И пошла почивать в опочивальню свою молодая дочь купецкая, красавица писаная, и видит: стоит у кровати ее девушка сенная, верная и любимая, и стоит она чуть от страха жива; и обрадовалась она госпоже своей, и целует ее руки белые, обнимает ее ноги резвые.
Ити кэнниттэн атыыһыт кыыһа, талыы-талба хартыына курдук кырасаабысса, көҥүл-босхо күөгэлдьийэ сылдьан көрдөҕүнэ: кырабаатын таһыгар кини тапталлаах, итэҕэллээх кыыһа кутталыттан өлбөккө эрэ турар эбит; хотуна кэлбитигэр кыыһа сүрдээҕин диэн үөрдэ, хотунун маҥан илиитин уураата, дьороҕор сототун кууһа түстэ.