Кини Вронскай быһыта тыытар чуораанын иһиттэ уонна бу харахтарын уутун тиэтэллээхтик сотунна, хараҕын ууларын сотунна эрэ буолбатах, ол эрээри лаампаҕа олордо уонна, холку буолбута буолан кубулунан, кинигэни арыйда.
Она услыхала порывистый звонок Вронского и поспешно утерла эти слезы, и не только утерла слезы, но села к лампе и развернула книгу, притворившись спокойною.