Жан Жак Руссо - Нийгмийн гэрээ номын тухай
<div class="article-body">
          <h2>Өнөөдрийнхөө номын буланд бид Францын соён гэгээрлийн хөдөлгөөний нэрт төлөөлөгч, философич Жан Жак Руссогийн “Нийгмийн гэрээ буюу Улс төрийн эрхийн зарчмууд” хэмээх бүтээлийг онцолж байна. Тус номыг Монсудар хэвлэлийн газар “Нийгмийн ухаан” цувралынхаа нэгдүгээр дэвтэр болгон, франц хэлнээс шинээр орчуулан гаргажээ. Тэртээ 18-р зуунд (1762 он) бичигдсэн уг номыг агуулгын хувьд одоо ч үнэ цэнтэй хэмээн эрдэмтэн судлаачид үзэж байна. </h2><p>Энэхүү бүтээлдээ Руссо өөрийн амьдарч байсан цаг үед дүн шинжилгээ хийж, нийгмийн амьдрал, улс төр, засаглалын үндсэн суурь асуудлуудыг хөндөн, өөрийн эрэгцүүлэл онолыг дэвшүүлжээ. Хамгийн сонирхолтой нь тухайн цаг үед тулгарч байсан нийгэм, улс төрийн амьдралын бэрхшээл, асуудал зарим талаар одоо ч орчин цагийн нийгэмд байсаар байгаа юм. <br><br>Номын өмнөх үгэнд дурдсанчлан, “...Руссо, юун түрүүнд, хүн төрөлхтөн өнөө цагт байгалийн эрхшээлд амьдрахаа нэгэнт больж, зохион байгуулалттай нийгэмд аж төрөх болсон гэж дүгнэсэн байна. Хөгжлийн энэ чиг хандлага аль хэдийн хэрээс хэтэрч, хүн төрөлхтөн байгалийн эрхшээлт амьдралдаа буцаж орох ямар ч аргагүй болжээ. Хоёрдугаарт, өнөөгийн хүн төрөлхтний амьдарч буй нийгэм нь зөв зохион байгуулалтад ороогүйн хэд, хэдэн шалтгаан бий гэж Руссо үзсэн байна. Үүнд, эдгээр нийгэмд эрх мэдэлтэй цөөнх олонхыг захирч буйгаас гадна энэ хүчтэй хэсгийнхэн эрх мэдлийг олонхын давамгайллаар олж авсан мөртлөө тэд олонхын төлөө байдаггүйг буруушааж, энэхүү эрх мэдэл нь хууль ёсных биш гэжээ...” Руссогийн мөн номоо эхлүүлж бичсэн үг нь сонирхолтой: “Иргэний журамт харилцаанд хүмүүсийг байгаагаар нь, хуулийг шаардлагатай хэм хэмжээнд нь аваачин, ямар нэгэн зөв шударга, баттай зохицуулалтаар төрийг удирдаж болох эсэхийг би судлахыг хүссэн юм” гэдгээс үзэхэд тэрээр угтаа номыг бичсэн биш, оюуны их эрэл хайгуул хийсэн шиг санагдана. </p>
<p>Улс төрийн философийн чухал эх сурвалжид тооцогдох энэхүү бүтээл улс төр, нийгмийн ухааны чиглэлээр сурдаг, судалдаг уншигчдад чухал гарын авлага болох нь дамжиггүй. Нэгдүгээрт, энэ ном нь зохиогчийн өөрийн үгээр бичигдсэн, “ориг” бүтээл гэдгээрээ үнэ цэнэтэй байна. Хоёрдугаарт, энэ бүтээл бидэнд иргэний нийгэм, эрх чөлөө, эрх тэгш байдал, засаглал гэх зэрэг нийгмийн үнэт зүйл, үндсэн ойлголт ухагдахуунуудыг эргэн нэг харж, яриа хэлэлцүүлэг өрнүүлэх сэдэв болж байгаа нь чухал юм. Дашрамд сонирхуулахад, “Нийгмийн гэрээ” номын танилцуулга, уншигчдын хэлэлцүүлэг 2016 оны 11 сарын 27-ны өдөр Интерном дэлгүүрт зохиогдож байжээ. (Энэ линкээс үзэх боломжтой: <a href="https://www.youtube.com/watch?v=LgwzIrTPmg8">https://www.youtube.com/watch?v=LgwzIrTPmg8</a>). Та бидний харж байгаачлан энэ бол яавч нэг уншаад тавих ном биш. Дээрхийн адил эрдэмтэн судлаачид, багш оюутнууд хамтдаа уншин хэлэлцэж, мэтгэлцээн өрнүүлвэл ашиг тус нь илүү их гарах болов уу.<br><br><a href="https://goo.gl/o6jSB5" target="_blank"><b>Та</b><b> уг номыг онлайнаар худалдан авах авах бол энд дарна уу</b>.</a> </p>
<h3 class="text-uppercase text-blue text-bold">НОМЫН ХЭСГЭЭС</h3><p><b>Бүлэг 2.3. Бүх нийтийн хүсэл төөрөлдөх эсэх нь<br></b><b><br></b>Бүх нийтийн хүсэл ямагт нэгэн зорилго өөд тэмүүлж, нийгмийн тусыг эрхэмлэдэг. Гэхдээ үүгээр ард түмний шийдвэр цаг үргэлж үнэн зөв чиглэлтэй байдаг гэж ойлгож болохгүй. Хүмүүс ямагт өөртөө сайн сайхныг хүсдэг авч тэр нь чухам юунд байгааг тэр болгон олж хардаггүй: ард түмнийг хахуульдаж худалдан авч болдоггүй, харин тэднийг хуурч, тэгэхдээ бүр саар зүйлд санаархаж байгаа мэт үед нь байнга мэхэлж болдог байна.<br> <br> Бүх хүмүүсийн хүсэл ба нийгмийн хүслийн хооронд багагүй ялгаа байдаг. Нийгмийн хүсэл зориг бүх нийтийн эрх ашгийг дээдэлж байдаг бол хүмүүсийн хүсэл зориг нь тухайлсан хүмүүсийн эрх ашгийг буюу хувийн хүсэл зоригийн нийлбэр юм: гэхдээ эдгээр хүсэл зоригоос харилцан бие биенээ устгах туйлуудыг хасаад хаячихвал, үлдэж байгаа ялгаа зөрөөний нийлбэрээс бүх нийтийн хүсэл гарч ирнэ. <br><br>Зохих хэмжээний мэдээлэлтэй ард түмэн шийдвэр гаргах үед иргэд өөр хоорондоо ямар ч харилцаа холбоогүй ч олон тооны ялихгүй зөрүүтэй саналын үр дүнгээс бүх нийтийн <b>хүсэл</b> зориг бий болдог бөгөөд гаргасан шийдвэр нь ямагт зөв байдаг. Гэхдээ үндсэн холбоог хохироож хуйвалдааны журмаар салангид холбоод байгуулагдвал эдгээр холбоо тус бүрийн хүсэл зориг түүний гишүүдийн хувьд нийтлэг хүсэл болох бөгөөд харин Төр улсын хувьд тухайлсан аминчхан хүсэл зориг болж хувирна: энэ тохиолдолд хүмүүсийн тоогоор бус, холбоодын тоогоор санал гарч байна гэж хэлж болно. Саналын ялгаа багасч, ерөнхий үр дүн буурна. Эцсийн дүнд эдгээр холбоодын нэг нь хүчээ авч бусад бүх холбоодын дээр гарах юм бол ялихгүй санал зөрөлдөөн гэж байхгүй болж цорын ганцхан зөрөөтэй санал гарч ирнэ. Тэр үед бүх нийтийн <b>хүсэл</b> гээч нь үгүй болж, хүчээ авч дийлсэн санал бодол буюу тухайлсан аминчхан үзэл гарч ирнэ.<br> <br> Иймд Улсын дотор тухайлсан аминчхан нэгдэл байлгахгүй, иргэн бүр өөрийн гэсэн үзэл бодлоо илэрхийлж байхын тулд чухамхүү нийтлэг хүсэл зоригийг татах нь чухал. Агуу Ликургийн үндэслэсэн цорын ганц, дээд институц ийм л байсан юм.Хэрэв тухайлсан аминчхан холбоод байх л юм бол тэдний хооронд тэгш бус байдал гаргахаас сэрэмжлэн Солон, Нума, Сервиус нарын хэрэгжүүлсэн шиг тэдгээрийн тоог нь олшруулах хэрэгтэй. Эдгээр сэрэмжлүүлэг бүх нийтийн хүсэл зоригийг ариусган гэгээрүүлж, ард түмэн хэзээ ч хууртахгүй байхад тустай болой.<br><br></p>
<blockquote><p>Номын 48-50-р тал </p>
</blockquote>          </div>

Өнөөдрийнхөө номын буланд бид Францын соён гэгээрлийн хөдөлгөөний нэрт төлөөлөгч, философич Жан Жак Руссогийн “Нийгмийн гэрээ буюу Улс төрийн эрхийн зарчмууд” хэмээх бүтээлийг онцолж байна. Тус номыг Монсудар хэвлэлийн газар “Нийгмийн ухаан” цувралынхаа нэгдүгээр дэвтэр болгон, франц хэлнээс шинээр орчуулан гаргажээ. Тэртээ 18-р зуунд (1762 он) бичигдсэн уг номыг агуулгын хувьд одоо ч үнэ цэнтэй хэмээн эрдэмтэн судлаачид үзэж байна.
Энэхүү бүтээлдээ Руссо өөрийн амьдарч байсан цаг үед дүн шинжилгээ хийж, нийгмийн амьдрал, улс төр, засаглалын үндсэн суурь асуудлуудыг хөндөн, өөрийн эрэгцүүлэл онолыг дэвшүүлжээ. Хамгийн сонирхолтой нь тухайн цаг үед тулгарч байсан нийгэм, улс төрийн амьдралын бэрхшээл, асуудал зарим талаар одоо ч орчин цагийн нийгэмд байсаар байгаа юм.
Номын өмнөх үгэнд дурдсанчлан, “...Руссо, юун түрүүнд, хүн төрөлхтөн өнөө цагт байгалийн эрхшээлд амьдрахаа нэгэнт больж, зохион байгуулалттай нийгэмд аж төрөх болсон гэж дүгнэсэн байна. Хөгжлийн энэ чиг хандлага аль хэдийн хэрээс хэтэрч, хүн төрөлхтөн байгалийн эрхшээлт амьдралдаа буцаж орох ямар ч аргагүй болжээ. Хоёрдугаарт, өнөөгийн хүн төрөлхтний амьдарч буй нийгэм нь зөв зохион байгуулалтад ороогүйн хэд, хэдэн шалтгаан бий гэж Руссо үзсэн байна. Үүнд, эдгээр нийгэмд эрх мэдэлтэй цөөнх олонхыг захирч буйгаас гадна энэ хүчтэй хэсгийнхэн эрх мэдлийг олонхын давамгайллаар олж авсан мөртлөө тэд олонхын төлөө байдаггүйг буруушааж, энэхүү эрх мэдэл нь хууль ёсных биш гэжээ...” Руссогийн мөн номоо эхлүүлж бичсэн үг нь сонирхолтой: “Иргэний журамт харилцаанд хүмүүсийг байгаагаар нь, хуулийг шаардлагатай хэм хэмжээнд нь аваачин, ямар нэгэн зөв шударга, баттай зохицуулалтаар төрийг удирдаж болох эсэхийг би судлахыг хүссэн юм” гэдгээс үзэхэд тэрээр угтаа номыг бичсэн биш, оюуны их эрэл хайгуул хийсэн шиг санагдана.

Улс төрийн философийн чухал эх сурвалжид тооцогдох энэхүү бүтээл улс төр, нийгмийн ухааны чиглэлээр сурдаг, судалдаг уншигчдад чухал гарын авлага болох нь дамжиггүй. Нэгдүгээрт, энэ ном нь зохиогчийн өөрийн үгээр бичигдсэн, “ориг” бүтээл гэдгээрээ үнэ цэнэтэй байна. Хоёрдугаарт, энэ бүтээл бидэнд иргэний нийгэм, эрх чөлөө, эрх тэгш байдал, засаглал гэх зэрэг нийгмийн үнэт зүйл, үндсэн ойлголт ухагдахуунуудыг эргэн нэг харж, яриа хэлэлцүүлэг өрнүүлэх сэдэв болж байгаа нь чухал юм. Дашрамд сонирхуулахад, “Нийгмийн гэрээ” номын танилцуулга, уншигчдын хэлэлцүүлэг 2016 оны 11 сарын 27-ны өдөр Интерном дэлгүүрт зохиогдож байжээ. (Энэ линкээс үзэх боломжтой:
https://www.youtube.com/watch?v=LgwzIrTPmg8
). Та бидний харж байгаачлан энэ бол яавч нэг уншаад тавих ном биш. Дээрхийн адил эрдэмтэн судлаачид, багш оюутнууд хамтдаа уншин хэлэлцэж, мэтгэлцээн өрнүүлвэл ашиг тус нь илүү их гарах болов уу.
Та
уг номыг онлайнаар худалдан авах авах бол энд дарна уу
.


НОМЫН ХЭСГЭЭС
Бүлэг 2.3. Бүх нийтийн хүсэл төөрөлдөх эсэх нь
Бүх нийтийн хүсэл ямагт нэгэн зорилго өөд тэмүүлж, нийгмийн тусыг эрхэмлэдэг. Гэхдээ үүгээр ард түмний шийдвэр цаг үргэлж үнэн зөв чиглэлтэй байдаг гэж ойлгож болохгүй. Хүмүүс ямагт өөртөө сайн сайхныг хүсдэг авч тэр нь чухам юунд байгааг тэр болгон олж хардаггүй: ард түмнийг хахуульдаж худалдан авч болдоггүй, харин тэднийг хуурч, тэгэхдээ бүр саар зүйлд санаархаж байгаа мэт үед нь байнга мэхэлж болдог байна.

Бүх хүмүүсийн хүсэл ба нийгмийн хүслийн хооронд багагүй ялгаа байдаг. Нийгмийн хүсэл зориг бүх нийтийн эрх ашгийг дээдэлж байдаг бол хүмүүсийн хүсэл зориг нь тухайлсан хүмүүсийн эрх ашгийг буюу хувийн хүсэл зоригийн нийлбэр юм: гэхдээ эдгээр хүсэл зоригоос харилцан бие биенээ устгах туйлуудыг хасаад хаячихвал, үлдэж байгаа ялгаа зөрөөний нийлбэрээс бүх нийтийн хүсэл гарч ирнэ.
Зохих хэмжээний мэдээлэлтэй ард түмэн шийдвэр гаргах үед иргэд өөр хоорондоо ямар ч харилцаа холбоогүй ч олон тооны ялихгүй зөрүүтэй саналын үр дүнгээс бүх нийтийн
хүсэл
зориг бий болдог бөгөөд гаргасан шийдвэр нь ямагт зөв байдаг. Гэхдээ үндсэн холбоог хохироож хуйвалдааны журмаар салангид холбоод байгуулагдвал эдгээр холбоо тус бүрийн хүсэл зориг түүний гишүүдийн хувьд нийтлэг хүсэл болох бөгөөд харин Төр улсын хувьд тухайлсан аминчхан хүсэл зориг болж хувирна: энэ тохиолдолд хүмүүсийн тоогоор бус, холбоодын тоогоор санал гарч байна гэж хэлж болно. Саналын ялгаа багасч, ерөнхий үр дүн буурна. Эцсийн дүнд эдгээр холбоодын нэг нь хүчээ авч бусад бүх холбоодын дээр гарах юм бол ялихгүй санал зөрөлдөөн гэж байхгүй болж цорын ганцхан зөрөөтэй санал гарч ирнэ. Тэр үед бүх нийтийн
хүсэл
гээч нь үгүй болж, хүчээ авч дийлсэн санал бодол буюу тухайлсан аминчхан үзэл гарч ирнэ.

Иймд Улсын дотор тухайлсан аминчхан нэгдэл байлгахгүй, иргэн бүр өөрийн гэсэн үзэл бодлоо илэрхийлж байхын тулд чухамхүү нийтлэг хүсэл зоригийг татах нь чухал. Агуу Ликургийн үндэслэсэн цорын ганц, дээд институц ийм л байсан юм.Хэрэв тухайлсан аминчхан холбоод байх л юм бол тэдний хооронд тэгш бус байдал гаргахаас сэрэмжлэн Солон, Нума, Сервиус нарын хэрэгжүүлсэн шиг тэдгээрийн тоог нь олшруулах хэрэгтэй. Эдгээр сэрэмжлүүлэг бүх нийтийн хүсэл зоригийг ариусган гэгээрүүлж, ард түмэн хэзээ ч хууртахгүй байхад тустай болой.

Номын 48-50-р тал


Өнөөдрийнхөө номын буланд бид Францын соён гэгээрлийн хөдөлгөөний нэрт төлөөлөгч, философич Жан Жак Руссогийн “Нийгмийн гэрээ буюу Улс төрийн эрхийн зарчмууд” хэмээх бүтээлийг онцолж байна. Тус номыг Монсудар хэвлэлийн газар “Нийгмийн ухаан” цувралынхаа нэгдүгээр дэвтэр болгон, франц хэлнээс шинээр орчуулан гаргажээ. Тэртээ 18-р зуунд (1762 он) бичигдсэн уг номыг агуулгын хувьд одоо ч үнэ цэнтэй хэмээн эрдэмтэн судлаачид үзэж байна.
Энэхүү бүтээлдээ Руссо өөрийн амьдарч байсан цаг үед дүн шинжилгээ хийж, нийгмийн амьдрал, улс төр, засаглалын үндсэн суурь асуудлуудыг хөндөн, өөрийн эрэгцүүлэл онолыг дэвшүүлжээ. Хамгийн сонирхолтой нь тухайн цаг үед тулгарч байсан нийгэм, улс төрийн амьдралын бэрхшээл, асуудал зарим талаар одоо ч орчин цагийн нийгэмд байсаар байгаа юм.
Номын өмнөх үгэнд дурдсанчлан, “...Руссо, юун түрүүнд, хүн төрөлхтөн өнөө цагт байгалийн эрхшээлд амьдрахаа нэгэнт больж, зохион байгуулалттай нийгэмд аж төрөх болсон гэж дүгнэсэн байна. Хөгжлийн энэ чиг хандлага аль хэдийн хэрээс хэтэрч, хүн төрөлхтөн байгалийн эрхшээлт амьдралдаа буцаж орох ямар ч аргагүй болжээ. Хоёрдугаарт, өнөөгийн хүн төрөлхтний амьдарч буй нийгэм нь зөв зохион байгуулалтад ороогүйн хэд, хэдэн шалтгаан бий гэж Руссо үзсэн байна. Үүнд, эдгээр нийгэмд эрх мэдэлтэй цөөнх олонхыг захирч буйгаас гадна энэ хүчтэй хэсгийнхэн эрх мэдлийг олонхын давамгайллаар олж авсан мөртлөө тэд олонхын төлөө байдаггүйг буруушааж, энэхүү эрх мэдэл нь хууль ёсных биш гэжээ...” Руссогийн мөн номоо эхлүүлж бичсэн үг нь сонирхолтой: “Иргэний журамт харилцаанд хүмүүсийг байгаагаар нь, хуулийг шаардлагатай хэм хэмжээнд нь аваачин, ямар нэгэн зөв шударга, баттай зохицуулалтаар төрийг удирдаж болох эсэхийг би судлахыг хүссэн юм” гэдгээс үзэхэд тэрээр угтаа номыг бичсэн биш, оюуны их эрэл хайгуул хийсэн шиг санагдана.
Улс төрийн философийн чухал эх сурвалжид тооцогдох энэхүү бүтээл улс төр, нийгмийн ухааны чиглэлээр сурдаг, судалдаг уншигчдад чухал гарын авлага болох нь дамжиггүй. Нэгдүгээрт, энэ ном нь зохиогчийн өөрийн үгээр бичигдсэн, “ориг” бүтээл гэдгээрээ үнэ цэнэтэй байна. Хоёрдугаарт, энэ бүтээл бидэнд иргэний нийгэм, эрх чөлөө, эрх тэгш байдал, засаглал гэх зэрэг нийгмийн үнэт зүйл, үндсэн ойлголт ухагдахуунуудыг эргэн нэг харж, яриа хэлэлцүүлэг өрнүүлэх сэдэв болж байгаа нь чухал юм. Дашрамд сонирхуулахад, “Нийгмийн гэрээ” номын танилцуулга, уншигчдын хэлэлцүүлэг 2016 оны 11 сарын 27-ны өдөр Интерном дэлгүүрт зохиогдож байжээ. (Энэ линкээс үзэх боломжтой: <https://www.youtube.com/watch?v=LgwzIrTPmg8>). Та бидний харж байгаачлан энэ бол яавч нэг уншаад тавих ном биш. Дээрхийн адил эрдэмтэн судлаачид, багш оюутнууд хамтдаа уншин хэлэлцэж, мэтгэлцээн өрнүүлвэл ашиг тус нь илүү их гарах болов уу.
**Та** **уг номыг онлайнаар худалдан авах авах бол энд дарна уу**.
### НОМЫН ХЭСГЭЭС
**Бүлэг 2.3. Бүх нийтийн хүсэл төөрөлдөх эсэх нь**Бүх нийтийн хүсэл ямагт нэгэн зорилго өөд тэмүүлж, нийгмийн тусыг эрхэмлэдэг. Гэхдээ үүгээр ард түмний шийдвэр цаг үргэлж үнэн зөв чиглэлтэй байдаг гэж ойлгож болохгүй. Хүмүүс ямагт өөртөө сайн сайхныг хүсдэг авч тэр нь чухам юунд байгааг тэр болгон олж хардаггүй: ард түмнийг хахуульдаж худалдан авч болдоггүй, харин тэднийг хуурч, тэгэхдээ бүр саар зүйлд санаархаж байгаа мэт үед нь байнга мэхэлж болдог байна.
Бүх хүмүүсийн хүсэл ба нийгмийн хүслийн хооронд багагүй ялгаа байдаг. Нийгмийн хүсэл зориг бүх нийтийн эрх ашгийг дээдэлж байдаг бол хүмүүсийн хүсэл зориг нь тухайлсан хүмүүсийн эрх ашгийг буюу хувийн хүсэл зоригийн нийлбэр юм: гэхдээ эдгээр хүсэл зоригоос харилцан бие биенээ устгах туйлуудыг хасаад хаячихвал, үлдэж байгаа ялгаа зөрөөний нийлбэрээс бүх нийтийн хүсэл гарч ирнэ.
Зохих хэмжээний мэдээлэлтэй ард түмэн шийдвэр гаргах үед иргэд өөр хоорондоо ямар ч харилцаа холбоогүй ч олон тооны ялихгүй зөрүүтэй саналын үр дүнгээс бүх нийтийн **хүсэл** зориг бий болдог бөгөөд гаргасан шийдвэр нь ямагт зөв байдаг. Гэхдээ үндсэн холбоог хохироож хуйвалдааны журмаар салангид холбоод байгуулагдвал эдгээр холбоо тус бүрийн хүсэл зориг түүний гишүүдийн хувьд нийтлэг хүсэл болох бөгөөд харин Төр улсын хувьд тухайлсан аминчхан хүсэл зориг болж хувирна: энэ тохиолдолд хүмүүсийн тоогоор бус, холбоодын тоогоор санал гарч байна гэж хэлж болно. Саналын ялгаа багасч, ерөнхий үр дүн буурна. Эцсийн дүнд эдгээр холбоодын нэг нь хүчээ авч бусад бүх холбоодын дээр гарах юм бол ялихгүй санал зөрөлдөөн гэж байхгүй болж цорын ганцхан зөрөөтэй санал гарч ирнэ. Тэр үед бүх нийтийн **хүсэл** гээч нь үгүй болж, хүчээ авч дийлсэн санал бодол буюу тухайлсан аминчхан үзэл гарч ирнэ.
Иймд Улсын дотор тухайлсан аминчхан нэгдэл байлгахгүй, иргэн бүр өөрийн гэсэн үзэл бодлоо илэрхийлж байхын тулд чухамхүү нийтлэг хүсэл зоригийг татах нь чухал. Агуу Ликургийн үндэслэсэн цорын ганц, дээд институц ийм л байсан юм.Хэрэв тухайлсан аминчхан холбоод байх л юм бол тэдний хооронд тэгш бус байдал гаргахаас сэрэмжлэн Солон, Нума, Сервиус нарын хэрэгжүүлсэн шиг тэдгээрийн тоог нь олшруулах хэрэгтэй. Эдгээр сэрэмжлүүлэг бүх нийтийн хүсэл зоригийг ариусган гэгээрүүлж, ард түмэн хэзээ ч хууртахгүй байхад тустай болой.
> Номын 48-50-р тал