Оттон муҥура суох хаар муора устунан устаммын, төрөөбүт тайҕам кыһыҥҥы кэрэтин дуоһуйа көрбүтүм, оччо улаханнык эрэйдэммэтэрим, өссө үксүгэр үөрүүлээхтик сылдьыбытым диэтэххэ, оччо итэҕэйэллэрэ, сэҥээрэллэрэ биллибэт эбээт.
А про то как прошагал по бездонному снегу, с восторгом смотрел на зимнюю красоту родины, не так много мучался, и больше ходил с радость, то люди не поверили бы, и не интересовались бы.