— ( 3®* ) — λ/α. όταν ίέν συνοδεύεται από την ϊ'ριυναν είναι απάτης κίνδυνος' όποιοι απατη3^ εις ίνα, είν' ϊ'τοιμος ν άπατη3^ ιίς πολλά. Και μία απάτη είναι ε να β ν, μα οπισθοδρομή σεως από Τον σκοπόν της παιδείας, κα3ως μία α'λ.·3εια. ειν ίνα βημα προς αυτόν * και οτι αν άπλως απάτη είναι ζημιώδης , ιί β*«ΤΗ «'ί τα περ\ φ'λάσσιββ πρέπει να «ναι τιολλά περισσότερων προς εκείνους όνου την ίςετάζουν σχε τικώς όχι ιτ/ιος τι$ν όρεζίν των, άλλα ττρο; τνίν ανα^ιννΗσί" τίί πατρίδος ' /3'. ««ειώΐ συ ίΤσαι χα! σπουδαίος 5 και όμο- Τ'ίνΐίς, καΐ φιλογΓννίς, κ' αιτία αυτών μου των αμφι^ολίΜν' χα) ΤίλίυταΤον, ίΐΓίί^ των φιλολογικών Εφημερίδων το περιοδικόν κατά τοΰτο, νομίζω , χρησιμένιι υπερ€ολίκα ιίς πολλαπλασιασμών των φωτων , καθότι κοινολογεί προς το γένος την αλληλοδιάδοχοι μετά^ασιν Τον νοός άπο γνώ σιν εις γνώσιν, την πρόοδοντου ίνιλαί»). ΐίοιί ο»τ» με κα τανείμει εις τούτο· Συ" δε κάμε ο,τ ι σι φωτίσει η πρωτί- ςη των αρετών, η Φιλογϊΐ'ίια. Αγωνίζεσαι κατ αρχάς ν αποδείζ^ς άσύμφορον το να. αντεχώμεΒα της "Ελλ^κχ^ γλώσσης, συμφορώτατον δε το νά καλλιεργωμεν την όμιλουμέυην γλωσσαν , άγων δί καιος, άγων ώφελιμώτατος' και νά είπω καλητερα Λαο<Γ- σόος ως προς την 'Έλλάοα ' έπε ι δη όμως, κατ ευτνχίαν, αύτη ή λαμπρά γνωσις έχώρησι (α) τέλος πάντων εις τον νουν 'ίσως όλων των ομογενών. ...... ·όί««ί ος τις β* ινίςαται ός τις νί το λινκον οΐίιν , ϊ το» ο (3ιον »ομο#. ΈΊζ.το έζης είναι, νομίζω, εύ'λογον, παραιτήσαντες -αυτόν .τον άγωνα, νά εμ€ωμεν εις το ςαδιον της κοινής γλώσσης, νά πέσωμεν κατ ακέφαλα εις την καλλιεργειών της, έχοντες άναντίρρ'ητον ότι τότε μόνον ονομάζονται τα ε'3νη φωτισμένα, όταν φέρωσι την γλωσσαν αυτών εις Τί- αι»Μα χ«(ΐς, »'{ το» νιιτΐφχ τ?5 *βφΙ<*{ τ"" Γ (αΐκάίΐΐ, τον οποίου τ χ ν ίια$ό(α>ι ιχίοσίοι» οί αυτοαχιίιοι <ο. χατμο) τρί'τκ, νομίξ» , ναι «ττιχου» ιίς της βιμ'(ΐι*>ίς 'ΕΧΧβίοί τα β·χολί7α το ν το τον ότου ιτιϊχοίν ιΐς τβ Τ?{ ιταΧαίας τν» 'Ομ4(0» τ» "Επ ΐ(.