( 955 ) ςξ'εφιται χα) μιιεΤ κί$( φατρ/Λν, Λ, 9ελ« ί· ιτιΟ-υμΐΤ άνάπαυαιν, είρήνην , Χ, ατφάλί/αι», ί£ί- λόΟ'ςευΐι την ίυναμιν μιας νυντςοφίας, >ί όπ-οΐίτ ιχαχομεταχ&ρίζετο πάντοτε το οπμα τ« Λαδ , ^ το Ίμετχχειοίζετο ώ? χάλυΐίΛ των ηοητωντης, 3-ΐλασα να μετέχω της Λιοιχήτείιος, ^ ίπΐςχιπι- ζομενη τ»ί *ατα^'Χ8?. "Ενας των Τίίτίτηρητωι' εχξα^ε ' „<τ>ίχώ*ατ? την ιτζόφατιν των ε£ωτε£ΐκων των λΓ) όντων · „ με τ/να να χαμωμεν είρηνην ; με την ' Ε&νοιυν'ελευβιν ^ η με τκί'·/αχω£/ν«ί; ο- 3χν εψηφιτεν η Έίνοαυνέλευσκ ενα Λκρετον ί/> ίο, α^ρα, Λά τϋ οποία πεζμοο}ζ?&ι η ίυναμις των 'ΙακοΖίνων , ^ τών ίτ^Κιον ιυντροφ/ων 0/ ττίξισσότεροι των ττολ/των ελττ/'^τ/ν, ότι όχΐιμιιιν 0-ελ.ει μας φε^ει την ε/ρηί^ι/. Μία των Γαζίτωνμας γράφει, ότι 9ελει γενεί μία χα 3ό- λιχ»), ^ /«/α κατά ^εροί ε/ρ>ίν«. // αεν *ρωτ ερα θέλί/ φερι; 14 ςξατχς, ν-χερ το εν μιΧΚ ι«νι αν θρώπων έχ μια$ ε/ί τα ειτω τίϊί Φξάντζας , το όποιον (Τναι χ/νΛ^ωΛί. την /ε ημποξ&μεν να χλ Ε /- σωμενμετας δυνάμεις της Ξΐ) άί , των οηοίων ο άφανιαμος >|3·ελεν εΤνα; εναντΤον τ» /Λ» μαςσυμ - φε£οντ(§Κ Τη β τ5 αι/τ» ομίλςαεν ο Μτιίρίον % ( "<τως ίιά. να εξιχινιάση την γνωμψ τδ Λαδ) κατα «ΐ$ «ρηνης, λίγων, οτι το πλενσιμον ας της ττοτα- μπς' Ρηνον, -Σ/εγΛιν, ^ Μόαααν, % ή εχτασ/ί τώυ αννόξων ίιας ίΐς τψΠ^αΚτζ, είναι οφίλιμα ιΐς την ' Ρεπχμπλικα' τίλ@" ττάντων εΓπεν · „ /άωί ί7τε- β/ττλανεθ-^ν £*«·£ τδ Λβντ(§^ νς τον λόγον μα γίνεται ομ<Μ$ άπο άγάπψ της ττατρί'Λί, ζητά