— ( 3>6 ) ~ 1ων κρίσις κα) παιδεία. Τους ύπηγόρευσαν συμ€ου\άς, χα! μας εύκόΧυναν τα εις τον σκοπον μας επιτήδεια, μεσα. Και οτι μεν το Υενος ι γνώρισε μέχρι τούδε το προξί' νούμενον οφεΧος απ ο τάς 'Εφνιμίριοας , εις τούτο κανείς κιι! απο τους οπωςουν φρονοΟντας δεν ύυναται ν άμφιζαΧλγ, · ν, προθυμία, με την οποίαν τάς ύποοεχεται, και ή σπ?.υδν,, με την οποίαν τας αναγινωσκει, δεικνυουσι πραγμαηκως, βτι το Γίνει; είναι καταπιισμενον περ) της απο τούτων (αφ- λείας. Δια τοΰτο μυρίων εγκωμίων άξιος είναι ο Χ,οφοΧογιχ- τατος κα) Σ(€ασμιθς"Λν()ιμοςΤαζης· άξιοί και ο! διαδεχίΐη· Τεζ αυτόν Κ. Εχ,δοται του Λογίου Ερμου- άξιος χ,κ,ι 6 ΕΧ· Χόγ/μος κα) φιΧογενης Εκδοτης του ΤηΧεγραφ?υ. 'ΑΧΧ άρα γι νίύεΧεν εϊσύαι ευκταΊον δια το αναγεννωμι- νον ΧΙανεΧΧιήνιον , εαντις ηναγκαζετο να καταπείση , οτι ό π'ληίΐυσμος των κα\ο7ν ΐχει και ετακοΧουύα ωφεΧιμωταΤα; 'Εαν ό Λ. μας Ε ^μης , κα) ο Τηλέγραφος ήσαν αρκετό) να χωρίσουν ο,τι καΧον και Χογου άξιον είναι , και γίνεται, μα ταία. ιΐ'ύίλί φανί?ν νι τοιαύτη ικιχείρησις. Το πΧηίίος ομως τιίν Εφημερίδων , α! οποΐαι χ«6' εκαςην εκδίδονται εις τα σοφά τις Ευρώπης έ'6νη , μας πΧηροφοροΰσι το εναντίον. Ε.ίς τν;ι Χαμπράν και σοφήν των ϊ\αρισί&ν ΤίοΧιν , εκδίδεται κα(ι % ημ*· ραν 'Εφημερ'ις ιδιαίτερα, είς κα.<ΐέν είδος 'Επιςήμης και Τ£χννίί ν και, το οποίον είς ημάς 3εΧει ψαι η ΰαυμαςον , ποΧΧα) ταυ τοχρόνως δια το αυτό είδος, 'λπο ταύτας οΧας κα) από τά; των άλλων Τενων 3εΧει κοσμε7σί)αι κα) η Ιδική μας 'Λ βΚ- ΚΑ * ό νομα, το ο'ποΐον ε\α€ον από ημάς οί Ευρωπα'ίοι «ί Την ιξεχουσαν των 'ΕφημερίδωνΤων, και το οποίον δικαιό τερα ε μπορ·, υ ρ εν να δίοσωμ.εν ημεϊς είς την ίδικήν μας. 'Η 'Α®ΗΝΑ"μας ,$ί\ι ι περιέχει ΦιλοΧο γιχ·«ί> 'Εκιςημο ν ι κ άς , ΪΙοΧιτικάς κα) 'Ε μπο ρ ι κα ς 'Λγ- <γε\ιας' εν συντ.ομω, παν ο,τι εις Την παρου&αν κατχ- ςασιν του Τενους. άρμ'οδιον ν άπαρυσίωμεν δυνάμεθα ίτΛ την σοφνν Ευρωπην' μεταξύ τούτων θέλουν προίϊύμως κα,τα- χ&ριζεσΰαι οσα η μεταφράζουν η συγγράφουν περίεργα * αι ί.'φίλι/χα οί σπΌυδαΐοι 'ομογενεΐς. Π εραιΤιρω να εκΤεινώμε^Λ σ'υνι ςΖντες το άπ' αύτη ς δφεΧος, βΧίνομεν, ότι είναι τ:ερ>'· τον. 'λφίνομεν νά το εκτιμήσουν οί φιλόμουσοι άναγν»· ςαί μας.