Γ//Λ\ 10 ?·ο ι3, 22 *ιαι 23 τάγμα των πε£ών 9 ηα$ώς και τό 2η του ιππΐκον } εφύλα£.ετήν πίστιν και τόνορκον π ρος τους άξ,ιωμ ατικονς } επειδή τάν- τατά ανδρεία τάγματα ωρμησαν είς τά αρματα ) Λαί εφόνενσαν όλίγονς τινάς σννω^ιότας, οπον περί τό μεσονύκτιον άνέβησαν τά τείχη τον παλατιού } και εναντιώ$ησαν με γυμνά ξΑψη ύ$ πάμπολλο υς ανθρώπους , οι οποίοι βιαίως άνοί- δ,αντες τάς πνλας } εΞ,ήτονν νά εμβωσιν εις τό παλάτιον. Ουτός ό φρικτός άγων διήρκεσεμίαν &ραν, ε'ιτα δε πάλιν έ$ριάμβευσεν ή ελευ&ερία } διότι οί εχθροί των σνμμαχουσών επαρχιών ένικηΒησαν άπανταχ'ον, και ηοο νεκροί έφάνη- $αν «μα α^ατ-είλαντοϊ του ήλίον. -* ίίΙΙν ημπορώ νά σάς γράψω περίστατικώτε- ρον κατά-τά παρόν ^ πλην, άφου #»αι έματ&ιώ$η αντη η φρικτή συνωμοσία , επεμελή$ην ρά ψυ- Τιακώσω' τονς αιχμαλώτους και νά τους παρα ιτήσω ενώπιον τον κριτηρίου 7 μ* ολον δτι δεν ημπόρεσα νά έμποόίαω την ψ υ γι) ν μερικών ΰννωμοτών 7 οί όπο\ο ι έΐί έκεΐνοντόν άλαλαγ- -μόν 2ΐ α ι &όρνβον εφνγον. "Ηδη πάντα ενρίσκον ται Ιν είρήν-η και ήσνγία ^ καίεις ολίγον Βέλονσι παιδεν$ώσι κατ άέ,ίαν οι αιχμάλωτοι. Έν Β αλ εν τ ί α, τ*/ 6. *£επτ. ι8ι ι." Ό κύριος Πάς εστάΧη από την διοίκησιν της Βενεέονίλης.πρός τάς ίλευ3>έρας πόλεις της αρκτώας ^ Αμερικής δια νά κατορ^ωστ) μΒτα&ν αυτών και της συμπολιτείας της μεσημβρινής Αμερικής έμπορικόν σνμβόλαιον. (ΑΙίΐϋίΙ) ΛνπονμεΒα, λέγει μία'Αγγλικήεφημερις (Τ&0 ΤΐΙΙΙβδ) ? βλέποντες εκ τούτων των ειδήσεων } οτι των ΠορτονγάΧλων τό στράτευμα έπρο- χώρηαε τωόντι με σκοπόν τον νά συμπράττ7] εις των ' Ισπανών τά ς εμφυλίους διχονοίας } επειδή τοντο ; κα^' ημάς ? $έλει προξενήσει πε~ ρισσοτέραν -δύγχισιν εις τά πράγματα, κα&ότι οι Ισπανοί τον Μόντε-Βίδεο δεν $έλονσι στέρ· %ει ποτε νά πολεμώνται- ηαι νι&ώνται οι τον Βονενος- Αύρες 'Ισπάνοι από τους Πνρτουγάλ- λ-ουί. μ όλον ότι εν Ευρώπη και τά δυο ϊ$νη συναγωνίζονται υπερ της ελε^ερίαε κατά τον ζιοιιον εχ&ρον. ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ, Εϊδη αις Ί περι μιας πληρεστάτης Τουρκικής γραμματικής, ηαι ένος Γραικικοτονρκικον και τονρκικο- γραικικοϋ λεξικού, εις δυο τόμους ϊις σχή- μα τέταρτον. Προ ενός ήδη χρόνον αρχισα νά τυπώσω την Τονρκικήν γραμματικήν μου , ή όποια και ε£.εδό$η προ πολΧον . με& ήν ελαβεν αρχήν τοΰ τνπον τό Γραικικοτονρκικόν λεϊίικόν. Ε*ν αρ- γή εηρινα ευλογ^ον νά μή εκδώσω εϊδησιν, ώς άλλοτε, έητών ^Σννδρομητάς ? και άγωνι£όμε· νο$ νά συστήσω τά άνω βιβλία εις αύτους } διό τι είμαι βέβαιος 5 οτι δενΒέλει ενρε&εΊ τις φιλό- καλος, όστις κρίνη Ιόν κόπον μου μάταιον άψωνιέ,ομένου νά εύΚ.ολ.ννω εις το^ς ομογενείς μου τον τρόπον της μαΒήαεως μιας διαλέκτου ? ή οποία είναι ή έπιπολάζονσα ίνήμίν των κρα τούντων^ και διά της οποίας μόνης ήμπορουμεν και νά πραγματενώμε$α, και αξιωμάτων και νπολή^εως παρά Χούρκοις ν άπολανωμ%ν 3 και εν γένει ιλαρότερους αύτονς προς ήμά,ς νά παρασκευά£ωμεν. Ταύτα και αλλ,α πολλά α ι τιά παρεκίνησάν με προ χρόνων ήδη τεσσάρων νά καταπεισ$ώ και εις τάς παρακινήσεις πολ λών άλλων φιλογενών και φιλοκάλων ανδρών. διά νά σνν&έσω τήν άνωθεν γραμματικήν και τό λεϋικόν ? μή ψειδόμενος κόπου και χρόνον } μόνον προς ώφέλειαν πολλών μον ομογενών και χριστιανών και διά νά γένη ή εκδοσις των. βιβλίων καλή και λαμπρά, επιστρέφων εκ Πα ρισίων προ ενός χρόνου ) εφρόντισα με πάμπολ' λα ε£.οδα και περί στοιχείων τουρκικών λαμ- προτέρων ^ διότι κείνα τάτονρκικά στοιχεία ) δι ων ετυπώ$η έδώ πρό τίνων χρόνων τό άραβικόν κείμενον τον Α*μπουλφέδα } ήσ αν παλαιά και άχρη στα. θ'$εν εν&ύς επιστρέψας, αρχισα τον τύπον ώςεϊπα, και ήδη ε£εδό$ησαν και οι δύο τόμοι, οι όποιοι τιμώνται προς τρία της Ο'λ- λά^δαδ 1 '€ΐε δέσιμον όρδινάρικον, Ο'σοι δέ άγα~ πώσι τά βιβλία ε\ς καλλϊτερον δέσιμον 9 προσ^έτ- τουσιν ετι διά μεν δέσιμον με μουκαβάν δυο γρόσσια } διά δε ήμιγαλλιηόν δέσιμον τρία γρόσ»