Μ4 μεναι Ε 'τκρχίαι ήΆελαν τψ χοινολογηση £ ι!ς τι* Ε γγλίζνς. Ε "γίνε δε γνωςη ε/ς τβ Κρίνον δια μέ- ** τβ πατρός τη Ποίσβεως της Α'μεριχης χνρία Α'- Ζχμ, ο οτβΐος τότε ΐίρίϊχετα ε!( την ΙΙετρύτολιν. Αντη δε η Σημείω^ις, ί/ς τζς ότα'χς την ΑνΒεν- τ/αν {βεβαιότητα.) δέν νμτορεΐ 21 ζ να αμφιβάλω Μφνένας, καταγίνεται ε'ις τ? κτ το» Καίσσα- Α'λέξανδρον να καταλάβω ότι α! χι/ησυχία ι ε! ς χην Ενρωτην θίλυν χρατησει τόσον χαιρόν, £» οίΓφ »β λβίβν) α^Λ^ν μορφών το τωρινόν Χίςημα της Εγ- γλιτιρχς. Αντη δε η μεταμόρφωσα τ ν, ς Εγγλι. τέρας ΐ τρίτε δια να γένη δια μέσα της Γβλλ/αί, το τούτον με τήν συνεργειαν |λ«ν των «λλκν Δι,νβ- |«ων. Ο* Ματολί^ν τροβάλΚει 5^λ, ι!ς την Ε'γ. γλιτέρχν ά?λην μί%ν μεταμόρφωση % Ί,ίςημχ. Τα ίέχετη; καλά! τότε τψ ίτό%ονται <5 ςέκονται έγγνηταϊ δια το Ανεξάρτητη £ δια τα ς ΐταρχίας Τι|ί, Ε'άν ομίύί δεν τά 2*χθ^, το'τ» τ$«*ι/ η* τ ηνμα- ταχειρι&χ! ώσαν τας ληςμχίς (Μταρμταρεξιχας) Ε'τχρχίχς της λ'φριχης — να μη γνώρισαν τλίβν «■ Ζ ετέρας Ιίαντεϊέ ρκς, % να Ζχνατώχν χάΆε £»α, ό- τκ ηΒελΐ χάμη τραγματείαν μι ϊΗ Εγγλέζας — &ότός β τρόπος ΐ τροβλν,ματα ημ·κορ"ίν να φαΐ#α κατ άρχαξ ολίγον σχληρα\ χω ρ ίί 'όμως αϋτά δεν ςμνορε Γ χβτ£ 2 «ε να ^ίϊν) ε^"»} μεταξύ Ε'γ γ λι τέ ρχς ι, Ξηράς— ιταρχ μόνον αν α κόχη αρμάτων· *■< τ, λ· Α 'ναγικάσχωντας τ ίνας αΰτο τό αόΖεντιχόν Έ,νν^ημα (τρο&έτιΐ η Ε'φψ. Κνρίρ.) <, θά νά Τ®