11! — ( 55« > — ρυγγισμους, ο' οποίοι δύνανται να φέραιοΊ μεγίςην βΧά&,υ είς Την πατρίδα. "Επειτα άποφεγγονΤαι ηγεμονικως (σέλ. ΐοο—- 101 ·) οΤι ,,α! πομπώδεις Χεζεις κα) αί φωνασκία» ,, Τους αμαθείς μόνον εκτίΧν,ΤΤουσιν' αλλ' βι' αΧη'ΐεΐς πεπαι* ,, όευμενοι, χ,α'ι αί ®ρονιμοι άΐΆκβίνοιχτιν ιυκοΧως τον δϊ ατρε- ,,Χειαν γράφοντα, άπα τους μόνον δια τον τυφλίυ τΰφον, „ καϊ διά την μανίαν Του γραιρειν βιαζομενους νά ριψα-σΊ» ,ι εις φως δσα ε-ϊρεπε νά παραχόνωσιν εις τά ενδόμυχα της ι, γης (α)." Ταύτα γράφονΤϊς, πως £ΐν αίσϋάνδησαν οτιγρά· φουσιτην καταδίκηντων; Τα έγραψαν βέ&ιια, χ,αίίωςκάΐ τόιΓϋ αΧΧα, χωρίς να, τα εννοήσουν, τυραννοΰμενοι ατο τνφΧον Τυ·ρον, απ ο μανία, ν του γρχρειν , χ,αι άπ' αΧΧο παύος επίσης ευγενες, το οποίον δεν μας άφησαν τον χ,όπον να. το μ,αν- Τευσωμεν, α. λ λα το εζηγηναν αΰτοι κΧηρεςατα· Εις την ιο4 σεΧίία φωνάζιυσιν, &'ς Κορύζαν,Τες' „"Ας (1 νψονωτιν Χοιπον ο! σοφοί δι&άσκαΧοι το υ γένους μας ,, Την φωνή ν των με πατριωτικά , και οχι με ΔΟΓΑΟΠΡΕΠΗ φρονήματα ' ®ί δε αγα^Λ έμποροι μας , το ςηριγμα του ,,γενους μας, ας άαθΰωσι με π β σ η ν χ αρά ν βΧι- ,,τίωμεν γάς γενναίας σννδρομάςτων, και του·. ,, το άς τους εν ισχύ η ιίς τον" ο π ο* ο ν τ ρ ε χο υ σι ,, σ κ ο π ό ν." *Η «εριχ.οπη αΰτ-η δεν χρειάζεται μήτε παρα- μικρόν σχ'Λίον , αΧΧ' είναι αυτη σχολίου σαφίςατον τοη' υ V ε ρ της πατρίδος έρωτος των 'ν.ταίρων. 'ΟΧίγον. κατωτέρω άναγινωσΜμεν την ,9αυμχςην ταύτν,ν άποςροφην ,, Συ δε , ώ γΧυκυτατη φωνή της ίΧευΰερίας , τιτωσα απο' ,,τάς ΑΧπεις εις τον Ώίνδορ, και εκείθεν εις τον ' Ελικώνα-, ,, αντηχεί εις τάς άκοάς οΧων των ι ΕΧΧηνων , κτλ. " Αιορ'* ζοΐίν ιϊς την φωνην εως κ,α) τ£ν δρομον, τον οποίον κρεπει. ν αχ-ΐλουβηση' τοσον εντελώς γνωρίζουν ο! σοφοί συμ&υΧοι τά της 'ΕΧΧά&ος, χ.Ά τόσην πρόνοιαν έχουν δί οΧα. Τα μι·. σα της βεΧτιώσεώς της ! Ει ς την ιοί νεΧίδ* , ά<ρ' βύ «.νένιραν τά είς ΓχΧΧι- ν.'*,ν ί'φιημερίδα, κατά του Κυρίου Στοΰρζα. γοαμμίν», τί συμ·. •πέρασμα θαρρείτε οτι συνάγουν οι εταίροι χ.α\ φίΧοι Της <«) 'Ο..; ιτβ3ΐκοιτα\ αναφε'^ϋ» β^ο, ^ δλβ^ αίΓΑ^αλλ*^*» $40*ρ9ω«ν.