सन् १९७८ कऽ नक्सामे दक्षिण एसिया भरि रहल इन्डो-आर्यन भाषासभक फैलावट देखाएल गेल अछि । बुन्दा या डीर भेल क्षेत्र बहुभाषीक अछि ।
 इन्डो-आर्यन भाषा परिवार (अङ्ग्रेजीः Indo-Aryan language family) इन्डो-इरानी भाषा परिवारक शाखा छी जे अपने आपमे बहुत वृहद भारोपेली भाषा परिवारक शाखा छी । ई भाषा परिवारक मातृभाषीकें इन्डो-आर्यन गण कहल जाइत अछि । ई भाषा परिवारक मातृभाषी प्रयोक्तासभक जनसङ्ख्या सम्पूर्ण भारोपेली भाषा परिवारक मातृभाषीक आधा जनसङ्ख्या रहल अछि । तहिना इन्डो-आर्यन भाषासभ सम्पूर्ण भारोपेली भाषासभक आधासँ बेसी सङ्ख्यामे उपस्थित अछि । ई भाषा परिवारक भाषासभ एके टा मूल भाषासँ विकसित भेल अछि -- मूल इन्डो-आर्यन भाषा (Proto-Indo-Aryan language) ।
 ई भाषा परिवारक मुख्य भाषा हिन्दुस्तानी भाषा (हिन्दी-उर्दू भाषा) (३२. ९ करोड)[२], बङ्गाली भाषा (२४. २ करोड)[३], पञ्जाबी भाषा (१० करोड)[४], आदि रहल अछि ।
 ई भाषाक उत्पत्ति एक प्राचिन निर्मित मूलभाषासँ भेल अछि । वैदिक संस्कृत भाषा सभसँ पुरान इन्डो-आर्यन भाषा छी ।
 ई भाषा परिवारकें ७ क्षेत्रिय शाखामे विभाजन कएल गेल अछि ।
 पहाडी भाषासभमे निम्नलिखित भाषा अवैत अछिः