λ·/;5 χορίί , ότ< ώί χατά τόν νόμον διΟρισθεΐσαι διαταγαί δεν έταρόχβηααν άπο χατ επείγουσας ή αϊζλη'ςους χρείας, Και/ε» »80» δανειον δί» ·5ε- λίί ϊ?ναί α »ο)ΐχαίον δ«α το ΐ'νίςο; « τό;· 0< υκα- χείμίνοι εις δοσίματα ελα?ον ηδη άναχοιιρίσ,Μΐις •Τίνος > χαϊ η α μίκρυνα ι$ τών βαρύτατων δοσι μάτων Ζέλίι ανα&ληθ τοσον μόνον , οσον χρειά ζεται δια να άποπληρωθώσι τα γινόμενα παρα τ515 ηολίτιι'ας «χταχτβ χρί'η. ,,Οί νο'μιοί «χτελί*σ9η;Γ3ν πάντοτί /α ίΐιχο- λί'αι/, χαί ουδαμοΰ δεν έταράχθν ι ου«ωδως η δημόσιος ησυχία. Τούτων ούτω; εχόντων, £π> θυμών ν« άπομαχρόνω όσον το δυνατοί) την ανα- μνησιν των παρελθόντων δεινών, ένομ'.σα αρμο- διαν να πολλαπλασιάσω ηπια χαι διαλλακτικό επιχειρήματα, εις τα οποία Βϊλω ^?λη μονον ορια, όσα ΰπαγορει'ιει ή τιμι · τ&ΰ ίθνοβί και το5 θρόνου. ,^Ομως £ν τω μί'σω τοίτων τω» ςοιχιί'ύν τη; χο<»η5 ευδαιμονίας δΐν εδυνη^ην να 'χρόψ» ί'ν έμαυτώ τούς ευλογοφανείς φό$ους, οί Οποίοι αναμιγνύονται μέ τας ελπίδας μας, χαί απαιτοΰ· αν όσον ταχιςα την ήμειεραν προσοχών- Μία ανησυχία, ά.6ε$αιος μεν., όμως εις αχρον αια 9η- τη, εχυοίευσεο όλας τας διαθέσεις" χα9ιΙ; απιι- τεΐ από της παρούσης χαταςάσεως τ ώνπραγμί- των εγγύηοιν της διαρχείας τη5 Το έθνος απο- λαύει μόνον άτε'λώς τας έχ της εΐρύ νης χΛ εν νόμου ευταξίας άπαρχάς' φοΘιΐται μήπως δια τ ν ν α'χάθίχτον όρμήν τών φατριών τας ΰςερηθν · είναι εις φόβον δια την αχραν ζέσιν , με την ό- πο/αν αύται αγωνίζονται να ΰπερισχόσωσι > χαί δια το α'νυπόςολον ίίγος , μέ το όποίην αίϊταί πααιςάνουσι τους «οπούς των. Όλοι οί φοοοι > 'όλαι αί εύχαΐ αίνΐττονται τ χ ν χρείαν νεας εγ- γ^ν,Ίί'ύς ττ|5 ιΐίϋχ&ί χαί ςαΟερότητος > χαί «βρ αύτη; παοσμένιται το' σημεϊον δια να αΰξηθώσι το χοίδιτον χαί το εμπόριον. Έν ένΐ λόγω, πα· οίδηλον εΐναι , ότι ή Ταλλΐα, ο;α να ήνα: βί- &αία ίαυτής , <5;ο να άτοχτήσ'ή πάλω μεταξύ τώ» εβνων τον βαθμον χαί την ?«£;ν, χ·ί·ν οποίαν ό· ψειλει να ί/·η δια το ίδιον αιίτης χαί των άλλωβ Ιδνων συμφέρον, πρέπει να ύαιρασπισθϋ τό πο- λΐτ.'χον αυ'ιης ·σύ%-ημα εναντίον χλονιαμών, τόσ<» μάλλον επιχινδινών., ο®ω σαχνοτερον ανμ$αινό,~ των, Μί τό^την ούν τ·ην πληροφοριών, χατίγυ· γον πάλιν εις διαλογισμούς , οί όποιοι ηύχόμψ μεν να ε'βαλλαντο πρότερον υ ,δη εις πραζιν , β» μως επρεπε να ώρφάσωιι διό τ-^; πείρας χαί ι α υπαγορευΒώαιν ύπό της ανάγκης. Καθό θεμελιω τής του πολιτιχοϋ χώδηχος (οΚβΓίβ) , μέ τόυ ο ποίον ήναι α&ασΓί-αςως σιΐίί§6ίϊ^ί!)η η τυχη τοΰ έθνους μου χαί τη; ψαμιλίας μοη , έςοχάσίην, ατι 'ΐαν τό μέγα τούτο συμφέρον ζ?ί ν, διατήρη- ο.ι5 τ'±ν ημίτέρων ελευθεριών ά~αιτώσι παρ η μών διόρΒωαίν τινα χα I μετα£ολήν μιρ.χών πα ραγραφών τοΰ πολιτιχον χώδηχος πρός αΰ&,οι.ϋ της Ισχύος του χαί δραςιχότητος, πρίπει νά γέ νη το' πρόίλημα προς ταύτην την διόρ^ωαιν παρ εμοΰ, ,,'Πλθεν η ςιγμ-ή τοπ να ςερεώστο το χα τ ν παρλαμέντον, ως-ί' »β μη ύποχειται πλέον ιί{ τι^ν χοτ' έτος άρανεουμένην ε-ιζροχν τών φα τριών, χα: να βεβαιώσω αύχώ δ:άοχειαν άοίίο- δίαν εις τό συμφέρον της χο!ΐ>η5 ευταξίας χαί ίΐς'την παρα τοις ξένοις οποληψί» πρός.ττν βα- σ.λείαν τούτο δε έςαι το αυμπλήρωμα τοΰ έρ γο» μου. Είίτοχες-ϊροί παρα τας λοιπάς ττολί- χείας, θ(λο^(» ζητίΐ την ·ημετίραν ίσχυν ουχί εις προσωρινά επιχειρήματα, άλλ' εις την φΐισ:- χην ενέργεια» τών ημετέρων νόμων. ,,'άηι την «ί'ςίν, από την ένίργειαν αμφο τέρων τών παρλαμέντων, βπο' την όμόνοιαν αυ τών μέ την διοίχησ ν, προσμένω τα μέσα πρός φύλαξιν της ελευθερίας εναντίον της αύ^αδείας» ■προς ςερέωσιν της μοναρχίας, και προς βεΖαίω- ■