— ί 5» ) νονς και ΠλαΤί»ι/ί?, κα« άτ<ί τά τϋν 'ίωμχίων 2ι£ϋλλδΐα /3<- 4Χία , τα οχί7α ίγιναν Κολιτιχ.·^ όργανα. Αι Ιτά τα βι€Χία φαίνινται, οτι ήσαν έίϊ$*) τντικων ερμηνεύονταν , τως 'έχρε- χε να, ίξιλί-οσωσι Τους Θ«ι<ς εις καιρόν κοινής αναγκης. Ώριχπ Χπχόν , μ$ ψαιι/ίται , νά χροσεζωμεν , υά /χνί συγ- ' ν., > ^ ' \ ν ^ , , χ^σ^οαίν τ/;/ ιςοριαν α^τα», μ->)Τ£ των αρχαίων ττ/3ορ- ρ/;σ·ία;ι/ Των Ελλι^ά;ν , αϊ οχο'ίαι μας είναι αιοΧου αγνωςπ , μ ι /,Τε μϊ εκείνον Την χΧν/ΐυν Των άκ,αίρ^ς γενομένων χροφη- <Τι:ον, εκ Των οχοίων σώζονται χοΧΧωταται, και ϊίς τας ''- Χ^ίας εοωκαν Το ονμα των Σι£υΧΧων , οι α να νομίζωνται αςιοχιςα και άρχαίαι. Ο Κ. Μάιος μακαρίζει τον εαυτόν τον , καίίοτι ρεν 'έχει να χραγμα.τε·Λ% χερ) αυτής της σκοτειν ές καϊ ουσκοΧου υΧης' και εχειοη είναι μετριοφρων επίσης ώς και σοφός όεν ι.ΚιχαρίζεΤΑΐ καμμίαν Ιςορικν\ν ΐζήγησιν των εις το χ·ιί αυτ^υ εκόιόομενον νιον βι€Χί:ν εξιςορουμενψν συμ- ■€ε£ηκο7ων. Ύτυτο μον.γ σημειονει ότι αί εις α,ύτο γινόμεναι Χεχτομερε"ις όιηγν,σεις χερϊ της Αΐγύχτου, Της 'ΐουέαιας και Τίνος εΧιορομης Των Αραζων ημχορουσαν να δωσωσι νυξιν Χερι του συγγραφέως κα\ χερ) της χατρίόος αύτου και του. αίωνοςΤο\>. Τ.ημ.ειονει Χροσέτι, ότι ο Τρόχος , με τον όχύΧον συμΧεριχΧεκονΤαι εις τους Σι€υΧΧείους ςίχας τα συμξε-ξηκότα. χαυτος τοΧου, καταςαίνοντι άυσκοΧωΤατην Την έζήγησιν αυτών. Αναφέρει Τον Ήρρκοχιον, όςις εκαμεν ηοη αυτήν την χαρατ.ηρηατιν, Την κατ εξοχήν ε μαρμοζομενην εις αυτό Το δεκατον τέταρτον βι€Χίον, διότι εις κανέν αχό τα άλλα δεν είναι η υχούεσιε τοσον χοικίΧη καϋώς εις αυτό' χόχεμοι καϊ ΰεινα εΐνχι το υχοκείμνον του ΧοιημαΤος. Ο Χοιητής σχεύδει μαΧΧον χαρά εν(ιου<Τια, χεριγραφων μέ ακραν οξύτητα εκεί να τα βασίλεια, όχοΰ 'ίλα£ον κα,τά διαόοχήν χοΧΧούς ηγε μόνας , Τους οχ οίους σημειονει χαντρτε με τους αριθμούς των γραμμάτων, εξ ών συγκεινται Τα ονοματα των. Πολλί λ«- γονται εις αυτρ το 'χοίημα. χερι της 'ΐώμης χλι Της χτώετεως αυτής. ρ Κ. Μαι ν ί, οςις γράφει Αατχνικά γΧαφυρόταΤα, μιτέ- (ρρα&ιν ςΐς ςίχους αυτό το όέκατον τέταρτον βι€Χίον, και ζχ^μενως εκύί.όει, καχα το αυτό χειρογραφον, εν κείμενου, ΙίΧΧηνικον του έκτου βι4Χίου , τό όχοΐον είναι χάντ% διάφο- ρον των τυχωμενύΐν, και συντομωτερον άχ όλα, κα\ αχό