— ί 5<)5 ) — ύίν °ά ίιςαζγ, πλέον βέβαια., αν μόνον ςρεψν) τά ομματί του εις τον οποίον κατ ευκΧηρίχν ή Θεία Πρόνοια μας εςειΧεν έδω διοικητών τον ένδοζότατον Κομητα Ααγγερων , τον Τ^ό- ςχμΛ ν των Μο υσχν , και 3ερμόν προςατην αυτών * ό^ις οχι μοοον κατ α το παρόν περιεχε ι να τ α. ν ητυχίχν και ευτυχίαν εις οΧους τους Ίτ αυτόν διοικούμενους, άλλα καΐ <ϊιά Τί/'ν μέΧΧουσαν φροντίζει με ζ^Χον ιταΤρικον, και φι Χοςοργον , και δια τούτο καθείς καΰεκαςην τον βΧεΚιι, ΰςερα άιτο τα* ποΧΧάς και ποΧυμ^ρίμνους ποΧίτικάς ασχολίαστου, να συ χνάζω τά εδω νεολαίας παιδευτν\ρια , τά εργαςηρια '.ων άγαμων ποΧιΤων, χα/ πατριωτών, και να "ΚερΑαΧπ% και £/.«.- ψυχον# Τους εις αυτά αγωνιζόμενους διδασκαΧουςκα) μα(ΐν\τας. Τοΰτο , χωρ)ς να εν&υμψωμεν τούς ποΧεμικους Του άθ λου; , τ ας ηρωϊκας του νίκας, τ^ν ποΧιτικήν του συνεσιν , Εί ναι δείγμα προφανέςατον Της μεγαΧνις του ανδρός άρεΤης' νουτο πείύε ι εκαςον , ότι εις όλα τά αρκΤωα του Ευξείνου Ποντον παραύχΧασσια, καθώς και εις ό\ας τν\ς φιλόξενου 'ίωσσίας τ ας επαρχίας, ολοι καΐ ξένοι, και αυτόχθονες ζΰ- ρ·ι με ζηΧωτήν εύνομίαν, και επομένως μ ευτυχίαν. (Ε!ς τό τέ\ος Του Χογου προζΤκάΧε Τ ο εΧΧογιμος Κύριος Μα κράς τοιϊς συναίελφοιίςτου διδασκάλους, τους μαΟητάς, Τους ΐφορους τον Σχολείου , και όλους τους εν 'Οδησιτω κατοικουν- τχς Τραικνς , εις εΰχην ύπέρ Τα Αυϊοχ,ρατορος τα τοπη , οτ-ι κατο <κ«σΊ , % εις ευγνωμοσύνη, δια τά οσα άποΧαυασι καλα.) ι8ι8 Αυ'</Όυςο« 5.' 'Επισυνάπτομεν ι!ς τ ας περι ' Οδησσού ειδήσεις, ως εκέΐ- δίν πρώτον ςαλεν και το άχ-όΧοΆον: "ίσον άπαράλλακτον ίκ του Συνοδικού πρωτότυπου Σιγιλίου Κερι Τ%ς εν "Ανδρω Σταρροπηγιακης Σχολές, της «V ονόματι Της 'λγίας Τριάδος κλείζομένης. ΚύριΧΧος ίλεω θεου ^ Αρχιεπίσκοπος Κωνςαντινου*ολεως νέας 'ρώμης και Οικουμενικός Τίατριαρχης. Τας προς κοινών μεν ωφεΧειαν αφορώσας, κατ έπίγνω- <τιν δέ ζήΧου προσαγομένας των φιΧοκα,Χων αιτήσεις, κα) τούτων μαΧιςα, οσαι περί (φρονΤιςηρ'ω; κανών πραγματεύον ται , και προζαΧΧονΤαι τν,ν έπαυζησιν των αγαθών του εξαί ρετου χρήμ,ατος, της 5εοσδότου παιδείας, ταύτας ευμενώς κβ! προχείρως έπικυροΰν μίλα καλώς βια&εν η καδ' Ϋ,μας του