Константин Левин ааҥҥа быган көрбүтэ, сүүнэтнк үүммүт бэргэһэ курдук баттахтаах, поддевка сонноох эдэр киһи саҥарар эбит, оттон эбирдээхтиҥи сирэйдээх, сиэҕэ, саҕата суох баайыы таҥастаах эдэр дьахтар диваҥҥа олорор эбит.
Константин Левин заглянул в дверь и увидел, что говорит с огромной шапкой волос молодой человек в поддевке, а молодая рябоватая женщина, в шерстяном платье без рукавчиков и воротничков, сидит на диване.