Вынимает он перстень зверя лесного, чуда морского, из ларца кованого, надевает перстень на правый мизинец меньшой, любимой дочери — и не стало ее в ту же минуточку со всеми ее пожитками.
Тимирдээх дьааһыгыттан тыа адьырҕатын, муора баһылыгын көмүс биһилэҕин ылан тапталлаах, аччыгый кыыһын ылгыныгар кэтэрдэн кэбиһэр. Кыыһа, бэлэмнээбит туох баар таҥаһын-сабын илдьэ, көрүөх бэтэрээ өттүнэ мэлис гынан хаалар.