Он упал на колени перед набольшим хозяином, чудищем мохнатым, и возговорил голосом жалобным: «Ох ты той еси, господин честной, зверь лесной, чудо морское: как взвеличать тебя — не знаю, не ведаю! Не погуби ты души моей христианской за мою продерзость безвинную не прикажи меня рубить и казнить, прикажи слово вымолвить.
Адьырыйбыт уп-уһун түүлээх, ынырык кыыл иннигэр кэлэн, атыыһыт тобуктуу түстэ уонна иэйэ-туойа көрдөстө: «Үтүө санаалаах үрдүк тойонуом, догдоон тыа тойон кыыла, кэтит муора баһылыга, эйигин хайдах ааттыырбын билбэппин, бэйэм акаары, баламат быһыым иһин аньыыта суох дууһабын быһыма, миигин тырыта-хайыта тыыттарарга бирикээстээмэ, этэр тылым эгэлгэтин этитэн иһит.