Ayn Rand'in Objektivizm Felsefesinde Arac Olarak Mantik ve Mantik Ilkeleri
Objektivizm felsefesinin kurucusu Ayn Rand, insanin sahip oldugu en degerli seyin yasam oldugu gorusundedir. Insanlar yasamlarini surdurmelerini saglayacak olan bilgileri elde edebilmek icin dusunmek zorundadir. Dusunmek denilen sey akilla yapilir yani insanin sag kalmasini saglayacak olan araci aklidir. Insanin aklini kullanarak yasaminda iyi eylemlerde bulunmasi ve basarili olabilmesinin yolu; mantik, amac ve ozsaygidan olusan uc ilkeye bagli kalmasiyla mumkun olur. Burada insanlara yasaminda rehber olma gorevini ustlenen objektivizm felsefesinin dayandigi araci guc, mantiktir. Kendi aklini kullanma ozgurlugune sahip bireyler, yaratici dusunme bicimiyle ve mantiksal kurallara bagli kalarak eserlerini uretir, iyi eylemlerde bulunur ve mutlu bir yasam surerler. Onun objektivizm felsefesinin temelinde, "objektif gerceklik" kavrami bulunmaktadir. Objektif gerceklik, insanin duygularindan, beklentilerinden bagimsiz olarak var olan seydir. Bu gerceklik ise varolus, bilinclilik ve ozdeslik seklinde uc aksiyoma dayanir. Aklin apacik olarak kabul ettigi ve kanitlanmaya ihtiyac hissedilmeyen bu uc aksiyom, klasik mantigin zemininde bulunan "ozdeslik, celismezlik ve ucuncu halin imkansizligi" ilkesini hatirlatmaktadir. Ayn Rand bu uc ilkeden hareketle objektivizm felsefesinin mutlak gucunun araci olarak "mantigi" gostermektedir.