Мин даҕаны Этэрбэстээх атаҕым Үрүт кырыытыгар Илэ бэйэбин эмдэтиэхпиттэн Илимнээн аһааммын Иитиллэ сылдьабын, Буор сир ийэттэн Булан-талан аһаан Модьурҕаан сылдьабын, Эрэһэлээн төрүөбүт Хотун ийэм буолбатаххын, Иккилээх талаҕынан Иэммин эрийиэххин, Аҕам буолбатаххын, - Аллараа аймаҕын атамаана Аабылаан талаҕынан Арҕаалаах көхсүбүн Арыйдаан барыаххын!
Я ведь тоже, С той поры как стал выше Собственных торбаз. С той поры как помню себя, Живу, питаясь сам Рыбой, пойманной сетями, Наевшись тем, что находил На родной земле, Я стал сильным, Ты не моя мать В муках родившая меня, Ты не отец мой Чтобы исхлестать мою спину Двухлетней лозой тальника, Ну, атаман нижнего племени Начинай же хлестать Прутьями мелкого тальника Мою спину и плечи!