— ζ ιι8 ) σους νιους όμογενε'ΐς, μ.ί τάς οποίας κοινοΧογοΰσι χ,αϊίιαάί- οασιν εις την φίλιων ημωι· πάτριο α , τα οσα των επιςημων και τηςπα.ιδείαςα'ζία οί πεπαιό'ευμεν-ίΐ ανορεςτης Έ.υρώπης κα θημερινώς ίκδίύ'ουσιν είς φως, (έργον Τω οντι 3εάρεςον , ωφέ λιμο» και αναγκαιοτατον ιίς Την <καροΰσαν ναΧιγγενεσίαν των επιςημων είςτην'ΕΧΧάδα}" έκρινα. άναγχ. αΐοκ και εγω νά συνεισφέρω εις την ωφεΧιμον φιΧοΧογικην σας εφημερίδα Την παρονσαν μιταφρασιν ΐιά τούς αρχαρίους σπουοαςάς της 'Ελ- Χν,νικης γΧωσσης, ως ανηκουσαν εις την σπουδην των , Την οποίαν κοινοΧογησαΤε , εάν την νομίζητε αξίαν. ΐ8ι8· Νοεμβρίου 5, ΝικοΧαο ς Σβργίο ν. Φ I Λ Ο Λ Ο Γ Γ Α. "θμηρός ξωγράφος των άν3§ωπίνων τχ3ων. 'ΟμιΧία εκφωνη^είσα τ# 20. 'ίβυΧίου ι 81 γ εις την 'Ακαίη* μίαν της Παυΐας π.αρα του Μα τ δα ίου Βουτουρίνη προφέσσορος της 'ΕΧλ^νικϊς γΧώσσν,ς και φιΧοΧογίας (ι)· 'η γΧωσσα το* πΧεον περίφημοι* εύνους της αρχαιότη τος , η ΐςορία του, οποίου ωνομασΟη οικαίως πηγη της γναΐ' σεως και σοφίας" ι$ γΧωσσα γένους, το οποίον μιμοΰμενον Την φυσιν εέυνηύη με την άγχίνοιάν του να ε ν ώση βΐς οΧαζ Του τάς εργασίας την γΧαφυροΤητα, Την ταζιν, Την ακρί&ιαν, και νά παρας^ση σχεδόν α,ίσύητους και αυτούς τούς αναίσθη τους Χίύους" η γΧωσσα ενός εΧευ(ίέρου εύνους, το όκο'ίον μι την γενναιότητα και ςαϋερότητά του, όχι μόνον καχετρόπωσι Τα δυνα τωτιρα εύνη , χωρίς να. διαφ^είρ^ τ ας άρε τάς και τ α η6η Του , α\Χά και νικηύεν εγενετο ό'ιίάσκαΧος των ιδίων νι- κητών του · η γΧωσσα του 'Ομηρού, του Δημοσθένους, Του Π Χάτωνος, Του Ξενοφώντος, ποιητών, ρητόρων χα ί φιΧοσο· (ΐ) Α υ γγ ' 6*φω»η'9η χαΐ ει; το* 1802 ίτο; μΐ αλλας «ολλϊ'ς 5Γρο®0ϊ'»»>< ία; οποίας άγ-ηρεοιν ϊί'; την ίεντβφα» εχ^χιιηβο ί;ι τ»; τω» π^χχμ*ν>* μέ-.αΐ?α7.άΐ.