Онуоха буоллаҕына Сыралыма Куо истэн туран Өгүрүк-төгүрүк көрбөхтөөтө, Үөрэн-көтөн мичилийдэ, Үс төгүл сүгүрүйбэхтээтэ. Өрөөбүт уоһун өһүлэн, Хоммут уоһун хоҥнорон, Көмүс чуораан курдук Күөмэйин көҥкөтөн, Алтан чуораан курдук Айаҕын аһан, ыллаан барда: — Дьэ-дуу!
Услышав это, Сыралыма Куо Восторженно взглянула, Радостно заулыбалась, Три раза поклонилась, Уста сжатые разомкнув, Губы уснувшие пробудив, Колокольчиком серебряным Голосом звонким заговорила, Колокольчиком медным, Голосом чистым запела: — Дя-э ду-у!