Виктор кириэһилэҕэ тиэрэ түстэ уонна хараҕын сапта. Кини туох даҕаны туһунан саныаҕын баҕарбат. Оннук биэс мүнүүтэ олоро түһэн баран, көмпүүтэри араараары илиитин уунан эрдэҕинэ өссө биир сурук ойон таҕыста.
Виктор откинулся в кресле и закрыл глаза. Он ни о чем не хочет думать. Посидев так минут пять, протянул руку, чтобы выключить компьютер, выскочило еще одно письмо.