Идет она на высокое крыльцо его палат каменных; набежала к ней прислуга и челядь дворовая, подняли шум и крик; прибежали сестрицы любезные и, увидевши ее, диву дались красоте ее девичьей и ее наряду царскому, королевскому; подхватили ее под руки белые и повели к батюшке родимому; а батюшка нездоров лежал, нездоров и нерадостен, день и ночь ее вспоминаючи, горючими слезами обливаючись; и не вспомнился он от радости, увидавши свою дочь милую хорошую, пригожую, меньшую, любимую, и дивился он красоте ее девичьей, ее наряду царскому, королевскому.
Аҕатын палататын үрдүк кирилиэһигэр таҕыста; нэктэл кулут, дьиэ көрөөччү утары сүүрэн тахсар да айдаан, хаһыы-ыһыы бөҕөнү түһэрэр; онуоха эдьиийдэрэ сырсан кэлэн, балтылара көрүөхтэн үчүгэйиттэн сарыыссалыы, королевалыы таҥныбытыттан бэри диэн бэркиһээн, көрө сөҕөн, икки муус-маҥан илиититтэн сиэтэн, тапталлаах аҕатыгар аҕалаллар; аҕата буоллаҕына кыыһын ахтан, ыый-ытыытын ытыы, санааоноо бөҕөҕө баттатан, күннэри-түүннэри кинини ахтарыттан ыалдьа сытар эбит.