Δεκτές, τ» 5 — '· Μ«{τ/ίΐ) >819. ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΤΗΑΕΓΡΑΦΟΤ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ. ΕΠΙΣΤΟΛΗ. Μίτο χαράς φιλοτιμοΰμεθα νά μιταδωσω- μιν εις τους ήμετίρους 'Αυα^υω'ςαί το «'χολου- θον άπότπασμα ϊχ τί»ος ϊίΓίςολης ςαλίί'σνιί προ; ν^;α9 ίχ Λί^ορνοιι αιτο 1. Φιέρ. ι8ΐ9· Νορι'ζω εμαυτόν τωόντι υπόχρεων, ως Γρα:- χός, κα σί; είδοποιήσν τοπανί* τί^α £ίδχίσίΐ» ο. ναιρίρορίΐ'ν]» ϊ!5 την (φημερίδα της Φλ'Λρεντίας ίί'ϊ τάς 26 ^Ιανουαρίου τοΰ τρέχοντος (τους· Ε πειδή Χ «£ ή ά|ί{ίΐβίνο5 Άγγελιχή, $υγάτηρ τοΰ χορίου Παν αβίωτου Π ο λ η 'ΐωονίί/- του , ϊπηνέθη μιγάλως είς την ρν^ίίοαίι εφημε ρίδα, νομίζω άφεόχτως διχαιότιρον νά ΐγχωμια- οΒη είς τάς 'Ελλννιχάς εφημερίδας προς προτρο- π·/|ν της άνεγερσεως ταΰ ημετέρου Γίνου;. Φ Λ ε! *Εχτβ$ οτι οΰ υ, προρρηΒεΐσα Έλληνας ε'ς την πρω'- την φιλολογικών 'Αχαδημίαν τοΰ Λι£ονρνοι> ' γνωριζομενην νπό το ανομα, Ά χα δη μ ία Λα- βρονιχη, ωρίλησϊ τραγ^Ι ία ν τινα αντονχεδία- ςον, ντοί οοίΐιτίκος προρίλί'τηξ, χαΐ «αρο ποί>- τω# ϊπ>]ΐ<ί9ΐ} μιγαλως , ή πιίτγ "Ελληϊΐί ι'ς τας τρίβχο»τβ τοί ?ί('ου μηνός επαράςηβιν όμοιο- τρόπω; χαΐ αλλην τ:να * διάφορα έςάΒησαν τβ ιτρο£λη9ε'ντα 3ΐματ α της τοιαύτης νπβθίαΚύί' 3ίβ των ΐδίων παρευρεθίντων ΐνιχρί9η ίχ τοΰ Ψΐ?1<ρορ«<οο ή τραγιχΐ) πράξις τοΰ Γέτα, άδελ- του Καραχβλλο, αίίτοχράτορο; τ«ί/ "Ρωμαίων. Το τ«Βτβ Θι^ιβ ς«»ΐϊί9τ} χαΐ ι'ζ*?»»ιί&}.α<ΐτθ9£(~ 0:'«5 άπό τνίκ ρηΐί'ααν αξιέπαινου Ελληνίδα παρ θένου μί τρόποντωόντι θαυμάσιοV οι διάφοροι χα- ραχτήρες των αναφερομένων »1ς την Τραγωδίαν υ ποκειμένων *, ή ζωηρότηςτων παθών επραγματεύ- θηααν μιτόα ανήκοντα χαί άνάλογον τρόπο» ι!ς το χαθ' εν ύποχείμενον, τόσον εζς τφ δειιτέραν τραγ'ύ- δίαν, οσον χαι εις τνν πρ&τψ , ·ητις ίιγιν ιί- πόβίσιν τ·ί,ν 3 α σία ν τοΰ 'ΐίφία, ίίς τάς όποιας σμψοτίρας V] νΐανις 'Ελλ-ηνΐς ιδιιξιV , οτι το άνΒρωπ:νοι> πνεύμα $ιν ηίώατο νά φβάση (!ς πιριββοτίρον βαθμον είς παρόμοιας απροόπτους πιριςάαίις. Αυτή % "Ελλ^κΐς, φιλί , είναι και άκρον πίπαιδιαμι'ίΐ·/) ιΐς τ ν,ν 'Ελληΐίιχν)» λογογρα- φίαν, χα'ιδΐν άμφι§άΚλ(ύ οτι ·ηθΐλεΐ) άζιωθη τω» ιδίων ε-.αι'νίί,ν, εάν χατά τΰχ-^ν ηδιλί τη» τ ^Χ'Ί παρομοία πιρίςασις. 'Εγω χαθότι νομίζω τνμ τοιαύτην εϊδηβιν άνήχουυαν εΙς το» σχοπον'Ελ- ληι /ίχηΐ εφημερίδος } ε χ ρίνα χαΐ δια τοίτο ί ί- λογον να τνν χοινολογήσω, ως χρίος μου τρό πον τινα απαραίτήτον, δια νά άξιωθή χαϊ παρ •ημών των Τραιχών των ίόίων ε'παίνων, αϊ τίνες αναμφιβόλως χρηαιμεϋουσι προς ίίμιλλαν γίνι· χνΐν τοί Υμετέρου ΈΧληιΐίχοϋ Τίνοης, χαΐ οΓτίϊΐς είναι προαίτι ενάρμοςοι είς την άγγίνοιαν της χαλης μας Ελληνίδας, την οποίαν τωόντι οι Τραι- χοΐ δύνανται νά πρα$άλλωσιν ίίς τους αλλοιώ νεις ως χαύχημβ χα) οεμνολάγημα τνς πατρί δος των. ... Δ· ί\·