— ζ 890 ) — και ή ε μιίερΙπΧιζις αυτών ει'ς τάς *α ραςάσεις Των εννοιών του διαχέει εις αύτάς κάποιον σκότος φαιδρό ν και ταν^γυ- ρικόν, κάποιον απόχ·ρυφον και αι'νι γματωδες και μαντικόν, τό οποίον άνοιγα κα\ πάλιν κλειεί τα. άδυτα των Ιερών πραγμάτων κα\ και"οργιάζει τά τούτων μυςιίρια. * Αν ί σως επιςημονικόζ, η ήύικός, η 3ρ*\σκευτικός ενθουσιασμός είναι κα&εϊς *α£ εαυτόν δυνατός να κινήσω την ψυχν\ν εις το ενδότατον βά&οςΤης , τί άλλο δύναται νά γεννηθώ , όταν συν- ίλόωσιν όλοι ο μου και συνεργωσι , χα6«ς συνέβη εις την ψυχιΐν του Πλάτωνος, εϊμη εκείνη η υπερφυσική καλλιέπεια. και ρητορική δεινότης, δια Της οποίας κατεκρατησε και κατ ε- ξουσίασε τοσούτους αιώνας με 3είαν τω όντι δυναμιν αναρίθ μητων ανδρών ων τά πνεύματα ! 'Αλλά τί λέγω, κατεξασίασε ! "θχ< αυτός ΗΤε νά εζασιάζ* *τ« νά δεσμεύχ τά πνεύματα. ήθελε , αλλ* ί'φιλοτ ιμε'ίτο νά τά ά- νολυβ , νάτάόδηγ^κα~ί νά τά διεγείρε εις αύτοενεργειαν' ούτε επολέμει περισσότερον άλλο τίποτε , ο σον έκείνην την υπ^ α δυναμίας του νοός ύπερεπιτεταμενην προση\ωσιν εις αυτόν ιίτις έύάμ€ονε τοσούτους άπό τους μη γνησίους του μαδητας. Διά νά βαδίσωμεν λοιπόν ημείς την εναντίαν οίον, £έ\ω προσθέσει τινάς παρατηρήσεις, αϊ όπο'ΐαι δύνανται νά συνιισφέρωσι, όχι ποτέ εις τό νά έζασΰενήσωσι κατ ούδενα τρόπον τό προς τόν Πλάτωνα ίφιιλόμενον σέ·€ας , άπαγε ! αλ λά νά μετριάσωσι εκείνων τόν 3αυμασμόν , και να τους κα- μωσι -προσεκτικούς νά μη παραδίδωνται απερισκεπτως παν* τάπασιν εις τούς λόγους Του. "θ»τι «ς προς τούτο ηύελεν αταιτεΤ βαύυτέρας ανακρίσεις διά νά γίνη κατάδηλον, τό πα ραλείπω , καθώς παραδείγματος χάριν , τάς πολυειδείς απα- τας και κακοεξηγήσεις, α! οποΐαι αναφύονται, διότι αφηκεν άπροσδιίριςον μίαν άπο τάς ωφελιμωτάτας νίδικάς ϊδεας, την 4δέαν του αύτοπροαιρέτου, ύπό την οποίαν εννοε'ΐαμοι- 4α ίως και το εν συνειαν,σει γινόμενο ν, και το εκ προώσεως, και τό με σκοπόντινα* διότι ΐίς τάς πολιτικάςτου διατα γάς δεν φυλάττει ακριζως Την διάκρισιν του τί πρέπει νά ή- ααι , και τί δύναται νά «ναι κατά τάς χρείας των άνθρω- • πων * διότι δίδει δίκαιον ύπέρ τούς προσήκοντας ορούς »ΐς τούς δυνατούς νά βιάζωσι τούς άλλους προς ι'πιτυχίαν του πολιτικού σκοπού , τόν οποίον και αυ'τόν ηύελεν ε χει παν-