— ( 387 ) — '&ύΧαζαν εν α.ϋτο'ΐς και τεμάχια, τινα. γνν,ατχ αύτων, είναι αμφί^οΧον' αιοτι τα υτ.ο τω ονοματι τούτου άποσκΆέντα. εις νιμας είναι 'έργα. μεταγενεςϊρων , χ.χ3&ς και εκε7να. τον Μουσαίου, οςις ού μονον "Υμνους , άΧΧα και 'Επικα, καί διδασκαλικά ττοινίματα εττοίνισεν , μετά του 'Ορψίιος άμιλ- Χ^μενος (α). ( α ) ^'ί το" *«'?ον Τωι/ Πίίακοχτ'ιίχν ?'») ΐιι 'ΑΖν,νχις νο5ιυ. της ης και διαφίοριυζ τω» του Μουσαίου χρ>|ϊμωι/, "θ»ομαχ?/- τος , λίγομευοζ ; τρο; τοκ οιτοίον ο Τατιχνος, και Κ\*μ·/,ς ο Λ~Κεζχνδ$ΐνζ ^ αχοδίδονσι ίΧΐ το νττοβο'Κιμαϊον ιτοίημχ τον 'θρ- (ρίιος. Ο Ηρόδοτος (Ζ', 6.) λ/γει *ίρ» τόυτου .· Τούτο δι , ,,ΠβιβΊςρατιΪΣκ» οί αιιαβίβ>ι*.οτί? »ις Σουτ», τμϊ τε «υτί«» "λο. ,,Υ»» ί'χομίΐοΐ τ«ν και οι 'ΛΧιυχδκΐ , χ,αί ί»[ τι ιτρος τούτοι»! ,,ιτί τρΧί'ο» υ·(ΐοίΤΜ0ε*'}Όΐ''το > έχοντες 'Ονομαχριτον , ανδ^χ Α- „3ΐ)8«Το» %(ΐΐ)β'μολο'')Όΐιτί και Ιιχ3ιτ·/ιυ χ^ίμωι/ του Μουσαίου ' ,,άνχβιβιίΐΐα·αν γχρ την ΐχ5(»ιν τ(ο*ατα\υ(τάμινοι * ε^κλοίβ-ίιι ,,γαρ ιινο '/ιτταρχοι/ του Πιΐπςαχτίδια £ 'Ονομάιριτος (ξ Λ. ,,5'ΐνειαιι, ί τ* αΰτοφο'φφ άλονς ντο Λα/τον του Έρμιονίκ! »'μ- ,,ττοί/ χιι ιίς τα Μουσαίου ■χςνιβ'μον , ιΐζ αϊ ί τπ Λήμνου ενιχ,ιίμι- ,,#£ϊ» »ΐ)!3·οι α$α.νιξαίχτο κχτχ τΐ)5 3βλ«β·βΊ){. *, τ. λ." ζ 1 # συνέχει χ άκολου^ϊΤ,) ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Ν Ε Ω Τ Ε Ρ I Κ Η. (^£ ξ χ κ. ο"Κ ν ίι η & ι ς.} "ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ "ϋρνις'οπ ούλος , εξέδακεν Αίολο --^αρικ^ν Γραμματικών τ%ς κοινής τκι» Γ^αιχ-ων γλωσσι·^, τ# 1804· ίν Βι«νν^, ϊίς 8· 'Ο αυτός ϊζέδαικε "τω ι8ιι· και λυρικά, γιγραμμένα. ίΐζ Την δημώδη διάλεκτον· εις 12, ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ζα·€ιί'ρας ο Σιαηςευς, συνέγραψε πολλά βι βλία , τα οττοΤα κείνται ανέκδοτα εν τ% της Ή-ε'ςης Βι-βλιο- 5ν,χ.ΐ)Ι του 'Ελλ^ν/χο# Σχολείου, υπ αυτόν αφιερώ$έντχ- Τα Συγγράμματα τούτου είσί- α.} (")έατρον 'Ελλνίκικεν· ί Νί'α 'Ελλάς, περιέχον τ ν, ν ίςορίαν τΖν πεπαιδευμένων 'Ελλ^νκγ τ«ν μίτ<* τττώ-