एहि शेरमे "यै सजनियाँ" रदीफ अछि से स्पष्ट अछि। पूरा गजलमे रदीफ एकै होइत छैक।
 रदीफ अक्षरसः एकै समान हो मुदा अर्थ अलग-अलग भए सकैत छै, जेना जेना मतलामे "सार "रदीफ छै तँ ई जरूरी नै जे एकै अर्थ लेल जाए। एकटा "सार "केर अर्थ संबंधवाची भए सकैए तँ दोसर "सार" केर मतलब संक्षेपण सेहो। रदीफक दोष जँ मतलाक बाद बला कोनो शेरक पहिल पाँतिमे (जे बिना काफियाक हो) रदीफ वा रदीफक कोनो भाग अबै छै तँ ई दोष मानल जाइ छै आ एकरा "तकाबुल-ए-रदीफ "कहल जाइत छै। जेना एकटा गजलक उदारहण लिअ (ई गजल हमर लिखल अछि)
मने "चाही "हटि गेलै पहिल पाँतिसँ आ ओकरा बदलामे "लागत" आबि गेलै। आ एना केलासँ ई दोष हटि गेलै।
 आब जँ अहाँ ऐ गजलक मतलाकेँ देखबै तँ पता चलत जे रदीफ "सन "अछि आ काफिया "आ "केर मात्रा अछि। आब एही गजलक तेसर शेरक दोसर पाँति देखू अंतमे शब्द छै "शिवासन ", ऐ शब्दकेँ अंतसँ देखलापर पता लागत जे अन्तिम भाग "सन "छै आ ताहिसँ पहिने "व" वर्णमे "आ "केर मात्रा छै आ ई शब्द एकै सङ्ग काफिया आ रदीफक शर्त पूरा करैए तँए ई ठीक अछि आ गजलमे ई मान्य अछि। ऐ प्रकारक रदीफकेँ "तहलीली रदीफ" कहल जाइत छै। किछु लोकक हिसाबसँ ई दोष भेल, मुदा अधिकांश शाइर एहन काफिया प्रयोग करै छथि। । ओना तँ ई नियम अरबीकेँ छै मुदा मैथिलीमे विभक्ति शब्दमे सटि जाइत छै तँए मैथिली गजल लेल ई नियम बड्ड महत्वपूर्ण अछि। आ एकर विस्तारसँ वर्णन विभक्ति बला खण्डमे कएल जाएत।
 मैथिलीमे तहलीली रदीफक महत्व एहि द्वारें सेहो अछि। तँए मैथिलीमे काफिया निर्धारण धेआनसँ करए पड़त आ एकर विस्तृत विवरण काफिया बला प्रकरणमे भेटत। 