Тэйиччи, теоретическайдыы, кини Анна быһыыланыытын кырдьыгын таһаарар эрэ буолбакка, ону ааһан биһириирэ. Туох да эҥкилэ суох сиэрдээх дьахталлар  үксүгэр, сиэрдээх олох биир кэм барарыттан сылайаннар, кини ыраахтан буруйдаах тапталы бырастыы эрэ гыммата, кини оннооҕор Аннаҕа ымсыырара.
Отвлеченно, теоретически, она не только оправдывала, но даже одобряла поступок Анны. Как вообще нередко безукоризненно нравственные женщины, уставшие от однообразия нравственной жизни, она издалека не только извиняла преступную любовь, но даже завидовала ей.