- < ΗΜ - <3 ί£*ιγ , ! ίω αμφιβολία*, οπά η$ελεν εϋρ>ι ε/ί β ντο, εχωντας πάντα προ οφθαλμών μου την βάαιν μιας αμοιβαίας )($} ανβλόγ» ·π·αρ«ιτΐ)σεω<·. μετά ταύτην την «σ«νωγην ευχαςιςη^ηχα να τ« φανερώσω, οτι , χατά την γνωμην μου , $α> ίϊχε χανενας νότε μινίςρ& μεγαλητεξον πληςε· £4αιον το να €α$ύν% εΰ6υς &ς τάί αρχάς είς το- βον Λί£οΛ*ην ελευ$ε£/ότητα , χα$ως εγω ε- χαμε χ, είμαι έτοιμα να χάμω. εγω ίιόμιζα Λα βέβαιον, ότι ο Λελαχςοά η$ελε χα$λ«β# όλην την ενοιαν τί λόγαμχ. «<£>' β το λοιπον τιί ομ(· ληαα τοιατατξόπως τω επαράΑι>χα τά Λ>ο γ(>αμ- μά& αύτ©· ν μεν άνεγνωοε πρώτον την Λο'$ν, ετα- νω ί/ί την όττοιαν Λ» ημ·π·οξ>«υί ν» α^λο, ναςεξ αρεσκόταν. ^ «φ' <* ε*<*5 άν εγνωσε ^ τα α£ια Λίο £εθαρευτιχά γ^άμμαβ. με την «ς αυτά πςεπχσαν πξονοχην , μοί εΐπεν, οτι τω φ«Λβ5' το ημποξχν να γείιυν επά· »<·> ί/ί αντά άναντίξηϊ&ι αντιξηι&ς. αύτ& €λεπα «τι ^τα ^>)Τ)5μο5 ε/ναι ττολυ μεγαλήτευα, άιτο το οτι ημπορώ νά «Γώση η'Ρεπνμπλιχα, οτι ανίαως η^ίλε γ&η χατά τα ζητύμενα, η κατά- ?βσ«ί, β{ τήν οποίαν ήθελε ράνη ι} Φράντζα, Λ* ήθελε ν εχ& χαμμίαν άνάλογον σχεσιν με τας «Λβί ίυνάμας τηί Ευρώπης. αυτ(& είπεν οτι ο τ» Ρεπνμτλιχάνιχα νυςηματος Κω&£, εμποίίζα την ΡειτΗμπΚιχαν νά ζέξ^ια είς ίχεΐνο, όττ« ημιΤί ζητϋμ&ι, το αύςβ/αχον Βελγιον εΗαι πλέον συ- ναριωομάον μι την' Ρειήμπλιχαν, Χ, Α* «ναι τ$οττ©* νά γοίη χάμμ(α με^ρβολ* είς αο το χω· &ί να καταντψχΐ ο Λα& &ς σνγχυαιν ΐ\ς τον