( 90 > ρ,α τγς πολιτεία; 3$Χί: αυξάνει χατ' ετος άπο Τα; «* τω» πωλοίικίνοο» τούτων τώ» ύηοςατιχ'-ΰν «τοσοΥητας ρ« ι ίοο,οοο Λ ,λλσαα, ί-κ του ό- τΓΟί'ο!/ τα ςιρεχ ετήσια δοσίματα ,&;λουσ!ίΐ αί-ς',- θη «?5 26 μιλλιόνια Αόλλαρα , χαί ρίτο παρε'- λίοσίΐ/ του 1.81,9 θι'λίί ί*ί«! χατ' έτος πλέον ν 4 μιλλιονίων ΑαΧΚίρΐύν ποσοτης περισσό:(ρον της ποσότητος των ςερεών ετησίων έξοδων. ,,ΐΐατα τας τελευταίας ειδήσεις τοΰ πολεμάρ χου , ημπορεί νά νομισθη η — λ■/;9υ5 των ί'κτο- «ί'ων ςρατιωτών (μιλΐτζιας ) τωκ διαφόρων ε παρχιών ως 800,000 ανθρώπων πεζικού, άρ- τ ίλλερίας και ιππικοί*. Μ-'^α ριε'ρος τούτης τ τις δυνάμεως είναι χαθωπλισμε νον , και έγιναν όλα τα αναγκαία προς χαϋοπλισμόυ όλων. II βΐλ- τ ίωα:ς του διοργννισμ οί και ττς ίΐι'ταξίας του τοπικού ςρατιύματος υπάρχει έν (χ τών μεγά λων αντικειμένων , άξιων τη; άδιαχόπου φρον τίδας της Συνόδου, ,,Ή πληθΰς της ταχτίχης χ«τα 7'Ί" δυνάμεως »*νβ< σχεδόν τόση. όση δΑρίσδη απο' το» νόμον, •παρατεταγμένη-διά τοΰ μ-ήλοιις τοΰ 'ΑΓλαΐ>τ£Χθϋ 'Ωκίανοΰ χιϊ τών εσωτερικών συνόρων. «,'Εχ δε* της ναυτικής δυνάμεως ιχρί'9η εα· λογον να περιπλέωσιν ΐίς τη» Μεσο^ειον θάλασ σαν χαΐ εις τον Μίςιχαικκον κολπον πολυάριθ μοι ςόλο-ι. Μετά τούτα <ρ ανερόν-ει ο' Πρόεδρος, ότι ά πα πολλά; 'ΐ^ίικος ^υλας , κατοίκου'σας τ^ν χω ράν παρά τ·η/λφ·ν·ή "Ερα^ ήγοράσ^ησαν υ'ποςα- τ«α και τύποι } διό οποίον παΰουσι πλέον τα δι-καιώμα ια των 'ίνδών εν όλη τη χω'ρο ίνΑ τος τοΰ συνόρον τη; Ο χίο χολιτε/βς, ίΐ/ μ ε }< 5- λω ρΐρίί τοΰ Μιχιγαν και της πολιτείας 'ίνδίβ-Υ νής. Μί ταιι'τα; καί αλλας γενομένας η γενησο- μίνας άγορας τόπων Βέλει εκτακϋη ·ε«ι< ιιολΰ η επικοατεια των ην'-ύιιϊ/'ύν επαρχιών , χ®ί γένι) ΐϊλί'οκ άσγαλίςΐρ« εναντίον κά·:?,ζ ε/Ρρο-α'ΐίΐας παρά των 'ίϊδων. Καί τότε, 'όταν μάλΐ'α ή 5ί· ο/,θ2*ί5 αυ'τν' , θίλίι χατοιχφ^ χ ®ί ό Γ0 '. ποξ ~ίρ:σσότερον. 'Έ?τ?£τα" παραινεί ο' Πρ06δ^, 5 5 να ηκεγδ^ η Συν·οδο? ; πίρΐ αι»|·/σίΜ5 της ίυ'κο- λ[25 .τη9 αμοιβαίας επιμιξίας εν τϊ$ ^ω'ρα δ ( α μέσου σκ^ασΐ'ύς νέ'Λν χαλών δρόμων και χανα· λίαν, τ-ίλγν πρώτον εΰχεται νά ίεχθώσιν α'ι πο- λιτέϊαι μετα§αλψν τινα εις το σ^ςν,μά των , ως$ «α 0«'άω««( εις την Σύνοδο», »» *«φω χρείας , το §ιχαιον του να δίαταττ·/} τοιαύτας βελτίώα$ις } προς δ « χαΐ σχολεία προς αΰξησιν των ψώτωρ της μαθήσεως. Προσκαλεί δί τη'» Συ'νοδον και ι/α ψροντίζγ καί' υπϊρδ'οληΜ πβρΐ δίοτηοησί'-ΰ; χαί αυξήσεως των τεχνών, δ<α' τάς οποίας είναι το $ιωρισμϊν·*ν χε^άλαιον με'γα, χαΐ εις τάς ο ποίας έγιναν 7]ίη μίγάλαι πρόοδοι, 'Εν δέ τω τελεί παραγγέλλει χατά το παρόν νά παίισωσι τα έσωτιεριχά δοσίματα , χα9όίί όλα τα ί|οδα. της πολιτείας ήμχοροΰσι να άπαντ·/]θωσ:ν απ ο τα δία^ορα χουμερ·/.'.άτιχα και από τα εισοδήματα των πωληθέντων νποςαπχών τνς πολίτεώς, καί λέγει-, „ότί οσον χαί αν χαίρω χα'ί ΰπιρ&ολην , ■Οτι δί» την άχμσζονόαν χαί εντυχη κατσςασιρ ϊ|ϊ·5 ημετίρας πατρίδος, ημπορώ κατ α τό παρόν να παζαχινι^ω νά παϋσωσι ταητα τα δοσίματα , μ' ολον τουιο θιλω προσέχω επιμελώς εις τά συ ·±6*αίνϊντα ; χαί ίνν εις το μέλλον τύχοι χατε- πείγουσά τις περί^α,σις, 3ιλω ίιαταζει πάλιν ε'πίσης ταχέως ίχεϊι/α τά έπιγ_ειρη%ατα και δοσί ματα > οσα ^ανωσι τότε αναγκαία και σχοπιμω^ τατ-α." Ίίάσιγγτων » τη 2· Δεκ. 1817, 'ΐάχ. Μ ο ρ ρ ό ι. Τ Ο Τ Ρ Γ. I Α. 'Η νΐωςί μΐτα§ο9ι"σα εΐδησ:; περί τνς γε νομένης μεγάλης μεταοολη; εις το Όθωμανικϊν μιντςέριον έπι&Β^αιοϋται άηο τα; βίδησίίς ί κ Άωνςαντίνίυπόλεως άπα ι Ο, 'ίαν· Ό Μ ε χμ·( τ