- ( * ) - 193 τα! τ~ Φλερί «ν.11 ιτοιμοι να ανε ρβοβν »* νιου τον Ρ&ον νττο την χυζις:ησιι> τά Λςτας Β αν £ ας ΐψνοποιν (Ο ΓχίΤνβι τ*ί όιτο/ου< ιναί ί'μ- ττί/ρώταΓ®" ς^αι-ητ©" ετξά€ι£εν άπα τάς οχ. 5α? τμ Λπνάβχ, ηΐΛπορίίν να χινήααν πάλινπςος τά ε*ί~. εχ&ναι /? όττκ φυλίίττβνΐ' τά βοξίιασν- νοξα, ^ έχανα, Ι ττη ενςΐικονται νλφΐαν των ΑλίΓΐων φλογίζονται άττο επι3υμ(αν Λά νάύτο· ςηξβωβιν τζς όρμηπχχς νΐκας τ» 7ταλιχ« ς^ατβ, ^ να γρνάΐιΤίΐ' σνγχοινωνοί των δαφνών των. τοπ το λο/ττον εμττίΐρώτατα υποκείμενα., ^ μία το'ση αφοβία $ε'/»ν τέλ@· πάντων οίαν $ρία- μβον, οςις 5"ίλ« είναι ό τλένν τιμιότερος ας την Μ$ρωπότητα." Η' άζήν-η $ΐλ(ΐ εΤναι το τίλευταΐον λάφυ ρου, το οττιΤον είναι το πλέον ά£ιωτερον ϋ'ιά τάς ςρατιωτας μας, Α. ή Πατξΐς το ίλυ-ίζ» ρα- ΤΛ/'οκί άττο τί?ν άοιάχβϊτον νίν^Λ/ότητάτων." ΜΐΤα τδτον τον λογον ίπαράιΡωχεν ο άττο- ςαλμενος τά μπαϊράκια^ άπ ο τά όποΓα <Γνί ήτοι* αττο τ«ί αυτο^εληΓοί/ί τήκ Βιένας. ο πςο'ΐ^ρφ* τζ Λιοιχητηξίν ε£αλεν επατα τον άχο'λβ^ον λόγον. £/ί τον χ«<ξ ον οττδ τά τέκνα τη« ελίυ^εςίας «τίλΜν τάί άζιομνηρόνεντας ήξωίχας 7ΐςά£ί/ς, έςοχάζοντο αχξεΐοι αν^ςωποί νά ςηαουν πάλιν τον Κρίνον {ΐς τα λ«'ψα;« των ά&λφών μας. ή- μ«~ί 5'ελομιν την βιβήνη», αντη είναι το άντιχίί- μ&ον των ζηλοτιχων μας ίνχων. πλψ ήμ('(ί > $έ· λομεν ι*(αν ςεςεάν (ίςηνην, % «Το» §έλομεν ςερ£ί< νότε ΐΐς μίαν αάάντξοιτον *. απιςψ άναχοχψ.