),Μίτ« χ α ρ*ί σας * φανερώνω , ογ ; εγινε ρε τήν Βριττανικνν διοίκησιν συνθην.ητις, ·ώςε κά νει) μέρος νά μή χρατη ί/ς τήν "ΖαμπλαΙν λιμνών χαΐ-'είς Τ 'Λ" τοί Όνταρίου περισσότίρον η «ν χα- ραδίΟ» 1 , εις δε' τν)ΐ' 'Ερίϊ λίμνην χαί εις τας ανω τέρας λίμνας περισσότερον ή δυ'ο χαράΘια , κα θέν αοματωμίνον μόνον· μϊ <ΐν χηνόνιον , δίά του οπο/οιι γένεται οικονομία χαί είς,τά δύο μέ ρη περιττών εξόδων, και εμποδίζεται ο χΛ$η· «ο; ·συ^χ|5!ϊίίβε!ΰ9 αρματωμένων χαραβίων εις ταύ τας τας λίμνας. ,,Πρός τούτοις, σας φαιιερονω μετά χαράς-, οτί ο; ετίΛροποί, οί οποίοι χατα το 4· «ρ^ρ®^ τηο Γίντίΐ'ου συυϋνίχης διωρίαθησαν να άτ·.ιφασί- σ(ώ«ι/ ί/ί ποίου μέρος άνηκαν τα διάφορα νησ/α ί£5 τον Πώσσα^αχοιια'δδιι μυχόν χατά την σζ)Μ- δηχ^ΐί του 1788, ε'συμφώνησαν , ώςΐ ■ χάθε μέ ρος να -χρατηση τα νησία εκείνα , χα οποία είχε πρΐυ το£ τελευταίου πολέμου. Οί κατά τι έτε ρον άρθρον της Γεντέίου <ψνθήχης παραγγελθέν τες επίτροποι προς διόρισιν των συνόρων άρχι σαν μεν, όμως ακόμη δεν ετελείωσαν. Περί τη-ς διαφοράς μεταξύ τμών χαί της Αγγλικής δ:θί· χήσεως, ο.ν αϊ ήυωμίναιΐπαργίαι ϊχουσι το δί- , χαιον νά 3ηοεύωσι χαί άλατίζωσιν ο'φάρια εις το παραθαλάσσιο» των Βριττανιχών επαρχιών χατ' άρκτον των ημετέρων συνόρων, τό όπ οίον δι'καιον έ@ε$αιώθη διά τη; συνθηαης. τοΰ 1^83^ γίνεται 'έτι συνδιάλεξις. 'Η Βριτταν.κή δ:θίκηας απέρριψε το πρόβλημα ημών του νά ίφαρμοσθή χαί εις τ ας Βριττανιχάς άηοικίας το εν τη συν θήκη της Λόΐιδρα; παραδιχθΐν αξίωμα τοΰ νά φυλάττωρται χατά τό εμπόριον μεταξύ των λι μένων των Ενωμένων επαρχιών τ υ-ς Αμεριχης χαι τών εν Ευρώπη Βριττανιχών λιμένων οί αυ τοί κανόνες. 'Αφ' ου τούτο το άντιχείμενον ί£η- τάσθη το:ου'τω τρόπω φιλικώς μεταξύ αμφοτέ ρων των ΰιο·.κήιεων, και φαίνεται ότι ο' Βρίτ- τανική διοΐκησις δεν άγαπσ. νά παραίιγςη τι άίίό τας παρούσας Οιαταγάς της, μένει εις ττν Ζύνι- δον ν' άποφασίβη , άν επομένως προς ύπεράσπχ- •σιν χαί αυξτ,σιν της ναυτιλίας μας ,πρέιέει ν& γέ- νίύσιν αλλαι διαταγαί. (Ακολουθ. ακολουθεί.) ' Τϋίί'Νίοέδοράκου εφημερίδες ώτό 20. Διχ. ανργγιλλουσιν , οτι. τη 16. Δεχ. ε'χοινωθησαν $ϊς τήν Σ^χλητοι/ από την διοι'χησιν όσα ανα φέρονται περί τη; νήσου 'Αμέλίας. Ό Πρόώρος ίπροσχλήθη πρός τούτοις νά φανέρωση εις την -Σύνολον την χατάςασιν -των συνδιαλέξεων μετά της 'ίαπαν/ας χαί περί της ίχτίλέσιως τοΰ άρ θρου της συνθήκης μι τήν 'Α-γγλίαν περί της παραδόσεως τ£ν οχλά^ν, 'Εναντι'ον των αυθεντικών ειδήσεων της Ισ πανίας εδημοσιίνθη εις 'Αμερικανικός εφημερί δας ανώνυμος έπιζολή ε'χ -Νέου Όρλεάνς, άυαγ- γέλλουσα, ότι ο Μίνα; ςε'χεται τάχα εις. τλ ( χώματα του "Μεξιχοϋ με ιο,οοο ςρατιώτας. Τούτο όμως δεν είναι πιθανόν. Οί ςρατιωται της Αμερικής Βέλουσι παρα- λάοη ευθύς εις ΐξουσίαν την Φλωρίδαν,. ευθύς αποΰ φθάσωσι τρία περιμενόμινα χαράΘια. 'Εξ ■εναντίας δε εις τνν 'Αμιλίαν διεφημίζετο, ότι οί 'Αγγλοι ήτοίμαζον ει ; τινα τ'Ιν βορείων νή. σων ςόλον διά-νά παραλαβή εις έξουσίαν τά$ Ί]λωρίδας, Ιίατο τας τελευταίας 'Αμεριχανικας εφημερί δας ι το ίν Φιλαδέλφεια χριτήριον άαϊλυσεν άπο πάσης έγκαλέαεως του$ 11 'Αγγλικούς αξιωμα τικούς, ο'ι όποιοι , καθώς γνω^όν, ίφχ>Χαχώθη- σαν εις τήν ανω πόλίν διά πριςογης ενός κριτοίI, διότι-ήθελον υά ύπάγωσι πρός του; άποςάτας της μεσημβρινής Άμερικνς. Καθώς αδεται , οί ^Αμερικανοί παρέλαοον εις ίξοααιαν τωόντι τή ι3, Δ·χ. τήν νήσου 'Α μιλίαν·