ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ περιοδική έφημερκ πολιτική, φιλολογική τι και έμχορική. Τρίτη, τι} —■■* 44» ' 2. Ίοννίον 1812. αδεία Και προνομία) Χαιβαροβαβιλιηφ. ΤΙΟΑΠΊΚΑΙ ΕΜΗ2ΈΙ2. 4 Γ Γ Λ ι Α. Λόνί ρ α , τι; ι φ. Μαίου. Της Αόνδραι αϊ ε φημερίδες ολαχ περιγράφονσι την φρίχην, ϋτΐον χρονξένησεν εις τήν Άγγλίαν ή δολοφονία του II ε ρ σ ε β άλ, μινίστρβν των εξωτερικών {>χοθέ- βεων · πλην η φρίκη δεν είναι το μόνον αίσθη μα ; όπου προνξένησε τούτο τό αυμβεβηχός. Τών Άγγλων αΐ εφημερίδες δεν ήμπορνβι νά αποχρύ-φω- Βιν ο'ΐαν ταραχήν και χαταιαχύνην αισθάνονται. Και τωόντι είναι περιεργείας άξιον, οτι εις εν έ θνος , το όποίον επαγγέλλεται ώί ήθικώτατον, πολιτιχώτατον και πλέον πεπαιδευμένοι· παρά τά 'λοι~ά. συνέβη τοιούτον παρανομώτατον έγκλημα, οιον εις τα χρονικά μόνον της βαρβαρότητας Χαι δεισιδαιμονίας άναγινόισχομεν, οτι εις εν έθνος, τό οποίον χνττά£ει όλα τά λοιπά εθνη μέ ύπερο- ■ψίαν, εγεννήθη εν από τά τέρατα, τά οποία οΐ μεταγενέστεροι θέλουσιν άνεθεματίΐονδι χαι ν.α- ταρώνται. Οντος ο επάρατος ετόλμησεν, ως λ,ε- γονσι, νά χάμ-τ) εφεσιν (3ρρβ1ΐ3ΐϊοη) εΐϊ την πα τρίδα τον. Εις πασαν αλλην επαρχίαν ο δολοφό νος δέν ελάμβανεν αλλο πράε άπόκρισιν,ειμή χατί- αισχυνην και νβριν , τά αφενκτα σνναχόλονθα τη 5 τιμωρίας τοιούτων τρισαθλίων πταίετων' και όμως ό όχλος της Αόνδρας επήνερε, καθώς γράφονσι δύο των μινίστρων εφημερίδες . τον πταί- βτην, <ί«ί ήγωνίαθη νά τον ίλενθερώβ-η, εν ώ ού τος εφέρετο δέσμιος είς την φυλαχήν. Μία τηε εναντίας μερίδας έφημερις ηάμνει την άχύλονθον άξιοσημείωτον παρατήρησιν, οτι δηλ. 6 μινίβτροε Περσεβάλ ύπήρχε πάντοτε τό στήριγμα τ ο} ν μανιωδέετάτων βατνρογράφων, χαϊ ότι δι αδείας αύτον μάλιστα εχδίδοντο τβιανται ίιβριστιχαι δια- τριβαΐ , α! όποίαι εδίδαβχον την παρανομωτάτην διδασχαλίαν, της όιίοίας αυτός εγεινε θύμα. (ό φο- νενς τον Περσεβάλ {ιπήρχε, χατά τάς εφημερί δας, προ καιρού έξω φρενών , και εφνλάττετα πρώην ώς τοιούτος εις τό νοσοχομεϊον (Ιοΐ1Γη.ι1 άβ ΓΕιαρίτε) — Ίδον ή περίληψης ενός ιδιαιτέρου γράμμα* τοί από Αόνδρας. η Τό τραγικόν συμβάν εις τό χά- τω παρλαμέντον ετάραζε πολύ τον λαόν, χαι δ βίαιος φόρος τ.οϋ Π ερ σ ε β άλ , εν ω εμελλε νά έχτελέσ-η τά καθήκοντα του επαγγέλματος Τον, εγ- χατέλιπον εις ολονς αισθήματα λύπης χαι 5ΛΪ- ■ψεως αξιέπαινα τον 'Λγγλιν.ον εΒνονς. 'Από ο λα τά χρίματα, όπου ήμποροϋαϊ νά ατιμάσωΰιν εν έθνος. το μνσαρώτατον χαι χαμερπέστατον εί ναι η δολοφονία , και όμως αύτη εσυγγωρείτο, αν οχι παρρησία } χαν έντψ χρνπτώ διά της σιωπη$ των μινίστρων. Και τύ ) άληθεία ποίον αλλο θέ λει προκύψει επαχόλονθον «κό βιβλία σατυρικά χαϊ {ιβριστιχά των πολιτών και των εν άξιώμασι ; παρεξ ό πολλαπλασιασμός των εγκλημάτων και ») αναρχία; Η' πολιτική αταξία προέρχεται από την ήθικήν άταξίαν. Έλπίζομεν, οτι οϊ μινίστροι $ί·