— ( 383 5 — είς χαρτίον Του Γυ'τΤου Ζ Ταλι ήρα 12 Γ ροσσίκια.. εις χαρτίον του γραψί/χαΤίς 3 — 8 —— ί/ί ΤΙεργαμηνον χαρτίον (νοΙΐηρβρϊβΓ) 4 — 16 ——— 'θ βιβλιοπώλης Η β α Β η β γ και V ο 1 Ιι β εν Βιέννη κατά τό ΒβαβΓηιοβι-Ια Ν. 629, ετι δέ και βλα τα Λ» τ£ Κ. Β. ετικρα,τεία βιβλιοπωλεία, δέχονται συνδρομών ψρός 16 φιορ. τ%ς Βι εγνης ίΐ'ί τν)ν τρίτον κατά ιτολλά επηυξημενην και ιπιδιωρύωμένην πρωτότυπον εκδοσιν το5'ΕΧλ»|νικ.ο- γερμανικοΰ προχείρου λεξικού ίιά τους αρχαρίους και φί« λπος τί}ς 'Ελλν)νι><-κί >)ίλωβ·0Ί4ί *αρα. 'ϊριδερίκου Β«λχϊλμ.οι> 'ΐριμήρου (ηίβιηβΓ)· ί/{ 8. /α* 1 )·" 'ΐίι/ΐ), ι8ϊ8. ,,Το σύγγραμμα τοΰτο, του οποίοι) κηρΰττομεν %δη Τνίν Τ(ΜΤν)ν πρωτότυπον κατά πολλά Μ(Ίιυζιιμεν»ιυ χ,αΐ επι·* αιοιρύω/ίένην εκδοσιν, ενέκριναν , κα« ως το όίριςον κα\ χρησι- ματατον Των λοιπών του είδους τνυτου συγγραμμάτων εσντ ς/σαν κατά τάς πρώτας αιίτου εκδόσεις, αί φιλολογικαι ε'φνι- μερίδες.Τας κρίσειςτών φιλολ. εφημερίδων επι€ε4αιόνει και η τα» χ-ί/α «ΌιλιιβΊς ίκω μεγάλων εις μικρά χρονου διάςημα. ΐκδοσεων,. 'ΕίΓειίν) η αξία του συγγράμματος εγνώσίη διττώς,δειι ι ναι ανάγκη να ε'ίπωμεν πολλά προς επαινον αυτοΰ, εύχαρι~ ς'ύμΐ'ια δε μό^ον , έπε ιίν) η τρίτη αύτη εκδοσις απέκτησε οια των. ακαματών άγωνων του συγγραφέως μεγαλΛ προτε ρήματα , τα οποία ελλείπουσιν εις τάς δυο κρότος , νά καμωμεν προσεκτικούς τους φίλους Της 'Ελλιινικ,ίς γλώσσης χαΐ Γραμμα τείας μόνον εΐςτά οσά έγιναν εις το σύγγραμμα αΰτο έσ\άτως. Τά απαιτούμενα εις εν νρό χείρον Αεζικον της 'ΕΧΧηιμκης γλώσσης, διωρισμένον κυρίως όχι δια Τους φιλολόγους, άλλα δια τους μα&ητάς *α) φίλου; και ΐραςαςτ^ς'ΕλληνικηςΤρ^μ^ ματείας, είναι αναμφισβητήτως ή ίσον ένδΐχεται τελειύτ^ς χα.1 σαφήνεια, συνηνωμένη με σνντομίαν, απλότητα κα) ακρί- €ειαν, και ταύτα πρέπει νά εκγληρόσ^ ί συγγραφεύς τοιουτοο λεζικοζ. "Αν κα) ό συγγραφεύς του παρόντος Αεζικοΰ είχε προ οφίαλμων το μίτρον τοΰτο και κατά τάς ίΧλας εκδόσεις, αλλ 4 &*ώεωρήσας πάλιν τό σύγγραμμα, εύρηκεν, οτι πολλά πρνπιι ν' άπο€Χη6ωσιν έζ αύτοΰ, αν και αλΧως είς τους ίξ επαγγέλματος φιλολόγους άξια κα) κλ Χ λ , *αΓ νά καταχαφι·^ σί&σιν είς τον τόπον αΰτων άλλα είς τον σκοπόν του συγγράμ ματος άρμοδιώτερα. Τϊρός τουτο το Τέλος αποσκοπων ο' συγγρα- φεος παρέλιπεν όλα ς τάς διεξοδικάς κριτικά ς ίριύνας εις ετυμ*·.