-1_ί 1_-ί Γ, , ,Ν»ΓΤΙ. — ( 2 5 ) — ,ιζομένους πρόκεινται βραβεία* βαρύτιμα, και άμαραντοι ςέ- ,,φανοί, κλϊ ευγνωμοσύνη αθάνατος- κ· τ. λ." „ Διατριβή ίΐτι Τ/ίξ κατ αςάσεως τ^ς ενεςώσης κοινές ι'Μ κμ^" γλώσσης του Γ· Κ. προτρονί έλλογίμων και φιλογε- ' ,| νων ανδρών, τύποις αυτήνε'χ,δο^η ναι συγκατα3εμένον' δϊ V ο καί εξεδόθη Ιδίααυτοΰ δατίοίνη, ε πι τω διανεμηθηναι δω- ;? ρίάν τοΐς ποΖούσι της κοινής ήμων γλώσσης , ίσον οίον τ ε "ν' τιίν διορΒωσιν. ν!ν Μόσχα, «ν τ£ τί^ς Κοινοτ^τος τυνογρα- : φϊ/ω. ι8ο8. εις μέγα ογδοον , σελ. 355· >Ί ,,' Αι^' ό'φϊλϊ'ς τ άγονος τ' ΐμεναι, άγαμος τ άπολέσ$αι· - ,, Καί κε το βουλοίμην, καίκεν πολύ χ,ίρδιον ν, ε ν , „"Η ούτω λώβην τ ε με ναι και ενοψιον άλλων." ^ Τοϋτο ε«ηλ3ε μοι ειπείν ζτε κατά πρώτον έίδον την Διατρίτ 0»ιν τ αύτη ν, ήτις ουδέν άλλο έςιν , ειμή εν ελεεινό ν Τλωσ· σάριον. Ονχ ι}σαν, άραγε, αρκετά προς καταισχυνών τί?$ 'Ελλαίοξ τα προ πολλού εκδοθέντα Τλωσσάρια, η λί- ;■' £ικα' έπιγραφόμενα, οίον το του *Α Χεξίου Σ,ουμαβεραίου, του Γαγγιου, του Μ?ουρσ-ίου, και το του Βε'ίγιλου Ουκ ην ικανή ή Τουρκογραικία του Κρουσίαυ ; απορίας άξιον εί ναι τ ί αλι^ίία , όχύΐον το έκ τούτοι» του Γλωσσάριου οφί- Χοί· οΰίΐν άλλο βέ€αια, ειμή αισχύνη και ί'ντρο-ττνΐ. και ουδέν άλλο δύναμαι ιίπεϊν ε π) του παρόντα ζ , ίνα μ ή κα* τον συγγραφέα λυπήσω, παρ ότι εγώ έχ. των λέξεων τού των των Τλύισσαρίων, καίτοι γεννημένος και αναθρεμμένος ίίί την Ελλάδα , δεν καταλαμβάνω μήτε από των εκατόν ψ μίαν* αλλ" ουτί ε'ίς τινα των νεωτέρων Συγγραφέων α Καν- τωντφ, κα§ έκτος εάν θελωμεν νά κανονίσωμεν τ ην γΧωσ- σαχμ#.ς εις εκείνην την ύπό των "Ιταλών εν Κρήτη $ιε<ρ3αρ· μενι#> του Ερωτοκρίτου, καί τον Μάρκου Δϊφαρανα του ςι- χονργ°ύ της 'ΐςορίας της Σωσάνης, καί ούχι έπάνω εις τόν θΜτψ,ίχ-ά "ΐι~;η, εις τον 'Ηρόδοτον και τούς λοιΚούς, μεΤα *ψς$κοίων την διάλεκτον ή ημετέρα ως αδελφή έ'χει μ,ιγά- ^■Κ ν |^.οιοτνιτα' αλλ" ούτε πρέπον ήτον νά έκδίδωνται τα τοκκχτα εις φως, Ιν -φ α.νδρες πεπαιδευμένοι του Τινους. Λ 5 ίίλλοι 'Ηρακλείς πάσχουσι νά άκοσκορακίσωσι τάς τοι- Π