— ( Μί — 4ο5 σα ν μέ €/αΚ τα ς·ϊνά όππ φυλάττπν τήν ί/σβΛν τη; Γεξμανίας, όμιλάσιν οί νιχητα! πςος της ι/ί- νιχημίίϋί την γλωζχχν της είξψης Χ, άν^^ωποτη- τος. «ντη η γεναιότης έλ«πεν άκόμι εις την <$>η- μην τή< Ρεπύμιτλιχας. ας τλπίι&μεν το λοιπόν οτι ο! εχ^ξοίμας 3ίλχν άναταποχςι$ϊί είς αυ τήν, ;£ οτι ογλίγωςα &ν θελο/ζεν Μηίυμ>)σ« *α- ^άνω αιτο ίνα ( ε μόνον, τατίςι, βιτ« έτπτα τα μπαιςάχια να ιΓνα/ τά τελιυταΓα, 07ΤΒ σάί 7Γα- ρβΛ'Λνται." Μετά τον λόγον τη /^/ν/ς-ρβ εζχλιν ο γενε- ράλ αγιντάρτος Κ'εΧλ,εςμαίν ϊναν λόγον, είς τον όποιον ανάμεσα ίΐς τα , εΐπεν £ τα, „αί ΟημαΤαι όττχ σάς παςχ}ί&> είναι, πολίται ώοικη - τα), οί καζπο) της νέας εχςςατάας, την οποίαν β νε^ψημος άρχιςςάτηγος τη /ταλιχπ ςρατπ η - νοιξε με τόβην φημην, χ, (Γναι αί σημαΐαι τη α£- χΐ0ΗΧο$ ΚαξόΚπ, όττβ τη τα; ηςπάσαμεν ϊΐί τα$ μάχας, όπ» εσννίβηπαν &ς τον Ταλιαμούτο, είς τη» Γραίίσχαν κ, τλ. είς τήτας τας λαμπςας η μέρας >£ηλευαν οί νεοελ9·όντες ςραπιΖται τη ςςα- τ5 Μαάς φ Σάμης ποτ. τηϊ γεςόντας τη ίτα- λι»Η ςρατν εις την φήμην ίό£*ν. *, η νίκη η- τον το αποτέλεσμα τητη τη γεννά.* ζήλου, ποίον -πράγμα $εν η^ελαμεν έλπιση πλέον άττ» την επιτηίαότητα τη Η'ζωος ίν5 μας κνβε^ν&, ί από τάς σοφάς ίιατώεμενας προπαρασκεύασες (ρΐ&ηκ) 1 ανάμεσα είς εκείνα τά ενίοξα τρόπαια (ίρίνκονται ώάφοςαι σημαιαι τών ναπικ<Ζν ςξα- τευμάτιαν. ^ ανταΐ θέλουν σας ψέςει είς άνάμνη- «ν την μετριότητα τδ νέα Η"ξωος, ό οποίος ύν