Аласов быдан үйэтээҕи бэс ыйын уот куйаас күлүмүрдэс күнүн ити аарыма тиит хойуу мутукчалаах лабааларын тэниччи тардан турарын оол бэһис мутук төрдүгэр үрүмэччи курдук маҥан былааччыйалаах Надя кыыс куттанан титирэстии олорорун кини кыыһы түһэрээри үөhэ тахсыбытыгар хатыҥыр намчы илиилэр моонньун кууһа түспүттэрин хараҕар субу баар кэриэтэ көрөн кэллэ.
Аласов видел как наяву, как в жаркий июньский день стояла эта огромная осина, раскинув густые сучья, и как девочка Надя в белом платье сидела и дрожала от страха на том пятом сучке, когда он поднялся наверх, чтобы спустить девушку, как нежные дрожащие ручки дечоки обхватывали ее шею.