— ( 793 ) — ΑΕΒ Τοζον εχει μέτρο ν το ·|· ΑΗΒ · εκ τούτου ήμπορουμεν νί- συνάζωμεν εν 3εώρημα, συνάγεται όμως επίσης καϊ Τυ πρόβλημα , οπού ιζετασαμεν * κα) ούτω το προ€λημα Του το ή6ελεν εύρε (ΐή δια τής συνέσεως, Λω >ί ανάλυσΊς 0£ΐ< ή μ. πορουσε νά εφαρμοσ&η εις ζητημα μή προωρισμενον. 27- 'Αναμφιβόλως ο! παλαιοί 'διά λογούς ομοίους μ" των άρώ. 19 » 20, 21 · 22 , 23 , 24, 26 , ίδίώρνισαν Τι^ν συ:- ίίσ<ν ως εύύεΐαν, και Τιΐν αναλύουν ως άντίςροφον, ή όπ 'ισβο · δρομούσαν με&οδον. 2 ν · "Οταν ε χω μεν ωρισμενον σκοπον. 28· Εις αυτιών τν)ΐ» περίπτωσιν το προ€Χημα είναι ε χ. φρασμένον , ιτλ^ν ν| λυ'σις του δεν είναι γνωςή, και ^χΤίΤτβί 'Είω είναι εναργές, ότι ι{ μονή εφευρετική μεύοδος ει ναι ή άνάλυσις, επειδή είναι αδύνατον να προμαντεύσωμε τήν ζ'κιτουμ.ενκιν Χυσιν' αΧλ' επειδή αύτη ή \ύιτις δεν εινα- μία καί μόνη, δια τούτο χρειάζεται άγχίνοια καϊ εζις δ·'· να τύχω μεν δια μιας Την άπλο υςέραν. Περί Της διδακτικής μείόδου· 29· ι». 'Πς Κρδς τα 3εωρήματα, η σχεδόν είζ όλας τάς γεωμετρίας συνετισμένη μέόοδος, να εκφράζουν ίνίλαίνί πρώτον το 3εωρημα, και επειτα νά το αποδεικνύουν, δεν είναι τελείως φυσική'. επειδή είναι αδύνατον να προ μα ν τεύσωμεν, η κα\ άπλας νά προϋποπτευΰοΰμεν το 3εωρημα' διΊ τούτο ή εκφρασις του θεωρήματος επρεπε νά επεται μ&Τι· τήν άπόδειζιν, και όχι νά πραηγηται αύτης (Στο ι χ. τη·~ γεωμ. σ ΙΑ', ΙΒ , ΚΔ, ΚΕ.). Προσέτι μήτε ο συνετισμένος τρόπος των κατασκευών είναι ορ&ός' ποίος μαύητής δεν πλήττει κα\ δεν ςενοχωρεί'τα· άκοΧουϋων μίαν έκτεταμένην κατασκευήν> όταν δεν ηζευρ·,. ε ζ άρχης τους λόγους καιτόν σκοπόντης \ ΤηαΧηύεία αυτός ο τ ρίπος- άποκαδιςα Ίσως περισσότερον από χαδί τι αλλο τοσοα ξηρά τά ςοιχεία της γεωμετρίας, και κόπτει το 3αρρος των αρχαρίων (Στο ι χ. σ. ΙΔ, ΚΕ). 3ο. Είναι με φαίνεται εναργες » ότι ο διδάσκων ■^ρε·»·- νά λησμονά, ούτως ειπείν, όσα ήξεύρει, νά γίνεται Ισος μ? τον μανύάνοντα,, και νά εφευρίσκω μαζή Του τήν έπιςημην ' ίια τούτο ϊ 4 λ Χ ο . κ εγω είς τήν ' Αρώμητικήν μου έτιγραφομε ·