236 — ( νν ) — αχόμι ί/ί την εμπιςοσυνην ^ νίςιν μας να τάς εττιχυ^ωσωμίν, 07Γω? ήθελαν «χ» το κυ ξ& αίννίως. — — —- βεβαιωμοίοι μία» τγ,ς ιυνο ϊχνςνας γνώμης, όττ» ί<ραν?^τί. τβν, α·» τοψασίααμεν Α« »ά μην αναχωρήσωμεν άττο τ>ν Αομην. ^ τίτο ΰτ'λί/ σάί ίΤναι μ/Λ β. ΐτό(ί(Ρ/£ΐ{, όπίυον 5-άρρ®" εχ,ονεν πρ@* ν ίσάί. τε- λίυταΓβ» ίάί €εβαιόν(*μεν ττεοί τη μεγαλωτάτα, ημών σέβας κ, αάς νίίομεν την άποςολιχην ημών (νλογΐαν." ,Ε&^η,&ς τον αγιον Πίτςον εν Ρω'μν, τ») 12 ΦεβζΗξιΙ» (νια) 797· «ν α 2 τ» ττον- Τ/φ/*άτ8 ημών." τγτ' ' ' Ζϊβί ο ς·. ^ττόχίιίΐί τ« αςχιςςατηγου Μττονανάρτι ττρ®· τον Πάτταν. ,,ΠβνΛ-^ιωτβτϊ ιτάτ(ξ , τ»} νμετερα Πανα- γιοτητί ιτ^οβφε^ω Λα τβ παρόντος την ττολαπλα- βιόνμου ευχαρι'ςηοιν <Γ.ά την σν/χαταζχτιχήν της ίΰνοιαν ' οιγη ττρός με ε&/£ιν Λα μί'σ« τδ ςαλ3Ό»'- τοί μοι γςάμματος. η ε/ςψη αναμεταξύ της φςχν- τζεζιχης Ρειήμιτλιχας £ της ΰμετερας παναγιο- τητ& όπεγράφΟ-η ηίη. ^ εγώ το νομίζω Αά Μ** γαλ:?ν μου εντυχίαν , το νά εά/νη^ην νά αυνίζα·· Μ ω τ ' "Χξ& την πξοσνπικην βας ανάπαυαν. εγω ουμ(.'8λϊν'ω υμετέρα παναγιότητι Αά νά σ»)- *α'^ι 9«/>ρ©* άιτ εκίϊνα τα ΰνοχΜίμιν* οττδ ίυξ/ακονται ε/ς την Ρώμην , τά ό^τοΤίζ ίΓναι 7Γω\ημαια &ς τας Λυλάς τών εχθρών της ΡΐΚ**'