— ( 423 ) — γ ει ν αίιαφόρως, μκ φροντίζοντες ν α'ναχ.αλυψώοτι τν-ω α'λνι» ,5ιι/νίν αυτών σήμασίαν' εξηγούν λογού χάριν, το, ΰπάρ- χ ί ι , μ( το , ί < ν α ι ' ΤΟ , ί ιί φ υΐα , με τό, άγ χί ν ο ι Λ , το ν κυει, με το, γτννα· το" 3εωρω, με το, βλεπω' και ίίς άλλοι τοιαΰτα ιτροφανεςατα περιεπιπτον άμαρτήμΛ' τα, οια τ^ν ΐνπτολαιον και αφιλοσοφον μα·5ΐ)σιν τί-ς γλικσ- οχ (.α)» «τ/ζ και αυτνΐ προηλάευ «ιίο τήν κακίςην συνή- ^ίιίΑ,ν, τ*,ν οποίαν η·€αρ€αροτης εδίδαζε τους προγενεςέρουζ μας * να επισωρευωσι 7ΐΌλλά{ λίζεις, εις μίαν και μόνην, ΐττότε τν)'ν ι Ερμήνευαν , πανταπασιν ασυμφοίνους μΐ της ερ* μηνευομενης την ϊννοιαν , καί τοιουτοτρόπως νά συγχέωσι των όυςυχων μαάητων τας ία'ίας. §. ι'. 0/ σημερινοί ΰιέασκαλοι της 'Ελλαέος', α'ζίως τον κοινωφελούς αυτών επαγγέλματος, εγνωρισαν , οτι αί λί» ζεις ετάχθησαν έίς τασαν γλωσσαν να σημαίνωσι, ΰιακε- κριμε'νως εκάςηϊ χωριςόν τι σπ μαινομενον, και ίίτι τούτο μάλιςα επικρατεί εις την ' Ελληνική ν , νί'τις είναι τών γλωσ σών όλων νί άκρι€ιςάτη ίκαι ίίυτάτη. Είοον με τι^ν ττ{7- ^αν , ότι όλιγωτατοι συνώνυμοι οροι απαντών τα» ίί$ αυ- Τι^ν , συγκρινόμενοι με την πολυάριθμου ιτλι^ϋν τ£ν ά'λ- λίυν της όρων" και αυτών ίϊ τούτων των συνωνύμων ίυ/)ι$- κα πολλάκις διάφορον τ ν) ν χρησιν εις τους ϊνΰόζους καί δοκίμους Συγγραφής. Τΐβ αιτο του'« «φιλοσόφους τί(£ γλώσ σας ε'ρμηνιυτάς. η£ελ* το πιςεΰσειν ότι το, βαέίζιι, καϊ το, πορεύεται, συνώνυμα όντα, εκλαμβάνονται κάποτε διαφόρως, και όμως το παράδειγμα, ευρίσκεται εις τόν Ξε νοφώντα. ($)· Δια τούτο, φίλοι ν ε οι ί όσοί τι^ν πατρική ν ιίμων γλωσσά# ί'5 το γυμνασιον του το διδάσκεστε, πρέ πει αναγκαίας,να ευρίσκατε τηνακριξη και γνησίαν εκά- ςι^ί λέζεωι σημασίαν ,και όταν την ερμηνεύατε , να αντι- Τ«ΤΤ»)Τ* τ^ν «ντι'ςοιχο'ν Τΐ)ί *«$ τ»}ν σημερινην ήμων γλωστ σαν, η, αν τοιαύτη ίϊν ευρίσκεται, να Οζηγητε δια πα,ρα- φράσεως την λέξιν, τοΰτο πρέπει να καμνητε, εάν μέλλα τε να κατορΒώσητέτι γενναιον, και της των προγόνων ί»· (λ) ΖιμιΤβ» ιίΐατος να ΙιίνχιτΧαι !ιϊ*<τιϊιιι>' μ<τ«ρ. Λ, 'Λνομ.ν»ιμ< £, λ. 11 > *«ί Κυρννχιί, Β, γ, ι 0> ι».