Кинилэр иккиэн бэйэлэрэ эрэ, ордук күһүн уонна ыалдьыттара суох өр олорон истэхтэрин аайы, кинилэр бу олоҕу тулуйуохтара суоҕун уонна кинини уларытарга  тиийиллэрин өтө сэрэйэллэрэ.
Оба чувствовали, чем долее они жили одни, в особенности осенью и без гостей, что они не выдержат этой жизни и что придется изменить ее.