σον ίπηββ*ραΐ. 01 Ααχίδαίμονις εχάραζαν εις ■τίνα τρήτοίβ' ιγ« ονόματα των πόλεων, ό'σατί συνηρ- γγραν εις τηΜ νί'χν^ κατα τωι; Μν'ίω», χαΐ καθωξ διηγείται ο Θοιί/ΐΐιίί'ίης (Δ, ι 32) ίπρόςαζαν νά ίξαλΐαν&, Επιγραφή τι; , εγχαραχΟεϊσα χατ' β. ■ηιταγΫν ταυ Παυσανίου, Κατά Δίβίΐυσίον το» *Αλ«βρ«®08 β, χρησμός τις ΰπνρχευ ε'τιιγεγραμ- μ ίνος 6<51β»' αρχαϊον εν Λωδωνη τρίποδο, "θ Παίι- σοι/ίίϊ5 άναψέρει την ίπτραρ·/)» ίΐ/ός τρίποδος άψε- ρ^μένοα βΐί τοι> 'Ηραχλε'α , χηΐ εχ των Καδμείων γραμμάτων , τα όποια ό 'Ηροδότος ιδε γεγραμμέ- να εις τρίποδας, συνάγεται ότι ο ; . Έλλν)»(; ίθη- νίίνΒγ/τβ» το αλοσοητο» από του'ς ΦοΛ'.καζ. Οι!» χ2 έί *«το τούτο μώοκ ΐχ'μοίαζον οι τρίποδες τών ΊΕλλ*»»» ^χαί Κίΐ/ίζκι» · 02 τρίποδες του ναού τών *48»)«ιω» χβι ο? αφιερωμένοι παρα τών Λακεδαιμονίων εις τον 'Απόλλωνα ν σαν χάλχεοι, ομοίως ϋΐ και ς βλν,θβίς ΰπο του 'ΐαοωνος ίΐι τω πλοιω του χσ'λκ£ο$, και τοίουτοί ησακ χαΐ οΐ τρί ποδες των Κινέζων. ΜανΒ'άίΌμεν παρά του "ίριη^του, ν»η- •ΙϊΓΚβπι, ο« το τιθέμενα ίρ.προσθίν τωνΚινεζιχω» 3υαια<;·τ ι ρί<ύν χαλχεα άγγίϊα Ϋραν άναγλυκτα θσΐι- μασιώτατα. Ό "Ηρόδοτος λέγει, ότι πολλοί των "Ελλτ)ϊ£χώ» τριπόδων η σαν εξαίρετου εξεργασίας. Οί τρίποδες των Κίϊίζων είχον κοινώς δ'ίο λαίάς (χ^ερούλια) ονομαζόμενα οΰλ ν, το; ώτί'α, και αϊ δυο λαδα! τώ» 'Ελλν,ιαώ» τριπόδων ονομάζονται παρ Όμήρω και 'Αθψαίφ οΰατα. Ταυτβ τά α^- ρΐίΐα εθεωρούντο παρα τοί$ Κίΐέζοις πολλά πολυ. τίμα, χαί (ίς αυτά ε'ξη'ρτητο ν ευδαιμονία τγ,ς βασ:λευοίσης γενεάς, το παλλαδιον των Κιΐ^ζων, χατα τον Άμιώτον, χαΐ ό μονάρχης δεν ντον ά- α<γαλγς ίπΐ τον θοο'ιοι/ του, εάν δεν είχε τοιούτον πολύτιμον 3ψαυρόν. Οί τρίποδες της "Ελλάδος ετιμών?ο ι'ξίσου μεγάλως' ε'ν Αελγοΐς, ο χρησμός ΐδίδετο από τρίποδος, χαί ίζητεΐτο απο βασιλείς χαί ήγεμόν ς. 01 Βοιωτοί εςελλον χατ' ί'τος (·'ς την Δίϋδ'χΐΛ|ΐί τρίποδας, εχ των οποίων έλάμδανον χρησμού ς. Οί Τρίτωιες, οί "όποιοι έσωσαν τον Ιάπωνα, άψ' ου εύ'αλον τον τρίποδα των εις ιιαόν, ν.ρ-^νραν νά χρΥ^μίδοτώσι δια τΫς εμΠίεύσίως του, ωσάν νά ΰπ^ργεν εν αΰτωδαιμόν.όντ'. Του Φουχη οί τρίπεοες ωνομάζονιο παρά των Κινέζων δαιμόνιοι, ήτοι $εϊο:,ί'μπροα9ιν των όποιων πρανή- χοντο χαΐ τούς ένόμιζον οιχψήριον % εΐχόνα τγ,ς 3εό. τνίτοξ. ΈνΔϊλροΐϊ, 'έ^α ΰπηρχεν ο ναός τοΰ Απόλλωνος, ευρίσχετο ο τρίπους" ό 'Απόλλων, ως αλλθ9 Ζευς, επωνομάζετο τριόπιος, όρων ητοι γινώσχων το παρΜόυ, ε'νεςός χαΐ μέλλον, χαί τούτο εσήμαινοιι οί τρεί, πόδες τοΰ Δελιριχοϋ χρη. ομού. Και αύτη υπάρχει ΐαως ν Ύριάς, τ·/·]ν οποίαν ό Πυθαγόρας νβελε νά λατρεύωσα. 'Εν αρχ-η μόνος ο 'Απόλλων προέδρευεν εις τον χρη- σμον, αλλά μετ' ολίγον συνετάχθησαν αυτά χαί τρεις Μούσα;, νΖν ομοίων ο άρΛμος, χατά τόν Ιίαυσαν.'αν , ε'ν τω χαλχω εις εννία. Πα ρομοίως οι τρίποδες τ·/|5 Κίνας, αφιερωμένοι εις τά πνεύματα, ·φζγ/)·/\σαν, ευ χαλχω, εις τον άρβμαν των &νέα. Ό Φουχης 'έχαμίν εν άρχη μόνον εν, ολλ' ό Χοαγγτης εχαμε τρία, χαί Του ό μ'-γας •φ^ησεν αυτά εις εννέα. "Ομως ό αριθμός τούτων των δαιμονίων, ήτοι πνευμάτων, 'έντε Έλλάόιχαΐ Κίνα, 'έγινε τέλος πάντων αναρίθμητος, έπειδ·/} « '«· \ «. I > <> « "ίι » « Υ ι Υ4 ? τ0 πυ Ρ > & α ^ρ 9 τ0 νόωρ 9 ορ'/), χαι, πόλεις ε'χατοιχουντο άπ' αυτά, χαθως έδόξαζον ό θάλης χαΐ Πυθαγόρας, σύγχρονοι τοΰ Κ ομγΐιχίου. „ Πάντα ταΰτα (λέγει ο χύριος Χάγερος εν τω τέ λει) οποδιιχνύουαιν, ότι ύπαρχε μεταξύ Κίνας χαί Έ'λλάδος χοα/ωνία πλέον αρχαία, αρχαιότερα τοΰ Πτολεμαίου, αρχαιότερα τοΰ 'ΐάσωνος χαί τω»'Αρ γοναυτών" εν ενί λόγω , αρχαιότερα παρά την νο- μιζομένην άχρι τοΰδε." 'Ε* τ'/ις συντόμου ταύτης αναλύσεως του συγ γράμματος γίνεται δνλον , οτϊ εϊς τά πρώτα ϊνδί- χα χε^άλαια δεν απαντώ μεν χίνεν μέρος, το οποί ο ι; πσριςάνει παραλληλισμού μεταξύ των Βρηρκίυ- τιχών δογμάτων των 'Ελλννων, η Κινέζων, ν δί καιοι τήι εμγαντιχην ε πιγραψην ,,Πανθεον Σα/ιχον'" πλτν ΐ άν Βέλη τις νά νομίση τούτο εχ τω» Καρα- τυρΫσεών του περί των τρίποδων εν τω τελκαταίω χεγαλαίω, τό όποιον 'όμως δυσχόλως §έλει τις. 'Ώς τόσον, τούτο τό σύγγραμμα όμοιάζΐι χα τά Τ7; ν μεγαλοπρε πειαν χαΐ τυπογραψχγ<ν ωραιότητα με τόπρότερόντου περί της Σιν:χης νόμισματογραψί- ας, χαI περιέχει χαΐ εΐχόνα τινα παριςάιουσαν ίνα »αόν Κ»ίζ«θν.