Кинэгиинэ ону көрдө да, түргэн-түргэнник тыыммахтыы түстэ уонна тута ытыы тустэ, тута күлэн кэллэ, онтон Левин сөдөр гына тургэнник кинилэргэ сүүрэн кэлэн Левини төбөтүттэн кууһан туран уураата уонна хараҕын уутунан кини иэдэстэрин илиттэ.
Княгиня, увидав их, задышала часто и тотчас же заплакала и тотчас же засмеялась и таким энергическим шагом, какого не ждал Левин, подбежала к ним и, обняв голову Левина, поцеловала его и обмочила его щеки слезами.