Ол сылдьан Үс тэгил Үгүрэлии түһэн баран, Дьиппиэн тиҥилэҕин Тиэрэ халбарыйан баран, Үс харыс бадахтаах Үрүҥ буор Үрдүк мындаатын үрдүгэр Өрүкүс гына түһүөр диэри Батары быраҕан баран, Охторун кытта Кытах түөһүттэн Ат курдук миинэн кэбистэ, Сатыы ыарҕаны Таҥнары туппут курдук Дьайдаах сахсаҕар бытыгыттан Үстэ эрийэ харбаан ылан баран, Ылып чылып быһыйатын Сулбу таһыйан ылан Үрүҥ сүнньүн Толкуйбутунан барарын кытта, Чабычаҕынан бадахтаах Ньалахайдаах Хара өһөх хаан Үөһээ былыкка тиийэ Өрө чыккыраччы тыган таҕыста, Уот чуобунай соҕотох хараҕыттан Хамыйаҕынан холобурдаах Хара сымала Харах уута таммалаата, Ол сытан ырыа ыллыыр: Аан дойдум бырастыы, Алаһа дьиэм бырастыы!
Взяв его так, Он три раза Присел, подобно тому, как падает на землю бекас, Развернул в сторону Свои крепкие пятки, И бросил его на землю так, Что от верхушки бугров Взметнулись вверх На три пяди Белые клубы пыли, Как только он упал Сел верхом, как на коня, На его широкую грудь, Три раза обернул вокруг руки Его грязные редкие усы, Топорщившиеся подобно Веткам тальника, Быстро выхватил Свой вострый нож И качал резать им Его стальную жилу, После этого забила До самых верхних облаков Густая черная кровь Со сгустками размером с берестяное лукошко, Из яркого черного единственного глаза Закапали слезы Из черной смолы Размером с ложку, Лежа там, он запел песню: «Прощай родная сторона, Прощай мой дом родной!