Ону көрөөт, Дьырыбына Дьырылыатта Кыыс бухатыыр обургу Уолуйа быһыытыйда. Ол икки ардыгар Ап-Чарапынай Муос Нооноҕой уол соҕотохто Кини иннигэр кэлэн "Хорус" гынан тура түстэ да, Хантас гынан, Хатан-чаҕаан үлүгэрдик, Хаһааҥыттан эрэ Ханыыласпыт курдук, Хоһоон тыла холбоон, Тойук туойан, Этэн эҕэлдьитэ турда: — Чэй, чэйи эрэнчэ, Орто туруу дойду Улай ньууругар Олохсуйан үөскээбит, Аан дойду аҕата буолбут Арылы Тойон оҕонньор, Сир сибиир ийэтэ буолбут Кэрэмэс Хотун эмээхсин Көрдөр харахтарын харата, Көмөлүйэр сүрэхтэрин чопчута, Хайҕахтаах хара быардарын Туулайа туллан, Кут бэйэлэрэ кубулуйан, Сүр бэйэлэрэ сүүдүйэн, Төлкөлөнөн төрөөбүт Күҥҥэ тэҥнээх күөрэгэйдэрэ, Алтан түөстээх далбардара - Албаннаах кыыстара, Араҕас маҥан халлаантан Илэ-бодо айыллан түспүт Тыллаах-өстөөх, Дыллыа маҥан аттаах Дьырыбына Дьырылыатта диэн Тускуллаах доҕоччугуом, Тус бэйэҕэр туһаайан, Тоноҕостоох бэйэкэм тоҥхойобун!
Между тем Ап-Чарапынай Муос Ноногой парень Вмиг резко Пред ней оказавшись, Голову подняв, Будто давно её Хорошо знал, Голосом высоким, Словами складными, Тойук запевая, Стоял-сказывал: — Чэй, чэйи эрэнчэ, Срединной земли вечной На чистой глади щедрой Живущих-процветающих, Отца земли изначальной Арылы Тойон старика, Матери земли-сибири Кэрэмэс Хотун старухи Глаз смотрящих зеница, Сердец горячих комочек, Печени чёрной Придаток оторванный, В их души-кут превратившись, В их силу-сюр обратившись, С назначением рождённая Солнцу равный жаворонок, Пташка медногрудая, Девушка прославленная, С жёлто-белого неба Наяву спущенным, Словами говорящим С молочно-белым конём Джырыбына Джырылыатта, Подруга моя счастливая, К тебе самой обращаясь, В позвонках сгибаюсь!