νων αύτη οδτβ λ ν. ο; αναφέρεται τις εν τώ Σπεν- άείω τΐιςηυ,ατι , άλλη χα9=ΐ; νμπορΐϊ να χαμνη) οπως τον διδάσκει το ουνειδός του. Ότε η Γαλ- λίχη διοίκησις ειρ9αβί τον κολοίρωίΌ τνς αναρ χίας της% εξέδωχεν ό Σ π ε' ί. 1 σ η ς διατρι&ήν τίνα, Βια της οποίας ί'ποοσκάλει το Ταλλιχον 5 θνος να βάλη ηδη εις έργον ϊδ σΰς^μα του .,Μη δειλιατε (λί^ίί) , μήπως άποτύχοιτε τον σχοπόν ηας' όταν αϊ έπι§αται τ,ου πλοίου ί^ο· σ ν α?- τίαν να δυσαοεςουνται εις τον χυ£ερνητην αυτού, χαί δια τούτο αναδέχονται αυτοί τήν διοίχησιν , 'ίχουσ'.ν αίτίαν να ψο&ύνται μίαν φουχταν άξιω- μετιχ'Λ»» ο? οίτοΐοί Βέλουσιν ίσως τολμήσει ν> άντιςαθώσιν · κ Ε£ αιτίας τούτου έιρυλαχωθη ο Σ π £ΐιση ς κχ: ίχληΐη ενώπιον χριτηρίου· Κν- ταύθα διήγειρι το έ'ξΐύτεριχόν τοα όλον ελϊος και ταΧανισμον ' εγνωρίσΒη ώς. ψανητιών χαί φαν τασιώδης, οςις' όμως έφρόνει τι:ί'ΰς χαί ητον πληροφορημένος περί της διδασκαλίας του· ,,Έ- πειδψ ιταί/πτκχοι ω», εϊ~ι προς τους χριτάς του, ίεν ημπορώ να πληρώσω α^οχάτοιι &« »'·αίτο- λο^·>)9^ ϊί~?<3 εμού, πριπει ν' απολογηθώ ό ίδιος. Ή διδασκαλία ρου πβρί τω» αλν>9ίΐΌΪν όιχαίων του 'ώθρωπου ϊ<ί»βί Βελεμιωμένη εις την φύσιν ακράδαντα , χαΐ τόσον αμετάθετος , ιΐίςί χαί πύ~ Και αδου ού χατισχύσουσα) αυτής, "Ο,τ; £δη·ι.0' σίιυσα δια του τύπου, ιγραφτ, ιι,οι με τελείαν συναίνεσιν του συνειδότος μου , χαί ειμί πληρΟ- <ρ ορη'ί.ένος , οτ< όσο» -?ρί των κάλων ρ,ου- ρρο- νη-ιάτων δί ολο» τόν χόσμον, ίίν απολείπομαι κανενός προφήτου , «πο^ολοο ·/)' Ώίλοσοιρου. Ού τε περισσότερον, άλλ' οΰτε ήσύχως ψχπόρουν ν' αποθάνω, (αν δεν ελε^ον ο . τί μ' ηκα^ικαζεν η εσωτ εριχή φωνή του συνειδότος αου να είπώ. ι< — 'ΕΓτε.'δη λοιπόν ο! διά του τύπο υ δημοσιευ θέντες λόγοι του Σπέ ν σ ου δέν ηρούξένησαν τιουΒεν αταξίας η βίαιον τ άραξα/ της κοινής , χαί £πει$-ή νμ-.ορεΐ να πβίδίυδίί τις δία μόνου όμολογοΰμενα παράνομα ιργα , οιΐχί δί δ.'α φίλας :δ 'β; χαί ίο^ς, ο τότε άρχιχριτνς τον χατιόι'χασε μονον εις χρηαατιχην ποινην 20 Χιτρίαν Στερλ· χαί εις γυλαχην ενός χρόνου. Με τά το τε'λος ταύτης της διορίας , κεοΐΥρχετο α Σ-ενσης αύρων α ιδίΟξ άμάζιόν τι παόχίιρον, τ/ν γώραν , χαί επώλεί τά παρα του ί§ι~οα χαί δ; ίδιας δαπάνης τυπω^ίντα συγγράμματα, άπα τνν πωλησιν τών οποίων εζ·η ψειδωλως μίν χαί λιτιΐίς, όμιύς ανεξαρτήτως χαί χωρίς να ηναι προς βάρος τινός. Απίθανε δε προ τριών χρό- ν'ύν, Χαί */5 μωρα του διδααχαλία ΐπίζησεν αυ τόν χαί ευρίσκει οπαδούς εισέτι χαί ννν^ όμως δεν μαίνεται ετι άποδεδειγμέ νον , ότι ούτοι οI όττοδοί του εϊχον τ ιν' άν χα\ α μέσον , χοινωνιον χαί συνάψειαν με τούς , δημαγωγούς του Σπα- ίρν'λδ, η με τούς ταραχοποιούς της Αόνδρα 5, ν> μέ τον ογ\^ν ος:ς ε'τολμησε χατα του ϋ~.ο- χεψένου τοΰ Πρίγγιπος·'Ρεγίντου· "Ανω παρλαμέντον — Συι^δας τ-ή 24· 9ι$ρ, Ό χόμης Γροσ&ήνωρ ε$αλιν ύπ' οφιν του παρλαμ,έν του μίαν άναψοραν του ®ιαμ.α Κλεαρυ, σηχρίταρίου της λεγόμενης εταιρίας ενώσεως της Α ίνδρας, -παραπρνουμένου δια τα; φευδε«5 δη5εν κατ 'ήγυρίας όπου περιεΐχεν ν ανα- γθρίί των διορισθέντων παρά της διοιχήαεως αν δρών προς έξέτασώ της σνν'ϋμοσίας, Ό χόμίης Ιίά ρ'ρ οβπυ άπεχρίθη ότι χατα λα9ος τυιτο- γρυ,ψΑον (το όπο'ίον εζηγησε χατα πλάτος) εση- μει'ύθη εις την άναψορσν της διοιχησεως , ότι η εταιρία τνς ενώσεως, ητον περιπεπλεγμένη εις τους αχοπούς των Σπενσείω,ν Φιλανθρωπιςων ' οσον δε περί τούτου ότι έγχαλεϊτο η εταιρία της ενώσεως της Αόνδρας »; 'ίγουσα άλληΚογραψίαν ■ με άλλας εταιρίας, η άποδειξις (ειπε) αυν'· ςβτβ &%·■ μίαν τυκώ^Ιίσαν 'τοχ. Οχτώ6θ£·ον> τοιι 18 16 είδν^ιν μιας άλλης εταιρία· ενώσεις τοχ