Номын тойм: Бидний мэдэхгүй Линколн
<div class="article-body">
          <p>Абрахам Линколны түүх бол магадгүй Америкийн түүхэн дэх хамгийн гайхалтай намтар байх. Гэхдээ ихэнх хүн түүний дүнзэн байшинд төрсөн, хэдэн бээр алхан байж олж авчирсан номоо шөнөжин уншдаг байсан, түлээчин байгаад хуульч болсон, хөгжилтэй түүх хүүрнэж уран илтгэдэг байсан, "Шударга Абэ" хочтой байсан, АНУ-ын ерөнхийлөгчөөр сонгогдож боолуудыг чөлөөлсөн, буудуулж амиа алдсан гэх зэрэг цөөн зүйлийг л мэддэг. Тэгвэл хувь хүний хөгжлийн алдартай номуудыг бичсэн Дэйл Карнеги 1932 онд түүний талаар нэгэн сайхан номыг бичсэн юм. Бага залуу насных нь асар хүнд бэрх амьдрал, хайртай бүсгүйгээ алдаж насаараа энэлсэн гунигт түүх, хачин жигтэй бөгөөд зовлонт гэрлэлт, улс төрийн тэмцэл, АНУ-ын ерөнхийлөгч болж Иргэний дайныг төгсгөсөн гайхамшигт хувь зохиол, энэ бүхнийг зохиогч яг л тууж роман мэт гоёмсгоор хүүрнэн өгүүлж, түүнийг илүү хувь хүн талаас нь нээн харуулсан байна. Цэцэн цэлмэг ухаан, өр зөөлөн сэтгэл, мэдлэг оюунаас гадна инээдтэй хувцас, эв хавгүйхэн биеэ авч явах байдлаараа олны сэтгэлийг татсан түүний амьдралтай Монгол дахь Дэйл Карнеги Трэйнинг байгууллагын эрхлэн гаргасан энэ номоос танилцаарай.</p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="http://www.unread.today/webroot/files/4b6f1d60ddb47588863a7cc5e1bad7aa.jpg"></p><h3 class="text-uppercase text-blue text-bold">НОМЫН ХЭСГЭЭС</h3><p>1809 оны өвөл нүцгэн талын захад байрлах тэр л анчны урцанд Абрахам Линколн мэндэлжээ. Ням гарагийн өглөө эрдэнэ шишийн хальс дэвссэн модон орон дээр тэр төрөв. Гадаа аянга цахиж, хоёрдугаар сарын жихүүн салхи дүнз модны завсраар орж, Нэнси бяцхан хүү хоёрын нөмөрсөн баавгайн дахны доогуур сийгнэ. Тэрээр хатуу бэрх ажилд нухлуулсаар 9 жилийн хойно цэл залуу 35 насандаа хорвоог орхих хувьтай байжээ. Тэр аз жаргалыг амсаж чадалгүй нүд аньсан юм. Хаа явсан газар нь түүнийг бутач хүүхэд хэмээх чичлэх олны яриа тасардаггүй байжээ. Тэр өглөө хөөрхий бүсгүй ямар ирээдүй хүлээж байгааг, хүмүүс энэ газарт гантиг сүм босгоод зовлон шаналлыг нь хуваалцан дурсах болно гэдгийг мэдээгүй нь харамсалтай. <br><br>Тухайн үеийн гүйлгээнд байсан цаасан мөнгөний үнэ цэн онгон зэлүүд нутагт нэлээд эргэлзээтэй болдог байж. Үндсэндээ ер хэрэггүй эд байжээ гэхэд хилсдэхгүй. Гахай, бугын мах, виски, баавгайн дах, дэгтий, тариалангийн бүтээгдэхүүн л солилцооны гол хэрэгсэл болж байв. Номлогчид хүртэл заримдаа ажлынхаа хөлсөнд виски авдаг байж л дээ. 1816 оны намар Абрахамыг долоон настайд хөгшин Линколн Кэнтакки дахь эдлэнгээ дөрвөн зуун галлон эрдэнэ шишийн вискигээр арилжиж, гэр бүлээ аван Индианагийн онгон зэрлэг, аглаг буйд ой руу нүүжээ. Хамгийн ойрын хөрш нь баавгайн анчин байсан бөгөөд эргэн тойронд нь мод, бут, усан үзмийн талбай, бас хадаж зам гаргахаас нааш явах аргагүй өтгөн саглагар өвстэй ажээ. Абрахам Линколны 14 жил амьдарсан энэ газрыг Дэннис Ханкс “Бут сөөгөн дундах буйд аглаг” хэмээн дүрсэлсэн байдаг. <br><br>Тэднийг нүүж очих үед өвлийн анхны цас ой тайгыг нэвсийтэл дарсан байлаа. Том Линколн хам хум “гурван ханатай асар” маягийн юм барьж гэнэ. Өнөөдөр ийм оромжийг саравч гэж нэрлэдэг. Ямар ч шал, хаалга, бас цонхгүй - ерөдөө гурван хана, дээвэр л байж. Дөрөв дэх хана гэж үгүй, задгай учир түүгээр цас, салхи нэвчин хүйтэн, жиндүү байж л дээ. Өнөө цагт Индианагийн ямар ч фермер үхэр, гахайгаа хүртэл ийм саравчинд өвөлжүүлж түвдэхгүй байсан биз ээ. Гэтэл угийн хэнэггүй Том Линколн манай түүхэн дэх хамгийн хахир ширүүн өвлийн нэг болох 1816-1817 оны өвлийг гэр бүлийн хамт ийм нэг саравчинд өнгөрүүлсэн байлаа. <br><br>Нэнси Хэнкс хүүхдүүдийнхээ хамт тэнд яг л золбин нохой адил газраар дэвссэн өвс, баавгайн дахан дээр атиралдан унтаж байжээ. Тэдэнд хоол ундны зүйл хомс байв. Цөцгийн тос, сүү, өндөг, жимс, ногоо, тэр бүү хэл төмс ч байсангүй, ангийн мах, самар жимсгэнээр өл залгуулж байжээ. Том Линколн гахай тэжээх гэж бодсон ч өлсгөлөн баавгайнууд тэднийг тэсгээлгүй, амьдаар нь бариад идчихжээ. Олон жилийг Индианад өнгөрүүлэхдээ Абрахам Линколн нэг л өдөр эрх чөлөөгөө олсон хэдэн мянган боолуудаас ч хүнд, бас тарчиг амьдарч иржээ. <br><br>Энэ бүс нутагт шүдний эмч гэж нүдний гэм, хамгийн ойрын эмч л гэхэд 35 бээрийн зайд байжээ. Тэгэхээр Нэнсигийн шүд өвдөх үед Том хагаргана мод зорон, арааны ёзоор хэсэгт тавиад чулуугаар цохин сугалж байсан биз. <br><br>19-21 дүгээр тал</p>
          </div>

Абрахам Линколны түүх бол магадгүй Америкийн түүхэн дэх хамгийн гайхалтай намтар байх. Гэхдээ ихэнх хүн түүний дүнзэн байшинд төрсөн, хэдэн бээр алхан байж олж авчирсан номоо шөнөжин уншдаг байсан, түлээчин байгаад хуульч болсон, хөгжилтэй түүх хүүрнэж уран илтгэдэг байсан, "Шударга Абэ" хочтой байсан, АНУ-ын ерөнхийлөгчөөр сонгогдож боолуудыг чөлөөлсөн, буудуулж амиа алдсан гэх зэрэг цөөн зүйлийг л мэддэг. Тэгвэл хувь хүний хөгжлийн алдартай номуудыг бичсэн Дэйл Карнеги 1932 онд түүний талаар нэгэн сайхан номыг бичсэн юм. Бага залуу насных нь асар хүнд бэрх амьдрал, хайртай бүсгүйгээ алдаж насаараа энэлсэн гунигт түүх, хачин жигтэй бөгөөд зовлонт гэрлэлт, улс төрийн тэмцэл, АНУ-ын ерөнхийлөгч болж Иргэний дайныг төгсгөсөн гайхамшигт хувь зохиол, энэ бүхнийг зохиогч яг л тууж роман мэт гоёмсгоор хүүрнэн өгүүлж, түүнийг илүү хувь хүн талаас нь нээн харуулсан байна. Цэцэн цэлмэг ухаан, өр зөөлөн сэтгэл, мэдлэг оюунаас гадна инээдтэй хувцас, эв хавгүйхэн биеэ авч явах байдлаараа олны сэтгэлийг татсан түүний амьдралтай Монгол дахь Дэйл Карнеги Трэйнинг байгууллагын эрхлэн гаргасан энэ номоос танилцаарай.

НОМЫН ХЭСГЭЭС
1809 оны өвөл нүцгэн талын захад байрлах тэр л анчны урцанд Абрахам Линколн мэндэлжээ. Ням гарагийн өглөө эрдэнэ шишийн хальс дэвссэн модон орон дээр тэр төрөв. Гадаа аянга цахиж, хоёрдугаар сарын жихүүн салхи дүнз модны завсраар орж, Нэнси бяцхан хүү хоёрын нөмөрсөн баавгайн дахны доогуур сийгнэ. Тэрээр хатуу бэрх ажилд нухлуулсаар 9 жилийн хойно цэл залуу 35 насандаа хорвоог орхих хувьтай байжээ. Тэр аз жаргалыг амсаж чадалгүй нүд аньсан юм. Хаа явсан газар нь түүнийг бутач хүүхэд хэмээх чичлэх олны яриа тасардаггүй байжээ. Тэр өглөө хөөрхий бүсгүй ямар ирээдүй хүлээж байгааг, хүмүүс энэ газарт гантиг сүм босгоод зовлон шаналлыг нь хуваалцан дурсах болно гэдгийг мэдээгүй нь харамсалтай.
Тухайн үеийн гүйлгээнд байсан цаасан мөнгөний үнэ цэн онгон зэлүүд нутагт нэлээд эргэлзээтэй болдог байж. Үндсэндээ ер хэрэггүй эд байжээ гэхэд хилсдэхгүй. Гахай, бугын мах, виски, баавгайн дах, дэгтий, тариалангийн бүтээгдэхүүн л солилцооны гол хэрэгсэл болж байв. Номлогчид хүртэл заримдаа ажлынхаа хөлсөнд виски авдаг байж л дээ. 1816 оны намар Абрахамыг долоон настайд хөгшин Линколн Кэнтакки дахь эдлэнгээ дөрвөн зуун галлон эрдэнэ шишийн вискигээр арилжиж, гэр бүлээ аван Индианагийн онгон зэрлэг, аглаг буйд ой руу нүүжээ. Хамгийн ойрын хөрш нь баавгайн анчин байсан бөгөөд эргэн тойронд нь мод, бут, усан үзмийн талбай, бас хадаж зам гаргахаас нааш явах аргагүй өтгөн саглагар өвстэй ажээ. Абрахам Линколны 14 жил амьдарсан энэ газрыг Дэннис Ханкс “Бут сөөгөн дундах буйд аглаг” хэмээн дүрсэлсэн байдаг.
Тэднийг нүүж очих үед өвлийн анхны цас ой тайгыг нэвсийтэл дарсан байлаа. Том Линколн хам хум “гурван ханатай асар” маягийн юм барьж гэнэ. Өнөөдөр ийм оромжийг саравч гэж нэрлэдэг. Ямар ч шал, хаалга, бас цонхгүй - ерөдөө гурван хана, дээвэр л байж. Дөрөв дэх хана гэж үгүй, задгай учир түүгээр цас, салхи нэвчин хүйтэн, жиндүү байж л дээ. Өнөө цагт Индианагийн ямар ч фермер үхэр, гахайгаа хүртэл ийм саравчинд өвөлжүүлж түвдэхгүй байсан биз ээ. Гэтэл угийн хэнэггүй Том Линколн манай түүхэн дэх хамгийн хахир ширүүн өвлийн нэг болох 1816-1817 оны өвлийг гэр бүлийн хамт ийм нэг саравчинд өнгөрүүлсэн байлаа.
Нэнси Хэнкс хүүхдүүдийнхээ хамт тэнд яг л золбин нохой адил газраар дэвссэн өвс, баавгайн дахан дээр атиралдан унтаж байжээ. Тэдэнд хоол ундны зүйл хомс байв. Цөцгийн тос, сүү, өндөг, жимс, ногоо, тэр бүү хэл төмс ч байсангүй, ангийн мах, самар жимсгэнээр өл залгуулж байжээ. Том Линколн гахай тэжээх гэж бодсон ч өлсгөлөн баавгайнууд тэднийг тэсгээлгүй, амьдаар нь бариад идчихжээ. Олон жилийг Индианад өнгөрүүлэхдээ Абрахам Линколн нэг л өдөр эрх чөлөөгөө олсон хэдэн мянган боолуудаас ч хүнд, бас тарчиг амьдарч иржээ.
Энэ бүс нутагт шүдний эмч гэж нүдний гэм, хамгийн ойрын эмч л гэхэд 35 бээрийн зайд байжээ. Тэгэхээр Нэнсигийн шүд өвдөх үед Том хагаргана мод зорон, арааны ёзоор хэсэгт тавиад чулуугаар цохин сугалж байсан биз.
19-21 дүгээр тал

Абрахам Линколны түүх бол магадгүй Америкийн түүхэн дэх хамгийн гайхалтай намтар байх. Гэхдээ ихэнх хүн түүний дүнзэн байшинд төрсөн, хэдэн бээр алхан байж олж авчирсан номоо шөнөжин уншдаг байсан, түлээчин байгаад хуульч болсон, хөгжилтэй түүх хүүрнэж уран илтгэдэг байсан, "Шударга Абэ" хочтой байсан, АНУ-ын ерөнхийлөгчөөр сонгогдож боолуудыг чөлөөлсөн, буудуулж амиа алдсан гэх зэрэг цөөн зүйлийг л мэддэг. Тэгвэл хувь хүний хөгжлийн алдартай номуудыг бичсэн Дэйл Карнеги 1932 онд түүний талаар нэгэн сайхан номыг бичсэн юм. Бага залуу насных нь асар хүнд бэрх амьдрал, хайртай бүсгүйгээ алдаж насаараа энэлсэн гунигт түүх, хачин жигтэй бөгөөд зовлонт гэрлэлт, улс төрийн тэмцэл, АНУ-ын ерөнхийлөгч болж Иргэний дайныг төгсгөсөн гайхамшигт хувь зохиол, энэ бүхнийг зохиогч яг л тууж роман мэт гоёмсгоор хүүрнэн өгүүлж, түүнийг илүү хувь хүн талаас нь нээн харуулсан байна. Цэцэн цэлмэг ухаан, өр зөөлөн сэтгэл, мэдлэг оюунаас гадна инээдтэй хувцас, эв хавгүйхэн биеэ авч явах байдлаараа олны сэтгэлийг татсан түүний амьдралтай Монгол дахь Дэйл Карнеги Трэйнинг байгууллагын эрхлэн гаргасан энэ номоос танилцаарай.
### НОМЫН ХЭСГЭЭС
1809 оны өвөл нүцгэн талын захад байрлах тэр л анчны урцанд Абрахам Линколн мэндэлжээ. Ням гарагийн өглөө эрдэнэ шишийн хальс дэвссэн модон орон дээр тэр төрөв. Гадаа аянга цахиж, хоёрдугаар сарын жихүүн салхи дүнз модны завсраар орж, Нэнси бяцхан хүү хоёрын нөмөрсөн баавгайн дахны доогуур сийгнэ. Тэрээр хатуу бэрх ажилд нухлуулсаар 9 жилийн хойно цэл залуу 35 насандаа хорвоог орхих хувьтай байжээ. Тэр аз жаргалыг амсаж чадалгүй нүд аньсан юм. Хаа явсан газар нь түүнийг бутач хүүхэд хэмээх чичлэх олны яриа тасардаггүй байжээ. Тэр өглөө хөөрхий бүсгүй ямар ирээдүй хүлээж байгааг, хүмүүс энэ газарт гантиг сүм босгоод зовлон шаналлыг нь хуваалцан дурсах болно гэдгийг мэдээгүй нь харамсалтай.
Тухайн үеийн гүйлгээнд байсан цаасан мөнгөний үнэ цэн онгон зэлүүд нутагт нэлээд эргэлзээтэй болдог байж. Үндсэндээ ер хэрэггүй эд байжээ гэхэд хилсдэхгүй. Гахай, бугын мах, виски, баавгайн дах, дэгтий, тариалангийн бүтээгдэхүүн л солилцооны гол хэрэгсэл болж байв. Номлогчид хүртэл заримдаа ажлынхаа хөлсөнд виски авдаг байж л дээ. 1816 оны намар Абрахамыг долоон настайд хөгшин Линколн Кэнтакки дахь эдлэнгээ дөрвөн зуун галлон эрдэнэ шишийн вискигээр арилжиж, гэр бүлээ аван Индианагийн онгон зэрлэг, аглаг буйд ой руу нүүжээ. Хамгийн ойрын хөрш нь баавгайн анчин байсан бөгөөд эргэн тойронд нь мод, бут, усан үзмийн талбай, бас хадаж зам гаргахаас нааш явах аргагүй өтгөн саглагар өвстэй ажээ. Абрахам Линколны 14 жил амьдарсан энэ газрыг Дэннис Ханкс “Бут сөөгөн дундах буйд аглаг” хэмээн дүрсэлсэн байдаг.
Тэднийг нүүж очих үед өвлийн анхны цас ой тайгыг нэвсийтэл дарсан байлаа. Том Линколн хам хум “гурван ханатай асар” маягийн юм барьж гэнэ. Өнөөдөр ийм оромжийг саравч гэж нэрлэдэг. Ямар ч шал, хаалга, бас цонхгүй - ерөдөө гурван хана, дээвэр л байж. Дөрөв дэх хана гэж үгүй, задгай учир түүгээр цас, салхи нэвчин хүйтэн, жиндүү байж л дээ. Өнөө цагт Индианагийн ямар ч фермер үхэр, гахайгаа хүртэл ийм саравчинд өвөлжүүлж түвдэхгүй байсан биз ээ. Гэтэл угийн хэнэггүй Том Линколн манай түүхэн дэх хамгийн хахир ширүүн өвлийн нэг болох 1816-1817 оны өвлийг гэр бүлийн хамт ийм нэг саравчинд өнгөрүүлсэн байлаа.
Нэнси Хэнкс хүүхдүүдийнхээ хамт тэнд яг л золбин нохой адил газраар дэвссэн өвс, баавгайн дахан дээр атиралдан унтаж байжээ. Тэдэнд хоол ундны зүйл хомс байв. Цөцгийн тос, сүү, өндөг, жимс, ногоо, тэр бүү хэл төмс ч байсангүй, ангийн мах, самар жимсгэнээр өл залгуулж байжээ. Том Линколн гахай тэжээх гэж бодсон ч өлсгөлөн баавгайнууд тэднийг тэсгээлгүй, амьдаар нь бариад идчихжээ. Олон жилийг Индианад өнгөрүүлэхдээ Абрахам Линколн нэг л өдөр эрх чөлөөгөө олсон хэдэн мянган боолуудаас ч хүнд, бас тарчиг амьдарч иржээ.
Энэ бүс нутагт шүдний эмч гэж нүдний гэм, хамгийн ойрын эмч л гэхэд 35 бээрийн зайд байжээ. Тэгэхээр Нэнсигийн шүд өвдөх үед Том хагаргана мод зорон, арааны ёзоор хэсэгт тавиад чулуугаар цохин сугалж байсан биз.
19-21 дүгээр тал