Сиэллэрэн сиксилиттэ, Дьоруолатан долгуһутта, Хаамтаран халыһытта, Ойутан оломнотто. Айылгылаах аалай-чаалай алаастары Ааһа баттаталаан, Кэскиллээх киэҥ нэлэй сыһыылары Кимиилээхтик курдаттаан, «Аал уотум, Алаһа дьиэм манан буолуо!» — диэн, Тоҕус өргөстөөх Томторҕолоох сандаар кун Төлөккөй кулуккутун Төлө анньан тэмтэйэр, Тус илин диэки туһаайан, Дьулукучутан истэ.
Пролетая мимо Просторных равнин тучных, Проезжая через Сочно-зелёные поля широкие, «Там огонь мой священный, Мой очаг уютный», — думая, В сторону востока, откуда Кольцеобразное девятилучистое, Солнце сияющее По утрам восходит, Коня направив Стремительно понеслась.