( 210 ) Ιπ ί'λυ'δ^αν κρο εμού εντελές (ε); Ομολογώ οτι ούτι χω ιί'ΐίλα ψανΤασίϊ τοιούτον Τι, εΑν ο αριςος νιος μετα-φρα^ης τΪγ Κυρου ταιοείας, (Αακεριος, Όαοίετ) $έν ε σίγαζε τόσον εις τχν ά\ήΰειαν των καρά του Κ. Αεσ€ιγνόΧν\ και Φρ,ερέτου ανα φέρομε νων λόγων. ΐ.ττειοη νροσετι ύ τελευταίος ούτος εαωκεν εαυτόν χαραττολυ εις εικασίας (ζ), έκρινα άναγκαΛον νά τάς ίζετάσω μ? Κροσοχν\ν,· καΐ ούτω νχ διασαφν\σω τίνα μέρη χης τταλαιας Γεωγραφίας, νρος Την οποίαν άνεσκονει κυρίως ο σοφος ούτος ΑκΛ&ιήμιακος εις τας παρατηρήσεις ταυ. "θσφ τίερισσοτερον αναγινωσκομεν το περϊ Τίύρου Και- ϋείας , τοσω ολιγωΤερο ν , κατ α Την γνωμην μου , δυνάμεύχ να χιςεΰσωμεν, οτι ο Βενοφων είχε σκοπάν να συγγραφή άκρι τη ίζορίαν του Κυρου («]). Τ ου σκοπον του συγγραφίοις τού του έεν είναι ουσκολου να εννοησωμεν' ιίναι φανερον οτι σκοι)- ΰάζει παντοτί να παραςηση την ηΰικην ενεργούσαν (£). Ευ θύς αν άρχϊς νίλίΐ να ύ'είζ'/, οτι ο βασιλεύς πρέπει (ι) να ϋιοικνι με ευποιΐαν και χρηςοτητα, κα,Ι ότι ό'ια μονής ταύτνιζ (ε) 'κϊιο παρατηρεί με' χαρα'ντον β αναγνοο'ς-η;, μ^ πο'σην εΰγε'νειαν *>< ρ.Ί πο'σον σ?'/α; ίιχαιολογείται ο σοφο"; Σαι'ντ-Κροα 1 π;ο'ς τους α'νιοτ;ρ® «επαιίευμε'νους , καθότι αναγχαζεται να του; έναν τια ,9η· αλλα" την χαρι'ε»· σαν ταυ'τφ» απολογι'αν απεσιαίπησε πανταπασιν ο πλαγια'ρο'ις του, Ο λο'γος εί ναι προφανή;' τα κτήματα κλέπτονται ι τα 1 σημεια του χτ/τορος α'φανι'ζονται· (ζ) Τουτ/<-ιν ε:; λο'γου; α'ίΐίαιου; , συμπερασματικούς, χαδως θε'λομεν $8:" εφϊξης οτι ζητεί να του; απο^είςη ,τοιούτους ο' συγγραφεύς" αλλ' ο' 'Ψ'ε υ- 5 ο σα ί'ν τ-Κ ρ ο α νοεί του συγγραφε'ως τους λο'^ους εξ ε'ναντιας αττοτεί'νονταό ο/ς υπερα'σκισιν της γνώμης του Φρερετου (ί&ε σελ. Ι4-) · ■ Χα/ροις'Τψιπυ'λη φίλη! ΤοΟς έμου 1 ; χορυμίου; πλεχ»! (η) Την παρατηρησιν ταιίτην του συγγραφέα»; εχοίχ'λισεν ο' γενναίας πλϊ-' για'ριοί δ/ς τα'ς αρχας του προοιμίου του αυτολεξεϊ (ίΐε σελ. Ι3·) *α? συνερ* ραψβν εΤΓδίτα τοσον χα 4 οΐ8ντω; χαϊ ευ'φυως τη'ν άπαρίθμησιν των σκοπουμέ νων ^ί^ασχαλι»)ν του Ξενοφώντος* αλλ ελησμονησε , φαίνεται? τ\ σφετδ- ρισμον, χαϊ τιορα ©(Λρα-αι ταυτο>.α·ρ>ν και ςμολογίβν μενο; οτι 4 οίνωτε'ρ® ρατη'ρησις ε?ναι του Σαι'ντ.Κροα' (ί'5ε σελ. 14). (3) Το, ΐοό]0ΠΓβ ιηβΙ(Γ£ Ια πιορβίε βη .ιοιίοη , εξηγείται χατ* β«- τον ,, ν α βερη ο/χονομιχω; ε:; πραξιν τ η' ν _α' ρ 5 τ η' ν — {ί?8 σελ. 14). (Ο Οχ 1 τι ' οτ< Τ?ϊ'ιιβι να βασιλΕυη οίλλϊ Το' όϊαν ^α®ιΧ5υ*?