( 939 ) τηβαν . όπα νά ττάξΤζΐ το ρη$1ν χαταΆχαςηςιον εύ- $υς τψ χξίαιν των της χαταςςοφιχής Ε*πιςα<τίας της Νά ντ))ί» **ϊ'Αΐ ^ β* άυτην νροηλ%ν βλα τα χαχά όπχ έγιναν. ' Ο 4νμοντ ε€ε€α/'ωνεν *οη ή εττιςασία Λ* η$ελε τολμία^ να χάμχι τόσα, Λν ητον Λβ^/ιτ- α'ίτο ρ/ακ άνωτ^αν Λ^αμ/ν. τ» τέςι αττο τον ίΧ« χξηματί^'ανζ. τοΤοτηξητην' ,','Ολη η σν- νο/®· ίλοχίν «β σ^μβον αρεσχβταί ίιτάνω «« τβ- το, Χ, ε$ωνα£εν, άυτφ' ητον ό Καρρήζ. *Αν χα· τα το παρόν, εΤττεν ο 4νμοντ,εϊναιενα αυςημα τήί "Αναρχίας, εάν ιϊναι τεταραγμενη ή πατ&ι^α, $ν εΤναι βΛΚοί πταΤςαι, αμη αυτά τα σχυλία, τα ό ποια ζητασι να αποφυγών ι με χά$ε τρέχον την τιμω&ίαν£ά τά ΐτταίαματάτων . ζιζαια, £&αιον είναι, να είτα ινεβω μεν τάς τη λα,ά άλλφοη^ί' αρη ιτω$ ημττοξΐίοε τινας να ομιλήση καλέ ν Λ<χ ττο2λ«ί αττ βυτβί οί όττοϊοι εγκαςξωμμενοι α,πο χαχά πήγαιναν, ο πα χαί/Ί^ρείι# το χαχαν,<£άν- τό μόνον άχξοάζε'&ι ( πάλιν εγ>νε σημεΐον ευ α ζ/· ςίας).'Η χ£ίσις των της Έπιςασίας της Νάντης 5ϊλ« ά*ο*αλιΙ\|/β μεγάλα; αλήθειας. ζητώ Λα να λα£# το χα^ςροψιχον χατα^ιχαςήριον το ττλη- ρεζάσιον εις το να χατατςίξη χωρίς τινα ί£αι- ςεοιν ολβί τ&ς αίτιας τα φίνα όπα ϊγινεν εις την Νάντες, μόνον νά ε/ιονοιήζη πες) τάτα την τ» χοινά χαλά έ-χιςαοίαν, η οποία 3ίλει πζοβάίΚει είς τψ β ^νοαυνελενσιν τά τ\) Λχαιοβίν$ προααζ· μίζοντα μ'εοα- τχτο το πς&λημα, ε/ίχί}ιμ·"' με μεγάλην χαςάν , ή, ιίΐϊίς ε!}εαπί3η, Υγγν