Левин саалаҕа киирдэ, үрүҥ шаригы ылла уонна убайа Сергей Иановиһы батыһан, бытыгын сутуругар тутан уонна онтун сытырҕалыы турар, суолталаах уонна элэктиир дьүһүннээх Свияжскай  турар остуолун диэки барда.
Левин вошел в залу, получил беленький шарик и вслед за братом Сергеем Ивановичем подошел к столу, у которого стоял с значительным и ироническим лицом, собирая в кулак бороду и нюхая ее, Свияжский.