««β τ»ϊι/ βίαν των βιτλα ιν, δέν ήτον ν, ϋ'Χβετία ικανή να συςήσχ εις εαυτόν α ία ν συςημα διοικήσεως. ,,Έ,'πειδή ίϊ τ^ν σήμερον ο! Μοναρ' χαι, συμμαχήσαντα δια ν» βεβαιώσω· σι τήν εΧευ3ερίαν κα) »ίσυχίαν τί< Εύ- ρωπής, δεικνύουσα εις μίαν εποχην ά- ιζίοΧογ&τεραν και κατά τροπον τοτί' ρον τα αιϊτά έντιμα φρονήματα ττ/)οί τι^ν Ε'Χβΐτίαν , σπιΰδει πρόςταύτην τήν πρόσκΧησιν αυτή ή επαρχία νά αποκτή σω πα'Χιν τό καΧΧιςον τών δικαιωμάτων της, από τό οποίον ή παρ'εΧευσις οΧίγων Τιν&ν χρόνων δέν ή$υνη3η νάτής άπο- κΧηρώσ% , κα\ νου οποίου κανέν άλλο ΆντάΧΧαγμα δϊν ήμπορεΐ ν ά. εΰρε3ια· θέ λει επιχειρήσει Χοιπόν όσον οΰπω τον νέον ΤΗί ποΧιΤικόν διαργανισμον με αϊσόήματα άξια. του τοιούτοι/ προυργιιιι- τάτου επιχειρήματος, με την συναίσ3η- σιν της άνεξαρτησίαςτνις , τήν οποίαν εγγυώνται αυτγ, δημοσία οι σύμμαχοι Μονα^χαι, με την συναίσΒησιν της άσ- φαλίίας της » αψϊΐίκ.τοι> άποτεΧέσματος της άνοκ.α.ταςάο·εωζ της ίσοςα3μίας εν Ευρωπη , με τήν συναίσ3ησιν δικαίας ευγνωμοσύνης ινεκεν των καΧών, όπου Κρίνει νά προκυ^®#ι χάριν αυτής από Τήν αποκαταςασιν των φυσικών της συ νόρων , και τέΧος πάντων με δίκαια και επιεική φρονήματα., τα οποία μόνα. δύ νανται να ςερεωσωσι τοΰτο το μέγα ε πιχείρημα·^ „ Α'φ οΰ η σύνοδος των απεςαΧμέναν άπα τάς Τοπαρχίας έκήρυξε δια της συν θήκης γενομένης τζ 29. Δϊχ.. Την Χύσιν τω ν σχέσεων των προς το σιίςημα της με σιτείας τοϋ αϋτοκράτορος της ΤαΧΧίας, ευρισκομένη εις κατάςασιν αφιΧοπρόσω· κον μεταζυ Της παλαιας και της ήδη ζαυούσχς τάξεως των πραγμάτων, επι θυμεί ψψ συςα3η ό νέος συμμαχικός κώ- ίιιξ (3οΙε οοηΒίίίυΙίοηηβΙ) κατάτινας αρ χάς απΧας κα) γονίμους, τάς όποιας ψ δη ενέκριναν αί περισσότεροι τοπαρχίαι, κα) άίΧουσιν έγκριθή άναμφιβόΧως εν τός οΧίγου κα! από τ ας Χοιπάς. Ούτος β συμμαχικός κωδηζ, εις τον οποίον πρέ πει νά ε μψιΧοχωρώσιν η εΧιυθερία καϊ όμονοια της Έ-'Χβετίας, πρέπει νά 3εω- ρνι3£ μαΧιςχ απά τ η κ προσκΧνι$£Ϊσα» δίαιταν ί.σΰνοδον~)' ή σΰνταξις δέ των ι διαιτέρων κωδήκαιν ανήκει εις τ»ν κρί σιν μιας εκαςης τοπαρχίας δια. συνερ- γείας όμως της Διαίτης όταν έμπορα νά χρησιμεύση τι , καί δια της εγγυήσεως, ή όνο ία. προέρχεται,ώς εικός,άπό τον συμ μαχικό ν σύνδεσμον (ιΐα Ιίβη ^θέϊβΐ). ,, Αν και α! δυσκοΧίαι του τοιοΰτοιι ε πιχειρήματος είναι προφχνέςαται εις πάν τα ειδήμονα τί{? γεωγραφικής, οίκονομι· κης, η3ικης κα) ποΧιΤικής 3έσεως της Είλ- βιτίας, και αν υπάρχωσινίτι μερικά ου σιώδη μέρνί των συμμαχικών σχέσεων, των οποίων ό προσδιορισμός κρέμαται ά πα περιςασεις τινάς μή γνα>ςάς εις Την συνοδοντων τοπαρχιών, ή καν μή οΰσας ΐίς τήν έζουσίανταν, μ' ό\ον τοΰτο δεν πρεπει νά αποδειΧι»σωσιν·οί διορισθέν τες προς τοΰτο το έντιμον παράγγεΧμα άνδρες, ςοχαζόμενοι ότι δια τήν φίλο· πατρίαν των πρεπει νά καταφρονησωσι παντα αγώνα, όσον και άν είναι μέγα- λθ{ , δια νά βεβαίωσασιν εΐςτό έζήςτήν πατρίδα των απο πασαν ξένην, έπιζήμιον εις τήν έΧεν3ερίαν της εϊσροήν, και δια ν άποκτησωσιν από τήν Ευρώπην δ^μο- σ/α έκιίνην τήν έγγύησιιι (§3Γ3Π116), ύπο τήν οποίαν 3έΧουσιν οι σύμμαχοι Μ οναρχαι νά βάΧωσι το ποΧίτικόν τηζ Ε Χβετίας σύςημα, σχεδιασΜέν απ αυ τήν και 'εγκμδεν αυτοπροαιρέτως' προς