Кити уопсай майгытыгар дьиҥэ суох буолуу уонна усулуобунас кыра да буоллар, Левин син биир кини иннигэр бары бүрүөлэр уһуллубуттарын уонна кини дууһатын сүрүнэ кини харахтарыгар сырдаабытын кэннэ, туох сбарыта суйдаммытыттан сөхтө аҕай.
Как ни мало было неестественности и условности в общем характере Кити. Левин был все таки поражен тем, что обнажалось теперь пред ним, когда вдруг все покровы были сняты и самое ядро ее души светилось в ее глазах.