τον τον ϊύ'ιον ΰνίητί Τνι ν Γυ^ίκον εις τ^ν μιταγρασιν τ>· Κίρ) ίιχονοΐΜν των ινταϊς 'Ρκκλιι<Γ/α< της.ΙΙοΧοιΊχς : ,,Τραι χ. ο ι ακο Γραικόν Τίνος , η Γραικού το ταΧαιόν ονομαζόμενα οI ΰςιρον "Ελληνες λίγο ί Ί , '.ΧΧν 1 νος , ι[&υ του Δευκαλίωνος. Ο Λατίνοι ανωβεν , και τα ϊίνν) κτ;ιντα Τνϊς Ευρ*.τν;ς τνΐν σ«/λ£ /ιον, ίίν γνωρίζουν ι το γένος με αλλο ονομα. ΗμεΊς οίολ/. τι^ς ιταρουσνις /χίΤαίρ^ασεως το αυτο ονομα μεΤαχειριζομεύα., άνοφεΰγοντες το μΐν "Ελληνες έια. τι^ν εμφιισιυ τίς είδωλο· θρησκείας > το ίίε'^ωμαίοι προς άνΤιίιαςοΧήν των '?ωμάνων *'* είναι έιά τοντο γ.α ι ό αεί/&νμ]ςος Ευγένιος λα οπΧανος και £//.- ■ξροντητος-, "Οτι ίε το αιτο τάς μαρτυρίας των ταλαι&ν ιίκΐ Του ονοματος Γραικός συναγομενον λοιτον είναι κχύώς ο λ α. τα Κοιποντοΰ Κο£ρικα } περιττον νάτο αναφερωμεν ' τούτο ομαί ας σημειωσωμιν ^ οτι, ε'ν ώ οι λεγο/χενβι λαοπλάνοι Κο/ικί- εται -πρώτοι εκίνησαν τι^ν ττε,οΐ τίϊς ονομασίας αυτής 'έριν , κρό τοι έκαμαν συνήύεις τάς Χε'ξεις 'ΕΧλάς, "Ε,λλ^νες, και 'Ελ- "Χηνικη γλώσσα (αντί τοϋ Ρωμαίοι, Ρίο/Ααίϊιοο γλαίσσα) ,Τκρϊ μετά τοσους χρονους ερχεται και ο Κ οδρικας , και /χα; τοίΓα- λίΤ καί αυτο αναισχυντως ως νεον εφεύρημα, εέικοντου'. "Έ.πειτα ποίαν ονομάζει αύτος 'Ελλ^κκνίν ; κυρίως Την μι%ο4βρ· ■€α.ρον ' ^ιοτι τ»ίν ά'λλίΐν την εύνικην προκρίνει καΧλίτερα. "β ονομαζη Ρωμαΐίκην οτι όε αυτήν την 3ιαιρέΐ και βαρ€αροι αποδεικνύεται και αιτο άλλα , καί α-ιτο Την ήτοΧΧά <τυνει(1ιΐϊ!·>·ΐ· ν ην είς αυτόν ί'κψρχσιν ,,εζεΧΧηνίζειν τα χυόαΐα.' 1 · 'ο Κοραης7*ί μεν Χέζεις Ελλάς , χ.αι"ΕΧΧηνες μεταχειρίζεται σχεοον παντοτι (διότι ήΧεζιςΓραικοςεΐναι η σπανιωτεραείς τα συγγραμματατο^' οιακρίνει έε τ6,γ\ωσσα.'ΈΧ\ηνικη, αττο'το, γΧωσσα Μινη' *«· μνει ομως αΰτην Την έιακρισιν εζ αίτιαντος μόνου κατά χάριν της συνήθειας. Είναι γνωςον , οτι εωςπρά μερικών χρονών ολοι, καί τν|ν σκι/χερον ακομν) οί περισσότεροι, οταν προφερωμ^ το,'ΐ.ΧΧηνικη γΧωσσα, ενυοουμεν ΤηνπαΧαιάν και μ%Χιςα ίΐ" 'Λ ττικν;ν · και με την λεξιν, κοινή, την νεωτεραν * μ' οΧον τού το αν και σπανίως ητΧην και αυτός μεταχειρίζεται ταςΧεζ 11 » αρχαία η ναΧαιά, κα ι, σημερινή "Ελλ^νιχ-ν!' οί Κοραϊς αι (καίίως ονομάζει εν γενεί τους εναντίους του ο Κβέρικας) ^Κ ν μεν Χεζιν Γραικός μετεχειρίσύησαν σκανιώτατα ' γΧωσα^' ϋ 'Ελλ^κκνΐν πάντοτε σχεδόν ονομάζονν · είς άττόδειζιν α" α ' ηερομιν πάλιν τον Αογιον 'ϊϊ,ρμην του ΐ8ίΐ έτους? κα'ι Ϋ;1