Дарья Александровна бу бэйэтигэр саҥа сиэдэрэйи кэтээн көрөрө уонна, дьиэни тутан олорор хаһаайка быһыытынан, кини олоҕун быһыытыттан сиэдэрэйинэн ыраах буолан, бэйэтин дьиэтигэр көрбүтүттэн барытыттан тугу да туттубатыгар эрэнэн, бэйэтиттэн  да көҥүлэ суох бары ымпыктарга-чымпыктарга киирэрэ уонна бэйэтигэр ким уонна хайдах маны барытын оҥорбутай диэн ыйытыы биэрэрэ.
Дарья Александровна наблюдала эту новую для себя роскошь и, как хозяйка, ведущая дом, хотя и не надеясь ничего из всего виденного применить к своему дому, так это все по роскоши было далеко выше ее образа жизни, невольно вникала во все подробности и задавала себе вопрос, кто и как это все сделал.