Вронскай киирэн кэлэрин кытта, кини салгыны дириҥник эҕирийдэ уонна, үрүҥэ хаанынан туолуор диэри, бөлтөркөй хараҕын түҥнэри көрөн, томторугун сахсыйан кэбиһэ-кэбиһэ, атахтарынан чиҥ-чиҥник тэпсэҥнээмэхтээн, киирбит дьону утары диэки өттүлэриттэн одууласта.
Как только Вронский вошел к ней, она глубоко втянула в себя воздух и, скашивая свой выпуклый глаз так, что белок налился кровью, с противоположной стороны глядела на вошедших, потряхивая намордником и упруго переступая с ноги на ногу.