Li volonte forvagas: li kaj la homoj de liaj verkoj havas tempon. Sed kiu kun li havigas al si la tempon, kiu havas paciencon, kiu vole sekvas, ties senton vekas la poeto por la Äarmoj de la etuloj negravaj, neatentitaj, al tiu li montras, por paroli kun li mem, "en la plej malvasta rondo, en la plej silenta koro, filozofaÄµojn". -- _Raabe_ komence estis pesimisto, sed pli kaj pli Äio Äe li fariÄis amo, varmo, idilio, bonhumoro, pli kaj pli li fariÄis majstro de la deviga forto bonhumora. Liaj rakontoj plejparte ludas en la nuntempo, sed ke ankaÅ­ en la historia rakonto li pruvas arton neatende devigan, ne malstreÄantan la leganton, por tio precipe "La Nigra Galero" estas ekzemplo ne la plej malbona.