* 20 -<:*>- μετα ·η\ν επιςςοφην των εργάζονται πάντοτε Λα τβί Λιιςριαχάς · ενα άναντίρ^ητον νπο&τ/μα τβ- τη εϊναι, η εξχβίανίς τ5 &ηέτι*8 τστΜ, ^ ή αυτί παραίτησα &ς τ«ί Α«ς^β*»< € »ί σΐί της Πάλμα-νηέβας, _ _ / 7ο αυ,ϊφιοΐ' νεξί των Ιταλικών νιτο9εσεων, χ. ιτ(ξί τηί $εαεως των «ννοςων, ί^ί/ να σνςα- §χΐ ϊ<ί την Ονίία, ο νου Μιλούν αννεφε να οπ Μπονανάρτε άνϊ μίρφ" τίΐν φςαντζίζων, λ ό γινιςαλ Μαρφίλϊ £ ό μαξκεζ®* Λ Ιαϋλο αιτο ι*» Καίοας^". Ήναντελης χίνωυις τ& Φριωλ άποτκςΦξαν· τξεξπς $ελα γή« ^ετ« ίλίγας ημίρας. Πι ρ) τϋ ερχομ μ τών χαιααςιχων ος τήγ μη- τρίπολιν της (Ζεν'ετιχης Δαλματίας, Ύράψαν ζι- βαιωτεςαι «ιί^α/ις ητως. τξ 19 Α***» ιίχαν φ0α- βφ (χ& έχανα τα ςςατεΰματα , οπέ Ιςγχβν «ί τΑν -Ζίγγ, χ, ρίτα 5 ί μέρας πάλιν τα ς^ατεό- μχτα όπν τ>) 14 Α»/» ϊίχαν εμ€ν */ς $0 καρά· βια , € είχαν ίτλίνοη βττο το Τριεςι. Σ λα αυτά τ α ι $χ$ηβαν ο! ίαλμαντίνοι με μεγαλητεραν χα- ξαν, ιτα^α &ς τη* "Ιςριαν. το νλη!}φ' λαβαν τάς βενετιχας μπαντιεζας τ ας ενξό«φ*ξΐ ί>ς τ»ί »«« ε£αοιαςάς, τας οποίας ένατα εχατάίϊεσαν ί'ί τ ψ χα$$}ςαλικην ιχχληιίαν ί/( αϊωνιον μνη- μοηνον της πςωην εντνχας ΡιπνμττΚικας. ^ τί- λίκταΓον (βι/ντ^σφι νοιν ο Ααος τ«ί χαιίαρικοίς *«ί ί'ί την ττβλιν, ^ίιτβ ολα οχίΛν τ« , £ «** «ίτβί τ*ί