Μ ( 588 ) 0$ Α 1 ιιο το Ρ ασι&όν γξά<ΰπν, οτι το Κσςμν Μπελεγαρ^ (πρεπε Ρα ιταραΛθ# τ# 14 είς τί ( /'σ*α»»ί· τα τι/χη, χα} τα οσιτητια %τον ο λα χατείΓαφντρενα , χα) οΐ ςρατιωται /εν ημπορπ- βαν νά χ^υφθίν πκ^ενά άιτο τ αΤς ζίμξα,ις· χ α 1 &ν είχαν μαράνω ζαχεςίν είμη μόνον αχόμι Λ<έ μίξιΧαΤς ήμεςαις 01 Γβπανο) ί^ευροντες τ >) ν α β* λ/αν χατάςασιν τη( Φξ»ράς, ίεν εςεξ£αν είς *άνεν« ζήτημα, εξόχως μόνον της συνη^Ί- βμενης τιμηί ΟίΕνιςάται έφανε^ωσαν £/{ την Είνοσυνελίνσιν 5τι ο/ττερ/σσοτίρο; τόϋκ φυλακβ. ροων Τοποτηρητών εφίρ9·ηχαν μά/ΪΚον αςίχαςα, τταρα άξιοτιμορητα. Λγχαλα. εΐναι ανάμεσα. είςάυ~ της ί) «£<οι παγίας. Λρ&ύρ ό Λιϊλον είναι η χεφαΛτ} τί){ Συνομωσίας, ήτις ηδελε να Λν«γ5^εύ*>) τον Γ- «ο» τ» Λ^ο^ίκα ως βασιλεαν, κα< τή* Μαρίαν Αν- τβν'ετην ώς Λιοιχήτριαν. Επειδή ομως, και ή ι ο Λυ~ γίςη (νεα) ι ματαίωσε τον σχοποντχ;, εςερεωσί την Ρεπϋμπλιχα, έσπειραν οΐ φυλακωμένοι τοναπό· ρον τηζ διχόνοιας £ σχίσματος είς τψ Είαοσννίλεν· ν» . Α« να άποοπάσχν τον Ααόν απ α την ίημοχρΧ' τιχην Λιοίχησιν. Λ ντο» εςάΟ-ηβαν β/ αίτιοι της Α~ ναρχίας, χατά της οποίας εφωνα^βν πάντοτε. Α& νά γλύτωσανΑν&βΐχον τον Καπετ εζητησαν τ>}» γ* πίχλισιν τ5 Λα δ, και μην ευδοκιμώντας χαί ί/ί αντ», έσπειρανσυχοφαντίΛς εναντίον τ« Ο'ρλεανί, ^ι«ίφατρ/αίτ».