Ону баара, Левин таптаан ылларбыт киһи куолутунан, Китини бары өттүнэн чэлгийэ сиппит, аан дойдуга баартан барытыттан үрдүк курдук көрөрө, бэйэтин буоллаҕына аан дойдуга саамай мөкүнэн ааҕынара, онон атыттар даҕаны, кини бэйэтэ даҕаны киниэхэ сөптөөх киһинэн билиниэхтэрэ диэн саныыра да сатаммат курдук этэ.
Но Левин был влюблен, и поэтому ему казалось, что Кити была такое совершенство во всех отношениях, такое существо превыше всего земного, а он такое земное низменное существо, что не могло быть и мысли о том, чтобы другие и она сама признали его достойным ее.