— ( 3*5 ) — < τα βι€Χία διά του τύπον. τόσα βι€Χία μετεφράσίίησαν , ) μι ν ου σ ιν ανέκδοτα είς τά κιβώτια των σπουδαίων διά ,ν χρηματικών ενδειαν. όίεν ανάγκη πάσα να συγκροτη- ] Ικανή ποσοτης χρημάτων, και να κατ ατείΖ είς «τφαλίξ ,αον υπο διοίκησιν και επιςασίαν τιμίων ανδρών, και ο 'ν ετήσιος τοκος να' δαπανάται πάντοτε ιίζ ϊκδοσιν βι- ν ί »ν , κα) εις μισθούς μεταψύαςων, τα δΐ /Βιβλία να πω* 'νται με κα\ην τιμήν εις αϊίζν>σιν την κεφαΧαίου. Τοΰτο ν ίΐναι δνσκατορθωτον, όταν οι πλούσιοι των αμογενων ίυμηθωσιν , ότι μεΧΧει αφεύκτως νά τονς ερωτήτ^ ό δί- '·ος θεός, πώς ωκονόμησαν, κα\ πώς μετεχειρίϊίησαν τα Λεντα προς αυτούς ΐΧϊη «'ϊγο τοΰς θησαυρούς της φιΧαν- ^πίαςτου. Φίλτβτο» "ΕΧλοιντ;! παρήΧίεν εκείνες ό καιρός, :5 ον το γένος ετίμα τά Χαμνρά χρώματα των ενϊυμα· >ν, και τά κενά των ονομάτων. Σήμερον τιμώνται τάκραγ· τ α. Η* τιμή τώρα οιν δίδεται προίκα κα) άλο'γως εις του'ί ,^ηνας, αΧΧα προσφέρεται δικαίως εις τους κιχίΌίφίλίϊς· τον αίίλφον Μιχαήλ είς ΚωνςαντινούκοΧιν. (κ Ηιε'ννης τήν 3· Σ,εΚτεμ-ζρίου ιδιδ. Ευφρανί βέβαια, καΙ πως είναι δυνατόν να μή ευφράνω .,ν καρδίανμου ή περ) μεταφράσεως των ΤΙΧουταρχείων ΓΙα- λλ>|λων ε'ίδησις. Ώερισσ-ότερον 3έΧει ευφράνει τον σε€α· ,Ίΐον ίκΛον γηραιόν, τον διά το κοινόν καλόν μ,ο'νον πνέον- ■'-· Μετά χαράς Χοιπόν παρέδωκα κατά τήν 3ίΧησ!ν σου ί του'ί εκδότας τοΰ Κογίιυ 'ψ.ρμου τήν ε'ΐδησιν, διά νά τήν .ταχωρίσωσιν εις τά φύλλα τής εφημερίδος ταύτης. Αλλ' <ειδή τά οσα με Χιγεις ιδιαίτερους περ) αοτης χρησιμευονΙ> 'ς είδησιν τών άχογενών , ϊτό'λμησα νά τά αντιγραφώ, διά ϊ Γκδοίωσι μετά της είδήτεως. * Λοζα κα) τιμή είς τοΰς ομογενείς, ότι πανταχόθεν φαί-, "'Ται προθνμούμενοι προς φατισμον και ςοΧισμόν τον ι- ιυς! &όζα καϊ τιμνϊ είς ΤΟ αντόίι των 'Ε μπόρων Σ,ύςημα , τ < παρά τ ας άΧΧας φροντίδας τον κα) βάρη, δεν Χησμονεί το κοινον χαλο'ν. "Αθάνατα 3έΧουν μείνει είς τους α!ω· Μ / ν ^ / •ς τα ονοματα των συνεισφερόντων εις τα τοιαύτα. Μακ.α- οι οσοι των συγχρόνων , ν) μεταγενεςερων τοΰς μιμ,ν,ίώση Αλλα τωοντι δεν εζε'Χειπαν ποτε μεταξύ, των άπογΐ-