— (*¥)— 5*5 &ς ϊχλτ αΝχαβεν αίλας £/$ φυληκνι/, βλ#ς £ις ε£<0ξία\>, Λ, αΧ^πς ()< το χάτιςγον. ο$εν τρε'φω- με» μεγάλην ^ βεζαίαν ελπίδα ότι η υπερε^ο- χότης τη θίλί/ χατα€άλίΐ την αυτήν επιμελααν Λα νά ε£ολο$£εναχ) ^ το χαχον, όπ« ο I χαξτα- ψόξοΙ ιτροξΐνχνιν £εγυμνω'νοντες άναιαχυντως το Ηοιναν μάλιςα «Ιε τ«ί αττλκςερΗί. Ε"νας χαλος νοιμην νλανίοας το άπλπν ττοί* μνιόν τη (λαβε παρ αντπ γ ο χιλ. γ^όαια ιΐάνίΐα, ο οποίος Αά να ρηκ η$ελί λάβ« «<{ την ψυχή ι/ τη το χρε'οί X; τάί χαταραί των χ^εΑτόρωντκ , τβς επξο'οφερεν $ τα εκατόν εις ιξοφληαιν τ5 χρε«ί τ», όττβ/α χςιςιαιιιχή συν&ϊηαις. Ιί μεγαλ&ότης τ5 αύτοχςάτοξ&' 2πλτάν Σελημ χατοιχησασα πςωτον μετά της βααιλιχης τη συνοΛαί *'ς το Κιάτ-χανί, (}ς Λασχί«Γασ<!/ της Λ*ζ(£θύςι άπερααι νυν &ς τά τη πειίχταβι παλάτια, εις τα όττοΐα 'ίχα να χατοιχη&β μίχξ' τίλας Ο'χτιαμζρίΗ. Ο αζΐς - ίφίντης ο νίν ματπάχ - εμενις ε χα τι Ζςα ολον το θάρρος τ» μιγά λβ Βεζίιςη, πολ λά (ΐδαχάΐται. Ο' χατά πάντα ιναινετ& νος'ελνιχ®* της μολίοβλάχιχης αυθεντίας ^ μίγας χαττβ-χεχα- γιάς τζελίπ) Κιανςάχης ίημητ^Η Σύτζ», εφθα- οε νά μαχρειίη , Λα τά £εχα>ξΐςά τη Ύτςωτεξη- ματα , το ςάΑον της αυθεντίας, ι» όττο/α βτι/χε να χλονκθη άττο τάί ορμά; τι*ν τελ/πιιΡων. ύςε φαίνεται οτι 8 μόνον $ελ« χλόσν αυτήν τςκτην αλβ τίτρβετην £ ϊτενταετην, βντί>ί ό ίναξΐτος