Ол кынаатын кытта Хаҥас диэки Хаппахчылаах оронугар Хантайа сытар Аҕыһуонун туолбут Хоруолаах төҥүргэс ийэтэ Тыллаах-өстөөх буола сыппыта үһү: — Дьэ-буо, Үргүнньэҕим сыата үлтүрүйэн, Хайҕахтааҕым хайдан, Нохтолоох сүрэҕим долгуйан, Уон ыйым устатыгар Ортоку киэлиибэр Сүгэн көтөҕөн сылдьан, Көҥдөй көмүс көҥөрөйбүн Көҥү тирэнэҥҥин, Халчаҕай көмүс хапчааммын Хайа тирэнэн Үс өргөстөөх үрүҥ күнүм сырдыгын Өрө көрө төрүөбүт Оҕолоохуй сэгэриэм, Көрдөр хараҕым харата, Көтүрдэр тииһим миилэтэ, Көмөлүйэр сүрэҕим төбөтө!
Десять полных месяцев, Исходя жиром предсердья И кровью из печени, В сердцебиении сильном В чреве своем носила, Разрывая серебряное Лоно мое нежное, Продираясь сквозь Узкие проходы заветные, Выбрался, родился ты На трехслойный свет Солнца белого, Дитя мое дорогое, Зеница очей моих, Десны-крепость зубов, Трепещущего сердца Живая суть!