प्रादेशिकभाषायाम् 'अमृतपानी' इति कथ्यमानं भूसारवर्धकं (सस्यानाममृतपानम्) एकं योगं सज्जीकुर्वन्ति निपुणाः कृषिकाः । निर्माणप्रक्रिया एवमस्ति - 20 किलोग्राम् गोमयं जले संस्थाप्य घण्टाद्वयं यावत् आदौ आलोडनीयम् । अनन्तरं 250 ग्राम् घृतं योजयित्वा पुनः घण्टाद्वयं यावत् आलोडनीयम् । तस्मिन् पुनः 500 ग्राम् मधु योजयित्वा घण्टाद्वयं यावत् आलोड्य, लीटर्द्वयं जलं संयोज्य पुनः घण्टाद्वयं यावत् सम्यक् आलोडनीयम् । एतदेव सस्यानाम् अमृतपानम् । एतत् मिश्रणं जले संमिश्र्य कृषिभूमौ प्रोक्षणेन सस्यपोषककीटाः भूमौ क्रियाशीलाः भवन्ति, भूसारः अपि विशेषरूपेण सङ्घटितः भवति । एतं प्रयोगं महाराष्ट्रेषु, कर्णाटकेषु, आन्ध्रेषु च केचन कृषकाः कुर्वन्ति ।
गोमयं क्रिमिनाशकमपि भवति । अत एव स्थलशुद्धिं कर्तुं गोमयजलेन प्रोक्षणं कुर्वन्ति । भोजनानन्तरं भुक्ते स्थले गोमयजलस्थापनेन शुद्धिः सम्पाद्यते ।
उत्सवादिसन्दर्भेषु गृहाङ्गणे गोमयलेपनं भवति । तस्मिन् समये भूगन्धमिश्रित - गोमयगन्धः समुत्थितो भवति । स च गन्धः आरोग्याय भवति ।
गोमयेन पाकानिलः, विद्युत् , यानचालनं च गोमयस्य शुष्करोटिकाः (कारीषाः) इन्धनरूपेण उपयुज्यन्ते स्म प्राचीनकाले । (इदानीमपि ग्रामेषु उपयुज्यन्ते एव ।) आधुनिककाले तु अनिलचुल्यः शोभन्ते पाकगृहेषु । 'गोमय - अनिलेन' अपि तादृश्यः अनिलचुल्यः ज्वालयितुं शक्यन्ते । एतदर्थं गोमयानिलस्थावरतः पाकशालां प्रति नालिकाद्वारा अनिलः आनीयते । 'गो - अनिल' चुल्याः उपयोगम् इदानीं बहुत्र कुर्वन्ति । गोमयानिलेन गृहोपयोगिविद्युतः अपि उत्पादनं भवति । सामान्य- (लघु) - गो - अनिलस्थावरतः प्राप्तेन अनिलेन 8-20 दीपाः ज्वालयितुं शक्यन्ते । गोमयानिलेन स्कूटर्, कार् इत्यादीनि यानानि अपि चालयितुं शक्यन्ते । अयं प्रयोगः कर्णाटकेषु कृतः अस्ति । अनेन विधानेन (यानेषु गो - अनिल योजनेन) 25 रूप्यकाणां व्ययेन 250 किलोमीटर् दूरं प्रयाणं कर्तुं शक्यते इति वदति प्रयोगशीलः राजेन्द्र हेगडे ।
