हे इन्द्र "त्वम् "उत्सम् उत्स्यन्दमानं मेघम् "अदर्दः विदारितवानसि । तदनन्तरं "खानि मेघस्थोदकनिर्गमनद्वाराणि "वि "असृजः विशेषेण सृष्टवानसि । किंच "बद्बधानान् बध्यमानान् "अर्णवान् उदकवतो मेघान "अरम्णाः विसर्जयसि क्षारयसीत्यर्थः । अत्र रम्णातिर्विसर्जनकर्मा । हे "इन्द्र यत् यः त्वम् । यदिति लिङ्गव्यत्ययः । "महान्तं प्रभूतं "पर्वतं मेघं "वि "वः विवृतवानसि । "धाराः अपां "वि "सृजः विसृष्टवानसि । अपि च "दानवं दनोः पुत्रं वृत्रमसुरं यद्वोदकस्य दातारं मेघं वा "अव "हन् अभिहतवानसि । अत्र निरुक्तम् - ' अदृणा उत्सम् । उत्स उत्सदनाद्वोत्स्यन्दनाद्वा उनत्तेर्वा स्यात् । व्यसृजोऽस्य खानि त्वमर्णवानर्णस्वत् एतान् ' (निरु. १०. ९) इत्यादि ।।
"अमर्मणः मर्महीनमात्मानं मन्यमानस्य "अस्य वृत्रस्य "निषत्तं निषण्णं "त्यं "चित् त्यत्तदेव । लिङ्गव्यत्ययः । "मर्म प्राणस्थानम् । यत्र स्थाने विद्धो म्रियते तन्मर्मेत्युच्यते । "अस्य वृत्रस्य "क्रतुभिः प्रज्ञानैर्हे इन्द्र त्वं "विददित् अज्ञासीरेव । "यत् यदा हे "सुक्षत्र सुबलेन्द्र त्वं "मदस्य मादकस्य सोमस्य "प्रभृता प्रभृतौ संभरणे सति "युयुत्सन्तं योद्धुमिच्छन्तम् "ईम् एनं वृत्रं "हर्म्यै हारके "तमसि "धाः न्यदधाः । वृत्र इन्द्रस्य भयात् तमसि प्राविशदित्यर्थः ।।
