Prime Minister's Office
English rendering of PM’s Interaction with Indian Deaflympics contingent at his residence
Hon'ble Prime Minister: Rohit ji, you are the senior most in this field. For how many years have you been playing, Rohit ji?
Rohit ji: I have played Olympics for many years since 1997.
Prime Minister: While playing you must have confronted several senior players. How has been the experience?
Rohit ji: Sir when I started playing in 1997, I used to compete with people having 'hearing' capability and I tried to grow; and I also played in the Olympics. I tried to get ahead in the competition with the mainstream players and now I can play with my mainstream competitors.
Prime Minister: Well, tell us about yourself Rohit. How did you get into this field? Who inspired you in the beginning? And how do you manage to never get tired of playing with all your heart and passion for so long?
Rohit ji: Sir, I was very young, I don't even remember that time. I used to go with my parents and felt extremely happy to watch the way the mainstream people used to play. I also wanted to play. So, that's when I too had set my targets and went ahead. When I had started playing in 1997, the people with hearing impairment did not play. I was not getting any kind of support, but only consolation. My father used to cooperate a lot! He used to pay a lot of attention to my food, drink, juice, and the entire diet that was needed. God has been very kind. So, badminton is extremely dear to me.
Prime Minister: Rohit, when you play in the doubles, I have heard that Mahesh is sometimes your partner. Mahesh is much younger to you. There is so much difference. You are much senior. Mahesh is very young. How do you handle him? How do you guide him? How do you match yourself with him?
Rohit ji: Mahesh is very young and had started playing with me in 2014. He used to live near my house. So, I have taught him a lot - the movements, the hard work. Preparations for Deaflympics are slightly different. Despite certain shortcomings whatever I have taught him, he supports me a lot.
Prime Minister: Rohit ji, we are all with you. Rohit ji, when it comes to your life as a player and as a person, I believe you have leadership quality and a confidence level in you. And you never get bored of anything. You keep on instilling the vigour. I firmly believe that you have really been a great inspiration for the youth of the country. You never gave up despite the obstacles in your life. Yes, God might have given some limitation, but you never gave up. You have been winning medals for the country for the last 27 years. And I see that you are still not satisfied; there is a passion to do even more in you. And I can see that as your age is increasing, so is your performance. It is also getting better. You keep setting newer goals and try to achieve new targets. I believe that this one quality is the biggest strength in a sportsperson's life. He is never complacent. He sets several new goals and works hard for it. As a result of that he keeps on achieving something. From my side as well as on behalf of my country, I wish Rohit the very best and my heartiest congratulations!
Rohit ji: Thank you very much! I also congratulate you sir.
Announcer : Mr. Virendra Singh 
Prime Minister: Virendra ji! How are you?
Virendra Singh: I am absolutely fine.
Prime Minister: Are you fine?
Virendra Singh: Yes, yes sir!
Prime Minister: Tell me a little about yourself, the countrymen want to see you!
Virendra Singh: My father and my uncle were wrestlers. I learnt wrestling by observing them and gained that quality. Then I made constant efforts to keep growing. Since childhood, my parents used to support me. My father supported me and I went on to learn wrestling and have reached this level today.
Prime Minister: But are your father and uncle satisfied?
Virendra Singh: No, they want me to do more, play more, keep on growing, and keep on progressing. I see that the people who can hear are moving forward and winning. I too play with the mainstream people, have defeated them too and got selected. However, as I could not hear, I was rejected. It hurt me and I cried a lot. But then when I entered the deaf society, I got goose bumps. I was extremely delighted that I had won. When I had won the medal for the first time, I thought why should I go after the mainstream playing? Now I can earn fame within the deaf society itself and I can move forward relentlessly. I have won several medals: in 2005, then in 2007 and after that I had won the first Olympics in Turkey.
Prime Minister: Well Virendra, tell me one thing. Since 2005 you have won medals in every Deaflympics. Where do you get this consistency from? What is your inspiration behind this?
Virendra Singh: I don't pay as much attention to the diet as I pay to my practice. I constantly practice with the mainstream people and work very hard. That hard work doesn't go in vain. I just observe how they are playing and keep growing. Day in and day out, I pay a lot of attention to my continuous practice. I make sure that whenever I go abroad to play, I touch the feet of my parents and I have them in my thoughts while playing. And I always have one expectation in my heart about coming back victorious and I feel delighted about that.
Prime Minister: Well Virendra; who is the player in the world from whom you get to learn something while playing? Whose game do you love watching?
Virendra Singh: I watch all the wrestlers and try to understand their strategy. I learn by watching them play. I play by observing them. So, I make sure that I am watching them closely and constantly keep thinking about the way these players played even at home so that I could play better than them and give equal fight to them. I should not be scared of the player at all. I must give a tough competition and win that game.
Prime Minister: Virendra, it is great that you are not only a master in the world of sports but also a student. This in itself is a big deal. Your will-power really inspires everyone. Besides, I believe that both the players and the youth of the country can learn the art of consistency from you. It is difficult to reach the top in the first place, but it is even more difficult to maintain that position and still try to grow further. You have worked very hard to reach the peak. Your uncle and your father have constantly guided you and helped you. It is one thing to reach a position but to consistently keep that spot is nothing but your amazing strength! That is why the sports world will understand this and learn from you. I wish you all the very best! Thank you very much!
Prime Minister: Your name is Dhanush; but are you really into shooting?
Dhanush: Yes, I am into shooting.
Prime Minister: Tell me, Dhanush! Tell us about yourself!
Dhanush: Yes, I keep on practicing shooting. I had a great support of my family; at every stage they kept telling me to win. They encouraged me to come first. I have gone abroad four times to win and I am determined to win! I decide it beforehand that I have to be the first. I have to win the gold medal.
Prime Minister: Dhanush ji, what can you do to help the other students who want to move forward in this sport?
Dhanush: I would tell the kids that yes we can go ahead in this sports. We should keep trying. Consistent practice will help you get ahead. You should regularly practice running and stay fit. That's all I want to say sir.
Prime Minister: Do you practice yoga?
Dhanush: Yes, I have been practicing yoga for a long time.
Prime Minister: And do you meditate?
Dhanush: Yes I do, but not that much. Sometimes I do it to focus better.
Prime Minister: Do you know that meditation is very useful for shooting?
Dhanush: Yes, one has to be focused. We need to hit the centre with a single focus on the target at once.
Prime Minister: Well, tell me Dhanush. You have achieved so many accomplishments since a very young age. You have been to other countries. What is your biggest inspiration? Who inspires you?
Dhanush: I am very close to my mother. I love being with her. My father also supports me a lot and loves me. But earlier in 2017, when I used to be a little upset or depressed, my mother had supported me a lot! With constant efforts, when I started winning, I started feeling happier and that became the source of my inspiration.
PM – Dhanush first of all, I salute your mother and your family, especially your mother. As you described, she took care of you, encouraged you, helped you win battles and prepared you to stand up to every challenge. So really, you are very lucky. You told me that you tried to learn something new even in Khelo India. And today Khelo India has produced really good and talented players in the country. It has also helped many sports talents to go ahead. You recognized your potential. But I believe that your capabilities, Dhanush, are even greater and you will do even better. I wish you the very best.
Dhanush - Thank you very much.
Announcer - Ms. Priyesha Deshmukh - Shooting
Prime Minister - Well Priyesha, you are from Pune.
Priyesha - Actually I am from Maharashtra. My name is Priyesha Deshmukh. I have been practicing shooting for eight years. Before that I tried badminton and other sports but I lost. So I thought shooting is easy. So I joined shooting in 2014. After that there was a National Camp in 2014-15. There I won Category 7 Gold Medal and also a Silver Medal in the Open Category. My first World Championship was in Russia. I played International for the first time. So I was a little scared and nervous. But I had the blessings of my grandmother and my father had explained to me that since I was going for the first time nothing else mattered. I should go and play and give my best performance. I don't know what position I got then but when I was qualified the last time, I reached finals. Later when I entered finals, I won a medal.
Prime Minister - Well in 2017, you ranked sixth. This time you have won gold. This is no small accomplishment. So you are still not satisfied. You go on complaining to yourself.
Priyesha – No, I was not confident. I am still scared. But I have the blessings of my grandmother and father. Anjali Bhagwat is my guru, my coach and has taught me to do everything with a positive mindset. And recently at the second Olympics held in Brazil, I won a gold medal teaming with Dhanush. My grandmother is not in this world anymore. She passed away before the Olympics. She made me promise that we should return home winning medals. But despite her sudden death, I have managed to fulfil her dreams. So, I am feeling good about it.
Prime Minister - Look Priyesha, first of all I congratulate Anjali Bhagwat ji. She has worked so hard for you.
Priyesha - Thank you sir!
Prime Minister - Let me tell you. Your parents are really supportive of you but if the coach also works wholeheartedly for you, that is when I can see such a huge change in your performance. Well you are from Pune, and the people of Pune speak pure Marathi.
Priyesha - Yes I know I am Marathi.
Prime Minister - So how do you speak such wonderful Hindi?
Priyesha – I can speak Marathi and Hindi both but there is a problem. Marathi is my mother tongue. But I feel that I should not speak in just one language. I should know other languages too. I speak less in Marathi.
Prime Minister - I was also told that your grandmother had always encouraged you and had never let you get bogged down or upset. You have overcome many challenges and as I have been told you have tried to learn it in different ways. My heartiest congratulations to you! I wish you the very best. You will continue to inspire all.
Priyesha - Thank you!
Announcer – Jafreen Shaik – Tennis
Prime Minister - Namaste Jafreen.
Jafreen – I am Jafreen Shaik, Tennis Player. I have won Bronze Medal in deaflympics 2021. My father supports me a lot and works very hard. I have won a lot of medals in India. Thank You Narendra Modi ji, Prime Minister of India.
Prime Minister - Well Jafreen, you and Prithvi Shekhar, your pair has done a wonderful job. How did you both help each other in the court? How do you help each other?
Jafreen - We both support each other 
Prime Minister - Look, I am no tennis player. I have not had that luck, but it is said that tennis is such a sport that needs a lot of emphasis on technique. There is a lot of focus on technique. You have not only adopted this sport, but have also brought accolades to the country several times. How much effort did it take for you to absorb these things?
Jafreen – Sir, I worked very hard and have always worked very hard. We fought hard. 
Prime Minister - Well, in a way, you are not only synonymous with the power of the country's daughters but you are also an inspiration for the little girls. You have proved that if the daughter of India is determined to do something, then no obstacle can stop her. My best wishes to Jafreen. Heartiest congratulations to your father for working so hard for you and helping you reach this position today.
Jafreen - Sir, you support everyone. Kindly keep supporting always.
Prime Minister - I will.
Jafreen - Thank you sir, thank you!
Prime Minister - I will. I can say confidently that whatever you have achieved so far with your zeal and passion, you can go even further. Keep this vigour and your spirits high always! With this enthusiasm new avenues of victory will open up for the country. India's bright future will be built. And I believe that if someone brings glory to the country in the general sports world, people usually talk of sports ability and the sports culture. But if a 'Divyang', a person with physical disability, carves his/her niche in the world, the player doesn't just win a game, a medal but also enhances the image of that country. The world says, this country has similar sentiments and feelings towards the 'Divyang'. The nation worships this capability and power.
This is a great power. And because of this, wherever you go around the world, whenever someone sees this accomplishment of yours, your game, your skills and medals, at the back of their mind they would think - "well! This is the atmosphere in India. Everyone has equality, everyone gets opportunities". And that is how the image of the country builds up. That is, although a general player develops the image of the country, the country's image is painted several times better by you and your efforts. This in itself is something really big.
Heartiest congratulations to all of you once again for this glorious victory and to glorify the name of the country and to hoist the tricolour of India that too at a time when we are celebrating the 'Azadi Ka Amrit Mahotsav'!
Your family members, your parents, your coaches, the environment around you, everyone has contributed a lot in this endeavour. And so I congratulate all of them too.
All the players who took part in this global competition have set an unprecedented example of courage in front of the entire nation. There will be some people who may not have received the medal, but let's assume that the medal has seen you. Now that medal is waiting for you. Don't think you are far behind now. You will definitely achieve your goals, you will emerge victorious and those who have won will also become the source of your inspiration. And you have broken all the previous records in this game. You have broken all the records of India.
That's why I am proud of this team. I congratulate you. And you will be an inspiration in the 'Azadi Ka Amrit Mahotsav'. You will be an inspiration for every youngster in hoisting the tricolour of the country. With this expectation I extend my congratulations and invite you all to move forward.
Thanks a lot.
DISCLAIMER: This is the approximate translation of PM’s speech. Original speech was delivered in Hindi.
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ
ନିଜ ବାସଭବନରେ ଶ୍ରବଣ ବାଧିତ ଭାରତୀୟ ଅଲିମ୍ପିକ ଦଳ ସହ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭାବ ବିନିମୟ
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ରୋହିତ ମହାଶୟ, ଆପଣ ତ, ହେଉଛନ୍ତି ବିଶ୍ୱରେ ସବୁଠାରୁ ବରିଷ୍ଠ। ରୋହିତ ମହାଶୟ, ଖେଳୁ ଖେଳୁ କେତେ ବର୍ଷ ହୋଇଗଲା?
ରୋହିତ ମହାଶୟ : 1997ରୁ, ବହୁତ ବର୍ଷ ହେବ ମୁଁ ଅଲିମ୍ପିକ ଖେଳି ସାରିଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ଖେଳାଳୀ ସହିତ ଖେଳନ୍ତି, ଆପଣ ତ, ହେଉଛନ୍ତି ବହୁତ ପୁରୁଣା ଯେତେବେଳେ ଖେଳାଳୀ ସାମ୍ନାରୁ ଆସୁଥିବେ। କ’ଣ ଅନୁଭବ ହୋଇଥାଏ?
ରୋହିତ ମହାଶୟ : ସାର୍ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଖେଳିଥିଲି 1997ରେ, ସେତେବେଳେ ଶ୍ରୁତି ଶକ୍ତି ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମୋର ପ୍ରତିଯୋଗିତା ହେଉଥିଲା। ଆଉ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ଆଗକୁ ଯିବାର ପ୍ରୟାସ କଲି ଏବଂ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ ଖେଳିଲି । ଆଉ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଯେଭଳି ଶୁଣିପାରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ହେଉଥିଲା। ଆଉ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ଆଗକୁ ବଢିବାର ପ୍ରୟାସ କଲି ଏବଂ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୋଧହୁଏ ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତିଥିବା ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କ ସହିତ ଖେଳି ପାରିବି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଆଚ୍ଛା ରୋହିତ ଏବେ ନିଜ ବିଷୟରେ କିଛି କୁହ। ଏ କ୍ଷେତ୍ରକୁ କିଭଳି ଆସିଲ, ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସମୟରେ କିଏ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ? ଆଉ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ମନ ପ୍ରାଣ ଦେଇ ଖେଳି ଚାଲିବା କେବେ ଥକି ପଡିବା ନାହିଁ।
ରୋହିତ ମହାଶୟ : ଆଜ୍ଞା, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ବହୁତ ଛୋଟ ଥିଲି, ସେତେବେଳେ ଠାରୁ ମୋର ମଧ୍ୟ ମନେ ନାହିଁ ଯେ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଦେଖୁଥିଲି, ମୁଁ ମୋ ବାପା-ମାଆଙ୍କ ସହ ଯାଉଥିଲି ମୁଁ ଦେଖୁଥିଲି। ସବୁକିଛି ଦେଖୁଥିଲି ଓ ଖୁସି ହେଉଥିଲି କିଭଳି ଶ୍ରୁତି ଶକ୍ତି ଥିବା ଲୋକ ଖେଳୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଚାହୁଁଥିଲି ମୁଁ ଖେଳିବି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେହିଠାରୁ ମୋର ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥିର କଲି ଆଉ ପୁଣି ଆଉ ଆଗକୁ ବଢି ଚାଲିଲି। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ 1997ରେ ଖେଳିବା ଆରମ୍ଭ କଲି ସେତେବେଳେ ବଧିର ଲୋକମାନେ ଖେଳୁ ନ ଥିଲେ, ମୋତେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ସହାୟତା ମିଳୁ ନ ଥିଲା, କେବଳ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଆଯାଉଥିଲା। ମୋ ବାପା ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋତେ ବହୁତ ସହଯୋଗ କରୁଥିଲେ। ଖାଇବା- ପିଇବା, ଫଳ ରସ, ଯାହା ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ତାହା ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲେ, ଭଗବାନଙ୍କର ବହୁତ ଦୟା ଥିଲା, ତେଣୁ ଏଥିପାଇଁ ମେତେ, ବ୍ୟାଡମିଂଟନ ହେଉଛି ମୋର ବହୁତ ପ୍ରିୟ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ରୋହିତ ଆପଣ ଯେତେବେଳେ ଡବଲ୍ସ ଖେଳିଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ସାଥୀ, ମୁଁ ଶୁଣିଛି ମହେଶ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ବୟସରେ ବହୁତ ଛୋଟ। ଏତେ ପାର୍ଥକ୍ୟ, ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ଏତେ ବରିଷ୍ଠ ପୁଣି ମହେଶ ହେଉଛନ୍ତି ବୟସରେ ବହୁତ ସାନ। ଆପଣ କିଭଳି ତାହାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କରୁଛନ୍ତି, କିପରି ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସହିତ କିପରି ନିଜକୁ ମିଶାଇ ଖେଳି ପାରୁଛନ୍ତି?
ରୋହିତ ମହାଶୟ : ମହେଶ ହେଉଛି ବହୁତ ଛୋଟ, 2014ରେ ମୋ ସହିତ ଖେଳିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛି। ମୋ ଘର ପାଖରେ ରହୁଥିଲା, ମୁଁ ତାକୁ ବହୁତ କିଛି ଶିଖାଇଛି। କିଭଳି ଚଳପ୍ରଚଳ କରିବାକୁ ହୁଏ, କିଭଳି କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡିଥାଏ। ଶ୍ରବଣ ବାଧିତ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ କିଭଳି ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ତେବେ ସେ ଟିକିଏ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାକୁ ଯାହା କିଛି ମଧ୍ୟ ଶିଖାଇଛି, ସେ ମୋତେ ବହୁତ ଭଲ ଭାବେ ସପୋର୍ଟ କରେ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ରୋହିତ ମହାଶୟ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ସବୁ କିଛି କରିଦେବୁ। ରୋହିତ ମହାଶୟ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନ ଏକ ଖେଳାଳୀ ଭାବେ ଆଉ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ହିସାବରେ ମୁଁ ଭାବୁଛି ଆପଣଙ୍କ ଠାରେ ନେତୃତ୍ୱ ନେବାର କଳା ରହିଛି, ଆପଣଙ୍କ ଠାରେ ଦୃଢ଼ତାର ସ୍ତର ଭଲ ରହିଛି ଆଉ ଆପଣ କୌଣସି ମଧ୍ୟ କଥାରେ ଅନାଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ। କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ସେଥିରେ ଏକାଗ୍ରତା ଭରି ରହି ଥାଆନ୍ତି। ମୁଁ ଦୃଢତାର ସହ ସ୍ୱୀକାର କରୁଛି ଯେ, ଦେଶର ଯୁବକ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆପଣ ପ୍ରକୃତରେ ହେଉଛନ୍ତି ବହୁତ ହିଁ ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ। ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନରେ ଆସିଥିବା ପ୍ରତିବନ୍ଧକଗୁଡ଼ିକ ଠାରୁ କେବେ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ହାର୍ ମାନି ଯାଇ ନାହାଁନ୍ତି। ଠିକ୍ ଅଛି ଯଦିଓ ପରମାତ୍ମା ଆପଣଙ୍କ ଠାରେ କିଛି ଊଣା ରଖି ଦେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆପଣ କେବେ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ହାର୍ ମାନି ଯାଇ ନାହାଁନ୍ତି। ଆପଣ ବିଗତ 27 ବର୍ଷ ଧରି ଦେଶ ପାଇଁ ପଦକ ଲାଭ କରି ଆସୁଛନ୍ତି। ଆଉ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଯେ ଆପଣ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନୁହଁନ୍ତି, କିଛି ନା କିଛି କରିବାର ଉତ୍ସାହ ରହିଛି ଆଉ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଯେ ବୟସ ବଢ଼ି ଚାଲିଛି କିନ୍ତୁ ଏହା ସହିତ ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଉନ୍ନତ ହୋଇ ଚାଲିଛି। ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥିର କରି ଚାଲୁଛନ୍ତି। ନୂତନ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି । ମୁଁ ଭାବୁଛି ଯେ କ୍ରୀଡ଼ାବିତଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏହି ଗୁଣ ବହୁତ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ହୋଇଥାଏ। ସେ କେବେ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଯାଇ ନଥାଏ। ବହୁତ ନୂତନ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥିର କରି ନିଅନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ନିଜକୁ ନିୟୋଜିତ କରି ଦିଅନ୍ତି ଆଉ ତାହାର ହେଉଛି ପରିଣାମ ଯେ କିଛି ନା କିଛି ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଚାଲିଥାନ୍ତି। ମୋ ତରଫରୁ, ମୋ ଦେଶ ତରଫରୁ ରୋହିତଙ୍କୁ ବହୁତ- ବହୁତ ଶୁଭକାମନା ଏବଂ ବହୁତ- ବହୁତ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଉଛି।
ରୋହିତ ମହାଶୟ : ବହୁତ- ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ! ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି ସାର୍।
ଉଦଘୋଷକ : ଶ୍ରୀ ବୀରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ 
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଆଜ୍ଞା ବୀରେନ୍ଦ୍ର! କିପରି ଅଛନ୍ତି?
ବୀରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ : ଆଜ୍ଞା, ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଠିକ୍ ଅଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଆପଣ ଠିକ୍ ଅଛନ୍ତି?
ବୀରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ : ଆଜ୍ଞା, ଆଜ୍ଞା!
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ନିଜ ବିଷୟରେ କିଛି ଅବଗତ କରାନ୍ତୁ, କୁହନ୍ତୁ ଦେଶବାସୀ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି।
ବୀରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ : ମୋର ପିତା ଏବଂ ମୋର କାକା ପହିଲମାନ ଥିଲେ। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ପହଲୱାନୀ ଶିଖିଲି ଆଉ ସେହି ଗୁଣ ମୋ ଭିତରେ ଆସିଲା ଆଉ ମୁଁ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ଏହି ପ୍ରୟାସ କଲି ଯେ ମୁଁ ବଢ଼ି ଚାଲିବି। ପିଲାଦିନରୁ ହିଁ ମୋର ମମ୍ମି- ପାପା ମୋତେ ସମର୍ଥନ କରୁଥିଲେ। ମୋର ବାପା ମୋତେ ସହାୟତା କଲେ ଆଉ ମୁଁ ସେହି କୁସ୍ତି ଶିଖି ଚାଲିଲି ଆଉ ଆଜି ଏହି ସ୍ତରରେ ଆସି ପହଂଚିଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ବାପା ଏବଂ କାକାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ରହିଛି?
ବୀରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ : ନା, ସେମାନେ ଚାହାଁନ୍ତି ଯେ ମୁଁ ଆହୁରି ଆଗକୁ ରେକର୍ଡ କରି ଚାଲିବି, ଆହୁରି ଖେଳିବି, ଆହୁରି ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଚାଲିବି, ଆହୁରି ଉନ୍ନତି କରି ଚାଲିବି ଯେମିତି- ଯେମିତି ଭାବେ ଦେଖୁଛି ଯେ ଶ୍ରବଣ ବାଧିତ ସମାଜର ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଚାଲିଛନ୍ତି, ଯେମିତିକି ସେହି ଲୋକମାନେ ଜିତି ଚାଲୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣି ପାରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଖେଳୁଛି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ହରାଇଛି ଆଉ ମୁଁ ମନୋନୀତ ହୋଇ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଶୁଣି ପାରୁ ନ ଥିଲି ସେଥିପାଇଁ ମୋତେ ବାହାର କରି ଦିଆ ଯାଇଥିଲା ଆଉ ମୁଁ ରହି ପାରିଲି ନାହିଁ। ଆଉ ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ବହୁତ ଅନୁତାପ କଲି ଏବଂ କାନ୍ଦିଲି ମଧ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ବଧିର ସମାଜ ମଧ୍ୟକୁ ଆସିଲି, ମୁଁ ଆସିଲି ତ ମୋର ଲୋମ ଟାଙ୍କୁରି ଉଠିଲା ଆଉ ଖୁସିରେ ମୋର ଛାତି ଫୁଲି ଉଠିଲା ଯେ ମୁଁ ଜିତିଗଲି। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମୁଁ ପଦକ ଜିତିଲି, ଏମିତିରେ ମୋତେ ଲାଗିଥିଲା ଯେ ଚାଲ ଛାଡ଼ ଏବେ, ମୁଁ କାହିଁକ ଶୁଣି ପାରୁଥିବା ସମାଜ ପଛରେ ଯିବି? ଏବେ ମୁଁ ବଧିର ସମାଜରେ ହିଁ ଗୋଟିଏ ସୁନାମ ଅର୍ଜନ କରି ପାରିବି ଆଉ ମୁଁ ତାହାକୁ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇ ପାରିବି। ମୁଁ କେତେଗୁଡ଼ିଏ ପଦକ ଜିତିଲି, 2005ରେ, ତାହା ପରେ 2007ରେ, ତା’ପରେ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଥମ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ ପଦକ ଜିତିଥିଲି, ତୁର୍କୀରେ ଜିତିଥିଲି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଆଚ୍ଛା ବୀରେନ୍ଦ୍ର ଏହା ଜଣାଅ। ଆଚ୍ଛା 2005ରୁ ନେଇ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରବଣ ବାଧିତ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ଆପଣ ପଦକ ହିଁ ଜିଣି ଆସୁଛନ୍ତି। ଏହି ନିରନ୍ତରତା ଆପଣ କେଉଁଠାରୁ ଆଣୁଛନ୍ତି? ଏହା ପଛରେ ଆପଣଙ୍କର କ’ଣ ପ୍ରେରଣା ରହିଛି?
ବୀରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ : ମୁଁ ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ଏତେ ଧ୍ୟାନ ଦିଏ ନାହିଁ ଯେତିକି ଧ୍ୟାନ ମୁଁ ଅଭ୍ୟାସ ଉପରେ ଦିଏ। ମୁଁ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଶୁଣି ପାରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଭ୍ୟାସ କରେ। ବହୁତ ପରିଶ୍ରମ କରୁଛି। ସେହି ପରିଶ୍ରମ ବ୍ୟର୍ଥ ଯାଏ ନାହିଁ, ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦେଖୁଛି ଯେ ସେମାନେ କିପରି ଖେଳୁଛନ୍ତି ଆଉ ତାହାକୁ ନିରନ୍ତର ବୃଦ୍ଧି କରି ଚାଲିଥାଏ। ସକାଳେ- ସନ୍ଧ୍ୟାରେ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଅଭ୍ୟାସ କରିବାରେ ବହୁତ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥାଏ। ଏହା ଆମର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରହିଥାଏ ଯେ ମୁଁ କେଉଁଠିକୁ ବାହାରକୁ ଖେଳିବାକୁ ଯିବି ତେବେ ମୋର ବାପା- ମାଆଙ୍କର ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ କରି ବାହାରେ ନିଜ ଦେଶକୁ ଛାଡ଼ି ଆଉ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ହିଁ ଖେଳିଥାଏ। ଆଉ ମୁଁ ଖୁସି ରହିଥାଏ ଯେ ମୁଁ ବିଜୟୀ ହୋଇ ଆସେ। ଏହା ମୋ ମନରେ ମୋର ଆଶା ରହିଥାଏ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଆଚ୍ଛା ବୀରେନ୍ଦ୍ର ଦୁନିଆରେ ସେ କେଉଁ ଖେଳାଳୀ ଅଛନ୍ତି ଯାହାଙ୍କ ସହିତ ଖେଳିବା ସମୟରେ ତୁମକୁ କିଛି ନା କିଛି ଶିଖିବାକୁ ମିଳିଛି? ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଖେଳ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମନ ହୋଇଥାଏ, ସେ କିଏ?
ବୀରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ : ଯେତେ ମଧ୍ୟ ମଲ୍ଲଯୋଦ୍ଧା ଥାଆନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି ଯେ ରଣନୀତି କ’ଣ ଅଛି? ମୁଁ ତାହା ଦେଖି ଶିଖିଥାଏ ଯେ ସେମାନେ କିଭଳି ବାଜି ଲଗାଇ ଖେଳିଥାନ୍ତି। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଖେଳିଥାଏ ଆଉ ମୁଁ ଭାବିଥାଏ ତାହା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଧ୍ୟାନ ରଖିବାର ଅଛି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଘରେ ତାହା ଉପରେ ନିରନ୍ତର ଚିନ୍ତା କରିଥାଏ ଯେ, ସେହି ଖେଳାଳୀ କିଭଳି ଖେଳୁଥିଲେ। ତେଣୁ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କଠାରୁ ଭଲ ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ମୁକାବିଲା କରି ଖେଳିବାର ଅଛି। ମୋର ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରିବାର ନାହିଁ। ସଂମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ମୁଖରୁ ଦମଦାର ଭାବେ ଖେଳିବାର ଅଛି ଏବଂ ରଣ- କୌଶଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଜିତିବାର ଅଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଆଚ୍ଛା ବୀରେନ୍ଦ୍ର ଭଲ କଥା ଯେ ଆପଣ ମଧ୍ୟ କ୍ରୀଡ଼ା ଜଗତରେ ହେଉଛନ୍ତି ଓସ୍ତାଦ, ଏହା ସହିତ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ମଧ୍ୟ। ଏହା ନିଜକୁ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ହେଉଛି ବହୁତ ବଡ଼ କଥା। ଆପଣଙ୍କର ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଅଛି, ତାହା ବାସ୍ତବରେ ଯେ କୌଣସି ଖେଳାଳୀକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ। ଏହା ସହିତ ମୋର କହିବାର କଥା ହେଉଛି ଆପଣଙ୍କ ଠାରୁ ଦେଶର କ୍ରୀଡ଼ାବିତ ଏବଂ ଯୁବବର୍ଗ ଉଭୟ ଯାହା ମଧ୍ୟ ଶିଖି ପାରିବେ, ତାହା ହେଉଛି ଆପଣଙ୍କର ନିରନ୍ତରତା ଥରେ ଶୀଖରରେ ପହଂଚିବା ହେଉଛି କଠିନ କିନ୍ତୁ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ କଠିନ ହେଉଛି ଯେଉଁଠାରେ ପହଂଚିବା ସେହିଠାରେ ତିଷ୍ଠି ରହିବା ଏବଂ ପୁଣି ମଧ୍ୟ ଆହୁରି ଉପରକୁ ଯିବାର ପ୍ରୟାସ କରି ଚାଲିବା । ଆପଣ ଶୀଖରରେ ପହଂଚିବା ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଆପଣଙ୍କ କାକା, ଆପଣଙ୍କ ପିତା କ୍ରମାଗତ ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କଲେ, ଆପଣଙ୍କର ସହାୟତା କଲେ। ପହଂଚିବା ହେଉଛି ଗୋଟିଏ କଥା, ପହଂଚିବା ପରେ ତିଷ୍ଠି ରହିବା, ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏହା ହେଉଛି ଆପଣଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଆଉ ଏଥିପାଇଁ କ୍ରୀଡ଼ା ଜଗତ ଏହି କଥାକୁ ବୁଝିପାରିବ, ଆପଣଙ୍କ ଠାରୁ ଶିଖିବ, ମୋ ତରଫରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ବହୁତ- ବହୁତ ଶୁଭକାମନା, ବହୁତ- ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଧନୁଷ, ନାମ ତ ହେଉଛି ଧନୁଷ, କିନ୍ତୁ ବନ୍ଧୁକଚାଳନା କରୁଛନ୍ତି?
ଧନୁଷ : ଆଜ୍ଞା, ମହାଶୟ ମୁଁ ବନ୍ଧୁକଚାଳନା କରୁଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : କୁହନ୍ତୁ ଧନୁଷ! ନିଜ ବିଷୟରେ କିଛି କୁହନ୍ତୁ!
ଧନୁଷ : ଆଜ୍ଞା, ମୁଁ ନିରନ୍ତର ବନ୍ଧୁକଚାଳନା ପାଇଁ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିଲି। ମୋ ପରିବାରର ମୋ ପ୍ରତି ବହୁତ ଭଲ ସମର୍ଥନ ରହିଛି। ଫଳରେ ସେମାନେ ମୋତେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମେ ଜିତିବାର ଅଛି ଏହା କହି ଆସୁଥିଲେ, ପ୍ରଥମ ହେବାର ଅଛି। ମୁଁ ଚାରିଥର ବିଦେଶ ଯାଇ ସାରିଛି, ଜିତିବା ପାଇଁ ଆଉ ଏହା ଆମର ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଥିଲା ଯେ ମୋତେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ରହି ପଦକ ଆଣିବାର ଅଛି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଜିତିବାର ଅଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଧନୁଷ ମହାଶୟ, ଆପଣ, ଏବଂ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ଯେଉଁମାନେ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ଏହି ଖେଳରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ, ଆପଣ ସେମାନଙ୍କର କିଭଳି ସହାୟତା କରି ପାରିବେ?
ଧନୁଷ : ମୁଁ ଏହି କ୍ରୀଡ଼ା ପାଇଁ ପିଲାମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ଯେ ଆମେ ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ପାରିବା। ଆମକୁ ପ୍ରୟାସ କରି ଚାଲିବାକୁ ପଡ଼ିବ। କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଅଭ୍ୟାସ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବ। ଆପଣମାନଙ୍କୁ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଫିଟ୍ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। କେବଳ ମାତ୍ର ଏତିକି କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ସାର୍।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି?
ଧନୁଷ : ଆଜ୍ଞା ମୁଁ ବହୁତ ସମୟ ହେବ ଯୋଗ କରି ଚାଲିଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଆଉ ଧ୍ୟାନ କରୁଛନ୍ତି?
ଧନୁଷ : ହଁ କରୁଛି କିନ୍ତୁ ବହୁତ ଅଧିକ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ କେବେ-କେମିତି କରୁଛି, ଧ୍ୟାନ ରଖିବା ପାଇଁ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣାଅଛି ବନ୍ଧୁକଚାଳନାରେ ଧ୍ୟାନ ଲଗାଇବା ସମ୍ପର୍କରେ, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇପାରେ।
ଧନୁଷ : ଆଜ୍ଞା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଠିକ୍। ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ଆଜ୍ଞା। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରନ୍ଧ୍ର ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରି ଲକ୍ଷ୍ୟ ହାସଲ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ଧ୍ୟାନର ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ : ଆଚ୍ଛା ଧନୁଷ କୁହନ୍ତୁ, ଛୋଟ ବୟସରେ ଆପଣ ଏତେ ଗୁଡ଼ିଏ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସାରା ବିଶ୍ୱ ବୁଲି ଆସିଛନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରେରଣା ହେଉଛି କ’ଣ? କିଏ ତୁମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାନ୍ତି?
ଧନୁଷ : ମୋର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ, ମୋ ମାଆଙ୍କ ସହିତ ବହୁତ ଆତ୍ମୀୟତା ରହିଛି। ତାଙ୍କଠାରୁ ମେତେ ବହୁତ ଖୁସି ମିଳିଥାଏ। ମୋ ବାପା ମଧ୍ୟ ମୋତେ ବହୁତ ସହାୟତା କରନ୍ତି ଏବଂ ମୋତେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମେ 2017ରେ, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ବହୁତ ବ୍ୟତିବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲି, ଉଦାସ ରହୁଥିଲି ସେତେବେଳେ ମୋ ମାଆଙ୍କର ବହୁତ ସମର୍ଥନ ମିଳୁଥିଲା ଆଉ ପୁଣି ନିରନ୍ତର ପ୍ରୟାସ କରିଚାଲି ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଜିତିବାରେ ଲାଗିଲି, ସେତେବେଳେ ମୋତେ ବହୁତ ଖୁସି ମିଳିବାରେ ଲାଗିଲା। ଆଉ ତାହା ମୋର ପ୍ରେରଣାର ସ୍ରୋତ ହୋଇ ଚାଲିଲା।
ପିଏମ୍ : ଧନୁଷ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ତ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ମାଆ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ପରିବାରକୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି, ଆଉ ବିଶେଷ କରି ଆପଣଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ। ଯେଭଳି ଆପଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ ଯେ, ସେ କିଭଳି ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ଭାଳୁ ଥିଲେ, କିଭଳି ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରୁଥିଲେ, କିଭଳି ଆପଣଙ୍କୁ ଲଢେଇ ଜିତିବାରେ ସହାୟତା କରୁଥିଲେ ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆହ୍ୱାନ ସମ୍ମୁଖରେ ଛିଡା ହେବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିଲେ। ତେଣୁ ବାସ୍ତବରେ ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟବାନ, ଆଉ ଆପଣ କହିଲେ ଯେ ଆପଣ ଖେଲୋ ଇଣ୍ଡିଆ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ କିଛି ଶିଖିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କଲେ, ନୂଆ ନୂଆ କଥା ଜାଣିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କଲେ। ଆଉ ଖେଲୋ ଇଣ୍ଡିଆ ଆଜି ଦେଶକୁ ବହୁତ ଭଲ- ଭଲ ଖେଳାଳୀ ଉପହାର ଭାବେ ଦେଇଛି। ଅନେକ କ୍ରୀଡା ପ୍ରତିଭାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଯିବାରେ ମଧ୍ୟ ସହାୟତା ମିଳିଛି। ଆପଣ ନିଜର ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିଲେ। କିନ୍ତୁ ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଯେ, ଆପଣଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ, ଧନୁଷ ଏହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ରହିଛି ଏବଂ ଆପଣ ଏହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ପରାକ୍ରମ କରି ଦେଖାଇବେ, ଏହା ହେଉଛି ମୋର ବିଶ୍ୱାସ। ମୋର ଆପଣଙ୍କୁ ବହୁତ- ବହୁତ ଶୁଭକାମନା।
ଧନୁଷ : ବହୁତ- ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ।
ଉଦଘୋଷକ – ସୁଶ୍ରୀ ପ୍ରିୟଶା ଦେଶମୁଖ – ସୁଟିଂ
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ - ଆଚ୍ଛା ପ୍ରିୟଶା, ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ପୁଣେର।
ପ୍ରିୟଶା- ବାସ୍ତବରେ ମୁଁ ହେଉଛି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର। ମୋର ନାମ ହେଉଛି ପ୍ରିୟଶା ଦେଶମୁଖ। ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ଆଠ ବର୍ଷ ଧରି ବନ୍ଧୁକଚାଳନାର ଅଭ୍ୟାସ କରୁଛି। ତା’ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ବ୍ୟାଡମିଂଟନ୍, ସବୁକିଛି ଖେଳୁଥିଲି କିନ୍ତୁ ମୁଁ ହାରିଗଲି। ତେଣୁ ମୁଁ ଚିନ୍ତାକଲି ବନ୍ଧୁକଚାଳନା ହେଉଛି ସହଜ। ତେଣୁ ମୁଁ 2014ରେ ବନ୍ଧୁକଚାଳନାରେ ଯୋଗଦେଲି। ଏହାପରେ 2014-15ରେ ଜାତୀୟ ଶିବିର ଥିଲା । ସେଠାରେ ମୁଁ ନିଜ ବର୍ଗରେ 7ଟି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତଗତ ବର୍ଗରେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଜିତିଥିଲି ଆଉ ପ୍ରଥମେ ମୁଁ ବିଶ୍ୱ ଚମ୍ପିୟନସିପରେ ଏସିଆରୁ ଯୋଗଦେଇ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଖେଳିଥିଲି। ସେତେବେଳେ ମୋତେ ଟିକେ ଭୟ ଲାଗୁଥିଲା ଏବଂ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲି। କିନ୍ତୁ ଜେଜେମାଆଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଏବଂ ମୋ ପାପା ମୋତେ ବୁଝାଇଲେ ଯାହାକିଛି ହେଉ ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଯାଉଛ, ଯାଅ। ଖେଳ, ଯାହା ମିଳିବ ମିଳିବ। କିନ୍ତୁ ଏବେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ଦେଖାଇଛି। କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଜଣାନାହିଁ କ’ଣ ମିଳିଲା। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଶେଷଥର ଯୋଗ୍ୟତା ପର୍ଯ୍ୟାୟ ମ୍ୟାଚ ହୋଇଥିଲା, ଫାଇନାଲ ମ୍ୟାଚ ହେଲା । ପରେ ଫାଇନାଲ ମ୍ୟାଚରେ ମୋତେ ପଦକ ମିଳିଲା।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ - ଆଚ୍ଛା 2017ରେ ଆପଣ ଷଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ। ଚଳିତ ଥର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ନେଇକରି ଆସିଛନ୍ତି। ଏହା କୌଣସି ଛୋଟ ସିଦ୍ଧି ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ଏବେ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ନିଜେ ଅଭିଯୋଗ କରି ଆସୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରିୟଶା - ନଥିଲା, ମୋର ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ନ ଥିଲା, ମୁଁ ପୁଣି ମଧ୍ୟ ଡରୁଛି। ଜେଜେ ମାଆ ଏବଂ ବାପାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଉ ମୋର ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ଅଞ୍ଜଳୀ ଭାଗୱତ, ସେହି ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ମୋତେ ଶିଖାଇଛନ୍ତି ଯାହା କରିବାର ଅଛି କର କିନ୍ତୁ ସକରାତ୍ମକ ଚିନ୍ତାଧାରା ରଖି କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଆଉ ଏବେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଲିମ୍ପିକ ବ୍ରାଜିଲରେ ହେଲା ସେଥିରେ ଧନୁଷଙ୍କ ସହିତ ଦଳରେ ମୋତେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ମିଳିଲା। ତେବେ ଜେଜେ ମାଆ ଅଲିମ୍ପିକ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଏହି ଦୁନିଆରୁ ବିଦାୟ ନେଇଛନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲି ନିଶ୍ଚିତ ପଦକ ନେଇକରି ଆସିବି, ଜେଜେ ମାଆ ମୋତେ କହିଥିଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ପଦକ ମିଳିବ। କିନ୍ତୁ ହଠାତ ତାଙ୍କର ପରଲୋକ ହୋଇଯିବା ପରେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ପୂରଣ କରି ପାରିଥିବା ଯୋଗୁଁ ମୋତେ ବହୁତ ଭଲ ଲାଗୁଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ – ଦେଖ ପ୍ରିୟଶା, ସର୍ବପ୍ରଥମେ ମୁଁ ଅଞ୍ଜଳି ଭାଗୱତ ମହାଶୟାଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଉଛି, ସେ ତୁମ ପାଇଁ ମନ-ପ୍ରାଣ ଦେଇ ପରିଶ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
ପ୍ରିୟଶା- ଧନ୍ୟବାଦ ସାର୍ ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ – ମୁଁ ବାସ୍ତବରେ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ଯେ ଗୋଟିଏ ପକ୍ଷରେ ହେଉଛି ତୁମର, ତୁମ ମାତା-ପିତାଙ୍କର, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ଯଦି ମନ-ପ୍ରାଣ ଦେଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଥାଆନ୍ତି, ତେଣୁ ସେଥିପାଇଁ ବହୁତ ପରିବର୍ତନ ମୁଁ ଦେଖିପାରୁଛି। ଆଚ୍ଛା ମୋତେ ଏହା କୁହ ଯେ ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ପୁଣେର, ଆଉ ପୁଣେର ଲୋକ ବହୁତ ଶୁଦ୍ଧ ମରାଠୀ କହି ପାରନ୍ତି।
ପ୍ରିୟଶା- ହଁ ଜଣାଅଛି ମୁଁ ହେଉଛି ମରାଠୀ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ – ତେବେ ଆପଣ ଏତେ ବଢ଼ିଆ ହିନ୍ଦୀ କିପରି କହି ପାରୁଛନ୍ତି?
ପ୍ରିୟଶା- ମୁଁ ମରାଠୀ, ହିନ୍ଦୀ ସବୁକିଛି କହିପାରେ କିନ୍ତୁ ସମସ୍ୟା ଏହା ଯେ ମରାଠୀରେ.. ମରାଠୀ ତ ହେଉଛି ମୋର ଭାଷା। ମୁଁ ଜାଣିବାରେ ଦୁନିଆରେ ଗୋଟିଏ ଭାଷାରେ କଥା କହି ହେବ ନାହିଁ, ସବୁ ଭାଷାରେ କଥାବାର୍ତା କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ମରାଠୀରେ କମ୍ କଥାବାର୍ତା କରିଥାଏ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ – ମୋତେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଅବଗତ କରାଯାଇଛି, ଆପଣଙ୍କର ଜେଜେ ମାଆ ସଦା ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କଲେ, କେବେ ନିରାଶ ହେବାକୁ ଦେଲେ ନାହିଁ, କେବେ ଉଦାସ ହେବାକୁ ଦେଲେ ନାହିଁ। ଅନେକ ଆହ୍ୱାନଗୁଡ଼ିକୁ ଆପଣ ଅତିକ୍ରମ କରି ପାରିଲେ ଆଉ ଯେମିତି ମୋତେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଆପଣ ନୂଆ- ନୂଆ କୌଶଳର ସହିତ ଏହାକୁ ଶିଖିବାର ପ୍ରୟାସ କରିଛନ୍ତି। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବହୁତ- ବହୁତ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜ୍ଞାପନ କରୁଛି, ବହୁତ- ବହୁତ ଶୁଭକାମନା ଜଣାଉଛି। ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ ଚାଲିବେ।
ପ୍ରିୟଶା- ଧନ୍ୟବାଦ!
ଉଦଘୋଷକ – ଜାଫରିନ ଶେଖ- ଟେନିସ
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ – ହଁ ଜାଫରିନ୍ ନମସ୍ତେ।
ଜାଫରିନ୍ – ମୁଁ ଜାଫରିନ ଶେଖ୍, ଟେନିସ୍ ଖେଳାଳୀ। ମୁଁ ଶ୍ରବଣ ବାଧିତ ଅଲିମ୍ପିକ ୨୦୨୧ରେ କାଂସ୍ୟ ପଦକ ଜିତିଛି। ମୋ ବାପା ମୋତେ ବହୁତ ସହାୟତା କରନ୍ତି, ବହୁତ ବହୁତ ପରିଶ୍ରମ କରନ୍ତି। ମୁଁ ଭାରତରେ ବହୁତ ପଦକ ଜିତିଛି। ଧନ୍ୟବାଦ ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ, ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ମହାଶୟ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ - ଆଚ୍ଛା ଜାଫରିନ୍, ଆପଣ ଏବଂ ପୃଥ୍ୱୀ ଶେଖର, ଆପଣଙ୍କର ଯୋଡ଼ି ବହୁତ ଚମତ୍କାର କରି ଦେଇଛନ୍ତି। ଆପଣ ଉଭୟ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କୁ କୋର୍ଟରେ କିଭଳି ସହାୟତା କରୁଥିଲେ। ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କୁ କିପରି ସପୋର୍ଟ କରୁଥିଲେ।
ଜାଫରିନ୍ - ଆମେ ଦୁଇ ଜଣ ଉଭୟଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିଥାଉ। 
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ – ଦେଖନ୍ତୁ, ମୁଁ ତ ଟେନିସର କୌଣସି ଖେଳାଳୀ ନୁହେଁ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଟେନିସ ହୁଏ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ କୁହାଯାଏ ଯେ ଟେନିସ ହେଉଛି ଏକ ଏପରି ଖେଳ ଯେ ସେଥିରେ ଟେକ୍ନିକ ଉପରେ ବହୁତ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ଆଉ କୌଶଳ ଉପରେ ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ରହିଥାଏ। ଆପଣମାନେ ଏହି ଖେଳକୁ ନା କେବଳ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ବରଂ ଅନେକ ଥର ନିଜ ଦେଶର ନାମକୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିଛନ୍ତି । ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ କେତେ ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା।
ଜାଫରିନ୍ - ସାର୍ ମୁଁ ବହୁତ ପରିଶ୍ରମ କରିଛି, ସର୍ବଦା ବହୁତ ପରିଶ୍ରମ କରିଛି 
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ - ଆଚ୍ଛା ଆପଣ ଏକ ପ୍ରକାରରେ ଦେଶର ଝିଅମାନଙ୍କର, ସେମାନଙ୍କର ସାମର୍ଥ୍ୟର ହେଉଛନ୍ତି ଉଦାହରଣ, ଏହା ସହିତ ଆପଣ ଛୋଟ- ଛୋଟ ଝିଅମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ। ଆପଣ ପ୍ରମାଣିତ କରି ଦେଖାଇଛନ୍ତି ଯେ ଭାରତର ଝିଅ ଯଦି କିଛି କରି ନେବା ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ ନିଏ ତେବେ କୌଣସି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ତାକୁ ଅଟକାଇ ପାରେ ନାହିଁ। ମୋ ତରଫରୁ ଜାଫରିନଙ୍କୁ ବହୁତ- ବହୁତ ଶୁଭକାମନା। ଆପଣଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାବେ ଅଭିନନ୍ଦନ ଯେ ସେ ଆପଣଙ୍କ ପଛରେ ଏତେ ପରିଶ୍ରମ କଲେ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କୁ ଏଠାରେ ପହଂଚାଇଛନ୍ତି।
ଜାଫରିନ୍ - ସାର୍, ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରୁଛନ୍ତି,  ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ – ମୁଁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବି।
ଜାଫରିନ୍ - ଧନ୍ୟବାଦ ସାର୍, ଧନ୍ୟବାଦ!
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ - ମୁଁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବି। ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଉର୍ଜ୍ଜା, ମୁଁ କହି ପାରୁଛି ଆପଣମାନେ ଯେଉଁ ଉପଲବ୍ଧି ହାସଲ କରିଛନ୍ତି, ଆପଣମାନଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ବହୁତ ଆଗକୁ ଯିବାର ଅଛି। ଏହି ଉତ୍ସାହକୁ ବଜାୟ ରଖିଥାଆନ୍ତୁ। ଏହି ଉଦ୍ଦୀପନା ବଜାୟ ରଖିବେ। ଏହି ଉତ୍ସାହ ଦ୍ୱାରା ଦେଶ ପାଇଁ ବିଜୟର ନୂତନ ପଥ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେବ। ଭାରତର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭବିଷ୍ୟତର ନିର୍ମାଣ ହେବ। ଆଉ ମୁଁ ଏହା ସ୍ୱୀକାର କରୁଛି ଆମ ଭାରତରେ ସାଧାରଣ କ୍ରୀଡ଼ା ଜଗତରେ ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ସୁନାମ ନେଇ କରି ଆସିଥାଏ, ତେବେ ସେଠାକାର କ୍ରୀଡ଼ା ସଂସ୍କୃତିର, କ୍ରୀଡ଼ା ଦକ୍ଷତାର କଥା ଆଲୋଚନା ହୋଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗ, ଶାରିରୀକ ଭାବେ କୌଣସି ବାଧ୍ୟ ବାଧକତାକୁ ନେଇ ଜୀବନ ଜୀଉଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ସେ ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱରେ ଗୌରବ ଅର୍ଜନ କରିଥାଏ, ସେତେବେଳେ କେବଳ ଖେଳାଳୀ ଜିତିକରି ଆସି ନଥାଆନ୍ତି, ତାହା କେବଳ ଏକ କ୍ରୀଡ଼ା ହୋଇ ରହି ନଥାଏ, ସେ ସେହି ଦେଶର ପ୍ରତିଛବିକୁ ମଧ୍ୟ ନେଇକରି ଯାଇ ଥାଆନ୍ତି। ହଁ ଏହା ହେଉଛି ସେହି ଦେଶ ଯେଉଁଠାରେ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗ ଜନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଏହି ସମ୍ବେଦନା ରହିଛି, ଏହି ଭାବ ରହିଛି ଆଉ ଏହି ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ଦେଶ ପୂଜା କରିଥାଏ।
ଏହା ହେଉଛି ବହୁତ ବଡ଼ ଶକ୍ତି। ଆଉ ଏହି କାରଣରୁ ବିଶ୍ୱରେ ଆପଣ ଯେଉଁଠାକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇଥିବେ, ବିଶ୍ୱରେ ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ଏହି ସିଦ୍ଧିକୁ କେହି ଦେଖିଥିବେ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିଥିବେ, ଆପଣଙ୍କ ଖେଳକୁ ଦେଖିଥିବେ, ଆପଣଙ୍କ ମଣ୍ଡଳକୁ ଦେଖିଥିବେ, କିନ୍ତୁ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବେ, ଆଚ୍ଛା! ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନରେ ଏହି ବାତାବରଣ ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନତା ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ଅବସର ଅଛି। ଆଉ ତାହାଦ୍ୱାରା ଦେଶର ଏକ ନୂଆ ଛବି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ଅର୍ଥାତ ସାଧାରଣ ଖେଳାଳୀ ଦେଶର ଛବି ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ, ଏହାଦ୍ୱାରା ଦେଶର ଛବି ଅନେକ ଗୁଣ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥାଏ। ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥାଏ। ଅର୍ଥାତ, ଏହା ହେଉଛି ନିଜକୁ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ବଡ଼ କଥା।
ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁଣିଥରେ ଉନ୍ନତ ପ୍ରଦର୍ଶନ ତଥା ବିଜୟ ପାଇଁ ଏବଂ ଦେଶର ନାମ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରି ଥିବାରୁ ଦେଶର ସମ୍ମାନ ବଢ଼ାଇଥିବାରୁ, ଭାରତର ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଉଡ଼ାଇଥିବାରୁ, ଆଉ ତାହା ମଧ୍ୟ ଆଜାଦୀକା ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବ ପାଳନ ସମୟରେ, ସେହି ସମୟରେ ଦେଶର ତ୍ରିରଙ୍ଗାକୁ ଲହରାଇଥିବା ଯୋଗୁଁ ଆପଣ ସମସ୍ତେ ହେଉଛନ୍ତି ଅଭିନନ୍ଦନର ପାତ୍ର।
ଆପଣଙ୍କର ଏହି ପୁରୁଷାର୍ଥରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପରିବାର ଜନଙ୍କୁ, ଆପଣଙ୍କର ମାତା-ପିତାଙ୍କୁ, ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ, ଆପଣଙ୍କର ଆଖପାଖରେ ଯେଉଁ ବାତାବରଣ ଥିବ, ତାହାର ବହୁତ ବଡ଼ ଯୋଗଦାନ ରହିଛି। ଆଉ ଏଥିପାଇଁ ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ବହୁତ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଉଛି।
ଯେଉଁ ଖେଳାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବୈଶ୍ୱିକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେମାନେ ସମଗ୍ର ଦେଶ ସମ୍ମୁଖରେ ସାହସର ଏକ ଅଦ୍ଭୂତପୂର୍ବ ଉଦାହରଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି। କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପଦକ ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୋଧହୁଏ ପହଂଚି ପାରିଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଧରି ନିଅନ୍ତୁ ଯେ ସେହି ପଦକ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ନେଇଛି। ଏବେ ସେହି ପଦକ ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିଛି। ସେହି ପଦକ ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରି ରହିଛି। ଆପଣ କେବେ ଏହା ଭାବନ୍ତୁ ନାହିଁ ଯେ ଏବେ ଆପଣ ପଛରେ ଅଛନ୍ତି। ଆପଣ ନିଶ୍ଚିତ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ, ଆପଣ ବିଜୟୀ ହୋଇ ଆସିବେ ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ବିଜୟୀ ହୋଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ଏବେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣାର କାରଣ ପାଲଟିବେ। ଆଉ ଏହି ଖେଳରେ ରହିଥିବା ସମସ୍ତ ରେକର୍ଡକୁ ଆପଣ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆସିଛନ୍ତି । ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ସମସ୍ତ ରେକର୍ଡ ଆପଣ ଭାଙ୍ଗିକରି ଆସିଛନ୍ତି।
ତେଣୁ ଏହି ଟିମ୍ ପାଇଁ ମୁଁ ହୃଦୟର ସହିତ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରୁଛି, ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି ଆଉ ଆଜାଦୀର ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବ, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଆପଣ ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ ହେବେ, ଦେଶର ତ୍ରିରଙ୍ଗାକୁ ଉଡ଼ାଇବାରେ ଆପଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁବକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ପାଲଟିବେ, ଏହି ଆଶା ସହିତ ମୁଁ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବହୁତ- ବହୁତ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଉଛି, ଆଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେବା ପାଇଁ ବହୁତ- ବହୁତ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି।
ବହୁତ- ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ।