Левин билигин барара төһө да сатамньыта суоҕун иһин, киэһэни быһа хаалан, дөрүн-дөрүн кини диэки көрөн кэбиһэр уонна кини көрөрүттэн дьалты туттар Китини көрөрүнээҕэр ол сатамньыта суох быһыыны оҥороро кэм чэпчэки этэ.
Как ни неловко было Левину уйти теперь, ему все‑таки легче было сделать эту неловкость, чем остаться весь вечер и видеть Кити, которая изредка взглядывала на него и избегала его взгляда.