( 5 1 5 ) Μΐ&ος Αλληγορικός και η3ικωτχτος του άαμνη- ςου ΟβΠβτΐ, Γϊζμανου φιλοσόφου (Ο. 'Αηΐί'ων κ α 5 Κουκοζ· °Εν ωρα του χαροποιού έαρος Χαμπροφορον« Ε?ί δάσος σκιεροίτχτον , ετί\ καλής ιτλατανοι» Η' "Αηδών έκάίπτο *«' έ'ψαλλϊ γλυκές, 'Ετηίυμ,ουσα του μαίίι'ΐν 7!όΤοΙ ^ΐΊίΤ&ν ανίραιίΓύιν Αιιχίανονται τίς Χιγνρόίς (κείνης μεΧωδίας· 'Ησαν ίί Τοτί κάμ,ΐίοΧΧα παιδία ιν τω δασει , Καί ετταιζον κ* ίχορίϋον" αXX ονδχμνς προσεΐχου Τω 3είω κεΧαδήμχτί αυτκί τίς Φιλομ-κίΧαί. 'κ ξ αίφνης ίί ο αΧαζών καί το λ ματιάς Κοΰ'κ,οί "Εκραζϊ κούκοι) έις και τρϊς μετα στονδης μΐγα\ή;' Κα) τα παιδία παρευύΰς ίκρότ^σαν ταί χεΐβας, 'Εέόνισαν μετά χαρας ευγι! κίύ παΧιν ιύγιΐ, 'ΕγέΧασαν ειλικρινές έκ βαίονς τί?ς καρδίας, Κα) εϊκοσάχ,ις μιμηλως εψαλ·" κούκοι», κοιίκοι». Τότε ΰ'' έ Κούκος ο' κάλος «Τττε τί 'Α^ίο'»! * 'Ακοιίίΐς ττοσκν προξενεί χαραν το ΧαΧημάμου, Κα! πόσον 3ιΧγι ι τα< ·ψκχαί τος τ&Γι» Χογιαιταταν} Βλεττπς ότι ιτ/ίοφανωί σύμπαντες προτιμωσι Το μέλος μου τ' αρμονικον Καρά τήν λαλίαν σου ; 'Ρν ίΛί <5* Ρ ταντα εΧεγιν ο Κούκος ο* γενυάδας, Τ'ίριείΓατίΐ σιγιλως Δαμοίτας ο βουκοΧος 'Ριτϊ του σμαραγδοΧαμποΰς καί δροσερού Χειμώνας Μίτα τ£ς λίαν χαροποΰ ΧΧωρίδος τ%ς φιΧτάτης. Ο' Κονκίς ί' ιχ.ουκοΰρισι παΧιν μεγαΧοφωυως, ΐΐροσμέν&ν τα εγκώμια τίϊς αφϊλους £««£ος. 'Αλλ' φιΧόκαλος Χλωρϊς και ο' χρι^ί Δαμοίτας Εγνώρισαν το αηδε'ς τ%ς Κούκοι» φωνασκίας, •Λ— 1 (Ο 'ι& πβΛϊ -ίου βήυ κάί τω ν ιτυγγρχυ.αατων τοϋ ενχΐίΓΐοι* α'νίρ^ τβιίτοα τι}ν Βίθ£Γ3ρΗίβ ΟπΐνεΓίοΗβ , αΗ, ΟεΙΙεΓί.