Онуоха Дьырыбына Дьырылыатта, Оһоллоох-боһоллоох Охсуһуум суола Оһо илик эбит буоллаҕа, Бу ааһар былыт албаһа, Чиччик былыт дьилбиҥэ Ситэн сиэри дьиэһийдэҕэ Садаҕалаһаары саараатаҕа! — дии санаата, Үөгүлээбитинэн өрүкүйэн тиийдэ да, Ап-Чарапынай, Муос Нооноҕой уол, Оройун үүтүн устун Охсон кууһуннаран эрдэҕинэ, Хайдах гынан аһарбытын Харахтаамына хаалла: Хас хардыытын ахсын Итиннэ "элэкис", Манна "малакыс" гынан, Куота көтө сырытта;
Джырыбына Джырылыатта подумала: С бедами-несчастьями Жизни моей перипетии Еще, видимо, не кончились, Лукавый облака проходящего, Негодяй облака летучего, Настигнув, убить захотел, Расчленить решил! — думая, С криком истошным к нему подбежала, Ап-Чарапынай Муос Ноногой парня В самую макушку Замахнулась было - Заметить не успела, Как он увернулся. Но каждый раз Там — тень, Тут — пыль, Проворно убегал, Не дал себя ударить, Не дал себя настигнуть.