οχΐϋαααν, ι'θ(μΐλί<ύσαν, ΐπΚασα» τονπολέμου, μάλιςα §ί έπραξαν περισσότερον, -ήγουν τόν ε- χίνησαν, ηεριίθαλπον χαί ίζωογόνουν. Δι'χα της παρουσίας των μοναρχών, £ίχα της ενθουσιώ- ίο»5 ούτοον Βραςιχότητος , πολυθαυμάςου ομο νοίας των, χαί οιχα τών συνετών χαίτάλμηαών νγεζίων των της μεθό§ ου του πολίμον-, ο Ν α π ο λί ω V ή'Θίλί καδ·/]ταί άχόμη ε'πί τον 3-ρόνον «ου. 'Εχεΐνοι, οΐ όποιοι τηιι στίβοι; ^οιτο^ό»- τοκ μ? νίανίχν,ίΐ οί'ησϋ/, α« αίίτοί έχρήμν,σαν του τύραννοι/, Βέν ηθελον τα».· &ιώξη ονχβ- άπβ ρ:όί^ι> την Γιρμανίαν. ,/Αναντιρρήτως οι λαοί £έν ημπορούν να μείνωσιν ίΐς πολεμον , ο;ο$ υ'-ηρχίν ο5γο$, αρ γοί ή κ&αροροί* αναντιρρήτως έπρεπε να $αρ- ρή τις εις την πιςήν και δραςιχήν* αυτών ένίρ- γειαν , χαί τοΰτο συμβαίνει χα τα το μάλλον χαί ήττον εις πάντα πόλεμοι. 'Αλλ' ο πόλεμος τοϋ Χ 813 ειχεν ίόιαίτερόν τι τοΰτο , οτί έγινε το. όχι μόνον υ-1 ρ τοϋ συμφέροντος τών έθ νών (το οποίον πρεπει να ήναι το πρώτον ελατηριον χα. βίνος διχαίου πολέμου"), άλλα χαί ύπέρ συμφέ ροντος, ε'γχριθέντος όμοφήγΐύζ από τα ίδια ε- θνη, οφθαλμοφανούς, χαί αμέσου άναγχαιοτά- του. Το ζητημα χατά τον τον τον πόλεμου ύπήρ- χεν, αι> ΐπροτίμων να ΰποτάασωνται χάλλιον (ίς ζενον πορθητήν, παρεξ εις του; νομίμους μο- ναργας χαί πατρίους νομούς των , χαί του'του του ζητήματος ή λύσις ύπηρ^εν νίίη αποφασισ μένη εις όλων τάς διαθέσεις. Δέν ήτον χρεία Οίτε βίας, ούτι πειθούς 3ια -να χαθοπλιοθώσι τα έθνη υπέρ του ίδιου αν των πράγματος. "Οτι &ί το πράγμα ουιως είχε, δΐν ΰςίρίΐ απο τ υ ν νίΐχήν των ίμπιςοσύνην χαί προθυμίαν, από τους αξιέπαινους αγώνας των , οπό τάς ήρωΐκάς των θυσίας οϋτε τό μιχρότατον της άείποτε μενού- οης άξιας των. 'Εν γένει έί, ενταύθα ύεν είναι ό λόγος (χαλω^ ρήμΐιωτέο) πιρί των Ιίνών } απερ γινώσχουσι χάλλιον τι έςιν άλ-ηΐις χαί £'χα>.ον , άλλα μόνον, περί των αυτεπαγγέλτων πολνα· <τχολωΐ), χαί συχνάχις μη συνετών <$ΐλω·ν των, £ίΐ£-(θν] τούτους μόνον τονς ; αυτεπαγγέλτους συνη γόρους- αχουομιν λέγοντας ,,ε'ξ αίτιας ημών ά· πέχτησσν πάλιν ή ηγεμόνες τους $ρό»ους των,. χαί όποια είναι ή άνταμοι§·ι> ήμ,ών ■ Χί τ. λ. ,,'Οταν μεταβώμίν από τ·/ν προπαρασκευών,· τήν άλη^ηνην άρχν.ν, τον. σχοπον χβζ τα- ρένα του ττοΚί'αου δί'ς ττν ίνεργίία τ-.ραςϊν ούτοι», βλί- πομιν,. ότι τό άηόφ*)ίγμα: των. ίημαγ(βγι>ν ,,τό έθνος μονον χατω,οΒωσε παντα" είναι, όχι όλιγώ- τιρον παράλογο»·, 'ϊπό την λίξΐν- Ϊ9να$ «3ιί— νατον είναι να συνενυοώσι χα ! τα ίςαμινα ςρ«-~ / Ν , ·, , η. ί 1 τΆιμαια, οιοτι πρώτον μεν ταύτα- είναι χατα- τινα τρόπον βιαζοντα υποχρια εις τνυ πολιτεί- αν ί χαί η θί'σιξ , αυτών , Ϋ σχέσ:ς των , τα ε λατήρια των, αϊ ανταμοιβαι' των, ν §όξα των τα ίιαχωρίζουσιν έπαισΰητώς από τας λοιπας ■ίάζεις τοΰ ί'βνους, ί'πειτα ζι οότι ν μπορ ου μεν νά συμπεράνωμέν, 'ίτι οι νομιζόμενο: ψΐλοι των ΐθνών Βιλουσι χατα^εγθη νά γενωσιν ιγχωμιαςαί τών ιςαμενων ςρατευματων, τα οποία-μαλι- ςα , χατά πασαν παρεμπίπτουααν άρμο&Φν ε£' χαίρια ν, όνομάζουσι μαςιγά της άνθρωπο τητος. "Αρα τό έθνος, τό όποιον αΰτοΊ έννοοΰαι, τό οποίον 'έλαο'ε μέρος άμεσον εις τόν πόλεμον, χαί τό όποιον χατ' αυτούς αν οχι μονον αυτο εχα- με τόν πόλεμον , χαν εχρινεν αυτόν μονον αυ τό » ήαπορεΐ νά ιτεριορισρισθη μόνον εις τνυ τα- ξιν , ή όποια έμπεριελαμβανετο υπό την γενιχνν όνομασίαν των εθελοντών (τοΙοηΐβίΓβϊ Αύτη η ονομασία άναχαλεϊ αξιέπαινους ενθυμή σεις ' εις ταυτην την ταζιν £κπρεψαν , μαλιςα εν τή βορέίω Γερμανία , άνδρες χαί νεοι πασ·ης τάξεως χαί επαγγέλματος. Έίς ταυτην τήν τάζιν άνηχε χαί εκείνη ή ψιλοπολιμος Νεολαία, η ο ποία πνίΟϋσβ γιλοπατρίαν, έδραμίν από άχαδη' μίας ,