(183) τίτν τϋτος ο Βαβιλΐυς , ηί>ελίν είναι »{ τότε ζ»ι· μίαμας ίνα Λάφο^βν , σνγχρινόμαη με εχε/νην, όπ5 η!} ε λα μεν λαβη , άνάτω; ^ ί^ελεν ΰττβριβ· χίαη το παζϋν σΰςημα. Ούτος 'ο Βασιλεύς ο· έηγβιτο τξεπον η»# άπο αϊ&*\τιν της τιμης, «ιν άϊγαιν εν αττε τά οριά τη' ο/ νίν (ΐοιχηταί βμουί λεγ*σ<, μητε να (γνώριζαν την ^υναςιίαν, £ οίχειοποιΐϊνται μ ολβν τη το μίαν έΰναμιν, τή* οποΤαν Ά ν την εΤχε ποτι "ίνας Βασιλιάς. Η' ξαναςερ'εωσις της Μοναρχίας, την οποίαν την ΐπ&νμχν κ. όΟχωνται } της Φράντζας, μοΤ φάνεται το ττλεον ο,ξμοΙιώτεξΒν μείον αφ" β )£ >)^ίλβν έ£«λειφ9?) χαποιαι χχταχρήσεις. £*να» τοιδτβϊ ιίοί Βασιλεύς τιΖν Φραντζέζαιν «Γεν »)* ,νίλε Λ>νη3-η να μας βλάψ^ τό«ν, χαθώς »[- τωρινή Λψοχςατάα. Η'μιΤς μήτε ημποξχμιν να ιτςα·γματενσ<νμεν ττερί άξενης μ" 1 «υτίιί, εττει- Λ) £ «υ«ί β/ /"Λοι μας εχλεισαν τον ίρίμον έα μίαν τη Λεχρ'ετχ , το όποιον φφ/ζει καζίνα μι τον θάνατον, οςις ηΰ^ελε τολμίση νά ΐπιχ,ειρι- ϊνα συμβ£αβμον κρήνης, αν/ιτιοί ^ ή θελαν «Γεχ2^ προτητεξα το χίςος τή< 'ριπάμτλικαί τώ* Φραντζε&ν. Ο" $εν είναι ο^νατον νά όήΐηνμεν ·« » , , --Χ , Χ "ί Τ ' βΑβί ΤΛί ν/χαί «ττο (9 ί χειςκς μας ; να υπογρα- "^νμεν τμ { νόμπς τνς, κ, ενταυηϊ την άπο£ολην «■« Βασιλείας μας , $ τ>μ ε^άλειψ'ν της Νομο- ^εβίαςμας* ήμϊις ε(ρ!)άσαμεν νά ίίώμεν ί/> τον χαιρόνμας ίνα πεπολιαμενον Ε"$νος να -ττεί^ £& το Χάος της ζαρβαροτητος · άί ρή παίσωμεν το λοιπόν ε/ί το νά άντιςα$£μεν, ?»ί ότ«>?^£-