ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ Μ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ Μ η πολιτική, φιλολογικήτε και εμπορική εφημερίς. Πα^ασκευ#, -— —: 28- -— 5. Φεβρουάριου ι8ι3. άίίίχ κ«£ ιτρο^ομίω χαίσ&οοξ&Μίλιζω. \ 9 / ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. »τ« ίέ πράγματα μας ρ,ετά των λοιπών ΣΓΜΠΟΔΠΈίΑ · ΤΗΣ ΑΡΚΤΐίΑΣ *ηί Αφριχής" ίι/νάμεων ε»οκ εις την ιδίαν ώβ ΑΜΕΡΙΚΗΣ. πρότερον σχί'σιν, πλην οτι από τό Α λ ^ β ρ ι ο ν Βαβί^των, τη 28. Νοεροί®». έξωρίσδησαν αιφνιδίως και!χωρίς εύλο'/οφανοΰς ΕζχχοΧούθηνίζ τ ή ι αναφορ«$ το 5. αιτία; ολα ο: Αμερικάνοι *α« ό εκεί χόνσου- π ρ ο ε <ί ρ ο ν. λί: μας, και όεν έμάΟομεν ακόμη, αν τούτο 2 >Τά ιτρα^ριατα μας μετά της Γαλλίας -ει- εγεινε κατά ψιλή ν φαντασίαν δεσποτισμού, η ναι ε:ς τήν ιδίαν σχβσιν, περί της όποιας σας, επίτηδες και εχδρικώς, και εί μεν Υπάρχει το άνεφερον νεϋςι, κατ η ελπξομένη καλή εκ- δεύτερον, επεχείρησε» ό χόνσουλος οσα Ικρι- <?α«ς των μεταξύ ««της και ημών νγιςαμί- νεν άναγχαΐα κατά ταότην την περίςατιν. να>ν διαψορών δεν ελα&ν ακόμη τέλος, εάν _ »Αί Ινόικαί φι/λαι, οσαί ίέν νπαχούουσιν εξαιρίσ-αμεν το μόνον αξαν σημειώσεως, η- εΐς ξένον παρακινήσεις, μένουσα/ ειρηνικά; και ^οκν την δημόσιε ιισιν ε'νος Γαλλικού θεσπίσ— βελτιοι/νται τα ήδη. ματος (ίεκρετον), το όποιον έξείόθη μέν ώς »0<χον ίε ίιά την επίμονον εξαχολοόΰησιν «ναίρεσις των θεσπισμάτων τοοΒε^ολίνοο το5 πολε'μοι/, «ς τον όποιον έξαρκεΐ'ή δόνα— κα! Μείιολάνοκ, είναι ομω; ε'πιίεκτικον μις τοΐί ε'δνοιιςμας, η" σύνοδος οφείλει πρώτον πολλών ένζάσεων. πάντων νά παρατηρητη τό άνίκανον τών ό- χΚατά τάς τελευταίας ειδήσεις τοΐί εν Δα- παρχόντων νίμωνπρός αποπλήρωσα/ τώνςρα- νια τ.ρέσοεώς μας, αίίτη η δύναμις τρέψει πάν- τίΜπκών ημών ιζημάτων, οιότι, επειόη ό τοτβ φιλικά πρός ημάς φρονήματα. Και αί μεν πόρος της τροφής είναι εις την επικρατειών μετάξι) Ρωσσίας κα< ήμών φιλικά: σχέσεις δεν μας εΐίκολος κα: εΰ'ύνος, ό ίε μισδός ε'χάςου θε'λονσιν έλ'αττωδή όπωσοΐίν &ά τον πόλψον πβρβ^ελλομε'νοι/πράγματος πολύς, η" ςρα- μεταξό της μεγάλης Βριττανίας και τών η ν ω- ιολογία δεν εύδοχιμεΐ' καδώς πρεπε:, ο: ο και «βνβν επαρχιών της Αμερικής. Η «Β/τη φιλία τό μόνον άντιφάρμακον είναι, το να σιιςαθη «ώζεται και μετά της Σοί/ηόϊας. «νβλο^ώ τις μεταξύ πόροί^ τροφής και κέρδους »