Тойон Дьөллүүт бухатыыр ону Туруору тутан толкуйдаата, Сытыары тутан сыаналаата: — Бу көхсүттэн көнтөстөөх, Көмүскэллээх өйдөөх, Күн өркөн дьонноро, Арҕаһыттан тэһииннээх, Аһыныгас санаалаах Айыы хаан аймахтара Анаан-минээн ааттаспыттарын Аккаастаһан кэбиһэр Адьас сатаммат! — диэн амалыйда, Үҥүүлээҕинэн-батастааҕынан Өрү-һары көрөн кэбистэ, Кэлэр сирдэрэ Кэлии үүтэ буолбатын, Барар сирдэрэ Баҕана үүтүнүү бүтэйбэтин, Санаарҕаан санньыйбатыннар, Мунчааран муҥурдамматыннар.
Услышав такое, Тойон Дёллют богатырь Призадумался-прикинул: — С поводьями за спиной, С душою сострадательной Людей страны солнечной, С вожжами за холкой, С помыслами добрыми Людей племени Айыы Хаан В просьбе-мольбе отказать, В горе-беде оставлять Никак нельзя! — промолвил, Словно пики-сабли взгляд Вверх-вниз направил. Место, куда идти, Никогда не кончится, Где жить, Везде найдётся, Пусть не печалятся, Пусть не мучаются, Торжество наше возвысится, Счастье наше возродится!