हम हवा छी । हमरा अहाँ नै देखब मुदा हम सबकेँ देखैत छी । एखन हम एकटा भावी कोहबर घरमे छी । बिधकरी आ दाइ-माइ सब देबालपर शुभ चित्र पाड़ैक ओरियान कऽ रहलछथि । "गै सोनियाँ बाँस आ पुरनि पातक फोटो बना ने "
"यै बलहा बाली कोहबरक गीत उठाबू ने यै. . . कने लाल रंग लगाउ। "
"यै काकी, हमरा गीत सब नै आबैछ आ फोटो-ओटो तँ कहिया ने बिसरि गेलियै । "
"हँ यै मैयाँ, आजुक रिमिक्सक जमानामे ककरा ई सब गीत इयाद छै ? "
भरल घर माँछक हाट बनि गेल छल तखने शहरी सोनियाँ कहलनि "सुनै जाउ । एकटा उपाय अछि । कोनो कैसेट बजा कऽ गीतक काज चलाओल जाए आ बजारमे सब तरहक फोटो भेटै छै । तखरे साटि देल जाए । "
सगरो कोहबर कृत्रिम अरिपन आ कृत्रिम गीतसँ चमकऽ-गुंजऽ लागल । हम एकातमे ठाढ़ नव जोड़ीकेँ देखरहल छी । हमरा कृत्रिम कोहबरमे दुनूक बीच कृत्रिम प्रेमक आभास भऽ रहल अछि । 