दुनू पक्ष आर्थिक रूपेँ कमजोर छल । बियाहक मासे भरि बाद लड़काक बाबू आ लड़कीक बाबूमे घमासान तर्क-वितर्क शुरू भ' गेलै । लड़काक बाबू समधिकेँ कहलनि-" सावन आबैसँ पहिने बिदागरी क' दियौन । "
"रह' दियौ ने, एखन ओत' मोनो नै लागतै । नव विवाह भेलैए, खेलै खेलाइक दिन छै एखन । "
"ई त' केवल मोनक वहम छै । मोन लागनि वा नै लागनि रहैक त' एतै ने छै ? "
"हँ से त' छैहे, मुदा सावनमे मधुश्रामनी होइ छै । कने रमन-चमन होइ छै । ई सब त' नैहरेमे नीक लागै छै ने । "
"रमन-चमन करैसँ मतलब छै आकि पूजा करैसँ ? एतै पूजि लेथिन । कोनो दिक्कत नै हेतै । "
"यौ एखन पढ़ै छै । ओत' जेतै त' ट्यूशन सब छूटि जेतै । अहाँ त' बुझिते छी ने, इन्टर सबमे एक दिन ट्यूशन छुटलाक बाद आगू किछु समझ नै आबै छै । "
"ओकर चिन्ता हमरो छै ने । एत' कि ट्यूशन नै भेटै छै ? एतै ट्यूशन पकड़ा देबै । "
"मुदा. . . "
"मुदा-तुदा किछ नै । या त' बिदा क' दियौन आ नै जीवन भरि ओतै राखियौ । कुटमैती आदमीक जरूरत पूरा करै लेल केने छलियै, कोनो मुँह देखै लेल नै । "
समधिक एहि धमकीसँ लड़कीक बाबू मजबूर भ' गेलनि आ बिदागरी क' देलनि । एक दिस नैहर, दोस्त आ पढाइ छुटि जेबाक कारणे पुतौह दुखी छलनि त' दोसर दिस मधुश्रामनीक भार दैक योग्य नै हेबाक कारणे बेइज्जत होइसँ बचि जेबाक लेल सासुरके खुशी छलनि । 