— ( ; .5 3,6 ) — •τϊ (ί'; ων το εν -/{τον ποο'σχαιρον), όσα εκρίθη σαν αρμοδία ποοί φοδισμόν των δυσαοΐ-ηαίν'ϋν ίχ του οχλου , χαί προς ίϊϊτίρααπ,χκν τώ» καλώς ί>ρ5ΐινΐι»Γω». ,,Λΰ ο3 το παρλαμ,έντον επν/ε'-ητ! τθίθϋ- τοτροπω; το περχαριβμενα προφυλακτικά μέσα, ο σα υπαγόρευε το χατεπείγον των περι^άσεων, ν; :;/-/7· κ» ι-ετάζ-η μετ έπιςασΐας τίνι τρόπω δ·;·.α'.·:α; να ,αμια.ρυνήώςιν, αν όχι έςαλειφθωσι ίίολοιι , α: συμφορά!, αϊ όπο'.αι εδοααν ε:ς τνν άπο^ασίαν την χαλλι^ην ελπίδα εϋδοχιμή- -σεως. Ανορε: έμπειροι έΛέχθησαν , δια ϋ% ί|ί- τασωσι το ϊϋ-ηι/,α των πίρι τω» πτωχοί» νόμων, χαί νΊ παραςηαωσι τά χάλλιςα μέσα, δι ·ων δύνανται να $εραπευ9ωσι τα εχ τούτου τοη συ- .ς'/ιματο; καχο χαί ελαττώματα. *£χλίχ9»|ία» δΐ Χαί άλλοι ανόρες δια να έ ξετασωσιν ε π ακρίδες τα ίςοία της πολίΤΕί'α; και να ΐδώσι ποΐαι σμι- . χρυνσΐις και οΐχονομΐαι ημπορούν να γινωσι, Και αύται 'ελαδου ΰπ' οφιν πολλας άναφορας έζε- -πειργασμένας μ£ μεγάληυ έπιμέλειαν , αϊ όποΐαι * > ? & ' . *' ^ * $χρ'ήΐιμε»7αυ ως ραιις εις ενύεκα σχιοια νομού, , ίιιθα διορίζονται σμικρύνσεις χαί μεχαδολαί τίνες .τω» ρηθέντων εξόδων. Και εις τα νομιζομενα 'ίξοδα της χατά γην χαί θάλασσαν δυνάμιω 9 5- γιναν τοσαι μεγαλαι οίχονομ,ΐαι, οααι τσαν τό βυνατόν παραδεχτέαι από πολιτικήν ΰγια.χαί ορ- Βνν· Προς αμεσον ανακουφισμον ταύτη; τ·/); συμ φοράς , πρ ας της οιιοΐας τ·/;» Βεραπεΐαν απέβλε παν ταΐ/τα τα επιχειρήματα οχι μεν τόσον χατ' ευθείαν , όμως ιξ Ισου δραςικώς, ίσθη να ■■{χδοθη μεγάλη ποαότης ταμιακών χάρτινων νο μισμάτων δια να ενασχολοϋνται οϊ πτωχοί εις {/.-ίνα τα μέρη της μοναρχίας, ένθα 4,τον ·η με- γαλ'ήτέρα ελλίιφις 1νασγολ·ήσί<ύς ■■/.νΐ δουλείας, χαί να Τίλ-ήρόνΐύνται με αυτά. 'ΑλλΊ χαϊ προς ν*9:κ·Λΐ/ βελτίΐύσιν του λαου δεν ·ημΐλ·ή9·ή τι. Δια- ,φοραι διαταγαϊ -ιρί της γινιχ.γς πζλιταιίας της ■χώρας ίζεδϊζνβαν, χαΐ δκύρισΰηααν ο&9ις 'ν- δαες έξετασοντες την χαταςασιν της δημοσίου ανατροψτς. ,.Μϊτώ 6 ε ταύτα ΐγινε σχέφις πιρί διαφόρων μεγάλων αντικείμενων της έθνιχης. πολίτίχης, Ό φθοροποιος και άγριος σκοπός ετήσιων παρλαμέν των χαί γενική ς Φηφηφο.ίίας έξητασΟη £»τϊλω?, χαί εξιλέγγβη αΰςηρα χαί σωτηριωδως ο' α\Ία· ίης τρόπος, με τόν όποιον έγραφαν περί αΰ- του μερικοί εραςαΐ τούτου τοΰ σκοποί εις τας αναφορας των προς τούς παριςνντας το πρόσω πον του έθνους. Η γνώμη τ ου παρλαμέντου περί των ζητημάτων των Ί\α9ολΐχ<ύν ,(_οί οποίοι ελα· δον ηδη τοσα προνόμια^ δια να νομίζωνται ίηλ. ν.ατα παντα όμυιοι με τους προτεςαντας υπη- χόου.ς τη; Μιγαλειοτητος του, έκοωνηθη με με τριότητα μεν, όμως με ςαθίρότητα, και αυτη η γνώμη έόωχεν εις τους τίλευταΐους ενλογον εμπιςοαυ'νην. εις την άσναλη διαρκειών ενός σ.υ· ςήματ.ος, προς του ο ποιου την άίμ-'κιύσιν χαί δοατηοησιν ηγωνι'σΐηααν τ.οσον πολλ·χ Οι τ.αοπί- τορες τω». — Αϊ γενικοί αρχαΐ του ίμποριοα έςητασθησαν ,ε'ντελω;, χαί πολλαί α\ιολογοι ψν- 1! « ' Λ ' ' * *» ·9 φ οι έγιναν περί αυτου· ΐΛίανοροι πράξεις τψς ιχ- ιιλίςιχης δυνάμεως ίξητάσθησου επ' ακρίδες · χαί οι φιλονεικι'αι περί μιας των άξιοση-χειωτότων αυτών, ήγουν περί του πως μεταχειριζόμιθα τόν Ναπολέοντα Β ο ν α π α. α τ η ν εις τη» αγ. 'Ρ.λένην, εδοσαν αφορμην εϊς αναΐρεσιν ενώ πιον όλου τοΰ κόσμου των όσα τινές έδοων, ότι μεταχίιριζόμεΒα ποός τούτον τόν ανδρα αΰςηρό· χητα , μη υπαγορευόμενων απ ο τ5"» αναγχην α- αφαλοΰς φυλάξεως του. Και α/λα πολλό επιχειρήματα απεφασίσθη· σαν έν δια-ήματι της σννοδου,. τα όποια, αν χαί όχι τόσον αξία περιΐργίίας , μ όλον τούτο άποδλέπουσι προς πολυειδη αΰ-ηιιν τνς ευδαι μονίας τηϊ πολιτείας...'. Πολλά εμπόδια, τ»