Орто дойдуттан Обот соллоҥноохтор Орооһор оймуур буоллахтарына Уоттаах кыымҥынан Удьурҕаччы утаара тураар! — диэн Сүһүөхтээх бэйэтэ Сүгүрүйбэхтээн баран, Тобугун үрдүгэр дьоҕуйбахтаан Таһырдьа ойон тахсан, Айыы оҕото атын Өрүү тимир көнтөһүн Өһүлэ тарта, Иэҕии тимир тэһииниттэн Иилэ хабан ылла да, Эппэҥэ-тэппэҥэ иҥэһэтиттэн Куулаттан көппүт Куртуйах улар курдук, Халлаан мөҥүөнэ ыҥыырыгар Хатана түһээт, Соноҕоһун тэһиинин Тус илин диэки Тэгиличчи баттаан, Кытаанахтык кымньыылаата, Күүстээхтик табылыйда.
Если из мира среднего Жадные-алчные Мешать-встревать начнут, Искрами огненными Прочь прогоняй! — сказав, В суставах кланялся, В коленях сгибался. Затем Из дома выскочив, Коня своего — дитя Айыы, Поводья железные развязал, За поводья железные-иэгии Плетёные схватил, На стремена прыгучие Ногой одною наступив, Словно из леса вылетевший Глухарь вскочил, За седло высокое Выпуклое ухватился, Поводья коня лихого В сторону востока Широко развернув, Кнутом жёстким ударил И во весь дух помчался.