( 8οο ) — (τις ι} συνάΟροισις χ-α) ϊνάισις των μέρων αύτων δια νά συν* ηόη η <<*' α ουσία. Εις την χειρουργικην σύνβεσιν ονομάζουν την εργασίαν, δια της οποίας ι νάνου ν τά διαχωρισμένα του σήματος μέρη, καΰως τα χείλη μιας αληγης. Ε/< την φαρ- μακονοιΐαν σύνύεσις ονομάζεται των ιατρικών η σύνβεσις.κτλ. χ. ί. λ. Εις δε Τα *>»ρ·α, χαβ«( ηζεύρει τί ε%αιάνάλυσις ενός λόγου » ενός επιςημονικοΰ, $ φιλολογικού συγγράμματος * κ. τ. Χ. ΐημείωσαι , ο π χα) όί μαύημΛτικοϊ, ίσως από τόν και* ρόν το» ΕβΙβΓ, έδωσαν ωρισμένην σημασίαν ι"!ς τάς λέξεις άνάλυσις χα) συνύεσις εφαρμοζομένας εις την επι<~ημην των · χατ* αυτούς βαδίζομεν αναλυτικώς, όταν πραγματευώμεία εν πρόβλημα διά τί)? λυσϊ«ί των ά\γε€ραϊκων ίσωσεων, καί ο-ι>χβϊ·πχΑ>ζ, όταν δ (ν μιταχειριζωμεδα την λυσιν των ά\γε- 4ραϊκων ίσώσεων , άλλα μονον τάς μεθόδους της γεωμετρίας * ώς τόσον ο περίφημος ΟβΓηοΐ, εις εν άξιόλογον τεμμάχιον νερ'ι της αναλύσεως χβί συνδέσεως, περιορίζει τ»}ν άνάλυσιν εις την χρησιν άλγεέραϊκων μορφών, περιεχουσων ποσότη* τας άποφατικάς μεμονωμένας, ι? ποσότητας φανΤαςικάς' {ίδε Οβοηιβηΐβ 3· ροβϋΐϊοη. σίλ. 9—16). Πολλοί συγγραφής τον καιρουμας, ο! όποιοι ωμίλησαν *ερ\ της αναλύσεως και συνδέσεως θεωρουμένων γενικώς, α νάφεραν , προς ειίικυρωσιν της γνώμης των, πιρικοπάς τον Ι·*ρΐ8<:β αναφερόμενος εις αύτάς τας δύω μεθόδους, χωρίς ϊσας νά παρατηρήσουν, ότι αυτός ο περίφημος συγγραφεύς τότε δεν ιμεΤαχειρίσ&η κατ άλλιιν σημασίαν αύτάς τάς λέ<- ξιις, αλλά πάντοτε κατά την εννόιαν των νεωτέρων μαϋημα* τικων. Φ I Α Ο Σ Ο Φ Γ Α. Χυνέ**!** όλέόριαι, α'ίτινες αμέσως «ΐκολουβοΰν μίαν φαντασϊαν κακώς κυ€ιρνωμένην· (*). (Μιταφραβις όμαγ>»οΰ; τι»βς '|1««?αίτβν.) * Αναμφιβόλως ο σκύπός της φύσεως είναι . νά προξενούν τα αΐσϋητά αντικείμενα εις ημάς τινά αίαύησιν ισχυρότερα* , (') *ιί«, Ρλϊ1ο·ορΙ»ίβ άβ Γίίρτίι ΙΐΜία ρ*τ Ρα§&1ά 51*ιτ·γ» ι Τ. Β, «ν τφ τ«'λη.