Ол эрээри оҕо улахан, чугдаар күлүүтэ уонна хааһын хамсатарыгар оҥорбут хамсаныыта киниэхэ Вронскайы, субу баарын курдук санаттылар, онон, марылыырын туттуммутунан, кини тиэтэллээхтик турда уонна таҕыста.
Но громкий, звонкий смех ребенка и движение, которое она сделала бровью, так живо ей напомнили Вронского, что, удерживая рыдания, она поспешно встала и вышла.