— ( 38« ) — δόναμιυ , ιγεννησε και αϊ"ιτη άνευ συνουσίας 'τόν "Κφαιςαν ζσυμ·€ολο ν του πυρός και τ ων διά του πυρός τεχνωνΧ' και ενταΰ3α αϊνίττεται ο μΰάος τήν άνευ νόμου και έναντίαν Τ·% σοφία εζωτερικην δΰναμιν , ήτις ουδέν άλλο δύναται, ΐίμή να παράζη μονον άσχημα και γελοιώδη γεννήματα. Διά τοΰτο ο γήϊνος τεχνίτης "Ηφαιςος είναι μεταβλητός ω; και η μητηρ αύτου (ο αήρ, έκ του όποιου γεννάται τό κυρ), και δύναται να παραςήσχ όλα ς τάς μορ'μάζ, χωρ)ς αυτός να εχη ου δ ι μίαν. 'Ρυτος ώς τεχνίτης ζητεί έτι πό· νως Την ωραιότητα ί'Αφροδίτην ), αυτή δε αποφεύγει τό ύποκείμενον του , καΐ ως γυνή παραοίδει ίαυτήν καλλιον εις τον δυνατόν και άνδρείον " Αρην. Ο'Ερμης <ά|ός του Αιός και της Μαίας) (α) είναι ό με σίτης, υπηρέτης κ,αϊ άγγελος εις το ρααίλειον τοΖ Αιός' διότι και ή διάλεκτος ε"ϊναι γέννημα του ύ^ίςου νοός, αϋ- χρηςος είξ Τους γήινους σκοπούς (ο 'Ερμής ήτύν έτι και ό πανούργος και απατηλός ·5εος τον εμποδίου, της κλοπής, κ. τ. τΟ· άρα ούτος σύμ€ολον εςι της Πίΐ-ίτού'ς. "Ούτω λοιπον , ή Παλλάς , ό 'Απόλλων , ή "Αρτεμις, ο Αρης, η Αφροδίτη και ο Ερμύς, έχασαν τήυ αρχαίαν αύ. των κοσμογονική ν κα) φυσικήν σημασίαν των, και έκατήν- τησαν εις την βασιλείαν του Αιός εις ή,3ικά 'όντα. '*Η Μυ θολογία κυρίως εγινε Θεολογία· Μί την βασιλείχν του Αιονύσου, παύει και ν! 'ΕΧΧ^ν/- κν; μυθολογία ' οί 3εοι πλέον δεν ήσαν ουσιώδη σύμ€ολα, αλλ έγιναν Ιδανικα ■ έέν ε.5εο;ρίϊτο πλέον ή εξωτερική μορφή των θεοτήτων, άλλ' η υψηλότερα αΰτων σημασία, τό έϊζωτερικόν ήτοι τό ποιητικό ν άπεκαλύπτ ετο μόνον εις Ιδέας' και ή Μυθολογία εγένετο Μυςική· "Αυτή ή ϋ^ηλοτέρα περίοδος της θρησκείας, άνε€λάςησε μετά ταύτα» ως κοσμοκράτειρα,, και ήν3ει κυρίως εις τον ΕΧληνικόν λαό ν» αφ οό η ποιητική επανσειτ, είς τήν~ φιλο' σοφίαν των μεταγενεςέρων Πυθαγορείων και ΙΙΧα τωνικων, αφ' ου δηλαύη οι "Ελληνες παραπλέοντες την Ίίοιητικήν Παβ 'ΐιιβαίς σήμαινα το Μαία , άιτχτ* ' ά(α ταρ "Ε\- λ^ϊΐ» «ΐλιιιτται άιιτι τοΰ , ΠιιΆχ, «ς ν-ςχ'Λ τ?{ ριτο^ιίας.