- ( 64« ) — ριζόμε 6α Βιά νά γνωρίζωμιν τά διά'ρορα αντικείμενα, " η εζ- τάζομεν τάς ενεργείας και τάς ιδιότητας ενός πράγματα;, ψδακ: μεν ί ως είς ταςπρωτας αιτίας των " άρχίζομινάπό μίαύ υπούεσιν, και επειτχ όιά συγκρίσεων και συλλ^ γισμων κα- ταντωμεν και ως το φαινο/λενον, τ» οποίον 3ε\ομεν νμ. εζ- ν^ήσωμεν * και εις τό -π ε ρ) ό μοιοκαταληζίας αυτήν τ ν ν ΰευ- τ'ερα-ν μέίίοδον εμεταχειρίσΰησαν, η οποία, όσοα και αν είναι καλιΐ και αναγκαία, πάλιν όταν παρα ποΧύ βιάζω με ι ι% να. Την εφαρμόζωμεν εις τά πράγματα., ευκόλως ημπορεί να μας παρασυρη , και νά μας εμποδίσω από τό νά τα γνωρί σω μεν και νά τά εκτιμησωμεν όρ^οίξ' και τούτο φαίνεται νά νικολοΰύησε και είς Τη ν ό μοιοκαταληζίαν, επειύη ηύεΧη&αν να την καΛυπο-ξαλλ^υν εις τους γνωςούς κανόνας της ΑίσϋηΤι- κΙ;ς,&. ») να τ"κ|ν τάξουν ?/{ μ,ι'αν γενικών μορφην του ωραίου, α· να τ ν, ν άπο&άλουν διόλου από τη ν κλάσιν των άρεςων -και άζίων αποδοχής, κ' ί'λνΐί7μ.ον»ισαν να εξετασίυν, καύως πρε* πει,την εσωτερικών ουσίαντνις , και να ζητήσουν επιμελώς την σχίσιν της με την άνδρωπίνην ·ψυχν[ν, Ερίσεις ύΐίερ κα) κατά της ο μ.ο ι ο κ ΆΤ&\ ΐ\ ξ (ας. 'ϊστορικως προβάλλουν εναντίον Της ± οΤι ε χει την αρχήν της , καβως πολλοί τό δοξάζουν, από τους "Αραβας, καί ότι ίσια τότε αρχισαν νά την μεταχειρίζονται κ αϊ είς τνΐ» Έ,ΰρωπην, οταν και τε%ναι και επιςημαι ιΰρίσκοντο είς γε- νικν|ν πτωσιν , κα) ή περ) τα. καλά κ ωραία αίσΐίησις ήτον πολ λά διεφίαρμενη' και πρι&ετι, το οποίον είναι μαλι~χ ~αι/- μασμοΰ άξιον , οτι οΓΐ.λληνεβ % οι 'Ρωμαίοι, ε(ίνη τά ύλέ'αν εξευγενισμένα του κόσμου , Την άτΤίρρι-ψαν , ως διόλου άναί ςον · 3εωρουντεςΤην ά ισΰ η τ ι % ω ς προ£αλλςαν κατ άΰτης την μεγάλην ςενοχωρίαν, εις την οποίαν κα$υπο€άλλει το» ποιητην, χω ρ] ς να ΐ'χΐί διακεκριμένους χαρακτήρας, κατά τα ς οποίους ημπορεί τινάς να παραςήση με λόγον Την εις Την ποίησιν άζίαντμς' ,, τι άλλο είναι τό όμοιοτιλευτον , λέγει ενας από τους εναντίους του, παρά ο αυτός ιϊχος μιας, η δύω συλλαβών είς τό τέλος πολλών ςίχων; ακολούθως δεν ημπο ρεί μήτε τήν ωραιότητα των ςοχασμω» νά αυ^ψ/·^ , μήτε $ιλ της μορφής νου νά τους δωσήπερισσότιρύν ΰ^οψοσον τιλειότε» (Λ αναι τά σημεία τ«ν ςοχασμων» (5 » τόσον