Левин кинилэри истэрэ уонна, бу бүгүн сарсыардааҥыга дылы буолан ааспыты бэйэтиттэн көҥүлэ суох өйдөөн олорон, бу иннинэ бэҕэһээ кини бэйэтэ хайдаҕын эмиэ өйдөөбүтэ.
Левин слушал их и, невольно при этих разговорах вспоминая прошедшее, то, что было до нынешнего утра, вспоминал и себя, каким он был вчера до этого.