— ( ®95 ) *Ε # ι ς ο λ >ί Κρος Μολιτριον, γραφϊΐσα «Γ'χωμ υιτο Π· φ. Μ· Ουρσ/νου, καϊ μεταφ ρασϊ (ΐσ* υ # ο 'Ε λ λ η ι» ορ ο υ ο ς Σ α λ « μ ι ν ί ο υ (*)· Εις το Χαμ.προν καϊ ϊΰίαιμον πιδίον των μακαρων, ΐν)α τρυψα διηνικως τρυφην τ/,ν α/ωνίαν, καϊ β\ί·πιΐζ'νά συντρ'ιχωσιν ημέραν κ*9 ικας^ν π\ν4οζ άνίρώττνυ απιιρον, καλώς νουΐιτημαων ύιιό των χ'ι,άτων σου καϊ θείων συγγραμμάτων , ί<Μ. ώ Μολιί'ριϊ, τίί Χύρχαχον τον ΗΧ'" ο ιιταινέ γι<|5 του ί/ω τολμώ να δι ίυίυκο. 'ΑλΧ' ε ι ** 'ΐ ι άρα δυνατόν ιως προς σι να φία'σχ β ιΐ%θί οντος; ϊ'ιίβ *αν ,το μί'γ» όνομα σου, βα'ν τν)ΐ/ φιντασ/ανμου ητΧανα ιΧπ)ς ματαία, ι-α χρνιτιμίυσο πρίς ιμέ, ωςιιιρ «σιτ3ς μεγάλη, Τβ όφελος τϊίς ιίί/κνκ, βχ/ απΧως να τίρτ*^. Δεύτερον, μι αντίτυπον τιίνον να" συνδισμιΰνι' 'ΓουΤίςιν εις τι}ν >)ίιχ.ν)ν ν) ιτραξις να σκοττευιι · Τρίτον τον τύπον να ζητη εις ζωα γνωρισμένα* Ατλω{ , συντομίας κ αφελώς τά κχντα συνίιμινα. 'Ολαι αυ'τα) α! άρετα), κλείνε 'ΐα*ω€άκ»|, 2 τον Ψιττακο'ν σου Χαμπουσι καϊ το Αηδονα'κι, Ο τ είσαι φύσα ποιητές , το 'ξίυ'ρ' οΧ' * Τραικία, Τα' πράγματα τ ομοΧογοΰν , δΐν είναι λαγών χρεία* Τοιούτοι- τ» να' ίείξωμεν Χοινιν ίεν μελετωμεν, Αλλα να σ ετταινεσωμεν (ίΧικρινως ΤοΧμωμιν , Καίο'π Τί'χνιιν μυν\ίι)ς Μουσών τ» καϊ Σ«<ρ»|ν»ν, Χαρίζεις όσα τιχινυργιΐς 'ς Το' γίνός των "Ελλήνων " Εκείνων ε'ξαιρου'μενος , των γνώσεις μΐν πΧουταύνΤων, Κα! ίυναμενων ωφεΧεΤν» τλιι'ν αδιαφορούντων. Τοιούτους εκλεκτούς ι/ους, ευΧογως ίκαινοϋσχ Τιμα »{ μητηρ μας 'ΕΧΧας, ολως ευγνωμονούσα. (*) ΕρίΐΓβ 1 ΜοΙίόι· , ρ»» Ρ. Γ· Μ, Ι]Γβΐιι. Ρ»ιΐ» , <φ·ζ Ωηιΐν. »8'^· ίο 8νο,