Ол гынан баран Наа кириэс ылсан Тустан барбыттар да, Сэттэ түүннээх күнү мэлдьи Түөрүт тэбиммиттэр, Хойуу дулҕа курдук тимирдэриттэн Абааһы уола мүччү тэбинэн бүдүрүйбүт, Ол бүдүрүйэрин кытта Үрдүк арҕаһыгар олоро түһэн Ат курдук мииммит да, Кэтэҕин уоллаҕаһыттан үүммүт Өрүү бытырыыс чанчыатыттан Хаҥас илиитинэн Үстэ эрийэ тутан баран, Уҥа илиитинэн Кытахтаах эти түһэҕинэн Дьорохой балык курдук Үстэ мөхсөн таххар Ылып-чылып быһыйатынан Үрүҥ сүньүн тобулу үүттээбитинэн барда да, Суурайбыт оһох буорун курдук Өһөх балахай хаан Улуу чардаат курдук Өрө тэппитинэн барбыт, Сэттэ быластаах, Үс салаалаах Күөх салынньай тылынан Харытын быһа салаары гыммытын Аһын кытта бииргэ харбаан ылбыт.
Из бездонного отверстия На противоположной стороне юрты Вышли девять добрых прислужников Сварили целую гору мира Девяти совершенно черных жеребят, Имеющих самый толстый брюшной жир, И поставили перед ним На белом столе с девятью кольцами Он обсосал все кости так, Что они стали похожи на прошлогодний череп лошади, Стал глотать без разбора, Крепкие кости Стал дробить зубами громко, Подобно звуку, издаваемому поперечной пилой, Подумав, что жажда мучит его, Она повелела принести ему кумыс, Схватил он порывисто кубок И только два или три раза Булькнуло в его горле Так, как будто звякнуло медное ведро.