И возговорит отцу дочь меньшая, любимая: «Не плачь, не тоскуй, государь мой батюшка родимый; житье мое будет богатое привольное: зверя лесного, чуда морского, я не испугаюся, буду служить ему верою и правдою, исполнять его волю господскую, а может, он надо мной и сжалится.
Аҕатын санаатын көтөҕөрдүү, тапталлаах аччыгый кыыһа бу курдук доргуччу этэр: «Айбыт аар тойон аҕам, ытаама, санааҕын санньытыма: мин баайдык-дуоллук олоруоҕум; тыа адьырҕатыттан, муора баһылыгыттан куттаммаппын, киниэхэ сүрэхпиттэн-быарбыттан бас бэринэн үлэлиэҕим, кини иннин быһа хаамыам суоҕа оччоҕо кини баҕар миигин аһыйыаҕа.