अस्ति हस्तिनापुरे कर्पूरविलासो नाम रजकः । तस्य गर्दभोऽतिभारवाहनाद्दुर्बलो मुमूर्षुरिवाभवत् । ततस्तेन रजेकेनासौ व्याघ्रचर्मणा प्रच्छाद्यारण्यसमीपे सस्यक्षेत्रे मोचितः । ततो दूरादवलोक्य व्याघ्रबुद्ध्या क्षेत्रपतयः सत्वरं पलायन्ते । स च सुखेन सस्यं चरति । अथैकदा केनापि सस्यरक्षकेण धूसरकम्बलकृततनुत्राणेन धनुष्काण्डं सज्जीकृत्यावनतकायेनैकान्ते स्थितम् । तं च दूरे दृष्ट्वा गर्दभः पुष्टाङ्गो गर्दभीयमिति मत्वा शब्दं कुर्वाणस्तदभिमुखं धावितः । ततस्तेन सस्यरक्षकेण गर्दभोऽयमिति ज्ञात्वा लीलयैव व्यापादितः । अतोऽहं ब्रवीमि ।
अस्ति हस्तिनापुरे कर्पूरविलासः नाम रजकः । तस्य गर्दभः अतिभारवाहनात् दुर्बलः मुमूर्षुः इव अभवत् । ततः तेन रजेकेन असौ व्याघ्रचर्मणा प्रच्छाद्य अरण्यसमीपे सस्यक्षेत्रे मोचितः । ततः दूरात् अवलोक्य व्याघ्रबुद्ध्या क्षेत्रपतयः सत्वरम् पलायन्ते । सः च सुखेन सस्यम् चरति । अथ एकदा केन अपि सस्यरक्षकेण धूसरकम्बलकृततनुत्राणेन धनुष्काण्डम् सज्जीकृत्य अवनतकायेन एकान्ते स्थितम् । तम् च दूरे दृष्ट्वा गर्दभः पुष्टाङ्गः गर्दभी इयम् इति मत्वा शब्दम् कुर्वाणः तदभिमुखम् धावितः । ततः तेन सस्यरक्षकेण गर्दभः अयम् इति ज्ञात्वा लीलया एव व्यापादितः । अतः अहम् ब्रवीमि ।
