126 ΔΙ0ΝΤ2Ι0ΤΑ σθείς ο νεανίσκος αμα τώ σώματι χαί την ΟωνΟίβ» της βν9ρώποο £ιέγθεφεν' χαί ι) ουκ ετ< χρΰ$ία άλλ' αναψα ιδόν ΐζ-ήτιι αυτή ίιαλίγεσθαι. Άχ· θάμενο$ έί ο "Αρ'ρ'ων τώ άσπασμώ 2) τή$ ναιχός, κβί «<ρ' 0(5 ΰ&ρίζιτο προς "αμφοτέρων διισα- ναβ^ΐτων, τιμωρΐαν 5ε οϋ δυνάμενος παρ αυτών λα&ΐν , α'ποί-ψιαν εςείλατο , πρίψασιν αύ τη; πανράμίνος ίμπορίαν ' ασμένως ίε' του νϊαν/σχου τ*# άπαλλαγνν αυτοί δεζαμένου, και παράσχοντος οβων εις την ίμπορίαν ΐδεϊτο, πολλούς άσχοϋς οίνου τε χαί (λαίοη τβΐς αμα'- ξαις 'εκώ'εμένος , πολλούς ίε ψορμους σύκων , είς την Κελτίκην, Κερ. Ις'. Άρχαύα» Κελτών διαγωγή βίου. Οϊ 5ε Κϊλτοι ούτε ο?νον αμπέλι»ον ίίδότες τψιχαϋτ«5 οίτϊ ελαιον , οίον και παρ Ϋμϊν ί- λαϊαι φέρουσα, άλλ' οι'νω μΐν γρ'ίμηοι χρΑτς β«- πε&ης εν ΰδατί, χιιλω 5υσω'δ «ί, ελαι'ω δί συ&'ω ςε'ατι πεπαλαα>μένω, την τε όίμτν και την γεΰ- νιν άτοαω, τότε πρώτον α'πολα!>σα*τ*ς ων οΰταύ εγιΰααντο χαρτιών, 3αυμαςας οσας ΐφ' ΐχάςω ε- λάμ&ανον -ήίονάς , χαί τον ξένον η'ρώτων πως τε γίνεται τούτων εχα<?ον , χαί καρά τίααι άνθρώ- κοις. ΙΖ'. "Αρροντος λίγος προς τους Κελτου'ς. Ο* ίί Τορρηνόξ προς αυτούς ίδτί )»ί ν τουτους ί χ φέρουσα το?]ς καρποί 5 πολλή χαί άγα9·ή, νέμονται δε αυ'ττν ο'λφοί τίνες α»· ϋρΐύποί, χαΐταΐ'ςπόΐίμον οΰίΐν άμείνους γυναικών * ύπίθετό τε αΰτοΐς αη δΐΐύννς αύτά παρ, ίτερω» ΐ) Τ· χαί έλΧείχει χαρ" άμψοτέραα ΓΟΪΓ *ώ- 2) ^μψότιρσι οι χώίφχιι ίρουβι μέν ιίαταβμφ, *λψ ϊββο* γραχτέον &ρχββμΰ> άττι άρκάαματι. νίΚΑΡΝΑΣΣΕ ΩΣ ε« λαμβάνειν , ' άλλ' εκβαλόντας τοιίς τότΐχι^'οιι^ (ι>5 Οίχεΐα χβρπο5σ9βί. Τούτοις 5η τοις λό^Οίς ο£ Κίλτο: πειθόμενοι, νλθον ε<ς 'Ιταλιαν, χαί Τυ(5- ρηνων τους καλουμένους Κλοοβηνο»;, ο9ιν ·ην χβί ό πεί'σας αΰτοιίς πολε^εΐιι. Κείρ. ΙΗ'. 'Ρω/ίαζ'ωι/ προς Κελτωνς πρεβ§εΐα. 'Αποςάλίντ'ύν <5ε πρίσόεΐίτών εχ 'Ρω'μιης επί Εελτους, επίβ ηχοκβεν «/$ τοίν ιφ*σ&υό*ΜΜ Κόί'ν- το; Φβδίος τοιίς ^αρόπ'ρους ε'πί προνομτν έξελν,· λυβίναι, αανατΐτίι πόλιμον αύτοϊς, χαί τον τών Κελτών -ηγεμόνα: αναιρεί' σποςιίλαντες δε οι βάρ βαροι εις 'Ρώμψ, νξίουν καρα&ιδόναι αψίοι τον .αιώρα χαί τον ά&ελφόν αυτοϋ 3) ε'χίότους, ποί νας ΰρεξοντας των απολωλότοΰ». Κίρ. ΙΘ'. Οί Κελτοί μετά χροΜραν μάχψ χυριεΰ- ουαι ττϊ κολ^ν. χτ.'Ρ. 364· ~ Παρελχουσης δε τνίς βουλνς τα ς αποκρίσεις, ίκί τη» 'Ρώμψ τον πόλεμον αναγκαίας ,οίί Κϊλτοι μίτήγαγον' οΐ ίΐ 'Ριύμαϊοι άχούσαντες, ε'ξήεσα» εκ της πόλεως άγοντες ίχ μεν των επίλεκτων τ» και χατ·ηθλ·ημίν(ύν 4) ί'ϊ τοις τιολίμκς ςρβτίω- τών τε'τταρα τάγματα ίντελή 5) , (χ ίϊ των αλ ί) Ο' ετΐροί Φάβιοε ητον χαι αντοι £χ τή* νυ· »οίίαϊ· μ&ΧΚον 61 & Βίκτωρ και ΠΧκταρχόι άνα- ψίριιη τράι Φαβίν** ^ 4) ύ* /«ν «Ιϊ χω&ηξ ίχιι χατη^λιμίνων, ο' ί' ί- τεροϊ χατηΆλημίνων. 5) Τάγμα βημαίνιι λεγΐών καρά Λιονυανα, &ι γίνεται δηλον ε» τδ βφλία τν 'έχτν χεψ. 43- ι 0 Λιοτύαιοι χαί Λίβ*ο* βνμψωνδβι χιρΐ, τοψ, άριΆμον τίτΒ, ϋ ο' χαί ίιχαίνί "αχορίί ο' Λίβιαι, όχι αΐ Ι**>μα.ϊο\ ίναντίο* μίν τοϋίτια» ίχ$ρ<αν ίπαλο» τό σον ολίγον ςράτευμα , χατά τών ΒοΜβχωρ χαί Σαβίνα», οντος χολΐμ» χολλώ μιχρστέριι, ϊΓΐιΛ.αν ίεκα λ«γ£ώ»α», <»)ί δι>/^Ιτοι ο' Λιονύαιοε ζ'. 43; χα» Λίβιοι Β. βθ.