ଏକାଦଶ ଦିନରେ,ସମସ୍ତେ ଘରକୁ ଭଲ ଭାବରେ ସଫା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଜଣେ ପୁରୋହିତ ମଧ୍ୟ ଧୂପ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଘରେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଛିଞ୍ଚି ଘରକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି |  ତା’ପରେ, ପୁରୋହିତଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ବାରା ଏକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ  ସଂପାଦିତ ହୁଏ। ଷୋହଳଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ  ମଧ୍ୟରୁ ଏହା  ପ୍ରଥମ  ଯାହା ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରେତ ଶରୀରକୁ ବଜାୟ ରଖିବା ଏବଂ ବିଦାୟ ପ୍ରାପ୍ତ ଆତ୍ମାକୁ ଏକ ପିତୃ ପୁରୁଷ  ସ୍ଥିତିକୁ ଉନ୍ନୀତ କରିବା ପାଇଁ କରାଯାଏ |  ଘରର  ଗୋବରରେ ସଫା ହୋଇଥିବା ଏକ  ସ୍ଥାନରେ ଏବଂ କୁଷରେ ନିର୍ମିତ ଏକ ଆସନରେ ବସି କର୍ତ୍ତା ଯଜ୍ଞପୋବିତ ପିନ୍ଧି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ, ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଆଳୟ  ଆଡକୁ ମୁହଁ କରନ୍ତି |  ସେ ମୃତଦେହକୁ ପାଣି, କପଡା, ପିଣ୍ଡ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ଏହା ସହିତ କିଛି ରୀତିନୀତି ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି |  ସେ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମରେ କଳା ତିଳ ମଞ୍ଜି ଏବଂ ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାରେ ମନ୍ତ୍ର ପଢି କରି ତିଳ ତର୍ପଣ କରନ୍ତି ଏବଂ କୁହନ୍ତି  'ଏହି ତର୍ପଣ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣୀୟ ହେଉ |' ଏହା ପରେ ସେ ଏକ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରନ୍ତି ଓ କୁହନ୍ତି, "ଏହି ପିଣ୍ଡ  ତୁମ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣୀୟ ହେଉ। ’ତା’ପରେ ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ସମସ୍ତ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରନ୍ତି। ସେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଆସ୍ଥାନକୁ ସଂସ୍କୃତରେ ମନ୍ତ୍ର ପଢି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରନ୍ତି। ସେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠରେ କୁହନ୍ତି:‘ ହେ ପୂର୍ବଜନ, ଆପଣା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ଭାଗ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଦୃଢ ଏବଂ ଶକ୍ତ  ହୁଅନ୍ତୁ।" 'ତା’ପରେ ସେ ଆସ୍ଥାନକୁ  ପୁଣି ଫେରିଆସି  ତର୍ପଣ କରନ୍ତି ଏବଂ କୁହନ୍ତି,' ଏହି ସ୍ନାନ ତୁମ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣୀୟ ହେଉ। 'ତା’ପରେ ସମାରୋହ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।  ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପରେ, ରୀତିନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ଅପବିତ୍ରତା ସମାପ୍ତ ହୁଏ |  ଏକ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଏହାର ମାସିକ  ପୁନରାବୃତ୍ତି ମଧ୍ୟ ସାଧାରଣ ଅଟେ |  ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସ୍ମୃତି ପରିବାରର ଐସାନ୍ୟ କୋଣ  ବା  ପ୍ରାର୍ଥନା  ସ୍ଥାନରେ ସଂରକ୍ଷିତ ହୋଇ ରହେ। ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନରେ,ପରିବାରର ସଦସ୍ୟମାନେ ଏକ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭୋଜି ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଜୀବନ ପାଇଁ ପରିବାରର କୃତଜ୍ଞତା ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଗରୀବ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି |  ଏହା ପରେ, ପରିବାରରେ ସେମାନଙ୍କର ସାଧାରଣ ଜୀବନ ଜାରି ହୁଏ। ମୃତ  ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋକ କିଛି ଦିନ,ଏପରିକି ମାସ ମାସ  କିମ୍ବା ବର୍ଷ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିପାରେ।