— ( «55 ) — κίμασαν νά δωσωσι περ'ι Της τοιαύτης φυσικ-Ζς προαγωγέ (.9), επεξηγήσεις, αιόπαΐαι παραΧΧαΤτουσι λίαν, καόώςκχϊ α'ί ϊδεαιτων περ\ του ποταμού Ηριδανού, εις του οποίου τάς όχ3ας εΰρίσκετο τα ηΧεκτρον. Εις τάς πρωτίςας παραδόσεις ι τάς υπό του 'ΗσιΊδον συΧΧεχ3είσας , ο 'Ηριδανός φαίνεται εις διαςήματΛ σκοτει νά, και «προσδιόριζα, χ-είμενα. προς όλον 'Αργές*,ν (Νογ(1 ΟίΙβϊί, 011 Μ β65(γο) τον Γεωγραφικού Π ίνακος εκείνων των αιώνων, και ή ίδια, του μυ3ώδους τούτου ποταμού, οςις εβρεε προς τον Λκεανόν, διερχόμενος της μετά ταίτα κλη- 3ιίσης Κέλτικης γης , επεκράτησε παρά πϊσι τοΐς αρχαίοι; Ο). Μ' όλον τούτο τίνες των 'ΕΧΧηνοιν 3εΧοντες να προσ- διορίσωσι το Ηριδάνειον §εϊ3ρον, προσάρμοσαν αΧΧεπαΧΧή- λως το* όνομάταυ εις τον Γίαδον (Ρό),είς τίν 'Ϋίνον (Ηΐιϊη ' , και εις τον 'ίοδανόν (ΚΗόιιβ), ενώνοντις μοίλιςα ενίοτε τους τρείς τούτους ποταμούς κατά τίνα τρόπον παράΧογον μεν ως προς ημάς, οΐ&ειοτατον δε καϊ μαΧα, το7ς εαυτών ίφα ρμοζόμινον συςήμασι (χ.). 'Οπηνίκα οί ΰπό του Νέρωνος πεμφΒε'ντες περιηγηται , διεγνώρισαν την ά.Χη3η σχεδόν 3ε σι ν του τόπου, κα3' ον γεννχται το "ΗΧεκτρον (Χ)' 3ίσιν σκιωδως μαντευ3εΐσαν ιΐς τον καιρόν τον'Αυγονςόυ (.μ'), το 'Ηριδείνειον όνομα, δι'εμεινεν, ως μνήμη τις των ποιητικών και μυ3ωδων αιώ νων , ο ΙΙαδος βεβαίως ίκΧ^ρωσατο τοΰτο τό όνομα, όμως οι κα3' ήμας πεπαιδευμένοι επεμεινον 3ΪΧοντες νά εΰρωσι Τον άρχαΐον του 'Ησιόδοιι 'ΐϊβίδανάν, άχρι κοίϊ αυτής της (Ο' ^ Γ ί*Ρ· ^'3· Α ι 202. χ«ί Β , 213. Θιόπομτ, πκςχ Χχυ'μϊ. Κιρ. β6 9 — 373 — 39 4. ζ') ΣχοΚιας, 'Ησιάί. «» Θιογοίΐ. ςίχ. ββί. 'Τγΐβος Λίΰί. 154. Παυιτα». ΐ» 'ΛττίζαΊς , 6. Φιλοςρατ. «'» Είκοσι Α ^ ιι # ν»1. Ρΐβο. V, 43·. δ«β·»λ. «'» '££«*μ. 'Ομιλ, Γ, 6. (χ.) Φιριχνίνς -ταρα 'Τγίνψ , 154· 'Λττο^ώ». Βιβ, Λ. ςίχ. 6αγ. Ρΐΐη. ,ΧΧΧνίΙ, 2. 11. νο«9. Οοϋηοβαρίιϊβ άβ! Απ« βίβηϊ ρ. 3®. Ο) Ρΐΐη. XXXVII, 3 . ζμ) 4 ιο >0 γ , Πιριηγ. ςίχ 2 ' 4· Ε *