Сырдык күн, күөх унаар көрдөөх күлүмэ, музыка дорҕоонноро, бу кини билэр дьонун сирэйдэрэ бэргээн эбэтэр үтүөрэн уларыйыыларыгар бу табыгастаах араамка курдук Китигэ көстөрө.
Яркое солнце, веселый блеск зелени, звуки музыки были для нее естественною рамкой всех этих знакомых лиц и перемен к ухудшению или улучшению, за которыми она следила.