मौलाएल कमल सन मुँह बनेने राजू चुमाउन लेल बैसल । पएरकेँ घिसियाबैत भारी मोनसँ वियाह करबाक लेल चलल । ओतऽ लटकल मुँह देख हास-परिहासक कारण बनल । असलमे ओ ई वियाहसँ खुश नै छल । कारण जे लड़कीक रंग श्यामला छलै । राजू दूध सन गोर दप-दप करैत कनियाँ चाहैत छल जकरा घोघ उठाबिते अन्हारमे इजोरिया चमकि उठै । समाजक एहन दखल पड़लै जे ओकर सबटा सपना टूटि गेलै । कोहबरमे राजूक लटकल मुँह देख नव कनियाँ बजलीह "अहाक उदासीक कारण हमरा बूझल अछि । एकटा बात कहू, लोक रंगसँ प्रेम करैत अछि वा लोकसँ ? हम कारी छी मुदा अहाँक छी । आब चामक रंग तँ ककरो वशक गप नै छै । हमरा अहाँक रंग, धन आ जातिसँ कोनो मतलब नै अछि । हम सदिखन अहाँसँ प्रेम करब मुदा अहाँक प्रेमक बीच नै आएब । हम अहाँक खुशीसँ प्रेम करैत छी तेँ अहाँ सदिखन खुश रहू, मुस्कैत रहू । हम शिष्ट रहब तेँ अहूँ शिष्टाचारमे रहब, एते आशा अछि । "
कनियाँक मीठ, ज्ञान आ चातुर्य भरल बात सूनि राजूकेँ लागलै जे कोहबरमे पाड़ल बाँसक दोगसँ इजोरिया छिटकि रहल छै । 