Маннык чуумпуга кыһыҥҥы үрэх сир сыыгыначчы тыына, наҕыллык тыаһыы-ууһуу турар, эмиэ да үөһэнэн ааһан эрэр үөр көтөр кынатыныы сипсигииэйэр, эмиэ да аллаах сыарҕалыы сырылыыр, эмиэ да кытарбыт тимир курдук сырдьыгыныыр.
В такой тишине зимний ручей дышит спокойно, то звучит как крыло хищной птицы шуршит, то трещить, как сани, то шипит как красный металл.