"Аялахын тулд баян байх хэрэгтэй юу?" номын хэсгээс
<div class="article-body">
          <h2>Өчигдөр би номын үзэсгэлэн худалдаагаар явж байгаад их сургуулийн найз Чимэдээгээ өөрийн бичсэн номыг зарж байгаатай таарч, худалдаж авсан юм. Тэр нэлээд дээхнэ Зүүн Өмнөд Азийн орнуудаар долоон сарын турш аялсан бөгөөд энэ сонирхолтой аяллаа ийн ном болгосныг нь ихэд олзуурхав. Сүүлийн үед монголчууд гадагшаа, дотогшоо аялах нь ихэссэн ч Чимэдээ шиг ажлаасаа гарч бүтэн 7 сарын турш аялсан нь, тэгээд хэрхэн аялсан талаараа ном бичсэн нь төдий л олон биш болов уу. "Амайгийн араас орно оо" гээд үүргэвчээ үүрэн гарсан тэр энэ номоо "Өдрийн 30 мянган төгрөгөөр 7 сар, 10 улсаар аялсан тэмдэглэл" хэмээн тодотгосноос үзэхэд аялахыг хүсдэг уншигчдад маань хэрэг болно гэдэгт итгэж байна.</h2><p><b>ТӨГСГӨЛГҮЙ ЭХЛЭЛ</b><br><br>Зүүн Өмнөд Азийн улсуудаар явж, нэг тивд багтдаг тус орнуудтай Монгол улсаа харьцуулах, ялангуяа өөрийгөө тогтсон амьдралын хэв маягаас гаргаж, шинэ орчин нөхцөлд бусдын дунд илүү танин мэдэх зорилготойгоор 2014 оны есдүгээр сарын 3-нд эхлүүлсэн аялал маань Хятад, Вьетнам, Камбож, Тайланд, Лаос, Мьянмар, Малайз, Сингапур, Индонез, Филиппин гэсэн 10 улсаар саадгүй орж, зорьсондоо хүрчихээд 2015 оны гуравдугаар сарын 3-наас буцах замдаа орсон билээ.<br><br>Филиппин улсын Сэбү хотоос Малайз улсын нийслэл Куала Лумпур хотод агаараар ирээд, нэгэнт Ази тивийн эх газарт буучихсан тул тэндээсээ газраар Тайланд, Лаос, Хятад гээд хойшлон зүтгэсээр байтал дахин бараг нэг сарыг зарцуулчихсан. Нөгөөдөр өглөө буюу 2015 оны дөрөвдүгээр сарын 3-нд Улаанбаатар хотод гэртээ буухад бүтэн 7 сарыг замд өнгөрөөсөн байх нь. <br><br>Анх аяллаа эхлүүлж байхдаа хаана л юу үзчихмээр байна "яваад байя, үзээд өгье" гэсэн сониуч, шинийг эрэлхийлэгч зангаар бүх зүйлд хандаж байсан бол, буцах замд тийм сонирхол үндсэндээ байхгүй болчихсон. Шууд л яваад байх бодолтой. Үүнд гэрээ санасан сэтгэл нөлөөлснөөс гадна Тайландаас эхлүүлээд хойшлох тусам тэнгэр нь саарал бүрхэг, утаатай байснаа Хятад руу орж ирэнгүүт хүйтэн сэрүүн болж, гадуур баясаад байх цаг улирал нь тохироогүйтэй бас холбоотой байлаа. <br><br>Ийнхүү өөрийн туршлагаас харахад дээр улс орнуудаар аялах хамгийн таатай цаг үе нь 9-3 сарын хооронд юм гэж дүгнэхэд хүрэв. Тиймээс, Монголд хүйтэн сэрүүн болоод утааны улирал эхлэнгүүт ЗӨА-руу зүглэн нүүдлийн шувуу шиг амьдарч болох нь.<br></p>
<blockquote><p>"Аялал, аялах" гэхээр их мөнгөтэй баян хүний хийх зүйл мэт боддог бол огт тийм биш... Хэрвээ та үнэхээр аялах сонирхолтой бол чин сэтгэлээсээ тэмүүлж хүсэх хэрэгтэй. Бусад нь тэгээд аяндаа болчихно." Д.Чимэдцэрэн</p>
</blockquote><p>Ийнхүү удаан хугацаагаар явахад хамгийн сонирхолтой бөгөөд байнга хяналтандаа байлгах зүйл бол яах аргагүй мөнгө байсан. Анх 2300 ам.доллартай замд гарч байлаа. Энэ мөнгө 6 дахь улс руугаа ороход дуусаж, гэрийнхнээсээ гуйх аяныг эхлүүлсэн. Ах, эгч нар, ээж маань хүртэл тэтгэврийнхээ хэдээс илүүчлээд явуулж байв. Гэхдээ нэг хөгжилтэй юм нь анх 1000 руу ороход "за одоо яадаг билээ" гээд их сандарсан боловч дараа нь бүр 1 долларгүй ч үгүй болохдоо хүмүүсээс тусламж хүсэн бүр цагаандаа гарсан даа...<br><br>Хаана ч байсан сайхан сэтгэлтэй, сайн хүмүүс муу муухайгаасаа олон гэдэг нь бүх зүйл дээр харагдсан. Тухайлбал, тусламж хэрэгтэй байгаа тухай бичлэгээ блогтоо оруулсны дараа "дэмжиж байгаа шүү" гээд тэр хол Америк, Австралиас мөнгө шилжүүлсэн хүмүүс байгаа. Энэхүү аяллыг маань амжилттай дуусгахад үнэтэй хувь нэмэр оруулсан тэдгээр хүмүүст болон сэтгэлээрээ дэмжиж байсан бүх хүмүүст талархсанаа дахин илэрхийлье!<br><br>Ийнхүү 7 сарын хугацаанд хийсэн аялалд нийт 5000 ам.доллар зарцуулагдсан. Гэвч, энэ мөнгөн дүнг замын туршид хуримтлуулсан туршлага, уулзаж учирсан хүмүүс, найз нөхөд, өөр соёл, шашин ахуй амьдралын хэв маяг болон нүд, сэтгэлээ баясгасан зүйлс гээд үргэлжлэх гайхамшгуудтай бол харьцуулах боломжгүй.<br><br>Дээр дурдсанчлан аяллын маань нэг зорилго өөрийн улстайгаа бусдыг харьцуулах хэмээн эхэлж байсан бол аяллынхаа төгсгөлөөс эргэн харахад ингэж бодох нь утгагүй санагдлаа. Яагаад гэвэл, улс бүр өөр хоорондоо адилгүй бөгөөд адил байх ч албагүй юм. Яг л хүмүүс бид нар шиг. Хамгийн наад зах нь тухайн улсын газарзүйн байршлаас шалтгаалан уур амьсгал, туулсан түүхэн замнал, ард түмнийх нь амьдралын хэв маяг, зан чанар, аливаад хандах хандлага гээд хөгжлийнх нь арга барил хүртэл тэс өөр байхад харьцуулалт хийх гэж оролдох нь үндсэндээ "шударга бус" хэмээн бодоход хүргэсэн.<br><br>Ерөөсөө нэгийг нөгөөтэй нь харьцуулна гэдэг утгагүй болж хувирсан. Аливаа зүйлийг сөрөг талаас нь харвал хаана ч болж бүтэхгүй асуудлууд зөндөө байна, харин болох талаас нь харвал улс бүр өөрийн онцлог шинж чанартай, дахин давтагдашгүй нь гайхалтай юм.<br><br>296-р тал</p>
          </div>

Өчигдөр би номын үзэсгэлэн худалдаагаар явж байгаад их сургуулийн найз Чимэдээгээ өөрийн бичсэн номыг зарж байгаатай таарч, худалдаж авсан юм. Тэр нэлээд дээхнэ Зүүн Өмнөд Азийн орнуудаар долоон сарын турш аялсан бөгөөд энэ сонирхолтой аяллаа ийн ном болгосныг нь ихэд олзуурхав. Сүүлийн үед монголчууд гадагшаа, дотогшоо аялах нь ихэссэн ч Чимэдээ шиг ажлаасаа гарч бүтэн 7 сарын турш аялсан нь, тэгээд хэрхэн аялсан талаараа ном бичсэн нь төдий л олон биш болов уу. "Амайгийн араас орно оо" гээд үүргэвчээ үүрэн гарсан тэр энэ номоо "Өдрийн 30 мянган төгрөгөөр 7 сар, 10 улсаар аялсан тэмдэглэл" хэмээн тодотгосноос үзэхэд аялахыг хүсдэг уншигчдад маань хэрэг болно гэдэгт итгэж байна.
ТӨГСГӨЛГҮЙ ЭХЛЭЛ
Зүүн Өмнөд Азийн улсуудаар явж, нэг тивд багтдаг тус орнуудтай Монгол улсаа харьцуулах, ялангуяа өөрийгөө тогтсон амьдралын хэв маягаас гаргаж, шинэ орчин нөхцөлд бусдын дунд илүү танин мэдэх зорилготойгоор 2014 оны есдүгээр сарын 3-нд эхлүүлсэн аялал маань Хятад, Вьетнам, Камбож, Тайланд, Лаос, Мьянмар, Малайз, Сингапур, Индонез, Филиппин гэсэн 10 улсаар саадгүй орж, зорьсондоо хүрчихээд 2015 оны гуравдугаар сарын 3-наас буцах замдаа орсон билээ.
Филиппин улсын Сэбү хотоос Малайз улсын нийслэл Куала Лумпур хотод агаараар ирээд, нэгэнт Ази тивийн эх газарт буучихсан тул тэндээсээ газраар Тайланд, Лаос, Хятад гээд хойшлон зүтгэсээр байтал дахин бараг нэг сарыг зарцуулчихсан. Нөгөөдөр өглөө буюу 2015 оны дөрөвдүгээр сарын 3-нд Улаанбаатар хотод гэртээ буухад бүтэн 7 сарыг замд өнгөрөөсөн байх нь.
Анх аяллаа эхлүүлж байхдаа хаана л юу үзчихмээр байна "яваад байя, үзээд өгье" гэсэн сониуч, шинийг эрэлхийлэгч зангаар бүх зүйлд хандаж байсан бол, буцах замд тийм сонирхол үндсэндээ байхгүй болчихсон. Шууд л яваад байх бодолтой. Үүнд гэрээ санасан сэтгэл нөлөөлснөөс гадна Тайландаас эхлүүлээд хойшлох тусам тэнгэр нь саарал бүрхэг, утаатай байснаа Хятад руу орж ирэнгүүт хүйтэн сэрүүн болж, гадуур баясаад байх цаг улирал нь тохироогүйтэй бас холбоотой байлаа.
Ийнхүү өөрийн туршлагаас харахад дээр улс орнуудаар аялах хамгийн таатай цаг үе нь 9-3 сарын хооронд юм гэж дүгнэхэд хүрэв. Тиймээс, Монголд хүйтэн сэрүүн болоод утааны улирал эхлэнгүүт ЗӨА-руу зүглэн нүүдлийн шувуу шиг амьдарч болох нь.

"Аялал, аялах" гэхээр их мөнгөтэй баян хүний хийх зүйл мэт боддог бол огт тийм биш... Хэрвээ та үнэхээр аялах сонирхолтой бол чин сэтгэлээсээ тэмүүлж хүсэх хэрэгтэй. Бусад нь тэгээд аяндаа болчихно." Д.Чимэдцэрэн

Ийнхүү удаан хугацаагаар явахад хамгийн сонирхолтой бөгөөд байнга хяналтандаа байлгах зүйл бол яах аргагүй мөнгө байсан. Анх 2300 ам.доллартай замд гарч байлаа. Энэ мөнгө 6 дахь улс руугаа ороход дуусаж, гэрийнхнээсээ гуйх аяныг эхлүүлсэн. Ах, эгч нар, ээж маань хүртэл тэтгэврийнхээ хэдээс илүүчлээд явуулж байв. Гэхдээ нэг хөгжилтэй юм нь анх 1000 руу ороход "за одоо яадаг билээ" гээд их сандарсан боловч дараа нь бүр 1 долларгүй ч үгүй болохдоо хүмүүсээс тусламж хүсэн бүр цагаандаа гарсан даа...
Хаана ч байсан сайхан сэтгэлтэй, сайн хүмүүс муу муухайгаасаа олон гэдэг нь бүх зүйл дээр харагдсан. Тухайлбал, тусламж хэрэгтэй байгаа тухай бичлэгээ блогтоо оруулсны дараа "дэмжиж байгаа шүү" гээд тэр хол Америк, Австралиас мөнгө шилжүүлсэн хүмүүс байгаа. Энэхүү аяллыг маань амжилттай дуусгахад үнэтэй хувь нэмэр оруулсан тэдгээр хүмүүст болон сэтгэлээрээ дэмжиж байсан бүх хүмүүст талархсанаа дахин илэрхийлье!
Ийнхүү 7 сарын хугацаанд хийсэн аялалд нийт 5000 ам.доллар зарцуулагдсан. Гэвч, энэ мөнгөн дүнг замын туршид хуримтлуулсан туршлага, уулзаж учирсан хүмүүс, найз нөхөд, өөр соёл, шашин ахуй амьдралын хэв маяг болон нүд, сэтгэлээ баясгасан зүйлс гээд үргэлжлэх гайхамшгуудтай бол харьцуулах боломжгүй.
Дээр дурдсанчлан аяллын маань нэг зорилго өөрийн улстайгаа бусдыг харьцуулах хэмээн эхэлж байсан бол аяллынхаа төгсгөлөөс эргэн харахад ингэж бодох нь утгагүй санагдлаа. Яагаад гэвэл, улс бүр өөр хоорондоо адилгүй бөгөөд адил байх ч албагүй юм. Яг л хүмүүс бид нар шиг. Хамгийн наад зах нь тухайн улсын газарзүйн байршлаас шалтгаалан уур амьсгал, туулсан түүхэн замнал, ард түмнийх нь амьдралын хэв маяг, зан чанар, аливаад хандах хандлага гээд хөгжлийнх нь арга барил хүртэл тэс өөр байхад харьцуулалт хийх гэж оролдох нь үндсэндээ "шударга бус" хэмээн бодоход хүргэсэн.
Ерөөсөө нэгийг нөгөөтэй нь харьцуулна гэдэг утгагүй болж хувирсан. Аливаа зүйлийг сөрөг талаас нь харвал хаана ч болж бүтэхгүй асуудлууд зөндөө байна, харин болох талаас нь харвал улс бүр өөрийн онцлог шинж чанартай, дахин давтагдашгүй нь гайхалтай юм.
296-р тал

Өчигдөр би номын үзэсгэлэн худалдаагаар явж байгаад их сургуулийн найз Чимэдээгээ өөрийн бичсэн номыг зарж байгаатай таарч, худалдаж авсан юм. Тэр нэлээд дээхнэ Зүүн Өмнөд Азийн орнуудаар долоон сарын турш аялсан бөгөөд энэ сонирхолтой аяллаа ийн ном болгосныг нь ихэд олзуурхав. Сүүлийн үед монголчууд гадагшаа, дотогшоо аялах нь ихэссэн ч Чимэдээ шиг ажлаасаа гарч бүтэн 7 сарын турш аялсан нь, тэгээд хэрхэн аялсан талаараа ном бичсэн нь төдий л олон биш болов уу. "Амайгийн араас орно оо" гээд үүргэвчээ үүрэн гарсан тэр энэ номоо "Өдрийн 30 мянган төгрөгөөр 7 сар, 10 улсаар аялсан тэмдэглэл" хэмээн тодотгосноос үзэхэд аялахыг хүсдэг уншигчдад маань хэрэг болно гэдэгт итгэж байна.
**ТӨГСГӨЛГҮЙ ЭХЛЭЛ**
Зүүн Өмнөд Азийн улсуудаар явж, нэг тивд багтдаг тус орнуудтай Монгол улсаа харьцуулах, ялангуяа өөрийгөө тогтсон амьдралын хэв маягаас гаргаж, шинэ орчин нөхцөлд бусдын дунд илүү танин мэдэх зорилготойгоор 2014 оны есдүгээр сарын 3-нд эхлүүлсэн аялал маань Хятад, Вьетнам, Камбож, Тайланд, Лаос, Мьянмар, Малайз, Сингапур, Индонез, Филиппин гэсэн 10 улсаар саадгүй орж, зорьсондоо хүрчихээд 2015 оны гуравдугаар сарын 3-наас буцах замдаа орсон билээ.
Филиппин улсын Сэбү хотоос Малайз улсын нийслэл Куала Лумпур хотод агаараар ирээд, нэгэнт Ази тивийн эх газарт буучихсан тул тэндээсээ газраар Тайланд, Лаос, Хятад гээд хойшлон зүтгэсээр байтал дахин бараг нэг сарыг зарцуулчихсан. Нөгөөдөр өглөө буюу 2015 оны дөрөвдүгээр сарын 3-нд Улаанбаатар хотод гэртээ буухад бүтэн 7 сарыг замд өнгөрөөсөн байх нь.
Анх аяллаа эхлүүлж байхдаа хаана л юу үзчихмээр байна "яваад байя, үзээд өгье" гэсэн сониуч, шинийг эрэлхийлэгч зангаар бүх зүйлд хандаж байсан бол, буцах замд тийм сонирхол үндсэндээ байхгүй болчихсон. Шууд л яваад байх бодолтой. Үүнд гэрээ санасан сэтгэл нөлөөлснөөс гадна Тайландаас эхлүүлээд хойшлох тусам тэнгэр нь саарал бүрхэг, утаатай байснаа Хятад руу орж ирэнгүүт хүйтэн сэрүүн болж, гадуур баясаад байх цаг улирал нь тохироогүйтэй бас холбоотой байлаа.
Ийнхүү өөрийн туршлагаас харахад дээр улс орнуудаар аялах хамгийн таатай цаг үе нь 9-3 сарын хооронд юм гэж дүгнэхэд хүрэв. Тиймээс, Монголд хүйтэн сэрүүн болоод утааны улирал эхлэнгүүт ЗӨА-руу зүглэн нүүдлийн шувуу шиг амьдарч болох нь.
> "Аялал, аялах" гэхээр их мөнгөтэй баян хүний хийх зүйл мэт боддог бол огт тийм биш... Хэрвээ та үнэхээр аялах сонирхолтой бол чин сэтгэлээсээ тэмүүлж хүсэх хэрэгтэй. Бусад нь тэгээд аяндаа болчихно." Д.Чимэдцэрэн
Ийнхүү удаан хугацаагаар явахад хамгийн сонирхолтой бөгөөд байнга хяналтандаа байлгах зүйл бол яах аргагүй мөнгө байсан. Анх 2300 ам.доллартай замд гарч байлаа. Энэ мөнгө 6 дахь улс руугаа ороход дуусаж, гэрийнхнээсээ гуйх аяныг эхлүүлсэн. Ах, эгч нар, ээж маань хүртэл тэтгэврийнхээ хэдээс илүүчлээд явуулж байв. Гэхдээ нэг хөгжилтэй юм нь анх 1000 руу ороход "за одоо яадаг билээ" гээд их сандарсан боловч дараа нь бүр 1 долларгүй ч үгүй болохдоо хүмүүсээс тусламж хүсэн бүр цагаандаа гарсан даа...
Хаана ч байсан сайхан сэтгэлтэй, сайн хүмүүс муу муухайгаасаа олон гэдэг нь бүх зүйл дээр харагдсан. Тухайлбал, тусламж хэрэгтэй байгаа тухай бичлэгээ блогтоо оруулсны дараа "дэмжиж байгаа шүү" гээд тэр хол Америк, Австралиас мөнгө шилжүүлсэн хүмүүс байгаа. Энэхүү аяллыг маань амжилттай дуусгахад үнэтэй хувь нэмэр оруулсан тэдгээр хүмүүст болон сэтгэлээрээ дэмжиж байсан бүх хүмүүст талархсанаа дахин илэрхийлье!
Ийнхүү 7 сарын хугацаанд хийсэн аялалд нийт 5000 ам.доллар зарцуулагдсан. Гэвч, энэ мөнгөн дүнг замын туршид хуримтлуулсан туршлага, уулзаж учирсан хүмүүс, найз нөхөд, өөр соёл, шашин ахуй амьдралын хэв маяг болон нүд, сэтгэлээ баясгасан зүйлс гээд үргэлжлэх гайхамшгуудтай бол харьцуулах боломжгүй.
Дээр дурдсанчлан аяллын маань нэг зорилго өөрийн улстайгаа бусдыг харьцуулах хэмээн эхэлж байсан бол аяллынхаа төгсгөлөөс эргэн харахад ингэж бодох нь утгагүй санагдлаа. Яагаад гэвэл, улс бүр өөр хоорондоо адилгүй бөгөөд адил байх ч албагүй юм. Яг л хүмүүс бид нар шиг. Хамгийн наад зах нь тухайн улсын газарзүйн байршлаас шалтгаалан уур амьсгал, туулсан түүхэн замнал, ард түмнийх нь амьдралын хэв маяг, зан чанар, аливаад хандах хандлага гээд хөгжлийнх нь арга барил хүртэл тэс өөр байхад харьцуулалт хийх гэж оролдох нь үндсэндээ "шударга бус" хэмээн бодоход хүргэсэн.
Ерөөсөө нэгийг нөгөөтэй нь харьцуулна гэдэг утгагүй болж хувирсан. Аливаа зүйлийг сөрөг талаас нь харвал хаана ч болж бүтэхгүй асуудлууд зөндөө байна, харин болох талаас нь харвал улс бүр өөрийн онцлог шинж чанартай, дахин давтагдашгүй нь гайхалтай юм.
296-р тал