— ( 2: ■· ) 1 ί. του αντΰΰ μγ,νος ι!ς τον χβμηον. Το »ό·. μ·.σμα της ςίψί'οΰς Βέλει πιριεχει τ αυτήν τνν I- ί-^ρα^ην" του ε δ ρ ο υ $ η « γ ά π ·α , η ά ν- ν αμοι&ή μου, % όποια ίχιγραγν Ζ'ίλιι έγ- γαρχγΟη «ατά το α^νφίς 5*9 ολα τ» παράσημα της βασιλεία;· Ύη Χ 7· Μάρτ. έγιναν ί'; τήν ε'ν ΧριςιανΤα "Νορίϊγιχην $ίαιταν τα άχόλουΰα προβλήματα, νά ΓαραγγιλΟη ή Νορ&^ίχν οιοίχησις νά ψροντίση ό'σο» τά/ΐϊΊ περί τ ανα^χοκ'ΐ» παρασήμων εις ςιφιν τοΰ βασιλέως·, και να ηαραχαλίσ^ τβικί· νΐϋ; τ αν βασιλέα Ο να ονομάζεται χατά το προ· οίμιον όλων τών 'αναγερομέναν ε?ς τψν Νορ@ι· γΐαν νόμ(ύν χαϊ Βιαταγων, ίτ: ίέ νομισμάτ'^πι ίί'ατης, βασιλεύς Νορ$ιγία; χα! Σουηδίας' 2) ι/α διίνιργνση ωςί «: ΕορωπαΓχαί οννάμεις νά γνωρίσωσι το Ήορ&ιγιχόν πολιτιχόν νύςημα, 3) νά ίω'σν) όπϊού) «*? τ-ζΗ* Μορδί^ώυ ό'λουί τους ί« ίιινάμει τοΰ 21. άρθρον της Κίίλί/ου ειρήνης λ·<ρίί'ντα5 μί» £(? έςοιισί'-ϊ βπό τηιι Σου^δΛη; τόπους, β»7<χο!>τα5 δ« ε·*5 την Νορδί'/Λϊϋ. 4)' ν » απαγόρευση πασαν ορχομωσίαν Νορ&γιχων υ'ΐΐ·/ ( » χόων-έν Σοκ^δ/α, χτ. Προς τούτοις <, ΐ~ρο$ληΟη νά καρακαλεσΟή ό βασιλεύς §ιά νά ψαν-ρωση ό- Τ.'.Ιιιν 'ί/.Ζααν ελαδον α! συνδιαλέξεις με το'ίς ϋαρΖαρίζους δια «ά ρη πΐ'ράζηιαι ν» Νορ^γιχη οτ,μαία. ΊΙ ττοσοτ·/55 των εγχωρίων χρεών ϊν ετει ΐδΐ7 ύπτρχιν 6,20,888 ταλκ ρ ν ν Μπά^χϋυ ' το 06 τέλος του ι 816. ΰπηοχί 5,844 ϊ 9^3. — Τω 1817 εζεδόΰησαν 235 σύγγραμματα , εν ω τω 1810 ι'ξί$ό9γ^αν μόνον 177·—Τ^ 26. Μάρτ. - επρόοαλιν ο βασιλεύς εις την ίίαιταν της Νορ- 6'ιγάς να παύση άκ άρχης τον ϊΒΙςώτ&ς ίτ.οος βίο'λοϋ το έτήσιον ίο 'σιμον, το* ο'ποίο» ·ϊδι3ιν Ιίύ5 τίύ'ρβ παιτα τν5 χ·"ρας εκκλησία εις την ίυ Αον§ρα Λο ϋβηρανιχήν εχχλησίαν. — 'Η Νορέί- ίί'αιτα ίύί'/βΤ) το βασ-λιχίν προίλτ,μα τοί " α βυς·/>3·/5 Ιο:αίτ(ρον τι ταγμα (ορίίϋοϊ) Οίά τ·/^ Κορίί^ί'ον. . ΔΑΝΙΑ. Ο ττορα τ·/; ΑανιχΥ αύλη εΰριαχόμενος 'Ζς Σουηηκος πρΐσΐυς , χόμης ΊαΘάς (λα$ί τ,σρα Τ 'Ί$ ειυλν^ξτοιι τν,ν οδΙία» υο νπαγη κρος χαιρον τ ν κ Σίνηίιαν , ί'ΐ3α κ«ΐ ιζοινθη ηοη. ΙΣΠΑΝΙΑ. II καράοοσις τοι> Ρωσσ:χου ςο'λου προς τουί * χ μερονς του βασιλέως $ιορίσ9έντας επίτροπους ιλα&(ν τέλος, χαι οι προς ίιοίκησιν τούτω» τών χαρακιών -ζιούρισμένοι άξιωαατ.χ,οΐ 'ίσπανοι ϊνθασαν ομού με χοίϊς ναύτας χα! ςρατιώτας της θαλάσσης εις το Κά^ιξ. Αϊ ετοιμασι'αι έξαχολοη- ΰοϋνται ε!ς τοϋ; λιμένας τοΰ αά&'.ζ χα! Καρία· 'γενης με μιγάλψ $ραςιχ ο'ιητα ) χαί με τ ουϊΐο- λυ -νίλίί χιννβη εις την Άμιριχην πολυάριθμος ζόλος με ςρατευμα αξιόλογου αηό οιοίχησιν πιοι- ψημίΰν ςραττγ'2ν ' ποίί Οί είναι διίϋριαμένοV, ψνλαττίΐαι πολλά ρυςίχον» χαϊ όσα τ.ίρΐ τούτου ερρέθη μέ'/ρι τοΰοι, ύπάργουσι φ:λο·ΐ εϊκασϊαι. *Η $ιοίκησις ε-πριπε να $ξοθίόσ·/< πολλά προς τοι- αιιτην μίγαλην ετοιμαοίαν, εις της οποίας την κολην ΐχ&ασιν ίπερεώονται γ&η όλαι της πατρί δος αί έλ~:Οΐϊ. 'Εν τούτοις, τά πιριηλί οντά ι Γ» το ςενον της Βαλαϊσης πειρατικά πλοία των ά· «οςατϋυ!/, τα όποια & τ όλμων νά ένοχλωσι χα£ ■αυτά τ χ παραθαλάσσια τίξ 'Ι σπανίας , ΐγ:να» Οίόλο» αψαντα χαί εχινΫβησαν προς τον Οχία- ♦ο'β. *Ε| εναντίας $ε εψθασαν ι'ς τό Καίιζ χατα ίιαδοχήν πολλά πλουσίως ψορτωμένα χαρά&α τίπό Βέρα - Κρούζ και Χαόαννά, φέροντα χα ι Τ.ρός τοις άλλοις την εΉησιν έχ Μεξιχης , ότι χατ' ολίγον ειρηνεύει τούτο το ζλούσιον χα! ω ραίο» μέρος των 'ίσπανιχών άποιχιών, χαΐ ότι τά ολίγα χατίαιορπισμένα . σωμάτια αϋοςατ'ώ#