— ( 548 ) — εις Τα .5ι7α και Τα ουράνια.*, εχώυμω ποτέ νά μιϊ,ν εΧύετε ι!ζ συνείάησιν της 3είαςσας φύσεως, του £τι ε'ΐσύε -πλασμένοι κατ εικόνα 3ίθϋ και ομύίωσιν, του ο τι ιΐσϋε "ΑΝΘΡΩΠΟΙ! ΐ.πώυμ.ω να μη φιΧοσοφ-^τε] το επώυμωΐ υπακούσατε! ΰι(ο* τ αχύητε εις την εκΛυμϊαν μου ! μετα€Χνβητε εις κτήνη! μψ αντιβαίνετε είς την καταχθονίου της \|»ι>χης μου ετχΰυμίαν! μψ απεάητε εις την άτίάν^ραιπον αυτήν πρόΧν,'^ίν μου I Ά'εσεΊς,"Αρ' χοντες των είΐνων'. παύσατε νά φροντίζετε -κερί Της αΧη'ΐοΐίζ ευδαιμονίας των] δοξάζω, οτι, οΤαν είτέΐς μονον φιΧοτο 'ρητε, και ο! αρχόμενοι κυΧίωντΛι εις της άμα(ιείας τον βόρξορον, τοτε δοξάζονται χα! ευτυχοΰν τά είνν,Ι Η δίζα μου αύτη ι το ομοΧογω , είναι προΧηψις, κα"ι μαΧιςα ως ητρος ίσα: Τ'Μ ΦιΧοσοφους φανερά, φανερά άντίφασις κα'ι άδυνατότης ' ως το* σον , αν δεν πρϊσιτα&ήσετε νά πνίξετε το Χογικόν , νά άαο· ζωωσετε το £υμικον των αρχομένων σας , αν δεν άναισΰητκ· σετ ε εις ο,τ ι σας υπαγορεύει η φιΧόνοφος συνείδησίς σας, ο εν καταπατήσετε το κύριο ν και πρωτιςον χρέος σας, αν δι» αποκαταςαύητε μισανύρωπα, άφιΧοσοφοι, αν ως αλ^ίίί{ ΦιΧοσοφοι μεταχειρίζεστε δΧην σας την δυναμιν δια Τον φ&· Τισμον και την αληβινήν δόζαν των ε&νων σας , αν ανταμεί βετε Τους συνεργουντας εις Την προοδον Της ΦιΧοσοφίας, των εττιςνιμων ν.α) των τεχνών, εις την καΧΧιε'ργειαν των αρχορ,ΐνων σας, πράττετε έναντι ον της επιθυμίας χ. α ι της νρνΧήψίώζ μου , και επομένως εισβε δύστροποι, ξεβράκωτοι, ΧαοττΧάν,ΐ) δημαγωγό), γυμνοσοφιςαι, δημεγερται κ.τ.λ. κ .Τ .Χ. "Οτι ο Κοδρικα; εις τον επίΧνγον των ΚροΧεγομίνωνΤου φαίνεται άπαράΧΧακτος με το ν τοιούτον (πως νά εΐίΛετισ^!) συμζουΧον των Οίνων και των αρχόντων, το βεζχιονει νι ανω τέρω συντομωτάτη άναΧυσίζτου. ΓΙοίόί λοιπόν νά μην αγ&· νακτησι/ί εναντίον τοιούτον άνθρωπου ; ίπώυμε'ΐ νά γενωμεν ο\οι οι ",ΕλΧι^Γς ε*ίΧωτές του , και δια των 3 ρασυμαχικων ί'ιτ Λυμιων και ΚροΧη^εων του νά μας καμη χειρότερου: χ·*· απο τους δουΧουζ των 'λϋνιναίων * τοΧμα να εκςομίσγι, οΧαι α! Χοιπα) τάζεις Των ομογενών πρένει νά Λπαρννιί)ουν την 3ε(αν των φύσιν · άσε€εί κατά της Ιδίας ΦιΧοσοφίας ζ ν ' των νά την ςερήση την εΧευίερίαν της, νά την περιορίσω μονον ε να μικρότατον άρώμον ποΧιτων, νά Την εζθρίσ% ίνιλΛ- δη απ ζ\ον το ίβνο^, η μαΧΧον νά Την μεταμόρφωση ιΗ