Полежавши долго ли, мало ли времени, опамятовалась молодая дочь купецкая красавица писаная, и слышит: плачет кто-то возле нее, горючьми слезами обливается и говорит голосом жалостным: «Погубила ты меня, моя красавица возлюбленная, не видать мне больше твоего лица распрекрасного, не захочешь ты меня даже слышати, и пришло мне умереть смертью безвременною».
Өр дуу, өтөр дуу сытан баран, атыыһыт кыыһа, хамсыыр хартыына курдук барахсан, өй киллэрэн кэллэ уонна ким эрэ кини таһыгар кэлэн ытыы-ытыы, аһыммыт куолаһынан саҥарарын иһиттэ: «Мин тапталлаахтан тапталлаах кырасаабыссам, миигин өлөрдүҥ эбээт, эн кэпсиэхтэн кэрэ бэйэҕин аны хаһан көрүөмүй, мин саҥабын эн истиэххин да баҕарыаҥ суоҕа, өлөр күнүм кэллэҕэ».