(*-έρος ενΰς εύνους, είναι ή γλωσσά α,ΰτου του εύνους , ή η γλώσ σα , τήν οτ'οίαν όμιΧ',υν πεντε δέκα ευγενείς και προύχοντες αυτού , και τίνες έκ του Ιερατείου-, αν αΧη(ίευι$ Τ ο δεύτερον, επεται οτι ή Κατινικη γλωσσά, τνϊυ οττοι'αι» εις τα. περισσό τερα μέρη της σο<υης Ευρώπης ώμιΧουσαν και προ αίωνων και Την σημίρον ακόμη εις μερικά μέρη ομιΧουν οι εΰγενεΤΐζ χ.αΐ ιερείς, ήτο και είναι η γλωσσά αι/των των ε'δνων ■ ή Γαλλ.'- κνι γλώσσα των ευγενών διάφορων είΐνωνκαί πεπαιδευμένων είναι η γλωσσά αυτών. "Αν αυτό είναι άτοπον, άναγκη το πρώτον νά αΧηΟευγ, , ών|λ. άγλωσσα ενός, εύνους είναι εκείνη, την οποίαν όμιΧε'ΐ το οΧον του εύνους αυτου, κ,αι ίιατιίκ οποία,ζ ύιχκρίνιται ά'.πό τα άλλα ε()νη · τότε ομως μν\τε η γλωσσά, Την οποίαν ή 'ΒκκΧησία. διεφυΧαζεν , είναι η γλωσσά του εύνους μας" αΧΧ' ίί^αι μόνον γλωσσά τίς 'Εκ,κλ^σίας. "Ολα «μ-, τά ορία , λίγε/ ο Κοδρικας , χ,αί οί άιτερασνιςαί της νεώτερα; Αττικές · ιτλκίν κ νεώτερα ' Αττι/.η ^τον 4 γραφική γλώσσα των προπατόρων μας, αυτη πρέπει να ήναι χ,αϊ )ί γράφος γλωσσά των τωρινων Ελλήνων. 'Αποκρινομε()α εϊς αι/τα ' ήτον αΧηύινά η νεώτερα 'Αττικη η γραφική γλωσσά των προγονών μας· πΧην γραφική ζωσα' εις ημάς δε είναι άποϋανουσα' γλωσσά δε γραφική άποίΐανοΰσα ως ζώσα, οϋτε πρεπιι, ουτε ημπορεί ποτέ νά ΰπαρχη με οφεΧος των ζώντων, Κ α- λα* πΧην πως άχ,ρΧυυ'ίησε νά καταςα6$ ή νεωτέρα. , Αττική >1 γραφική των συγχρόνων μας-, Ί<$ου πως ακοΧουύησεν· θ! προ γονοί μας εις τον καιρόν της πτώσεως της γλώσσης δενεγνα- ριζ'ΐν ποίαν δυναμιν εχει μία γλωσσά ζωσα η άποΰαναυσαιίζ τους ζώντας" αύτη η εξέτασις ανηχ,ει εις τους νεωτέρους αιώ νας κα'ι μχΧιςα εις τον παρεΧύόντα' αυτοί 1 ΐφαντάζοντο, οτι ν\ '.Αττικη ήτον ή γλωσσά /' μόνη καΧή , η μόνη τεΧεία (τούτο ορύον) · οποίος Την καταλαμβάνει η την γράφίι, αυτός μονος είναι και σοφός (αυτοΰ ήτον, οΧη η απάτη) '■ δια τούτο εν ώ περιωριζαιι. όΧηντων Την σπουδήν εις το μα άναγινωσκουν και να εξηγούν τους παΧαιούς (και ιίς αυτό είναι αξιέπαινοι), εφίΧοτιμουντο εν ταυτω και νά γράφουν προς τους συγχρό νους των ιΐς την άπούανοΰσαν 'Αττικήν' πΧήνπόσον άνεΤυχον ΐ'ς τούτο , το μαρτυρουσι τά ώς προς Την γλώσσαν αθλία συγγραμματά των " και αυτά τά 'ίδια. μαρτυρουσι και το οτι ςΐνα,ι αδύνατον μία γλωσσά γραφική ζωσα_, αφ ου άπούανι/ι