— ( 337 ) — <Τειν σεαυτήν! Φ ευ! ή ζωησου Χοιπόν οΧν) δεν 3έλιι είσύαι εϊμη σειρά πάνων και ταραχών·, Ουχί" ο' 3εοϊ δεν 3ιΧουα ιν α.;ρήσειν τκ'ν αρετην σου άνευ αντιμισίίας. αι /Τ») ίιναι ν, τγ- Χεκταίά ευ'χη τοί ίίί του .^ανατον σίΓίυό'οντοξ πατρίς του. Χα.ΐρε , 3ύγατερ\ χαίρι 'Αντιγόνη μου. — Μο'νι< ^ "Αντιγόνη απομακρυνϋη αηο τον πατέρα τν)ς , και αμέσως άντήχει είς όλα τά μίρ*! μία Τρομερωτάτη βοή Το φω; τοΰ ηλίου εκρύπτετο βαθμηδόν και εν πυκνοτατον σκότος έκάλυπτε το καν ' — Φβ&ρα) αςραιται διαπερωσαν τ« βάίη του σκότους- — Αι κοροφα! του Παρι/αιτσοί και τα£ ΰψη τοΰ 'ΕΧικωκοί ώμοίαζαν Ηψαίςια ορη δια τας οποίας ε^ιπτον φλόγας — και Τα ι εύοΧωμίνα του χειμάρρου κύ ματα έταράττοντα σ^ιδρότατα- — Ει'{ αυτα τα φρικτά φα ι· νίμενα συνενοίη εξαίφνης και ι, περιδονησις μιας αμαξάς , ητις Γφιίνετο ότι κατε€υίίσίη ατό τα υψ») ορούς τίνος εις τα βά- 6η της αβύσσου. — Η' 1 Αντιγόνη τρέμουσα ςρΐφει τό 1 τρόσ- ωπόν της προς τό μέρος, ο νου άφησε τόν πατιρατης, κα I βλέπει μ·εταζυ των δύο καιομενων δρυών , τόν δυςυχη Τ6ιν Θίΐδ'αιν βασιλέα, έχοντα το πρόσωπον Του καλυμμένου μι. μακαυ κάλυμμα, κρατούντα δε μι την δεζιάντου χιϊρα το' ιερόν ξίφος καΙ με την αριςεραν του τόν κρατήρα, ας τις εοε- χΊη τό τοΰ 3ύματοξ αίμα· — Ααμ,πρότατον φως επερικυ· κΧοΰσι τον σε€ασμιον δυςυχη, αμέσως όμως σ€υνεται — Χικνότατον δε σκότος διακρύπτει από τηνορασιν της 'Αντι γόνη,; τον πατέρα της, κα1 από τα βά3η τοΰ σκότους εκ· ■€ζίι/ει η τελευταία αΰτη φωνή" Βα&ι/.' Βα&ίί! Χαίρε 3ΰγα· 1 ερ. —■ 'Αμέσως ή λαμψις της ημέρας αναγενναται, και το πάν ίλα€ε την φυσικήντου μορφήν. η ''Αντιγόνη πλησίαζα τρέμουσα προς τας δυο δρι7ς, αλλά δεν ευρίσκει (ϊμη τό εσραγμένον 3ΰμα· Κατ' αΰτόν τον τρόπον ο 40'ί του Λαΐου ηφχνίσ3η από Την γην. — οί 5γοι δΐν η9ελησαν νά φανεροσωσιν ιίς τους αν3ρωπους, ανά Οιδίπους εκατα€υ3ίσ3'η είς την ά€υστον κε- ραυνο€Χη3ε"<ι, η αν ΰ^·ύ3η είς τον "ΟΧυμπον. — Η* γενναία τοΰ Οιδίποδος κόρη, μείνασα μόνη κα) τετα- ραγμινη από 'τας Χιΐπχς κ'·ι> από τόν φό€ου, τιιΐς ήμε'ρχ,ζ ακαταπαύςως εζήτιι-είς μάτην τό σώμα του πατρός της δια νά αποδώσω ιίς αυτό τας τεΧίίάς τ^ς ταφής — Μ« τρόμον επάτιι