Анна аллараа диэки көрөөт, тута Вронскайы билэ оҕуста, уонна дуоһуйуу уонна ону сэргэ туохтан эрэ куттаныы дьикти иэйиитэ кини сүрэҕэр эмискэччи хасаммахтаан барда.
Анна, взглянув вниз, узнала тотчас же Вронского, и странное чувство удовольствия и вместе страха чего‑то вдруг шевельнулось у нее в сердце.