— ( ί 'δ ) — 'Ο Βογορίδης τοιοΰτοτι δεν έίκεν, αλλ' άκέόειζεν άδιάφο- ρον την χρησιν των δϋω τούτον πτώσεων εκ παλαιότατων καραδειγμάτων' και τούτο είναι, το οκοΐον με ι βρείτε, κα\ δεν ε μπόρεσα νά σε τα κρύψω. Ο φίλος Α λίξανίρος (Σελ. 2ϋ. Α. 'Ερ. του καρελ3όντος 'έτους) άκέδειξεν , ότι εις Την όμιλουμέι<ην γλωσσά» φέρει σνγχυσιν η χρησις της δοτι κής , κα3ώς εις το: Έ·ίκον ύμΐν, δεν είκεν ομως , ο τι η διορ- 3ωσις της γλώσσης κροσμένεται άκο της δοτικής τήν εζο- ρίαν. Μι^' εγώ δεν είκατι τοιούτο" Στοχάζομαι ομως οτι Κολύ συμφέρει Κρός ευκ,αταλι γψίαν και συγχύσεως ακοφυ· <γην εις Κολλας ιτεριςάσεις ή άντ' αυτής μεταχείρισις της αιτιατικής, καΐ οτι είναι μ,έρος διορ3ώσεως της γλώσσης το νά καραιτώμεν τήν δοτικην κολλαχον » ο7τοι> αυτή κα- ρητή3η κρο κολλοΰ, κατά κακήν τύχην, κα\ εαν 3ελωμεν ημείς καί εάν μη 3έλωμεν. Αουκιανάς δέ νά φαν% άλλος εΚι3υμω κ έγω , Ίσως καί κλειότερον άκο σέ' Πτώσεων ομως δίκη ν νομίζω οτι δεν 3έλει γράψειν, έκειδη δεν εγραψεν μη ο όταν ίζη μεν Ιή καλαιά δοτική, κδικεϋτο δέ κολλά ννο της αιτιατικής' αλλά Λεξιφάνην άλλον κροσηρμοσμένον εις τάς άκνρολε- ξίας και κομκοβρημοσΰνας τον καιρουμας, είμαι βέβαιος } ότι η3ελε συντάζειν χαριέςατα' εις τούτον η.Βελαμεν ίόεΐν ϊζεμούμενα καί άκοκτυόμενα Κολύ δικαιοτερον εις τους καιρούς μας τα, ί ν το'ΐς μάλιςα, ανά κάσαν τη·ν Εύ ρων η ν και τά τοιαύτα συνωδευμένα εις κολλά μερη με ιά, άκούραςος, ε κτ αν 3 η κ· τ. λ, καρά εις τους τότε χρόνους τα, λ ω ς ε, κάτα, α μηγεκη, τητι ναν,νε ο χ μό ν κτλ· ΙΙλειότερα. νά γράψω δεν με συγχωρούσιν α! Κεριςα- σεις μου' αλλά και εάν μ εσυγχώρουν, μ' άναχαιτίζονσι τά·. αλλοίμονον, τά όκοΐα Ίσως ή'3ελες αυξησειν εως το.· ερρε κακη γλήνη : Αλλ' ίγώ σ' εύχομαι νά ύγιαίν^ς κολυι- τώς, κα) νά δίδ^ς ννζιν κα\ εϊς ασ3ενεΐς ως ε με, νά εκ3ε- τωσι τάς ιδέας των, δια νά ονειδίζωνται ακό τούςφρ ονιμω- ιερους, καί νά διδάσκωνται οι άκειράτεροι τά ορ3ωτερα άκο τά Των άλλων αμαρτήματα.' υγίαινε, φίλε μου ! Κ. Μ, Κχμ,χς.