— £ 136 ) ταρχουσι τοιαΰται ταρχχαι (συγχύσεις) , η |άρχν} Της ζω η ζ γίνεται δύι'Χμις ^ερχ-ττηυηκη (νΐβ ιηβϋοβίηχ). Αύται αλ γενικού ιδιότητες , α! οτίοΊχι καραγονται ακδ την φυσιν της αδιαφορίας , συντείνουσιν ηδη και εις την 3εω· ρίαν του ζωικού Μχγνητισμου , και τταριςανουται εις τα α· ζιοΧογωΤατχ φαινόμενα των. ('Η εφαρμογή Των είρημένων εις τον ΜχγνηΤισμόν ακοΧουΰεί εφεζης.) •αν θ ρ χι π ο λογγα. Διατ ρι€η κερί Μί-^αλοφυΐαξ '(*). 'ΒΜεγχΧοφυΐα. δεν είναι άλΧο Τ ι, εϊμη μίμησις της ζώ· σν\ς και δημιουργού φύσεως, τνν οποίαν ο άνθρωπος ανα- κτυσσων τα εν αύτω έμφυτα εΧχτηρια τηιεί γινωσκων Τ Γ ύς νομούς κχί Την χρησιν των μ^ίτων η των δυνάμεων της. Μ' δσην νερισσοτέρχν ακρί&ιαν ναρατηρουσιν οί χν&ρωκοι την φυσιν, και μιμούνται τους νόμους της εις τα διχφορχ είδη των Τεχνών και εττιςημων, Τοσον μχΧΧον -κΧησιχζουσιν εις Την ά\η(ΐη Της μ^γχΧοφυ'ϊας τίηγην , τόσον μαΧΧον ο ανήρώκινος νους 3εΧει ε'ισίΐχι Ικανωτερος νά δημιούργησα και να οργανί- ση. Η Ποιητική, ή Μουσική , η Ζωγραφιχ-η , μα,ζ Καρχςχίνου- σι Την άΧηύη της φύσεως εϊχ-όνα, την βαΟίΓαν καρατηρησιν των. ναύων Της, την αναΧογίαν και άρμονίαν των ητΧασμα- τωντης' αίσΰανόμ^ύα εις ήμχς αυτούς τδ χ\η()ες κχίίως 3χυ- μα,ζομεν (και ακουσίως εις ενα εχύρον) τδ' ωραΤον. Η Μιγα- Χοφυία χρα χαραγμένη ε κ) του αιωνίου τουτου κρωτοτυκοο γενναται ΐκ του υψνιλβυ Χόγου δςτις ακοΧουόεΐ ϊδν 3εον , εξ ετάζει και ανχκχΧυττει τα έργα κα\ τους εις τδ Καν νομούς του. ο! ανόρ&τχΌι δεν δύνανται να φύασωσιν εις τδ υ4>ος των άΧη(ίειων, δεν δύνανται νά εφεύρωσιν η να. νοιησωσί τι, ε αν (*) 'Η Π*;>βϊ»* ίι«τ«?η »ί»β |Μτ>φΜ(·ΐΐ χτ,- τ»υ Κυιι'ου νϊι·»}Γ, η τι; 'ί*": χχτ·χ»?«βη «<; ?ο λ»;ΐχ:'» τ»» τβχ>·βν χι! ΐκιςημαν ττίί 'ΐιτί'.χη;· Μί- ομ ·ι>; βχι ;' α®ηβ» οβα $ι ν μ' βφζ νησχ' «»»λογ* *<ί ΖΙΜςασηί μα;, αντ' α^τον ί' βκρίβθιν* ό·* μ' »φ»»»;«»ν <οβΛιμ«τίϊ«, *«- 4:·: ίιίνιΧΛΐ »α '.ο Γ$η ο πβιαίχΧλιβκ την μΓΤα γρααίψ μου μ· τ= π^·ΛΤο'τυ*ο».