सोझ बाट (कविता)
सोचलहुँ बाट ई सोझ, एकर अनुसरण करी ।
 कुटिल वक्र तजि, सरल सोझ केर वरण करी । ।
 पर दुनिञामे सोझ कहाँ, कत्तहु धरती छै ।
 बिनु किछु उगने साफ कहाँ, रहइछ पड़ती छै ।
 पड़ती जञो छोड़ल, तँऽ उपजै, काँटे अगबे ।
 सरल सोझ आ स्वच्छ सुगम अछि बाटे कतबे ।
 जतेक दूर दुर्गम अगम्य, अछि से अतिपावन ।
 जतेक विलक्षण विश्मयकारी, ततेक सोहाओन ।
 अखड़ल जकरा, कहलक, बाटेँ हवन करी ।
 अति विशिष्ट लए, ओहि कातेँ अहँ गमण करी । ।
 एहि सृष्टिक तँऽ इएह एक छै, नियम सनातन ।
 सरल सोझ केर एहिठाँ नञि छै, जीवन-यापन ।
 जञो रहितए तँऽ, पृथिवी गोल किए कऽ रहितै ?
 एकर सतह, पर्बत - पहाड़ - घाटी नञि रहितै ।
 नदी असंख्य, धरती पर सदिखन सोझेँ बहितै ।
 चक्रबात - बिर्रो आ बबण्डर सेहो ने अबितै ।
 आब सोचै छी, हमहूँ वक्रेँ भ्रमण करी ।
 जएह रूचए दुनिञाकेँ, तहिना रमण करी । ।
 दुर्लभ चीजक दुनिञामे छै - मोल बहूते ।
 सर्वसुलभ धूरा फाँकए, नञि पूछए लोके ।
 सर्वसुलभ छी हवा - पानि, सोचल की अपने ?
 हीरक मोल - अमोल भेल, नञि भेटए जखने ।
 हीरा सेहो जञो सपाट, होइए कम दामक ।
 गेल तरासल, कुटिल भेल, बूझू बड़ काजक ।
 दुनिञामे जिउबा केर इच्छा वरण करी ।
 दुनिञादारी सीखी, तकरेँ नमण करी । ।
 वक्र सुलभ, पर सोझ बाट भेटए ने तकने ।
 सोझेँ भेल विशेष, जखन दुर्लभ छी तखने ।
 मुदा सोझ केर जिनगी संकटसँ छी भरले ।
 सोझ बाँस कटि गेल, टेढ़ एखनो छै लगले ।
 दुनिञा सोझक लेल कहाँ कहियो रहलैए ।
 सोझ - सरल अनुशासित, से गदहा कहबैए ।
 सोझ जौड़केँ गीरह दऽ लगबै सभ ओझड़ी ।
 तहिना सोझ मोनमे सेहो लागल घुरछी ।
 असमञ्जसमे मोन, सोचए की एखन करी ।
 सोझ चली कि वक्र, ककर अनुसरण करी । ।
 मैथिली पाक्षिक इण्टरनेट पत्रिका "विदेह" केर 193म अंक (01 जनबरी 2016) (वर्ष 9, मास 97, अंक 193) मे प्रकाशित । 