— ζ 59® ) -* 'Ως μχάν εικόνα ζωηράν αύτην να ζωγραφίσω, Και εις τους άλλους ',ΑΑΗΘΓΓς ΣΑΦ'Τς νά εξηγησω. ·····.·«· Δια^ληΟεΐς άΐίό τινας εχίΐραύς κρος ΊΙΤοΧεμαΊον, 'Τνέφερε νοΧΧά κακά (ι) κινδύνους τελευταίου· Ο I τεσσάρες κοντά σειράν ομοιοκατάληκτοι ςίχοι κατα 6ε\γοα\> την άκο^ν με την ποικίΧίαν, καδως Το ημιςίχιον, Αυτη μιαν γενικών φύοράν , « *αι ο ςίχος , ιϊ νΐ αράδα., "Οσους δε ο' δεσμός κρατεί τρίλια; ενωμένους, Ιην καταγΧυκαίνουσι με την μέΧωδίανΤων. Και ας μη νομί σω ο άναγνωςης οτι οί ςι'χοι, οσους ίευ αντέγραψα ε5 ω , εί ναι κατώτεροι αϊ το τούτους, 'ΐίομ, καρ· χ· ,ιΐκομη <5υο, ΐαν- Τΐ() άξιο» τ«ίν ανώτεροι σημειωμένων. Πρωτος αύτος (2) ιτα/)ϊςν)σ'ίν £/ς οΧους τν\ν είκονα Αυτής, με Τίχνην 3·αυμαςην εις τούτον τον αγώνα. — Σελ. 41 ι ς«χ· δ, ε* ε μ ι% ί ας; αντ ι τοΰ, εκιμιζίας.— Στίχ. 21, ακήντησεν εις 3άΧασσαν, άντϊ του , εις Την 5άλ. — Σελ. 42, ζ'Χ· 24, Πα φ/υ ο υ, αντί, Βαφινου (Ββίϊΐη). — Σελ. 43 , ζ'Χ· 23, ιϊρχνισαν, άντϊ, άρχισαν. — Σελ. 44 · <?'Χ· 7 ~~* ^ ' κ άτ·, φε ρ ο υ σ ι ν είσ ε τ ι τ όνο μα των 8 ασ ε ω ν . άκο το Αασις, εως, άντι του, δασών , άκο το Δάσος. — Στίχ. 3, κάτ., εύρο ν ςεΧεχους με- γαΧων δένδρων, άντι του, ςεΧεχη. —τ Σελ. 4^ ι <?'Χ* 19» τοιαύτα ομως άκοτεΧεσματα. Τρ. ομοίως, η, αΧΧά μην. — Α ώ*. νΧην αΧηύως, πιπί» η Ια νόπΐέ. — Σελ. 47» Ί'Χ- *4— 1 3, εις τον κόΧκον τον Παφί- νου (εάν ύΐίάρχ^ τοιούτος). 'Εάν ορθά συμπεραίνω, το κρωτοτυνον νρειίει νά Χεγη, 'Εαν ή ναι κοΧπας, «ϊ ο'βη βδΐ ηη. "Οτίως και αν ήναι , το Τοιούτος εδω είναι άτονο ν. —Σελ. 4Κ , ςίχ. 25 , με περισσότερης % οΧι- γωτέρ ας εκβάσεις , άντι του, με κερισσοτεραν η ολι- γωτέραν ενιτυχίαν , »νβο ρΐαβ οα ιηοΐηβ ββ βαοοέβ. Το Γαλ- λίκο» κυοοΜ σημαίνει κυρίως 'ΕκιΤυχίαν, και μαΧιςα ακο- ΧύτωςΧ αμ€ανομενον, ως εις την προηγουμένων φρασιν, Εκ εί τα φανερόνε ι "Εκ€ασιν (ΐβϊαβ) , και εις ταύτην την σημασία» (ι) 05τω;. (ΐ)'θ 'Απίλλήί· Π ο.; νά τη 1 ·» ίδι;η 3 ί ς όλον;;