Кураанахха тахсан баран, кини дулҕаҕа олордо, атаҕын таҥаһын уһулла, саппыкыттан уутун сүөкээтэ, дьэбин амтаннаах уну тото хана истэ, итийбит луостарын илиттэ уонна бэйэтин сирэйин уонна илиилэрин суунна. Чэбдигирээт, кини, ыгылыйбат буоларга кытаанах санааланан үгүрүө миэстэтин уларытан олорбут сиригэр барда.
Выйдя на сухое, он сел на кочку, разулся, вылил воду из сапога, потом подошел к болоту, напился со ржавым вкусом воды, помочил разгоревшиеся стволы и обмыл себе лицо и руки. Освежившись, он двинулся опять к тому месту, куда пересел бекас, с твердым намерением не горячиться.