— ( 347 ) — τό καύχημα των 'ΕλΧιίνα-ν, κα! το 3αΰμα τωι/ ιίνων. Να) ούτως ενεύχομαι και ουτω έοικ «ις τό γένος μας το 3ίΐον· ΠροκοίΓίος Κ α ρ ι Τ <τ ι ω τ») {. Τ εργίςη την 3θ. 'Α π ρ ι λ ;'θ υ 1817. Β'. 'θμ ι Χ ία {κφωυκιίίΤσα Τιί" τ(ρ ωτν\ν ή με ραν τ£ν βνακρίσίων των μαθητευομένων ϊ ί ς τνΐν Ε X λ »|- νιχ,ι^ν σχολών Τ£ον ϊ'υ Τίργϊ'ςν) κατ ο ι κ η μι ν αν Γραικών. ι,"Οχι 'ίνα σας νΧ/^ΐ) εγκώμια και επαίνους, έντιμος ομι/ιγυρις. σας έπροσκάΧεσε σήμερον ή σχολι·} ϊνταυία" των εγκωμίων κα) των εκαίνων ίέν εχετε ουδεμίαν χριίαν' κα τόπι!/των ιτίισύρουσιν οι ενάρετοι άνδρες τά τοιαύτα. Οχι ΐκα ΐπιδειχίη «λοϋτον κα) 3ησαυρόν μαίι^τϊως και σοφίας" ιί σχολιί ίΤναι άνάςημα ίίικόνσας, και λοιπόν είξεΰρετε και τιίν ίοναμιν κα) τιΐυ κατάςασίν της. "Οχι ίνα σας ίΐται- νϊτΐί τά καλα τίς μαί^'α-ίως, κα) να σας αΚοδε'ιζ^ ότι εκ τί?ς άμαΰείας προέρχονται όσα κακά βασανίζουσι τους αν έρωτους" ηίεΧε σας αδικήσει μεγάΧως, εάν μονον ηρχετο εις υποψία ν,' οτι εχιτε τοιούτων άκοδείζεων χρείαν ' άλλων ιίνων δυνατόν να ϊ^ναι τά τοιαύτα φρονήματα" οι Γραικοί, ο'ίτινες ως ΐρμαιον άρνάζουσι τίασαν ευκαιρίαν της εκναι- δειίσεύις, δεν άεΧουσι νοτέ καταντιί<Γίΐ εις τοσαύτην αμνη. μοσυ'ν»)ν του χαρακτήρας τ<*.ν. "Οχι 'ίνα σας την 3\ι· ■€εράν ταΰτην ι'ίδησιν , ότι τα ίίνος ήμων, καίτο» φιΧοτιμ,ον > καίτοι φιλομαίίζ καί' ΰτιερ<?οΧήν, *α^ άζίαν ομάς πάσχει · και τί ττασχίι; το δεινότερον των α'βρωςηματων— τήν αμα·. 6ααν. Τνίκ άχήίειαν ταντνμ/ την έττΧηροφορή^τε νρά πολ λοί, κα) διά τοϋτα ταρο<Τν·α$ε1τε , όση δυναμις χ 'ίνα διορ&ώ·. σητε το' κακόν. Και Χοι-τον δια τί μας ενροσκάΧεσεν η σχο- Χι<; 2ι« δυο α'ίτι α, κάντια -καρά τά ανχ> διάφορα ' Να" ίοκ«- μασ* ( ,5ίλει εάν ή «ν αυτ# εκ-καιδευομίννί ΕΧλι^νικιβ ν«ο- λαία ϊίς το' διαςημα τον καρελίόντος ινιαυτοΰ εγινεν ονωσ· °υν Ικανωτερα νά ανταμείψω εν μέρει τον ύνέρ της *ρο· Χ·ο*ί« καί ευδαιμονίας αύτίίς ξή\όν σας' νά σας. ερατήσ^