Анна олоҕун быһыытын соруйан өйдөөбөтөҕө буоларыттан, Вронскай киниэхэ аан маҥнай кыһыйа, өссө ону ааһан, кыыһыра да санаата.
Вронский в первый раз испытывал против Анны чувство досады, почти злобы за ее умышленное непонимание своего положения.