— ( 608 ) — ριος Κοραής, έδωκεν εις αέτούςτάς τ\έον σοφάς συμξρυΧάς·. δια τ οΰτο έ'ςησαν εις την μεγαΧην Σ ά λ α ν του Τυμνασίο^ •Γι\ν είκόνα τοΰ σεβασμίου τούτον ανδρός, ως μνημείον τοΰ Φρός αυτόν σέζ&ξ και της ευγνωμοσύνη ις τνις νεολαίας. Μυ£ος Περσικός τοΰ 'Αειμ,νηςου "Αγ- γΧου ΦιΚοσάφου και Πολτού. 'θ Π ίρσης, ό "Ηλιος, και το Νϊίρος. 'Ενώπιον του παμφαους χςέρος της ημέρας ψονυκλιτως προσηύχετο Πέρσης τοιάδε λέγων ■ „"Ηλιι ο πάντα βΧεπων , συ ό του φωτός πατηρ,^ } ,"θςτις δια των ακτινών χορηγείς πρός τοιίί .5 ιστούς ,,Της προνοίας του Γψί 'ςου άωρα τά παντο δαπά! ,,Δεξαι την^μην Χατρείαν, ώ ακένωτος πηγή ί ,, ΐΙΧηρωσον μου τάς άρουρας κατά Την εμην εύχην. ,, Εκ καρδίας, ώ φωσφόρε, δέομαι σου ταπεινως· „ Εις τον ευσεβή σου δουΧον βΧεψον -πάλιν ευμενώς " Λ Μόλις ο ϊ\έρσης ταΰτα προσίίπε δεηύε'ΐς, Και φβονερον τι νέφος εφανη παρευύι>ς, ΚαΧυμμα δέ ζοφωδες εκτείνει ε τι άγρα ν , Κ' πλιου εμποδίζει το φως το. καιρόν. Εκ £ε Του νέφους φωνη εξαίφνης, Σχ,Χηρα, βροντω&ης και μιαρά, Αεγει, προφέρει μετ αύΰαϊείας Αογια τάδε τά βδεΧυρά' ,,"Ανθρωπε άμαύεςχτι, τι προσκυνείς ματαίας ,,Το £~ρον τούτο τ άσόενές, και το καύικετευεις; ,,Ου βλέπεις, ω ταλαίπωρε , πως, όταν ι&εΧησω ,. ,,Τβ φως αυτού πανταπασι καΧυπτω κ' εμποδίζω·, ,,"Αφες αυτήν, ανόητε, την χαμερπη Χατρείαυ' 'ΐ'.με κατά το χρέος σου προσκυνεί καΟ' ημέραν 'Αλλ' ο Πί'ρσιις, ■ ω; ευ'γνωμωυ, μετά ζν,Χου ΐεροα, 'Αναιρεί τον αλαζόνα συκοφαντών, προσειπών · „ Αυτός ο παντεποπτης Βεός ζ τον φωτός, ,, Ον Ικετεύω ηδη εκ βάθους της ψυχής , κ Σ ίγίνυησίϊ, ω νέφος, και ύψωσαν αύτοΖ'