— ( ,02 ) — εκτεταμενεςέραν και εϋγενεςέραν διάΧεχΤον ι α'φ' ης ευχε ρώς γνωσεται κα) των Χοιπων διαλέκτων τοχιςίδιωτισμ.ους' και τοϋτο και εκ Του Χόγου έςι πιθανόν , και εκ των πραγ μάτων φανερόν. "Επειδή βΧε'πομεν όλα τα. ε£νη τοΰτο ποιούν- τα* τους μεν δηΧαδή'ΐτα,Χους τήν'Ετρουρικήν έχοντας βάσιν, την ΣαξωνίΜ,ν δέ τους Τερμανους, και τήν των Παρισίων τ',ύς Τ αΧΧους, και τα Χοιπά ε3νη ομοίως· Και τούτο δε πας . τις ορ3ως Χογιζόμενος όμοΧογήσει, ότι της οΧης Ελληνικές γΧώαοης ** Αττική έςιν ή ευ'γενεςε'ρα καΐ έκτεταμενεςέρα» και ϊνϊ \ογω η β ασις και το 3εμέΧιον' επειδή ο ς τις ακρι βώς ταντην μά3η, δύναται ευκόλως και τα ιδιώματα τωρ Χοιπων διακρίνειν διαΧεκΤων , καί τήν νυν κα3ομι\ουμενχν ρυ^μ,ίί,ειν επί το βίΧτιον. 'Η δέ κα3ομιΧουμενη ημών διάτ Χεκτος επ\ το βέΧτιον άγεται τοσούτον, Ισον πΧησιεςερον τν,ς Αττικές γίνεται , των βαρβάρων και φωνων και ιδιω μάτων κα.3αιρομένη, και το Ίδιον καΧΧος ενδυομενη. 'Εκ των εΐρημένων Χοιπόν απάντων φανερόν , ότι ορ3ως και μετά Χόγου εποΐουν, όσοι μέχρι τοϋδε των ημετέρων διδασκάΧων διδάσκοντες την 'ΕΧΧηνικην γΧωσσαν την Ατ~ νικήν ί'ιχον εις βάσιν' και εκι ταύτης ςηριζόμενο4» εοίδασ- κον την όΧην γΧωσσαν, μηδέ χωρίσαι αζιον νομ.ίσαντες την η-μετέραν διάΧεκτον της οΧη5 'Ελλάίος φωνής , ως ξέ- νηντινα και ετερόφωνοΉ, και ορ3ως' διότι ε'ι κατά καιρούς κατά τάς διαφόρους αΰτϊς εκπτώσεις τοϋτο έγίνετο , σκεφ- 3ήτω ικαςος εις τίνα καταντησαι ηδύνατο το πραγμα βαρ βαρότητα Χογου' μη χωρίσαντες δέ, και σΰν τω όΧω άε'ι διδάσκοντες, μήτε εκείνης έκπεσεΐυ ούτως, ωςε αίΧΧην τι~ να γενέσθαι , μήτε ήμας εις την εσχάτην καταντησαι βαρ βαρότητα ε'ίασαν' αλλά εδίδαζαν εχεατ3νι μεν εκείνης οία κέντρου, μή ομοΧογησαι δέ μητρικήν άΧΧην φωνήν η τήν ΕΧΧηνικήν, και τοις ε'ρωτωσι δεικνυειν ταΰτην ως Ιδίαν γΧωσ σαν και μητρικήν. Εις δέ τοΰτο μεγάΧως, και ουδέ εΐπεΐν δυνατόν όσον,ή αγία και ιερά 'ΕκκΧησία η κοινή ήμων μή- τηρ ώφέΧησεν · επειδή αΰτη κ«ι εν τοσουτοις δεινοΐς το μο- νον καταΧηφΒεν ήμΤν ΒιεφυΧαζεν αγαθόν τοΰτο, δί ου γνκριζόμε,ία εν τοΐς έΒνεσι κα) συναρι3μοΰμε3α ε.ν αυτόΐς- %α.ι τοΰτο καλώς και μετά Χόγου /«οίον- οί προ ήμων.