Ол эрээри киэһэ, оонньуу кэмигэр, кини сарсын барарга быһаарыммыта.Суолга ончу абааһы көрбүт ийэ кыһалҕалара билигин, кинилэрэ суох атаарбыт күнүгэр, хайыы-үйэ  атыннык оҥоруллан көстөллөрө уонна кинини бэйэлэригэр угуйаллара.
Но вечером же, во время игры, она решила, что уедет завтра. Те мучительные материнские заботы, которые она так ненавидела дорогой, теперь, после дня, проведенного без них, представлялись ей уже в другом свете и тянули ее к себе.