Ο0 ( 574 ) «Ο Λ"<$1 χα}. ώί ανιατίς» (Τναμεν, εζεζαιιϊ* »] ρη!)ε~σα άττόφαιτίί, επρί&ιλΐ κάΧιν ό Μα* ρετ<άλβί ε χ νέ» Λα να εχλε£*ν ^ελιγάτπς. ΙΓ Λίαιτα εφανί) να μψ εϋαι τοιτον εναντία ε/ς άυ- το το πξ&λημα' χι^ελεν Ιμνς , όπζ αυτοί νά ρ*ιν ίχ«ν ά^λην ίίναμιν χαί ε£*«τίπν , ί/ρ) μόνο* $1α να ποαγμζτείιχν με μονηντϊΐνΛ'υλνντηςΡίΛΤ* βίας ό Βασιλεύς ντον τνς αυτής γνώμη ΙΓ α{ρ/αξις τώνεπ/ τβτμ \}/)ίφων ήταν 107 προς' 14 · * τ ' αυ * το! νά ττξαγματευ^Ην ιιίνον με τον Πςεσ^υν της Ρωσίας, χα/ οχι χαΐ με τας τνο. Η" αιτόκξίσις τη Βατίλεως είς τ ας Νότας τί)ί Ρωσίας χα\ Πρωίας, Ααλαμζάνπ 3τιοί-, Φανερόνοι ενώτπον τ£ίν /τννα^ςοκτμενονν Ταγμά των , ότι, άπΐένωντα» χαί εγώ (/ς το με^ος της ε/ς τ>)ν Ταρχό&τζαν Γινεξάλ - Κον^είερατζιας, οττζ )/τιν ύττβ τψ σχεττ^ν τ~\ς Καισαςίχης τι\ς Με· γαλειοτητος αττασών των Ρ Ησσιά ν , το εχαμα μό νον ζεζιχιώνοντες με, οτι οΐ τόποι της Ρεπάμπλι- χας £ν 9ίλχν ςενενΟ-εΤ χατ »ι ίενα τςόττον' Τ5· τον ητον όμόνος σκοπός μπ , όιτβ ο^γπσε τα κιμ}· ματαμα , χαί εϊν«ι χ^έοί μ» <Γ«ά νά το φανε^όίω ε/ί τ« ί/,' τήν 7τ«^»ιτ«ν Λίαιταν συναγμένα ΤάΓ-' ματα. τα όποια, χα^άς /εν «μφιζά&ΐϋ, 5;λ«ν φυλτ'£ει τήν «υτήν γνιίμην ιτεξί γ » αμερίς τδ τβττΗ. £Γ V" ζΐλίττω.οτι ε/ς τας Νότας όκν ιλά' £αμεν, ν^εττει νά Λύ<«μ/χίν μ(αν Ιχλελιγμενην, χαί ί/ί τ ας εχφράσεις 7τβΛά · μιτς/αν απόχριβι». ΐπειίη χαΐ όλα μας τα ζρτήματα συνίςανται, εις το να μάς επιςρε ψ«ν τταλιν τον τόπον μας οηίαΐΛ