— ( 317 ) — τα,μενα ςαδιχ εις τάς ευγενείς της διανοίας δυνάμεις και ε'γεν- νησαν τοιαυτην εν(ίερμον αμιλλαν εις όλα τά //(ϊ«ι των γνη σίων , ωςτε εις μικρόν διάςι>ιμα χρόνου ο! "Ελληνες ί, 'Ρωμαΐοι Α^υπο€α.λλαν ολον τον τοτε γνωςόν κοσμον, τον Ι φώτισαν με τάς ιπιςημαςΤων κιιϊ έ διοικούσαν αυτόν με νόμους σο φούς κα\ ορύοΰς, ο'ίτινες εχρησίμευσαν εις τό μετέπειτα, ως βαΤις όλοη των ΆεσπισμΛΤων της πολιτικής κοινωνίας. 'Η προοόος κ υ ι" κ] των παλαιών εις την τελειοποίησιν όλων των τεχνών, ό υψηλός βα/Ιμός , εις τον οποίον έφθασαν, αττοόει- κνυουσιν ότι οι εκείνων νομοί συνετρεχον τα μεγιςα προς άνά- πτυξιν Της Μεγαλοφυίας. Ιίατα πολιτική διοίκησις συντρέχει προς ανΟησιν των νοερών του ανύρωπου δυνάμεων κατά τάς διαφόρους εποχας αυτης' εις τον πρώτον βα&μοντης όταν μόλις γεννά ται , μεταχειριζομενη όλας τάς δυνάμεις της προς ςερεωσιν Των νομών, κα\ προς προμηΰευσιν Των πρωΤων χρειών τν,ς , δεν δύναται να. βοηόηση τους πολίτας της εις την καλ- λιεργιιαν ίων διάφορων γνωσεων. 'Η Μεγαλοφυία υπάρχει μεν μεταξύ των πολιτών , άλλ' αναπτύσσεται βραδέως κα\ βαθ μηδόν δια τάς περιςάσεις. "Οσον όμως η επικράτεια ςερεου- ται και εξευγενίζεται, τοσοΰην συντρεχ*ι προς τελειοποίη ση των τεχνών κα\ επίσημων ως τό μόνον μέσον , διά του ο ποίου δύναται νάφύάση εις την άκμήν της, και ανοίγει ςαδιον εκΤεΤαμίνον εις όλα τά είδη της Μεγαλοφυίας. "ΟΧαι α! τέχναι έπιςημαι δύνανται νά έξανύήσωσι' τότε οι ένδοξοι αιώ νες διαΧάμτΚο'υσιν ως φωταυγης λαμπάδες από διαςηματχ εις δι&ςήματα, εις την σκοτανοτάτην όδόν του χρονου και εις τό μίσον της βαρζαρότητος των άλλων Οίνων. Οΰτω πως διέλαμ^,αν ο! *Ελλ»|νίς ιίς τον καιρόν τοΰ Περικλέους κάΐ Α- λεξάνδρου, οι 'ίωμαΐοι έπΐ Αυγοΰςου, οι "Αραζες εις την Ταραχώδη εποχην των κ£λΰφων 'Α €α. σ σ ι δ ω ν και Φαίμιτων, η νεχ 'ΐταλία έπ\ των Μεδίκων καϊ η Γαλλία από τον καιρόν του Φραγκίσκου α '. έως πολύ επιιτα του Αουδο€ίκου ΙΔ. * τοιαΰ- $πί{ίβοιαν εχουσιν εις Τ^ν γέννηση της Μεγαλοφυίας , ταιΐ^λά ΤαυΤα ΒεσπίσμαΤα. Αί "έριδες κα\ πολιτικα\ ταραχζϊ συντρέ^ζουσιν ου μικρόν πρός τελειοποίησιν των αύ &ρωπίνων γνω- *ι<ι>ν, η απόλυτος ησυχία αποτέλεσμα του δεσποτικού κρα- Τ·°ί » <Γ €υΐίΐΐ π&σαν ζέσιν Μϊγ«·λ®Τ>Η* α ί , κα ,ι £πτ^οφ£ τ·:· ν ο.