Уҥуоргута көстүбэт Унаар-манаар Улуу дойду Уйманан улаҕаланна, Адыылаабытын иннигэр Анараҥыта биллибэт Аан дойду аймааран көһүннэ, Хара ыарҕатааҕар халыҥ үгүс Хара сүүрүк, халыҥ баай Хамнаан-имнээн халыйда, Үрүҥ ыарҕатааҕар үгүс үтүмэн Үргүүк үрүҥ сүүрүк сүөһү Үллэн-аллан үөскээбит Үөһэ-аллара диэки Үргэн үлүһүйдүлэр, Күдэҥнэригэр күн сыһааҕырда, Ыырдарыгар ый сыһааҕырда.
Громадная страна, Чей противоположный берег незрим, Простёрлась беспредельно, Окинутая его глазами страна, Раскинулась бесконечно, Уходя краями в неизвестность, И дыбилась та земля Живностью — черношёрстными стадами, Было их больше, чем кустов чернотала, И вскипала та сторона От приплода белошёрстных табунов, Большего, чем ветвей белотала, Носились они вверх и вниз От малейшего испуга, От пыли из под ног их Солнце радовалось и луна ликовала.