Левин билигин, дьиэ кэргэн уонна хаһаайыстыба кыһалҕаларын барытын бэйэтин кэннигэр хаалларан баран, олох үөрүүтүн уонна көһүтүү наһаа күүстээх иэйиитин биллэ, онон тугу да саҥарыан баҕарбата.
Левин испытывал теперь, оставив позади себя все заботы семейные и хозяйственные, такое сильное чувство радости жизнью и ожиданья, что ему не хотелось говорить.