— ( »ο8 ) — τίτ(«1 τ χ'λίβατοι, 'οτι τοι ιόος ι ς)ν «ιτ*»κ'ς· ι/ί* τί»α ίρ{ΐί<Γ< β·!)»» 5«ο·τρ<ΜΓΐ»)ν αλ>»ιν>ΐ( , χα! τι »ά τοι ίγ «( ι Ζΐ)»ος ετγ /φραί» < τοτμ « μ^παρ, *λλ «μ» τφόις ωχ' , άμα ί' άλλο» Χαον οτβϊβΌ» ΑΓορμίϊο»»», ί» ναυτι φόας Λχ » χο 7 οι γίναμαΐ' ίος !ί μοι κμοιϊ» τα σα τιιίχιχ 5οο?»ι%3?ι'ΛΙ, α'ι *' »μ{ βΌι ΐϋ'κ,οντϊς ανόσχανται «όλι'μοιο Τ(2ις, αναννιυσαη ί' άρί'ίοι ι'/ις 'Λχαΐχν •ΤΠςόμινοΐ' ο'λιγιι ί« τ' ανατνιυσις ·το\β'μο1ο ' ριΤα Ιι *' ακμΐτβς κ»*μ>)θτβς ανίρας «υτζ * \ " — «/ % ^ ' «ία/μ»» τοτι α?υ, «(«ν ατο και χ-λκτ/αων. «V αυτούς Τοι>£ λόί)/οθί κάμπτεται εις οίκτο ν ό ' Αχιλλευζ, άλλα μένει ςαΒερός εις την άπόφασιν αυτόν' αυτός μιν δεν ίξερχεται ο ίίέιος ϊί; τον ττόλεμον, συγχωρά έε εις τον Πατροχ.λον να έν'ίυ3% την πανοπλίαν αύτου, και παραλαβών Τους Μυρμιδόνας νχ ύπάγη εις βοΫ,.Βεια,ν των 'ί'.λλνινων" ττλνΐν «τίο φιλ/αν πολλά τον παραγέλλει να εύχαριςη^ν εις μο· νην Τνμ αποδίωξιν των βαρβάρων" ετ(ρό€\ετιν, ως φαίνεται, ή ψυχή του τό ά*ο<?ιισο'μενον · μόλις φθάνει ο Πάτροκλος *?{ το ςράτενμα τ αϊ ν 'Ελλήνων, *αί οΐ βάρβαροι ακο φο€ον Των Μυρμιδόνων, μάλλον ΰ"ε του βασιλέως αυτών, τρέπον ται $ίς ψυγν.ν, χ,αϊ αποδιώκονται εως εις την πάλιν . Αλλ ο 'Αχιλλευς ελιπε' τούτο παρετήρν\σε τε\ος πάντων χα! ο "Εκτωρ, κ,αΐ επιςρε'ψας με το ςράτευμα επιπίπτει χ.ατά των Έ,λλήνων, φονεύει τον Πα τροκλον, και την πανοπλία* του Αχιλλέως άπ' αυτόν αρπάζει. Ρ. Φιλοτιμείται «ρος τούτοις κα~ το σώμα αν του να *ίρίι<σΐ)' αλλα φιλοτιμούνται καΐ οι 'Ελλ^νίς νά σωσωσιν εις τον Αχιλλέα Τοιίλα'χιςον το' νικρόν του φίλου του σώ μα ' δια τοΰτο γίνεται αΰτοΰ η καρτερωτέρα μάχη *π ό σας προτού ακολούθησαν. Σ' "Εμελλες, ως φαίνεται, Πάτροκλε ! σο νά £υ<τια- σ^ς δια την σωτηρίαν των "Ελλήνων, καΐ νά γϊ'ν^ς το με'- σον Της του 'Αχιλλεως κ,αϊ ' Αγαμέμνονος διαλλαγης. Συ δε, φίλε άναγνωςαΐ κλαίε ις μι ν δια τον θάνατον αΰτοΰ· α'λλ* ί* τουτου προβλέπεις και τνίν αφευχ,τον ίΐτανοέ&ν τοί ίρωοβ 'Αχιλλίίος ιίς ςρατόΐΓίίον.