23» — V Τ ) — αΑο. η μάχη μεν κάπνα (1( τον άν^ςωπον τιμψ· >) ψυγη όμως τον φυλάττβ γιρίν. Η' ΕφηυεξΙς τί Παξίαίχ Κβοτιίιΐνε ~/ζάφ« *Γρ) τ« Μποναπάρτε «τω,-. „Επ&£ϊ\ η ψωνήτων νικών σου την ήμίςχν Λακίτττ» τ»}·» ΐον-ΐτ/αο μα. γιτλτΛι ό *·ίλίμ/*ί{ βλαλαγ"© 2 ταραττι* τον Ιπνον μ», *ξ&ζω άναιχεταξυ φοβίΐ Λ;**·/- ς ία; χρεμάμενο<: Μποναπάρτε εΤτχι ονας άγγε λος {£ Οΰρανδ, ι" ύίαί δαίμων τ5αΛ<. ε'γεννηβης ίια νί ερήμωσης την Ρήν >) νπ «/ται ποτε ΐ) τταξΥ,- γορίατη; ϊ ενας 25 χφ ν ^ ν νέος ν^ωνεταΙ εχ μιας ίιτίρ ολων των χεφζλων Λά κλο-ητί} τ»? ίρί- 'νονί τηί Εΰξωπης. όκοταν τον άκπσω λυτίπαενον τον γίροντα Ββΐμζεξ, τότε εγ;ωςίζω τον αί&αν- τικόν Ηξωα , ^ κλαίω άττο χαρά ν άιά την <Γάφνΐ)ν τον. ό-η όταν ίε άκίαω πως γ ζάφ« ττξ& τον χας- Λνάλ)·ν Ματθαίον , τότε φαντάζομαι ϊ'τως είναι οίας άγγελος, οςις ί)έλι* ιντνχη'σβτ την 3ξηί · χάα,ν «, την Γήν. μετά όλίγπ πάλιν καλά 'ο Μποναπάρτε «ς βοή!)αάν τα τον τςόμον £ τον θά νατον. εγώ £λϊΤΓ<Αΐ τα ττεψο&αμενα Ε!)νη νά ψϊΰ- γασιν άχάοντες τήν προς αύτνς πληιίααίν τη. εμ- προ&εν % οπί&εντχ άναι ή παμφάγος χαταςζο- <Ρ»1* των Στάτιαν. ιφ/ τότε ίεν €λίπω ά&ό τι β» τον Μποναπα'ρτε, αμή το» Ηγεμόνα τδ ακότπς, ό ίπο~ος υψοικι* το άχωρήτον αώματ» ε·χά*<*ρον, ΜχοναχάρτεΙ θίλιτ; μα( χα^ήα τ»}»* αρψην', άναμεαα^άς τα( ερημωο0< αα; να χαράμενετάνω ας τά( ατοκτήσ&ς σ», ή *α χΰαωμεν ίαχξνα ; «υ »χςξατίυ0ί χατά τ~^ς Ρώμης. ^ αυτή ι} *ολι{ ί&·