— ( 88 ) — Χω/>·{ τ»)»» διπλην ίνωσιν, λέγει ο φιλόσοφος Διίϊραί- τΊίί» ή οποία προσκολλά τας ίδιας εις τας φωνάς, κα! τοις φωνάς εις τους χαρακτήρας, κάίε τι ηίελε μείνει μέσα εις τον ίίνίρωπον , και ι 'ή!Ιελε σ€νσ&η. και άληίινα, αν ςοχα- σίωμεν, ότι αϊ λεζεις είναι ία σιιμίϊα τοΓν ήμετέρο>ν ίδιων , και ότι χωρ)ς αυτάς δέν ιϊτο ίυνατόν να έχωμεν αφηρημί- ναί ίδιας, κα) δυσκολον ήτον ιίς ημάς ν άποκτήσωμεν καν ε ιτπτοΧαιον γνώσιν των υλικών τκ£ φυσίύ;£ ουσιωκ, μι^ν εχηντες μέσα, ωςί να νϊμιι'ΐροιίμίν να της συγκρίνωμεν συν- αλΧι»]λω{, ·9Αομϊΐ» καταλα£ει, πόσον αναγκαία κα) ωφέ λιμος είναι ή επιςήμη των λε'ζεων , ήγουν ή Γραμματική" ν, ί ΓίΓιζΗμί έμως των λέξεων δέν Είναι απλώς των λέζεων έπιςημη, κα0ίο? τινϊ{ επιπόλαιοι νομίζουσι' τούτο ε%αι τό σον αληίιναν, ωςε το λεζικόν μόνον οποιαςδηνοτε γλώσσας αρκεί νά μας δωση ά*.ρι€η ίδεαν , εις πόσον βαίμόν τελειό τατος παντός ε'ίδους έ'φϊασεν ό ότΤοίος λαός την ομιλεί. Η Γραμματική περεχεί ό-,α οί παλαιίι ατιέδιδον εις τον κυρίως λεγομενον Γραμματικόν, εις τ6ν 'ΐήτηρα, κα) εις τον Φ ιλοσοφον , και απο ταυτην εξαιρούνται α ί φυτικά) επι- ςημαι, καϊ α ί αφηρημένα/ , και προς τούτοις καί αϊ βάναυ σοι τεχναι. Η Γραμματική περιέχει πρώτον Την Θεωρητικών Γραμ ματικών, ήγουν τήν 3εωρίαν τώνγλωσσων, αττο τ^ν οιτοίαν διδασκόμενα, τοις ουσιώδεις σχέσεις των ενεργειών τοννοόζ, *αί των διαφόρων της φράσεως τρόπων. Δεύτερον την ΐητορικήν' την τέχνην των ελιυίέρων ι- όνων" τν,ν τεχνην με την οποίαν ΰ άνόρωπος πεί&ει, παρακι νεί, προςάττει τους όμοιους του, ως υπηκόους. Τρίτον την Ποίησιν ' την πρώτην της φαντασίας τε· χνην , μέ την οποίαν όποιητής εΕω τεΰ εαυτοί τον γινομι· νος, θεωρεί το παν, παρατηρεί το παν , καϊ ζωγραφίζει το παν με ολ α της φύσεως τα χρώματα· Τέταρτον τήν Φιλοσοφίαν, η όποια 3εωρεί την γινικήν γνώσιν τοϋ οντος, τάς ενεργείας της διανοητικής δυνάμεως, τα δικαιώματα και χρε'% του ανίρωπου , κ,α! την έκ τοιίτων ευδαιμονίαν" εϊςεναλόγον, τήν Μεταφυσικήν, Λ,ογικήν, Ηίικκν, κα) Πολι τικήν Οίκονομίαν- Πέμπτον την 'ΐςαρίαν, από τήν οποίαν μανΰάνομιν ίων