Кыратык мичик гынаат, арааһа, Левины кытта кэпсэтэр туох да баҕата суох, быһыылааҕа, Вронскай Свияжскайы кытта кэпсэтэрин салҕаата.
Слегка улыбнувшись, Вронский продолжал говорить со Свияжским, очевидно, не имея никакого желания вступать в разговор с Левиным.