तुमुन्नान्ताव्ययम्, क्त्वान्ताव्ययम्, क्त प्रत्ययान्तः भूतकृदन्तः, शतृ प्रत्ययान्तः वर्तमान कृदन्तः, ल्यबन्त।
पुस्तकानि सम्पर्कसाधनानि वर्तन्ते । बहून् विषयान् एकत्र संगृह्य सुचारुरूपेण निवेदयितुं पुस्तकमेव समर्थं माध्यमम् । पुस्तकामाध्यमेन शाश्वतरूपेण विचारविनिमयं कर्तुं शक्यते । यः पुस्तकानि अधिकं पठति सः अतीव बुद्धिमान् भवति। पूर्व, जनाः तालपत्रेषु भूर्जपत्रेषु च लिखन्ति स्म । मुद्रणयन्त्रस्य अन्वेषणानन्तरं पुस्तकप्रचारः अधिकः सञ्जातः।
पुरा अयोध्यायां सगरो नाम राजा आसीत् । एकदा सः अश्वमेधयागं कर्तुं ऐच्छत्। तदर्थं सः यज्ञाश्वं अमुञ्चत्। इमं विषयं ज्ञात्वा, देवेन्द्रः यज्ञाश्वं अपहृतवान् । तं पातालं नीत्वा तत्र तपः कुर्वतः कपिलमुनेः समीपे स्थापितवान् । यज्ञाश्वं अन्विषन्तः सगरपुत्राः भूमिं खनन्तः पातालं अगच्छन् । तत्र यज्ञाश्वं दृष्ट्वा, कपिल एव चोर इति मत्वा, ते तं महामुनिः अवाच्यशब्दैः अनिन्दन् । तदा कुपितो मुनिः नेत्रे उन्मील्य तान् सर्वान् भस्मीकृतवान्। अतः ज्येष्ठाः वदन्ति 'अविचार्य किमपि कर्म न करणीयम्' इति।
