Онтон Эрбэхтэй Бэргэн: "Ийэ буор Эҕирийэр күнэ кэллэ, Аан дойду Ахтылҕаннаах буолла, Дьахтары тэрийиҥ, " — диэбитигэр Дьахтары саннын устун Салбырҕастаатылар, Иэдэһин устун Илбиргэстээтилэр, Дьулайыгар туоһахталаатылар, Үүнэр от сибэккитин курдук Симээтилэр, Көтөр кыыл дьүһүлгэнин курдук Симэҕинэн арааһынайдаан айгыраттылар, Ойоҕоһуттан көрдөххө Уйуга суох гына умнаатылар Уонна Эрбэхтэй Бэргэн Уҥа дьааҕаралаах тарбаҕар Сиэтиһиннэрэн кэбистилэр.
После этого Эрбэхтэй Бэргэн сказал: «Вот настал день, Когда потянула к себе родная земля, Соскучился я По первозданной своей стороне, Соберите в дорогу женщину», Тогда вдоль плеч женщины Протянули медные звонкие украшения, На шапку навесили длинные подвески Тянущиеся с боку вдоль ее щек, Укрепили на макушке шапки серебряную бляху, Изукрасили ее Подобно живому цветку, Изукрасили разными украшениями Подобно красивой птице, Одели ее безупречно красиво Что даже с боку не видно никакого изъяна И вложили ее руку В огромную правую ладонь Эрбэхтэй Бэргэна.