Оһол өйдөөҕү үлтү үтэйэр, Урдурҕаччы санаалааҕы умсары охсор, Хара дьайдааҕы хаптаччы биэрэр Халбас харата харбыс гынаат, Халааран кэлэн Халлаан сындыыс уотунан Хабараан санаалаах, Хара дьуоҕа бэйэлээх Хахсаат Буурай обургуну Бырдах курдук Быһа биэрбитигэр: — Кыыс оҕоҕут Кыптыыйданарын саҕана, Уол оҕоҕут Оноҕостонорун саҕана Иккистээн эргиллиэм! — диэн, Илгистэн кэбистэ да, Халаахтаан көтөр Хара суор курдук Халҕаһа уот долгуҥҥа Хап төбөтүн оройунан Хараарыс гынан хаалла.
Кого с мыслью злобной губит, С нравом строптивым карает, С натурой чёрной казнит, «Халбас харата» дьявольский Издали раскачавшись, Небесной молнией смерти Дерзкого, грубого Хахсаат Буурай зловещего Словно мошку Махом одним резанул. Тогда тот: — Когда дочка ваша Ножницы в руки возьмёт, Когда сын ваш Из лука пулять начнёт, Еще раз появлюсь! — сказав, Гневно задёргался, Словно ворон чёрный, По небу летающий, Криком своим тревожа, В моря огненном валу Вниз головой нырнул.