Анна хомуйа туппут вееринэн ложа кыһыл баар-хатын таарыйбахтыыр, тугу эрэ ырааҕы одуулаһар курдук туттар, оттон ыксатынааҕы ложаҕа туох буоларын көрбөт, көрүөн баҕарбатах да курдук.
Анна же, сложив веер и постукивая им по красному бархату, приглядывается куда‑то, но не видит и, очевидно, не хочет видеть того, что происходит в соседней ложе.