— ( ι 7 ι ) — τβϊ καλοΰ, κα.) αν κροήρχετο εκ Τούτου μέτρων ζωηρότιρον, φανερώτερον, και κακιλώτερον είς τά μέριήτου. Μγ' τας ιτροεκτεόείσας αρχάς, η μάλλον βεβαιότητας , εύκολον ίΤναι να εξηγήσωμεν , διατί ο Γάλλος, ί'Λγγλος, ό 'ΐταΧο'ς, ο' Γερμανός, κ. ο. λ., εύρίσκουσιν ολοι μί'χρι Τί νος αρμονία» εις την Λατινικών γλωσσαν καί ιτοίνισιν. 'Αλ- λα πρέπει να ομολογήσω μ. εν ίν ταυτί χ,αΐ ίιβ τάς αύτάς βρχα'ί» οτι >) νροξενουμενη εις αυτού; αϊτό ταυτι^ν την αί- τίαν ηδονη , είναι τολλα ατελής, "Κολλά κ ε κ η ρ ω με' ν η, να ε'ίπω ουτω , και ποΧλα κατωτέρα από την ηδονών , τήν όποίαν επρεπε να αίσίάνων ται ο! 'ρ&ιμαίοι , οναγινώσκοντες τοιΐς ρήτορας κ α) ποιητάς Των. Ας ε'ίπωμεν ακόμη οτι η ρν)· ίϊΐσα ι$ίονν$ ίϊν ίΐι/αι ιταντ^ ομοία δια τοϋς διάφορους νεώ τερους Χάους ' διότι ο δείνα, ςίχος του Βιργιλίου Κρίνει να φαίνεται αρμονικότερος εις-τον Γα'λλον, ο δε7να είς τον Τέρ μα %ον, χ,α! ούτως ε'φεξης· °Ομως ολα α'ντιςαίμίζονται ού τως, ωςτε προκύπτει εν κεφαΧαίω δι εκαςον ί&νο'ς 6 αυτός βα&μός »)ίονίις αρμονικής άπα την άνάγνωσιν τινός σελί- δος του Κικέρωνος νι Βιργιλίου. Η μπορεΐ τις να τους παρα- £αλλΐ( με Μουσικούς, ο'ίτινεί όλοι εζαλλοιούτι τον αυτόν νόμον επίσης σχεδόν, άλλα δια/ρόρως , και εζαΧλοιούντες αυτόν φυΧαττουσιν εν γένει την αυτήν σχεδόν αναλογίαν έΐς Την ποσότητα των σημείων. Εντενόεν προκύπτει πρώ τον δί αυτούς, είς Ίσον χα! όμοιον σχεδόν βαύμόν , ή εκ τοΰ μέτρου ηδονη , η ότοία μετασχημαχίζεται έπειτα δια- φόρως άνο την αναλογίαν , οπού βάλλουν μεταξύ των ση μείων είς καίε ίδιαίτερον μετρον, και ατό τον διαφορον τρο πον , με τον οποίον τονίζουσι ταύτα τα σημεία (ι). Αλλα πόση διαφορά ατό Ταύτην την κολο€ ω μενην, να ε'ίπω ούτως, ήδονην , εως είς έκε'ινην , τήν οποίαν ο αυτός νόμος ηίιλε προξενήσει , αν ετραγωδείτα μι τον πρέποντα τροπον (ι) Ε» ρ3Γ I» ΠΊίηίιτε (ΙίίΓρΓίηΙβ <1οηί ΐΐβ ίρριιγεηι 8|»γ οϊβ πο Ι εϊ. Διότι τα^ &αοοο:χ : 5νη , 7ΤΊοφ6 3οντα -τ}ν 'κλλην ικτ}ν και Λατινικών γλ<»»σαν, με- ταίι^Γϊζοιισι Κιττοοχο: χ^·)- τ^'νου;" κα: τούτο ρ.Φ ίδαί'νετα; οτι 3$\5ΐ να' οα- νεο·'ΐση ο Συγνραΐ,ΐυ;. Αντίγραψα ττ}ν Φρασιν του π^οτοτύπου, '»** *«»η 0 Αναγνώτης, άι) ε'πδ'τυχα **).<ί τ^.· |νν«χν* «*» οα·»; α'χε'. τνχα, ·ίΓρ&ίτει να 1 τ αποϊωση 8:; ιτ^κ ςλίγην μου πεαΐ τα 1 μο^ϊίχα^ ΐΕιν· © —Π. Μ 2