νά παραςήση Τί5 το&το το &αυξΐάαιον $έαμα. Τόσοι δί ά'νθρωποι ν,ταν εις τοιί; δρόμους, τα τΐι'χη , παραθύρια χαί Αύρας , ωςί δύναται να ε'πη τις, ότι χαταχλυαμός ανθρώπων βυνέδη επί πασαν την ΐπειίή οςις εχτ ιμήιη 300,000 τον αριθμόν του αυνηγμΐνιη λάου , βέβαια ολί γον λέγει. Έν ολω δί τω κβφω της προπομ πής ταύτης , ο Χ ου ν τ ϋςατο όρΒίος ΐν τη α- μάζΐ) μΐ γυμνών χεφαλνν και άαπαζόμινο; (ΰγΐ- νιχως άριςερά χαί δεξιά- "Οιί δί το πλ^δο; ί- 5>9αιϊί» ενώπιον της οίχι'ας τοΰ Χόρί Μζϋίρου (πολιτάρχοη) , ο μ*» λβο; νρχ*/)σί νά έχαυρίττη, ο δί Χουν τ ήαπάσατο τρις εΰλα&ώς αυτόν, ό-ις έθεώρει από την γωρίαν ενός παραθυριού τόν 3ρίαμ$ον. Ά?' ου δί τιλοξ ΐ^δουί» ό Χο οντ ΐμπροαΒεν τοΰ ξενοδοχείου, εδημηγόρησε λέγων προς τοις άλλοις , οτι σήμερον έώρταζιν ουχί τόν Βριαμ&οντοα, άλλα τον $ρίαμδ'ον τη5 μ&' ιαρρυθμίσιως... οτι το γέρσιμον των διοιχψων χαΐ ςρατιωτώ» τοΰ Μαντσέςερ ίτάχυνε μι χρό νους πολλούς το πράγμα της μιταρρυθμΐαίΐϋζ. ·. ότι ΐύμοβί να μ ή πό), εως ο5 μερικοί τω» <ρο- νέωνίχείνωντιμωρ-ή^ώσιν, οΰτε οίνον οΰτι ζϋ- θον, οϋτε τί'ΐ, οϋτΐ δι άλλο ποτόν σφοδρόν, παρεχάλει δί μόνον τους ψιλούς του να μείνωσι δί όλης τ^9 ημέρα 5 ήσυχοι χ.τ. λ. Έν τούτοις ι ήτοιμάαΟη το συμπόσια, με-ά δί τ·/·!) τράπε ζα» , οI μεσιχοί έψαλαν τον όμνον Καίο ΒΗίβι»- ιιίβ χαί τό 9» ΪΓ3. Μίτο τούτο ΐδημηγόρησεV α&Ίις ό Χ ο ΰ ν τ ειπών πρός τ ο Γ; άλλοις, „ ότι χ.αλ·ύζ (γνώριζα), ότι έχριώςει την (όνοιόν του παρά τω λαω εις τα συμ&ιθηχότα τοΰ Μαϋτσί- ςίρ , ό9ίν χαί χρέος τοΰ ντον να τολμηση πάν τα δια την μΐτα^ύ9μισιν.... παρεχάλει νά μη ΧαΧητη τις ουδέ λόγον ςασιαςιχόν, χαί ί'προσ- χάλιι τον χυριον Βΐ ρ ν ι ε (ανθρωπον της πολι- τσιίας), οςις ϊιως υπήρχε παρ'ιΐν, να προσίχη άιριβως ίΐς όλους τους λόγους." Μετά τούτα νίρχησαν νά η'ωαιν ιίς ΰγκ'αν, παιζόντων τω» μουαχων τόν "Μαρσιλλιαχόν ΰμναν , μ&τά δ* τούτο ίΐς ΐχ τ'2ν όμοτραπϊζων ίχψύνήσΐ λογι'- δριον , λίγων πρός τοΐί αλλο ις, ότι ό Χου ντ υπίρι'βχνα χατά της τριχξψάλου υίρας της δε- βποταας τ(ύν μινι'ςρων , δίοαητω» χαί ςρατια- * , ς» » , » , των, ατα $ηα ν $ϊ$ ι ιγηαν του Χ ο υ ν τ. Μίτο ταύτα ό Χϊΐιντ ΐ/,φώνν,σι λόγον 'ιύγα- ρις·ήρ:ον , 'ίνία $'.·ήγ·φη τα χυριώτίρα πΐριςατι- χα τον πολ'.τιχοΰ τοο ςαίΐου χαί τά συμ&άντίχ αιιτίύ εις τό Μαυτβίςίρ , μίτά ίι μισην ώραV μιτά τό μιάονυχτιον ν,ΰχφ'ή τοις ψίλοις του χα- λήν νόχχα , χαί ή όμήγυρίζ ίιίλόθη. ... Η αρί- τ-ήρΥ^η , ότι ό Χ ο ό ν τ χαί πολλοί των ψι'λΐύν του χατά τνν τράκβζαν ΐπίον μόνον νιρόν■ "Ολοι δί οΐ ισΊιοντίςΡ ως χαί τό πιρισαόπρον μϊρος τοόΧαοΰ,ήαανΐςαλίΰμΐνοι μϊ χλόνους ίαψνων." 'ίδοιΐ πιρ'.ςχτ'.χωτίρα πως πιριγραφη των βαμ&ασων εν Τλανγο€ΐα χαί τ% πλησίον χώμη ΙΙαισλίϋ ταραχών από 11. ε ως 13. Σίπτ, 0< ίιοιχηταΐ της κώμης Ώαιαλίό άπηγόριιισαν τα νά γίνη τ ή 11. Σίπτ, αυνα9ροισ'.ς όχλου χαΐ μά- λίςο νά πίριγίρωνται σημαΐαι, χαί όμως πολό " πλήθος μεταρρυθμητών ηρχοντο βΛΟ πανταχόΰαι χαί από την Τλαογοβίαν παρατεταγμένοι μετά σηααίων κβί μονάχης, χαί ίςησαν τάς σημαίας περί τοίς αμ&ωνας σχίκααμίνους μι μαΰρον ροΰ- χον. Οί ρήτορες άνί&ησαν μαυροψοραΰντες τους άμ€ωυας χαί ε^ημηγόροΐιν > αναφερόντες περί των φόνων εις τό Μαντσϊςερ, χαί τέλος ινεχρι'* δησαν αποφάσεις όμοιάζουσαι χατά πολλά ολας τάς μέχρι τοίδε αποφάσεις των μεταρρυΟμητω». Τέλος, ότε οί μίταρρυθμηταΐ υπέςρεφον, (ζή τησαν άνθρωποι τιϊ,ς πολιτσιίαζ νά άφιαιασι-αας σημαίας κ αϊ νά ύπάγωσιν εν ήαυχΐα. εις τ ας οί» χι'ας των , χαί μη Βελόντων τούτων, ηρπασαν εχεΐνοι-τάς σημαίας με βίαν· 'Εως εσπέρας ήσαν πάντα ήσυχα, π\ήν περί τάς ΙΟ ώρας συνηχθη