"हे कने बाँहिमे तँ आउ । "
"दुर जाउ । अहाँकेँ केहनो लागैत नै अछि जे जखने-तखने शुरू भऽ जाइ छी. . . "
". . . आ अहाँ सदिखन पड़ाइत रहै छी । हे यै अहाँ हमर कनियाँ छी, मुदा देखियौ तँ हमरे कुकुर, हमरेपर झाँउ-झाँउ ! "
"और नै तँ की ! अहाँकेँ किछु लागैत अछि ? आब बौआक जिम्मेदारी माँथपर छै । अहाँपर धियान देलासँ मात्र वर्तमान सुधरत मुदा बौआपर धियान देलासँ अपना दुनू प्राणीक भविष्य सुधरत । "
"हँ, से तँ अछि । ठीक छै जाउ, बौआकेँ देखियौ गऽ । "