( 43 ) τταςιβΐ η , ο οιτοΤΰζ εϊχεν 177 Χ'λ. λΤραις ?/< μΐ- τξίτα χρυμμεναις ; <£ ι#ο μάςχαΐς είς ασήμι* ώ- σείτως ^ ενας Α£€άτης, γνήσια νιος τ» Λχ$α- βίχπ τδ |ί. >ί/ γυναΐκεί της 24 2 5 Σετττεμ. αί ίποΤαι ηφεςαν Λχ&βάον τον ις' από το Βερσαϊλ ας το ναρίσιον, Γ^ητησαν παςά της Κοινότητος Λα να τάς£ιοςι&ή £ να ·$ ξεχωςιςος τόπος άς τάς ττα- ρατάξ&ς , οττκ γίνονται, χ, ενα. φλχαπκρον αττο το εν μέρος με την επιγραφών Φξαντζεζιχη ρ(- ιτπμπλιχα , ^ λϊγο το αΧΚο, 'ρεττχμπλιχάνισαι της 14 ^ 2 Ϊ Σειττεμ. ιγΒρ. τίίτΰ το ζητηματάς το ε'Λοσαν /^ετα χαξάς. Είς την σύναξιν σων Ίαχοβίνων της 17 4ε- χεμζξ/κ ίφιλονιχ5σαν -περί τ5 κο~ος είναι τ\ αί τιον της ταχεας £αναχυξΐε νσεως της Τ«λον * άλ λοι μεν ήθελαν να το άτί οΛ^υκκ &ς ενα , ά/λοι /ε ("ις αΧΚχς, ίαι,- οττη τέλος πάντων &πεν ενας οτι η ΐίξονοια της τκ χοινα χαλί ετπ ςανίαι, η ο- μονοια των άρχιςρατηγων, ^ >'| ανίξεία τιΖν ςξα- τ/οτίΰν (ίναι τα μίνα αίτια ταύτης της £αναποχ- τήσεως. Ε'νας Ο 'φφ/κιάλδί ηφε^ε μίαν γξαφην αιτο το ςρατευμα της ΤΓκλΐν, το όποιον γζάφί/, οτι πτ&νμΐί, α<ρ' β ^ ήθελαν ΛορΟωΟ'η τα Καρά βια , να πηγαίνη να ^εχβμάΐη άς το μιγα Αα- χατ-ο της Τ οσχάνας ' — τ»ί σχλά^χς των ν«λε- ϊ'χπν νά Γ8ί χάμπν μεγάλας άνταμοι^ας Λα τ»)" προΐϊνμίαν, όιτ« ?Λ/£αν είς το νά α^ΰααντάς ψΐξγάίας. Μετά. ολίγας ημέρας είχαν να ταραςησνν