Ити кэнниттэн Дьырыбына Дьырылыатта р кр түспүтэ, Хара күҥкүс бэйэлээх Халлаан ап оҕурук быата Олор өлүү суолун курдук Хатыллыбытынан таннары халарыктаан, Төбөтүн оройугар Түһэн иһэрин көрөөт, Тоҕус уон тоҕус бууттаах Солотуу көмус чохооччутун Сулбу сүүдүтэн ылла да, Үөгүлүү түһэн баран Өрө көрөөт, Үлтү далайарын кытта Таҥнары саккыраан, Сындыыс уота буолан «Сылыпыс» гынаат, Сыыйылла ыһыллан хаалла.
Джырыбына Джырылыатта, Взглянув вверх, увидела, Как чёрные смрадные, Неба путы колдовские, Словно ворон смерти Прямо над её головой Закручиваясь, виляя, Вниз спускаются. В девяносто девять пудов Золочёную колотушку свою Тут же выхватила, С резким выкриком Вверх взлетев, С размаху рассекла. Аркан в огни-сындыыс Сразу превратившись, Вмиг промелькнул, Рассыпался-исчез.