= ( 42 } — φιγ,-ϊν πάντοτί από ίδιβηίραξ τ ινας εγγράφους λα, καϊ τό κλίμα δίϋ τοιι? βλάπτει πλέον το- αίί/α9 (Ιϊοβηεεβ) , τα 5 οπθί'α'5 οι ιτροκατοχοί'ρϊ!) δον, οσο» τοιίς δ^λοπτί πριν η καλλιεργηθη ο' .κατά τάζ πιριςαβ&ί χοι» καιρϊυ τοπος. χαΐ τον τόκα»), ί*>ζ ού έσυγχωρίθη &ά τώ» ,, Το όφελος, τό οττοΐοί/ ελάμβαναν οί ΐγ- βασιλικών μανιφέςων από 28. &πτ. 1789 12. κάτοικοι της 'Αφρικής μετακομιζόμενοι εις τόπον 'Αττρίλ. 179.3 Χ-αϊ 22. Άπριλ. ι8θ4 ή είσκομι· εξευγενισμενον , δέν εΐναι την σήμερον όμοιας τω» σκλάβων ΐν γένει μι εγχώρια και \ίν« τόπου αναγκαίο» οϋη τόσον «πολκτο», άφ οδ καράΆα, και διά καθενός αύτων διωρίαΒησαν οΐ καιρού εν πεπατημένου έθνος επεχείρησε τό α- νάποι·* Ι»θβ νμπόρουν να ('κ^αρϊιαρίζωνται οΐ ξιέπαινον έργον νά βελτιάβγ τά ή®η *»» εϊς την σκλάβοι προς πωλησίΐ». Ε Ιναι λο 'ιπόν άναντίρρη- ιδίαν αυτοί χωράν. 'Κν τάυτω δε } αϊ γενικαί τον, ότι οί προκάτοχοι μου έθεωρουυ ταύτας πρόοδοι τοΰ φωτισμού έν Ευρώπη και τό πνεϋ- τάς ΰιαταγάς πάντοτε ως εξαιρεσεις απο του ϋθ· μα της φιλανθρωπίας, τό όποιον έπεκράτΐι ε'ς μου, καϊ τούτου χάριν ως ίπιδεκτικάς μετ 1 *- τ«$ συνδιαλέξεις των αυ'λων,,αϊ όποΐαι έςερέω· βολής. ναν πάλιν τό δια τνς κακίας μιας τυραννικής ϋ'ίΐ σηγχ&ρεθεΐσα τη 28· ' Απριλ. ΐ8θ4 «- δυν.αμ,εως κατ αύτο5 τάς βάσεις του κλονίσει» δαα περί τούτου του εμπορίου δεν είχε τελειίύ- πολιτικού κτίριον., προυξένησαν εις τους Ε υρω- ση ακόμη, ότΐ η 5εΐα Πρόνοια μ ε Θαλε πάλ'.ν ποίους Μοναρχας την έπιθυμίαν τοΰ νά ίδωσε επί τον προορισθιντα μοι δρόνον, ά~ό τοΰ ο- δια παντός ακυρωμένου τοΰτο τό έμπόριον, Έίς ποιου κβρόνορο'ϊ τις τύραννος τγωνίσθη -νά μ' £- την ΐν Βιέννη αύνοδον ενέκριναν ο^οφ^ως ά- ξώαη. Αι εν καιρώ τΫς-φπουσίας μου διεγερθεΐ- ναγκαΐον νά άκυρωθη τοΰτο το' έμπόριον, και σαι ταραχαΐ και διχόνοιαι εις του? εν 'Αμερική ένηηχοληθησαν εις τό νά διευκολύνωσι τό κράγ- τόπους μου ε'ιλκυσαν παοευθυς την βασιλικην μου μα, συνδιαλεγόμενοι φιλικώς διά μέσου των μι- προαοχψ" καϊ εν ω έμ.ελέτων διψικως τίνι τρό- υίςρων των με τ ας έχουσας έν'Αμερική αποικίας ιιω·νά καταςαθη πάλιν η ευταξία εις εκείνους δυνάμεις, οι όποιοι και εΰρηΚαν ε'ν 'Εμοί -τ η ι» τνίς μακρυνούς τόπους και νά λάβωσιν ολην την προθυμίαν εκείνον, την οποίαν 'έπρεπΜ νά διε- άρμοδίαν βον9ειαν, ένόησα παρευθύς , ότι μίτε- γείρ-η έξ άπαντος τοιούτος αξιέπαινος σκοπός, βληθησαν διόλου αϊ περιςάσίις έκεΐναι, κατά ,,Αύται αί σκεφεις κατέτ.εωαν τό βασιλικόν τάς όποιας οΐ-προκάτοχοι μου παρεκινήΒησαν νά φρόνημα μου νά συμβουλευθώ συνετούς και ζη« συγχωρέσωσι τό έμπόριον των σκλάβων εις το λωτας χοΰ συμφέροντος των τόπων ^ου ανδρας 'Ανρικανικόν παραθζ,λάσσιον και την εΐσκομώην περί των ίκ της ακυρώσεως του εμπορίου τ ων β-ιίτωϊ και εις τας δύο 'Αμερικάς· Ό άοιθμος των\ σκλάβων αποτελεσμάτων, έρεύνησα τας άναφο· Νέγρων ηύξήθη ιίς έκείνας τάς επαρχίας, έν9αΐ ρας αυτών, χαΐ Βέλ'ύν νά βε£αιω9ω περί τοι- 'ίγιναν εντόπιοι, καϊ' ύπερ£ολτ,ν * ο' άριθμος των ' ου' του μεγάλου πράγματος, ίςειλα αυ τάς όμου ■ ελευθέρων Νέγρων ηύξ-ηθη παρομοίως αύτοΰ κα· και την βασιλικην μου διαταγην από 14· Ιουν. τά πολλά., «ποτδλίσμσ της πατρικής κηδεμο- 1815 εις τήν βοαλην'μου τνς Ινδίας, δια να ιίας κραίίας διοα&ίβΚύζ καϊ της Χ.ριςιαν>.κης φι· εΆη και αίίτ.ή την γνωμην της. Αφ' οί λοπτα* 1 λανθρωπίας των "Ισπανικών κτητόρ'ύυ. Και ο'α- έσύναξα όλας ταύτας τάς διαφόρους γνώμας, ριθμ$$ των λίυχων έγκατοίκω,ν ηυξηθη κατά πολ- χαΐ ,ίξίτάσα το προ&,ημα } το οποίο» τούτο το.