( 5 } "Οχι οΧιγώτερον εντιΧης κ.αϊ α'ι ,άΧογος μέ το μέγα κ αϊ εκτεταμενον πνιυμα των ΕΧΧην&ν ν,τον ή γΧωσσα αυτών" ν' ίαψίλπα της ΰΧνις έγέννα αφ εαυτής και Χέζεις προσ- φυεςατας εις την παραςασιν των ίδεων εκείνων, των οποίων αύται ι\σαν σημεία" οθεν δεν υπήρχε ν αντικείμενον , το ό ποιον δεν ι^τον δυνατόν να εκφρασθη προσφυι'ςα,τα εις την ΐΧΧηνικήν γΧωσσαν. ΓΤ όσον αξιο3αΰμαςος είναι η γΧωσσα, δ! ης ό *0 μνιρ"' ζί ΐζ αίωνα, κα3 ον το ανθρωπινό ν γένος, ως προς την καΧ- Χιεργειαν του νοος, ώμοίαζε μ εν χάος) είς το ποίημα του, το οποίον είναι εν τ αΰτω ίςορία, κοσμογρα φία και Τριλο- σοφίβ, περιγράφει κοσμον ίιΧοκΧηρον, έμψυχα και αψιιγα οντα κατά τον ο ίκεΐου εκάςω αΰτωυ χαρακτήρα! νΐ γλωσσά» ητις είχε Χέζεις κα) φράσεις δια τον Χυρικον Τΐίνδαρον, δια του; τραγικούς ΑίσχυΧον, ΣοφοκΧην κα) 'ν.υριπίδην, διά τον σκωτττικο'ν^ Αριςοφα'νιιν και τον άςείον Κουκιανόν' η γΧωσσα, ητις ητον επιτήδεια δια τάς αφελείς περιγραφάς του Η ροδοτου , τάς ένεργητικωτάτας του Θουκυδίδου . καΐ τάς πραεϊς του "Σωκρατικού Ξενοφώντος" η γΧωσσα, δί ι/ς ο Περικλής ίέρόντχ κα) ηςραπτε . ο Δ»{μοσ.3εννίς κατεταρατ- τε κα ΐ κατέπει3εν, ό ΠΧάτων επΧαττε τά ΰψιςα αρχέτν. Κα του αΧηθους κα) ωραίου , και ο ' ΑριςοτεΧης παρεςηνεν είς τά όμματα των αν3ρωπων τον α£ιο3αϋμαςον οργανισ μό ν τον ανθρωπίνου ναός. "Ούτως η ε'ΧΧηνικη γΧωσσα διά τ ν, ν καταΧΧηΧίαν αύτη ς ηρμοζεν είς την παράςασιν ε 'κάςου αντικειμένου και χαρακτήρας του Χογου. Τ ην αΰτνΐ» εντίΧειαν ΐΰρ ίσκομεν και εις την (ριΧοσοφίαν των "Ελλήνων" επειδή ποίον συςημα της η3ικης, της με ταφυσικής, της ανωτέρας κριτικής, της ποΧιτικης, εξόχως δε των πρώτων ό'ΰο, των ευγενεςατων καρπών του ανθρω πίνου νοος, ανήγειραν ο! νεώτεροι φιλοσοφοι και δεν ώδη- γήθησαν εις τήν ευρεσιν αυτοΰ παρά των 'ΕΧΧήνων; ή του οποίου α! άρχαι δεν ευρίσκονται είς τα αθάνατα συγγραβ. ματα του Πλάτωνος, 'Αριςοτε'λους , Πλουτάρχου , εμπειρι κού Σιξτου, ΤΐΧωτίνου , ί είς τά λείψανα άλλου τίνος ΐΐ)' ίβ'ξον "Ελλ^νος φιλοσόφου; ^'Η β » ν ί χ «ι * »*βλο»&ιΤ,")