Ол тоҕо диэтэргит, Олус моһуйдаргыт, Субу орто туруу дойду Улай ньууругар Олохсуйан үөскээбит Анды Баалыыр Тойон оҕонньор, Чөккөй Өтүмэх Хотун эмээхсин Тойон болуо сүрэхтэрин Чопчулара туллан, Хайҕахтаах хара быардарын Тулаайаҕа халааҕан, Айыллан үөскэппит Сэттэ былас Сиэрэй солко суһуохтаах, Сырайдаах талыыта Сыдьаай маҥан ньуурдаах Сыралыма Куо диэн Кыыс кылааннааҕа оҕолорун Хотугу хороҕой чуҥку халлаан Хараҥа улаҕатыгар, Будулҕаннаах муус байҕал Иччитэ буолбут Тоҕус бүгүйэх систээх, Кэй-тубут көлөлөөх Тимир Чохчордоон дьаалы Уоран-талаан ылан, Тимир бурут быанан Чороччу кэлгийэн баран, Түгэх өттө Түҥнэри холоруктуур Түүнүктээх түрмэтигэр Түҥкүнэтэн түһэрбит эбит.
Если спросите почему, Если донимать будете - В этом мире срединном, На лоне его счастливом Поселились-проживали Анды Баалыыр тойон старик, Чёркёй Ётюмех хотун старуха, Сердца их с венами Самую главную, Печени их чёрной, Срединой ставшую, Дочку ими рождённую, В семь саженей маховых С серой косой шёлковой, Лицом превосходную, Красавицу белолицую Сыралыма Куо, Девушку остистую Северного неба скучного В углу тёмном, Мутного моря ледового Хозяином ставший, На оленях кэй-тубут С девятью горбами на спине, Тимир Чохчордоон зловещий Украл-увёл, Толстой верёвкой железной Как чучело крепко связав, Снизу насквозь Вихрями продуваемой, Плесенью покрытой, В тюрьму спустил, оказывается.