Атырдьах ыйык бүтүутүгэр ыҥыыры төннөрө Облонскайдаахтан кэлбит  киһиттэн истибитэ. Дарья Александровна суругар эппиэттээбэккэ, саныы-саныы кытаран хаалыар диэри кыбыстар гына тоҥкурууннук туттан, аны кини Облонскайдарга эргиллибэтэҕинэ сөп буолар, хаһан да кинилэргэ барарга сатаммат гына бы-һыыламмытын өйдөөтө.
Он узнал в конце августа о том, что Облонские уехали в Москву, от их человека, привезшего назад седло. Он чувствовал, что, не ответив на письмо Дарьи Александровны, своею невежливостью, о которой он без краски стыда не мог вспоминать, он сжег свои корабли и никогда уж не поедет к ним.