Foreign letters. Letters must be valid in the language being spoken. For example, “ж” is a letter in the Russian alphabet but is never used in English and so should never appear in any English source text.
Buitelandse briewe. Briewe moet geldig wees in die taal wat gepraat word. Byvoorbeeld, "ж" is 'n letter in die Russiese alfabet, maar word nooit in Afrikaans gebruik nie en moet dus nooit in enige Afrikaanse bronteks verskyn nie.