Бу өйдөөх кнһи албыннаһар тыла-өһө, Лиза Меркалова өс киирбэхтик, оҕолуу кинини сөбүлүүрүн биллэрэрэ, уонна бу кини сылдьа үөрүйэх үтүөлэрин эйгэтэ, бу барыта киниэхэ олус чэпчэки этэ, оттон кинини көһүтэн турар суол олус ыарахан, онон кини хаалбыт киһи дуу, быһаарсыы ыарахан мүнүүтэтин уһата  түспүт киһи дуу диэн мүнүүтэҕэ мунааран ылла.
Лестные речи этого умного человека, наивная, детская симпатия, которую выражала к ней Лиза Меркалова, и вся эта привычная светская обстановка все это было так легко, а ожидало ее такое трудное, что она с минуту была в нерешимости, не остаться ли, не отдалить ли еще тяжелую минуту объяснения.