सुग्गा या सूगा (बाल कविता)
पोखरिक भीड़, लतामक गाछ ।
 ताहि पर सुग्गा करैए नाच । ।
 जहिना पात लतामक हरियर ।
 तहिना सुग्गाक रंगो हरियर । ।
 बैसि नुकाएल खाए लताम ।
 मनुजक आहटि, चौंकल कान । ।
 हेंजक - हेंज अबैए बेस ।
 खाए लताम ओ खेपक - खेप । ।
 ककरहु गर्दनि लाल लकीर ।
 केओ बिना लालहि अछि कीर । ।
 लाल लोल सुन्नर लागैए ।
 खोधि-खाधि सब फऽड़ चीखैए । ।
 ऊँचगर गाछक बेस क्षुपुङ्ग ।
 धोधरिमे सब रहए उत्तुङ्ग । ।
 छै स्वतन्त्र उड़बाक सिहन्ता ।
 मनुक्खक हाथ अभागक चिन्ता । ।
 पकड़ाएल, की करत उपाए ?
 पिञ्जरा नञि छै रहल सोहाए । ।
 सुग्गाक विश्वमे बहुत रास जाति ओ प्रजाति पाओल जाइत अछि । एकर रंग हरियर, लाल, पीयर, नील, धूसर-मटियारी आ एहि रंगक विभिन्न प्रकारक फेंट-फाँट भऽ सकैत अछि । एहि कवितामे सामान्य रूपसँ भारत ओ खास कऽ मिथिला क्षेत्रमे पाओल जाएबला सुग्गाक वर्णन कएल गेल अछि । 