— ( 237 )— ,,τί— διαφέρει το εν του άλλου; ένταυία βέβαια ταυτοΧο- »<γιΧ»> Ο'ταν σημεΐόντι μένη κε'ντρον κύκΧον τινός, δεν κατα γραφεί τούτο τον κύκλον, αλλ αλλοπ σημεΤον ττεριφερο- μενονΚερ) αυτό τό κέντρο V το, καταγράφει δη Χοΐ , οτι ' » , ν .*»*, ^ , / . . Χίνοϋμί^ον αφ/νίΐ ιχΐΊ<ί £κ τ^ν ο^ο^οΐ; 0 κ·^κ.λος Κως \οιιτον το ήρεμοΰν κεντρον έμπορεΐ να κατα,γράφια; πο- Χυ μεγαΧητά/Ον άτοπον είναι νάΧεγηΤις, οτι κι νΤ(ον τι κα ταγράφει την περ) αυτό σφαΤραν. ,,Το κακόν ομως είναι, οτι Το Θερμογονον είναι ουδέ ε· } ,Χαςικον, κάι ιδού πως· Αγναντες ο! φυσΊκοι. κ. τ. Το 3ερμογόνον, ότι ιϊναι απείρως έΧαςικόν , κάι έξαλ λων γίνεταιφανερόν, μάΧιςα δι εκ τούτου* διότι εκτείνει οΧα τα σώματα και βευςα κάι ζεδβά κατά πασαν διευόυν- αν' άν δεν ίΤχϊ Την δύναμιν της άπειρου εΧαςικίτητος,δΐν ηβεΧεν ε μπορεί βέ€αια νά άποτεΧ^ τοιαύτα, 'ϊδού κόίεν συ νάγουν ο! φυσικοί τχν ϊΧαςικότητα του 3ερμογόνου. ΔιατΙ δε Τινά σώματα ένούμενα με τό 3ερμογόνονχά· νου σι την νροτέραν αύτων έ\α ςικότητα, καίως ο' πάγος ζ,ός τις ε'νούμενος με το 3ερμογίνον γίνεται νερόν\ ό χαλυψ, κ· τ. τούτο δεν εμπορεσαν ακόμη νά μας ίζηγησουν οΐ φυσικοί" διότι κάι τι είναι κνρίαός εΧαςικότης δέν μ.άς εξήγησαν άκ.5- μη' αΧΧ' έκ τούτου δεν 'έχει δίκαιον ο' κύριος Ζωντανός νά γύμνωση τό Θερμογόνον από έΧαςικοτητα, άφοΰ, ως ε'ίδο· μεν ανωτέρω, είναι ε\»ςικωτατον. Α'φοΰ ΐϊπεν, ότι τό 3ερμογόνον δεν είναι έΧαςικον,Χε- γει ,, α'ΧΧ ' ουδέ τό Φωτογόνον· Είναι όμοΧογούμενην υπό παν- ,,των Των φυσικών κ· τ.' — ΤοχεΊίρονομως είναι, οτι και ,,ο' δεύτερος νόμος των εΧαςικων Χιίπιι εκ του φωτ άγονου · κ. τ. Το φωτογόνορ είναι εντεΧως εΧαίζικόν, και ιδού Κως Α ποδείχνεται. Ε'ακ ίι'ς έπίπεδον κάτοπτρον ΑΒ (.ας εκΧα"ωμεν τό α νωτέρω σχνμα} κιΐμενον εις σκοτεινόν 3αΧαμον, τείη προς ορίάς τό ήμικύκΧιον ΑΘΒ, καΐ επιπεση δια τίνος μικρας ο πής κάι δια του σημείου Γ η α χ.τις ΓΚ ε π) τόκέντρην Κ, 3έ· Χει βι/βκλαο·ίί|ΐ'' εις τό Δ κατά την γραμμηνΚΑ' τούτο είναι φανερό ν ε'κ πείρας' ετίειδηδέ ή ΓΚΒ, ή γωνία της επιπτώσεως