Онтон баран истэҕин аайы, тииттэр аргыый арыллан, киниэхэ суол аһан биэрэн истилэр, хараҕа улам сырдаан, көхсө кэҥээн барда.
Потом, каждый раз как он идет, лиственницы плавно приоткрывали ему дорогу, светлело, ему стало легче.