Koushi finally reunites with Hinako. They set out for the palace, but their path brings them face to face with the last of the capital's treefolk. Meanwhile, Touko and Akira encounter a familiar face of their own.
I always wished we could at least 
live and die like people in this city,
لطالما تمنّيتُ أن نعيش على الأقلّ
،ونموت كما النّاس في هذه المدينة
Siempre soñé con
que al menos viviría y moriría
Siempre he soñado
con que al menos viviría y moriría
Eu sempre desejei que pudéssemos ao menos
 viver e morrer como pessoas nesta cidade,
Сколько себя помню,
всегда мечтал об одном: