— ( 452 } — χ/ονται κα'ί τί-γχαρνο,ντ'τ. :·:/ χω.:.*./.: χα; μερικά*! «δβολοϊ'&ί τών χυδχ<κ,υ» $ιω· μα'των με "ΤΛς *;·.·>.·: κ?.: παν^γ,.υ ι»; συνη ·5;σμ€ νας ε κεράσεις της κοινή; δίϊ>$· κτο:/* / ί^^ρ^αρ-'^ταί. λ< 'Ελληνικα: λέ;ει; , κα": εξελληνίζονται α: χυδαϊκα'^ κα: ουτω; <*/ ίΤριοται κατά^ιίαζονται ε/ς τον τύπον τ-ν χυδα{ολο-·ικον » α: <$έ' δεΰτεραι άνα&ηΓαζονταί 2/ς τόν τύπον τον αττικό ν — Λυτη ε λ α £"2 τν)ν άοχην τη ξ πεο« τί τέλη τη; 'Ρωμαϊκη; βασιλεία;, και ετ« μ.αλ/ον ε:ς του: πρώτου: χρο'νου; τη; α*(μαλο>σί'α; του Ελληνικού γ ξ νου-· — Κατ εκ9:'νου; τους χοόνου, γ, κοινή χοησ'ς τη; νεωτε'ρας Αττικής διαλεκτών, ηοπο/*ε:ναι η γλ^σ^ατων δυγεναίν καί πεπαιδευμένων, ε'χε καταρ'/ηΘη* ο/ το'τε σπουδαιολ&γοι οπωσοίν μετοχή της παιδείας κα: της Ελληνικής μαθήσεως, συνημμένοι εκ μ2λ:τη; β/; τ·;)ν'Αττικην φρασιν τ^ν εκκλησιαςικ^ν συγγρα·/=ο>ν. βιασμ,ε'νει ομο>; από τήν κοινή ν χρησιν νά εκφραττωνται κατ α την δημοτ:κην συνηϋειαν, ηνων> ζοντο οσον τ ο δυνατόν να μεταφέρουν τά; ξενας βαρίαρικας κ«ί χυοαί*'ί βκφρά-τεις τοΟ >.»οΰ δ/ς τον κοινον τύπον τη; Αττικής διαλέκτου ? &ά να ί;;> </εν*σουν ο'πωσουν τό ύ'^ος της ομιλία;τ«ν. Κατ* αΰτον τ-)ν τρόπον εν^η προ; τ ο Γ; α».**; «α* το επ:'σημον δια τ^ν ζΒνολο'/'.κην άμορφιαν ποίημα τ:·} Κορνάρου ε πιγραφομενον Ερωτοκριτος. — 'Αφ ου δε άρχισεν η «κ νε'ου «να· γε'ννησι; των γραμμάτων ε/ς την α/χμα'λωτον 'Ελλα'δα (*?'' δυο α^Γνιοϊ) β;- άπλ'ονόμενα κατά μικρόν τα α·«~τα τη; μαθήσεως κα: παιδείας ε<": το γενος/Α*; αρχισαν ο/ ευγενείς κα * π3·παιδίυμενοι να διακρινωσ; τ^ν φυσικών τύπον κχ: χαρακτήρα «ης κοινής διαλέκτου , κα; να ζεχοϊρ/ζουν την γνησ:'αν και δυγβνι· κην ί;ρ.ασΐν α'πο την νοδβυμ&νην κα« χυδαϊκην. "ΐξκτοτε το ε ^ευγενι-τμεν^ υφος τη; κοινές διαλέκτου ά'ρχισε να καθαρίζεται άπο ολας τα; Εε'να; κα: β;;:· έαρικάς εκφράζεις, κα: να πλουτίζεται μ.% ολας τα"; πρςσφυ:. 7 ; κα: γλα^υρχ» "Ελληνικά; φράσεις, ας·® ε<ς «υτ$ν το ν εκ κανου τύπου α'ρχα/κ/-)ν χαρακτηρ* τη; κοινή; διαλ/κτου, φυλάττοντα τον φυαικον ρυδμον άπλη; καΣ ανοΐλδλν· μενη; φράσεως, έφδασε νά επαναλ^ζγ, την ^υσικην άρμονι'αν, και ίυ,·ρ^· ^ειαν τη; 'ρΓλληνικη; γλωστη;, κα$' οτι ακολ'ίτΜ; σχηματίζεται — ^ιεχω- ρί'σάη λοιπόν η μ/.ςο^αρ^αρο;γλ^σίτα από τη\ γνησάν απλην Ελληνικην , κα· ύ'; εκτρίομΐι ξ?νολογικο*ν κατηργηδη Αίολου, κα: σχε^ο Ν ν ίζ ο'λοκληρον εζ?^- : · ψεν — °θ5εν προ ν εν'$ η^ «λβκλ^ρον α^νος //,ο&δ να ευ^/σκετα: ε/; καμμί^ ν κο'χην της 'Ελλα ^ο;, η ε/ς κανένα ξβνόν το'πον της Ευ 'ροίπη; , κανένας ημ.'.ρ· α ' θη Ν ς ξβνολόγος διδάσκαλος, άγευ^ος καλού, καί άν^ο; πάντη τη; φυσική; ευρυδμί'α; της εδνικης δίαλε'κτου μας, ο οποίο; επί λογφ του να 5'.ο?0ωση Τη ν ν ην δεν ε'γυμνα'σθη πάτριον ",λ^σσ^ν του ( μιξοίαρί'αρίζϊ'. ω; την ·>νη7ί'αν φρά'οίν κα$' ε';'-ν μη γνωρίζοντας.