- ( * ) - 199 της απονϊα: τ ας ΙίΖ5(ν τ» ΙΤο ποταμπ." τί}< ό-ποία; το 4<τίω$ςεοον είναι το'Α «ς τα Μό δι ' συνάγει ι ^ φανταζομΐνοι νοιιοΆται άυ^α- Λρ/ά'-ϋ» νά π-αοαςήιτίΐ/ν μίαν ΡητάμηΚικαν νο'ι«· μο·/, ιυνΟ·ιμ&>η άπα τας 4 πολίΐς την Βιονωι/ίαν, Φερ'ρ 'ςαν , το Ρ?γ /3 ^ τά Μοίινα. με την < πμ - φι.ιν τη Β ΒΌυ «; την χ?(|)αλ>ϊν, μι το ασα3Ά βι/ του ί/; τ«ί χάοας ντη'ιχονται μίαν έλευ^ε»Α βν την οποίαν ίνα έχουν ο/ ίδιοι, μίαν (ύτυχίζν τ»7ί οικίας αυτοί άξιοι δαι εΓναι, μίαν Ιβοτητα , ητκ ίΤ-αι των ά/υνα'τω:/. ^ μιαν (νύττνιβν ΛίΐΌΤ— μιν χ·»ξυκ$ς φαζμαχ(ξΖν διδασκαλιών ιδυναντο ϊβως >ά νΚανίσουν +ον έναν >} τον αΐλβν μαΟ^' την, εν οαω αϊ τοιαϋ^ Μασκαλίαι δχι είχαν χά- βπ; δλην την */ς/ν «ί τον Ααον. τώρα ομιας όππ β/ τξβμακτιχα) ιρημάτ&ς ΐκατασ&βαν τας χε- φαλα« ^ των ττΚίον αμαθών τάςα οττη η Λ· τπβμττλι*ίΐν/χή ΐττιίυμ/Λ 'ιγινιν ίνας €ΐς τον αι-ίρω- ίΓβν ανάξιος ζυγός· τωςα 'οπϋ ή μεγαλόφωνοί £ τ^νφε^α -χςπκάΚΐνις π^Ις την ΐΚίυΟ'ίξίαν , εγι- ιεν ενα «Γύχτιον, «5 το οίτοΓον χάνεται £ η ε'λευ- 5ε, »/α των νοημάτων, «Τον άπαιτίϊ άλλο ιταρά την ου^α'Λιάν σαί, το ι« μα* ·πςο<τκαλίαητε ιά ε/με· $α όί^Κιοι £ άτιμοι ώ 4 · ^ ίσεΐϊ. ^ τλ." άιτ αι). τα το Κοιτιον ·ημποξί( χα^ν-ναί νά οποίαν ευ- χαρίςηυιν οI ΙταΚοι ΰπο τον ΠίΚεχυν τί}( δήμο· χραηχης ελιυ^ίξίας ίχαυ/ν. Ιϊ αναμεταξύ τί Πάπα ^ τ?« φραντζίζικης Ρΐπύμπλιχας ε/^ηνη, ίγινε νΰν Λβ τ« τνϊτ« γνω- ?η. £ μ ολον, ο7γμ ημ«ί ε/ί την ίφ^μίςιδάν μας. ίίχαμίν φανιρώίχι τά άτιωδεζίρα αρ δίν λά-