— ( ^ ) — »59 Π αξαίπ. τςιαχατιοι άνδρες των φ»£<τά&.ων ηίελαν εΤ- ναι άρχετο) ίιά νά (^Ησάβαν το Μίυ&ν (τβιτ®* των πΰλεμιχών νπραμάτων ^α/ της χατααχενυζ Λαφόρων ιτυ^οφό^ων νλών) τ«? μπαξ*τχανέ£ες ά2λα μερ>|, μα'λιςα <Γέ τ«{ νυργας τή Βντινς, τ&ί 'ο-ηοίης νά τ«ί χάμχν ε/< φυλαχην. ή κάν χςείας τυχ&αης νά τ«ί μεταχ&ςιά$Η.> ιίς /«Γ/αν αυτών άσψά- λί'αν, οντεί ο/ εχίΤ" εγκάτοιχοι χαΚοί. είς τον Τ έμπλον {οττχ ητον η βασιλιχη φαμηλ/α φυλα κωμένη) ητίν ν.τ: ςήσασι το ςξπτΒ7ΐΐ^αρχα ον, ι£ την χατοικΐαν των τοποτηρητών τ» Βααιλεως. τα ίε νεφΰςια ήτον νά τά σηχωονν, τη ς εγχα- τοίκΗ τιΐν ιτςοαςείω, τδ άγ/ί» Αντίο /« ^ τη «γ/» Μά^χκ νά τ«« χαλ/κόσκν « γ 5λ« τά ςρ.~τιωτιχά μέ<τα, είς το Μιντμάοτρε να εγείςαν μίαν μττατα- ζ/αν είς α>$ίςαιιν τ« Παρπί*, χ, να φωτάουν όλ« τά τ» βοξεία αοχάχια. Μετά ται/ζέ νά Λ)μο- ϊΐϊύϊκν μίαν άμνηςίαν. £ αν αύτη ή άυνηςία ί^ϊλεν ίαχννη είς τνς Λιοιχητάς Λά νά γυρίιπν οττί ιω , τότε νά €άλνααι μίαν τιμήν είς τάς χεφά- λβί των, ^ να τ«; χατηγορηιαν ώς πξοίοταζ Τ8 Βααιλΐως ^ τ»)ί Πατξ/ίος. εν Ινίματί ίε τή Βασιλέως νά Α)μοσιεν9ρ μία κοινή ανγχωρησις, να φαίΓξίωθ^ ή εΐξηνη ως πλψία. τά Λ Αχαςη- ρια νά ί£αχολ8$*αι χατά το πηρον τάί ττρά^€ΐς τ ων εν ονόματι η Βασιλέως, προς τήτοίς νά ςαλύς ίίς τά ςςχτεΰματα μία εντιμ<& χήςυξις, £ μία φ'λιχή ιτρος τάς £ένα? Αινάμ#/;. οΐ & £οίοι ιτ£ε- «β*·ί νά φιλαχί)ώϊ« μοί με την τίξειτΗναν τιμήν Ομως 4: με χά^ε άΑλςν «<τφάλ«αν, εω$ ογη ·)βε- λ*ι» (9Γ<ς^εψ>| οί ταχυ^ξόμοι , βτ» ήθελαν ςαλ~