— ( 2 45 ) — ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ (α). Τ μ ΤΙανοαΊοΧογίίύτάτφ χυρίφ 'ΑνΒίμφ Ταζη, χχίραν. 11ε€ασμιαίτατε Πατίρ 'ίεου έρχομαι κ,' κ.υλοιτοίί&3ν, ως ο μυ3ι>ιος "Ηφα,ι- ςαι ι φέρων £ιά τον Αογιόνσου 'Ερμν,ν έν προτρεπτικού λο- γίδριαν προς τους φιλογενεΐς "Ελληνας, ίιά του όττοίου φα- νί(3ονω, -ττάΐς ημπορούν να ωφεΧήσωσι το γένος *β^ τ>)ΐ» 7ία- τρίέα. ΈΧεπω, οη άρχισες να είσαγ^ς εις τ οι» Ερμην σον τωι» διαφερομένων τας ίριδας» α{ άπρακτους νι Ποίιισις εΊρηκεν* ώς μηδΐνα ν,άρπον προζενοόσας τω γένει, προς ους ε'ίποι αν δικαίως το γένος: ,,Ύίφ3' ούτω χ.οΧαιον εΧαύνετον »' σον β* •5/λίκ ^αϊτ» ταράττετον, υγιαίνοις ■ ' Αθανάσιος Μι^βιίρ^ς. ΒΧέπω εις τον κίγιον 'Ερμην πο\Χους"Ε\\ηνας φιΧογ»· νείς επιμεΧονμίνονς εις την προκοπών του Γένους , και εκα. ςος συνεισφέρει το Ίδιον (/3)' ό ένας μεταφράζει τοΰτο τα (β) Αΐγιται Γ ρ«μματί*ιί κυρίας , * ΐΓίρί τ« γράμματα β"τ». ε*Ι , γραχτις τκιι Συγγραμμάτων , τ?ς νλΐ)? β«τ«» , τ»» κανο ιιν» £ τ χν ίΐιαμκταν τ^5 γλ»β·«Ί|4» *· τ · τ . £ ιξΐ'ρ^'τκς τάν ΙςορικΖν ^ φιλολογικά» τικμν,ρίαν, αναφιρομίναν ιϊς «■*» *«(ΐ: τα γράμμα τα ϊίτοί ιίς τκς \ογ»ς πρόοδοι. ? *βτα Λιονΰσιαν τον θρακα : „ Εμτπιρί& τ«» ηιαρα. τοις Ποίηταΐζ τι συγγραφιϋσι άς ΐνϊ το ■"■Ολο λίγομ»»»». ΐΐ χα Τα ζΐαμητριον τον Χλωροίι .· Τέχνη τα» ταρα /7ο/»|Τ«7{ τ* ^ τ«» χατα κοινών βΊ»ιτιί5(«αν λϊ£ί#ι» ι'ίίισις", Εχ.α>ράζνι λ·ητο» * λ«£<( Γ(Λμματι*η ί»ι*ιτί(*ζ τ«ΐ» «βρβ Λ*. τίνοις Ι,ΐΙΙεΓ3ΐϋΓ8 "Κιγομίνα». "θρα Ιιιξο!ιχκτιρον το» Λριςοτΐ- λΐ)» Γν Τοτικ. Ζ', 3· >£ Σίξτοντον 'Εμτιΐ(ΐχ.ον Iν τφ *«τα Γραμ. μκτίκ, Λ , 3 , ^ 3· ® ® 'Εκίότ. ' ■ (β) ·Λ*ατ«/&.>|λορ <ραι'ν«ται τ ο %>ίμα , ιτριη να γράψ» «β