Арай ол киэһэ тыйаатыгар барыах иннинэ Щербацкайдарга кэлэн. Киниттэн сылтаан ытаабыт сирэйдээх  Китини көрөн баран, бэйэтин сааттаах урукку олоҕуну онна Кити эҥкилэ суох ырааһын икки ардыларыгар быыстаан сытар дирин чөҥөрөнү дьэ өйдөөтө, оҥорбут ынырык ыарыытыттан уолуйда.
Только когда в этот вечер он приехал к ним пред театром, вошел в ее комнату и увидал заплаканное, несчастное от непоправимого, им произведенного горя, жалкое и милое лицо, он понял ту пучину, которая отделяла его позорное прошедшее от ее голубиной чистоты, и ужаснулся тому, что он сделал.