- ( * ) ~ *6ι ({/ξΐ'9ησ«ν είς τ»ί συιομόβς. — οπόταν ο Πίλυ 'βμίλα μετά τη Ράμελ π ι ζ} τί/ί συΐΌυιοσ/αί, ^ζ'ζ 1 τ * ! ™*> Τΐ Βασιλείς (το διοικητήριο/.) Ι& χ, το μανιψίςον Αονβίχου τ» ιη. „Αίυ- ϊοζίχφ' ο ι η. πς@Τ βλ«ί τ»ί Φ^αιτ^Μί! —ε/ί μάδησα των Βανιλιών χ, παι^είαν τη Ακη Ιαυγ- χώξησεν ή Πρόνοια, όπ£ να χρημνίααν το βαοί' λΐίαν τη5 Φραντζαί ολίγοι ψατριαςαί, οίτινες ε- μολνν3ηιαν ^ε ολας τ ας χαχίας. αυτοί εχατα- τξ(£αν, ί£ινόησαν χ, εφόνενααν το Ιερα-ι&ον, τχς ενγενίις £ ολας των τιμημένων £ χαλων αιΌ'ξω- τ/ων. ό νφ»)λ@* χ ημών αΛλ<ρ®- % ^ μι'ξ&' της αντδ ψα μηλιάς έγιναν 3ίμα1& της τυξαννίχς αυ τών . Φραντξΐξοι 1 αϊ χαςίι'αι υμών ήνοι'χ^ηοαν, *, ίττ£ς·^{·ψαν είς την πρ©? τπς Βασιλείς σας α- γάττην, είς τηκ οποίαν υττεξήχετε πάντοτε άττο ίλα τα 'Κ^νη. οΐ Φξαντζεζοι ίγνώρησαν τα αγιχ ημών ί'ίχαια είς το νά ίιοιχχνται. μάς ε~ννωρισαν Λα τ>7ί πείρας οτι ημάς 3ελομΰν άψησα νχ μχραν!}# ό ςΐ<ραν@* είς την χεφαληνμας. Να) , επιχαλύμα>οι το νψ<ςο» είς μάρτυρα, βεβαιίνω- μεν ότι θέλαμε* άλοισμονηοα ίλα τα σφάλμα^ των Ιπηχόων μας, είς τα οποία επλαν&ηιαν Λα μέσα των άποςάτων. μαχςάν εςω απ έμπ, το οημί/ώσω νην είς τον θςό-βν αψεζίν μΗ μέ «χΛ- χησιν. μά&ον Λ 3ίλω ψανίι ως ψιλόςρογ®" ιτα- τηξ, οςις συγχωςεΤ τα πεπλανημένα τέκνα τα." "Εως »&, το λιιπον το αίςημα της ουνομω- οίας. τ«ί «Ιέ αυνομ<Ζ&ς ίχαν να χα^ίΛχαοα·) ίσως «βτα τη», μίβην τί Φεβξίνα&ίζν.