγγραφεύς είχε κατά νουν μόνον νά διι- γιίρη σκάνδαλα,, καϊ να μας κάμια γελοίους ενώπιον της πεπαιδευμένης Ρυρώπης- Έλιτ ίζω όμως. και επερείδομαι ιίς το φιλοτιμον Των λογίων και φιλογενών, ο'ίτινες 3έλουν (ςηλιτεΰσει κα) (λε'γζει, ως πρέπει, τά ασυγχώρητα σφάλ- ματχ των νεωτεριζόντων τούτων ψίκοοφιλοσοφα»*, διά να. μή ςοχασίωην οί ΓριλιλΧν)νίς σοφοί Της Ευρώπης, οτι δι- χομεία ευμενώς του καίενος τους ανωφίλϊΐς και άλογίςους νεωτερισμού; . τας ιδιοτροπίας, μήτε νά ε'ίπωσιν ο! εχίροί μα:, ότι σι4όμεύα ως κλασσικοί χα.1 τά παράλογα γεννήμα τα ολων των ομογενών λογίων· , Αλλα δια. νά μ,νιν ΰποπτίυ$ϊΐς, ότι προσωπική εχϊρα η 7 ΐάίος με βιάζει νά δια^άλλω τον συγγραφέα, ιδού σοι αί αποδείξεις ίζ αύτοΰ του βιβλίου , και πρώτον παραδείγμα- τα τοΰ Κλλι^ισμου καϊ της φράσεως εςωσαν τα ιίϊ,ί δυω: „ 0/ δε -ποιμένες, (ΣΖίΧ. 34. 35·)3ερους μεν , μακράν 3αλασ- σηαςτάορη ανέρχονται, τάς -πολυάριθμους αυτών ε'ς βοσαήν ελαυνοντες όϊας' μα δίαγε ουκ απειροκάλως ' χειμωνος δε ες τα παράλια, έςτε τά κατά τον -Παγασητικόν κόλπον « και ές τά υπό τήν "οόρυν μάλιςα , όπου ιτοΧΧαι μυριάδες ο'ΐϊύν ίχ.- χειμάζουσι , και αλλαχη, ως κρείττω χειμάδια" μά δίαγε ουκ ευν,&ως, οϋμενουν ουδ άκο'μψωί· Αλλα φιλοσοφίΤν ίίΤ, ολίγον γε' άλλως γάρ ο ζηλωτός οΰτοσι κα) μακάριος τω όντι και αίωοτατος βίος, ακατάληπτος. Είσι δέτινες τοΰ- των,, ύι τας νουνεχείς ταύτας βοσκομεταναςάσεις συν γυ ναιξί κα\ τέκνοις πανοικει ποιούνται \ καϊ 3ίας άζιον πάν τως τυγχάνει, οραν πολλάκις γάμους ύπαιίρίως τελούμε νους, και ποιμΐνοχορούς επ) τούτοις, χ,αι νύμρα,ς άπο μάν δρας ες μανδραν , πομπζ ποιμενική, ουκ εσίητι λαμπρα και κολυτελεΐ, αλλ ίλαράτητι κα) λαμπρότητι προσώπων συν' τεύειμενιή, αγομενας , κα) Την χαρκν και τήν ευχαρίςησιν ιν τοις τροσαιποις των χαρωπών ποιμένων καϊ ποιμενίδων αναζωγραφουμέυην, απερ ίδεΊν ουκ έςιν εν τόίς προσώιίειζ ιτερων ρουμουνων , κρείττονα ταχα καϊ άνώτερον έλομένων βίον, άΧυόντοιν δε τά πάντα και μιμ^ιμοιροΰνΤων , παρά τα. εμπορικά αΰτων κιβώτια και τάς λογιςικάς μΐν μάλα, μικρόν όέ παμπαν συλλογιςικάς , καϊ πολύ οφίαλμββόρους χα) υγιιωρύχους τράπεζας, μέχρις ώχριάσεως κα) τν^(Μί