Левин улахан саппыкылары кэттэ, аан бастаан истээх сонун буолбакка, сукуна поддевканы кэттэ уонна сороҕор кыракый муустарга, copoҕop сыстаҥ бадарааннарга үктэнитэлээн, күн күлүмүнэн киһи хараҕын саатардар үрүйэлэри атыллаталаан, хаһаайыстыбатын кэрийэ барда.
Левин надел большие сапоги и в первый раз не шубу, а суконную поддевку, и пошел по хозяйству, шагая через ручьи, режущие глаза своим блеском на солнце, ступая то на ледок, то в липкую грязь.