«Μ (956) 'ητή αίτριΤς Έιτιςααι'αι νά Λίιτωσι την γνύμηντα/υ ττΐζ} τ5 7Γ« πρέν** να ςηση ο Ήςαχλης το Είλβί Τ8, Παρίαον τ5 9 Ο'χτίαμζξί». Οί ϊακιαβ/νοι φαίνεται να εονςάΚΟη-ιαν Λά το Λχρίτο, όνπ ?- «ΤωχΓν 6 ν Ιί^νουννελει/τ ΐζ Χ, το όποιον το ε- £ίχ$» τ 5 χοινον μιγάλψ αρ'εαχειαν , ρ ολοι* τβτο «τ/τη&ΰονται α*:«ι Λα να το χαμιονιν αιτξα.' γεν. £/ί ττ)ΐί <τύνα[ιν των Γ αχωΟ'ν ων τή 5 ομί. λη<τεν ό Ρ α ί^αν ττίξί ι» πξϊτιει να τε ϊεχς'ετο (1> ιτράξιν. λα ΰττοταβόμεΟ'α τ«< νόμας, (Τπεν , ίΓναι το -χ^Ζτον μχς χ^έοί. , V παραπονε^η όμως, οτγβ β/φ/λο» * τα μέλη των Ίαχωξ/νων [(ρσνηναν βις την 1Γ*ίοοννίλευ- «ν έντρομα χ, φοζιιμενα, άπο ταν Οϊαλίγοντο *«ί ϊφιλονίΧΗσαν ττερί τη? ςεςεωσεως Χ, άττον|/Μφ»{- <τεως τ« ρηΟ'έντοί /εχξέτα, Λυτοί όνείΆζε μα- λιςα τον Μτηλώϊ-Βαςενί , £ τον Κολότ - <ί"Έρ· μνοα -πνξ/ τηί σιωτηΐί, 07Τβ εφνλα£αν τω^α τό σον χαιςον. 0 Αεζΐεν εχάλεαε τβί ανω ρη^εΐ'- τ«ί, οί όποιοι ·ητον παρών, Λ« να φανεξώτΗσι το αίτιον τ^ί τόσονμαχςάς των σιωπηί ' χ, να φα- 2/ίρώ<τΗίι το αίτιον τί)( τόσον μαχράζτων ίίωττίϊί· την ίΐϊ β'Λλφ:τ))Τβ (ι^χίμαζε να την παραΜνηνη, Λα να καταγενη^ζ με την Λ/ μό<ηον ανατ^οφ»/*· Ο' Μτπλώ/, £ ό Κολ,οτ άτίθΗξ($ι\οαν, οτι ο/β- ΐ/ει&ομο), 'οιτΗ τη< έκαμαν, (άαάν να ήθελαν να ςηιαν ά)λΐΡ ίνα Ρ ομπερτσττκρ, τ«ί αττηγόξίυίε τ»|» ύιωττη$ , τί»ν όττβΓαν τι/ν Γ/χα* ψνλάξη αχίμι 4υο μψαί 7τξι τη κξημινισμζ τ» ρ* ομπερταιτιΐξ. Ο Α^βσαώ β»«λ««ν ί7Γί<τα το ίέχρίτον, $ ίΛ-