— ( 104 ) — νικωνται οΙ'ΕΧΧννες' συ £ε και τους Χυ·χε7<7αι δια τούτο' •πλην εν ταυτω Χεγεις ' ΐ&ε ΑγαμεμνονΙ πόσα κακά επι σύρει η υ^ηΧοφροσυνίή ' ατίμασες τον ΑχιΧΧέα. , του ποΧί- μου τό ερκος, ίδοΰ τωρχ τϊ -πάσχεις! ως τόσον ο "&χ.τωρ ε- παρ3ε)ς από τάς νίχ.ας τν,ς ημέρας ι-κείνης, προςάζει τους Τροίας να ςρατοπεόεΰσουν εκείνην την νύκτα εις Το πεδίον, κα'ι την ερχομένων ημέραν να ήναι έτοιμοι έιά νά εφορμή σουν εις το 'ίόΊον ςρατόπεέον των 'ΕΧΧηνοιν' όσον όμοις και. ρόν ϊ€Χεπον τν,ς ΑχιΧΧέως κόρακος τό μετωτίον, ποτι έεν ίτολμησαν να διανυκτερεύσουν ΐξω Των τειχΰν. I. Ο όε 'Αγαμέμνων κανατρομασμίνος δεν ευρίσκει αΧ· Χν,ν (Χκίύα. σωτηρίας > ειμή την φυγή ι*' αυτήν και εις τους άΧΧονς προ€άΧΧει„ Συ' δε άκοΰων, 'Αναγνωςα , απελπίζε σαι , και διότι ατίμως οί "Ελληνες με'λλουσι να φύγουν, και πλέον οτι και ο Αχιλλίυς μαζύ με τους άλλους. 'Αλλ» μή φαντα'ου , ο τι συ μόνος είσαι φίΧιΧΧην κα\ φιλότιμος" Ιδε πως Έλλιι»ικ&)£ καϊ νεανικές άμα απορρίπτει ό Αιομή- Βης Του Αγαμέμνονος τό πρό&Χιήμα. Λτςιίδη! <τοι ν(ωτα μαχ^σομχι αφςαδεοντι, β 3ιμις Ιςιυ , *Λνχζ ! άγορϊ' «ν $ΐ μήτι χολοβθίις * αλχ,Λ μιν μοι ττρϊτοκ Βΐιιίΐΐϊχς <» Λαναοΐσι, ς>ας ΐμιν αιττολϊμο# χαϊ α»αλ*ι5α * ταύτα 4ί πάντα 'ίσχσ 'ΛζιΎ»ί(£\) ιΐμίιι νιοι , ι?δ« γϊροντιζ, σοι δι ίιανίίχα 5χ χ.β Κ φόνου ιταϊς άγχν'λομιίτια. αοίττφφ μιντοι δαιχ,ι τ·ίτ<μ»)ο?αί ·πρ1 τάιτκν , αλ*>)» ί ούτοι δχκίν , ο,τι *(ά.τοζ βςι μιγιςον ' ίαιμόιι' αυτοί του μάλα ιλτίαι ι/ας 'Λχκίοίν «τττοΧ/μους τ !μι ναι και «ναλχίίας , ας αγοριΰιις ; ίϊΐίτοι αΰτφ ·9υμόζ ΐττίσαντβι αςι νίιοϊαι, »(%"> ' *«ί τ οι οίος, ρηις ίί ται α.γχι ^βχάββ^ς ϊςαβ-', αϊτοί «τοκτο Λίϋ*){ν»3»» μαλα ηταΧλαί. κλλ άλλοι μιιιίουΠ χαφηχομοαιιτις 'Λχαιοι, ιίσοκινιρ Τροίην Ιιανι (σομιν' ιί ίί *«ΐ αυτοί, φίκγοντα»! συν νανβ\ φ/λ·)» ΐζ *χτ(ί$χ γαΐαν ' νωί 5, ι γ Μ Σ3ινι\ός τ« , μχχηβό μί^' ιίβό %ι τίκμι»( 'ΐΧίον «5{«μ«» , συν γχ( Θιφ »ίλΐ)λου3μίΐι, κόσΐήν εϋχαρίς^σιν αισθάνεται « ^υχήσου άτι αυτούς τους λόγους! πάλιν αναλαμβάνεις θάρρος" ό γέρων όμως &ΐςωρ