Кини иннигэр сытар үрүҥ лиис кумааҕы икки кырыыларын нарыннык имэрийэн кэбиһэ олорор, уһун тарбахтардаах үллүбүт тымырдаах үрүҥ илиилэрин уонна сылаардаабыт быһыынан кыҥнары туттан олорор, төбөтүн көрөн туран, сибилигин сурдээх буурҕаны таһааран, чилиэннэри хардарыта ситэ истиспэккэ хаһыытатан, бэрэссэдээтэл мунньаҕы бэрээдэккэ ыҥырарыгар тиэрдэр тыллар-өстөр бу киһи айаҕыттан тахсыахтара диэн ким да саныа суох эбит.
Никто не думал, глядя на его белые с напухшими жилами руки, так нежно длинными пальцами ощупывавшие оба края лежавшего пред ним листа белой бумаги, и на его с выражением усталости набок склоненную голову, что сейчас из его уст выльются такие речи, которые произведут страшную бурю, заставят членов кричать, перебивая друг друга, и председателя требовать соблюдения порядка.