— ( 287 ) — σαι. Α'λλ' ο Δοι/καί ίίι> πληροφορείται άπό τοιούτους λόγον;' διϊσχίιρίζεται' φωνάζει προς πάντας, οτι η γλώσσα είναι ,,έαυτη, η ή αυτή, και αύτη δί εαυτής παραφράζεται" (Α'ργ. σίλ· ξα'·)· Ε·π αλη^έιας ό ΐΐυ^ρωνισμοςτου είναι νοςιμώτα- τος' κ έ'πρεπε να. τον αφ ήσωμεν εις την κατάςασιν ταύτην, διά να γελώσιν οι αςε'ϊοι την παράδοζόν του ταύτην δυσπι- ςίαν. Αλλα μ, όλην τήν ε πιμονην του , ευχής έργον ήτβ, εάν τις επροσπα^ει τό κατά δυναμιν νά του 3εραπεύση τήν ελεεινήν ταυτην του νοόςτου νοσον' έπρεπε δέ νά μεταχιι- ρισ3η 5χ< λογούς ' διότι έκλεισε τά αυτία γενναίως εις -πάν τα λόγον, άποφασίσας μόνον νά λαλ% κα) νά γρά<$η , καϊ νά μη ακούΐή νότε ' άλλαι είναι αί νοσουσαι ψυχα), των ο- τιοίων γίνονται ιατροί ο! λογοι' των Πυβμωνικών άναγκάιωζ γίνονται αυτά τά πράγμα τα. Ο* τ αν ο Διογένης ηκουσέτινα λέγοντα, ότι δεν είναι κίνησις ' αυτός δέν ελάλησε Χόγον μηδίνα, α'λλ' „ αναςάς περιεπατει' {Διογέν. Ααέρτ. ε!ς Βίον Διογ·)' και τώρα, οτε ο Δούκας βε£αιονει (,δέν ζητεΐ με σμ- (ριέολίαν) οτι η γλωσσά είναι η αυτη, και δί εαυτής παρα φράζεται , χ.ατ' άλλον τροπον δεν δύναται νά τ$ν ι'πιςομίσικ, ιίμη ομίλων αυτός, αναγκάζω ν αυτόν νά ομιλήσω, παριςά- νων ενώπιον του ολον τό ζων και λαλούν έΒνος' και εί μεν πιςευει με τον τρόπον τούτον την άλή3ειαν, ε3εραπεύ£η ο ΪΙυβρωνισμόςΤου' και ημεΐς ηΰέλαμεν χαρην εκ καρδίας δια Την εκ του κάκου λΰτρωσίντου' εί δε μή,τί άλλο μας μέ νει , πλην νά ελεώ με ν άληάως την α3λίαν του κατάςασιν ; Ε"μπορεί δε νά κάμη άλλο πραγματικώτερον ό Δούκας, · διά νά πεισ^ά οτι άλλως γράφομεν και λαλούμε* ημείς οί τώρα ζώντες, και άλλως οΐ παλαιοί . Α'$ παρ$ησιασ3η εις ό- μήγυριν πολλών Γραικών , τιμίων υποκειμένων, γυμνασμέ νων νά νοώσι λόγους, άλλ' άγυμναςων εις την παλαιά» ΐλληΫικην γλώσσαν' και ας αναγνώσω "έμπροσθεν των μίαν τινα άπό τάς δημηγορίας του Θουκυδίδου, η νά ομιλήσω συγκατα€ατικώτερα, μίαν από τάς του Η'ρωδιανοΰ' και εί μεν καταλά4ωσίτι ΐξ αυτών , ο Δούκας έχει όλα τά δίκαια' η γλώσσα είναι η αυτή' άλλην δεν λαλεί τό έ'3υος είμη τήιί" Φουκυδίδειον' άλλ' εάν του άποκριΒωσι το οποίον περιίπαι- ξεν άςείως ,,ομιλείς ωσάν άγγελος, πλην δΐν σ«κ αταλαμ- €άνομεν" τί 3(λει άποκρι3ν,ν ο Δούκας;