हिन्दू-अरबी अंक पद्धति; प्रथम सहस्राब्दी ईसापूर्वक अशोकक शिलालेखसभमे ई अंकसभक प्रयोग देखने भेटत।
 अंक एहन चिह्न छी जे संख्यासभ लेखनके काम आवैत अछी। दासमिक पद्धतिमे शून्य सँ लके नौ सम्म ( ० सँ ९ तक ) कुल दस अंक प्रयोग करैत अछी। ओही प्रकार षोडसी पद्धति (hexadecimal system)मे शून्य सँ लके ९ तक एवं A सँ लके F कुल १६ अंक प्रयुक्त होएत अछी। द्विक पद्धतिमे केवल ० आर १ सँ हि सारा संख्यासभ अभिव्यक्त करल जाएत अछी।
 नेपाली भाषामे अंकसभ एवं बडका संख्यासभक उच्चारण नीचा देल अछी।
 एक १ (१)
दुई २ (२)
तीन ३ (३)
चार ४ (४)
पाँच ५ (५)
छः/छे (६)
सात ७ (७)
आठ ८ (८)
नौ ९ (९)
एघार ११ (११)
बाह्र १२ (१२)
तेह्र १३ (१३)
चौध १४ (१४)
पन्द्र १५ (१५)
सोह्र १६ (१६)
सत्र १७ (१७)
अठार १८ (१८)
उन्नाइस १९ (१९)
एक्काइस २१ (२१)
बाइस २२ (२२)
तेइस २३ (२३)
चौबीस २४ (२४)
पच्चीस २५ (२५)
छब्बीस २६ (२६)
सत्ताइस २७ (२७)
अट्ठाइस २८ (२८)
उनन्तीस २९ (२९)
एक्तीस ३१ (३१)
बत्तीस ३२ (३२)
तेत्तीस ३३ (३३)
चौंतीस ३४ (३४)
पैंतीस ३५ (३५)
छत्तीस ३६ (३६)
सैंतीस ३७ (३७)
अडतीस ३८ (३८)
उनन्चालिस ३९ (३९)
एकचालीस ४१ (४१)
बयालीस ४२ (४२)
तिर्चालिस ४३ (४३)
चवालिस ४४ (४४)
पैंतालिस ४५ (४५)
छयालिस ४६ (४६)
सत्चालिस ४७ (४७)
अडचालीस ४८ (४८)
उनन्चास ४९ (४९)
एकाउन्न ५१ (५१)
बाउन्न ५२ (५२)
तिर्पन्न ५३ (५३)
चौवन्न ५४ (५४)
पचपन्न ५५ (५५)
छप्पन्न ५६ (५६)
सत्ताउन्न ५७ (५७)
अन्ठाउन्न ५८ (५८)
उनन्साठी ५९ (५९)
एकसठ्ठी ६१ (६१)
बैसठ्ठी ६२ (६२)
तिर्सठ्ठी ६३ (६३)
चौंसठ्ठी ६४ (६४)
पैंसठ्ठी ६५ (६५)
छैसठ्ठी ६६ (६६)
सडसठ्ठी ६७ (६७)
अडसठ्ठी ६८ (६८)
उन्ननसत्तरी ६९ (६९)
एकहत्तर ७१ (७१)
बहत्तर ७२ (७२)
तिहत्तर ७३ (७३)
चौरहत्तर ७४ (७४)
पचहत्तर ७५ (७५)
छहत्तर ७६ (७६)
सतहत्तर ७७ (७७)
अठहत्तर ७८ (७८)
उनासी ७९ (७९)
एकासी ८१ (८१)
बयासी ८२ (८२)
तिरासी ८३ (८३)
चौरासी ८४ (८४)
पच्चासी ८५ (८५)
छयासी ८६ (८६)
सतासी ८७ (८७)
अठासी ८८ (८८)
उनन्नब्बे ८९ (८९)
एक्याननब्बे ९१ (९१)
बयाननब्बे ९२ (९२)
तिरानब्बे ९३ (९३)
चौरानब्बे ९४ (९४)
पन्च्चानब्बे ९५ (९५)
छयानब्बे ९६ (९६)
सन्तानब्बे ९७ (९७)
अन्ठानब्बे ९८ (९८)
उनान्सय ९९ (९९)
(एक) सय १०० (१००)
(एक) हजार १,००० (१०००)
(एक) लाख १,००,००० (१०००००)
(एक) करोड १,००,००,००० (१००००००) (एक) अरब १,००,००,००,००० (१०००००००००)