— ( : κΐί μίριχά ψρούρια της Βρασιλίας ίίς τά σύνορα, — 'Ο λο ρδ Κοχράνε ε'ζήιησεν απο τη» πάλιν Τουανάπο εν ΓΙβροί δόσψον ^Ο,ΟΰΟ πιάςρων' υπάρχει δε ο ςτολοϊ τοο ί?5 τόσην χαλη» χατά- ςαβί» και τόσος επιτήδειος ναύτης νομίζεται, ως» οΐ "Ισπανοί ναΰται δί» τίλμώσι να άντιςα- θώαι , κ< τ. λ. — Ρ.ί'ί το Βουϊνος -"Αύρες άνοί· γβη κατάλογος αιικισψορών διά το9 χτρας χαί τβ όργανα τω» Λ τω πολεμώ χβτα της "Ισιτα- #ί'«5 πΐσόνιων, και ιΐς ολίγας τμε'ρας συνερανί· βθησαν 3ϋΟΟ πιάςρα. Τη 16. 'Ιουν. ε'χήρυζεν ο δίθ<*ν]τ·/35 , ότι όσον οΰπιύ εμελλε νά ρθάση η εχςρατει'α τοΰ Κ άδιξ με 18 ΐως 20>000 άνθρώ- πους, και διά τοίτο διέταζεν, ι>ίς άνωτέρω, διάγορα χάριν άντιςάσεως μέσα. Είς την Μίξίχη» ΰπάρχουσιν, ώς αδίται, 0; λεγόμενοι πατριώται κολλώ περισσότεροι τον αριθμόν , παρ ο,τι ενομίζετο μίχρι τοΰδε , κ αϊ ΐχουσ.ν όλο κλήρους επαρχίας είς έζουαίαν, ενΒα οί βασιλικοί δϊν το λμώσι νά πατήαωσι. Δί ίλ- λίίψί» οπλω» δί» νιμποροΰαι μεν νά χάμωσι προ όδους, όμως ίσως λά&ωσιν. Έ» Ύιζα αΰζάι>$ι ν| άποςασΐα μάλλον χοΐ μάλλον οί ίγκάτοικοι ενόνονται με τοίίί «χ τω» Ενωμένων επαρχιών τνίς άρχτφας 'Αμεριχης ε'λϋόντας ε'Λεχτους ςρα· τιώτας, εχλέξαντες άρχηγόν τό» ςραιηγόνΒερ- ν ά ρ δ ο ν· Ε?ς την πόλί» 8ι. Ιβ§ο εν Κοόδα αυνι&| Νέγρίύν άποςασία, οΐ όποιοι, 320 τον αριθμόν, ίζητουν τ ην ελευθερίαν χαί υποςατικά ώς χτή ματα · ό διοιχητης συγκατένευαε χαί εις τά δυο, ΓΕΡΜΑΝΙΑ. Γ ε ρμανιχΐ) Δίαιτα Προ δέχα ήμερων εφανερώσαμεν, οτι τ ή 20. Σεπτ. επρό&αλιν ο χαισαροαυςριαχός προεδρεύων πρέσ&υς της Γέρμανιχης διαίτης εν Φραγγθγουρ· ίδΟ ) τ/ω διάφορα σχέδια, 'ΐδο·] λοιπόν η περίληψη αΰτων ομού μί τά αίτια , χοί τό προοιμίων. Ό Κ. Β. προεδρεύων πρίσ&υς ελα&$ παρά τι?5 τΐφηλοτοτηί αάλΫί τοα χψ προςαγτ,ν νά κοι~ »ω'θ5} ί'ί την σψμαχικην ίμήγυριν τά οχόλο υ5α. Ή Καισαρική Μίγαλ(ιό:ης του νόμιζα, ό« παριςάνει τίΐϋ ιΰχήν και (πΛημίαν ολω« τω» μι· λω» τϊ)5 συμμαχίας εν τάυτψ με τη » εδικήν του, ονΐσίύς προσκαλέσει την συμμαχικην βΒ)«λΐ!<σέ1> νά διευ8όν?ι, πριν των εορτών, οληυ την προ- σοχήν της εις τη» ΐπιχρατοϋσαν εν μεγάλψ μέρει τ»!5 Γερμανίας ανησυχίαν και ταραχή ν των πνευ μάτων, νά ϋ-ιχνεΰση χα γ* άκ,ρί^ίιαν τά αίτια τούτου τοΰ επικινδύνου φαινομένου, τό όποιον εχ τιν*ν χρόνων γινόμινον ήμίραν εξ ημέρας τρα· νωτιρον , αατήντησε νά δΐιχθ·η τέλος πάντων εις αναντίρρητα συμπτώματα, εις άπαςασΐαν διδά' σχοντα συγγράμματα, είς πόλλ' ε'κτεταμένας β- ζιοτιμωρήτους ενώσεις, χαί είς αυ'τάς τάς οίΐο- ράίην χεχουργίας, χαί νά σχεγ9γ σπουδαίω^τι'Η τρόπω νά βε&αιωθώσι χαί ςερεωδώσι διά τό μιλ- Χον εΰτάζία χαι ηαιιχία, ευλα€αα προς τους νόμους, πεποίθησις προς τάς διοιχήσεις, γενιχη εΰχαρι'ςησις, χαί η ήσυχος άηολαυσις όλω» τω» αγαθών, όσα θΐ'λοι ιβι δοθη άηό τοΰς Ηγεμόνας των εις τό Γερμανικό» 'ίθνος υπό τιί» σχίηηβ επιμόνου ειρήνης. ΑΙ πηγαι τοΰ χαχόΰ, τοΰ όποι'ου την περαι- τιρω πρόοδιν ν'· άναχαπΐτγ χαί περιορίσΎ) υπάρ χει χατά τό παρόν τό ίερώτατον χαΊηχον όλων τών Γερμανικών διοιχταεων, χρεμανται. μέρος μεν άζό τάς χαιριχάς περιςάσεις χαι σχέσεις, εις τάς όποι'ας χαμμία διοίχησις δεν ημπορεί να δίί· νηργηση αμέσως χαι άχαριαίως, με'ρος δε ά~ό κάποια ελαττώματα, εσφαλμένος ιδέας η καταχρή σεις , οί όποΐαι Ϋμποροϋσν αναμφιβόλως να 5ϊ- ραπευθώσι διά χαλής ομονοίας και χοινών προ* σχειρθέντων μετ επιςβσίβς επιχειρημάτων·