— ( ι42 ) — ,Ιόλίγα κάι αυτός αμαρτήματα και Ο'μήρου κάι των αλ* ,,λων , οσοί μεγιζοι , και ήκιςα τοις πταίσμασιν άρεσκομε· ,» ιό ? , (.όμως δ' ονχ αμαρτήματα μάλλον αυτά εκούσια κα- ,,λων, ή παροράμ ατα ίί άμέλειαν , είκηπου και ως έ'τυχεν, ,,ΰπό μεγαλοφυίας ενεπιςάτως παρενηνεγμένα"), ουδέν ήτ- ,,του οϊμαί τας μείζονας αιτίας, εϊ κάι μή ϊν -ττασι διομα.- ,,λίζοιεν ■> τήν τοϋ πρωτείου ψ^φον μάλλον αε\ φέρεσΰαι, καν ,,εΐ μη ί< ί'νος έτερου , μεγαλοφροσύνες αυτής ενεκα. ,,ϋ'πείτοιγε και άπτωτος ό Α'ιτολλα,'νιος ο των Α'ργοναυτι- ,<κων ποιητής, άρ οΰν <"μηρός αν μάλλον, ιΙ| Α ΐίΌλλωνίΟζϊ- ,,ίΐλοις ί^ϊνίσίαι" ; — Κ'πτοιτος κα'ι άνεγκλητος ποιητής ο Α πολλώνιος. και ομω< ανάξιος να παρα€λη$% με Τον πολ\α* κις τγροσκόπτοντα θ"μηρον'. Τΐοΐον α'ίτιον τάχα. παρεκίνησε Τον κριτικόν ΑογγΊνον εις τάυτην τ·/,ν κρίσιν ; κάι πως δι καιολογείται η κρίσις του-, Το ποίημα, τά Α 'ργοναυτίλ ,ά , το όποιον είχε προ οφίαλμων ο Κογγίνος κατά τύχην ά- γα$ήν εσωύη κάι εις ήμας, κάι είναι άζιον άχ.ρι€οϋς επικρί- σεως οχι μόνον διοΤι διαφέρει πολλών άλλων κατά Το με- γεϊος , αλλά μάλιςα επειόή ο χαρακτηρ του συγγραφέως αυτοί ημπορεί τροπον τινά νά ^εωρι/βη ώς γενικός χαρακ.· τήρ Του αιώνος εκείνου. Τ! <5ε παριςάνει το ποίημα, διδάσ κει ή επιγραφή άυτοΰ' κάι νι περιοχή εκάςου βιβλίου είναι δυνατόν νά συμπεριληφί^ εις ολίγας λιζεις. Τά πρώτα δυο βι€λία περιέχουσι τον πλουν και τήν αφιζιν των Α ογοναυ- Των είς Την Κολχίδα ' εις το τρίτον περιγράφει ο ποιητής τήν αρπαγήν τοΰ χρυσοΰ δέρατος του κυρίου σκοπού του πλου τούτου κάι εις το τέταρτον διηγείται τά οσα ε συ- νίκησαν αυτοΤς κατά την επιςροφήν των. Α'λλ' επειδή ήσυ'ν τομος άυΤη και γενική εκΰετις της υποθέσεως 5έλει αρκέ σει είς πολλά ολίγους, ενώ μάλις α ο Α πολλωνιος σπανίως αναγινώσκεΤΆΐ, διά τοϋτο μο\ φαίνεται αναγκαΧον, προ της κριτικής Βεωρίας του ποιήματος, νά προτεύη εκτενεςέρατις κα'ι μερικωτέρα εκίεσις της περιοχής άυτου- Β ΐ€ λ ί ο V πρώτον. Το μχντεΊον, (βη*ς άςχίζιιό νοητής, ■Μ$ κ ίτευαλ; ^ΐ) /» συντομφ τον Λ·κα7λ.χνχ^ ανίΐλιιι »/; τον /7ίλι'αιι να ΐΓ,ιοίρυΧατΤνιταΐ «το τον μονοιτ'ΐ Λον αΒίρα' μίχν ^μί^χν , οτ« ι3υιν ο Πι'Κίκς, ;(ΐ χσμινος ττρος αΰτον ο*Ια· 9&·ι ) ο οποίος νι^ιλί ι* ητα^ΐνςιΖη τήν $·νϊίαεχκβι» «'»