Foreign letters. Letters must be valid in the language being spoken. For example, “ж” is a letter in the Russian alphabet but is never used in English and so should never appear in any English source text.
Erlendir stafir. Stafir verða að vera gildir á því tungumáli sem talað er. Til dæmis er „ж“ bókstafur í rússneska stafrófinu en er aldrei notaður á íslensku og ætti því aldrei að koma fyrir í neinum íslenskum frumtexta.