Кини, төттөрү, Свияжскайы сөпкө этэр дии саныыр, ол дьыала, кырдьык, күттүөнэ суох дьыа-ла эбит, уонна Свияжскай бэйэтин этиитэ сөбүн туһунан этэрин дьикти сымнаҕастык уонна нарыннык тумнар.
Он, напротив, чувствовал, что Свияжский прав, что все это дело ничтожно, и видел удивительную мягкость и нежность, с которою Свияжский избегал высказыванья своей правоты.