Сытыы сырдык сатыылаата, Күндэлэс ыраас көһүннэ, Хотоҕой кууһурда, Дабыдал тыаһа сатараата. Ол икки ардыгар Халлааны хайа суруйан, Кырыйыы көмүс кынаттаах, Кутуу көмүс куорсуннаах, Кылдьыылардаах харахтаах, Кырааскалаах атахтаах, Кырыылардаах тумустаах, Кырыымпалыыр куоластаах Кыталык көтөр Кыҥкынас саҥата Кылыгырайан иһилиннэ. — Кыҥкыр!
Между тем Небо слегка прочертив, С крылом из серебра-кырыйыы, С пером из серебра-кутуу, С глазами с ободками, С ножками крашеными, С клювом гранёным, С голосом скрипичным, Белого журавлика-кыталык Клики нежные Трелями зазвенели: — Кынкыр!