- ■ . "Τ""" *** · «βρ' ^τω =ρ*ν-ΐΜκ-Χ-6- λΧ<κ , κβρβ. <■& 'ΰ»δάρ<ύ βτ< α! ίίρει*< χης Δ*δ&νης δΐν εΤ/ον τελεκΰςίπι- Ε' λ λ ο £ παρά το ύ ί'λλβ , σχαμΜίον γ βάσις. Ο' ;μιξίαν με *λο/μ^ άλλ' οτι αΐ ^ρηαμωδΐαι ίων <*&ριθς ΙϋΛώρΐϋ ίτρβκρΑ·* ταυχψ τη» ίηφώλογάν μηιίιίονΛ *ι» <«ρί«, ·«» «ήρχβφοράφ; (του ο·~5»/*β α'ναπληρουντο; τό ίασυ πνείμα) παρ α Μ' ολον οποί τοί εν ΔελροΣί μαντείου η συ. πάσαν άλλην προβληθεΐσαν, χαΐ δοξάζει, ότι οΐ' ςασις εγινεν έγγΰς πω; των ίςοριχών χρόνων, ομως Σελλοί δέΰ υπάρχον έθνος, οτι » ονομασία, των. ,-η,ηρωρ) άρχη αυτοί υπάρχει «κβχοτία^χβκ'α&ι- δεν προηρχίτο από τίνα ξυλοχόπον ονομαζόμενου λος. 'Η ονομασία Αεληοί 3 ε"ν εύρισκε ταί'ποο ι <'ξ 'Ελλον, οΰτεδί άποτάπερίτονναόν ελη, ήτοι βάλ- χίνιν έκ των ποιημάτων του "Ομηρου, χαί-ιβανόν τους- Ε»οκ πλ» ον ο'/οτολλ·/)λον ρο νομί&ι τις,μι- (χ πάντων, <οτι τά-χει'μενα της 'Ιλίόέο; (ι, 4θδ) τα του κύριου δβϊηίβ - £γοϊχ -ι), οτί αό τ»ι ν όνο- · χαί ' Ό&χχβΚαί (5., Ηθ, 8ι), »*θα ουτο; ο' τό- μβσρκ παράγεται ίχ τίνος Ινομασϊας ένός ποταμού -πος άναγινωσχεται ΰπό τη»0νομασίαν ΪΙυ9ώ, προσ· Θεσσαλίας, επειδή ο' Στρά&αν (Ζ', ^τϊλ. 238), ετίθψαν άπό τοός 'ΡαψωΜ&ί. *0»βν ίρντνση τοί όπο/οΐ/ τ-Λ μαρτηρίαν άναψέρει ήταόΟα ο δηίιΐ- τις διατϊ, «ν ω η ΑίΆιχη διάλεχτος όπηρχεν -τ ί(3- Ογοϊχ, άναιριϊφ,άλλ-ον τα·ΐτ/\ν τνν δίξαυ, ςν δίάλεχτος των Δίλρ'χν, το μαντεΐον (χρησμοδοτεί τρόπον εσιφεΐωσεν ό χόριοςΣασή^· 'Αλλ' όπως ίωνιςΐ, δίν βλέπομεν βλλο αΐ'πον, εΙμή διότι αϋ· χαί βν η , «ντΐτοιίτων των ίίρι'ων ί&^Λ^ηβ'βν ίε'- τη ν, νεωτέρα διάλεχτος έγινε περίψημος εξ αίτιας ρείαι διό ι)« «ροιρνιτίΐίίββί το μέλλον, όταν τό μαν- τοΰ 'Ομηρου' αρα το μαντεΐον υπήρχα) ΰςερον του τ*?ον ρίΜίοπί'ΐϊθν] «?5 ^ίσδρωτοίί;. Έπίίδν} . ποίητοο. Τωόντι, ο ν«5$ ε\τ,Μη ολίγον τ« ^ίτα βυνωδιΰιτο «ίττό ^νβΖκβί μαλκ^α χατα ταΰτψ την "τον πόλίμον τήϊ Τρ'ϋαέο;, όταν Οί Δωρίίΐξ χβτί- ρίτβτόπισίν, μερααί οι/των χβτί^Όν προ- ςβθηοβν ε!$ την Δροωπι'δα' πλην ό· χρησμός ϊλα- ψητιδαξ, χβί επωναμάζοντο ΙΙελειάδις, ·η ό- Ά .'νάςνβι» πολύ άργότιαον., && ε'χρενςει την ποία •λέξις πιρά τοΓ$ ΔούΙων&κχ; ΐσήμαιν ι γραίας τβχτοηβ του μορφην εις τμ ΑυΜυργον. Ούτος ά μάλλον ν] περιςερβίί. Γχύςόν υ'παρχεί, προσα-ψει- νομοθέτης εαρινεν άναγχανον να ΐχ-η εις τα; πρά οι ό βυ^ραίρίυδ, «*' τό ·ο μετΐτρέήΐτο Λολλάχις ζεις του νπιρψυσιχη'ν ταια 'έμπνΐ οβίν, χαΐ το μαντεϊ- $1ς ε εν τ·<5 Αίαλιχγ διαλεχτώ , αρα πελειός η πε- ον , όποΰ »νου9ί'τ« βα σομ^υλβίίοντβί χατα πάσαν λιός σημαίνει τό βιίτο με το πολίόξ. 'Οχλονισμος μεγάλ·ψ ΐΗρίςασιν, έγρημάτισε τό ςήοιγμα ττ? τώ ριίλλων «ΐί ΐερας δρυό;, τό μορμύρισμα των δυνάμεως τοίν μεγάλων, η ϊ'^ιίησίί της εύκειθείας όδαΚύν μιας πηγης , ο' χρότοςέναςχαλχείουάγγα'- χου λαου, ό διευθανη^ των πολιτιχ-ύν χιν/\μάτκν ου, ταΐτα υπάρχον τα τρ/α »!'8·>5 «!^ίίων, τα ό- τηξ "ΕλΑβίος. "Οταν ο; χρησμοί δ'.ι> ε'σΰμγιρον, ποια ΐξψγβυν α&ταζ αΐ 'άρειαι , *«' ίία τοϋτο. «τω; εγίν'Λσχον νά τοός άποψεάγύτι χωρίς νά αμιχρύνω- ησαν τρεΓ; τον αριθμόν. Το' πρώην τούτων των σι το πβρβ του χοία/οο Οχλου σε£ας προς αυτβος. τριών σημείων παρέσχερ άψορμην γήμης, 'ότιέλά- β'ί τόσο», ο? ΚΰΜχΟί' χαί' ο? 'ΕπχΟ'ίρειοι, μν χρΐ. λοον τα δένδρα, περί της όποιας ανίψεραν πολλοί «οντίς τόσον άβαγχαϊον τούτο τό ε'δος απάτης επρο- αρχαίο ι ποιηταί ζ). 'Ο χΰρας ϋλαΜρος'δοξάζε·» (ένησαν χβχ' ολίγον δυσπιςίαν εις αΰτους, ώςίτκ» _______________ ΣταχχΜν ό ζήλος δεν εδυνι}^η νά τοις ίωνη ηνλι» , τ»}* πρότερα* ΰηΆι/φα). Άπό ιώ» ημερ»* 1) ΚβθΐΛβΓ 0 Κβ 5 8αΓΐβ5«ΐγ5ΐ.ίηρ«18*11.«,29 Γ».- *; «ΛββαοΙονϊίβω· 2) Μβχ, ΠρομηΆ.835 Λχολλων,'Λργρ, Δ',58θ. „ . ' . , ", . * ■Οβ*. Μιταμ, 5', 6,3 β<Β » 0£ ΧΡΦΙ^ 'Μ*™