392 — ( >¥ ) — ϊ /ί^ττβ νά ττίηταν Ιπο την βασιλική μ Αά %α\ν. τελευταΐον Λ τζ·ιτο να μαν^αινν α' μονάχο)ί-π,. ςπμην, »ϊ τίχηιι-, ι) κανένα ίξγίχ&ςον. — ό λιμην τβ ΚάΛ£ έχληθη τρόττόκ τίνα, ω'ί έλιΰθερ®* λιμήν. χ, μία τοιαύτη ττΐρίςαακ $ελ& αι/α^«ί>) πάλιν το (μττάριον, κατ' ί£εχψ ή Κά££ $ίλ(/ ανα λάβω πάλιν άπ9 τας μεγάλαί ζιψίχς οποΖ τ>|$ 'ίκαμαν. Λιιη την Μί(Π)μ^ζ/η\ν'Λυε&κην >)λ!)εν ίνας ιτζαγματιντάΛπ®* ζολα< φορτωι*α/<§^ με ι β μι- λιν/ΐα γξόαια, )(&} μ( αΆ,αί πλ«ι/.τ« 7 Τξΐιγμα- Τί/βί. ^ιά τη^ μεγα'λν ιυνααν. οπέ ό Βασιλείς ί'χε/ £/< το!/ πρίγκιπα της ε'ξην»;, »ί>ϊλ>|θϊ να το" ΐίΐ/μφίυσί} ρε μίαν ΤΓξίγκιη'ΐίαν λίγο βαοιλι- κ\ν αΤμα, μι οκοττον όμως ι β τ ραβιχ9% παπά- οιν άττο τ<ϊ τολιτικοι/ ςαΛον. ε?« ίια'ίοχιν τ* γε ενομάζαν του χαβα&ιερ Α'τΖαξα. ττλ>^ ίκεη-τί- μαιτ)( την <5>ρόνϊϊΤ*ν τβ ττ^τα χ, τ»|ΐ/ Γ« ίνφΐ/ίαν, φα^ίται από^ανοι/, τ5 κα υςίρη· 5^) ό Βαοιλεν* ΐΐοί τότον έπιττ)&'/*ι αν^έί, ΒΡΕ Τ Λ α 1' Λ Λ'ο\>$ον , τ$ 25 2**τ?μβ£Λ&· Ό ταχνί'ςομα 'νςις είχε ς·αλί>ή με γςάμματα Λα το Λι&>, «Ί^* &ιθζν άπς γ&". έλ^ών ρ'< το Καλοί (πόςτον τ»ίί Φξΐ,/τζαί) ίφ''ς$η ίμηρο^ιν τηί ΜΗνιτζαι&^' ΤΛί, ητΐ{'τ* «ιτή^ε τα γράμματα, σττβ εΓχ« Μ®; ζΰτ», όιτοσχί/κη») >α τα ηίμψζΐ αν τ»;. β^ τ ( βί ,, εηζ(7Γέ να Λα τγι/ ^ίάί/Λΐ/,