[=213] — ( ) — 21 οι τ«ί Φξαντζίξας χατατςέχοντΐί τέ( ίίςυχεΤς £ χαταίί^γμαιας πκ&ματιχχς. πλ.νν ό Λ/ττονα- πάςτε ίφανϊ'ρΐίΐσε ρητώς εις το μανιφέςοντβ, ότι ο ν6μ@" τηί Ρεπόμπλιχας εμποϊίξίΐμϊν Τ Βί τοι«- τχς να πατησαν πλέον τα χώματα της Ρεττάμ· πλιχας. συγχωρεί όμως 'οίιη νά τ·ας μεταχβ- φΐ&ωσι τοίϋτάπιυς φ είς εχείνας τ«ί τόπους όιτ« ϊκυρι<5ίθ>ισαν Λά μέσου των φςαντζέζιχων αρμά των, Χ} ί£ εναντίας ωντας ό Μπο,αττάςτΐ χα τα πάντα ενχαξίςημα/'φ' με τ ο ψέρσιμιν τύτων των ίεςέων , αυγχωρίΤ να μί'ηχν ίνα ευξίαχονται, ^ ■χροςάζβ ολας τας Ιταλικός Μοναχνς, ίπ5 να ρή τολ/ζηαβν νά τπς χατατρε'ξχν, ά/λά. μά,Αον ο' ηγύμενοι χ, πςοεςα) των μο:αςηρ/ων νά τ» ς Λ'/αν εξόχως τήί τροφής £ τί} ς χαταχιας. αχόμι 15 Λ&ξας τον χα^'εχαςον μ'μα Λα τα άναγχαία- τ«ί ενδύματα, ιίς <Γ« το τ/Λ@" γβ μανιψες» ουμ - β»λε</<* τ«ί £*«ϊκόττ85 φ άρχιεξ&ς Λά να λάβω- οιν τ»ί /υςκχεΤί φυγα/αί νπο την ακεπψτας, 3- ΊΓτωί ήθελαν τούί ελαφρώση την σχληξαν μοί · ραν τους . Λ&η ί/'/ησίί α'ιτο Βονωνίαν α-πο τ ας 24 τδ αί/τέ 7{α'φί/, οτ« >} έξωθεν τ« /Ιο ενΛ£ο« Ρεπύμπλιχα άςχηαε να βάζ% τά εττιχί'ξήματα· της ί/{ ιτξάξιν , χ, ε£εΛυ«ε το πρώτον μανιψίςο·/ &ς τα Μοίενά τη α'. μαρτίπ (νε«) αηηο ρππιο (Ιεΐΐα ΓβρυΙιΙϊΰα Οίκραάκια. Λαιίτ» τη μανιφίςκ φανερών», οτι αφ' β η μοναί >φ) η βΛαι^ϊβ/β τ>)$ Ρεπάμνλιχας Γ·Χ»<Ρ''β^») , ελα€ε <έ το ήςημα τε- λ©* «ί τβ ΜοΛί/ά , ^ ί%« πλίον να ταξαίο&η (ις τ ας χα^ολιχάς η ιτρι* τας ουνελίνβας τ5 Λα*. (Οΰϋιίζϊ ριτίπϋπ) Λα νά το επικνρίΜίτονν. ιη^Ι τ»-