Бу хартыынаны умсугуйбуттарыгар Михайловка урукку долгуйуута эргийэргэ дылы гынна буолан баран, кпни аас-пыкка ол курдук солуута суох туттунары сөбүлээбэт, куттанар үгэстээх эбнт, онон ити хайҕаабыттарыгар үөрдэ гынан баран, ыалдьыттарын үһүс хартыынанан аралдьытыан баҕарда.
Восхищение пред этою его картиной шевельнуло в Михайлове прежнее волнение, но он боялся и не любил этого праздного чувства к прошедшему, и потому, хотя ему и радостны были эти похвалы, он хотел отвлечь посетителей к третьей картине.