•ηερ: του αγώνος τργα της Αγγλικής §£0ικήσεως •προ9 ματαίωσιν τών ζητημάτων τών 'Αμερικά- νών. Άλλ' άς 'έλθωμεν είς τ ψ κα'ί αϋ'το ύπόθε- βιν* ητις ΐ'χεί ουτω. 'Ο εχταχτο; πρίσ^υς των ηνωμένων επαρ χιών τη 5 'Α. μερικής, χόριο; Π ί γ αν ευ , έγχεί- ρισεν εϊς τήν Νίαπολίται/αη» διοίκησιν , ρ.ετ« πολλοί; συνδιαλέξεις, τον παρελθόντα Αϋγουςον ΐγγραψον άναψοράρ ζητών ως δίκαιον νά άποζη- μιωθώσιν οΐ ΰπηκοοί των ηνωμένων επαρχιών τη; 'Α μερικής από τον βασιλέα τη; Νίαπολεως έί εξόδων τ ου έθνους του δια την ζημίαν , οπού 'ίπαθον οϊ Αμερικανοί εξ αίτιας των δημευθίν- των επί τχς διοικήσεως τοϋ Μ ο υ ρ α τ καρα§ίω^ των καΐ πραγματειών. Ά'γ' ου ή Νεαπολίται>ίχη δ:Άκησις άρηκε καιρόν άρκετον δια νά δν.νηθη Μα άποκριθη εντελώς, άπεκρΐθη τέλος πάντων μη Γελούσα να -συγκατάνευση εις το άνω ζήτη μα, προσεπιγέρουσα και τούτο το αίτιον· ,,Δε'ν ,εδίίσχυρίσθη ποτε κάνεις νομικός > ότι το άδι- κον των συνθηκών και -πράξεων ενός τυράννου μεταβαίνει εις τά παρ αυτού υποταχθέντα εθνη, Υ ε'ς του; νομίμους αότών μονάρχας." Έακ αϊ νμωμέναι της Αμερικής ιπαρχίαι είχοντι δίκαιον ζητημάτων εναντίον τοϋ Μουράτ., δεν ειχον όμως και εναντίον του καταταγέντος με νίκα ς είς την έπικράτειάν τοο πάλιν νομίμου μονάρχου' α'ι ήνωμέναι ιπαρχίαι έκαμαν μεν πολλάκις ταύ τα τά ζητήματα προς τον Μ ο υ ρσ τ, ομως ουτοξ ! ώ$ ίξεύρςιυσι χάλλίςα, δεν ε·δωχεν οΰτε την παραμικράΡ άπάκρισιν ' πώς ήμπόρουν λοι πόν να ζητώσι τοιαύτα απο τον βασιλέα ττς Ν εαπόλεως , ό'ςις επιμένων άδιακόπως είς είδο; πολέμου εναντίον του τυράννου, δεν ήμπόα,ει ποτε' να χάση ,τά δ'α,αιά του ι οίτ« δε νίκησα5 νά δωσν) ~ ιν '* λόγον δια τά εργα του ΐ/βρου του · "Οσον δε περί του έθνους, δίίσχυρίσθη ή Νεα- πολιτανική διοίκψις, οτι τούτο δεν νμπορεΐ να δώση λόγο ν δια τά αύτ εξουσία εργα του εξοϋ- σιάζοντος αυτό, διότι εάν το έθνος ημπορεί νά πράξη κατά την ε^εσι'ν του , ήθελεν άποψασίσή βέβαια νά ζη εν ομανόία με τάς ήνωμίνας ε παρχίας της Αμερικής, χα0ο τ ή ν μόνην τότε υύδιτερον δύναμιν, εις τήν οποίαν ή'9ελε δύνα ται νά πωλη τά χατ.εσωρευμένα και εν δυνάμει τοϋ μισητοϋ συςήματος της ξηράς μή πωλούμε να προϊόντα του τόπου του' όθεν άντι νά ζητώ- σιν άλλοι αποζημιώσεις, ήθελεν εχει αυτό μά- λιςα δίκαιον να ζητη τοιαύτην· Προ; τούτβις, γίνεται δηλον εκ τίνος αναψορας τοϋ μινίςρον τοϋ δημοσίου θησαυρού του Μουράτ, οτι η προςαγή του νά -δημενθώσι τά ^Αμερικανικά κα· ρα&ια και αϊ πραγματεΐαι προήλθε κυρίως από τον Β οναπάρτην, οςις τήν έγραφεν ιδιο χείρως εις τό πίριΟώριον τη$ ίδιας άναρθρος, εις τήν οποίαν ο μινίςρος είχε συμ&ουλεύση τό εναντίον" 'έτι δέ. η ι κ τούτων τών δημευθέν- των συναχθεΐσα ποσότης δεν εμΘηκεν είς τόν δη μόσιον ΰησαυρον, ώς μαρτυρουσι τά κατάςιχα της κάσσας, αλλά διά προςαγης τοϋ Μουράτ .εδόθησαν εις την ίδιαιτέραν αύ'τοί κάσσαν. διά νά ήμπορη νά άπαντα τά έξοδα της_'Κ,σιατικης μεγαλοπρέπειας της αυλής του ' μάλι<;α δε, τό χείριςον, μέρος ταύτης της ποσότ-ητος έξωδεύθη διά τίνος ΰεσπίσμαιος τοϋ Μουράτ εις τήν εχ- ςρατείαν προς τήν Ε,αλα&ρίαν εναντίον του ιδίου νομίμου βασιλέως, από τον οποίον τώρα, πα ραδόξως, ζητείται άποζημίωσις. Πρός τούτοις, ποίος εν Ει 'ψώπη και μή άγνοεΐ, ότι όλα τά πολιτικά επιχειρήματα των υποτακτικών τοϋ Β ο- ναπάρτ ο υ εγίναντύ διά προςαγης άμίσου αυ τού, καΐ ότι I Μ ο ιι ρ ά τ ύπηρχε μόνον £κτε· λε^ής ττ35 απολύτου 9>ελήσεως του αύΒεντνυ του · 'Εκ τούτων ούν όλων έσαμπερααν ή νυν ώ.-οι'χ·/)- σις της Νΐαπόλεως, ότι ό νόμιμος βασιλεύς δεν είναι ύπόχρεως εις τι πραγμα, και ότι το !Νεα·