We want the audio quality to reflect the audio quality a speech-to-text engine will see in the wild. Thus, we want variety. This teaches the speech-to-text engine to handle various situations—background talking, car noise, fan noise—without errors.
ما می‌خواهیم کیفیت صدا منعکس کننده کیفیت که موتورهای تشخیص گفتاری باشند که در زندگی واقعی می‌بینیم. بنابراین، تنوع مورد نیاز است. موتورهای تشخیص گفتار یاد می‌گیرند چگونه با شرایط مختلف—گفتگوهای پس‌زمینه، صدای ماشین، صدای پنکه—بدون مشکل برخورد کنند.