Вронскай ол дьахтарган хартыына уруһууй-даан баран, кини кэрэ дьүһүнүн уонна орто үйэтээҕи көрүҥүн биһириир этэ, Анна киниэхэ күнүүлүөм диэн куттана саныырын бэйэтэ да билинимээри ол дьахтары уонна кини кыракый уолун ордук маанылыыр, биэбэйдэһэр буолбута.
Вронский, писав с нее, любовался ее красотой, и Анна не смела себе признаться, что она боится ревновать эту кормилицу, и поэтому особенно ласкала и баловала и ее и ее маленького сына.