Бэйэ үрдүк иэйиитигэр сылаанньыйыы ити тылларга баарын үрдүнэн, Алексей Александровичка дэмнээһиҥҥэ маарынныыр курдук көстөр, умсулҕаннаэх, Петербурга саҥардьы тарҕаммыт, ичээнимсийиигэ хабааттар, субу майгы ити тылларга баарын үрдүнэн, Алексей Александрович билигин итини үчүгэйдик иһиттэ.
Несмотря на то, что в этих словах было то умиление пред своими высокими чувствами и было то, казавшееся Алексею Александровичу излишним, новое, восторженное, недавно распространившееся в Петербурге мистическое настроение, Алексею Александровичу приятно было это слышать теперь.