Атын ат сүүрдээччилэри кытта кини дьон харахтара бары хатаммыт киинэ буоларын сэрэйэн, куолутунан, күүрбүт туругар баар буолан хаалар бытаан уонна холку хамсаныылаах буолар гына быһыынан Вронскай атыгар кэллэ.
Чувствуя, что он вместе с другими скачущими составляет центр, на который устремлены все глаза, Вронский в напряженном состоянии, в котором он обыкновенно делался медлителен и спокоен в движениях, подошел к своей лошади.