- ( 77 } - Οί πλέοντες κκΐ ο! κάτοικοι των παραλίων φοβούνται Υ.Ο.Τ ϊ'ςοχι ην Την δυναμιν του Ποσ£ΐέίοΐΌ£" διότι ο θυμός αύ- "Γο·" ττοτί μίν ^ϋ)λοίται έ/α των ναυαγίων , άλλοτε δε διοί των πλημμύρων ν) δια θαλασσίων τεράτων. "Ούτως £κ.<ϊικ.νί- 6η τον Ααομέδοντα, επειδή απηρνεΐτο τον μισίόν αυτοΰ δι α Την κτίσιν των τειχών της Τρωαδος (α)' ουτω κατέτρεξε τον 'οδυσσέα. δια τον τυφλωθέντα Πολύφημον (ρ). Αυτω απο δίδονται προσέτι πολλαι παρθένων αρπαγαί, δια των λι/ιςων γινομεναι, δϊ ου εξηγείται χα) το ιτληθος των παρ αυτοϋ καταγόμενων τέκνων· Οί άνβρωποι όμως χρεωςουσιν άυτω Κολλάς ε'υεργεσίας' διότι ο,τι ποτ ι οί Ελλιπές εγνώρισαν δια της ναυτιλίας, έόεωρονν αυτό ώς δωρον του Ποσειδώνος- Ο Ίππος, επειδή έκομίσθη εις την 'Αττικην κατ κ; πρώτον ύζό των θαλασσοπόρων Φοινίκων, ενομίσθη πλασμα του Ποσειδώνος" οθεν ο Ποσειδών πλάςης αυτου, και πρώτος ε φευρέτης τον χαλινού (,Ίππιος, δμητηρ Ίππων, ευρετης Ιπ πικής)" διά τοϋτο και οί ίπποδρομίαν αγωνιζόμενοι αυτόν επικαλούνται εις (ιοηθειαν' αλλ ύςερον ενώσαντέςτινες τόν μυθον τούτον μετ' άλλου τινο; ίνίμισαν » ότι ό Ίππος έπλά- σάη ϋπο του Ποσειδώνος επ\ της συμπάσης μεταξύ αυτοΰ και της Αθηνάς έριδος (^Ο. Ο Ποσίμων ήτον έφορος κατ εξοχήν των νήσων και των λιμένων, οίεν ένΤαΰθα έυρίσκοντο και ο! περιφημότεροι ναοί αυτοΰ, οίον εις την'Ελίκην, Τροι- ζηνα, έπι του Κορινθιακού ίσθμοΰ, οιίου προς τιμήν άυτοΰ εωρτάζοντο κα\ τά"ίσΰμια, καΐ έπ'ι των ακρωτηρίων Ταίνα ρου και Σουνίου ' μετά περισσοτερας ομως εύχαριςήσεως ΰιίτρι€εν εις τους ευσεβείς Αιθίοπας (.ο)· Κ ατά τά 'Ομηρικά έπη ο Ποσειδών κατοικεί εις τα βάθη της θαλάσσης εν Αϊ- γζίς (.ε)· 'Η σύζυγος άυτοΰ Αμφιτρίτη ην θυγάτηρ του Νηρέας και της Αωρίδος (Ο > έκτος δε αυτής είχε και άλλας ϋαφορους παλλακίδας· Επί των εικόνων παρίςαται συχνακις ο Ποσειδών, κρα τών τιΐν τρίαιναν εις την χείρα, επί αμαζης ΐ/φ Ίππων έλ- Ιλ. Φ. 44 2 · *«' «ί· 'ΑΛολλο'ϊ. β. 5» 9· 00 *0>. Β. ιοο—· 3· Ε. 182. χχ ; ίξ. (γ) Βιργι'λ. Γ£«(>'//*. Α'. ιι. ^5) 'οί. Α. 22. ΐ· 282· 0) 'ίλ. Ν· 20. *«/ »?. 0?. Ε, Ήβι'βϊ. Θι»γ. %φ\