Ат тыастаахтык эҕирийдэ уонна тыҥаабыт таныыларыттан салгыны төлө тыынан кэбистэ, дьигис гынаат, уһуктаах кулгааҕын ньылатта уонна, Вронскайы сиэҕиттэн харбыах курдук, чиҥ хара уоһун ууннарда.
Она звучно втянула и выпустила воздух из напряженных ноздрей, вздрогнув, прижала острое ухо и вытянула крепкую черную губу ко Вронскому, как бы желая поймать его за рукав.