534 .· ΑτΛχ εύρισκετο είζ καταςασιν επικίνδυνου,■ καΰο μετά μεν τη; 'Αγγλίχ; εί; πολεμον , α πό δε την Σον·ηδίαν και Ρωσσίαν επαπειλού μενη , χαΐ ςοχαζομενη την Γ αλλίαν άνίχανον νά την βοη5η'<τη, Τίτε 6 βασιλεύς της Δανία; ές·ράρη μι την χαρακτηρίζουσχν αυτόν εϊλι- κρ ίνειαν προς τον αυτοκράτορα και ηρώτα περί τοϋ ττρακτεου · ά ί» αι>τοκρά:ωρ , ος-ίς <?έν θέ- λ« ποτέ να β\·χΓ.τ·.ύντχί διά την π&λιταη'ν του ο'. σύμμαχοιτου , άπίκρίύη, οτι η' Δανία ειχεν αδειαν νά συμ&£ασθη με την 'Α^λίαν, Λα να σώση την ολοκληρίαν της επικρατείας της, κ»! οτι η προ; τον βασιλέα ύπόληψις και φιλία του δεν Άελουσι σμιχρυνθη μ 1 'όλον τοίτο δια την νέαν φιλίαν, όπού δια τάς περιςάσεις η- ναγχάζετο η Δανία νά σ ι/νάψη. Προς ταίτα εδειζενό βασιΚεύς άκραν εύγνααοσύνην κα: εύχαοιςίαν. 5)Τέτσατ.β καράοια τοΐ» ςίλου μ«ς τοΐί Σκχλ- <?ε'«>ς (Εϊαιιιΐ) ησαν γεμάτα από πολλά κα λούς ναύταςΔανέζους · τούτους, επειδή ο βα σιλεύς της Δανίας εζήτησε νά τού δοϋώσιν ο πίσω , ό αυτοκράτωρ εςειλεν εως ενός, δειίας προς αυτούς και τού; αξιωματικού; την εύχα- ρίςησίν του δια τάς καλας των εκδουλεύσεις. »Έν τω μεταξύ , οί εχ&ροι επρογωρούσαν καϊ εφαντάζοντο, οτι η' όνειροπολία τού Βούρ κε Ι'λ»6εν ήίη πραγματιώδη εκοασιν , και οτι ■ή Γαλλική μοναρχία ε'ξαλεί'ρΘη ηίη από το τ.ρόσ'Λπον της ^ης, και φαίνεται, οτι αύτη η ©αντασί» των κατήντησεν είς μέγαν βαδρ,ον παραλογίας, καΟο τι επροσφερον εις την Δανίαν αντί της Νορίι^ίας τά δεπαρτεμέντα ριας (ε- πχρ/ία;) της 32. ςραπωπκη: δ·.χ·.·.ζ·ι (τ >.ν Άνσεατιχών πόλεων), και αυτήντηνΌλλαν- δίχν, διχ νά άναςήσωαι πάλιν εις την 'Άρκ- τον μίαν δνναυ.ιν παραΒαΚ»ισίαν κατά το -αύ--,ν.ί.χ της Ρωταίας. »"0 βαηλΐΟί της Δανία; οχ: μόνον δεν ίπλχνεθη εις ταύτας τ«; «πΛττ,Κάςά'οσχεσα;, άλλ' είπε μ.άλιςχ ταύτα. »Αοιπόν θέλετί νά δώ -.γε αποικίας εις ττ,ν Ευράπιν, υλι ■>>μά\·.~α προς ζημίαν της Γαλλία;;« Μη νηδε'ντες λοιπόν οί σύμμαχοι νά έλκύσωσι και τον βασιλέα της Δανίας εις ταύτψ την μω- ράν ιδίαν, εςειλαν εις τη'ν Κοπενχα'}'ην τον Δ ολ γ ο υ ρ ο υ κϊ) ν, δια νά ζητήτη νά '/.άμ·^ συμμαχίαν η Δανία με αυτούς, επί συμψωνίχ του νά εγγυώνται την ολοκληρίαν της Δχνίαί καί αί/τής της Νο^δί^ία». »Ή κατεπείγουσα των περιςάσεων άνάγ~ κη, οί" επικείμενοι κίνδυνοι εις την Δανίαν , ό α πομακρι/σμός των Γαλλικών ςρατευμάτων, η ιδία αύτης σωτηρία ηνάγκασαν αύτην νά εν- δώση εις την πολίπκη'ν της , και οϊτως ό βα σιλεύς της Δανίας σι^κατε'νει/σεν, έπΐ σι/ρ.- φωνί^ί τη; ε^υησεως τη; ολοκληρίας της επι κρατείας του , νά ψυλάξη την πάλιν τού 'Αμ- ϋούργου , εφ 'όσον διαρκε'ση ά πόλεμος , εναν τίον κα! αϊτών τών Γαλλικών ςρατε^άτων · ~λην ενόητΐ, -πόσον -ημπορεί νά δυσαρεςτ,ση τον αυτοκράτορα αίτη η σϋνίη'κη, δι ο και δεν την κ'πε^ραψε, τταρα παρα'/.ινονμενος άδιακό- π'ύς άπο τούς περί αύτόν , οί όποιοι τού πα.:Λ- ςαινον την άν^κην τοΟ' νά σώση την επικρά- τειχν του , χ«ρΐς να ςοχασύΐι, οιι ηδελον νά τον δελεάσωσιν εις την παγίδα, και νά τον πχραχινήσ Λσιν εις πίλεμον μ£ την Γαλλίαν , κάϊ «φ ού τον καμ,ωσι νά χάση ν.ατά τούτον - τον τρόπον την άληδίνην του αγκυραν Ύ.'/.τά ταύτην την περίςχτιν, νά μη ιρυλάξωσι την υπίσ-χεσίν των και να τον άναγκάσ'οσι νά ύπο- γράρη εις άτιμου: συνΰψ.χς, οπως αύ.οΐ θε- λΫ^-υσι. ;;ί) κύριο; Β ερνςοφφ ύπηγεν εις την Λίνςρχν, ΐλπίΐ··)ν οτι Άίλουσι τον οεχθή άι- μ.ενιςατα κα: οτι Βελει ανανεώσει παρευϊύ; την αινθ-ηκην , ηπς εσυμν^νηθη με τον πρίγγιπχ Δολγουρούχην εις άκρον ομιας ε9αύμ%- σζν,οτε ο τρί^^φ - ΡεγΐνΓή; 'ϋν ηδέλησε νά οΐ^5η την έττίζολην τού βασιλέως, χαΐ ότε ο λ^ρδ ϋ α ' λ ε ρ εάγ τω ειτ.νν, οτι , εάν ζροη- γουμένω; όέν πβρ»χ:·ίρηΟη η Νοο&γίχ εις την Σο'χήδίαν , ~δι·ι ημπορεί νά γιίνη σ'Λίΐτ,χη π;