Онон аччык кыыл ас көрдөөн туох көрбутүн барытын сулбу тардан ыла сылдьарын курдук, Вронскай эмиэ да политиканы, эмиэ да саҥа кинигэлэря, эмиэ да хартыыналары барытын бэйэтэ да букатын билбэккэ эрэ харбаһан истэ.
И как голодное животное хватает всякий попадающийся предмет, надеясь найти в нем пищу, так и Вронский совершенно бессознательно хватался то за политику, то за новые книги, то за картины.