पूणा - प्रवास (२)
(कविता)
जे देखल, से कहि ने सकै छी ।
 बिनु कहने, चुप रहि ने सकै छी ।
 की पूणे नगरी छी रे भैय्या,
दूरहि देखि कऽ कहि ने सकै छी ।
 जे देखल, से कहि ने सकै छी । ।
 देव मानि, आदर्श बुझै छी ।
 जकरा हम सब नित्य पुजै छी ।
 इन्द्रक कृत्य कतोक देवमय,
निज जीनगी अनुसरि ने सकै छी ।
 जे देखल, से कहि ने सकै छी । ।
 भोरक सूर्य - शान्त ओ सुन्नर ।
 दूरहि, चान - तरेगन सुन्नर ।
 लऽग सँ कक्कर दृश्य केहेन की,
कोना कहू, किछु कहि ने सकै छी ।
 जे देखल, से कहि ने सकै छी । ।
 पूणे - नगरी, विद्या केर नगरी ।
 बहुत पैघ बान्हल तेँ पगरी ।
 नहि फूसि एकहु आखर एहि मे,
ओहो विद्या , जे ने वरणि सकै छी ।
 जे देखल, से कहि ने सकै छी । ।
 "विदेह" पाक्षिक मैथिली इ - पत्रिका, वर्ष - ४, मास - ४७, अंक - ९४, दिनांक - १५ नवम्बर २०११, स्तम्भ ३॰७ मे प्रकाशित । 