- ( * ) - «0 7 Ι ψον «ζάγνατ* πο&ά ι^-φίΜτικχ αττο τάς νομιζοχοίας ανν^ηκας. αντη ή Λ|λωτ<ς ία» ίχα μίν χαυμίαν οννάφΗ.τν με την ιτηξ^ιαν αοηνο- ττρΛγαάτίνιιν . </|ά τας αληγο£,<ητς ο^ως όττ» άί αντ>ιν οάς ιχαμαν είναι άναγχαΐϊ* *, ώφιλ/μώ- τατον να βχφηνΗ&ή ίνα ττξαγαα , το οποίον $ζ» είναι χαλ« νΕνβη,Μ£νβΐ'. <1 Λ ο. 2_5· Ειτιςολη τη λορ/ ΜαΚμΐββ4(.υ ποοί τον λοξα Γρε&ΐΐλ, άπο το Λ'ιΰλ, από τά( ι4 Ίαλία αυτις γξαφβτ , το νά ίφα^Γρωτίΐ' «« ταί συνομιλίας των, ότι ανίυως το <ρ ραντζζ'ζιχον Λι:ι χητηξ.ον επίμονα «τς τα ζητήματα τα , φαίνεται ίζ» ϊχα αλον οχοπον, καςα να ^αχω£/9^ τους βνμβ.βασμας, μ'όλον τότε, '/|α να απολανσχ μίαν τοηο-ί μεγαλην (νεςγεαίαν, κα^ώί ή 0ρ>ί»ι {Τ.αι, απεν ο λορί Μαλαεοβύξυ , ότι χιίιαις >ι- θτλαν ά·ποΧ3·πγ) οί ονμ^ιβα·τμο\, ίϊν $έ>.& φαν» αακο αίτιον της ΐ£αχολν&ήσε<ι>ς τβ ιτολεμχ, 0μν> τα ι'»Γ^ί>ολ«κά ζητηματα τ>|< Φραντζή. Ο/ φραντζίζίκοί ενιτςόνοι, οϊ τίνες ϊφα/υν · τβ να χλ/'ννν ο/ ///οι *·^5« τι) άζηνψ , εζήτηίαν ολα αυτά εγγράφως, υποσχόμενο» >« ιτα^αςή- «χν τά ί/\«βιολο·χ>ίΜίχτα "β τούτης λβγή , ότ«ΰ να λαβαν ίσχυν ας το 4ι:ικητηρ%ον % όπως ήθελαν ΛνιιΟη να άνεγβίραν -πάλιν τβ « αυμ(^ιβχαμ<ί(. Ό λορ«Γ Μιλμίββπξυ ανάφερε πάλιν το αν- τιπρόβλημα, ί*ας τών γα&ικώ. ί*ιτζίττων ό- μολό γησεν, ότι τητο εΤ»τι ο μ'οιΙ&' αιφαλές. τ- τ®- $ρόμ@" , όιτ» Λίνατα» να ταχνιχι τη ι· υ*3- 3ίβιν, ο ϋ ΐβυμβΗλιυβεν χ£)&ιΐ* ιά πρΓ-