Όΐίοίου εγιννή3η, εΊτε τέλος Χαντ&ν ΐν "Όσια διετρι^ίν είς την Ααουζάννην άπα τ!·ζΐ5· Απριλίου, οπουμαΒ&ν Κιρί τοιού- Τύινηνϊαν συν$ηχ.ων και (τνμφαινιων, ο'ίας ■ανεφερεν η ιδία της Ααονζάννης έφημι- ρ"ις τοΖτον τον τελεντα7ον μήνα , ηναγ- ■κάσ&η νά διατάζω ολα τα αναγκαία διά •να παρτιιτήτ^ προη γουμ'ενως ολα, β σα ήμ· -Ποροΰσι νά αποβλΐπωσι προς τίνα τοιαν' Την συμψων'ίαν. ι,Ο κύριος λουδοβΐκος ε'κ. Σαίντ- Αίϋ' εγραψε προς τούτοις μη εγκρίναν ασα. του διταρίσΒησαν διά τον προβου- 'Τίεύματος δο3έντος τ% ία. Δ ελ . ι8ιο > κα τ α' το όποιον του διοορίζετο προς άποζη· μτωσιν άντι της Ολλανδίας τόποςτις ιίς τα μίρη τον ύποςατικουτον Σαΐντ-Κέύ. ΐ.υ3ύς οπου αύτός ϊμα3ε περ) τούτου του ΚροβουΧεύματος είς Την ΣΤ τυρίαν, οπίου τότε ετύγχανε διατριβών-, διά του Μο· Λ/ίτορος από ϊ5· Δ«κ,., πα.ρωργίσ$η εναν τίον διαταγών μη &υμφαναυ<των με τα φρονήματα. Του, δί ο *«> εσπευσε να ςεί- "λν; οπου ΐκρεκι τήν κατά τάζιν ναραΐτη- νίν το ο. Ααουζά ν ν η, τ'ν„ ι·8. ίο υ ν. 1814· Κου δ. εχ·Σα)ντ-Λι'ΰ· ίΐ-ΐ' παραίτησις του Λουίο/3ίκου εκ Λ ί ύ' ΐγινε διά μέσου γ ράμματος τ ινος από 3(>· Λεκ. τϋιο,'πράς την ϊν Παρισίοις ΪΖυ'γιιΧνιτοιι βουλην, δια. του όποιου κα· ραιτε~ί δια Τον εαυτόν του, δια την σνζυ~ ψόντοΰ Κ&1 διά τά τέκνα του ζ,τι του δι&^ίσ^η διά του οινατέροο προβουλεύ- ματος, κα) προςάζει την σύζνγόντου να μή δεχΒη διά τον εαυτόν της και δια τα τέκνα της ουτε το πκραμικραν του τοιούτοι» χαρίσματος, αλλά να αρκεσ££ διά την τροφών αυτηςτι χα! των τέκνα ν της ίΐς τα ϊδιάτων ύ-Κοςατικά. Αυ'ο ετε· $κ ΚαρόμοΐΛ .γράμματα ΐςάλι ισαν νρας την σύζυγονΤου κα) προς Τον έπίτρονον του κύριον Τ ουέντ, και πάλιν άντίγρχ· φα τούτοι ι/, βουλλωμενα. με την σφρα γίδα του ιδίου Λ,ουδ ο βί ΛΟυ, *ςάΧ(5- σαν Τιί'ΐαν. ι8ΐι προς τον κύριον Β ό ν δτ, βασιλικών εν Αμςιλοδάμαι Νοτάριον, δια να φυλατταντ&ι και ν άνοιχάωσι μόνον /Λίτα τον Άάνατίν του.") Το νίον νοΧιτίΛον σΰςημα τ ν, ς 'Ελ;3β- τίας ΐ%εδο3η ίίδνΐ > και άφ' ού ϊγχ.μ3% α-Κ ο ο\ας τας τοπαρχίας, 3ελει ςα\α>σι κα» άπό την 'ΕΧβετίαν απεςαΧμινοι εις τήν εν Βιέννη μεΧβταιμί'νην σΰνοδον, β- ιτου 3έ\ει άποψασισΒ^ η ιγγνησις του κί'ου πολιτικού τΖς'&Χβετίας συςήματύς- {Περι τούτου 3ί\ομεν άναφϊρα μετ' ολι'- γας τ ίνας ημέρας.} Ό' χαισαρορησσικος μινί^ρος·, χ,όμτ,ί Καποδίςριας^ ε*Λνή3νί τζ ι. Ιουλ. α- ,πό τό Ζυρχ εις την ΤΧά_ρον, διά νά ΚΛ' ρευρι3>)ι εις την συνα3ροισιν Της κοινοταί- τος, η οποία εμεΧΧε τη 5· 'ΐουλ. ν απο- τρασίση αν δέχεται η ού' το νίον πολι τικό ν σύςημα της' Ελβετίας· τήί 3· Ίουλ· εφ3ασαν εις το Ζυρχ οΙ έυ'ο νεώτεροι β^ίλφο) του αυτοκράτορος Α 'Χιζανδρου, και έμελέταιν υάδια* τρί^ωσιν αύτου μιρικάς Ιμέρας. 4· 'ΐουλ. 'εφ3ασεν είςτό Ζυρχ ή αΰ· Τοκρατΰρισσα Μαρία Αου δοβ ίχ,α. Β Ε Λ Γ I Κ Η Τ5 ϊ ^« ΐουν. ί'φθασίν ο αυτοκράτωρ Α.'- λέζανδρος είς την Ο'ςενδαν, και Τιΐ» επαύριον μισιύσας ϊχρ£ασε τ« ζι,εΐςτήν Αν*." (ϊΙ»)«)! και τ# χ. ΐ'ουλ. εμελλε νά. έμβ% εις ΤΟ-Α'μςερδάμ· ΟI 1 Αγγλικοί πληρεξούσιοι κα) οί Α- μερικανοϊ ΙψΒαναν ΐίδη εις το ΐάνδ ?