Ηβτ» πνρλαμέντον —·* Συν-οίος τν) 14· 'ί'ι°ρ· Εί'ς τακτών- την συνοδοί) έγχειρίσθησαν πολ- %αί άΐ/αφορα.ϊ, δια τών. όποιων έζητεΐτο. η μί- ταρρύθμισις. τών παρλαμέντων με χοινάς και ε- τησίόι»ς. «κλοχας- αυτών. Ο κύριος Βρου γ χ ά μ, I'γχειρίσας τοιαύτψ τι να, άναγορβν της. πόλεως Άλδγάτε ,.έλαλησε σφοδρά εναντίον αντης , όνο- μάζ'ύν ταύτας τας αρχάς άτοπους και φαντασιώ δεις, αγρίας χαί σπατηλάς, Χ-Α κηρύξας ,. Οτι χαί αν εις μονος. ανηρ ΐχ τούτου του .παρλαμέν του φρονη τοιούτως, πρεπει παραςάς,είς το με- ο·λ ι * το όμολογηση,, διά να ΐζετάσωμ εν εκ Βεμελι'ου τ·/)Κ υπόθεσιν* χαίνα. ελευθζρώσωμΐν τον λαοκ- δια παντός, από ττ» κλάνην.του.. — Μίτά. τβίτβ. ηρχησιν, ο. Χορ$ Κ.οχ. ρ'ά.ν.«.· να, ύπερασπί— ζτ,ται τας·; χοινρς. εχλογας- χηρύζας, ότι εάν γένη &ε£οδιχώτερος. λόγος.. περί ταύτης τ%$. ΰπο9ί-· ΟΜίύς,, 3/λει λά$η : πάντοτε όδηγήτριαν τ υ ν ίρΜ- νην τβί'λβοό·» επειδή ό λαός. άνιξαρτητότερος <&ν. πα ρ ι·· ο·! άνδρες τούτου τον παρλαμέντου , μη χαθοοηγούμενος άπό επιπλεύσεις άλλων , κρί να παντού" ακαθεςερον (γελώσι). 'ΈΜν.υπηργον τριετή παρλαμέντα,.χαί κάθε οικοκύρης είχε δί- χα τιυ&ς εξαιρέσεως.τό δίχαιον.τη.ς ΐχλογης } .η- θελοιΐ: ομιχρον&α·. Χα1, αϊ τιμαί τών άζιώα τοΰ παρλαμέντου χτ.. — 'Εναντι'ον τούτου, έλάλη- Φαν . πολλοί άλλοι }#αί μαλιςα. ό,χύριοςΒ,ρ ουγ- χάμ,όςις είπε, προς τοις, άλλοις: χαί ταύτα.· } ,Οί συγγραφείς των άναοορών βεβαιουσιν, ότι· <ά χοιναί εχλογαί εΐναι εν δίχαιου τοΰ- λαού, δια·· το όποιον· ο ι προπάτορις.ηαών έχυσαν το αίμα: των;· πλην είς.ποϊβν*ίςρρίαν.. της 'Αγγλίας ευρί σκεται εν. μόνον. ίχνος,^ατι εΐχαμεν. ιτρό·12θθ: χρόνων ,, ως $ν&χυρφ>ιηαι (κείνοι οι χύριοι,, (λεύθερον, χαί εντελές, ηένγένει κάνέν τότε, πολιτικό ν σύςημα · Π όσον · ολίγονίζεύρομεν ως προ τούτο.περί τνς χβτας/σΐ'&ς: της: χώρας ί»ν ί'τει ϋι 8! Πως. ήμπορούμεν να ίξιύρωμίν τί ' 47*" κερίτης χοταςασεως τοΰ πολιτικού σν-ήνατος:, πριν να ενωθη. η Σαξονική έπταργία ιίπο 'ένα χαί τον αυτόν ιξουσιαςην ; 'ΐδοΰ μικρόν τι αη- μεΐον περί της είδέας εις την ϊςορΐαν , περί της σπουδή της αρχαιότητος, περί της άχριΘοΰς γνωσεως τοΰ· πο^λιτιχοΰ συ ςήματ ο ς, περί των ο- ποΐων χαιιγώνχαι ούτοι οί πολισοφοι, ο! όποιο: αχ ρ' ου καθήμενοι νύκτα τι χαί ημέραν επενίησαν τους άγρίοας και άνοήτοχις σκοπούς των } τδη παρίςανται με τα μικράτων τερατουργήματα χαί μεγαλας,των τυψλαμάδας $ίΚουτές νο. διορθώ· σωσι το.Βρίττανιχον. πολιτψον συςημι (γελ'Ζσι χαί εΐ)γηαουσι). % . χαί είτα - λιγόμεθα ημίΐς άνόη· γοι χαί.αυθαδεις, } ,επΐι§ή δεν· γνωρίζομεν την «- ξϊότητα τούτων τών. όντως βελτιωτών, οί όποιοι 'έαα&ον μάλ'.ςα-τι' σι>νέ$η 5θΟ χρόνους πρ'.ν της ήμετέρας/ιςοράις. ■ — Ό' εύγενης λόρδος_ (Κο» χρανε) λέγει, ότι κατηγορώ το έθνος της 'Αγ· γλίας , πλήν όχι τό ϊθνος κατηγορώ, άλλα τους απατώντας, αυτό, η τους Βέλοντας — διότι πο τέ δεν. Βέλουαι το χατορΒώση - άπατησαι αΰτό, χαί αποδεικνύω τοΰτο,με το γελοιώδες χαί άτο πον ζήτημα τών περισσοτέρων αναφορών.. Πλήν παραχαλώ να μι χαταλά&ητι χαλά. Δεν πιςεύω, ότι άυτη η ίζαπάτη Βελίι (χτανθη μακράν , επει δή.. ό λαός, ως φαίνεται, ίΧα$εν όλίγην μερί δα είς, αυτό· 'Αληθές, μεν είναι, ότι εγχείρισαν εχατοςύας. αναφορών, χαί ως εν μιλλιόνιον ί- δΐύχί τάυτηυ η τιητην-την γνώμ·Λν περί μεταρ- ρυθμίσεων, όμ'Χις τοΰτο (γ<νεν είς σοι/αθροίσεις, εΐζ,τάς όποιας.συνέρ-ρεον τόσοι πολλοί δια του· το } δωτ: ηςθάνοντο εαυτούς , έν γένει μη χαλώς πως ίγονχας χαί ΒΧι&ομένους; Ίίδιδαχθησαν-. οχι βκο. ψίυίθΒρ9^α>·ΤΒ$ :■ χαί ίκαχοδιδασχαλονς, άλλ' έζ ίδιας.των πείρας, και από τν,ν ουσίαν τών ών πάσχουσι δεινών., ότι αυτά πρεπει νά προ-· έρχωυται από καχνν διοίχησιν τών κοινών , χαί τοιαύτα, τινβ&ςο-χαζόμενοι, τοιαύτα τίνα βίσδβ»