ପରମ୍ପରାକୁ ଭିତ୍ତିକରି ଲୋକମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟସ୍ଵଜନ ତଥା ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଘରେ ଶରୀର ତ୍ଯାଗ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।  ତେଣୁ, ଯେତେବେଳେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଖେଇ ଆସେ, ପରିବାର ସଦସ୍ୟ ଓ ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିବାକୁ ଯାଉଥିବା  ଅସୁସ୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତି ଅବା  ବୃଦ୍ଧ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କ ପାଖେ ପାଖେ  ରହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଦୂର ଦୂରାନ୍ତରେ ଥିବା ଆତ୍ମୀୟ ମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦୁଃଖ ଖବର ଜଣାଇ ଦିଆଯାଏ |  ଚିକିତ୍ସା ଏବଂ ସେବା ସହିତ ପରିବାର ସଦସ୍ୟମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସଂସାରରୁ  ବିଦାୟ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଉପଯୁକ୍ତ ଯତ୍ନ ନେଇଥାଆନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଧାର୍ମିକ ଭଜନ ଗାନ କରନ୍ତି, ପ୍ରାର୍ଥନା, ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ  ଇତ୍ୟାଦି କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ସହସ୍ର ନାମ ମଧ୍ୟ ପାଠକରନ୍ତି। ଶେଷ ଇଚ୍ଛା ଯଦି  ଥାଏ ତାହା ପୂରଣ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଏ। ପରିବାର ସଦସ୍ୟଙ୍କ ତରଫରୁ ଏକ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶ ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ  ମଙ୍ଗଳକାରକ ହୋଇଥାଏ । ମାନସିକ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସ୍ତରରେ ଏହା ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି  ଦେଇଥାଏ।  ବ୍ୟକ୍ତି ଜଣକୁ ତାଙ୍କ କୋଠରୀରେ ରଖାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଖରେ  ଈଶ୍ବରଙ୍କ ନାମ ଜପ କରାଯାଏ। ଆତ୍ମୀୟସ୍ଵଜନ ମାନେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନିଜର ଇଷ୍ଟଦେବତା ତଥା ଈଶ୍ବରଙ୍କଠାରେ ନିଜର ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିବାକୁ କୁହନ୍ତି। ଅନେକ ଭକ୍ତିବିଚଳିତ  ହୋଇ ଆନନ୍ଦ ମନରେ ଶରୀର ତ୍ଯାଗ କରିଥାଆନ୍ତି।