“Монголын хоёр нарны хооронд-2024” марафоны оролцогч Г.Дашмягмарын журнал
<div class="article-body">
          <h2><div>Нисгэгч болон усан онгоцны ахмадуудын цаг тутам байршил, техникийн үзүүлэлт, болсон үйл явдлуудаа тэмдэглэн үлдээдэг logbook-ээс санаа аван эхлүүлсэн “Журнал” контентын шинэ дугаарт тавтай морил. </div><div><br></div><div>Өнөөдрийн журналын эзэн бол "Монголын хоёр нарны хооронд" буюу “Mongolia Sunrise to Sunset” марафоны оролцогч Г.Дашмягмар. Тэрээр 2019 оноос эхлэн “Итгэл, найдвар, боломж”, “Хадат Трейл”, “Улаанбаатар марафон” зэрэг гүйлтийн тэмцээнүүдэд оролцож эхэлсэн бөгөөд “Монголын хоёр нарны хооронд” марафоныг хоёрдахь жилдээ зорин ирсэн нь энэ юм.  </div><div><br></div><div>Ингэээд Хөвсгөлийн Жанхайгаас бичсэн түүний журналтай танилцъя. </div></h2><h3 class="text-uppercase text-blue text-bold"><div>Breakfast: Toilogt Ger Camp<br></div></h3><p>Өглөөний мэнд. Хөвсгөлийн Жанхайд үүрийн 03:30 минут болж байна. Үүрийн гэгээнээс үдшийн бүрий хүртэл үргэлжлэх энэхүү марафон Жанхай дахь “Тойлогт” амралтын газарт жил бүр зохион байгуулагддаг. Бид одоо өглөөний цайгаа ууж, халаалтаа хийгээд 04:30-д гараанаас гарна. Энэ жилийн хэт холын зайн марафонд 13 орны 57 гүйгч оролцож байгаа бөгөөд эдгээрээс 20 хүн нь 100км-т гүйхээр бүртгүүлсний нэг нь миний бие. <br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/148fcf706ea5d11c259315f6ed43f9e6.jpg"></p><h1><div><br></div>0км: Start </h1><p>Үүрийн 04:30 минут. Бүх оролцогчид бэлтгэлээ хангаж, духны гэрлээ асаагаад уяж сойлгосон морьд шиг гарааны зурвас дээр амьсгаа даран хүлээж байна. Гадаа тас харанхуй, бороон дуслууд шивэрсээр... “Чингис хаан” хамтлагийн “Тамирчны алдар” дуу эгшиглэж дуусахад нэгэн зэрэг гараанаас гарч, шил шилээ даран гүйж эхэллээ. </p>
<h1>12км: Chichee Aid Station </h1><p>Хөвсгөл далайн эргээр “Чичээ” уулыг зүглэн гүйсээр нар мандахтай зэрэгцэн 06:05-д уулын энгэрт байрлах 12км-ийн “Чичээ” пост дээр ирэв. Бие хөнгөн, бүрэн халчихсан байсан болохоор дугаараа тэмдэглүүлж, балга цай ууж аваад гүйлтээ үргэлжлүүллээ.<br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/cdc0251cc2f0666eb914317b351637c5.jpg"></p><h1><div><br></div>17км: Chichee Pass </h1><p></p><p>“Чичээ” уул нь энэ хавьдаа өндөрт тооцогдох уулсын нэг бөгөөд далайн түвшнээс дээш 1650-2400м-ийн хооронд буюу 750м-ийн өндөр авалттай, басхүү уулын орой өөд сүлжиж гүйдэг учраас нэлээд шандас шаардана. Өглөөний 07:25-д уулын орой дээр гарч ирэхэд нутгийн ах морио тушчихсан, ээлж дараалан оргил өөд мацах гүйгчдийг хүлээх аятай “За амжилт” хэмээн урам өгч билээ.</p><p>Ойр орчмыг ажаад л бас дахин ажаад л суумаар, ерөөс оргилоос нь холдмооргүй шүүрс алдам үзэсгэлэнт байгальтай. Урагш харвал Хөвсгөл нуур мэлтийж, хойш хараа чилээвээс өндөр сарьдаг уулс сүндэрлэн үзэгдэх нь эл марафоны шагнал гэлтэй. <br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/370090b72b384535658475008de406f2.jpg"></p><h1><div><br></div>25.5км: Ongolog Aid Station </h1><p>“Чичээ” уулаас буугаад хэсэг шулуун замаар гүйх бөгөөд сая нэг гэгээ бүрэн хаяарч, нийт замынхаа дөрөвний нэгийг туулсныг илтгэх “Онголог” пост дээр 08:45 гэхэд ирлээ. Пост бүр дээр нутгийн ард халуун цай, боорцог, жимс, чанасан төмс, давс, сахар зэргийг бэлдэн биднийг хүлээж байдаг. <br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/6c91be28ef26c3ceac95d89a0f898832.jpg"></p><p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/a16b5ca4d672e7eea6be0f1e2e7ccad0.jpg"></p><h1><div><br></div>31км: Khirvesteg Pass </h1><p></p><p>“Хирвэстэг” уул харьцангуй чийгшил өндөртэйн дээр зөөлөн өвслөг гадаргуутай, мод, бут холилдон шигүү гэгч нь ургасан өвөрмөц тогтоцтой уул. Орой хэсэгтээ аньс жимс арвинтай болохоор байсхийгээд л атгаа дүүргэж, амны зугаа гаргана.</p><p>Гүйх зуураа сонсох дуунуудын жагсаалт бэлдэж ирсэн боловч хөгжим хангинуулах хүсэл төдийлөн төрсөнгүй. Аль болох орчин тойрноо болон дотоод сэтгэлээ мэдрэх нэг төрлийн бясалгал шиг санагдсан гэхэд хилсдэхгүй. Өнгөрсөн жилийн марафонд энэ уулыг даваад гүйж байх үедээ нэлээд шантарч, түүндээ уурсан өөрийгөө шувт загнаж билээ. Харин энэ удаад сэтгэлзүй арайхан хатуужсан уу гэлтэй, шантрах мэдрэмж зурвас төдий ч төрөөгүйд өөртөө баярлаад амжив. <br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/d333582e88e27054123f8649b2be7086.jpg"></p><h1><div><br></div>42км: Toilogt Ger Cap (8 hours cut-off)</h1><p>100км гүйх зорилготой ч 42км-ийн пост дөхөх тусам дурлалт бүсгүйдээ яарах болзоот залуу шиг догдолсоор 12:30-д 42км-ийн пост болох “Тойлогт” амралтын газарт ирлээ. Энд өмнөх постуудаас ялгаатай нь түрүүлж ирсэн гүйгчид болон зохион байгуулагчид угтан авч, бүхий л ядарч цуцсан мэдрэмжийг хормын төдийд сарниулан, урам зоригоор цэнэглэж өгдөг нь үнэхээр сайхан санагдсан. <br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/858ea7b4a13e4ab7979c6d69f8a81a22.jpg"></p><h1><div><br></div>55км: Jankhai Aid Station </h1><p>100км-ээ гүйцээхээр 42км-ийн постоос гарсан 13 дахь оролцогч нь би байлаа. Дүрэмд заасны дагуу бид гараанаас гарснаас хойш 12 цагийн дотор 65км-ийн пост дээр очсон байх шаардлагатай. Миний хувьд 10км-ийн хоцролттой гүйж байсан болохоор 16:31-д 55км-ийн Жанхайн пост дээр ирлээ. Зохион байгуулагчдын зүгээс “Гүйж чадахаар байвал 65км хүртэл үргэлжлүүлэн гүйх боломжтой” хэмээн хэлсэн тул Жанхайн давааг даван “Урэн” уулын зүг гүйлтээ үргэлжлүүлэв. Миний хойноос “Тойлогт” постоос гарсан долоон оролцогч гүйлтээ зогсоосон тул миний бие 100км-ийг зорьж буй сүүлчийн гүйгч боллоо. <br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/d2904c729b6f11c991a0121cf2595d4c.jpg"></p><h1><div><br></div>65км: Uren Aid Station  </h1><p>60 дахь км-ээс эхлэн шагай өвдөж, бие ч нэлээд сульдаад эхэллээ. Өнгөрсөн жил 65км хүрээд гүйлтээ өндөрлүүлсэн болохоор “Энэ жил юу ч болсон 100км-ээ дуусгана шүү” хэмээн өөртөө амласныг ч хэлэх үү, уур хүрч, шар хөдлөөд, нуулгүй хэлэхэд, нулимс ч ойрхон ирээд буцав. Арав гаруй км дотогш чимээлэн алхсаар 18:48-д 65км-ийн “Урэн” пост дээр ирээд марафоноо дуусгахаар шийдлээ. Өнгөрсөн жил яг энэ зогсоол дээр ирээд, ирэх жил дахин энэ замыг туулна гэж бодохоос айдастайгаар аяллаа дуусгаж байв. Харин энэ жил өөрөөрөө бахархахын сацуу “Ирэх жил заавал эцсийн км-ийн постыг харах болно” гэсэн сэтгэлийн галтайгаар гүйлтээ өндөрлүүллээ.<br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/1e3ccbf89da3955a9ae8721d9b82fbc2.jpg"></p><p></p><p><br>Эцэст нь, “Хоёр нарны хооронд” хэт холын зайн марафонд оролцсон нь амьдралдаа авч болох хамгийн сайхан туршлагуудын нэг мөнөөсөө мөн байлаа. Уншигч та ч бас өөрийгөө сориод үзвэл сэтгэлийн тань хамгийн нандин хэсэгт хадгалагдах дурсамж болон үлдээд зогсохгүй бага балчрууддаа үлгэрлэх томоохон үйлийн эхлэл болох юм шүү. Ирэх жилийн марафон дээр тааралдана гэдэгт итгэлтэй байна. </p><p>Цаг гарган хамт байсан уншигч танд баярлалаа. Энэ хүртэл Хөвсгөлийн Жанхайгаас Дашмягмар бичлээ. <br><br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="https://unread.today/files/e8e08e0b-2c4f-4f62-83e2-43a512c166d6/b12f43d211b75cff6e824bdca718daa7.jpg"></p>          </div>

Нисгэгч болон усан онгоцны ахмадуудын цаг тутам байршил, техникийн үзүүлэлт, болсон үйл явдлуудаа тэмдэглэн үлдээдэг logbook-ээс санаа аван эхлүүлсэн “Журнал” контентын шинэ дугаарт тавтай морил.
Өнөөдрийн журналын эзэн бол "Монголын хоёр нарны хооронд" буюу “Mongolia Sunrise to Sunset” марафоны оролцогч Г.Дашмягмар. Тэрээр 2019 оноос эхлэн “Итгэл, найдвар, боломж”, “Хадат Трейл”, “Улаанбаатар марафон” зэрэг гүйлтийн тэмцээнүүдэд оролцож эхэлсэн бөгөөд “Монголын хоёр нарны хооронд” марафоныг хоёрдахь жилдээ зорин ирсэн нь энэ юм.
Ингэээд Хөвсгөлийн Жанхайгаас бичсэн түүний журналтай танилцъя.
Breakfast: Toilogt Ger Camp
Өглөөний мэнд. Хөвсгөлийн Жанхайд үүрийн 03:30 минут болж байна. Үүрийн гэгээнээс үдшийн бүрий хүртэл үргэлжлэх энэхүү марафон Жанхай дахь “Тойлогт” амралтын газарт жил бүр зохион байгуулагддаг. Бид одоо өглөөний цайгаа ууж, халаалтаа хийгээд 04:30-д гараанаас гарна. Энэ жилийн хэт холын зайн марафонд 13 орны 57 гүйгч оролцож байгаа бөгөөд эдгээрээс 20 хүн нь 100км-т гүйхээр бүртгүүлсний нэг нь миний бие.

0км: Start
Үүрийн 04:30 минут. Бүх оролцогчид бэлтгэлээ хангаж, духны гэрлээ асаагаад уяж сойлгосон морьд шиг гарааны зурвас дээр амьсгаа даран хүлээж байна. Гадаа тас харанхуй, бороон дуслууд шивэрсээр... “Чингис хаан” хамтлагийн “Тамирчны алдар” дуу эгшиглэж дуусахад нэгэн зэрэг гараанаас гарч, шил шилээ даран гүйж эхэллээ.

12км: Chichee Aid Station
Хөвсгөл далайн эргээр “Чичээ” уулыг зүглэн гүйсээр нар мандахтай зэрэгцэн 06:05-д уулын энгэрт байрлах 12км-ийн “Чичээ” пост дээр ирэв. Бие хөнгөн, бүрэн халчихсан байсан болохоор дугаараа тэмдэглүүлж, балга цай ууж аваад гүйлтээ үргэлжлүүллээ.

17км: Chichee Pass
“Чичээ” уул нь энэ хавьдаа өндөрт тооцогдох уулсын нэг бөгөөд далайн түвшнээс дээш 1650-2400м-ийн хооронд буюу 750м-ийн өндөр авалттай, басхүү уулын орой өөд сүлжиж гүйдэг учраас нэлээд шандас шаардана. Өглөөний 07:25-д уулын орой дээр гарч ирэхэд нутгийн ах морио тушчихсан, ээлж дараалан оргил өөд мацах гүйгчдийг хүлээх аятай “За амжилт” хэмээн урам өгч билээ.
Ойр орчмыг ажаад л бас дахин ажаад л суумаар, ерөөс оргилоос нь холдмооргүй шүүрс алдам үзэсгэлэнт байгальтай. Урагш харвал Хөвсгөл нуур мэлтийж, хойш хараа чилээвээс өндөр сарьдаг уулс сүндэрлэн үзэгдэх нь эл марафоны шагнал гэлтэй.

25.5км: Ongolog Aid Station
“Чичээ” уулаас буугаад хэсэг шулуун замаар гүйх бөгөөд сая нэг гэгээ бүрэн хаяарч, нийт замынхаа дөрөвний нэгийг туулсныг илтгэх “Онголог” пост дээр 08:45 гэхэд ирлээ. Пост бүр дээр нутгийн ард халуун цай, боорцог, жимс, чанасан төмс, давс, сахар зэргийг бэлдэн биднийг хүлээж байдаг.

31км: Khirvesteg Pass
“Хирвэстэг” уул харьцангуй чийгшил өндөртэйн дээр зөөлөн өвслөг гадаргуутай, мод, бут холилдон шигүү гэгч нь ургасан өвөрмөц тогтоцтой уул. Орой хэсэгтээ аньс жимс арвинтай болохоор байсхийгээд л атгаа дүүргэж, амны зугаа гаргана.
Гүйх зуураа сонсох дуунуудын жагсаалт бэлдэж ирсэн боловч хөгжим хангинуулах хүсэл төдийлөн төрсөнгүй. Аль болох орчин тойрноо болон дотоод сэтгэлээ мэдрэх нэг төрлийн бясалгал шиг санагдсан гэхэд хилсдэхгүй. Өнгөрсөн жилийн марафонд энэ уулыг даваад гүйж байх үедээ нэлээд шантарч, түүндээ уурсан өөрийгөө шувт загнаж билээ. Харин энэ удаад сэтгэлзүй арайхан хатуужсан уу гэлтэй, шантрах мэдрэмж зурвас төдий ч төрөөгүйд өөртөө баярлаад амжив.

42км: Toilogt Ger Cap (8 hours cut-off)
100км гүйх зорилготой ч 42км-ийн пост дөхөх тусам дурлалт бүсгүйдээ яарах болзоот залуу шиг догдолсоор 12:30-д 42км-ийн пост болох “Тойлогт” амралтын газарт ирлээ. Энд өмнөх постуудаас ялгаатай нь түрүүлж ирсэн гүйгчид болон зохион байгуулагчид угтан авч, бүхий л ядарч цуцсан мэдрэмжийг хормын төдийд сарниулан, урам зоригоор цэнэглэж өгдөг нь үнэхээр сайхан санагдсан.

55км: Jankhai Aid Station
100км-ээ гүйцээхээр 42км-ийн постоос гарсан 13 дахь оролцогч нь би байлаа. Дүрэмд заасны дагуу бид гараанаас гарснаас хойш 12 цагийн дотор 65км-ийн пост дээр очсон байх шаардлагатай. Миний хувьд 10км-ийн хоцролттой гүйж байсан болохоор 16:31-д 55км-ийн Жанхайн пост дээр ирлээ. Зохион байгуулагчдын зүгээс “Гүйж чадахаар байвал 65км хүртэл үргэлжлүүлэн гүйх боломжтой” хэмээн хэлсэн тул Жанхайн давааг даван “Урэн” уулын зүг гүйлтээ үргэлжлүүлэв. Миний хойноос “Тойлогт” постоос гарсан долоон оролцогч гүйлтээ зогсоосон тул миний бие 100км-ийг зорьж буй сүүлчийн гүйгч боллоо.

65км: Uren Aid Station
60 дахь км-ээс эхлэн шагай өвдөж, бие ч нэлээд сульдаад эхэллээ. Өнгөрсөн жил 65км хүрээд гүйлтээ өндөрлүүлсэн болохоор “Энэ жил юу ч болсон 100км-ээ дуусгана шүү” хэмээн өөртөө амласныг ч хэлэх үү, уур хүрч, шар хөдлөөд, нуулгүй хэлэхэд, нулимс ч ойрхон ирээд буцав. Арав гаруй км дотогш чимээлэн алхсаар 18:48-д 65км-ийн “Урэн” пост дээр ирээд марафоноо дуусгахаар шийдлээ. Өнгөрсөн жил яг энэ зогсоол дээр ирээд, ирэх жил дахин энэ замыг туулна гэж бодохоос айдастайгаар аяллаа дуусгаж байв. Харин энэ жил өөрөөрөө бахархахын сацуу “Ирэх жил заавал эцсийн км-ийн постыг харах болно” гэсэн сэтгэлийн галтайгаар гүйлтээ өндөрлүүллээ.

Эцэст нь, “Хоёр нарны хооронд” хэт холын зайн марафонд оролцсон нь амьдралдаа авч болох хамгийн сайхан туршлагуудын нэг мөнөөсөө мөн байлаа. Уншигч та ч бас өөрийгөө сориод үзвэл сэтгэлийн тань хамгийн нандин хэсэгт хадгалагдах дурсамж болон үлдээд зогсохгүй бага балчрууддаа үлгэрлэх томоохон үйлийн эхлэл болох юм шүү. Ирэх жилийн марафон дээр тааралдана гэдэгт итгэлтэй байна.
Цаг гарган хамт байсан уншигч танд баярлалаа. Энэ хүртэл Хөвсгөлийн Жанхайгаас Дашмягмар бичлээ.


Нисгэгч болон усан онгоцны ахмадуудын цаг тутам байршил, техникийн үзүүлэлт, болсон үйл явдлуудаа тэмдэглэн үлдээдэг logbook-ээс санаа аван эхлүүлсэн “Журнал” контентын шинэ дугаарт тавтай морил.    Өнөөдрийн журналын эзэн бол "Монголын хоёр нарны хооронд" буюу “Mongolia Sunrise to Sunset” марафоны оролцогч Г.Дашмягмар. Тэрээр 2019 оноос эхлэн “Итгэл, найдвар, боломж”, “Хадат Трейл”, “Улаанбаатар марафон” зэрэг гүйлтийн тэмцээнүүдэд оролцож эхэлсэн бөгөөд “Монголын хоёр нарны хооронд” марафоныг хоёрдахь жилдээ зорин ирсэн нь энэ юм.    Ингэээд Хөвсгөлийн Жанхайгаас бичсэн түүний журналтай танилцъя.
### Breakfast: Toilogt Ger Camp
Өглөөний мэнд. Хөвсгөлийн Жанхайд үүрийн 03:30 минут болж байна. Үүрийн гэгээнээс үдшийн бүрий хүртэл үргэлжлэх энэхүү марафон Жанхай дахь “Тойлогт” амралтын газарт жил бүр зохион байгуулагддаг. Бид одоо өглөөний цайгаа ууж, халаалтаа хийгээд 04:30-д гараанаас гарна. Энэ жилийн хэт холын зайн марафонд 13 орны 57 гүйгч оролцож байгаа бөгөөд эдгээрээс 20 хүн нь 100км-т гүйхээр бүртгүүлсний нэг нь миний бие.
0км: Start
Үүрийн 04:30 минут. Бүх оролцогчид бэлтгэлээ хангаж, духны гэрлээ асаагаад уяж сойлгосон морьд шиг гарааны зурвас дээр амьсгаа даран хүлээж байна. Гадаа тас харанхуй, бороон дуслууд шивэрсээр... “Чингис хаан” хамтлагийн “Тамирчны алдар” дуу эгшиглэж дуусахад нэгэн зэрэг гараанаас гарч, шил шилээ даран гүйж эхэллээ.
12км: Chichee Aid Station
Хөвсгөл далайн эргээр “Чичээ” уулыг зүглэн гүйсээр нар мандахтай зэрэгцэн 06:05-д уулын энгэрт байрлах 12км-ийн “Чичээ” пост дээр ирэв. Бие хөнгөн, бүрэн халчихсан байсан болохоор дугаараа тэмдэглүүлж, балга цай ууж аваад гүйлтээ үргэлжлүүллээ.
17км: Chichee Pass
“Чичээ” уул нь энэ хавьдаа өндөрт тооцогдох уулсын нэг бөгөөд далайн түвшнээс дээш 1650-2400м-ийн хооронд буюу 750м-ийн өндөр авалттай, басхүү уулын орой өөд сүлжиж гүйдэг учраас нэлээд шандас шаардана. Өглөөний 07:25-д уулын орой дээр гарч ирэхэд нутгийн ах морио тушчихсан, ээлж дараалан оргил өөд мацах гүйгчдийг хүлээх аятай “За амжилт” хэмээн урам өгч билээ.
Ойр орчмыг ажаад л бас дахин ажаад л суумаар, ерөөс оргилоос нь холдмооргүй шүүрс алдам үзэсгэлэнт байгальтай. Урагш харвал Хөвсгөл нуур мэлтийж, хойш хараа чилээвээс өндөр сарьдаг уулс сүндэрлэн үзэгдэх нь эл марафоны шагнал гэлтэй.
25.5км: Ongolog Aid Station
“Чичээ” уулаас буугаад хэсэг шулуун замаар гүйх бөгөөд сая нэг гэгээ бүрэн хаяарч, нийт замынхаа дөрөвний нэгийг туулсныг илтгэх “Онголог” пост дээр 08:45 гэхэд ирлээ. Пост бүр дээр нутгийн ард халуун цай, боорцог, жимс, чанасан төмс, давс, сахар зэргийг бэлдэн биднийг хүлээж байдаг.
31км: Khirvesteg Pass
“Хирвэстэг” уул харьцангуй чийгшил өндөртэйн дээр зөөлөн өвслөг гадаргуутай, мод, бут холилдон шигүү гэгч нь ургасан өвөрмөц тогтоцтой уул. Орой хэсэгтээ аньс жимс арвинтай болохоор байсхийгээд л атгаа дүүргэж, амны зугаа гаргана.
Гүйх зуураа сонсох дуунуудын жагсаалт бэлдэж ирсэн боловч хөгжим хангинуулах хүсэл төдийлөн төрсөнгүй. Аль болох орчин тойрноо болон дотоод сэтгэлээ мэдрэх нэг төрлийн бясалгал шиг санагдсан гэхэд хилсдэхгүй. Өнгөрсөн жилийн марафонд энэ уулыг даваад гүйж байх үедээ нэлээд шантарч, түүндээ уурсан өөрийгөө шувт загнаж билээ. Харин энэ удаад сэтгэлзүй арайхан хатуужсан уу гэлтэй, шантрах мэдрэмж зурвас төдий ч төрөөгүйд өөртөө баярлаад амжив.
42км: Toilogt Ger Cap (8 hours cut-off)
100км гүйх зорилготой ч 42км-ийн пост дөхөх тусам дурлалт бүсгүйдээ яарах болзоот залуу шиг догдолсоор 12:30-д 42км-ийн пост болох “Тойлогт” амралтын газарт ирлээ. Энд өмнөх постуудаас ялгаатай нь түрүүлж ирсэн гүйгчид болон зохион байгуулагчид угтан авч, бүхий л ядарч цуцсан мэдрэмжийг хормын төдийд сарниулан, урам зоригоор цэнэглэж өгдөг нь үнэхээр сайхан санагдсан.
55км: Jankhai Aid Station
100км-ээ гүйцээхээр 42км-ийн постоос гарсан 13 дахь оролцогч нь би байлаа. Дүрэмд заасны дагуу бид гараанаас гарснаас хойш 12 цагийн дотор 65км-ийн пост дээр очсон байх шаардлагатай. Миний хувьд 10км-ийн хоцролттой гүйж байсан болохоор 16:31-д 55км-ийн Жанхайн пост дээр ирлээ. Зохион байгуулагчдын зүгээс “Гүйж чадахаар байвал 65км хүртэл үргэлжлүүлэн гүйх боломжтой” хэмээн хэлсэн тул Жанхайн давааг даван “Урэн” уулын зүг гүйлтээ үргэлжлүүлэв. Миний хойноос “Тойлогт” постоос гарсан долоон оролцогч гүйлтээ зогсоосон тул миний бие 100км-ийг зорьж буй сүүлчийн гүйгч боллоо.
65км: Uren Aid Station
60 дахь км-ээс эхлэн шагай өвдөж, бие ч нэлээд сульдаад эхэллээ. Өнгөрсөн жил 65км хүрээд гүйлтээ өндөрлүүлсэн болохоор “Энэ жил юу ч болсон 100км-ээ дуусгана шүү” хэмээн өөртөө амласныг ч хэлэх үү, уур хүрч, шар хөдлөөд, нуулгүй хэлэхэд, нулимс ч ойрхон ирээд буцав. Арав гаруй км дотогш чимээлэн алхсаар 18:48-д 65км-ийн “Урэн” пост дээр ирээд марафоноо дуусгахаар шийдлээ. Өнгөрсөн жил яг энэ зогсоол дээр ирээд, ирэх жил дахин энэ замыг туулна гэж бодохоос айдастайгаар аяллаа дуусгаж байв. Харин энэ жил өөрөөрөө бахархахын сацуу “Ирэх жил заавал эцсийн км-ийн постыг харах болно” гэсэн сэтгэлийн галтайгаар гүйлтээ өндөрлүүллээ.
Эцэст нь, “Хоёр нарны хооронд” хэт холын зайн марафонд оролцсон нь амьдралдаа авч болох хамгийн сайхан туршлагуудын нэг мөнөөсөө мөн байлаа. Уншигч та ч бас өөрийгөө сориод үзвэл сэтгэлийн тань хамгийн нандин хэсэгт хадгалагдах дурсамж болон үлдээд зогсохгүй бага балчрууддаа үлгэрлэх томоохон үйлийн эхлэл болох юм шүү. Ирэх жилийн марафон дээр тааралдана гэдэгт итгэлтэй байна.
Цаг гарган хамт байсан уншигч танд баярлалаа. Энэ хүртэл Хөвсгөлийн Жанхайгаас Дашмягмар бичлээ.