Степан Аркадьич трельяж кэннигэр киирэр уонна саҥара олорор эр киһи куолаһа ах барбытыгар, Левин араамататтан кылабачыгас сырдыкка  тахсыбыт мэтириэти көрөрө уонна киниттэн арахсар кыаҕа суоҕа.
В то время как Степан Аркадьич заходил за трельяж и говоривший мужской голос замолк, Левин смотрел на портрет, в блестящем освещении выступавший из рамы, и не мог оторваться от него.