Кырдьык даҕаны, ити тыллары этэрин кытта, эмискэ күн былыт кэннигэр киирэрин кэриэтэ, Кити сирэйэ бары эйэҕэһин сүтэрэн кэбистэ, уонна санаатын күүртэҕинэ көстөн тахсар уларыйыытынан кини сирэйэ билэр оонньуутун Левин биллэ.
И действительно, как только он произнес эти слова, вдруг, как солнце зашло за тучи, лицо ее утратило всю свою ласковость, и Левин узнал знакомую игру ее лица, означавшую усилие мысли.