χολεμι&ον κριτηρίου, βλέπων όμως πόΰην επι- μέλειαν εδειξε, μετά την δυτνχίαν του, διά νάσώση ζΐαι το καθολικών σώμα των δνο λα* χων } ηαι τονς αετονϊ, προς δε τοχα&όμενος^ ότι } καθώς φαίνεται, το ελαφρόν ίππικόν δεν εβαλε φύλακας^ και ντως ήδννήθη ό έχθρός νά όρμήση εξαίφνης } έκρινα ενλογον ? εως ου Τίάβω νδα$· προΓαγάε παρά της έκλαμπρότητόε βας } νά τον Στερήσω μόνον το άξίωμα , και νά τον ?είλω άργόν κατά τό παρόν εις π)ν Κορδνβ τ/ν, Λαι ν* α^οΛαταΓϊ/ατω εΐί τόι> τοττον του τον «ΰριον η Η. ζ Ίβ» ,οαρροα. Ό τρατηγός κόμης "Έρλών μοι προβάλλει νά δμικρννω τό 54 *αί 4θ τάγμα εϊς δύο λό- %ονς, τό οποίον και θέλω κάμη (Λα$ώ5· και περι τούτον θέλω σάς δηλοποιήσει ιδιαιτέρως κρίνων αντό όνμφερώτερον εις την παρονσαν των δύο ταγμάτων δνναμιν. Αι ειδήσεις, όπον ελαβον παρά τον Γρατη- γοΰ Φιλίππον^ διοικητού τν Βαδαϊώ£ (Βί*άίΐ]θζ) εις μίαν· έπιτολήν τον άττό ι* Οκτωβρ' είναι καλαι 7 και ενα μεγάλον πληροί εφοδίων, όπον £Γ£ΐλα από την ^εβίλλαν } εφθασεν έχει α βλαβές, ΙΜένω^ κτ. (ύπογεγραμμ*) πρωτοΓράτωρ /ΙουΒ. της Ζΐάλματίας. ( η σ5/ρα $Λ6ΤΜ ) ΝΙΚΕΛΙΑ. Μεο^ην»), τ>ί 3· Δ?νε/-ι ; βρ ι8ιι. Σήμερον εκηρύχθη εις τό ς-ρατόπεδον της ΝΙζσ- σήνης διά προταγηε τον εκλαμπροτάτον Ονιλιέλμον Ταύντών, τον τρατιωτικού 5η- Χρεταρίου 7 ό άκόλοθος λόγος των Ζίγγλων. 7) ^ικελιώται! ό στρατηγός των έν Σικελία Βριττανικων δννάμεων ήναγκάσθη νά φνλακώ- ση πολλούς άνθρωπονς. Αντοι } εχοντες άλλη- λογραφίαν μετά τον έχθρσν 7 έμελετοϋσαν νά παραδώβωσι και την ^ικελίαν, και τα ΆγγΧι- Τχόν Γράτευμα ) τον πινόν αΰτής σύμμαχον, εις τάς χείρας εκείνων όπου μόνον εύχονται την απωλειαν και των δνο* ομως αι προ πολλον παρατηρονμεναι σκενωρίαι των και έπιβονλαϊ ά *. ηδη άν&ηαλύφθησαν εIς τό φανερόν. „2:ικελιώται! όλοι μεν οι βυνώμόται δεν έφνλακώθηβαν. όμως εϊναι γνω?οι, και Πατά τό κ-αρόν έήρί$η ίηανόν τό νά πιαβ$ωα% μόνον οι -πρωταίτιοι της ΰννωμοσίας. :) Τϊρσ5ΗαΧοννται ολοι οί λοιπσϊ βννεπίβον- Χοι } ο3οι δεν έφνλαηώ$η$αν ^ εις τρεις ήμέραε νά διορΒώβωΦ τό σφάλμα των ? όμολογονντεε είλιχρινως ηαϊ έντελως τό πταΊσμά των. Αι Λα- τά-τούτων αποδείξεις είναι έπίαηε εναργείς ηαϊ φανεραι *ια$ώς και αι των πρωταιτίων $ννω· μοτών) ηαι καλώς ι£.&ύρετε } κα3ώς αποδεικ νύεται αττο την μεγάλην νπομσνήν και μακρό- $νμίαν, οτι οί τρατηγοι των Άγγλων δεν φν- Χακόνονβιν άν$ρώπόνς απλώς και ώς ετνχεν. °03εν^ ας π<χρρησιασ$ονν οί σνμμέτοχοι και κοι* νωνοι ταύτης της συνωμοσίας διά νά ομολογή- σονν την άλη$ειαν } και οΰτω νά ενκολύνωσιρ εις,την διοίκησιν την ποινην των προδοτών της πατρίδος. * Ημείς ύποσχόμΦα δημοσία εις ολον ς } οσοι } εις τον διορισθέντα καιρόν. μετανοήσαντεε όμολογήσωσι τό πταΐσμά των 7 άμνητίαν και Χιπεράσπισιν," Β Α ΑΧ ΙΑ. Βουκουρέτιον, τη 24* Λεκεμβρ. "Ε φθασαν τέλος πάντων και οι "Οθωμανικοί πληρε ξούσιοι και επίτροποι, και εις τα$ 22 ήλθορ κατά πρώτην φοράν προς έπίδκει^ΐΡ τον άρχι- Γρατήγον' Βίόμητος Κοντονσόβ 2 £ΐίτ τον? οποίον ρ θέλει κάμη μετ ολίγας ημέρας ό ενγενέτατος 'Ιτάλίνσκης μέγα και πλούσιον σνμπόσιον. -Ειβ» ολίγον θέλονσι σννδιαλεχθΐ/ ? καθώς λάγονν 7 και περι της ειρήνης. Σήμερον επανηγνρίσθησαν μϊ μεγάλην πομ- πην τά γενέθλια τον μεγαλειοτάτον αντοκρά- τορος πασών των 'Ρωσσιων ; και ιοί 'κανόνκχ έβρίφθησαν εις τον καιρόν της δοξολογίας. Ο έκλαμπρότατος Μπεϊέαδες Ζίημήτριος Μονρον- £ης ήλθε με μεγάλην παράταξιν προς τόν αρχι* ς-ράτηγον Κοντονσόβιον, διά νά τω σνγχαρη εχ μέρους των "Οθωμανών αρχόντων και μεγίϊά-· νων. Τό γεΰμα εγεινε μεγάλη τράπεζα εις τόρ κόμητα Κοντονσόβ ^ 5ίαι το έσπέρακ θέλει γεν§