— ( 577 ) — 'Ο,τι βΧΐπει τό νήκιον , του αρέσκει, αΛλ' ν^εΧαν τό φ)εΙ- ρει, έάν του καμωσιν όλα τά ζ^τ ιίματατου. Το β\α€(ρόν πρέπει νά τοϋ άρν^οϋν , καιίΐΊςαμΕ^οι. .?ίλουν κωφωτϊχ τα αυτίατων εις τάς ϊνοχλιίτίις του, νΐ αι/αι»λνΐ(ΐοΰνΓ<{ το μ« *α'^ίμ αλλο πράγμα. Η* ϊλλπψις ςαίί/ιοτιιτοί ίίς αύτάς τα$ πιοιςάσιις είναι μία ιιεικιί) υπουργία ίιβ το ννινιον. Αττο- λ3μ.£οινον το" ο,π ζνιτίΐ, μιτ' ου ττολυ .9ί'λπ ζ^τ^σπ το ο,τ» ίίν εμποριΐ νά του δοίψ Αρχιζα νά γίννΐ φακτασιι?<ϊϊ4 κα) δοκ^φρον, κα) καταντα νά αϊ(ο€$ ίσχυρογνωμον κα< υ- ΙΓίί^φανοι/. Τα αίσύρματα είναι αί πήγα) των παίων τ%ς \{,υχί[{. Το παιδίον αίσύανομενον εαίΰς διακρίνει το ήδονιχ,όν κα 1 εΰχαρι άπό τό Χνν^ρον κα) άχαρι. Ιδέτε το τόσον προσκοΧ- λαται ίίς τι>'ν τροφόν, τν,ς οποίας αίσύανεται καί ημέραν τας ευεργεσίας*. πόσον χαμογιΧα βΧιπον αυτήν I ποσον τ^ν χαϊδεύει με τά άπαΧάτου χέρια.! Το όνομά-τνις είναι η πρώτη Χέζις» *ΐ'ν οποίαν Αγωνίζεται νά αρίρώτι*. Φεύγει ί ξ εναντίας το μ. κ προξενούν χάριν , και δείχνει από μακράν το «νοχλοΰν. Κατ' αυτόν τόν τρό*ον αρχίζουν η *λίσι; , μ α- ποςροφη, ή ηδονη, τό άλγος, ή χαρά κα) η Χοιτν) και ολα» αί μάλλον χαί ιίττον ταραχώδεις ίξαψίις, αί οποΊαι έχουν μεγαΧην επίρβόϊαν εις το φυσικόν κα) *ίιχόν του α^ο&ίιτου. Τα" ταδν] «ν γένει είναι ένέργειαι διεφίαρμεναι η υπερ- ■€άΧΧουσαι της ψνχης, έζ οΰ προκύπτει, ότι ή χαλινοί σις χα) μετρίασις είναι τά μόνα με σα. νά σ€ύσουν τόν /3λαςόκ αυτών. Τό παιδίον, ώς κηρίον μαλακό ν, συμμορφουται, ως ■ΒιΧονσιν. Ε/{ αυτόν τόν καιρόν λοινόν >| «ροσίκτικιϊ μητι· ρα και ί'νταυτω επιδέξιος κα) φρόνιμος πρέπει νά άποφΰγιι την άγριον κα) άγροικον φυσιογνωμίαν της οργής, κ αϊ το βΧέμμα των ομμάτων, της φαντασίας τό υψαιμενον οφρ»· διον , τό Λχρόν χρώμα τίί ίκ£ικιι<Γϊω{, Τκι'ν αγρίαν £εω· ρίαν τοΰ μίσους, τό σκοτεινόν και π\αγιον βΧέμμα. τίς ζν)- λοτυπίας. Διάτ^ςεπαγρυπν^σεως καί πραότητας ο!γονείς έμ πορούν νά ςαίεραίσουν τόν χαρακτήρα κα) τάς κΧίσεις των παιίίωντων, οταν αυτά μαΧα κα , «υλυγιςα κα) χιιροηίη υπόκεινται εις τάς τροποποιήσεις των ιδίων. Το δένδρον λυ- γίζει, Χέγει κ παροιμία, όταν ι|ναι νέον, καί άνίίςαται οταν γ,ιαι ναΧαι^ν· κ Ας *αρττοφορ)5ϋΐίν άπα τήν μαΧακ^ν