Левин кинилэри кытта кэпсэтиэҕин, аҕаларыгар тугу дииллэрин истиэн баҕарбыта, ол эрээри Натали кинини кытта кэпсэтэн барбыта, уонна онтон тута хоско ыраахтааҕы тиэргэнин мундирын кэппит, Львов сулууспатынан табаарыһа Махотин, кими эрэ көрсө кинини кытта бииргэ бараары, киирбитэ, онтон Герцеговина, Корзинская княжна, дума уонна Апраксина соһумар өлүүтүн туһунан тохтообот кэпсэтии саҕаламмыта.
Левину хотелось поговорить с ними, послушать, что они скажут отцу, но Натали заговорила с ним, и тут же вошел в комнату товарищ Львова по службе, Махотин, в придворном мундире, чтобы ехать вместе встречать кого то, и начался уж неумолкаемый разговор о Герцеговине, о княжне Корзинской, о думе и скоропостижной смерти Апраксиной.