STORY OF THE BRAHMAN AND HIS WEASEL. अस्य उज्जयिन्यां माधवो नाम ब्राह्मणः । तस्य ब्राह्मणी प्रसूता । सी बालापत्यस्य रक्षार्थ ब्राह्मणम् अवस्थाप्प स्नातुं गता । अथ ब्राह्मणस्य कृते राज्ञः पाणश्राद्धं दातुम् चाहानम् आगतं । तच् बुवा ब्राह्मणः सहनदारिद्राद् अचिन्तयत् । यदि सत्वरं न गच्छामि तदाऽन्यः कश्चिच् छाद्धं महीष्यति । किन्तु शिशोर् अत्र रक्षक को पि नास्ति तत् किं करोमि । यौतु । चिरकालपालितम् इमं पुत्रनिर्विशेष नकुलं बालकरक्षार्थ व्यवस्थाप्प गच्छामि । तथा कृत्वा गतः । ततस् तत्र नकुलेन बालकसमीपं तूष्णोम् घागच्छन् कृष्ण सपो व्यापादितः खण्डितश्च । ततो सौ नकुलो ब्राह्मणम् आयान्तम् अवलोक्य रक्त विलिममुखपादः सत्वरम् उपागम्य ब्राह्मणस्य चरणयोर लुलोठ । ततो सौ ब्राह्मणस् तं तथाविधं दृष्ट्वा मम पुत्रो नेन भक्षित इत्य् अविचार्य व्यापादितवान् । अनन्तरं यावद् प्रसाद उपसृत्य पश्यति तावद् बालकः सुस्थः खपिति सर्पस् तु व्यापादितम् तिष्ठति । तत उपकार कर नकुलं निरूप्प सन्तान.चेताः स परं विषादम् उपगतः 1) p. 101. the final changed to y by r. 7. 2) loc. c. of ujjayini, p.31.
