In 1950, computers took up whole rooms and were dumber than today’s pocket calculators. But progress was swift, and by 1960 they were able to run complex programs. Governments and universities across the globe thought it would be great if the machines could talk, nurturing collaboration and scientific breakthroughs.
ในปี 1950 คอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องกินพื้นที่ทั้งห้องและมีประสิทธิภาพน้อยกว่าเครื่องคิดเลขพกพาในปัจจุบัน แต่ความก้าวหน้าเป็นไปอย่างรวดเร็ว และในปี 1960 คอมพิวเตอร์ก็สามารถประมวลผลโปรแกรมที่ซับซ้อนได้ รัฐบาลและมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ทั่วโลกคิดว่าหากเครื่องจักรเหล่านี้สามารถคุยกันได้เพื่อบ่มเพาะการทำงานร่วมกันและความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ ก็คงจะดีไม่น้อยเลยทีเดียว