83 80 Τ$7τ&, τ£ ■—Ε ιι :■»-— ι. Ίουνίοο ι8ΐ9· ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΤ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ. Πίρί ί<αίρο'ρωιι («ίων άΧιίύαν αυνεΰιζομε'νων πα ρά τοις Γραιχοΐς. (χρθρδν χυ^· Βαλττ&Χϊ) Οί νκν "Ελλ -^ϊ /ε5 μεταχειρίζονται ε'σΐτί χαί νυν τοΰί ίύίους σχεδόν τρο'πους των αρχαίων 'ΕλΧγ'ννν εις τό να κιάνωαι διάψορα ε ιών; ο'ψα- 'Ο Σχάροξ, μαιιΒάνομιν, επιάνετο μέ λί- νόζωςιν , χαΐ ο χν'ρί05 Σιπ9ο'ρπιος βε&αιοΐ, οτι ο! άλ:εΐς του παραλίου τήξ Κάπρου μιταχεψίζον· τάι τα ψιιτόν σχαρόχορτον -η σκαρολάχαν ο»(πΐ6Γ- «ΗΓΪβΙϊ» βπηιιβ) ίτο ι/» ικαυω®! το» Σχαρον , ρίπτοντες ί'| αυ'τοί πολυ μεταξύ των βραχωνι Οι Κοΐιλουρ«ι)τα<, 'Αλδακοΐ ε'γχάτοιχοι τη; Σαλαμίνος , καταγίνονται, χαθως ο-ημιιοΐ ο χυ- ρβος Ηβ·Ίί1ίίηδ, χατα πολλά τοος θερινούς μήνας εις το να πιάνωνιυ όχταπόίια μΐ λόγχας ςερεω· μίνας ίΐς μεγάλα ζύλα 36 ποίων το πλάτος, αρ' ου πρώτον χαίαρίζωσι την ίπιφάνΐιαι) τοΰ νϊροΰ μι ελαιον *)· Αυτοί μεταχειρίζονται προ- βίτι ρεθοδβιι ιδιαιτέρα» τοΰ νά πιόνωαι τκ ^ιίτα- *) Ο κύριος Σίπδορπ.'ος 1§ί χοΐ τοι/ς βκλλο- γεΐς των σπόγγων, όντας (ν ταΐς βάρχαις τ&ν εις την ©ροχίχν» Χίρσ5»ϊ)βο« , ρ/πτοντας ελαιον ϊ£? τηιι θαλασσοί). Και ο 'Αριςοτελης και Πλο«- Ίάρχος αοαγερουνι περί ταύτης της ίδιοι-ητος τοα ε Χα ι ου, 'Ο 'Λ-ΧλΊτιος αναφέρει Οιατρι&ήν του Ψιλλοΰ (πιγραφομίνην, δια τι της $αλάασ·/,ς ιΧαιίύ -/.αταρραινομίντ^ , γίνεται χαταψάνΐια χαΐ 3>βλψγ„ ξύ των βράχων οφσρια φαρμαχόνοντίς αύτά' •ήγουν, μεταχειρίζονται τον γλόμον (ΕυρΗοΛΐίΐ) χθ|χρίϋθΐι χαί άπαλυνθίντα εις νερόν , τον όποιον ρίπτουσιν ΰποχάτω των μεγάλων πιτρών η τρν- πώ>, ινθα εΰρίολονται ταιιτα τα όψάρ:α , τα ό ποια μετά τινας ςιγμάς άνα§αίναυαιν εις τνν ίπι- φάνειαυ του νερού, χαΐ ν;τ οι εγκλείονται ε!ς μι- χρά ύίχτυα , η πιάνονται μι τ ας χείρας. Ό χύ· ρ'.οί ΗβτΛϊηβ άι/αγέρει χαΐ περίοδο» τού 'Αριςο· τέλους (ϊς, ζ. η , 2θ) , ιν9α γίνεται μνεία περί του »λοαοϋ ν πλομοιι προς τό σΧιεύειν. 'ΟΣνίΐ- ίίρηζ εις τό υπόμνημα του Χίγει περ! τοΰ Μ· λιανοί, 6τι ούτος άναψίρε: -$ρΐ τών νΰΧΧων χαΐ οπορ'Λυ τουτου του ψυτοΰ ως ε'ν γρ-ήσει όντων προς τουτίίί τον αχοπόν, χάρυα χλομού, ΐ'νΰα ί" Χΐ^ις χάρυα εφαρμόζεται χάΧΧιςα εις τούς απόρους του §ιν§ρου ΕαρΗοΛίβ. Ό Αιοαν.ορίο^ς άναγίρΐι ( ί» τ·^' α·ήμειώσει περί πλατύφυλλου δ , 166) ε'πτά διάψορα εΐο·/] τώυμαΧου εν χρήζε: όντα προς ψαρμαχωσιν των οψαρίΜΐ/ , χαΐ τ·/)» σήμερον -ημέρα ν ο ι αλιείς τοΰ παραλίου τής "ΗλίΟος ρι'πτοασιν εις τον νιρόν τνν ρι'ζαν τοΰ ΎιθυμάΧου $ια να φαρμαχίύνωαι τα οφ άρια , τα όπΰΐα όμως πιανόμενα χατα τούτον ιόν τρόπον, σηποντα ι μετ' ολίγον , μ' ολον ο- ποιι αλατίζονται. Τούτο τό ψυτόν υπάρχει πιΒα- νως το παρα Αατίνοις ΕαρΗοΛίβ ΟΙιβΓβοϊβΒ (χο?· ραχίας παρά Δίθσ«. χαΐ τιΟύμαλος παρ 'ίπποχρ.) , το ο'ποί&ν , ίΜίτα Σικθόρπιον } ύπαρχει εν χρήσει