Кыбытыы: Айыы киһитэ абааһы уолун үөдэн өлүү түгэҕэр тиэрдэ дьөлө быраҕан түһэрдэ, иньньэ кынарын кытарытын хапсаҕай-хапсаҕайдык хаддыылаабыт, дьороҕой-дьороҕойдук тайбаабыт, ханайан-мэтэйэн, хааман-сүүрэн халыйан үрүт өттүттэн өҥөс кына түстэ, өлөн эрэр дьүһүнүн көрдө да, айыы дьахтара ытаан үльльэҥнээтэ: — Хайа-хайа, доҕоччуок, хайа-хайа буолан түҥ-таҥ түстүҥ, илэй-балай иэдэйдиҥ?
Вставка: Человек айыы швырнул сына абаасы на дно гибельной преисподней, и как только он это сделал, женщина айыы, похищенная извергом из срединного мира, ладно-преладно ступая, ловко-преловко руками плеща, откинув голову, выставив грудь высокую, прибежала, как поток воды, заглянула вниз сверху, посмотрела на погибающего и зарыдала: — Что же, дружочек мой, что с тобой случилось, почему упал вниз тормашками, валяешься, потерпев бедствие?