~ ( Ν¥ ) - «89 Πιτ μί μίγάλην άνςηρότητα. η μεγάλη ατυχία ΰςίξίί μεριχαΤς φοςαΤς τπς ανΟ-ρώππς της φξον>{· ο«ί>( των. ά&εωί βον ενοίι πάς Οίνατο νά άνα- φ?'ξτ, ο μινίςςφ* τ'οαον α&ενη επιχειρήματα, τα μετςητά τ5 μττάγχα εαμιχςην^ησαν κατά το μί- τξβν όπΖ ηνξηναν τά χαξτία τκ μι τα (Ις τα ε£ω ίαν(/αμ&ία. τατο το ίνο& χα^επαιΜν. ειοί τωξχ ητον €ίβαΐα μία εγγλ'εζιχη μπαγχοτζίταλα ώσαι/ μίτξητά, Λ, Μ ήταν μεγάλη $υαχολία να τας αλαζι| τ αά( ιιβύς ίί( μετςητά. τιΖξα 'ίμωί έλα βαν τβ πξαγματα αΧλ,ην μοξ(^ην . τ«? μινίςξΗς τόί εννμβΰλευσαν ποΧλάχι; ο, λ να κβ·ψ«ν τα αχ- ςηςα ϊ£οΛχ τη ςάτΗ. πλην ητον καΧ^ιωτερον να χοττπαιν οί ΐ$»οι μινίςροι, με το να εΤναι αύτοι αI 7τηγα} ολων ετάτων των κακών £ /«ε το νά ιμε- ταχειρί&ησαν ϊυναςάαν εις τα χτήματα τον μνάγχΗ. Πςοβήνωντας ο 4χντας μίαν είχαξίςή&ου •προς τον άίμφάλην Γίςβις , 'ο Φο£ ητον ο πρ<Ζ- τ& οττη {ψ)]φίίεν, εΓττών, οτ< ττβτε ιτνχε χαμμία τόσον λαμπςχ νίχη της Εγγλητίραί χα- θιβ( >5 τδ Γίρβίς χατά τών Ιοωχνων. Ίο Κοινον Αβκνύιι μεγαλην χαςάν εΐί την χατα τΟιν Ιααα.ήν νΐχην, την οποίαν χαλά εν&- £<Ίτίραν απάντων, αύτη η γνώμη $'ελ(ΐ ουμψέ- ξ*< ϊτολά ε)ί τπί οχοππζ τ<Ζν μινίςςων, € μάλιςα *1ί τ«ί περ) τδ μπάγχχ , το όποιον εζεΟαχιν ίνα μπαγχοιάτων άττο 2ο ^ 4° Σίλιγγ. Α/ είίψας τηί Α'ον^ν απο τα; ιγ Φΐ€ξχχ· ^ 6 Μαξτί» γξάψβν αχόμι π(ξΙ της χαταςά-