Левин үөскэ киирэриттэн үөрүөх этэ, ол эрээри дьыала туохха сытарын өйдүүр кыаҕа суоҕа уонна саҥарааччылартан аҕыйах хаамыы тэйэн баран, күбүөрүнэ баһылыгын тоҕо көрдөһөллөрүгэр бэйэтин мунаарыытын Степан Аркадьичка эттэ.
Левин и рад был бы войти во вкус, но не мог понять, в чем дело, и, отойдя несколько шагов от говоривших, выразил Степану Аркадьичу свое недоумение, зачем было просить губернского предводителя.