200 - ( * ) - πομεν μ ολβν τητο να φανεζωνωμεν αχό μι ^ Ολα τα λοιπά άρί^α χατά πεζίςατιν. Α, μεν νςι»- τον ι>χ (Τιαι είςηνη , φ/λ/α χαλή ομόνοια ανα μεταξύ τη Πάπα Πια γ« έκτα ^ τ>]« φξαντξε- ζΐΗηί Ρεπήμπλιχας. &)' Ο Πάνας αρνείται ολην τ«ι> φανίρηι/ £ κρυπτην με$ε£ΐν οιγ 5 ίΓχί /«τ« των χατα τ*ί< Λ7Γ«'«·τλ/*Λί ηιμμάχων, ><$) ΰπόαχεται να μή €οη9η'β\ΐ μητε «< τον παρόντα μήτε £>ς ηα μένοντα πόλεμον τβ< ίχ^ρας της Φςάντζας, «τι μι ςςατι'Ζτας, 2τί με καράβια, η μι άρματα, τροψάς η αασρα, μητε μι χάν^α αϋΚο ίΐ/οί πράγ- ματοί ίποΐον ονοματος ^ αν ηόίϊειι είναι. V) Ή άγίιτηςτου να απολνβη βις «Γιάς»ι«α 5 ημεςών βλβ τα νεαι'^εχτα ςρατείματα αφ/· νιανταί μονον εχι/να, τα όποΤα ητον άχομι τον ά- πιςασμζίον χξονον ί'ί τον χαιξ'ον όπ5 έκλα'&η η αναχοχη βς την Βονωνίαν. {Γ) Τα χαράκια χ, οί χουςιάξοι των εχίρων της ψραντζίζιχηί Ρι*ιίμιτΧιχχς να μη τολμών να εμβαν ε)ς τ«{ Χιμενας χ, β ) ς τη ς χόλπονς της να· ■τπχηί Έττικ^ατί/αί ϊν οσω χρατίι ο πάρων ιτο· λψψ, ι) Ή φραντξε'ζιχη Ρεπάμηλιχα να χαίρεται &( την Ρήμην ολιαν εκείνων τύν πςονομοίών, κα· ιτςότεςαν £ η φξχντζεζικη μοναςχία, μά· λιςα ώί πξοί τβ( -πρεαββι, μινίςςας, χοναόλας, % υηοχο!/σόλϋίτη(. ς) Ό Πάπας αξν&ται όλα τον τα ίίχαια, όπν εϊχεν *>ί την πάλιν Α'βινον ^ άς τα ι«ζί· χωξά τηί, Κ$) «Ιί το χομητάτον Βενανίν, £ «ί