"Алекс Фергюсон: Миний намтар" номын хэсгээс - Бекхэм
<div class="article-body">
          <h2>Хөлбөмбөгийн түүхэнд төрөн гарсан хамгийн агуу дасгалжуулагчдын нэг Сир Алекс Фергюсоны намтар номын хэсгээс та бүхэнд хүргэж байна. Монсудар хэвлэлийн газраас орчуулагч Н.Содонтуяагийн орчуулгатайгаар уншигчдын хүртээл болсон энэ номын хамгийн сонирхолтой бүлгүүдийн нэг "Бекхэм" -ээс та бүхэн дэлхийн хамгийн алдартай хөлбөмбөгчин Д.Бекхэм, түүний Юнайтедэд өнгөрүүлсэн мөчүүд, багаа сольсон шуугиант үйл явдлын эргэн тойрон дахь онц сонирхолтой дурсамжийг нь уншаарай. </h2><h3 class="text-uppercase text-blue text-bold">Бекхэм</h3><p>Дэвид Бекхэм хөлд орсон цагаасаа л хөл бөмбөгийн ертөнцийн шилдгүүдийн нэг болох хүсэл тэмүүлэлдээ хөтлөгдөн эцэс төгсгөл нь үл харагдах уртаас урт тэмцлээ эхлүүлсэн юм. Бид хоёр 2013 оны зун хөл бөмбөгийн ертөнцийг зэрэг орхисон билээ. Мэдээж Бекхэм Европын хөл бөмбөгийн соруудын нэг хэвээрээ байсан. Түүний өмнө маш олон сонголт байсан ч<a href="http://www.dailymail.co.uk/sport/football/article-2325558/David-Beckham-retires-football--world-exclusive.html" target="_blank"> тэр Парис Сен-Жерменийг</a>, харин би Манчестэр Юнайтедыг орхисон доо. Мэдээж тус тусын шалтгаантайгаар. <br><br>Заримдаа хүнээс үнэ цэнэтэй зүйлийг нь салгаж авахад түүнийгээ хэр их нандигнадаг байсныг нь харж болдог. Бекхэм Америк луу “ЛА Галакси”-д тоглохоор явахдаа хөл бөмбөгийн карьерийнхаа нэгээхэн хэсгийг үдэх хэрэгтэй болсноо ойлгосон биз ээ. Тэр оргил үедээ үзүүлдэг байсан шигээ чадварлаг, тэсрэлттэй тоглолтыг үзүүлэх гэж маш шаргуу хөдөлмөрлөж байлаа. Магадгүй бидэнтэй өнгөрөөсөн карьерийнхаа сүүлийн хэсгээс ч илүү хөдөлмөрлөсөн болов уу. <br><br>2007 оны хувьд түүнд нэг их олон сонголт байгаагүй. Тэр Мадридыг орхиж <a href="http://www.espnfc.com/story/399471/beckham-agrees-five-year-$250m-la-galaxy-deal" target="_blank">Америкийг зорьсоныг</a> бүгд мэднэ. Магадгүй Холливүүдэд тэр татагдсан биз ээ. Түүнд хөл бөмбөгийн зорилгоор Америк руу явах ямар ч шалтгаан үгүй. Хэдийгээр тэр Английг шигшээ багтаа эргэн ирж чадсан ч дээд зэрэглэлийн клубын хөл бөмбөгөө орхисон юм. Энэ үйлдэл нь миний урмыг ихэд хугалж билээ. Учир нь яг л Гиггс, Скоулз хоёр шиг Дэвидийг ч гэсэн би өсөж том болохыг нь харсан болохоор тэр надад хүү шиг минь л санагддаг. Лондоны залуу хөвгүүн маань 1991 онд Юнайтедэд нэгдэж байлаа. Тэгээд жилийн дотор л тэр Ники Батт, Гари Невилл, Райан Гиггс нарын хамт “ФА капын залуучуудын АШТ”-ий аварга болж хожим <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/The_Class_of_%2792" target="_blank">“92 оны төгсөлт”</a> хэмээн дурсагдах болсон алтан үеийн бүрэлдэхүүнд багтсан хүндтэй хүн. Тэр бидний төлөө нийт 394 тоглолтонд оролцож, 85 гоол оруулж байсны нэг нь түүнийг дэлхий нийтэд танилцуулсан Уимблдоны хаалганд <a href="http://www.skysports.com/football/news/11667/10540496/remembering-that-david-beckham-wonder-goal-20-years-on" target="_blank">талбайн хагасаас хийдэг гоол </a>нь байсан юм. <br><br>2013 оны 5 сард намайг Юнайтедыг орхиход Гиггс, Скоулз хоёр хоёулаа байсан бол харин Бекхэм Испанийг зориод аль хэдийн 10 жил өнгөрсөн байв. 2003 оны 6 сарын 18-нд бид 28 настай түүнийг Реал Мадридад <a href="http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/2998868.stm" target="_blank">24.5 сая фунтээр зарах</a> гэж байгаагаа олон нийтэд зарласан юм. Энэ талаар дэлхий нийт шуугиж байсан бөгөөд Юнайтедын хувьд олон улсын анхааралд өртсөн нэг томоохон үе гэж ойлгож болно. <br><br>Миний удирдлага доорх залуучуудаас хөл бөмбөгийн карьераа биш алдар нэрийг сонгосон ганц хүн нь Дэвид. Уэйн Рүүни ч гэсэн амьдралыг нь, үзэл бодлыг нь орвонгоор нь өөрчилж чадах шинэ ертөнцөд алдар нэрийн араас хөөцөлдөж болох л байсан шүү дээ. Тэр өсвөр наснаасаа л олонд танигдаж эхэлсэн агаад уншигч таныг алмайруулах гайхалтай саналууд ч түүнд ирж байсныг хэлэх хэрэгтэй. Тэр бидний төлдөгөөс хоёр дахин ихийг талбайн гаднах ажлаасаа олдог нэгэн. Гэхдээ тэр ерөөсөө өөрчлөгдөөгүй. Гиггсиг бүхий л компани, корпорациуд нүүр царайгаа болгохыг хүсдэг байсан даа. Гэхдээ энэ нь хэзээ ч Гиггсийн сонголт байгаагүй. <br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="http://www.unread.today/webroot/files/e4eae9cb5de9af755dfe5c3a4c38df7f.jpg"></p><blockquote><p>"Би Дэвидэд ямар нэг байдлаар өш санаж явдаггүй. Тэр бол гайхалтай залуу. Гэхдээ чи хэзээ ч хийж чаддаг зүйлээ орхиж болохгүй. " </p>
</blockquote><p>2003 оны 2-р сард ФА капын 5-р шатанд Арсеналд <a href="https://www.youtube.com/watch?v=An3e8IB4NK8" target="_blank">2:0-ээр ялагдахад</a> бидний хооронд ширүүхэн маргаан өрнөсөн юм. Шалтгаан нь гэвэл Арсеналын 2 дахь гоол буюу Вильтордын гоол орох үндэс тавигдахад тэр хамгаалалтанд буцаж гүйгээгүй. Зүгээр л хойно шогшоод үлдчихсэн. Харин эсрэг багийн тоглогч түүнээс сугарч гараад гоолын дамжуулалт өгчих нь тэр. Тэр дахиад л миний шүүмжлэлийг хүлээж аваагүй. Магадгүй довтолгоон өрнөж байхад хойшоо татаж, сөрөг довтолгооныг тасалж, довтлогчдыг хамгаалах нь түүний ажил биш юм шиг санагдсан бололтой. Гэхдээ яг үнэндээ эдгээр чанарууд нь л түүнийг дэлхийн зэрэглэлийн хөлбөмбөгчин болгосон шүү дээ. <br><br>Тэр надаас бараг 4 метрийн зайд л сууж байсан болов уу. Бидний дунд овоолоостой хөл бөмбөгийн шипинүүд байлаа. Дэвидийг надтай хэрэлдээд байхаар нь би <a href="http://www.dailymail.co.uk/news/article-161942/Becks-fury-flying-boot.html" target="_blank">уурандаа тэр шипинүүд лүү өшиглөхөд</a> нэг гутал яг нүднийх нь дээр оночихсон. Бекхэмийг уурандаа босч ирэхэд тамирчид л зогсоосон юм. Би ч “Буцаад суу. Надтай хүссэнээрээ л хэрэлд. Гэхдээ чи өнөөдөр багийнхныхаа урмыг хугаллаа” гэж хэлээд гараад явсан даа. Маргааш нь би түүний буруу байсныг нотлох гэж бичлэг хүртэл өөрт нь үзүүлэхэд тэр алдаагаа огтхон ч хүлээн зөвшөөрөөгүй. Намайг ярьж байхад тэр нэг ч үг дуугараагүй. Бүр нэг ч үг шүү. “Намайг яагаад уурласныг одоо ойлгож байна уу?” гэж асуухад минь хүртэл юм дуугараагүй. <br><br>Маргааш нь энэ талаар энд тэндгүй шуугиан дэгдэж гарлаа. Дэвидийн шархыг нийтлээгүй сонин, хэвлэл үлдээгүй гэхэд хилсдүүлсэн болохгүй. Тэр үеэр багийн удирдлагуудад түүнийг явуулах хэрэгтэй гэж хэлж байснаа санаж байна. Өмнө нь ч гэсэн зөндөө хэлж байсан учраас тэд нар намайг иймэрхүү шийдвэр гаргахыг таамаглаж байсан буй заа. Манчестэр Юнайтедын тоглогч өөрийгөө менежерээс илүү гэж бодох л юм бол тэр даруйдаа багийг орхих хэрэгтэй болдог. Би үргэлж л удирдлагуудад “Менежер эрх мэдлээ алдах л юм бол клуб оршин тогтнохоо болино. Тамирчид хяналтаас гарч, баг том асуудалд унах болно шүү дээ” гэж хэлдэг байв. <br><br>Дэвид өөрийгөө Алекс Фергусонээс илүү чухал гэж бодсон хэрэг. Тэр Манчестэрт <a href="http://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/Sir_Alex_Ferguson/10396061/David-Beckham-was-sold-to-Real-Madrid-because-he-thought-he-was-bigger-than-Alex-Ferguson.html" target="_blank">өөрийгөө надаас илүү үнэ цэнэтэй </a>хүн гэж бодсон. Алекс Фергусон байна уу, Пийт байна уу хамаагүй. Нэрдээ биш эрх мэдэлдээ гол учир нь байгаа юм. Ямар ч багийн хувцас солих өрөөнд менежерээс илүү эрх мэдэлтэй хүн байх ёсгүй. Олон ч тамирчин миний дээр гарах гэж оролдож байсан удаатай. Гэхдээ Манчестэр Юнайтедын эрх мэдлийн төвлөрөл менежерийн өрөөнд байдаг юм. Тэд өөрсдийнхөө үхлийн замыг сонгосон бөгөөд үүнийхээ хариуцлагыг ч үүрцгээсэн болно. </p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="http://www.unread.today/webroot/files/d7aaa3ed47d1538f1772f0c5c6418bf8.jpg"></p><p>Энэ явдлаас нэг их удаагүй байтал бид Аваргуудын лигт Реал Мадридтай учраа таарлаа. Испанид очиход Дэвид тэдний зүүн ар Роберто Карлостой гар барих гэж ирсэн юм шиг л аашилж билээ. Бид Мадридад <a href="https://www.theguardian.com/football/2003/apr/09/championsleague.sport" target="_blank">3:1-ээр хожигдож</a> хариу тоглолтоо хүлээх хэрэгтэй болов. Дараагийн лигийн Ньюкаслын эсрэг тоглолтонд Дэвид гэмтэлтэй байгаа гэсэн шалтгаанаар оролцохоос татгалзсан бөгөөд түүнийг орлож гараанд гарсан Сульшер ямар гайхалтай тоглолт үзүүлж, тэднийг 6:2-оор бут ниргэхэд тусалсныг би одоо ч мартдаггүй. <br><br>Ингээд Мадридын эсрэг хариу тоглолтод би форм сайтай байснаар нь Сульшерийг тоглуулахаар шийдэж тоглолтоос өмнө энэ талаар Дэвидэд хэлэхэд тэр нэлээн ууртай гарч явсан. Олд Траффордын тэр үдэш гайхалтай өнгөрч билээ. 63 дахь минутанд Дэвид сэлгээгээр орж ирээд фанатууддаа зориулсан үдэлтийн тоглолт хийх шиг болсон доо. Тэр чөлөөт цохилтоос тун ч гоёмсог гоолыг оруулж, нэг их удалгүй 85 дахь минутанд хожлын гоолыг хийсэн. Хэдийгээр бид <a href="https://www.theguardian.com/football/2013/mar/04/manchester-united-real-madrid-champions-league" target="_blank">4:3-аар хожсон ч</a> Роналдогийн гайхалтай хэт-трик, Испанид амссан ялагдал маань биднийг тэмцээнээс хасахад хангалттай байсан юм. <br><br>Мэдээж Дэвидийг багийг орхих болсон талаар яриа энд тэндгүй гарч эхлэхэд фанатууд намайг буруутгаж байсныг хэлмээр байна. Үнэндээ Бекхэмийн агентууд Реал Мадридтай холбогдож, олон зүйлийг шийдчихсэн юм шиг санагддаг. Анх 5-р сарын дундуур Мадрид бидэнтэй холбогдсон бөгөөд би түүний үнийг 25 сая фунтээс буулгахгүй гэсэн саналаа шууд л хэлсэн. Би Францад амрангаа өөрийн найз, кино найруулагч Жим Шеридантай тэдний гэрээс холгүй ресторанд хооллож байсан юм. Ресторанд энэ тухай тухтай ярьж болохгүйн дээр нууцлах хэрэгтэй байсан тул Жимийн гэр лүү очив. Тэгээд зүгээр утсаар нь яриад л энэ наймааг нэг мөр болгосон доо. 25 саяас буулгахгүй гэдгээ хэлэхэд тэд уг саналыг няцаалтгүй зөвшөөрчихөж билээ. Эхний ээлжинд 18 сая фунтыг бэлнээр өгөөд үлдсэнийг нь дараа нь өгсөн санагдаж байна.<br><br> Гэхдээ Дэвид шууд алга болчихоогүй. Бид 2003 оны 5 сарын 3-нд Чарльтоныг гэртээ 4-1-ээр буулган авснаар лигийн аварга боллоо. Дэвид энэ тоглолтон дээр мөн Эвертоны эсрэг улирлын сүүлийн тоглолтон дээр гоолдож фанатууддаа бэлэг барьсан. 20 яардаас оруулсан тэр чөлөөт цохилт нь тийм ч муу үдэлт байгаагүй. Харин нөгөө талд шинэ залуу од гялалзаж, бидний хамгаалалтыг шалгаж байсан нь Уэйн Рүүни байсан юм. Дэвид бидний лигийн аваргын замналд маш том хувь нэмэр оруулсан. Тэр ч утгаараа тэр улирлын сүүлийн тоглолтонд оролцох эрхтэй байлаа. <br><br>Магадгүй тухайн үед тэр амьдралд нь тохиож байсан олон асуудлуудыг нэг дор зохицуулах чадваргүй, туршлагагүй байсан санагддаг. Одоо бол тэр энэ тал дээр хамаагүй дээр болсон харагдсан шүү. Тэр амьдралынхаа зорилго, чиг баримжааг нарийн тодорхойлж, илүү удирдлагатай, тогтвортой болжээ. Миний удирдлаган доор тоглож байхдаа бол тэр алдар нэрэнд хэтэрхий их толгойгоо мэдүүлчихсэн байсан гэхэд болно.<br><br>Жишээ дурдахад Лестэр Сититэй тоглохын өмнөх хэвлэлийн бага хуралд оролцохоор намайг бэлтгэлийн баазад ирэхэд үүдээр нь дүүрэн сэтгүүлчид шавчихсан байсан. Лав 20 зурагчин байсан болов уу. Юу болсон талаар асуухад Бекхэмийг шинэ үсний засалтаа танилцуулах гэж байгаа гэж хариулсан шүү. Очоод харсан чинь тэр нэг дугуй малгатай яваад л байв. Оройн хоолон дээр хүртэл өмсчихсөн ирэхээр нь “Хооллохдоо битгий малгай өмсөөд бай” гэж хэлсэн чинь тэр шууд л малгайгаа авахгүй гэж хэлсэн. “Битгий тэнэглээд бай! Малгайгаа яг одоо тайл” гэж намайг уурлахад хүртэл тэр малгайгаа аваагүй. Миний уур хүрэлгүй яахав. Манайхан бараг бүгд л малгай өмсдөг. Гэхдээ хэн нь ч хооллож суухдаа малгайтаагаа суудаггүй юм. Дараагийн өдөр нь би түүнийг дуудаж ирээд “Хэрвээ чи малгайгаа авахгүй бол тоглолтонд оролцохгүй. Би чамайг мэдүүлгээс хасах болно” гэж сануулсан. Тэр уурлангуй болоод малгайгаа авсан. Нэг ч үс үлдээлгүй хуссан байх нь тэр. Санаа нь хүмүүст харуулахгүй байж байгаад тоглолтын өмнө малгайгаа авах байсан юм билээ л дээ. Тэр үеэс эхлээд надад хар төрж эхэлсэн гэхэд болно. Олон нийтийн хэрэгсэл, хэвлэл мэдээлүүд түүнийг дотроос нь яаж идэж байгааг би нэвт харж байлаа. <br><br>Дэвид гайхалтай багт байсан. Түүний карьер ч өөлөх юмгүй. Тэр надад улиралд хамгийн багадаа 12 гоол өгдөг байсан. Харин нэр алдрыг сонгосноороо тэр дэлхийн шилдэг болох боломжоо алдсан. Энэ өөрчлөлтөөсөө хойш тэр дээд зэрэглэлийн хөлбөмбөгөөс гарсан гэж хэлж болно. <br><br>Анх бидэнтэй нэгдэхдээ нүд нь гэрэлтсэн бяцхан хүү ирж байсныг нь би одоо ч тод санадаг. Ёстой л хөлбөмбөгийн төлөө төрчихсөн хүүхэд байсан даа. 16 настайдаа тэр үргэлж л бэлтгэлийн бааз, фитнесийн өрөөгөөр эргэлдэж байдаг, амарна, зогсоно гэж юу болохыг мэддэггүй хүүхэд байсан. Тэр хөлбөмбөгийг чин сэтгэлээсээ хайрладаг байсан. Тэр мөрөөдөлдөө амьдардаг байлаа. Харин дараа нь тэр энэ бүгдийгээ хаяад шинэ карьер, шинэ амьдрал, шинэ ертөнцийг сонгосон доо. </p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="http://www.unread.today/webroot/files/a530ea788d8325e603aa25dbc2c8c7b9.jpg"></p><p>Гэхдээ бас түүнд хүндлэл үзүүлэх хэрэгтэй. 2013 оны 1 сард <a href="http://www.bbc.co.uk/sport/football/21281665" target="_blank">Парис Сен-Жерменд элсэхэд нь</a> түүний зоригтой үйлдлийг ямар их сайшааж байснаа санаж байна. Үргэлж л Юнайтедын хамгийн эрүүл чийрэг залуу байсан шигээ тэр 37 насандаа мэргэжлийн хөлбөмбөгийн дээд лигт тоглохоор зориглосон. Хүүхэд байхаасаа л шаргуу хөдөлмөрийнхөө үр дүнг амсах гэж хичээдэг байсан тэр шазруун тэсвэр, тэвчээр нь түүнийг хөтөлсөн хэрэг.<br><br>“MLS” Микки Моузын лиг биш. Нэлээд спортлог лиг. Би Бекхэмийг “MLS” капын финалд ямар мэргэжлийн тоглолт үзүүлж байгааг харсан. Хамгаалалтанд буцаж, шилжилтүүдийг хийгээд л хуучны Бекхэмийн нэг хэсэг харагдах шиг л болж билээ. Парис Сен-Жермен дэхь тоглолтыг нь ч үзсэн удаа бий. Хэдийгээр тэр тоглолтонд нэг их оролцохгүй байсан ч өөрийнхөө үүргийг бол яагштал биелүүлж байсан. Европын цомын шөвгийн наймд лав тэр маш идэвхтэй тоглолт үзүүлж, тоглолтын эхэнд хэд хэдэн оновчтой дамжуулалтуудыг өгч байлаа. Тэгээд өөрөөсөө “Тэр яаж одоо хүртэл ийм тоглолт үзүүлж чадаж байнаа?” гэж асуухад хамгийн түрүүнд толгойд буусан хариулт нь гагцхүү тэсвэр тэвчээр л байсан. <br><br>Тэр одоо ч маш сайн хөндлөн дамжуулалтуудыг өгч чадна. Тоглолтыг зохион байгуулж, ухаалаг пассуудыг хаяж чадна. Тэр эдгээр зүйлсийг эд эс бүрдээ шингээчихсэн шүү дээ. Америкд 5 жилийг өнгөрүүлчихээд бараг 38 настайдаа Аваргуудын лигт тоглож чадаж байгааг нь магтахгүй байхын аргагүй. <br><br>ЛА-г орхиход нь хэд хэдэн хүн над дээр ирээд түүнийг буцааж авахыг санал болгож байсан юм. Гэхдээ насыг нь бодоод үзвэл тийм сонголтыг би хэзээ ч хийж чадахгүй. Парис Сен-Жермен нэр хүндээ өсгөх гэж түүнийг авсан хэрэг. Гэхдээ Дэвид энийг нь тоогоогүй. Мэдээж түүний бодолд тэр гайхалтай тамирчин хэвээрээ. Нэг өдөр би Скоулз, Гиггс хоёртой энэ талаар ярилцаж үзсэн юм. Ямар ч байсан муу тоглолтоо халхалж чаддаг авьяасыг нь би тэр хоёрт магтсан. Муу тоглоход нь би түүнийг загнаад л харин тэр надтай ам зөрөөд л өнгөрнө. Магадгүй “Энэ Фергусон бүр галзуурчихаж. Би сайн тоглосон ш дээ” гэж бодох байх. <br><br>ЛА-д тэр өөрийнхөө амьдралын дараагийн хэсгийг Холливүүд гэж бодоод л очсон байх. Гэхдээ юу гээч? Түүний тууштай занг бараг хэн ч үгүйсгэж чадахгүй. Тэр багаасаа л хөлбөмбөгийн ертөнцийн шилдэг нь болохыг хүсдэг байсан хүн. Тиймдээ ч Манчестэрт байхдаа намайг ч, үзэгчдийг ч, ер нь дэлхийн дахиныг гайхшруулж чадсан юм шүү дээ. Тэр юуг ч хүссэн бай, түүнийхээ төлөө тэмцэж, зориглож, зүтгэж чаддаг нэгэн. <br></p>
<p><img class="uk-width-1-1 lightbox" alt="" src="http://www.unread.today/webroot/files/33401c8f9efebc0552ef55d45842c8a2.jpg"></p>          </div>

Хөлбөмбөгийн түүхэнд төрөн гарсан хамгийн агуу дасгалжуулагчдын нэг Сир Алекс Фергюсоны намтар номын хэсгээс та бүхэнд хүргэж байна. Монсудар хэвлэлийн газраас орчуулагч Н.Содонтуяагийн орчуулгатайгаар уншигчдын хүртээл болсон энэ номын хамгийн сонирхолтой бүлгүүдийн нэг "Бекхэм" -ээс та бүхэн дэлхийн хамгийн алдартай хөлбөмбөгчин Д.Бекхэм, түүний Юнайтедэд өнгөрүүлсэн мөчүүд, багаа сольсон шуугиант үйл явдлын эргэн тойрон дахь онц сонирхолтой дурсамжийг нь уншаарай.
Бекхэм
Дэвид Бекхэм хөлд орсон цагаасаа л хөл бөмбөгийн ертөнцийн шилдгүүдийн нэг болох хүсэл тэмүүлэлдээ хөтлөгдөн эцэс төгсгөл нь үл харагдах уртаас урт тэмцлээ эхлүүлсэн юм. Бид хоёр 2013 оны зун хөл бөмбөгийн ертөнцийг зэрэг орхисон билээ. Мэдээж Бекхэм Европын хөл бөмбөгийн соруудын нэг хэвээрээ байсан. Түүний өмнө маш олон сонголт байсан ч
тэр Парис Сен-Жерменийг
, харин би Манчестэр Юнайтедыг орхисон доо. Мэдээж тус тусын шалтгаантайгаар.
Заримдаа хүнээс үнэ цэнэтэй зүйлийг нь салгаж авахад түүнийгээ хэр их нандигнадаг байсныг нь харж болдог. Бекхэм Америк луу “ЛА Галакси”-д тоглохоор явахдаа хөл бөмбөгийн карьерийнхаа нэгээхэн хэсгийг үдэх хэрэгтэй болсноо ойлгосон биз ээ. Тэр оргил үедээ үзүүлдэг байсан шигээ чадварлаг, тэсрэлттэй тоглолтыг үзүүлэх гэж маш шаргуу хөдөлмөрлөж байлаа. Магадгүй бидэнтэй өнгөрөөсөн карьерийнхаа сүүлийн хэсгээс ч илүү хөдөлмөрлөсөн болов уу.
2007 оны хувьд түүнд нэг их олон сонголт байгаагүй. Тэр Мадридыг орхиж
Америкийг зорьсоныг
бүгд мэднэ. Магадгүй Холливүүдэд тэр татагдсан биз ээ. Түүнд хөл бөмбөгийн зорилгоор Америк руу явах ямар ч шалтгаан үгүй. Хэдийгээр тэр Английг шигшээ багтаа эргэн ирж чадсан ч дээд зэрэглэлийн клубын хөл бөмбөгөө орхисон юм. Энэ үйлдэл нь миний урмыг ихэд хугалж билээ. Учир нь яг л Гиггс, Скоулз хоёр шиг Дэвидийг ч гэсэн би өсөж том болохыг нь харсан болохоор тэр надад хүү шиг минь л санагддаг. Лондоны залуу хөвгүүн маань 1991 онд Юнайтедэд нэгдэж байлаа. Тэгээд жилийн дотор л тэр Ники Батт, Гари Невилл, Райан Гиггс нарын хамт “ФА капын залуучуудын АШТ”-ий аварга болж хожим
“92 оны төгсөлт”
хэмээн дурсагдах болсон алтан үеийн бүрэлдэхүүнд багтсан хүндтэй хүн. Тэр бидний төлөө нийт 394 тоглолтонд оролцож, 85 гоол оруулж байсны нэг нь түүнийг дэлхий нийтэд танилцуулсан Уимблдоны хаалганд
талбайн хагасаас хийдэг гоол
нь байсан юм.
2013 оны 5 сард намайг Юнайтедыг орхиход Гиггс, Скоулз хоёр хоёулаа байсан бол харин Бекхэм Испанийг зориод аль хэдийн 10 жил өнгөрсөн байв. 2003 оны 6 сарын 18-нд бид 28 настай түүнийг Реал Мадридад
24.5 сая фунтээр зарах
гэж байгаагаа олон нийтэд зарласан юм. Энэ талаар дэлхий нийт шуугиж байсан бөгөөд Юнайтедын хувьд олон улсын анхааралд өртсөн нэг томоохон үе гэж ойлгож болно.
Миний удирдлага доорх залуучуудаас хөл бөмбөгийн карьераа биш алдар нэрийг сонгосон ганц хүн нь Дэвид. Уэйн Рүүни ч гэсэн амьдралыг нь, үзэл бодлыг нь орвонгоор нь өөрчилж чадах шинэ ертөнцөд алдар нэрийн араас хөөцөлдөж болох л байсан шүү дээ. Тэр өсвөр наснаасаа л олонд танигдаж эхэлсэн агаад уншигч таныг алмайруулах гайхалтай саналууд ч түүнд ирж байсныг хэлэх хэрэгтэй. Тэр бидний төлдөгөөс хоёр дахин ихийг талбайн гаднах ажлаасаа олдог нэгэн. Гэхдээ тэр ерөөсөө өөрчлөгдөөгүй. Гиггсиг бүхий л компани, корпорациуд нүүр царайгаа болгохыг хүсдэг байсан даа. Гэхдээ энэ нь хэзээ ч Гиггсийн сонголт байгаагүй.

"Би Дэвидэд ямар нэг байдлаар өш санаж явдаггүй. Тэр бол гайхалтай залуу. Гэхдээ чи хэзээ ч хийж чаддаг зүйлээ орхиж болохгүй. "

2003 оны 2-р сард ФА капын 5-р шатанд Арсеналд
2:0-ээр ялагдахад
бидний хооронд ширүүхэн маргаан өрнөсөн юм. Шалтгаан нь гэвэл Арсеналын 2 дахь гоол буюу Вильтордын гоол орох үндэс тавигдахад тэр хамгаалалтанд буцаж гүйгээгүй. Зүгээр л хойно шогшоод үлдчихсэн. Харин эсрэг багийн тоглогч түүнээс сугарч гараад гоолын дамжуулалт өгчих нь тэр. Тэр дахиад л миний шүүмжлэлийг хүлээж аваагүй. Магадгүй довтолгоон өрнөж байхад хойшоо татаж, сөрөг довтолгооныг тасалж, довтлогчдыг хамгаалах нь түүний ажил биш юм шиг санагдсан бололтой. Гэхдээ яг үнэндээ эдгээр чанарууд нь л түүнийг дэлхийн зэрэглэлийн хөлбөмбөгчин болгосон шүү дээ.
Тэр надаас бараг 4 метрийн зайд л сууж байсан болов уу. Бидний дунд овоолоостой хөл бөмбөгийн шипинүүд байлаа. Дэвидийг надтай хэрэлдээд байхаар нь би
уурандаа тэр шипинүүд лүү өшиглөхөд
нэг гутал яг нүднийх нь дээр оночихсон. Бекхэмийг уурандаа босч ирэхэд тамирчид л зогсоосон юм. Би ч “Буцаад суу. Надтай хүссэнээрээ л хэрэлд. Гэхдээ чи өнөөдөр багийнхныхаа урмыг хугаллаа” гэж хэлээд гараад явсан даа. Маргааш нь би түүний буруу байсныг нотлох гэж бичлэг хүртэл өөрт нь үзүүлэхэд тэр алдаагаа огтхон ч хүлээн зөвшөөрөөгүй. Намайг ярьж байхад тэр нэг ч үг дуугараагүй. Бүр нэг ч үг шүү. “Намайг яагаад уурласныг одоо ойлгож байна уу?” гэж асуухад минь хүртэл юм дуугараагүй.
Маргааш нь энэ талаар энд тэндгүй шуугиан дэгдэж гарлаа. Дэвидийн шархыг нийтлээгүй сонин, хэвлэл үлдээгүй гэхэд хилсдүүлсэн болохгүй. Тэр үеэр багийн удирдлагуудад түүнийг явуулах хэрэгтэй гэж хэлж байснаа санаж байна. Өмнө нь ч гэсэн зөндөө хэлж байсан учраас тэд нар намайг иймэрхүү шийдвэр гаргахыг таамаглаж байсан буй заа. Манчестэр Юнайтедын тоглогч өөрийгөө менежерээс илүү гэж бодох л юм бол тэр даруйдаа багийг орхих хэрэгтэй болдог. Би үргэлж л удирдлагуудад “Менежер эрх мэдлээ алдах л юм бол клуб оршин тогтнохоо болино. Тамирчид хяналтаас гарч, баг том асуудалд унах болно шүү дээ” гэж хэлдэг байв.
Дэвид өөрийгөө Алекс Фергусонээс илүү чухал гэж бодсон хэрэг. Тэр Манчестэрт
өөрийгөө надаас илүү үнэ цэнэтэй
хүн гэж бодсон. Алекс Фергусон байна уу, Пийт байна уу хамаагүй. Нэрдээ биш эрх мэдэлдээ гол учир нь байгаа юм. Ямар ч багийн хувцас солих өрөөнд менежерээс илүү эрх мэдэлтэй хүн байх ёсгүй. Олон ч тамирчин миний дээр гарах гэж оролдож байсан удаатай. Гэхдээ Манчестэр Юнайтедын эрх мэдлийн төвлөрөл менежерийн өрөөнд байдаг юм. Тэд өөрсдийнхөө үхлийн замыг сонгосон бөгөөд үүнийхээ хариуцлагыг ч үүрцгээсэн болно.

Энэ явдлаас нэг их удаагүй байтал бид Аваргуудын лигт Реал Мадридтай учраа таарлаа. Испанид очиход Дэвид тэдний зүүн ар Роберто Карлостой гар барих гэж ирсэн юм шиг л аашилж билээ. Бид Мадридад
3:1-ээр хожигдож
хариу тоглолтоо хүлээх хэрэгтэй болов. Дараагийн лигийн Ньюкаслын эсрэг тоглолтонд Дэвид гэмтэлтэй байгаа гэсэн шалтгаанаар оролцохоос татгалзсан бөгөөд түүнийг орлож гараанд гарсан Сульшер ямар гайхалтай тоглолт үзүүлж, тэднийг 6:2-оор бут ниргэхэд тусалсныг би одоо ч мартдаггүй.
Ингээд Мадридын эсрэг хариу тоглолтод би форм сайтай байснаар нь Сульшерийг тоглуулахаар шийдэж тоглолтоос өмнө энэ талаар Дэвидэд хэлэхэд тэр нэлээн ууртай гарч явсан. Олд Траффордын тэр үдэш гайхалтай өнгөрч билээ. 63 дахь минутанд Дэвид сэлгээгээр орж ирээд фанатууддаа зориулсан үдэлтийн тоглолт хийх шиг болсон доо. Тэр чөлөөт цохилтоос тун ч гоёмсог гоолыг оруулж, нэг их удалгүй 85 дахь минутанд хожлын гоолыг хийсэн. Хэдийгээр бид
4:3-аар хожсон ч
Роналдогийн гайхалтай хэт-трик, Испанид амссан ялагдал маань биднийг тэмцээнээс хасахад хангалттай байсан юм.
Мэдээж Дэвидийг багийг орхих болсон талаар яриа энд тэндгүй гарч эхлэхэд фанатууд намайг буруутгаж байсныг хэлмээр байна. Үнэндээ Бекхэмийн агентууд Реал Мадридтай холбогдож, олон зүйлийг шийдчихсэн юм шиг санагддаг. Анх 5-р сарын дундуур Мадрид бидэнтэй холбогдсон бөгөөд би түүний үнийг 25 сая фунтээс буулгахгүй гэсэн саналаа шууд л хэлсэн. Би Францад амрангаа өөрийн найз, кино найруулагч Жим Шеридантай тэдний гэрээс холгүй ресторанд хооллож байсан юм. Ресторанд энэ тухай тухтай ярьж болохгүйн дээр нууцлах хэрэгтэй байсан тул Жимийн гэр лүү очив. Тэгээд зүгээр утсаар нь яриад л энэ наймааг нэг мөр болгосон доо. 25 саяас буулгахгүй гэдгээ хэлэхэд тэд уг саналыг няцаалтгүй зөвшөөрчихөж билээ. Эхний ээлжинд 18 сая фунтыг бэлнээр өгөөд үлдсэнийг нь дараа нь өгсөн санагдаж байна.
Гэхдээ Дэвид шууд алга болчихоогүй. Бид 2003 оны 5 сарын 3-нд Чарльтоныг гэртээ 4-1-ээр буулган авснаар лигийн аварга боллоо. Дэвид энэ тоглолтон дээр мөн Эвертоны эсрэг улирлын сүүлийн тоглолтон дээр гоолдож фанатууддаа бэлэг барьсан. 20 яардаас оруулсан тэр чөлөөт цохилт нь тийм ч муу үдэлт байгаагүй. Харин нөгөө талд шинэ залуу од гялалзаж, бидний хамгаалалтыг шалгаж байсан нь Уэйн Рүүни байсан юм. Дэвид бидний лигийн аваргын замналд маш том хувь нэмэр оруулсан. Тэр ч утгаараа тэр улирлын сүүлийн тоглолтонд оролцох эрхтэй байлаа.
Магадгүй тухайн үед тэр амьдралд нь тохиож байсан олон асуудлуудыг нэг дор зохицуулах чадваргүй, туршлагагүй байсан санагддаг. Одоо бол тэр энэ тал дээр хамаагүй дээр болсон харагдсан шүү. Тэр амьдралынхаа зорилго, чиг баримжааг нарийн тодорхойлж, илүү удирдлагатай, тогтвортой болжээ. Миний удирдлаган доор тоглож байхдаа бол тэр алдар нэрэнд хэтэрхий их толгойгоо мэдүүлчихсэн байсан гэхэд болно.
Жишээ дурдахад Лестэр Сититэй тоглохын өмнөх хэвлэлийн бага хуралд оролцохоор намайг бэлтгэлийн баазад ирэхэд үүдээр нь дүүрэн сэтгүүлчид шавчихсан байсан. Лав 20 зурагчин байсан болов уу. Юу болсон талаар асуухад Бекхэмийг шинэ үсний засалтаа танилцуулах гэж байгаа гэж хариулсан шүү. Очоод харсан чинь тэр нэг дугуй малгатай яваад л байв. Оройн хоолон дээр хүртэл өмсчихсөн ирэхээр нь “Хооллохдоо битгий малгай өмсөөд бай” гэж хэлсэн чинь тэр шууд л малгайгаа авахгүй гэж хэлсэн. “Битгий тэнэглээд бай! Малгайгаа яг одоо тайл” гэж намайг уурлахад хүртэл тэр малгайгаа аваагүй. Миний уур хүрэлгүй яахав. Манайхан бараг бүгд л малгай өмсдөг. Гэхдээ хэн нь ч хооллож суухдаа малгайтаагаа суудаггүй юм. Дараагийн өдөр нь би түүнийг дуудаж ирээд “Хэрвээ чи малгайгаа авахгүй бол тоглолтонд оролцохгүй. Би чамайг мэдүүлгээс хасах болно” гэж сануулсан. Тэр уурлангуй болоод малгайгаа авсан. Нэг ч үс үлдээлгүй хуссан байх нь тэр. Санаа нь хүмүүст харуулахгүй байж байгаад тоглолтын өмнө малгайгаа авах байсан юм билээ л дээ. Тэр үеэс эхлээд надад хар төрж эхэлсэн гэхэд болно. Олон нийтийн хэрэгсэл, хэвлэл мэдээлүүд түүнийг дотроос нь яаж идэж байгааг би нэвт харж байлаа.
Дэвид гайхалтай багт байсан. Түүний карьер ч өөлөх юмгүй. Тэр надад улиралд хамгийн багадаа 12 гоол өгдөг байсан. Харин нэр алдрыг сонгосноороо тэр дэлхийн шилдэг болох боломжоо алдсан. Энэ өөрчлөлтөөсөө хойш тэр дээд зэрэглэлийн хөлбөмбөгөөс гарсан гэж хэлж болно.
Анх бидэнтэй нэгдэхдээ нүд нь гэрэлтсэн бяцхан хүү ирж байсныг нь би одоо ч тод санадаг. Ёстой л хөлбөмбөгийн төлөө төрчихсөн хүүхэд байсан даа. 16 настайдаа тэр үргэлж л бэлтгэлийн бааз, фитнесийн өрөөгөөр эргэлдэж байдаг, амарна, зогсоно гэж юу болохыг мэддэггүй хүүхэд байсан. Тэр хөлбөмбөгийг чин сэтгэлээсээ хайрладаг байсан. Тэр мөрөөдөлдөө амьдардаг байлаа. Харин дараа нь тэр энэ бүгдийгээ хаяад шинэ карьер, шинэ амьдрал, шинэ ертөнцийг сонгосон доо.

Гэхдээ бас түүнд хүндлэл үзүүлэх хэрэгтэй. 2013 оны 1 сард
Парис Сен-Жерменд элсэхэд нь
түүний зоригтой үйлдлийг ямар их сайшааж байснаа санаж байна. Үргэлж л Юнайтедын хамгийн эрүүл чийрэг залуу байсан шигээ тэр 37 насандаа мэргэжлийн хөлбөмбөгийн дээд лигт тоглохоор зориглосон. Хүүхэд байхаасаа л шаргуу хөдөлмөрийнхөө үр дүнг амсах гэж хичээдэг байсан тэр шазруун тэсвэр, тэвчээр нь түүнийг хөтөлсөн хэрэг.
“MLS” Микки Моузын лиг биш. Нэлээд спортлог лиг. Би Бекхэмийг “MLS” капын финалд ямар мэргэжлийн тоглолт үзүүлж байгааг харсан. Хамгаалалтанд буцаж, шилжилтүүдийг хийгээд л хуучны Бекхэмийн нэг хэсэг харагдах шиг л болж билээ. Парис Сен-Жермен дэхь тоглолтыг нь ч үзсэн удаа бий. Хэдийгээр тэр тоглолтонд нэг их оролцохгүй байсан ч өөрийнхөө үүргийг бол яагштал биелүүлж байсан. Европын цомын шөвгийн наймд лав тэр маш идэвхтэй тоглолт үзүүлж, тоглолтын эхэнд хэд хэдэн оновчтой дамжуулалтуудыг өгч байлаа. Тэгээд өөрөөсөө “Тэр яаж одоо хүртэл ийм тоглолт үзүүлж чадаж байнаа?” гэж асуухад хамгийн түрүүнд толгойд буусан хариулт нь гагцхүү тэсвэр тэвчээр л байсан.
Тэр одоо ч маш сайн хөндлөн дамжуулалтуудыг өгч чадна. Тоглолтыг зохион байгуулж, ухаалаг пассуудыг хаяж чадна. Тэр эдгээр зүйлсийг эд эс бүрдээ шингээчихсэн шүү дээ. Америкд 5 жилийг өнгөрүүлчихээд бараг 38 настайдаа Аваргуудын лигт тоглож чадаж байгааг нь магтахгүй байхын аргагүй.
ЛА-г орхиход нь хэд хэдэн хүн над дээр ирээд түүнийг буцааж авахыг санал болгож байсан юм. Гэхдээ насыг нь бодоод үзвэл тийм сонголтыг би хэзээ ч хийж чадахгүй. Парис Сен-Жермен нэр хүндээ өсгөх гэж түүнийг авсан хэрэг. Гэхдээ Дэвид энийг нь тоогоогүй. Мэдээж түүний бодолд тэр гайхалтай тамирчин хэвээрээ. Нэг өдөр би Скоулз, Гиггс хоёртой энэ талаар ярилцаж үзсэн юм. Ямар ч байсан муу тоглолтоо халхалж чаддаг авьяасыг нь би тэр хоёрт магтсан. Муу тоглоход нь би түүнийг загнаад л харин тэр надтай ам зөрөөд л өнгөрнө. Магадгүй “Энэ Фергусон бүр галзуурчихаж. Би сайн тоглосон ш дээ” гэж бодох байх.
ЛА-д тэр өөрийнхөө амьдралын дараагийн хэсгийг Холливүүд гэж бодоод л очсон байх. Гэхдээ юу гээч? Түүний тууштай занг бараг хэн ч үгүйсгэж чадахгүй. Тэр багаасаа л хөлбөмбөгийн ертөнцийн шилдэг нь болохыг хүсдэг байсан хүн. Тиймдээ ч Манчестэрт байхдаа намайг ч, үзэгчдийг ч, ер нь дэлхийн дахиныг гайхшруулж чадсан юм шүү дээ. Тэр юуг ч хүссэн бай, түүнийхээ төлөө тэмцэж, зориглож, зүтгэж чаддаг нэгэн.


Хөлбөмбөгийн түүхэнд төрөн гарсан хамгийн агуу дасгалжуулагчдын нэг Сир Алекс Фергюсоны намтар номын хэсгээс та бүхэнд хүргэж байна. Монсудар хэвлэлийн газраас орчуулагч Н.Содонтуяагийн орчуулгатайгаар уншигчдын хүртээл болсон энэ номын хамгийн сонирхолтой бүлгүүдийн нэг "Бекхэм" -ээс та бүхэн дэлхийн хамгийн алдартай хөлбөмбөгчин Д.Бекхэм, түүний Юнайтедэд өнгөрүүлсэн мөчүүд, багаа сольсон шуугиант үйл явдлын эргэн тойрон дахь онц сонирхолтой дурсамжийг нь уншаарай.
### Бекхэм
Дэвид Бекхэм хөлд орсон цагаасаа л хөл бөмбөгийн ертөнцийн шилдгүүдийн нэг болох хүсэл тэмүүлэлдээ хөтлөгдөн эцэс төгсгөл нь үл харагдах уртаас урт тэмцлээ эхлүүлсэн юм. Бид хоёр 2013 оны зун хөл бөмбөгийн ертөнцийг зэрэг орхисон билээ. Мэдээж Бекхэм Европын хөл бөмбөгийн соруудын нэг хэвээрээ байсан. Түүний өмнө маш олон сонголт байсан ч тэр Парис Сен-Жерменийг, харин би Манчестэр Юнайтедыг орхисон доо. Мэдээж тус тусын шалтгаантайгаар.
Заримдаа хүнээс үнэ цэнэтэй зүйлийг нь салгаж авахад түүнийгээ хэр их нандигнадаг байсныг нь харж болдог. Бекхэм Америк луу “ЛА Галакси”-д тоглохоор явахдаа хөл бөмбөгийн карьерийнхаа нэгээхэн хэсгийг үдэх хэрэгтэй болсноо ойлгосон биз ээ. Тэр оргил үедээ үзүүлдэг байсан шигээ чадварлаг, тэсрэлттэй тоглолтыг үзүүлэх гэж маш шаргуу хөдөлмөрлөж байлаа. Магадгүй бидэнтэй өнгөрөөсөн карьерийнхаа сүүлийн хэсгээс ч илүү хөдөлмөрлөсөн болов уу.
2007 оны хувьд түүнд нэг их олон сонголт байгаагүй. Тэр Мадридыг орхиж Америкийг зорьсоныг бүгд мэднэ. Магадгүй Холливүүдэд тэр татагдсан биз ээ. Түүнд хөл бөмбөгийн зорилгоор Америк руу явах ямар ч шалтгаан үгүй. Хэдийгээр тэр Английг шигшээ багтаа эргэн ирж чадсан ч дээд зэрэглэлийн клубын хөл бөмбөгөө орхисон юм. Энэ үйлдэл нь миний урмыг ихэд хугалж билээ. Учир нь яг л Гиггс, Скоулз хоёр шиг Дэвидийг ч гэсэн би өсөж том болохыг нь харсан болохоор тэр надад хүү шиг минь л санагддаг. Лондоны залуу хөвгүүн маань 1991 онд Юнайтедэд нэгдэж байлаа. Тэгээд жилийн дотор л тэр Ники Батт, Гари Невилл, Райан Гиггс нарын хамт “ФА капын залуучуудын АШТ”-ий аварга болж хожим “92 оны төгсөлт” хэмээн дурсагдах болсон алтан үеийн бүрэлдэхүүнд багтсан хүндтэй хүн. Тэр бидний төлөө нийт 394 тоглолтонд оролцож, 85 гоол оруулж байсны нэг нь түүнийг дэлхий нийтэд танилцуулсан Уимблдоны хаалганд талбайн хагасаас хийдэг гоол нь байсан юм.
2013 оны 5 сард намайг Юнайтедыг орхиход Гиггс, Скоулз хоёр хоёулаа байсан бол харин Бекхэм Испанийг зориод аль хэдийн 10 жил өнгөрсөн байв. 2003 оны 6 сарын 18-нд бид 28 настай түүнийг Реал Мадридад 24.5 сая фунтээр зарах гэж байгаагаа олон нийтэд зарласан юм. Энэ талаар дэлхий нийт шуугиж байсан бөгөөд Юнайтедын хувьд олон улсын анхааралд өртсөн нэг томоохон үе гэж ойлгож болно.
Миний удирдлага доорх залуучуудаас хөл бөмбөгийн карьераа биш алдар нэрийг сонгосон ганц хүн нь Дэвид. Уэйн Рүүни ч гэсэн амьдралыг нь, үзэл бодлыг нь орвонгоор нь өөрчилж чадах шинэ ертөнцөд алдар нэрийн араас хөөцөлдөж болох л байсан шүү дээ. Тэр өсвөр наснаасаа л олонд танигдаж эхэлсэн агаад уншигч таныг алмайруулах гайхалтай саналууд ч түүнд ирж байсныг хэлэх хэрэгтэй. Тэр бидний төлдөгөөс хоёр дахин ихийг талбайн гаднах ажлаасаа олдог нэгэн. Гэхдээ тэр ерөөсөө өөрчлөгдөөгүй. Гиггсиг бүхий л компани, корпорациуд нүүр царайгаа болгохыг хүсдэг байсан даа. Гэхдээ энэ нь хэзээ ч Гиггсийн сонголт байгаагүй.
> "Би Дэвидэд ямар нэг байдлаар өш санаж явдаггүй. Тэр бол гайхалтай залуу. Гэхдээ чи хэзээ ч хийж чаддаг зүйлээ орхиж болохгүй. "
2003 оны 2-р сард ФА капын 5-р шатанд Арсеналд 2:0-ээр ялагдахад бидний хооронд ширүүхэн маргаан өрнөсөн юм. Шалтгаан нь гэвэл Арсеналын 2 дахь гоол буюу Вильтордын гоол орох үндэс тавигдахад тэр хамгаалалтанд буцаж гүйгээгүй. Зүгээр л хойно шогшоод үлдчихсэн. Харин эсрэг багийн тоглогч түүнээс сугарч гараад гоолын дамжуулалт өгчих нь тэр. Тэр дахиад л миний шүүмжлэлийг хүлээж аваагүй. Магадгүй довтолгоон өрнөж байхад хойшоо татаж, сөрөг довтолгооныг тасалж, довтлогчдыг хамгаалах нь түүний ажил биш юм шиг санагдсан бололтой. Гэхдээ яг үнэндээ эдгээр чанарууд нь л түүнийг дэлхийн зэрэглэлийн хөлбөмбөгчин болгосон шүү дээ.
Тэр надаас бараг 4 метрийн зайд л сууж байсан болов уу. Бидний дунд овоолоостой хөл бөмбөгийн шипинүүд байлаа. Дэвидийг надтай хэрэлдээд байхаар нь би уурандаа тэр шипинүүд лүү өшиглөхөд нэг гутал яг нүднийх нь дээр оночихсон. Бекхэмийг уурандаа босч ирэхэд тамирчид л зогсоосон юм. Би ч “Буцаад суу. Надтай хүссэнээрээ л хэрэлд. Гэхдээ чи өнөөдөр багийнхныхаа урмыг хугаллаа” гэж хэлээд гараад явсан даа. Маргааш нь би түүний буруу байсныг нотлох гэж бичлэг хүртэл өөрт нь үзүүлэхэд тэр алдаагаа огтхон ч хүлээн зөвшөөрөөгүй. Намайг ярьж байхад тэр нэг ч үг дуугараагүй. Бүр нэг ч үг шүү. “Намайг яагаад уурласныг одоо ойлгож байна уу?” гэж асуухад минь хүртэл юм дуугараагүй.
Маргааш нь энэ талаар энд тэндгүй шуугиан дэгдэж гарлаа. Дэвидийн шархыг нийтлээгүй сонин, хэвлэл үлдээгүй гэхэд хилсдүүлсэн болохгүй. Тэр үеэр багийн удирдлагуудад түүнийг явуулах хэрэгтэй гэж хэлж байснаа санаж байна. Өмнө нь ч гэсэн зөндөө хэлж байсан учраас тэд нар намайг иймэрхүү шийдвэр гаргахыг таамаглаж байсан буй заа. Манчестэр Юнайтедын тоглогч өөрийгөө менежерээс илүү гэж бодох л юм бол тэр даруйдаа багийг орхих хэрэгтэй болдог. Би үргэлж л удирдлагуудад “Менежер эрх мэдлээ алдах л юм бол клуб оршин тогтнохоо болино. Тамирчид хяналтаас гарч, баг том асуудалд унах болно шүү дээ” гэж хэлдэг байв.
Дэвид өөрийгөө Алекс Фергусонээс илүү чухал гэж бодсон хэрэг. Тэр Манчестэрт өөрийгөө надаас илүү үнэ цэнэтэй хүн гэж бодсон. Алекс Фергусон байна уу, Пийт байна уу хамаагүй. Нэрдээ биш эрх мэдэлдээ гол учир нь байгаа юм. Ямар ч багийн хувцас солих өрөөнд менежерээс илүү эрх мэдэлтэй хүн байх ёсгүй. Олон ч тамирчин миний дээр гарах гэж оролдож байсан удаатай. Гэхдээ Манчестэр Юнайтедын эрх мэдлийн төвлөрөл менежерийн өрөөнд байдаг юм. Тэд өөрсдийнхөө үхлийн замыг сонгосон бөгөөд үүнийхээ хариуцлагыг ч үүрцгээсэн болно.
Энэ явдлаас нэг их удаагүй байтал бид Аваргуудын лигт Реал Мадридтай учраа таарлаа. Испанид очиход Дэвид тэдний зүүн ар Роберто Карлостой гар барих гэж ирсэн юм шиг л аашилж билээ. Бид Мадридад 3:1-ээр хожигдож хариу тоглолтоо хүлээх хэрэгтэй болов. Дараагийн лигийн Ньюкаслын эсрэг тоглолтонд Дэвид гэмтэлтэй байгаа гэсэн шалтгаанаар оролцохоос татгалзсан бөгөөд түүнийг орлож гараанд гарсан Сульшер ямар гайхалтай тоглолт үзүүлж, тэднийг 6:2-оор бут ниргэхэд тусалсныг би одоо ч мартдаггүй.
Ингээд Мадридын эсрэг хариу тоглолтод би форм сайтай байснаар нь Сульшерийг тоглуулахаар шийдэж тоглолтоос өмнө энэ талаар Дэвидэд хэлэхэд тэр нэлээн ууртай гарч явсан. Олд Траффордын тэр үдэш гайхалтай өнгөрч билээ. 63 дахь минутанд Дэвид сэлгээгээр орж ирээд фанатууддаа зориулсан үдэлтийн тоглолт хийх шиг болсон доо. Тэр чөлөөт цохилтоос тун ч гоёмсог гоолыг оруулж, нэг их удалгүй 85 дахь минутанд хожлын гоолыг хийсэн. Хэдийгээр бид 4:3-аар хожсон ч Роналдогийн гайхалтай хэт-трик, Испанид амссан ялагдал маань биднийг тэмцээнээс хасахад хангалттай байсан юм.
Мэдээж Дэвидийг багийг орхих болсон талаар яриа энд тэндгүй гарч эхлэхэд фанатууд намайг буруутгаж байсныг хэлмээр байна. Үнэндээ Бекхэмийн агентууд Реал Мадридтай холбогдож, олон зүйлийг шийдчихсэн юм шиг санагддаг. Анх 5-р сарын дундуур Мадрид бидэнтэй холбогдсон бөгөөд би түүний үнийг 25 сая фунтээс буулгахгүй гэсэн саналаа шууд л хэлсэн. Би Францад амрангаа өөрийн найз, кино найруулагч Жим Шеридантай тэдний гэрээс холгүй ресторанд хооллож байсан юм. Ресторанд энэ тухай тухтай ярьж болохгүйн дээр нууцлах хэрэгтэй байсан тул Жимийн гэр лүү очив. Тэгээд зүгээр утсаар нь яриад л энэ наймааг нэг мөр болгосон доо. 25 саяас буулгахгүй гэдгээ хэлэхэд тэд уг саналыг няцаалтгүй зөвшөөрчихөж билээ. Эхний ээлжинд 18 сая фунтыг бэлнээр өгөөд үлдсэнийг нь дараа нь өгсөн санагдаж байна.
Гэхдээ Дэвид шууд алга болчихоогүй. Бид 2003 оны 5 сарын 3-нд Чарльтоныг гэртээ 4-1-ээр буулган авснаар лигийн аварга боллоо. Дэвид энэ тоглолтон дээр мөн Эвертоны эсрэг улирлын сүүлийн тоглолтон дээр гоолдож фанатууддаа бэлэг барьсан. 20 яардаас оруулсан тэр чөлөөт цохилт нь тийм ч муу үдэлт байгаагүй. Харин нөгөө талд шинэ залуу од гялалзаж, бидний хамгаалалтыг шалгаж байсан нь Уэйн Рүүни байсан юм. Дэвид бидний лигийн аваргын замналд маш том хувь нэмэр оруулсан. Тэр ч утгаараа тэр улирлын сүүлийн тоглолтонд оролцох эрхтэй байлаа.
Магадгүй тухайн үед тэр амьдралд нь тохиож байсан олон асуудлуудыг нэг дор зохицуулах чадваргүй, туршлагагүй байсан санагддаг. Одоо бол тэр энэ тал дээр хамаагүй дээр болсон харагдсан шүү. Тэр амьдралынхаа зорилго, чиг баримжааг нарийн тодорхойлж, илүү удирдлагатай, тогтвортой болжээ. Миний удирдлаган доор тоглож байхдаа бол тэр алдар нэрэнд хэтэрхий их толгойгоо мэдүүлчихсэн байсан гэхэд болно.
Жишээ дурдахад Лестэр Сититэй тоглохын өмнөх хэвлэлийн бага хуралд оролцохоор намайг бэлтгэлийн баазад ирэхэд үүдээр нь дүүрэн сэтгүүлчид шавчихсан байсан. Лав 20 зурагчин байсан болов уу. Юу болсон талаар асуухад Бекхэмийг шинэ үсний засалтаа танилцуулах гэж байгаа гэж хариулсан шүү. Очоод харсан чинь тэр нэг дугуй малгатай яваад л байв. Оройн хоолон дээр хүртэл өмсчихсөн ирэхээр нь “Хооллохдоо битгий малгай өмсөөд бай” гэж хэлсэн чинь тэр шууд л малгайгаа авахгүй гэж хэлсэн. “Битгий тэнэглээд бай! Малгайгаа яг одоо тайл” гэж намайг уурлахад хүртэл тэр малгайгаа аваагүй. Миний уур хүрэлгүй яахав. Манайхан бараг бүгд л малгай өмсдөг. Гэхдээ хэн нь ч хооллож суухдаа малгайтаагаа суудаггүй юм. Дараагийн өдөр нь би түүнийг дуудаж ирээд “Хэрвээ чи малгайгаа авахгүй бол тоглолтонд оролцохгүй. Би чамайг мэдүүлгээс хасах болно” гэж сануулсан. Тэр уурлангуй болоод малгайгаа авсан. Нэг ч үс үлдээлгүй хуссан байх нь тэр. Санаа нь хүмүүст харуулахгүй байж байгаад тоглолтын өмнө малгайгаа авах байсан юм билээ л дээ. Тэр үеэс эхлээд надад хар төрж эхэлсэн гэхэд болно. Олон нийтийн хэрэгсэл, хэвлэл мэдээлүүд түүнийг дотроос нь яаж идэж байгааг би нэвт харж байлаа.
Дэвид гайхалтай багт байсан. Түүний карьер ч өөлөх юмгүй. Тэр надад улиралд хамгийн багадаа 12 гоол өгдөг байсан. Харин нэр алдрыг сонгосноороо тэр дэлхийн шилдэг болох боломжоо алдсан. Энэ өөрчлөлтөөсөө хойш тэр дээд зэрэглэлийн хөлбөмбөгөөс гарсан гэж хэлж болно.
Анх бидэнтэй нэгдэхдээ нүд нь гэрэлтсэн бяцхан хүү ирж байсныг нь би одоо ч тод санадаг. Ёстой л хөлбөмбөгийн төлөө төрчихсөн хүүхэд байсан даа. 16 настайдаа тэр үргэлж л бэлтгэлийн бааз, фитнесийн өрөөгөөр эргэлдэж байдаг, амарна, зогсоно гэж юу болохыг мэддэггүй хүүхэд байсан. Тэр хөлбөмбөгийг чин сэтгэлээсээ хайрладаг байсан. Тэр мөрөөдөлдөө амьдардаг байлаа. Харин дараа нь тэр энэ бүгдийгээ хаяад шинэ карьер, шинэ амьдрал, шинэ ертөнцийг сонгосон доо.
Гэхдээ бас түүнд хүндлэл үзүүлэх хэрэгтэй. 2013 оны 1 сард Парис Сен-Жерменд элсэхэд нь түүний зоригтой үйлдлийг ямар их сайшааж байснаа санаж байна. Үргэлж л Юнайтедын хамгийн эрүүл чийрэг залуу байсан шигээ тэр 37 насандаа мэргэжлийн хөлбөмбөгийн дээд лигт тоглохоор зориглосон. Хүүхэд байхаасаа л шаргуу хөдөлмөрийнхөө үр дүнг амсах гэж хичээдэг байсан тэр шазруун тэсвэр, тэвчээр нь түүнийг хөтөлсөн хэрэг.
“MLS” Микки Моузын лиг биш. Нэлээд спортлог лиг. Би Бекхэмийг “MLS” капын финалд ямар мэргэжлийн тоглолт үзүүлж байгааг харсан. Хамгаалалтанд буцаж, шилжилтүүдийг хийгээд л хуучны Бекхэмийн нэг хэсэг харагдах шиг л болж билээ. Парис Сен-Жермен дэхь тоглолтыг нь ч үзсэн удаа бий. Хэдийгээр тэр тоглолтонд нэг их оролцохгүй байсан ч өөрийнхөө үүргийг бол яагштал биелүүлж байсан. Европын цомын шөвгийн наймд лав тэр маш идэвхтэй тоглолт үзүүлж, тоглолтын эхэнд хэд хэдэн оновчтой дамжуулалтуудыг өгч байлаа. Тэгээд өөрөөсөө “Тэр яаж одоо хүртэл ийм тоглолт үзүүлж чадаж байнаа?” гэж асуухад хамгийн түрүүнд толгойд буусан хариулт нь гагцхүү тэсвэр тэвчээр л байсан.
Тэр одоо ч маш сайн хөндлөн дамжуулалтуудыг өгч чадна. Тоглолтыг зохион байгуулж, ухаалаг пассуудыг хаяж чадна. Тэр эдгээр зүйлсийг эд эс бүрдээ шингээчихсэн шүү дээ. Америкд 5 жилийг өнгөрүүлчихээд бараг 38 настайдаа Аваргуудын лигт тоглож чадаж байгааг нь магтахгүй байхын аргагүй.
ЛА-г орхиход нь хэд хэдэн хүн над дээр ирээд түүнийг буцааж авахыг санал болгож байсан юм. Гэхдээ насыг нь бодоод үзвэл тийм сонголтыг би хэзээ ч хийж чадахгүй. Парис Сен-Жермен нэр хүндээ өсгөх гэж түүнийг авсан хэрэг. Гэхдээ Дэвид энийг нь тоогоогүй. Мэдээж түүний бодолд тэр гайхалтай тамирчин хэвээрээ. Нэг өдөр би Скоулз, Гиггс хоёртой энэ талаар ярилцаж үзсэн юм. Ямар ч байсан муу тоглолтоо халхалж чаддаг авьяасыг нь би тэр хоёрт магтсан. Муу тоглоход нь би түүнийг загнаад л харин тэр надтай ам зөрөөд л өнгөрнө. Магадгүй “Энэ Фергусон бүр галзуурчихаж. Би сайн тоглосон ш дээ” гэж бодох байх.
ЛА-д тэр өөрийнхөө амьдралын дараагийн хэсгийг Холливүүд гэж бодоод л очсон байх. Гэхдээ юу гээч? Түүний тууштай занг бараг хэн ч үгүйсгэж чадахгүй. Тэр багаасаа л хөлбөмбөгийн ертөнцийн шилдэг нь болохыг хүсдэг байсан хүн. Тиймдээ ч Манчестэрт байхдаа намайг ч, үзэгчдийг ч, ер нь дэлхийн дахиныг гайхшруулж чадсан юм шүү дээ. Тэр юуг ч хүссэн бай, түүнийхээ төлөө тэмцэж, зориглож, зүтгэж чаддаг нэгэн.