Левин өргө диэри тугу да кыайан саҥарбата, бэйэ-тин үрдүк үөрүүтүн этэр тылынан буорту гыныам диэн куттанарынаадар ордук, тугу эмэни саҥараары гыннар эрэ, этэр тылын оннугар дьол хараҕын уута мүччү көтөн тахсыах курдук.
Он долго не мог ничего сказать, не столько потому, что он боялся словом испортить высоту своего чувства, сколько потому, что каждый раз, как он хотел сказать что‑нибудь, вместо слов, он чувствовал, что у него вырвутся слезы счастья.