Эдэр саастаах эрдэхпинэ Эт тылбынан этэн-тыынан Эгэлгэлээн истэҕим эбээт, Мин этэр тылым эгэлгэтин Истэр ириэнэх кулгаахтаах Истэр сэргэҕэлээн көрдүнэр диэн этэбин, Мин дорҕонноох куоласпынан Тоноон-имээн тойукпун Туолкалаан-чуолкайдаан истэн, Тугуй-ханныгый диэн Чугаһаан-чуҥнаан көрөргүтүгэр, Көҥдөй көмүс күөмэйбин күүгүнэтэн, Хаҥха саҕа сыҥаахпын хамнатан: «Ханна сиргэ бааргытый?!»
Покуда я молод годами, Говорю-изрекаю сам, собственным языком Витиевато выражаюсь, Слова, что исходят из нутра моего, Пусть те, чьи уши не отмёрзли, Слушают и внимают, Звучным голосом, Дабы услышали вы отчётливо Мой раздольный тойук, Удивились и пришли Разузнать в чём дело, Я серебряное горло полое продуваю, Челюстью размером с седло шевелю, Громко и звонко кричу: «Где вы?!»