— ( 849 ) -~ ύεν ΐπροξίνητεν ϊΗ τ«? χοτωτ«ρ«5 τάξεις άνα- χο υφισμόν · — Κβ9ω'ί ό χάρίας ούτος εις τον πρότερόν του λογον περί των εξετάσεων του τη; ■εμπορική ς ηαώ» ς·ενοχ®ρίας ευρτκιν ει'χαιρίαν ■νά χατηγο/οήση την εις τά εξω πολιτικην τ·^5 δί- ο,'κησίίΰς , ομοίως ήθίΐ'ήσε χαί κύρα να κατή. γορηση ττν περί του έμπορίοη πολιτικην ημών· Εάν έκαμνε κροτήματα , η εδιάλεγε μέριζα μό νον μίρ-Λ προς άχρι&ςέραν ίρειιναυ } ηΒελεΐ) εϋ- ρ·ή άχρόαβι» εις την διοίκησι» , άλλ' αιίτος άντί τούτον κατηγόρησε μοι/ον τνν εν Βιέννη σιίνο- δον, το ψε'ρσιμον πρός την Τίνοαν χαί 'Ραγον· ζαν. — Οίον δ; περί των σχέσεων τη; 'Αγ γλίας ποος άλλα; μάλιςα μιχροτέρας επαρχίας τ*/;5 Ευρώπης } δΐκ -ήθελεν είναι χανεν α,λλο το'- -ΰον Ινζντι'ιν των νφηλοτέρων άρχων της τιμής χαί ελευθερίου πολπιχης, όσον ότε η δυνατή Αγγλία Άελ,ήσοι να ΐξουσιαζη τα~ άδυνατωτέ- ρας ίπαο'/ίας ττί$ Ευρώπη; τ,οσον, ώςε να. τάς ■αναγχαση προς υπίρασπισιν ιΟιαιτ-ρας τίνος τά ξεως Α^λικωκ κραγματεηχων' κάνεν αλλο τό σοι» εναντίον της ιροονησεως , ό'σο« το ν» δί/ΐω- ^£ΐ) ίί'ϊ τον χοσμον πω; εν έθνος, οίον τό έδι~ ν,όν μας , μετεχιιρίσθη τνρ ίιυναμίν τη5 £'5 το ' νά εχβιάση από άδιινατώτερα εμπορικά προνόμια δια τοης πραγματευτας τοϋ. Μα'λίςα δε δεν τι μώ πολλά εχείνας τάς παλαιάς συνΒηκας , δ:α των οποίων ε&ε£αιουντο εις τους πραγματευτας μας τοιαύτα προνομία. Προς δε τοντοις , υπάρ χει παλαια συννΒεια ττς διοικήσεως, το νά μη έπιχειρή τί εναντίον άλλων επαρχιών Είχα συμ βουλής χα} παρά τώυ σαμ§ούλ<ύν τ·/ς βασιλείας · βέβαια δεν 3ελει εγκαταλίπη τις τας νρχας του δικαίου των εθνών , χατα τάς οποίας ούτοι άπο- γασίζούσι, δια νά άχολουθηση την δεσποτιχην ίί»! μ·/ι ΐλευθεριον πολιτιχ·φ } την οποίαν ο ά- ξψσέοαςος κύριος 3ϊλει νά μεταχεψ^βώμεν ε ναντίον των άδυιιαχωτέρων επαρχιών, — "Οταν το παρλαμέντου ςοχασΰη την α'/ίαιρ ημών ιΊς τα ι-ω έν γενεί χαί ί3;αι:ΐρως προς τ^ν 'ίσ::<χ· νίαν , θίλίί δννηθη επίσης ολίγον -να ε\ιγζ'ή το •νυι» ν μιαν αΰςημα προς την μεσημ^ρ-.ιτ,ν Αμ-ρι- χνΐυ, χιί αιΐτός ο αζίοσέ&ςος.άνηρ (Βροαγχαμ') §έν 3έλει εηρη.τι άξιόμεμτααν, πλην ΐον θίλνι ν άανφη, οτι τό εμπόοιον %μών ε'ς τά εκεΐα» ηιίζησε χατα τρόπον εόχταιοτατον. 'Εαν όμως ο άξιοσί^αςος άνηρ γνωρίζη πολ'.τιχα-τινα μεσα. } δια νά αποσπσ.σωσι ττ}» ζηραν άπο την απασμίύ' δν) τνΐ5 χαχα-ααιν (η οποία δ;ο την άναχάτωσιΡ -εις αυτών μεριχών πολιτιχών •/ 1 υ^·/9'/· ι ), χαί νά. οώσωσι πάλιν αύτη την προτέραν ησνχίαν τ : ς ( δίατί §εν τά έπρο£αλε · —, Θααμάζβι δε χαί οτι τό όνομα τοιιΒΐ λ λ ι γ γ τ ω ν ευρίσκεται εις τι μαι>!γϊςον , τό όποιον προςάζει μερικούς π£' ριορισμοΰς πρός τινα καταγόμενων ε χ της φαμί λιας εκεΑ/ης, ·λ οηοί'α προήζινησίν εις την ΐ'Α- ρώπην τόσην συγχοσιν (Λουκιανό» Βοναπαρτην")" άλλ ο Βελλιγγτων, χα9ο αρχι-ςρατηγος ταυ έν Γαλλί'α σνμμβχικοη <ςρατ;{ιματος , είχε χρέ 05 νά σπμ^οιιλε'ϋίη με τό διπλωματικού σώμα περί τών μέσων πρός γενιχήν άσ'ΐιχλειβν, και νομίζιύ χοίος όλων , όσοι σίΛηογησαν· προς οωτηαίαV του χοί/ΛΟΟ , νά 'εχωσιν ανοιχτα τα όμματα χ·»ς προσοχής χωρίς μϊεος χαί εχ&ίχηαι». 'Ο χύριος- Έρο υγχα μ περιγράφει μεν τον ανδρα , περί οό ι'ζΐίοΆη τό μανιγί^αν, ω$ ενασχολούμενου μονον εις τας τίχνας χαϊ περί την 'έχδοσιV επι«■ χοΰ ποιήματος' ώς το'σα», εορόνει διαψορετι- κώς , οτ$ ό Ναπολέων ΰπεςρεφεν άπο την "εΧ@αν, οείιας τον ίδιον ζηλον } τον οποίον ε- δειξε πρότερο» ϋπερ τοϋ άδελγοϋ τον , χαί εις την ζελευταίαν εποχτν, ότε η Εΰρώπη ε'χινδά- νενσε νά χαταντηση πάλιν εις τον προτερον χ(ν- δΰνοι;. 'Η πολιτική μας ήνάγχασε μεν νμας νά ννλαχώσωμεν τον: άρχτηγον έχΐίνης της φαμ λι'ας, όμως δεν μεχαχειριζόμε^α προς τά μ.ίλη αότης