(184) }*μ(ν Λ3φαλίσ\{ ^ τον εαυτόν μαξ την Εν- ρωτη»· ·» ΓΕΡΜΑΝΙΑ . ?&*> τ0 3°' Ι&ννΗαςίΗ. Ο* φόββί, &!** **?θ£ενηί»| βιτ5 μίαν ταχίαν ίιτ/βχε νΐιν των φραντΡίλαν, εκαμεν οιγη «Γεν ευρίσκεται πλέον / · ·>/,» > »/, *\ ν ' · ρηΤί χαραζι, μητε αλογον, ο Κα ουςπκονται α- γωγιατμίνα. Ο'λίΐ ο/ χΐ/^Γρν^ίνοι συν«£αντε« @ πολυτιμιίτεςά των ιτξάγματα «ναχωρδσινάπ ί/ω, «φ' ί % »|*·ί<θν, ότι β/ Φραντ£εζβι τταρα- χαχμενοι άπο τη ς ττ ολυαρ&μητΗς Ο^ααυρπς των Μοναςι ι^ι'ων, χινδοί -ττάντα λ/θον Λά νά ·π·«τν- σκν ίί« τ«τα ζι χώματα, λ,'γχαλά ^ β «ρ«3"- μος των Φ^αντ^ων /εν είναι τόσον μεγάλος, χαθω; ή·<«ϊ7Ό* επειλ] ^ όλοι, οΙτη &ριν*ονται ί/ί ζι μίξη τη( γειτονίας μας είναι μετά βίας 30000, ώ$ ειτί το -ητλί/ςον όμω; γυμνοί, ανύπο πτοι , ^ χακοςοίζικοΙ. ΌI αϊ το τ«ί φραντζεζνς φευγάτοι Ληγκν- τβι, οτι οΐ Αψοκξαταΐ, ϊχ*ν άκοπο ν νά ίμβαν ιίς την Τ λτγο Λ5β ρε§>(· Κατά τβ *β- £βν όμως εφάνη ε/; τ«ί Κομμιββάςι*ς ένα τί»«- τον ίπιχειρημα άίυνατον, ϊττ»«Γίί| ^ τά ς^ιτίν- ^ατα ί^ελβν &χψά<ηι μεγάλας "ίυνκϋλίας, ε£ αίτιας τής κακοκαιρίας. Ο'θεν έγραψαν ε/ς ηί)ν Ρ $νοσυνελευνιν ερωτίντεί, το τι πςίιτει νά κάμπν, κ, άπο την ά*όχριβιν της Ε*θνοσυνι- λειειω; κρεμιται, ανίαως χ, αοκιμάααν τι οΐ Φξαν- τζε^βι εναντίον μας τ<Ζξα, η ο χι.