— ( 43 1 ) — Υ3?ι , τα'; ο7Γογ'.'* ^Ίτν/'ηοί'τδησαν ο: τχ; '.σν~·. τη; τ:".ν.:,£ςυ το^ ΕΑληνισμΓ-ν ^>;/,σ:2ς·=30< τ:^'.'.? - :,υ;. ν? α ? 5 ·'-- .'£·'/*. --' της Εχκλ',ο ·ας , ο: /ς-ον.ο- γραφοί ~ης Βυ^αντ^νς.; ? ς? τ-·ν :-: ;· κύκλων μαί'ημί'τ^ν δ'.όασκα/,ς.. τη.: Α>~* ^ανδρείας, και τελο; πάντων αναοχόοντες · ·< :αυτόν τον ]~'* :ατη> β Περαιτε'ρω το σχήμα της δ',αλ/κτου δ;αφ·ρ:-ί, καί :· ρυ®μο; τ^ς φρ-ιτ'-·ν- ^ολου εξαλλοιουται. II γλο>σσα μ* ολον τούτο :Λ'.^3χ3τα·. '··^·μ2>ί>..ς τα; αζλουςερας ποιητικά; λίξε:ς, κα< μαλις-α ταςε/ς τύπον κοινών σχηματισμέ» να;. Φύσει γα'ρ ?:ναι η γλ'»σ<Λίμ α » ποιητικη, κ*9 οτι κοινι>—. Μ^λ/τι* Γ'. Μ?ρος Β- ΝερίΜακαρονιο-ρ.ου. Μακαρονίσμ 6ς ε/ναι το λατινικών εκε/νο υφος, ε/,· τ: οπο/ον ε/σα^οντα; Σείεις χυδαϊκαΣ με" καταλη^ίΐς λατινικας— Το υφος αυτό «γεννη %ι\ ε/ς τους Ξίίχατςυς χρο'νου; τη,: πτήσεως τη; Λατινικής γλασσης, οτε τκ λ διαφορχ χωρικά /δι·.'ματα της Λατινικης» η Γαλλικό ? 'ίσπανικη' , και Ιταλική δ<·\> 7"!τ-ον ε/σ«τι μορφωμ&να , ο υ δ 1 εντελώς σχηματισμένα* δ'.ά το^το εδίδον λα» οην ε/ς του^ς χυδαιολογουντας συγγραφεί; ■> να φιλοτιμούνται ε/ς το" να εκ- λατίνΓζουν τα*ς χυδαϊκα'ς εκφράσεις του οχλου, δια να διορίσουν δοΘεν τη*\» αγχωριτν γλ^σσαντων — Αυτά τί υφός ε/σηχθη ε:ς μ:·, ην την ςιχουργ/αν , *α: δια τούτο η' εφαρμογή τον β/ς το πεζον είναι ανο ίκειος. Ο( ευφυες-ε· τ^ς εθνικής διαλέκτου τ^.ν 'ΐταλων το ωνοματταν Βαϊΐββ^υί, ήτοι αςδίον, Μ^οβΓοπί^αε, τουτε'ςι συ'μμικτον — δε\ έπλασαν ομ ,Λ ? ου'τε ρημ£ μακαρον<ζ«ιν , ουτε ονομα ρηματικών μακαρονισμ^ν. Ε/ς τη*ν'ίταλικη^ν καΐΓαλ* λικην διαλεκτον είναι δεκτον τ<) τοιούτον υφος, καθ' οτι αυταί εΓναι ζεχ,ορι. σμενα: απο" 1 την Λατινική ν κα: κατ» την προροραν , κα} κατα το σχήμα Ήν λ?;=ων , κα: καθ* ολην του λογού την κατασκευήν — Εί'ςτην κ'χθ ημ'-ι; ημ'.ος κοινή ν Ε)ληνικη*ν δια'λεκτον ουκ ενδεχεται τοιαύτη νοδευσις" ειτίιδΓΐ ^ διάλεκτος μα; είναι φυ'σει 'Ελληνικη—εφυλα^ε τα^ αυτα. μ^η του λ-γου , τ«ς αυτοί; κλίσεις και καταλήξεις των ονομάτων, τον αυτόν σχηματ:- δμον των ρημάτων, κα« ετιρρημα'τιον , κα: ε'νι λόγω ολην την ςοιχείωδη "ου λογού κατασκευήν. Ε;να< αρα μ<α κα: η' αι»τη\"05εν κ. τ, λ. — Ε£ τούτων συνα'γεταί, οίΐ ο'λα, ο'σα ο Κοραής γράφει περ: Μακαρονισμου, τα δίαβορα είδη* οπού αποδίδε; ε;; αυτόν , ν ε«σαγωγη Ν ε/ς το ττεζον> κ» τ. λ. ε:ναι ατοττα, παρα'λογα κ. τ, λ. — *Εν παροδω ευρί'σκομεν ε/ς αντ. ν τ^ κε- «αλαΐον καΣ τ/εςι Μαροτικςν υφο; — ε?ναι δε", κατα' τον Βολταΐρ,το αλλο· ^?οσα>.λον ό'φος των χυδαϊκων κα*< ευγενικών > των πεπαλαιωμένων και ν$«· Τΐριον λεξεων, •^ίλί-Τί^Γ'. Μέρος Γ'. Πΐρϊ Μ*ζε£αρ£αριιτμε·ι>. —· Μιξο£αρ£αρος φρασις λύεταιέκε/νη,· δ/ς ττ^νόποίαν α. εν^νονταιξεναι Λβ Η β 'ΐ9 φρ^ίτίι; {ϊαρ^αρ'.καί μ.& τα; δημοτικά; αυντ,θει; Ε>.λΓ 4 ν;κχς, βνγ-