Кини төннүбүтэ, Степан Аркадьич суунан, тараанан, мичээринэн сандаарбытынан, бэйэтин хоһуттан тахсан иһэрэ, онон кинилэр иккиэн бииргэ үөһэ таҕыстылар.
Когда он вернулся, Степан Аркадьич, вымытый, расчесанный и сияя улыбкой, выходил из своей двери, и они вместе пошли наверх.