— ( 925 ) μαθές και επίμονον, ηξευρε, φιλί , Ιτι δεν είναι Τι μ. ν,τ ε μέ* γα, μη Τε μικρού εις τόν κοσμον είδησεως άξιον, το οποΊον ρά ιΐ'ύίλϊ λανΰανχ τους σοφούς του γένους αυτόν, 'η γνωσις Της Υαλλικης και λατινικές γλώσσης, επομένως δε και της φιλολογίας και της ως πρός την παιδείαν των Ταλλων κατα- ςασεως (το οποίον είναι και αυτό εν από Τα ε()νη τα εις τάς ιπιςημας και τεχνας λαμττοντα) είναι εις την Τερμανίαν πάγ* κοινος, οέν περιορίζονται ομοος μονού εις των γλωσσων αυ τών Την μά 'ϊησιν. Αλλα μανΰανϋυσιν άρα. και τάλλχ εύνη Την γλωσσαν των Τερμανων και τήν ίριλολογίαν αυτών; όχι βεζαια. ,,ΟοπΛίεη ϊΐ γ οαπιΗ έ. ΓβουείΙίίΓ ροαι- ηοίτε ιιαίίοο , λέγει ό Γάλλος Μοζϊη, κί 1» Ιαηξιιε Α11ειη<ιη<}ε ηουκ έιοίΐ ρΐιι® ίβτηϊΙϊβΓβ , εΐΐβ πιεΓΪΙβΓοΐι βοα» εε πιρροι-Ι <1β ί',ιίΓθ υηβ ρβΓίΐβ <ϊε Γέάαοίΐΐίοη άβ Ιο )ειιηεί3ε , βι άε η είτε ρβ3 ηε^ΐί- §έε ρ&Γ Ιεϊ §6ηί άεβ 1βΙΐΓ85 εΐε. 'Αλλίί δια. να λάζχς όλίγην ιδίαν Των Τερμανων, Ίδε Λ. 'Ε. Σίλ. 853 του παρόντος έ τους. "Αν ομως είναι άληύινόν ο,Τι λεγει ο ϋείευζβ , δεν εί ναι ολίγοι μήτε εις την Ταλλίαν μαγνητιςαί' διότι μόνοι ε κείνοι, όσους γνωρίζει αυτός, είναι υπέρ τους τριακόσιους. η Αν ομως όσα ολίγα νικούσες περί του Ζ. Μ. σέ φαί- νωνται ακατάληπτα, αν νομίζης ότι μάχονται μι τον όρύόν Χόγον , λά€ϊ τόν κο#ον νά αναγνώστης πάλιν οσα Σελ, 353 και έξης Του παρελθόντος 'έτ συς εις τήν ημετεραν εφημερία α φαίνονται , έτι δέ και ό,τι ο Βι-ΐϊβοη περί της χρήσεως του ορίου λόγο» λέγει πιρι το τέλος του κεφαλαίου Ρΐιρΐιρε εχ- ρβΓΪιηβηΙαΙε του συγγράμματος ϋίοΐΐοηηβΐΓε Γβίβοηηό άε 1® ΡΗ^βϊηαβ ρ3Γ Μ. I. Βιϊβ3οη. βη VIII, η Σελ. 121 — 122 Της εις εξ τόμους αυΤου εκδόσεως' και άν σι φαίνεται προς τού-ίοις 3α.υμα.ςόν διατί δεν τόν εδεχύηιταν εως του νυν ολοι οί σοφο ι, άνάγνωσε Την Ιςορίαν του αξιολογωτάτου εμετικού της ίπεκακουάνας είς Το ϋΐοΐΐοηηβΪΓβ <ΓΠ ; .$ΐοϊΐ'6 ΝβΙιΐΓβΙΙε ρβι· ΥβΙοιοπΙ (1ε ΒοπιβΓε, και 3ίλει παύση ό θαυμασμός σου τούλάχιςον 3έλει σμίκρυνση. "Οσοι δέ γρίφου σι κατ £υτου , °ί πλειότεροι είναι παρήλικες, η αμύητοι αύτου, και κατά την παροιμίαν αγναμπτότατος βάτος αύτος' άλλως δε κατά. τίνος συςήματος φιλοσοφικού , κατά τίνος άνακχλυφύα'σης ά* ξιολογου αληθείας δεν εγράφΐ'ίησαν διατριζαι είς άναίρεσιν, δεν κατήντησαν Τίνες και από τους παλαιούς και από τούςνεω* 'λρ. 24. Ο Ο Ο