— ( 594 ) — ψ μεγαΧους χαί ζνίΧωτους με το καραδειγμα των , και μι τά κοινά των -καιοεντηρια' καλ διά τοϋτο ο Κικέρων ωνό/ιαζε Την Μ ασσαΧίαν, 'Αύήνχς της Γαλλίας. > % μ «ο ' »/ * \ Αλλα ούτε του προκείμενου μας ει ναι, ουτί ο καιρός μας το συγχωρείς να διαγρα^ωμεν οΧας των αοιδίμων Μαα·- σαΧιωτων τάς 'ΕΧλιι»<κά$ και ενοοζους -κράζεις , ούΥί ο λα ς ίων "Ελλήνων τάς άκοικίας, και τά «*' αύτάς μεταδο(ιέντα ιϊς τους Χα που ς άνύρωκους αγαύα' ε'Χεχόησαν εμκαροδω τά οΧίγα ταυ Τα π'ς ϊνδειζιν Των κοινωφεΧιςατων ανοΤεΧεσμα των της ο'ρ&ίς των κιαίοων άγωγης, καί της φιλογενείας * ολοι ίβ νΐξίΐ/ρουσιν, οΤι μέγα. Της Ιταλίας μέρος ώνομάσύ Κ μιγάΧν) "Ελλάς, έιά τάς κοΧΧάς Των 'ΕΧΧήνωυ εχ-έΐ άιτοι- κίας" ολοι ηξεόρουσιν, οτι η ΣικεΧία κατοικείτο α'^ο"Ελλη νας , ολοι ι ήξεΰρουσιν, οτι κάτοικου ντο άκό "Ελληνας οΧχι «ι νήσοι της Μεσογείου, οΧη σχεδόν ή μικρά 'Ασία, ο λα. σχεδόν της Μεσογείου τα ·καρα()αΧασσια , και ταύτες καχιτοΰ οι άποικοι "Ελλκ )νίς εκοσμοΰντβ με Την 'ΕΧΧηνικην γΧωσ-, σαν , τι}ν γλ£σ<Γαν των 3 ε ων, μ.ί τα. Ελληνικά ηύη κα ;ί 'ε'ύι- μα, με των μυρίων επαίνων ϊίζίογ ενβουσιασμόν δ^χ τς εύνι·. κον συμφέρον. 'ΑΧΧά ολίγον ίλείψί να κάμω β.*ο Χν)ΰν|ν λαδοζ μ.ίγχ , κοντά εις ο σα έκαμα 'ίσως άτ.ό ανικανότητα μου και αγυμνα- σίαν είς Χόγους τοιούτους, οτΙϊλοι κρίκε ι να εκφ ωνωνται έμ προσθεν είς τοιούτον ακροατήριον, ονοΐον το παρόν, σοφόν, και σε€άσμιον' οΧίγον έλειψε, Χεγω, να. Χηαμονησω .τάς ΚοΧυχΧηίΐίΐς'ΕΧΧηνικάς αποικίας περ\ την Μαΰρην 3άΧασσχν, Την προςφιΧεςάτην είς η μας, η ονΰία κατ"αρχάς , ως ολοι ηξεΰ- ρομεν , ώνομάζετο άκό τους κροκάτοράς μας "Αξεινος Πόντος δια την ωμότητα και ξενοχ,τονίαν των περιοικούντων εις αυ τήν βαρβάρων* άφ ου δε μετά. ταΰτα ούτοι δια Την με τους "Ελληνας εκιμιξίαν εξημερώίησαν , και άνύρω·ιτίσΰησαν , δια, νά ε'ίκω οΰτω, μετονομάσύη και αυτή Εύξεινος Τΐόντος * τού το &ί το όνομα τώρα ψαρά κασαν άλλ»ιν φοράν άρμοζα είς αυτήν δικαιότατα, και μάΧιςα έιά 'ίυο λο'γους , καΑως ημ πορεί 'νά εΙκη κανείς, πρώτον, ότι ιίεριοικεΐται αχό ξένους καλόν ς, δεύτερον, ότι είναι εις τους ξένους καΧΧίςη, Εις οΧα τά αρκτωα'αυτης ΚαριίΰαΧάσσια όλοι οί ξένοι ΐυρίσκουσι μητρικην τωόντι, και φιΧοςοργον τ'ερίόαΧψιν ^ -κε ρί του οφοίίυ αν καν»; £ε» εΧαχε νά νεισΰ£ αΧΧοίεν, ούτος