लालबाबूकेँ देख कऽ आबि रहल छी । बुझू तऽ अंतिमे दर्शन छल । आब बचबाक कोनो चान्स नै छै । बड पैघ हैमरेज भेल छै । एकटा आँखि बाहर भऽ गेल छै । देखिते मोन हौरऽ लागल तेँ हाॅस्पिटलसँ चलि एलियै । आबिते कनियाँ गहूँम पिसेबाक लेल कहि देलनि । हमर मोन कोनादन कऽ रहल छल । देहमे शक्ति नै बुझना जाइत छल । हम दबले अबाजमे कहलियनि, " हे यै, आइ हमरासँ गहूँमक बोरा नै उठाएल हएत । आइ छोड़ू । साँझमे भाते बना लेब । "
ई सुनिते कनियाँ तामसे चिकरऽ लागली ," बुझल अछि ने जे हमरा सोहारिये नीक लगैत छै । एते टा चकत्ता सन देह पोसने छी तखनो बोरा नै उठत ! "
बुझू तऽ ई सुनिते हमर रोआँ भुलकि गेल । लालबाबूक कल्हुका बलिष्ठ देह आ अझुका मरनासन्न देह देख अपन कनियाँक अज्ञानतापर आश्चर्य भऽ रहल छल । आखिर देह कते दिन एक समान रूपसँ संग दै छै ? 