Тус иннигэр хоруйа түһэн баран, Дорообо биэрэн тоҥхойдо, Хаас харах хамсатта, Манньыат курдугунан Батары көрөн туран, Өрүөл курдугунан Өтөрү көрөн туран, Улаан убаһа Ууллаҕас хаһатын Уус киһи бирииккэ быһаҕынан Ойо быһан ылан, Утарыта ууран кээспитин курдук Обугуркаан уоһа Оҥоччу тартаран туран, Кирбиинньик хаччыны Кэккэлии тутан кээспит курдук Килиэ көмүс тииһэ Килбэк гынан Кэпсэллээх буола турбута үһү: — Дьэ-буо, Хайа дойду Хайдар суола биллибэтэх, Хаһыырдар саҥата иһиллибэтэх Хадьаан омук киһитэ кэллэҥий!
Но женщина эта Павой величавой Поплыла наперерез, Встала перед ним, Поклонилась, привечая, Заиграла бровями, Монетами светлыми Взглянула прямо, Орлиными очами Остро посмотрела, Губами, подобными Кускам аппетитным, Твердой рукой вырезанным Из брюшного жира Вольно гулявшего год Белого жеребенка, Шевелит завлекательно, Сверкая зубами, Как гривенники Серебряные, говорит: «Джэ-буо!