Ελληνικού Κίι τηλέγραφος πολιτική, ψ ι λ ο λ ο γ ι κ η τ ε χαί ερ,ττορίίίνΐ ε φ η α. ε ρ ί Τετο^τ#, τ# — ■ 53· *■■ ίο. Μ αξτίου ι8ι3. άοιία χαι προνομίφ χαισαροοασιλιχφ. ■ΠΟΛΙΤΙΚΑ! ΕΙΔΗΣΕΙΣ. ρατα καί άλλα χαθήχοντα παρά του εχθρού, δογεατον Β αρσοβίας. **" *».^«- λι^ο;, το οι εγκΚημα των ασυγχριτΆς μεγχ- II ο σ ηνία, τη 19. Φεορ. ΙίοιΙ 6 λόγος λήτερον, έκλιναν εις το μέρος του ξένου προς το2 «υτοκράτορο; ποινών τών Ρωμιών προί αώτοΰς νζήλυδος , πρ;ν ούτος είσβάλη ακόρη τους εγχατοίχους των πρώην ρέν Πολωνίας, εις την χώραν, και ε^νησαν οροΰ ρέ αυτόν νυν δε Ρωσικών επαρχιών, είς το:;; όποιοι/; εναντίον Η α ω ν τα άρματα, προπρώντες να αιίτος οπόβχεταί άανηςίαν χαί συγχώρηση. νπάρχωσιν εκείνοι/ αναίσχυντοι όπαίοι ράλ- Ηρεί'ς Αλε£ανορος ό Α'. χαΐσαρ χαί αΰ- λον, παρά πίςοί Ηρών ί/'πηκοοί. Τοίίτον; χού$ τοχράτωρ πασών τών Ρωσσιών, κτ. τελευταίους έπρεπε μεν να παίδευση ή ρορ- ίηλοποίοΐ/ρεν. φαία της δικαιοσύνης, ομυς επειδή Η μ εις Εις τούτον τον ίιαρκουντα ακόμη πόλεμον βλέπομεν η δη εχχυθεΐσαν κατ 1 βίτών την όρ~ με τους Γ άλλους τό πλεΐ'ςον μέρος των εγχα- γήν του θεοί , οςις τους τ.ροσουδίζει και κα τοίκων των πρώην μεν Πολωνικών, νυν δε τοατατεΐμαζϊ με εκείνους, εις τους όποιους αϋ- Ρωσσαών επαρχιών ε μείνε πιςον χαίσυναπή- " τοι ηυτομόλησαν επιόρχως, χαί επειδή Η ρ ε ΐί λαυσε με ολους τους πιςούς ημών νπηχόονς ύπαχοΰομεν εις την ύπερισχύουσαν ψωνήν του την ημετίραν εύμένειαν χαί εύγνωμοι τιίνην · ελέους χαί της ευσπλα'/χνίας, δηλοποιοΰμεν χαι όμως εϋρίσχονται μεριχοί, οί όποιοι πόλλαχώς χηρύττομεν την ημετίραν χοινήν χαι και πολυτρόπως επέσυραν εις τον εαυτόν των ίδιαιτ εραν άμνηςίαν χαι σ υγχ ώ- την διχαϊαν ηρών όργήν , καί άλλοι ρεν ές ρ η <τ ι ν, παρβοίοομεν τα παρελθόντα εί; αίώ- «ϊίτών, οτε εμόηχεν ό εχθρός εις τα σύνορα νιον λήθην χαί α μνησιχαχίαν χαί εις βαθύτα της μοναρχίας μας, ειτε φοβούμενοι βίαν και την αποσιώπησιν, και εν ταυτω άπαγορεΰομεν δυναςείαν, ε'ίτε νομϊζοντες οτ£ Άίλουιι δυνη- 6£5 το ε'ζτ,ς οιανδήποτε ίγχάλεσιν χαί εξετασιν 6ώσι νά διχφυλχζωσι την περιουσίαν των ιώαν περί ταύτης της υποθέσεως, ελπίζοντες ότι οί χαί αολ»6·η, άνεδίχΰησαν ρη θέλοντεί άξιώ- «ποζάτα» % έλουαν ϊνοήτη την ε πιείχειαν ημών