Ол үрдүнэн көрөр киһи курдук айаннаан сири-сибиири барыыра үһү, бүтэй ааныгар атын эрдэттэн тохтотон астара, киһини көрүстэҕинэ ыраахтан тохтоон кэпсэтэрэ, ата маҥан өҥнөөх, өйдөөх, Халлааны диэн ааттаах олус сымнаҕас сылгы эбит.
Говорят, что, несмотря на это, он ездил, как будто был зрячим. Он заблаговременно останавливал свою лошадь перед входом в изгородь и открывал ворота, если по пути встречал человека, то разговаривал с ним издали. У него был очень смирный конь белоснежной масти, кличка коня Халлааны.