— ( 593 ) — Τ ο'τϊ ανδρείος γεωργός, το άροτρου κατέχων , Εσχιζιν ως φιλονοι Ός τ^ν γ%ν την κχρποφΐρβν. "Ην δε το πρόσωπον αυτοί καταπεφλογισμεναν , Π Χήρες Ιδρωτας ρέοντος. ω; κρν\νν ι μίλανοχρου$ " Ε<χ? ίί χομην αυχμνιραν και διαλελυμενην ϋαϊ άλως κάτω νενευκώς την κϊφαλ^ν κ. α! ωμούς, Κα! έιΐ άροτρου ασφαλώς γόνυ χλωρό» ςηρίζων, Μ ια χπρ! το οργοΊΌ" διευίυνε σπουδαίας, ΐέντρον ίί το' οξυτατον κρατών ιν τζ ιτερα, Του'ί ταύρους τους καρτερικούς ηνάγκαζεν εις έργον· Μίμι δέ τις αιφνιδίως, ιπτάμενη αυ&α.δως, Έ -ιγ Ι του άροτρου σπεύδει καΐ κα&ίζει τολμν,ρως· ΡΤτα μετά προθυμίας, ως σπουδάζουσα πολύ, "ίττταται ΐοαί έπιςριφει και χ,ιι/ίΤτα* συνεχώς Ποτέ μέν εν) του ώμου ταυ'ρωυ'των εργατικών , Ποτί <5* ίΐτί του μίτλί-ιτου του σ-Κουδαίου γεωργού, 'ίίςπερ έπιμελουμε'ν» ι τινοξ έργου ΰψηλοΰ. "Αλλα Κωνωιτίίιόν Τ« κατβ τυχκν «ροσίλίο'ν , Κα! ίίου αυ'τνίν τοσούτον κινουμένων βαΰμηδον, Τα πτερόεντα εκείνη ίπη ταύτα προααυδα. ,, ΦιλτάτΗ μία, ίιά τί τόσους ,,&όνους καί μίχίουζ «' νταΰία ςέργιις ,ι Κα! μετ ανδρείας τους υπομένεις-, ,,Τί πράττεις ώδ$ κα) τ/ ε'ργάζ^; ,,'Εξαυ ' ία , μΐτϊρ, μνΐ κιϋδε νοω ". Ρ.ΤτΤί το ' Κωνωπίδιον' »} μίϊα ί' ί*) τουτοΐί 'Α^αναΛΤίΤ, οργίζεται και λέγει προς εκείνο' ,,Ποϊο'ν σε επος φυγιν ίρκος ό ί ο ' ν τ β » ν; , ,, Ου ' βλέπεις εις τί έργον ε'νίάδε κοπιώ; ,,Αοιπόν συ μόνος τοΰτο δι ολου αγνοϊΐς! ,.'ω α'νοκτον ναιέίον αύίαδες κ α ) τολμνιρο 'ν! ,,'ανοιξου τα όμματα σου , 'ίδε , 'ίδε φανερως „ Ρ .ί{ τί ώί« αμοϋ ττάντίς άσ· χοΧου ' μϊία 3ερμως' „"ΐδε οτι κοπιώ με ν. γιωργοΰντες τον Λγρόν*'. Κ ευίύς το Κωνωπίδιον γ/Χα'ει κ»! καγχάζει » "Ο,ςνερ το « α ' λαι ο! 3ιο) ενώπιον Ήφαίςοο . Ου τ ω πολλάκις ε να τ χ ολοϋ ν τα ι Ο! αλαζόνες σχολαςικοί , ,