τ,ατρίδος , να προσχαλίβΆμνί χα: εχ μέρους η'μών ολους τους συμπολίτας μας εχάςης τά ξεως χαι επαρχίας της πατρίδος πώς ταχειαν συνεισφοράν χαι βοήθειαν. »Η πατρίς κινδυνεύει, και Φ ριδ ε ρ ΐκ ο ς ο Βιλ5»5 προσχαλεϊ το ττίς-όντου εδνος νά συνδράμωσι 3-εληματιχώς. Ποίος Προίτ- σθ5 ήμπορεΐ νά άκούση ταύτην την πρόσκλη- «ν χα! να μησπεύση να βοηθήση μι ολας του τάς δυνάμεις! »0 παντοδύναμος θέλε: εΛο^ητει τά ε- ίΚχεφη'ρ.ατ« του χαλλίςου βασιλέως χαι την προθυμίαν του λαοί/ του. Η Προυβ/τίακη' μο ναρχία θίλεί απολαύσει την είρηνην και άνε- ξαρτηοίαν, χαι οι μεταγενίςεροι Βέλουσι δι- ίαχδη, βλέποντες το παράδειγμα μας, να πα- ρα&λέψωσιν ολα δια τον βασιλιά χαι την πα τρίδα. Οι επίτροπο! τοϋ έθνους. (Μετά ταύτα προσχαλοΰσιν οί άνω επί τροποι, Οί γέροντες το πρόσωπον του έθνους, ολους τους ίϊπηκόονς της μοναρχίας να συνεισ- ψίρΐύαι κοπείς άλογα , η Άρέμματα , η αιτά- ρίον , η χορτάρι, η ασήμι αχοπον, η άρμα τα, η ρούχα, η σίδηρου, η υποδήματα, η παπούτζια, η τομάρια, χαιι εν γίνει ο,τι δύ- ' ναται χαι προαιρείται -χαθείς, επειδή εις μίαν ςιγμψ (λεγουσιν) οία η παροΐισα, 'όπου η μοναρχία χρειάζεται τους μεγίςους αγώνας δια νά &«τηρηση την ανεξαρτητίαν της, χαι η παραμικρά προφορά νομίζεται δεκτή κ«κ *«Η) « -—ΙΙερί των συμ&άντων εις τν Β ερο λίνο ν τη 2Ο. Φεδρ. περιέχει της Βρατί- σλαοίας (Άρέσλαου) η έ^,η^ίρίς τά «χβ- λουΟα. »Κατά είδήιεις ιδιαιτέρας εϋρίσχετο $ί» το 1ίερο λίνο ν τ^ 20. Φεδρ. το «ίτοί Γαλλικον ςράτιυμα ε'ς μεγάλψ χίνησιν, εις ολα τ» γεφύρια εςήθησαν χανόνια, ολα τά εργαςήρια χαι όσπίτια έχλείσθησαν περί το μεσημέρι, χαι ολη η εΐνίκη φρουρά άίρμησεν εις τά άρματα. Κατά τον 'ίδιον καφον ωρρίη- σαν δια μέσου διαφόρων πόρτων Κοζάκχοι εις την πόλίν τρέχοντες έφιπποι δια μέσου δια φόρων δρόμων, οπού συνί&ησαν άχρο&ολισ- μοι, χαι μεριχοΐ χαι από τά δύομ-έρη ιφονευ- θησαν,μάλιςα δε χαι χαρτάτσια έρρί^βησανε- ναντίον των χοζάχχων. Μετά την μίαν ωραν μετά το γεΰμα ηλθε παρλαμεντάριος (χήρυξ) εις τη,ν πόλίν χαι επήγε προς τον ενδοξότατοι/ δούχα τοί Καςί^λίο'νε, τον άρχιςράτηγον ίΐ- ζερώ, ό όποιος εύρίσκετο όμοΰ με ολους τους ςρατηγούς εις τον χήπον έξω της πόλεως ο- νουμαξόμίνον Αουςγάρτεν. Μετά δε μι κράν ώραν «νεχώρησε -πάλιν 6 κήρυξ, χωρίς να μάΰωμεν τ I απεφασίσθη. Περί τάς 3 ώρας άνεχωρησαν οί χοζάκχοι πάλιν άπότόΒ ερο- λϊνον.κ — Ίου Αιγ ν ιτίου η εφημερίς άπα 22. Φεδρ. σημειοΐ τά ακόλουθα. »Ε?ς τά μί- ρη το£ Σταϊνάου, 14 μίλια μαχράν άπ εδ·ύ, Μβησχν τον Οδερ ποταμόν Ρΐύσσιχαΐ δυνάμεις. Χ,θες έφθασαν εις τά πέριξ ταύτης τ ης πόλεως 8θΟ χοζάκχοι υπό την διοίχησιν του γιλιάρχου Β ρ έ ν ί ε λ, και αηρ,ερον έρ,ί- σευσοιν μαχρύτερον.« — Εις τάί πρώτα ς δύο εβδομάδας, εύ- θος όπου εξεδόθη η' γνωςη βασιλική προςα- γή περί της συςάσεως του νέου ςρατεΰματος εμίσευσαν άπο το Β ε ρ ο λ ΐ ν ο ν ώς 8ί)Οθ ε- θελοντβ! οχι μόνον νεανίσκοι, αλλά και άν δρες τριαχοντουνεις, τεσσαρακονταετείς και ε- πέκεινα.