Надежда Алексеевна киирээт имэ тэтэрэ туттара хаптара бохсулла түспүтүн уонна кими да кытта тугу да кэпсэппэккэ эрэ туохтан эрэ куоппут курдук тиэтэйэ саарайа тахсан барбытын Сергей Петрович буоллаҕына илиилэрин ханна да гыныаҕын билбэтэхтии сиэбигэр укта укта хостуурун арай Мария Ивановна эрэ бэлиэтии көрдө.
Только Мария Ивановна заметила, что Надежда Алексеевна, войдя, стала сдерживать порывы и, ни с кем не разговаривая, поспешно вышла, как будто убегая от кого-то, а Сергей Петрович, не зная, куда девать руки, положил ее в карман.