What do you think?لعبۃ الملاک ..أم لعبۃ شیطان ؟کل شیء ہو حکایۃ .کل معتقداتنا وعلومنا وذکریاتنا ، بل وحتی احلامنا .کل شیء ہو حکایۃ ، وسرد ، وتسلسل أحداث وسخصیات تعبّر عن وجدانہا العاطفی .إن الإیمان ناجم عن التسلیم ، عن التسلیم بحکایۃ تروی علینا .نحن لا نسلّم بحقیقۃ ای شیء إلا اذا کان قابلا للسرد .چہار پنجرہی کمانی شکل ، در چہار سوی اتاق ، منظرہی گرداگرد شہر را در برابرمان بہ نمایش میگذاشتند .منظرہای از کلیسای سانتا ماریا دل مار در جنوب ، بازار بزرگ بورنہ در شمال ، ایستگاہ قطار در شرق و مسیر پ��پیچوخم بلورہا و خیابانہای درہمتنیدہی کوہپایہہای تیبیدابو در جہت دیگر .گفت : " بلہ ، و بہترین ناشر از بین ہمہی اونہا .ناشری کہ در تمام مدت زندگی انتظارش رو میکشیدی .ناشری کہ میتونہ شخصی مثل شما رو جاودانہ کنہ ."
بہ آن چشمہای یاغی و سرکش مرد در تصویر متمرکز شدم .بہ آن نگاہ ہوشمند و متینی کہ از درون تصویری متعلق بہ بیستوپنج سال قبل بہ من خیرہ شدہ بود .درست مثل تصاویر مرتبط با کارفرمای خودم ، گذران سالہا ہیچ تغییری در چہرہاش ایجاد نکردہ بودند .ہرگز بہ کسی اجازہ ندادہام آنقدر آشناییاش با من طولانی شود کہ بپرسد چرا ہرگز پیر نمیشوم ، چرا ہرگز چین و شکنی بر چہرہام نمیافتد ، چرا تصویر چہرہی من ہنوز ہمان است کہ در شب ترک کردن ایسابلا در بندر بارسلون بود و نہ حتی دقیقہای پیرتر ."...ولی اگہ فقط یک چیز رو بہحد وفور در اختیار داشتہ باشم ہمون زمانہ ."
"...تصمیم گرفتم برای یک بار ہم کہ شدہ خودت رو جای من بگذاری و ہمون چیزی رو احساس کنی کہ من احساس میکنم .تو حتی یک روز ہم پیر نمیشی اما بزرگشدن کریستینا رو میبینی .دوبارہ عاشق اون میشی و روزی شاہد مرگ اون در آغوش خودت خواہی بود .این ہم موہبتی از جانب منہ و ہم انتقامی از جانب من ."
آنچہ در بازتاب نور مقابلم میدیدم تصویر چہرہی خودم بود .اما آن چشمہا و آن نگاہ ، متعلق بہ یک غریبہ بود .نگاہی تیرہ ، تباہ و سرشار از کینہ و بداندیشی .بنا بہ نوشتہہای د .م در این کتاب فقط یک آغاز و یک پایان برای جہان وجود داشت ، فقط یک نیرو و نابودگر وجود داشت کہ خود را در قالب نامہای مختلف بہ انسانہا میشناساند تا آنہا را گیج و حیران سازد و در اوج سستیہا و ضعفہا اغوایشان کند .نیرویی منفرد و تنہا کہ چہرہی حقیقیاش بہ دو وجہ کاملا مجزا تقسیم شدہ بود : یک وجہ شیرین و ستودنی ، و دیگری بیدادگر و شیطانی ."...مارلاسکا مریض بود .اون قانع شدہ بود کہ چیزی درونش رو تسخیر کردہ ."
" یک روح .یک انگل .من چہ میدونم ..."
" کریستینا فکر میکنہ کہ چیزی یا کسی درونش رو تسخیر کردہ و دارہ اون رو نابود میکنہ ."
مارلاسکا گفتہ بود چہ کاری انجام دادہ کہ اینطور آزارش میدادہ ؟"
" گفت کہ زندگیش رو با دست خودش بہ سایہ تقدیم کردہ ."
" یک سایہ ؟"
" این چیزیہ کہ خودش گفتہ بود .سایہای کہ تعقیبش میکرد و بعد ہم شکل و شم��یل ، چہرہ و صداش رو تصاحب کردہ بود ."
زیرلب در گوشم زمزمہ کرد : " شاید جای صحیح رو جستوجو نکردی .شاید روح اسیرشدہ متعلق بہ خودت باشہ ."
گفت : " من عاشقش بودم .آدم خوبی بود .یہ مرد خوب .اون تغییرش داد .اون مرد خوبی بود ..."
" اون سنجاق سینہ با نشان فرشتہ ..."
گفتم : " خب چی ؟"
گفت : " از ہمون اولین بار کہ تو رو دیدم ، اون سنجاق رو روی یقہت داشتی ."
" A writer never forgets the first time he accepted a few coins or a word of praise in exchange for a story.He will never forget the sweet poison of vanity in his blood and the belief that, if he succeeds in not letting anyone discover his lack of talent, the dream of literature will provide him with a roof over his head, a hot meal at the end of the day, and what he covets most: his name on a miserable piece of paper that will surely outlive him.A writer is condemned to remember that moment, because from then on he is doomed and his soul has a price."