- ( * ) - 7·3 Τον γινιραλ Μαρίνα, τον όποΤον ίχάλισιν }κίι ό Μττοναιτάρτε . αιτιςαλιν (Ο) ν ς πάλιν βια ίνα μνςιχον ίχιχάρημα. άχόμι λίγ®· αί'ιται, το να 'ίχ% αχοπον β Μποναπαρτ*. να χατος^ί-φ^ τιϊ)ΐ' τταπιχην (ξασίαν , κ, να ςήνη τον ςΰλον τ>κ ε- λευ^ιρίας (ν μίσω τής Ρώμης, ιχ&νοι, όττβ τρί- φπσι μίαν τ'ετοιαν υ-πο^ίαν, λίγαι·, οπ αυτοί νςοαμΐνε/ ϊκ»ί νά ενω^δν τα τςία λιγάτα, κ&Ι 'ένίΐτα θ*λ« μηννσα τήί ρωμαϊκής /ιοιχνσί ωί, ότι ΐΓξ'ιπα να χάμ$ νΰν ιταξαίτησιν της πξοικαΐρίυ ί£#υ/α<. Ή τωρ>>η ζενίτ/κη ϊιοίκηΐις ίΐν ί£ιύξ*ι τι τςότταί να μιταχΗξι&ή Λα νά προνκολήση τον Ααον (/ς την ϊημοκςατίαν ινκί ζητά μίαν ίημο- χραηχην χατηχησιν, α&α πάλιν νομίξ/ι Λβ νλίον αρμοΆντιρον το να ΛΛι £ β τινας τον )&1ν να ναφίςν ίημοκρατικον ονςημχ, £/,- τνν Βενΐτίαν (Ιρίιχΐται β λα ο ς ητο^,α τε τ αραγμΐν(3>*, '■"»( νννίβη χιρνίνα χήημα ϊι/αν- τΐον τ5 νια σνςηματ@". η πςαγματιία, ιφ) αϊ τίχναι χάτονται ιταντάπασιν, οί άν^ξνποι $ν ίχαν νό^εν να ίΰγα'λαν τον (πιάααν άςτοντουί. βπο το άΑο πάλιν μΐξ^Γ, αϊ οτο£/βι α{ Λι- ναςίιαι των φραντζίζων ιΐναι άννπόφιςται, χ$} Μην αΐτίαν $α μίγαν γιγγυιμον τη λα». τά ιτλΗβια όανητια ιτςίτα να Λίβκν άς τάς φ^αν- τζέ^βί μίαν μιγάλην ποβοτητα άνσξίΛ'/· ώαάν το όαοητί η Σή^ττα 30 χιλ, τί Ζινίττι 28 χ»λ. χαϊιξήί.