"Инээмтгий хүн" жүжгээс юуг харав?
<div class="article-body">
          <h2><div>Про театрын уран бүтээлчид ОХУ-ын Санкт-Петербургийн Театр Урлагийн Академид Тумина Яна Марковна багшийн удирдлага дор 2010-2014 онд жүжигчин мэргэжлээр суралцаж төгсчээ. </div><div><br></div><div>Тэд нийгмийн үнэн худал, зөв бурууг заах биш эргэцүүлэхэд хүргэдэг Францын зохиолч, яруу найрагч Виктор Хюгогийн “Инээмтгий хүн” романаас сэдэвлэсэн визуал драмын жүжгийг үзэгчдийн хүртээл болгоод даруй нэг сар өнгөрчээ. Урлагийг хүн бүр өөрөөр хүлээж авдаг. Түүний адилаар уг жүжиг ч хүн бүрд өөр мэдрэмж, өөр бодол төрүүлсэн биз. Энэхүү жүжгийг үзсэн хоёр цаг гаруйн хугацаандаа олж харсан зүйлсээ нэмэлт чимэглэл, хиймэл хэтрүүлэггүй хуваалцъя. <br><br></div></h2><p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/75644a57697c07bf8a04d93dffeb4361.jpg"></p><h3 class="text-uppercase text-blue text-bold"><div><br></div>гуинплен<div><br></div></h3><p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/68bd14185f8441c01bf3b54662dd0447.jpg"></p><blockquote><p>Гуинплен, чи баадан дотор тийчгэнэх балчир байхаасаа эхлэн хайртай бүсгүйнхээ амьсгал хураахыг тэвчилгүй үхэх хүртлээ бүхий л үед инээсээр байсан атал би юунд чиний түүхэнд сэтгэл шимшрүүлэн уясана вэ?</p>
<cite>
</cite></blockquote><p></p><p class="Paragraph SCXW3576911 BCX9" paraid="1960636825" paraeid="{fc3a7e5d-3f1a-40e5-a4e3-cec037e29818}{230}">Гуинплен, чи шударга үнэнийг эрхэмлэгч, худал хуурмагийг үзэн ядагч нэгэн билээ. Гэвч энэ нь хэзээ ч олж харж чадахааргүй цорын ганц итгэл найдвар чинь юмсанж. Учир нь хүний орчлон дээрх хосгүй шударга үнэн нь чи өөрөө байсан юм шүү дээ.<br></p><p class="Paragraph SCXW3576911 BCX9" paraid="801663835" paraeid="{f91e7349-4129-46df-abee-d1697b5b2faa}{116}">Хорвоогийн хамаг шударга болон шударга бусыг туулах шаналал, Дея-г хайрлах хайраа хүлээн зөвшөөрөх хийгээд үл тэвчихүйн зөрчил, тайж язгууртны угсаа хийгээд түүнийг даган ирэх оюун санааны яраглалтай тэмцэлдэх тэр их зовнилыг инээж туулна гэдэг юутай уйтай. Чамайг тойрон хүрээлэгчид, тохуурхан шоологчид дэндүү гэмээр мунхаг юм. Үнэндээ чи тэдний эрэмдэг нийгмийг, шуудхандаа тэдний ихэс дээдсэд идэгдсэн мөн чанарыг л дүр төрхөндөө тээж яваа юм шүү дээ. Харин дүр төрхийг нь олж харж чадахгүй нэгэн л дотоод сэтгэлийг тольдож чадах юм. </p><p class="Paragraph SCXW3576911 BCX9" paraid="1960636829" paraeid="{829cad23-3c30-4819-90fd-90b3b4b17dd0}{3}">Хүүхдээ яадаг байв? Зэрэмдэглэдэг байв. Юуны тулд? Зугаа болгохын тулд. Учир нь хүмүүст зугаа цэнгэл хэрэгтэй. <br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/6064b7999203e4b8eb10ff8b96326e47.jpg"></p><h3 class="text-uppercase text-blue text-bold"><div><br></div>дея<div><br></div></h3><p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/db16a9d17206c197dd6efcc4e9f72af6.jpg"></p><blockquote><p>Дея, чи эхийн энгэрт өнчирч, эцгийн өвөрт өндийхөөс эхлэн жижиг мухлаган театрын жүжигт тоглохдоо ч "хараатай" байсаар иржээ. Хүн хүнийг үхэн үхтлээ хайрлаж болохыг мэдэх ч хайрласандаа үхэх хэмжээний их хайрыг би чамаас л олж харсан. Магадгүй тэр л үед зүрх сэтгэлийн чинь мэлмий чамтай хамт бөхсөн биз.</p>
<cite>
</cite></blockquote><p></p><p class="Paragraph SCXW222922532 BCX9" paraid="1960636833" paraeid="{829cad23-3c30-4819-90fd-90b3b4b17dd0}{25}">Дея, чиний хайр хамгийн ариун бас хамгийн өр өвдөм байсан учраас бидний үеийн зарим судлаачид Ромео Жульеттаас ч илүү агуу хайрын түүх гэж нэрлэх нь олон. Яагаад сохор гэж? Хүний үзэн ядалт, атаа хорслын төрх чамд харагдаж үл зүрхэлдэг байсан болохоос чи дотоод сэтгэлийн үнэнийг хардаг л байсан шүү дээ. Учир нь хараа гэдэг үнэнийг харахад саад болдог.<br></p><p class="Paragraph SCXW222922532 BCX9" paraid="1960636836" paraeid="{829cad23-3c30-4819-90fd-90b3b4b17dd0}{41}">Чи авралыг түүнээс авсан учраас хайрыг буцаан өгсөн юм байна. Хайрыг түүнд өгсөн учраас харах ч шаардлага гараагүй биз. За яахав, ааваасаа Гуинпленийг нэхэн уйлах үед “Тэр явчихаж, тийм үү” гэх үгтэй зэрэгцэн үнэхээр л чи сохорсон байж мэднэ. Харин эргээд түүнийгээ олж авах үед, магадгүй олж харах үед хальсан их баяр баясал, хэмжээлшгүй их тайвшрал тайтгарлыг зүрх сэтгэл нь дийлээгүй учраас эцсийн удаа нүдээ нээчхээд үүрд сэтгэлдээ харахаар амар тайвныг олсон гэж би итгэнэ. Чиний нүдээр Гуинпленийг харсан сан бол хэн ч гэсэн хайрлах байсан гэж бодно. </p>
<h3 class="text-uppercase text-blue text-bold">жозианна<div><br></div></h3><p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/8efff8657ac731cc3fea575ddad56ffc.jpg"></p><blockquote><p>Жозианна, чиний эрэмдэглүүлсэн сэтгэлийг инээмтгий хүн ил төрхөндөө илчилжээ. Үхэж эсвэл өвдөж шаналсан юу ч үл харагдах. Харин ч бүр Гуинпленийг доог тохуу, доромжоор гутаасан байтал юунд надад өрөвдөх, ойлгох сэтгэл төрнө вэ? </p>
<cite>
</cite></blockquote><p class="Paragraph SCXW8878141 BCX9" paraid="1960636839" paraeid="{829cad23-3c30-4819-90fd-90b3b4b17dd0}{61}">Үнэн хэрэгтээ чи эрх мэдэлтнүүд, ихэс дээдсүүдийн бүтээсэн эрэмдэг нийгмийн золиос болжээ. Багаас эгдүүцэл төрүүлэм бүхнийг зугаацал болгон ашигладаг хүрээлэлд өссөн учраас өөрт байдаггүй, гаж сонин зүйлсээс таашаал мэдрэгч нэгэн болж өсчээ. Энэ хэрцгий нийгэм нь өөрөө “компрачикос”. Хүний нийгэмд бид өөрсдийн харж чадахаа л буюу зөвхөн үзэмжийн гоо сайхныг л үнэлдэг тул дотоод инээмтгий хүнийг харц булаам төрх чинь халхаллаа. Харин дотор чинь орших хүн хэзээ ч эдгэхгүйгээр эрэмдэглүүлж.<br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/9dcef9a10feb20a5d3226dd6bea27578.jpg"></p><h3 class="text-uppercase text-blue text-bold"><div><br></div>урсус<div><br></div></h3><p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/50c3a2211c0e088256c4ed219cf75abb.jpg"></p><blockquote><p>Урсус, таниас би гэрлийг олж харлаа. Ядуу хоосон атлаа хиймэл нүүрт нийгэмд уусалгүй, тахалт нэгнийгээ шоовдорлогчдод живээгүй үлдсэн байна шүү дээ. </p>
<cite>
</cite></blockquote><p></p><p class="Paragraph SCXW187821615 BCX9" paraid="1960636844" paraeid="{829cad23-3c30-4819-90fd-90b3b4b17dd0}{93}">Чоныг номхруулан анд найзаа болгож чадсан хахир хатуу, дийлдэшгүй араншингийнх нь цаана цастай хүйтэн өвөл үл таних эрэмдэг хүүхдийг гэртээ орогнуулаад зогсохгүй, хатсан талхаа ч харамгүй хүртээж, хамт ирсэн сохор охиныг ч насан туршид нь түшиж, хайр сэтгэлийг нь ч хүлээн зөвшөөрөх эцэг хүний энэрэнгүй сэтгэл нуугдаж байлаа.<br></p><p class="Paragraph SCXW187821615 BCX9" paraid="331539267" paraeid="{ff077d29-ee3f-48e9-ba72-48ce90dd2aa9}{55}">Ажаад байх нь ээ, хүний амьдрал өгснөө буцааж авдаг л жамтай юм шиг. Дея Урсус, Хомо хоёрын амьдралыг хэсэгхэн гэрэлтүүлээд л, буцаад өөр нэгний энгэр дээр сүнсээ өргөдөг бол Гуинплен харин өнөө л хар усны хүйтэн давалгаандаа эргэн шингэдэг билээ. Дея-д баяр баяслаа, Гуинпленд амар тайвнаа өгөөд явуулахдаа сэтгэл зүрхний ядуу хоосролд автан буй Урсус жиндүү өвлийн тэр л өдөртөө буцаад ирсэн мэт. Бүхий л он цагийнх нь гэрч болсон Хомо л түүнд үлдлээ. <br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/8aa6e4bc04a132023dc11ffac26d6b74.jpg"></p><p></p><p class="Paragraph SCXW263527438 BCX9" paraid="1960636849" paraeid="{829cad23-3c30-4819-90fd-90b3b4b17dd0}{129}"><br>Хүн уйлж ирээд ёолж буцдаг. Тэгэхээр инээж амьдрах л үлдэж байгаа ч нулимсаа залгин, бачимдлаа тэвчиж инээх хэрэг юун. Насан туршийн инээдийн цаана харгис нийгмийн хар сүүдэр нуугддаг бол үхэл хүний амьдралын хамгийн шударга үнэн нь байж ч мэдэх юм. </p><p class="Paragraph SCXW263527438 BCX9" paraid="1182211395" paraeid="{ff077d29-ee3f-48e9-ba72-48ce90dd2aa9}{81}">Энэ түүхийг тайзнаас үзээд гайхширч, алмайрах учиргүй. Тайз, түүний дээр толь байв. Түүгээр бидний нийгэм инээдтэй харагдаж байлаа. </p><p class="Paragraph SCXW263527438 BCX9" paraid="1960636851" paraeid="{829cad23-3c30-4819-90fd-90b3b4b17dd0}{143}">ТЕАРТ ҮҮРД, КИНО АМАР </p>
          </div>

Про театрын уран бүтээлчид ОХУ-ын Санкт-Петербургийн Театр Урлагийн Академид Тумина Яна Марковна багшийн удирдлага дор 2010-2014 онд жүжигчин мэргэжлээр суралцаж төгсчээ.
Тэд нийгмийн үнэн худал, зөв бурууг заах биш эргэцүүлэхэд хүргэдэг Францын зохиолч, яруу найрагч Виктор Хюгогийн “Инээмтгий хүн” романаас сэдэвлэсэн визуал драмын жүжгийг үзэгчдийн хүртээл болгоод даруй нэг сар өнгөрчээ. Урлагийг хүн бүр өөрөөр хүлээж авдаг. Түүний адилаар уг жүжиг ч хүн бүрд өөр мэдрэмж, өөр бодол төрүүлсэн биз. Энэхүү жүжгийг үзсэн хоёр цаг гаруйн хугацаандаа олж харсан зүйлсээ нэмэлт чимэглэл, хиймэл хэтрүүлэггүй хуваалцъя.
гуинплен
Гуинплен, чи баадан дотор тийчгэнэх балчир байхаасаа эхлэн хайртай бүсгүйнхээ амьсгал хураахыг тэвчилгүй үхэх хүртлээ бүхий л үед инээсээр байсан атал би юунд чиний түүхэнд сэтгэл шимшрүүлэн уясана вэ?


Гуинплен, чи шударга үнэнийг эрхэмлэгч, худал хуурмагийг үзэн ядагч нэгэн билээ. Гэвч энэ нь хэзээ ч олж харж чадахааргүй цорын ганц итгэл найдвар чинь юмсанж. Учир нь хүний орчлон дээрх хосгүй шударга үнэн нь чи өөрөө байсан юм шүү дээ.
Хорвоогийн хамаг шударга болон шударга бусыг туулах шаналал, Дея-г хайрлах хайраа хүлээн зөвшөөрөх хийгээд үл тэвчихүйн зөрчил, тайж язгууртны угсаа хийгээд түүнийг даган ирэх оюун санааны яраглалтай тэмцэлдэх тэр их зовнилыг инээж туулна гэдэг юутай уйтай. Чамайг тойрон хүрээлэгчид, тохуурхан шоологчид дэндүү гэмээр мунхаг юм. Үнэндээ чи тэдний эрэмдэг нийгмийг, шуудхандаа тэдний ихэс дээдсэд идэгдсэн мөн чанарыг л дүр төрхөндөө тээж яваа юм шүү дээ. Харин дүр төрхийг нь олж харж чадахгүй нэгэн л дотоод сэтгэлийг тольдож чадах юм.
Хүүхдээ яадаг байв? Зэрэмдэглэдэг байв. Юуны тулд? Зугаа болгохын тулд. Учир нь хүмүүст зугаа цэнгэл хэрэгтэй.

дея
Дея, чи эхийн энгэрт өнчирч, эцгийн өвөрт өндийхөөс эхлэн жижиг мухлаган театрын жүжигт тоглохдоо ч "хараатай" байсаар иржээ. Хүн хүнийг үхэн үхтлээ хайрлаж болохыг мэдэх ч хайрласандаа үхэх хэмжээний их хайрыг би чамаас л олж харсан. Магадгүй тэр л үед зүрх сэтгэлийн чинь мэлмий чамтай хамт бөхсөн биз.


Дея, чиний хайр хамгийн ариун бас хамгийн өр өвдөм байсан учраас бидний үеийн зарим судлаачид Ромео Жульеттаас ч илүү агуу хайрын түүх гэж нэрлэх нь олон. Яагаад сохор гэж? Хүний үзэн ядалт, атаа хорслын төрх чамд харагдаж үл зүрхэлдэг байсан болохоос чи дотоод сэтгэлийн үнэнийг хардаг л байсан шүү дээ. Учир нь хараа гэдэг үнэнийг харахад саад болдог.
Чи авралыг түүнээс авсан учраас хайрыг буцаан өгсөн юм байна. Хайрыг түүнд өгсөн учраас харах ч шаардлага гараагүй биз. За яахав, ааваасаа Гуинпленийг нэхэн уйлах үед “Тэр явчихаж, тийм үү” гэх үгтэй зэрэгцэн үнэхээр л чи сохорсон байж мэднэ. Харин эргээд түүнийгээ олж авах үед, магадгүй олж харах үед хальсан их баяр баясал, хэмжээлшгүй их тайвшрал тайтгарлыг зүрх сэтгэл нь дийлээгүй учраас эцсийн удаа нүдээ нээчхээд үүрд сэтгэлдээ харахаар амар тайвныг олсон гэж би итгэнэ. Чиний нүдээр Гуинпленийг харсан сан бол хэн ч гэсэн хайрлах байсан гэж бодно.

жозианна
Жозианна, чиний эрэмдэглүүлсэн сэтгэлийг инээмтгий хүн ил төрхөндөө илчилжээ. Үхэж эсвэл өвдөж шаналсан юу ч үл харагдах. Харин ч бүр Гуинпленийг доог тохуу, доромжоор гутаасан байтал юунд надад өрөвдөх, ойлгох сэтгэл төрнө вэ?


Үнэн хэрэгтээ чи эрх мэдэлтнүүд, ихэс дээдсүүдийн бүтээсэн эрэмдэг нийгмийн золиос болжээ. Багаас эгдүүцэл төрүүлэм бүхнийг зугаацал болгон ашигладаг хүрээлэлд өссөн учраас өөрт байдаггүй, гаж сонин зүйлсээс таашаал мэдрэгч нэгэн болж өсчээ. Энэ хэрцгий нийгэм нь өөрөө “компрачикос”. Хүний нийгэмд бид өөрсдийн харж чадахаа л буюу зөвхөн үзэмжийн гоо сайхныг л үнэлдэг тул дотоод инээмтгий хүнийг харц булаам төрх чинь халхаллаа. Харин дотор чинь орших хүн хэзээ ч эдгэхгүйгээр эрэмдэглүүлж.

урсус
Урсус, таниас би гэрлийг олж харлаа. Ядуу хоосон атлаа хиймэл нүүрт нийгэмд уусалгүй, тахалт нэгнийгээ шоовдорлогчдод живээгүй үлдсэн байна шүү дээ.


Чоныг номхруулан анд найзаа болгож чадсан хахир хатуу, дийлдэшгүй араншингийнх нь цаана цастай хүйтэн өвөл үл таних эрэмдэг хүүхдийг гэртээ орогнуулаад зогсохгүй, хатсан талхаа ч харамгүй хүртээж, хамт ирсэн сохор охиныг ч насан туршид нь түшиж, хайр сэтгэлийг нь ч хүлээн зөвшөөрөх эцэг хүний энэрэнгүй сэтгэл нуугдаж байлаа.
Ажаад байх нь ээ, хүний амьдрал өгснөө буцааж авдаг л жамтай юм шиг. Дея Урсус, Хомо хоёрын амьдралыг хэсэгхэн гэрэлтүүлээд л, буцаад өөр нэгний энгэр дээр сүнсээ өргөдөг бол Гуинплен харин өнөө л хар усны хүйтэн давалгаандаа эргэн шингэдэг билээ. Дея-д баяр баяслаа, Гуинпленд амар тайвнаа өгөөд явуулахдаа сэтгэл зүрхний ядуу хоосролд автан буй Урсус жиндүү өвлийн тэр л өдөртөө буцаад ирсэн мэт. Бүхий л он цагийнх нь гэрч болсон Хомо л түүнд үлдлээ.

Хүн уйлж ирээд ёолж буцдаг. Тэгэхээр инээж амьдрах л үлдэж байгаа ч нулимсаа залгин, бачимдлаа тэвчиж инээх хэрэг юун. Насан туршийн инээдийн цаана харгис нийгмийн хар сүүдэр нуугддаг бол үхэл хүний амьдралын хамгийн шударга үнэн нь байж ч мэдэх юм.
Энэ түүхийг тайзнаас үзээд гайхширч, алмайрах учиргүй. Тайз, түүний дээр толь байв. Түүгээр бидний нийгэм инээдтэй харагдаж байлаа.
ТЕАРТ ҮҮРД, КИНО АМАР

Про театрын уран бүтээлчид ОХУ-ын Санкт-Петербургийн Театр Урлагийн Академид Тумина Яна Марковна багшийн удирдлага дор 2010-2014 онд жүжигчин мэргэжлээр суралцаж төгсчээ.    Тэд нийгмийн үнэн худал, зөв бурууг заах биш эргэцүүлэхэд хүргэдэг Францын зохиолч, яруу найрагч Виктор Хюгогийн “Инээмтгий хүн” романаас сэдэвлэсэн визуал драмын жүжгийг үзэгчдийн хүртээл болгоод даруй нэг сар өнгөрчээ. Урлагийг хүн бүр өөрөөр хүлээж авдаг. Түүний адилаар уг жүжиг ч хүн бүрд өөр мэдрэмж, өөр бодол төрүүлсэн биз. Энэхүү жүжгийг үзсэн хоёр цаг гаруйн хугацаандаа олж харсан зүйлсээ нэмэлт чимэглэл, хиймэл хэтрүүлэггүй хуваалцъя.
### гуинплен
> Гуинплен, чи баадан дотор тийчгэнэх балчир байхаасаа эхлэн хайртай бүсгүйнхээ амьсгал хураахыг тэвчилгүй үхэх хүртлээ бүхий л үед инээсээр байсан атал би юунд чиний түүхэнд сэтгэл шимшрүүлэн уясана вэ?
Гуинплен, чи шударга үнэнийг эрхэмлэгч, худал хуурмагийг үзэн ядагч нэгэн билээ. Гэвч энэ нь хэзээ ч олж харж чадахааргүй цорын ганц итгэл найдвар чинь юмсанж. Учир нь хүний орчлон дээрх хосгүй шударга үнэн нь чи өөрөө байсан юм шүү дээ.
Хорвоогийн хамаг шударга болон шударга бусыг туулах шаналал, Дея-г хайрлах хайраа хүлээн зөвшөөрөх хийгээд үл тэвчихүйн зөрчил, тайж язгууртны угсаа хийгээд түүнийг даган ирэх оюун санааны яраглалтай тэмцэлдэх тэр их зовнилыг инээж туулна гэдэг юутай уйтай. Чамайг тойрон хүрээлэгчид, тохуурхан шоологчид дэндүү гэмээр мунхаг юм. Үнэндээ чи тэдний эрэмдэг нийгмийг, шуудхандаа тэдний ихэс дээдсэд идэгдсэн мөн чанарыг л дүр төрхөндөө тээж яваа юм шүү дээ. Харин дүр төрхийг нь олж харж чадахгүй нэгэн л дотоод сэтгэлийг тольдож чадах юм.
Хүүхдээ яадаг байв? Зэрэмдэглэдэг байв. Юуны тулд? Зугаа болгохын тулд. Учир нь хүмүүст зугаа цэнгэл хэрэгтэй.
### дея
> Дея, чи эхийн энгэрт өнчирч, эцгийн өвөрт өндийхөөс эхлэн жижиг мухлаган театрын жүжигт тоглохдоо ч "хараатай" байсаар иржээ. Хүн хүнийг үхэн үхтлээ хайрлаж болохыг мэдэх ч хайрласандаа үхэх хэмжээний их хайрыг би чамаас л олж харсан. Магадгүй тэр л үед зүрх сэтгэлийн чинь мэлмий чамтай хамт бөхсөн биз.
Дея, чиний хайр хамгийн ариун бас хамгийн өр өвдөм байсан учраас бидний үеийн зарим судлаачид Ромео Жульеттаас ч илүү агуу хайрын түүх гэж нэрлэх нь олон. Яагаад сохор гэж? Хүний үзэн ядалт, атаа хорслын төрх чамд харагдаж үл зүрхэлдэг байсан болохоос чи дотоод сэтгэлийн үнэнийг хардаг л байсан шүү дээ. Учир нь хараа гэдэг үнэнийг харахад саад болдог.
Чи авралыг түүнээс авсан учраас хайрыг буцаан өгсөн юм байна. Хайрыг түүнд өгсөн учраас харах ч шаардлага гараагүй биз. За яахав, ааваасаа Гуинпленийг нэхэн уйлах үед “Тэр явчихаж, тийм үү” гэх үгтэй зэрэгцэн үнэхээр л чи сохорсон байж мэднэ. Харин эргээд түүнийгээ олж авах үед, магадгүй олж харах үед хальсан их баяр баясал, хэмжээлшгүй их тайвшрал тайтгарлыг зүрх сэтгэл нь дийлээгүй учраас эцсийн удаа нүдээ нээчхээд үүрд сэтгэлдээ харахаар амар тайвныг олсон гэж би итгэнэ. Чиний нүдээр Гуинпленийг харсан сан бол хэн ч гэсэн хайрлах байсан гэж бодно.
### жозианна
> Жозианна, чиний эрэмдэглүүлсэн сэтгэлийг инээмтгий хүн ил төрхөндөө илчилжээ. Үхэж эсвэл өвдөж шаналсан юу ч үл харагдах. Харин ч бүр Гуинпленийг доог тохуу, доромжоор гутаасан байтал юунд надад өрөвдөх, ойлгох сэтгэл төрнө вэ?
Үнэн хэрэгтээ чи эрх мэдэлтнүүд, ихэс дээдсүүдийн бүтээсэн эрэмдэг нийгмийн золиос болжээ. Багаас эгдүүцэл төрүүлэм бүхнийг зугаацал болгон ашигладаг хүрээлэлд өссөн учраас өөрт байдаггүй, гаж сонин зүйлсээс таашаал мэдрэгч нэгэн болж өсчээ. Энэ хэрцгий нийгэм нь өөрөө “компрачикос”. Хүний нийгэмд бид өөрсдийн харж чадахаа л буюу зөвхөн үзэмжийн гоо сайхныг л үнэлдэг тул дотоод инээмтгий хүнийг харц булаам төрх чинь халхаллаа. Харин дотор чинь орших хүн хэзээ ч эдгэхгүйгээр эрэмдэглүүлж.
### урсус
> Урсус, таниас би гэрлийг олж харлаа. Ядуу хоосон атлаа хиймэл нүүрт нийгэмд уусалгүй, тахалт нэгнийгээ шоовдорлогчдод живээгүй үлдсэн байна шүү дээ.
Чоныг номхруулан анд найзаа болгож чадсан хахир хатуу, дийлдэшгүй араншингийнх нь цаана цастай хүйтэн өвөл үл таних эрэмдэг хүүхдийг гэртээ орогнуулаад зогсохгүй, хатсан талхаа ч харамгүй хүртээж, хамт ирсэн сохор охиныг ч насан туршид нь түшиж, хайр сэтгэлийг нь ч хүлээн зөвшөөрөх эцэг хүний энэрэнгүй сэтгэл нуугдаж байлаа.
Ажаад байх нь ээ, хүний амьдрал өгснөө буцааж авдаг л жамтай юм шиг. Дея Урсус, Хомо хоёрын амьдралыг хэсэгхэн гэрэлтүүлээд л, буцаад өөр нэгний энгэр дээр сүнсээ өргөдөг бол Гуинплен харин өнөө л хар усны хүйтэн давалгаандаа эргэн шингэдэг билээ. Дея-д баяр баяслаа, Гуинпленд амар тайвнаа өгөөд явуулахдаа сэтгэл зүрхний ядуу хоосролд автан буй Урсус жиндүү өвлийн тэр л өдөртөө буцаад ирсэн мэт. Бүхий л он цагийнх нь гэрч болсон Хомо л түүнд үлдлээ.
Хүн уйлж ирээд ёолж буцдаг. Тэгэхээр инээж амьдрах л үлдэж байгаа ч нулимсаа залгин, бачимдлаа тэвчиж инээх хэрэг юун. Насан туршийн инээдийн цаана харгис нийгмийн хар сүүдэр нуугддаг бол үхэл хүний амьдралын хамгийн шударга үнэн нь байж ч мэдэх юм.
Энэ түүхийг тайзнаас үзээд гайхширч, алмайрах учиргүй. Тайз, түүний дээр толь байв. Түүгээр бидний нийгэм инээдтэй харагдаж байлаа.
ТЕАРТ ҮҮРД, КИНО АМАР