— ( 349 > *Η Φιλολογία, περιληπτικώτερον έ κλαμ-ξανομέν/, σημαί νει· α) την κα,9ολικνΐι/ ιϊτοι την αίσ3ητικήν (α) κα! φιλοσο φικών παιδείαν του αν3ράπον' και Φιλολόγου «.ατά ταυτ^κ την εννοιαν λέγεται, οςις σπουδάζη να γίνη πεπαιδευμένος" ο περί την παιδείαν και τάς μαθήσεις καταγινομενος' £ τ&ίν λόγων εραςής- β') Την καλλιέργειαν της γλώσσης, κα\ του προφορικού και έκ3ετικον τροπον α.υτ%ς, ήτις εκτιν,γα- ζιι αμέσως άπό της αίσ3ητικης και έχιςημονικης παιδείας τον αν3ρωπου' και Φιλολογος, 6 δυνάμενος δια του λόγοι» παραςησαι ζωηρως και κα3αρώς όλα, ο σα 'αΰτός αίσ3άνε· τα,ι και ςοχάζεται' ο ε'ςιν, 6 κα3αράν ίδέαν και γνώσιν της γλώσσης έχων. γ) Ύήν γνώσιν ολοιν εκείνων, οσα ανη· κονσιν εις τιί,ν γενικην κατάλη^ιν της αρχαιότητος " αρα , λέγεται η 'ίςορικη γνωσις της αρχαιότητος, 3εωρονμ.ένη εις τον πολιτικόν, και ιδιαιτέρως εις τον 3ρησκευτικόν, καΐ ςρατιωτικον βίον των -παλαιών , και εις τον περί τά γράμ μα τα, ήτοι τον περι την Τραμματείαν αυτών ' και Φιλολό- γο? λέγεται ο Πολυμα5ιίς και Πο λυΐςωρ· Κατά ταύτας αρα τας σημασίας ή Φιλολογία, μετετίε- σιν ιϊς '&πιξήμην, κειταγι νομένη εις τήν ι%έτασιν των της αρχαιότητος πραγμάτων , ψης παιδείας, των τεχνών και έπιςημων, των γραμμάτων, τη<ξ γλώσσης, κ. τ. λ. Δι' αυ- της ι μπαίναμε ν και ήμεΐς η δη μέσα εις τό απέραντο ν πέ λαγος της αρχαιότητας, της οποίας η άνίχνευσις και η ερευ νά μας είναι αναγκαιότατη. 'ΕκίΤμοξ μόνον εχει κα3αράν ιδίαν της Αρχαιότητος, οςις ^εωρε'ΐ αυτήν κα3ολικως, και κρίνει τά ιδιαίτερα αυτής μέ ρη με τό ολον. 'Επομένως, 3εωροΰντες την Αρχαιότητα, πρέπει να άρχήσωμεν από την πολιτικην Κοινωνίαν, και ά πό την 'ΐςορίαν των 'ΐίλλήνων. Το πρώτον μέρος λοιπόν Της 3εωρητικης σπουδής τον παλαιού κόσμου ξίναι η πολι- ΤίΚ*! 'ϊςορία τωΐ) "Ελλ^ν^ν, ηνωμένη μέ τηιι Τεωγραφίάν, *χι ίΐβιιρϊ 4»|Ι αΦ-ίλΐ/βΊ το κο(Μ ν, α^α ^ τ Η ς οϊβς ιΐς τ" τα. "Χταγίναιιται , 'Λζίης , χυτές , α! μη η τι ®!θλατ(ΐννηι ί[ίά· τ 'ϊ, Λναιχίξβιτιν, αί£»ι<ηβ, τί κ«λϊ ^ Μ^αίκ,