— ( 509 ) — λόγος του διδασκάλου Κυρίου Ιωάννου Μακρ%, το£> οποίου κάμνει μνείαν ο εξοχώτζτος ' Ιατρός Κύριος 'Ηπήτης εις τον προς τον φιλίλλνίνα Κνριον Κοκι- τάρ επιςοΧην του. "Ενα ακο τα ποΧΧά, και καθημερινά της ζηλωτές φι- Χογενείας > και φιλανθρωπίας σας δείγματα., ω 'Ελληνίς, ί, φιλίλλιινί'ς, ε'ιναι και ν? ιταρουσα συνέλευσις. ΣεΤς όλοι όπου και αν 'ίδετε πρώτην φοράν του ήλιου το φως, όλοι είσθε εν θουσιασμένοι , δια τον φωτισμόν της 'ΕΧΧάδος' όλοι νομί ζετε ως χρέος όλων των χρεών μεγαΧηΤερον, χρέος Ιερόν καϊ άπαραίτηΤον νά Την συνδράμετε, όπως εκαςος δύναται, εις Την άττοτίναξιν του βαρύτατου, και ε'πονειδίςου ζυγοΰ της επονειδεςατης άμαθίας. "ΟΧοι όχι μόνον Γραικοί, όχι μονον Ευρωπαίοι, αΧΧ' οπού κα'ι αν ευρίσκωνΤαι άνθρωποι, λ, εχω- σι μικρόν, ν\ μέγαν φωτισμον, όλοι ως πρωΤαίτιον αίτίαν Τούτον πρεπει νοί γνωρίζωμεν την 'ΕΧΧάδα' διότι χωρίς τα φωτά Των συγγραφέων Της τίς η^ευρει εις ποίον σκοτος, κα\ επομένως εις οποίαν οικτρότατα 3ά εΰρίσχ-ετο η τιάρα τόσον φωτισμένη Ενρύύττη ·, "όλοι Χοιπον χρεωςουμεν ν» άποδωσω· \ι.εν εις αύτη ν τα δίδακτρα· κα'ι αν πας ίνας, ως όμοΧογεί- ται'άπό οΧους, χρεωςγ, ν' ίγαπα , κάί σέβεται τους ιδίους αΰτοϋ διδάσκαλους, ως γονείς, δια να μην ε'ίτω περισσοτι- 'ρον, ' καθώς εΧεγεν ο ΤΛεγάς 'ΑΧεζ&νδρος, ιΰκοΧον είναι ν αποφασίσω καθε\ς, π{σον όλοι χρεωςοΰμιν εις την 'Ελλα- δα, την διδάσκαΧον της ανθρωπότητας. Τούτο ότι όλοι καΧως τό κατα,ΧαμζανεΤε, και. ακορα·' ςως νά τά ΐκπΧηρώσετε φιΧοτιμε'ΐσθε, δεν είναι άμ^ι€οΧία, χαϊ, ως προεϊπα, «να από τα ποΧΧα τούτον δείγματα «ίνα· και »? παρούσα συνέΧευσις. Σήμερον όλοι /αϊ χαράν συναθροί σατε νά 'ίδετε τους καρπούς των κόπων σας, τους καρπούς των φροντίδων σας, Τους καρπούς της αί^οτατ^ς δια το κοι- νόν καΧόν συνεισφοράς σας. 'λΧΧά πάντες ηξευ'ροικτι, και ομοΧογουσιν, ότι αΐ με- γαλαι έκίςου επιχειρήματος δυσκοΧίαι είναι εις τι}» αρχήν, και τόσον μεγαΧήτιραι και πολυπονωτεραι , ο σον κάνεις 5έ- λ« να κάμια καΧίήν άρχην, δια να προχωρά μετά ταΰτα ασφα λώς , και ταχέως* °Οταν κανείς 3εΧησ^ να κα\Χιεργησ% γην 'Α/ι, αι. Ρ ρ