— ( 384 ) "Τα δείγματα αρετής, χαλών έργων, ί 'κδουλίύ- €ί χ,υ προς την χοινοζητα, $ιλουσιν εγγράφονται εις ίδιαίτ-ερον βιΘλίον, τό όποιον ΰέλει ειναι τδ Τ.ρωτιςαν μυημιίον εις τα χρονική της αποικίας. ,,'&χιΐιιο δΐ , τό οποίον πρίπει νά νναι η Πρώ τη φροντίς ν Χ:, ν, ύπαρχε ι τούτο, ότι μόνη ■V όμίΐ'οια δύναται να διευχολύνη το ένγίν.κώ- τατον ν,μων επιχείρημα χαί νά βε§»ιώση τη# χ£ασιν αιτοΰ' τούτο το αξίωμα α; χα9οδηγ£ 'όλους ημών τους διαλογισμούς, όλα τα διαβ'ή- ματα μας, ολας τάς πράξει; μας · το πνενμιι ■ιης ςίνωτάτης και ελευθερωτάτης ομονοίας ας μας ί^ψοχ&ννι άδιαχόπως ! "Ας (κ'ψωρι» τα βλίμι· μαχα εις την εικόνα τη; ίςορίας , χαί 5$\ομι» ίδΐί παντού, πόσον η διχόνοια επιφέρει την δυ- ςυχι'α» ινός έκάςου εν μέρει, χαί τον δλεΒρον των πολιτειών, όμως βλέπομ'εν εν ταύτώ πόσον ανταμείβονται με τάς πλίον ε'νδόξους χαί 'επι- μονούς ε^οαχεις το ςαθιρόν του γαρακτνρος , η 'άσχνρις των δημοσίων αρετών, και τό πνεύμα ί'<5ί τάξεως χαί ομονοίας. "Ας μιμηθώ μεν εκεί νους τους Σπαρτιάτης, οι οποίοι δια τη» ι.εγκαρ- τερίαν των χαί ^αυμά,σιον αυτών φιλοπατρία» εί ναι άξιοι να ήναι τύπος χαί παράδειγμα δια παν- •τα καιρόν εκείνους τούς 3-00 Θηίοκ'ους» οί ό· ποίοι αιτε'κτηίβκ α^άναχον ευ κλειαν δ:ά την φι- λίαν , η όποια τοιΐς ήνωσε χαί του; 'έκαμεν άλ λους τόσους ήρωας ■ εχείνους τοάς 'Ρωμαίους τε- λευταΐον, εκ των κάλων ημερών τν;$ δημοκρατίας^ εις τούς οποίους τδ πρώτον χρέος, η μιγίςη άρε- τ·/ι υπήρχε το καλόν ίνός'Ρωμαίου' ο "Ρωμαίος, οςις εσυκε Ρωμαίου, ελααΘανΐ τον ςεψαι·νο του πολίτου, και ούτος ύπηρχεν ο πρώτιςος πάν. των, εντιμωτερος και εκείνον, τον όποιον έ'δι- ■δον εις τον άνδρεΐον , ό-ις άνίναινε χατά πρώ τον έχθρικόν τΐϊγ^ος, ν, .εκυρίευεν εν τη μάχη σημαίαν· ,.Ο; άποικοι γινωσ7.ΐ>ντϊς χαλως ταύτας τας άλγβ-ίας, απεφάσισαν ίν τω ςρατοπίίφ τοΰ α σύλου των νά ινωθώσιν ανά δύο , δ,ά να ζώσιν ω; αδελφοί χαί φίλοι με χοινήν εργασία ν, χαί χο.νόν χέρδος η ζημίαν. Αΰτη ι·} 5<ίο ανθρώπων αδελφότης 3ίλίι είναι τό πρώτον αξίωμα της γίνικης ενωαεως, χαί Βελομιν πληροφορούμεθα χ«9' ·ημεραν ιχΐρί τη; αξίας της χαί τών χαλών αποτελεσμάτων τ^ς. ,,Το ωραιότατον διχαίωμα σίοάσματος χαί. ευγνωμοσύνης έχ μέρους της αποικίας εν τε χοι· ν ν ζω% και χατά τους δημοσίους προσπίπτοντας χινδϋνους Βελει είναι, δτ αν σώζη τις τάς ημέ ρας της ζωης ΐνδξ αποίκου Υμών, η σννίργ·/} προς σωτηρίαν του· Αύται αί πράξεις θελουσί σημειουνχαι ώς αί χαλλιςαι εις τα γ_ρονικά. της αποικίας, ίΐς επι^είρηαα χατά της άποιχΐις 3'ϊ- λίι Αιωρείται, παν εϊ'χι δύναται να προξενώ κι'ν· δυνον της ζ'Λ·/]5 ενός αποίκου , δι δ πασα ϋ$ρις, πασα πρόχλησις εις μονομαχίαν 5ϊλίι Βεωρεϊται ώς πταίσμα, κατά τη-, εταιρείας, και $έλΐι ηαί* διυ'εται αύςηρα. ,,Μαχραν εςωσαν άφ' ημών εκείνοι οί ταρά- χται της έτ αιρίίας μι την φείδ·^ των α'νδρίίαν , ·( οποία διεγείρει μόνον χαταφρόνησιν. Θίλομεν νά ζώμεν ΐν ειρήνη, εν έμονοία. Ύοιοϋτον θί'α- μα 3ιλομεν νά βάλωμίν οϊϊ ' όψιν ιώ ανδρών* όσους η δυςυχία τω-ν χαί τό σκ'ςηρα μας φϊρωαι μεταξύ ημων. Τα οπλα μας Βελουσι χινο'ΐνται χατ' εκείνων μόνον , όσους πΧανέσωσι μίσος χαί άδιχία νά μας πειράξωσι. „'Εδείξαμίν ν;§5] τό σνςημα χαί τον σχοπον ΐήμών, άποδιώξαντες ανθρώπους αναξίους να ευ~ ρίπωνται μεταξύ ημών. Κ ατά τό παρόν είναι χαθείς πληροφορημένος , οχι μονον άξιους φίλους και ϊχομίν μεταξύ μας. 'Ε.άν δι τΰχοι νά φβνωσι του λοιπού χαί άλλοι τίνες άναξιοί της γενικής ίμπιςατύνης, Βίλΐι παιδευΘη το πταίσμα των αυςηρΆ,