— ( »54 ) — (.β*) ι ων ν, 'ΕΧΧάς ε\αβε προς φυτείαν τον πρώτον β\α- ςον τίζ ί'λαίας (γ). Ουσία, τωοντι χρυσό&ακρυς , ςαλαξα- σα ί'χ. των Χαμπρκν οφθαλμών τοΰ'ΑποΧΚωνος, οταν ΰτίη- γεν εις τους "Υπερβορείους να κΧαΰσια τον θάνατον τοί ι}οΰ του 'Ασκληπιού , ονπερ ο Ζευς εκεραΰνωσεν, έπιιύη ανίςα τους τε.$νεωτας ζί). "Η , ΉοΧυτιμον δακρυον ρ'ευσαν ε'κ των οφθαλμών των του Φαέθοντος αίϊλφ«ν , ίια τόν θάνατον του αέελφου των , οςις ίκ-ί/ιαονω^ ωσαύτως υ·7Γο το5 Διος,μιί ίυναμενος να-ηνιοχ% τήν φλογερα'ν του ιίατρο'ς του "Ηλίου αμαξαν" αί αέελφαί του χ-λαίουσαι α^ιακοττως μετε- /3λν)5^σαν τελευταΤον εις έενέρα. τα καλούμενα Λεύκας, χ,αΐ το ιδρυόντων είς ίλεκτρον (ε). Τάκιτος , ο'των Ρωμαίων φίλοσοφω'τατος 'ΐςορικο'ς, ιίροσ- τί3ησιν,οτι χ.α3ως ό ν$λιος είναι εις τα' ανατολικωτερα με'- ρ>/|, ν! κα3' αυτό αιτία τ^ς /3λαςιίσεως των αρωμάτων και των ]5αλσαμωίων χόρτων, η μεγίςη αΰτοΰ προνίγγισις είς τα με^νΐ εκείνα, κα5 ά ίυ'ει, γίνεται αιτία, της αναέο'σεως των ποΧυτιμωτερων χυμών της γης προς σΰμπηξιν του 'Η- "Χέκτρου (.0* Ο' τω11 ϋλλιινων σοφοί, αρχαιότεροι του Τά κιτου, ε δόξασαν, ότ« >ί τοιαύτη υλη, ιί το'σον ιτολιίτιμος, «τον μία άν&3υμίασιςτης γης* παραγόμενη κα; σι»μιτ>ιγνυο. μεννι Λτο' της ζωογόνου δυνάμεως των ηΧιακων ακτίνων · μεγίςης, χ.ατ αυτούς·, κρος Ανατολάς και προς Βο^ραν (ιΟ- θεωρία, ιζαχ^εΐσα αναντιρρήτως εκ του Κοσμογραφικοΰ ϊ,υςηματος του Ομηρου, και έχουσα τό αξιθ7Γΐςον τοσον, βσον και αι 3αυμάσιαι επεξηγήσεις , ου'χ ιΐττον μυ-ϊωίει; τάς οποίας ττλεΤςοι των αρχαίων'ΐςοριχ,ων καιΤίωγράφων ε&ο- (β) Έκαταΐος *■«(>« Λιοίάρ. Βιβ, Β , 47· *·<ί*β3^β'ΐ. Βιβ, Β, Ζιφ. Ε, ιι. Τξίτ&ς ΧίΚιάί. Β, 36. (γ) Πίν$*(. 'Ολνμ*, Γ, 5ΐ%. 26, 45» 55· Πυ5. I, 46. (ί) '^ίτοΑοί. £ιβ. Γ 1 , ^»ψ. /, 4· '-^τοϋ^ιν. Βιβ. Λ, κίχ. <5II. ( ,Ν ) /ΐΎο7£\Ην· Λ, 597· Πανίαν. ι» '^ίττικοίς, 6. 'Οβίίιος Μι β^οι. (<?) Τϊοίί. ΟβϊπΐΗη. 44 — 45· Νικίας Π'Κινίν XXXVII, 3*