Ол гынан баран, туох да быһаарыыны ылымматаҕына, кинини дьиэтигэр соҕотохтуу туох көһүтэн турарын санаан баран, икки илиитинэн баттаҕыттан харбаммыт, киниэхэ ынырык, өйдүүрүгэр да ынырык хамсаныытын өйдөөн, кини бырастыыласта уонна баран хаалла.
Но, вспомнив, что ожидает ее одну дома, если она не примет никакого решения, вспомнив этот страшный для нее и в воспоминании жест, когда она взялась обеими руками за волосы, она простилась и уехала.