— ( 916 ) — $ητοις κα/ (ζω πάτου ονόμασι, μητε τοις άγοραίοις τούτοις κ,αΐ καπηλικοΐς > αλλ α;ς μεν τοιϊζ πολλούς συνιέναι, τούς όε πεπαιδευμένους επαίνεσαι. — Τ οιοΰτον £η τι και το του συγγραφέως έργον, εις καλόν ύια3εσ3αι τα πεπραγμένα και εις άυναμιν εναργέξατα επιίείζαι αυτά' κ αϊ όταν ης άκροώμενος ο'ίηται μετά ταύτα οραν τά λεγόμενα, καί μετά τοΰτο έπαινη , τοτε έη τότε απην~ρί€ωται, Λ»! τον αίκεΐον ϊπαινον άπείληφε το έργον τψ της ίςορίας Φίιέϊα.' 4 ΕΠΙΣΤΟΛΗ. Προς τον σε€ασμιώτατον εκ^ότην το£ Κογί>.υ 'ΐί.ρμού' εκ Σμύρνης, ι? ' Απ ριλλίου» ι ίΊ 2. *Ύπετημ.ιίωσας εις την προς σέ μου έπιζολήν (.Σελ. ίο. Α. *Ερμ·") την της εννοίας σύγχυσιν, ητις προέρχεται απο τήν προς αιτιατικών προσώπου σύνταζιν του ρέματος Κρύπ· ι ω ' επιπληζας ταλανιςικώς κ' εμε και άλλους ομοίους μου ως Υ.^ίμύιντας της γλώσσης την διοράωνιν άπο τζς έοτικης ■ ·),ν καταργησιν' Νομίμων ίε, ότι ταύτα, επιοέχονται εΰ- γ'->ν άνχντ^σιν, γράφοι συντόμως μέ φιλικην ιΐλικρίνειαν 'ίά ίφϊζί?· "Οτι μεν Της αιτιατικής αντί έοτικν,ς νΐ χρησις είναι πα- ? ΊίοτΆτν, , το εξεύρουν όλοι της ελληνικής γραμματικής οΐ «,ιί».-*αλοΓ τό έσημείωσεν ο' κλεινός Κοραής εις τας του Ηλιοδώρου σημειώσεις ^^1λι οί. Μ έρ. Β· β"ίλ. 55.)" εφερεν Αθανάσιος ό ΙΙογορίέης πλειότ ερα παραδείγματα εις τ ν,ν νρος σε περ) ταύτης Της υποθέσεως έπιςολήν του ('Ρρμ . Λ. χ8υ > οκται4'ρίου ίο.) Δεν μένει λοιπον εις εμΐ άλλο, πλην νά όμίλήσω πι- Ρ' της ρυγχύοεως, την οποίαν και -προς Βογορίέην προέτιι- νας τοπ , και προς εμε ύπεσημεί^σας εις την προάηλω3ι7· σαν σελίΰα. Η σύγχυσις αντη, φίλε Γαζί;, οέν γεννάται άλλο - ■Β$ν, ιίμη από το ασυμπλήρωτου του λόγου' όσον είναι <5ί\εου μεμονωμένη η βάσις του λόγου , τόσον ο £ΐ αυτου ΐκ&ηλοΰμΐνοξ νους είναι γενικώτερος, και τόσον άναγκαιά- τιραι πα·ρα.κολου,3ονν αί τάς οικίας έπρό^αλες πρός'ΒβγοβίΙίην