( 466 ) αυυάζ,'ύνται εν τφ βαβιλείω τα δοσίματα, και αΐ δοθεΐσαι παρά τοΰ Πάπχ τ·/; 16. κ·Δ ΐγ. α- διισ.ι, ΒΑΣϊΛΕΙΟΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ΒΕΛΠΚΗΣ. Ί ν 18, 'ΐονν· πρωί συνέβησαν εν Γ··^|ίλ- λαις μερικαΐ ταραχαΐ, αΐ όποΐαι όμως δεν επέ συραν κακα τίνα άποτελισματα. Περί τγν μΐσγ : μ· Θρίαν διήρπασεν ο λαός ενα σιτοβολώνα. Παρευ- 6ι>5 εδραμεν ο πρίγγνίι 'Ορανίας, συνοδευόμενος από 'ίνα τών ύπασπιςών του , έφιππος εις την ά- '-γοράν , και υπεδέχθη μετ' ειΐγημίας. Ή παρου σία του συνεισίψερε πολύ προς καθγισυχασιν των διαθέσεω ». Τη 20. πρ(ιι'ί' συνέβησαν και αύθις ταρα/αί, α: όποΐαι δμϋς παρευθύς έπαυσαν. Διά προςαγής του βασιλέως εβλήθη ■/· <ρροαρα τώ» πολιτών δίχα τίνος αναβολής ε'ς ενεργεία δούλευσιν. ΑΓΓΛΙΑ. ΪΙίοί της απολύσεως του Β ά τ σ ω ν ο ξ γρα- β£ί ό από ΐ5· 'ΐουν. Ταχυδρόμος τον ακόλου θο» τρόπον· ."ίσως 5ί» ότι άρχει> τουλάχίςο» ?- ■πρεπε να μή ύπαρχη εν όλη τη μοναρχία κανείς άλλος, όςις ήθελε- κλίνη περισσότίρον να όμο- λογήση, ότι ζώμεν ίπΐ διοικήσεως ελευθέρας, επί διοικήσεως λέγω, 'ένθα οι νόμοι ψυλάττον- ται μέ τη» ρίγΐς-φ άγιλοπροσωπία» χ«? δικαιο- σύνην , όσον ο Βατ®ω»· ίσως δεν ίιιπαρχει κάνεις ) ο ς (5 θί'λδ! α'σθανθή περισσοτέραν μετά- νιιαν τοΰ συνίιδότος περί τοΰ τροπου } καθ' αν ΐλάλν,ιε κατά τής δ-οικν,σεως, όσον ό Βάτσω». Έχ» -ο^ί τυ'^η χαί άλλη συ»κ9ρο:<τίς δ"; το 2πα- <ρηλ.3 η άλλου που , ελπιΧομιν μετα βεβαιότη- τος , άτι πρώτος ό Β άτ σ ω-ΰ $έλει 'εγιρθη ε- ναντίον πάσης δοκιμής προς διερέίισιν των- δια· 3/σεων τον όχλου , και $ελει είπη ;Τ££/Τβ. }} Κά- τηγόρουν τη» Βρ:ττα»:χ·/» διοίκησα, ότι υπάρ χει τυραννικά" άντεψερόμην προς αυτήν ως τυ- ραννικην περιέγραψαν το ψέρσιμον τών μινιςρων ως αυτεξουσιον και τυραννικόν · αλλ' ίδου πάρΐι- μι αυτοπροσώπως, ζωιηανγ\ άποάείζΐς περί τη; μη αλήθειας ολων τούτων των κατηγοριών. Εις κάμμίαν αλλψ χώραν της οικουμένης δεν ήθελε γένη ή κριαολογία μου τόσον καλά. Το κραη- ριον εδικαιολόγηαε το ο ερσιμον των μιαι'ςοων εκείνων, καθότι ΐπεκύρωσε και εσχεδιασε τη» ενώπιον τοΰ κριτηρίου προς άπολογίαν έμγόαιίιά» μου. Ιίι'ς κανένα νόμον δεν εγιι'ί παραζασίς τις' κάμμία προαιρετική βία δεν εγινε κατ έμου · οΰτε δε εγινεν η' μικρότατη δοκιμν· προς προδιά- θεσιν των διαθέσεων των κριτών εναντίον μου. 'Εσυγχΐύρίθησάν μοι πάντα τα εκ της συμ&ουλης και βοηθείας εν τη απολογία μου καλά· κάυ,μ'ια νπΒρασπισις, την οπο:·αν γαρι^ουσιν οι Άαυμα- Γθί νόμοι της 'Αγγλίας, άψηρίθη μοι. Μη δί- δητε λοιπόν άκρόασιν είς εκείνους τους κακό τροπους ανθρώπους, οΐ οποίοι ν'θελον να κατα· ςρε'ψι ασι τοιαύτην $ανμαςήν οίκοδομήν ανθρω πινής σόγιας , αλλα κυττάξετε μόνον ςιγμην τί να εις τά εκ ταύτης τη; καταςρογης αψευκτα ε πακόλουθα· ελευθερία μεν ήθελεν είναι εις τοϊς χείλεσι των εςουσιαςων, τυραννία δε εν ταϊς καρδίαις και χείρεσιν αυτών. Ούτοι ήθελαν γι- ρωσι πάλιν Βημα τών 3-ερμοτάτων ψίλων των και πανηγυριςών. Τα δικαςήρια δεν Βέλουσιν είναι τότε δικαιοσύνης , άλλα τυραννίας κριτή ρια. Και ε α. ν εγώ επί τοιαύτης νέας εξουσίας τη5 τυραννίας εγκαλούμψ ενώπιον τοιουτου ν.ρι- χηρίου , ήθε'λετί μεν ΐδη με πάλιν μετά κρισο- λογίαν τίνα κατα τό ψαινόμινον, όμως βέβαια μανον διά να μέ συνοδεύσατε εϊς τόν τόπον τνς ,χαταάάης." — Ύα ιτα, νομίζομεν, ό-ρείλουσι »α η:-,·.: τΛ αίσΟνματα, ταύτα τα γρονήμζτ<χ,