Оҕолортон биир чаҕаан соҕустара баҕана кэннигэр сөрүөстэн туран: «Аһынары билбэт Түүлээх Сүрэх Түрбүй Боотур обургу ити дэҥнээбит оҕоҥ олооччутун манна быраҕан кулу эрэ», — диэн хаһытаабытыгар, иһиттиэм-истибэтиэм диэбиттии, өс-киирбэх төҥкөс гына охсон, уота сөҕүрүйэн умуллан эрэр көмүлүөк оһох бэрт нэһииччэ барбах кылайар уотун күөнүгэр барыгылдьытан көрбүтэ — балаҕан буор муостатын ортотугар кыра баҕайы сүөһү туйахтара сыталлар эбит.
Один из детей, стоя за столбом, закричал: "Не знающий жалости Тюлях Сюрэх Тюрбюй Боотур (букв. Тюрбюй Боотур с покрытым шерстью сердцем)! Бросай сюда торбоза раненого тобою ребенка". Тюрбюй Боотур очень быстро наклонился и при свете угасающего огня камелька, в сумерках увидел лежащие в середине земляного пола маленькие копыта.