Алексей Александрович хомолтолоох быһыынан күлэ түстэ, кыннын диэки көрөн кэбистэ уонна, хоруйдаабакка эрэ, остуолга баран, саҥардыы суруйан эрэр суругу ылан биэрдэ.
Алексей Александрович грустно усмехнулся, посмотрел на шурина и, не отвечая, подошел к столу, взял с него начатое письмо и подал шурину.