Foreign letters. Letters must be valid in the language being spoken. For example, “ж” is a letter in the Russian alphabet but is never used in English and so should never appear in any English source text.
ตัวอักษรภาษาต่างประเทศ ตัวอักษรในประโยคจะต้องมีการใช้งานในภาษาที่พูด ตัวอย่างเช่น “ж” เป็นตัวอักษรในภาษารัสเซีย แต่ไม่มีการใช้ในภาษาไทย ซึ่งเป็นการใส่คำหรือตัวอักษรจากภาษาต่างประเทศโดยไม่ได้ทับศัพท์ก่อน จึงไม่ควรปรากฏในประโยคต้นฉบับภาษาไทย