इमा रामाः सरथाः सतूयार् न हीदृशा लम्भनीया मनुष्यैः ।
स त्वं िप्रयािन्प्रयरूपांश्च कामान् अिभध्यायन्निचके तोऽत्यस्राक्षीः ।
अिवद्यायामन्तरे वतर्मानाः स्वयं धीराः पिण्डतंमन्यमानाः ।
न जायते िम्रयते वा िवपिश्चन् नायं कु तिश्चन्न बभूव किश्चत् ।
अशब्दमस्पशर्मरूपमव्ययं तथाऽरसं िनत्यमगन्धवच्च यत् ।
