— ( 610 ) — τρων, κ,αί άγωνιςαι των παΧαιων άυτίζν,Χοι, ιϊς εσάς δικαίως 3εΧει άναφε'ρεσβαι η χάρις, κα) πΧέΐςον.μέρος Της δόξης, 'Η τιμ,νΐ, Την οποίαν ε κάμετε εις Το δραμαΐιόν μου, μ επι^άΧΧει χρέος νά τό καταςήσω άξιωτερον της παραδοχής σας, κ,αι της τον κοινοί! των 'οδησσινων 'ΕΧΧήνων συγκατα- €ατικης κρίσεως. Ε Ις τούτο 3εΧω ασχοΧήσει οΧας μβυ τ α. ς δυνάμεις, ότσν άΧΧαι άναγκαιοτεραι σπουδαϊ με αφησωσιν ευκαιρίαν. 'ΐγιαίνετε, ανδρες'ΕΧΧηνις, αγωνιζόμενοι τα των Ελι Χηνών ενώπιον αξίων "Ελλιπών, 'ϋν Παρισίοις, 2$ 'ΐουνίου, 1819. "θ φίΧος σας Ν· ϊ. Π ' κ κ β λ ο ς. Προς τονς φιλομούατους ομογενε Τς! Είναι γνωςόν εις ίΧους σχεδόν τον ς ομογενείς ,ποσον δύσ- κοΧος και επίπονος ήταν μέχρι Τινόςη μά6η?ις της 'ΕκκΧησίΧι ςικης ημων Μουσικής, καΐ ποσος εχρειαζετο χρονος ίια να προ χώρηση τις εις αυ'την μετρίως, ύιάτόάτεΧέςτης τέχνης ταύτης και των γενικών κανόνων την εΧΧειψιν· "Επρεπε νχ ευρεύωσι τί νες Της εναρμονίου και καΧης ταυΤηςΤεχνης εραςαι , διά νά αΐ- σίαι/ίωσι Τηι> άτίΧειαν ταότην, νά εϊςετάσωσι κατά βάΐίος τα πραγ· μά με φιλοσοφικοί/ νουν, κα\ νάπροσπαϋησωσι να την κα(ΐυπο€α· Χωσιν εις γενικού ς κανόνας, διά νά ευκοΧΰνωσι την διδασκαΧίαν Της, και νά την καταςησωσι κοινοτιραν εις το γένος. *Η Τι μη αΰτη ακέκειτο ε-ίςτούς εν ΚωνςαντινουπόΧει μούσι* κοΧογιωτάτους δ*δασκαΧους κυρίουςΤρηγόρισν Ααμπαδάριοντης μεγαΧηςτου Χριςου 'ΕκκΧησίας, Γεώργιον Χοαρμούζην, και τον. πανοσιοΧογιωταΤον Χρυσανύον 'Αρχιμανδριτών, ®ί τ ι ν ες προ, πεν% Τί ηίη ίτων μετά ποΧΧάς σκέψεις *αί παρατηρήσεις, την μετεί· ρύθμισαν εις το μί^οδικώτερον και τήν ετεΧειοποίησ&,ν, όσον τό δυνατόν, προσίέσαντες- και άφαιρέσαντες όσα ηδΰνανΤΌ νάσνμ.- €αΧωσιν εις ε ντεΧειάν της, διά τό οποίον τους γνωρίζει το γενας άίάνατον εύγνωμοσΰνην καϊ χάριν. "ΤΙνάκβμη, τό άναγκαιότατον, εΧιιπε πρός σννΛπαρτησι* τ^ςευίοΧ-ία,ς Της τε'χνης ταύτης , ό δια τύπου δηΧονοΤΐ νόΧΧιΐτ πΧασιασμος των μούστων βιβλίων, καϊ η από άνΤιγ -ραφικους κγωναςάπαΧΧαγη τϋ/ν σπου&αςω»της, από τ*νς οποίους τολλο» άποκάμνοντες, η αΧΧως μη δυνάμενοι νχ ε'ξακοΧοιιίήσωσι *Ά*