- ( * ) - «3 ^ ί)ί το ανατολιχον άχρο$αλρ'·ζιον. ^ ?£ έναντΑ β { -πάλιν ()( το Αιτιχον άχςο^αλάααον είχαν β/ ^ημοχράται ολψ την ε£χι/αν &ς τας χαςας των, ώςε τα πράγματα εχίί εύξ/αχονται $«νά. χα- 5ώί ίΓχ» <ρ5ασ>) η βί/η»'ί «ί * ® Μιλάνο ι«β* τβτων τών ταρβχώΐ' , ικΛησαν ϊύ^υί Λάφβρβι λϊγιωΜί λίρ^άρΛοί' ^ ίθ)ί 3°οο <Ρ£αι*τ£/£ο< πςος τα εχέϊ. ο&εν συμπεςαίνοναι με τον άποχξωντα λόγον, οτι οΙ ψραντζίζοι εχην νά «Γω'ακν μίρ& άπο τνς τβιτ8{ τζί ϊϊννας &ς τον Βααιλε β τήί Σαρίϊνιας, αντί εχε'ηων όττ» αυτοί βις την Φξαν τζαν επαραίτηαεν, τπτεςι την Νικαίην χ#} Σα- βοναν. Γραφα) άιτο το Μιλάνο άτι ο τας ιρ Μα ι η γξαφαν, οτι ο Μποναττάρτε οχολα^€~ι να Λίν - άχόμι τάς πράξης της τςανααλνίνης Ρί- πνμπλιχας, ^ να τάς αίτής ίννάμ&ς, τα μελη τ« ίχτ£λις<*« ώοιχητηςια ταύτης της Ρετίμπλιχας εχλέχ^ηααν ηίη. — η Αγκόνχ ε^εχλινε παντάπαοιν άπο την *£«οίαν τβ Παπα, ^ !}ελ(/ τον εαυτόν της χωςίς ά&ο ελεν$έξαν. — άς την Βονοανίχν εχα^ηξίσαν αλα τα αημίια της Αι λείας. Αίγο την Ρώμην γςάφαν, οτι ο Πάνας εύρί- οχεται τόσον αχαμνά, όπχ αμφιβάλαν Λά την νγ&αν τη. άχόμι λβγφ" αΛται οτι θίλ«ν νά χξα- τηααν το Κονχλάβε (ΐς την νίαν εχχληοιαν Λά νβ β) χονομίονν τκ ί£β/α . οί ίε Καςίινάλοι είναι Λαι ξημίνοι Ης «Γύο μίξη- κ, οί μεν νεώτεροι θέλκν νά υψιύβΗν «ί το ττοντηφικον ά£ίωμα τον χαςί'ι- *αλην Ματθαίον, οί ϋ άθλοι τον χαξ&νάλην Αια-