* — ( 81 ϊ ) — των '· *ϋ σ ο < ^ ϊ /3ο ιιλέσ ονται τ«ν τί γενομένων το σαφι'ί σκ-οτΤίΤν, * α 1 τ &; ν μ,ελλοντ&ιν ποτ ι αύ 31 ς, κατά το αν3ριόπειον, τοιούτων κα) π α- ραπΧησίων εσισ£αι, ώφε'Χιμ α' χρν,σαι τα7ς ττα- λαιαΐς ίςορίαις, και τοις τταρα δειγμασι των »|5&ίι/, οο'ί ι'ςο- |3ΐ« του βίου·" Το 1 διδακτικόν του Π οΧυ€ίου , συνεδεσε μετά του ρν; - τορικου τοζ θεοπόμπου κα) Εφόρου εις τν χ ν ΐςορίαν του α ΣικεΧιωτης Διόδωρος" ούτος ε'ξνιρτνιμτ'νος από του νβικου σκοπού τίί Ιςορία,Γ., μεταβαίνει ουχί εις τν.ν κριτικών ερευ- ναν κα) κρίσιν του α\]/,3οΰς, αΧΧ εΐςτόνπρακτικόν σκοτόν εκεί· ναν των α.ποτεΧεσματο,ν και πρχζεων εξ ών δύναται Τις να ω- φίλη.5^, ^ χ,αϊ χρείας τυχούσας να τα μεταχειρισ3^ τις» Και ούτος ,ϊίαρίΤ τι^ν ίςορίαν ως διδάσκαΧον απαντών των αρετών. 'ΐίου τι λέγει περί αύτνΐς (.εν βι€\. α'» §. ι Ο Η μεν γαρ εκ τϊ; πείρας εκαςου μα3·^σις μετά ποΧΧων πό νων και κίνδυνων ποιεΐ των χρησίμων ικαςα διαγινώσκειν' ΐή δε δια τί?ς ίςορίας περιγινομίνη σΰνισις Των αΧΧοτρίων άποτευγμάτωντε και κατορθωμάτων, άπείρατον κακών ΐ· χει διδασκαΧιαν — ο'ίτε τάς κοινας τν,ς οικουμένης πρά ξεις, καΒάπερ μιας πό\εως, αν&γρά^αντες, ενα Χόγον και κοινον χρηματιςν,ριον των συντετεΧεσμενων απεδειξαν τϊις εαυτών πραγματείας' καΧόυ γαρ το δύνα.σ3αι τύΐςτων ά\· Χων αγνον,μασι προς διορ3ωσιν χρ%σ3αι παραδείγμασι < και προς τά συγκνρουντα ποικίλως κατά τον βίον εχειν μη ζν,τησιν των πρασσομενων , αΧΧά μίμηοιν των επιτετενγ- μένων' διό και προς απασας τάς του βίου περιςάσεις χρκ- σιμωτάτην αν τις είναι νομίσειε την ταύτν,ς άναΧη^ιν, κ· τ· λ." Το σύγγραμμα τούτου επιγράφεται"* Β»£λίθ- 3ηκνι ΐ ς ορίων, ήτοι Κα3οΧικη ίςορία, αρχομένη απ» τους αρχαίους και μυθικούς χρόνους, Χήγει μέχρι τί?ς ι8ο: ΟΧυμπιάδος. Τα περισσότερα βι€Χία και τούτου του α'ζιο- Χογου συγγράμματος, ε'ζεΧιπον, ε'ς ών το ς', ζ, ν[, 3',καϊ ι. ήσαν τά άξιοΧογώτιρα- Τ!ς οΐδε αν και ταύτα, κατα- 4ι4ρώσκονται υπό των σκωΧήκων ε'ν παρα€ύςωτου και έ* γωνίφ. εντινι των ΤΛοναςηρίων μας, κα3ώς και άλλα *ολ- Χά, τεάαμμένα υπό χ.άνιι·