Каренины кытта кэпсэппитин нөҥүө күнүгэр  Степан Аркадьич киниэхэ таарыйан баран, бу көрдөөх бүөбэйдээһиҥҥэ уонна сымыйалааһыҥҥа, алҕаска дириҥник киирэн хаалан баран,төттөрү хайдах тахсарын билбэт буолуоҕар дылы, бэйэтэ эдэрин өтө билбитэ, тоҕо диэтэххэ, хомойуох иһин, кини Бетсины сөбүлээбэтэх эрэ буолбакка, киниэхэ түктэри этэ.
На другой день после своего разговора с Карениным Степан Аркадьич, заехав к ней, чувствовал себя столь молодым, что в этом шуточном ухаживанье и вранье зашел нечаянно так далеко, что уже не знал, как выбраться назад, так как, к несчастью, она не только не нравилась, но противна была ему.