<· τενματβ; ε!ς τό Μ ζ'ζερη~ 'ζ· Λ;" Ρω«τ!κακ έρ.ίτρθϊΓ9ό'|ΐ)λθ!Χ5!! έμδ^κκν ΐ3. ννκτος ει; την ΐίοσ η ν ι α ν, οιί όποϋχι -ήνΐύχλοΰσαν ά- διακόπως η'μας άναχωρο£ντας από τό Γνέ- ζεν εως εις το Πλατσχοέ'ον. »Ολθί οί εις τψ Παυόταν ίπϋςρί^αντκ αξιωματικοί του ςρατιύμχτός μας , είτε ώς ρ) «κανό! ττλε'ον εις εχςρατείαν, είτε κα!/ό άοοΜοοί, 61 Χαινοΰσι ν ατά πολλά την καλην περίποίη«ν, όττοί ελαέ?ον είς τ·/)ν Σιλησϊαν και Σαξονίαν, την οποίαν ποτε $έν θε'λουκ λησμόνησε!.® — Δίά Φραγγοφουρτίου περώσιν «&ακόπως Γαλλααί δυνάμεις, είτε εις Ερ- <ρ ο ύ ρ τ ι ο ν, είτε εις το Β α μ έ? ε ρ γ, είτε εις τό Μαγδε^ουργον,κτ. 20. Φεβρ. Ι'^θασαν εΐς το Φραρ^οωοόρτίον πολλοί Γαλλικοί ςρατηγοί. ΒΑΠΛΕΙΟΊΝ" ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ. Αφ ου της Νεαπόλεως ό Μονίτωρ «πό 3θ. Ιαν. έψανέρωσε τον εργομόν του βασι λέως εις το παλάτιον Σάντο-Αεύκιο, προσεπισημειοί προς τοις άλλοις, ότι ό βασι λεύς , εις τον όποιον ό αυτοκράτωρ παρίδωκε την διοίχ.·ήσιν τοί μεγάλου ςρατεόματος , η- ϊα^κάσδη , δια την κακήν χατάςασιν της υ γείας του, νά παραίτηση την διοΐχψνν, και οτί μελετά εις το Σ ά ν τ ο - Λ ε ό κ ι ο να ά- ναπανθή μερικά; ημέρας, καί οτι ευθύς εμ- ■ Θάνου σα η Με^αλειότης του εις τα σύνορα της βαιϊίλείας τοο, είθε παντού σημεία της με γάλης χαρας καϊ α^άττης των ι/πηκόων τον. — Τή 4· ήλίεν ό βασιλεύς Ιωακείμ, συνοδευόμενος από την βασιλίσσαν και από τά τέκνα του , οίκο το Σ « ντο - Λ ε ΰ κ«ο ν ε<ς την Ν ε α ζ ο λ: ν , οποί; ό λαό;,, αν και «πηγορεύθη πάσα εορτή «αϊ χαρά δήμοσία, ρ εεε'χδη αίτέν ώς εν θρίάμ%>. Εσπέρας η πίλις Ελη κατέφΜτίσδη. Την ο ε πρώτην ε?- <$η<?!ν περ: τη; οσον δ&πω έπιςροψης τού βα σιλέως ελαοεν η βασίλισσα δια μέσοι επίτη δες από την Βερών α ν ςαλέντος ταχυδρόμου. ΓΑΛΛΙΑ. Παρίσι ο ν, ΐη 21. Φβορ. Ο σήμερον Μονίτωρ περιέχει τό άκόλουΰον γράμμα τοϋ' αύτοκράτορος προς την σύγχλψον β ονλη'ν. »Αν<5ρες της συγκλήτου βουλής! Ημείς εκοίναμεν εΰλογον να άντι^ραοεύσωμεν λαμ πρότατα τον ε'ξάίελ^όνμα; άρχιςράτηγον Ν ε' υ, δούκα Ελχι'τγης , δια τάς πολλά; αϊτού , μά- λιςα δε κατά ταότην την τελευταίαν έκςρα- τείαν, ίκδουλεύσεις προς -ημάς. »ΙΙρός τούτοις , ημείς έςοχάσδημεν , οτβ δίκαιον είνοα να άπζίανατίσωμεν την εις τά έ'δνημας εντιμον άνάμνησιν εκείνων των με- ^«λων περίςάσεων, οπου τά ημέτερα ςρατεύ- ματα εδειξαν προς -ημάς άκρα ν χνδρίαν καϊ εύπείθειαν, και οτι ολαι αί διαταγαί, όσαι άποολέζουσι προς άπαθανατισμόν τούτων των περιςάσεων, είναι σύμψωνοι και κατάλληλο: εις την δόξαν και τά συμφέροντα του διαδή ματος μας. »0δεν, ημείς κατεςη'σαμεν πριγγιπάτον το παλάτίον Ρ ί ο ο λ! εις το Πω δεπαρτε:- μεντον όμοίί με δλην την αύτψ άνηκονσαν έ- Τΐίκράτείαν, 'ϋ'πο το όνομα πριγγιπάτον {ηγεμονία) της Μόσχας, καϊ χαρίζομεν αυτό εις τον άρ/ιςράτγ/ον Ν ε' υ προς από λαυση, όν τρόπον διαλαμ£άνουσι τά διπλώ ματα , τά όποια παρηγγείλαμεν εις τον άρχι- γραμματία της μοναρχίας , τον έιάού^όν μας, νά ςείλη προς αΰκν. »Ημεϊς_ ε^ροντίσαμεν όσον τό δυνατόν νά