Быйыл кыһын Вронскайы полковнигынан анаабыттара, кини полкаттан тахсан, соҕотоҕун олорор этэ. Сарсыардааҥы аһылыгын аһаат, Вронскай дьыбааҥҥа сытта да кэнники күннэргэ көрбүт толоос быһыылары өйдүүрэ, Анна туһунан уонна эһэни бултуурга улаханыгар сылдьыбыт бүөһүт бааһынай туһунан саныыра барыта биэс мүнүүтэ иһигэр буккулунна да, Вронскай утуйан хаалла.
Вронский был в эту зиму произведен в полковники, вышел из полка и жил один. Позавтракав, он тотчас же лег на диван, и в пять минут воспоминания безобразных сцен, виденных им в последние дни, перепутались и связались с представлением об Анне и мужике‑обкладчике, который играл важную роль на медвежьей охоте.