να τον βιάσωσι να 3εωρϋ τον εαυτόν τιν «5 μηδέποτε βασιλεΰσαντα είς την Ταλλίαν. ,,'Η αιτία, δί ην δεν θί'λί; να μεταβάλη το τίνομά του, χαθως έμελέτα ότε άνεχώρησεν από την ΤαΧλίαν, είναι αυτή. Κο9ο πρϊίτος άρχων τη; δημοχρατίας δια βίου , υπο την ιπωνιιαΐαν του πρώτον υπάτου (κονσόλου), υπέγραύε τα προηγούμενα άρθρα της συνθήκης τ υ, ς Λόνδρας χαί τ·ήν βκν&ηκην του Αμιενς με τον βασιλέα της μεγάλης Βριττανίας, χαί εδέχθη ως πρέσ- $υν τον λόρδ Κ ο ρνύ'άλλ ι ν , χύριον Μερρυ και λόρδ Βιτ6*όρθ, ν! Όποιοι δτίτρι£ον ώς τοιούτοι ίν τη ουλή του , αυτός δε άντίςε;λεν ε/ς ιη'ν άυλήν της 'Αγγλίας £05 πρεσ$εις τον χο- μητ α "Ο τ τ ο και τον ςρατηγόν 'Αν δ ρ 8 ω σ ο ην, οϊ οαοΐοί διέτρι&ον ωσαύτως ω ς τοιούτο* ή*; την αΰλην του Β ίνδσορ. Οτε μετά μτχράν ά\λ·ήϊ.ογραψ'αν μεταξύ τ<νν μινίςρων των εζ'Λ- τεριχων υποθέσεων αμφοτέρων των Μοναρχιών , η'λ9δν ο λορδ Α. α ο υ δ ε ρ δάλ ε εις τόΐίαρίσιον με Γ.\ηρεζονσιότητ« εχ μέρους του βαβιλεω ς τη; ' Αγγλίας , συνδιειλέχβη περί συμβιβασμού με τοΰς κλη *. ;ουσίαυς του αυτοκράτορας Ν α- τΐολίοντος χαί διίτριφε πολλάς ημέρας ε'ί την αΰλην των Τουΐλερίων* Ο ιε δί μετέπειτα ο λόρδ Κ5 - λ 3 ο ι αγ υπιγραφεν εις το (]1ΐ3- ίίΐΐοα την δοβεϊσαν από τα; συμμαχιχάς δυνά μεις τιλιυταΐαν απόγασιν περί των άρθρων της συνΟηχης εις τους πληρεξουσίους του αϋτοχρά- τορος Ν α πολέ ο ντο ς , έγνωρισε με τοΰτο την τετάρτων βασιλιχην γενεάν, "Αυτη η τελευ ταία απόγασις υπηρχεν ωγελιμωτέρα είς τηνΤαλ- λίαν παρέξ τ συνΰνχη του Παρισιού , πλην , εν ω εζητεΐτο να παραίτηση η 1 'αΚλία τψ/ Β;λγι- χήν χαι την άριςεραν όχθην του 'Ρήνου , ε'ζη- τεΐτο χαί αλλοτι, ρ:η συμχκύνοΰν με τα γενόμε να εν Ψραγγοφουρτΐω προολήματα χαι με τους δημοσιευθέντος λόγους τ(ύν συμμαχικών δυνάμε ων , τό οποίον υπήρχεν εναντίο'ν του όρκου-, τον οποίον 'έχαμεν ό αυτοκράτωρ χατα τήν ςί« ψιν του δια ·,α διατηρήδη δηλ. την όλοχληρίαν τη? Μοναρ-χίας. Προς τούτοις, ' ο αυτοκράτωρ ενόμιζίν, ότι ταΰτα τα ψυσιχά σύνορα -ήσαν ά- ναγχαΐα χαι δια την άσ'-ραλειαν της Ταλλίας χα ί προς διατηρήσω τής ΐσοςαΒμίας εν Έορωπη, κοΐ ότι το Γαλλ(κοΐ) 'έΰνος χα9' νν ιυρίσχετο χα- τάςασιν επρεπε να εξαχολου&ηση με χαθε κίν- δυνον τον πόλεμον } παρεξ να άπομαχρυνΒη από ταΰτην την πολίΤίϋην, δίοτ: τ Γαλλία ■ή'ίελεν απόλαυση ταϋτην την όλοχληρίαν, χαί ηβελί την ψυλά^η, εάν η προδϊ«'β δεν ε&ονβει του$ σκβιΐοιίς των συμμάχων· ,,'Η από 3, Αύγ. συνϋήχη χαϊ ό 'Α γγλιχος νόμος τον παρλαμέντου ονομάζονσι τον αυτοκρά τορα , Ναπολε'οντα Βοναπάρτη ν, χαι τοΰ δίδουσι μόνον τον τίτλον του ςρατηγου. Ού τος ο τίτλος , ς ρ α τ ηγ ό ς Βοναπάρτης, είναι μεν πολυενδοξος, διότι ,ό αυτοχράτωρ τον ειχεν είς τό Λόδι, Καςιλιο'νε 3 Ρίίολί, "Αρχό λε, Λεω'βην, 'Α&ουχίρ, χαί είς τάς πυραμίδας όμως έν διαςηματι ΐη χρόνων επωνομάζε το πρώτος Κο'νσουλος χαί αυτοχράτωρ, τό όποιον άποδειχνϋει, οτι ΰπηρχεν ό πρώτος ορ'/ων τνς δημοχρατιας χαί £ μονάρχης της τε τάρτης δυναςίας. 'Εχεΐνοι , όσοι νομίζουσιν ότι τα ε'δνη είναι ποίμνια ανήχοντα χατά θείον δί καιον είς μεριχάς τινας φαμίλιας, δεν είναι τοί αιώνος ημων, χαί ξένοι του πνεύματος της Άγ- γλιχης νομοθεσίας, η όίτοι'α πολλάκις ηλλαξε την Όιαοογην της ουναςιας της, επειοη οιενηρ- γήθησαν μεγαλαι μίταΰολαί είς την κοινην γνω- μην, χαί'οί τότε βασιλεύοντες ηγεμόνες μη λαμ βάνοντες μέρος είς αύττν, 'ίγιναν εχθροί τ',υ καλοΰ τοΰ περισσοτέρου μέρος τοΰ εΒνους , ιηει- δν ο: βασιλείς είναι μόνον χατά χληρονομίάν άρχοντες της πολιτείας, ο! όποιοι υπάρχουσιν