— Χ ιδΟ — χου&ιν ορια, διότι ως επιτοιτλίϊςίν ζη τείται μεν το νΐμντν·,ι*.όριον, όμως /,/*· ή ·0|)0υσι. χίίας κατί-Μΐ^Ό^ο-Ίί» νβ «ιι- ζκ|^<ϋσ·ι κατα 1 το τεταρτημοριον, τρίτη· μύριον καΐ κατά το ήμισυ, και ΐαν οιτα£- χωσι νο//.οι προςάζοντα το ϊΐ^αΐ'τίοΐ', Εί ναι κακοί ι <ομοι" Μ«τα τούτο Το ( Βΐσπισμα ανεγνασύη ττα^ρηε ι -ο σχέδιον ενός προβουΧευμα- -τος ,· του να ςρατοΧογη3ωσι ζοο,οοο άν θρωποι άπό Τους προτίρους χρονους, «- •7(0 τους οποίους είχε κηρύξω προτερον δημοσία οχι δεν θέλει πάρη πλέον άν* 3ρ&π αυς· "03ε.ν ακρα σιωπή ΐ κυρίευε ν εις την σΰνοδον, ωςε και αυτοί οί κ όλακες, οτε έρωτήθ.ησαν, ε'μειναν επ ολίγον ως άφωνοι. Μ' οΧον τούτο υπολαβων ένας άπό τους 'Ζνγκλητ ικούς εΊπε ,,ΡασιΧευ * το" συμφέρον τής μοναρχίας·" άλλος δε κατηγορεί εις το σχέδιον τάς Χέξεα πο· Χεμο 6 με να σύνορα ως προζενουσας ΊΤολυ ν φόβον. ,,Καΐ διατί; απεκρίΒη ο' Ν α- το Χ ε'ιι». Κα'λλιον ίΤκαι νά είπ «τις τιΐν άλήθειαν. Δεν εμβήκεν ό Ρ^ίλXιγ- ■γτων είζΤΐήνμεσημβρινήν Ταλλίαν, οΐ όε Υωσσοι ίις Τι$ι> βόρειον; και οί Αυςρια- κ.οι, Παυαροι δεν ε'παπειΧοΰσι τήν δυτι- κ,^'ι/; Ο* Β ε λλ ι τ ω ν εΐζ τν> Γαλλίαν ! ώ τ« καταισχύνη ! Και δεν εσιηκαίθησαν ακόμη όλοι ο! Γαλλαι διά να τον διώζω· σιν; θ!"Αγγλοι θέλουσι γελωσι διά τήν άπλοίκότητα των χωριατών μας' ως το- σον αϋτοΰ δεν εχουσι καραβια, και δεν είναι λόγος περ) ςρατηγημάτων χα τα 3α- Χαο-σαν' είναι εις τον τόπονμας> ο3εν και «ρέπει νά τους .νικ^σαι/Αίν και ίιω- ζω^ν. θ"/Α&κ., οί σύμμαχοι μου με πα ραίτησαν, ο! δέ Παυαρο) μ έπροδωκαν., κα\ έπιπεσόντες κατά νώτων μου , ι*.ί£- !Χαν ν-ΰ μο) αποκά^ωσι τνν ϊπιςρ'·(ρην μ',ν Ζμοα ποίαν ανταμ,οιρην ε'Χαβαν ,πω·, τοίλί ίκατακοψα! ίφόνευχα τονΈρΐ&β και ο- λοκςτου του; συγγενής. "Οχι, καμμία ιί· ρηνη , εύΐς ου κατακ,αιίσ« την κ α3ι'$ραν τϊίς ΓΙ αυαρίας! Εις την "Αρατον ε,σνςή3ιή τριανδρία, ν, ί§ία, η όποια ΐμοίρασε τήν Ιί'Λοινίαν. Κάμμία ειρήνη , εως οι) &ιαιρε- γ 5Ϊ;. ΕΧ^ίΤϊ μόνον το ακό\ουΒον 'έτος (!8ΐ4)> και τότε ΒεΧομεν ίέ$. Ζήτω 3οο» οοο ανΒρ&πονζ' βελω νά συςήσω εις μέν την Β ουρ&ιγαΧην ςρατόπεδον ιοο,οοο άν· .3ρωπΐύ·ν, εις ί» τό Λυόν αλλο τοιούτον χ.αϊ εις τοΜετζ παΧιν αΧΧο. Μέ τήν πρώ· την ό'ημιγερσίαν, χ,α) μέ αυτούς, οπί,Ζ μοϊ απε'μειναν-, 3έ\ω εχει εις Τα αρμα· τα μιΧΧιουνιον αν^ραίπαιν· Τοΰτο αρκεί μοι κατά το παρόν. Τριακοσίας χιλια'οας ανέρωτων ζητώ, ομ&ις όλους ανάραβ, |- Τι προς τί ό'φίλος οι νεοι ςρατιωται - πα· ρέξ, νά καταγεμίζωσι τά νοσοκομεία, η ν άπο3νήσκωσιν εϊζ τους δρόμους. Οί Γάλλοι είναι πάντοτε καλοί ςρατιωται" και ο! Πείεμο'ντιοι και "Ιταλοί όμοίωί' ομάς ολοι οί της Αρκτου λήγουν οί ϊΛτάίκ ΤερμανικίΛ,ν εις τήν Γαλλία ι/ καταντησψ· σ·£ν επαρχιών) δεν αξϊζουσι τίποτε · εις τάς φλε'βας των έέν κυκλοφορεί αίμα , α'λ- λα νερον> Μονον εις τούς εγκατοίκοος Της αρχαίας.ΤαΧΧίας ημπορώ νά εμπιςευίω. ,ι Βασ·»λίυ, οί Βίλγαι... ί'ιιτιν ενας* 0^ Βί'λγαι > ά·πίκρί.9η ό Ναπολέων, Ίσως μ,ε αγαπωσι- Τί σημαίνουσιν ολαι αί ιί~ ναφ',ραΊ, οπου τους έκαμαν νά γρά^ωσ·ΐν$ ώ' της ακρας γελοιότητας ! ,, Βασιλίί, ιϊ- πεν άλλος τις, η αρχαία Γ'αΧλια πρέπει νά μας μείνη·" Και η Ολλανδία; άπ«~ κρί,5ημε 3υμ£ν ό αυτοκράτωρ" έάν ΐ'π.ρε- πε νάτην χάσω, κάλλιον η,ίελον νά τήν καταποντίσω' ή £έ Ιταλία, εάν δεν λ Ϊ - ναι δυνατό ν νά μείνη εις την Ταλλίαν, πρίπει να μιίνη ανεξάρτητος. Κύριοιμου^ χρειάζεται νά επιχειρήούΐμεν τα ίσχα-