Ол гынан баран, атын дьон баар буолар кыахтаахтарын өйдүү түһээт, балкон аанын диэки хайыһан көрдө, хаһан баҕарар, куттаныах уонна эргиллэн көрүөх тустааҕын өйдөөт, мэлдьи кытарарын курдук, кини кытаран хаалла.
Но, вспомнив, что могли быть посторонние, оглянулся на балконную дверь и покраснел, как он всякий раз краснел, чувствуя, что должен бояться и оглядываться.