— ( 592 ) — θ' κ κκο'Α ρΧ ίχ,Τν οζ' Και ΛεΤνα τα καιμινα , Κτζι αναγκασμένα , Λμίηωζ σιωπούσαν, Εα'ι Ολ' αγανακτούσαν· Μ αφ οΰ κατ/4χρε6νικαν άττο ταΐς υ€ρισία.ΐζ Του ΙΙα·καγά\οι> του τρι\Χον , κι Ονο ταΤς άνοςίαιζ, Μιά'μέρα έρχονται ζ αυτόν, κ ΐτζι του ίμιΧοΰσι' (Βί^αια ςαν οΐ Λακαινες, χωρίς'να φλυα^οΰσι!) ,, Λαλν)σί ύ'α και σΰ να ζη; (άμορφε ΙΙαναγαΧε , ,, Οιτοϋ σφυρίζεις πάντοτε" ί, τν, φωνν, σου βγαΧε, », Δια να σ εταινίσωμεν όλοι μι συμφωνία" Βι€αια έχεις μια <ρωνν,, του ΒίΧγει τν,ν καρδία. ,.'οίίκ ναρακαΧοΰμίν σε , «ϊασκαλί. καταίεζου, >, Ψαλί να μάόωμε κ ϊμ^ς' την έίησίμας έίξου'*. Ύοτε ο ΏατίαγάΧος, Δαα-καΧο; β με γ άΧο ς, Πολλά ςενοχωρεΤίται, 'Ρντρέκεται, λυΐίίΐται· Μα ζύνει τό κεφαΧι, Μ{ χαριατια μεγάΧνι Και χ,αν:ι ς τα ττουΧία Τοιίπι τ^ν ομιΧία ' ,,ν.ΰριοι λογιώτατοι·, υττερευχίςριςω α"&ί ' ,, Πολλών τιμή» μι κάνετε μ α,ύτον τον εκαινόν σβί ,,ΠΧιϊν £/ν ιϊξευρω τταντεΧως εγω να* τραγουδήσω ' ,,"Αν ΒέΧετ' όμως, έτοιμος είμαι νά σας σφυρίσαχ. Εν Λονίίν^ι, τ£ α' του Αύγ., α<$ιζ* ΐνΐίΤί φ ρ ά<τ 6 η αΰτοα·χε &ίρ ( υ κ ο Έλλ^νόφρονος Σαλαμιν/οϋ. Μ υ .θ ο ς ί^. του ΐιοτβηζβ Ρΐ^ηοΐι». _ Μ^ιχ χα) ΚωυωνΙίιον· θ'*Ηλιο< ίιέτριχε σφαΤραν τ^ν ουρανίαν % Η αϊ &[ ακτινών φλογερών ι φώτιζε τόν κόσμο»!