— ( 3>0 ) — φιλοιίάτριδε; 'Οδησσινοί! δεν Βέλιτι μιμηύ ί τούτον; τους διά την άμέλειάν των ε!ς εκπλήρωτιν των προς την πατρίδα χρεών ελέγχων άζίους , αλλά τους Αι€ορνοϋς, διά να μα- καρίζεσόε μαζί με αετούς εν ?< ται σώ?εται αίμα ελληυικόν- Μόλις ί τελειώταμεν τον ανωτέρω προς τους καλούς 'οέη <τ σινούς αζίως όφειλ',μενιν επαινον, κα) νεα χαρμόσυνος ε'ίδη· σι;, τήν οποίαν έλ?€ομΐν τήν ςιγμήν τ αυτήν από διάφορους ικιΐ φίλους ημων, μ:7ς παρακινεί νά λά^ωμεν ε* δευτερου με χαράν μας τον καλαμον , διά να κηρνζωμεν Κρός τους φιλοκα- Χονς άναγνώςας τοΰ Λ. Β.. τα έξης. Οί τής'Οδησσοΰ κάτοικοι ομο γενείς , μαίοντες εκ της φήμης, οτι διάφορα ΣχολεΤχ ήδη α·.ν\· γερίησαν 11) ανεκχινί^ίησαν εϊ; πολλά της Ελλάδος μέρη ι καί αίσ&Αν,μενοι την εκ τοιούτων κοινωφελών καταςημάτων ελ· ■Κιζομενην ιπιςροφην τής -παιδείας εις την γλυκυτατην ημ.&» νατρίδα, κ5ίλητανκαί αυτοί προ ολίγου νά συναριίμηίωσιν εις τον καταλογον εκείνων των μακαρίων Κοινοτήτων, αΐ οποΊαι έδωκαν τα πρώτα παραδείγμα τα τοιούτων ένδόζων έργων , και τώρα καταγίνονται ο! φιλόκαλοι ούτοι άνδρες ομοφώνως , οχι μόνον το παλαιον Σχολίΐον νά ςερεώσ'ωσι ποός παράδοσιν των κοινών γραμμάτοιν , αλλά και νέον'Ελληνικόν μέγα Σχολείο» νά συςήτωσι και να τύ προικίσωσι με άποχρωντα κεφαλαία προς παντοτεινην ανταΰ διατήρησιν· Το πράγμα λοιϊτον αερ· γιιται μ.έ άκρον ζηλ^ν, και ήμε7ς έχομεν τάς χρηςοτατας ιλ' πίδα; της ευτυχοΰς τουτου εκτάσεως, ίχι μο'νον διότι έκτων προηγουμένων πράξεων των φιλογενων 'οδησσινων ευλογνί, το συμπεραίνομεν, αλλα και διότι το ΕκίΤ γινόμενον μεγα ιμ· ιτοριον δίδει εις αυτούς χίλιους τρόπους , δια νά συνενεργήτα- σι πλουσιοπαροχόν Τινα έρανον, και προς σύςασιν τοιούτοι) Σχολείου, κα) προς άπόκτητιν αξίων διδασκάλων, βι€λιο6ν· κης, εργαλείων μαίηματικων κ·τ.λ· Τοιούτον Σχολε7ον, ΐί|· ρισχ,ομενον μάλιςα υπό την υπεράσπισιν φιλομούσου Διοικώ· σεως, 3έλει βέ€αια μείνει ακλονητον και άδιάσειςον» κάι ι· νομένως £έλει ελνίτει με τόν καιρόν τάς μεγίςας προοδονζ- ΕΊίι λοιπόν νά άκούσωμεν οοτον οϋπω τήν τε\είαν αυτοο κάι βασιμον απακατάςασιν προς κοινήν χαράν κ α! ευφροσυη ι ! ' των φιλοκάλων' ΐ'ίϋε νά μιμηβωτι φιλοτίμως, αλλα ι μεν Ελ λνίνικα! Κοινον^Γίζ τό'Ελληνικών φρόνημα των Οδησανων, οι οι πλούσιοι των άλλων αυτών Κοινοτήτων τήν των πλουτικ'; ομογενών της Οδησσού ευγενή αμιλλαν , μέ την όιτοίαν, ω' μανίανομεν, αγωνίζονται νά έκτελέσωσι το μελεΤωι^( ν(ι · του το καλόν , διά να μιμηίωσι τους αειμνήςους Ζώσιμαδα(< χα) νά μη φ-χνωτι κατώτεροι της φιλογενείας των καί'δρ των και προςκτών των ενιλοίκαν της '&λλαίοβ Σχολείων·