Ыалдьыт ыллыыр: Субу мантан Тус илин диэкки Күн уота Көмүс аалыыта буолан Күүгүнээн тохтубут, Ый уота Алтан аалыыта буолан Саккыраччы таммалаабыт, Туоллан тахсар ыйдаах, Толуу маҕан күннээх, Турар киһи Тоҕус дьүһүлгэн буолан көстөр, Туймаарыма маҕан сибиир Кэй киинин киэргэппит, Кэтит уораҕайын толорбут Номоҕон дьонноох, Дьэрэкээн дьахтардаах Мөндөл баай тойон Аҕалаах этим, Мэндэл баай хотун Ийэлээх этим, Ол дьон соҕотох кыыстара этим.
Гостья поет: — «Вот отсюда Прямо на восток, Живет мой отец Мондол баай господин, Живет моя мать Мэндэл баай госпожа, Люди, имеющие степенных мужчин, Прекрасных женщин, Украсивших самый центр, Заполнивших широкий покров Светло-белой сибири, Где солнечный свет Ниспадает сверху вниз, Подобно золотым опилкам, Где лунный свет, Мелькает струится Подобно медным опилкам, Сибири, имеющей полнеющую луну, Светло-белое солнце, Сибири, где человек Отражается девятью разными лирами, У этих людей я была единственной дочерью.