Оттон билигин, алдьархай кини төбөтүгэр түспүтүгэр, кини ол балаһыанньаны хайдах өһүлэрин туһунан саныахтааҕар, ала-чуо бу балаһыанньа олус ынырыгын, олус дьиҥэ суоҕун иһин ону билиэн букатын да баҕарбат буолла.
Но теперь, когда беда пала на его голову, он не только не думал о том, как развязать это положение, но вовсе не хотел знать его, не хотел знать именно потому, что оно было слишком ужасно, слишком неестественно.