'Λ Ο Τ ΣΎΡΙΑ. ]βιίνα. £/<Α'|ίί/< α το τβ μίρη της Ιταλαας /<»ι- γϋνται την μί-γάλην χνςαν , ο»» »ί 6'ρηνη ιχο ενροξΐνηβΐν. {}£ίχως μ'ζνον των βι*ίτι χων π ά τρωτων, μι το να βλίηαν τβ< σχβττ8ί των μι~ ματαιωμάινς.) τ% βο τ« άπιρααμην γ Λ) μ ο®/ευ» σαν 6ϋ την Ου/ιιι οί φραντζίζο τ))κ &ρμην, Κ, ίφανίςωααν $ν ταυτώ οτι τν| 9 τϊί ^ξ ίντ &' 9^* λκι/ άςχήίΐ να άναχωράν ^ άπΐ το·.· ζαέηχον τό- ττον. η χαρά των ίγκιτοΐκων τη< Ον£ι>ε ητον Λ- ιτλ»>, μι το να ΐλυτξόνοντο άπο τοιϋτΗς φΑβί, ^ μί το να. μη τολμϋιαν ητοι κατα τα. τ>]« (/ζψη; ας$ξα, να^ τβ; ρ/'ψ«ν παράιω ίΐνι- μον. Τχΐ 5 άοΐμβ&ία ητον \ά γηκν Ικέί μιγί- λαι χαςα) ; συκι τάσια χ, χοροί, οπα ητον ^ ολί; οί χαισάξίχοΙ Οφφικιάλοι πςοσκαλΐαμαίοι. τα τ>}» (ΐρηνηί άζ^α Ιτυηώ^ψαν γα&ις), χ, Ιίίαμον ρά&ηααν ίκ(ΐ· Χχχχ