νμ,ονούμεϋοι, και όσοι είναι οπαδ'Λ άΧΧων διαφορετικών άρχων περι γΧωσ<7ης. ίίμιΐς Την τής ιεράς ημων Εκκλησίας, κα.1 τήν Των 'Ηγεμόνων εις το παΧαιον ' Αττικόν κΧίνουσαν φράσιν εις Τ ά. γράμματα., 3 εσπίσματα κ. τ , λ. όχι μονον δέν καταδικάζομεν , άλλ' ευρίσκομιν και εύΧογον τροπον τι νά· αυτοί χάριν ·&ε€ασμιότηΤος ημπορούν καϊ εις Το ι ζ ης να μεταχειρίζονται τοιαυτην φρασιν , καίίως καϊ Την διοΧο ι> Αττικήν και παλοαάν, επειδή είναι τροπον τιναεπιτηδειοτατατα παλαιά εις Το νά Ιμπνέουν σεξαςκα\ νά δίδουν αξίωμα. κ.τ.Χ. το παράδειγμα ομαις των άΧΧων, διδασκάλων, συγγραφέων κ. τ. \. δεν ήμποροΰμεν ως κανόνα, νά ι/.λα€ωμεν δια τους Ιογους, τους ό-αοίους και άλλοτε ανεφεραμεν" ίν]λ. διότι ν; γνώμη αΰτων εΧα€ε Την αρχήν εις αιώνα, εις τον οποίον η ζωσά. γλώσσα του είίνονς και γΧωσ&α βαρ€αρος ήτον συνώνυμα." όιοτι εκείνος ό αϊ ων δεν ήτο καόοΧ ου Ικανός νά σχηματίσω αν θρώπους ποΧΧούς πεπαιδευμένους , κ,αι οι ολίγοι, τους οποίους ■ιμετρούσαν τοτε , άφ ού καϊ αυ'τοι ήναγκασΟησαν νά Τρέξουν εϊ; τά ξένα. ε6νν\ ύιά.νά παιδευύοΰν · δεν εφροντισαν εν σον- ιιδήσει μήτε ήτο ν ικανοί νά \α£ουν την συνείδησιν του να βοηΰήσονν και των ά,ΧΧων ομογενών τήν αυτήν ανάγκην' διότι κάύε διόρύωσις χ,αι καΧΧιέργίια γλώσσης πρεπει νά γί νεται είς τήν υπάρχουσα.» και ΰΧην και μορφήν μιας ζώσης γλώσσης' ή δε 'Αττική απέθανε προ αιώνων " διότι κάν- ϊ'5 ίξ αν των δεν εγνώριίτε τήν επιβροηϋ της γλώσσης εις τον φωτισμον των ε(ίνων , κά()ώς φαίνεται και απο την ανω τέρω άναφερομένην περικοπή,ν του Ευγενίου" διότι ΤεΧευταΙον *υτ») ν) γνώμη δεν γνωρίζει κανένα 'όρον, καύως φαίνεται οχ} μονον άπο τά συγγράμματα, των διάφορων Άυτης οπαδών, άλλα ^ άπο τά. συγγράμματα, τά κεφάλαια, τις παραγράφους, και ςίχους ενος και τον αυΓου σϋγγρςιφεως ■ εναντίον αυτής είναι και τά οσα. είπαν η έγραφαν ο Καταρτζής, ΔανιήΧ, Γρνιγό^ΐοζ ό Κωνςαντας, Κοραής , ΧριςόπουΧος , Βαρο'α- λάχος, Άάμβας, Κούμας, και πλήίος άλλων " γ . "ΑΧ\γ ι , «ί και αυτοί ο! Ίδιοι, εν βήμα μόνον περιστοτερον καμνοντες, καταφρονουντες τήν τωρινήν ώς παντάπασιν άναζίαν νά υψω- ·>* ί·ί την εκφρασιν εννοιών μη κοινών , η κρινόμενων ανοι- κείων εις το Κοινον, έγραψαν, η γράφουν διόλου εις τήν παΧαιαν ' Αττική ν · τά περισσότερα συγγράμματα Των προγε- Η Η 2·