— ( 91^ ") — ΤρεΧς 'ΐαμ£ογραφους Τ Γ ·ϋ Αριςάρχου μόνον ίνα Εγκρίνει' «ιτβ χούς «κνβα λυρικοί/ξ μόνον τέσσαίας £ναφερε»' κα'ί άτβι£ΐ] ό σκοητοςτου ι^τον να καταΧεξ*. μο^ιν τ _.; επισημότατους (βιηϊ- ηοηΐίδδΐιηοδ) · ^'ν «ίνα/ ϊσως άπίύ&νον ότι, η συντομίας χάριν , >ί ακολουθώ άκ.ρι€ως Αιονύσιον τον ΑΧικαρνασσεα, ιϊ γίνο'- μενος και αυτός £1/ /Λέρει ^ Αρίςαρχος αΰςηρότερος ό Κυντιλια- νός, εσημείωσεν οΧιγωΤερους, παρ όσοι ήσαν εις τον εκείνου καταΧογον. 'ΑφαιρουνΤίς λοιιτον τους συγχρόνους ή οΧίγον τι άρχηΤερους του 'Αριςάρχου ('ΑιτοΧΧωνιον Ροδιον κ. Τ. λ.), και του ζ μεταγενεςέρους (ώςΤιμχγενητόν Ιςορικόνκ. τ. λ,)* και άνατ\ν,β Γ ,νντις την παρά ΚυντιΧιανω άπαρίίμησιν ίκ τεΐ Προκλου, του Γραμματικού Της ΚοισΧινιανηςβι€Χιούηκνις, καί ι'ίτις αΧΧος άνα. φερει τίερ ι Των αυτών (ι), εχομεν γνησιον, % αΐί εγγιςα γνήσιον, τον Κανόνα του 'Αριςάρχου. 'ΑΧΧά η'ί μας βεζαιόνει ότι ό Πρόκλος και ό Γραμματικός της ΚοισΧινι- ανης Βι&Χιοΰήκης δεν ήκοΧού$ησαν την άπαρβμησιν κατά Τας «ροσύι \κας των αλλ ω ν Γραμματικών-, Εαΐ τούτου δοθέντος Κρωτο ν μεν ου δε των αλλ ω ι/ Γραμματικών ή κρίσις ήτον κα- ταφρουν,Τϊ*" ^ϊυτερον οί κερισσοτεροι ατίό τους σωζόμενους εγ κρίτους συγγραφείς είναι κατ ευτυχίαν εκείνοι, περ\ ών καΊ ο ΚυνΤιΧιανος καϊ οί άλλοι (κ) συμφωνούν , και Αίν χωρεΐ &μφι£οΧίχ ότι ήσαν εκ του κατάλογου του 'Αριςάρχου' υ ποψία μενει ΐίερ"ι των μη σωζόμενων, 'Αλλα το νά ζ^τ^ καν- ϊΐς, ίάν «ν» τον 'Αρίςαρχον, η άιτο τους μετεττειτα κατε γράφη εις τόν καταΧογον ό Πείσαν&ρος, φερ ειπείν, ή άΧΧος των μή σωζόμενων εγκρίτων ποιητών ή συγγραφέων, τοσον οΧιγώτερον φαίνεται χρήσιμο ν, οσον ποΧΧά άλλα αναγκαιό τερα μένουν νά εξετάσωμεν κερ"ι αυτών των σωζόμενων. Συνάγεται Χοιπαν εκ των ανωτέρω- ότι ο 'Αριςοφανης και 'Αρίςαρχος έκαμαν πρώτοι τήν ε'κΧογην. 'Ημεΐς ίέ τήν σημφ- Ρ '-ν , εάν 'όχι πανταπασι καδαρόν , τουλαχιςον όμως με οΧίγας Ιιετα£οΧάς των άλλων Γραμματικών, γνωρίζομεν. των ου* εκείνων τον περιωνυμον Κανόνα· Ζήτημα β'. Ποΐον κρπν.ριον ΤηρουνΤις έκαιγαν την εκΧογήνταύτην} Τ· ζήτημα τοΰτβ Ανάγεται εις δυο ερωτήματα τα έξης *