^ ( 43β ) ~ ϊριχ£εν ά-τίο Τον άγήραςον χρόνον, και Ίίολλων κιριςάτεων «αλίΤροίας, και ε$νων εφοίους, και γειτνιάσεις , εχασε Την" αρχαίαν τίϊς Αττικές φαινης καλλονών ι και κΓναγκ,βίσ·^»} να νταρα.όεχ3^ εις τήν γΧωσσαν πολλών άΧΧοε3νων λέζεων ε- •Κι·£\·/,ματα και μοΧυσματα, και να ΰκομΰίνι# τίοΧΧων καί καΧων και φράσεων και ονομάτων τ^ν ζημίαν και απονε- κρωαν , άλλα μ ολν,ν ταυτην τν,ν ίυςυχίαυ ίφύλαξε τν,ς Ο'λ&ίίτσιΐί τα" κνριωτερα μέλη- Και κτο μεν άζιοδάκρυτος η μέχρι τίνος άναισ3ν\σίατου προς τήν μεγίςην ταυ την ·πλι<- , αφ οϋ δε ν,δη, τω Θίαΐ χάρις , εξυττνηίτεν ν) Ελλάς «ιγο τον λ^,δα,ογ&ι/ τζς άμαάίας, πρώτη και μεγίςη φρον- \ ' ' , χ ί « τις των &οφωτερων τνς τέκνων, και είναι, και πρετιει να ν^ναι της γλώσσης τοΰ 'έ.Βνους η κά.ίαρσις και τεΧείωσις' $ϊ ο,τι τοΰτο κα! μονον είναι σνιμεΊον έ'3νους εις Την σο- φ.ιαι/ προκόπτοντος. "Αυτή δε πως άΧΧως, ώ άνδρες, δυ νατό, ι να γίίνη ΒΌΤί-, ιίμΐή διά της ακριβούς μα,ίήσεως κλϊ μελέτης της προπατορικής ήμο'ν γΧώσσν,ς' εκείνον παρ-χ- 4αΧΧοντες καϊ συγκρίνοντες με τν,ν σημερινών ήμων γλωσ σά ν, γνωρίζομεν έπαισ.$ητως τάς ελλείψεις ταύτης, και ιτΧηγάς, και (Ις το χεΊρον μίτα€οΧάς , καϊ οσον το δυνα,' τον σνουδαζομιν να τάς 3ερα.πεχ1σωμεν. Του μεγάλου τού του έργου αρχηγάν.' και όδηγον ί'χομεν τον πάσης τιμής .ά ξιον 'Αόαμάντιόν Κοραην, εις αυτόν πρώτον χρεωςεΤ τάς χάριτας ίΧον το ίίλληνικόν διά τ ν, ς γλωσσάς τον την τε λεί'ωσιν, οί ο,τι πλωτός αυτός εμπόρεσε με της σοφίας αιί- του κρίσεως τον έιορβΤί*Λ»τα*βν·-οφθαλμόν να 'ίδια τον μό νον τρόπον της ,9 ερα,ϊτείας , καϊ μ* την ιλαρά ν των Χογων του νει,Βώ να την ΰτοτυτώση καϊ προς τους άλλους πεπαι δευμένους τοΰ έθνους- I νχης έργον ν,τ ο ν αναλά€η πά,' λι ν το άρχαΐον αυτής καΧΧος η Ελλιι^ίκιΊ, τ'ις είναι τόσον αναίσθητος κα* σίδηρους τήν ψμχνΐν > ωςε να .μ£ ΐπι3υμ^ να άκουσν; τοΰ 4τ£ενους και Πλάτωνος τήν μουσαν <£- να.4>ί·;σα.οαν κ«ί Χαλούσαν ιις τβς αγοράς,. εις τάς χ,ρινάς ?ων ΕΧΧηΐφ'ν σρνεΧεϋσιις» εις %ας ϊέίας συνίριατρι^άς, κα' £ως και εις τα σχολεία; άλλα φευ, το κραγμα. σχεδόν ε- ^ίλί^ χεται αδύνατον, κην καψά το ναρον, και ν, Ήΐρι Τού το σττουον είναι άπλη ματαιοτονία, ό τρόπος του ζ%ν του ίχνους, οΧ/,του ή δίαιτα, και διαγωγή, ο α'ιων[ αυτός έναν"