Модьукаан Бөҕө кырдьан баран, атын уус бэттэригэр түбэһэн өлбөт, аат биэрбэт баҕаттан сэрэнэн кырыйдым, биир эмэ ааттаах кэлэн кыайан түһэҕин суунан, ааппын ыһыаҕа диэн тахсан булгуньньаҕын тумулун оройугар иинин хастан, бэйэтэ ынах сыатынан сирэйин саптан баран, уҥуох тутунар.
Дожив до старости, Моджукан Бёгё, не желая расставаться со своим громким именем, славой сильного и непобежденного и боясь, что найдется человек, который осилит его на старости, вышел на мыс холма своего, вырыл себе могильную яму, лег, укрыл лицо коровьим салом и повелел схоронить его так.