चर्र . र . र . . । केबार खुजल । एकटा कारी छाँह घरमे प्रवेश केलक । लड़खड़ाइत डेग । पूरा घरमे सस्तौआ शराबक गंध पसरि गेल । घरक एगो कोणमे देबालपर माँछ-बाँस पाड़ल छल आ ओकर नीच्चा अहिबातक दीपमे लाल साड़ी चमकि रहल छल । लाल साड़ी बाली नारी ओहि कारी छाँहकें खसैत देख दौड़ल । धम्म . . . । जा धरि पहुँचल ता धरि पिठे भरे खसल छल ओ छाँह । ओ नारी पाँजमे पकड़ि उठेलक ओ सक्कत देह बाला मर्दकेँ आ बैसेलक कोहबरक ओछैनपर । घंटो पंखा हौँकलक तखन जा कऽ होश एलै ओ मर्द के । मुदा ई की? होश आबिते नोचि लेलक कानक बाली । हँसैत बाजल-काल्हि एहिसँ दारू पियब । नाक पर साड़ी राखने छल ओ नारी । मुदा अपन गहना लेल बिरोध केलक । अथक बिरोध । एकर बराबर सजा देलकै ओ बेदर्दी मर्द । ओ नारीके पीठपर लाठीकेँ भरिगर चोट दऽ चामके लाल कऽ देने छलै । ठोर आ कानसँ खून बहि रहल छल । अचेत पड़ल ओ नारी सोचि रहल छल । एहि जीवनमे एहिसँ बड़का दुख भेटतै ई तऽ मात्र दुखक पहाड़केँ दिश एकटा छोट इशारा छलै । 