Ол эрээри кини өрө күүркэйбиттии туттуммут уонна тугу эрэ кистиир  көрүҥүгэр Вронскай, үөрүйэхтээх, ол эрээри билигин да кинири абылыыр кэрэ, ону билинии  уонна киниэхэ дьайар баҕатын көрүҥүттэн ураты, тугу да булбатаҕа.
Но в ее выражении, возбужденно‑сдержанном и что‑то скрывающем, он ничего не нашел, кроме хотя и привычной ему, но все еще пленяющей его красоты, сознания ее и желания, чтоб она на него действовала.