' प्रावेपाः' इति चतुर्दशर्चं पञ्चमं सूक्तमैलूषस्य कवषस्यार्षं मुजवतः पुत्रस्याक्षाख्यस्य वा। सप्तमी जगती शिष्टास्त्रयोदश त्रिष्टुभः । अत्र द्वादशी अक्षान् स्तौति नवम्याद्या च सप्तमी । अतस्तद्देवत्याः । त्रयोदशी कृषिं स्तौति । अतस्तस्याः सा देवता । एवं पञ्च गताः । शिष्टाभिर्नवभिः कितवोऽक्षाश्च निन्द्यन्ते । अतस्ता अपि तद्देवत्याः । तथा चानुक्रान्तं --- ' प्रावेपाः षळूना मौजवान्वाक्षोऽक्षकृषिप्रशंसा चाक्षकितवनिन्दा च सप्तमी जगती ' इति । गतो विनियोगः ।।
"तन्वा शरीरेण "शू शुजानः शोशुचानो दीप्यमानः "कितवः कोऽत्रास्ति धनिकस्तं "जेष्यामीति "पृच्छमानः पृच्छन् "सभां कितवसंबन्धिनीम् "एति गच्छति । तत्र "प्रतिदीव्ने प्रतिदेवित्रे कितवाय "कृतानि देवनोपयुक्तानि कर्माणि "आ "दधतः ज़यार्थमाभिमुख्येन मर्यादया वा दधतः "अस्य कितवस्य "कामम् इच्छाम् "अक्षासः अक्षाः "वि "तिरन्ति वर्धयन्ति । '
अपि चैतेऽक्षाः "नीचा नीचीनस्थले वर्तन्ते । तथापि "उपरि पराजयात् भीतानां द्यूतकराणां कितवानां हृदयस्योपरि "स्फुरन्ति । "अहस्तासः हस्तरहिता अध्यक्षाः "हस्तवन्तं द्यूतकरं कितवं "सहन्ते पराजयकरणेनाभिभवन्ति । "दिव्याः दिवि भवा अपकृताः "अङ्गाराः अङ्गारसदृशा अक्षाः "इरिणे इन्धनरहिते आस्फारे "न्युप्ताः "शीताः शीतस्पर्शाः "सन्तः अपि "हृदयं कितवानामन्तःकरणं "निर्दहन्ति पराजयजनितसंतापेन भस्मीकुर्वन्ति ।
"कितवं कितवः । विभक्तिव्यत्ययः । "अन्येषां स्वव्यतिरिक्तानां पुरुषाणां "जायां जायाभूतां "स्त्रियं नारीं सुखेन वर्तमानां "सुकृतं सुष्ठु कृतं "योनिं गृहं "च दृष्ट्वाय मज्जाया दुःखिता गृहं चासंस्कृतमिति ज्ञात्वा "तताप तप्यते । पुनः "पूर्वाह्णे प्रातःकाले "बभ्रून् बभ्रुवर्णान् "अश्वान् व्यापकानक्षान् "युयुजे युनक्ति । पुनश्च "वृषलः वृषलकर्मा "सः कितवो रात्रौ अग्नेरन्ते समीपे "पपाद शीतार्तः सन् शेते ।।
हे "कितव "बहु मन्यमानः मद्वचने विश्वासं कुर्वंस्त्वम् "अक्षैर्मा "दीव्यः द्यूतं मा कुरु । "कृषिमित् कृषिमेव "कृषस्व कुरु। "वित्ते कृष्या संपादिते धने "रमस्व रतिं कुरु । "तत्र कृषौ "गावः भवन्ति । "तत्र "जाया भवति । "तत् एव धर्मरहस्यं श्रुतिस्मृतिकर्ता "सविता सर्वस्य प्रेरकः "अयं दृष्टिगोचरः "अर्थः ईश्वरः "वि "चष्टे विविधमाख्यातवान् ।।
