9η, δη εν τη β»*ρ®ρ® τ(2ν της διοική σεως .λόγος υπήργε μόνον έν γένει -περί μιας, εν Λόνορα ετ άιρίας ΐνωσεως, και κατά τάς ας ε- ΑοΙίΐ' αποδείξεις, δικαίως ελιγον οίίτως, ΐΐάιίί} β»ίο τα χατάςιγ* αιαζ χα τα τό .Ββ^νίλί- ίτοκοί'αί ε'νωσεως ΐ'ί 2ν, ο π ντίάοχίί τωάπ και μία έν -Α.όνδρα εταιρία έ-.'ύσΐως, 3<ά γ*<> ιισοδον £.'·; ι»· οποίαν επ-ρεπε χά3ε μέλος νάδίδα 2 Ο σ;λ- λίγγια, -/.αϊ ότι το μόνον σςαλμα κατά τήν 'έκ- ■<γραβιν-ύκΐφχ$ τοίτο, άτι- χατηγνρη9% αΰτη-ΐύί έχουσα Ογβιν άλληλογρατίαν μι άλλας- —' Ό λίρα Γ ο ί ν εϊπΐυ , ότι £ψο 0 ϊ άνδρες της διοι- Κτσ-ως 'έσΌαλαν έν τά άναρθρα των κατά πάντα, τρόπον περί-τοίίτο το άρθρον , και μόλις ,ήμπό- ρει τις αλλ ο νά ςοχασθη , χα9ό τι ο σεορςός λή>ί Μβοίροξ,. το» όποιον οΰτί $Β»αται'·τις νά μεμφη τι τοπαραμιχρου ως -τρί^κΜτα έγκλημα τι- χα ψρονήματα , υπηρχεν ό ίδιος μέλας αϋτης, χαΐ ότι αύτός ό ίδιος (Γρίυ) ήτον πρόθυμος ν' Μποδείζη την άλτΒΐιαν των λεγομένων τοϋ σ*4- χρΐτβρίου ίνάπιον τοΰπαρλαμέν τον." —- Αίίτη 55 Ί)7ΐ9 - 9ϊ:ϊί5 ηρον^έϊ;ν3®3 μεγάλα; νιλονειχίας περι της άναψορας των ανδρών τ·ης διοικήσεως εν γί νει , εις τήτν οποίαν πολλοί δεν ευρισκον τους ε- παπειλοόντας χινδυ'νονς, ταυς οποίους ε'νόμιζον Ιτι μονον με' σροδρά επιχειρήματα ιθύνοντα νά ματαιώσωσιν. Ό λορό 'Εοαχίνε έδί'-σζιν^ ότι τους Στεναιανοΰς 'έπρεπί χάλλιον νά βάλω- σιν εις των τρελών τά νοσοκομεία, παρέξ εις τάς ναλαχάς τηξ πολιτείας. Τέλος πάντων, ϊδέ- '/βη το παρλαμέντου τψ άναψοοάν, όμως τό πρόβλημα του λόρδ Τ ρ έίι τοη να την έξετάσω- σ'.ν επίϊηδ-ες άνδρες } απεδοκιμάσθη μέ η § ψ*. ψους πρός 23, Μετά-ταύτα ΐπρό3χλεν ό λόρδ ΣιδμαϋΒ τά τερΐ ώ άιϋψέραμεν τδη (ορι&. 38.) α/εοια νομών , και πιαΐ τνς διαπαίσεως του νομού Ηβΐιβαβ -.Οοΐ'ριΐϊ λ -3 ·ην ιόχαιρίαν ηγωνΜη χβγ αίΛι 5 νά Τϊνραςηση ίν-Ίτίρ ίληφ'ίί την ίκιχίΐί^ΐίϊβιι χα χάλασαν ·τ·η.ς βα>ϊ{λεί«ς. Κατα τούιΐ&ν τκν χρονλημά;(ύν έλνληαε κατα πρώτον ν.αΐ ρητοραί'ύτατα ό μαρ/.ίζος Βέλλεσλ-ΐ-α (άοιλψός τοΰ δονχός Β ί λ λ ι γ γ τ ω ι/)· Ή βά· <7·.I ΒοπτανΓΑης τψόντι ελιΆίρίας ( εϊπι προ; τοις άλλοις*) είναι $ιιμονιϋς ευταξία ρβχ β8ί Ιγβιι - §αίί!β 1ΐ1»ι.'Γΐ33, Έκ τη Γαλλ'.ζη έπαναςάαει η- τον όλον τό εναντίον, ί: ό χαί ημείς ΐπρικέν (ν τζ πατρίΒι μας νά καταπολεμήσω με» την ψ9ϋ- ροποιάν αΰτης είσροην, ε'πει^ μά/^ςα εϊχαμίν νά φοόηθωμεν όγι μ.όνον το σάςημάτης, άλλα χαί τοιΐζ 5«ό ασκαλοης τψ$ ' /* 'τοάτβα ίτροιχνψβ» αΐ ταραχαΐ τω 179^ *<ί τα αιιζηρα χατα τού των μίσα, Άλλ' ίαν οι μινίςροι ε'χον ε!$ϊ]βιν περι ϋπάρξεως προγονιών χοί νηυωμο&ιων, διατί ζεν εαΰναξαν πέρυσι τό παρλαμέντου ενωρίτε- ρον ■ επειδή έξ αυτου πριηίι χαΐημπορεί νά ελ- θη βοήθεια. Μ ίνίςρος τις· (ό λ£ρ§ Σ ι 3 μ ο ό $) είπε μεν ημΐν , οτι έχ τριών ε Νομάδων ίϊ'&ο- ποιηθηααν περί αΰτω»;, πλην-δεν λεγΐ; ή ανα- ψορα των άνδρωα. της διοικήσεως , ότι την πρ'ΰ- την ειδησιν περί αότων 'έλαΘον■ ή'ί·/) περί τάς άρ· χοτς Νοί^έρΛυ· Και δεν έύέγβη μετά ταντα ο αηχρετάριος της πολιτείας τούς άπεςαλμένοης της συναθροίσεως του Σ~αρηλδ, δεν ίιγβν άλ- ληλογραζ-ίαν μι τον άρ/ηγόντων ^ Έΐ6'αια ο αρ· γ^ρατηγος Σι&μ οιΐθ ι τελίι'ωσι τ·ήν εχςριι- τε/αν ενδόζως χαί ταχέως (γιλωσιν), όμως 'ε- χομεν διχζιον νά έρωτήσωμεν , πώς ήμπόριι η διοίχησις ν' άρτση την πατρίδα τόσον χαιρόν εις χίνδνιον; Αότοί ι'γνωριζον τον χαουνον, και μ όλον τούτο ίσυγκάλεσαν τό παρλαμέντον μόνοV τ$ 28. 'ίαν . Μί τοϋτο αδυνάτισαν οΐ ίδιοι τό παρλαμέν τον , δεικνύοντες αΰτό εΐς τά όμματα του λαοτΓ ω; πιπαλαιωμίνην μηχανην , την ο ποίαν δεν μετιχειρίζοντο πλέον ; — Κατά την