Оттон башлыгын бүрүнэ кэтэн иһэр Левиҥҥэ үчүгэй буолан кини сэргэхтик туттан-хаптан эргиччи одуулаһан, ыллыктарынан сүүрүгүрэр буордаах ууну да, хас суйдаммыт мутук аайы ыйанан турар таммахтары да, муоста хаптаһыныгар сытар ирэ илик тобурах туус маҥан бэлиэтин да, сатаҕаламмыт вяз мае тулатыгар сэбирдэҕэ халыҥнык түһэн сытарын да көрө истэ.
Но Левину под башлыком было хорошо, и он весело поглядывал вокруг себя то на мутные ручьи, бежавшие по колеям, то на нависшие на каждом оголенном сучке капли, то на белизну пятна нерастаявшей крупы на досках моста, то на сочный, еще мясистый лист вяза, который обвалился густым слоем вокруг раздетого дерева.