Онуоха Алексей Александрович төбөтүн төҥкөппүтүгэр кини ыалдьыта мэҥинэн кытарыттыбыт сирэйин диэки дөрүн көрөн кэбиһэ-кэбиһэ, саҥаран истэ.
И на подтвердительное наклонение головы он продолжал, изредка взглядывая только мельком на покрасневшее пятнами лицо Алексея Александровича.