γνεται δν-λο» ε'κ τν;5 συγχρίαε'ύί του Ηροδότου (Α', 5γ. Ε', 3, ιι, 50) ρετ6 του Θουκυί-'- δου (Δ', ι 4) κ0Γ! " Στρα&>!κ>5 (Ζ', (ΐϊλ. 295 και 3Ο4 Κα·>α:!ίο. ) , ότ.' £·ί Πελασγοί ε λαλούν την ιδίαν ην ελαλει ο 1->ο\/·:θ:'δη; οιι/λεκτον, ό'μ,Κ; ϋ- Γ-^οχί πεπαλνιχμενη κ γ Λ παραμεμοοςΛύμίιη άπο ~η% αεμιγμενας λεζίις αλλ&ν διαλέχτων. ΒλίΓίί τις, οτ: Πίλασ^ο: χα,ί' ' Κλληΐ/ί; ΰπαο^/ουσί μόνον όνοχα-σίαι διάφορο: , πλην- ανηκοιααι εί; εν χαι τ£ αυτο (Ονος. Η Πελασγική δ.'αλίκτοο , ε = £ ης αν:- χυ··{εν η Ελλν^ιχν;, ε Μιαν α·/.αλ}.·^~κθξ, χαί ώ- νομάζετο μετίπειτα , ουγχραομεν·/, με την χαΧλιερ. γηιιίιην , γλωσσά β α ο $α ρ ο ς, όια το ΐΓΓοΐον δεν πρεπε: να Βαυααζ'.ύμεν, επειδή ό Έλλην ωνο_ ρ.α^ε το'^ς α οχαιοτατονς προπατορας του βαρ^ρους χο9ϋ5 γίνεται ταο% ιοί ζ άλλοις κατ αφανές 6χ του ϊ'ίοατυλου του Πλβτωνοί. 'ΐίαν ό'Η"όδοτθ5 δ:οςίλ- Λν* το ΙΙίλασ^ίχον £?νο; χα: το Ελληνκον, συι/- 'διαςΐλλει Τ.ολιν όλα όμοχ> εις γίνος Δωρικό ν καίγίνο ς 'ΐωνικον, κα: α'ποοιοί: το Δωρ<κ ο" }·ε'νθ5 £ί*5 το' Πίλσ σγικον ώνος, και λίγε:, οτ: ο: Πελασγοί, 'ότε χατω^ησαν εν Πελοποννησ'Λ , με- τωνοιχ ασ^ησαν Δωριείς, επομένως ελ^λονν έω.^ί' χαι Ιπειδη ο; μί'ν Δωριείς εμπεριελαμίανονϊο εις το Πίλασ^κόν ί'ίνος, οΐ δ; Λακεδαιμόνιοι εις το Δωοιχόν, συνάγεται, ω*3 ί:'χί·?, ότι ο; Πελασγοί 'λΛοον έλληνιςί. "Αρα Οζν ϋμπορεί πλεον να 4,ναι λόγος περί δύο ί,-β^ίροοσω» ό 4 βλϊ'χτών. Δια ταύτης τη$ παρ«τηρν·<τίωί δίβοαρηι^ετα! ηδη η'πο- λί/ροτος περίοδος του Ηροίοτου ( V, 56. 67 ), διοτί ίί"ί»_α: εί/αιτίον πάσης ζείρας και τ·/,ζ ΐςορίας, όταν ο 'Ηροδοτο$ λεγη, ότι ο: Αθηναίοι, η ν γενεάν Πελασγοί, μετέΐίαΟον , ητοι (λησμόνησαν £κ τούτου, ότι έγιναν Ελληνες, χαι την Πελασ^ - χν,!/ ΤΓυιι, χα9ο πο'ιτν; δ.οιρ ρουσαν της Έλ/η!/ίκ.·*-5 δκλε/.τοι/· όμως αύτη του 'ίΐροοοτου ■/■' μ ε τ σ- 6 ο λ ν ει ς Κ λ λ η να ς υπ^οχε ν αναιιψ.§οϊ ω; απλν; μετα$ολγ της ίίνικ^ς των ίνομααΐας, μη άσυνείΊις ο; ε*$ τους Ά^νβ'οϋξ, ως σ'/3!ί?ίθ! ο' ϊδ:- 05 ίΙροόοτθ9 ( ίΐ, 44)· Ο: Λαχϊδοκ'αονί; έ^;. νον Λωρ:εΐς,χαί ο:'Α ! )ηναΐοι"ΐ'Μες ) ·/(ύρϊς μ' όλον τοΰ- το ί/β μίΤΑμαΟΜΐ τσ.ς ίίαλίχτοιις Τ&» 'ααΐ ν:/, τ ας «λλ^ςώ-Τί αε αλλν,ν' άμφοτιροι υζηοχον '/.αΐ έμει ναν Πελασγοί. Αρα ο τοσο» £ν χρη^ίί αυμ-ερα· αμος ε/,τινος Διαγόρας ονομαζων εις διαφοοαντ οΰ ' > ~ » Γ » ί » Τ\ ' πράγματος αυτου ? μ·/; υ-ίο/ουσαν κατ οΐίθ«ν« τρόπον, δί"ν «ί'νβί παρα.οεατόξ. 'Ο 'Ηροδοτος ο'- ^Λ'λίί γ/509 τουτο,'5 (το' όττοΐοκ αποδεικνύει το λά θος του) ί:*5 το 5~. χϋαλβίον άιΐφό'ολιος πω;, γοάο'ύν, ε ί τοίνυν ή ν χ αϊ καν τοιούτον το Πελασγικό ν. Ποος δε τούτοις, όιν ίλα- λο'ΐν οι Αα/.εΰαίμονες, 'Αρ-/.αό:ο:, αργνΧοι 1'Μΐς και άλλοι , ττοίν ν; κ'/ΐΟ.ν.'Λσίΰοιν εν τη μιχρα 'Ασία, η.ίαν χοΐ τ/ιν αυτήν διαλεχτά ; κ«ϊ δίν ωνόμ,αζον ο: Πελασγοί /.ατά τον α·ίτόν 'ΗροδοτΟ!/ (Β , 52) του~9 .9ίου'; των θίου; Γ:;θ2 του 5-£ω, τΒημι \ Κνταυ9α ανήκει και γ, γν'ύςτ , παρ* του συγγρα- ©£Ό5 άποδίιγΟε'ΐσα, επιρροή ττς Πελασγικής, Ο. ε. Αιολικής διαλίχτοα ε'ς την Αατινικην, περί τ·/9 0 'γοία; ο' Κυντίλ:ην05 λεγίι ( Α', 6) οαΐ (γηΙϊο- Ι1Ϊ ϊ. «- ΓΐίΗΐΐίΟία) Η«θ]ί(·3ί> β5ί δβΓΙΠΟ 1)0· 5 Ιβγ 5Ϊιηί11ίιηυ5. Κατα την έπ;^ε:ρηαατ!κωτα- την εΐοεαν του σιιγγοαφεΐΰς αιτοτελουσιν οI ρ,εν Αιολείς τό γένος, οΐ όΐ Δ'ύριεϊς το είδος. Κα τά του τον τον τρο~ον καταντα ο συγγ ρν.νευς περί την εζηασ·ν του Διγάμματος, εκ του ο ποίου %ο>.γεί ου διέκριναν το κατά την γραφην οΐ Α'ολεΐς, καθό οΐ γνησιότατοι Πελασγοί, και τ5 ο'ΟΪΟΡ αυτοί ε φύλαξαν , έν <1 οΐ άλλοι παρη τησαν. Περί τούτου του Διγάμματος, ούτινος ν μοί'οη \'/ει ουτ'ύς Γ , πραγματεύεται ο συγγρα φεύς ΐν τω τρ/τω Κεραλκω δί£;οδ:κ'θ; καί πο· ΚυααΒ'ϋς. Κυοί'Ας τούτο το Δίγαμμα απετιλει εν τω Ε'λλψάψ Άλφα&ίτψ το έκτον γράμμα, χα. 8'ϋς εν τη ΦοινικιΚΥ , ϊΐαΐίαριτανικη, Είρα'χη , Χαλδαίκη και Συριακή δίολε'χιω ευρίσκεται τ» ϊ·