Степан Аркадьич кини сулууспалыан баҕарар дьыалата саҥа, сэргэх уонна чиэһинэй буоларын бигэтик билэрэ. Ол эрээри бу сарсыарда Болгаринов кинини, соруйан оҥорбут курдук, атын көрдөһөөччүлэри кытта киирэр ааҥҥа көһүттэрэргэ күһэйбитигэр кини бэйэтин толоостук санаммыта.
Степан Аркадьич твердо знал, что дело, которому он хотел служить, было новое, живое и честное дело. Но нынче утром, когда Болгаринов, очевидно нарочно, заставил его два часа дожидаться с другими просителями в приемной, ему вдруг стало неловко.