Иванов өрө уһуутаата, ийэ-хара көлөһүнэ сүүһүгэр саба түстэ уонна чэпчээбит киһи быһыытынан, сырдык күөх харахтарынан барыларын эргиччи көрдө.
Иванов облегченно вздохнул, обильный пот выступил у него на лбу, и, как человек, которому стало легче, обвел всех своими светло-синими глазами.