&μον εν&οξον παράδειγμα, νοΧιτικης χρη- των οποίων η διάρκεια. 3έλει κρέμεται η- ςότητος , ο»ν*σ««;, % .μετριότατος. <χό χλ κραγμαχενί^σόμεΐια εις χ ν,ν σώ-ί- 'ο \όρ$ Κα ςΧε ρ ε άγ άπεκρίύη , οτι Βον' ο6ιν ήίεΧε είναι κατά ν όντα τροπον κ' ατελής % μή οωα κοίνωσις τοιν άντικει- δίκαιον νά κοιν&ί^ είςτοπαρλαμΑντον βε- μενων % σο/*φ<ϋν<«ν της τελευταίας συν- ■■■ξοαοτερον τι περί ταύτης τήςσυνάηκης. άηκης δεν ι ιμπορεΐ να προξενησι/ι η οφ?Χο,;' Ο λορί Κ α ς λ ϊ ρ ε ά.γ απεκρίύη, οτι ο χι είναι ττολιΤικωτερον άμα. $ε % φρονι- ' δεν σάζεται παραδείγματι τα ότι ε κοιν ώ· μώτερον νά αφεϋωσιν ελα χα -ενιχειρήμα· $η ποτέ είς το παρλαμεντον Κράγμχ τι α- χα εις χάς χείρας ταν μινίςρ&ν , οι ονύΐύ τελές, αΧλα μαλίς α εις εκείνα , ο(Τα εΐ- Ιν καιρώ τιΣ δεοντι 3ελασι τά κοινάσει εις τ.ε περ\ τν,ς τελευταίας συνάήκης , ύπερε- χό παρλαμεντον \. οΤι, (Κειόη κατωρβα· ·4*ί Χ ά. συνετισμένα ορια Τα κοίνωνεΊνΤι 6$ η είρηνν| με Την 1 αΧΧίαν , δίν -ημΧο- εις το παρλαμεντον ίί αίτια δε, τίερ) ρεΐ κανείς φρόνιμος νά ζη-τήση νά παύσω- τ«ν οποίων δεν ύί\ει ■ ζηΤησει τις άναμ- σιν ήδη ε χ. μιας ολα τά -παρά το σύνηθες ■ φι-^όλως 'νεριςα,χικοαχεραν διασάφηση, οέν δοσίματα" χ, οη μ' ο\ιν χζη δεν υπάρχει -ημπορεί νά γίν% ή εν Βιενν% σύνοδος ιτρίν εις χην παρασαν της Εύρώπης κατάςασιν της 1. 'Οκϊωβρίβ , κα3' ήν ήμεραν διο:ρί- ίή -Παραμικρά αφορμή φο€α χινος % υποψίας, <θ») νά Χα€% αρχήν. αλλά μάλλον είναι ·ι}·κερ€ε€αιο.ς, οτι αϊ Έίς την "Σύνοδον τα κατω παρλαμέντα συμμαχικοί δυύάμεις £έΧασι -·κα$οδηγη- 'τη 25. 'ίκλ., ο κύριος ' Β ι Τ π ρ ε ά δ ι ο ς 6α>σιν είς τήν οσον 'άπω συνοδού αϊτό τά ήρώτησεν άν ήτον άΧη$ες 'ίτι άνδρες ελ- 'ίδια. γενναΐα φρονήματα , οία ιδείςαν εν ο- 'βόντες άπο Την Κορ€»γίαν ΐςάλησ'αν πάλιν Χω τμ διαςημ&τι Τα φονικά αγώίος, λ, οτι οπίσω. ό επίλογος τα μεγάλα σνμμαχικ* σοςν(- ΙΊροςτατο απεκρίύη ο κύριος 'α ί δ ι γ'γ· μαΤος .Βελει είναι επίσης-ένδοζ',ς-αις κ, η 'Χων , οτι βτοι οι άνδρε; έτ.ροςάχίησαν : νά αρχή τα. φυγωσι μέν απ ο χήν Αόνδραν, άχι δέ άτίό 'θ κύριος Τιερνεΰ εζήτησι νά μα$%, τήν ετίικράχειαν ελν»!·. αν τά 'ε^οδα, τά ίκοία ετρεπε νά τίληρω- 01 κύριοι Βιλβερφόρσι δ, Β ι τ- σγ, κατά ταυχην Χην τελευταίαν ζυνβ-ηκ,ην "-κρεαδιος ιλάλησαν -πολλά ύπερ της- VI 'ΑγγΧία, εμπεριείχ'-ντο εις τά άναγ- άποκαταςάσεως της Πολωνίας εις τΐ^ν -ιταν- ΚΛΪα Της τιοΧιχείας εςοδα διά το ενεςος ΤεΧη άνε'ζαρτησίαν της ως ητον ττρ)ν τ» «το5 *ΐ 8" τιράζ ταύτα άπεκρίύη ο κύριος ιηηι, η καν τα 179 2 εχ*ς· Βαναχτάρχ, οτι η συνίήκΐή -ξγινε , Το πρόβλημα χζ νά εχω'σι Την αοειαν καύώς αυτός εςοχαζεχο , υςερύτερον βφ' & οί Μι νίςροι τα νά μ.ΒΤαχ(ιριοίΣ.σιν ί'ττως αν διωρίόϊησαν τά έξοδα της πολιτείας. Με- φαιή άρεςόν την ποτότν,τα τριών μιΧΧιο- χά ταύτα, ηράτησεν ο κύριος Τ ι έ ρ ν ε ϋ , νίαιν ΧιΤρ. ΣτερΧ. -έγκρί&η άπό τό Γ!α/ί- ιτυχβ 5εΧει γιν<Α ■ η "Σύνοδος, επειδή ήκασεν Χαμεντον. οτι δεν ,3.εΧίι γενη ηιρ'.ν Τα Οκτω€ρία , αρ· γοτίορία μεγάλη , ν οποία είναι τόσοι. κερισσόΐ ερον- όχΧηρ», καίόϊΊ τώρα εφανη, Κ ατά τάς ?ί$;'σει ς άπο το 1Ίβρ«\τάρ οτι εγινε συνύηκη τις, ή όποια, επιψρτί- Τη 4· 'ίΒλ-ΐϋ, ςόλοςτις 'ΑΧγιρια.ο^, ΐςις ζει ΪΜ»ΤΗ» την χώρα,ν με μιγαΧα έξοδα, τιιριένΧεεν είς τό 'ςενεν, επιςριψει ταύτα