— ( 2 55 ) — καύώς κάι Τον Ο 'μήρου' δ! εκείνωνμ.άλιζα ε'ζαπλώΐη ή Ρ/Χ- ληνικη γλώσσα και εις τούτο το μέρος του κόσμου. Η ΐςορία μνημονεύει, ότι βασιλεϋςτις τών α 'ρμ,ενίοιν ιγρα^ε καιτραγωδίας διάςίχων ίλλ^νικ,ών Ο βασιλεύς των Ϊ1άρ3ων, εν φ εωρταζε τον γάμον τον ιρΰ του, βλέπει ριπ- τομενην προ ποδών τ οκ την κεφαλήν τον τιεριβοΥ,τουΐ'ωμαίαυ ςρχτηγου Κρασσου' ύκοκριτν,ς δέ Τις Ε"λ>ν«,ν, οςτις ανήγ γειλε ςίχους του Ενριπίδου επ\ τραπέζης , λαμβάνει την κε~ φαληντου νεκροί1 ςρατηγοΰ εις τάςχεΊραςτου, κ,άι ούτως έ χων εκφωνεί τους ςίχους, τους οποίους ό Ευριπίδης εισάγει λεγουσαν Την Α'γαυην , ήτις εκβακχευμένη κρατεΤ εις χεί ρας την κϊφαλνΐιι του παρά. τών Βακχών διεσπασμένου Πίν- Αέως του ι^ουτης, κάι ούτω κατ' ολίγον συνέρχεται εις ΐαυ· Την' αΰτο) ο'ι ςίχοι είναι από τους καλλίτερους της Γϊ'λλ νι νί*^ ποιησεως· Αλλ ίκανα περ) τραγωδίας" 'ίδωμεν τώρα, οποία εςχ· Βη κάι της Κωμωδίας η πρόοδος. (Η* συνέχεια άκοΧο υ 3 εΊ.) 'ΐςοζία της Έλ λ ν\ νι κ ης 'Ανδολογίχς. "Ζυνίβη , ημπορέΐτις σχεδόν να ε'ί·τίη,κοά εις Την Ε'Χ- ληνικην Α ν3ολογίαν ο,τι συμβαίνει και εις τα φυσικά,ιαν· £η της γηζ, τά οποία αν3οΰσι, συλλέγονται καί μαραίνον ται εις τους ςεφάνυυς' ε'ίίε ομως ν ά έδυνάμεΒα νά προσ- 3έσωμιν, ζτι κα' η 'Ρ.ρα Της ελληνικής γλώσσης ν,τον το- σον ελευθέριος, ίσον ή ανεξάντλητος γη, η οποία γέννα, νέον εαρ ι και νια. αν3ΐή άντ\ Των μαρανΒέντων' αλλά τοΰ· το κατά τον δρόμον της φύσεως είναι σχεδόν αδύνατον. (ΫΧων τών πεφωτισμένων ε£νων αϊ γλωσσαι ηκμασαν μόνον μίαν φορών' και αφ' οΰ παρήκμασαν, ιδ^κίμασεν Κ επιμέλεια, νά γεννήση ο,Τι πρότερον ν» <ρυσΊζ 'έδιδεν ΐ' κουσίως' αλλά τά. ό^ιγενη ταΰτα του πόνω γεννήμα τα ήταν πάντοτε κ α.) μάρτυρες Της προβεβηκ\\ας /,\ι- κίας της μητρός αυτών ' καϊ έγεννηύησαν η διά νά άμαυρό σωσι το 'ΐκμάζον κάι άνΒηρόν κάλλος Των ιίρογινεςερων αδελ. φαιν , ν) να λάβωσιν αυτά τον τύπον εκείνων, κα,τά τνν 3ε'· λησιυ της ειμαρμένης■ Α'μψΊτιρα ταύτα συνέβησαν εις τνν