— Билии сири Сэттэ бэчээтинэй Тобулу түспүт, Ирбэт ийэ булууһуттан Иҥнибит сириттэн Иккиһин эргийбит, Илин өттүгэр Кутаалаах уот быһаҕаһын саҕа куйбуур Хара дьүһүннэнэн баран Хорос кына түстэ, Үөһүн таттарда, Өрө эҕириннэ.
Та, что вонзилась Глубоко в землю На семь саженей печатных, Наткнулась на слой Вечного льда И вернулась обратно, Спереди она Обгорела дочерна И, став огненным кнутом, Молнией вырвалась из земли, Гортанно крикнула И выдохнула: — У него ведь рана была, Куда ж подевалась?