(22 3 ) — Ως ιιΰιι τούτον 'ίτιβίβ , ίαμαβ·®·» ίε "Κχον Αχαΐι**. '^λλ' ί'ιτιι αασχυ-ην, φ{8<τι λίνγαλί 151Γ/ τ/ί^σα^, "<ί'ψ ε'^ΕΛΜ άζίσΛί , δομεναί τ αττίρβίοΊ* αττοινα. ΐκείνου όμως το φρόνν,μη δεν ι'νίϋδε ι εις δώρα· κα! υποσχέ σεις, άλλα ,ϊί'λίί όλ^ς τ?ς 'Ελλάό'ος το μίσος νά ςραφ% κατά του 'Αγαμίνονος του τΓ^ταιτίου όλων των παρουσων δυςιχιων' πλν,ν ο κίνδυνος ήταν επ\ 3ύρας, ϊ'-τίρεπε να ττο— λί/χι^σουν' τά αποφασίζουν λο/ττον , και οι μεν άλλοι υ-ία- γουσιν εκαςος ε!ς Την σχι^ν^ν αυτου, και αναπαυον ται* μονοί ο ' Αγαμέμνων ομως έχων τν|ν υπέρτατων ν,γεμονίαν του ςρατου , δεν όυναται να νίσ"υ^αο"ν;' αλλ' άγρυπνε^ όΧΐήν την νύκτα ςοχαζομενος -το μέγεθος του κινδύνου, καί ζ»(- των ατΓοφυ^νιν του κακοί" ο$εν έζυπνίζει και τους άλλους "Ηρωας, συμ€ουλε ΰοντα,ι, επισκέπτονται τας φύλακας, ςίλ- λουσι κατασκόπους, *α< μετά ταύτα, ησυχάζει. — Εις το Δ Τιΐς 'ΐλ/άΰ'ος τνϊς μάχν.ςΤν,ς μετα Τνΐν συγ- χυσιν Τίον όρκων, τον βΧέτπμεν βασιΧικως περιερχόμενον ολας τάς τάζεις, και οσους μ,ί'ν προΒύμους εις τήν μαχην βΧεπει, τουτους επαινεί, και 3αρρΰνει. Λφ-γϋοιΙ μν τ» τ/ με·&ίβτ« £οιι£Ι$ο{ αλ*ΐ){, ίσοι ό£ αίιαφορουσι, τούτους αυ'ςι^ως επιπ\ηττεΐ' Α$ύηοι ίόμωροί, Βλίγχι ις ! ου νν σί$ι<τ%*! 'Ως αρχιςράτι^γος διοικεί ϊίς ολας τας μάχας, απαντα χού παρευρίσκεται, κα! γίνναίως ά^ωνιζίτα»' ίέν ϊχ«ι ομ&ις των άλλων αριςίων τν;'ν ανέρεί αν. — Γνωρίζει ΐ'ί τους ανδρειότερους του ςρατεΰματος ςρα- Ταγούς, τους συνετότερους και έμΐίειροτέρουζ' ίίς ϊκαςον τούτων αποδίδει τάς 7Γ/ίοσ·νικου'σ·ας τιμάς· (7/ συν ΐ χι ι α αχολογεί 7,) ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ. ^ Κατά τάς αιτο 12: Ιουλίου τοΣί 'Αουςριακοΰ τταρκταραί- του ϊίόνίσϊΐς, ο Γάλλος Δουτί'ντιος (Οαπηβ), άν^ο γνωςός μεταξύ των πεπαιδευμένων τ^ς σοφίας 'Ευρώτ^ς , άτΕ.ίανβ «?β βλ/^οο ίΐ'ς 'Λγγλία,ν, ΐττβν κατβι'κϋ · «κ'τίί »βί$«ν^»|