"अरेणवः अहिंस्यमानाः प्रबला असुराः "वाजिनं वेगवन्तम् "अश्वं न अश्वमिव "यम् अत्रिम् "अत्नत अतन्वत बद्धमकृषत ।। तनोतेर्लुङि 'तनिपत्योश्छन्दसि' इत्युपधालोपः। "त्यं "चित् तं च "अत्रिं "यविष्ठं युवतमं स्तुतेर्मिश्रयितृतमं वा "रजः। रजन्त्यस्मिन् जना इति रजो भूलोकः । रज इमं लोकम् "आ अभि हे अश्विनौ "वि "ष्यतं व्यमुञ्चतम् । दृढं स्थिरतरं "ग्रन्थिं "न ग्रन्थिमिव । यथा कश्चित् तादृशं ग्रन्थिमयत्नेन विमुञ्चति तथा युवां तमृषिमसुरकृताद्बन्धनात् मोचितवन्तावित्यर्थः ।। स्यतमिति ' षोऽन्तकर्मणि' इत्यस्माल्लङि श्यनि " ओतः श्यनि' इत्योकारलोपे रूपम् । छान्दसोऽभावः ।। यद्वा । अत्रिं मां बन्धाद्वि ष्यतं विमुञ्चतमित्यृषिः असुरैर्बद्धः सन् अश्विनौ प्रार्थयते ।।
हे "नरा नरौ नेतारी "दंसिष्ठौ दर्शनीयतमौ "शुभ्रा शोभमानौ ईदृशौ हे अश्विनौ "अत्रये ऋषये मह्यं "धियः कर्माणि बुद्धीर्वा "सिषासतं दातुमिच्छतम् । षणु दाने' । यद्वा । अत्रये इति षष्ठ्यर्थे चतुर्थी । अत्रेर्मम धियः स्तुतीः कर्माणि वा सिषासतं संभक्तुमिच्छतम् । सेवेथामित्यर्थः ॥ 'वन षण संभक्तौ '। अस्मात्सनतेः सनोतेर्वा सनि 'सनीवन्तर्ध० इति विकल्पनादिडभावे 'जनसनखनाम्' इत्यात्वम् । शुभ्रेत्यस्यामन्त्रितस्य ' आमन्त्रितं पूर्वमविद्यमानवत्' इत्यविद्यमानवत्त्वेन पदादपरत्वेन पादादित्वात् ' तिङ्ङतिङः' इति निघाताभावः । अदुपदेशाल्लसार्वधातुकानुदात्तत्वे सनो नित्त्वादाद्युदात्तत्वम् ॥ "अथा "हि अनन्तरमेव "दिवः । दीव्यतीति स्तौतीति द्यौः स्तोता । तस्य मम "स्तोमो "न । नशब्दश्चार्थे । स्तोत्रं च हे "नरा नेतारावश्विनौ "वां युवां पुनः "विशसे । पुनरेवाद्यापि विशेषेण शंसितुं प्रभवतीति शेषः ।।।
हे "सुराधसा शोभनदानौ "अश्विना हे अश्विनौ "सुमतिः शोभना स्तुतिरस्मदीया "रातिः हविर्दानं च "तत् तस्मात्कारणात् "वां युवयोः "चिते ज्ञानाय भवति ।। 'चिती संज्ञाने' । अस्मात् संपदादिलक्षणो भावे क्विप् । 'सावेकाचः" इति विभक्तेरुदात्तत्वम् ।। "यत् यस्मात्कारणात् "सदने यज्ञगृहे "पृथौ विस्तीर्णे "समने यज्ञे "नः अस्मान हे "नरा नेतारौ "आ "पर्षथः आपूरयथः अभितो रक्षथो वा तस्माद्युवामस्मदीयं परिचरणं ज्ञातवन्तावित्यनुमीमहे ॥ 'पॄ पालनपूरणयोः ' इत्यस्माल्लेटि • सिब्बहुलम्' इति सिप् । ततः शप् ।।।
