19» λυσμίνοης η μολυσμένα αράγματα, οτι ομως ίια νά ϋόναται ισ μοΧηνΟ^ τις, πρϊπίι να ϊχη πρ05 τοντο ψύ^ει §ίάΐ(σιΰ τινα ' ότι, καθώς ( ρπ /- 1 ιιται, τούλάχιςον το ήμισυ τού ανθρίΰπι'ν ου γί- »ο«5 γιννάται > ζη και άποθνήβκίι χωρί5 »<* ϊχη τα^την τ·/;» Ζιάθισιν τοΰ νά μοΚύνηται άπο την πανώλν,ν (ίχ τουτου }Άΐτα< ίι^λον, ίίαιί ί?5 τοΰς Μ(ύαμί9ανιχοις τόπου;, ίνθα $ΐν μίταχιιρίζον- ται προφυλακτικά μίνα, $ίν ίζίλίτα προ πολλού ολη η γινίά, ίιαλιςα £$ όπ ου το χαχο» ί?»αί ίνί-ήμικόν και §ϊν παόίι ποτ/)· και τίλος, οτί το ψυχο$ καϊ μίρικο"< ξηροί χαί βροδροί άνίμοι ηΐΜκαύνονσι την ΐσγυν χ,αί ιπιχτααιν ττς πανώ- λ;ος: ομ'-ύς ο«> Επαρίτηρηδη η αιΐτη χαλή ί'«'ρ· ^£ια «χ Β(ρμ·ήί η υγρασίας. Ε I ά II Σ I Σ. Πολλοί Συγγραριΐς ίως τοΰδι ησ^ολη'8ν ( σα» «19 την χ»ίχη» συ»«ξίί» τή; Έλλην-χης ίςορίας, των ο'πο&>» ο! πλίί'οος» διαιροϊν τ*ϊ τα πίρ«' αυ- »η» ι'ί τ ίσααρας ΐκοχαζ , ί'/^λβδ·/), »ίξ τοο'ί Μυίιχοΰς αιώνας της, ι?ϊ τους 'Η/κοίχουξ χοί |'? ('χίίνους τιΪ5 δο£ης >">' άκμής των Έλλν·,»ί- χω» πραγμάτων και τ·ής παρακμής τω» «υταί», ΐπί μιν των ΰςίρων τη» πασα» σπουδή» χοτβ^ολ- λοκσι χαί «ιγ' ΐπιμιλίίας προσΐγουαι να καια- ςήσίύσιν ολατίΛν το βιιρ&όηχοτα χα τα τη» α- χριΖίςίραν χρονολογία», χαί νβ τβ πι ριγράφασι λί-τομίρώς · περί δί τω# δυ'υ προτί'ρω» Τί»ΐ5 μίν παντβλώς δ/ν ψροντι'ζουσιν , ϊτιροι δί αν και ί ψρόντιβαν , ομίύς ακροθιγ'ιΐς και ψιιίομΐν ι>5 ϊιρό.τιονΓο:, ίβως, δίά το" σχοτίι«5* χβί μνθίύ- δϊί , ολί^ωοίλΐς το ί ρ^ον νομίζοντίς, και μα- ταίαν τν}Κ ίι'ς τα ^οϋώον;, ο'λφηί» χβί ταύτη; β μυ$ράί μπι'χοντα άΐηΰκ'αί, μααραν διατρί- ,6ν·ν ΐίώ» χαϊ ασχολίαν. 05ί> χβί ί'πίπολοί'Μί χβί πβροέαΐίί τ;* Λίρί ε'ϋΐώ μνήμν/ιύανπς, ταχϊίιις ίί'αίολλοικτίΐι ει'ί τν;κ ί>α*ολβϋ5>ι<Τί» του ί'χ ^ιί- 19» Θω» χβδορΕϋβϋτοί ριφοοί βυτί« τη 5 ΐςορώτ®· «λην οι πίρίιργοι, ΰπολαμ&άνομιν , ότι Ιΐν ιυ'- χαριςοννται δια τ^ ςϊρ-ησιν αιάς τοιαύτης «/3 η '. <τ«Μ5 χατά το ά'*ρι&ϊ<;3ρον και πλατυ'τίρ-,» ί*τ£- θΐιμίνφ, υ, οποία «ςο8^ ν| (3οσί5 τ^ Έλλη- ίίίχής θρησχίία;, της το'σον π«πλο»ημιι/η5, ί- τΐ5 ΐπκράτΥ,σι το'σους αιώνας, ιΐς τόσα σθγα' ί9κη, χοί ρβ τόσον ζήλο», οποΰ δί» ηθίλί» ι- ξαλΐΐγ9·/], ίϊμ·/) ίια τ-η ς ('πιλάμφ$ΐύζ τ»ί5 3ίι'α$ ΑποχαΧκψίως, χβί τής οίίροϊίοο ίι^ασχσλί'ος τοί κυρίου ημών 'Γ^αοΰ Χριςοϋ, και γ οΰαιίύ' διςίρο ΰπο'0ΐ5ίί τω» άξιολογίύτίρκ» ποιητικών α'Μθίμάτιύ» των παλαιών δια τό όποιον και οί ψιλομαθιϊζ νιοι του Γί'ι<ου5, οί άσχολοόμιυοι ίΐς τα ποιητικά καϊ τ^ν μιλίτην ιών παλαιών 80 (ψ των ζνΐκ«ουν*βί πολυ απ«# οβον βυ^ς^σλλίί ϊίρο} τΆ ίχί;'ρίθ^ β^,κ'κ» χατοληψίν χαί την <ρ;λολο- ^ί'βν χαί ϊτο λυμόθίιαν ' ίπαί-ή ιΐς αντή» τη» Σ- λν,ν οχι μόνον «ολϋ ρί'ρος τ·^> ρίλολο^ίβς άν9ο· λογί'.ται , ολλα χαί το όλο» αχε$ΐιι τη; ποίί)- Τίχής χαλλο»ης συμπίριλαμβάνιται > χαϊ ι'ξ άρ- χνΐί ο/ο» ψ υ χ-ή τις αυτιΐς τηί μιθόίου ΐςάθη' $ιο καϊ ή αναηληρωβι; της τοιαύτη; ·λλ(ι'ψΐ(ιΐ; Πρί- Πί; να κρίνεται ω; αναγκαία κατά τίνα τρόπο» δια τη« «ο<ρ«'λ*ΐβν του Γίνου; χα> τ ν}» ιΰμάβΐία» και ίπβαβιν τών γιλομα9ών Ν ι'μ» ι χαί οί Φί- λο^ινιΐς πρίπιι νά γροντι%ωαι νά κοινολογώντας και νά ϊκίΐίίύνται τοιαύτα συγγράμματα· Προς παραμυθία » δι και 3·ιρακ(ίαν τίνα τνς ι'λλίί'ψιως ταιίιης, ίξι δάβη ϊν ιοιοίτο» σύγγραμ μα τον ιχ Κοζακης ΐλΧογψντάτοΐί ίί 'ΐιρίΰνι κυρίου Καριβίου Μβ}>ία»νι, χβί προσμί· να τη» πρόθυμ ο» αποίο^η'κ τω» Φίλο^ιι/ω», το οποίον *£<( έ<ά /ίί'ίιις προκίΐαΐϊόν του και £πό· θι®ί» τη» ί'λη» τ η; Μυθικοί ι'ίίοχη; »ω» 'Ελλί(- »ίύν, χα) πιριίχονται ίίς αιΐτό αί Γ (νϊσΐις > χαί πβντα: απλώς τά μΐι9ίυ5ί*τα παρά τών ποιητών πιρΐ τών $ιώυ ιών Ελλήνων, άκρι&ώ{ και »«*·