Вронскай саастааҕа, кылааһынньыга, генерал этэ уонна судаарыстыба дьыалаларыгар сабыдыаллаах буолар улахан дуоһунаһы ыларын кэтэһэ сылдьара, оттон Вронскай бyoллaҕынa, тутулуга суох да буоллар, килбиэннээх, үтүөкэн дьахтарга таптаттар да буоллар, төһө да баҕарарынан тутулуга суох сырыттар ротмистрдара эрэ этэ.
Ровесник Вронскому и однокашник, он был генерал и ожидал назначения, которое могло иметь влияние на ход государственных дел, а Вронский был хоть и независимый, и блестящий, и любимый прелестною женщиной, но был только ротмистр в полку, которому предоставляли быть независимым сколько ему угодно.