— ( 497 ) — κλα£Τ<Τί»α ςοιχιιάδη συντάγματα." αν μετ' ΐιίιμ.ε\*!χζ με ταφράσατε τά βζιοΧογώτερ,'χ των Ακ.αίν5μι:3ι> Γττ ομνν,ικατα, και χ\)ρί(οζ οσα άναπτύσσουσι τά Ελληνικά πραγ/Μίτα, «ρ* κιΰμενοι νά υνοσ^μίΐοίτι, οταν η χρ?/α το εϊτταιτ,·, οσ* ν; ίζητιτνίβ'ες τίαρΓλίιφίιισαν α«ο τους πατέρας των μεταφρα- ζομένων πονά',μάτων οιά το σε€ας των σοφών, ινωπιον των οποίων άνεγνωσόησαν, ί| διά τάς προυποτιίεμίνας ε'; το έΐΐ/οςτων γνωςάς ιδέας, η τέλος οσα νεότερα ι α'λλ',ι αι<£- χα'λυψαν· ·—Καϊ τ» οντι τ)ς ι'ζ ημων (.ο λόγος δε ί ΐ ναι ίν· ταΰία , κχβως και ανωτέρω περί των σπουδάζων νί&·.>~) φλο- γιζόμενος από αΧνβη πατρίδος έρωτα, κα! ΒέΧων νά βοη5·.'- σια τους προτρεπομενονς να ρΐψ^τι τα. ρακ-ν; αυτα;ν αίίλ- φουςτου, δύναται να φαντα· τίι^, ΐί μίν ίί ν;Χι'51^μ φίλοι.» μίαν δεν τυφΧώττει όλοτεΧΐί;, ότι 3ϊ\ιι ε'ξυφχνει φιλοΧο- γικόν η επιςημονικόν τι εττιτνχεςερα των χ,αΐα την κοινών δοξαν δοκίυ,ων συγγραφέων; Ύίς αγνοεί οτι κα) αυτοί ού τοι ο! μεγάλοι νόες, προτού να συγγρά^ωτιν Ίδιον, έζησκη- βησαν εϊς την μετάφρζσιν , κα)ως ο! προπάτορες ημίων εις την ε παναλειμμενην αντιγραφών, φροντίζοντες, ως φαίνεται, Ίνα συνοικειωίωσι πρότερον με τον ορίο'ν του συΧΧογίζε- σύαι τρόπον, κ*< μι την ευτυχή Χεζιν (κείνων ; "Ηίϊλον δε, 'ίνα μή ψευδωμιόα τοΰ σκοπού ημών, όντων εςερημε'νων της απαιτουμένης εμπειρίαζ , νά ερωτωμεν, πρ)ν βα·^ωμεν τον κα- Χαμον,την γνωμην των πεπαιδευμένων και ενάρετων ομογενών, και ο! τοιούτοι, αν χα! ολίγοι, δέν Χείπουσι βε€αια από τάς μη- τροποΧειζ της σοφής Ευρώπης. 01 ευρισκόμενοι, παραδείγμυ· τος χάριν, εις Παρισ/ους ϊχομιν ασφαΧεΐς κα) αγαίούς οδη γούς τον φι Χοςοργον απάντων πατέρα τον σοφον Κοραην, τόν φί\ον ΝικοΧόπουΧον, τοΰ οποίου ο πατριωτισμός, νι α- γατητη μετριοφροσύνη, και το εύπροσήγορον ερίζουσι 3αι» μανιώς περί των πρωτείων μέ την εις τα φιλολογικά δεινό τητα. Πεπεισμένος, φ/Χοι ικδόται,ότι προς τοΊίς άλλοις, καϊ τό μισόν τούτο δύναται νά προάζη εν τα χει τόν ποΧισμόν *ιμ£ν χαίρετε! 'λνο Τϊαρισίους τ£ αο. 'ΐουνίον. 'ΑίανάαΊβς Πολίτη{.