— { 222 ) '-λίε δώσει, χατά τό παρόν το παρλαμέντον , θε- γράφος, εν δυνάμει τοΰ όποιου ίχουσιν οι όίοι- λδί (μ$'ή εις τον *β<^)θντ>)5, ίάν δίν συμ$η κηταΐ έξουσίαν να ψυλακωνωσι το»; ανθρώπους, διακοπή τις 6*5 τη» πληρωμών των Ταλλικων δο* όσοι ρ, ε λο'^οος χίΐιοίσί δυσαρέςησιν ίναντίον της βψίτ®τό οποίοι; έΐπΐζετα* να μν νυμ&ΐ χβ-· Με^ολίίο'τφοί τομ , σλλα χβί τοβτο το προβλή τα «ί» τάξω, με τγ>ν όποια» εγινεν έως τάρα μα άπιδοχιμάσθη μι 4^ ψηοοϋδ προ? ΐ 6. η πληρωιιή." Τούτο το πρόβλημα εγκρίθη. Έΐς την αύλ'.κήν εφημερίδα της Αόνδρας α- Κατβ τβκ'τν,» τ^ν εόκαιρΐαν έλάλησε χαί ,ο πο 8. Μαρτ· εΰρι'σκετο μεταξύ των εις τον *«- ..κύριος Β άριγγ περί του δάνειου τνς Γαλλώ;, τάλογον των χρ£ίΰκο~ίώι> αναφερομένων έμπορι- άποδείξας , ότι όσα έ^όων τίνες χβτ' «ωτοί,'4- χ®# ·οδ«ων χοΐ το οχορα τοο 'Ι. Αα&ισων μι σαν 'άνίυ λόγου, και ότι τό δάνειον ήτον ου μό- ταύτην τνν σημε/ωσιν „ εσχάτως εις το €ηρ - νον όχι ε'πιζήμιον εις τα συμφέροντα της '&γ- Ηβηι-7, βασίλειον Χάύτ'ίΐ ' Αγγλική έφημε- γλίας, άλλα τουναντίον ίπωφελές, ότι δεν »- ριςΤαχυδρόμος σημειοϊ αναφερών τούτο, ότι προξενησίν ααη Βέλίι προξενήσει πιθανώς έξα- πρέπει νχ ετυπώθη οϊίτώξ υπό βίας η. απάτης, γωγήν μεγάλων φόνδων ωςε νά φοοηΗη τις, και και λέγει- ,,Ο! Υμέτερο: νόμοι και η ημετέρα ότι τέλος πάντ(ύν τό καμβιον και των όνο έπαο- διοΐκησις ούτε γνωοίζουσι τοιούτον τι βασίλειον, χ<«» .αντί να χειροτέρευση , εκαλλιτερεύθη τόσον άλλ' ού'τε εγνωρισαν .τοιούτον τίνα βασιλέα, άλλ' 4ν'Αγγλία, όσ&ν και ϊν Γαλλί'α· Ό γραμμα- ο,τι Ιξευροιαν, είναι ..ότι αύτου ευρίσκεται μαϋ- •«05 τοί δηα,οιίίου Βησαιιροϋ ίπήν&σε τνν ειλι- ρος τις, ονόματι Χ ρ ι ς ό φ ο ς , οςις ονομάζει κρά>ΐιαν και τό έντιμου φέρσιμον ,τοό κυρίου Β ά- εαυτόν βασιλέα του Χάύτι, τό όποιου την δϋ'- ριγγ χίβτ,β ?ϊ) Κ ά*όθεαα> του δανείου, όςις , α» νααιν έπρεπε να αισθανθώ δια των βασάνων εις χ,αΐ η διοι'κησις δεν "λα$ε μερις εις τούτο τό Αγγλικός πραγματευ της (ό ίδιος^ του όπόίοιι δάνειον , είδαποίησΐν όμως αύτην περί πάντων, έσημειοΰτο ή γρί'ύκοπ,ια')' ως τόσον, η ημετέ- χβΐ ίπρά.6!α\ε μάλιςα να μη τό κάμη , εάν οι ρα διοικητές ου* οίδι τι περί αότου και της βα- μιν'αςροί τό εϊόμιζον Ιπιζήμιον ξϊς τά συμφέρον- σι\ικτς άξιας του. Ο το'ποξ , το» όποιον εκείνος τβ της Άγγλ/ας., άλλ' αυτοί έκριναν πρεπόντως, εξουσιάζει, ανήκει εις τον βασιλέα τ·/} ς Τ'αλλι'ας, ότι τουναντίον 'έπρεπι να τοις ψαι πολλά ίπω· μετατοΐι όποιου ζωμεν εν ειρήνη. Φαίνεται α- ' -ναγκαΐον να ΐλέγζωμεν τούτο τό λάθος, επειδή- Μετά ταΰτα εγινε σχέψις πε-ρί τοϋ πρα£λη· ή ί,ψημερίς τ?ί ΛόνΒρας είναι έφημερΐς της δ>- θεντος σχεδίου νόμου πρός απαγόρευσα ςασια- ο ικτσεως" ςικων σηναΒροισεων. Ό κύριος 'Ιακ. Μακιν- Μιωςί εσημειωσαμεν , ότι εις τό Μ ανσίςερ τ 0 5 έπρό§αλε ταύτην τήν προσ^ήκην (βιηβκϋ· έψυλακ'ύΒησαν τεσσάρες άνθρωποι κατηγιοοόμε* ' αΐ£ΐιΐ) , τό να παιδεύονται δηλ· ο", άνθρωποι, νοι ως προδόται. Μ ία ίγημερΐς του Μανσίφρ ■<0αοι άναγνωσΒίντος του νόμου πεο'ι της αποςα- απο ,ιι. Μαρτ. γράψει τάκίλουθα ζίρ'.τατικω· βί'ας δεν νκορπίζωνται ταρευ.8·ις , όχι με $άνα· τερα περ^· ταύτης της υποθέσεως· ,,'Εν δυνάμει τον, άλ\ά με ΐξοζΐαν. Το υ τ.» όμω$ τό -βό$λ·ή- των κ·^ουγβέντων μιας συναθροίσεως γενόμενης μα άπεδο κιμάσθη μι 7° φηγούς πρός 2ο. "Ε- κα τα τό Μ ανσέςερ τ,η 3:. τούτου, κα'ι μερικών " πειτα ίπρό§αλ*ν ό -κύριος 'Ρ ομιλίλυ ρ άοεθη ανθρώπων, οί όποιοι έγιναν μάλιςα .γνωςότεροι από τό προ&ληθ.έν αχ^δι.ον νόμου όλος β παρά- των νλλων εϊς' τας τελευταίας ςασιαςικας συνα-