- ( * ) - 185 ίνς'οσμεναν ο! αΑοι β ς τον χορον των λαμπάίων, ό όϊΓβ/®* β>αι το τέλ& των τζεςεμονιών. η χαφ άντο σημασία τ«τ» τη χοξ5 Λ» (ηαι την «>ίμε* ^οι/ γνωςη. φαίνεται ομως νά π αράγεται άι το τα ς Εβνιχάς, όΐτινις εφε^νον την νυμφών ας τον νυμ· φιχον Βάλαμον με την λαμπάδα τ» Θ γη τν, γά μου. \ΐ τΖν πξωτων ζασιλικών μινίςςυιν βαςά- ζιαν ΐχαςος μίαν λαμπαία άναμέ: ψ εί( το χέξι, πρόσμεναν τ>ιΐ/ βασιλιχην φαμηλίαν ας τηναανρην Σάλαι* πλησ<ον τη $ςί>ϊΒ. ίπτοχάτω^εν τβ ^ενκ βξαώάζιται η βασιλική φαμηλία ()ς εΐίος ημικύ κλια, ί, ίν«(α άξχίζουν με τα ςςατιωτιχα μχ- οικά όργανα τον χορον, ό όνοΤος αναι ίνα αίος τη ζονων'εζιχα χωρά, ό ζασιλιχο; άρχια'νλαςχος μΐ τβ μαίρον ίιχανικιον εις το χέρι σέρα τίν χορον, ^ με τ αυτόν έρχονται οί μινίςροι άνα. «Γύβ με τ ας αναμένης λαμπάδας β ς το χερι, εττα^α όννμφίος μετά της \υμφης, τήςίποΤας το Χξάσνείόν βαςΖ- σιν 4 τη τταλατίπ άςχόντισαιςίλοι οϊ ρη ίζντες εςχο· - ται μίαν φοξαν ολόγυξα τη χυ'χλπ β*« σχηματίζα >ί βασιλική φαμηλία, ιφ) «φι η φθάσουν πάλιν εις τον ητζωτον τόπον, τοτε άφίνα η %νμφη τον νυμφίοντης, %$} προιχαλεΤ τον Βασιλέα ας τον Χοςον Λά μέσου αί<& προσχυνήματ(&. χ, χατ αυ τόν τον τρόπον πίρνβ ή νι'μφη ιπ&τα τίν Αάίοχον £ τα ζ λ απ* ς £ααιλιχ «< ιτςίγχιπας με τ>?ν άρά- ία. μετέπειτα ίε χάμ\α τϊ ί'Λον^ ε ιυμφί©· άς- χίξωντας πρώτον αν ο την βααίλκχαν, £ χατα· βαίιωντας ίΐς ολας τάς βασιλιχάς πξίγχιπί&ας. Ρ*τα τον χοςον ομιας φέρεται >| νΰμφη &■> τον νημφικον $άλαμον, οπού μοίραζα εις τις εκίι πα-