_ ( ,52 ) — γω τα Κροτερήματάτου, τόσον οξύτερου διεγείρει, αν όχι τόν φόο'νον , αΧΧα Την κατ αύτοΰ αγανάκτησιν, επειδή κα! (κίονος, όπου ήσυχης ΐ'€Χεπε τή |ν ευτυχία,ν του άλλου, αγα- νακτεΐ οταν β\επ% την αναζιαν χρησιν, και την υπιρμετρον Της ευτυχίας απόΧαυσιν. Εις την καρδίαν του καίενος εχει τίν 3ρόνον της αυτή η Ν έμεσις, και καί&ς δεικνύουν αϊ ,Ελληνικά! φράσεις, αυτή είναι η πρώτη, την όνοίαν πάρε- τήρησεν η ΤΙ^ίησις, *α! η Μυίαλογία. Δύτη εις τήν άγριον της ορμήν είναι £υγατη ρ της Νυκτός, σύντροφος της έριδος, του μίσους, Της χ α ι ρ ε κ α κ ί α ς, εν εν) Χογαι εκείνη, την οποίαν περιγράφει ο' 'Ησίοδος (ίς την θεο- γονίαν, και ονομάζει κακήν Θ εάν. Αί ευγενι7ς φύσεις ϊξ εναντίας φυΧάττουσιν ιΐς τ6 φίρσιμον των άλλων εις τάς εΰτυχε'ίς περιόδους της ζωήςτων πάντοτε καίαράν, καϊ αμικτον απάίειαν· *Αλλ' επειδή εις τοΰτο Χείπει η συμπά· 6εια, αυτό το α'Ισύημα είναι τρόπον τινά η όζυτατη ς ι γ μη Της κφ ι Τικ η ς ςάίμης' αύτη* είναι η'αγαβή Ν ιμκη^ της όποιας το βΧέμμα είναι ψυχρόν, και άδια- φορον, αλλα 3έ\ει ε'ξιΧίωσιν , κα! πρχότητα, επειδή* εί ναι ο αδωροδοκητος κριτής της αρετής, και αΧηίείας. Κα) ποτε άρα. τήν εζιΧεόνομεν με ενα τρόπον άζιον αυτής-, βι&ιια οταν τήν διορίζωμεν έπιςάτιν της ευτυχίας, και των ηίων μας. Ιδού Χοιπόν η θεά μέ το μέτρον κ α) τον χα Χι ν ο ν , η τ ι ς διώκει τ ό ν απ ε χ ί η φ ί ο νον· Το μ'ίσος οποΰ τρεφει δια κάβε ΰπεροπτικήν καϊ πειρακΤικήν αΧαζονεί αν, απομακρύνει από κοντά της τον Φίόνον. αυτη χαΧιναγοιγεϊ τάς υπέρ τό προσήκον επιθυμίας των ανίραπων, και οΰτω νικά η καΧη', και ινάρετοςΝεμισις Την κακήν εκείνην. Ω' είκών πΧήρης σοφίας, κα) χορηγέ νουίεσίαςί επειδή πο7ον μάϋημοι είναι δυσκοΧωτερον εις τήν ζωήν από τήν με τριότητα εν ευτυχία ; Η ανάγκη πιέζει τόν δυςυχη, κα\ τόν κεντρώνει με τό σιδήρεόντης κέντρον 'τόσα εμποδα παρρησία- ζονται ίμπροσίίντου, ωςε αναγκαιότατα χρειάζεται προτρο- •Χην προς τήν ίδίαντου συντήρησιν διύ νά μη' χΆ0ί} ό "ίδιος κα) να αφανισί^. 'ΑΧΧά τι εμποδίζει Τον ευτυχή, τοΰ οποίου αϊ εγκάρδιοι ευ χα) ε'κτεΧοΰνται , του όποΤην δουΧευουσι καϊ υπακονουσιν αί αύρα ι κα) οΐ ζέφυροι, τί τον εμποδίζει Χέγω