Παρασκευή, τ# 8 2ΐ. Φεβξβαφ ι8»7· ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΗΛΕΓΡΛΦΟΤ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ- 'ΑκολουΙΙία και τέλος τη; εΐδησεως περί δοκιμίου περί των Ελευσίνιων μυ^ηρί'ύν υπό τοΰ κυ ρίου Όυ$αρό& χτ. (,ορα σελ. 18-20.) 'Έν 3ί τω τετάρτω τμηματι ΐζηγιΐ ευκοινέ- <;ατα τό πώς Οί οπαδοί της έο'^5 περί πολι;- θε'ίας, έγγ^ς όντες να πεσωσι, μετεχειρίαίησαν υπέρ διατηρήσεως εαυτών εναντίον τνς χριςια- ν.χης θρησκείας ου'ο τρό'.ους , τον μεν συνιςα- μενον β<ς το να καταλαμπρΰνη την ΐεροπραζίαν των Μυ^ρΛϋν, το» έε' ε;*; το' νά αναίΐετάσ?ι παν ο,τί πα ίςανεν η ίρίλοσοίρ/α ύφηλόν και μέ γα. Και τωόντι, ιδιαιτέρα τι$ συνέμπτωσις με ταξύ της άποκατα^άσεως των Μι/ςηρ<ων χαϊ της οναϊί'ιΐσε'Λϊ τοΰ Πλατωνίσρου, εμφαίνεται εις το περισσότερων μέρος των -κείμενων κάί μνημείων , Όσα δύνανται να συιτείνωσιν εις την ίςορι'ανπε ρί των Άρησκειών χ,αί της ψιλοσογίας ίν διαςή- ματι τ ών πέντε πρώτων αιώνων της χοιίης χρο νολογίας. ' Ομως η (ρίλοσορί'α χβί η δημόσιος λατρεία 'ϊλαΘον χοιαύτην άλλο ίο» μορφήν , ώςε ψονον ματαίας μορψας και κοινά είύωλα εδυνν- ύηααν να συςησωσι πάλιν· 'Ο 'Ευηριρος δάσχυρίζετο, οτι οΐ θεοί των "Ελλήνων υπήρξαν μόνον άνθρωποι · και αύτη ή δόξσ,γνούςη υπότο ανομα ί ς ορικόν συ' ς η. μα η άπο&ε'ωσις, ΐδίνατο κολλά χαλά να •//ναι μία από τάς άνακαλυπτομένας δόξας εις τά μεγάλα μυςηρια , ε'πβ.'ίη ευρίσκομαι αυτήν πάλι» παρά Κικέρωνι, παρά Αιίδώρω τω Σ<- κ«λίωτ·<5» ηαρα τοις β}>ίοί5 τιατράσι τ>,5 εχκλη- «ί'ας, χα; |)α:νετα£ ότι η τον πολλά διΐαπαρμί- ν·/) μεταξύ των πεφωτισμένων ανδρών της "Ρ' χαιό τητίς > πλην όμως τών Στωί'χών , οΐ οποίοι ίδόξαζον όλην την 'Ελληνικην μίιΟολογίαν πλίχ- τάνην ηθίκών αλληγοριών χαί ψνσιζων ψαινο- αένων. ι Έν δε τω πέμπτω τμήματι κηρύττει ο χ!)- ριος 'Οΰίαηο'ί εαυτόν εναντίον τοΰ ίςορικοι αυςήματος τοιι Ευημέριυ, αγωνιζόμενος μάλι- ςα ν αναίρεση την κνριωτάτην των αναφερομέ νων παρά των οπαδών αότοΰ μαρτυριών, ήγουν την μαρτυρίαν τοΰ Ήραδότου , οςις, καθώς μι- ταψράζοίισιν οί περισσότεροι, εκφράζεται ούτως. „'0ί Πέρσαι δεν άνήγειρον είδωλα εις τους $ίοός των , ίπειδη δεν ένόμιζον αϋτοΐ,ς, ώς οί "Ελ ληνες , γεννημένους από ανθρώπους (οτι ουκ άνθρωκοψυίας ενόμισαν τοΰς θίοΰ$, κατάπερ οΐ "Ελληνες, είναι)." Τοίουτοτροπως ό κύριος Λαρχερος (τιερ^ιιαος Γάλλος μεταψρας-ης του Ήροδοτου) ενοηαε κατ' άρ'χσς την λέξί* ανβραποψνίχ; } ομως εν τη δευτέρα εκδόσει της μεταφράσεως τοο τοΰ 'Ηροίο'τοϋ ίπροτίμηα( την σημειωθεΐσαν παρά Στανλευον ΐννοιαν τοΰ ότι οί Πίράαι διέγερορ κατά τούτο των 'Ελληνων · οτί δεν απεδιδον } ως ούτοι, ανθρωπίνους μορ- ψας εις τους $εούς. "Οθεν ό 'Ηρόδοτος μαρτυ ρεί χ,ατά τούτον τον τρόπον μόνον περί τοΰ άν- θρωπομορψισμοΰ των αρχαίων Έ'/Χψων, χαϊ Οχι περί τηϊ κλίσεως αυτών ίίς τό διδασκόμε νο» ε'ήειτα παρά τοΰ Ευάερου αύςημα. ΙΙλην