-( ο- §. γ'. Ταυ τα ΐν σνντόμω νίρι του βίου τον. ος Τις δε η(εριςατικώτερον ενιΒυμε'ΐ να τον αναγνωσ», , ας ανοίξω τ ^ ν Βι€\ιο3ήκην Του Φα€ρικίου, τήν Ίτα.\ιχ.ην καρά του Καισαροτ- του εκδοσιν, χαΐ ιτ^' πάντων την -καρά του Σαλ Ιςορίαν του 'Ομνίρου. §. <Γ. Τα ίϊ ^ίΤά του Συγγράμματα, τα μεν γνήσια. ιίΐΊΧι /' ΊλΙΑΣ και 'ΟΜΤΣΕΤΑ , το £αυμα. όλίον των αίω» νων. τβΐ £ϊ αμφι€α\Χόμενα, η Βατραχομ^ομαχία, οί "Υμνοι* και τά Επιγράμματα, το δε μνί σωζόμίνον τοι^ματου «ι- ναι ό Μαργ'ΤΙί· Πίρΐ της Βα,τραχομ^ομαχίας Χέγουσιν \οτι Την εσυν.9ε- σεν είς την Χίον μίτα' τι^ν ττρωτνιντου τίίριν,γιΐο'ΐν. ιτοΧλοΙ ομίοί Τκ'ΐ 1 κρίνουσι νό$ον, μην ευρίσκοντες είς αυτι*ν τον Κοιητήν της ^ΙΧιάδος και 'Ο δυσσείας (α), το ταράζενον'ομως είναι, οτι Των σοφών ης ζκα$ώς άτιο ταύτη ν την κρίσιν φαί νεται) κρίνει τεχνικωτέραν την Βατραχομι/ομαχίαν" απο Την ΙΧιάδα κα\ 'Οδΰσσειαν (β\ αττό δι των ύμνων Τ01> μόνος ό είς 'ΑπόΧΧοινα νομίζεται γνήσιος, ο Μ αργίτης, ος τις εςά,ίη Το παράδειγμα Της Κωμωδίας και Γατυρικ-ζς ιγοι/,- σεως , ήτον γραμμένος είς μετρον'ΐαμ^ικον' τον εσυνΒεσε δε Χεγουν κατά τίνος δυςυχοΰς συγχρόνου του ττοιητου το ονομα Μαργίτου. τα δ£ 'Επιγράμματά του ί\χ σχεδόν κρί νονται νό&α. (.γ) §. ε· η Λν χ,αϊ τόσοι αιώνες 3αυμάζωτι τον "Ομηρον,καϊ τόσα έ'3νη φιΧονακοΰντα κερί της πατρίδοςτου δεν ΐκαυον, και ι τολλαί πόλεις και τιμάς 3είχς ί/ί αυτόν άνιδωκαν, οι ΖωϊΧοι ομως ποτέ δεν απεΧει 4-αν κατ αυτοΰ, ούτε κα τά τους ΠτοΧϊμαϊκοΰς αιώνας, ούτε είς τους μετίπειτα καΧ κα.9 ημας. ό Περωλ, Βρυε'ντιος, και άλλοι, των οποίων Τα ονοματα δια τάς Χοιπάς άρετάς αποσιωπωνται, ετίΧ- μησαν νά αμφιβάλλουν, αν υιΓνίρξίν ό "Ομηρος και !1ν ή I- λιας ηναι ενος και του α ντου ποιητου' και 'όχι τοΰτο χύτο ραψωέίαι , ητοι σαρραφαι πολλών Καιημάτων (έ)· "Αλλ" νΐι («) Φα0?<*.· Βιβλιοί: Γομ: α, •(β) Γαλ ττίρϊ 'ομ,νι'ί, (ν) Φχ&ρίχ.: και Γαλ αΰτοΒι. (*) Σαλ ττΐ(ί 'Ομι'ί- Λαχιΐ(*, τομ. α'. τΐ;; Φιλολ^,