— ( 156 ) — Τα τλεΤα <ων 'ΕΧλννων , ζητεϊ τγν Βυγατερα, προσφέρει Τη ν τιμήν, κα\ μέ ολίγους λογούς επευχεται εις τους εχθρούς τνς πατρίδοςτου νίκην. "Οποιος δεν εςάΟη πατήρ 3έλει ϊκατα- δικάσειν τον δυςυχη Ιερέα, διά το προς τοός έχύροΰςτου έπευ- χημα. Με πόσην 3αυμχσιοτητα δεν ζωγραφίζει είςτό πρόσ ωπον των συμμάχων το 3αμ€ος, Την λυπην , την σιωπην, όταν άκουωσιν εις Την σκηνην Του Αγαμέμνονος απο τον "Οδυσσέα Το άμετα€λν\τον της. γνώμης τον 'Αχιλλέως, την άπόβριψιν π «.σης προσφοράς κα) παρακλησεως, την άποφασίν του εις το να μην ενωύη πλεο ν μέ Τους συμμάχους-, αΰτο\ γνωρίσαντες την δυςυχη καταςασιν, εις την οποίαν τους άφί- νει ο νρωςπολλην ωραν σιοιπωσι, κα) εις το πρόσωποντκν φαίνονται ζωγραφισμένα, το 3αμ€ος και η Χυπη. 'Ας μαΰ'4 καθείς τραγικός από τον "Ομηρου την τέχνη ν του να ζωγρα φίζω τα άφωνα, 'έργα , Τα. οποία, -εχουσι περισσοτιραν δυνα- μιν από πασαν ομιλίαν. Εζ αυτοΰ ωφιλν\θη ο φρονιμωτερος μιμηΤης Του 'Ομηρου Βιργίλιος, όταν πλαττη εις το πΧΆ· τύ δάσος Της κολάσεως Την άπανΤησιν του Αινείου με Την Δι0:0>, απο Την οποίαν εν ω αυτός ζηΤεΐ συγχωρησιν Της Τί>· χηρΖς εγκαταλείψεως , αιΐτιί σιωπηλως ρίπτει τους οφύαλμου; κατά γης, λοξά τον κυτταζει καΊ φεύγει· Ποίαν αίσύησιν δέν προζενεΤ, όταν περιγραφή την Χα- την της Ελένης ,τόν ελεγχον Τη^ συνειδήσεως τ^ς, βιασμεν,Λ να καταφρόνηση εκείνον , -ΐον οποΐον τοσον ηγαπα ; -αυτητρι- φει άκραν έπιύυμίαν εις την ψυχ#ιν'της νά ίδι$ τόν πρώτον της συζυγών , Τνν πατρίδα, την οίκίαν Της , χύνει δάκρυ α όταν βλι- πν το 'ΕΧΧηνικον ςρατευμα. σαναθροισμένον έζ αιτίας της' εχ-ει δεν γοΧμα νά σηκώση Τους οφθαλμούς εμπροσόεν εις Τον ΙΊρία" μον, δεν δύναται νά παυσι^ τά δακρυα, } μητε εξεύρει νάσυγ· χωρηση το πταίσμα της, εν ώ ο 'ίδιος γέρων "έμπροσθεν Τιΐί βουλής. αθωαν Την κηρύττει. 'Αμίμητος τέλος πάντων η πεβί' γραφή Της Χυττηζ , εις Την χίσύητικωτατην ψυχην του 'Αχιλ' λίως, όταν ί ιι'ός Τΰυ Νεςορος άναγγέλη Τον 3άνχτοι> τοα φίλαυτου ϊίατροκλον, καί αυτός ρίπτεται κατά γης, τυλί γεται είς 'ίην -σκόνιν, ανασπα τάς τρίχας της κεφαλής τον , ζητεί το ξίφος νά 3ανχτωθ%, και ο 'Αντίλοχος τον εμποδί ζει* ποίον φο€ερό,ν 3εαμα δεν μοι παριςάνει ό κάλαμος 7* ' Ο μηρού , όταν ΰπό τλ τείχη Της Τροίας 6 'ΑχιΧλεΰς μέ τονί