Онтон Кыдай: — Бачча ыраах сиргэ, үс үллэр үөстээх Өлүөнэ эбэ хотунтан аҕыс харахалаах арҕаан айан суолун арыйан, аат ааттаан, албан дьааһыйан, суо дьаҥытаан, түөрт уон түөрт түҥкэтэх түбэлэрдээх Түүкээн Эбэ Хотун үҥэр үрэҕин баһыгар дьөлө тимирэн сытар дьоҥҥо туох улахан соруктаах буолан кэллиҥ?
Затем Кыдай спросил: «Ты прибыл в столь далекий край из великой трёхруслой реки госпожи Ёлюёнэ, преодолев дорогу с восемью препятствиями, бравируя и называя наши громкие имена. Зачем и с какой великой целью ты прибыл к людям, живущим в глубинке речки Тююкээн Эбэ Хотун с сорока четырьмя глухими захолустными дремучими лесами?