Ол турдахтарына үөһээ киһи саҥата иһиллэр, өйдөөн көрбүттэрэ, тус илинтэн үс кыталык сарсыардааҥҥы кый ыраас халлаантан таҥнары элээрэн түһэннэр, тахсан эрэр күн саһарҕатыгар үрүҥ көмүстүү күлүмүрдүү кылбаҥнаан, ыккардыларыгар үөһэнэн эргийэллэр уонна уутуттан уһуктан эрэр көтөр-сүүрэр саҥатын баһыйаннар киһилии ыллаан-туойан бараллар: «Нохолоор, иккиэн киһи-сүөһү төрдө буолар аналлаах бухатыырдар эрээри, кыргыһан суорума суолланаары гынныгыт, онон тохтооҥ, болҕойуҥ!
В это время сверху послышался голос человека, и приглядевшись, они увидели, как с восточной стороны прилетели и с утреннего чистого неба снизились три стерха, заблестели ярко на лучах восходящего солнца словно серебро, закружились над ними и, оглушая звуки пробуждающихся зверей и птиц, заговорили-запели по-человечьи: «Эй, парни, оба будучи богатырями, предназначенными стать прародителями человеческого рода и скота, вы вступили в гиблый путь, решив вступить в схватку, так что прекратите, внемлите!