ΐ','ν εγκαλούμενοι ΐμπροσ9εν των τιμίων χαΐ εύσχη- μόιων ανδρών · Οι οντιδικοί μου δεν ηθελον είναι άξιεπαινετώτεροι, αν, άγ.ερουμενοι όλως διόλου εις τάς έχδουλευσεις του υπουργήματός των, δέν έλησμ'.νο'Μ, ότι η βασιλεία των ουρανών είναι χε- κλεισμένη εις τους αυχοφαντας; Κα< τ ίχριςιανιχώ- τερον, όσον το να Λοΰς ειδοποίηση τις ψιλανθρώ- πως, αν 5ίΙωσι να άποψιγ'ωα ι τας εκ της χατα- λολιοί όλεθρος συνεπείας, να άναγινώσκωσι συ- χνάχις και μετ' επιμελείας το Έ γ χ ε ι ρ ί δ ι ο ν Τθό χαλοΰ Χ ρ ις ιανού, χαί κατ εξο'/νν, τ 75 «ι Αμαρτωλών α ω τ η ρ ί'αι/; Αλλω; τί όμως , είμαι μακράν να γανώ αντίζηλος των Κ. ¥.ρμθγραψων εις τγ.ν ά'γθονίαν των χατηλιχων λεξεων χαί ΐχνράσεων. Την τι μήν των πρωτείων Παραχωρώ μετ' ιΰχαριςνσει ι>$ «ίς τα σία νοπρεπη υποκείμενα των, χαί προσδίττω, ο τι αν αί αποχρίσειςτων γίνωνται πάντοτε με ατό που ς λοιδορίας, χαΐ ςοχάζονται, ότι ΰ£ρίζονπς απολογούνται, τούτο είναι εις αυτούς μόνον συγχω ρημένοι! , διότι, χατα το έν χρήσει παρά τω Λο- γίω 'Έψμη 'Ονομαςικον, "Ε ξ ες ι τοΐ$ 'Ερμο- » γραψοις άσχημολογεΐ», Ήτοίΐ πψιττόν προς τούτοις αί Κύριοι 'Ερ. μογράψοι να χαταδιχάσωσιν άποψθιγματιχώς την ανάλυα:» της δια ςίχων παραψοάσεως της 'ΟμΫρου 'ίλιάδος παρά του Κ. 'Ρουσιάδου, ως γ εμού σαν λέξεων κενών, επιγ ωνημάτων, χα ί σημείων Βαυμαςιχών, χαί ύ τον ίδι ον χαί του χρέους χαί ιν]9 άξιας των, άντί να υ£ρί- ζωβί, να γραφωσιν αυτοί άλλην άνάλυσιν χριτιχω- τέραν, χαί νά παραστησωσιν ΐίς το Κονόν την άλη- 6υ άξί'αν του πονήματος. 'Αλλ' επειδή, χατά τν>» ιδίαν των μαρτυρίβν, το λογιχόν τω» δεν ήχονίο$η Μχόμί δίο τοιαύτας εργασίας., χαΐ ό κάλαμος ναι επεζειργάαΟη εις το νά γράφη μάλλον μερίδας, ■Καρά ϊψημ ε ρίύ ας, χαΐ έίβ το «5 βιίτου5 λόγους £να£άλΚαυσ ι τον χαι ρ δν,ίλπίζ οντεςνα λά&ωσι παρά^τινος τών άλη&βς πεπαι δευμένων το^γένους χ ρ ί α ι » α ξ ϊ αν ΐ·η ς παραψράσ ιωδ τών'Ο μηρικώ* π α ι ·η μα χών, διά τοΰτο β συγγραφεύς της αναλύσεως Κί να εΐιλπίζ, οτι Ιν τοαούτω το φιλόχαλον Κο νον μίνι·. ευχαρ«?τμένον εις αΰτην δί Γλλίίψ'.κκαλλίτε ρα , έως οτου χΐνένας Έλληνόψρων Σαλα- μίΐΐ οζ <χ%ό τν.ρ Α&δρα*! η χάκι «5 Ά 9,ο κ β- σιο ς Π ο λτ ν;; οπό τα ΤΙαρϊσια γοχατθεΐς από τα; ευχας τοο αΐοεσιμωτάτου άγιου Σωφρονίου, Μοναχοί τοΰ Άγιου ορούς (ί), γράφα 'άλλην αξιωτεραν, χαί παραχαλ-σει τοι>5 Έρμογράψους νά χαταςησωσ ιν α ύ τ η ν δια τ ο ΰ ι; μ 6 . τ £ ρ ο υ Ά ρ γ ε ι ψ ό ν τ ο υ γι» ως η ν τη 'Ε λ λ ά· δ ι (2). Και τοτε όμως πάλιν ίδω ίυρϊσ/.ομαι, χαΐ 3-,λω νόμισε« χρέος μου νά προσγέρω τάς λα. τρείαςμνο εις τ ους άλφεϊς τούτους Ν ι ςορ ας τοϋ Τ έ ν ους μας (3). Α ριοροδ των Νίςόρων τοΰ Γε'νους (4)· Ηαρατηρω χαΐ οϊ Κ.'Ερμογράψοι, χα- θως χαί άλλοι ομοψρονες χαΐ ίσοτιμοΐ των, ειχου, τνν γενναιότητα πολλάκις νά μεχατηγορησωσι διά ενα βαρυτατον αμαρτημα , το όποιον ί χρόνος χα9' ημίραν διορθόνει χαί χωρίς ττν 5ίλγ ι σίν μου. Μοΐ προσάπτουσι οηλαδη ως όνειδος τη» Ν ϊ οτη- τά μ ου, και τ ώρα με ονομάζουσι β ρ έ ψος, άλλοτε ν ■») π ι ο κ, χαΐ μετ ολίγον μ ε ι ρ ά χ ι ο ν. Ένας άλλος Πωγωνίας ήθελε καπνίζεται χβθ' ημί ραν με άρωματικα, διά νά άσπρίση τά τρίχας της χΐ^αλης και του πωγωνος του, χαΐ ου τω νά έμπνίη σέβας είς τους αντιδίκους του. 'Κγω όμως, επειδν χαί παιδιόθεν έδιδάχθψ νά σνμψωνώ τ ν ν ψ ρ όνηαι ν με την πολιάν , χαΐ ο χι την παλιά» με τί,ν ιρρόνησιν, χαίρω την νεότητα μου, πληροφο ρημένος, οτι οί ευ ψρονοΰντες, χαί τοιούτοι, οίον είναι τό Έλλν,νίχο» έθνος, δεν ε'ξετάζΟυσι Τ ίς ΐγρζφεν, άλλά, Τ< *?π·*; Ταίτα χατοι το παρόν, Κύριοι Έρμογράψαι. Έν τοσούτω δέγβητε, παρακαλώ, γιλοψρόνωςτούς ίχ χαρδίας ασπασμούς τοΰ δια βίου δζόλουσας Σ αού ψ ο υ, (ί) "/«« Α. Β. %ρ$. ι6. Σελ. 4ο2. (3) 'Άκ «ρόϊ τόν Λ, £. επκ-ολην γ£ '25λ· %ηνρψρονο!_2αΚαμιρίον, ^ΣιΧ. ^3) "Λίι την χρόί τόν Λ. Ε, ΐππολην τΰ 'ΛΒ*ί· νασία ΤΙολίτυ 2ι%. 49^· (4·> Ζητώ μχφιάχΐί ανγγνώμην από τα$ ψι%οαί· λϊϊ άναγνώί-α* μν &ιά την χρήαιν τηε £ικ|( ταύτηί Λ4ξεωΐ, «ΐΤ(ιβμένοί)'οτι σι Κ. Έρ· μογράφοι ϊίν ίέλνΰΐ λίιψιι νά Χηρυΐ-Ηβι χαΐ ΐμί §1ί τ* Γί'νοι, χατιί την Βνν·ή3ΐΐάψ τω*, ί*0ί&την τήϊ 'ΕΧΧηΡ^Ι ψΛόηιΛι&ί^ ··■■'.■ : -· , Τ Ε Α,ΟΪ.· ■ ; · ■■■