— ( 87 ) — των σχολαζιχ.£ν της 'Ελλα'ίος χρόνων , τ ης όποιας τγρ χοίι- σιν έζώρισαν όλα σχεδόν της Ελλα'δος τα. σχολεία" κ,αι <$υ- ςυχία» αν μονά τα σχολεία των Ιωαννίνων φαν&ίσι πρε- σ€ευόμενα μέχρι του νυν Τι^ν κατι^αμΕνιον ταυτι^ν μέϊιδον. 'ΐδού λοιπόν, φίλοι ομογενείς, οποίους καρπούς φέρει ή ςρε· £λιΐ μέ&οδος, εν ω η ορίοί καταςαίνει τους μαόν,τάς ΐΛανοΰς να καταλα^αισιν, «ς πρέπει, τ α αίανατα συγγράμματα. τ&ίν προγόνων μας, και τους εμπνέει ιδέας πολλών ωφελί μων πραγμάτων \ Είς το ίϊΐίτί/ιον σχολίϊον τί?ς πατρίδος μας , ίι^λ. τοΰ αειμνήςου Καπλάνη, σχολαρχεί ο κύριος Αθανάσιος Ψαλί· ίας, όςπς εσπούδαιΓίν ίνταΰία. η ' μέδοδος αΰτοϋ είναι όρ· 6η, οιο και «βλλοι μαίητα) εζηλίον από το σχολεϊον μ? α- κρι€ί? γνώσιν τ»κ Ελληνικής, Λατίνος κα) άλλων ίιαλε'- κτων' μ! ίέε'ας 'ΐςορίας» Γεωγραφίας *α) όνωτοΰν Φιλοσο φίας. ' Α τγ ' αυτοϋς έγιναν άλλοι ιατροί, καί άλλοι διδά': χ.·χ· λοι εις άλλα μέρη (ίσα ς δια Τκν είς Την πατρίδα πτωχών πλη- ψωμην"). Δια τήν άναχώρησιν λοιιίόν αιΐτων των άζιωτι'ρων του μαστών, οί οποίοι τόν εχρ»)σ·ίμευον ως ΐίίΓοίιέασκα- Χοι > αναγκάζεται να παραδίδε όλα αυτός. Τί Ιμπ^ριί ό μως νιί καμ% ίνας μόνος άνδρωπος ·, τί να πρωτοδιδά£% μόνος ό κύριος Ψαλίδας, Σςτις κα) κατά δυςυχίαν δεν -πη γαίνει καϊ καί' ήμέραν είς τό σχολϊΐον, επειδή άνακατονε· 10.1 κα,) είςΰποϋσεις εμπορικάς, νίγουν αίριτοκρισίας κ. τ. τ, καΐ εις αλλας διαφόρους ασχολίας (κα) τούτο ςοχάζομ α» τίροερχεται από δύο αίτια' η διότι δεν πληρόνεται καλά , και αναγκάζεται νά άπαντα τα έζοδάτου κα) χ,ατ' άλλον τρόπον' η ίιοτι χα'ριν φιλίας 3έλει νά ΐόχαριςήσι/ι τους, ο σοι τον προςκαλευν είς τοιαύτας υίΓοίε'σεις , παραμελών τά χρέη του επαγγέλματος του.}. θ" έιδα'σκαλος «ρέπει νά πράττ;) ο,τι επαγγέλλεται" και ως ό έμπορος δεν ιμνορεϊ νά νιναι ενταυτιΖ κα) διδάσκαλος , $ΰτω κα) ό ίιίασκαλος έίν πρεπει νά νιναι ενταυτω και έμπορος· Οπως κα! άι, τό πράγμα , φίλοι μου συμτταλίται! «νας μονος κάλος ίιία<τχ,α\ος ίβ ν«ζΐχβ*.ίΤ, κα] α'ς μην εντρα- •Κωμεν νάομολογήσωμ,εν , ότι εως τώρα. δεν ^σί^νδημεν, πό· 0Ί)ν μιν πλουσιοπάροχων εσπείραμεν , δεν εόερίσαμεν όμως οΰτι το ικλ τοςημόριον των σπερμάτων. 'Εζωδιύσαμεν χω-