Оҕонньор эмиэ туран Таҥараҕа үҥэн баран, төбөтүн анныгар от уурунан, сонно талах төрдүгэр сыппытыгар, Левин эмиэ оннук оҥордо уонна күн уотугар ордук дьаныардаах, сыстаҥнас сахсырҕалар уонна оҥоойулар кини тириппит сирэйин уонна этин кычыгылаталларын үрдүнэн, тута утуйан хаалла, онтон, күн талах биир өттүгэр киирэн, кинини суоһаабытыгар эрэ уһуктан кэллэ.
Когда старик опять встал, помолился и лег тут же под кустом, положив себе под изголовье травы, Левин сделал то же и, несмотря на липких, упорных на солнце мух и козявок, щекотавших его потное лицо и тело, заснул тотчас же и проснулся, только когда солнце зашло на другую сторону куста и стало доставать его.