Кэпсэтээччитэ барбытын кэннэ, Левин кэпсэтиитин помещиги кытта салҕаабыт, киниэхэ,  ыарахаттар, үлэһиппит туохха үөрүйэхтэрин, уратылааҕын билиэхпитин баҕабаппытыттан үөскүүллэрин дакаастыы сатаабыт.
Лишившись собеседника, Левин продолжал разговор с помещиком, стараясь доказать ему, что все затруднение происходит оттого, что мы не хотим знать свойств, привычек нашего рабочего.