Үрүҥ Уолантаайы обургу Үрүҥ ньүөрсүн былыттан Өрүһүспүттүү үлүм-салым, Үөһүн таттараат, үөгүлээбитинэн, Өрүкүйэн ыстанан кэбистэ да, Орто дойду улай ньууругар Тойук туойан Дуулайа турда: — Дьэ, дуо эрэ!
Замысла такого Коварного не ведая, Ничего не подозревая, Джырыбына Джырылыатта милая Навзничь падая, От земли родной Сил набралась, На почве тучной устояла.