Сергей Иванович болҕомтолоохтук иһиттэ, ыйыталаста уонна, сана истээччинэн көбүтүллэнэн, саҥаран-иҥэрэн истэ уонна, эдэр быраас ытыктабыллаахтык сыаналаабыт хас да бэргэн уонна боччумнаах бэлиэтээһиннэри оҥордо, онтон кини, быраата билэр, күлүмнэс уонна сэргэхсийиилээх кэпсэтии кэнниттэн, буолар куолутунан, өйө-санаата, быһыыта-тутуута сэргэхсийэ түстэ.
Сергей Иванович внимательно слушал, расспрашивал и, возбуждаемый новым слушателем, разговорился и высказал несколько метких и веских замечаний, почтительно оцененных молодым доктором, и пришел в свое, знакомое брату, оживленное состояние духа, в которое он обыкновенно приходил после блестящего и оживленного разговора.