गढि़कऽ रचना करब हमरा कहियो नीक नहि लागल । हम ओहन रचना के गढ़ब बुझैत छी जाहि मे लेख्य अनुशासनक बात कहल जाइत होइक । यथा गजल लेखन, कोनो विशेष अवसरक गीत लेखन आ कविता लेखन । आब त तेहने काव्य अनुशासनक परिधि मे रहि नव प्रयोग हाइकु लेखन आयल अछि ।
 मैथिली भाषाक क्षेत्र मे सेहो हाइकु बेस लोकप्रिय भेल जा रहल अछि । जापान सँ आएल ई काव्य विधा हिन्दी, नेपाली होइत मैथिली भाषा मे सेहो प्रयोग होमय लागल अछि । एहि विधा के पुस्तकाकार प्रकाशन होइत अछि ।
 देख, तितली । ( मैथिली अनुवाद )
नेपाल मे हाइकु लिखनिहार नेपाली कविक कमी नहि अछि । ओना वि. सं. २०१९ साल मे शंकर लामिछाने 'रुपरेखा' पत्रिका मे पहिल बेर हाइकु कविता प्रकाशित करौने छलाह ।
 १= हाइकु सत्रह वर्ण मे लिखल जाय बला सब सँ छोट कविता थिक । एहि मे तीन पाँति रहैछ, जाहि मे पहिल ५ वर्ण, दोसर मे ७ आ तेसर मे फेर ५ वर्ण ।
 २= संयुक्त वर्ण सेहो एक्कहि वर्ण मानल जाइत अछि ।
 ३= किछु हाइकुकार एक्कहि वाक्य के ५-७-५ वर्ण के क्रम मे तोडि़ कऽ लिखैत छथि जे सर्वथा गलत अछि ।
 वास्तव मे प्रकृतिक मनमोहक चित्रणक हेतु हाइकु एकटा सशक्त विधा मानल जाइत अछि । कम शब्द मे 'घाव करत गंभीर' सन भाव मे समेटने एकटा पूर्णताक बोध करबैत अछि हाइकु ।
 हमरा समक्ष मे मैथिली आ नेपाली साहित्यक अत्यन्त प्रखर, उत्साही, तिरहुता लिपिक अभियानी विनीत ठाकुरजीक हाइकु संग्रह 'वसुन्धरा'क पाण्डुलिपि राखल अछि । प्रकृतिगत चित्रण हो अथवा जीवनक कोनो यथार्थ सन्दर्भक आकलन । सुन्दर, सटीक आ भाव दिश गंभीर बला अर्थ के सार्थक करैत हाइकु के जोहने छथि । हम हुनक मेहनत आ लगनशीलता के पूर्वे सँ प्रशंसक रहलहुँ अछि आ एहि हाइकु संग्रह सँ त आओर बढ़बे कएल अछि । 