— ( 256 ) ■•γλιχοΰ μινιςίοίου , και ϋύ'τω; έπρίκε 'ϊσ ςαλω- αιν οιτι'σΐύ 4<)00 ώρας , χαί οώτο: οΐ αζιωματι* Λοί ΐπρεΧί μάλιςα Κρός άχραν των λύτηϋ νά μά- Βωσιν, ότι ηλθον ειδήσεις εις τούτον τον βράχου » \ \ ί> ' » » , απο τας συζυ^ουξ των, τα τεχ^ατων, χαί μη- αέρας των , και οτ; έί'ι/ γμπόρουν να μάθωσι ■περί των έμπεριιχομένων πριν 'ΐζ μηνών." Ύοΰ- το οι ν αληθεύει παντ^ασι , &ο'τ / £ϋ9ιίί οηοί ο κύριος Ο ύ ό σ 'ύ ν Α.6 £ ι ανέγνω την πιρίοδον ταύτην , έγραφε προς τον Μ ονθ ολων ποοσ- καλώ αυτόν ν' άναψίρ·/) αποδείξεις 7 όμως οΐν έγινε ««το» άλλ' Οΐ/'τε απο'χρισις, έ'τειδη ίί'ν αλήθευε τελείως χό λεγόμενου. ,,Δίκ ίτταοχε: τί τόαοι/ αηδίας πρόζενον, ο- αον το ι/' άναγινώσχη τις ίί'ί δί^οδίκωτατα αρ- θρα ςελλόμενα πολλάχις εκ τν)5 ά}·. 'Ελ«ι/ϊ)5 α. ϊίχδοτα χα! βεβαιώσεις ι £κ διάμετροι» αντιμα χόμενα τη αλ~,'βεία., χα.1 εις ΐν των τοιούτων ά- ναγινίύΰχΒι τις, ότι δέν το'Κμα χάνεις έχ των ερ χομένων εις την άγ. 'Ελί^κ να. επισχεγθ·η τον Β ο V απ ά ρ τ η ν χωρίς έγγραφοι» άδειας. Άλλ ιδού πώς έγει η περίοδος αυτή των παραγγε λιών. ,',Όταν έογωνται χαοαΦ.α, χαΐ εγ οαον βλέπωνται, ό ςρατηγος ζ Βοναπάρτης ) πρίηει να μένη .εντός τον συνόρου ., ενθα ςεχονται οι ιρυλάττοντίί <ςρατιωται, και εν χαίρω τούτω α παγορεύεται πασα χοινωνια μέ τους έγχατοίκους.'' . ί' * » « -·> ' , ^ ' * Αυτη αναι η κατα γραμμα ττεοίοοος της παραγ- -μελιάς, ή ό'.οΐα όμως δεν ιρυλάτζίται τοσόν ε π ακριβές ' άνθρωποι, όσοι ·γλθον εις την Ρ.λινην, βτί ε'ζήτηταν έγγρανον αδίιαν από τον -διριχη- ζυι / η ιιαΰαργον , ιαι/γ^ωρεθη'-.ν να νπαγωσιν εις το Λογγ&οοδ, όμως επί συμφωνία /του να λάβωςι προ'τερρν χα! -την αδίιαν του χομητος Βερτρα,νδ η αλλού ανθρώπου του βορά- π <χρ τ ο υ. ,,Αΐν αληθεύει , οτι ακηγορΐίθη τ.ατα χοι- :νωνΐα μεταξύ Βοναπαρτου κβ: .τω# εγχατοί· κων της νητου. Οΐ ΐγχάτοιχο: Βίν ημχοροΰσζ μεν άνευ εγγράψου αδείας νζ ίλθωζι προς αυ τόν } όμως ίεν ΐξίήβομε» ότι <5«ν έ$όθη έως τώ ρα τοιαύτη ά'δίίβ ι η οτι ίμποί/σθη τϊς να πλη σίαση εις τον Βοναπάρτη·», πλην εΐμη τοι ούτοι, όσοι επιάσθησαν επ' αυτοφώρω, ότι ·"- θΐλον να ίλθωίί προξ αύτο» μεταμορφωμένοι Τ νπό φίϋδν) ονόματα. Αέγουσι §έ χα! ότι §εν έ χει ίίειαν ν Χ έχ% χοινων/αν τινα μι τΟίΐς άί·ιω~ μΜτιχοΰς της ψρουρας · χοΐ τούτο &ΐν αληθεύει # Έν μια των νμιρων ωμι'ληνε πολϋν -χαιρόν μέ τινα άξιωματιχόν του 53. τάγματος , οτε ύηερΒ- πιάνεσΐ τούτο το ταγμα. χαι τους άζιωματιχους του, χα! ειτα ε§ειξε την λύπηντου επί τούτω, ότι του απαγορεύεται πασα συνανα·ς?θγ·$ μέ αυ τό, προς τον ότοΐον όμως ό αξιωματικός άπε- χρίθη βέβαιων , ότι §£ν ιΐπάρχετ χάμμία τοιαύ. τ ν) απαγόρευσις , §ια το όποιον έχεινοξ ίνάνη μέν Βαυμαζών έπ! τούτω ι όμως 'έχτοτε §ΐν ω- μΐλ'ησε πλέον τοσάκις με τούς άςίωματιχούς , ό σον προτερον , οτε ΐνομ,ιζε τούτο απτγορευμ.ινου. ,'ίθαον οε περί του πως μεταχειρίζονται το ιύ:ον ·υποχιίμινον του Ναπολέ οντοςΤίον α π ά.? τ ο υ , ζιαλαμβ'ινουσιν αϊ παρσγελίαι, ότι ότε ό Βοναπάρτης 5ίλει να εκ$'η "έξω του αυνορου, εν9α φυλαττουσιβ οι ςρατιωτα; , ~ρε- . πει να βυνο^εύηται πάντοτε από 'Αγγλιχον αξιω- μ,ατιχον. Κυ αργι# &ιωρι'σ9η αύτω περιψερεια §ω§ΐχα {Αγγλικών") μιλίων, εντός της όποιας ■ή'ίΚορει να περι§ια£ά.ζη ΐρίίΐϊΐος υ , πεζός χα! μο- ■νος,μετά τινα Οί χαιρόν, β'πίζέτ] έχαμε χατάχρηαιν της ηυγγωρεθείαης αΟ'τω ελευθερίας μεταγειρι- ζόμ,ειος -Βινρόρους σκευωρίας και πανουργίας με ,ίούς ςΰατιώία: , ϊπεριωρίσθη αυτή η περιψερεια εΐς όκτω μίλια, εντός της οποίας περιφερείας και 7;ίν] ·η:ιπόοει να πίριίια&χζη χωρίς τίνος βΐι» .νοδίας. Άλλα ,χοί' τοί λοιπά μίρη της νήσου ημ πορεί να~περ{ζια£αζη , άνίαως ~έργ·η να τον συ-