Оттон билигин буоллаҕына. күнүү сааттаах быһыы буоларын уонна итэҕэйэр буолуу наадалааҕын туһунан кини өйдөбүлэ үрэллэ да илигин иһин, кини туох эрэ сатала суох уонна суолтата суох суолга уун-утары турардыы сананна уонна тугу гыныан сөптөөҕүн билбэтэ.
Теперь же, хотя убеждение его о том, что ревность есть постыдное чувство и что нужно иметь доверие, и не было разрушено, он чувствовал, что стоит лицом к лицу пред чем‑то нелогичным и бестолковым, и не знал, что надо делать.