κκν. έγίνετο ούτος έν τοΊίς χ.α9' ημάς χρίνοις ανηρ τω οντι σοφός και τολυμα^έςατος , μεγαλοφυής, τόν νουν γονιμώ- Τατος, εις βα,9ος πεπαιδευμένος την τε 3ΰρα3εν φιλοσοφία!/ «/-χαίωντι και νεωτέρων·, και Την καΒ ημας ®εολογίαν . ε!~ δήμων τ£ί Κ'λληνικης, Λατινικης> Γταλικης , Γαλλικής, καΐ Εβραϊκής φωνής· το πρώτον έχρ/,μάτισε μ&3·/,τν,ς του έν άρτη τότε διδάσκαλου Α δανασιου , μετέπειτα δέ και τωκ ί'ν ΐ'ταλία περίφημων ακαδημιών ακροατής εγένετο■ επα- νελ$ών δε εκ της Ιταλίας, διδάσκαλος εχρημάτισεν εν τί§ •Χατρίδι αυτοί, εν Κοζάνη, και ίν ΐωαννίνοις· Μετά ταύτα •χροσεκλήάη Σχολάρχης εν τ% κατά το όρος Τον Κ'Άωνοζ νεω<τυςη3ηση τότε Ακαδημία, ής η διαμονή μετά την αυ τοί) αναχωρησιν ουκ εις μακρόν χρόνων έιήρκησε (.α)· και υ- ςερον εν Κωνςαντινουπόλει κατέςη διδάσκαλος της πατριαρ χικής Σχολής · τω δε 1767· άνέβη εις την Τερμανίαν, 'ίνα εν Λίίψι'α τνΚοις έκδώσητά αυτοί Συγγράμματα, 'ένΆα ηκροά- οτατο έν τύΐς Μα^η/χατικοις και τον περίφημον Σεγνίρον * χρόνους διατρΐ^οις σχεδόν οκτώ. Ε'ι ιτευ3εν προσεκαλέσ^νί υπό της Αικατερίνης της β'. αυτοκρατορίσσης πασών των (α) Ταύτης τ%ς "Ακαδημίας τνιιι 3>.ιβι$άν κατάζασιν εχ,τςχ. γψ$α>ν ο αοφος 'ΐάσηττος ο Μοισιοίαξ ΐν τη 'Αναλογία- αυτόν β·ϊλ. 128. βιίτ» γ(άφιί : ,,Λί/α βοΧι» Ομματος 3λιβίρα ίΊτ' ΐκιί- ,,»* Τ« το λυκ^οτουμινια Σχολή του "ΛΆανος, η συμορορ» , η ί- / ** «» » ♦* »; * «α « , ' * «■* „$ι*μίΛ, >7$ » οντοΰζ ατο) > ετι £ νυν αχνιζίΐ ί »οοιτιον κμωΐ/, ,,Που ο χλιινος 'Ευγινιος; νοϋ ή ττολυιτλί 0ης χοριίχ τα» μα3η. „τ«», ητις ·» χ«ίί τ^ί ' Ελλάδος τάσης ιτυνιχςότιι 'Ελίχανχ „τίι/Λ νέον Μουΐχιι και μουίοτ^ο'ορκν ; ιφυγαίίΐί ίν( «'κ«7νος , ί'φυ- ,,γαίϊυΑιι &υτη. βροντή νιμισιας «ι τέτιο $ ε σχοςπάι φ ίι· / / ^ , ι «ι'Τ'φ ,,ίαίχοντΛς ι£ Ιιίασχομινους, £ >) οίχοίομη ίϊΐίνν, υνις ης ο 3 ,τοβΌυτος ·&?ους βιιτ» τ« |3α<Τιλ«υουσΗ ^ λοιτϊ! 'ΕΧΚχ&ι , χα- ,,τΐ)»τΐίβ·«ι/ (οϊμοΛ κ κατοικία καΐ (ρωλια τακ Α'ο(ΐα*ιον". Τ*το το αττάνίρχητου κατά ταύτης της Σχολής το'τι χίνημα των ΐα τ φ ο(ΐι τοΰτφ Μον&ζοντκν , νά.αχουβι τάξχ οί εχ,ιΐί·» μονάζοντας »α ϊ<ο?3μο·ι»ο·| ) ίι« τί)ί ίτταϊο^διββ 'ίκς καλίς τμ Χ ι » ν·χοχ.ατ<*· ς**·ως της ΣχοΧης, χα) μάλις-α οί Ζίατοτίίίνοι , τυν!(Ύ'^· Τ " Β *{ΐοιίχοιιτ«» τοϊ Βυζαντίου.