Свияжскай остуолга ойоҕоһунан олорон, тайаммыт илиитинэн чааскытын эргичитэр, аҥар илиитинэн аллараа бытыгын хомуйа харбаан ылан, сыллыыр курдук, муннугар аҕала-аҕала төттөрү ыһыктан кэбиһэ олорор.
Свияжский сидел боком к столу, облокоченною рукой поворачивая чашку, другою собирая в кулак свою бороду и поднося ее к носу и опять выпуская, как бы нюхая.