Степан Аркадьич аллараа түһэн, лаахтаах дьааһык холуста бүрүөтүн бэйэтэ чөкөтүк уһулла уонна, аһан баран, саҥа быһыылаах күндү саатын хомуйан барда.
Степан Аркадьич, сойдя вниз, сам аккуратно снял парусинный чехол с лакированного ящика и, отворив его, стал собирать свое дорогое, нового фасона ружье.