Васенька Весловскай, кини эрэ уонна оннооҕор Свияжскай уонна кини билэр элбэх дьоно ол туһунан хаһан да санаабат уонна ханнык баҕарар сиэрдээх хаһаайын бэйэтин ыалдьыттарыгар чопчу, бу киниэхэ маннык үчүгэйдик оҥоһуллубута киниэхэ, хаһаайыҥҥа ханнык да үлэлээһинэ суох бэйэтэ баар буолбута диэн өтө сэрэйэллэрин биэрэр диэн этэр киһи тылыгар итэҕэйэр этилэр.
Васенька Весловский, ее муж и даже Свияжский и много людей, которых она знала, никогда не думали об этом и верили на слово тому, что всякий порядочный хозяин желает дать почувствовать своим гостям, именно, что все, что так хорошо у него устроено, не стоило ему, хозяину, никакого труда, а сделалось само собой.