Быыс боруҥуйугар эргиччи көрөөт, Вронскай тапталлаах сылгытын бары быһыытын-тутуутун, бэйэтиттэн да көҥүллэппэккэ эрэ, эмиэ биир уопсай көрүүнэн кууһан кэбистэ.
Оглядевшись в полусвете денника, Вронский опять невольно обнял одним общим взглядом все стати своей любимой лошади.