— ( 209 ) — ρ)ς νά καταγίνωνται εις άλλο τι, εΐμη μόνον ιίς Την άναγ- καίαν μελέτην, δυνάμει της οποίας ν απολαυσωσιν , οσον το δυνατόν εγρηγορα, τον σκοποΰ των το π?ο$οΰμενον, κα) να γίνωσιν αζιοι, ωςε να ωφελησωσι κ αι εαυτους και την "Πατρίδα των. ©ΐλουν ΐϊναι δε εΐς χρέος τον χαί' εκαςον χρόνον νά ςέλλωσι προς τους εν Α.ι4^ρν;·ι κατά καιρόν 'Εκιτρίκους Της Εκκλησίας άποδειζιν υπογεγρα,^μίνην παρά των ίδιων αυ- των Αιδασκαλων, φανερωνουσαν τόν ζηλον, χ,αΐ επιμελειαν εις τα μαθήματα των, καϊ τας προοδουςτων εις αυτά, χα! Τρτς τούτοις Την καλήν χ.αι φρόνιμον αύτων ηίικην διάγω- ' < 4 γν,ν· £· Μίτα τήν αναγνωσιν, ατΤεδεχίη, συνακεφασίσίη, κα< εκυρωόη παρα πάσης της συνελεύσεως το αζιέπαινον τοΰτο πρόβλημα. ΛΊετά την αποφασιν αυτήν έγραφαν οί ' Επίτροποι της ινταϋία Εκκλησίας προς νους Επιτρόπους των σχολείων των 9 . ΛΙ ^ , ^ «Ο » \ \ » » ' Ατηνων, της Χίου και των Ιωαννίνων . Το προς τους Επίτρο πους της (ν Χιω σχολής γράμματος εχει ούτως : 'Εκτιμωτατοι κύριοι 'ίίπιτροποι της ίν Χίω σχολές. 'Ελ Αι€ορνου α. "Απριλίου ι8ι6· "Οχι μονον ημεΐς, αλλά και πας ινας, φίλοι ομογενείς, ίςτις εχει ςαλαγμον α'ιματος ελληνικού εις τάς φλέβας τον, αισθάνεται χαράν ακκ-ρρχςον, ακουων τον Ιερόν σας σκο· • \> , ·\' 'α/' ·>» ** πον, και Τν,ν αοιακοπον προνυμιαν σας περι του φοιτισμαυ τη! Κ\\άδος, δια του οποίου γρήγορα, ελπίζεται νά ςολισ&ω- σι τά τε'κνατης με τά λαμπρά εκείνα φωτά., με το οΚοία δια τοΰ £ηο-α.υροΰ της φιλοσοφίας ήσαν -πάλαι εςολισμενοι οι δια παντός ένδοξοι πρόγονοι μας- —Γνωρίζοντες δε, ο τι χρέος είναι όχι μόνον εις τ ους τήν 'Ελλάδα κατοικουντας, αλλά καΐ εις τους οπου άν διατρί€ωσιν Τραικοΰς νά συνα- γωνίζωνται, και νά συντρεχωσι κατά τό δυνατόν διά να ί πιταχυν$% Της φιλοσοφίας η προοδος, και νά επιςρεψν Γ '$ την κοινην ήμων πατρίδα ή πρωτερα. Αυτής ζηλευμένη λαμ~ τ ρά , κα! ένδοξος κατάςασις , διά νά έκπληρώσωμεν κα,'ι 1* μείς εν μέρος τοΰ χρέους μας, καϊ νά μην ε'ίμε&α μονον &Ρ' γοι 5εζται της εις το' καλόν της κοινής νμών πατρίδος β 1 "