Ону салҕааттаан, аҥар уһугун оҕонньорбор туттаран баран, отум устун таҥнары дьурулаан түһэн иһэн, отум ситэ сиргэ тиийбэккэ, сир халлаан икки ардыгар ыйанан хаалтым, ол гынан баран үөһэ көтөн тахсыахпын, биитэр аллараа түһүөхпүн кыната суох буолан хаалтым.
Свил я из него веревку, дал старику подержать за один конец и начал спускаться вниз. Дошёл лишь до середины пути, а верёвке -конец. И повис я между небом и землей. Не имел я крыльев, чтобы взлететь наверх или спуститься вниз.