• Η«ρ-άρτ^αα· ί*5 τον Έ'λλ·>»!>ίΧ3» Τ·^·ί^ρβκρο«',· ΙΙί'|ΛΓαη , τ·<| 26. ΦίίρουορΛ&ί. ΑΓΓΛΙΑ.. Ε?ί ι*]» σύνοΐον τοΰ χάτω παρλαμέντα τη 9· Φί5ρ· ί^ϊϊ Ρ'* ^Ρ ί! Ρ7' 1αζ °·Ι ία έξέταο'ς ι τ·/, όποιας ιδού τ ο οκταίφίνον και το τέλος. Κατα πρόβλη'χα του λόρδ Κ α - λ 5 β £ ά διωρί- σίησαν τίκ«5 των βνδρω» τοΰ παρλαμέντου δια ■νά έξετάαώσι την γενομένη» έβχάτνς μετά τν)5 'ΙσποίΐίΛϊ σηνίηκην περί καταλύσεως του εμπο ρίου μι αχλά&ονς· Άγ' οέ σ ίυ^Μηϊ λόρδος πα- ρέ·ςησί πάλιν εις το παρλαμέντου καταλεπτως τα επιχειρήματα , τοί οποία ίπΐχΕίρησαν η δ(θί'/ίη- ο!5 χαί το παρλαμίντον χα'9ί χρόνον δια να ν.ι- ταπαύση εκείνα: τό άτιμον εμπόριον εκ συ^ώου ^8 ό'λλα έθνη όσον τάχιςα·, ανέφερε διεξοδικως και τάς αίτιας, δι άς έγιναν αϊ εν ταύτη τη τε λευταία σννϊήχη έμπεριεχόμεναι συμφωνώιι , και τα ς πιριςάσεις, χαθ' ας "έγιναν αύται, εν δέ τφ τέλει επρό6αλε να δ.ατάζη το παρλαμέντων τα αναγκαία (ίις χρηματ α) προ"; ίχτΐλΐσ V ττς γε νομένης εν Μαδρίτω τη 23. Σ$πτ. 18 ιγ μεταξύ 'ΑγγΧίας και 'ίσπανίας συνθήκης εναντίον του α»ω εμπορίου , προσΊείς 'ότι, αν έγκριση τούτο το πρόβλημα , ,δί'λίί προβάΧη και 'έν η περισσό τερα σχ_ίδια νόμου διανα επικυρωθωσι , χα! ό ταν τα παρλαμέντου Βίλΐι ικλέξη εκ του μέσου του άνδρας προς ίρευναν των ανηκόντων ί;$ τον δημόσιον 3-ησαυρόν πραγμάτων, $έλει προ&άλη τοτε να φηψίβη τ7; ι» ποσότητα 400,000 λ<τρ. Στ. 3'ς χγν Ισπανίαν πληρωτέαν ίν δυνάμει ιηο; των άρθρων τ·/;ς συνθήκης , έλπίζων, ότι το. παρ λαμέντου εννοούν τά εκ τούτου του επιχειρήμα τος χα\α , θιλι.' δώσει ίίς όλα ταλλα Ϊ9νη μέγα παράδειγμα και δείξει , ότι υ δύναμις , ή οποία ιπαγρΐπνει με περισσοτέραν παρά τα; άλλας δυ νάμεις ζηλοτυπία» εις τα κατά ζάλανχαν δίκαια Κφ&. 24. τις ^ Ηναι μ' όλον τοίτο ·/' πρ'ύτίςη, ντις επι θυμεί είλ:χρινώς να καταπαύση το" μέ το εμπορία» των σκλάβων άδιάσπαςον έγκλημα. — 'Ο κύριας Τιλ&έρδος ΗεβΛοοΙθ ήναντιουτο εις τό να πλη- ρωθη τόση μεγάλη ποσότης εις ξένην δΰναμιν , και εχρινεν εύλογο ν νά δαπανηρή ύπέρ των εν τοπίων ενδεών· — 'Ο κύριος Β ιλπεργόραε επεςηριζε το πρόβλημα του ευγενούς λόρδου } χαί έδειζεν ι<^εσιν του να εγαρίνη το παρλαμίντον αυτό, και ούτω νά άποτελειώση τό αρχήν λα&όν έργον. — Μετά ταύτας και άλλας άντιλογίας παρεττρησεν ο κύριος Βίννίτ, οςις όμως άλ λως ενέκρινε τήν συνθήκην, ότι ή Γαλλία δεν εκτέλεσε τά αρθρα τνις συνθήκης τοΰ ΝΟΒμ@ρ. 181 5 περί τοΰ εμπορίου των σκλάβων, έρωτων αν δεν ντον άλνΛινόν, ότι η Γαλλία μετέρχί. ται εισέτι και νυν τό ε'μπο'ριον με σκλάβους· 'Ο λόρδ Κ αςλερεάγ έκατηγόρησί πολλά ταύτας τάς ψεκδδΐί και Οποψίαν χιι/ου'σας πορκςαοίΐς του πολιτεύματος τν)5 Γαλλίχης ΙίΟίχ^'ιτίίΰς ι βί· &αιών, ότι αυτή πάντοτε 'έδειξε κλΐσιν τοΰ νά πολιτευθη χατά τους σκοπούς της μιγάλης Βρε τανίας , και προσθείς, ότι ό Γαλλικός πρίνους τ',ν ήςίωσίν εν ονόματι της αυλής του νά τω κόι- νωση όλους τοΰ; °π' αρχής (κδοθέντας εν Αγ. γλϊα νόμους εναντίον τοΰ εμπορίου μι σκλά&ους, ■δια νά πλάβωσί πως κατά τούτους και τους Γαλ λικούς νόμους προς ε'πίτευζιν τοΰ ιδίου σκοπύΰ. — Τέλος πάντων, τοΰ λορδ Κοςλίρεα^ το πρόίλημα εγκρίβη μι 56 περισσοτέρας φήιρους εναντίον 4· Ε?5 ιγν συνοδον τον κάτω παρλαμέντου τή 6. Φε&ρ. εγινιν ή άναψορά περί των ίχλεχθέν. των 21 ανδρών, προς εξέτασιν των κοινωΰέντων δια προςαγης του Πρίγγιπος-'Ρεγέντου γαρτίων περί Γης εσωτερικής χαταςάσεως τής χώρας, Μΐταξύ τούτων των ανδρών ευρίσκονται χάϊ οί λόρδο ι Μ/λταν, Κ αβίνδις, Βύνν . Κ αςλερεάγ,