Торумтуйбут бытыктаах, Дорҕоонноох куоластаах, Ноҥсоллубут дьүһүннээх Тойон киһиттэн Тобугуттан тайанан, Түөһүттэн тэбинэн Төрүөн төкүнүйэн, Отто дойдуга Оҕо буолан улаатан, Олорбутун удьуор да билиммэтэх Хаар маҕан баттахтаах, Ханайан-мэтэйэн хаамар Халыйан түспүт хаһалаах Хатын дьахтар хапчаҕайын Хайа тэбинэн Түүн төрүөбүтүн, Чүөппэҕэ сүрэхтэммитин, Төҥүргэскэ үҥпүтүн Төрүт өйдөммөт.
Владелец того коня, Не ведая происхожденья От пышноусого, Громкогласого Дородного на вид Господина-отца, Без упора об его чресла, Без толчка от его груди Ребёнком малым Самочинно Скатился кувырком В срединный мир, Не зная отродясь, что Из чрева просторного Осанистой и полногрудой Снежновласой женщины-госпожи Выскочил своевольно Одним рывком Ночною порою, И не помнил, что в омуте крестился, Молился на пенёк.