τόΐζ μεν , έν μην: Ιαν. 1807, τροςαγψ βλ- λην μετριωτέρχν, ομως τελο; πάντων, βλί- τ.νυτχ τον μεν εχδρον επιμένοντα εις την ά- &χίαν του , τά; δε οόίετέρα; ίονάμεί; σιωποί- σα;, ηνα^χβίδη να ςρέψη τά όπλα αδι κίας τη» Γαλλία; εναντίον αυτής τη; «?ία; δραςιχωτερον , οθεν και εχήρνξεν εις μίαν προ- ςα^ην τη; βουλή; δοΒεΐααν τη 11. Νοεμί?ρ. 1807 5 οτι κανένα χαρά^ιον οιασδηποτοΰν ού— δετεοας δυνάμεως δεν ημπορεί νά πλεύση εις Γαλλίαν, οϊίτε ει; τόποι;;, οπον διά τάςπρο- ςα/ά; τ "0£ Γαλλία; ίέν ητα σιι·/χωρημένον το εμπόρων μέ τοό; Αγγλικού; ύπηκόοί/;, χωρίς να εμδη πρότερον ε:; λιμένα τη; μεγάλη; ΒρίΤ- τανία; η των Υποκείμενων αύτη τόπων, καί οτί τότε μόνον θέλε; ανακαλέσει και αναίρεσα τά; ποοςα^'ά; τη; (3ο«λη$, οταν η Γαλλία α ναίρεση τά θεσπίσματά τη; κα: οεχδη τ» συν- ειδισμέν» κατά θάλασσαν Αχαΐα το£ πολέ μου · και &ά νά ίείξη την ειλικρινή ε<ρε«ν όποϊ είχε τοϋ να (?ίατά£η ταίτα τά προ; βοή- θε:άν τη; μέσα οσον τό δυνατόν προ; τό συμ- ©ερώτερον των ουδέτερων δυνάμεων, επεριώ- ρ.σε ίί ε'τέρα; προςα^ή; ίοδείση; έν μην; Α πρίλιο) 1809· ταύτας του αποκλεισμοί τά; προςαγάς τη; βουλή; εναντίον τη; Γαλλία; μόν.ν και των έί; αυτήν «μέσω; υποτασσομί- νων επαρχί'ίϊν. »Το!α£τα τυραννία;, άΑκίας κα! κατα- τ.ιεσμοΰ συςήμχτα δεν ε ίνα: όι/νατόν νά εξα- λεκρδώκν η κα? νά μ,ετριασθώσιν , εάν ει; την δύναμη, εναντίον τη; οποία; άπο&λεπουσιν εκείνα, ίέν τν/χωρη5η νά άνπτάξη έπίχείρη'- ματα σ(ροίρότατα και εντελεςχτα , η εάν αί ουδετεραι δυνάμει; τά μεν επιχειρήματα τη; άντεκόίκοι/μένη; ίυνάμεω; θεωρώσιν ώ; 'άδι- χχ η/χ ! αξιοκατψόρψα, τ« δε τυραννχκ επι χειρήματα -τη; πρώτω; άΛκοι/'ση; δυνάμεως ύπογέρωσι με άόια^ορίαν, νποταγήν κα? ^>ί- λοπροσώπίαν. »Η οιοίκησί; των ηνωμένων έπαρχων τη; Αμερική; όεν ελπτε νά παραπονε3η ενάντιοι/ των προςαγων τη; βοι/λη; τη; μεγάλη; Βριτ- τανίας · καί μ 11 ολον όποό' καλ ο; εγίνωσχεν, « ? Γ * 1 ·,« » ο τ; ακτα! α£ προςαγαι αναιρουντο, εαν τα θεσπίσματα τη; Γαλλία;, εναντίον των οποίων έξείοθησαν έχεΐναι , άνα ιρεΒωσιν , απεφάσισε μ' ολον τοϊτο κατά τον.αυτόν καιρόν νά επι- χεφήση εναντίον αμφοτέρων των πολεμορρων δυνάμεων επιχειρήματα , έν ω πρ&ον επρεπε νά ζητη'ση από την Γαλλίαν την άναίρεσ:ν των %εσπισμά των τη;. Τοίοϋ'τω τρόπω μετα- χεφιίομε'νη αάκώτατα τά αι/τά τη; μνησικα κία; επιχειρήματα και κατά τοΰ άδικοΰντος χαι κατά τοΰ άδιχουμένον , εξϊδ'Λχεν εναντίον ·το2 εμπορίου χαι των δύο δυνάμεων διαταγάς ά- πα^ορεικϊΐίσα; την είσκομίίην των πραγματειών, ομω; άναμ^ίδολως ιτψαλεράς »ς προς την με- λετωμένην ενίργειάν των χαι άκο£λεπούσ α; κ«- ρί (ϋ; εναντίον τη; εμπορικής δυνάμεως χαι $α- λασσοκρατία; τη; μεγάλη; Βριττανίας, την οποίαν φίλοπροσωπίαν προς την Γαλλίαν ε- ίε«ξεν αότη οχ; μόνον κατά ταότην την περί- ςασίν, αλλά και βίς τά συμ&£ας'.χά της προ βλήματα , ίιότί έζητησε μεν αντη καϊ τά; δύο πολεμοιρόρους δυνάμεις νά άναφέση καδεμία τά θεσπίσματά τη;, ομω; τοίτο εγεινε κατά τρόπον πάντη διάψορον. »Αυτή οέν εζήτησεν από την Γαλλίαν πα ρά την άνα ίρεσιν των Άεβπισμάτων του Βερο λίνου καί Μείίολάνον μόνον, οΰχι δέ χαι πολ λών άλλων εχδοδίντων και ψανερως εναντιό τατων εις τό εμπόριαν των η'νωμένων επαρ χιών } οϊτε όι ΐζήτψε καμμίαν εγγύψιν τοϋ