— ( 4»3 ) - #ρακ.Τικίί Των σννόέων, όλα ίίναι γεγρ&μμένα 'Ελλι^ιςί. *Η σοφία τοΰ Θεου και της κίςεως ημών ό αρχηγός και τε- Χειωτης 'ΐΐι)σοίί, Κροςάζιι φανερως είςτο^είον αΰτοΰευαγ- γε'λιον, 'Ερεννατε τάς γραφας, έϊ ο,τι είί αντάς £?\ετ ευ ρεία Την αίώνιον ζωην , ,,οτι έν αϋταίς ζω μ) ι/ ευρήσετε" (α) *ω$ λοινον ό ορ3όέοζος Τραικος 3ίλει εζερευνήσειν τάς 3ε !ας γραφάς, και διίαχ,Βηναι το υψος των μυςηρίων τί}£ •χίςεάςτου, χωρίς Την είίησιν της 'ΕλλπίΊκίς γλώσσης ; ί) τέκτων μεν καϊ χαλκευς* και έμ€α£ονοιος δεν 3ι\ει -πο τέ συγχωρη.Βηναι να εμ€η εις το σΰςημα των συντεχνη· Των τον, χωρίς να μα..9% νροτερον τους κανόνας της τέχνης; ό Χριςιανος δέ 3ί~Κει συναρ;^μ^.3·ηναι εις τον χορον των τίιςων, χωρίς νά καΤηχηΒΐί , τι είναι ιη'ςις, ν.αι τ! χρεωςει να τΊςευ'ΐή; 'Αλλά φευ! δ'εν έυναμαι να κρϋ<φω τους ςεναγ- μούς, οι όποιο ι ταύτην την ςιγμν,ν ανατίηξωσιν ατίο το ςη- £ος μου' Το Κραγμα ταιαυτοτροκως γίνεται εις τους και ρούς μαξ' οι νερισσοτιροι των ομογενών μας και ίμοιτίςων οί'ν έζεΰρουσι καντά,τΐ-αβιν "Ελληνικά» κα,ΐ οντε 3έ\ουσι να. εζειίρωσιν, ως νά ν,ναι Καντελως ανοίκεια και αλλότρια καϊ του γένους, κα) της 'θρησκείας των ' εάν δε ν,αί τίνες μά- 3ωσι ν' άναγινωσκουσι, αναγιυωσκονσι τάς γραφάς, ως τάς άνεγίνωσκεν α "Αραψ εκείνος ευνούχος Κανδάκης (β\ χωρίς νά τάς εννοωσιν· 'Αραγε γινώσχ,εις α άναγινώσχ,&ις; ΐμνοροΰμεν να ερωτι^σωμεν και ημέΐς κα$' Ινα άν-ο αυτούς, ως εκείνον ο ατΐοςολος ΦίλιττιτΌς· 'Αλλ έκεΐνος μεν "Α ραψ ων, και ακόμη ακατηχητος και α€αντιςος, είχεν άκολογίαν ευκρόσωκον, ο! δι ομογενείς μου, ο! φίλοι ομογενείς μου, τους ίκοίους δεν ετέκνωσεν η αιχμωέης και άσχημος 'Αρα- ■ίία, αλλ' ί γέννησε μΐν η καλη και Καγκαρίίος' Ελλάς, α ναγέννησε δε ή £εία καϊ Ιερά Κ ολυμ€ή3ρα, κοίαν άραγε απολογία ν ΐμνοροΰσι νά εΊνωσι ; ου ί ε μίαν, εζ ανάγκης κρένει νά όμολογησωσιν, ότι κωφευουσι κρος την έντο' Χην τού Σωτηρος (γ^,-κρος τάς δια των Προφητών *· τ- λ. (β) '/ίοαυν " » , (β) Πρίξ. Η. κξ. (γ) Λί«τ2. ΚΒ, χ.5, '/««!/ιιΐ| ς-'. μι.