Kristjaneżmu fil-Medjuevu
Il-Kristjaneżmu fil-Medjuevu jkopri l-istorja tal-Kristjaneżmu mill-Waqgħa tal-Imperu Ruman tal-Punent (c. 476). It-tmiem tal-perjodu huwa definit b'mod differenti. Skont il-kuntest, xi drabi jintużaw avvenimenti bħall-konkwista ta' Kostantinopli mill-Imperu Ottoman fl-1453, l-ewwel vjaġġ ta' Kristofru Kolombu lejn l-Amerika fl-1492, jew ir-Riforma Protestanta fl-1517.[1]

Fil-Pentarkija antika tal-Kristjaneżmu, ħames patriarki kellhom eminenza speċjali: is-sedi ta’ Ruma, Kostantinopli, Ġerusalemm, Antijokja u Lixandra. Il-prestiġju tal-biċċa l-kbira ta’ dawn is-sedes kien jiddependi parzjalment mill-fundaturi appostoliċi tagħhom, jew fil-każ ta’ Biżanzju/Kostantinopli, li kienet is-sede l-ġdida tar-Ruman tal-Lvant, jew Imperu Biżantin kontinwu. Dawn l-isqfijiet kienu jqisu lilhom infushom bħala s-suċċessuri ta’ dawk l-appostli. Barra minn hekk, il-ħames bliet kollha kienu ċentri bikrija tal-Kristjaneżmu, tilfu l-importanza tagħhom wara li l-Levant kien maħkum mill-Kalifat Sunni.

Kristjaneżmu fil-Medjuevu