— ( 122 ) — Και ι \ μεν τάξις των τόμων τοιαύτη, και τοιωδε Χόγω ούτως ΐγένετο, εκαςος δε των διδάσκαλων μεταχειρισ3ή· σεται εκαςον τον τόμον κατά το δοκούν, ούτε γαρ ανάγκη ΐϊς ένα ιγκαταγηραακειν τόμον, ούτε -τταλιν άν άρχης μΐ· χρι τέλους καά' έξης διδάσκιιν , αλλ εςι καΙ μετανηδαν αττο τόμου εις τόμου κατά βνυλησιν του διδασκάλου , κα\ του μαΒητου δυναμιν ' εςι δέ κα) εν άΧΧω μεν αναγνωσιν διδοναι, εν ά'λλω δ; μάάι/,μα.' ή εν τω αύτω άλλα διαφό ρων συγγραφέων" εςι δε και επιςοΧάς διδάσκει ν , και λο'- γους Ρητόρων χωρίς ανάγκη; του προδιδαχβηναι τάς τού των διδασχ.αΧίας πρότερον. Διδάσκει γάρ εκείνους γραμμα· τικως, κ&ι οτε καιρός δοξειε, και την 'ΕΐίιςοΧικων τύκων και Ώρογυμνασμάτοιν ι κα\ 'ίητορικης διδασκαλία ν το ι Λ Το' καν δε της χρήσεωςτωνΎομων τούτων εζηρτηται άκότου διδασκάλου της μεθόδου, καΆάκερ κα\ εν τω -προλογω Χεγομεν. Αλλ επειδή τό ί'ργον ποΧύ κα\ υκερ τριετίαν δείται, εις εκδοσιν , νυν άρξαμένων του τύπου· "Εχ. αςος των Ελ λήνων κα) φιλίλλνίνων, δύναται δηλωσαι περ) της 'Εγκ,υ- κΧοπαιδείας ταύτης την ιδίαν γνώμην' και ούτως εν τω μεταξύ δυνατόν κα> προσΰηκην τινά γενέσθαι, και άφαί- ρεσιν , και μετά-Άεσιν , κατά το ορ.Βότερον. επειδη ουδείς «ρ^όνος εις εκείνους,όσοι την των'ΈΧλήνων βεΧτίωσιν πε/ι πο\~ Χον ποιούνται» και ,ύπιρ ταύτης πάντα ποιούσι και Χέγονσι. 2. Κομμητας. Δημητρίου Νιχολάου τον Δχρ€άρεα>ς. Παρατηρί/τας τιιιι'ς ααϊ οΊιμιιιάσιις τις) τ?ς ί(4α*τίκ^ μιίό/ου και της ΙιορΖάβΊας την ΣχοΧιίαν. Η 'κουσα πο\\άκις μερικούς των ημετέρων νά Χεγωσιν, οη, ή Μέθοδος της -Παραδόσεως των μαθημάτων πρέπει ν άψε- £$ εις του διδασκάλου την σύνεσιν. Τούτο ήτον αριςον. αν οί διδάσκαλοι ελα€ον χωριςον τάλαντον παρά της φύ σεως· και απέκτησαν άκριτη γνώσιν της τέχνης η Της ΐ*ι-