Будьурхай хара төбөтүн нөрүтэн, Анна тэрээсэ бүүрүгэр турар тымныы лейкаҕа сүүһүн сыһыарбыт уонна Вронскай бэркэ билэр биһилэхтэрдээх икки кэрэ илиилэринэн лейканы өйүү туппут.
Склонив свою черно курчавую голову, она прижала лоб к холодной лейке, стоявшей на перилах, и обеими своими прекрасными руками, со столь знакомыми ему кольцами, придерживала лейку.