Эмиэ уруккутунан тоҥсуйбахтыыр сахсыйыы, уруккутунан түннүккэ охсор хаар, эмиэ уруккутунан, паар итиититтэн тымныыга уонна эмиэ итиигэ түргэнник уларыйыыта, борук-сорукка эмиэ урукку сирэйдэр элэҥнэһиилэрэ уонна эмиэ урукку куоластар, онтон Анна ааҕан барда, аахпытын өйдүүр буолла.
Та же тряска с постукиваньем, тот же снег в окно, те же быстрые переходы от парового жара к холоду и опять к жару, то же мелькание тех же лиц в полумраке и те же голоса, и Анна стала читать и понимать читаемое.