हे "बृहस्पते "तवोतिभिः रक्षाभिः "सचमानाः संगच्छमानाः "अरिष्टाः अहिंसिताः "मघवानः धनवन्तः सुवीराः शोभनपुत्राश्च भवन्ति । "ये त्वदनुगृहीताः "अश्वदाः बहूनामश्वानां दातारः "सन्ति । "उत "वा अथवा "गोदाः सन्ति । "ये च "वस्त्रदाः "सुभगाः शोभनधनाः सन्ति "तेषु सर्वेषु "रायः धनानि संभवन्विति शेषः ।।
हे आत्मन् "तमु तमेव रुद्रं "स्तुहि स्तुतिं कुरु । यः "स्विषुः शोभनबाणः "सुधन्वा च । विरोधिहन्तृत्वात् सुष्ठुत्वम् । "यः च "विश्वस्य "भेषजस्य औषधस्य "क्षयति ईश्वरो भवति । शारीरस्य सांसारिकस्य च अरिष्टस्य शमनाय ईश्वरव्यतिरिक्तस्य औषधस्य अभावाद्भिषक्तमत्वाच्चास्य भेषजस्वामित्वम् । "भिषक्तमं त्वा भिषजां शृणोमि' ( ऋ. सं. २. ३३. ४) इत्यादिश्रुतेः । किंच तमेव "रुद्रं दुःखात्तत्साधनाद्दुरिताद्वा मोचयितारं देवं "यक्ष्व यज च "महे महते "सौमनसाय सुमनस्त्वाय । ईश्वराराधनाच्चित्तशान्तिः प्रसिद्धा । किंच "नमोभिः हविर्भिर्नमस्कारैर्वा "देवं द्योतमानम् "असुरं प्रकृष्टासुम् । बलवन्तमित्यर्थः । यद्वा । प्राणदातारं रुद्रं "दुवस्य परिचरेति ।।
