Дьырыбына Дьырылыатта аһаан бүтэн, Таһырдьа ойон тахсан, Тусаһатын туораан, Толоонун ортотугар Доҕуй-игий үктээн, Үөмэр-чүөмэр хааман, Өгүрүк-төгүрүк көрбөхтөөн, Аҕыс салаалаах Аал Кудук маһыгар тиийэн, Ааһа түһэн хааман халыһыйан истэҕинэ, Эмискэ үлүгэр Үрдүк халлааныгар Күлүм-чаҕыл күн Өлбөөдүйэ түстэ.
Джырыбына Джырылыатта Угощенья отведав, Из дому вышла, В середине долины, Словно крадучись, Легко ступая, Удивленно вокруг глядя, оказалась. До восьмиветвистого Аал Кудук Мас древа дойдя, Мимо проходить стала, Вдруг На небе высоком Свет солнца яркого Мгновенно померк.