Левин уҥа, хаҥас диэки көрбөхтөөтө, онтон кини иннигэр болоорхойдуҥу күөх халлааҥҥа, тэтиҥнэр силбэһэ үүммүт намчы кэнчиэрэлэрин үрдүнэн көрөн иһэр көтөр көһүннэ.
Левин кинул глазами направо, налево, и вот пред ним на мутно‑голубом небе, над сливающимися нежными побегами макушек осин показалась летящая птица. Она летела прямо на него.