— ( ^9 ) — ,,Τ.ΰμενιίας σου έργον είναι νά συγχώρησες εν μόνον εν λο· ι* γοιζ αμάρτημα δια τάς άλλαςτου άγαύάς κράξεις ,,'Ρ.γω ΐιτε6όμνισα την φιλία ν του δεινός ανίρωττου. Αγνοώ, »* * . / * Χ Μ * " ' » ' * * >» αν «υρίσκϊταιτις να μί πιγη» οτινρικεινα κα. υσω να τον ,,άγαχω, όταν μάύω ότι εναυσε να σ? αρέσνι' Κοτε ομως ,,διν έγινα αρνητή( φιλίας» κ' ονοία άρχισεν εις καιρόν ιυ- ,,τυχίας, όταν ε μα. ία οτι »| δυςυχία κατελα€ε τον άνίρω· ,,ττον, μ? τον οτιο'ΐον εσυμφωνησα τι/,ν φιΧίαν ταύτην. Δια ,,τί να' μνίν ε'ίκω Τον ςοχασμόν μου; Εγώ Βεωρω Γχίρο'ν ,,αου τον οςτις δεν σε αγανα' αλλ οςτις ναυει τον να ,, αγαιταται καρά σου, μι φαίνεται μάλλον αξιολυ#<ΐτοί ι,κηρα αξιομίσν\τος " "Εγραψε κα) κρός τον Μαρ- χον Αυριίλιον ιγγ/31 τίί αυτϊΐ{ κ'*οίίσ"ίίλ>{: ,,'Ενο'/χισα» λ/· ,,γει, οτι νρέιτει να γρα'-ψω ιίς ταύτνιν Τνΐν Κερίςα,σιν τίρος »,τον τίατιρα. σου κα) ιτρο'β τον Κατιόν Μα'ξιμον' έδοκίμα· •ιτα £υ(χ.ολ«'αν το 1 να' συνδέσω τας δυο ταύτας εκιςο- ,,λάς. Άμεμφομην μεν το φέρσιμον του Ν ιγΐρου, χα) ενρε- «,ττί να το μαρτυρήσω, δεν ΐήίελα όμως κα) να' λείψω άτα ι, τα -ίτρος φίλον χα) χλνιρονόμον χαβνίκοντα . . . . ' Το' βι€\ίον τοΰτο ττιριέχει δεκαοκτώ εκιςολάς. β'· Δεκαεννεα αλλαι, άνοτελοΰσαι μίαν αλληλογραφία» μεταξύ του Φροντωνοςκα) του Μάρκου Αυρηλίου, διαιρούνται *'5 δυο βι€\ΐχ. κάνε)ς δεν 3(λει αναγνώσει) τάς ενιςολάς του σε€αςοΰ- μαίητοΰ του, χωρίς να χινπβ*, χα) χΜΡ'ί »* λα^ οψ^λ^'ν ιδίαν κερί του Φροντωνος > *ρας το'ν ο*οΐον > αβρωςον όντα χα) αρίρητικον , εγραφεν ό Μάρκος Αυρκ'λιος. „ Δίν εξεύρω Κως νά ΊΤαρανονεβω εναντίον της τι»'χνιςμοο ,,καΐ τίί σκληρας ανάγκες, %τις , αν χα) άνυκόμονον ί«α »»τ»)ν υγίίαυ σου , κρατεί δεμένον ε δω, οπίου ευρίσκομαι, ,,καί δεν μ άφίνει νά τρίζω *ρός σί, το χα'λλιςον μέλος 'ιΤνίς ψυχϊςμου. Είζ την <χαροΰσαν κακήν κατάςασιν τΰς $, υγείας σου ικιίυμοϋσα νά ημαι σιμά σου, νά βαςάζω τά » Χ?ρια σου, νά τρί€ω νροςεκτικως εκύνον τον ιτόδα , ος τις ,,σε κάμνει νά τηίσχ^ς, νά σε βονι$ω νά ΐμ€νς μέσα· Πως ,, ονομάζεις φίλον σου ε'με, ος τις δεν τ άφίνει όλα , διά νά ι,νεταζί) κρος σε; Τί νά εΊιτω εγω, αλλοίμονον ! Φοβούμαι »»νβ φανέρωσα ό,τι δεν ενι}υμιΐς νά άκανθας· Διότι με τβ'