Олус холур, олус көнтөрүк киһи буолан бу харчынан кыайан сыаналаммат ороскуоту оҥорбут, барыларын сырдык эрэмньилэрин алдьаппыт Попов хаһан да кэмсиммэтэҕин кэмсинэн, соҕотох хараҕынан Тогойкины одуулаан сытта.
Попов, очень неуклюжий человек, совершил утрату, неоценимую деньгами, лишил всех светлой надежды, так жалел как никогда и единственным глазом глядел на Тогойкина.