Ата үс тэгиль күккүчэччи тыбыырда, Көлүйэ күөль саҕа буолуор диэритин Ииктээн күүгүнэттэ, Хааддаах бугул һаҕа буолуор диэритин Саахтаан баһыгыратта, Иһин түгэҕиттэн эльбэх соҕустук Мэгийэн тыынна, Киһилии кэпсиэтэ, Сахалыы саҥарда.
А конь трижды фыркнул шумно, Мочу с озерцо немалое Напрудил со всей мочи, Катухов твердых накидал кучу Высотою с копну, занесенную снегом, Выдул из глубины нутра Выдох судорожный, И говорил как человек И сказывал как саха.