Дьиэтигэр төннөн уонна бары толору этэҥҥэлэрин уонна ураты кэрэлэрин көрөн баран, Дарья Александровна улаханнык сэргэҕэлээн туран бэйэтин айанын, кинини үчүгэйдик көрсүбүттэрин, Вронскайдар сиэдэрэйдэрин уонна кинилэр олохторун үчүгэй ссөбүлээһинин, кинилэр көрүлүүллэрин туһунан кэпсээтэ уонна кимиэхэ да кинилэри утары тыл да этиппэтэ.
Вернувшись домой и найдя всех вполне благополучными и особенно милыми, Дарья Александровна с большим оживлением рассказывала про свою поездку, про то, как ее хорошо принимали, про роскошь и хороший вкус жизни Вронских, про их увеселения и не давала никому слова сказать против них.