Хаһан баҕарар буоларын курдук, олус көнөтүк туттан, атын үтүөлэр дьахталларыттан уратытык бэйэтин түргэн, чиҥ уонна чэпчэки хардыытынан хааман, көрбүт сирин уларыппакка эрэ, дьиэлээх хотуҥҥа диэри аҕыйах хардыыны оҥордо, илиитин ыга тутта, мичээрдээтэ уонна, мичээрдээбитинэн, Вронскай диэки хайыста.
Как всегда, держась чрезвычайно прямо, своим быстрым, твердым и легким шагом, отличавшим ее от походки других светских женщин, и не изменяя направления взгляда, она сделала те несколько шагов, которые отделяли ее от хозяйки, пожала ей руку, улыбнулась и с этою улыбкой оглянулась на Вронского.