Имньим барыахтааҕар тугу эмэ саҥарыахха наада этэ, ону баара кини тугу санарыан булбат, онуоха эбии убайа тугу да хоруйдаабакка эрэ, кини хас тылын суолтатын барытын ырыта саныыр быһыылаахтык киниттэн хараҕын араарбакка одуулаһа сытар. Хотуна кытта кэлсибитин Левин убайыгар эттэ.
Надо было говорить, чтобы не молчать, а он не знал, что говорить, тем более что брат ничего не отвечал, а только смотрел, не спуская глаз, и, очевидно, вникал в значение каждого слова. Левин сообщил брату, что жена его приехала с ним.