( 9? 6 ) ην τη Βαβιλΐ(α<:, ά)λά εναντίον τη ζητιψατφ* τ» Βαβιλεωζ » τ :Τ'ί ί^Χί·* επιχαλεό^ί τον Λαάν. >* ε*»7ί'ί/ ί-π-» >ιλ£^ν γ/< τον τόιτον των ίλειπίν των, ^ ζίοποΤα φά/νεζί< θελκν νά ^ΓννήΐΗν ^ »<« *£/»8ν τ«« <Γ/βφ;ρ«ί 'Εποχάζ τη< χαταςρο* ((> ν ζ Ό Τά^Κιεν Ι/ών τκτον τον σχβτϊΐν ομίΧηις μί ζίσιν χατα των ταίίτων, επαινεαας £ τήν «- τΐϊ.γ^\ν Τ )7< 2ο. Μαΐχ' <£ ΰνίι/ίαεν μάλιςα τον Καμπ'ον Ουτφ* ε//αΦενΛ·νίτο λέγων> ® τ ' >ί 30. τί Μαία (γέννηση ρεν απο φατζ/ας , ελαβεν Σρω< ιίμιμον μοξψην Λά την άξίαχκαν όπ5 ε- ίΐιξΐν β" Λα&·. ό αυτός ομίλψε περ) τη «χοττη, 1 (3) μυς,χών 2?ννελεόοεων τη Λαντον , τη χ Ρ ο· μνίρτατηες, ^ τί Ιίάτιΐ , οί οποίοι >|ί}ελον να *νξ< £κν τον ιεον νζ/γχίπα Βασιλέα. επάνω εϊς αντίν τον λόγ*ν τη Κάμπο ν , ώμίλνιαν χ, αΑ,βι 7Το&οι χατα τη ' Ρομπεξτσττιερ , ο όποΤος ίίχε «χ:9ον να αναςόση πάλιν τ»ιν Βασ/λε/βν, νά ουμβασιλείαχ\. Τ ο τέλος των λογοτξιβων ητον ή βίτεχάλυψ/ί τήί φυ«χί)ί μοξφ*)( της /'ιοιχησεοος τηζ Φράντζας κα3ωρ πάντοτε εφα/νετο αϊτό την άνρ'ολ&Ίΐτου Εύρωττψ. Τέλος πάντων β/^ Ίίεριο· αοτεροι εονμφυόνησαν είς το, οτι η 2θ Μαι'π ητον α ναγκαία χ, σωτ»|£^ώΛ|ί, ^8τωί>ΐαύχασον. Είςτψ σύναξιν τ\\ς 12 εψανεξίαοεν β Μερλίν πάλιν τα εντνχι; επιχειρήματα των βοςί των ς^ατίνρατων τ>)5 Ρ ετιάμπλιχας. < ΟΛΛΑΧΔΛ Οί Φραντζεζα φβήΐται ίτι χανακατον ναιμ*