Левин, остуол атын өттүгэр хаалбыта уонна княгиняны уонна Вареньканы кытта кэпсэтэрин тохтоппокко эрэ, Степан Аркадьич, Долли, Кити уонна Весловскай икки ардыларыгар сэргэх уонна кистэлэҥнээх кэпсэтии барарын көрбүтэ.
Левин остался на другом конце стола и, не переставая разговаривать с княгиней и Варенькой, видел, что между Степаном Аркадьичем, Долли, Кити и Весловским шел оживленный и таинственный разговор.