488 — ( ) — φ Μαίιν γςάφπν οη $ Αομβαρίια 5ίλ(ΐ λα'ββ ογλ/γωρα τ^ν αυτόνομον Αο/κην/ί της . το ι/εαν σνςημα Χ, η Αα/ζκτις των Λιπαςτεαίντων Βτνπω. $η μεν, ομως είημονκυ^η άπα μι. οίψραντξ(. ζιχοι Χίμμιατάριοι άκχιήριι*αν α ιτο το Λίμοσιον παλάτιον, Λα να εμζαν «ί αιϊτο το Λιοικητηξίο* ί£ οί μινίςςοι της ΑονβπζΝχς. Ο Βαιιλευς της Σαρ^Μας πεμτηι ς-ρατίυ'- ματα προς τα οΰνοξα τη Γίνπας, χ, ζητεί το /υ- ηκον άχρο$αλά<«ιον ταύτης της Ριττάμπλιχας. Ο άρχιςςάτηγ®· Μποναττάςτε ίπη·γ*ν ίίς το ύποςατιχον Μοϊτεμπελλο, βν» 'θίεν ι »ίν& άπο 300 νππβς. Γ Α Α Λ ΙΑ. Παξ(<τιο\', τζ ίο Μαίου. Ε/ς το της ξ βν- νίίζίον ίμήνηκ το Λιοιπητηξίον «£ τάς Κω βού λας. ότι ρ/φβντίί οί ίίοικηταί λαχνέ/ ίφάνη ποί ος άιταυτπς εχα να άναχωςηβς άνο τον τόνο» τι*, βτ ος είναι ό πολίτης Αετνρνερ άπο το τν< Μανς - ίετιαζτεμεντον. η Λ Βαλη τών 500 ΙψίφιΜί/, οτι το (ύγαίνον μ'ελος τ» Λιοιχητη· ρίον &ν ημποξίβϊ να ΐ£ακολΗ$ήση μαχξΰτεζα τάς πςάζίίςτΗ, β/μη εως &ς τάς ι£ Μαίπ. ο τηί Βενετία* πξϊίβυς ελαβε *ξοςαγην νά άναχοηψ «ς ()ί Αάςημα $ ήμιρών από το Παξίαιον. Ρ α Σ Σ ΙΑ. Κα$ω$ $ Αντοχςατνζ της Ρωκίας ιμα$&