Чиҥ хардыыларынан килиэккэ хос дуомугар икки төгүл төттөрү-таары хаамыталаата, хараҕын уутун көрдөрүмээри чыпчылыйбахтаата, уонна  дьэ остуол аттыгар олордо.
Он прошелся два раза своими твердыми шагами по клеточке‑комнате, помигал глазами, чтобы не видно было слез, и тогда только сел опять за стол.