ύ/,2 ΐξ ϊσ*8 δυνατόν είνος της 'ΑγγΧίας ε~ ςερζεν ιίς τον ποΧοχρ',νιον £, ποΧυμοχ$ον άγων α μ,όνον «τι σκοπώ τί νά εΧεΐ)ίερωσ··4 Τϊ.ί κατ&ΤεΒΧιμμένας , Οϋχι δε νά μεύε- ξι< κ. αυτο ·πγιθ£ α^ιτα^ν Τίον αόονατίο *, μ,ν) δυνάμενων άντιςαίηναι. Ο Χορδ Τ ρ ε μ£ ίΧΧ ε ωμίΧησε και αυτός τοιαύτα %ίίον παρακινων νά βΧη- ί&κπν «Κ *ραζιν τα ά'κυ «'-ί'λΐίρ.Λτα. 'αΧ\' ετε ο μινίξρος Χόρδ Α ι-ίερποόΧ επρο· £αΧε νά άνα-ίληί^ το παρΧαμίντον εις την 9· Φί^ρ. ,'τοτί ο λο^ώ" Γ ρε μβίΧΧι %· ναντιώύη εις ταυτην την ανα€οΧψ τβ ταρ- Χαμέντβ χ. α τα ταύτας τάς περιςά&εις ζη τών Χόγον άκοχρωντα ταύτας της α ποφά σεως και διϊ%υριζομινος , ότι το παρΧα- μένΤον δεν ημπορεΐ νά ενα%αΧη$ΐή περι άΧΧα αντικείμενα αίζίοΧογωτεραοσον -κε ρί τάς παράσας ποΧίΤιχάς %έσεις της Εϋ- ρώκης, μετά δε ταύτα μετε€η εις ερευναν των εσωτερικων υποβέσεων Της ΑγγΧίας, £ α'φ' ί ωμί λ^ο"£ παρακινων να εΧαττω- ΰωιτι τά βάρη της ΑγγΧία;, αν.εφερε και Κερ\ των εν τη ςερεα 7 5,οοο ςρατιωταιν, κα< ηρωτησε με τί γνωμην ημπορεί ενας 'ΑγγΧικός μινίςρος νά παρακίνηση τούς Έ.νρ[ύΈαϊκ£ς μονάρχ&ς νά Χα4'ωσι βοηύειαΜ χρημάτων δια νά αύζησωσι μερικας δυνά μεις τίτ'.ν, οσον νά κίνδυνεΐ/4 η α>τφα- Χεια τ:<1ν Χοιπων ανεςαρτητων δυνάμεων. Μετά Ταϋτα εκατηγ> ρη,τεν ο Χορδας τον •άδικον πόΧεμον κατά τν { ς Αμερικής πί- κροτατα. 'ο μινίζρος Χόρδ Α ί € ε ρ Ίί ο ο Χ ωμο- Χογ·/,σεν ότι ν,το μεν ύττοχρεως νά άπο- χριί» τ» πρόςταύτας τάς ιν~α:· εις ί, κατη γορίας, ομως, μινίςρος της αοΧη; , δεν ημπορεί νά το Υ.αμ·<* κατ α το παρόν.,· 'ίτι κατά την μεΧΧασαν συναδον Του παρΧαμένΤΗ μετά Την άνα£οΧην, ημ.ΊΤο- ρΐσι να ε'ζετα. Ζωτιν αρμοδιότεροι/ ταμτα τά πραγμαΤα κ, αϊ εσωτερικά] »τι'ούέσιις τ ν,ς 'ΑγγΧίας. Ο Χίρδ Αονουγμορ ι άναςας πά- Χιν είπ^νότι η μινίςρος Λιέ'ερΚοΐΧ άνεφερ» περί της άναβοΧης τα ιταρΧαμέ ν του αίτια ΚοΧΧά κοινά, εξ εναντία δε τα κραγματα της νυν ένοχης ύσ-αν νάντ^ ατυνείβιςα , δί 'ο % άνανεώσας τάς εντά σεις ί, ε ρω τάματα τκ Χόρδ Γ ρ ι μ 4 ί Χ > ί, ηρωτησεα εν τ·Ζ ΤεΧει άν ύϊ μινίςροι , ε- ττειδνι μονον μετά το τΐΧος των συνδια- Χεξιων της εν Βιέννη ιτυνόδα 3ίΧασι νά ανακρι$ω·τι νερι των εσωτιρικων ΰιτοόέσε- ων, υΐΐωιι.τευαν Ίσως ν ίο ν νόΧεμον , και » > ' Η \ Λ αν αναγκασμένοι αντες να ατίοφασίσωσ,ι τίερι τις τύχης της ΕνρωΚης , δεν είχαν καιρόν νά ενα<χοΧη$ωσι νΐρΙ τβ συμφέρον τος Της ίδιας αυτών πατρίδος; 'Αλλ' ονως κ, άν'ηναι, V) είζΆκαΧαίνισις Των σκέψεων Τα τίαρΧαμίντα ίίίε'Χεν είναι κάντοτε ωφ£- ΧιμωταΤη εις την 'ΑψγΧίαν. Καί ο δήξ Σ ο.α σ σε ξ ώμίΧησε ι?ρο\ς τοις α'ΧΧοις περ': της ανεξαρτησίας της ΙΙοΧων'ας και Σαζονίας. Ίε'Χος πάντων ό μως εγκρίόη η άνα&Χη τίΓ ταρΧαμέννν. Κατ ω πα ρΧαμεντο ν. Και εις το κατ ω παρΧαμεντον ήσαν βι' φιλον·ίΐκ.('αι % τά ερωτήματα, τα εναν τία μέρας ε^οχΧητικά. Ο κιιρί'. ς ] ί ο ν σ ο μ- 4ύ ηίεΧε νά μχ$4 ΐί',η ΛέΧει απΧυ4% παντεΧως .εις .τάς νίκίαςτων το τοπικον ■ςρατευμα (πι ι ΐΐΰβ^) , αΧΧ'« κύριος Κ α ν - σιΤτάρτ, γραμματεύς τβ Ήησαυροφν- Χακίι, απεκριβη μίν?ν εν <) ενε'ι , ότι ~ίλίΐ γεν% εύίύς οιτϊ τ® συγχώρεση ό καιρός.· Ο κύρης Β άριγγ ηρώτησεν αν ΐδΆητ&ν ιίς Τον βασι\εα· της 'ίσπανίας δάν % διά τ/ δεν ε<>Χ·ή*η·ταν υττ ο' ■ψ)ν τά γενηί(ντ& περ\ τβ'γ» μαρτνρικα ·, Προς Ταύτα άπεκρίδη » γραμματεύς, Ζ-