Долоҕойугар тохтоппот Тойонуктуур уолбут, Үтүөмсүйэр бэйэкээннээх Үрүҥ былыт өлбүгэлээх Үрүҥ Уолантаайы бухатыыр Орто туруу дойдуга Олохсуйан үөскээбит Арылы Тойон оҕонньор, Кэрэмэс Хотун эмээхсин Күннүктээх сиртэн Кыламаннаах хааһа Кырталдьыйан көстөр Кытыан үчүгэй кыыстара - Араҕас маҥан халлаантан Илэ-бодо айыллан түспүт Тыллаах-өстөөх, Дыллыа маҥан аттаах Дьырыбына Дьырылыатта диэн Кыыс оҕо кылаан чыпчаххайын, Хоойго сытар Хотун ойох оҥостоору, Тэллэххэ сытар Тэҥнээх доҕор гынаары Сэттэ дьэһиэлдьит ходоҕойдоох, Тоҕус толомон түҥүрэттэрдээх Туруу дьаҕыл дойдуга Түһүрүйэн түһэн баран Төттөрү үүрүлүннэ.
Вольготно выросший, Ничему не внемлющий, Тойон наш молодой, Сын чинно-важный, На подстилках из облака белого Юрюнг Уолантаайы богатырь В мире срединном Поселившихся Отца Арылы Тойон старика, Матери Кэрэмэс Хотун старухи, Красивую дочь-кытыан, Чьи брови-ресницы Издали за день езды мерцают, С жёлто-белого неба Наяву спущенным, Словами говорящим С молочно-белым конём Джырыбына Джырылыатта Девушку жгучую, Чтоб в обнимку спать Хотун-женою сделать, Чтоб в постели лежать Подругой равною видеть, С семью сватьями-ходогой, С девятью сватами-тюнгюр На эту землю пятнистую Важно спустившись, Обратно вернулся.