Уонна ол курдук истээх ыстааннаах, куругар сүгэлээх икки илиитигэр таҥнары туруоран баран төһө баҕар хаамар этэ. Кини наар дьону көр-күлүү, үгэ курдук хоһуйан хоһоон суруйар идэлэнэ сылдьыбыта.
Вот так он в теплых штанах, с топором за поясом мог ходить на руках сколько угодно. В одно время у него появилась привычка писать стихи с юмором, как басни.