Алексей Александрович ардыгар ньылаҥнаспыт сүгүрүйүүлэргэ аат эрэ харата хоруйдаан, ардыгар тэҥнээхтэрин кытта доҕордуу быһыынан, аахайбатахтык дорооболоһон кэбиһэ-кэбиһэ, ардыгар орто дойду күүстээхтэрин керүүлэрин кыһамньылаахтык көһүтэн баран, кулгаахтарын төбөлөрүн иьалбыччы баттыыр төгүрүк улахан сэлээппэтин уста-уста, беседкаҕа чугаһаан иһэрин барытын Анна көрө олордо.
Она видела, как он подходил к беседке, то снисходительно отвечая на заискивающие поклоны, то дружелюбно, рассеянно здороваясь с равными, то старательно выжидая взгляда сильных мира и снимая свою круглую большую шляпу, нажимавшую кончики его ушей.