— ( 42 ) — μϊνος νρο καιρού εις την μιτάφρασιν του ®ησαυρου του 'Άβ- ρίκου Γίίφαυου, Εφανερωσί το" έργον του κατ αΰτάς τάς ημέρας, εν ώ ϊ'γ/νοντο αί ττίρϊ του Αεζικου σκϊψίις , προς τον κα! των Μουσών και του Γινους 3ερμ ο'τατον φ/λον καί «■/ίαςατνιν 'Ηγεμόνα Χατσερί^ν " ογτος χαρείς · ως οτϊ λίων εχαρη μεγα\ω ιν\ σώματι κ,υρσας, εΚροτεινεν εις τον α.οίδιμον εκείνον ΪΧρίγγινα, ταχίτην την μεταφρασιν. Ιίζετάσαντις δε τα·ΰτην ττολλαχώς καΐ ιτολυει- δως , εΰρον αχούσαν χρεία ν επεξεργασίας -ττλειοτερας· 'Εκρί- Χοικον τ,αρά των είρημενων εΰλογον, ο μ,ί'ν Κύριος Βλα- ςος να μεταφράζω ακριβώς τον 'Ερμκον Ι^τι'φανον, να ίιο- ρισ$ωσι δε και αλΧοι εις τήν ενιίεωρησιν > άνα-πλν,ρωσιν των εΧΧε ιτεοντ ων , «ροιτί^κ.»)·* των αναγκαίων, χ,αΙ εν ιτεριΧή- >ψίΐ #»ί τιίν τεΧίίαν σΰνταζιν του Λεξικού. Μβ σομφωνο» λοιττο'μ γι/ω/χ"!·* και άνόφασιν ε'κΧε'χόησαν ενιίεωρητα.), ί μαΧΚον εί-κείν συντάκται του Αερικού, εχ*ντες βάσιν την ρηίιίίταν μεταφρασιν, ο! τότε Κροκριτότεροι τίς Κωνςαντι- νουτόΧεως διδάσκαλοι' ο Κυ'ρίος Νεόφυτος Έαμ€ας, ο Κύ ριοι Πάί'σιος Ηαραττατας, ό Κύριος Κωνςαντίνος Ψύ/μάκης, ο Κύριος Νικόλαος Λογάδης καί ό Κύριος 'ΐωάννης ΏαΧαμας. Ούτοι α'φ' ού συνάθροισαν τους σωζόμενους "Ελληνας τίοιη- τας καί συγγραφείς εις εκδόσεις τάς αζιοΧογωτιρας' αφ ού συνηίροισαν τα χρησιμότερα μέχρι τοΰδε ΐκδο&ίντα· Αί- £ικα τίς Ελλ^νικί^ς γλωεπτ^ί κα) ΐίοΐΚαιά κα.\ νία, αναλα- ■€όντες εκαςος μΐρος της καρά του Κυρίου Βλαςοΰ μεταφρά σεως του Βμρίκου Σ,τεφανου, κατεσκεΰάζον την Κιβωτοί/, ερανιζόμενοι εξ άτίάντων τα αναγκαία και ωφί'Χιμα. Συνϊ- χως ίί συνερχόμενοι συνεσκεκτοντο, Κρός αλλήλους κοινο- Χογοϋντες εκαςος το δοκούν. Ο* σοφός Ώρώϊος, άνήρ ειδήμων Της τταΧαιας κα) νέας φιλολογίας, ζςτις κοΧΧά ιτολλων α'ν· δρων σοφών έϊόεν αςεα, και νο'ον εγνοα' ΙφρόνΤισε νρότιάν- των «ς αναγκαιότατων να ερώτησα $ι<* γράμματος -κερί τ ν! ς συντάξεως του Αίξικ οΰ καϊ τον σοφωταΤίν άνύρα , και της "Ελλ^ν/κ^ς γ\ωσσης ενιςημονα Κύριον Κοραν,ν' όςτιςνρο· ίυμότατα και κατα' ττλα'τος άκεκρίίη, διδάσκων σοφώτα- τα , νως νρετιει να γΐ1ν% ν, κατασκευή της Κιβωτού, σαφιι- νίζων τοΰς Χογους του δια κροσφυεςάτων κ λϊ εναργ ε ςάτων παραδειγμάτων , χα; δεικνύω ν μϊ χαρά ν τάί ττηγάς, άτί'