Абааһытын уолун Балаҕанын үрдүгэр Батыччахтаан таҕыста, Иэнинэн иттэни түстэ, Икки атаҕын өрө тэптэ, Утуйан баччыгынаата, Муннун тыаһа Былыкка таххыан диэритин Быыгыначчы тыынна.
А когда люди уехали, Оставшись один, Человек из рода айыы Не стал долго Мучиться и переживать, Как одинокий человек, Которому скучно Бывает без людей, Не видно по нему, Что думы тяжёлые гнетут.