Анна, бэйэтин төһө да хомуруннар, кыайан көннөрүммэ тэх суола баар оҕонньоруттан эт-хаан өттүнэн наһаа сиргэнэр буолан сору көрөр, билигин да ол курдук сиргэнэн кини диэки көрбөхтөөн кэбиһэ-кэбиһэ, ыгылыйбыттык, халаатын бытырыыһынан оонньуу олордо.
Анна тревожно играла кистями халата, взглядывая на него с тем мучительным чувством физического отвращения к нему, за которое она упрекала себя, но которого не могла преодолеть.