Маныаха киирбиттэрэ, арай биир сыгынньах, этин кып-кыһыл тына уокка сиэппит, хаар маҕан баттахтаах бэрт кырдьаҕас оҕонньор сирэйин саба туттан баран, уот кытыытыгар ыскаамыйа баарыгар аргынньахтаан олорор эбит.
Ворвавшись в юрту на косогоре аласа Табыйыкы, они увидели глубокого старца с белоснежными волосами, сидящего к огню оголенной спиной, обожженной докрасна. Сидел он опустивши голову, закрывши лицо руками.