— ( 58 ) — ^Ηλ^ου σήμερον να ετπσχιφ3οΰν, χ.α\ νά εγκαρδιώτουν μέ τ ι/, ν κα-ρουσία ν των και διδασκάλους και μ,α^ι^τας· 0'μ.ο- Χογοΰμεν μυρίας τάς χαριΤας εις την να,τρικην κηδεμονίαν του ευμενεςάτου Ϋ'^ουςτου, και ε)ς Την αγρυπνόν σας προνοιαν, εκΧαμπρότατοι Ώρίγγιιιες, και πανευγενέςατοι Α"ρχοντεςί ιίττο την σοφήνσας οδηγία ν ιΧνίζομεν καϊ το χρέος μας καλ- Χιώτερον να εκττλ\ιρώσωμεν, και εις εκβασιν να φέρωμεν την ΐφεσιν του γαλανότατου 1'ψουςτου. Μαθν)Τ«ι! θ"<τα γίνονται τώρα, είναι αρχάι · και ιϊς το μέΧΧον θέλουν απαιτεί αιτο σας οΐ άγρυπνοι Εφοροι ανάλο γα //.ί όσα σας εχορήγησαν ΙΊοϊος από σας, φίλοι Μα.3ι^τάι! 3έλει υποφέρει να φχν% ανάξιος ; τίνος η ψυχν) <ΪΕν καΤα- φλέγεται α'ιτο φιλοτιμίαν; τις δεν κατατρύχεται εις τους κό- τΐους, διάνα εύαρεςηση εις τόν Ηγεμόνα, καϊ εις ό\ην την πατρίδα; ουδείς βέβαια, ουδείς. Απο σας ελπίζει η πατρίς τον φωτισμό ν και βελτίωσίν Της. Καμμία πρόφασις δϊν σας μένει' εχετε άφθονα Τα χρειώδη, και εξαίρετης, ο,τι ούδε· νος άλλου σχολείου μα£ητάι δεν έχουν, τήν προςασίαν λέ γω , καϊ εκίσκε^ιν τοιούτου Η'γεμόνος. Οί προβεβηκότις σ ας μακαρίζουν' και λυττουνται, οτι δεν έγεννήΒησαν εις τοιαύτην νάνολ€ιον εξοχήν. Α παδυ$ητε Χοιπον ανδρείως εις τό Χαμπρον τοϋτο ςαδιον της αρετής, και παιδείας· Μ>» σας φοβνσουν οί καίτοι , και αί ίυσκολίαι. Τρέχετε άνεχι- ςρετίτεί, ψαλλοντίζ με χαράν Α (>»γ« ι τολυμο%3» γιιιιι βροτιίφ i βκραμα *άλλ/ςοκ βίφ ! Σαι ; ττρρϊ, Ι7«ρ3ίΐ>», μορφείς Κχι ϋ&νΐίν ζΛΚαιτος ΐν *Ε'ΚΧα.δι να'τμος , Ακι τοιον; τλϊνβι μα\ι(ους ακάμαι τβς, Τοϊον ειγι φρί 'μ' >(<Λτα βάλλει;, Καρτι ν φϊφιις τ' άζάυχτον Χςυσουτι χ,ςι βαι& χ,αί γο»!«», ΛΙαΚίίΐίίΐυ^τοΤό 3 ΰιτι/ου. Καθείς ας παροξύνε τον εαυτόντου' ό αυτόχθων αί Χί^ίΐι' * μ ε η Αακία ίΧπί ζει,, ο Ελλι^ν ας φωνάζω Είς «μ ί'λλας ή μιγίς] ητά&χ ιινιι «τοβλί'ττίί, • . . . » και μου *λεος ^ · · . . . μα»ά(ΐβ> γινήσιται