बड खराब मौसम छलै । पारा 45℃ पार क' चुकल छलै । रघुनाथ एसी कारसँ बाहर निकल कन्सट्रक्सन साइटपर पहुँचल । लंचक समय छलै तेँ ओत' एक्का-दुक्का मजदूर सब छलै आ छलहियो से लंचक भाद आराममे छल । रघुनाथ आइ भेल सब काजकेँ देख रहल छल । जखन गोदाममे गेल त' देखलक जे एकटा अधवयसु मजदूर असगरे ट्रकसँ सिमेंटक बोरा उतारि क' गोदाममे राखि रहल छल । ओकरा देख रघुनाथके कने आश्चर्यो भेलै आ तेँ पूछि देलक-'अरे तूँ लंचपर नै गेलहीं ।
 -नै साहेब,सोचली जे खाना त' घरोपर हेतै ताले कने काजे क' लै छिकियै । ' घामक बुन्न आंगुरसँ पोछैत ओ जबाब देलक ।
 - एना कोना काज चलतै । बिन खेने ऐ गर्मीमे तूँ नै सकबिहीं । जो ने जखन कंपनी सबकेँ खाना दै छै त खाइमे कोन हर्ज छौ !
 -छोड़ि दियौ मालिक । एक लोटा पानि पीब लेलियै एखने । ओनाहितो त' लंच टाइम समाप्ते भ' गेल छिकै ने ।
 - नै नै, ई सब नै चलतौ । टाइम खतम भ' गेलै तैसँ की? चल तोरा हम खाना मँगा दै छियौ ।
 मजदूरक हाथ-पैर बुझू जे फूलि गेलै । ओ टस-से-मस ने भेल । जखन रघुनाथ बेसी तमसेलै त' ओ डेराइत बाजल- मालिक हम खाना टिफिनमे ल' लेने छीयै । घर ल' क' चलि जेबै ।
 - से किए रौ । खेलहीं किए नै ।
 - मालिक धिया-पुता लेल ल' जेबै । ओकरा आरकेँ दालि-भातक दर्शनो नै ने होइ छै । असल बात त' ई छिकै मालिक जे दालि-भात हमरो नीक लागै छै । सोचै छिकियै जे एखन छौड़ा आरकेँ खुएबै तखने ने हमरा बुढ़ारीमे दालि-भात खुएतै । बुढ़ारीमे गंजन नै होइ ताहि डरे भुखलो रहि धिया-पुताकेँ नीक-नीकुत खुबै छिकियै मालिक ।
 रघुनाथक आँखि डबडबा गेल छलै । 