Уруккуттан билэр, үөрүйэх тэриирин, сценаны, ити күүгүнү, бары уруьс-куттан билэр, кэрэхсэбилэ суох дьоно театрга ыга симсэн турар эҥин араае үөрдэрин кини бүгүн хаһааҥҥытааҕар да ордук аахайбата.
Нынче менее, чем когда‑нибудь, обратил он внимание на знакомую, привычную обстановку, на сцену, на этот шум, на все это знакомое, неинтересное, пестрое стадо зрителей в битком набитом театре.