74 σην ευγενικήν πεποίΟιμην > άνεζω πυ'ρησε πάλιν εΐς'όλους του; Γάλλου; το φρόνημα της ανάγ κης τ οΰ νά τ ά; ΰιορΟώσωσι , και τότε ίϊν ε- πρόσρ,ε'.ναν να ζτ-ηΛηιν , άλλ' 2λοι είΐίχ8η-' σαν ζρόθυμοι ν» ζρολχοωσι την πρόσκλησιν. Εν τούτο;;, ό αυτοκράτωρ, του όζοίοιι τον ερχομόν οι" ρ,έν έχδροί τρίζει νά φοδ^ν- τ»! πάντοτε, « ίε σύμμαχοι χαι ίττηχοοί νά ?)-.ίζ·ύη'. πάντν:·, ε>^9ασεν είς την μητρόζο- λίν του, εν ω ενομίζετο ευρισκόμενος ετι ε- ζν.Ιζν τη; Βίλνας, ■/.ζ: ερεύνησα; τά πολ λά ροε'σα των όζλοθηκων του, των μαγαζιών τον, του θησαυρου του χαι της πληθιίος των &ν'/:<·/.ε·!» του, ίκηρκϊεν εις την Γαλλίαν, οτ! ίεν είχε σκοπον να ζητηση ςρατίώτα; η νε'ας συνεισφοράς. (οοηΙχίΒυΐίοηχ) »Με τά; ετησίους συνεισφοράς, κ«ί ρ.έ του; ηοη ε "ς τ« άρματα .ςρατιώταί, φζρόρεί να άπαντη'ση εις όλα τα χρείώόη της ΐκςρατείζς εις την μ.εσημ.6ρίαν *»ι εί; -την άρκτον της Ευρώπης. Ομως, άνδρες συγκλητικό! , η κα- τάϊ«<Τ!ς των -πραγμάτων , την οποίαν ήθη σας εκοίνωσε £ιά τ: ροςαγής της Με/αλείο'τητός του ό μινίςρος των εξωτερικών ϋζονίσεων, τ.ρζζ-ι ν). ρ.εταδαλη την προτε'ραν ίί?'αν τη; οικονό μου ορονη'σεώς του περί ζητήσεω; νε'α; βοη θείας από τά έθνη του, και νά εμζνεύση εις την Με^αλϋότητάτο!/ την «?έ«ν τη; προνοίας και ανάγκης. »Εγια Γίον η<?η , άνδρες, είς ταυτην την όαή-γυριν τα άψευίίςατα σηυ,εΓα της «^α νακτήσεως, όζου 5ίλει αίσϋανθη όλη ή Ευ ρώπη ι;ά μίαν προίοσί'αν, η' οποία ίεν έπί- ςευ'ετο άναμψιέολ.ως , εάν αυτός. ο' πρωταίηος θζν.ώμολόγει αυτήν. Ο Ώροασσιχκός «τρατη- ρ;, τοό όττοί^υ η ίκϊώνησ:; του όννματος θΐ'- λεί νομίζεται του λ.οιζου βλάσφημολογία, ε- προ'ίωκε κα: τον μονά ρχην του , και την τ:μην κα: τά καθήκοντα ενός πολίτου-ε και ςραηώ- τοι», άποχ/ώρΕσδεΐς άτίμω; άπό τό ςράτευμα , είζ το όζοΐον άνήκεν, από το σώαα μέ το <5- ποί'ον εςράτευε , και ζαοαοιίους του; έμτηςευ- δε'ντας αυτφ εις τά εκ τη; άτιμου κα: άνελ- πίς-ου προδοσίας του και λειζοτα'ξίας κινίυνώ- $η επαχολουΰήματα. »0 βασιλζυς της ΐΐρουσσίας, ευΒυς όζου εμαύε τούτο το άν-ήκουςον εις την ίςορίαν των νίων ζολίμων έγκλημα, έΰε£Ϊεν*α*/ανάκττ,σίν άίι'αν τη; ε '/.ικρ-.νείας αυτο:> και πίςεως ■ προς του; συμμάχους, και οί μινίςροι του όμογρο- νοΰντες με τον μονάρχην των εζροΰυμήθησαν νά οιορθώσωσι, και νά πακίευ'σωσίν εν έγκλη μα πολ'.τ'.ζόν τ ε καί ςραπιοτικον , το ύζοΐον προξενεί άτιμίαν εις το Προυσσιακον έθνος και ονει$ος εις τον μονάρχην το». Ίαΰτα ζάντα ίχδε'ττονται εις τά γράμματα , τά ότ.οΐα σας εκοίνωσεν 6 μινίςρος των εξωτερικών υποδε'— σεων. Ίαυτα είναι εγγϋησις, οτι το μίγεθος τη; άτ οζίας τούτου του συμξεοηκότος θε'λε; εννοήσει κατ άξίαν 'όχι μόνον η έιοίκησις, αλλά κα: όλον το Προυσσ'.ακόν ε'3νο;, ρ,ε το οποίον θε'λουσ'. κρίνει και όλα της Αρκτου τά ε'δνη, όποια; ουςυχίαι ήμζοροΰσι νά ζροχύ- ψωσίν εκ τοΐί τοιούτου εγκλήματος. ΗΠρουσ- σία $έλει δείξει την ζροσζάθειάν της προς τον νΐίν μονάρχην, και μιμούμενη αυτόν, θε'λεί ακούσει την φωνην τη; τιμής , καί θέλει πα ρατήρησε: πί^ά τά; συνδηκας. 'ίς τόσον, ό πολ'.πκός, τεριεργαζόμενύς η«?η προ πολλών χρόνων την σειράν των συμβαινόντων, θέλε: ερευνήσει άναμγι&όλως τά αίτια, $£ ά συνέβη εκείνο τό συμδ 'ίέν ,κός, περί το5 οποίου φδά;