Дии санаата уонна, оҕо эрдэдиттэн үөрэммит үгэһинэн, саатыах-кыбыстыах өттө суох киһилии туттан, Вронскай сыарҕаттан түһэн, ааҥҥа тиийдэ.
Сказал он себе, и с теми, усвоенными им с детства, приемами человека, которому нечего стыдиться, Вронский вышел из саней и подошел к двери.