ΓΑΛΛΙΑ. Ι·* 25, Ανγ. έωρ-οοθη έν ϊίαρισίο'.ς Υ εορ τή του" όγ. Λουέούίκου μέ μεγάλην παβρηΰίαν , παράταξα» κβ» ψωτοχχιψ'αν, ώά' ν» (υ*αιρία»' η Μιγαλειότης του έ συγχώρησε 345 κατάδικους χαι 19° άλλων ΐαμίχρυνε την παιδείαν. Τη 2η. πρω'Μ πεζιν ο μινίςρος των (σατι ρικών ύποθέαιων άπό το άλογορ, όμως ελπίζε- τοί να άναλα&η τα τγ.ζ ΰγείας,του ΐντύς ολίγου· Γ αλλικη τις έγημερ\ς άπα 25,. Αύγ. γράγει ταύτα. ,,Ύον παρελθόντα μήνα ίγανιρΐύσαμιυ , οτϊ τα ετοιμαζόμινα εις το Τουλων πολεμικά •πλοία έμέλλον νά αυνεργήσωσιν όμοΰ με 'Αγγλι- χον ςόλου εναντίον των ενοχλούνταν τον Ώκε α- νοιι ' Ισπανικών πείρατύν, ηΐη βί γ.υ'νακομιν βεβαίως, ότι το μέγα χαρά§ιον » ο χολοσσος» και η ψρίγάτα, τα όποια έτοιμάαθησαν., είναι διορισμένα άλλοΰ. Ή διοίκησις ττρεΐ μεγάλην ούδετερότητα εν τω πολέμω μεταξύ 'ίαπανίας Τΐαί των αποικιών τ^ξ , χαί καταγίνεται μονον είζ το να ύπερασπίζηται το ίμποριον χαΐ την σημαί- αν της." 'Ο αριθμός των Τι&ετανικων αΐγων, ταζ οποίας εψεριν ο χύριος Ιβυΐιεί'ΐ εις Γαλλίαν , ύπάρχει Ι^Ο ,"αί οποϊαι διεμοιράσθησαν εις τρία, δεπαρτεμένα. 'Ο ςρατηγός ΡΙβΙΐϊαΗ ίλα£ε παρά του βα σιλέως τν,ν άδειαν το υ να επιςρέφη εις Ταλλΐαν. Κβί ο εν τΐ/ι διαταγή της 24· 'ΐουλ. 1815 εμ περιεχόμενος ςρατηγος Π ι ρε ίλα&ι την ιδίαν αδεία» και ΙψΒασεν ν ου, ίι'ί το Π αρίσιον· ΑΓΓΛΙΑ. Τ» ·1 9· Αύγ. συνέβη νέα συρροή* τοΰ λαοΰ • τυ ; -πόλεως Μανταίςβρ ενώπιον τιΐί οικίας ενός, τοΰ οποίου η γυνή είπεν, ιΐς λίγουσιν, οτι ί- πιθυαει ·, ι κοφη εις δυο την καρδίαν τοϋ Χ ο ύ ν τ μί την ΐοίαν χαράν, χα&ώς το εν χερσί ιν,ϊ κομ μάτι αν φωμίον. Οι δρόμοι ήσαν ετι γεμάτοι .ά πα περιπλανώμενους ανθρώπους , εξ ών πολλοί *$υλαχώθηοαν· Τ* 22. ΰπηρχ ον ε ν Μανταέςερ τα πραγματα γουχα } κβι μονοα εις εν αυτής μέρος ε'πεκράτίι ταραχηπως, ωςΐ 21. ειτρί- πε να συνεργηοωσι ςρατιωται προς χατάπαυσιν , οτι πολλοί άνΒρίύποί ίηλ·ηγω9ηοα» βαρέως.*Τοί- το Οί τό μέρος της πόλεως (ο μαχαλλαζ) ύ-άρ- χΐι, χα!)<ύς γραψοναιν , ό τύπος της ανθρωπινή; άθλιοτητος και ένδειας. Οί ςαλϊντίς οπό τε Μβκ- ■σιςερ ίίς την Αονδραο άπεςαλμένοι ΰπέςρεψαΡ πάλιν τη 21. Αύγ· ιίς τό Μαντσίςιρ , χαί φαί νεται ότι-δΐν εύρί&η η αναψοράχΐύν όμοιαληθης, επειδή την επαύριον ειρΰασαν αύτόαε δύο επίτρο ποι του μινιςερι'οα τιον ίσωτίριχων ύποθένεων. Τν 2θ· Αύγ.-εγιΐ(ΰςο.ποΐΥ>9·τι -εις" τούς φυλα. ■χωμένους, οτι χαθο ΐγχαλούμεναι πταΐςαι της βασιλείας, Βέλουαι μείνη ψιΑαχωμένοι, ίως οί 'ελθη άπο τηκ Αόνδραν η άπόγααις , «κ πρέπει να χριθωσιυ ως τοιούτοι ενώπιον κριτηρίου' οζ- τοι δέ ίπάρχουσιν ο Χ ο ύ ν τ ( ό<ςις ίμβηκε μ£ μιγάλτ,ν αύθάο(ιαν~) , β .Ιοίιηδοη ,. άλλοι εξ χαί μία γηνη 45 -χρόνων· 'ΙΙ γενομένη τ% 21. Αΰ^. ανναθροισις μεταρ- ρ α 9 μη τ ώα έντιυι ξει/οδοχείω της Αόνδρας διί- λύθη εν ηαυγ/α, ο'ρ' ου ενέκρινε τάς ακολούθους, άπό τον πρόεδροι» Β ο όλε ρ προΘληθείαας απ ο-, ψάαεις. "Ηγουν οτι χ χαϊά τό Μαντσέςιρ τ£ 1&. ουνάθροισις λαού ύ-ηρχε νόμιμος ·· οτι οί ΐκεϊαΒ διοικηταΐ εχρημάτισαν οι πρωταίτιοι της άνω-ρε* λοΰς αϊματοχυσύχς' οτι άναγχαΐον είναι να δο· ϋ% είς τον λααν οπίσω τό δίκαιον του να έκλε'· γη μόνον του τους διοικητας χαί άλλους ον τρο'» πον πριν τ»)5 βασιλείας 'Κδουάρδαν τοΰ Β.' ότι άξιον είναι λυπ?!5 ΐπί τούτω» ότι ο Βρίγγιφ- 'Ρ^γέντης παρεκίνησί διά τοΰ εκδοθέντος μανα· ψέςου του τοι.5 διοικητά ς του Μαντ',έςίρ νά πο* λιτιυξ/άοι τόιαν χαχως' οτι ο' Χ,ούντ χαϊ οί