— ( 527 ) — *ΑγγΧου *Ι\'\ου (ΗΐΠο) , όςις ϊζίοίοκί προ πεντήκοντα σχε- ίόν έτων το Πί|ΐ1 Χ ίύ ω ν του Θεοφραςου μέ ' ΑγγΧικήν με- ταφρασιν. Εις τ^ν ε'κδοσίντου ταυΤν\ν ιΰρηκα το εδους (κα- Μγραμμένον , ε δ ο υ ζ) , και μόνος αυτός ικατάΧιι€ε Τον Θιόφραςον, ως το μαρτύρα η μεταφρασίς τον εις τούτο του καμένοι» το μέρος , „ Ο κ.α! σημείον υποΧαμζχνουσιν Ίδιον ,,τοΰ εδους^' Αη<1 ΐΐιίϊ Ιιβ$ βοβη Ιοο&βίί οη ββ ρε <:υ1Ϊ3Γ Ιο ΐΐιβ δίβίαβ ζρβ§. 193·)· 'Ε* τούτου γεννώνται δυο άπορίαι. Η πρώτη, πόθεν 6"ΑγγΧ'ς ε'Χα.€ε Την διορΰωσιν · διόη ή εκδο- σις του κείμενου του είναι τό πΧέον τοιαύτη , εκ Της οποία; φαίνϊτα» αδύνατον να Την έκαμεν αΰτος' κα\ άν ιΰτυχησε νά ΐήν κάμη , π ως να. μη φανέρωση εύτυχίαντου εις τάς σ*ι- μαωσεις. Απορω δεύτερον, διάτί ο ακρι€εςατος Σνεϊδερος, ίςι ; φέρει εις άΧΧα χ,αΐ τον "ΐλΧου την μαρτυρίαν , ημέΧησεν ιδω νά τον ίζιΤασΎ,. Οπως αν ή ν α. ι, 6 Θεόφραςος μας απο καλύπτει ε δω μίαν από τάς ποΧΧας των ΧαοπΧανων ιερεο:ν τ»ίς ποΧνΰε'ΐας άπάτας , και του μωροΰ 'οχΧΰυ τάς έεισιΰαι- Ιωνίας, ηΤις ήτο νά κηρύττωσι και νά τ'ιςευ&σιν, ως 3αν- μ·Ά του εικονιζόμενου 3εου, εάν το Χίύινον αυτου αγαΧμα 'ιέρονε > ήγουν έδειχνε, δια την φυσιν του Χίόου , τινά όγρ'.- Τητα. Το αυτό συνέβαινε ^ κατά τον αυτόν Θεόφραςον ( ΙΙερϊ ψυτ. ίςορ. άνωτέρ. σε\. 197·)» κα ' ει ' ^ ξύλινα άγάΧμα- τα, χ,αί τόσον πΧέον οσον τά ξύλα ϊδρονουσι συχνότερα πα· ρα τους λι'Οουζ" ,^Ανίει δε των ξύλων τά κέδρινα , και απΧως >,άν εΧαιωδης η ύγρότης' διό και Τα άγάΧματά φασιν ίδίειν ,< ενίοτε," Κα} πά,Χιν (Φυτ αιτ. άνωτέρ. <ΤεΧ· 545 ) , , ^Ομοίως ,,δι και οσα ίδίει των ξιίλων εν οΤς 1~ι Χιπαρα. >,υγρότης, οϊον κέδρου, χ,υπαρίΤϊου, εΧαίας· α ίν! και <τη- » μ·ε1α κλ) τέρατα νομίζουν." Τοΰτ ακόμη σνμ€αίνει και με- τχ'ζυ των Χριςιανων εις τάς εικόνας των αγίων, διά την φυ- νιν του ζυΧου, και οχι δί ύνερφν<Γΐκην των εικονιζόμενων επργειαν, ώς η αισχροκέρδεια σπουδάζει νά πείση τοϋςαπαι- ειυτους, 'ΑλΧα χάρις εις την παιδείαν ! οΧίγοι έ'μειναν και ι 'ζ >ιμ£ς ο! τοΧμωντες ακόμη νά ατιμάζωσι Την ίεράν ημων $ρν,σκείαν με Της χ.ατα.ργη(ίείσης ΚόΧυ&εϊας τά ιερατικά Και- 7'·*'δια. Εοινον οΧων ημων χρέος είναι νά ανακαΧεσωμ,εν εις ΕΧΧάία τάς έπις^μας κχ) τέχνα;, και οχι τάς μωρία.; των προγονών μας. ' Χ 3