ପ୍ରତ୍ୟେକ ଧର୍ମ ଏବଂ ସଂସ୍କୃତିରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ସ୍ୱସ୍ତିକ ଚିହ୍ନକୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । କେବଳ ଭାରତରେ ନୁହେଁ, ବିଶ୍ୱର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶରେ ସ୍ୱସ୍ତିକ ଚିହ୍ନକୁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ । 'ସୁ' ଏବଂ 'ଅସ୍ତି'ର ମିଶ୍ରଣରେ ହିଁ ସ୍ୱସ୍ତିକ ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ କରାଯାଇଛି । 'ସୁ'ର ଅର୍ଥ ଶୁଭ ଏବଂ 'ଅସ୍ତି'ର ଅର୍ଥ ଅଛି । ସ୍ୱସ୍ତିକ ଅର୍ଥାତ୍ କୁଶଳ ଏବଂ କଲ୍ୟାଣ । ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ସ୍ୱସ୍ତିକକୁ ଶକ୍ତି, ସୌଭାଗ୍ୟ, ସମୃଦ୍ଧି ଏବଂ ମଙ୍ଗଳର ପ୍ରତୀକ ବୋଲି ମାନିଥାନ୍ତି । ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାଙ୍ଗଳିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସ୍ୱସ୍ତିକ ଚିହ୍ନ କରାଯାଇଥାଏ । ସ୍ୱସ୍ତିକ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଚାରୋଟି ବିନ୍ଦୁରେ ଗୌରୀ, ପୃଥ୍ୱୀ, କଚ୍ଛପ ଏବଂ ଅନନ୍ତ ଦେବତା ବାସ କରିଥାନ୍ତି । ଜୈନ ତୀର୍ଥଙ୍କର ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ଶୁଭଚିହ୍ନ ହେଉଛି ସ୍ୱସ୍ତିକ । ଏହାକୁ ସାଥିଆ ବା ସାତିଆ କହିଥାନ୍ତି । ଇହୁଦି ଏବଂ ଇସାଇ ଧର୍ମରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱସ୍ତିକ ଚିହ୍ନର ମହତ୍ୱ ରହିଛି । ପ୍ରାଚୀନ ୟୁରୋପରେ ସେଲ୍ଟ ନାମକ ଏକ ସଭ୍ୟତା ଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ୱସ୍ତିକକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ରୂପେ ମାନୁଥିଲେ ।
