"Супер Фрэнк" номын хэсгээс: Ертөнцийн төгсгөл биш
<div class="article-body">
          <h2>Шинэ мянганы Английн хамгийн шилдэг хөлбөмбөгчдийн нэг Фрэнк Лампардын намтар ном Монгол хэлнээ 2014 онд залуу орчуулагч-сэтгүүлч Н.Содонтуяагийн орчуулгатайгаар худалдаанд гарсан билээ. Уг номын хэсгээс зохиогчийн эрхтэйгээр хүргэж байна. </h2><p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="http://www.unreadtoday.batudigital.a2hosted.com/webroot/files/c7ea5c8e33b257e1c7f5c8e71982a504.jpg"></p><p>Торгуулийн цохилт 2 багийн хувь заяаг шийдэхээр болоход пеналт гүйцэтгэхээр алхана гэдэг ямар аймшигтай зүйл болохыг зөвхөн ийм байдалд орж үзсэн хүн л гадарлах байх. Үнэхээр адармаатай бас түгшүүртэй. Эхлээд чи хэлхэлдэн зогсох багийн нөхдөөсөө салан, 11 метрийн тусгаарлагч хүртэл уртаас урт замыг гав ганцаараа туулна. <br><br>Хөлбөмбөгчин хүнд хэзээ ч мартагдашгүй 60 метрийн ийм алхаа амьдралд нь цөөхөн хэд л тохиодог. Яг л гэрлэх ёслолын ордонд сүйт залуугийн дүрээр орж ирж байгаа мэт, эсвэл эгээ л хамгаас хайрт нэгнээ эцсийн замд нь үдэхээр гашуудлын цуваанд алхаж байгаа мэт..... Ялгаатай нь ядаж л чи энэ бүхний төгсгөлд юу болохыг тааварлаж чадна. Харин шийдвэрлэх торгуулийн цохилтийг гүйцэтгэхээр алхах мөчид чамд ижилхэн сэтгэл хөдлөл мэдрэгдэх боловч үр дүн хэрхэхийг хэн ч үл мэднэ. <br><br>ДАШТ-ий шөвгийн наймын тоглолт. Гэр бүл, найз нөхөд, хамтрагчид, бүр бүхий л үндэстэний итгэл найдвар чиний гарт байна. Яг л амь нас, хувь заяа чинь хутганы ирэн дээр ирсэн мэт. <br><br>Английн фанатуудын намайг зоригжуулах гэж, сандралыг минь арилгах гэж чадлаараа хичээж байгаа нүргээн улам бүр хүчээ авч, стадионыг цуурайтуулж байгаа нь надад сонсогдож байлаа. Харин би бүхий л анхаарлаа төвлөрүүлж, хаалга руу цоо ширтэнэ. Тийм ч хүнд даалгавар биш. 24 цагийн өмнө л гэхэд би яг энэ мөчид зориулж “<a href="http://www.veltins-arena.de/">Гелсэнкирчен Арена</a>”-д бэлтгэл хийсэн. Цохилоо, гоол! Цохилоо, гоол! Цохилоо, гоол! Цохилоо, гоол! Дөрвөөс дөрөв. Би юу хийхээ мэдэж байлаа. <br><br>Зочид буудал руугаа буцаж очоод би Португалийн хаалгач <a href="http://www.dailymail.co.uk/sport/football/article-1351305/Ricardo--Portugal-keeper-twice-broke-English-hearts--join-Svens-Leicester-revolution.html">Рикардогийн</a> торгуулийн цохилтонд хэрхэн хариу үйлдэл үзүүлдэг аргачлалыг нь гадарлах гэж бичлэгүүдийг нь үзсэн юм. Гэсэн ч түүний үйл хөдлөлийг урьдчилан таахад дэндүү замбараагүй байсан. Тийм болохоор би хаалганы буланг сонгохоор шийдсэн юм. Өмнө нь би Челси болон Английн шигшээн төлөө олон ч удаа торгуулийн цохилт гүйцэтгэж байлаа. Стэмфорд Бриж, Олд Траффорд, Камп Ноу. Цохилоо, гоол. <br><br>Хоёр жилийн өмнө би“Эстадио Да Луз"-д яг ийм байдалд орж байсан. Евро 2004-ийн <a href="http://www.uefa.com/uefaeuro/season=2004/matches/round=1582/match=1059188/postmatch/report/index.html">шөвгийн наймын</a> тоглолт. Бас л Португал, мөнөөх л Рикардо. Нөгөөх л торгуулийн цохилт гүйцэтгэх бүс рүү алхах уртаас урт зам. Яг ижилхэн дарамтан дор цохилоо, гоол. Би юу хийхээ мэдэж байлаа. <br><br>Олны таамаглалыг эс тооцвол хэн ч торгуулийн цохилт хэрхэхийг хэлж чадахгүй. Хаалгач эсвэл цохилт гүйцэтгэгчийн хэн нь ч онцгой эрх эдэлдэггүй юм. Би үүнийг буурал түүхийн хуудаснуудаас хийгээд<a href="http://www.businessinsider.com/penalty-kick-world-cup-2014-6"> статистик тоо баримтуудаас</a> сайн мэднэ. Мөн өөрийн гашуун бөгөөд амттай туршлагаас ч мэднэ. Би 3 долоо хоногийн өмнө Олд Траффордод болсон Унгарийн эсрэг ДАШТ-ий өмнөх нөхөрсөг тоглолтонд <a href="http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/world_cup_2006/teams/england/5027656.stm">пеналт алдсан</a> юм. Энэ миний Английн төлөө алдсан анхны торгуулийн цохилт байсан. Зүгээр нөхөрсөг байсан ч таатай байгаагүй нь мэдээж. <br>Энэ явдлаас хойш би тасралтгүй сургуулилах болсон. Английн багууд үеэс үед пеналт цохих техникдээ анхаардаггүй гэж хэлүүлсээр ирсэн. Гэсэн ч бид үнэхээр хичээж байлаа. Тоглогч бүр л тодорхой хэмжээгээр сургуулилж, бэлтгэж байсан. Харин сонгогдсон пеналт цохигч гэдэг утгаараа би тэднээс илүү их бэлтгэл хийж байсан юм. Яг л үргэлж хийдэг шигээ. <br><br>Нарийн хэлбэл 50. Би өөрийн арга барилаа дагах дуртай. Тавин цохилтоос зөвхөн хоёр нь л хаагдсан. 50-аас 48. Пол Робинсон, Дэвид Жэймс нар л тус бүр нэг удаа цохилтийг минь хааж чадсан. Тэд гайхалтай хаалгачид ч гэсэн би шийдэмгий, өөртөө итгэлтэй байсан юм. Нэг баг гэдэг утгаараа бид талбайн хагас шугамаас яаж торгуулийн цохилт гүйцэтгэхээр алхахаа ч бэлтгэсэн. Анир чимээгүй бодол санааг чинь бүрхэж, алхах бүрд чинь дарамт нэмэгдэж, чи ганцаараа энэ цохилтыг гүйцэтгэхээр явна гэдэгтэйгээ эвлэрч, түүнд дасах бэлтгэл. Хэдийгээр би энэ бүх зүйлд өөрийгөө бэлтгэж байсан ч торгуулийн цохилт гүйцэтгэхээр явах эхний хүн байна гэдгээ мэдээгүй байсан юм. Энэ хүндэтгэл Уэйн Рүүнийд ноогддог. Харамсалтай нь тэр 2-р хагаст Роналдог алгадсныхаа төлөө <a href="http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/world_cup_2006/teams/england/5130880.stm">талбайг чөлөөлсөн</a>. <br> </p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="http://www.unreadtoday.batudigital.a2hosted.com/webroot/files/055665fac436e3e5480d45c12c520a6e.jpg"></p><p>“Хэрвээ тэгвэл яана аа” гэж бодох цаг надад байхгүй. Энэ бол бидний 2004 оны өшөөгөө авч, хагас шигшээд шалгарах сайхан боломж. Энэ жил Английнх байх ёстой. Энэ бол бидний эрин үе. <br><br>Шүүгч надад шүгэл дуугарахыг хүлээх сануулга өглөө. Зүгээр ээ, би яараагүй. Рикардо миний харцыг барих гэж оролдож байгаа ч би түүний залийг аль хэдийнэ ойлгочихсон шүү дээ. Би бөмбөгөө торгуулийн цэг дээр байрлуулан гүйх зайгаа авах гэж алхлаа. Хаалганы зүүн доод өнцөгт цохих нь миний шийдвэр байсан юм. Зүүн, гоол. Тэгээд л бүх зүйл дуусна. Би бөмбөгөө зүүн доод өнцөгт алгуурхнаар нисэн орж байгаагаар толгойдоо зураглаж байсан юм. Цохилоо... гэвч үр дүн миний төсөөлсөн шиг биш байлаа. Хангалттай хүчтэй бас оновчтой биш. Бөмбөг торонд биш хаалгачийн гарт байсан юм. Цохилтыг маань хаачихсан байлаа... <br><br>Бие минь бүхэлдээ хөших шиг болж байна. Би тэнгэр лүү харан, сарыг мөн <a href="https://www.youtube.com/watch?v=m-k0LQc_T6M">Лунаг</a> харж байна. Эгшин зуурт л миний карьерийн бүхий л хар мөчүүд дотроос минь хүчтэйгээр өндийх шиг боллоо. 5 настайдаа хийсэн анхны тоглолтондоо өөрийн хаалганд гоолдож байсан тэр мөч, сургуулийн аварга шалгаруулах тэмцээний финалд хүлээсэн ялагдал, Уэст Хэмд амссан <a href="http://www.90min.com/posts/375172-frank-lampard-will-never-forget-west-ham-abuse">дайралтууд</a>, ФА капын финалд <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/2002_FA_Cup_Final">Арсеналд ялагдаж</a>, Аваргуудын лигийн хагас шигшээгээс <a href="http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=2003/matches/round=1715/match=1063680/index.html">мултарсан</a> гээд л... <br><br>Хэлэх ч үггүй болж, зүгээр л шаналал намайг дотроос минь зовоож байна. Гэхдээ л би үргэлжлүүлэн алхах хэрэгтэй. Португалчуудын шоолон инээх нь тэртээ холоос надад сонсогдож, мэдрэгдэж байна шүү дээ. Багийн нөхөд лүүгээ харлаа. Тэдний гар хэлхээстэй хэвээр байгаа ч толгой нь бөхийжээ.... </p>
          </div>

Шинэ мянганы Английн хамгийн шилдэг хөлбөмбөгчдийн нэг Фрэнк Лампардын намтар ном Монгол хэлнээ 2014 онд залуу орчуулагч-сэтгүүлч Н.Содонтуяагийн орчуулгатайгаар худалдаанд гарсан билээ. Уг номын хэсгээс зохиогчийн эрхтэйгээр хүргэж байна.
Торгуулийн цохилт 2 багийн хувь заяаг шийдэхээр болоход пеналт гүйцэтгэхээр алхана гэдэг ямар аймшигтай зүйл болохыг зөвхөн ийм байдалд орж үзсэн хүн л гадарлах байх. Үнэхээр адармаатай бас түгшүүртэй. Эхлээд чи хэлхэлдэн зогсох багийн нөхдөөсөө салан, 11 метрийн тусгаарлагч хүртэл уртаас урт замыг гав ганцаараа туулна.
Хөлбөмбөгчин хүнд хэзээ ч мартагдашгүй 60 метрийн ийм алхаа амьдралд нь цөөхөн хэд л тохиодог. Яг л гэрлэх ёслолын ордонд сүйт залуугийн дүрээр орж ирж байгаа мэт, эсвэл эгээ л хамгаас хайрт нэгнээ эцсийн замд нь үдэхээр гашуудлын цуваанд алхаж байгаа мэт..... Ялгаатай нь ядаж л чи энэ бүхний төгсгөлд юу болохыг тааварлаж чадна. Харин шийдвэрлэх торгуулийн цохилтийг гүйцэтгэхээр алхах мөчид чамд ижилхэн сэтгэл хөдлөл мэдрэгдэх боловч үр дүн хэрхэхийг хэн ч үл мэднэ.
ДАШТ-ий шөвгийн наймын тоглолт. Гэр бүл, найз нөхөд, хамтрагчид, бүр бүхий л үндэстэний итгэл найдвар чиний гарт байна. Яг л амь нас, хувь заяа чинь хутганы ирэн дээр ирсэн мэт.
Английн фанатуудын намайг зоригжуулах гэж, сандралыг минь арилгах гэж чадлаараа хичээж байгаа нүргээн улам бүр хүчээ авч, стадионыг цуурайтуулж байгаа нь надад сонсогдож байлаа. Харин би бүхий л анхаарлаа төвлөрүүлж, хаалга руу цоо ширтэнэ. Тийм ч хүнд даалгавар биш. 24 цагийн өмнө л гэхэд би яг энэ мөчид зориулж “
Гелсэнкирчен Арена
”-д бэлтгэл хийсэн. Цохилоо, гоол! Цохилоо, гоол! Цохилоо, гоол! Цохилоо, гоол! Дөрвөөс дөрөв. Би юу хийхээ мэдэж байлаа.
Зочид буудал руугаа буцаж очоод би Португалийн хаалгач
Рикардогийн
торгуулийн цохилтонд хэрхэн хариу үйлдэл үзүүлдэг аргачлалыг нь гадарлах гэж бичлэгүүдийг нь үзсэн юм. Гэсэн ч түүний үйл хөдлөлийг урьдчилан таахад дэндүү замбараагүй байсан. Тийм болохоор би хаалганы буланг сонгохоор шийдсэн юм. Өмнө нь би Челси болон Английн шигшээн төлөө олон ч удаа торгуулийн цохилт гүйцэтгэж байлаа. Стэмфорд Бриж, Олд Траффорд, Камп Ноу. Цохилоо, гоол.
Хоёр жилийн өмнө би“Эстадио Да Луз"-д яг ийм байдалд орж байсан. Евро 2004-ийн
шөвгийн наймын
тоглолт. Бас л Португал, мөнөөх л Рикардо. Нөгөөх л торгуулийн цохилт гүйцэтгэх бүс рүү алхах уртаас урт зам. Яг ижилхэн дарамтан дор цохилоо, гоол. Би юу хийхээ мэдэж байлаа.
Олны таамаглалыг эс тооцвол хэн ч торгуулийн цохилт хэрхэхийг хэлж чадахгүй. Хаалгач эсвэл цохилт гүйцэтгэгчийн хэн нь ч онцгой эрх эдэлдэггүй юм. Би үүнийг буурал түүхийн хуудаснуудаас хийгээд
статистик тоо баримтуудаас
сайн мэднэ. Мөн өөрийн гашуун бөгөөд амттай туршлагаас ч мэднэ. Би 3 долоо хоногийн өмнө Олд Траффордод болсон Унгарийн эсрэг ДАШТ-ий өмнөх нөхөрсөг тоглолтонд
пеналт алдсан
юм. Энэ миний Английн төлөө алдсан анхны торгуулийн цохилт байсан. Зүгээр нөхөрсөг байсан ч таатай байгаагүй нь мэдээж.
Энэ явдлаас хойш би тасралтгүй сургуулилах болсон. Английн багууд үеэс үед пеналт цохих техникдээ анхаардаггүй гэж хэлүүлсээр ирсэн. Гэсэн ч бид үнэхээр хичээж байлаа. Тоглогч бүр л тодорхой хэмжээгээр сургуулилж, бэлтгэж байсан. Харин сонгогдсон пеналт цохигч гэдэг утгаараа би тэднээс илүү их бэлтгэл хийж байсан юм. Яг л үргэлж хийдэг шигээ.
Нарийн хэлбэл 50. Би өөрийн арга барилаа дагах дуртай. Тавин цохилтоос зөвхөн хоёр нь л хаагдсан. 50-аас 48. Пол Робинсон, Дэвид Жэймс нар л тус бүр нэг удаа цохилтийг минь хааж чадсан. Тэд гайхалтай хаалгачид ч гэсэн би шийдэмгий, өөртөө итгэлтэй байсан юм. Нэг баг гэдэг утгаараа бид талбайн хагас шугамаас яаж торгуулийн цохилт гүйцэтгэхээр алхахаа ч бэлтгэсэн. Анир чимээгүй бодол санааг чинь бүрхэж, алхах бүрд чинь дарамт нэмэгдэж, чи ганцаараа энэ цохилтыг гүйцэтгэхээр явна гэдэгтэйгээ эвлэрч, түүнд дасах бэлтгэл. Хэдийгээр би энэ бүх зүйлд өөрийгөө бэлтгэж байсан ч торгуулийн цохилт гүйцэтгэхээр явах эхний хүн байна гэдгээ мэдээгүй байсан юм. Энэ хүндэтгэл Уэйн Рүүнийд ноогддог. Харамсалтай нь тэр 2-р хагаст Роналдог алгадсныхаа төлөө
талбайг чөлөөлсөн
.


“Хэрвээ тэгвэл яана аа” гэж бодох цаг надад байхгүй. Энэ бол бидний 2004 оны өшөөгөө авч, хагас шигшээд шалгарах сайхан боломж. Энэ жил Английнх байх ёстой. Энэ бол бидний эрин үе.
Шүүгч надад шүгэл дуугарахыг хүлээх сануулга өглөө. Зүгээр ээ, би яараагүй. Рикардо миний харцыг барих гэж оролдож байгаа ч би түүний залийг аль хэдийнэ ойлгочихсон шүү дээ. Би бөмбөгөө торгуулийн цэг дээр байрлуулан гүйх зайгаа авах гэж алхлаа. Хаалганы зүүн доод өнцөгт цохих нь миний шийдвэр байсан юм. Зүүн, гоол. Тэгээд л бүх зүйл дуусна. Би бөмбөгөө зүүн доод өнцөгт алгуурхнаар нисэн орж байгаагаар толгойдоо зураглаж байсан юм. Цохилоо... гэвч үр дүн миний төсөөлсөн шиг биш байлаа. Хангалттай хүчтэй бас оновчтой биш. Бөмбөг торонд биш хаалгачийн гарт байсан юм. Цохилтыг маань хаачихсан байлаа...
Бие минь бүхэлдээ хөших шиг болж байна. Би тэнгэр лүү харан, сарыг мөн
Лунаг
харж байна. Эгшин зуурт л миний карьерийн бүхий л хар мөчүүд дотроос минь хүчтэйгээр өндийх шиг боллоо. 5 настайдаа хийсэн анхны тоглолтондоо өөрийн хаалганд гоолдож байсан тэр мөч, сургуулийн аварга шалгаруулах тэмцээний финалд хүлээсэн ялагдал, Уэст Хэмд амссан
дайралтууд
, ФА капын финалд
Арсеналд ялагдаж
, Аваргуудын лигийн хагас шигшээгээс
мултарсан
гээд л...
Хэлэх ч үггүй болж, зүгээр л шаналал намайг дотроос минь зовоож байна. Гэхдээ л би үргэлжлүүлэн алхах хэрэгтэй. Португалчуудын шоолон инээх нь тэртээ холоос надад сонсогдож, мэдрэгдэж байна шүү дээ. Багийн нөхөд лүүгээ харлаа. Тэдний гар хэлхээстэй хэвээр байгаа ч толгой нь бөхийжээ....

Шинэ мянганы Английн хамгийн шилдэг хөлбөмбөгчдийн нэг Фрэнк Лампардын намтар ном Монгол хэлнээ 2014 онд залуу орчуулагч-сэтгүүлч Н.Содонтуяагийн орчуулгатайгаар худалдаанд гарсан билээ. Уг номын хэсгээс зохиогчийн эрхтэйгээр хүргэж байна.
Торгуулийн цохилт 2 багийн хувь заяаг шийдэхээр болоход пеналт гүйцэтгэхээр алхана гэдэг ямар аймшигтай зүйл болохыг зөвхөн ийм байдалд орж үзсэн хүн л гадарлах байх. Үнэхээр адармаатай бас түгшүүртэй. Эхлээд чи хэлхэлдэн зогсох багийн нөхдөөсөө салан, 11 метрийн тусгаарлагч хүртэл уртаас урт замыг гав ганцаараа туулна.
Хөлбөмбөгчин хүнд хэзээ ч мартагдашгүй 60 метрийн ийм алхаа амьдралд нь цөөхөн хэд л тохиодог. Яг л гэрлэх ёслолын ордонд сүйт залуугийн дүрээр орж ирж байгаа мэт, эсвэл эгээ л хамгаас хайрт нэгнээ эцсийн замд нь үдэхээр гашуудлын цуваанд алхаж байгаа мэт..... Ялгаатай нь ядаж л чи энэ бүхний төгсгөлд юу болохыг тааварлаж чадна. Харин шийдвэрлэх торгуулийн цохилтийг гүйцэтгэхээр алхах мөчид чамд ижилхэн сэтгэл хөдлөл мэдрэгдэх боловч үр дүн хэрхэхийг хэн ч үл мэднэ.
ДАШТ-ий шөвгийн наймын тоглолт. Гэр бүл, найз нөхөд, хамтрагчид, бүр бүхий л үндэстэний итгэл найдвар чиний гарт байна. Яг л амь нас, хувь заяа чинь хутганы ирэн дээр ирсэн мэт.
Английн фанатуудын намайг зоригжуулах гэж, сандралыг минь арилгах гэж чадлаараа хичээж байгаа нүргээн улам бүр хүчээ авч, стадионыг цуурайтуулж байгаа нь надад сонсогдож байлаа. Харин би бүхий л анхаарлаа төвлөрүүлж, хаалга руу цоо ширтэнэ. Тийм ч хүнд даалгавар биш. 24 цагийн өмнө л гэхэд би яг энэ мөчид зориулж “Гелсэнкирчен Арена”-д бэлтгэл хийсэн. Цохилоо, гоол! Цохилоо, гоол! Цохилоо, гоол! Цохилоо, гоол! Дөрвөөс дөрөв. Би юу хийхээ мэдэж байлаа.
Зочид буудал руугаа буцаж очоод би Португалийн хаалгач Рикардогийн торгуулийн цохилтонд хэрхэн хариу үйлдэл үзүүлдэг аргачлалыг нь гадарлах гэж бичлэгүүдийг нь үзсэн юм. Гэсэн ч түүний үйл хөдлөлийг урьдчилан таахад дэндүү замбараагүй байсан. Тийм болохоор би хаалганы буланг сонгохоор шийдсэн юм. Өмнө нь би Челси болон Английн шигшээн төлөө олон ч удаа торгуулийн цохилт гүйцэтгэж байлаа. Стэмфорд Бриж, Олд Траффорд, Камп Ноу. Цохилоо, гоол.
Хоёр жилийн өмнө би“Эстадио Да Луз"-д яг ийм байдалд орж байсан. Евро 2004-ийн шөвгийн наймын тоглолт. Бас л Португал, мөнөөх л Рикардо. Нөгөөх л торгуулийн цохилт гүйцэтгэх бүс рүү алхах уртаас урт зам. Яг ижилхэн дарамтан дор цохилоо, гоол. Би юу хийхээ мэдэж байлаа.
Олны таамаглалыг эс тооцвол хэн ч торгуулийн цохилт хэрхэхийг хэлж чадахгүй. Хаалгач эсвэл цохилт гүйцэтгэгчийн хэн нь ч онцгой эрх эдэлдэггүй юм. Би үүнийг буурал түүхийн хуудаснуудаас хийгээд статистик тоо баримтуудаас сайн мэднэ. Мөн өөрийн гашуун бөгөөд амттай туршлагаас ч мэднэ. Би 3 долоо хоногийн өмнө Олд Траффордод болсон Унгарийн эсрэг ДАШТ-ий өмнөх нөхөрсөг тоглолтонд пеналт алдсан юм. Энэ миний Английн төлөө алдсан анхны торгуулийн цохилт байсан. Зүгээр нөхөрсөг байсан ч таатай байгаагүй нь мэдээж.
Энэ явдлаас хойш би тасралтгүй сургуулилах болсон. Английн багууд үеэс үед пеналт цохих техникдээ анхаардаггүй гэж хэлүүлсээр ирсэн. Гэсэн ч бид үнэхээр хичээж байлаа. Тоглогч бүр л тодорхой хэмжээгээр сургуулилж, бэлтгэж байсан. Харин сонгогдсон пеналт цохигч гэдэг утгаараа би тэднээс илүү их бэлтгэл хийж байсан юм. Яг л үргэлж хийдэг шигээ.
Нарийн хэлбэл 50. Би өөрийн арга барилаа дагах дуртай. Тавин цохилтоос зөвхөн хоёр нь л хаагдсан. 50-аас 48. Пол Робинсон, Дэвид Жэймс нар л тус бүр нэг удаа цохилтийг минь хааж чадсан. Тэд гайхалтай хаалгачид ч гэсэн би шийдэмгий, өөртөө итгэлтэй байсан юм. Нэг баг гэдэг утгаараа бид талбайн хагас шугамаас яаж торгуулийн цохилт гүйцэтгэхээр алхахаа ч бэлтгэсэн. Анир чимээгүй бодол санааг чинь бүрхэж, алхах бүрд чинь дарамт нэмэгдэж, чи ганцаараа энэ цохилтыг гүйцэтгэхээр явна гэдэгтэйгээ эвлэрч, түүнд дасах бэлтгэл. Хэдийгээр би энэ бүх зүйлд өөрийгөө бэлтгэж байсан ч торгуулийн цохилт гүйцэтгэхээр явах эхний хүн байна гэдгээ мэдээгүй байсан юм. Энэ хүндэтгэл Уэйн Рүүнийд ноогддог. Харамсалтай нь тэр 2-р хагаст Роналдог алгадсныхаа төлөө талбайг чөлөөлсөн.
“Хэрвээ тэгвэл яана аа” гэж бодох цаг надад байхгүй. Энэ бол бидний 2004 оны өшөөгөө авч, хагас шигшээд шалгарах сайхан боломж. Энэ жил Английнх байх ёстой. Энэ бол бидний эрин үе.
Шүүгч надад шүгэл дуугарахыг хүлээх сануулга өглөө. Зүгээр ээ, би яараагүй. Рикардо миний харцыг барих гэж оролдож байгаа ч би түүний залийг аль хэдийнэ ойлгочихсон шүү дээ. Би бөмбөгөө торгуулийн цэг дээр байрлуулан гүйх зайгаа авах гэж алхлаа. Хаалганы зүүн доод өнцөгт цохих нь миний шийдвэр байсан юм. Зүүн, гоол. Тэгээд л бүх зүйл дуусна. Би бөмбөгөө зүүн доод өнцөгт алгуурхнаар нисэн орж байгаагаар толгойдоо зураглаж байсан юм. Цохилоо... гэвч үр дүн миний төсөөлсөн шиг биш байлаа. Хангалттай хүчтэй бас оновчтой биш. Бөмбөг торонд биш хаалгачийн гарт байсан юм. Цохилтыг маань хаачихсан байлаа...
Бие минь бүхэлдээ хөших шиг болж байна. Би тэнгэр лүү харан, сарыг мөн Лунаг харж байна. Эгшин зуурт л миний карьерийн бүхий л хар мөчүүд дотроос минь хүчтэйгээр өндийх шиг боллоо. 5 настайдаа хийсэн анхны тоглолтондоо өөрийн хаалганд гоолдож байсан тэр мөч, сургуулийн аварга шалгаруулах тэмцээний финалд хүлээсэн ялагдал, Уэст Хэмд амссан дайралтууд, ФА капын финалд Арсеналд ялагдаж, Аваргуудын лигийн хагас шигшээгээс мултарсан гээд л...
Хэлэх ч үггүй болж, зүгээр л шаналал намайг дотроос минь зовоож байна. Гэхдээ л би үргэлжлүүлэн алхах хэрэгтэй. Португалчуудын шоолон инээх нь тэртээ холоос надад сонсогдож, мэдрэгдэж байна шүү дээ. Багийн нөхөд лүүгээ харлаа. Тэдний гар хэлхээстэй хэвээр байгаа ч толгой нь бөхийжээ....