प्र । द्यावा॑ । य॒ज्ञैः । पृ॒थि॒वी इति॑ । ऋ॒त॒ऽवृधा॑ । म॒ही इति॑ । स्तु॒षे॒ । वि॒दथे॑षु । प्रऽचे॑तसा ।
"ते प्रसिद्धाः "सूनवः युवाभ्यामुत्पन्नाः पुत्रस्थानीयाः प्रजाः "स्वपसः शोभनकर्माणः "सुदंससः शोभनदर्शनाः युवां 'मही महत्यौ "माता मातृवद्धितकारिण्यौ "जज्ञुः जानन्ति महानुभावतामवगच्छन्ति । किमर्थम् । "पूर्वचित्तये प्रथमबुद्धये अनुग्रहरूपायै। किंच ते द्यावापृथिव्यौ "स्थातुः स्थावरस्य "जगतः जङ्गमस्य "पुत्रस्य पुत्रस्थानीयस्य उभयविधस्य जगतः "अद्वयाविनः न विद्यते द्वयं यस्य तादृशस्य । स्वजीवनाय युष्मद्व्यतिरिक्तमजानतः इत्यर्थः । ईदृशस्य "धर्मणि धारणे रक्षणे निमित्तभूते सति "पदं स्थानं "सत्यम् अबाध्यं "पाथः रक्षथः दत्थ इत्यर्थः । यद्वा। ते प्रसिद्धाः सूनवः उत्पाद्यमानाः स्वपसः शोभनप्रकाशादिकर्माणः सुदंससः शोभनदर्शनाः सुष्ठु उपक्षयन्तः वा आत्मानं स्वव्यापाराय ईदृशा रश्मयो मही महत्यौ द्यावापृथिव्यौ पूर्वचित्तये प्राणिनां पूर्वज्ञानाय जज्ञुः जातवन्तः द्यावापृथिव्योरन्तराले व्याप्ता इत्यर्थः। किंच स्थातुर्जगतश्च धर्मणि धारणे तदर्थम् अद्वयाविनो मार्गद्वयरहितस्य ॥ 'बहुलं छन्दसि ' इति द्वयशब्दात् मत्वर्थीयो विनिः । ' अन्येषामपि दृश्यते' इति दीर्घः ॥ पुत्रस्य युष्मत्पुत्रस्थानीयस्यादित्यस्य पदं मार्गं सत्यं पाथः अवश्यं रक्षथः ।।
ते । मा॒यिनः॑ । म॒मि॒रे॒ । सु॒ऽप्रचे॑तसः । जा॒मी इति॑ । सयो॑नी॒ इति॒ सऽयो॑नी । मि॒थु॒ना । सम्ऽओ॑कसा ।
