( 957 ) 29 *ίμίκτΐ να , οτι άυτο ποοξενε' ε/ς τας ά- οίχφίτητα; τη Ααπ πεςισσότειον σέβας, χ, με- γαλητίςαν ίο£αν οί γνήσιοι £ εγχαρϊιωαενοι να- ΤξίΜαι /εν θ'ϊΛπν </ΐςα£ει ττοτε Λα να ύη·ογρά'ψ»>' καρίνας κατ /Λ'αν την ψηφισκίνην άττοφχτίν' βσβί Λ ΐταλιν <&ν ήθελαν . τολαηση , ε/ναί «ν<φεί ολιγόψι>χίΐ , ανάξιοι της ά&λ- φόηιτοί των ΓακαΑΛων. Το βε νά Λό- σωριν (κατά τέ (Τεκρέτον) ίνα κατάλογο* των με- λώι 'μας, το (κάλαμεν πξωτητερα, μέ το νά τ α εχ^ιαμεν (Ις τύπον. ημεΓί /έν είμεθα εΑ3 <Λα να χςυφΟ'ωμεν, ά&,α μα)λον Λα ν« Λψατεντω- μεν το καλόν τη Λνζ. τέλος πάντων εΐηεν να ττροςά£πν την ίπιςαβίαν της Κορρεσπον&ντζας, Λα νά 7Τξΐβζ'αίίΚβ μίτα, Λά των οποίων ημπορχ- μεν νά χορ ρεανονϊάρωμεν με τας εις τα Λεπαρ· τεμίντα αδελφότητας, χωψς νά εγγΰξωμεν το Λχρέτο. /ίφ' » διάφοροι ε£αλίχ!}η7αν κατα Λαφβρκί τΰοιΤΗς, εϊπεν ο Βααβαλ, οτι τβτο το ίϊχρ'ετον εϊναί έργον των Α' ριςοκράτων' οίπατριν· ται ομιβς % £ ή άλη9 ·ε~ί φίλοι τ« λα» ίίν π ξεπεί να φο£η3·ω<τιν. Ε'να τοιάτον ίεκρετο είχε /ο9>ί £ ι/ς τις 1789 > οπόταν είχε τελείωση η Κον- ςιτατζιόνα, «£ μ όλον τ5το Λν εΐχεν εμπο£'<η} τ«ί Γαχωζίνας νά ίνω^άσιν άχόμι σφικτότερα , ^ νά πολέμησαν Λά την ελ(ν%·εςίαν, φ ίσοτιμί- αν πλέον ανδρειότερα. 'Λ<ξ) 8 πάλιν είίαλεχ9·η · καν ολίγον, αποφάσισαν κατα το ιτξό€λημα τα ΚραβαΐΛ· Τψ αΧΚην, τ$ ? τη άντά, εγινον α/Λα- λε£ϊ<ί πλίον σφο^ξώτεραι, επειίη £ είχαν ΐλ9τ}