- ( 583 ) - Φ/λε Κ οτιτάξει "Εμαόίς , συμπεραίνω, δ σα, εκ Κουκου ριςίου καϊ μετά γα,ϋτα έκ ΚωνςαντινουπόΧεως έγραφα, τον κοινον μας φίλο ν και κα,Χον μου διδασκαΧον Β ι χ. ω ση ν (ι), εις τον οκοΐον (περίγραφα ταύτας καί μα,Χιςζ την εσχάτην ποΧιν , προσ· σημείων τάς τότε εις αυτάς κυριευοΰσας άβρωςίας , τάς προς άλΧηΧας , προς την ωραν τον ενιαυτοΰ χ.£»ι Τοις προς τους πά σχοντας σχέσεις των. "Ετι ίέ προς αυτόν έκοίνωσα κα) τον οίΓοΤον εις εκείνας παρετηρησα βα&μον της καΧΧιεργείας κα\ παιδείας, ιπιψέρων κα) τάς αίτιας, αΐ'ίτοΊ'αι μ ε&ασαν ν αναχωρήσω συγκαιρα αχ αΰτάς, κα\ ν αλλάξω το σχέδιον της περιηγήσεως μου. 'Έ-δω διΐτρι^χ τρεις μήνας με άκραν μου ευχαρίςησιν. Ο ιυρυχωροτατος Χιμην , οπου κατ 'έτος έρχονται πανταχό θεν Της Ευρώπης περ) τα χίλια εμπορικά τΧοία , ή καλλονή Των Ιερών ναχν ■, η των ο'ίκων, χ.αι μαΧιςα η αρχιτεκτονική συμμετρία των υεοκτίςων , το ΑυΤοκρατορικον Αυκειον , το Τραικιχ,ον Τυμνασιον , το θέατρον , το ϋοσοκομεΐον , ο! ωραίοι κήποι καϊ αΐ καλλι εργημεν&ι πεδιάδες φέρουν τον νεηΧυν εις Άα,νμασμον κοά ΐ'κπΧηξιν, ως Τε μοΧις πια ευ ει, ο τι προ ει κοσιπέντε χρόνων ολ' αυτά δει+ΰφίςαντο διοΧου' διότι τοτ ε δω δεν (€Χεπεν ο περιηγητές αΧΧο είμη μονοντο ΚοτζάμπεΊ, συνιςάμενον εις οΧίγας καΧυ€ας χ. εν βοΧίτοπηκτον κα\ κα· Χαμοσκίπαςον κα'υεπωΧε'ΐον. Τωρα όμως η ' Οδησσό ς υπερ έβη σχεδόν ιίς το μεγεΰος και εις Τα πΧουΤη την 'ΟΧζίαν , άρχαΐαν 'ΡΛληνικην ποΧιν, κειμενην οχι μαχ-ραν άπεδω εις τάς Ικ&Χας του ϋορυσ&ίνους. Τι}ν δέ ταχεΊαν ταυτην εκ Του μη όντος σχεδόν παράγωγην Της Οδησσού ο νεος ΣτοΧΧιος η α,ΧΧοζ τις εκ των φίΧων σου ποιητών , -/{ύεΧεν αποδώσιιν εις την (ί) θίτο; «'νοκ βς$μμ./νοζ φιλο'σοφος *«ί Μχ'βχιι ει; τό Πβνβιηψτημα* της Βιε'ννη; την Ιστορία» χαΐ την Διπλιοματιχη'ν · συνε'.ιτφι'ίει πολιΣ (ι'; τ '·ι βΧίίίοΊν τοΟ Γίνου;, &ίχαΓΧ»ν με βκϊ'μϊτον. ζηλον τους Γρα '.Χ-'./; μιβητϊ'; ΐώ χ«ΐ όγαπ«» αυτους ιός τον; όμσγινί:; τον χχΐ ι»; Γϊι» τον τΐκνα.