Инньэ диирин кытта Абааһы уола былыт быстар, Халлаан хайдар гына Хаһыытыы түһэн баран, Хаамыы бадахтаах Хааннаах хара дьиэрэҥкэй батаһынан Эрбэхтэй төбөтүн Сиигинэн биэрбитин, Иэҕэс гына аһаран биэрбитигэр, Тимир буолагы Сэттэ ассыын бадахтаах Ириэнэх килиэп курдуцк Хайа охсон кэбистэ.
Когда однажды он огляделся, Поднимаясь как указано, Расчищая себе путь Прямо через темный лес, Уже доехал оказывается до земли Которую описал его конь Домик похожий на наковальню Оказывается стоит к вертится, Звеня подобно звуку Серебряного звонка.