महाकविरश्वघोषो महान् धर्मप्रचारको दार्शनिकः शास्त्रज्ञश्चासीत्। कुषाणवंशीयस्य सम्राजः कनिष्कस्य समकालिकत्वात् तत्समयः प्रथमशतकमीशवीयं सुगमतया गृह्यते। तद्रचनानां पुष्पिकासु लभ्यमानाद् वाक्यादवगम्यते यत्स सुवर्णाक्षीपुत्रः साकेतनिवासी आचार्यः इति विशेषान् धारयति स्म तत्परिचयरूपान्। किञ्च बौद्धधर्माचार्यत्वेनासौ भिक्षुर्भदन्तो महावादीत्यपि कथ्यते। बौद्धधर्म-ग्रहणात्पूर्व मश्वघोषो वैदिक परम्परायां गृहीतजन्मा बहूनि शास्त्राण्यधीतवान् इति तदीयकृतिभ्योऽवगम्यते।
