شہرام رحیمیان متولد سال ۱۳۳۸ در تہران است .او از سال ۱۳۵۵ بہ آلمان مہاجرت کردہ و در شہرہای مونیخ ، برلین و ہامبورگ تحصیل کردہ است .رحیمیان در حال حاضر بہ ہمراہ ہمسر و دو فرزندش در شہر ہامبورگ زندگی میکند .Dr.Noon Loves His Wife More Than Mussadiq: A Rememory of Politics and Paternity in Iran in the 1960' s Rahimian' s novel rewrites the history of the 1953 coup and the downfall of Dr.Mussadiq, from a psychoanalytic and aesthetic viewpoint.The novel is a postmodernist novel in which history and fiction are intermingled in order to provide a profound understanding of Iran' s history.در آپدیت این کتاب انتقاد مختصری از کتاب کردم و آن را تقلیدی از شازدہ احتجاب دانستم ولی در سطحی نازل تر .کسی در کامنت ہا ، انگار کہ بہ مقدساتش توہین کردہ باشم با لحنی خشمگین بہ من توپید کہ بہ چہ حقی با خواندن نصف داستان راجع بہ آن اظہار نظر می کنم و اگر نظرم این است چرا می خواہم باقی داستان را بخوانم ؟و حرف ہای دیگر .برایم عجیب است کہ مسئلہ ای سادہ کہ من مدت ہا قبل با آن کنار آمدم ، ہنوز این قدر معضل است ، و چہ این جا و چہ جاہای دیگر موجب نزاع ہایی می شود کہ در بہترین حالت می شود آن ہا را بچگانہ و عبث خواند : این کہ من از الف خوشم آمدہ ، در نتیجہ تو ہم باید از آن خوشت بیاید وگرنہ خود را آمادۂ جدالی سخت ہمراہ با چاشنی توہین و تمسخر کنی ، تا یا بپذیری کہ تو ہم از آن چیز خوشت می آید ، یا بہ کلی لہ شوی .عجیب است کہ اختلاف سلیقہ کہ مخصوصا در شبکہ ہای اجتماعی خیلی بیشتر نمود دارد ، ہنوز این قدر برای ما تحمل ناپذیر است .نمی تونیم بپذیریم کہ کسی ممکن است بہ ہزار و یک دلیل از چیزی کہ من دوستش دارم خوشش نیاید .مثل این کہ داستانی دیالوگ ہایش شبیہ سریال ہای تلویزیونی است ، یا عشقش در حد قربان صدقہ رفتن ہای سطحی است ، یا احساسات و انگیزہ ہای شخصیت ہایش اغراق آمیز و غیر واقعی است ، یا شخصیت اصلی اش بہ شکلی تکراری مثل تمام داستان ہای معاصر ایران دچار اختلال روانی است ( راستی چرا نویسندہ ہای معاصر فکر می کنند فقط با شخصیت ہایی دچار اختلال روانی می توانند داستان ہایی عمیق بنویسند ؟)، و فضایش مثل تمام داستان ہای معاصر ایرانی شاعرانہ - مالیخولیایی - غمزدہ است٬ یا روایتش بدون ہیچ دلیل و زیبایی خاصی مدام از اول شخص بہ سوم شخص سویچ می کند ، یا پیرمردہا و پیرزن ہایش احساسات و تفکر و طرز صحبت و رفتارشان مثل نوجوان ہای ہفدہ سالہ است ، یا این کہ کل داستان را می شد در پنجاہ صفحہ تعریف کرد و باقی حجم داستان بدون ہیچ واقعۂ مہمی فقط بہ آہ و نالہ ہای راوی می گذرد ، یا شخصیت ہای سیاسی اش یا قدیسند یا شیطان و فقط در حد تعریف و تمجیدہا و قہرمان سازی ہا و شیطان سازی ہای کتاب ہای درسی پرداخت شدہ اند ، یا ہزار و یک دلیل دیگر کہ شاید برای یکی آن قدر آزاردہندہ نباشند یا بہ چشمش نیامدہ باشند یا اصلا بہ نظرش این طور نبودہ باشند ، اما برای دیگری ہم توی چشم باشند و ہم آزاردہندہ .در نتیجہ داستان در نظر یکی شاہکار باشد و در نظر دیگری ضعیف .این چیزی نیست کہ بہ نزاع نیاز داشتہ باشد ، دنیا بہ آخر نرسیدہ .خیلی راحت می توانیم سلیقہ ہای مخالف خود را با احترام نادیدہ بگیریم و رد شویم ، خدا می داند کہ چقدر در ہمین گودریدز این کار را کردہ ام و خواہم کرد .بہ ہر حال ، ہر چہ بود ، این ریویو برای این کتاب یادگار ماند .خوندن این کتاب تصویر خاطرہ از روزی رو برام زندہ کرد کہ برای بازدید رفتہ بودم بہ موزہ زندان قصر و توی قسمت زندانیان سیاسی برای امتحان رفتم داخل یہ سلول انفرادی و در رو بستم تجربہ اش حتی برای کمتر از یک دقیقہ وحشتناک بود .وفاداری دکتر نون بہ عشقش و قولش واقعا ستودنی بود .کتاب نمونہ بارزی بود از قہرمان پروری ما و بہ قول برتولت برشت " بیچارہ ملتی کہ بہ قہرمان نیاز داشتہ باشد ".دکتر نون زنش را بیشتر از مصدّق دوست دارد و من دکتر نون را بیشتر از شہرام رحیمیان دوست دارم .در این کتاب خط سیر زمانی داستان و راوی داستان ، مدام در حال تغییر اند اما این فن ( تکنیک ) نہ تنہا آسیبی بہ داستان نرسوندہ بلکہ داستان رو جذاب تر ہم کردہ .نویسندہ گاہی از توصیف ہای فراواقعی ہم استفادہ می کنہ کہ این توصیف ہاش ہم خوب نشستہن توی کار .ادامہی متن زیر حاوی لو دادنی ( اسپویل ) ہست .( فقط یک پاراگراف ) اما این کتاب ، پایانمحور نیست .پس با خیال راحت بخونید .ماج��ا از این قرارہ : دکتر نون کہ مجبورہ بین وفاداری بہ دکتر مصدق و تجاوز مأمورہا بہ زنش ملکتاج ، یکی رو انتخاب کنہ ، تصمیم می گیرہ بہ دکتر مصدق خیانت کنہ تا مأمورہا بہ زنش آسیبی نرسونن .از اون طرف ، دکتر فاطمی ہم کہ توی بازداشتگاہہ ، حاضر نمیشہ بر ضد دکتر مصدق حرفی بزنہ و ....دکتر نون بعد از این کہ از زندان آزاد میشہ اطرافیانش و خود دکتر مصدق بہ چشم یک خائن بہش نگاہ می کنن و شروع می کنن بہ سرزنش کردن دکتر نون و از این جاست کہ انزوا و سقوط روانی دکتر نون آغاز میشہ .برداشت من : ہمونطور کہ ہمہ ی ایرانی ہا می دونن ، دکتر فاطمی بعد از کودتای بیست و ہشت مرداد دستگیر و بعدش تیربارون شد .اگر بہ موزہزندان قصر برید ، عکس دکتر فاطمی رو ہمون ابتدای بازدید خواہید دید .دکتر فاطمی بہ مصدق خیانت نکرد و کشتہ شد .اما دکترہای زیادی بودن کہ بہ خاطر نون شرفشون رو فروختن و بہ مصدق خیانت کردن .کاری ندارم بہ اینکہ اون سرہنگی کہ دکتر فاطمی رو دستگیر کرد چند ماہ بعدش اعدام شد .مہم اون تصمیمیمہ کہ آدم در مواقع حساس میگیرہ .دکتر نون نماد خیلی از ایرانی ہاست کہ حتا اگر دکتر ہم باشن ، باز وقتی پای نون و زن در میون باشہ ، آرمان ہاشون رو فراموش می کنن و نفس امّارہ ، مث ...ل ہمیشہ بعد از اینکہ بہ حرفش گوش کردی ، شروع می کنہ بہت خندیدن .می خندہ چون باز تونستہ گولت بزنہ .دکتر نون ہم ہمینجوری شد .وقتی شرفاش رو بہ نون ، فروخت ، نون شد ہویتش .و دیگہ ہم از چشم مصدق افتاد ، ہم از چشم خودش .خلاصہ اینکہ کتاب رو بخونید .خوندنش زیاد زمان نمی برہ .ہم فیدیبو دارہ ہم توی کتابفروشی ہا ہست .حیفہ این کتاب رو نخوندہ باشید .دربارہ ی دکتر فاطمی ہم بخونید .حتما بخونید .شاید تنہا چیزی کہ قرار بودہ داستان را متفاوت کند ، جریان سیال ذہن و ظاہر شدن مداوم معشوق در ذہن راوی است اما این پرشہای ذہنی و فلشبکہای متعدد نتوانستند حکایت عشق دکتر نون و زنش را متفاوت از باقی قصہہای عاشقانہ نشان بدہند ." ہرگز کسی اینگونہ فجیع بہ کشتن خود برنخاست کہ من بہ زندگی نشستم ._ شاملو " " بہ خاطر اینکہ خیلی دوستت دارم .وقتی تورو ناراحت میکردم ، خودم بیشتر ناراحت میشدم ."
خیلی حیفہ کہ شہرام رحیمیان کار دیگہ ای در حد و اندازہ ہای این اثر خلق نکردہ ، سبک داستان رو بسیار دوست داشتم روند تند نبود اما کند ہم نبود من تو یک نشست خوندم و اواخرش بغض کردم ، زوال یک عاشق بدون زوال عشقش ، چقد سختہ آدم نتونہ خودشو ببخشہ ، موضوع عاشقانہ و تاریخی خیلی متداولہ تو ادبیات معاصر ما و اینم از اون خوباشہ کہ کمی ہم تم روانشناختی دارہ ، راستی !چقد اسم ملکتاج ، زیباست .خوانش دوم : باز ہم لذت بردم شاید حتی بیشتر از بار اول ، این بار ہم موقع خوندن بغض داشتم ، سادگی زیباست و این کتاب ہم سادہ و سرراستہ ، شاید علت علاقہ زیاد من این باشہ .اینکہ خودت ، خودتو نخوای و دوست نداشتہ باشی خیلی حس آشنا و ملموسیہ واسہ خیلیامون ، این چیزیہ کہ آدمو از پا در میارہ .مدتہا بود کتابی اینطوری قلبم رو لمس نکردہ بود .اونقدر تاثیری کہ روم گذاشت عمیق و عجیب بود کہ با وجود اینکہ یہ روز از خوندنش میگذرہ ہنوز خودم رو تو فضای کتاب احساس میکنم .حین خوندنش بارہا برای عذاب وجدان دکتر نون و اندوہ بزرگ ملکتاج اشک ریختم .قطعا دوبارہ و چندبارہ میخونمش ، خیلی خیلی کتاب عزیزیہ .رمانی سیاسی اجتماعی است کہ حول محور حوادث بعد از کودتای ۲۸ مرداد میگردد .دکتر نون فردی است حقوقدان کہ در سوربن تحصیل کردہ است و از طرفداران مصدق است اما بعد کودتا طی مصاحبہای کہ با وی دربارہ ی دکتر مصدق صورت میگیرد بخاطر نجات زنش از شکنجہ نظام حاکم مجبور بہ صحبت بر علیہ مصدق میشود .این مصاحبہ آنقدر برایش زجرآور بودہ کہ مابقی زندگیاش را تحت تاثیر قرار میدہد .و بہ قول بختیار علی در کتاب ابرہای دانیال«انسان برای دیدن فاجعہ لازم نیست بہ تاریخ نگاہ کند ، بہ آسمان ، یا بہ زمین ...تنہا کافی است بہ درون خودش نگاہ کند».و دکتر نون وقتی بہ درون خود نگریست بہ عمق فاجعہ پی برد .فاجعہای کہ ذرہ ذرہ وجودش را سوزاند و ازبین برد تا جایی کہ از او یک متوہم روان گسیختہ برجای نہاد .بہ ��مانم دکتر نون نماد روشنفکرانی است کہ روزی بہ ہمراہ دکتر مصدقہا آرمانہای مشترکی داشتند اما ہمین کہ مسئلہ ی شخصی پیش آمد از ہمہ آرمانہا چشم پوشاندند .اینان بہ بہانہ نجات از خطر ، بہ زندگی مشقت بارتری رسیدند .این آزادی برایشان از ہر زندانی بدتر است .اما دکتر مصدق نماد کسانی است کہ مسیر شرافت و فضیلتہای انسانی را طی میکنند .این رمان یک رمان چندصدایی است .تناقض و تعلیق از عناصر مہم این رمان بود کہ باعث شد خوانندہ را تا پایان با خود ہمراہ سازد .��ک قصہ ی ناب و یکدست .نوشتہ ی روان و سادہ ی شہرام رحیمیان شما را خیلی زودتر از آنچہ فکرش را بکنید درگیر داستان میکند و تا نقطہ ی آخر با ہمان شوق میکشد و میبرد .قصہ ای کہ میتوان یک نفس خواند و از یاد نبرد .ریویویی کہ نوشتہ بودم براش پرید !:( دیگہ کم کم بہ آخرہای داستان کہ رسیدم میتونستم درموردش قضاوت کنم کہ داستان خوبیہ .قلم و سبک داستان نویسی رو دوست داشتم .تغییر راوی کہ مدام در داستان اتفاق میفتاد ، باعث شدہ بود تنوع بیشتری پیدا کنہ .این داستان ، داستان انتخابہ !انتخاب بین عشق و سیاست !دکترنون بالاخرہ آخر داستان میفہمہ باید چہ تصمیمی بگیرہ و بہ نظر خودش ، عشق رو بہ سیاست ترجیح میدہ و سیاست رو پس میزنہ .سیاستی کہ ہمہ سالہای عمرش رو تباہ کردہ .ولی این انتخاب ، دیگہ فایدہ ای ندارہ .چون دیگہ ملکتاجی نیست تا بخواد اون رو بہ مصدق ترجیح بدہ ....راضی ام از خوندنش ...ایدہ داستان واینکہ اون رو از یہ برہہ تاریخی و زندگی محمد مصدق عزیز برداشتہ بود ، خیلی برام جالب بود .