Кини тургэн хаамыынан студиятын айаҕар чугаһаан истэ уонна төһө да долгуйдар, Голенищев тугу эрэ өрүкүтэн саҥарарын аан күлүк өттүгэр иһиллээн туран, чугаһаан иһэр художнигы таарыйа одуулаһыан бaҕapap быһыылаахтык туттубут, Анна киэбэ-таһаата сымнаҕастык сырдаан турарын кини биһирии көрдө.
Он подходил быстрым шагом к двери своей студии, и, несмотря на свое волнение, мягкое освещение фигуры Анны, стоявшей в тени подъезда и слушавшей горячо говорившего ей что‑то Голенищева и в то же время, очевидно, желавшей оглядеть подходящего художника, поразило его.