γαΧμα 'Εββίκου τοΰ Α'·, ιχ,ατέ ρω3εν δέ αύτοΰ δύο προπύΧηια,^ οία έταξε ν ο ΓΛί- (ΜΚ.\ίζ ιμπροτ3εν της «Λ ροποΧεως Των Α- -&>{ν£ϋν- Εις το Σαίντ-Κέυ ^εκηρυξεν ο βα- ο-ιλίΐίς, οτι επειδή ηρ-πορεί νά δεχ- .$£ ποΧΧά άρ3ρα τοΰ παρά τας Συγκλή του βουλές τολιτικου συς^/Λατος, καίο- τ« ,εσχεδιάσ3ι ^σαν άτεΧως και με βίαν, συγκαλεί Τ χ ιθ· Ιούν. τιίν Συ^κλ^τοί» βουλών καϊ τρ Νο<χο£οΤικόν σωμχ, δια νά τους προβαΧη το σχιδιον το" ιτολιτι. χ,οΰ συςήματος, όπου 3ε'Χει σχεδιάσει η ΜϊγαλΓίότι^του ομ.οΰ μ,ί τους «κλϊχ- 3έντας εν αυτοΐς επίτροπους, και τοΰ ό· φοίου αϊ κυριώταται βάσεκ είναι αύται. Το' «ιίος τίς ίιοικιίσί&ις, όπου3έΧει διο ρίζει τό ΐ3νος επιτρόπους (^οιινβΓηβ. ΗΐεηΙ Γέριέδβηΐβΐϊί). 3έΧει διαιρε3%, ον τρόπον υφίςαται κατά τό παρόν, εις δυο άρχάς (ςΙΐϋπιίίΓεϊ) , νίγόυν εις την Συ'γ- κΧχτον, κα) εις Την αρχήν των επιτρόπων των δεπαρ τεμέντων Τα δοσίματα η μπα ρούτι να διορίζωντα,ι μόνον με εΧευ3έραν σνγν.ατανεν<τιν των επιτροπωντοΰ ίύνους. Η' έΧευ3ερία ο λαιν κα I καθενός εν μέρει βεβα,ιουταΐι ομοίως ^δέ καί η τον τύπον, εξαιρούμενων των απαιτουμένων επιχει ρημάτων προς φιίλαξιν τνβ δημοσίας η συχίας* Η' εΧευ3ερία. τ ν, ς 3ρν [ σκεία.ς, χα! ΐή περιουσία καθενός 3εΧει είναι ιερά καϊ ά.3ικτος· Η* πώΧησις των δημοσίων ύπο- ςατικων μένει άμεταβΧητος. Οί μινίςροι υπόκεινται εις άποΧογίαν , και απο μεν την μίαν τωνΧομοδοτικων άρχων 3(Χου ν ι κρίνονται, από δε την αΧΧην 3έΧον- σιν άποΧύονται η καταδικάζονται. Των κριτών τά αξιώματα μ'ένονσιν ^εφ' ό'ρου ζοιϊς λ και κα3' ην ώραν έκτεΧουσιν αυ τοί τα κα$*Μντάτων ανεξάρτητοι. Ία χρέη Της ποΧιτείας 3έΧουσι μένει είςεγ. γύντιν. 'Ομοίωςδέ μενουσι^.αϊ οί μισύοϊ, βα3Μΐ και τα ά ξι αίματα των εις ςρατιω- τικην δούΧευσιν άν3ρωπωι^, ετι δέ τα νέα καί παΧαιά των ευγενών αξιώματα, και το παράσηιχον Ι^ϊοη (ΠιοηηειίΓ. *Ε- καςης άξιος Γάλλος ημπορεί νά Χοίβη ά.- ζίαν_ οποιανδήποτε ςρατιωτικην η ποΧι· τικην. Δια ποΧιτικά φρονήματα δεν 3ε- 'λΐΐ πειρα%3% τι κανείς* 'Επειδη «Ναπολέων Βοναπάρτης πάσχει, κα,9&ς γράφου/τι, φΧο'γύκτιν Τινα (.οποίου μεΧους ομως, δεν σημειουα), τα.· ξειδεύει οΧίγας ώρας μόνον τνχ ήμέρας, καϊ εις κά3ε ςαάμόν τόν 'έκόέχε ται Χουτμόν, και εν γένει Χαμβάνει πασαν άνήκουσαν εις δυςυχεΐς περιποίνισιν. Τα ΐ'.άςρα, τά οποΐα. κατά τν|ν συν^ν)- κην της 23. Α,'πριΧ· 3έΧουσι παραδο3% ε'ζύΐ Των συνόρων τν,ς Γαλλίας εις του"ς συμμάχους, καϊ προς των οποίων τήνπα- ραΧαβην ιδιωρίσ^ησαν ν\ϋν\ άνδρες, είναι τά άκόΧου3α· ΐ'ν Τερμανία το Α 'μβουργον> Μαγδε- βονργον , Βυρτζβουργ και Ε'ρφουρτ. Εν Ολλανδία, το" Ναάρδεν, τά κο.ςρα του ΧέΧδερ καϊ ΎέζεΧ, το Αεβέντερ, Δίφί- ξ"υλ , Κοεβέρδεν και Β έργ- οπ-Ζοόμ· Εν τ% ΒεΧγικ%, ή Φ Χισσίγγ®, καί τα λοι- πά φρούρια του νησιού ΒάΧχιρν, το"Άρε- σκεν, Γ σενδύκ, Α'ντουερπία, ΛίΧΧο, Λ»)φ· Κίνσχοιίκ, Μπάτζ και ολα τα φρούρια, του Σκαλδεως, ν[ Ο'ςένδα, Ηιεπόρτ καϊ Χ πρές. Μϊταξϋ δέ τοΰ Ρ'ι^'νου καϊ της αρ χαίας Γαλλίας, τό Τράβε , ΒενΧο , Γυλ· λιχ, Μας£)3χΤ, Βίζίλ.Βοι ίδεριχ, Μογον- τίακον καϊ ΚάσσεΧ^ Αουξεμ^ούργ κα\ Κίλ. Τλέραν δι των Κ'Χπεων, η ΑΧΐζαν- δρεια, Πιατζίΐ'ζα, Τάβι, Τουρΐν Φενε- ςρέΧΧες, Μοντ-Σίνίς, Γίνοα, Σαβωνακαϊ Β άρδι. Ει'ς δι τό κομ,ητάτον τν?? Νίτζας, Υι Νιτζα, η νϊΐΐβ.Ργ3Ιιο1ι6 , και Σαν- Ρ'έμο. Εις δέ την ΐ'σπανίαν, ή ΒαρσεΧ- Χώνα , Τιρωνα, Το ρτώζα, Φ ιγουερας κα,ϊ ΐ'όζας^ Εις δέ τό Ά δριατικόν πίΧαγος ή Ε ορφού· ΓΕΡΜΑΝΙΑ. 46. Α πριΧ· εγεινεν εις Την Α'λτίιί" ναν άνακωχν, όπΧωυ μεταξύ τοΰ μαριτιάΧ- Χου Δαβού καϊ των Ρ αισσων , τ% δέ 2%. συνωμίλησαν ο' Δ α β ο ύ καϊ Β έ ν ι γ σ ε ν, καϊ την επαύριον επροσκύνησεν ο Ααβου εις Λουδοβ7κον το'ν ΙΗ'., καϊ ολνι ή φρουρά του Α μβούργου εφόρε&ε την Χευ- κην κοκάρδαν· Τ% 4· Μαΐου εφ3ασεν ο πρίγγν^> Ευ γένιος, πράνν άνΤίβασιΧιύς της 1 τα» Χίας, εις τό Μοναχον, και παρευ3ύς ε- μίσευσεν εις Ήαρίτιον, ή δέ σύζυγος του, πριγγιπέσσα Α ΰ γ ο ύ ς α, έμεινε ν εις το Μοναχον