— ( 642 ) _ 1 Ε ί δ VI (Τ ι ζ. Προ χρόνων ηδη ο κ. τω μετερχόμιυοί κατά συνϊγειαν τό ίιίασχ,αλικον ιπχγγιλμα της ΕΧλ»]νικ.·ίς συγχρόνως καΙ Γαλλ<*ϊίί γλαίίτσΗί ?ί< Βουκουριςιον , είς μεν τ$ν Έλληνικην ϊΐχον Γραμματικός ΐκανάς,μέ τάς βιτοίας έδιδαν όνωσοΰν *ανο'να< γίνιχ,ου'ς , και ε&εράκευον κατά το μάλλον καϊ ήτ τον τα*ζ αν6>μαλ/α{ΤΗ{,<ί« τ»ίν ΓαλΧικ^ν μόνον την νερι· φ(ρομιννιν του Βίκτοπι, καί του σοφοί Καρατ£ιϊ\ και τα!(ΐ$ εσχάτως του Πίρτζουλα' β'λλ'η μ»ι/ -τρωτή, ατελές κα) βμ*ίο^°ί ι *■<*' μάλιςα «>ί τβ νολλβ εσφαλμένη , £Α< ίΐ- ν«ι μιίτϊ ίιά κρ^τοκείρους, μήτε £<α 'η'(3ο£ί£ιι>ιο'τας' »{ ίί του Κα^ατζα, σοφιΐ μέυ κα\ νερίεργος, άλλ' άμοιρος και αύτη τάζεως και μίίο'έου, μ« τν)ν όττοίαν ό αρχάριος κρεκει να ιτεριλά^, και νά φυλάξω ακρι€ως εις τον νουν του τα μέρη της Γραμματικής, κα! τέλος να κα'μν Την εφαρμογών είζ τα βιβλία της γλώσσης' κερί δέ του κυκεώνας χα! α βύσσου της εσχάτης, άλλος ας ε'ίκη. Ταύτας τάς δυσκολίας, φίλοι "Βλληνεί, δοκιμάζων ε!( . Την ιταροίοσιν της Γαλλικής γλωνσης, Κολλάκις ετιε&ΰμφ- σα ίκδοσιν μιας τακτικής καΐ μίίοό'ιχ,νκ Γαλλικές Γραμμα* νίκης, νότε ΐμως δεν ετόλμησα εις τούτο νά σχεδιάσω γέν νημα τΖς ιδίας μου κεφαλής, δια νά μη καίω τοί του Περ. τζούλα και τοϋ συγγραφέως της νιας 'Αριάδνης, καΐ άλλων «μογενων μας , οΐ οττοΐοι καό' εαυτούς νομίζάντες εύκατόρ6ω· Τον το κρα,γμα ενλημμυρισαν το γένος μας μί Γραμματικά ς , ΐύφραινίμενοι μεν ηιρ\ν δημοσιεύσουν ταυτην την ϊδέαν, ΰιατρίσαντες δε αυτήν ι!ς τους ανωτέρους των άνακριτάς ικ διαμέτρου ελν·Χη)ησαν. Τούτο λοιττόν -κρο ο φί αλμών τάντοτε εχων, ήσυχαζον εν γωνία, σεβόμενος το καλλιςοκ του τούτου καράγγε\· μα ,,λεγςιντι σιγής κρεΐττον, η σιγην εχειν''· αλλά νρο Ος μηνών κατά καλ^κ τύχην ενεσεν άιτροσδοκήτως εις χ {7- ραςμου Γραμ,ματικήτις ΓαλΧικνΐ, τ$ν όττοΐαν άναγνώσας μετ εκιςασίας, ιςοχάσβην άζίαν μεταφράσεως ει'ς τ^ν ήμε- τερχν γλωτσαν · αλλα φοβούμενος «α Χι ν μήπως μ ατατα