( *7$ ) τορΟ ωματα τΖ ςάλη Ααίοβιχπ τη 14. Ε* πα/η ομως *, ν φων>) μεγάλων κατορθωμάτων των Βαηλίων, ονγχίίει τα αντία των χα5αρ ών'Ρί. τταμπλιχάνων, (ζ>\τηιε άπα τ«< -χαράντας συγ· χώρψιν. Αυτός ήθελε να <ίε/'£ί) μίαν πως α,· ιιι'αως κ, οΙ μιοδοτο'ι των Βασιλέων εχαμαν τόσα , τί ΐίξαγε δύνανται νάχάμαν οί ελενθεραΦξάντζίζιι Ο' 'ΡεπΗμπλιχα*<*ος θεατής εβλεπε παντπ Τ8< ά&λφ»ί τη νιχκταί Ιφαντάζοντο, ότι ό 'Ρε- τιαμττλιχανισμος θελα ίμττνεΰσει κ, τα τίαχαρα μέρη τ» Κό»μΒ. νί'φ' 8 *£ ό ρηθείς Σαίντ Αν- $ρε επαι^ε με τάς φαντασίας τη , ε λαβε τι ν λογον ό ' Ρομπερτςπιεο, χ, «ν«£«ί ί/ί τον αμζωνα, εΊιτεν. „ Τωξα εΤναι πλέον χαιρος /|α να μ«3ϊ) >1 Εύρων* όλο το μυςηξιον της ψςάντζας, όππεχει πξος (β ίξω,χ,τίν σχοπον της χαταςξο^ης, >Ί μεταβολής της. , Ο' αχαπθ(το λοιπον των ' Ιχχωβίνων είναι, (χαθω{ χάθε φρόνομος το επξίβλεπεν) ό χςημνιβ- μος των ίΓγεμονων, *, ή εντνχία των Λαωνμε τάς γλνχντητας ^ ευεργεσίας της φ^αντζίζικης £' λϊυ- 3εςίας, φ μιάί άντιβαιιλιχης Λοιχησχως. Ο' Ρομ- πίρτςπιες επαξαπονεΐτο ί\α την τταννργίαν πολ λών, οί οποίο» χ^ν-χτ όμενοι νπο την προσωπίδα τη ΠατριοτισμΖ θελπν να χρημνάχν το Κοινόν. Αυτοί, νά ύττοτά£ Ην τα χάςραμας, ορμπσι χατα των Ε'χχλησιων,^άνοςατΗσιν εναντίον τής &εότητος, </|α νά εγείςατι πάλιν τψ Βασ ιΧί/'αν. Αντο} είγαί- νποιν τόσον εζω αττο τα όρια, οττ» άγαππαι νά εγ- χαλίσωοίΗ) τον Βασιλέα τη Μογ'ολ. Ούτος ό λόγεί τν Ρ όμττεςτσπιες ε χει νά μεταφρα&ϊ ΐ/ς ολας τάί γλωσας, να τυνωϊϊχΐ, *, νά ςαλ$η χ, εις τά 4 /*ίξ } 1 τη! ΟίχΗμενης.