— ( 4°6 ) — τά λοιτα κτίσματα. Κ αίήκοντα- Αυτό έμπορου* νά κάμουν και χωρ'ϊ Γιικ Φυτικών και Νομικοί/ σου· Εις α ΰτά αποκρίνομαι τ αχ-ο'λουία· ϋγυ' Βεωρω τους Εκκλησιαςικους 'Ρκι'τορας ως πρώτους και κοινούς παιδευτάς Των ιίνωνι μαΧιςα του ενίεεςιρου κ επομένως του μιγά.· λν| τέρου μέρους αυτών. Τούτους δεν συγχωρεί μήτε ο τό κος, μ,ί-ε ο καιρός , μήτε ά κατά~α7ις νά υπάγουν εις τά ΣχολίΤα, οπού (μπορούν υ αντΧήτουν το-ιΧαχιςον τάς (!ς τον κοιναινικόν βίον και ε'ις τ^'ι/ προσωρινών των ευδαιμ,ο- ι/ίαν άναγκαιοτερας γνώσεις, τάς οποίας εΰκοΧα και πιρα- ς/κα' εμπορεί νά τους μεταδωσια ο ποΧυμαίής'ίεροδιδάσκα'λος. Ο άνθρωπος δεν είναι μόνον πι>εύμ%, αμυ,η και σαρξ" οίεν όλος κεχηνώς και προσεκτικός εις αιρνιρ^μένας 3εολο- γικάς κα) ηίικάς Διδαχάς δεν ε μπορεί πάντοτε να νναι- θ! απΧουςεροι μάΧιςα των ακροατών μήτε καταλαμβάνουν ο· λα, οσα έκεΊνοζ νερ) Της Παντοδυναμίας, περί τνις απείρου 'Αγαίότητος κα.1 άλλων 'ΐδιοτήτων του Θεοΰ ,, νΐ περί των Βείων Μυςηρίων τους Χέγει' και αυτών των αυςηροτερων Ηαίιικόντων ο έσχατοςΧόγος είν'ακατάληπτος εί( τουςνΧειο· τέρουζ ίξ αυτών. "Οταν όμως £ 'ίερός 'Ρκι'τ ωρ τους ομιΧ% ενίο τε κα) περί νόμων, και περί της προς Ιάλλιίλοιις των συμ πολιτών σχεσεως και περί των προς τον Διοικ^τ»|ν των Κα. Ληκόντων' όταν κάνποτι τοΰς έζνιγ^ τα φυσικά φο€ερα φαινόμενα,, μάΧιςα τα ό<τα έχουν περισσότερα* σχί'σιν μ« τν,ν καταςασίν των, πΧιιοτέραν ΐπίββοιαν εις τον φωτισμον των κα) τα ε'ξ όσων έπήγασαν τόσαι ολέθριοι ίίίσιίαι/ΑΟ* νια/, το'ν καταλαμβάνουν καλύτερα, τόν ακουοον μέ περισ· σοτε'ραν προσοχών κ αϊ εύχαρίςησιν και — αφίλοίντα» όχ' ολίγον. Μί τοϊτο δεν εννοώ, οΤι ο 'ΐίροκνιρυζ δεν ιτριπιι πΧεο^ να διδάξω τά'ήίικά κα} 3ε1α , απαγε της βλασφημίας! αλλ οτι πριπει να μεταδωση εζ εκείνων μόνον οσ είναι κατα· λ^πτά «ί{ τους άκροατάςτου, συνωδευμένα από χρν,σιμα κ»! βιωφελφ, και όσον ενδέχεται ανάλογα εις.τόν φυσικόν κβ' ϋίικον χαρακτήρα εκείνων. Με τοϋτο εννοώ ότι ο* κοσμονο' λίτι^ς Ιϊροίιίατκαλος ί«ν πρέπει μόνον νά νασχιζνι ν β*'* κατας-^σ* αγίους τους άκροατάς του. άμμη δείχνων ίί( * ν ' τους τον δρόμο ν τ^ς αιωνίου μακαριότατος, νά μ»ϊ παρατρι