— ( 515 ) „ νήματα τόσων άρίςων συγγραφέων. ΤΊεριεβχόμενος το ,,Μοναςήριον , χα) απαντήσα; τινά Μοναχόν, τον ήρώτησε, „ ίια τI έκολωέώίησαν ουτω ταϋτα το τόσον ιτολυτιμα βι· „·€λία· Ο' Μονάχος τον είχε ν ότι, όταν οΐ Αιϊιλφοί ηίεΧαν η νά κ ερ&ήσοοσι /να ίυ'ο Σο\&ία , ΐζεστωιταν κάνεν τε- ,,τράίιον άχό τούτους τους τομους, κ α) έκαμναν εξ αυτοί! ,, μικρά Ψαλτήρια ι τα ίχοΐα έχωλοΰσαν ι!ς τά παιδία. , χαΐ ,,οτι αυτό τοΰτο το τέλος εμΛΤαχειρίζοντο τά ττβριί&ί· ,,ρια, κατασκευάζοντες βιβλιάρια (ΐβΜβηββ), κα! «ωλοΰκ- ι, τις αυτά ιΐς τάς γυναίκας· Έχάσε λοιιτον Τ^ν κεφαλήν· ,,σου, ίσο λογιώτατε, δια νά κάμνης βι€ΧίαΙ" Ύα τιριγραφϋντα ταΰτα -περιςατικά Ίσως είναι ίΐϊ£ο- δικά' ·ίεν τά έκρινα όμως ξένα του Χροκειμενου , κερ\ ου Βέλομεν ομιλήσει κατωτέρω. Αΐ ευρέσεις, ιτίρί ών ο Χογοί > έγιναν το χλεΐςον μέρος &1 αναλύσεως του χρωτου γραψί ματος *οΧλων μεταγραφέντων χειρογράφων' καΐ ό κύριος "Αγγελος Μαϊος , Προ φέσσωρ των Ανατολικών γλωσσών εις τήν' Αμ€ροσιανήν Βι£\ια(Ιήκην, ε&ειξεν, εις αϋτάς μεγάλων αγχίνοιαν , νολυμάίειαν κα) εΧιμονην, Λ( ίφαν α του Κ ιχίρωνος (*)· 'έρευνων ό κύριος ΜάϊοςχειρόγραφόνΤι Τ*ς ' Κμ€ροσι&· νης Βιβλιοθήκης, έχαρατήρησιν ότι ΰχό του'{ εν αυτω χέρα· χαμένους ςίχονς του Σ,ε&ονλίου ζδβάυΐΐι») υχεφαίνετο γρα· ψιμον χαλάιόηρον. Τοΰτον τον 8«ι.' σχήμα έχοντα τόμο» έζείίχλωσεν ό κύριος Μάιος, £ιά νά ίύρ» το' είς 4 ον · *ροΤΗ· τερινόνχου σχημΛ , και όλος περίχαρης εζεσκεχασε τόσον αϊτό τάς εις το χεριίω'ριον γραμμένας επιγραφής, ο τον καΐ αχι την καλλιέχειαν της φράσεως, ότι το «αλαιον * είμε» νον είς κεζον λόγον, έχειίή ητον ακόμη αναγνωςε'ον , ε συν» ίςατο αχό ίιεζοίικά λί/ψανα τεσσάρων λόγων του Κικί'- Φ ρωνος· Ε/ς εν των νροοιμίων του ιζηγεΐ τόν τρόχον , καί' οι» ^Ιγινε χαφ,αυταΰ ·| άνακα'λυψις αΰτνι, κα) κρίνει εκ Των χα- (*) Μ, ΤιιΙΙΐί Οϊοτοηΐ· Κϊ·ι· «ηΐϊοηαιιι ρ «ο 8ο«ι>«, ρι·ο ΤαΙΗο, ριο Πκεο , Ρ»Γ(" «ηβίίίοβ , εαη Μΐίφ» 8ο1ιο1ί**)β ΐΐ·η ΐη«)ϊΙο ι<) οπί. ρ?α 5 μιιιο.— Ιηνβηί«, ΐΜβηιαΐΙ, αοιΐί ϊΙΙνΚητίι, Αη^«1ικ Μα{υ>. 1111 Α β&ιο*· * 1ίιΐ{, οικΒί. — Μαϋα1*αΐ. 18 >4· (νο. ρ>(· XIV 'Ι 55.