Ол гынан баран соҕотох ырбаахынан сылдьарын өйдөөн тохтоото уонна эмиэ тымныы салгыҥҥа сөтүөлээри, ити дьикти быһыылаах, имньим турар буолан баран киниэхэ сүүнэ суолталаах кириэһи, уонна өрө тахсан эрэр сырдык араҕас сулуһу көрөөрү кини эмиэ форточка иннигэр олордо.
Но, вспомнив, что он в одной рубашке, раздумал и опять сел к форточке, чтобы купаться в холодном воздухе и глядеть на этот чудной формы, молчаливый, но полный для него значения крест и на возносящуюся желто‑яркую звезду.