%# ( 897 ) οντηί. Λυτη $ΐλΐι ςοχα&η αν είναι ωφελιμον, η 2χι , το νά ίχΛ#>) ε/ς $<Ζς μ/α τοιάντη μαχρο* χρόνιος εςγαν/α πρ)ν της Ικαρίας τ5 βυγγράψχΐ/· τος. £'*! τητο ηγ'ε^η μία μ^γχλη λογοτρζη. μεριχο) ήθελαν ονζ νά μην ανοιχθώ*, α^λβι ιτάλ/ν όχι. Ο $νμιοτ ί?7τε ή «βτας-ρο^ γ £ γ < τ · ναοί πςοτητερα άττό οτε άντος β ΡννσΖ εττροε7· Λ , ο$εν ημ-ττορίν νά (Τναι τα γςάμματα χατά τϊ «άρον προς μέγα οφελος. Ε-π) τί το ηνοιξεν ο νςοε~ ήρος την αφ ςαγίνα τΖν γραμμάτων εχτνττηταν οΐ παςίντες τα χέρια ιΐς τημίΤον χαράς, εόρ/ιτχοντΐς τλ γεγραμμ'ενα τ% Ιίία χΐιξί τη Ρ'κσσώ, ^ τα ε- ςπ/λακ ί/ί τη» εττιςασίαν τη( χοινής Διδασκαλίας. Π ς τόσον μ » οϊγβ αιτανδιχα/νετο. 6ττ(ιί{) τη ιγ σετττεμζρ/α εφανε ξνβιν ό Ααχανάλ αττο μίξϋί της Ε πιςασίας, άντο το χειρόγραφων Λν ϊ?ναι α&ότι , πα ρ α ίνα /ίιόχαςον εντ ελεςα- τον, ε/ς μεςικάς ιτεξιόδχς διορ^ωμενον αντίγραψαν των τ« ρ' κσσω ομολογιών, ^ ολα τλ ονόματα , τα όνοΤα ησαν' αεαημειωμένα ε/ξ αϋλα ρΐ το ιτξύτον ψ>)<Ρ«>ν, είναι ΐίιΖ γραμμένα με ολότητα. Επειδή Κ&\ λ ! μετα^οΚα) όττ« ευςίσχννται ε/ς αυτό /εν ίΓ- "αι ττο&να) Χ, α£ιαι , <Γ;« τίτο «Γίν εΛα< *«/*" /ί/α ανάγκη νά τνπιι$^ τκτο το χπ^ν^αφον £ί~ χωριςά , ώς τόσον ήμνοξόσε να το μεταχείριση τινας ε/ς μίαν ν'εαν ϊκιΐύσιν τών ομολογ £ν. βο >ϊτον Λα νά πανηγνρκ&ή η ιτανήγν·· Ρ 1 ! *ήί τελείας λντξάσιίος της φραντςίζιχης £* ΏΛζατιίας , πλην άττε^λή^η ίΐά την 9 ΐϊχτω^ , οιτν να ημττοςεΤ νά ττανηγνρι&'ι «/> όλη» την Φράντζαν ε/ς μ/αν $ μόνην ήμίςαν.