ΜΟ ~ ( * ) - χαςαβι . ί/ί τον χαιίον όππ η ν·ψ>|λότΐ)ί της άνί- €η (}( την βάξκα ε&ρόντηοαν τα τό#ια ολων ηΖν μπαταριών , των βααίλιχο-νεαττολιτάνιχων, τών ίανάνιχων ^ φ ραντζεζιχω» χαξαβιων , τα όποια ολα ντον μϊ άλας τω» τας μπαντιερας ςολιαμίνα. £ις τα 4 €ασ/λΐχονεαπολιτάνΐχα χαξα£ια εςεχου εν παρατά £ί/ £ις όλα τά κατάρτια οί Κευχοφοξΐ- μενοι ναΖται, $ εχξαξον κ ατά χαιςνς το Βι'βατ. το £ξά£ι ας τάς ι ο ώρας επλίνσεν ι» υψηλή νΰμψη συντροφευμένη μι μυςίας ευχάς των Τξίε- ςίνων. Ύνταις της ημ'εραις ε/ιείί^η λίγβί» το να ά· ιΐοχρ&ησαν οί εγχάτοιχοι ε'ς τπς Κορφας (οί ίξ· θβ/ο^βί) ότι αυτοί ίεν ςεργαν νά είναι πΚέον υ- 7Το την Λο ίχησιν ά&ογενήν Ε%ων, ά&ά Β'ελουν νά. βυςήοαν αυτοί μιαν &,μοχςατίαν γςαίχαν <ελ- ληνιχην) χαδώί ίηλαίη £ΐς τας χξυιχς αίωνας της £^«Λί € ιΐς τον χαιρον των περίφημων πςογό· νωΐ' των. ας ταντην την ε&ηνιχην Λημοχςατίαν να εμνίςιέχονται χ, όλα τα νηαία. — οποίαν από- Ηξιοιν ελαβον παςά τα Μποναττάρτε πεξί γ«τ«, &ν (Τναι άχόμι γνωςίν. — άχόμι ηχύ&η, Ζτι β/ ςρατιώται, όπά ήξίοχοντο εως τώρα (ίς ^άλειβιν τκ ΒααιΚίως της Νιαπόλεως ύπο το ονομα μα· χε&νιχον ςράτενμα, ε ζήτησαν την άπόλυαίντπς, (ητόντΐς, οτι τωρα πρεπη νά πήγαιναν κά Λυ- λευβονν £ την πατξίϊα τουί. πλην μην εχουΐαι αύται α! (ΐί^αιις μίαν βεζαίαν £ άναμψίβοΜ' πηγην, τάς άναψεραμ$ν χ, ημίις μόνον »ί «'* αΰτβί.