(गीत)
भेँटि सकलहुँ ने,सरिपहु बिसरि ने सकब ।
 दूर रहितहुँ, हृदय मे अहीं तँ रहब । ।
 एहि जिनगीक बाटेँ कतेको भेटत ।
 संग लागत अनेको, अनेको छँटत ।
 मुदा हृदयक ओ कोना अहीं लए अनामति,
पवित्रहि रहत ।
 ओ पवित्रे रहत । ।
 थीक जिनगी प्रवाहित, प्रवाहित रहत ।
 संग अपना मे बहुतो समाहित करत ।
 मुदा चञ्चल आवेगक श्रोतेँ प्रतिष्ठित,
अहीं टा रहब ।
 से अहीं टा रहब । ।
 दीप बहुतो जरत, चान बहुतो उगत ।
 सूर्य बहुतो उगत, उगि कऽ डुबिते रहत ।
 मुदा जिनगी मे ध्रुव सन दिशाबोधकारी,
अहीं टा छलहुँ ।
 आ अहीं टा रहब । ।
 सातो समुद्रो मे जल थिक बहूते ।
 छै सरिता अनेको, सरोवर बहूते ।
 मुदा ओ सरोवर पूरित प्रीति पय सँ,
अहाँ लग रहए जे,
कतहुँ नञि भेटत ।
 ऐ कतहु नञि भेटत । ।
 "विदेह" पाक्षिक मैथिली इ - पत्रिका, वर्ष -५, मास -५४ , अंक -१०७ , ०१ जून २०१२ मे "स्तम्भ ३॰२" मे प्रकाशित । 