Убаппыт уота Күллээх көмөрө хаалтын кэннэ Хара дьайа хаалта буолуо диэн Хара далай уутунан Хаста харыттарда, Күөх дьайа хаалта буолуо диэн Күөх далай уутунан Көстө-көҥү сууттарда, Үс сыл үйэтин тохору Туох да ааттаах Үктэммэтэх көддүк үрдүнэн Үрүҥ көппөт үүнэн өрүкүйдэ, Кыһыл көппөҕүнэн кырыс татта, Охсуспута даҕаны, Оойнообута даҕаны Удьуор һуох кына оҥордо.
Когда от зажжённого огня Остались пепел и зола, Считая, что есть еще доля чёрного зла, Водой из глубокого омута Несколько раз полил, Думая, что не сгорело всё синее зло, Водой из голубой пучины Обильно землю омыл, и тогда, Как будто три года там Ничья нога не ходила, Холмы заросли белым ягелем, Низины закрыло красным мохом, Скрылось поле брани, Пропали следы сраженья - Будто их не было Отродясь.