Ά Ο Τ ΣΤ Ρ 1 Α. Ιβΐίνα. Κατά τα< τίλίνταΐας ί/Λρ«ί σίτο τ* ςφατιι'ματα τϋί Ιταλίας, ί£« ιίΛναν οί χαιβαξί- χοΙ οχ» μόνον τα νηιΐα, οττη Ες?χβν ύ»το την ε£«- ν(αν της Βενετίας πρ:< το μις&τνς Ίςριας, οΛ.* υπόταξαν αχόμι £ τε ίπίΚοινον μ(ρ(& τη( βαε- τιχης Δαλματίας . ο γΐνιςαλ. ΡΗχαβΙνα γράφίι, ότι τη ρ ^υγίιςΗ {ξίνλινκν «< το ΚαςίλίΜβ- τ» ΚιζτάξΗ, τον όιτο7:ν }}1χ3ιι ό άρματα μί'ιφ* ΛαΙς, μι χά!}( τ ι αϊ] ν. αφή ία·; (ττ&τα την αυαγχαίαν ψ^π^άι εκ το Αα?ελΚ/, ί,υζοΐκϊΐ/ ί/< τβ χιςάβιά τη , ίφ^ατε τη 12 τβ /<οτί^β< «< το Κατάρο, Οίτη τον ΐίίχ^ηιταν οί εγχάτοιχοι με τας άγγαΚας αΐΌ.χτάί. Λβ χαποιαζ αναγκαίας ττίζιςάίέίς ΐς:χάζίτο να (μιτοί'ι&η ίχέϊ £ ρ»2ί(ζ ςρα·>*ιγ!ς &α μΐρικας ί\μ(ςχ(, *, ίςερα κι κινν- «ίΐ ρε τα ςρατιΐματά τβ Λα τ»|ι> Βαία Βία ι/α Τ(?&· ΤΒ ϊίγβΤΜ. ο ϋ α-ί