— (. 797 ) — ΙοβορΚΐβ τβεβηΐε ά*η» ΓΑο3<1βπΐϊβ <3β Ε^μιμιιμ, ρ*Γ 3Γγ. Κβ« οΐιιΐ, ι8ΐ7· Αηηαΐββ (Ιβ ηΐ3(Ιΐ6ΐηαΐΐ({οββ, Τ. VII, ρ. 345» αη Μ·» ΒίοίΓβ <1β Μι·. ΟβΓςοηηβ. Οβ ΜέηοίΓβ , εοηίβηυ ά>η* 1β Κο, £β )ΐιϊη 18 > 7 > ηβ Ιη ' βί1 ρβΓΥβηα ςα'βη ηονβπι1>Γβ, Ιοηςιβιηρ· ·ρΓ6· 1'βητοϊ άα ιηϊβιι α ΜΗ. 1ε* ΒέάαείεαΓ* άβ ΒίΜίοΙ&βφΐβ ϋηίτΕΓίβΙΙβ. Σ Η Μ Ε I Ω Σ I Σ Β'. *Οτι ΐδοίησαν διάφοροι σημασίαι εις τάς λίζεις αναλυ* σι ς και σύνΰεσις, φαίνεται από τ« ϊξν,ς παραδείγματα, ε'κ των οποίων μερικά δι ν αναφέρθησαν από τόν Οα§α1Α-9ι«ιγμϊ. *0 ΝβνΠοη λέγει εις το τίλος της ο Κ τικ η 5 του, οτι >{ άνάλοσις προχωρεί από <ι αποτελέσματα εις τα ς αιτίας · ο δβ περίφ»\μος Ηοοίιβ, ό οποίος ήτον σύγχρονος καϊ συμπατριώ της του, ίο ζάζει, οτι η άνάλυσις προχωρεί από την αίΤίαψ είς το αποτέλεσμα, και η σύνΰεσις από το αποτέλεσμα εις την αίτίαν. (Β ι €λ. Β ρ ε τ. Τ. 6ο. σίλ. 4> 10 » 23.) 'ο ΙιβεΓοΐχ είζ το Δοκίμιο ν του π ε ρ\ διδασκαλίας βε€αιόνει, οτι η ΪΙραγματεία περ\ των αισθήσεων τον Οοη<1ίΙ1βο, και »ί Λ ο γι κ η του ιδίου συγγραφέως είναι συνθετικά πονήματα' άλλ' είναι γνωςόν , ότι ό Οοηϋΐίβο ά- Τίρριιττί ίιόλο» την σύνθεσιν , καϊ μ&Χιςα. άρνίϊτο την υπαρ κτής. Ο ϋβζεΓϋπθο εις το σΰγγραμμάτου περϊ των σημεία» καϊ Της τέχνης του νοείν, Ύ6μ. Δ, <Γϊλ. 199» αναφέρει ως εν ωραίον παράδειγμα, συνθέσεως την ψυχολογία» το3 ΒοηήΜ · πλην περί τίνος συγγράμματος του Βοηηβί ομιλεί; πιρ\τ ου επιγραφομένου Δ ο κ < μι ο ν περι ψυχολογίας, »1 «ρι του μεγάλου πονήματος του Κερί της ψυχ^ί; αν περϊ ϊοΰ πρώτου , ο' συγγραφεύς εύθύς εις την εισαγωγή ν λέγει » Ιδού α! αρχα), τάς οποίας έπάσχισα να αναλύσω ιίς αυτό το μικρόν πόνημα. 1 *. . . · ,,Η* άνάλυσις των ενεργειών της ψυ- Χης μϊ ώδήγησε κ. τ. λ». "Αν πάλιν περί του δευτέ ρου, ο' Βοηηεΐ και τούτο το επιγράφει Δ ο χ ί μ ι ο ν α ν α X ρ- Τικον κ. τ. Χ., και είς τα. προλεγόμενα του ομιλεί άκατά- "■αυςα περί της αναλύσεως του (*). (*) Κιια ίο» τ?ολο», ΟΒβν ·χ?3«ζ5τθ( ό 0«τ«1β^ τΐμ.Ζ3?ι: ·αι%; «£