Өлөн эрээччигэ туох-ханнык буолан эрэрин туһунан Левин кинини кытта бииргэ санаһа олордо гынан баран, кинини кытта сэргэстэһэ сананан иһиэн төһө да дьулустар, анарааҥы киһи холку, тыйыс сирэниттэн, хааһын үрдүнээҕи этэ хамсыырыттан сабаҕалаатаҕына, туох эрэ чуолкайданан эрэр быһыылаах, Левиҥҥэ билигин да мунаах суол өлөн эрээччигэ чуолкайданан эрэр быһыылаах.
Левин невольно думал вместе с ним о том, что такое совершается теперь в нем, но, несмотря на все усилия мысли, чтоб идти с ним вместе, он видел по выражению этого спокойного строгого лица и игре мускула над бровью, что для умирающего уясняется и уясняется то, что все так же темно остается для Левина.