Попов тыына-быара ыгылла түстэ, сүрэҕэ өрүкүйэн, уҥуохтара кыйыттан бардылар. Онтон таныыта кычыгыланан, уоһа титирээн эрдэҕинэ, хоҥоруутун устун туох эрэ сылаас сүүрэн быдьыгынатан түһэн баран, үөһээ уоһугар кэлэн тохтуу биэрдэ.
Попову перехватило дыхание, сердце забилось, ломило кости. Потом защекотало в носу, зашевелились губы, и по лицу Попова, извиваясь, побежала тепленькая струйка, добежала до верхней губы и остановилась.