1950 сыллаахха саас бэс ыйын бастакы күннэригэр Үөһээ Бүлүү орто оскуолатыгар үөрэнэр соҕотох кыыстааҕым үөрэҕин бүтэрэн дьиэтигэр сатыы тахсан иһэн мунан сүтэн хаалбыта. Ону бүтүн нэһилиэгинэн көрдөөн булбатахпыт.
Вот его рассказ: В 1950 г. весной в первые дни июня заблудилась в лесу моя единственная дочка. Она училась в Верхневилюйской школе. Когда начались летние каникулы, одна пошла пешком домой, но так и не дошла до дома. Всей деревней искали, так и не нашлась, потерялась, как в воду канула.