Графиня тугу да хоруйдаабатаҕыттан кини сыһыйбыта, ылыммыта, онтон сурук, ол сурук таайтарыылаах тыллара кинини олус кыһытта, кини бэйэтин оҕотугар сүрэҕэтардыстарын кытта ол сэтэриирдээх, хомуруйуулаах суругу тэҥнээн көрдөххө олус абалаах буолла, онон кини атыттартан уордайыыта олуһуттан аны бэйэтин буруйдаммат буолан хаалла.
Молчание графини смирило и покорило ее, но письмо, все то, что она прочла между его строками, так раздражило ее, так ей возмутительна показалась эта злоба в сравнении с ее страстною законною нежностью к сыну, что она возмутилась против других и перестала обвинять себя.