Ол кынаатын кытта Хаҥас диэки Хаппахчылаах оронугар Хантайа сытар Аҕыһуонун туолбут Хоруолаах төҥүргэс ийэтэ Тыллаах-өстөөх буола сыппыта үһү: — Дьэ-буо, Үргүнньэҕим сыата үлтүрүйэн, Хайҕахтааҕым хайдан, Нохтолоох сүрэҕим долгуйан, Уон ыйым устатыгар Ортоку киэлиибэр Сүгэн көтөҕөн сылдьан, Көҥдөй көмүс көҥөрөйбүн Көҥү тирэнэҥҥин, Халчаҕай көмүс хапчааммын Хайа тирэнэн Үс өргөстөөх үрүҥ күнүм сырдыгын Өрө көрө төрүөбүт Оҕолоохуй сэгэриэм, Көрдөр хараҕым харата, Көтүрдэр тииһим миилэтэ, Көмөлүйэр сүрэҕим төбөтө!
И стало быть, На кого положишь глаз, Руками обнимешь, Губами приласкаешь, Положишь себе в кровать Подругой в постели, Порадуешь меня женой, Пока мои глаза Способны видеть, — Подумай об этом, сынок, Тогда моя душа Отлетит с радостью, Когда настанет смерть, Что сын дорогой Создает дом для счастья, Сложит не гаснущий Вовеки очаг, Люлька детская Не будет пустовать, Продолжит род — Уйду с благословением, Слова моей мольбы Не проходи, как воду В броду, не топчи, Как снег под ногами».