Мало ли, много ли тому времени прошло: скоро сказка сказывается, не скоро дело делается, — стала привыкать к своему житью-бытью молодая дочь купецкая, красавица писаная; ничему она уже не дивуется, ничего не пугается; служат ей слуги невидимые подают, принимают, на колесницах без коней катают, в музыку играют и все ее повеления исполняют.
Өр дуу, өтөр дуу буолбута биллибэт; остуоруйа түргэнник кэпсэнэр, үлэ бытааннык үлэлэнэр, — атыыһыт кыыһа, хамсыыр хартыына курдук кырасаабысса, олорор олоҕор үөрэнэн барда; тугу даҕаны соччо-бачча дьиибэргии-дьиктиргии көрбөт, куттаммат буолла; көстүбэт кулуттара киниэхэ ас бэлэмнииллэр, бэйэтин сүүрэр көлөөскө сыарҕаҕа олордон дьаарбаталлар, музыка буоллаҕына, кини тугу баҕарбытын, санаабытын оонньуур.