- ( 6α? ) — Αϊ γραμματικαί του παρατηρήσεις είναι α'ι εφεζης'ά, δι ν Του αρέσκει, οΤι ο Κούμας ι'ιπεν ,,είς χρησιν των εαυτου μαθητών" τοΰτο καν δυνάμεθα νά συμ*εράνωμεν από Την σνχνην επανάληψιν της φράσεως ,,ε'ις χρη&ιν των εαυτοί!, η τΰ,ν αύτου μαύητων ". ΤΙραγμουτική ή δυσαρέσκεια τοκ δεν έ μ πορεί να είναι' διότι αν Τον δυσαρες^ ή μετριοφροσύνη, δια Την οποίαν περιωρισε Το άζιοΧογον τοϋτο συγγραμα εις τους μαΰηταςτου, ενω εμΚορε'ΐ νά ωφεΧηση γενικώτερον τους ενα σχολούμενους εις την φιλοσοφίαν, ποίας φωνας δεν η&εΧε ρν]- %ει ο ζηλωτής τω'ν καλών Μάτζος, εάν έλεγεν ο Κουμας ,, εις χρησιν των σχολείων την 'ΕΧΧάδος Τον δυσαρεςεϊ λοιπόν το συντακτικόν μέρος της φράσεως ι χ.αι κρίνει καλλιον , ώς φαί. νεται, άν εγραφεν „ εις χρησιν των αυτού μαίητων " " αλλά με τούτο δείχνει άγνοιαν ό γενναίος των κανόνων της Γραμ ματικής, επειδή ως λέγομεν „ο Κούμας έζέδωκε το σύν ταγμα εις χρησιν των έαυτοΰ μαύητων", ούτως είναι ορΰόν χ αϊ το ,, σύνταγμα (έξεδόύη) ύπο Κούμα εις χρησιν των εαυ τόν μαύητων " ' διότι, όταν το ενεργητικού ρήμα. μετα€λη- βη εις παύητικόν, μόνον Τα άκρα, το υποκείμενου και το αν- τικείμενον, ►} (νά μη δυσαρεςηβη ό ευαίσθητος ανύρωπος απο τ ας καινοφανείς ταύτας Χέζεις) η εκ πρώτου και η εκ τρίτου μεταθέτονται, αύ'τη μεν μεταπίπτουσα εις ευόεΐαν, εκείνη δε ί/' γενικήν προίετόπτωτον, τα δε άλλα πάντα μενουσι τα αυτά, και περί τούτου άς συμ€ουΧευ^ ο γραμμ -ατικος Ματζος η θεοδωροντόν Γαζήν , ή τήν παντεπιςημογικήν Τραμ· μΜΤικην του Νεοφυτου. β. ' Αγωνίζεται (σελ. ιθ4) ν'άποάείζ^ κχΤαφαΤικας τάς αΐίοφατικάς προτάσεις ταύτας. „ Ουδέ τ άλΧα ε(ίνη δεν δυναν* Ται" αρα δύνανται, συΧΧογίζεΤαι ο γραμμΛΤίκωτατος Μα· τζος· και ,,τύγχυσιν δεν πάσχει ποτ ε ούδεμίαν " αρα πά σχει , συμπεραίνει ο γλαφυρότατος σο^ιςής' αρα ο Κουμας δεν γνωρίζει τοιίς γραμ,ματικούς κανόνας· '&δώ άλη'ΐινά ο Ματζος ηΰεΧησε νά φανη έαυτοΰ κρείττων εις τάς θεωρίας , και ε κα μέα εις οΧους φανερωτάτην την άνοησίαν Του. Μάτζε ! Ματζε! Μαψ αυτως προφέρεις ο,τι κιν ϊπ' άκαιρίμαν επε\ί)οι Τοι γΧωΤ- Τζίν. Σπούδασε νά μάΰ%ς Την όμιΧουμένην γλώσσαν, εαν δεν (ξεύρχς την παλαιάν. Κατά σε η πρότασις ,» δεν ε χω ουδι