Дии санаабыта кини, Кити диэки бүк түһэн, бэйэтин кыраһыабай мичээрин кытта киниэхэ тугу эрэ диир Васеньканы уонна кытарбыт уонна долгуйбут Китины хам түм көрөн ыла  ыла.
Думал он, изредка взглядывая на перегнувшегося к Кити Васеньку, с своею красивою улыбкой говорившего ей что‑то, и на нее, красневшую и взволнованную.