یکروز صبح از خواب بیدار شدم و ہیچ چیز اتاق برام آشنا نبود .با وحشت روی تخت نشستم و دنبال یک نشونہ آشنا روی در و دیوار گشتم .یادم نمیومد کی ام .اینجا کجاست و من وسط این اتاق چکار میکنم .حتی اسمم یادم نمیومد .بزرگترین وحشت زندگیم رو تجربہ کردم .کسی اسمی رو صدا میکرد کہ اسم من نبود .مغزم خالی بود .ہیچ نشونہ آشنایی با این دنیا نداشتم .خالیہ خالیہ خالی بودم .تنہا حسم وحشت بود و تہی بودن عمیق .حتی میترسیدم از اتاق بیرون برم و بگم چیزی یادم نمیاد .میترسیدم دیوونہ شدہ باشم .چند دقیقہ طول کشید تا یادم اومد کی ام .افتادم روی تخت و بہ شدت گریہ کردم .اون چند دقیقہ وحشتناک ترین لحظات زندگیم بودن .بخاطر ہمین وقتی دکتر ساکس توی کتابش میگہ بی خاطرگی و فراموشی ترسناکترین اتفاق برای یک انسانہ ، من باور میکنم .این کتاب رو با اشتیاق خوندم چون توی یہ دورہ رایگان روانشناسی عمومی کہ دانشگاہ ییل گذاشتہ بود ، دکتر پل بلوم پیشنہادش کردہ بود و خب نوروساینس ہم مبحث مورد علاقہ منہ .این کتاب رو با اشتیاق خوندم چون توی یہ دورہ رایگان روانشناسی عمومی کہ دانشگاہ ییل گذاشتہ بود ، دکتر پل بلوم پیشنہادش کردہ بود و خب نوروساینس ہم مبحث مورد علاقہ منہ .No comments have been added yet.