"पर्यु षु' इति द्वादशर्चं सप्तमं सूक्तम् । त्र्यरुणत्रसदस्यू राजर्षी अस्य सूक्तस्य द्रष्टारौ । आदितस्तिस्रः पिपीलिकमध्या अनुष्टुभो द्वादशकाष्टकद्वादशकवत्यः । ततः षडूर्ध्वबृहत्यो द्वादशकत्रयवत्यः । अथ दशम्याद्यास्तिस्रो विराजः । पवमानः सोमो देवता । तथा चानुक्रान्तं- पर्यू षु द्वादश त्र्यरुणत्रसदस्यू तिस्रोऽनुष्टुभः पिपीलिकमध्याः षडूर्ध्वबृहत्यस्तिस्रश्च विराजः' इति । गतो विनियोगः ।।
हे सोम "सु सुष्ठु "वाजसातये अस्मभ्यमन्नदानायैव "परि "प्र "धन्व परितः प्रगच्छ । यद्वा । वाजसातयेऽन्नलाभाय संग्रामं प्रगच्छ । किंच "सक्षणिः सहनशीलस्त्वं "वृत्राणि शत्रून् "परि गच्छ। तदेवोच्यते । "नः अस्माकम् "ऋणयाः ऋणानां यापयिता विनाशयिता त्वं "द्विषः शत्रून् "तरध्यै तरीतुं हन्तुम् "ईयसे परिगच्छसि ।।
हे "पवमान सोम त्वं "पयः पयसः उदकस्य "विधारे विधारकेऽन्तरिक्षे "शक्मना समर्थेन बलेन "सूर्यम् "अजीजनो "हि उत्पादितवान् भवसि खलु । कीदृशः । "गोजीरया स्तोतृभ्यो गवां प्रेरकेण । स्तोतॄणां प्रेरितपशुकेनेत्यर्थः। तादृशेन "पुरंध्या बहुविधप्रज्ञानेन युक्तः "रंहमाणः वेगं कुर्वाणस्त्वं सूर्येमजीजनः ।।
हे "अमृत मरणधर्मरहित सोम त्वम् "ऋतस्य सत्यभूतस्य "चारुणः कल्याणस्य "अमृतस्य उदकस्य "धर्मन् धारकेऽन्तरिक्षे सूर्यम् "अजीजनः । किमर्थम् । "मर्त्येष्वा मनुष्येष्वभिमुखीभवनाय। किंच "सनिष्यदत् संभजन स त्वं "वाजमच्छ संग्राममभिलक्ष्य "सदा "असरः सरसि गच्छसि ।।
"दिवः द्युलोकात् तत्र स्थितैर्देवैः "पीयूषं पातव्यं "पूर्व्यं प्रत्नं "यत् सोमरूपमन्नम् "उक्थ्यं प्रशस्यमस्ति तं सोमं "महः महतः "गाहात् गहनात् "दिवः द्युलोकात् "निरधुक्षत आभिमुख्येन निर्दुहन्ति । ततो दुग्धम् "इन्द्रम् अभिलक्ष्य "जायमानं तं सोमं "समस्वरन् स्तोतारः संस्तुवन्ति ।
हे "पवमान सोम "अध अनन्तरं "यत् यथा "इमे "रोदसी द्यावापृथिव्यौ "इमा इमानि "विश्वा विश्वानि "भुवना भूतजातानि "च "मज्मना बलेन "अभि तिष्ठसि स त्वं तथा कुर्वन् भुवनेषु "वि "तिष्ठसे । तत्र दृष्टान्तः । "यूथे "न यथा कश्चित् "वृषभः गवां यूथे' वृन्दे "निःष्ठाः निःष्ठितो वर्तते तद्वद्यूथस्थानीयेषु भूतजातेषु निःष्ठितो भवसि ।।
