Βιίνα. Οντα τα ε3·νν ζΐζαρημίνα υϊτο το σιβϊΐςϋν σχηπτον της άξίςοχρατιχης Αοιχη«- ως τ»ί Βενετίας, ίκ πιναν ναντϋ τας χείρας ίΐς νπο&χψ ηΖν ανςριακΖν ςξατΐυμάτων. ο ς οΚχ σχϊΛν τά παρα^αλάνεια νηιια ΐνηγχαΚί&ηοαν την άχςριαχην σκίπψ, χ, ε)ς την Τ^α'ραν μ·ητρό- ιτολιν της ΛαΧματι'ας, πςοσμίνΗν τ«ί α'χς·ρΛΐ:*Μ£ με μιγά λ ην επι^υμ/αν. τα νηιία Α'ςβη ^ ϊΐά- V® τ * ϊ£«»ίαταν ηίη ο/ Α ηςξιχκοί. (ΐς την /"ς·» 5 '- βν ομωί ψαίνιται <$ν σν^φ^πσιν αί , <η>μ£αίνΗν «νχνάκις βυγχ,ΰσας . ί/ί την Ροβίνο ε- αν I να £ί*ή>ον της έλα,&ΐξίας, το όποΤον £- *ξημνι*αν ττάΚιν ε09·νί. 1 ΤΑ ΑΙΑ. IV μεταζολη της αξιοκρατικής Λοικηνιως Οοο