— ( 4» ) — ψαΊς όμοφώνοις · οΤαν, ψι'Χος, νύζ , καϊ τα τοιαύτα" οι δε , «τι ουκ. εςιν έχουσα τύπον, αλλ' ί\. οι άφορων λεξεων συν- »)ύ/ικσμ.ίΐ'»ι, μεταπτώσεις δε αυτής οΰχ ευρίσκονται. 1 ' Ο £γ Τρηγοριος ό Κορίνθιος τοΰτο μόνον λεγεΓ ,, κοινή δέ, ·<; πάν τες χρωμ«(ία.'' "Οςτις συγκρίνη αυτά, τά πχρα€αλ·^ με τ£ι· ι'ίίωκ Τραυματικών Την γνώμην , οΤ/ ο Πίνδαρος ί'γ,οαΧίΐ" £ΐς Τ η '-' κοινών, και εζετασ-ή εν ταυτοί ποίος ήτον ο καιρός και αϊ νιοιςασεις , οτε έγραφαν ο! είρν \μινοι ΐραμματικο). ϋέν 3ε- λπ αργήσει να πεισίι^, οτι αυτοί εννοούσαν την εις τον κ%ι- ροντων συνιιύιζομενην γλωσσαν' αυτη ητεν η Μ α κ γ βονικν, ν; οποία ελεγετο κα ι 'ΕΧΧ^νικ,ν) ιδιαιτέρως" αυτη είχε δυο μερφάς, μίαν παλαιάν προ των Μακεδόνικων , ομοίαν με Την Ιΰεσσαλικήν , οχι πολύ διαφορετικην ατ.ο Την κοινην Δωρικην, εις την οποίαν εγρβ.\1*εν ο "Πίνδαρος' αλλ»)ν νεωτέραν μετά τα Μακεδόνικα, σΰμμικΤον από διάφορους κα) ελληνικάς και ξίνας Χεζει ς, εχουσκν ο μ οος τους τυπους της ' Αττικές" αύτη Μαι ,, μπάντες χρωμεύα" κτ. Αυτάς τάς δυο εποχάς κα) μορ- ψ«{ ίσυγχυσαν ο! Γραμματικοί , ν·α'ι με αυτί εσυγχυσαν κα! τας χ,εφαλάς τΌΧλων. Π ερι τουτων'ίδε κα) δίαΐ'ζ εις Μαιτ- ταίρον, την του ΜατΟίου 'Ελληνηκ. Τραμμ. λ'Λ. 9· καιτον ΣαΧ- μασί'.ν. Είςαυτηςτης γλώσσης Την νεωτεραν μ&ρφ ην ημείςδεν ίυ,Λσ'.ΐ Γ .μιν καμμίαν συμμιζίαν και συγχυσιν των τεσσάρων ααλεκτων , είμη τύπον 'λττικον , καϋως ε'ίπαμεν , κα) Χε- %ιις η κοινάς προτού εις ολας τάς διαλέκτους, η καταληπτάς εις οΧας ' ώς τοσον και αυτή εσχηματίσύη εις Την ά/.ολουύον περίοδον εις δε τ-Λ,ν παλαιάν, μορφών δέν, βλεπομεν εΐμη Αε ρισμούς. Ο τελευταίος του. λόγος, οτι αναγκη ήτα να υπαρχη *£*' μία. διάλεκτος, προς την ο-κ ο ί αν επρεπε κα) ημπορούσαν να αναφερωνται αϊ διάλεκτοι, ως εις κανόνα, είναι ΚανΤη ■ανόητος. Και δεν άρκοϋσε τανα εις ολαςτάς διαλέκτους, ότι Κΐον ολαι Ελλ^νικαι, κα) οχι ζεναι; τί απαιτείτο Κερισσο· Τίρον; 'ίσιαςτο , ιτρος τί νΐ/χιτΌρου ,τα,ν νά αναφιροονται τα. ίδ ιω- ματα; προς αντάς εζείνας τάς φυλάς, κα) τάς διαλέκτους , {1 ί τας ονοιας ητον κα) εις χρησιν. Τέλος πάντων ο ί'σχυρο- τ ϊρος λογος εναντίον της υιταρξίοος της κοινής διαλέκτου είναι αυτός ο Ίδιος Κο δρικας, ί ον<Η'ς εχει αυτο το προτέρημα το νχ αναιρώ εϊς ολα ο ίδιος τον ΐαυτόντου' ϊδοΰ α! λεζειςτυν'