Үтүөлэр хотуннарыгар эбэтэр аҕыстаах уол ийэтигэр Анна майгыннаабат этэ, Китини соһуппут уонна бэйэтигэр тардыбыт, харахтара олохтоох, ардыгар соҥуорбут көрүҥнэрэ суоҕа эбитэ буоллар, кини сымса хамсаныытынан, чэбдигинэн уонна, ардыгар мичигэр, ардыгар керүүтүгэр охсуллар сирэйигэр олохсуйбут сэргэхсийиитинэн кини сүүрбэлээх кыыска майгынныыр этэ.
Анна непохожа была на светскую даму или на мать восьмилетнего сына, но скорее походила бы на двадцатилетнюю девушку по гибкости движений, свежести и установившемуся на ее лице оживлению, выбивавшемуся то в улыбку, то во взгляд, если бы не серьезное, иногда грустное выражение ее глаз, которое поражало и притягивало к себе Кити.