दौगि रहल अछि,
भागि रहल अछि,
लोक काटए हड़कम्प ।
 आहि रौ दैबा !
 ई की भेलै !
 भऽ रहलै भूकम्प । ।
 भागै जो खरिहानहिमे, जे पड़ती आस - पास ।
 एहेन दशामे की कहियौ, छै दैबो केर ने आश ।
 चौंतीस केर खिस्सा सुनने छी, देखल आइ प्रत्यक्ष ।
 सद्यः धरती डोलि रहल छै, केहेन भेलै अनर्थ ।
 एहि ठाँ बेशी,
किछु नञि भेलै,
ओहि ठाँ नाश प्रचण्ड ।
 आहि रौ दैबा ! ई की भेलै ! भऽ रहलै भूकम्प । ।
 काठमाण्डू तँऽ उजरि गेल, अगनित छै खसल लहास ।
 जे जहिना छल, ताहि रूपमे, भऽ गेल कालक ग्रास ।
 सुनने छलियै, पढ़ने छलियै, देखल पहिलहि बेर ।
 अति उदास - भयभीत मोन, कहइछ - ने दोसर बेर ।
 आइ मनुक्खक,
आ विज्ञानक,
टूटल सकल घमण्ड ।
 आहि रौ दैबा ! ई की भेलै ! भऽ रहलै भूकम्प । ।
 बाँचल जे, से राति काटैए, महल छोड़ि पड़तीमे ।
 बाँचल, देखने प्राण रहए ओ, अपन खेत अबटीमे ।
 जे देखलक, से बिसरि सकत ने, ई घटना जिनगीमे ।
 कोना कऽ बिसरत, लोक पिअरगर पाटल जे धरतीमे ।
 ओएह बचल,
जक्कर आयुर्दा,
लिखल रहए अखण्ड ।
 आहि रौ दैबा ! ई की भेलै ! भऽ रहलै भूकम्प । ।
 06 JUNE 2015 कऽ प्रकाशनार्थ "मिथिला दर्पण" केर सम्पादकीय कार्यालयकेँ प्रेषित । 