— ( ϊ$7 ) — ιών σχοπ»ν τομ., χαί το οποίον 'ε'πειτα συυτρί- &ουσι " χμ λοιπόν αυτή ΐβυμπέραινεν, ότι ο Ε Ο £/ Γ £ λ λ ώ V ϊρρ-^^β «ί» !Γ<5θλ:<2». 2) 0 Βρ ί- 0 6 έϊτιεν άλλο τε προς τον ΒβηηϊβΓ, ,,ότι ο 8 αν τιλλών ημπορεί μεν να άτιμααθή ολίγον χαι- ρόν, όμως Βίλει απολαβή, ο" Μ αρινέ τ εβκβφεν ΐί'ς ίαιιχόν λάκκου, εχ του οποίον όί'ρ Βίλα ί'χδν τοσον ιιίχολω,ξ'" εί~ε δί ο Βρίαί χαί τοντο , ότι ε'λυπεΐτο μεγάλη , ότι ϊ'χαυσε πολλά γράμματα τοΰ Μαρινίτ, χαί ^ωλίςα εν, ενθα τοΰ ίλϊρί» > ό'τ! εν Βρυξέλλαις 'έχίι άν θρωπο ν, έ'-τί? ζν,τίί τνΐν ημίραν ΖΟ μόνου αολ- ΰΐα (παράδες) , χαί τον οποίον ημπορεί τις να μεχαχειρισθή §ιά να παςρίΐϊσωσι τον νέον χαρά Ταύργίον. 'Είίοχψ! τρ^'τ^. 'Ο 'λόρό Κ ι ν ν α ί ρ δ ειπεν ενώπιον του κρι· Τ'ήρι'ου, ότι ο 'Μ α ρ ι ν ε τ ήρώτησεν αυτόν τη ΙΟ. η 12. Φίδρ., αν ελα&εν απόκριαιν -άπο τον χιλΐοργον Β ο ιΐ ρ ^ , <ιιρο<Γ6ίΛ»ν οτί ίίροδϊΐτο ρν'- ϊτ'ΰς 'ίίββί πλεον-άργΐ » οτακ ^ανιρωυ^ το ρυςί- χόν, οτι επομένως απεφάσισε να παρακίνηση τον Μ αρινέτ να ε'λθη μαζι'τοιι εις το Παρίσιον, η ιια τω εί*π« το όνομα τοΰ φονέως , άλλ' ότι ο Μ α ρ ι ν ε τ ήθελε μεν να ε\θη εις -το ΪΙαρίσιον, πλήν χρυνίως, δια ν α μη φανη αυτός προόότψ.) και αυτοΰ ήμιχόρίι να φανέρωση χαλ\>.ον τον αν βρωπον , όςις ΰπίσχέθη να δολογονήση τον όοΰ- κα 'Β $ λ λ ι γ γ τ ω<». 'Ο λόρδ ε?πί προς τούτοις , ότι τω ίΊττί» ο' Μα ρ ?» «τ ότι υπάρχον ΐχ της συνωμοσίας πολ λοί μεγάλοι ανίρίς, οτι εάν υπάγη εις τό ϊίαρί- βιον, $έλει όυνηθη ε!ς δύο τμίρας να φανέρω ση τον ψονε'α, ότι ΐόι μεν τον (ροι ιέα είςτάς Βρυ£«λλα5 χαί Αντου$ρπίαν, όμως ήγνόει τό ό νομα του , οτι όμως ενόμιζεν αΰτόν ι!ς το Π α- ρισιοίί, οτ; όεν εόυνηθη να μάθη το όνομα του διότι ΐχρίιάζοντο αργύρια } ότι έγνώριζιν άνθρω· παν τινα , β^ίξ ίγΐνωαχε το* όνομα του , χ#ΐ ότι ο' ψονευς ήτορ ξένος. Ο ίε Μ α ρ ιν £ τ εγόνη ενώπιον του χρίΐοϋ ακόμη μΐι-,ικώ:ερος , ι'πΐιόη οί λόγοι του ύπήρ· γον τόσον απίθανοι , το'σοκ άτοποι , τόαο» μυ- ςηρίϊύόίις, ώ'ςε ΪΆεπί τις, ότι άντί να όωση ΐίς το κριτιήριον κασαν διασάφησα) τώα πραγμά των, ν,γωνΐζίτο να παραμορψωννι την αλήθεια» χαί νχ απομαχρύνη άψ' ΐαυ τοΰ πασαν $έαν βηγ- χοινωνίας του ψόνοα, μ' όλον όπου τα πράγμα τα όλα ωμολόγοαν αυτό» πτνίςην και π ρ'υ τ αί τιον τοι> γόνου. Κοΐ ταύτα μεν περί τοΰ Μ-αρινε-τ, περί 5ϊ τοΰ Κ α « τ £ λ λ ω «'θί'λί! πληρογορ·φγ τις «κ-των κατωτέρω, πόσον αληθινοί ήσαν ο! λόγοι τ-^}5 κυρίας Γ ουϊετ, ότι είπεν, ότι ο' Καν· τ ίλλων υπήρχε όιά τον Μαρινετ τό όργα νον , τό όποιον μεταχειρίζονται πρός εκτίλίσιν των σχοπων του, τό όποιον όμως ΰςερον συν- τρί&οησι. 'Ο Κ α ν τ ( λ λ ω ν ύπηρχε πάντοτε ανθρ'ύκοζ χακνς δ£α^ω^ης χαί ανευ ηθικής, και άψ' ου τω ιβοο και 1809 εδούλευαεν εις τό ςράτευμα, ■τον σγήχον από την οούλεαταν, εις όέ τό όιά- τημα των ΙΟΟ ημερών εμΘήκε πάλιν εις δου- λιυαιν τοΰ υπό τον χιλ/αρχον Β ρι'σε τάγματος, μετά όε' τήν λΰσιν τοΰ Γαλλίχοϋ ςρατεύματος , ■ί'ζησι ΐ8 μήνας, καρά τω άόελγω του , ίχνογρά- το επάγγελμα, εν Παριβίω, έταξειόευσεν 'ΐίςίρον εις τήν Κο&λεντΐαν , Κολωνίαν και Βρυ- ζίλλας , ενθεν, μετά όνο ήμερων ό'.ατρι£ήν , ά- νίχώρησε τη ΐ5. Α^. χαί ηλθεν εις τό Παρι'αιον, ενθα χατοΐκησιν εις τον όρόμον του προαςίι'ου ■τοΰ άγ. ΜαρτΛοο ( χαϊ μετά 3—4 μηνών όια- τρι&ήν υπίςρεφε περί τάς αρχάς Νοεμ&ρ. εις τας 'Βρυί-ίλλας ■ εντεύθεν ο·' έχινήθη τή 'δ. ή 8· Δεκ., χαθώς ό ϊόιος εϊπε , όιά τό Παρι'σιον πάλιν, χαί Μτοίκψεν Ι?5 το» όρόμον ΒβυρΗΐηβ άρ. 46 «V