) %|£ &αν$αι είναι Λττο ολα τα μ'ερη περινφΛλιτμ'ΐναι. €>ί τον ρηνον /εν μας μένα αΑΚο, πζρα να «λίυ- ^ερώσωκ,εν την Λάνδκα' ας το £όραον είναι το Μωμιπζι πλέον ίλεν!)ερωμενον τ! αργοπορ&τε. να πάρητε το μπαγιονετο ας τας χαρας λ £ να ε Γ ιώ£ητε τάς ΙχΟ'ρπς άττο τον τόπον τιΖν Φραντ- $£ων} ςρατΜται! βάλετε αχό μι μί αν φοράντας ονναμ&ς <?ας' χ, ή Λημοχρατι α θΈλί> αάί ει/χα- ρς·>ίίτ« Λα. τον $ρίαμ^ον , οιτ« 'ίχαμεταν χατα της <τνμμάχα Ειρώπης. Ε/ς την Χάβρε Λ Γράσε εργάζονται ίμερα £ νύχτα ()ς ολας τά< Λ'ρτανά/εί ρε την χατα- σχευην, ^ οπλιαμο* Λαφόρων χαρακι ών ό "Γκο τιέ λ'εγνν είναι Λά νά αίτερά'/Μν ςρατενματα «( τ>ν ϊγγλητεράν, £ να βοηΟ'ηην τη$ /« τηΐ' Βασιλί'ιαν μη εύχαριςημενπζ Εγγλέζας. Ίο αίτ>ον της τάίτβν ταχίχς χυριευηως τη ζ τ«λβν ίεν είναι άκόμιγννς&ν, Μεριχοί μεν λί- >«ιην , 5τ« ή διχόνοια τ<Ζν Ίανανων ^ τών £ 'γ- γλέ£ων έχζηνιμευοεν ας το εττιχάρημα των Φραν- τ£ε£«ιν. 4<όη β/ μεν ιγγλίζβί η^ίλαν νά φϊ- £«ν τά χαράζια τ»ν Φραντζών, όττί ητον την I κλον, #/$ το Γχψττρακτάρ Λα νά τά φυ- λα£«ν £χίί (Λά τον ΛΗϊζ&ίχαν τον /£; 0/ οΥ 1ι~ πανο^ {νόμιζαν , οτι αυτοί ως σν·/ν*ν»ί τηί βα σιλική φαμηλίας τηΐί φράντζα*, εττρετε νά τά "■ϊρΆα&ίν, ^ να τα φ</λά£«ν ε/ί την ΚαξΟχι- Ύ**χ. Λ"))\οί $ πάλιν λίγαν, οτι η ψξχρά η~