Вронскай туох эрэ тахсыбытын сэрэйэ санаатар даҕаны, чуо туох тахсыбытын билбэт буолан, олус долгуйан сордонно уонна тугу эмэ билиэмий диэн убайын ложатыгар барда.
Зная, что что‑то случилось, но не зная, что именно, Вронский испытывал мучительную тревогу и, надеясь узнать что‑нибудь, пошел в ложу брата.