αρολογίον , Υ.αΙ νά δ; ο,ο «τη τάς σχίσίχ α» τ α» μι τά λοιπά μέτρα τωνμηχων παρά τοις άρχα'οις. Το βρα&ΐοΒ ε'φηρίσδη εις την δίατρίδ/ν τού χυ- ρι'οολ.ϊτρωννοι». "ΪΕτερον βρα&Ταν ΐπρίπί νά φηψισθη χατά ταύτην τψ αυνίλιυσιν ίΐς τον συγγραφέα, οςις άναχρΐν·ι ] χαλλ:ον των άλλ^ν πα» ο ,τί ανάγεται ϊίί την 'ιςόρίαν της Άλε|ανδρ»ης σχολής απ αρχής αυτής εως τ®» πρώτων χρόνων τ^? τρί της απο Χριςσΰ εκατονταετηρίδας. Ουτο; οί συγγραφείς ωφειλ ον νά σνγχρίνωσι τη» χατάςασιν των έπιςημώ» , γραμμάτων χ.αι της φιλολογίας ίν ταύτη τη σχολή* εν διαςήματι τού σημειω- θίντος καιρού με τη» χατάςασί» αύτω» ί» τι} Ελλάδι χαι χατά τά διάφορα μέρη της μοναρ χίας συςαθείσης παρά του μιγαλοη 'Αλεξανδρον, χαί ν* άναχρίν&βι τά αιτία των διάφορων β£ ο- ηοΐαί χαραχτηρίζουσι την σχολή» της 'Αλεξαν δρείας , χα/ »' άποδε.'^ωσί τΛί τρόπφ τούτα τά αίτια προπαρεσχιναααν την αιρίσιν των Νεοπλα τωνικών. 'Επείδη δί χάμμία από τ ας ςαλίΐσας διατρι£άς δεν εχρβη αξία τοΰ βρα^έίου , τά ίδιον ζήτημα προβάλλεται χαί διά τούτα το ετος 18ΐγ· *Η 'Ακαδημία επρό&αλε προς τούτοις > δ<α *ο ΐδίον ετος 1817» άχόλουθον πρόβλημα. Πο~α συγγράμματα ϊών αρχαίων Ελλήνων <ρ£- λοσο'ίρων, χαί μάλιςα των τοΰ Αρτςοτίλονς , έγιναν κοψίύζ ^>νωςά ε'ν τη δύσίί μεταζιι των ' Αράβων ; Ιϊοτε χα! πως ί)>!»αν αυτά χατά πρώ το» ^ωςοί · Ηοΐβν μειβδολη* προξένησε τούτο <?ς την σχολάρχη ν φιλοσοφία* ^ Προς τουτοί//η 'Αχβδή^ ν«ρ#α*ϊ »ά '^ηρ/βν» τω ι "818 βραίεΐον ιΐς ίχέΐνον, ός£ς χάλ· λ<ον συνερανι'βη παν ο,τί δυνατ«£ Κα αναφέρεται 6?ς τά χρονίχβ των Λαβίδων, ητοβ χροβολογίαν των βασιλέων της Αΐ ^υπτοι» απο της τϊλε&*»1? 'Αλ^ο»^" τ«» (ΐί^βλοβ ί'ως" ■«% αλίϊ»σΕωί «!- τηξ'οπί' *ώ» *Ρωμ«&»,'μΐτ*'ίδ&'3«να^ τ%ς Κλεοπάτρας, 9νγβτρός Πτολεμα/βυ τοί' Αθλη τού. Ή Άχαδημία ε'πιθιιμεΐ ν' α»βρ£ρ·< Τίς τους χρο'νοκς δλων των πραγμάτων ταύτης της <ςο- ρώς, ο<τα ίχωσι» ίποχη'» τ«νβ βε&αΐαν, χαί νά δίορι'σηΐίς, ο σον το δυνατόν, τοας χρονους ττς ανβδασϊως ίχσς^ί' βασιλέως ίπΐ τόι) Άρόνον, χαί τον τίλοος ϊχσςης βασιλείας. Το βρα&εϊον π,ερί εκάςοιι τοΰτΐύν των τρ^ώ» προβλημάτων -$£Α£ί ετναι γρνσθϋϊ> τι νόμισμα (μετάλλια) 1 5θΟ ρρο^χων. Αί' δίοτρίδσί πρ«-£ί νό είναι γεγραμμίναι γαλίιςί , χβί' τοπολν «ως της 1. 'Απριλίου νά ςαλωσι προς τον Γ ραμμα- τιχο» τον 'Ινςίτοιίτοο * θίλουσ; δέ ίχε; έκιγρα· «ρη'ν τινο γ ρητόν, το ο'ποΐον 5/λίί σημειΐύ9γ χαί εις τι γραμματ/5ιον βονλλ(ύμενον εμπεριεχο- μενον εν τη" §ιατρι$·η , χβί περιίχον το όνομα τοί Σϋ^ραοί'ως. 'Η 'Α,κα&ημια δεν θί'λϊ! με» δώσει ο'ίΐί'σω χαμμίαν βπό τος ςπληβομενας δί«- τρίδας προς απόχτηση» το» βρα&είον , πλ»>ν Οί σο^ρα^ΐΓς ημποροΰσ; να μεταγράφει όιά τίνος αντιγραφέας αν εχίϋσι χρείαν. Κατα την ί'δί'αν συνίλεασι ν ανέγνωσαν μετά ταύτα πολλοί διατρι?άς τινας φιλολογιχάς, χαί μάλιςα ό χύριος Λ ε τ ρ ω ν ν η.ς περί των εγ- χατοί'χων της 'Ατταης μίταξα των πρωτων χρό νων τον Πελοποννησιακοί πολφοί) χβί της μά χης της Χαιρώνειας. Α Π Α Κ Τ Η Σ I 2· («ταλδίβα) 'εχ ΚνννχΑις τί 5· ΝΜ^Ι. Ι8Ι6- Κο^ίί ^. Σ.! Τήν πρς τ9ί$.'Εχίότ*5 *ό« Αθ}«ο» 'Ερμοα «πίζολην σου (α'ρ. 19· Σελ. 34θ — 343) άνι'· ~γίΐύσ& "μετά ϋρο&Οχϊίζ. Σο! ομολογώ 4» ιίλαίρι- νί/α, οτί οΰτβ χαιρόν νά δαπανώ ί& ματη», ού τε χλώα ί& λθ}Ότ^ί&ΐί ίχω, *α< ίια τούτο η- ,|η)ΐι'β«^Ι«.-·2^ο». «ί&ίΛβίΐίδ. 4%, ,*ο, «α «|ί«ντ^5Μ