Ити икки ардыгар, Вронскай бэйэтэ салгыҥҥа буолбутун билэрин кытта, кини эмискэччи үрэх нөҥүө өттүгэр Дианалыын булумахтана сытар Кузовлевы бэйэтин сылгытын атахтарын анныгар кэриэтэ көрөн ааста.
Но в то самое время, как Вронский чувствовал себя на воздухе, он вдруг увидал, почти под ногами своей лошади, Кузовлева, который барахтался с Дианой на той стороне реки.