Степан Аркадьич суругу ылла, кинини тонолуппакка одуулаһан турар өлбөөркөй харах диэки мунаахсыйыылаахтык, дьиибэргээбиттик көрөн кэбистэ уонна ааҕан барда.
Степан Аркадьич взял письмо, с недоумевающим удивлением посмотрел на тусклые глаза, неподвижно остановившиеся на нем, и стал читать.