Бу быраабылалар барыта табыгаһа, толкуйа суох да буолуохтарын сөп, гынан баран саарбаҕа суох этилэр, онон тутуһарын тухары Вронскай холкутук сананар уонна төбөтүн хороччу туттан сылдьар кыахтаах.
Все эти правила могли быть неразумны, нехороши, но они были несомненны, и, исполняя их, Вронский чувствовал, что он спокоен и может высоко носить голову.