» — ( 732 ) — : 2.έως, επροσχύνησαν οι πβρόντες δλοι ευλα$ώς, ΐνόμισεν ο πρέσβας πρέπον να τον ερώτηση, α» χμ κήρυξ %ις %ρΙ»το ενχεοΟαι τω βασιλεΐ μαχρο- ·ηύοόχει ·ή Μεγαλειότης του να περιεργασθη τα ζ*>ΐαν χαί διβϊχησινευ'δα/μ&νιι. Τίβε φπάσθη 0 ςαλέντα «ο*ω δ»ρ«;' Ό βίζύρης μου μοί .ϊ§ΐ£» βασιλεύς τον παριςάμενον αύλικον ποιηττν Να- 'ήδη περί αύτών, όπεχρίΟη ο βασιλεύς, χαί θί- ^ ζ η-Μ ί χ ρ.ί τ - Χ ο ϋ ασε'ϊνΧά υ , όςις 6- λω τα περιεργασθη σήμερον μετα το γεϋμα με· -κει τα ίχγώνησ*) -ί«ί ίι«τοιι λ^ο» -Λρββ ;τά τίκαξ ®ρ«ί. Το« ο μέγας βεζύοης χαί β λαο» το εγχώμιον χοΰ βασιλέως. πρώτος ύπασπιςης τοϋ βασιλέως επρό$αλαν εις ,,Μίτα II τδ τέλος τούτων των »ιι»η9£ίω» τον τρ£σ§ϋν να έπιςρέφη έυ τούτοις εί; την σκη- της- εορτής, είσηχθη ο ιτρίσίιις «.τα χόν.ιΐβφ- νην του , χαι αντοϋ $έλει τοϋ μψυθή ίν χαίρω ίο» άααιπκς^ν τοί βασιλέως ίν ασπασμοΐς , ω; τώ ίίοντι ποτ» £ίλ« «λ9^ ό βασιλείς ιίς τη» χαΐ χατβ τον πρώτον παρρι®ί«ίσμο'ιι το«, προς σχηνην, εν θα εύρίσκοντο τα δώρα. ,,Τώρβ κΐ- το» βασιλέα, χαί μετ' αύτοϋ έμ6·*κε χαι ο με* 5υ"ς , είπενίβ πρέα&υ 5» £ί'λω υπά^ίί ίι"; ΐχείνφ γας βεζύρης. *0 $ρονο$ «βί -1» ένδιψασία τον την σχηνην χαί $έλω προ σμιΐνη τον βασιλέα." βασιλέως ΰπνίρχεν »? ίτ» πρώτψ »»τ»υ£» ? Ειδοποιηθείς περί ταύτης ττς απο κρίσεως ο βα- χαί ηααν -προσέτι ίχ των νΐώντο* πολλοί πα- βίλίίίς, γράψεις προς τον πρέσων εϊίτε,' ,ΤΤολ- ρόντες. 'Αγ' Ά ό πρέσβυς εσυγχάρη χόν βασα· λα καλώς , δεν Βέλω άργησε ι εις το χαρέμιον λέα οιά τ ψ εορτψ τοϋ Μ παϊραμίου , ι'κάθησε, προς έχτέλεσιν της προσευχής περισσότερο» μιας νενσαντος του βασιλέως, εις το ητοιμαβμίνα» νίρας, χαί τότε έρχομαι πάλιν/' σχαμνίον, χαί ό βνσίλεύς το» -»>£&>»» »« λ«&| ,,Το'*» ο πρέσβης υπψγεν εις την σχηνψ, μέρος εις τας χαρας Τ535 εορι-ης, αϊ οποΐαι μα· ΐνθα ϊΰρι'σχοντο τά $ώρα, χαί έγχείρισευ εις τον Χιςα χβφι» αντοΐί δίίορ/σθηαα». Μίταξ* των λοι- συνοδεύοντα αντον μίγαν βεζύρην τας έπιςολάς «ων τούτων 'Ανατολικών χαρών -ύπαρχε χαί Φΐ- των αϋταχρατορισσών της 'Ρωσσιας προ'ς την τη, οτι τρεΐς ε'λέγαντε;, των οποίων αί πρ@· οϋζυγον τοϋ βασιλέως. Μετα $ι παρέλευσιν 6οσ*.ίοες ήσαν εςολισμέναι με χρυσίον χαί π λα- μιας ώρας ίμηνιισεν ο πρώτος ύπασκιςή ς τοΰ χας αργυράς, ήσαν διδαγμένοι να άναοαΐν-ισι βασιλέας τον εργομόν του, χαί τότε ό πρέσοιις χαΐ χατα§αίνωσι μίαν ΪΜΐ ευρ'.σχομένψ σχολαν ομοΰ μέ το» βεζΰρην ννιη&ίυόμΛϊο» άπο τέσσα- αγοιισαυ εις το νψωμα της γης. Ό βασιλεύς φας μεγιςανας έςάϊη πρώτος, χαί χατωτέρω £· είπε προς τόν πρέσ&νν, οτι λϊπεΐται διότι Μν ςάθηβαν οί λοιποί αν&ρωποι τον πρέσ£εως'έξαί- ηλθεν εις την ϊΐερσίαν πολλούς £$»α$ πρύτερο^,. ψνης ηγέρΦη άι/ψοςρό&λος, ολίγων μεν λεπτών, νγουν τον Μάρτιον , ίπΐιί% ΐοτε βύνάτο"»» ϋμως τόσον σψοδρος, μόλις ίδυν^ησαα παρευρέθη τη ΪΟ. Μαρτ, {% τό 'ϊεχ%ραν ,/ϊ'#) ηλέου η ΙΟΟ ύηψέτίιι να ψχτφφο* τβ κανία, χαΐέδραν του βασιλέως, εις την εορτών" *0χ> Νί- 'χών σχψών. Μιτ* όλήρ» 4λθε *<*} « άρχιευνοΰ- €ρου, ι{ ο'ποί'β 5ίβρχί< «δ® ομάδα ολόχλψον. 'Η ·χθ$, Άγα·>Μανοοτσάς ·|«ά να έρωτήση Μ Μί)»βΧίίθ'«ΐ5 «ο επρόσθε,σε πολλούς έπαικετ:· ονόματι τοΰ βαβιλένις , αν ό συμίας άνιμοςρό· *ο«5 λόγους προς τον πρέσ§υν χαί τον έ§ε§αίοϋ, ;&λθί ίΧΛμ* βλά&ψ ανά; μαΊών & ό βασιλεύς, ό« ιχκ πρός αύτον όχι μιχροτέραν πιποΐθησιν -δτι ·&». (γινε Μμμία βλά£η, <ηλ9ε χ»: αυτός-* παρεξ ό ΐζιός του αύθέντης , ο αύτοχράτώρ. ^ρθΨ$ορεαομ(ν!Μ)ί Χΐΰνιΐ'<Λμννοψυλσ:χ<ΰνταυ ' μόλις 'ί*.τχΐιοη ηδη ό βασιλεύς άνί^η από τόν δρόνον, δΐ ίμ&άντος (ίς την σχηνήν, «ι ι3α 'έγινεν ο π»ρ·