ν (αν I 'ταλιαν μας ο,τι είναι άναγκαΐον είς την κατασκευήν τϋν καραβιών, Τ ο Χιμπλον ή το. τε Δημοκρατε/α Β«Μ./{ εγινε Φραντζίζιχη *} μας ενώνει με την ϊτχλίαν. Η' ενωσις της Υ'ώμης μας ινχολινει την κοινωνία* των ςρχτευμχτων μχς εις την αρκτιχην £ μεσημβρινών ϊτχλίτ,', £, τα παρχ- 3οίλκσσια της είναι τοΰΌν ιίφελψ,α είς τί Τί?λον χα2τ&ς >ί ή Α Ζριατιχη 'άάλασσα ι'ίς την Βενετίαν. Αυτη ν; 'ενωσις χαμνζι ο τ ΐα οι ΊΙχνπιΰίς νά μην ίΤ- ν αι πλέον Μονάρχχι^ *, μζ τελειότητα άαιζίρτη- τοι απο την Φραντζχν- Ας άναγνκση τινάς την ιςο. ρία,ι ^ Βελει είρη τόσα καχΆ επρ:ζίνησεν είς την 3ρησχείαν ή μιζς της κοσμικής ^ α ' ρχιιρχτιχης έ- ξνσίας. Οχι το Διχξίγιον Χαήρίχα τί ΟγΙόκ^ ιτχρχ ό φόρος (το ΰόσιμον) όπϊ ενρεπε να τλ^ώ- νετχι είς ταν άγιον Πετρον— εξεχωρισί την Ε γ- γλιτεραν άτό τι«ν Ιυτιχην Ε'κχλησίαν — Ί,νμφω. νον λοιπόν με τψ 3ρησκείαν ^ με το Βχσίλειον φαί νεται οτι είναι το νά μην μένη πλέον ό Πζτττας Μονχρχ^ς <ΐ, ανεξάρτητος άτο την Γα^λι'αν, ταρα να ένωση είς την καρ^ίαντα τον ξϊλον της Βρησχείχς με την άγάκην την τρός την Πατρίδχ. Ο' Χαίσ- σχρ είναι ενχχριςημενος μι το πνεύμα οτΖ ζωογονεί ολον τον Εληριντα. Η' Λιο/χησις Ε 'φρόντισε ϊ)ι£ 7Άζ επαρχίας, ιΐιώρισε μικρά £, μεγάλα Σεμινά ρια (ι) άνεχαίνισχ ττοΜ,ϊί Μητροπόλεις *) ΐΖωκε» (Ο ονομάζονται τα 5£θΧ«ΐιχ εκίΐνχ οτι βι. Ιχσιόνται β «' ιι' οι ιτ*.7ίοι, ο! οιοΐαι ι χ*ν <Τ *ατο» κκ γ - νχν 1 ι(ί7ς.