—» ( 356 ) — μ' ενοήσατε , τοΰτο ίΤνα» ό διδάσκαλος. Φρίτΐει ζςις .3ίλιί- σΊ) νά ςοχασ3% καλώς το μέγιςον τοϋτοεργον, όςις 3ελή. σΐή να κατ α'ξιαν β/$ τον υψνιλόν τούτον βα3μ.άν· Τ I εαι διδάσκαλος·, ο Ιατρός οχι των νοσημάτων τον σώματος, άλλά τίς 3είας μερίδος τοϋ ανίραί«ου, του νοο'ς , του οτ^ΐου οΰδε φαίνονται τάαβρωςήματα ,ουδε κα) φαινόμενα τα 7 νί "" ρίζουσιν ως τοιαίτα οι άρβωςοι· Υποφΐρουσιν οI αν3ρωποι να κατηγορούνται χωρίς κάλλους, χωρίς άνδρίας, χωρίς ιτλου- του κα) των τοιούτων* α'λλ'όταν «λ,ί# ό λόγος περί νοή σεως, όχι ϊλλϊίψιν αιΐτίς νβ άκούσωσι δϊν υποφέρουοιν , άλλα κα) τουναντίον πλη3ωραν οί κάνης πάσχουσιν . κα) ω« ανάγκην κρίνονσιν αυτής την έκκένωσιν' κα) μ ολον τούτο κατα το μάλλον και ήττον εχομεν όλοι χριίαν 3ερα- πείας' ίνα νικήση λοιπόν τοιαύτας δυσκολίας, καΐ νά επι τυχία τιΐν 3εραπε>αν, ςοχασ3ητε "ο'νοίος «ρίνη νά ^ναι ο διδάσκαλος. Το νά άκρι€ώς το διδαχ3ησόμ»νον δεν άρκεΐ' το νά ιίξίύρη με ποίον τόπον εντυποΰται ιϊς τάς ψιι* χάς των διδασκομένων δεν είναι το μόνον ά-κ αϊτού με νον αϊτό του διδασκάλου" χρειάζεται κα) ετι προς, κα) ακού σατε ' θ" όρ3ός λόγος φωτίζει μόνον τον άνΒρωτον, Τον δι*· ςε'λλει μόνον τά καλά εκ των κακών, αλλ ο χειραγωγος Των πράξεων του δεν είναι αυτός' τν'ν μεγάλην ταΰτην δύ· ναμιν τήν σφετερίζεται η συνήθεια, ή πολυχρόνιος έξις' γν&ρίζει τά καλά διά του λόγου * άλλα πρέπει νά ε χ# τήν ίξιν του πράττειν αΰτά , κα) η εζις αΰτη αιτοκτοται οχι διά της άπλης γνώσεως , αλλά διά της πρώιμου επαναλή ψεως Των αυτών* χα! διά τοΰτο βλέπομιν πολλούς άν3ρω· πους, γνωρίζοντας μεν τά καλά, αλλά παρασυρόμενους υ πό της εζεως (!ς τήν πράζιν των κακών' απαιτείται λοιπόν από τοΰ διδασκάλου όχι μόνον γνωσις των κάλων» βλλα καΐ εζις του πράττειν αΰτά' άπαιτε'ΐται , μί άλλους λό γους · όχι μόνον μά3ησις, α'λλα' κα) αρετή· Οί παλαιό ) ω* μολόγησαν ότι κατορ3όνει τις περισσότερου άφ' ων πράτ· τα , παρα αφ ών διδάσκει , καί η χριςιανιχ,ή 3ριασκεία επε- €ε€αΙωσεν οτι ,,ος δ , αν ποίηση κα) διδάζη, ούτος μέγας *λη3ησεται " κα ) ή καθημερινή πείρα συμφ&νως άποδει* κνυει, οτι αχό τήν «κλογ-^ν των διδασκάλων κρέμ&ται η μίλλουσα ευτυχία ή δυςνχίχ των νιων. 'ΑΧλά συμβαίνει