398 - ( * ) - ύφησωμιν τον πιςόν μας οΰμμαχοϋ νά χωρ(<τη ά- ιτο ημάί. ιφ} Λά τύςα Ίεν ημποξϋ να ομιλήσω ιταρά*ΐι>, φ^α'ί<& μόνον όνϋ οί μινίςξοι ίφ^όντη- βαν Λά τον σκοπον τη προβλήματα. '&πΐιτα άποχρ&εις ό Φο£ ($π*ν, οτΙ ο Χαμ. μον£ ιτεμπεται Λβ την Βιέναν, μόνον Λα τά ίά- νβια όπ5 5έλ« νά σηχωνχι β μαίςαοί. μι την βνμ- βασιν αντϋ Λ θϊλί/ γίκι κα$ν( Λ, μετα τζ Βιχχαμ, ^ τβ Μαλμεαβ* ρυ. τώρα ενη'ξγηιαν βέβαια «'/ί βντο το χινημα , α/ λυπηρά) ό$ή<κα της Ιταλίας, ή πςοχοττη των ψραντξεξιχων άξ- μάτωι, Λ, ή Λ*ν>ΐ *ατβςα»<ί τών α«ς/χακυάν ς^α· τευμάτνν. γιμάί ώς το α ο ν ίεν μ'ενπ α^ον, ϊτα^α να «Λτζ ιγ Λ εοι / το Παξλαμοίτον, οτι ο Λάος 5έ- λα ΐιρψψ. με Λ/ατχίλ/αν "όμως θϊλ«ν την χλ«'ί« «/ Φράγκοι μιτά τώ> μινίςςων, αλΚά τόσον άρ- Χητιςα μετα τδ Ααέί ^ τη Βαηλί</»(. Λο'τι ίγ» άγανϋ» να ςεξειόσν μόνον τη το το αξίωμα : οτι ί Λ|/κοχξ>ατιχ>) /ιοίχησκ «ί τ^ν Φ^άι/τ^αν Λ* βλάπτει την Μοναρχίαν ε)ς την Εγγλητεραν, £ ότι «5τ^ >5 Μοναξχία 3εν βλά-πτα την Λημοκ ρα- Τι'αν. τβτο 4» ημττορίσε να γοίνη α&έω; *β- λΐ)τ«£α , «μ'Ι ανίανα ή χάτ<*> Κάμμεςα >ι$ίλε *λ#/σ>1 μετα παρρηβίας την ττξαγμάτινβιν της ί>· ζηνη{. τηνΟ^άνοαν £ το Βελγκν νρ'νκβι νά τα ενγάλη πλέον β άντίκξνμ* χα ψημένος (έ Πίττ) «*δ τον νκντΗ. ώ$ ϊτρβί την Ιταλία» Λ « Γμτ ' »< $μά( το £Λοί», αν ο Καίβαξ ΐχο εχίϊ ττεςκαίτΐξ^ ΐ ολιγί)τΐξον τόπον.