"सूर्यः सर्वस्य प्रेरकः शोभनीयो वा देवः "दिवः द्युलोकात् द्युलोकवर्तिनो जनात् "नः अस्मान् "पातु रक्षतु । "वातः वायुश्च "अन्तरिक्षात् मध्यमस्थानगताद्बाधकादस्मान् रक्षतु । तथा पृथिवीस्थानः "अग्निः च "पार्थिवेभ्यः पृथिव्यां वर्तमानेभ्यः शत्रुभ्यः "नः अस्मान् रक्षतु ।।
हे "सवितः सर्वस्य प्रेरक सूर्य "जोष अस्मत्स्तुत्यादिकं सेवस्व । "यस्य "ते तव "हरः रसहरणशीलं तेजः "शतं "सवान् बहून् यज्ञान् प्रति "अर्हति योग्यं भवति । यद्वा । प्रकाशनादिद्वारा पूजयति । स त्वं "नः अस्मान् "पतन्याःह निपतन्त्याः शत्रुभिरस्मासु क्षिप्यमाणायाः "दिद्युतः । वज्रनामैतत् । द्योतमानायाः शक्तेरायुधात् "पाहि रक्ष ।।
"सविता प्रेरकः "देवः "नः अस्माकं "चक्षुः प्रकाशकमिन्द्रियमिन्द्रियानुग्राहकं तेजो वा "दधातु । "उत अपि च "पर्वतः इन्द्रसहचरः पर्वताख्योऽपि देवः "नः अस्माकं "चक्षुः विदधातु । "धाता सर्वस्य विधातादित्यानामन्यतमश्च "नः अस्माकं "चक्षुः विदधातु ।।
"नः अस्माकं "चक्षुषे रूपोपलब्धिकारणायेन्द्रियाय "चक्षुः प्रकाशकं तदनुग्राहकं तेजो हे सूर्य "धेहि विधेहि कुरु । यद्वा । न इति व्यत्ययेन बहुवचनम् । चक्षुषे चक्षुःसंज्ञाय नो मह्यं चक्षुरिन्द्रियं वा तेजो वा हे सूर्य धेहि प्रयच्छ । "तनूभ्यः अस्माकं शरीरेभ्यस्तनयेभ्यो वा "विख्यै विख्यानाय प्रकाशनाय "चक्षुः त्वदीयं प्रकाशं विधेहि । यत एवं तस्मात्कारणात् त्वदीयेन तेजसा वयं "च "इदं सर्वं जगत् "सं "पश्येम । सम्यग्द्रष्टारो भवेम । "वि पश्येम "च । विविधं च सविशेषं द्रष्टारो भवेम ।।
