Эмиэ бу холку хамсаныылары көрөн, бу оҕо саҥатын курдук күлүү гынан эрэр куолаһы истэн баран,  Анна киниттэн сиргэниитэ аһыныытын мэлитэ oҕуста, онон дьулайа эрэ саныыр буолла, ол эрээри олоҕун быһыытын хайаан да быһаарынар сананна.
Когда она увидала опять эти спокойные жесты, услыхала этот пронзительный, детский и насмешливый голос, отвращение к нему уничтожило в ней прежнюю жалость, и она только боялась, но во что бы то ни стало хотела уяснить свое положение.