ତାଙ୍କର ପ୍ରାପ୍ୟ ପାଇଥାଆନ୍ତି।ମାସର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିନ ଏବଂ ବର୍ଷର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିନରେ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ସମାରୋହ କରାଯାଇଥାଏ,ଯଥା ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନ୍ୟ  ମାସରେ ମହାଳୟା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ। ଏହା ହେଉଛି ସେହି ସମୟ ଯେତେବେଳେ ସାତ ପିଢୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ପରିବାର ସଦସ୍ୟମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏହା ଦୁର୍ଘଟଣା ଏବଂ   ଅଜଣା କାରଣରୁ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ପିତୃଲୋକକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କରିଥାଏ। ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ତେଷ୍ଟିକ୍ରିୟା ହୋଇନଥିବାରୁ ସେମାନେ ଅଶାନ୍ତି ଭୋଗ କରୁଥାଆନ୍ତି। ଏହା ପରିବାର ସଦସ୍ୟଙ୍କର ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରତି ଥିବା ପ୍ରେମର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି। ଏହା ପରିବାରର ଲୋକଙ୍କର ଏକ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଯଥା: ‘ଆମେ ତୁମକୁ ଭଲପାଉ ଏବଂ ତୁମର ସ୍ମୃତି ଆମ ମନରେ ଏବେବି ଜୀବନ୍ତ  ଅଛି। ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଥାଅ, ଶାନ୍ତିରେ ରୁହ!'।ଶ୍ରାଦ୍ଧ ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବାହ୍ୟ ଜଗତ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଏହା ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିବା ସୈନିକମାନେ ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାର ପୂର୍ବରୁ ସିଧାସଳଖ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ବାର୍ଷିକ ସ୍ମୃତି ଦିବସରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଜ୍ଞାପନ କରାଯାଏ।