Ордьоох ону көрөн сэтирии сытта: «Эһиги даҕаны ыалдьар эттээх, кыһыйар тириилээх, тохтор хааннаах, ытыыр харах уулаах эбиккит, хор ону истэр күннээх эбиппин ээ», — дии-дии күллэ.
Орджох же, который лёжа наблюдал за этим, злорадствовал: — У вас тоже, получается, тело чувствует боль, кожа рассекается, вытекает кровь, есть у вас слезы, оказывается.