Уганна ааттаах киһи көддүк ааҕынаайыгый Ааны аһан биэриэхтэрэ диэн, Аргыый аҕайдык алтахтаан хаамаайаҕын, Аа-дьуо буолаайаҕын, Үүт оҕуруоту үрдүнэн ойон Ааннарыгар тиийээр, Аарыктаах халҕаннарын арыйан, Үддүк модьоҕолорун атыыллаан Өҥөйөн киирэн истэххинэ — Хантан да кээльтин, Хаһан да билиминэ хаалыаҥ, Тоҕус сыл тохору торготообут бөрө Бадьдьыгынаабытынан хаҥас борбуйгуттан Харбаан тоһуйуоҕа, Ону көрбөкөҕө эрэҥҥин Көхсүн көҥдөйүнэн быһа охсон ыытаар, Көхсүн көҥдөйүттэн атаҕын баҕаһыгар Баһан ылан бараҥҥын Дьиэлээх ийэлэрэ эмээхин Ньилбэгин үддүгэр түстүн диэн Тэбэн ыытаар, Онтон уҥуо диэки өттүгүттэн Аҕыс сыл тохору айыы туһугар Адьас аһаабатах атыыр адьырҕа — Хара тыа хаҕдаҥ эһэтэ Бааҕынаабытынан-бадьдьыгынаабытынан Уҥуо борбуйгар олоро түһүөҕэ, Көхсүн көҥдөйүнэн оттотунан Быһа охсон таһаараар.
И более не считай себя конным, Не жди, чтоб открыли ворота, Не ходи тихим шагом, Не будь медлителен, Перескочив забор, Подлети ко входу, А как откроешь дверь с боталами, Занесешь стопу на порог высокий, Заглянешь внутрь — Невесть откуда явится волк, Ты не заметишь даже — как, Зверь, голодавший девять лет, С рычанием схватит За левую руку тебя, Но ты, назад не оглядываясь, Стукни со всей силы по лопатке, Да схватив его за подмышку И лодыжку, Дабы он старухе-хозяйке На колени рухнул, Наподдай хорошего пинка, А когда с правого боку Выскочит с рёвом Хищный бурый медведь, Не жравший мяса восемь лет — И повиснет на руке у тебя, Но ты однако не плошай, Отвесь ему затрещину весомую Пониже загривка.