SANSKRIT: Books by Maximillien de Lafayette in Sanskrit and Pali\nधियौ स्थितधमनिभिः (नालैः) बहिर्निस्सृज्यमानानि कम्पनानि उपयुज्य वस्तूनि दूरं नेतुम्, स्थलान्तरीकरणार्थम् आवश्यकं धीसामर्थ्यस्य उद्बोधनम् उलेमा तन्त्रस्य/अभ्यासस्य उद्देश्यम् । अत्र त्रीणि पदानि प्रयुक्तानि। प्रथमम्\n(a)- गोदा गुडि वा । अस्यार्थस्तु श्रेष्ठः, प्रभावी, शक्तिशाली । द्वितीयम्\n(b) - ह - अस्यार्थस्तु प्रथमम्, प्रथमकम्पनमिति । तृतीयम्\n(c)- अबारी अब्री वा - अस्यार्थस्तु पारगमनं स्थलान्तरीकरणं वा ।\nI. धमनेः (नालस्य) उद्बोधनम् :\nअत्र उपयुज्यमानानि तन्त्राणि भागशः मनस्सम्बन्धीनि भागशः देहसम्बन्धीनि । भवद्भिः मनोदैहिकमिति उल्लेखितुं शक्यते । यथा भवन्तः प्रारम्भिकस्तरे सन्तः, इदानीं भवतां धमनेः (नालस्य) उद्बोधनं जातमपि, यत्र ताडनं कर्तव्यं तत्रैव ताडनं कर्तुं भवन्तः न शक्ताः भवन्ति, किमर्थमिति चेत् भवतां धियौ तत् स्थानं कुत्रास्ति इति प्रज्ञां भवन्तः न प्राप्तवन्तः । कानिचन आसनानि काश्चन स्थितीश्च अनुभूय तदनन्तरमेव भवन्तः धियं प्रति संवेदनां प्रेषयितुं शक्ताः भवन्ति । एताः स्थितयः आन्तरिकस्नायौ आन्तरिककम्पनानि रचयन्ति, भवतां धीः नानि पठितुं शक्ता भवति । भवन्तः कल्पितमानसिकरेखाः (चिह्नान्) प्रेषयन्ति, ताः ये कोशाः कल्पनाशक्तिं सक्रियां कर्तुं कारणीभूताः तान् कोशान् सक्रियान् कुर्वन्ति । एकाग्रता-आत्मावलोकनशक्तिभ्यां भवतां धियौ तीव्ररूपेण क्रियाः प्रारब्धाः भवन्ति । एषः धियौ झेंकाररूपिकम्पनस्य कारणीभूतः भवति, धमन्यः (नालाः) तं संशोधयितुं प्रारभन्ते । तदनन्तरं धमन्यः (नालाः) तानि कम्पनानि वशीकुर्वन्ति संघटयन्ति च । तत्क्षणात् आरभ्य धमनिः एव वहति । सारांशकथनम् - काश्चन क्रियाः कुर्वाणः भवन्तः धमनिं (नालं) प्रति सन्देशं प्रेषयन्ति । एतत् कर्तुम् अल्पकालवकाशः आवश्यकः । किर्मर्थमिति चेत् प्रारम्भिकस्थितौ भवतां धमनिः (नालः) सन्देशं न गृह्णाति अथवा यदि एषा (धमनी) गृह्णाति चेदपि, समीचीनतया व्याख्यापयितुं समर्थः न भवति । किमर्थमिति चेत् धमनी (नालः) इदानीं प्रतिशतं सम्पूर्णतया जागृता न अभवत् । अभ्यासस्य कारणात् एषा धमनी (एषः नालः) एतावन्तं सन्देशं प्रति परिचिता भवति, संकेतान् दातुं प्रारभते । एकैका क्रिया अपि स्वकीयान् संकेतान् वहति । अत्रैकः विषयः अवगाह्यः । भवन्तः एतानि तन्त्राणी विनोदार्थं न कुर्युः, एतानि सामान्यानि अपि क्रियां प्रति विना उद्देश्यं कार्यं न कुर्वन्ति, तान्यपि धनात्मक-उद्देश्ययुक्तानि प्रयोजनकारीणि च भवेयुः ।\nII.मानसिकीं शक्तिं प्रयुज्य वस्तुचालनम् :\nपूर्वोक्तप्रकारेण भवतां विनोदार्थं न कुर्युः, एतानि सामान्यानि अपि क्रियां प्रति विना उद्देश्यं कार्यं न कुर्वन्ति, तान्यपि धनात्मक-उद्देश्ययुक्तानि प्रयोजनकारीणि च भवेयुः । अत्र यः कोपि महान् उद्देश्यः एव भवेत् इति न सरलेन धनात्मकेन उद्देश्येन अलम् । एकं लघुतरं वस्तु उच्चासने स्थापयतु । भवन्तः तस्मात् टि काफी वा न पतत् इति सामान्यं प्रयोजनकारिणम् आशयं धृतवन्तः । भवन्तः उच्चासनस्य समीपे सुखकरे आसने (स्थितौ) उपविशति । एतानि तन्त्राणि उपविश्य एव कुर्युः, उत्थाय कर्तुं न यतेरन् । यदि उत्थाय भवन्तः कुर्वन्ति, असमतोलनात् पतनसम्भवः वर्तते । प्रारम्भिकस्तरे भारतरेण वस्तुना सह एतानि तन्त्राणि न कुर्युः । किन्तु यदि एतेषां तन्त्राणां प्रयोगः कथं कर्तव्यः इति अधीतवन्तश्चेत् तत्र प्रकृष्टशक्तेः प्राप्तेरनन्तरम् अधिकभारस्य वस्तुनः चयनं कुर्युः ।\nIII. सिद्धताकार्याणिः एतान् व्यायामान् प्रारब्धुं पंचदशदिनपूर्वमेव जीवनपद्धत्यां कानिचन व्यत्ययानि आनीतव्यानि ।\n1. मद्यसारयुक्तानि सर्वाणि द्रव्यानि त्यजेयुः ।\n2. धूमपानं (तमाखु) सर्वप्रकारकं मादकपदार्थं च त्यजेयुः ।\n3. लैङ्गिकक्रियायाः दूरं वसेयुः ।\n4. मांसाहारं न खादेयुः ।\n5. पाके प्राणिसम्बन्धीनि पिष्टानि यानिकान्यपि न उपयुंजेयुः ।\nIV. अभ्याससमये अवधारणीयाः विषयाः\nअभ्यासस्य समये केचन विषयाः समीचीनतया अवधारणीयाः ।\n1. पादरक्षाः न धारणीयाः, भवतां पादौ भूस्पर्शनं कुर्याताम् ।\n2. लोहकृतपदार्थान् न धरेयुः ।\n3. तस्मिन् प्रकोष्ठे तत्समये अन्यानां जनानां प्राणिनां वा प्रवेशाय अवकाशः न देयः । सम्पूर्णतया गोपनं प्रकल्पनीयम् ।\n4. तस्मिन् प्रकोष्ठे भवतः सकाशे किमपि स्फटिकनिर्मितवस्तु न भवेत् ।
