ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାର ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପୁରୋହିତଙ୍କୁ  ନିୟୋଜିତ କରାଯାଏ।  ନଅଟି ପିତ୍ତଳ କୁମ୍ଭ ଅର୍ଥାତ୍ ଜଳ ହାଣ୍ଡି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ମାଟି ପାତ୍ରକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ଘରେ ରଖାଯାଏ । ତା'ପରେ  ଏକ ହୋମ କରାଯାଏ |  ଜ୍ୟେଷ୍ଠପୁତ୍ର ଆରତୀ ବା ତେଲ ଦୀପ ସହିତ ପୂଜା କରି ତା’ପରେ ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରି ଅନ୍ତେଷ୍ଟିକ୍ରିୟାର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥାଏ |  ପରିବାର ସଦସ୍ୟ ଏବଂ ସମ୍ପର୍କୀୟମାନେ ମୃତକଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ କାନ୍ଦିବା ଏବଂ ବାହୁନିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମର ଶରୀରକୁ ତୁରନ୍ତ ଗାଧୋଇ ଦିଆଯାଏ। ପୁରୁଷ ହୋଇଥିଲେ ପୁରୁଷମାନେ ଏହା କରିଥାଆନ୍ତି ଏବଂ ନାରୀମାନଙ୍କ ମର ଶରୀରକୁ ନାରୀମାନେ ଗାଧୋଇ ଦିଅନ୍ତି । ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କେଶ ଏବଂ ନଖ ମଧ୍ୟ  କାଟି ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ଶରୀରକୁ ନଅଟି ହାଣ୍ଡିରୁ ପାଣି ଆଣି ସ୍ନାନ କରାଯାଏ |  ରୀତିମତେ ଗାଧୋଇ ଦେବା ପାଇଁ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ ଆଡକୁ ରଖା ଯାଏ |  ମୃତକଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ନିକଟରେ ତେଲର ଦୀପଟିଏ ଜଳାଇ ଦିଆଯାଏ। ଶରୀରକୁ ଗାଧୋଇ ଦେବାବେଳେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାଆନ୍ତି।  ଶରୀରକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ସଫା ଓ ପରିଷ୍କାର କରାଯିବା ପରେ, ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଶରୀରରେ ଚନ୍ଦନ  ଏବଂ ହଳଦୀ   ଲଗାଯାଏ । ତା’ପରେ ମର ଶରୀରକୁ ନୂଆ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରାଇ ଅଳଙ୍କାରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ କରାଯାଏ। ଯଦି ମୃତ ଲୋକମାନେ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ବିଧବା ତେବେ ସାଧାରଣତ ଧଳା ପୋଷାକ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ |  ଯଦି ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି  ଜଣେ ବିବାହିତା ମହିଳା, ତେବେ ସେ ନାଲି କିମ୍ବା ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବାର ବିଧି ରହିଛି। ବିବାହିତା ନାରୀର ସମସ୍ତ  ଗହଣା  ଏବଂ ଅଳଙ୍କାରରେ ତା'ଙ୍କ ଶରୀରକୁ  ସୁସଜ୍ଜିତ କରାଯାଏ (ହାର, ଚୁଡି, ହାତ ଆଙ୍ଗୁଠି  ଏବଂ ଗୋଡ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ମୁଦି , କପାଳରେ ସିନ୍ଦୁର ଟୋପା ଏବଂ ସୁନ୍ତାଣିରେ ସିନ୍ଦୁର ଭରି ଦିଆଯାଏ)  । ଶରୀରକୁ ଚନ୍ଦନ, ତୁଳସୀ , ଫୁଲମାଳ ଏବଂ ଫୁଲରେ ସଜେଇ ଦିଆଯାଏ। ପବିତ୍ର ତୁଳସୀ ପତ୍ର ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଏବଂ ଏହାର ଅନେକ ଔଷଧୀୟ  ଗୁଣ ମଧ୍ୟ ଅଛି | ଏହିପରି ମର ଶରୀର ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ରୀତିନୀତି ହୁଏ ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା ଜଣାଣ ଇତ୍ୟାଦି କରାଯାଏ । ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଶରୀରରେ ସିଞ୍ଚନ କରାଯିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି । ଶରୀରକୁ ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ  ଏଡାଇବା ପାଇଁ ଯତ୍ନ ନିଆଯାଏ। କାରଣ, ମର ଶରୀରକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଅପରିଷ୍କାରତା ଓ ଅପବିତ୍ରତାର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ।