Ол гынан баран, кини, соһуччу кэриэтэ, мэлдьи сөхтөрөрө бу кини харахтарын көрсүө, холку уонна кырдьыксыт көрүүлэрэ буолар этэ уонна, Левин букатын кыра oҕo эрдэҕинээҕи сааһыгар бэйэтин өйдөөн хаалбыт сэдэх күннэригэр курдук биһирэмньилээхтик уонна сымнаабыттыы бэйэтин өйдөөн хаалбыт алыптаах дойдутугар Левины өрүү тиэрдэрэ.
Но что всегда, как неожиданность, поражало в ней, это было выражение ее глаз, кротких, спокойных и правдивых, и в особенности ее улыбка, всегда переносившая Левина в волшебный мир, где он чувствовал себя умиленным и смягченным, каким он мог запомнить себя в редкие дни своего раннего детства.