Аннаны кытта бииргэ олорбут кэмин бүтүннүү бэрийэн көрө-көрө, бэрт өр саараан баран холбоһорго тыл көтөҕөрүгэр эппит тоҥкуруун тылларын өйдүү-өйдүү, кини эмиэ кыбыста, кэмсинэ олордо.
И точно такое же чувство стыда и раскаяния он испытывал теперь, перебирая все свое прошедшее с нею и вспоминая неловкие слова, которыми он после долгих колебаний сделал ей предложение.