Эдэр киһи киниттэн табах да уматынна, кинини кытта кэпсэтэн да көрдө, кини мал буолбатаҕын, киһи буоларын өйдөтөөрү, оннооҕор үтүрүйдэ даҕаны, ол эрээри Вронскай кинини банаары көрөр курдук көрөрүн уларыппата, онтон бу кинини киһиэхэ холуйбат быһыы баттааһыныттан тулуурун сүтэрэн эрэрин билинэ-билинэ, эдэр киһи сирэйин мунньарыҥната олордо, уонна онтуттан утуйар кыаҕа суох этэ.
Молодой человек и закуривал у него, и заговаривал с ним, и даже толкал его, чтобы дать ему почувствовать, что он не вещь, а человек, но Вронский смотрел на него все так же, как на фонарь, и молодой человек гримасничал, чувствуя, что он теряет самообладание под давлением этого непризнания его человеком, и не мог от этого заснуть.