— < >7 6 ) — ψρός τνίκ ττρωτοτυιτον (ίι'ς έιαφοράκ ϊσωζ τϊκ παρα γώγου, τκς νυν ομιλούμε νν,ς) δ ι αλεκτ ον) και νά νροξί- ι^'σ# έιτλίν την ωφελειαν , αίΓοκατας^σαζ ούτω το Βι4λίον του και Α,εζίκον' επειδή εσημείωσε ,,διά παρενθέσεων , ι ν οίς ιέ ει , τα χυίαίοτίροκ ίν χρήσει ι ταρ νΐ/χίν ονόματα. '' Τοίτο είναι παντη καινοφανές πραγμα, όίεν δια να ίυ'χα- ρια^,σω Την περίεργειαν των αναγνωζςων < οσαι δεν έχουν Τα βι£\ίον, μεταδίδω τίνα παραδείγματα. „ Πεντεικις (πεν- Τε φορα'ΐς).— πεντηκ.',ντάχ.ις (πενήντα φορα7ς) Αναλίσκει {.ε ^οίίυίΐ) — (ρρίατιαϊα (.τν«7αέν,ίΓία') , ττ^ταΤοκ (της βρύσης), ΰΐτιον (βροχήσιον~). — α/.ατ ιργαςων {άδουΧευτων}· — ο Πι^λο'ς (ή λάσπη). — ςαίμίζει (ζυγιάζει). — Αχούσαν (.όπου να" κωδωνίζη). — συντρι^ΕΪσαν (τ£αιασ4ί7<ταν). — λεύκωμα αοΰ (ασπραέι αυγοϋ). — κιραμίτιδα κονιν (τοΰ£λον χ,ου- πανισμενον')· — καρυιλαιον (καρυδολαδον). — Χιίαςρωννύου· σι ( καΧιγώνουσι). — έργου (δουλειάς") · — δέν πρεπει να φίίέωκται ^Εί ψυχουσιυ, οίκονομοΰτι)· — μεγάλους δρύ'ίνους καμακας (,μεγαλα ζυλα απο βαλανιδιών, κονταρια, τέμ· πΧας).— Λντηρίδες (ξυλα ειτι των οΚοίων αραδιάζονται αϊ σανίδες αι φέρουσαι τας κεραμίδας— σχοίνους (βροΰλα, σπαρτα").— ανά. δύω {άπο δυω , δυω~). — πεδιάδας (καμ- πους}· — διαςρεφει (,ςρα€ώνε<). — ε κηυΧΧολογοΰνται (ζε- ττεταλίζονται)■ — ύδρομηλυν (ήτοι το έκ των μήλων πο τ όν) , τη υδραπιου (ήτοι το' α'ττίτ ις ποτύν (ό'χι ο' 'λπίτης, ίι^λ· οίνος;), το γινόμιννν εζ απιδιών). — από τούς οχε- Τούς(από τα κηρήζιχ. Κα! εΐ; α\\ο μέρος, — α πο κά$ε οχε- τονζ,κιρίζι) —). — δρυοςίβαλανιδιάς") δοκούς (γρεντιαΤς).—■ αρωμαχονωλαι (μπακαλιόες)· — νίτρου {γκιζερτζιλές). — τυροφορεΐα (ό'ηΧαδη τά ξύλα ιπ> των ανοίων βάλΧουσι τους τυρους). — Αιπαδνα Ο^ΧαιϊνΓ τα μακρά λωρίχ, με' τά όποια, άναδεονται αί των 'ιΐΜΓων τρα'χνιΧοι -προς τον ζυγον"). — (· πιφχτνιδίους σειράς (ήτοι αράδας εκ ξύλων η σιδήρων, διά νά χωρίζωσι τά άΧογα)■ — νίτρου (,γκι^ερτζιλΐ) , χα,λκαν- 6ου (καΧακανης ήτοι χ,αραμττο'ίάς, τίς και βιτριολίου) ιή' α- λατος αμμωνιακοΰ (.νΐήσιαντηρίου). — 'Χδροκαραςάτων ^Βρι>- σαδων, ϊ.ουϊονλτζίόων). —άργιλον (,χωμα των τζουκαλζ- δων) — χυτρΐτιδα γην (τζουκαλάδικον χωμά). — νά κερί- δια,&σΐίζ (.<τιργιανί<τ%ς)· νοί ν^ΜΠανίζ·^ (τρα^α τούτο" -