Ити кэнниттэн бэйэтин эрэ кыбыстыытын, кини дьарыктыыр дьыалаҕа элбэх төгүллээх толоос ылынсыытын уонна, тиһэҕэр, ол туһунан эрдэ таайбатах Китигэ бэйэтин именьетын өлүүтүн биэрэн, Доллины өһүргэппэккэ эрэ, киниэхэ көмөлөһөр суос соҕотох ньыманы толкуйдаабытын туһунан Кити бэйэтиттэн көҥүлэ суох манньыйбыттыы мичээрдээн  туран өйдөөбүтэ.
После этого Кити с невольною улыбкой умиления вспомнила сконфуженность своего мужа, его неоднократные неловкие подходы к занимавшему его делу и как он, наконец, придумав одно единственное средство, не оскорбив, помочь Долли, предложил Кити отдать ей свою часть именья, о чем она прежде не догадалась.