यो पिता स्वपुत्राय शैशवे विद्याधनं न यच्छन्ति, सः स्वपुत्रस्यकृते किमपि न करोति इति मन्ये। विद्यां विना सः प्रगतिं कर्तुं न शक्नोति। विद्याविङीनः पुरूषः साक्षात् पशुः एव। यथा पशुः विद्यां विना धर्माधर्मयोः विचारं कर्तुं न शक्नोति तथा विद्याहीनः पुरूषः अपि धर्माधर्मयों, कर्तव्याकर्तव्योः विवेकं कर्तुं न प्रभवति। पशुमनुष्ययोः भेदः विद्यया एवं क्रियते।
नूनं, माता बालकस्य रक्षणं केवलं बाल्ये करोति, किन्तु विद्या तं सदैव रक्षति, तस्य कीर्तिं दिक्षु प्रसरति। विद्या एव धनं, कीर्ति ददाति। विद्यावान् एव सर्वत्र पूज्यते, मूर्खश्च अभिभूयते। अतः मनुष्यस्य जीवनयापनाय, तस्य विकासाय विद्यार्जनम् अनिवार्यमस्ति। अन्यधनम् अशाश्वतं, किन्तु विद्याधनं शाश्वतं खलु। अन्यत् धनं प्राप्य मनुष्यः गर्वोधनः भवति, किंतु विद्याधनम् अवाप्य सः विनम्रः जायते। विद्या सर्वेषां भूषणमस्ति।
