Онуоха Аар тойон аҕата Үүс киис тириитэ Өлбүргэлээх бэргэһэтин Өрө анньан Сэгэс гыннаран баран, Уолаһыйбыт быһыынан Уолун диэки омургутуйа көрөн, Оҕонньор киһи Аллаах ат Атара хаамыытын курдук Аа-дьуо саҥаран Амалыйа олордо: — Көр-дьэ, көр-дьэ!
Тогда Аар Тойон отец Соболью шапку Из меха огузка Повыше сдвинув, Взглядом смущённым На сына удивленно взирая, Старик, проживший Жизнь свою Как шаг бодрый Лошадки ходкой, Неторопливо, не спеша Размеренно заговорил: — Кёр-дя-э!