- ( * ) - 4 Η τα ν, 0/ οποίοι νά σ<ρί^Ην τάς &<τμ»( τη πατξίο- τιβμ·* άιίΐμετ*£ν τ»7< κχ^ί^ζενΗΐχζ >ί τώ" ίπα^- $0ϋ< α«3τΓ><, ^ ►« /υίτβι/ ταντ^ τή Ρεττήμπλικχ την νς·*· την της <Γο£αι/ ^ ελευΟ·£^/ακ. ^ιά τ>)ν τόϊαν 7Γίρ/<ρ«αοι/ ^υσ/αν, 07γ5 ο/ ιίγϊν«ί τ»)< Βενετίας εχζμαν, ίΓ^βι >; ειχχτη αυτών επιθυμία «Για να /Λότ/ νά αιτολΛόβ»» ολβι οί *>Ιο) της πατςι%ς £>% τόν κολπον τ>κ αΛλφό- τητ&, Ισοτΐμως >φ} ελευ^εςως την ενε^γιιΐΜ μιας χαληί Λοιχ>/«ωί." ί'ί το αντο Μανιφίςιν ητον σηυίίωμενχ τα ανάματα των μελών της τιο~ λιταξχίας, Λ, ανμιτο«Ηνται 6ο. αύτη η πβλιταρ- χ/β εκςίτηαε το πςώτοντης σννε/ριον ί)ς την βα λαν της πρώην μεγχλητεςας €πλης £ ε$χ9η «/{ αύτο τον ίξκον τί)ί ί^ττιςοίΰνηί τ» ςςατηγα Σ%- λιμττίνι κ, τών λοιπών βενετικών Οφφιχιάλων. (πατα Λαλΰσασβ το συνε^/οι/ ηλθί ςολκτμενη με τα τςίβαψα ζ~»νάξΐα, «/; την μεγάλψ τΐία- τξαν, οπχ εςεκον παςατεταγμ'ενοι φραντζίζικοι χ, βενετικοί ςρατιώται . το Λ πλήθος τ5 Λαον, οτγβ εκφΐ ουναγμενον ητον (ζχλε τρόπον γ '"« Λα μεαα τών χαροποιών τη κραυγών την οφραγ/ίΐζ ϊπ-ανω «ί το νίον σνςημα, μετα ταύτα ε'γνρσιν ι } τολιταξχία ττάλ'ν (ις το «υνί/ιριο» τ>|< ο ττ/ίτω, β£ϊΛ«κ£ το άκο'λΜθοι/ μανιψεςον μ* την ενι- Ύραψην. ,,έλευ^ερία $ ισοτιμία. τολβς καμένους τό*βς, άχο τη» Δ«λ^«τ/αν, *«( ί/'ί τον Εΐ/φ^ατ^, ^ επομένως ολαζ τας (ν τοΐς νιλχγοις νησας.