Аннушка таҕыста, ол эрээри Анна таҥныбата, олорбут балаһыанньатыгар төбөтүн, илиилэрин накытан баран, илиилэринэн ханнык эрэ хамсаныыны, тугу эрэ этээри гыммыт курдук, дөрун-дөрүн бүтүннүү дьигиһийэн ыла-ыла уонна эмиэ намырайан бара-бара, оҥоро олордо.
Аннушка вышла, но Анна не стала одеваться, а сидела в том же положении, опустив голову и руки, и изредка содрогалась всем телом, желая как бы сделать какой‑то жест, сказать что‑то и опять замирая.