— ( 403 ) — Τα 'έπη του 'Ομήρου άτι'οδεικνυουσΊν εις 'ν,μΛς τρανως βυχι μόνον τό αντικείμενον αυτών, όπερ ήν ο τής Τρωάδας Κόλεμος, αλλά και δλα τά μετά ταΰτα εκτυλιχΒέντα και Ιδιαιτέρως σχηματισΒέντα διάφορα. βΧαςήιχχιτα τής'. ΙΙοιή- σεως, οΐον Της Λυρικής και δραματικής (Κωμικής καΐ Τρα γικής) ' ετι δε και μίαν ζωσαν και κα$ολικήν '.ζωγραφίαν όλων των ' Ελληνικών Χαών, κα3 ήν ίι^λαίκι τότε εζων κα- τα'ςασιν, και την εκτασιυ των μεγάλων γνώσεων κα\ ιδεών α,υ των. "Ετι δε ή μορφής ^ διάλεκτος, κα\ το μέτρον των 'Ομη ρικών ποιημάτων είναι καδολικον' επειδή και εν αυτίίςπα- ρίςανται ηνωμένα σχεδόν ολα τά ςοιχεία της Γ Ελλ:ιΐΊκίϊί γλώσσης , εχ. Των οποίων μετά ταΰτα ε,σχηιχατίσ3ησαν αϊ λοιίΓαι διάλεκτοι. ο " Ομηρος δηλαδή συνέγραψε τα ποιήμα τα του εις την παλαιάν εκεΐνην 'ΐωνικήν διάλεκτον, προτού να £ιαιρε£ίϋ αΰτη εις τους τέσσαρας αυτής χαρακτήρας (α). Το εζαμετρον των ποιημάτων αυτοϋ έπαναπαυόμενον εις Την απλότητα της εκθέσεως, διαλάμπει ανεξαρτήτως εΙς ολους Τους ρυ3μους των ποιητικών διαλέκτων, και δέ χεται ως αλΧος 'ίΐκεανός παντός ε'ίδους μεταφοράς και διη γήματα" κα.$ως και ό Αριςοτέλης λέγει (Μοιητ-ικ. χ-ά'. 9·) ,,Το γαρ ηρωικά ν ςασιμότατον χ,αι ογκωδέςατον των μέ τρων έςι' διό και γλωττας και μεταφοράς δέχεται μάλι- ςα' περιττή γαρ και ή διηγ^ματικη μίμησις των άλλαν." (Ή ΟΊΐν/.χΐΙΜ «κολο ν 5 ·Τ.) Φ I Λ Ο Σ ρ Φ I Α τω» Έ Λ Λ Η Ν Ω Ν. Μίτα Της Ποιητικής συνηνωμένη ήν κατ αρχάς εν τή Λρησκεία και η Φιλοσοφία των- 'ΡΛΧήνων , ως πνεύμα ούσα της Μυθολογίας, χα£ως και η Ποιητική το σωμα αυτής' χαϊ εντεΰ3εν ή Φιλοσοφία εις εκείνους τους μυθικούς αίω- • 'Ημίτιφος γα? ΐκ&ος β' χρυσός η ν -τοΧιήτης £<·*·»(> 'ΑΖ\}καΤο< Σμνςναι ι'τφί,ίσμμιιι. 'Ιμ«»»η? Τζι ΐ"^ς «κ %·"ϊοΥΡ"φοΐς <τχο"κίοΐ% «ίς "θμΐ)(>ί¥, («) 'ηρόίοτος !ν α'. ΐ4ι. — ι44·