Үтүө майгылаах Марья Евгеньевна, кинээс туох көрүдьүөстээҕи саҥарбытыгар барытыгар күлэн иэрийэ олордо, уонна, итинник буоларын Кити урут хаһан да көрбөтөх Вареньката даҕаны, кинээс оонньуута киниэхэ көбүтэр, мөлтөх да буоллар тиийигэс күлүүтүнэн көймөстө олордо.
Добродушная Марья Евгеньевна покатывалась со смеху от всего, что говорил смешного князь, и Варенька, чего еще Кити никогда не видала, раскисала от слабого, но сообщающегося смеха, который возбуждали в ней шутки князя.