~ ( 620 3 — κν,Το» της Τα^αγωνος, άναφοράν τινα ■προς Τον ποΧέμαρχον "Ίερϊ των προσβο λών, όπο& έκαμαν οί Α"γγλαι από 2. έως ΐ2· 1'ουν. εις τό άνω κάςρον- ΕΓΧΩΡΙΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. Ο Γ Γ Γ Α Ρ I Α. ΤΤϋ'ς'κ, τίϊί 5ΐ· ϊ'ουλ· Εδώ καϊείςτήν Βονδαν φιλοτιμούνται κατ εξοχήν νέοι νά ϊμβωσιν εις δοι/λευο'ιν εις τό Ιππικόν , όπου απεφάσισαν αύται αι δυο πόλεις με τ ίση ν προ£υμίαν νά δάσωσιν ίίς δούλιυσιν ΰπέρ της Μεγαλί/ο'τΗΤο'ς του και τη5 πατρίδος —Τα τακτικά τάγ ματα φ3άνουσιν εν χ,ατοι ΐιν του άλλου. Χ.5ί'ί έπέρασεν άπ' ε δω μέρος πεζικού του ςρατηγοΰ Σιτλενυϊ, χλι σήμερον ετερον του ζρατηγοΰ Βενιόβσκη- — ΐΐέςας και Βου'ίαζ η ηνωμένη εφη μερις γράφει άτι ο 5· Αΰγοΰςου τά ακόλουθα. ο'ποία είναι η παντελής εμπιςοσύνη και αγάπη του Ουγγαρικου (3 νους πρός τον βασιλέατων, άτι'οδεικνιίεται εκ τού τον , οτι τίολλά κομητάτα και βασιλι κοί ελεϋ3εραι πόλεις απεφάσισαν να τίροσετταυξ^σΗσ - » τα ν καισαροβασιλικά των χουσαρων ταγματα με ψιλούς έ£ε. Χοντάς Ιππέας (νείϊΐεη), αρματωμένους με όλα τά αναγκαία έξ ίδιων χωρίς τί νος δαπάνης εκ μέρους της μοναρχίας■ θ"- .9εν εως τώρα έπρόσφεραν εις την Με- γχλειοτητά του το μεν κομι>\τάτον ϊ'άαβ 8ο) το £ε Τε'μες 3-14» Το δι Τ οροντάλ 3οο, το δέ ά'ραδ ι$ο, το δε Μπάτζ 225» το ίί Τολνα ι^ι, το δε Βέρετζ 120» το δε Μπόρσοδ 130, τό δέ Μ παρανία 222, αΐ δέ έλιΰ3εραι πόλεις του μεν ΐ'αάβ 3ΐ, Του δέ Κομορν 12 , του ίε Γρα'ν 5> του δε ΣιΤονλβαϊσσεμβουργ 26, του δέ Α 'Χτα'οΧ 5> τον δε Ερέμνιτζ 9, του <5'ί' άίβριτζήν 6ο , τον , ίί Ύεμεσβάρ 3ο , τον δέ Φυνφκίρχεν 12, της δι Τ^ρεσιου· πόλεως 35» ίε' Νεοφύτου (Ναΐσατζ) 24» του έε' Ύζέμπεν 3» του Κασάου 12, της οε Βούδας 8ο» και τΐ«ί ΓΓί'ςα^ 120 ψιλούς Ιππίας > ο! οποίοι καϊ ^5εΧου* σι μισεύσει (ίς ολίγας ημέρας οττου ί'κ·;· ρίσ3η#αν. Ά Ν Ε Κ Α Ο Τ Ο Ν- — ο'πάλαι αυτοκράτωρ της 'Ρωσσίας , ΠαυΧοί οΛ'.εέίοκε ιτ/ιοςα^Η" άυςηράν νά μη τρέχωσιν Ίίς τους δρόμους της πόλεως τά αμάξια ' οσοι ίε παρέβαιναν ταυτην την προςαγην, τούτων τά άμάξια και άλο γα εδημευ'οντο και έχαρίζοντο εις την πα· λιτσείαν. 'Εν μια"των ήμερων·, έπήγαι- νεν ο Αγγλικός πρέσβυς εις τον ποτά- μόν της ΙΙιτρουπόλεως περιδιαβάσίως χάριν Κεζος, καί κατόπιν αύτου νχ.ολού- 3ει αργά το αμάξιόντου' επειδή δέ κ'- 3έλν,σε νά ϊμβη εις τό άμάξιον κα) έ· νευσε τον άμαξαν , ούτος έδίωξεν ολίγον έγλήγορα τά άλογα, και παρευ3ΰς κν. Ωρωπός τις της πολιτσείας ε κράτησε τΐν άμαζαν, χ,αι είπε πρός τον πρέσβυν , α- Τι πρεπει νά δώσ% τό άμάξιον και τ» άληγα ιίς 'τήν. πολιτσείαν, πλην ϊσυγ- χωρει νά φέρω&ι πρώτον τον πρέσβυν ο πίσω εις τό άσπίτιόντου' ούτος ομωςδιν έδέχ3η τήν καλοσυνην του ανθρώπου Τν,ς πολιτσιίας, και οίίτω τό μέν ωραΧον του άμάξιον κα) τά εύ'μορφάτου άλογα έκομίσ3ησαν εις την πολιΐσείαν, ο έε πρεσβυς έπεςψε^ε πεζός εις Την οϊκίαν. Ο' αυτοκράτωρ μαβών τό γενόμενον, ε- πρόςαξε παρευΒύς νά ε;αλ3ωσιν οπίσω τά άλογα και τό άμάξιον , κ-αΐ να του ζητησωσι συγγνώμην' πλην ό πρέσβυς δεν τά ίδέχ3η λέγων , ο τι δέν ημκόρει πλέον νά περιέρχεται μέ άμάξιον κα» ά λογα , οπου έςάΒησαν εις την πολιτσείαν, καΐ λοιπόν παρεκάλεσε νά πωλη3ωσι, τά δέ άσπρα νά δοΒωσιν ιίς τό αρφανό- τροφέΐον.