— <; 6οι — 'Ας καυ<τη η εσχάτη , λυπήσου η οικτρά (ι). Τι ανορεΊς; εχεις υιούς άξ'ώυ; ΦιλογενεΊς νΧουσίηνς, χαρά κανείς » χα/κ* ! Τα ιΙκολουΒχ τετράδια δεν είναι ολιγωτερον ττλου<?ία £·πο ττανίοΐα σφάλματα. 'Αρκουσιν δμως ταΰτα δια νά δεί· ξωσιν ΐζ ονυχος τον λέοντα. 'ΧγιαίνεΤεΙ Έ.ν ΤΙαρισίοις } τ% ίο 'ΐουνίου, 1819· Μισ·οκ.λοιΐΌί Φιλοδικαίο υ. Ή άκολουΰος ε'τιςολη μας ε'ςάλύη παράτινος νεναιδευ· μινου και ιυγενοΰς Ιίυρωτταίου , ειδήμονος της παλαιάς και νεωτερας 'Ελλ^νίχίΐς γΧώσσης, φίλου ειώερμου και είλικρι· νους του 'ϊίλληνικοΰ γένους κα\ ημών. Μετα χαρίίς ν/ίίλεν ντίογραφη με τό άληύινόν του 'όν,ομα ο ευγενής ούτος άνηρ , αν δεν έφο€εΤίτο δικαίως την συνεώισμενην των σημερινών μας σοφιςων Βρατΰτητα, ητις εφ()ασεν εις τοιούτον βαίιμον , ώςε και τους ξένους άνυχοςόλως νά υ€ρίζ>$ εις τά τροσωι'.α, Κ ά δολου παράζενον δεν 3έλει μας φανη , άν χαι ταυτην την εττι· ςολην υΐί'οκτευύιΣσητλαςήν , δια να εγκωμιασωμεν ταλιν τον Κεραιών και τον εαυτόν μας. "Ας φρονωσιν ο,τι θέλουν, άςδή- μηγο ρωσιν εις τάς ελεν&ερας άπολ'γίαςτων ο,τι Ίγαχουν ' ημεΐς προς τους τίμιους ομογενείς ομίλου μεν ' αυτούς και βε- €αιονομεν Τιμίως οΤι οσα εζδίοονΤαι εις ΤΟν Λ. Ε. ίκ μέρους άλλων , ομογενών και ξένων , είναι τωοντι τοιαύτα κα\ ωςτοιαυ- τα νά τά 3εωρω<Τιν. ϋυχαριςοΰμεν δημοσίως τον ευγενή συγγραφέα της ενταυύα εκδιδομένης εχιςολης δια τά χρος τους δυςυχε'ίς "Ελληνας γενναία και φιλάνόρωχα φρονήματα 70υ > και τον χαρακΟ-λουμεν νά μας χαροχοι% καΙ νά μας ώ μελί) συχνά μέ τάς σοφάς <τυμ£ουλάς και είδηιτειςτου· ί >Φ £έγξομαι οΤς θέμις ες), 3υ$ας Ίϊ -ετί~ε<ϊ&2 βεβίήΚοι." Χαίρω, φίλοι μου , οτι άχοδέχεσύε μετά καλοκαγαθίας 0(Γα ( Τολμησ·α γρά^αι προς υμάς ύχέρ Του κοινού συμφέρον* ^(0 Π?ί5 &α<;ολην τίς ΐ α γ· α τ ν, ς φα'.ϊρϊ; λύπης. Α Ρ·. 14. ' <,) «I