οίτοΐαϊ σμοοι-οί Φρανσίίοι, Κχταφρονονντεε &ον κακόν καιρόν *βι το *·Ιλα}·Όί·, «αϊ παρακι νούμενοι μόνον ΰπό φιΧανΒραιπίας, 2υ«κΐβ:ϊ>, στέλ- "Χοντες μερικά καράβια, §6 ανθρώπου! } ίρ οίί ■ήσαν τρεις αξιωματικοί * τούί δέ λ,σϊίτσύί· ίσίΰσαρ αλλα \4γγΧικά καράβια οχοϋ ίδραμον εις βοή- '&Βίαν, Μροχθ'ες τό έβπίρα* εγεινεν εις το βασίΧιηόν τον παΧατίου θέατρον Χαμπροτάτη τον χορον έορτή, όπου ΐβΧεπέ τι-· παν είδος φιΧοκαΧίας τ,αι μεγαλοπρέπειας, ονχϊ Κατίΰτίρα και αύτ,ης •της εορτής, ητιί ΐγεινε κατά την ί/μέραν του γά μου. ΠΧήθος άπειρον ποΧυεΧαίύϋν κρεμάμενων ιχπό τον θόλον τον θεάτρου χατεφώτιζον ίίΧον το δωμάτιον, 'όπου ϊλαμπον προς τούτοις και τά διαμάντια και αλλ-ο ζ πολύτιμοι Χίθοι ΚαμπόΧΧίάν Βνγενίάν γυναικών ενδεδυμένων τά Χαμπρότατα Κοα πΧουσιώτατα τη ς ΓαΧΧίας υφάσματα. Ο' αυ τοκράτωρ ηαι ή αύτοκρατόρισσα, διά τους οποίους ητοιμάοθη εις τό ίνδότατον τον δωματίου Χαμ- ■πρότατον βήμα, εφάνησαν περί τάς ιι&ρας, και εμειναν ε<α>ς τ&ν δύο. Έν ταύτη ττ] Χαμπροτάτΐ) ύορτΐί] είφίσκοντο ή βασίΧισσα. Χορτίνσια και όλοι της αυλής οΐ μεγιστάνες, και ποΧΧοϊ τών Παρι σίων ίγκάτοικοι προσκαλεσμένοι. Πρώτοι δε κάν τιων ί/ρχισαν τον '/ορον η αύτοηρατόρισσα και ο τον Νεοκάστρου ήγεμών μετά δε ταύτα εγεινεν 'άΧΧο χοροί) είδος (α^ΐΐίκΐΐ'ϋΐι·) άΧΧηγορικόν, ο πού άΧληγορεϊτο ό γνωστός μϋθος τούΆπόΧΧία- ψος και τών 'ίΐρών. ι ξ π α η ι λ , Μ,αδ ρΐτ ο ν, τϊ; 24. 'ίαν, Ο' αρχιστράτηγος Ζουχετ ί'ψραύς τη ζ3. προς τον βασιλέα δηλο- τιοιών, οτι η 2ανφεΧίπε, 'ΑΧκίρα και άλλα; τον βασιλείου της ΒαΧεντίας πόλεις εκαμονμε μεγά- %ην παρρησία# τον 'όρκον της υποταγής προς τον βασιΧέα, οτι εντός ολίγου ποιήσει το αυτό και η - ΒαΧεντία, οπου οί ίγκάτοικοι εδέχθησαν τότρο- , παιουχον τών Γάλλων στράτευμα μετά μεγάλης χαράς, και οτι τά φέρσιμο ν τών ΓάΧΧων απε- έίωδϊ χασαν πράΧίρΙιιν του Χαοΰ κείνου τόπον ιιατ' αυτών. Φαίνεται, οτι ο σκοπός τον ΒΧάκε (καθώς αυτός ύστερον έμαρτύρησεν ΐΐς τον 2'ου- χϊτ) ητο τα ι» κυριιύοη, «2 ύνΐατόν, την Σαρα- γόββαί , και ονταις εμποδί£®>ν τον ίρχομ&ν Τ ( β ¥ εβ>οτροφιόιν, νά βιάση τό στράτευμα τ&ν ΓάΧΧωψ ■ίί,ί αναχώρηση/. Οι αΙχμάΧωτοι απαριθμούνται ώ>~ ιθοοο τακτικοί στρατι&ίται. Εις ένα λόγον τον αρχιστρατήγου 2ονχίτ προς τους στρατιωτας πρώτον μεν επαινεί αυ- τονς διά την άνδραγα&ίαν και τό ποΧίτευμά των, επειτα δέ απηγαρεύει εις μεν το-ύς στρατιώτας } οιουδήποτε τάγματος, νά εμβασιν είς τήν ΒαΧεν- τίαν προ της ι_$. του μηνός, καΆ' ήν ήμέραν τό στράτευμαμΙΧΧει Χάβ·η την πόΧιν ΰπ' έξουσίαν, εις δε τους ΰ'ψοπώΧας τοΰ στρατεύματος και αλ- Χους τοιούτους μή στρατίιάτας νά εμβωσι πρ» ταιν 2ο ? φοβΐρί2α>ν αυτούς νά Β-αναταοΆΆσιν &α Χ-ησταί, — Ο' από ιι, Φεβρουαρίου 3Τονίτ<α>ρ περ-ΐ' έχει πζρι τών εν 'Ισπανία αύτοηρατορικ&ν στρα τευμάτων της Γαλλίας τάς άκοΧον&ονι ειδήσβίί της αύΧής. Β αΧβντίαβ &τράτ&νμα. Οι ΒαΧεντίνοι έίίαρματώδησαν εις όΧίγον και* ρόν διά φροντίδας τοΰ δουχός της Λ'Χπουφέρας* 40 ,000 άγγΧιχά τουφέκια, και πΧή$ος ίίΧΧαιρ αρμάτων, πιστόλια κτ. παρεδόθησαν εις την άρ- τιλΧεριαρ τ&ν ΓάΧΧζδν. IIο'/· λ :.ί άχο&ηκαι φόρε- μάτων και ρούχααν κόκκινων Α'γγΧικ&ΐ και αΧ· Χ(&ν τοιούτων, διορισμένων διά τό πε£ιηόν κάΐ ιππικόν, ενρέ&ησαν εις την ΒαΧεντίαν, διακόσια μιΧΧιούνια'ΡεάΧια επετάχ&ησαν εις την έπαρχίαν της ΒαΧεν τίας ως συνεισφορά. Προς τούτοις, ή πόλις εδαοαε διά την άρτίΧΧερίαν 4©0 μουΧάρια ετοιμασμένα με υ λ. α τά αναγκαία. Ο' της ΒαΧεντίας αρχιεπίσκοπος, άνι)ρ εις ά κρον σεβάσμιος, και οί άρχοντες του τόπου και προεστ&τες ,οί ο ποίοι προ ποΧΧου έστίναίον διά τάς ώμότητας και παντοίας καταχρήσεις της Γι- ούντας, επέστρεψαν &}ς τήν ποΧιτείαν, ΰπου δεν φοβούνται πλέον τον έυγόν του φρικτοί3 φόβου και τρόμου. Χίλιοι δε και πεντακόσιοι καλόγε ροι ίν$ο\ιβφντίΐ έπιαβΒησαν και μετεχομίβίϊηβαν εις την ΓαΧΧίαν. Οί αρχηγοί τών αποστατών, οι συνετισμένοι φίλοι το δ Α'γγΧικοϋ Κονσούλον ^ και τά μυσαρά του φόνου όργανα τούτου τοΰ βδε- Χι ρον ανθρώπου ΐψονενθησαν εις τΐ/ρ άγοράντψ'