— ( 35> ) — * » * * ·* , ~ ^ » αρχαιοτης με την παιόειαν των σημερινών πεφωτισμένων εθνών, και πόσον συνέφερεν εκείνη εις ταύτην , τότε η σπου δή εκείνης γίνεται πρακτική. Το ·βρωτον κ,αΐ τελευταίου ςοιχίΐον της ανθρωπότητα; είναι ΐή καλλιέργεια του πνεύματος" διότι τούτο είναι η ρί ζα. της ανθρωπίνης οντότητας, όπερ και τελειοποιείται μόνον δια. της παιδείας και των μαδήσεων, αλλ ο; ς γαρ ό αν,^ρω·· Κος ουδέν διαφέρει των ζώων, εΐμι κατά το ο ι έναρθρου φωνής διαλέγεσθα,ι. Το πρώτον μέρος της πρακτικής σπονδής της Φιλολο- γίας είναι η γνωσις των Τεχνών και 'ΐ.πιςημων της άρχαιό- > τητος, α'ί τίνες οδηγούσιν αμίσως εις την γενικην και ελευ- θέραν τβύ ανθρώπου ταιδείαν, ητις ε'ςϊν ή ΪΧοίησις και 4 Φιλοσοφία. Αύται ίίσί τα. πρώτα χα! τελευταία ςοιχεΐα. Της ανθρώπινης παιδείας, και πάσης επίσημης" διότι χωρίς τούτων α! λοιπαΐ γνώσεις είσι νεκροί, Τυφλαι , και μηχα- νικαί. 'Η Ποιητικη είναι ή αληθης, αρμό νιος, και ελευθέ ρα ζωη , και ή Φιλοσοφία το πνεύμα όλων των γνωσεων , το' όποΐον ό'ιαπερών όλα τα ςοιχίΤα αυτών, φίρει αΰτάς είς ά,ρμόνιον ενότητα δια του φωτός των ίδεων. Εν τω μεταξύ της ΊΛοιητικης και Φιλοσοφίας κείνται ή 'ίητορικη χα! ηΊςορία" εξ ών η μεν ΪΙοίητικη συμβάλ λει με γ άλω ς εις τόν σκοπόν της ανθρωπινής ζωης' η δε I- ςορία παρίςησι την ζωην του παντός κόσμου, καθώς άνεπ- τύχθη κατά καιρούς, και εφανερωθη εις την ανθρωπότητα» Δια της 'ΐητορικης κατ-α€ι€αζει ν) ΤΧοιητικη το ελεύθε ρον διεγερτήριον της όρμης του ανθρωπίνου πνεύματος, προς το αναλογον του εμπειρικού βίου, και διευθύνει αυτό δια της γοητικης της πειθούς εις τόν σχηματισμόν του αλη θούς, του κάλου και ωραίου. Της 'ΐςορίας η ελευθερία, δεν είναι τόσον ε'κτεταμένη, διότι αύτη μή ούσα ικανή νά γεν νήσω κατά πρώτον την αρμόνιο ν ύπαρζιν των ανθρωπίνων Χραγμάτων, εκτίθησι μόνον και εξετάζει την αρχήν, την Κρόοδον καί την διάλυσιν αυτών. 'Η υλφ άρα, ταύτης είναι προδεδομένη, και προγΐγρχμμένη. 'Η Ώοιηπκη παρίςησι την αόριςον ζωην εις Την εντελή μορφήντης' ή 'ίητορικη την όρισμΐνην και ληγοι/σαν κατ»