Олус өйдөөх дьоннор мөккүһэннэр сүүнэтик ньиккэриһэн, логиканан сүүнэ үгүс тылы-өһү таһааран бараннар, кинилэр бэйэ бэйэлэригэр дакаастаһаары бэрт өр үөхсүбүт суолларын тиһэҕэр тиийэн өйдөөбүттэрэ, кинилэр быдан өртөн, саҥардыы мөккүһүөхтэриттэн ыла иккиэн билэр эрээрилэр тус-туспаны таптыыр буоланнар, мөккүөргэ хотторумаары эрэ ол таптыыр суолларын этиэхтэрин баҕарбатах буолан хаалалларын Левин үгүстүк бэлиэтии көрбүтэ.
Левин часто замечал при спорах между самыми умными людьми, что после огромных усилий, огромного количества логических тонкостей и слов спорящие приходили, наконец, к сознанию того, что то, что они долго бились доказать друг другу, давным‑давно, с начала спора, было известно им, но что они любят разное и потому не хотят назвать того, что они любят, чтобы не быть оспоренными.