(कविता)
गीत कविता ओ निबन्ध ।
 गजल खिस्सा ओ प्रबन्ध ।
 लेखनीकेँ लोक बूझए, लेखकक जिनगक छन्द । ।
 बात तँऽ किछु सत्य सेहो,
बात किछु फूसियो रहै छै ।
 बात किछु अपना मनक,
किछु आन केर सेहो कहै छै ।
 बात किछु अनुभव आधारित,
आन किछु देखल−सुनल ।
 बात किछु सहमति मनक,
आ बात किछु जे नञि पटल ।
 तेँ कोनहु साहित्यकारक, लेखनी−जिनगी स्वतन्त्र ।
 लेखनीकेँ जुनि बूझू अहँ, लेखकक जिनगीक छन्द । ।
 लेखनी नञि बान्ह मानए,
की परक आ की अपन ।
 लेखनी नञि भेद बूझए,
की यथार्थ आ की सपन ।
 लेखनी हर आढ़ि धाँगए,
की सुखक आ की दुःखक ।
 लेखनी तँऽ सेन्ह मारए,
आन आ अप्पन मनक ।
 तेँ कोनहु लेखक केर जिनगीक, लेखनी ने छी कलण ।
 किछु तँऽ हुनि जिनगीक दर्पण, शेष स्वच्छन्दे फलन । ।
 अंगूर केर दाना सुकोमल,
कोमलहि देखबामे छी ।
 बाहरीक तुलना ने छी ।
 तेँ कोनहु लेखक केर,
जीवनवृत्तमे से ध्यान राखी ।
 लेखनीमे दर्प जिनगीक,
अछि कतेक अनुमान राखी ।
 सएसँ शुन्ना धरिक प्रतिशत, केर रहैछ सम्बन्ध ।
 आन साक्ष्यक ली सहारा, बूझि पड़ए जँ द्वन्द्व । । 