- ( * - 339 21 η Α\ ΰςιςηαΐ γ«αφαί τ«« Ιταλίας γράφουν, βτι τα φςιντζίζιχα ςςατεύμα^. ΐίιριιχον&ι ιτλ>|- αίον τίίί Ρϋίιχης, ^ ό άγιος πατήρ «ς φυγην. ό Βααιλιυς βλε'νωντας αυτά <1>ς ιπόμινα ένος χα λάς όςγανιβμαίον ςρατ« , ϊτ^ιτε να αί&αν^η μίαν αυμττά^ίίαν βις τνν χα^ίαντπ. αυτός Ουνα· το να 3ριχμ(>ΐν<}η ίιτάνω «? «ύτο, άνίιως &ί) ντηξίαχυιν ε'ς αυτίν ή βυιχπ'ιΟβα. α (ξ) β ό £«- βίλιυί ΐχηξν£ΐ τον πόΧιμον χατα τΐ|ί Φράντζας, ίπιχαλίϊτο -πάντοτε την ηκνματιχη·.· βοίβααν, τ/τις χατα την Χριςιανιχην αγάπψ, χτον άχυίςι· ςη άπο τον χατολιίαίν. αυτός ΐχεταχΐΐζί&η χά· 9ϊ τ ξοπον ί>α να &α9χοξπίσγι οΛ>ιι/ τη ι/ ττολιτι- χην πλάνην, όπ5 άπεχοίαηζε την αυλψ της Λ/» μιρ. άς τάς πλια φο^ιροτεςας πιριςάσαςΐ^/χνε τβ; ΤΓΑΐον αττλ«ςερ«> βρόμας, ίια μίαου τιίν ό· ιτΰΑαν ημιτοζίσε να Χαμη την ζημίαν του χαλην, ^ να ψυλά£η £ τον εαυτόν του. αυτοί επξοα^ε· ρε τι* ίΐάπα την ίΰναμ/ν του Κ) την μεΐιτ&αν τΗ, Λν ϊ Λ ο )^}·», ομ&ς να. χαλάνη τ ας <τφ αλεράί /&'- βί, με τας οποίας ο/ πςάκτορες τ>]ς άγιότητ®" του ετρεφαν τας παξαλόγχς ^ μη χξιςιανιχας ελπίδας. μήτε εϋνατο νά τν ί£«λί/·ψ$ άπο τον ναν τον φιλότιμον αχοπον, το να αν£ησ$ £ηλαιΡη την ενιχξάταάν τβ με ξημίαν άλω ν (με την Κόζ- βιχαν), τψ οποίαν ηρπασαν «I Εγγλέζοι άπ'ο ένα το όποιον ϊχατεβαλεν τον ε£ουσιαςη'ν τβ. τ^ν ννν ^υςυχίαν ( τη Πάπα) έπςο$ήτενβε.ι ο Βα- <τιλ(ύ{· ιφ] μ ολον οπά ή βλιχξΗη; τ» βυμβχλη απ*ςίφ$η μεξ<& μεν α πα α'γννσίκν, £ μ*ρ&