( 577 Δημ/Ιχαρις αττο τας 'Αίΐΐήνας. Μαδώ δε ό διωκαιν αυτόν αζιω- μχτικος του 'Αντιπάτρου Αρχίας Το καταφύγιο» τον , ττΧίίΐ μέ ηΤοΧυν αριύμον ςρατιωτων ιίς Τ^ν νη<Τον, δια. νά τον αϊχ- μχΧοατίση' αΧΧ' ο" Δημοσθένης ττροΧαμ^ανα, κίνει το κονί-ιον και άνοίΐνήσκει. 'ΐ.ν Τω μεταξύ φΟάι <ει και ό Διιμοχαρις με τοι< "Αρχοντα. της Ήήσου%ιΧοΤψΛν και «ολλοιίς ωνΧκτμενους αυτίχΰονας, και κροτεΐ μετά. ΊΤΟ^ν Μα/.ίώθ!/£··;ν κοΧιμον " αλλ ίάόντες Τον ΑημοσΙ)ένην 3ν\ισκοντα , παυονσΊ τον ματαιον άγαυα.. 'Ο Συγγραφεύς Κύριος Ν <κ όλ α ο ζ Π ι ιικο Χο ς, γνωςο'ς από Την ε! ζ Την ομϊΧουμάνην μας γΧωσσ αν ιταραφρασιν τ« ΦιΧο- κτιίΐρο Του ΣοφοκΧίουζ, εδια,ίρεσε Τον Αημοσΰενηντοο εις τρεις πράξεις. *Η υττοδίσις Τι/ΙνοίΓοίαν ί'κΧεζεν είναι να,τριωτι- κν(, Η Τράγικνΐ ττλοκνί Τοο δράματος εντεχνος, αϊ έννοια!του Οψνιλα», το ΰφοςτου γΧαφυρον, εις εναΧογο ν, εκετυχε τον ρχ,οτον δια- τον όκοΊον το ειτεξεργασύη ' διότι εγγιξε Την, ο-κοίαν Ιμμα,τίαζε Χεκτην χορίων των αισθήσεων, οΧων των παρευ- ρεύέντων εις την ναράςασιν ομογενών. 'ΐδέαν Μ,ΧΧητεραν κερ\ Της αρμονίας του δράματος \αμ- €άνΐις ά-κο Την άκόΧ,ου^ον άνάΧυσιν. ΪΙραξις ΤΙ ράιχ. άρχεται β Αημόχαρις ακο τάς 'Αύηνχς ιΐς το οίσυΧόν του Δημοσθένους εν χαίρω μέσο νυ/.τίου,, κα« διά νά μη συγ- χυσ# την ρ,νά,ναυσιν ψοΰ 3είομτου δεν ττα,ρρησιάζεται αμέ σως είζΆνϊόν, αλλ* ενταμωνςι τον Δημωνα και όμιΧει μετ' αυτοί» ιτερΊ των -πραγμάτων της πατρίδος. Ο γέρων Δήμων, άνηρ νουνεχής, βαύυς σκεπτικός, λ έμπειρος ποΧιτικός, βχέπων τχς'Αΰηναίβςί*,*εΪ¥ΐΧυμ 1 ίι>ιιςΛΤ(οτμ; ηδονας,. διαφΰαρμίνας άκο τίς κοΧακας < άνανδρους, χάννους, κ έκδοτους εις τάς άνατταυ'- σεις, ίκφήΐνί'ΐ τούς ιερούς τουτους Χογους: άρετνν, ω Α η- μόχαρ ι, αρετών ακαιτεΊ ν εΧευ6ερία.Ι ώς το μί, γις^ιν των 3ε(ων δωρων δίύεται ε!ς μονούς Τοιίς γ ε υ να ίου ς λ α) ενάρετους! Ο δε άημό χάρις , νίος ορ- μ-ητικος, οξύς, ενϊουνιων , ί, κρνκαΤειΧημμΐν'ς διαΤην άζιό- τητα τοΰ Δημοσθένους αποκρίνεται . . α Χ Χ* οΰτε ε! ς τον καιρόν Τς5 Μ|λΤ<α^ου, >ίο·«ν ολοι ΜϊΧπά- δα,ι, οίπ «'*! του θέμιςοκΧεους και 'Αριςεί-