تو نوت هام سال 2016، ترجمه سیامک تقی زاده رو نوشته بودم:

نشست تو ماشين،دستانش از سرما مي لرزيد،بخاري رو روشن كردم.گفت :ابراهيم ماشينت بوي دريا ميده!
گفتم:ماهي خريده بودم.گفت:ماهي مرده كه بوي دريا نمي ده!
گفتم :هرچيزي موقع مرگ بوي اونجايي رو مي ده كه دلتنگشه...
گفت:من بميرم بوي تو رو مي دم...