Απιςολή του λ β ρ 5 προς τόν χόμητα Βαθουρς από τό "Αχιν τ# 25. Νοδαδρ'ου 5 «3α εμπερι- χλίί'οκτο αϊ διπλωματιχαΐ ε'πιςολ,αίτοΰ'Ρωασιχου, Ταλλιχοΐι, Αΰςριβχου και Ηρουσσιαχοΰ π&ηρεξου- "νίουπερίτώνβληίέντων ΰπ'όψιν της ΣανόΙοα α νωτέρω δύο προβλημάτων, λέγει η ίνδοξότηςτου οίίτω. ,,Το' τ 6 λ ο 9 τοιίτωι/ των διπλωματικών επι βολών είναι μι ν πολλά εναντίου των γμίτερων ε'λ- πίδων, ο'^ως απεφασίσθη να, θίωρηίωιΐί ν εχ ι/ίου αΐ γευόμευαι παράτουΤαλλιχοΰ μάλιςα πληρεξουσίου άντιλογίαι εναντίον του άμοιΘαίου διχαίου τ^ς εξετάσεως των πλοίων, και ο©' ου ΐολ?ΰη ιΐτι' οψ.'!> της Συνόδου αυ τη η άναθεώρησις, ε παρ. ρησιάαβφ κατ ιδίαν ι! 5 την Μεγαλειότητα του τον αυτοκράτορα Ρωσσ<'α$, χο: ιταρέςησα αΰτω ενϋέρμως το πόα ο ν ηταιι αναγκαίοι) «α ίπιχειρη· 6η έί'χο τ<«05 αναΘολτς ενεργητικό» τι μέσον χαί να μ·/) προαμιίνηται τό φη'ψισμα £χ μέρους Πορ- τουγαλλί&ζ προς παντελη χατάλυσιν ταυ εμπορίου με αχλά?ουςϊ 'Η αύτοχρατοριχη'Μί^ίΐΧϊίο'της του Ιδωχεν ευμενώς άχρόασιν εις την παράςασίυ μου τούτου τοΰ πραγ[ίατος, υποσχί^εϊσα κ« προςα- τοΰς μινίςρους του να προβάλωσ'.ν, ώςε «α ^'ιιη νϊα σχίψις περί τούτοι» του ζητημαι-ος εν Άά'νδρα. Τέλος πάντΆν, ΐπρό&αλα ταυ:ην την μηα&όλψ, τγουν να υπάρχη τό δίχααν τη; ά- ,κβι€αίας εξετάσεως των πλοίων μονον εις το τιαοάλιον της ! Αρρ<χί[ς , νά. ςίλληταί δ ιωρισμέ- " νος σριβμός χαρα&ίων ίχάςης δΰΚ«ρ£'.ος,> 05)* ο >3 ρΐί'ιιη περί τούτου αυν^ψ.η δια χρόνους επτά , με τά των όποιων τ ψ παρέλευσιν ημπορεί πίσα ου'- ναμις να συμπεράνγ εχ τ·?ς χαταςάσεω; -τω» πρα^- μάτίβ», ου πρέπει να άνανεωθη η μη η ρηθείσα βυν^ηχη , χμ αύτη η ' διαταγή ήθελε .Βεραιχεύση ϊρ5 ημετέρας βιαίας χρείας χωρίς »ο βλάπτων- ται πάντοτε τα ΐγχριθέντα παρά πασι αξιώματα του διχαίου χα τα θάλασσαν από τό δίκαιον της αμοιβαίας εξετάσεως των πλαίων, Μι .τούτον τόν τρόπον έλπιζα, ότι σΜήργνριι πολύ προς ελάττωσιν της μιγάϊη; ης εόειξαυ χατ' αρχάς ουααρίςν,αε'.ύ% εναντίον τούτου του επιχειρήμα τος." 'ί·1 ίκ6««ϊ όμως; όλων τούτων των ςχί- ψίίοϋ υπήρχε μαυιγίςον τ< των συμμάχων δυνά μεων , βλ·ήθίν όπ' όφϊί< της Συνόδου, ότι θί'- λοίι σι παραγγείλω 'είς τους $υ Αόν.δρα μινίςρους των να «Ιαχολουδησ αιαι τα ς σκίψΐίς περί του'του τθϋ -πράγματος , χαΐ ο λόρά ¥ι ας λ ερεάγ λί· γει εν τ γ, τελευταία του /πιςολη προς τόν μινί- ςρρν των ΐσωτιριχων υποθέσεων, γεγραμμένγ «χ ΧΙαρισίορ. τ£ ,1&. £&&. ,ι.8.ι 8, .,προ'ς τοις αλλοίς ούτω;. ,,'Εχω πάσαν πεηοίθησιν, ότι ά ν ίσως η μεγάλη Βρε-ταιια ίξαχολουθτσ·/} τόν σχοπόν με την ιδίαν επιμονήν χαί τρόπον χαταλλακτιχόν., τα οποία σννηργησαν τόσον πολύ πρός χατάΧυ- αιν του εμπορίου μϊ σκλάο-,υς , η Ι'α<· Α;ζη διοί- χησι; Βέλει χαταπεισΒΐβ να ευίύοη μετ' ολίγον τηί/ ■ναατιχήν *'45 δόναμιν μι τηϋ ναυταήν δύναμη) των "λοιπών συμμάχων δυνάμεων ενάντιοι/ τοΰ απ-ήγορευαενου εμπορίου μι οχλαβους, χαια τά$ προ5λνβ(ίσας ϊν τν συνόδω χατα τό^Αχίν εις τους πληρεξουσίους μετα&αλάς," Ύυ ι ~ι· Φεορ. ηρώτησί τις ·εΙς τό χάτω παρ λαμέντου , αν ιί ίίΟ&ησίς είχε σχοπόν. νά β όλη ΰπ' όφ.ν του παρλαμέντου τά όσα χαρτία δια- λαμοάνουσι περί του πολυδάπανου χαί ψονιχοΰ , πολίτου εν τή Μέϋλον , προς του όποϊορ,,άπε- κρβη ο κύριος Γ ο υλ&ο η ρν, ότι ν> διοι'χησις ντον μεν προζύμη να δώαη παβαν διασάγησιν του πράγματος, πλην τά γράμματα τα διαλαμ βάνοντα περί τής χαταπαύσεως των ΙχΦροπαΒειών δεν 'ί^άσαν ΐτ ι } μ όλον όπου . χα') όλας τα ς ίίδτσεις ε'ψαίνετο βέ&χιον } ότι ό πόλεμος ε π αυσε. Κατά τό παρόν ενασχολουνται εν Αόνϊρα, χατά προςαγην τ·/9 διοΐλήσεως, να ύιορΐνωαιν επ' άχριοές τηί άμθ(§α'ιαν άιιαλογιαν όλων των μέτρων χαί ζαγ(®» όλων των εβνω·/ } χαΐ ολβ«