— ( 36ο ) — δος 'Αττίλας ο βιισιΧεύς των Οιϊννων, ονομαζόμενος κοινώς 3 ε ν ν μαςιξ, ε-κόβίησΐ την ΙταΧίαν, αφάνισε κοΧΧάς ίτο'λίΐς, κα! ίνκτχυομίνοί αιτο Τι}ν ίοτοχ# των όκΧωντον ϊκ€ασιν ατεφάσισε να ςρατεύση κατ οι της 'ΐώμης' ίφία· σιν νι αγγεΧία εις την ττολιν, και ενινΧησε τούς κατοίκους τρόμου κα! ταραχής. Ο' ΟύαΧιντιανάς μή δυνάμενος να άν- τιςαίί κατίΐΓ£ίί«το όνο" ταίν φίλων να αφιίσο τ»ΐν 'ΐταλίαν' αλλα καί τί ηδυνατο να καμη; μ. όλον τούτο *ρο του κα- ραιτήσ^ τα τιάντα εςοχάσόη να δοκιμάσχ μήνως συμκερά- νι» την εΐρήνην, κατανείίων ίια το£ί Πα «να Λιοντος τον 'ΑττίΧαν να" μιΐν ίκτιΧέσΐ) τον σκο#ο'ντου. Η απόπειρα, αύ τη, ν) ίίι'α μόνον οτι εΐμ-κοριϊ νά κατατίραυν^ τον βάρ4αρον ( και βάρ€αρον , &< Τον 'Αττίλαν , γινομ,ίνον καί* £κας»|ν ίγ«- ρισσότερον αΧαζόνα δια τ$ν ευτυχή ΐκ€ασιν των άττΧων του ι να το'ν α'ιτοτρΕψΐ) αιτο" τόν σκονόν τοί να καταςαί# κύριος τ ν, ς αυτοκρατορίας, οτε ήτον ηδη ί<{ τα'{ ττυ'λας τ»ϊ$ πρωτευούσης, εφ αίνετο κίνημα αναγνώσεως· κα) όμως ό Ώανπας Αεων, ιτΧήρης εύσε€είαςκαϊ ζή\ου υνερ της Πίςεως και νατρίδοςτου, ηόι'Χησε να άναδεχίΖ το κραγα. "Εχαν λοιίτον όλιιν τοο τήν εΧνίδα ίίς τόν κα/ιδίογναί- ςην 3εόν ι δια€αίνει τόν Τ\άδθν τιοταμόν , συνωδευμενος ά· Ίτό ίυο ευνατρίδας , και ευρίσκει τόν 'Αττίλαν ςρατονεδευ- μένον καρά Την Μαντοιιαν. Ο Ώάττκας εξήγησε τόν σκοττον δια τον ε*οΤον υπηγίν, έ%έ&ε<7ΐ τήν ζήτησίν του με τόσην ιυΧαέειαν > Τοσον ζηΧον κα) ευγΧωττίαν, ώςε εμαΧάκυνε την καρίίαν του άτανϋρώιτου , το'ν κατέττεκτε να δεχίζ τήν είρηνην, νά ανομακρυν# τα ςρατεύματα'του, κα) να" μήσυγ- χύσΐ) νΧε'ον τοιίς Ρωμαίους. — Εντιμον α'κροατ^'ριον! εάν το ταλαι ι^σαν αναγκαίοι οί Ιεροκήρυκί; 'ίνα νοΧίμωσι τους αι ρετικούς, κα! ίνα Κραυνωσι τους διώκτας Της 'ΕκκΧησίας, Ο χι ολίγο άτερον είναι Την σήμερον Ίνα φατίζωσι Τους αφοα- τίςαυε κ αϊ εκηάιδεΰωσι Τους άμαίιΐς, 'ίνα ναόσωσι τους κατ α της ορβης σοφίας διω'κΤας. άίΤοδεικνΰονΤι'ςτους οτι μί τόν 3εον μάχονται, νοΧεμοΰντες αυτήν. ΑιωκτΛι της και· δείαζ! μαίετε καΧως οτι χριςιανικη Πίςις χα) άΧηίινη Σο» φία «ιναι συνώνυμα , *αΐ αδύνατον είναι να τιμα τό εν όςιζ διώκει το αλλβ' μη ΊτροΓρασισί^τί ότι διώκετε τιίν ψϊυί»ΐ σοφίαν κα) οχι Τν,ν άΧη^ινήν' 'ίνα τοΧμήσητί τοΰτο, ττρΐ-