— ( 379 ) Τις ταύτας τας διάφοροι>ς περι οίους τΐς ' Ελληνικής Μιτ θολογίας, ϊ'χο" κα ' οι" μύθοι ϋ'ιάφορόν τίνα σν;μασίαν , <ϊιό- Τί, άλλι^ν σημασίαν εΐχον ίϊς την ηγεμονία» του 'Ουρανοΰ, αλλην είς Την του Χρόνου, κα\ ^ιός, και Διονύσου- 'ΐπό Την ηγεμονίαν του Ουρανοί>, ανεφέροντο ο! μύθοι ως σύμβολα θρησκευτικών θεωριων και ίύ'εων έπ αυτόν τον ουρανόν , κ,αΐ ή Μυθολογία, ητον,ο,τι ήτον καϊ ν' αρχαία. ' Ασιατική θρησκεία, Συμβολική του ουραίου, και Εοσμο- γονία ' επειδή έκτος του 'Ουραϊου οι πλιΊςοι των Τιτάνων ησαν Αςερισμοι, ως τ:, χ. ο ϊπεριων, (ο υηρ την γην πε- ριπορευόμενος, ό 'Χπίρ 'ΐων, ό ύπερ την γήν περιπλανώμε νος, ος ίςίν , ο "Ηλιος) (α.)· ό Κοΐο,' (ο ϊ.κίων") πατήρ της ' α - ςερίας, γυναικός του Φοίβου (του λάμποντας). Κριόςού τί νος ι]θί ην η Παλλας (χ πάλλουσα^) . Περσεύς (.καθαίβέτΐή;, διαφθορέυς). 'Αςραΐος {πατήρ των μειζόνων άςιρων}. κ. τ. τ. 'Αφ* οΰ εις την ηγεμονίαν του Κρόνου υ .%\ της 'ΐΐας τό ουράνιον έζεχύθη έπϊ γης , ο £ςί το αφ θαρτον και αί:-;νιον εγινε φθαρτόν και προσκαιρον , άπεκατεςη έκάςη ουράνιος ουσία, μεταλλαχθεντος και του όνοματος, (ΐς θεότηταςτου πρόσκαιρου και φθαρτού κοσμου, ο έςι, τν,ς Φυσεαις. Άα,Ι του Κρόνου χ|θι μετά ταύτα ήσαν, Ζευς (ο αίθηρ). "Ηρα (θεά του αέρος"). Ποσειέων (θεός Της θαλάςτσης). 'ΐ.ςία. (θεά καθόλου της γης)· Δήμητρα (θεά της επιφανείας τν,ς γης, η τρέμουσα, μήτηρ) . και Πλούτων (θεός των υπό γην ίτοι του αίου). 'Ο ουρανός λοιπόν μετ^λθεν υπό την έςου- σίαν του Αιός, ο γέρων 'Ω,κεανός είς τόν Ζ Ί οσειίωνα (β~) , και εις τόν τοπον των λοιπών ουρανίων Τιτάνων, ίκυβίευ· σαν α! αποθεωθεΐσαι ουσίαι τν,ς φύσεως- 'Η Μ υ.ιολογία εγενετο Φυσική. Το από του ουρανίου α,ποχωρισθεν πρόσκαιρον και φθαρ τόν, και είς 'ίίιον κοσμον μετασχηματισθεν , εζητει πάλιν νά υψωσίί ταυ τ ην την αποχωρισιν' αλλ' ή εξωτερική ου'σία ζά) Παρομοίως χαΧιΐται χα) ντο των 'Ιςοιναίχν ζβ^ίΗς τ*ς ο ί/Μος (^Ικαςος^ 9 ο ύτιρ α»» τΐ); χίφΛλ!;; ν- μ»» »», 'Ησι'οδ. θιογοιι. και '^ίιτολλοίΜ(ΐ, βιβ%, Α\ *«! β', Α » 3