Күтүөттэрин таҥара дьиэтигэр көһүтэн турбуттара, киһилэрэ көрүдүөргэ быган көрө-көрө, Китигэ эппит тылын-өһүн өйдөөн, билигин кини тугу санаан эрэрэ буолуой диэн уолуйан. ыгылыйан, тимир клеткаҕа хаай-тарбыт кыыл курдук, хос иһигэр төттөрү-таары хаамыталыы сырытта.
Жениха ждали в церкви, а он, как запертый в клетке зверь, ходил по комнате, выглядывая в коридор и с ужасом и отчаянием вспоминая, что он наговорил Кити и что она может теперь думать.