1 Νγο. ι. ΕΝ ΒΙΕΝΝΗ, ΤΡΙΤΗ. ΎΚ^^Φ:* 1790. ιβ Τω ΦιΧανοιγνωςίή. 1'ίύ Η *"$όιτο^ϊ ετι^νμ^ιΐτα,ί) ύτο- σνε^ίίβ'Λ εί{ Τ-ΐν ατλϊϊν ίιβλέχτον ·» «. I» β ' « * Μ 9^ / *φνΐμερι<, ω< £ν« νεον φντον, *τβ ολίγον *ατ ολίγον αυξάνει εύαν$ε7, £ τε- λακ εύχκγαόντας σ?οξενε7 μύρα κ&Χά ° μ' ολον οχί άί/ΤΗ >ί εφημεψς με ίνα τετο/βν φυτόν κατά τι|ν επωφελή 'ίκ- τχην έ, εφαο·ίντνΐί αημοϊίως Ιύναται, £ -αθετεί να τα$ομοι#&ίϋ, με βλον τϊτο ϊιαφΐξΐι πάλιν άτό αυτό τολύ «ατά τι)ν καΛ.ιέξγειάν τ>»<» ω^αν οίτη ίνα τέτοιον φυτόν φυσ·ιχώ< τ»τίςι και 2£ω?]ί χότον βϊθ^«7των φθάνει ε!< τήν φ$π<ταν ακμή*, β/λα τολύ βί/λως «χει τβ νΰν ιτίφΐίρημΛ τ%ς εψήμ^ί- •Οί, «Γβν οτβ αυτι| όχι μόνβν 'ίξγα §£<?«» Λτ«ιτί7, β»νβ £ ίαχ-ανην » τήν μικράν £ μεγάλοι/ το'νον, ^ εχταιτιν τϊ αυτί νοό( , βντα< αυτί), κατά τβι; *?ς τν|ν εΐ>ν)ο·ιν ό^ι^μόν τμ< μία συλλο γή ^ εκβολή ϊιαφο'^ων τι^ών. ΑΑ' ορ"ον μέν ϊιά το τρωτον ε!με« 5α βΐβκιοι, οτι 3·«&.ομεν ίςγα&εϊ <3< φ<λ®'τονοΓ Δια )« τό ίεύτεξον με ό λον ότί ^ Γυνίςιμΐ τ ων φιλαναγνώςαν χότον μικςά άρα, ' οιγη μόλΐζ τό να^- τίον ϊΰναται να τλν^ω&ϋ' Μέ ολβν τβτβ ΐίμί7< ϊε* Ιφοβή^ημεν το να τ?0- χω^είτωμίν ε»( τό ίτωφεΧί( ιτι^εί- Μμά μχ(, ελτίξοντες έτί ολίγον κατ ολίγον ΐυγγενενόμενοι οί (ρ/λαναγνώ- ςαι μι τήν τα^νΐαν εφ^μ^ϋα να μ* θελον Γυνϊράμι/1 ϊιά Τ·^ν τελειαν τ>}ί άχμ^ν, άχτάν όπα οί Γυντ^'^οντεί ϊί- 5»τϊ{ τ/μήν τι)» ϊ<ω{ΐ^μεν>)» ®1ί το καιΤ· σ-αμί 3*9·ιΧι*όν ϋ'μπεςςχοφ Ιΐβςχμτ