Ол да буоллар Харахтаах киһи көрдө, Ол көрдөҕүнэ — Хапсаҕай-хапсаҕайдык хаддыылаабыт, Дьороҕой-дьороҕойдук тайбаабыт, Мииньньигэс-мииньньигэстик мичээрдээбит, Чараас-чарааһынан чапчылыйбыт, Көп-көбүнэн көрбүт Эт сирэйдээх Эҥинэлиир дьүһүннээх Эгэльгэ бэйэлээх Эриэккэһэ эбит, Дьахтар киһи нарыҥ үчүгэйэ, Харыатаабыт биэ көрдүк Ханаҕар уҥуохтаах, Уулаах сылгы курдук Кускаҕыр суон дьахтар киһи Уон киһи уунан тиийбэт Уһун туйгу батаһын Угуттан таҥнары һаҕастаабыт, Кинилэр диэки Ханайыаҕынан ханайбыт, Ханайан-мэтэйэн, Хааман халыйан иһэр быһыылаах, Аныгынан холуйдахха, Сүүс саһааннаах көддүк сиргэ диэритин Кэлэн баран тохтоон-чуҥнаан туран кэбистэ.
Итак, все сложилось — Воочию диво открылось Богатырю айыы: Ладно-преладно ступая, Мило-премило руками плеща, Сладко-пресладко улыбаясь, Славно-преславно потупив очи, Округло-прекруглыми Щеками сияя, Необыкновенной прелести, Неизъяснимой красы, Спокойствия редкого Женщина нежнейшая, Жеребой кобыле подобно Стан изогнувшая, Тяжёлой лошади подобно Полное чрево выпятив, Волоча за древко Длинный и острый батас, Неподсильный и десяти удальцам, Направлялась к ним плавно. Откинув голову, Выставив грудь высокую, Не шла, а текла водой, И замерла примерно в ста саженях от них, Наблюдая за ними.