—· ( 9°7 ) — άρΛμου των άτ αρχής εκδιδομένων κολλών. *0 άρώμος των νυνεργουντων λογίων αΰξνισεν , »ί υλιι ενερίσσευσεν, ένρι νε λοιπόν αναγκαίας ν αύξηση και ό άρώμος των κολλών. χαι γ'κ τουτου ν' απαιτούνται ϊξοδα ιίς τύπον κα) άποςολην των ΤίΤραίϊων περισσότερα. "Αν ό Λόγιος 'Ερμης προ^αίνη τελειοποιον μένος , τούτοι» 4 αξία και ν)' τι/λμ α'νη'κει εχι ίΐς τους εκδότας " ίιο'τι αυτοί «κήρυξαν πολλάκις οτι δεν ίΐναι είμν, εκδόται, συνίργοΰν- «ς «ν τ' α υ τω το κατά δύναμιν' δεν ανήκει είς αυτούς, α'λλ' ίίς Τους φιλοτί/χοος λογίους εκείνους, όσοι εκ Της 'Ελ- λαοοιτ, 'ΐταλίας, Γαλλίας, Γερμανίας και άλλων μέρων ηύε'- Χησαν νά συνεργνίσωσιν εις οφϊλος των ομογενών των 4, ίιά τ» Λ.'Ε., πΐμποντεςπρος αυτόν τάς διατριζάς των, ιέ/ας αυτών συγ- γραφάς ι? μεταφράσεις άπο ξένας γλωσσάς , χρίσης, αγγε λίας , ίΐίίΐσίχς χ., λ. Αυτών Χοιπτν ΐργον είναι ο Α. 'Ε.* αυ τών ίίλϊΐ ίΤσύα< χαΐ το «ζίί* ίίς αυτούς δικαίως α'ννί. *ίΐ χαί τι/χ^'. Αυτοί όχι μόνον τά αυτά φρονήματα φυλατ- Τοον τρος το'ν Δ. *Ε., αλλά και ό ζ'ίϊλος των καδχι/χί'ραν αυ- ξανϊΐ , και ο άρώμός των πολλαπλασιάζεται. 'Εαν 3ϊ ίλίίψίν ο" ϊΐς των έκδοτων (θ «άκλιτος Φαρμα- κ 'Η ί)> τούτο ουΤί βλάζχν φέρει εις τιΐν ίχ,ίοσιν του Λ. *Ε« οϋτ' έλάττωσιν τν,ς υττολιί4 ίω ί ««του, ίιότι ο' Θεο'κλ^τος *«< μακρό&εν είναι και "λογίζεται εκδότης, χα! συνεργεί εις τον Λ. 'Ε. ως ιΐ'όίλί συνεργεί $αι πλησίον ευρισκόμενος. 'Επειδη αϊτό τιίν α'να^ολ^ν τίς συνάζεως της συνδρομές ΐτροξενίνται ζημίαι χα! εμπόδια εις τον Δ. *Ε., παρακαλούν ται οί φιλογίνίΤς συνδρομητάϊ νά προκατα^άλλωσι την έτή- νιον τιμήν, δηλ. φιορ. άργαρί ΙΟ ί/ς Β/ί'νναν, καΐ 12 ίίς τα ίξω μέρη , η τάλιρα 6 (τρος 2 φιορίνια άργυρο, το ΐ'ν) εις ΓΚ» Ελλάία. *Η 7τρεκατα^ολιΐ αυτν) γίνεται και «ς όλας τα"ς *Ψΐμερίδας ο λα ν Των εύν£ν·