«τ* (φρόντισαν π«ρ< ίν^οβΛιι αιάνφΐας μάλλον η τοΰ Θίοδο^Λϋ εκρ&ευ εΰλογον ο' θίμ;ί;<οί νάεπαι- π*ρΐ της ?δ<«ς βυ'τών ^σοχ/οί, χαθοπ Μτοδίδί!}/- κίσν; χατσ το συν/βες γαδωλω; (ιδί λόγ. Ις"), μίνα» υπάρχει οτι χαΐ ό φιλόσοφος κρίνει νά. πει* δΐ ό χαί ίν τοιί τω τω λόγψ επαα^ΐ οΐς ίπιτοιύα%· ϋαρχη εί; τόν γγεμίν?, νά φροντίζ-η ττίρί του χα- %ον τ«ί ειρηνιχας αυτού άρετας, την γενναιότητα, λου τ·/ $ πολαείας } χαί να δουλίΰν) υπέρ τωνμίτο- πραότητα και ελευθεριοτ-ητα' ΐπίιδ·η τα χατ<ψ9ώ- γειιεςέρων χαΐ τη; δόξης. Και πρ'Ζτον μεν χατη- ματα τοΰ Θεοδοσίου Οίν ενέπνευσαν ε'ς αύτ'ν πο- γοροΰντα εχ πλαγίου ο σοι προτιμωσι' τνν ησυχίαν τι πνεύμα φυσιωσεως, ω^ε ό δ;α φέρων ό'λωιι τη$ ζωηϊ φροντίζοντίς ΰπέρ των ΐδάΰΐι αυμφεοόν· άνάχτων χατα τ*ν β^'αν χαΐ έός», έφαίνίτο χατά «ο» χοί βτιοιρίμ^οντίς τ»ϊ«ι έταιρίαν των χοινων α» τψι πρβατν^τβ όμοιος μι τοίς έσχατους' βασιλίύ- ξιΐΙν' ίν δι τιΖ τέλει του λίγου κατηγορούνται η> σβί δ£ τόσους χοονους , ποτί δει- παρεχτράπ-η από χρότατα οϊ'Ε,πιχούρειοι, των όποιων νΐ ζω ν" πλήρης τ·/, ν πραότητα' ύπηρχε δΐ τόσον ελεήμων χαΐ βίί- χαΐ βρίθουσα -ηδονών ημπορεί να ε^/·η μόνον ίυ'τε- σπλαγγνος, ώς-ε ποιε β^ίδον ο\ί:ε εις τα αίμα των λες τι χαΐ ποταπών. Έίς τούτους τους μαθψάς της χαχοί'ρ^ο» ίίο.ψί το ^ος. 'Αλλά χαΐ ό'βα προ·ήρ- #όθοο ®:λοσο^ιας α»τιπαρα$αλλβι ο θεμίςιος την χοντο άπο την βασιλιχ·ήν ισχύ ν χαίάπό το ύίχαήν ζωην του μ,ί ϊ'παινον ουχί σμικρέ κ, λίγων οτι πολ~ τθί< πολέμου, άν'φερε ν αύχ α πάντοτε εις εύχολίαν λων πρίσ&ίιω» χαθήχοντα 'ίπραξΐν ύπιρ τΫς ττολί- χοϊ ίΐϊι&χϊ-'βκ · οί'τί δί α< περ·σσαί αυτου νίχαι άν~ τεϊας, οτι δίΟί'χηαίν ορ')·2ς τα χοινα, -φζψι το» τήχουν απ ο σψαγας χαΐ πένθος , άλλμ πολλάχιζ χοινίν θησαυρό», οτιίτ/μ·ή9·η από βασιλείς χαΐ άπο χατ^ΐίτω» ε*{ γαραν χαΐ ιυψροσυν/ρ τίιϋΐτί ίχ9ρωκ τη»συ^χλητοϊ/ με είψήμίας, ΐγκωμίαςιχάς ΐπιςολας χαΐ τα,ν Ρωμαίων. Κ«τϊΐ όε τνιι/ γενναιότητα, β *« αγαλμαπα, ίν ίε τ·^ σξίατοΐι,αν χαΐ ολιγογρο- Θεοδόσιος 4\τον ωςχοινός πατ^ρ , χβΐ Οίν 4π·ηρξ$ κω, ίχρημάτισίν ΐΰ-νρεςος ίΐς τους πολι'τας' απο^ ταζις τις, Ιις Γνίκ οποίαν ^(ν ίζΐχίί ίος π-^γσς της 6άλλει $1 άψ' ΐαυτβϋ την ύτιοψίβ» ^λοχΐρδ«(βΐ γΐνναιότητός του' διότι παρίχτός ότι υ ψύαις {χά- τινος, τίλος δε αποδεικνύει οτι &έν ύπνίρξεν εΐςτα ριαεν εϊς τούτον τον ηγεμόνα ύψ-ηλόν χαΐ μίγα 'ίργατου χάν'εν "όνειδος, χαΊότι πάντα ίπηνίΒ-ηναν. χ ευμα προς ελευθεριότητα, δο/.ιμάσας πρΐν τής 'Αλλ' όμως ο λόγος του θίμιςίου ςρΐγεται βασιλείας του τ/ν μετν&ολ-ήν τχς τύγης, εδιδάγβ·ι\ ως £Πίτοττλεί-οιι μίτα ττολλ-^ς ΤιμΫ,ς περί τον εγ- περισσότερων να ίλε-η τας άν9ρω~ίνας τνχας,χαΐα- χωμιααμον του μεγαλνα Θεοδοσία»' ι»ΐ τωόντί νίγχας. '09ϊν δΐν εκακοί τι & τε ελεούν χαχούργους,' ποΐΟν ημπορεί να ευρε9-γ εγχώμιον ίποζιΟ» των ψλ^ύωρ'ύ» ίνδεεΐς, τ ρίφων ορφανούς, αμιχρύνων.τα αρετών τοΰ Θεοδοσίου · Διότι ούτος ίςιν, εις τον (3αρη τΖν υποτελών, χαΐ ευεργετών επαρχίας χαΐ οποίον (δωχεν ό θεός τα. τ.ν,δόΧια της πάλαι τα· πόλεις. Ποίος ουν δεν "χαίρει βλίπων οτι δια τοϋ ρσσσομϊν-ής πολιτείας } δια να μ·ή χαταςραψωσι πάν- ε/.δοΟϊντος ηδή λόγου διακηρύττονται προς άνάμ3>·ή~ το πανωλεθρία μεγάλη άπό τα οπλα των βαρ^ά* σ:ν άΐων&ν τοσαντάι χαΐ τηλιχάΰται τοο ®εοδοσίον ρων. Έπεχδ·;,, ότε αποθανόντος Ου'πλενπαννυ του ορίΓαί ,· Τ»'ί $4 *αϊ $έ» $έλ»ί χ*ίρει βλέπων β**· πρεσβυτέρου, τοΰ δέ Ούάλεντος ΐχδαύχβίντος «αό ό.δομένο®.πλ-φίςεραν τον©ίμίζΐ^ΐ), σύγχαονοντοΰ τούς Τόιθους χαι αύτοΰ, μόνος ό Τρατιανός εχρά~ Συκασχ«ι, επονομαζόμενων εύφραρν δια τ*ν τι: όμοϊί μί τον 0/,ταετγ, άδελγόν τος γνίας τη? ευχρίνειαν των λόγων του χαΐ βασιλέα λόγων Ρ "ωμαϊκης αύτοχρατορίας με χίϊρα τρϊμουσαν, συ- ϋαζιαΐζ^νοΰ (ί !Τ:ς·. 14θ) δια την ύπερο/νν νίλαβεν αιφνιδίως 3εό9*ν την ιδίαν (θέμις. λόγ. ις') «ο εις αυτούς· Τ>>£ @ίο δόσί'ου άΐ άρετίι χαμϊάιί- δίό νά χαλ-αη τόν θεοδόσιον /λΙ να ό·ύσ·/ι αϋτφ σι το». @εμι<;χ>ν ρήτορα πλίαν-Φιάριςόν, ή» φ Ί(Α· το βάρος των σαλευότων ιφαγμάταιν. Τούτου δε λ:ν η ,δόξα το® θαδοσίοο λαμπρύίΐϊάι Μΐρ<$βόιτ&· γενομίνου, αν χαΐ ωμότατα »9νν) άπί&λεπον ϊλπί- ρον ύια την εύ·γραδειαν του θεμιςίου, ΐζ ου αντ ζοντα νά χ,υριεύσωσι τ%ν 'Ρωμαϊκήν ΐπί/.ράτί αν } ναγεται, ως είχός, τούτο, οτι οςις άναγνύση τοί χοι χατΐςρεγον πολλός επαρχίας τι»9 μοναρχίας, τον τον λόγον, Βελει 3αυμάσ)ι περισσότιρον τον ίνα -αϊ φλόγες τοΰ πολέμου παρίϋθίτς £σ£ίσ8ησαν * δια % σ Ρ'ν τοο άλλου, , , ,,. ./■ _ τ%ς άχατανοήτου αρετής τουθιοδοσ&υιϊάϊ&ρ&Ιΰς · ■ .... , Υσύγ^αναν πάντα. Τάς πολίμΜβς όμως άρπός "