— ( 182 ) — νους νά ΚαρΛςιίσονν τάς βαίεΐας Ιδέαςτων δια της ποιητι- κν?ς» πτωχενούσης τν,ς 7 λΛ ' σσ ' , 15 *'ί Χέξεις αφηρημένα:,' Ίσως δε κάι βλέποντες το όνομα του 'Ομήρον πολλά /« ίειαζόμενον ε'δάξαζον, οτι διά ποιημάτων φιλοσοφικά; υ'ττο- βίσεις εχόντων ημπορούσαν νά καταςαάωσιν "Ομηροι είς το είδος αυτών' τουλάχιςον ο Εμπεδοκλής ωνομάζετο από τ ους συγχρόνους του "Ομηρος· 'Εάν δί τις ϊξ αυτών υ πήρχε τωοντι τοιούτος, δεν ήίελαν τον αποσιωπήσει, ούτε ό Αριςοτέλης κάι Π λάτων, οΰτε οι παλαιοί φιλόσοφοι «.«» Κλιτικοί, οίον ο Κουϊντιλιανός κα\ Αο>γγϊνος· Ήρόπάντων δε φαίνεται, οτι οί*Ελληνες, έξ άπαλων ονύχων συνετισμένοι με τον "ϋμηρον , του; Τραγικούς κάι Λυρικούς «οιητάς, οι όποιοι, παραβαίνοντες μεγάλας πράξεις κάι σφρο- δρα πάίη, κατεκλονουσαν τάςψυχάς, δεν ημπορούσαν να λά- €ουν κλίσιν είς ποίηΤιν , κα6ως ήτον ή διδακτική τον'Εμπε- δοκλε'ους, Παρμενίδου , κάι των άλλων" αυτοί αγαπούσαν πάντα την ζώσα ν φυ'σι ν εις παράςασιν κάι όχι την νεκράν. Ως τοσον, αν ή θεωρητική και πρακτική φιλοσοφία Ημπορούσαν να ίνωίοΰν ε'ίς τίνα των παλαιών φιλοσόφων, και αί δυο ενταυτω να συντροφενίοΰν από μίαν δαιμο- νίαν φραςικήν δύναμιν, αυτός είναι αναμφιβόλως ο Πλά των· ό Πλάτων, όςις ,καίως είναι γνωςον από την βιογρα- φίαντου, είχε φύγει απο τον ναόν των Μουσών είς την ςοάν των φιλοσόφων. Βε'€αια ο συγγραφεύς των διαλόγων νου Φαιδρού, "ϊωνος, κάι Φαίδωνος, εδόνατο να γέν% ό θαυ μάσιος τής'Ελλάδος διδακτικός ποιητής" αλλ 'ίσως εφρο' νου σε κάι αυτός μετά του "Επίκουρου „ ο σοφός, εάν κάι αισθάνεται /αυτόν ίκανόν νά γρά-^η ποιήματα, όμως δεν θέλει προχιρεόη νά το κάμη" (λΐ?ις παράξενος, γεμάτη όμως νοήματος) ."Επειτα, καίως είναι γνωςόν , ό Πλάτων, όςις ΐνίκυπτε λιπαρως είς τον ς Επικούς, Τραγικούς , κάι λυρι κούς, είχε συνειίίσει πολύ είς Τιίν παάητικήν φράσιν, ως» δεν εδυνατο νά δοκιμάζω ήδονήν είς τήν διδακτικήν ποίη- σιν, και νά δοζάζη, ότι εδύνατο νά δοξασία με ποιήματα χουτ ου του είδους· Η Ελλν^ι*^ λοιπόν φιλολογία δεν δεικνύει κανί ν α- ριςουργημα, εις τ ην διδακτικήν' διότι <ίά συγγράμματα Νι*ά νδρου, 'Αράτον, "ΟΐΜπανοΰ κ.τ.Χ.; ί'ίναι μόνον δια