'स्रक्वे' इति नवर्चं षष्ठं सूक्तमाङ्गिरसस्य पवित्रस्यार्षं जागतं पवमानसोमदेवताकम् । तथा चानुक्रम्यते- स्रक्वे पवित्रः' इति । प्रवर्ग्येऽभिष्टव एतत् सूक्तम् । सूत्रितं च-' स्रक्वे द्रप्सस्यायं वेनश्चोदयत्पृश्निगर्भाः ' ( आश्व. श्रौ. ४.६ ) इति ।।
"सहस्रधारे । बहूदकधारा यस्माद्द्रवन्ति तत्तथोक्तमन्तरिक्षम् । तस्मिन् वर्तमानाः "ते सोमरश्मयः "अव अवस्तात स्थिताः "समस्वरन् । पृथिवीं वृष्ट्या संयोजयन्तीत्यर्थः । किंच "दिवः द्युलोकस्य "नाके समुच्छ्रिते देशे वर्तमानाः "मधुजिह्वाः मध्वग्राः । सोमतेजसाग्रेभ्यो हि मधूत्पन्नं भवति । अतो मधुजिह्वाः । "असश्चतः संगतवर्जिताः पृथक्पृथग्दिव्यवस्थिताः "अस्य सोमस्य स्वभूताः "स्पशः सारभूता रश्मयः "भूर्णयः क्षिप्रगामिनः सन्तः "न "नि "मिषन्ति निमेषं न कुर्वन्ति । किंतु पापिनः सुकृतिनश्च ज्ञातुं सर्वदा जाग्रतीत्यर्थः। अथवा । राजभृत्या यथा दुष्टान् विचारयितुं सर्वदा जागरणं कुर्वन्ति तद्वदेते रश्मयः "पदेपदे स्थाने स्थाने "सेतवः संबद्धाः सन्तः "पाशिनः पापकृतां बाधकाः "सन्ति भवन्ति ।।
"श्लोकयन्त्रासः । श्लोकाः स्तुतयः। स्तुतिनियमनाः "रभसस्य "मन्तवः वेगमभिमन्यमानाः एतादृशाः "ये सोमरश्मयः "प्रत्नात् पुराणात् "मानात् अन्तरिक्षात् "अध्या "समस्वरन् सह प्रादुर्भूता अभवन् तान्रश्मीन् "अनक्षासः चक्षुर्वर्जिताः साधु पदार्थानामद्रष्टारो नराः "बधिराः देवतास्तुतिश्रवणवर्जिताः पापकृतो नरश्च "अप "अहासत तान् परित्यजन्ति । दर्शिनः श्रवणवन्तो मेधाविनस्तु न परिजहति किंतु स्तुवन्ति । तदेवाह । "ऋतस्य सत्यस्य "पन्थां मार्गभूतमेषां गणं "दुष्कृतः पापकृतो नराः "न "तरन्ति नोत्तारयन्ति । सुकृतस्तु तरन्तीत्यभिप्रायः ।।
