पोरकी या पौड़की (बाल कविता)
कहियो ने कहियो तोँ सुनने तँऽ हेबही ।
 मारए गेलै परबा, मारि लेलकै पोरकी । ।
 इएह छियै पोरकी, चिन्हीन्ह बौआ ।
 शान्त स्वभाव छै जेना लजबिज्जी ।
 घोल - अनघोलसँ होइ कछमच्छी । ।
 ऊँचका गाछ पर, खोंता ओ लगबए ।
 खेत - खरिहानमे दाना लेल उतरए ।
 मनुक्खक आहटि पबितहिं उड़ि जाए । ।
 परबाक स्त्रीलिङ्ग बूझू जुनि पोरकी ।
 परबा फराक आ फराके छै पोरकी । ।
 परबा आ पोरकी − दुहुमे दू लिङ्ग छै ।
 *१ - दूरसँ देखला पर परबा (परेबा) आ पोरकी (पौड़की) एकरंगाह लगैत अछि पर दुनु अलग - अलग चिड़ै अछि ।
 *२ - ई चिड़ै प्रायः जोड़ामे अपन खोंतामे या कोनहु गाछक डाढ़ि पर बैसल भेटैछ ।
 *३ - पोरकी शब्द परबाक स्त्रीलिङ्ग नञि अछि । एहिसँ नर पोरकी आ मादा पोरकी दुनुक बोध होइत अछि ।
 मैथिली पाक्षिक इण्टरनेट पत्रिका "विदेह" केर 194म अंक (15 जनबरी 2016) (वर्ष 9, मास 97, अंक 194) केर "बालानां कृते" स्तम्भमे प्रकाशित । 