— ( 9ΐο ) '-' και άλλου πάλιν ~ £Τπ τα ίπίλοιπα., οσα ίίΐ» ίΤναι μεν κα κά, δεν εχουσιν όμως Την άξίαν των -πρώτων ' και ενω ο πε· νεςερις, μετά βίας εκ κάλων ομουκα ι κακών ςιισας ίνα μο νοί/ Ρήμωνα, βλεπει με κατηφειαν τα δείγματα της πενίας του, και παραπονείται δια τήν άδικίαν Της τύχης, ώς ί'ν £ριάμ€ο ο και μι καταφ/ιοι^σιν τρόπον Τινά -προς τους άλλους, „ κυΰΊόίαν δλ€ω", κατά Την γλωσσαν των ποιητών , διέρχε ται τους πολυπληθείς σωρουςτου ό πολυκτημων. Ύοΰτ' αυ τό σχεδόν άπαραλλακτα συνέβη και εις τους "Ελληνας μι τα συγγραμματα' φαίνεται οτι παραπολυ πεποιύοτες εις την α- ] ζίαν των, και προ^λεποντες οχι μονον την αρετήν, αλλά ; και την αφίίονίαν των ετοίμων εις ωριμότητα γενναίων σπερ μάτων Της μαίη&εώςτων , άρχισαν ττελα πρώιμανά καταφρο- νωσι τά λοιπά ΐίόνη ως απαίδευτα, και άπειρα του καλού ι > η , ως αύτο) έλεγαν βιιρ€αρα (α). "Αλλου Ίσως ίχνους ό τόπος ήίίελΐ γεννήσει μεγάλους \ Άνδρας, και σοφούς συγγραφιΐς εις Την εύτυχίαν του, και £ι ήύελε παύσει εις αυτήν του τήν εκπτωσιν' οχι όμως των από I Την φυσιν και τΰχην άγαπηύεντων 'Ελληνων η ανεκτίμητος -, γη. Ευφορωτατη εις Τον καιρόν της εύτυχίαςτης, δεν εςει- ρώΰη πανταπασιν εις τους άίλίουςτης χρονους· ομοία εις τού το με πηγήν πολυχεύμονα^ ήτις, άφύονος εις Την επομ- £ρίαν , άνΤεχει καΐ εν καιρώ μεγάλης ξηρασίας. "Εως και 1 1{ αυτούς τους ελεεινούς χ^ο»ους της πτώσεως της Κωνςαντινου- πόλεως, -η αδυνατισμένη πλέον Ελλαίικιΐ γη, εαν δεν ε- γεννουσεν οποίους εις την άκμήντης, ε'ξέτρεφεν όμως άνδρας ικανούς νά γενωσι μεταφυτευτά) της σοφίας εις την Ιτα λί αν (ρ), κίιι δια τούτου διδάσκαλοι της σημερινής Ευρώ πης. (ορα ΗαπιΓί·. Ηο<1 και Βοογπ ·.) Εις τοιαΰτην ύε γεννημάτων άφ(ίονίαν (γ), εις τοσον διάφίρον κλίμα , εις διάφορους χρονους, και διάφορους περί- ςάσεις βλαςησάντων , ήτον αδύνατον νά ήσαν όλα της αυτκ( αρετής. Είναι τόσον άδικος ή άπαίτησις του τοιούτον, οσο» ήΰελεν ε'ισδαι το ν'άπαιτζ κανείς εξίσου μεςοομινα , γεννή ματα τραφίντα από δροσερόν εαρ, και τακτικήν $ερμοτητ& Τ'.υ βέρους, κ«ί γεννήματα καταξηραμενα από τον καυςί' κ'\ λί€α , πριν ώριμάσωσιν, -η από την επομ€ρΐ»ν κατα πνιγμένα. "θ-Τι δε ν ΑιγγΊνος ατομικώς περ'ι Τ&ν φυσί»"