- (*><->) - τάς 15ο κριτικάς , επιςημουικάς, και φιλολογικάς εφημερί δας (α)> «κ· των οποίων πολλαι δια τας γνοιςάς πολιτικάς Κεριςάσεις την σήμερον έπαυσαν. Μετά την γενικών ταΰτην περιγραφήν της καΤαζάσεως Των επιςημων μιτα€αίνομεν ηδη εις τήν ίδιαιτιραν ϊςορίαύ αυτών. Η αν ν ί γει « « * ο λο ρ3ίϊ.) («) "ΐίϊ ΑΙΙβοπβΐηι: 1_ί 1»ε>:3ΐιΐΓ Ζείίοηξ ι&οό. 'ΕΓΚΩΜΓΟΝ ΤϊίΤρου 'ΑνΤωνίπ* Βονηολκ Κερκυραίου « ςανρο- φόρου, κοινωνού του ελεκτοριακού των σοφών συνε δρίου, μέλους της ιυ 'ΐταλίίί βασιλικής εταιρείας, καΐ διαφόρων άλλων ένδοξων εταιρειών ' Ιατροφιλοσόφου διδασκάλου της Βολονίακης κα) ΠαταυϊΛκνς ' Ακαδη μίας χ,αι πατρός πλείςων κλασσικών συγγραμ,μάτων 11 αρά 'αΤΤΕ'λΟΓ Μελησσινοΰ Κκραλλνιναιου· Παρίσια ιι Αικεμ.€ρίου ι8ιϊ · Το Ιερόν χρέος της ευγνωμοσύνης, τό όπο'ιον ό τίμιος ανίρωπος πρέπει να ομολογά προς τους ιδίους ταυ διδασκά λους, η ςαόερα και αιώνιος μνήμη, τήν όπΆαν χρί^ςεΐ πάν τοτε ό φίλος εις τίν αποίανόντα φίλοι» του, και ή άγαπη της πατρίδος , ητις ενίουσιαζει και τά πλΐον άσόινη πνεύ ματα διά νά ςεφανωΰ*ωσ< τα ηρωικά ί'ργα ενός ψιλοσοφου , «V Μ ■> I <? \ , \ ^ , _ , οςτι$ Της ανν^ει > είναι τα μ^α αίτια, τ* ο π α α με β ια- ζουσι νά εκφωνήσω ίιά του λογίου ΐρμ,ου τούτο τό επι- τάφιον, διά νά καταλά€ωσιν οΐ φίλτχτοί μου συμπατριωται, ότι αν ό σκληρός 3ανατος εμπορησε νά άρπασ% βιαίως, εις την μεσημ€ρίαν της ηλικίας του, τον λαμπρό ν ΚερκυραΊον , όχι όμως και δια τούτο ηδυν/ίη νά αφχιρεση τό όιομα' του ',πό Την μνημηνμας' τούτο εγράφη εις τό κατάςιχον των ;υεργετησαντων τήν ανθρωπότητα, κα) 3έλει μνημονεύεται αιωνίως· ως των όμοίωντου , από την αριςοκρα,τίαν των σο- 'ράίν' εν μονον μι λύπη, σννεπαισάανόμενος τήν αν ικανό τητα μου, μην ολιγίςίυσω τάς δικαίας τιμάς, αϊ όποΐαι