Ону иһитгэ да, Атын үүнүн устан ылан Төргүүтүгэр баайда, Бары киһи майгыта, Үс саха үөрэҕэ, Саха киһи Салалтата буоллун диэн Саҥа таһаара «һат» диэтэ, Һамыыга оҕуста, Атын кулгааҕыттан Куньньалгы кус сымыытын саҕа Үрүҥ Айыы сүлэгэйин Ылан хаалла.
Он, услышав это, Снял с коня уздечку И примотал к вьюку, По обычаю людскому, По привычке всех саха, По навыку мужчины саха Вслух произнес «хат», Ударил коня по крупу лихо, Но прежде из его уха Выковырнул молочный дар Самого Юрюнг Айыы Величиной с яйцо шилохвости И прибрал себе.