Васенька Весловскай, атыттан түспэккэ эрэ, бэйэтин бэргэһэтин уһулла уонна, ыалдьыты эҕэрдэлээн, төбөтүн үрдүнэн лиэнтэлэринэн үөрүүлээхтик далбаатаата.
Васенька Весловский, не слезая с лошади, снял свою шапочку и, приветствуя гостью, радостно замахал ей лентами над головой.