Аннаҕа ким да туохтан да үөрэрэ суоҕа, бу күлүү кинини ыалдьыар дылы кыйахаабыта  олус чуолкай этэ, онон кини, ону истимээри, кулгаахтарын бүөлэниэн баҕарара.
Анне было так ясно, что никому нечему было радоваться, что этот смех раздражил ее до боли, и ей хотелось заткнуть уши, чтобы не слыхать его.