Саһыл Бытык сыдьааннара, киин улуустартан көһөн кэлэн, Өймөкөөн сиригэр олохсуйдаллар да, дойду сиригэр хаалбыт аҕа уустарын билэр буолан өлбүт киһи салгын кута дойдутугар төннөр, төрөөбүт алааһыгар тиийэн кута-сирэ уоскуйар диэн өйдөбүллээхтэрэ. Кырдьаҕастар билигин да киһи өллөҕүнэ «дайдылаабыт» дииллэр.
Потомки Сасыл Бытыка, хотя приехали и обосновались в Оймяконе с центральных улусов, они верили, что после смерти салгын-кут умершего возвращается на свои земли, в родной алаас и находит там покой. Старики до сих пор говорят об умершем дайдылаабыт, то есть ушёл, вернулся в родные края.