294 νποάκματα η Πανίπέια τ», ^ να φορεί $ τί όστψ. τνα Τία',τίφλια όπζ ίτπ'τύτν ην ίίδαν $ ετξι νάέμ. β γ μέσα. Θέλωντας μίαν φοράν %ιά να έμβια εις ϊν& βστητιον ο Καισσαρ I 'ωσήφό Β'. με τα νπώψατα, τον ψτόδιζεν ο σπιτονοικοκύρης παρακαλώντας τον ΰι£ να τα §νγάλ% ' β Κ αΐσσαρ ομάς τβ άτεχρ&η ,, Ε' γ ω ε ί μ α ι ο ΚαΤσσ αρ\ % ο στητονοιχοκύ. ρης τκ λεγιι,, μακάρι α; είναι £ ό έπαρχος (Γ*ο- τ ζιάμτασις) τβ Αΐμςερίάμ , μ' όλον τβτο τρέτει να τα εΰγάλης. €?3εν ενγαλεν β ΚαΤσσαρ τα ΐ,ιιο· ίήματά τ«— Την Μεγαλειότητα της όμως την Βασί. Χισσαν μαζή με τ£ς οταδχς της έτρίλαβαν οι Ε'γ. κάτοικοι ^ τψ ΰνεΰέχ5ησαν με μεγάλψΕ'ιιγένει. αν , ωσάν οτγ« ολ«/« ^ Τίόρταις των στητιων ητον άνοικτα)ς, ^ ολοι βί Εν* ΛΤ ®'*®' έ 'συναιρίζονταν ε-, νας τον άλΚον ς το να δι/ξχν το εις αϋτην ανήκον σέβας των. Η* βασίλισσα εσεργιμνισε τρία- ατο τα' τλεοα αξιόλογα όστητια. Ε/'ί το χωρίον Νάρδεν , τοότοϊον ε! ς τ ας 13. τ« τα ράντας ετεσκέφΆ ησαν η Μεγαλ'ιιο'τητές των, φαίνεται ακόμι ή Καλίβχ, οτΗ 'ένα καιροί ο μέγας Ίΐέτρος εκατοιχκσε, ^ αφή- σας τον Άρό>ον της Ρ'ίύΛΤ/βς ηλ^εν εκεί με σκονον «τ® να μά3·$ ειί την ζενπείαν τ»6 τρέτει να βα σιλέα ιΐ}. Τ αλλ ία. Παρίσι τζ β». Ο'χτωβ. Εις τάς ε$ω Ε'φν,με ρίδας μας αναγηώσκομεν μίαν διαταγην τ5 λ 'ρχι-^ 2ϊλτ σημειωμένην 2ΐ. Ανγνς* ατό· την Υχρ&*