— ( *¥ ) — 349 $πιχβιςηματα τ» ρηΰζίτ®" εις μ/αν τη γζαφην «ναι νά απόξεση τί να ς βλέπωντας πως όμι - λ« «τ®* 0 8ΐ χρόνων νέος περί τη ώ/ασχάλου τη , μ* ν'οσψ βαθε'αν ενοιαν ίαχνΰα πρώτον τάς πςάξας τη Μνοναπάξτε, ^ ο τι εύκολα ημποζβ να οννε$ζΐύ% τινας β/ς την ζουλην των γΐξόν των, νά ονίΐΰΐζ(( αχίςταγα , χ, μ οΑον τκτί νά μην εχη χαμμίαν ί^εαυ των πραγμάτων. ό 4&μας λίγα, ότι ό Μποναιτάξτε οεν εμιτα- χαρί&η καθόλ« το γενιχον νολεαικίν οΰςημα τ* άττεξασμαχ χρόνου, ενειίη αντί να πολιβξχηση τ»ιν Λίάντουαν, επξεπε να σχολουθητίβ τη ς εχ- θξΗς κατ·χ ποίας. ό 45μας λέγει, οπ ό Μπο ναιτάξτε αντί νά χι/£ΐϊύσ>ι την Ιταλίαν επςεπε *ά όοχιμάση νά ττξοχωρίση εις την Γίξαα- ν(αν. ο <Γί Μαρμονε άποχξίνεται πτως. ό Μττα- νανάξτε έφυλαττί τήι/ Μαντχαν με ολίγα ςρα- τίνματα σφαλιγμένη ν, χα) (ΐς τον αυτόν και ρόν ικυρΐ<£ιε την Μ-ϋολόνιαν £ την Φερ'ράςαν, ε- τάχυνε την μετά τη Νεαπόλεως (}ςήνην,£ γ £ η σι'ασε Λ) την Λ&όρνον. ιις την Παξίαν βις το Μι λάνο ητον ίναναςασις, οΐ μιχξο) ϋύκι&ς της Ιτα λίας ητον ΰποίΤτοι ' τά ί3»ι της Ιταλίας ί'ενημ- παςπσε νά τά άψηση τινάς μοναχά, ό τη Μάς ^ Σάμπξε ςξατός ητον τότε «ί την επιςςοψην τη{, φ ό τη Ρηνπ ςρατος αςγός. α»Ίσως ο Μττο- ναιτάξτβ ειτνγαινε Λα την Γερμανίαν, ήθελαν όυνηθη εύκολα νά ελευθερώσουν οί Γερμανοί «|ι> Μάντουαν, ^ ήθελαν χυξαΰση την Ιταλίαν. £ με το να επρεπε νά άττεςάση Λα μέσου της Μπ^'ν- τα , Πξά€ε £ τη 1Ιξ»λ, επςεπε νά χωρι&$ά-