— ( 48ι ) — Κεριορίζεται ιίς τον ναό υ , ουδέ είναι ολιγώτερα τα χρεία ν έχοντα διορίωσεως εξω τοΰ ναοϋ παρ'2 τα ίσοι. 01 1]ροεςω- τ/,ς δεν ωνομασίησαν ούτως, δια νά ςεκαασιν ως λίθινοι ςυ- λοι προ των άλλων, αλλ» να' προςατευωσι τόν λαον , προ- μηίευοντες όσα είναι αναγκαία, εις τ ν,ν ευδαιμονίαν του, και άπομακρύνοντες , οσα. δύνανται νά τον βλάψωσιν. Οί Δν,μο· γέροντες, απ αυτο της γεροντίαί το εντιμον όνομα οιέα- σκονται , οτι χρεωςουν νά φροντίζωτιν, ως πατερες τέκνων, τοϋ ί»ίμου την σωτηρίαν. Πίρ> των κατα πόλεις ονομαζο· μίνων 'Αρχοντωι» , απορώ τί νά ε'ίπω· Αν λαμ€ανωσι το όνο μα ως ιϊς τούς Π Χουσίους χρεωςουμενον , πλανώνται' οςις δΐν έχει είς Την ε'ζουσί αν του αρχόμενους. Αρχων δεν είναι, κα! αν εχη του Κροίσου τον πλοΰτον. Εμεινε να το νοι<- <Τωσιν ως συνωνυμον του Αρίςων' και τοιαυτην έπρεπε να *ΧΗ σημασίαν η λέζις είς ήμΖς' °0 σαι έχουν ηίη και φρονή ματα ΐύγενεςερα καρά τον» άλλους, οσοι καϊ αυτο 1 φωτί ζονται > και τον λαον νά φωτισθώ ιτρονοουσιν, οποίας τα- ξεως, η επαγγέλματος και αν ήναι, είς ικείνιυ; μ.όνους τρέ πει νά ο'νομάζωνται "Αρχοντες·" Δεν ςοχάζομαι νά εύρείχτις» οςις ήθελε νομίσει ιίεριΤ- τήν τιΐν επανάληψιν ολαιν α ύτων των μακρών περικοπών. Αί νου&εσίαι τούτου του σοφού κα1 δευτέρου Νέςορος εν θουσιασμένου από τόν 3εΊον τοΰ πατριωτισμού ΐϋίουσια» σμον, πρέπει ο χι μόνον να εναναλαμ€ανωνται συνεχώς, βλλ' , εί δυνατόν, και νά έγχαραχθωσιν είς ϊλους τούς ςιί- λους Της 'Ελλάδος των πόλεων. Είς το τέλος τηί παρούσης δευτιρας εκδόσεως επρόσθε- σεν εν τεμίχιον 'ίππ. εκ των Παραγγελι:Ζν, εκ του οποίου ιφαντάσθησαν οι έζηγνιται, ότι ο φιλάνθρωπος ούτος κα) α- φιλοχρήματος ιατρός, οςις ΐκαταφρόνησε τάς ναχυτάτας χρηματικάς υποσχέσεις τοΰ Βασιλέως των Πιρσαν , συμ βουλεύει τούς συντεχνίτας αυτου να συι&φωνητωσι προτε- ρον με τούς άρρωςους περί της πληρωμής. Τοι,το τό τεμα- χιον είναι γραμμένον είς δυω σελίδας ι η πρώτη των οποίων περιέχει το κείμενον ως ευρίσκεται είς τάς εκδόσεις, ή δέ δευτιρα κατ αντικρύ περιέχει τό κείμενον άριςα κα! ίυ· ιπη4ολως διωρθωμένον, το όποιον φανερόνει όλον τό εναντίον, έηλαί»} ,, Επιμίλήσίαι δη ου περί ςάσιος μισθού" καΐ οχ<