Ол хоту сиэллэрэн дьигиһитэн Уурдаран оҕустаран испитим: Сэттэлээх кыыс оҕо Дьиэрэҥкэйдии оонньуу сылдьан, Ньылбы тэбинэн Тиэрэ кэлэн түһэр Тэйтэһин таас тиэргэнигэр Тэлэкэчитэн киирэммин, Тоҕустаах уол оҕо Сүүрэн чолойон иһэн Халты тэбинэн Дьулайын тоҕо түһэр Добуна таас тиэргэнигэр Добдугураччы айаннатан киирэммин, Көлөбүн-көйгөбүн Туохха иҥиннэриэмий диэн, Уҥа диэки өттүн Одуулаан көрбүтүм: Алын өттө Хахай кыыл бадьаччы тэбиммитигэр маарыннаах.
Под этим лесом, пониже Обозреваю острым взором: Как будто Девять отборных молодцов, В нарядных торбозах, из шкуры Крупа коня сшитых, Веселятся, играют, Готовясь идти на праздник, Светлый сосновый бор — С левой стороны его Промчался вихрем, вижу: Не восьмидесятилетние Тунгусские старухи, Согнувшись в три погибели, Опираясь на трости с эмпэрэ, Идут корявой гурьбой — То ивы лесом стоят, А дальше растет Крупный чернотал, Будто тунгусские удальцы, Одетые в дохи длинные Бегут резво, подпрыгивая.