Кырдьык, сэрии сылларын саҕана талаҕынан бүөлүү үүммүтэ, онтон улахан колхуостааһыҥҥа ыаллара чугас Оҥхой, Аһыкай, Кулуһуннаах, Дэди устунан тарҕанан колхуостаммыттара, онон 50-с сылларга ийэм Чомпуукова Ирина Захаровна олорон хаалбыта, бөдөҥсүйүүгэ Дүллүкүгэ кэлбитэ, онон ыал эстибитэ, сирин солоон, ыраастаан бааһына бөҕө оҥоһуллубута, онно ыаллар олорбут сирдэрэ солонон бааһына буолбута, төҥүргэһэ да хаалбатаҕа.
И вправду, во время войны все заросло ивами, затем во время больших колхозов все разошлись по соседним местностям Онгхой, Асыкай, Кулусуннаах, Дэди, таким образом, в 50-х годах осталась только моя мать Чомпуукова Ирина Захаровна, потом во время укрупнения посёлков она переехала в Дюллюкю, поэтому никого не осталось, раскорчевали все под пашни, ничего не осталось.