Дьахтары дэҥнээн баран Түрбүй Боотур: «Ити бэйэлээҕи саарбаҕа саһыарыан сөптөөх, киискэ кистиэр кэриҥнээх, тэҥ сиртэн тэҥнээҕэ тэллэхтэспитэ, хол дойдуттан холооннооҕо хоонньоспута уол оҕо одьунааһа, эркин киһитэ — эрдээҕи эрэбил, онто сүтүктээн көрдүү кэлэрэ буолуохтаах, бу үлүгэри көрөн аны киһини муокастыы сылдьыа», — диэн охтубут тиит кэннигэр сөрүөстэ сытан салгыы туох буоларын уоран кэтииргэ сананар.
Убив женщину, Тюрбюй Боотур подумал: "Такая красивая женщина, наверняка, имеет доброго достойного мужчину, молодца из ряда достойнейших мужчин, равного из равных, надежного, как крепкая стена, который, потеряв свою женщину, может искать убийцу. Увидев такое убийство, решит отомстить за свою женщину". И спрятался за упавшим деревом и стал следить за тем, что будет.