Күрэнчэ кыланар саҥата улаханыттан уонна сүүрэн "ыстаҥалаан" барбыта түргэниттэн көрө дьулайан ытыаласпакка эрэн тоҥустар төннөн барбыттара үһү, (сорох кырдьаҕастар: Саллайык Тайыла, Дуудук Маппыайа, Чэччэй Эҥиэнтэй, Олуо Уйбаан сэһэннэринэн — Чаалбыгы күөл арыытыгар Күрэнчэ кыргыбыт тоҥустарыттан күрээн куоппут тоҥус кэнники өһүөннэһэн, Күрэнчэни өлөрөөрү хотуттан тоҥус хоһууннарын аҕалан сылдьыбыта үһү диэн буолар).
Пораженные пронзительным криком и стремительностью «прыжков» огромного человека, оробев, тунгусы скорее убрались восвояси без всякой перестрелки (по рассказам старожилов Саллайык Данила, Дуудук Матвея, Чэччэй Иннокентия, Олуо Ивана — это тот единственный выживший тунгус из племени тунгусов, перебитых Кюрэнчэ на острове озера «Чаалбыгы», чтобы отомстить Кюрэнчэ, привел из севера тунгусских хосунов).