विद्याधर बाबूक सातो विद्या आइ भुतिया गेल छलन्हि । धामे-पसीने थरथराइत देह देख संगी राजा बाबू पुछलनि "की भेल ? पात जकाँ किए डोलैत छी ? "
"ड. . . ड. . . डर होइत अछि । "विद्याधर बाबू थूक घोंटैत जबाब देलनि । फेर राजा बाबू कने आशंकित होइत "डर ! कथीक डर यौ? "
"सूनसान बाट छै तेँ भूत-प्रेतक डर । "ई जबाब सूनि राजा बाबू ठहक्का मारलनि फेर पुछलनि "अहाँ तँ साहित्यकार छी । समाजक ऐना छी । भूत-प्रेतक विरोधमे लिखै छी आ एकरेसँ डेराइ छी ? "
विद्याधर बाबू बात फरिछाबैत "सत्तमे समाजक ऐना छी, मुदा ऐना सदिखन दोसरक मुँह देखबैत अछि । अपन कखनो नै देखैत अछि । ओनाहितो किछु लिखनाइ बड आसान छै, मुदा ओहिपर अमल केनाइ बड कठिन । "
विद्याधर बाबूक उत्तर सूनि राजा बाबू बूझि गेलनि जे जखन ऐने चनकल अछि तँ किओ अपन मुँह किए देखत ? समाजमे सुधार किए हेतै ? 