Степан Аркадьич ойоҕун туһунан холкутук саныыра, Матвей этэринэн, барыта сааһыланан иһиэ диэн эрэнэр уонна холкутук хаһыаты ааҕар уонна кофе иһэр кыахтаах этэ.
Степан Аркадьич мог быть спокоен, когда он думал о жене, мог надеяться, что все образуется, по выражению Матвея, и мог спокойно читать газету и пить кофе.