Вронскай кинилэр диэки көрөн кэбистэ, хаастарын түрдэһиннэрдэ уонна,бэлиэтии көрбөтөх курдук, кинигэтин хараҕын кырыытынан көрө-көрө,  аһыы уонна ааҕа олордо.
Вронский взглянул на них, нахмурился и, как будто не заметив их, косясь на книгу, стал есть и читать вместе.