Атастыылар хардарыта көрсүһэ түһээт, иккиэн симит-тибиттэрэ сирэйдэригэр көһүннэ, Голенищев Аннаны чахчы умсугуйа көрөн туран баран, кини туһунан тугу эрэ этээри гынар эрээри, тугу этиэҕин булбатах курдук буолла, оттон Вронскай ол этээри гыммыты истиэн баҕарар эрээри дьула-йар курдук буолла.
Приятели взглянули друг на друга, и в лицах обоих произошло замешательство, как будто Голенищев, очевидно любовавшийся ею, хотел что‑нибудь сказать о ней и не находил что, а Вронский желал и боялся того же.