( 993 ) 00 Μ'ολην την χκχιχαίξίαν 'οπχ είναι βχείον «άντβτε εις εχεΤνα τα μέρη, &ν ησύχαζα* πάλιν β» φςαντζέζοι χατ κίίνα τρίτον, Ε/^ήβεις της ΚωνςανηνΗτίλεως απο την τ τδ *ξ'Χ βν γξάφπν,οτι τοΡ'ιτζάλι ϊεί&ει τάΠρεσβευος της Ρ'ων-σ/ας μεγάλην πι^οπτοίηίΐν. Την ήμεραν τής άγιας ΑΙ χατερείνης την είξτανεν β Πξί&ζυ{ μεμεγάλην τταξησ/αν ολο το παλάτιοτπ, £ Ιλα τα ίχεΐ ΐΰξίβχίμινα χαράκια έραπταν τότια' βμβ/νίφ έναν μαγιόςον , 'οττϋ άχε^ανε τονινταφ/ανμι β· λην την σνκ»| $εισμενψ ςρατιωτιχην παξάτα£ιν οί ςρατιωται έρριψαν τρις τα τχφέκ/α* το ιοχχχι είναι πάντοτε γεμάτο ά-πι αιεςτζηίες. Ο"βα χαράζια ηλ^αν αττΐ το Κξίμι ίεν τολ* μ$ν να ενγπν ε£υι από τον φόίίον τών φραντζί- >' «λ·»· όιτΗ ηλ^αν, ΐί»( ίχατον, πάλι» το ψωμί εΐναι ϊυβείρητον μαΰρον. , Πξοχ^ις, γξάφαν αϊ άντα) ϊ/Λίσπί, εχίη Ο Τ&ιτχανας, ^ χ^ες το Ε"αχί-Σΐξά. Τϊίτοτέ βνμ£εβηχος επξΐ£ενη*ιε καποιαν ντοψιαν. Ο' Ρ αλετης, ίνξωψ ϊραγχμάνοίτι\ίΠά$· τ«ί,ίΛ«*ίτο κο·ν:ν χρ'ε&. Γ Τ Α Λ ϊ Α. Λιβόρνο , τζ 19 Ν°εμβξΪΗ. Ο κόμης τηί Πξοβίντζιας (χρίγχιίτας της Φξάντζας) είναι να *λ^5 «χ,είον κα^εκάςην , ίιά να ττηγαι'ν^ β* ί- Λί ώς 4ιοιχητης ίιά την ΤαλΙν. ( Ε'ξίχως αν εχι&ο το χαςάβι, το^ χαλάμε- -Σκηπ/ίΜ, 'οπά ίίχ(καάι(ί τάτον ην λιμένα,