Этэ бүтүннүү дьигиһийэ турар ат кэрэкээн, тапталлаах киэптэрин Вронскай эмиэ биирдэ эргиччи көрөн ылла уонна, маны көрөрүттэн нэһиилэ арахсан, бараактан тахсан барда.
Вронский еще раз окинул взглядом прелестные, любимые формы лошади, дрожавшей всем телом, и, с трудом оторвавшись от этого зрелища, вышел из барака.