Халбаҥнаабакка эрэ көнөтүк олорору ааһан, ханна устары, анныгар уу баарын, эрдиннэххэ сатанарын биир да мүнүүтэҕэ умнубакка өйдүөххэ наадатын кини көрөр, үөрүйэҕэ суох киһи илиитэ ыалдьарын, ити корорго эрэ чэпчэкитин, оттон устар киһиэхэ сүрдээх үөрүүлээх да буоллар, сүрдээх ыараханын кини корор.
Он видел, что мало того, чтобы сидеть ровно, не качаясь, надо еще соображаться, ни на минуту не забывая, куда плыть, что под ногами вода и надо грести, и что непривычным рукам больно, что только смотреть на это легко, а что делать это хотя и очень радостно, но очень трудно.