Prime Minister's Office
English Rendering of Prime Minister's address from the ramparts of Red Fort on 76th Independence Day
Best wishes to my dear countrymen on the momentous occasion of completion of 75 years of Independence. Many congratulations to all! It is heartening to see our tricolor being unfurled with pride, honor and glory, not only in all the corners of India, but also worldwide by Indians who love their country immensely. I extend my heartiest congratulations to all the people spread across the globe who love India. My heartfelt greetings to all my dear Indians on this Amrit Mahotsav festival of celebrating our freedom. This is a day of historic importance. This is an auspicious occasion to step forward on a new path, with a new resolution and a new strength.
In the pursuit of Independence, the entire period of slavery was spent in struggle. No part of India or any time period remained untouched by the freedom struggle against several centuries of slavery and marked by people sacrificing themselves facing torutre and making supreme sacrifice. Today is an opportunity for all of us countrymen to bow down and salute all such brave hearts, the legends of every sacrifice made by every great soul. This is an opportunity to also solemnly acknowledge their debt and pledge to fulfil their dreams at the earliest with deep resolve. All the countrymen are deeply indebted to Pujya Bapu, Netaji Subhash Chandra Bose, Babasaheb Ambedkar, Veer Savarkar, who devoted all their life on the path of duty towards the nation.The path of obligation has been their sole life path. This country is grateful to Mangal Pandey, Tatya Tope, Bhagat Singh, Sukhdev, Rajguru, Chandrashekhar Azad, Ashfaqulla Khan, Ram Prasad Bismil and countless such revolutionaries of ours who shook the foundations of British rule. This nation is grateful to those brave women, be it Rani Lakshmibai, Jhalkari Bai, Durga Bhabhi, Rani Gaidinliu, Rani Chennamma, Begum Hazrat Mahal, Velu Nachiyar, who showed the mettle of women power of India. What is the resolve of India's ‘Nari Shakti’? Every Indian is filled with pride while remembering the countless brave women who achieved the pinnacle of sacrifice.
Today is an opportunity to pay homage to countless such great men like Dr. Rajendra Prasad ji, Nehru ji, Sardar Vallabhbhai Patel, Shyama Prasad Mookerjee, Lal Bahadur Shastri, Deendayal Upadhyay, Jai Prakash Narayan, Ram Manohar Lohia, Acharya Vinoba Bhave, Nanaji Deshmukh, Subramania Bharati who fought the war of independence and built the country after independence.
When we talk about the freedom struggle, we cannot forget to acknowledge our tribal society living in forests. There are countless names like Bhagwan Birsa Munda, Sidhu-Kanhu, Alluri Sitarama Raju, Govind Guru, who became the voice of freedom movement and inspired my tribal brothers and sisters, mothers and youth in the remotest jungles to live and die for the motherland. It has been the good fortune of the country that there have been many aspects of the freedom struggle. And one such aspect was when many such great men like Narayana Guru, Swami Vivekananda, Maharishi Aurobindo, Gurudev Rabindranath Tagore kept awakening the consciousness of India in every corner and every village of India, and kept this consciousness alive.
For the last year, we are witnessing how the country  the ‘Amrit Mahotsav’. It all began with Dandi Yatra in 2021. The people held programs in every district, every corner, of India to enlarge the scope of goals of the ‘Amrit Mahotsav’ of Independence. This was perhaps for the first time in history that such a huge and comprehensive festival for a single purpose was celebrated. An attempt was made in every corner of India to remember all those great men who did not find mention in history for some reasons or who were forgotten. Today, the nation sought out all such heroes and great men, selfless, brave men from every corner of the country and paid tributes to them. It was an opportunity to pay tributes to all these great men during the ‘Amrit Mahotsav’.
Yesterday on 14th August, India also remembered the deep wounds of Partition on ‘Partition Vibhishika Memorial Day’ with a heavy heart. Crores of such people had endured a lot for the glory of the tricolour. They had endured so much due to their love for the motherland and they did not lose patience. Their determination to start a new life with their love for India is inspirational and worth saluting.
Today, as we are celebrating the 'Azadi Ka Amrit Mahotsav', it is an opportunity to recall the contributions made by those who lived and died for the country, dedicated their lives for the country during the last 75 years, those who protected the country and fulfilled the country's resolutions; be it the army personnel, police personnel, bureaucrats, public representatives, administrators of the local self-government, state administration or central administration. Today we must also recall the contributions made by the crores of citizens of the country who have done everything possible to take the country forward despite various challenges in 75 years.
My dear countrymen,
This journey of 75 years has been full of ups and downs. Amidst the shadow of good and bad times our countrymen have accomplished various achievements; they have made efforts and have not given up. They didn't let the resolutions fade away. It is true that the hundreds of years of colonial rule had inflicted deep wounds on India and the sentiments of the Indians, but the people were resilient and passionate. And that's why, Indians managed to revive the nation despite scarcity and denigration. When the freedom struggle was in its final stages, all measures were taken to frighten, disappoint and frustrate the country. There were apprehensions that after independence when the British would leave, the country would be scattered and in shambles; people would die fighting internal wars; India would plunge into a dark age.
But they were not aware that this is the soil of India. This country has the unlimited potential to survive across centuries and influence even beyond the powerful rulers. It is as a result of such immense capabilities and resilience that our nation has emerged strong despite facing innumerable adversities be it food crisis or war. We have aborted challenges hurled at us by terrorist activities which killed our innocent countrymen. We endured proxy war, natural calamities, successes and failures, hopes and despair yet remained undaunted at all such junctures. But even in the midst of these abysmal stages, India has been relentlessly progressing. India's diversity, which others once thought was a burden to India, is proven to be the priceless power of India. A strong testimony of its power.
The world was not cognizant that India has an inherent potential of strong culture and values, a bond of thoughts deeply embedded in mind and soul; and that is - India is Mother of democracy. And when those who have democracy pulsating in their minds walk with determination and resolve, it augurs doom for the most powerful sultanates of the world. This Mother of Democracy, our India has proven to all that we have this invaluable strength.
My dear countrymen,
In the journey of 75 years, in the midst of hopes, aspirations, ups and downs, it is with everyone's effort that we could reach this far. And when in 2014, my countrymen gave me this responsibility, I was the first Indian born in free India, who got the privilege to sing praises of glory to my dear countrymen from the ramparts of the Red Fort. But whatever I have learned today is from all of you. I have been able to understand your happiness and sorrows. I could sense your soul calling about the hopes and aspirations you have for your country. With whatever I could embrace of your dreams, I immersed myself fully in empowering those countrymen during my tenure who were left behind and deprived from being a part of the mainstream. Be they the marginalised, outcast, exploited, victimized, deprived, tribals, women, youth, farmers, or the divyang people. From the farthest of India’s east or west, north or south, ocean beds or Himalayan peaks, I have dedicated myself to fulfil Mahatma Gandhi’s vision of inclusion. I have committed myself to his vision of empowering and uplifting the person sitting at the last mile. I can see the fruition of this mission in the past eight years because of the experience gained over several decades of independence. We are embarking on the glorious years of 75 years today on Amrit Mahotsav. On the first morning of this Amrit Kaal I am filled with pride to see such an immensely endowed nation.
Dear countrymen,
I am witnessing the biggest fortune today that Indians have emerged as an Aspirational Society. Being an aspirational society is the biggest asset for any nation. And we are proud that today every corner of India, every section and strata of our society is brimming with aspirations.
Every citizen of the country wants to change things, wants to see things change, but is not ready to wait. He wants these things to happen in front of his eyes and wants to do it as part of his duty. He wants speed, he wants progress. He is eager and excited to fulfill all the dreams cherished in 75 years before his eyes. It may cause problems to some people. Because when there is an aspirational society, then even the governments have to walk on the edge of the sword and also have to charge with the times. And I believe whether it is the central government, state governments, institutions of local self-government, no matter what kind of governance system, everyone has to address this aspirational society and we cannot wait longer for their aspirations. Our aspirational society has waited for a long time. But now they are not ready to force their future generations to live in wait and hence the first dawn of this ‘Amrit Kaal’ has brought a huge golden opportunity for us to fulfill the aspirations of that aspirational society.
My dear countrymen,
Recently, we have seen and experienced one such force and that is the renaissance of the collective consciousness in India. The renaissance of such collective consciousness, a nectar of so many struggles for freedom, is now being preserved and compiled. It is turning into a resolution, the culmination of effort is reckoned and the path of accomplishment is visible. I think that this awakening of consciousness, this renaissance, is our greatest asset.
Look at this renaissance. Until 10th August, people would not even be aware of the power within the country. But for the last three days, the way the country has set about celebrating the journey of the Tricolour, even the leading experts of social science can't imagine the power within my country which has been shown by the Tricolor. This is the moment of re-consciousness and renaissance. People are still to understand this. One can experience this consciousness when every corner of India comes out to observe ‘Janata Curfew’. There is a feeling of consciousness when the country stands shoulder to shoulder with the corona warriors by clapping and clanging utensils. This consciousness is felt when the country goes out to greet the corona warriors by lighting a lamp. During Corona, the world was grappling with the confusion whether to take vaccines or not or whether the vaccines are useful or not. At that time, even the poor people of my country's villages surprised the world with the administration of 200 crore vaccine doses. This is consciousness; this is potential, which has given new strength to the country today.
My dear brothers and sisters,
I can see an important potential. Like an aspirational society, like renaissance the attitude of the whole world towards India has changed in the same way after so many decades of independence. The world is looking at India with pride and with anticipation. The world has started looking for solutions to the problems on the soil of India, friends. This change in the world, this change in the thinking of the world is the result of our experience and journey of the last 75 years.
The world is observing the way we have started moving ahead with the resolution, and ultimately the world too is living with a new hope. The world has started realising where the power to fulfil the expectations actually lies. I see it as triple power or 'tri-shakti' i.e. aspiration, re-awakening and the world's expectations. We are fully cognisant of this, today, my countrymen have a major role in awakening. 130 crore countrymen after several decades of experience have shown the world the importance of a stable government, the power of political stability, policies and how trust develops in the policies. The world too is now realising it. And now when there is political stability, dynamism in policies, speed in decision making, ubiquity and universal trust, then everyone becomes a partner in development.
We started our journey with the mantra of ‘Sabka Saath, Sabka Vikas’, but gradually the countrymen have added more colours to it with ‘Sabka Vishwas and Sabka Prayas’. So, we have seen our collective power and collective potential. 'Azadi Ka Amrit Mahotsav’ is being celebrated with the campaign to build 75 Amrit Sarovars in every district today. People from every village are joining the campaign and offering their services. With their own efforts, the people are running a massive campaign for water conservation in their respective villages. Therefore brothers and sisters, whether it is a campaign for cleanliness or the work for the welfare of the poor, the country is moving ahead with full force today.
But brothers and sisters, if we continue to glorify our 75-years of journey in the 'Azadi Ka AmritKaal' and keep patting our own backs, then our dreams might be pushed far away. So, even if the past 75 years have been wonderful, full of various challenges and certain unfulfilled dreams, yet today when we are entering the 'Azadi Ka AmritKaal', the next 25 years are very significant for our country. And that's why today as I am talking about the strength of 130 crore countrymen, witnessing their dreams and feeling their resolutions from the ramparts of Red Fort, I believe we must focus our attention on the 'Panch Pran' for the coming 25 years. You have to concentrate on your resolve and strength. And we must take up the responsibility of fulfilling all the dreams of the freedom fighters by embracing those 'Panch Pran' by 2047 when the country celebrates 100 years of independence.
Speaking of 'Panch Pran', the first vow is for the country to move ahead with a big resolve. And that big resolution is of a developed India; and now we should not settle for anything less than that. Big resolution! The second Pran is that in no part of our existence, not even in the deepest corners of our mind or habits should there be any ounce of slavery. It should be nipped there itself. Now, 100 per cent this slavery of hundreds of years has kept us bound, has forced us to keep our emotions tied up, have developed distorted thinking in us. We have to liberate ourselves from the slavery mind set which is visible in innumerable things within and around us. This is our second Pran Shakti.
The third Pran is that we should feel proud of our heritage and legacy. Since it is this same legacy which had given India its golden period in the past. And it is this legacy that has an innate capability of transforming itself with time. It is this rich heritage that transcends tests of tide and times. It embraces the new. And hence we should be proud of this heritage.
Fourth Pran which is equally important is unity and solidarity. Amongst 130 million countrymen when there is harmony and bonhomie, unity becomes its strongest virtue. "Ek Bharat Shreshtha Bharat" – is one of the unifying initiatives to actuate the dream of the fourth Pran.
Fifth Pran is the duty of the citizens, in which even the Prime Minister, Chief Minister cannot be an exclusion as they are also responsible citizens and have a duty towards the nation. This virtue is going to be the vital life force if we want to achieve the dreams we have for the next 25 years.
My dear countrymen
When your dreams are big, your resolve is big, and therefore endeavours should also be bigger. Strength also adds up to a great extent. Recall the period of 40-42, it is difficult to imagine now how the country emerged from the shackles of the treacherous British rule. Some hands picked up brooms, while some chose spindles, while several chose the path towards satyagrah, some chose to struggle while many treaded the path of bravery of revolution. But the resolve of each was big- that of Freedom. Just see the power of their big goal– they achieved freedom for us. We became independent. Had their resolution would have been small and limited, we would have prolonged our days of struggle and slavery, but kudos to their indomitable spirit and big dreams, we could finally attained our freedom.
My dear countrymen,
As we wake up to this auspicious morning of 76th Independence, we must resolve to make India a developed nation in the next 25 years. The youth of today, all of 20-22-25 years, who I can see here shall be a witness to the glorious centennial celebrations of Independence. You will be 50-55 years old then, that means this golden period of your life, these 25-30 years of your age is the time to fulfill the dreams of India. Take a pledge and walk with me, friends, take the oath of the Tricolor and let us all join with full strength. This should be our great resolve that my country will be a developed country, we will develop a people-centric system in every parameter of development and we will have every human being and his hopes and aspirations at our center. We know that when India makes great resolutions, it also implements them.
When I first spoke about cleanliness during my first speech, the entire country embraced it. Everyone moved towards cleanliness as per his capacity and there is now antipathy towards filthiness. This is the country which has done it, is doing it and will continue to do so in future also. When the world was in a dilemma, this is the country which crossed the target of 200 crore vaccinations in a time-bound manner and broke all the previous records. We are dependent on the fuel from the Gulf. We had decided how to move towards bio-oil. The 10 percent ethanol blending seemed like a very big dream. Old experiences showed that it was not possible, but the country has realized this dream of 10 percent ethanol blending before time.
Brothers and sisters,
Providing electricity connection to 2.5 crore people in such a short time was not a small task, but the country has done it. Today the country is rapidly providing 'water from tap' to the homes of lakhs of families. Freedom from open defecation has become possible in India today.
My dear countrymen,
Experience tells us that we can achieve our goals once we are determined. Be it the goal of renewable energy, the intention of building new medical colleges in the country or creating a workforce of doctors, the pace has increased a lot in every field. And that's why I say that the coming 25 years should be of huge resolutions, this should be our life and this should be our pledge.
The second thing that I have mentioned is the mentality of slavery and the attitude of the country. Brothers, how long will the world continue to give certificates to us? How long will we live on the certificates of the world? Shall we not set our own standards? Can a country of 130 crores not make an effort to exceed its standards? Under no circumstances should we try to look like others. It should be our temperament to grow with our own potential. We want freedom from slavery. The element of slavery should not remain in our mind even under the distant seven seas, friends. And I look with hope the way the new National Education Policy has been formulated with a lot of brainstorming, with the exchange of ideas from various people and is at the root of the country’s education policy. The skill that we have emphasized is such a power, which will give us the strength to be free from slavery.
We have seen that sometimes our talent gets tied in the shackles of language. This is the result of slave mentality. We should be proud of every language of our country. We may or may not know the language, but we should be proud that it is the language of my country and it is the language given to the world by our ancestors.
Friends,
Today we are witnessing the structure of Digital India. We are looking at start-ups. Who are these people? This is that pool of talent who lives in Tier-2 and Tier-3 cities, or in villages and belongs to poor families. These are our youngsters who are coming before the world today with new discoveries. We have to give up the colonial-era mentality. Instead, we must rely on our capabilities.
Secondly, we must feel proud of our heritage. Only when we connect with our land, we will be able to fly high, and when we fly high, we will be able to provide solutions to the world too. We have seen the impact when we take pride in our heritage and culture. Today the world is talking about holistic health care. But when it talks about holistic health care, it looks towards India's yoga, India's Ayurveda and India's holistic lifestyle. This is our legacy that we are providing the world with. The world is being influenced by it today. Now look at our strength. We are the people who know how to live with nature. We know how to love nature. Today the world is facing environment related problems. We have that legacy and the solutions to the problems of global warming. Our ancestors have given us the same. When we talk about an environment-friendly lifestyle and LIFE mission, we attract the attention of the world. We have this power. Coarse paddy and millets are household items. This is our heritage. Due to the hard work of our small farmers paddy flourished on small pieces of land. Today the world is moving ahead to celebrate the millet year at the international level. That means our heritage is being appreciated around the world today. Let us learn to be proud of it. We have a lot to offer to the world.
When it comes to social stress, people talk of our family values; whenever it comes to personal stress, people talk of yoga. When it comes to collective tension, the people talk of the family system of India. The joint family system is an asset. Due to the sacrifices made by our mothers and sisters over the centuries, the 'joint family system' has evolved as a legacy. This is our legacy. How can we not be proud of this heritage? We are those people who see Shiva in every living being. We are those people who see Lord Narayana in every man. We are people who call women 'Narayani'. We are people who see the divine in the plants. We are the people who consider the rivers as mother. We are those people who see Shankar in every stone. This is our power. It is our potential to see every river as a form of mother. Such enormity of the environment is our pride! When we are proud of such heritage, the world too will feel proud of it.
Brothers and sisters,
We are the people who have given the world the mantra of "Vasudhaiva Kutumbakam". We are the people who believe in "Ekam Sadvipra Bahudha Vadanti".
In the period of ‘holier than thou’ mentality, today the world is facing a severe crisis due to conflicts caused by the attitude of one upmanship- the reason for all tensions. We have the wisdom to resolve this. Our scholars have said “Ekam Sat Vipra Bahudha Vadanti” meaning that absolute Truth is one but it is manifested differently. This is our glory. We are the ones who say "yat pinde tat brahmande”, such a wise thought that Whatever is in the universe is in every living being. We were the proponents of such human values.
We are the people who have seen the welfare of the world; we have been on the path of collective good and individual good, not only for our people but the whole world by believing in “sarve bhavantu sukhinaḥ, sarve santu nirāmayāḥ”. It is ingrained in our values that we will pray that may all be prosperous and happy, may all be free from illness, may all see what is auspicious, and may no one suffer. It is our heritage to care for the happiness and good health of all. Hence, we should learn to honour and feel proud of our heritage and value system. It is the strength of our resolve that will be crucial in achieving the dreams in the next 25 years.
In the same way, my dear countrymen,
Another very important issue is Unity and solidarity. We need to celebrate the diversity of our huge country. The peaceful co-existence of innumerable traditions and creeds are our pride. For us all are equal. No one is inferior or superior; all are our own. This feeling of oneness is important for unity. The foundations of unity can be laid in every home only if son and daughter enjoy equality. If the family seeds gender discrimination across its generations then the spirit of Unity can never be woven in society. Gender equality is our first stipulation. When we talk of Unity, why not have only one parameter or standard-that of India First. All my endeavours, everything that I am thinking, saying, envisioning or visualising is in accordance with India First. This way the path to Unity can be opened for all of us my friend. This is the mantra we need to embrace to bind all of us in oneness. I have full faith that we can thus diminish the discrimination prevalent in our society. We endorse the value of Shramev Jayate which means that it should be in our nature to respect the labourer.
But my brothers and sisters
From the ramparts of Red Fort, I also want to share one of my enduring pains. I cannot hold myself from expressing my pain. I am mindful that it may not befit the podium of the Red Fort. But I will still express my deepest feelings of agony to my countrymen. If I do not open up in front of the countrymen, then where will I say it after all? What I wish to share is that it hurts me to say that we have witnessed a perversion in our day-to-day speaking, behavior. We have been casually using language and words that are insulting to women. Can we not pledge to get rid of everything in our behavior, culture and everyday life that humiliates and demeans women? Women's pride is going to be a huge asset in fulfilling the dreams of the nation. I see this power and therefore I am insistent on it.
Dear countrymen,
I will now talk about the fifth life force – pran which is the duties of citizens. While trying to understand all the countries in the world that have made progress; every country that has achieved something, even in personal life, few things emerged. One is disciplined life, and the other is devotion to duty. There should be success in the life of the individual, of the society, of the family, of the nation. This is the fundamental path and the fundamental vital force.
It is the job of the government to make efforts to provide 24 hours electricity but it is the duty of the citizen to save as many units as he can. It is the responsibility and efforts of the government to supply water to every field, but a voice should come from each of my fields that we will move forward by saving water by focusing on 'per drop more crop'. It is our duty to do chemical free farming, organic farming and natural farming. Friends, whether it is police or people, ruler or administrator, no one can be untouched by this civic duty. If everyone performs the duties of a citizen, I am sure that we can achieve the desired goals ahead of time.
My dear countrymen,
Today is also the birth anniversary of Maharishi Aurobindo. I bow at the feet of that great man. But we need to remember the great man who gave a call for ‘Swadeshi to Swaraj’ and ‘Swaraj to Suraj’. This is his mantra. We all need to think how long we will be dependent on other people of the world. Can we outsource when our country needs food grains? When the country decided that we will meet our food requirements, did the country demonstrate it or not? Once we take a resolution, it is possible. And, therefore, ‘AatmaNirbhar Bharat’ becomes the responsibility of every citizen, every government and every unit of society. ‘AatmaNirbhar Bharat’ is not a government agenda or a government programme. This is a mass movement of society, which we have to take forward.
My friends, today we heard this sound after 75 years of independence for which our ears were yearning to hear. For the first time after 75 years, the Made in India cannon has saluted the Tricolour from the Red Fort. Will there be any Indian who will not be inspired by this sound? My dear brothers and sisters, today I want to congratulate the soldiers of the army of my country from my heart. I salute the way the army jawans have shouldered this responsibility of self-reliance in an organized way and with courage. The soldier of the army carries death in his hands. He stands firmly in the middle when there is no gap between death and life. The resolution of our country is not small when the armed forces make a list and decide not to import 300 defence products.
In this resolution, I can see the seed of a bright future of 'Atmanirbhar Bharat' that will convert this dream into a banyan tree. Salute! Salute! Salute to my army officers!
I also want to salute the little children between 5 and 7 years of age. The nation's consciousness has been awakened. I have heard from countless families that 5-7 year old children tell their parents that they do not want to play with foreign toys. When a 5-year-old child makes such a resolution, it reflects the spirit of self-reliant India in him.
Speaking of the PLI scheme, one lakh crore rupees, people from around the world are coming to India to try their luck. They are bringing new technology along with them. They are generating new employment opportunities. India is becoming a manufacturing hub. It is building a foundation for a Self-reliant India. Be it manufacturing of electronic goods or mobile phones, today the country is progressing at a very fast pace. Which Indian wouldn't be proud when our Brahmos is exported to the world? Today the Vande Bharat train and our metro coaches are becoming objects of attraction for the world.
My dear countrymen,
We have to become self-reliant in the energy sector. How long will we be dependent on others in the field of energy? We should be self-reliant in the fields of solar energy, wind energy, and various other renewable energy sources like Mission Hydrogen, bio fuel and electric vehicles.
My dear countrymen,
Today natural farming is also a way of becoming self-reliant. Today the factories of Nano Fertilizer have brought a new hope in the country. But natural farming and chemical-free farming can give a boost to self-reliance. Today, new employment opportunities in the form of green jobs are opening up very fast in the country. India has opened up 'space' through its policies. India has come up with the most progressive policy regarding drones in the world. We have opened up new doors of opportunities for the youth of the country.
My dear brothers and sisters,
I also call upon the private sector to come forward. We have to dominate the world. One of the dreams of a self-reliant India is to ensure that India does not lag behind in fulfilling the needs of the world. Even if it is the MSMEs we have to take our products to the world with 'Zero Defect - Zero Effect'. We have to be proud of Swadeshi.
My dear Countrymen,
Till today we always remember our revered Lal Bahadur Shastri ji for his inspirational clarion call of Jai Jawan Jai Kisan meaning “Hail the Soldier, Hail the Farmer". Later Atal Bihari Vajpayee ji added a new link of Jai Vigyan which meant “hail science” and we gave it utmost importance. But in this new phase Amrit Kaal now it is imperative to add jai anusandhaan that is “hail innovation”.
Jai Jawan Jai Kisan Jai Vigyan Jai Anusandhaan.
I repose my utmost faith in our youth of the nation. Witness the power of indegenious innovations. Today we have many success stories to show to the world - UPI-BHIM, our digital payment, our compelling position in the domain of Fintech. Today in the world, 40 percent of real time digital financial transactions are happening in my country. India has shown innovation prowess to the world.
My dear Countrymen,
Today we are all set to enter the 5G era. You don't have to wait too long before we match the global steps. We are ensuring that optical fiber reaches each and every village until the last mile. I am fully informed that the dream of Digital India will be attained through rural India. Today I am happy that four lakh Common Service Centers of India are being developed in villages which are being managed by the youth of that village. Nation can take pride in the fact that four lakh Digital Entrepreneurs are being nurtured in the villages, and the rural population is becoming accustomed to benefit from all the services. Such is the power of India to become a technology hub in itself.
My dear countrymen,
This Digital India movement of developing semiconductors, entering the 5G era, spreading the network of optical fibres is not just to establish ourselves as modern and developed, but it is possible because of three intrinsic missions. The complete transformation of the education ecosystem, revolution in health infrastructure and improvement in the quality of agricultural life will be possible only through digitalisation.
Friends,
I can foresee that India will march ahead phenomenally in this decade which is hailed as the techade for humanity. It is a decade of technology. In the field of IT india has become a force to reckon with globally. We have the competencies to contribute in this techade.
Our Atal Innovation Mission, our incubation centres, our startups are developing a whole new sector, opening up new opportunities for the younger generation. Whether it is a matter of space mission, whether it is about our Deep Ocean Mission, whether we want to go deep into the ocean or we have to touch the sky, these are new areas, by which we are moving forward.
My dear countrymen,
Let us not forget this and India has seen this for centuries, while some model works are needed in the country, some great heights must be achieved, but at the same time we should remain rooted and grounded while accomplishing heights as a nation.
Potential of the economic advancement of India is dependent on the strength of the grassroot. Hence, we must acknowledge and strengthen the potential of our small farmers, entrepreneurs, small and medium sized enterprises, cottage industries, micro industries, street vendors, domestic labourers, daily wagers, auto rickshaw drivers, bus service providers etc. These form the largest population who need to be empowered. Being able to do so shall guarantee India's potential and therefore our efforts are going in the direction of giving maximum emphasis to this strata which is the fundamental grass root force of our economic development.
My dear Countrymen
We have 75 years of experience, and we have also achieved many accomplishments in these 75 years. We have cherished new dreams and taken new resolutions in 75 years of experience. But, what should be the optimum outcome of our human resources for the ‘Amrit Kaal? How to get the optimum outcome of our natural wealth? We have to move forward with this goal. I want to say something from the experience of the last few years. You must have seen the power of ‘Nari Shakti’ in courts who are working in the field of Law. Look at the public representatives in the rural area. Our ‘Nari Shakti’ is devotedly engaged in solving the problems of our villages. Look at the field of knowledge or science, the ‘Nari Shakti’ of our country is visible right at the top. Even in the police force, our ‘Nari Shakti’ is taking the responsibility of protecting the people. In every walk of life, whether it is the playground or the battlefield, the ‘Nari Shakti’ of India is coming forward with a new strength and a new belief. I can see the manifold contribution of ‘Nari Shakti’, my mothers, sisters and daughters, in the next 25 years compared to the contribution in the last 75 years of India's journey. And hence, it is beyond assessment. Everything is beyond your parameters. The more we pay attention to this aspect, the more opportunities and facilities we provide to our daughters, they will return us much more than that. They will take the country to a new height. If the considerable efforts of our ‘Nari Shakti’ are added to the hard work that is required to fulfill the dreams in this ‘Amrit Kaal’, then it will take less hard work and our time limit will also be reduced. Our dreams will be more intense, vivacious and resplendent.
Therefore, friends, let's move ahead with our responsibilities. Today I also want to thank the framers of the Constitution of India for giving us the federal structure. Our dreams are bound to be realized if we walk shoulder to shoulder by maintaining this spirit and respecting its sentiments in this ‘Amrit Kaal’. Programs may differ, working styles may differ, but resolutions can’t differ, dreams for a nation cannot be different.
Let us move towards such an era. I remember the government at the Centre did not belong to our ideology when I was the Chief Minister of Gujarat. But I used to follow the same mantra that the progress of Gujarat is for the progress of India. India’s progress should be at the core of our heart wherever we are. There are many states of our country, which have played a great role in taking the country forward, have led and worked as examples in many fields. This gives strength to our federalism. But today the need of the hour is that we need cooperative federalism as well as cooperative competitive federalism. We need competition for development.
Every state should feel that it is moving ahead, that it will race ahead by toiling hard. If a particular state has done 10 good tasks, others shall do 15 good tasks. If a state has completed a job in three years, others should complete the same job in two years. There should be an atmosphere of competition between the states and all the units of the government which should strive to take us to new peaks of development.
My dear countrymen,
When we talk of the 25 years of Amrit Kaal, I know that there would be many challenges, limitations and problems. We do not underestimate these. We keep on looking for ways and are constantly striving but I wish to discuss two things here. There may be many issues to discuss but considering the time constraint, I would like to talk about two things right now. And I believe that because of all these challenges and problems if we do not take corrective steps while there is still time during 25 years of 'Amrit Kaal', then it could take a turn for the worse. So, I do not want to discuss everything but would definitely want to focus on two issues. One is corruption and the other is nepotism and the dynasty system. In a democracy like India where people are struggling with poverty and do not have a place to live, there are people who do not have a place to keep their ill-gotten money. This is not an ideal situation. So we have to fight against corruption with all our might. In the last eight years, we have been successful in working for the betterment of the country by saving two lakh crore rupees which used to go into the wrong hands, using all the modern systems like Direct Benefit Transfer, Aadhaar and Mobile. Those who fled the country after looting banks during the tenure of the previous government, we have seized their property and are trying to get them back. Some have been forced to go behind the bars. We are trying to ensure that those who looted the country are compelled to return.
Brothers and sisters,
I can clearly see that we are entering a crucial period against corruption. Even the big ones will not be able to escape. With this spirit, India is now stepping into a decisive period against corruption. And I am saying this with a great responsibility from the ramparts of the Red Fort. Brothers and sisters, the corrupt are eating away the country like termites. I have to fight against it, intensify the fight and have to take it to a decisive point. So, my 130 crore countrymen, please bless me and support me! Today I have come to seek your support and cooperation so that I can fight this battle. I hope the country becomes victorious in this war. The lives of the ordinary citizens have been ruined by corruption. So, I want to make sure that the ordinary citizens are once again able to live with dignity. My dear countrymen, it is a matter of great concern that although abhorrence of corruption in the country is visible and expressed, sometimes the generosity towards the corrupt is shown which is not acceptable in any country.
And many people have gone so shameless that despite being convicted in court, having been proved corrupt, having been sentenced for imprisonment, while still serving in jail, they continue to glorify, take pride and continue to elevate their status. Unless there is hatred towards filth in the society, the consciousness for cleanliness does not arise, unless we develop hatred towards the corrupt and corruption, until we relegate these people to social shaming, such mentality will not change. And that's why we need to be very aware of corruption and corrupt people.
Another point to highlight is rampant nepotism. And whenever I talk about nepotism or dynasty, people think I am talking only in the context of politics. Not at all. Unfortunately, it is being nourished in other Indian institutions as well. Family bias Nepotism has gripped many of our institutions today. This is sadly harming the immense talent pool of our country. The future potential of my country is suffering. Those who are legitimate contenders of these opportunities and are genuinely eligible get sidelined due to nepotism. This is a good reason for corruption. Since they feel that they stand no chance to avail opportunities as per norms, these potential and deserving candidates resort to paying bribes to get a job. All of us have to work hard on fighting Nepotism by becoming more aware and creating an antipathy for this. Only such efforts can save our institutions and ingrain ethical behaviour in our future generations. This is mandatory to ensure a bright future of our institutions. Similarly, in politics too, family bias or dynasty has done the most injustice to the country's strength. It becomes a way to benefit only the family and has no connection towards the national good.
And therefore, while remembering the Constitution of India, standing under the tricolor from the ramparts of the Red Fort, I want to say with an open heart to all the countrymen- let us all join hands for the purification and cleansing of Indian politics and for the cleansing of all the institutions of India, we have to liberate the country from this family mentality and move towards taking the country forward on the basis of merit. It is more imperative now than ever. Otherwise, everyone will carry heavy resentment that s/he was deserving but could not succeed as there was no family member vouching for them in the ecosystem. Such a mentality is not good for any country.
Dear youth of my country, for your bright future, for your dreams, I seek your support in the fight against nepotism. I want your support in the fight against dynastic politics. I consider this as my constitutional responsibility. The responsibility of a democracy. I believe in the power of words spoken from the ramparts of this Red Fort. And hence I request you to support this opportunity. We have noticed this in the accolades we received at the sports world in the last few days. It’s not that we did not have such great talent in the past. It is not that our sons and daughters, the youth of India, are not achieving anything in the world of sports. But sadly they have been pushed out due to the nepotism channel. The ones that qualified to reach the competition in other countries were least bothered about winning medals for the country. But when transparency was reinstated, selection was on the merit of the sportsperson and the talent was honoured on the playgrounds. It is a moment of pride today to see the tricolor flying high and the national anthem reverberating at the stadiums globally.
One feels proud when there is freedom from dynasty and nepotism, and such results come along. My dear countrymen, there are many challenges no doubt. But if there are crores of problems before this country, then there are also crores of solutions and I have faith in 130 crore countrymen. When 130 crore countrymen take one step ahead with a set goal and the commitment to resolve, India moves 130 steps forward. We have to move forward with this capability. This is the first dawn of the ‘Amrit Kaal’ and we should not forget a single moment for the next 25 years. To live for the motherland each day, every moment of time and every particle of life will be our true tribute to the freedom fighters. Only then, the virtuous remembrance of all those who contributed in taking the country to this point in the last 75 years will be of use.
I urge the countrymen to start the ‘Amrit Kaal’ today by nurturing new possibilities, realizing new resolutions and moving ahead with confidence. The ‘Amrit Mahotsav’ of freedom has turned in the direction of ‘Amrit Kaal’ and, therefore, ‘Sabka Prayas’ is necessary in this ‘Amrit Kaal’. ‘Sabka Prayas’ is going to yield this result. The spirit of Team India is going to take the country forward. This Team India of 130 crore countrymen will realize all the dreams by moving forward as a team. With this belief, speak with me,
Jai Hind!
Jai Hind!
Jai Hind!
Bharat Mata ki – Jai!
Bharat Mata ki – Jai!
Bharat Mata ki – Jai!
Bharat Mata ki – Jai!
Vande Mataram!
Vande Mataram!
Vande Mataram!
Thanks a lot!
Disclaimer: This is an approximate translation of the speech. The original speech was delivered in Hindi.
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ
୭୬ତମ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିବସ ଉପଲକ୍ଷେ ଲାଲକିଲ୍ଲାର ପ୍ରାଚୀରରୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଅଭିଭାଷଣ
ସ୍ୱାଧୀନତାର ୭୫ ବର୍ଷ ପୂରଣ ହେବା ଅବସରରେ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଶୁଭକାମନା । ଅନେକ ଅନେକ ଶୁଭେଚ୍ଛା । କେବଳ ଭାରତର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣ ଅନୁକୋଣରେ ଆଜି କୌଣସି ନା କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଭାରତକୁ ଅପାର ସ୍ନେହ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନର ସହିତ ଆମ ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଉତ୍ତୋଳନ କରାଯାଇଛି । ମୁଁ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଥିବା ଭାରତପ୍ରେମୀମାନଙ୍କୁ, ଭାରତୀୟମାନଙ୍କର ସ୍ୱାଧୀନତାର ଏହି ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବରେ ଅନେକ ଅନେକ ଶୁଭକାମନା ଜଣାଉଛି ।
ଆଜିର ଏ ଦିନ ଐତିହାସିକ । ଏକ ପୁଣ୍ୟମୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ, ଏକ ନୂତନ ମାର୍ଗ, ଏକ ନୂତନ ସଂକଳ୍ପ ଏବଂ ନୂତନ ସାମର୍ଥ୍ୟ ସହିତ ଆଗକୁ ପାଦ ବଢ଼ାଇବା ଲାଗି ଏହା ଏକ ଶୁଭ ଅବସର । ପରାଧୀନତାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାଳଖଣ୍ଡ ସଂଘର୍ଷରେ, ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ଲଢ଼େଇରେ ବିତିଛି । ପରାଧୀନତା ବିରୋଧରେ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଶହ ଶହ ବର୍ଷ ଲଢ଼େଇ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । ଭାରତର କୌଣସି ଗୋଟିଏ କୋଣ, ପରାଧୀନତାର କୌଣସି ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଏ ସଂଘର୍ଷରୁ ବାଦ୍ ପଡ଼ିନଥିଲା। ଦେଶର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନେ ଏଥିପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ସମର୍ପି ଦେଇଥିଲେ, ଅନେକ ଯାତନା ଭୋଗିଥିଲେ, ଅନେକ ଆହୂତି ଦେଇଥିଲେ । ଆଜି ଆମ ସମସ୍ତ ଦେଶବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏପରି ବଳିଦାନ ଦେଇଥିବା ସବୁ ମହାପୁରୁଷ, ସବୁ ତ୍ୟାଗୀ ଏବଂ ସବୁ ବଳିଦାନୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାର ଅବସର ଆସିଛି । ସେମାନଙ୍କ ଋଣକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବାର ସମୟ ଆସିଛି । ଏହା ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଯଥାଶୀଘ୍ର ପୂରଣ କରିବାର ଏକ ଅବସର । ଆମେ ସବୁ ଦେଶବାସୀ ପୂଜ୍ୟ ବାପୁ, ନେତାଜୀ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷ, ବାବା ସାହେବ ଆମ୍ବେଦକର, ବୀର ସାଭରକରଙ୍କ ପ୍ରତି କୃତଜ୍ଞ, ଯେଉଁମାନେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ସମର୍ପି ଦେଇଥିଲେ । କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଥ ହିଁ ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ପଥ ଥିଲା । ମଙ୍ଗଲ ପାଣ୍ଡେ, ତାତ୍ୟା ଟୋପେ, ଭଗତ ସିଂ, ସୁଖଦେବ, ରାଜଗୁରୁ, ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଆଜାଦ, ଅଶଫାକ ଉଲ୍ଲା ଖାଁ, ରାମପ୍ରସାଦ ବିସମିଲ ଏବଂ ଏପରି ଅଗଣିତ କ୍ରାନ୍ତି ବୀରମାନେ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନର ମୂଳଦୁଆକୁ ଦୋହଲାଇ ଦେଇଥିଲେ । ଦେଶ ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃତଜ୍ଞ । ରାଣୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ, ଝଲକାରୀ ବାଇ, ଦୁର୍ଗା ଭାଭୀ, ରାଣୀ ଗାଇଦିନ୍ଲୁ, ରାଣୀ ଚେନ୍ନମ୍ମା, ବେଗମ ହଜରତ ମହଲ, ଭେଲୁ ନାଚ୍ଚିୟାର ପ୍ରମୁଖ ବୀରାଙ୍ଗନାମାନେ ଭାରତର ନାରୀ ଶକ୍ତିର ସାମର୍ଥ୍ୟ ଦେଖାଇ ଦେଇଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଆଜି ରାଷ୍ଟ୍ର କୃତଜ୍ଞତା ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଛି ।
ଭାରତର ନାରୀ ଶକ୍ତି କିଭଳି ସଂକଳ୍ପ ନେଇପାରନ୍ତି, ଭାରତର ନାରୀମାନେ କିଭଳି ତ୍ୟାଗ ଏବଂ ବଳିଦାନର ପରାକାଷ୍ଠା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିପାରନ୍ତି, ତାହା ଏମାନଙ୍କ ଭଳି ଅଗଣିତ ବୀରାଙ୍ଗନାମାନେ ପ୍ରମାଣିତ କରିଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ସ୍ମୃତିଚାରଣ କରି ଆଜି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାରତବାସୀ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି । ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ଲଢ଼େଇ କରିଥିବା ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ରାଷ୍ଟ୍ର ନିର୍ମାଣରେ ଯୋଗଦାନ ଦେଇଥିବା ଡକ୍ଟର ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସାଦ, ନେହରୁ ଜୀ, ସର୍ଦ୍ଦାର ବଲ୍ଲଭ ଭାଇ ପଟେଲ, ଶ୍ୟାମା ପ୍ରସାଦ ମୁଖାର୍ଜୀ, ଲାଲ ବାହାଦୂର ଶାସ୍ତ୍ରୀ, ଦୀନଦୟାଲ ଉପାଧ୍ୟାୟ, ଜୟପ୍ରକାଶ ନାରାୟଣ, ରାମ ମନୋହର ଲୋହିୟା, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ବିନୋବା ଭାବେ, ନାନାଜୀ ଦେଶମୁଖ, ସୁବ୍ରମଣ୍ୟମ ଭାରତୀଙ୍କ ଭଳି ଅଗଣିତ ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଆଜି ପ୍ରଣାମ କରିବାର ଅବସର ।
ଆଜି ଆମେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛୁ, ସେତେବେଳେ ଆମ ଜଙ୍ଗଲରେ ଜୀବନ ବିତାଉଥିବା ଜନଜାତି ସମାଜର ଗୌରବକୁ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଭୁଲି ପାରିବା ନାହିଁ । ଭଗବାନ ବିର୍ସା ମୁଣ୍ଡା, ସିଦ୍ଧୁ କାହ୍ନୁ, ଅଲ୍ଲୁରୀ ସୀତାରାମ ରାଜୁ, ଗୋବିନ୍ଦ ଗୁରୁଙ୍କ ଭଳି ଅଗଣିତ ବୀରମାନେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନର ସ୍ୱର ସାଜି ଦୂର-ସୁଦୂର ଜଙ୍ଗଲରେ ମଧ୍ୟ… ମୋ ଆଦିବାସୀ ଭାଇଭଉଣୀ, ମୋ ମା’ମାନଙ୍କୁ, ମୋ ଦେଶର ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ମାତୃଭୂମି ପାଇଁ ଜୀବନ ସମର୍ପି ଦେବା ଲାଗି ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମର ଅନେକ ରୂପ ରହିଥିଲା, ଏହା ଦେଶ ପାଇଁ ସୌଭାଗ୍ୟର ବିଷୟ । ଏମିତି ଗୋଟିଏ ରୂପରେ ନାରାୟଣ ଗୁରୁ, ସ୍ୱାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ, ମହର୍ଷି ଅରବିନ୍ଦ, ଗୁରୁଦେବ ରବିନ୍ଦ୍ର ନାଥ ଟାଗୋରଙ୍କ ଭଳି ମହାପୁରୁଷମାନେ ଭାରତର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଁରେ ଭାରତର ଚେତନା ଜାଗ୍ରତ କରି ଚାଲିଥିଲେ । ଭାରତକୁ ଚେତନାମୟ କରି ଚାଲିଥିଲେ ।
ଗତ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ଧରି ଆମେ ଦେଖି ଆସୁଛୁ ସାରା ଦେଶ ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବ ପାଳନ କରୁଛି । ୨୦୨୧ରେ ଦାଣ୍ଡି ଯାତ୍ରାରୁ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ସ୍ମୃତି ଦିବସ ପାଳନ କରିବା ପରେ ଆଜି ଭାରତର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ଦେଶବାସୀ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବକୁ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି । ଦେଶର ଇତିହାସରେ ବୋଧହୁଏ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଏତେ ବିଶାଳ, ବ୍ୟାପକ, ଦୀର୍ଘ ତଥା ଲମ୍ବା ଲକ୍ଷ୍ୟ ନେଇ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରାଯାଉଛି । ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଏପରି ଘଟଣା ଘଟିଛି । ଭାରତର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ଦେଶବାସୀ ସେସବୁ ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ନା କୌଣସି କାରଣରୁ ଇତିହାସରେ ସ୍ଥାନ ଦିଆଯାଇନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ଆଢ଼ୁଆଳରେ ରହି ଯାଇଛନ୍ତି । ଆଜି ଦେଶ ଖୋଜି ଖୋଜି ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ଥିବା ଏପରି ବୀର, ମହାପୁରୁଷ, ତ୍ୟାଗୀ, ବଳିଦାନୀ, ସତ୍ୟବୀରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଛି, ପ୍ରଣାମ କରିଛି । ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବ କାଳରେ ଏ ସବୁ ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବାର ଅବସର ମିଳିଲା । ଗତକାଲି, ୧୪ ଅଗଷ୍ଟରେ ସାରା ଭାରତରେ ବିଭାଜନ ବିଭୀଷିକା ସ୍ମୃତି ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଇଥିଲା । ଦେଶବାସୀ ସେହି କୋଟି କୋଟି ଜନତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥିଲେ ଯେଉଁମାନେ ତ୍ରିରଙ୍ଗାର ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଅନେକ ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖଦ ସ୍ମୃତିକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଦେଶବାସୀ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ । ବିଭାଜନ ସମୟରେ ମାତୃଭୂମି ପ୍ରତି ଭଲ ପାଇବା କାରଣରୁ ଏ ଲୋକମାନେ ଏତେ କଷ୍ଟ ସହି ସୁଦ୍ଧା ଧୈର୍ଯ୍ୟ ହରାଇନଥିଲେ । ଭାରତ ପ୍ରତି ଭଲ ପାଇବା କାରଣରୁ ସେମାନେ ନୂଆ ଜୀବନ ପ୍ରାରମ୍ଭ କରିବା ଲାଗି ଯେଉଁ ସଂକଳ୍ପ ନେଲେ ତାହା ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ । ସେମାନଙ୍କର ଦୃଢ଼ସଂକଳ୍ପକୁ ପ୍ରଣାମ ।
ଆଜି ଆମେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବ ପାଳନ କରୁଛୁ, ଗତ ୭୫ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଦେଶ ପାଇଁ ଜିଉଁଥିବା, ମରୁଥିବା, ଦେଶର ସୁରକ୍ଷାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ, ଦେଶର ସଂକଳ୍ପକୁ ପୂରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଯୋଗଦାନକୁ ମନେ ପକାଇବା ଲାଗି ଆଜି ଅବସର ଉପନୀତ ହୋଇଛି । ସେ ସେନାର ଯବାନ ହୁଅନ୍ତୁ, ପୁଲିସ କର୍ମୀ ହୁଅନ୍ତୁ, ଶାସନରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଶାସକ, ଜନପ୍ରତିନିଧି, ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ସଂସ୍ଥାର ଶାସକ-ପ୍ରଶାସକ, ରାଜ୍ୟ ଶାସକ-ପ୍ରଶାସକ, କେନ୍ଦ୍ର ଶାସକ-ପ୍ରଶାସକ ହୁଅନ୍ତୁ; ଏ ୭୫ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଯୋଗଦାନକୁ ମଧ୍ୟ ଆଜି ସ୍ମରଣ କରିବାର ଅବସର ଆସିଛି । ଦେଶର କୋଟି କୋଟି ନାଗରିକ, ଯେଉଁମାନେ ଗତ ୭୫ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର କଷ୍ଟ ସହିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ହୋଇପାରିଛି ସେତିକି ଯୋଗଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି ଆଜି ଆମେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଯୋଗଦାନକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁଛୁ ।
ମୋ ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
୭୫ ବର୍ଷର ଏହି ଯାତ୍ରା ଆମ ପାଇଁ ଅନେକ ଉତ୍ଥାନ ପତନ ନେଇ ଆସିଛି । ସୁଖ-ଦୁଃଖର ଛାଇ ଘେରି ରହିଥିଲା ଏବଂ ଏହା ଭିତରେ ଆମ ଦେଶବାସୀ ଅନେକ ଉପଲବ୍ଧି ହାସଲ କରିଛନ୍ତି, ଶ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ହାର୍ ମାନି ନାହାନ୍ତି । ସଂକଳ୍ପକୁ ଦୁର୍ବଳ ହେବାକୁ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି । ମୁଁ ଏଠାରେ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ଯେ, ସତ୍ୟତା ହେଉଛି ଶହ ଶହ ବର୍ଷର ପରାଧୀନତା, ଭାରତର ମନ, ମାନବିକ ଭାବନାକୁ ଗଭୀର ଭାବେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ କରିଥିଲା, ଗମ୍ଭୀର ଆଘାତ ଦେଇଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଏହା ଭିତରେ ଏକ ଜିଦ୍, ଉତ୍ସାହ, ଦୃଢ଼ସଂକଳ୍ପ, ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ପ୍ରେରଣା ରହିଥିଲା । ଏହି କାରଣରୁ ଅଭାବ ମଧ୍ୟରେ, ଉପହାସ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମର ଅନ୍ତିମ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଦେଶକୁ ଭୟଭୀତ କରାଇବାର ପ୍ରୟାସ ମଧ୍ୟରେ, ନିରାଶ, ହତାଶ କରିବା ଲାଗି ଉଦ୍ୟମ କରାଯାଇଥିଲା । କୁହାଗଲା ଯଦି ସ୍ୱାଧୀନତା ଆସିବ ତା’ହେଲେ ଦେଶ ବିଭାଜନ ହୋଇଯିବ, ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଯିବ । ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପର ବିରୋଧରେ ଲଢ଼ି ମରିଯିବେ । କିଛି ବଞ୍ଚି ରହିବ ନାହିଁ । ଭାରତ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗକୁ ଚାଲିଯିବ । ଏମିତି କେତେ କ’ଣ ଆଶଙ୍କା ବ୍ୟକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା । କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଜାଣିନଥିଲେ ଯେ ଏହା ହେଉଛି ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ମାଟି । ଏ ମାଟିର ଯେଉଁ ସାମର୍ଥ୍ୟ ରହିଛି ତାହା ଶାସକମାନଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରି ରହିଥାଏ । ଶହ ଶହ ବର୍ଷ ଧରି ଏହି ସାମର୍ଥ୍ୟ ଭାରତ ମାଟିରେ ବଞ୍ଚି ରହିଛି । ଏହାର ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ଆମେ ଅନ୍ନସଙ୍କଟ, ଯୁଦ୍ଧଗ୍ରସ୍ତତା ଭଳି ଅନେକ କଷ୍ଟ ସହି ସୁଦ୍ଧା ଆଜି ପ୍ରଗତି ହାସଲ କରିପାରିଛୁ ।
ଆତଙ୍କବାଦ ପ୍ରତିଟି ପାଦରେ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ନାଗରିକମାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁମୁଖକୁ ଟାଣି ନେଲା । ଛାୟା ଯୁଦ୍ଧ କରାଗଲା, ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ମାଡ଼ି ଆସିଲା, ସଫଳତା, ବିଫଳତା, ଆଶାନିରାଶା କେଜାଣି କେତେ ଅନେକ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଆସିଲା । କିନ୍ତୁ ଏସବୁ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଭାରତକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଚାଲିଛି । ଭାରତର ବିବିଧତା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭାରତ ପାଇଁ ଏକ ବୋଝ ଭଳି ଲାଗୁଛି । ଭାରତର ସେହି ବିବିଧତା ହିଁ ଭାରତର ଅମୂଲ୍ୟ ଶକ୍ତି । ଶକ୍ତିର ଏକ ଅତୁଟ ପ୍ରମାଣ । ଦୁନିଆ ଜାଣିନଥିଲା ଯେ ଭାରତ ନିକଟରେ ଏକ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ସାମର୍ଥ୍ୟ ରହିଛି, ଏକ ସଂସ୍କାର ସରିତା ରହିଛି, ମନମସ୍ତିଷ୍କର ଏକ ବିଚାର ବନ୍ଧନ ରହିଛି । ତାହା ହେଉଛି ଭାରତର ଗଣତନ୍ତ୍ର । ଭାରତକୁ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଜନନୀ, ମଦର ଅଫ୍ ଡେମୋକ୍ରେସୀ କୁହାଯାଏ । ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣତନ୍ତ୍ର ରହିଛି, ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ଆଗେଇ ଚାଲନ୍ତି, ସେହି ସାମର୍ଥ୍ୟ ବିଶ୍ୱର ବଡ଼ ବଡ଼ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସଂକଟ କାଳ ନେଇ ଆସିଥାଏ । ମଦର ଅଫ ଡେମୋକ୍ରେସୀ, ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଜନନୀ, ଆମ ଭାରତ ଏହା ପ୍ରମାଣିତ କରିଛି ଯେ ଆମ ପାଖରେ ଏକ ଅଭିନବ ସାମର୍ଥ୍ୟ ରହିଛି ।
ମୋ ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ହିମାଳୟର କନ୍ଦର ହେଉ ଅବା ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଯେଉଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଥିଲା, ଅନ୍ତିମ ସୋପାନରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଲାଗି ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ଯେଉଁ ଆକାଂକ୍ଷା ପୋଷଣ କରିଥିଲେ, ଶେଷ ଧାଡ଼ିରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଲୋକକୁ ସାମର୍ଥ୍ୟବାନ କରିବା ଲାଗି ମୁଁ ମୋ ନିଜକୁ ସମର୍ପି ଦେଇଛି । ସେହି ୮ ବର୍ଷର ପରିଣାମ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଏତେ ଦଶନ୍ଧିର ଅଭିଜ୍ଞତା ଆଜି ୭୫ ବର୍ଷ ପରେ ଆମେ ଯେତେବେଳେ ଅମୃତ କାଳରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛୁ ତାହା ଦେଶର ବିକାଶ ପାଇଁ ଅଧିକ ଉପଯୋଗୀ ହୋଇପଡ଼ିଛି । ଅମୃତ କାଳର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାତରେ ମୁଁ ଦେଶବାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୂତ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଦେଖିପାରୁଛି ଏବଂ ଏହାକୁ ନେଇ ମୁଁ ଗର୍ବରେ ଭରି ଯାଉଛି ।
ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ମୁଁ ଆଜି ଦେଶର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ସୌଭାଗ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରୁଛି । ଭାରତର ଜନମନ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜନମନ ଅଟେ । ଆକାଂକ୍ଷୀ ସମାଜ କୌଣସି ଦେଶ ପାଇଁ ବହୁତ ବଡ଼ ସମ୍ପତ୍ତି । ମୁଁ ଗର୍ବିତ ଯେ ଆଜି ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ, ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଗରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଆକାଂକ୍ଷା ଶୀର୍ଷ ସ୍ଥାନରେ ରହିଛି । ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଦେଖିବା ଲାଗି ଚାହୁଁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଲାଗି ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୁହନ୍ତି, ନିଜ ଆଖି ସାମ୍ନାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ସେମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଦେଶ ପ୍ରତି ରହିଥିବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସହ ଯୋଡ଼ି ହେବା ଲାଗି ଚାହୁଁଛନ୍ତି । ସେମାନେ ଗତି ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ପ୍ରଗତି ଚାହୁଁଛନ୍ତି । ୭୫ ବର୍ଷ ଧରି ଦେଖିଥିବା ସ୍ୱପ୍ନକୁ ନିଜ ଆଖି ଆଗରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଲାଗି ସେମାନେ ଲାଳାୟିତ, ଉତ୍ସାହିତ ଏବଂ ବ୍ୟଗ୍ର ଅଛନ୍ତି ।
କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ ଏଥିପାଇଁ ସଂକଟ ଆସିପାରେ । କାହିଁକି ନା ଯେତେବେଳେ ଆକାଂକ୍ଷୀ ସମାଜ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିଥାଏ ସରକାରଙ୍କୁ ଖଡ୍ଗ ଧାରରେ ଚାଲିବାକୁ ହୋଇଥାଏ । ସରକାରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମୟ ସହ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ଏବଂ ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ଯେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ହୁଅନ୍ତୁ, ରାଜ୍ୟ ସରକାର ହୁଅନ୍ତୁ, ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରଶାସନ ହେଉ, ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରର ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେଉ ନା କାହିଁକି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏ ଆକାଂକ୍ଷୀ ସମାଜର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ସେମାନଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ ପାଇଁ ଆମେ ଅଧିକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରିପାରିବା ନାହିଁ । ଆମର ଏହି ଆକାଂକ୍ଷୀ ସମାଜକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିଛି । କିନ୍ତୁ ଏବେ ନିଜର ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିବା ଲାଗି ବାଧ୍ୟ କରିବା ଲାଗି ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୁହନ୍ତି । ସେଥିପାଇଁ ଅମୃତ କାଳର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାତ ଆମ ପାଇଁ ସେହି ଆକାଂକ୍ଷୀ ସମାଜର ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ପୂରଣ କରିବା ଲାଗି ବହୁତ ବଡ଼ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅବସର ନେଇ ଆସିଛି ।
ମୋ ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ବିଗତ ଦିନରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଆଉ ଏକ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖିଛୁ, ଅନୁଭବ କରିଛୁ; ତାହା ହେଉଛି ଭାରତର ସାମୂହିକ ଚେତନାର ପୁନର୍ଜାଗରଣ । ଏକ ସାମୂହିକ ଚେତନାର ପୁନର୍ଜାଗରଣ ଫଳରେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଏତେ ସଂଘର୍ଷ ପରେ ଯେଉଁ ଅମୃତ ବାହାରିଥିଲା, ତାହା ଏବେ ସଜେଇ ହେଉଛି, ସଂକଳିତ ହେଉଛି । ସଂକଳ୍ପରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଉଛି, ପୁରୁଷାର୍ଥର ପରାକାଷ୍ଠା ଯୋଡ଼ି ହେଉଛି ଏବଂ ସିଦ୍ଧିର ମାର୍ଗ ଦେଖାଯାଉଛି । ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏହି ଚେତନା, ଚେତନାର ଜାଗରଣ, ଏହି ପୁନର୍ଜାଗରଣ, ଏହା ହିଁ ଆମର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ସମ୍ପତ୍ତି । ଆଉ ଏହି ପୁନର୍ଜାଗରଣ ଦେଶରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୂତ ଉତ୍ସାହ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି । ଦେଖନ୍ତୁ, ୧୦ ଅଗଷ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ହୁଏତ’ ଏ ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରି ପାରିନଥିଲେ । କିନ୍ତୁ କିଛି ଗତ ତିନି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଭାବେ ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକା ଧରି ସାରା ଦେଶ ତିରଙ୍ଗା ଯାତ୍ରାରେ ବାହାରିଲା ତାହା ଦେଖିବା ଅଭୂତପୂର୍ବ । ବଡ଼ ବଡ଼ ସାମାଜିକ ବିଜ୍ଞାନ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଦେଶବାସୀଙ୍କ ଭିତରେ, ଦେଶ ଭିତରେ ଏତେ ବଡ଼ ସାମର୍ଥ୍ୟ ରହିଛି, ତାହାର କଳ୍ପନା କରି ପାରିନଥିଲେ । ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକା ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖାଇ ଦେଇଛି । ଏହା ପୁନର୍ଚେତନା, ପୁନର୍ଜାଗରଣର ସମୟ । ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ବୁଝି ପାରୁନାହାନ୍ତି ।
ସାରା ଦେଶର ଜନତା, ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣ ଯେତେବେଳେ ଜନତା କର୍ଫ୍ୟୁ ପାଇଁ ଏକଜୁଟ୍ ହୋଇଯାଇଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଚେତନା ଅନୁଭୂତ ହୋଇଥାଏ । ଦେଶ ଯେତେବେଳେ ତାଳି, ଥାଳି ବଜାଇ କରୋନା ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ସହିତ କାନ୍ଧରେ କାନ୍ଧ ମିଶାଇ ଛିଡ଼ା ହୋଇଯାଇଥାଏ ସେତେବେଳେ ଏ ଚେତନାର ଅନୁଭବ ହୋଇଥାଏ । ଦୀପ ଜଳାଇ କରୋନା ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ଶୁଭକାମନା ଜଣାଇବା ଲାଗି ଦେଶ ଯେତେବେଳେ ଆଗେଇ ଆସେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଚେତନାର ଅନୁଭୂତି ହୋଇଥାଏ । କରୋନା କାଳରେ ଟିକା ନେବା କି ନନେବା, ଟିକା କାମ କରିବ କି ନାହିଁ ସେହି ଚିନ୍ତାକୁ ନେଇ ସାରା ଦୁନିଆ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଭିତରେ ରହିଥିଲା । ଏପରି ଏକ ସମୟରେ ମୋ ଦେଶର ଗାଁରେ ଗରିବମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଶହ କୋଟି ଡୋଜ୍ ଟିକା ନେଇ ସାରା ବିଶ୍ୱକୁ ଚମକାଇ ଦେବାର କାମ କରି ଦେଖାଇଥିଲେ । ଏହି ଚେତନା, ସାମର୍ଥ୍ୟ, ଆଜି ଦେଶକୁ ନୂତନ ଶକ୍ତି ଦେଉଛି ।
ମୋ ପ୍ରିୟ ଭାଇ-ଭଉଣୀମାନେ
ଏହାକୁ ଏକ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଭାବେ ମୁଁ ଦେଖିପାରୁଛି । ଆକାଂକ୍ଷୀ ସମାଜ, ପୁନର୍ଜାଗରଣ ଏସବୁ ଆଜି ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅନେକ ଦଶନ୍ଧି ପରେ ଭାରତର ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ବଦଳାଇ ଦେଇଛି । ସାରା ବିଶ୍ୱ ଆଜି ଏକ ଭିନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରେ ଭାରତକୁ ଦେଖୁଛି । ସାରା ବିଶ୍ୱ ଆଜି ଗର୍ବର ସହିତ ଭାରତ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ, ଅନେକ କିଛି ଭାରତ ଠାରୁ ଚାହୁଁଛି । ସାରା ଦୁନିଆ ଭାରତ ମାଟିରେ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ଖୋଜୁଛି । ବିଶ୍ୱରେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ, ବିଶ୍ୱର ଚିନ୍ତାଧାରା ବଦଳିବା ୭୫ ବର୍ଷର ଆମ ଅଭିଜ୍ଞତା ଯାତ୍ରା କାରଣରୁ ହୋଇପାରିଛି ।
ଆମେ ଯେଉଁ ଭଳି ସଂକଳ୍ପକୁ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛୁ ତାହାକୁ ସାରା ଦୁନିଆ ଦେଖୁଛି । ଆଉ ଶେଷରେ ସାରା ବିଶ୍ୱ ଅନେକ ଆଶା ନେଇ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଛି । ଆଶା ପୂରଣ କରିବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ କେଉଁଠି ଅଛି ତାହା ବିଶ୍ୱ ଦେଖିପାରୁଛି । ମୁଁ ଏହାକୁ ନାରୀ ଶକ୍ତି ରୂପରେ ଦେଖୁଛି । ଏହାକୁ ମୁଁ ତିନୋଟି ସାମର୍ଥ୍ୟ ରୂପରେ ଦେଖୁଛି । ଏହି ତ୍ରିଶକ୍ତି ହେଉଛି ଆକାଂକ୍ଷାର, ପୁନର୍ଜାଗରଣର ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ଆଶା ପୂରଣ କରିବାର । ଏ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଭାରତ ନିକଟରେ ରହିଛି । ଆଜି ସେହି ବିଶ୍ୱାସ ଜାଗିଛି । ବିଶ୍ୱର ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରିବାରେ ମୋ ଦେଶବାସୀଙ୍କର ବହୁତ ବଡ଼ ଭୂମିକା ରହିଛି । ୧୩୦ କୋଟି ଦେଶବାସୀ ଅନେକ ଦଶନ୍ଧିର ଅଭିଜ୍ଞତା ପରେ ସ୍ଥିର ସରକାରର ମହତ୍ୱ କ’ଣ ହୋଇପାରେ, ରାଜନୈତିକ ସ୍ଥିରତାର ଅର୍ଥ କ’ଣ, ରାଜନୈତିକ ସ୍ଥିରତା କିଭଳି ଶକ୍ତି ଆଣିଥାଏ ତାହା ଦେଖି ପାରିଛନ୍ତି ।
ନୀତିରେ କିଭଳି ସାମର୍ଥ୍ୟ ରହିଥାଏ, ସେହି ନୀତି ଉପରେ ବିଶ୍ୱ କିଭଳି ଭରସା କରିଥାଏ ତାହା ଭାରତ ଦେଖାଇଛି ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ବୁଝିପାରୁଛି । ରାଜନୈତିକ ସ୍ଥିରତା ଥିଲେ, ନୀତିରେ ଗତିଶୀଳତା ରହିଥିଲେ, ଦ୍ରୁତ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନେଲେ, ସର୍ବବ୍ୟାପକତା ରହିଲେ, ସର୍ବସମାବେଶିତା ରହିଲେ ସମସ୍ତେ ବିକାଶ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଭାଗୀଦାର ହୋଇଥାଆନ୍ତି । ସବକା ସାଥ, ସବକା ବିକାଶ ମନ୍ତ୍ର ନେଇ ଆମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥିଲୁ, କିନ୍ତୁ ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଦେଶବାସୀ ସେଥିରେ ସବକା ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ସବକା ପ୍ରୟାସର ରଙ୍ଗ ଭରି ଦେଇଥିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଆମର ସାମୂହିକ ଶକ୍ତି, ସାମଗ୍ରିକ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିଲୁ । ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବ ଯେପରି ଭାବେ ପାଳନ କରାଗଲା, ଯେପରି ଭାବେ ଆଜି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାରେ ୭୫ ଅମୃତ ସରୋବର ନିର୍ମାଣର ଅଭିଯାନ ଜାରି ରହିଛି । ପ୍ରତି ଗାଁରେ ଲୋକମାନେ ଏହା ସହ ଯୋଡ଼ି ହେଉଛନ୍ତି । ସେମାନେ ଯେପରି ଭାବେ ସେବା କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ । ଲୋକମାନେ ନିଜ ପ୍ରୟାସରେ ନିଜ ଗାଁରେ ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ବଡ଼ ଅଭିଯାନକୁ ଆଗେଇ ନେଉଛନ୍ତି । ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ସେଥିପାଇଁ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଅଭିଯାନ ହେଉ, ଗରିବ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ କାମ ହେଉ, ଦେଶ ଆଜି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି, ସାମର୍ଥ୍ୟର ସହ ଏକଜୁଟ ହୋଇ ଆଗେଇ ବଢ଼ୁଛି ।
କିନ୍ତୁ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ ଆମେ ଯଦି କେବଳ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅମୃତକାଳରେ ଆମ ୭୫ ବର୍ଷର ଯାତ୍ରାକୁ ନେଇ ଗୌରବଗାନ କରୁଥିବା, ପ୍ରଶଂସାରେ ନିଜର ପିଠି ଥାପୁଡ଼ାଉଥିବା, ଆମର ସ୍ୱପ୍ନ ଅନେକ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯିବ । ସେଥିପାଇଁ ୭୫ ବର୍ଷର କାଳଖଣ୍ଡ କେତେ ଚମତ୍କାର ଥିଲା, କେତେ ସଙ୍କଟ ଏ ସମୟରେ ଆସିଥିଲା, କେତେ ସ୍ୱପ୍ନ ଆମର ଅଧୁରା ରହିଯାଇଛି, ସେ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା ନକରି ଆମେ ଅମୃତ କାଳରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛୁ । ଏହି ଅମୃତ କାଳ, ଅର୍ଥାତ୍ ୨୫ ବର୍ଷ ଆମ ଦେଶ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଲାଲ କିଲାର ପ୍ରାଚୀରରୁ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ୧୩୦ କୋଟି ଦେଶବାସୀଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛି, ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦେଖିପାରୁଛି, ସେମାନଙ୍କ ସଂକଳ୍ପକୁ ଅନୁଭବ କରିପାରୁଛି, ସେତେବେଳେ ମୋତେ ଲାଗୁଛି ଯେ ଆଗାମୀ ୨୫ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଆମକୁ ପଞ୍ଚ ପ୍ରଣ ବା ପାଞ୍ଚଟି ଶପଥ ନେବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଆମର ସଂକଳ୍ପକୁ ଏଥିପ୍ରତି କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିବାକୁ ହେବ । ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିବାକୁ ହେବ । ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ଶପଥ ସହିତ ୨୦୪୭ରେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ୧୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ତ୍ତି ବେଳକୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନଙ୍କର ସବୁ ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ କରିବାର ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱ ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ।
ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପାଞ୍ଚଟି ଶପଥ କଥା କହୁଛି, ଏଥିମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଶପଥଟି ହେଉଛି ଦେଶ ବଡ଼ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବ । ବହୁତ ବଡ଼ ସଂକଳ୍ପକୁ ନେଇ ଦେଶକୁ ଆଗେଇ ଯିବାକୁ ହେବ । ସେହି ବଡ଼ ସଂକଳ୍ପ ହେଉଛି ବିକଶିତ ଭାରତ, ଏହା ଠାରୁ କିଛି କମ୍ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ବଡ଼ ସଂକଳ୍ପ – ଦ୍ୱିତୀୟ ଶପଥ ହେଉଛି, ଆମ ଭିତରେ, ଆମ ମନର କୌଣସି କୋଣରେ, ଅଭ୍ୟାସରେ ଯଦି ପରାଧୀନତାର ସାମାନ୍ୟ ଭାବନା ରହିଛି ତା’ହେଲେ ଆମକୁ ସେହି ଭାବନାକୁ ସମାପ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ । ଶହ ଶହ ବର୍ଷର ପରାଧୀନତା ଆମକୁ ଶତପ୍ରତିଶତ ବାନ୍ଧି ରଖିଥିଲା । ଏବେ ବି ସେହି ଭାବନା ଆମ ମନକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିଛି, ମାନସିକତାରେ ବିକୃତି ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି । ଆମକୁ ଗୋଲାମୀର ଛୋଟ ଛୋଟ ଜିନିଷ ଦେଖାଗଲେ, ଆମ ଭିତରେ ବି କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଦେଖାଦେଲେ, ଆମ ଆଖପାଖରେ ଦେଖାଦେଲେ, ସେଥିରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ହେବ । ଏହା ହେବ ଆମର ଦ୍ୱିତୀୟ ଶପଥ । ତୃତୀୟ ଶପଥ ହେଉଛି ଆମ ପରମ୍ପରାକୁ ନେଇ ଆମେ ଗର୍ବ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଆମର ଏହି ପରମ୍ପରା ହିଁ ଦିନେ ଭାରତକୁ ଏକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ କାଳ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା । ଏହି ପରମ୍ପରା ନିକଟରେ ସମୟାନୁକୂଳ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବାର ଅଭ୍ୟାସ ରହିଛି । ଏହି ପରମ୍ପରା, ପ୍ରାଚୀନତାକୁ ବାଦ୍ ଦେଇ ନୂତନତ୍ୱକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ । ତେଣୁ ଏହି ପରମ୍ପରାକୁ ନେଇ ଆମେ ଗର୍ବ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଚତୁର୍ଥ ଶପଥ ମଧ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ତାହା ହେଲା ଏକତା ଏବଂ ଏକଜୁଟତା । ୧୩୦ କୋଟି ଦେଶବାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ରହିବା ଉଚିତ୍ । କେହି ନିଜର କେହି ପର, ଏକତାର ଶକ୍ତି, ‘ଏକ ଭାରତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାରତ’ର ସ୍ୱପ୍ନ ଆମ ପାଇଁ ଚତୁର୍ଥ ଶପଥ । ପଞ୍ଚମ ଶପଥ ହେଉଛି ନାଗରିକମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ । ନାଗରିକଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତି ପାରିବେ ନାହିଁ, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଏହି କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବାହାରେ ନୁହନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନାଗରିକ । ନାଗରିକମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ । ଆଗାମୀ ୨୫ ବର୍ଷର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ପୂରଣ କରିବା ଲାଗି ଏହା ହିଁ ବହୁତ ବଡ଼ ଶପଥ ଶକ୍ତି ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ
ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ସଂକଳ୍ପ ବଡ଼ ହେଲେ ପୁରୁଷାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ବଡ଼ ହୋଇଥାଏ । ଏଥିରେ ବହୁତ ଅଧିକ ମାତ୍ରାରେ ଶକ୍ତି ଯୋଡ଼ି ହୋଇଯାଏ । ୪୦-୪୨ ଦଶକର କଥା ଭାବନ୍ତୁ, ଯେତେବେଳେ ଦେଶ ସ୍ୱାଧୀନ ହୋଇଥିଲା । କିଏ ହାତରେ ଝାଡ଼ୁ ଥିଲା, କିଏ କଲମ, କିଏ ସତ୍ୟାଗ୍ରହର ମାର୍ଗ ବାଛିଥିଲା ତ’ ଆଉ କିଏ ସଂଘର୍ଷର, ପୁଣି କିଏ କାଳକ୍ରାନ୍ତିର ବୀରତ୍ୱ ମାର୍ଗକୁ ବାଛିଥିଲା । ସଂକଳ୍ପ ବଡ଼ ଥିଲା, ସଂକଳ୍ପ ଥିଲା ସ୍ୱାଧୀନତା ହାସଲର, ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଏକଜୁଟ ହେଲେ ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ । ଯଦି ଛୋଟ ସଂକଳ୍ପ ଥାଆନ୍ତା, ସୀମିତ ଥାଆନ୍ତା ତା’ହେଲେ ବୋଧହୁଏ ଆଜି ବି ଆମର ସଂଘର୍ଷ ଜାରି ରହିଥାନ୍ତା । କିନ୍ତୁ ବଡ଼ ସଂକଳ୍ପ ଥିବାରୁ ଆମେ ଏହାକୁ ହାସଲ କଲୁ ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଆଜି ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଅମୃତ କାଳର ଏ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାତରେ ପଦାର୍ପଣ କରୁଛୁ, ଆସନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ସଂକଳ୍ପ ନେବା ଯେ ଆଗାମୀ ୨୫ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ନିର୍ମାଣ କରିବା । ଆଜି ମୋ ଆଖି ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ୨୦-୨୨-୨୫ ବର୍ଷର ଯୁବକମାନେ, ମୋ ଦେଶର ଯୁବକମାନେ ଦେଶ ସ୍ୱାଧୀନତାର ୧୦୦ ବର୍ଷ ବେଳକୁ ୫୦-୫୫ ବର୍ଷ ବୟସର ବ୍ୟକ୍ତି ହୋଇସାରିଥିବେ । ଅର୍ଥାତ୍ ଆପଣମାନଙ୍କ ଜୀବନର ଏହି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ କାଳ, ଆପଣମାନଙ୍କ ବୟସର ଏ ୨୫-୩୦ ବର୍ଷ ଆପଣ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ପୂରଣ କରିବା ଦିଗରେ ନିୟୋଜିତ ରହିବେ । ଆପଣମାନେ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ମୋ ସହିତ ଆଗେଇ ଆସନ୍ତୁ । ବନ୍ଧୁଗଣ, ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକାର ଶପଥ ନେଇ ଆଗେଇ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ବିନିଯୋଗ କରି ଲାଗି ପଡ଼ିବା । ମୋ ଦେଶକୁ ବିକଶିତ ଦେଶ କରିବାର ମହାସଂକଳ୍ପ ନେଇ ଆଗେଇ ଚାଲିବା । ବିକଶିତ ରାଷ୍ଟ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିବା, ବିକାଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାପଦଣ୍ଡରେ ଆମେ ମାନବକୈନ୍ଦ୍ରିକ ବିକାଶ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା, ଆମ କେନ୍ଦ୍ରରେ ରହିବେ ମାନବ, ମାନବର ଆଶାଆକାଂକ୍ଷା ଆମ କେନ୍ଦ୍ରରେ ରହିବ । ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ଭାରତ ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ସଂକଳ୍ପ ନେଇଥାଏ ତାହାକୁ ପୂରଣ କରି ରହିଥାଏ ।
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲି ମୋର ପ୍ରଥମ ଭାଷଣାରେ, ସାରା ଦେଶ ସେଥିରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଥିଲା । ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଆହୁରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା ଏବଂ ଅସ୍ୱଚ୍ଛତା ପ୍ରତି ଏକ ଘୃଣାଭାବ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା । ଏହା ହିଁ ଆମ ଦେଶର ସାମର୍ଥ୍ୟ । ଦେଶ ଏହାକୁ କରି ଦେଖାଇଛି ଏବଂ କରୁଛି ମଧ୍ୟ । ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ କରିଚାଲିବ । ମୋ ଦେଶ ଏହି ଶକ୍ତି ବଳରେ ୨୦୦ କୋଟି ଡୋଜ୍ ଟିକାକରଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିପାରିଛି । ସାରା ବିଶ୍ୱ ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ିଥଲା ମୋ ଦେଶ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟସୀମା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଉପଲବ୍ଧି ହାସଲ କଲା । ସବୁ ପୁରୁଣା ରେକର୍ଡ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲା । ମୋ ଦେଶ ଏହା ହିଁ କରିପାରିବ । ଆମେ ଭାବି ନେଇଥିଲୁ ଯେ, ଆମଦାନୀ ତେଲରେ ହିଁ ଦେଶକୁ ଚଳାଇବୁ, ନିଜ ଦେଶରେ ତେଲ କିପରି ଉତ୍ପାଦନ କରିବୁ, ୧୦ ପ୍ରତିଶତ ଇଥାନଲ ମିଶ୍ରଣ କିଭଳି କରିବୁ ତାହା ଏକ ବଡ଼ ସ୍ୱପ୍ନ ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା । ପୁରୁଣା ଇତିହାସ କହୁଥିଲା, ଏମିତି କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ । କିନ୍ତୁ ଠିକ୍ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ୧୦ ପ୍ରତିଶତ ଇଥାନଲ ମିଶ୍ରଣ କରି ଦେଶ ଏହି ସ୍ୱପ୍ନକୁ ପୂରଣ କରିପାରିଲା ।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଅଢ଼େଇ କୋଟି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏତେ କମ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟୁତ ସଂଯୋଗ ଦେବା, ଛୋଟ କାମ ନଥିଲା । ଦେଶ କିନ୍ତୁ ଏହା କରି ଦେଖାଇଲା । ଲକ୍ଷାଧିକ ପରିବାରର ଘରକୁ ‘ନଳ ଯୋଗେ ଜଳ’ ପହଞ୍ଚାଇବାର କାମ ଆଜି ଦେଶ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ କରୁଛି । ଖୋଲାରେ ଶୌଚରୁ ମୁକ୍ତି, ଭାରତରେ ଆଜି ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିଛି ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ
ଆମର ଅଭିଜ୍ଞତା କହୁଛି ଥରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଆମେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହାସଲ କରିପାରିବା । ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉ, ଦେଶରେ ନୂଆ ମେଡ଼ିକାଲ କଲେଜ ତିଆରିର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉ, ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ହେଉ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ଅଧିକ ପ୍ରଗତି ହାସଲ କରାଯାଇପାରିଛି । ସେଥିପାଇଁ ଆସନ୍ତା ୨୫ ବର୍ଷ ସମୟ ଲାଗି ବଡ଼ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ନିମନ୍ତେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଶପଥ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ କଥା ହେଉଛି, ମୁଁ ସେହି ସଂକଳ୍ପ ଶକ୍ତି କଥା କହୁଛି ଯାହା ଆମକୁ ପରାଧୀନ ମାନସିକତା ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ଦେବ । ଦେଶବାସୀ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ ଥରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ, କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁନିଆ ଆମକୁ ସାର୍ଟିଫିକେଟ ବାଣ୍ଟି ଚାଲିବ? କେତେ ଦିନ ଧରି ଆମେ ଦୁନିଆ ଠାରୁ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା? ଆମେ କ’ଣ ନିଜ ପାଇଁ ମାପଦଣ୍ଡ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ନାହିଁ ? ୧୩୦ କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ଦେଶ କ’ଣ ନିଜ ମାପଦଣ୍ଡକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଲାଗି ଆଗକୁ ବଢ଼ି ପାରିବ ନାହିଁ ? କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ସୁଦ୍ଧା ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭଳି ଦେଖାଯିବା ନିମନ୍ତେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଆମେ ଯେମିତି ସେମିତି ରହିବା, କିନ୍ତୁ ବିପୁଳ ସାମର୍ଥ୍ୟ ସହିତ ଠିଆ ହେବା, ଆମ ମନୋଭାବ ଏପରି ହେବା ଉଚିତ୍ । ଆମକୁ ପରାଧୀନତା ଠାରୁ ମୁକୁଳିବାକୁ ହେବ । ଆମ ମନ ଭିତରେ, ଗଭୀର କୋଣରେ ମଧ୍ୟ ପରାଧୀନତାର ଭାବନା ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ସାଥୀଗଣ । ଜାତୀୟ ଶିକ୍ଷା ନୀତିକୁ ନେଇ ମୋର ଅନେକ ଆଶା ରହିଛି । କାରଣ ବ୍ୟାପକ ବିଚାରବିମର୍ଶ, କୋଟି କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ବିଚାରରେ ସଂକଳିତ, ଭାରତର ମୂଳଦୁଆ ସହ ଜଡ଼ିତ ବିଷୟକୁ ନେଇ, ଆମ ମାଟିର ରସ ଏହି ଶିକ୍ଷା ନୀତିରେ ରହିଛି । ଆମେ ଯେଉଁ କୌଶଳ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଛୁ, ତାହା ଏପରି ଏକ ସାମର୍ଥ୍ୟ, ଯାହା ଆମକୁ ପରାଧୀନତାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଯୋଗାଇବ ।
ଆମେ ଦେଖିଛୁ ବେଳେ ବେଳେ ଆମ ପ୍ରତିଭା ଭାଷାର ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଯାଏ, ଏହା ହିଁ ପରାଧୀନ ମାନସିକତାର ପରିଣାମ । ଆମ ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଷାକୁ ନେଇ ଆମେ ଗର୍ବ କରିବା ଉଚିତ୍ । ସେ ଭାଷା ଆମକୁ ଆସୁ କି ନଆସୁ, କିନ୍ତୁ ମୋ ଦେଶର ଭାଷା, ମୋ ପୂର୍ବଜମାନେ ଦୁନିଆକୁ ଦେଇ ଯାଇଥିବା ଭାଷାକୁ ନେଇ ଆମ ମନରେ ଗର୍ବ ରହିବା ଉଚିତ୍ ।
ମୋର ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆଜି ଡିଜିଟାଲ ଇଣ୍ଡିଆର ରୂପ ଆମେ ଦେଖି ପାରୁଛୁ । ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍ ଦେଖୁଛୁ । ଏହାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଉଥିବା ଲୋକମାନେ କିଏ? ଏମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ପ୍ରତିଭା, ଯେଉଁମାନେ ଟିୟର-୨, ଟିୟର-୩ ସହର କିମ୍ବା କୌଣସି ଗାଁର ଗରିବ ପରିବାରରେ ରହିଥାନ୍ତି । ଆମର ନବଯୁବକମାନେ ନୂଆ ନୂଆ ଅନୁସନ୍ଧାନକୁ ନେଇ ବିଶ୍ୱ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସୁଛନ୍ତି । ପରାଧୀନତାର ମାନସିକତା ଆମକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ହେବ । ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରିବାକୁ ହେବ ।
ଆଉ ଗୋଟିଏ କଥା ଯାହାକୁ ମୁଁ କହିବାକୁ ଯାଉଛି, ତାହା ହେଉଛି ତୃତୀୟ ସଂକଳ୍ପ । ଆମ ଐତିହ୍ୟ, ଆମ ପରମ୍ପରାକୁ ନେଇ ଆମେ ଗର୍ବ କରିବା । ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ଶପଥ ନେବାକୁ ହେବ । ଆମେ ନିଜ ମାଟି ସହ ଯୋଡ଼ି ହୋଇପାରିଲେ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚକୁ ଉଡ଼ିପାରିବା, ଉଚ୍ଚ ଶିଖରକୁ ଛୁଇଁ ପାରିଲେ ଆମେ ସାରା ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ସମାଧାନ ଖୋଜିପାରିବା । ଆମେ ଦେଖିଛୁ ଯେ ଆମେ ନିଜ ପରମ୍ପରାକୁ ନେଇ ଗର୍ବ କଲେ ସାରା ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ତାହା ଅନୁକରଣୀୟ ହୋଇଥାଏ। ଆଜି ସାରା ଦୁନିଆରେ ସାମଗ୍ରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବାକୁ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଛି, କିନ୍ତୁ ସାମଗ୍ରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବାକୁ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଲେ ଭାରତର ଯୋଗ, ଆୟୁର୍ବେଦ ଏବଂ ସାମଗ୍ରିକ ଜୀବନଶୈଳୀ କଥା ଉଠିଥାଏ । ଆମର ଏହି ଐତିହ୍ୟକୁ ଆମେ ଆଜି ଦୁନିଆକୁ ଦେଇଛୁ । ସମସ୍ତେ ଆମ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଆମେ ସେହି ଲୋକ, ଆମେ ପ୍ରକୃତି ସହ ବଞ୍ଚିବା ଶିଖିଛୁ । ପ୍ରକୃତିକୁ ଭଲ ପାଇବା ଜାଣିଛୁ । ଆଜି ସାରା ବିଶ୍ୱ ପରିବେଶ ସମସ୍ୟା ସହ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛି । ଆମ ପାଖରେ ସେହି ପରମ୍ପରା ରହିଛି, ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ତାପନ ବା ଗ୍ଲୋବାଲ ୱାର୍ମିଂ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ରାସ୍ତା ଆମ ପାଖରେ ଅଛି । ଏସବୁ ଆମକୁ ପାରମ୍ପରିକ ରୂପରେ ଆମ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଠାରୁ ମିଳିଛି ।
ଆମେ ଯେତେବେଳେ ଲାଇଫଷ୍ଟାଇଲ କଥା ଆଲୋଚନା କରିଥାଉ, ପରିବେଶ ଅନୁକୂଳ ଜୀବନଶୈଳୀ ବା ଇନଭାଇରନମେଣ୍ଟ ଫ୍ରେଣ୍ଡଲି ଲାଇଫଷ୍ଟାଇଲ୍ କଥା କହିଥାଉ, ତା’କୁ ଦୁନିଆ ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ । ଆମେ ଯେଉଁ ଲାଇଫ ମିଶନ କଥା କହିଛୁ, ସାରା ଦୁନିଆ ସେଥିପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେଇଛି । ଆମ ପାଖରେ ସାମର୍ଥ୍ୟ ରହିଛି । ବଡ଼ ଧାନ, ମୋଟା ଧାନ, ମିଲେଟ୍, ଆମ ଦେଶରେ ତ’ ସବୁ ଘରେ ଏ ଜିନିଷ ମିଳିବ । ଏହା ହିଁ ଆମର ପରମ୍ପରା, ଆମ ଐତିହ୍ୟ । ଆମର ଛୋଟ ଛୋଟ ଚାଷୀଙ୍କ ପରିଶ୍ରମ । ଛୋଟ ଛୋଟ ଖଣ୍ଡ ଜମିରେ ସୁନାର ଫସଲ ଫଳାଇବା ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଆଜି କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତକୁ ଅଗ୍ରଣୀ କରିଛି । ଆଜି ସାରା ଦୁନିଆ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ମିଲେଟ୍ ବର୍ଷ ପାଳନ କରିବା ଦିଗରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି । ଅର୍ଥାତ୍ ଆମ ପରମ୍ପରାକୁ ଆଜି ସାରା ବିଶ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଏହାକୁ ନେଇ ଆମେ ଗର୍ବ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଦୁନିଆକୁ ଦେବା ପାଇଁ ଆମ ପାଖରେ ଅନେକ ଜିନିଷ ରହିଛି । ଆମର ପାରିବାରିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ । ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଆଜି ସାମାଜିକ ଅଶାନ୍ତିକୁ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଛି । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଅଶାନ୍ତିକୁ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଛି । ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ ଏକ ସମାଧାନର ବିକଳ୍ପ ନେଇ ଆସିଛି । ସାମୁହିକ ଅଶାନ୍ତି କଥା ପଡ଼ିଲେ ଭାରତର ପାରିବାରିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମସ୍ତଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରୁଛି । ଯୌଥ ପରିବାରର ଏକ ପୁଞ୍ଜି ଶହ ଶହ ବର୍ଷ ଧରି ଆମ ମା’-ଭଉଣୀମାନଙ୍କର ତ୍ୟାଗ ଓ ବଳିଦାନ କାରଣରୁ ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରିବାର ନାମକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିକଶିତ ହୋଇଛି, ଏହା ହିଁ ଆମର ପରମ୍ପରା । ଏ ପରମ୍ପରାକୁ ନେଇ ଆମେ ଗର୍ବ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଆମେ ଏମିତି ଲୋକ ଯିଏ ଜୀବ ମଧ୍ୟରେ ଶିବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିଥାନ୍ତି । ଆମେ ସେହି ଲୋକ ଯିଏ ନରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖିଥାନ୍ତି । ଆମେ ନାରୀକୁ ନାରାୟଣୀ କହିଥାଉ । ବୃକ୍ଷରେ ଆମକୁ ପରମାତ୍ମା ଦେଖାଇ ଦିଅନ୍ତି । ନଦୀ ଆମ ପାଇଁ ମା’ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଥରରେ ଆମକୁ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହୁଏ । ଏହା ହିଁ ଆମର ସାମର୍ଥ୍ୟ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଦୀରେ ଆମେ ମା’ଙ୍କ ସ୍ୱରୂପକୁ ଦେଖିଥାଉ । ପରିବେଶର ଏତେ ବ୍ୟାପକତା, ବିଶାଳତା, ଏହା ହିଁ ଆମର ଗୌରବ, ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମେ ନିଜକୁ ନେଇ ଗର୍ବ କରିବା, ସାରା ଦୁନିଆ ଆମକୁ ନେଇ ଗର୍ବିତ ହେବ ।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଆମେମାନେ ହିଁ ଦୁନିଆକୁ ବସୁଧୈବ କୁଟୁମ୍ବକମ ମନ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଛୁ । ଆମେ ଦୁନିଆକୁ କହିଥାଉ ଯେ, ‘ଏକଂ ସତ୍ ବିପ୍ରା ବହୁଧା ବଦନ୍ତି’ । ହେଲେ ଆଜି ଦୁନିଆରେ ‘holier than thou’ ସଂକଟ ଦେଖାଦେଇଛି । ‘ତୋ ଠାରୁ ବଡ଼ ମୁଁ’, ଏହା ହିଁ ଅଶାନ୍ତିର କାରଣ ପାଲଟିଛି । କିନ୍ତୁ ଆମ ପାଖରେ ‘ଏକଂ ସତ୍ ବିପ୍ରା ବହୁଧା ବଦନ୍ତି’ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ପରମ୍ପରା ରହିଛି । ଯାହା କହିଥାଏ ଯେ, ସତ୍ୟ ଗୋଟିଏ କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଢଙ୍ଗରେ କହିଥାନ୍ତି । ଏହା ହିଁ ଆମର ଗୌରବ । ଆମେ କହିଥାଉ, ‘ୟତ୍ ପିଣ୍ଡେ ତତ୍ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ’, କେତେ ବଡ଼ ଏ ଚିନ୍ତାଧାରା ! ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବ ମାତ୍ରକେ ରହିଛି । ଆମେ ଏକଥା ହିଁ ସାରା ବିଶ୍ୱକୁ କହିଥାଉ । ଆମେ ସାରା ବିଶ୍ୱର କଲ୍ୟାଣ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିଥାଉ । ଆମେ ଜଗତକଲ୍ୟାଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଜନକଲ୍ୟାଣ ପଥର ଯାତ୍ରୀ । ଜନକଲ୍ୟାଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଜଗତ କଲ୍ୟାଣ ମାର୍ଗରେ ଯିବା ଲାଗି ଆମେ ସର୍ବଦା ପ୍ରୟାସରତ । ସାରା ଦୁନିଆର ମଙ୍ଗଳ ଚିନ୍ତା କଲାବେଳେ, ଆମେ – ‘ସର୍ବେ ଭବନ୍ତୁ ସୁଖିନଃ । ସର୍ବେ ସନ୍ତୁ ନିରାମୟାଃ’ କହିଥାଉ । ସମସ୍ତଙ୍କ ସୁଖ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆରୋଗ୍ୟ କାମନା କରିବା ଆମର ପରମ୍ପରା । ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ସମ୍ମାନର ସହିତ ଏହି ପରମ୍ପରାକୁ ନେଇ ଗର୍ବ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ପ୍ରଣ ଶକ୍ତି, ସଂକଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଆସନ୍ତା ୨୫ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ କରିବାରେ ସହାୟକ ହେବ ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଆଉ ଏକ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟ ହେଉଛି ଏକତା, ଏକଜୁଟତା । ଏତେ ବଡ଼ ଦେଶର ବିବିଧତାକୁ ନେଇ ଆମେ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଅନେକ ପନ୍ଥ, ପରମ୍ପରା ଆମର ଗର୍ବ ଓ ଗୌରବ । କେହି ଛୋଟ, କେହି ବଡ଼ ନୁହନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ସମାନ । କେହି ମୋର ନୁହେଁ, କେହି ପର ନୁହେଁ, ସମସ୍ତେ ଆପଣାର । ଏକତା ପାଇଁ ଏହି ଭାବନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରି । ପୁଅ-ଝିଅ ସମାନ ହେଲେ ଘରେ ହିଁ ଏକତାର ମୂଳଦୁଆ ପଡ଼ିଥାଏ । ଯଦି ପୁଅ-ଝିଅ ଏକ ସମାନ ହେବେ ନାହିଁ ତା’ହେଲେ ଏକତାର ମନ୍ତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ । ଲିଙ୍ଗଗତ ସମାନତା ଆମ ଏକତାର ପ୍ରଥମ ସର୍ତ୍ତ । ଏକତା କଥା କହିଲେ, ଆମ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ମାପଦଣ୍ଡ ରହିବା ଉଚିତ୍ । ସେହି ମାପଦଣ୍ଡ ହେଉଛି ଇଣ୍ଡିଆ ଫର୍ଷ୍ଟ । ମୁଁ ଯାହା ବି ଚିନ୍ତା କରୁଛି, ଯାହା ବି କହୁଛି ତାହା ଇଣ୍ଡିଆ ଫର୍ଷ୍ଟ ଅନୁକୂଳ ହେବା ଉଚିତ୍ । ଏକତାର ମାର୍ଗ ଏହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶସ୍ତ ହେବ । ଆମକୁ ଏକତାରେ ବାନ୍ଧୁଥିବା ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆମେ ଧରି ରଖିବା ଉଚିତ୍ । ମୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ଯେ ଆମେ ସମାଜରୁ ଉଚ୍ଚନୀଚ, ମୋର ତୋର ଭେଦଭାବକୁ ଦୂରେଇବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇପାରିବୁ । ଆମେ ଶ୍ରମେବ ଜୟତେ କଥା କହିଥାଉ, ତେଣୁ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇବା ଆମର ସ୍ୱଭାବ ହେବା ଉଚିତ୍ ।
କିନ୍ତୁ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ମୁଁ ଲାଲକିଲାରୁ ମୋ ମନରେ ଥିବା ଏକ ପୀଡ଼ା ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଏ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବିଷୟରେ ନକହିଲେ ମୁଁ ରହି ପାରିବି ନାହିଁ । ମୋ ମନରେ ଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ମୁଁ କାହା ଆଗରେ କହିବି । ଦେଶବାସୀଙ୍କ ଆଗରେ କହିବି ନାହିଁ ତ’ କାହାକୁ କହିବି । ଏ କଥାଟି ହେଉଛି କୌଣସି ନା କୌଣସି କାରଣରୁ ଆମ ଭିତରେ ଏକ ବିକୃତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି । ଆମ କଥାବାର୍ତ୍ତାରେ, ଆମ ବ୍ୟବହାରରେ, ଆମ ଶବ୍ଦରେ, ଆମେ ନାରୀଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରୁଛୁ । ଆମେ କ’ଣ ସ୍ୱଭାବରେ, ସଂସ୍କାରରେ, ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ନାରୀଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ କଥାରୁ ମୁକ୍ତିର ସଂକଳ୍ପ ନେଇପାରିବା ନାହିଁ । ନାରୀଙ୍କ ଗୌରବ ଦେଶର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ପୂରଣ କରିବା ଲାଗି ବହୁତ ବଡ଼ ପୁଞ୍ଜି ହେବାକୁ ଯାଉଛି । ଏ ସାମର୍ଥ୍ୟ ମୁଁ ଦେଖିପାରୁଛି । ସେଥିପାଇଁ ଏ କଥାକୁ ନେଇ ଆଗ୍ରହୀ ଅଛି ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ
ମୁଁ ପଞ୍ଚମ ପ୍ରଣ ବା ସଂକଳ୍ପ ଶକ୍ତି କଥା କହୁଛି । ସେହି ପଞ୍ଚମ ପ୍ରଣଶକ୍ତି ହେଉଛି – ନାଗରିକମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ । ବିଶ୍ୱରେ ଯେଉଁସବୁ ଦେଶ ବିକଶିତ ହୋଇଛନ୍ତି, କିଛି ଉପଲବ୍ଧି ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ସେମାନେ କେବଳ ନାଗରିକଙ୍କ ଅନୁଶାସିତ ଜୀବନ ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ସମର୍ପଣ କାରଣରୁ ସଫଳ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନରେ ଯେଉଁମାନେ କିଛି ସଫଳତା ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଇଟି ଗୁଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ହେଉ, ସମାଜ ହେଉ, ପରିବାର, ରାଷ୍ଟ୍ର ହେଉ ସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଫଳତା ପାଇଁ ଏହା ହିଁ ମୌଳିକ ମାର୍ଗ, ଏହା ହିଁ ମୂଳ ସଂକଳ୍ପଶକ୍ତି । ସେଥିପାଇଁ ଆମକୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମାର୍ଗ ଉପରେ ବଳ ଦେବାକୁ ହେବ । ୨୪ ଘଣ୍ଟା ବିଦ୍ୟୁତ ଶକ୍ତି ଯୋଗାଇ ଦେବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ପ୍ରଶାସନର କାର୍ଯ୍ୟ । କିନ୍ତୁ କେତେ ଅଧିକ ବିଦ୍ୟୁତ ଶକ୍ତି ସଞ୍ଚୟ କରି ହେବ ତାହା ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚାଷ ଜମିକୁ ପାଣି ପହଞ୍ଚାଇବା ସରକାରଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ, ସରକାର ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍ । କିନ୍ତୁ ‘ପ୍ରତି ବୁନ୍ଦାରେ ଅଧିକ ଅମଳ’, ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣର ଏହି ସ୍ୱର ପ୍ରତିଟି କ୍ଷେତରୁ ଆସିବା ଉଚିତ୍ । ରାସାୟନିକ ମୁକ୍ତ ଚାଷ, ଜୈବିକ କୃଷି, ପ୍ରାକୃତିକ କୃଷି ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ।
ବନ୍ଧୁଗଣ, ପୁଲିସ ହୁଅନ୍ତୁ, ନାଗରିକ ହୁଅନ୍ତୁ, ଶାସକ କିମ୍ବା ପ୍ରଶାସକ ହୁଅନ୍ତୁ, ନାଗରିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଠାରୁ କେହି ମୁକ୍ତ ନୁହନ୍ତି । ସମସ୍ତେ ଯଦି ନିଜ ନାଗରିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବେ, ତା’ହେଲେ ମୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ଯେ ଆମେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଆଜି ମହର୍ଷି ଅରବିନ୍ଦଙ୍କ ଜୟନ୍ତୀ । ମୁଁ ସେହି ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି । କିନ୍ତୁ ଆମେ ସେହି ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ଯିଏ କହିଥିଲେ ସ୍ୱଦେଶୀରୁ ସ୍ୱରୂପ, ସ୍ୱରାଜରୁ ସୁରାଜ୍ୟ । ଏହା ଥିଲା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର । ଏବେ ଆମକୁ ଭାବିବାକୁ ହେବ ଯେ ଆଉ କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ବିଶ୍ୱର ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ରହିବା । ଆମ ଦେଶ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟାନ୍ନ ଦରକାର ହେଲେ, ଆମେ ବାହାରୁ ଆମଦାନୀ କରିପାରିବା କି? ଆମେ ହିଁ ଆମର ପେଟ ଭରିବା, ଦେଶ ଯେତେବେଳେ ଏ ସଂକଳ୍ପ ନେଲା, ଏହାକୁ ସତ କରି ଦେଶ ଦେଖାଇ ଦେଲା । ଥରେ ଆମେ ସଂକଳ୍ପ ନେଲେ ତାହାକୁ ପୂରଣ କରିଥାଉ । ତେଣୁ ଆତ୍ମନିର୍ଭର ଭାରତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସରକାର, ସମାଜର ସବୁ ବର୍ଗର ଦାୟିତ୍ୱ ହେବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ଆତ୍ମନିର୍ଭର ଭାରତ ସରକାରୀ ଏଜେଣ୍ଡା, ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ନୁହେଁ । ଏହା ସମାଜର ଜନ ଆନ୍ଦୋଳନ ଆମେ ଏହାକୁ ଆଗେଇ ନେବା ଉଚିତ୍ ।
ମୋର ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆଜି ଆମେ ଏକ ନୂଆ କଥା ଶୁଣିଲୁ । ସ୍ୱାଧୀନତାର ୭୫ ବର୍ଷ ପରେ ଯେଉଁ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବା ଲାଗି ଆମ କାନ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଥିଲା ଆଜି ୭୬ତମ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିବସରେ ସେହି ଶବ୍ଦ ଆମେ ଶୁଣିଛୁ । ୭୫ ବର୍ଷ ପରେ ଲାଲ କିଲାରେ ତିରଙ୍ଗାକୁ ଯେଉଁ ତୋପ ସଲାମୀ ଦିଆଗଲା ସେହି କାମ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମେଡ ଇନ୍ ଇଣ୍ଡିଆ, ଭାରତ ନିର୍ମିତ ତୋପ ମାଧ୍ୟମରେ କରାଯାଇଛି । ଏ କଥା, ଏ ଶବ୍ଦ ସବୁ ଭାରତବାସୀଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେବ, ଶକ୍ତି ଦେବ । ପ୍ରିୟ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଆଜି ମୋ ଦେଶର ସେନାବାହିନୀ ଯବାନମାନଙ୍କୁ ହାର୍ଦ୍ଦିକ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ମୋ ଦେଶର ସେନା ଯବାନମାନେ, ସେନା ନାୟକମାନେ, ସଂଗଠିତ ଭାବେ ମୋର ଆତ୍ମନିର୍ଭର ଭାରତ ସଂକଳ୍ପକୁ ପୂରଣ କରିବା ଲାଗି ନିଜ କାନ୍ଧରେ ଦାୟିତ୍ୱ ଉଠାଇଛନ୍ତି । ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯେତେ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇଲେ ସୁଦ୍ଧା କମ ହେବ । ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଜି ପ୍ରଣାମ କରୁଛି । କାରଣ ସେନାର ଯବାନମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ହାତ ମୁଠାରେ ନେଇ ଚାଲିଥାନ୍ତି । ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଜୀବନ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବ୍ୟବଧାନ ନଥାଏ, ଏ ଦୁଇଟି ମଝିରେ ସେନାବାହିନୀ ସାହସର ସହ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥାଏ । ମୋ ସେନାବାହିନୀର ଯବାନମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ ଯେ ସେମାନେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ୩୦୦ ସାମଗ୍ରୀ ବିଦେଶରୁ ମଗାଇବେ ନାହିଁ, ଏହାର ସେମାନେ ଏକ ତାଲିକା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ । ଆମ ଦେଶର ଏ ସଂକଳ୍ପ ଛୋଟ ନୁହେଁ ।
ଏହି ସଂକଳ୍ପ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ‘ଆତ୍ମନିର୍ଭର’ ଭାରତର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ସେହି ବୀଜକୁ ଦେଖିପାରୁଛି ଯାହା ଏହି ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତାର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ବାସ୍ତବତାର ବଟବୃକ୍ଷରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରିବାକୁ ଯାଉଛି । ପ୍ରଣାମ ! ପ୍ରଣାମ ! ମୋ ସେନା ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ ! ମୋ ଦେଶର ଛୋଟ ୫-୭ ବର୍ଷର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଭିବାଦନ ଜଣାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ଦେଶରେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱଦେଶୀ ଚେତନା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା, ମୁଁ ଶୁଣିଛି ଯେ ଶତାଧିକ ପରିବାରର ପିଲାମାନେ, ୫ ବର୍ଷ, ୭ ବର୍ଷର ପିଲାମାନେ ବିଦେଶୀ ଖେଳନାରେ ଖେଳିବେ ନାହିଁ ବୋଲି କହିଦେଲେ । ୫ ବର୍ଷର ପିଲା ଘରେ ବିଦେଶୀ ଖେଳନାରେ ନଖେଳିବାର ସଂକଳ୍ପ ନେଲେ ସେମାନଙ୍କର ରକ୍ତରେ ଆତ୍ମନିର୍ଭର ଭାରତର ରଙ୍ଗ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥାଏ । ଆପଣମାନେ ଦେଖନ୍ତୁ, ପିଏଲଆଇ ଯୋଜନା, ୧ ଲକ୍ଷ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆଜି ଭାରତକୁ ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ଏକ ବ୍ୟବସାୟ ଅନୁକୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥଳୀରେ ପରିଣତ କରିଛି । ବିଦେଶରୁ ଲୋକମାନେ ଭାରତରେ ନିଜ ଭାଗ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସୁଛନ୍ତି । ନୂଆ ନୂଆ ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ନେଇ ଆସୁଛନ୍ତି । ରୋଜଗାରର ନୂତନ ଅବସର ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି । ଭାରତ ଉତ୍ପାଦନ ବା ମେନୁଫେକ୍ଚରିଂର କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥଳୀ ହେବାକୁ ଯାଉଛି । ଆତ୍ମନିର୍ଭର ଭାରତର ମୂଳଦୁଆ ସୁଦୃଢ଼ ହେଉଛି । ଆଜି ବିଦ୍ୟୁତ ସାମଗ୍ରୀ ଉତ୍ପାଦନ ହେଉ, ମୋବାଇଲ ଫୋନ ମେନୁଫେକ୍ଚରିଂ ହେଉ, ସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆଜି ଦେଶ ପ୍ରଗତି ହାସଲ କରୁଛି । ଆମ ବ୍ରହ୍ମୋସ ବିଦେଶକୁ ଗଲେ ସବୁ ଭାରତବାସୀଙ୍କ ଛାତି କୁଣ୍ଢେମୋଟ ହୋଇଯାଉଛି । ଆମ ମେଟ୍ରୋ କୋଚ, ଆମର ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଟ୍ରେନ ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ଆକର୍ଷଣ ପାଲଟୁଛି ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଇନ୍ଧନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆମକୁ ଆତ୍ମନିର୍ଭର ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ । କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଇନ୍ଧନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅନ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ରହିବା । ସୌର ଶକ୍ତି ହେଉ, ବାୟୁ ଶକ୍ତି, ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁସବୁ ମାର୍ଗ ରହିଛି, ମିଶନ ହାଇଡ୍ରୋଜେନ ହେଉ, ଜୈବ ଇନ୍ଧନ ହେଉ, ବିଦ୍ୟୁତ ଚାଳିତ ବାହନ ଚଳାଇବା ହେଉ, ଆମକୁ ଆତ୍ମନିର୍ଭର ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ ସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ । ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇ ଏସବୁ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଆମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିପାରିବା ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଆଜି ପ୍ରାକୃତିକ କୃଷି ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତାର ଏକ ମାର୍ଗ । ରାସାୟନିକ ସାରରୁ ଯେତେ ଅଧିକ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ ସେତିକି ମଙ୍ଗଳ । ଆଜି ଦେଶରେ ନାନୋ ଫର୍ଟିଲାଇଜର କାରଖାନା ଏକ ନୂଆ ଆଶା ନେଇ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଉଛି । କିନ୍ତୁ ପ୍ରାକୃତିକ କୃଷି, ରାସାୟନିକ ମୁକ୍ତ କୃଷି ଆତ୍ମନିର୍ଭରତାକୁ ବଳ ଦେଇପାରିବ । ଆଜି ଦେଶରେ ରୋଜଗାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗ୍ରୀନ ଜବ୍ ପାଇଁ ନୂଆ ନୂଆ କ୍ଷେତ୍ର ଖୁବ୍ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗକୁ ଆସୁଛି । ଭାରତ ନୀତି ମାଧ୍ୟମରେ ‘ସ୍ପେସ୍’କୁ ଖୋଲି ଦେଇଛି । ଡ୍ରୋନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସରକାର ବିଶ୍ୱର ସବୁଠୁ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ନୀତି ନେଇ ଆସିଛନ୍ତି । ଆମ ଦେଶର ଯୁବବର୍ଗଙ୍କ ପାଇଁ ନୂଆ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଛି ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ମୁଁ ଘରୋଇ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି, ଆସନ୍ତୁ… ଆମେ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ନିଜ ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିବା । ଆତ୍ମନିର୍ଭର ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ସାକାର କରିବା, ବିଶ୍ୱର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ପୂରଣ କରିବା । ଏଥିରେ ଭାରତ ପଛରେ ପଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଆମର ଲଘୁ ଉଦ୍ୟୋଗ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଉଦ୍ୟୋଗ, କୁଟୀର ଶିଳ୍ପ, ‘ଜିରୋ ଡିଫେକ୍ଟ ଜିରୋ ଇଫେକ୍ଟ’ ଉତ୍ପାଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ସାରା ଦୁନିଆରେ ଆମକୁ ପହଞ୍ଚାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ । ସ୍ୱଦେଶୀକୁ ନେଇ ଆମେ ଗର୍ବ କରିବା ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଆମେ ବାରମ୍ବାର ଲାଲ ବାହାଦୂର ଶାସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥାଉ । ତାଙ୍କର ଜୟ ଯବାନ-ଜୟ କିଷାନ ମନ୍ତ୍ର ଆଜି ଦେଶ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା । ଏହାପରେ ଅଟଳ ବିହାରୀ ବାଜପେୟୀ ଜୀ ଜୟ ବିଜ୍ଞାନ ବୋଲି କହି ଏଥିରେ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଯୋଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ । ସାରା ଦେଶ ଏହା ଉପରେ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେଲା । କିନ୍ତୁ ଏବେ ଅମୃତକାଳ ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ବାଧ୍ୟତା ଆସିଛି ତାହା ହେଉଛି ‘ଜୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ’। ଜୟ ଯବାନ-ଜୟ କିଷାନ-ଜୟ ବିଜ୍ଞାନ-ଜୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ-ଇନୋଭେସନ । ମୋ ଦେଶର ଯୁବ ପିଢ଼ିଙ୍କ ଉପରେ ମୋର ଭରସା ରହିଛି । ଇନୋଭେସନର ଶକ୍ତି ଦେଖନ୍ତୁ, ଆଜି ଆମର ୟୁପିଆଇ-ଭୀମ, ଆମର ଡିଜିଟାଲ ପେମେଣ୍ଟ, ଫିନଟେକ୍ ଦୁନିଆରେ ଆମ ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖନ୍ତୁ । ଆଜି ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ୪୦ ପ୍ରତିଶତ ରିୟଲ ଟାଇମ ଡିଜିଟାଲ ଆର୍ଥିକ କାରବାର ମୋ ଦେଶରେ ହେଉଛି, ସାରା ଭାରତ ଏହାକୁ ପ୍ରମାଣିତ କରି ଦେଖାଇଛି ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଏବେ ଆମେ ଫାଇଭ୍ -ଜି ସମୟରେ ପାଦ ଥାପିବାକୁ ଯାଉଛୁ । ଅଧିକ ବିଳମ୍ବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ, ଆମେ ପାଦ ମିଶାଇବାକୁ ଯାଉଛୁ । ଆମେ ପ୍ରତି ଗାଁରେ ଅପ୍ଟିକାଲ ଫାଇବର ପହଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଉଛୁ । ଡିଜିଟାଲ ଇଣ୍ଡିଆର ସ୍ୱପ୍ନ ଗାଁ ଦେଇ ଅତିକ୍ରମ କରିବ, ମୋ ପାଖରେ ଏ ସୂଚନା ରହିଛି । ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଖୁସିର ବିଷୟ ଯେ, ଭାରତର ୪ ଲକ୍ଷ ଜନସେବା କେନ୍ଦ୍ର ଗାଁରେ ବିକଶିତ ହୋଇଛି । ଗାଁର ପୁଅ ଝିଅମାନେ ଜନ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର ଚଲାଉଛନ୍ତି । ଗାଁରେ ଚାରି ଲକ୍ଷ ଡିଜିଟାଲ ଉଦ୍ୟମୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ଦେଶ ପାଇଁ ଗର୍ବର ବିଷୟ । ଗାଁ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଗାଁର ଲୋକମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଡିଜିଟାଲ ସେବା ନେବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଯିବା, ଏହା ହିଁ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ହବ୍ ହେବା ଲାଗି ଭାରତର ଶକ୍ତି ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଡିଜିଟାଲ ଇଣ୍ଡିଆ ଆନ୍ଦୋଳନ, ସେମିକଣ୍ଡକ୍ଟର ନିର୍ମାଣ ଦିଗରେ ଅଗ୍ରସର ହେବା, ଫାଇଭ-ଜି ଦିଗରେ ଅଗ୍ରସର ହେବା, ଅପ୍ଟିକାଲ ଫାଇବର ନେଟୱର୍କ ବିଛାଇବା, ଏସବୁ କେବଳ ଆଧୁନିକତାର ପରିଚୟ ନୁହେଁ । ଏହା ଭିତରେ ତିନୋଟି ବଡ଼ ଶକ୍ତି ରହିଛି । ଶିକ୍ଷାରେ ଆମୂଳଚୁଳ କ୍ରାନ୍ତି – ଏହା ଡିଜିଟାଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଆସିବାକୁ ଯାଉଛି । ଡିଜିଟାଲ ମାଧ୍ୟମରେ ହିଁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବାକୁ ଯାଉଛି । ଡିଜିଟାଲ ମାଧ୍ୟମରେ କୃଷି ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିବ । ଏକ ନୂଆ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛି । ଭାରତ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ଆଗେଇ ନେବ । ମୁଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିପାରୁଛି ବନ୍ଧୁଗଣ, ଏ ଦଶନ୍ଧି, ମାନବ ଜାତି ପାଇଁ ଟେକେଡ୍ ବା ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଦଶନ୍ଧି ହେବାକୁ ଯାଉଛି । ଏହି ଟେକେଡ୍ ଭାରତ ପାଇଁ, କାରଣ ଭାରତର ମନ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ସହ ଯୋଡ଼ି ହୋଇ ରହିଛି । ଆଇଟି ଦୁନିଆରେ ଭାରତ ନିଜର ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିପାରିଛି । ଏହି ଟେକେଡରେ ନିଜର ସାମର୍ଥ୍ୟ ପ୍ରମାଣିତ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଭାରତ ପାଖରେ ରହିଛି ।
ଆମର ଅଟଳ ଇନୋଭେସନ ମିଶନ, ଆମର ଇନକ୍ୟୁବେସନ ସେଣ୍ଟର, ଆମର ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ ଏକ ନୂଆ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷେତ୍ର ବିକଶିତ କରୁଛନ୍ତି । ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ପାଇଁ ନୂଆ ଏକ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି । ମହାକାଶ ମିଶନ କଥା ହେଉ, ଆମର ଗଭୀର ସାଗର ମିଶନ ହେଉ, ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତାକୁ ଯିବା ହେଉ କିମ୍ବା ଆକାଶ ଛୁଇଁବା ହେଉ, ଏ ନୂଆ କ୍ଷେତ୍ର, ଯାହାକୁ ନେଇ ଆମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଅଛୁ ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଆମେ ଏକଥାକୁ ମଧ୍ୟ ଭୁଲିବା ନାହିଁ ଯେ, ଶହ ଶହ ବର୍ଷ ଧରି ଦେଶରେ ଅନେକ ଉଦାହରଣଯୋଗ୍ୟ ନମୁନା ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି । ଏପରି କାମରେ ଉଚ୍ଚତା ସହିତ ମୂଳଦୁଆର ଦୃଢ଼ତା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି । ଭାରତର ଆର୍ଥିକ ବିକାଶ ସମ୍ଭାବନାରେ ମୂଳଦୁଆ ସୁଦୃଢ଼ ହେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଯୋଡ଼ି ହୋଇ ରହିଛି । ସେଥିପାଇଁ ଆମର ଛୋଟ ଛୋଟ ଚାଷୀମାନଙ୍କର ସାମର୍ଥ୍ୟ, ଛୋଟ ଛୋଟ ଉଦ୍ୟୋଗୀଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ, ଆମର ଲଘୁ ଉଦ୍ୟୋଗ, କୁଟୀର ଉଦ୍ୟୋଗ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଉଦ୍ୟୋଗ, ଉଠାଦୋକାନୀ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଘରେ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକ, ଅଟୋ ରିକ୍ସା ଚଳାଉଥିବା ଲୋକ, ବସ ସେବାରେ ନିୟୋଜିତ ଲୋକ, ଏମାନଙ୍କୁ ନେଇ ସମାଜର ଏକ ବଡ଼ ବର୍ଗ ସାମର୍ଥ୍ୟବାନ ହେଲେ ଭାରତର ସାମର୍ଥ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ । ଆର୍ଥିକ ବିକାଶର ଏହି ମୂଳଦୁଆକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବା ଲାଗି ଆମେ ସର୍ବାଧିକ ବଳ ଦେଉଛୁ । ଏ ଦିଗରେ ଆମେ ପ୍ରୟାସ କରୁଛୁ ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଆମ ପାଖରେ ୭୫ ବର୍ଷର ଅନୁଭବ ରହିଛି, ଆମେ ୭୫ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ସିଦ୍ଧି ହାସଲ କରିଛୁ । ଆମେ ୭୫ ବର୍ଷର ଅନୁଭୂତିରେ ନୂଆ ସ୍ୱପ୍ନ ସାଇତିଛୁ, ନୂଆ ସଂକଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ନେଇଛୁ । କିନ୍ତୁ ଅମୃତ କାଳ ପାଇଁ ଆମର ମାନବ ସମ୍ବଳକୁ ସର୍ବାଧିକ ଉପଯୋଗ କିଭଳି କରାଯିବ? ଆମ ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବିନିଯୋଗ କିଭଳି ହୋଇପାରିବ? ଏ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ନେଇ ଆମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ । ମୁଁ ବିଗତ କିଛି ବର୍ଷର ଅଭିଜ୍ଞତାରୁ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ଆଜି ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ଦେଖନ୍ତୁ, ଓକିଲ ଭାବେ କାମ କରୁଥିବା ଆମର ନାରୀଶକ୍ତିମାନେ କିଭଳି ସାମର୍ଥ୍ୟର ପରିଚୟ ଦେଉଛନ୍ତି । ଆପଣ ଗ୍ରାମୀଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜନ ପ୍ରତିନିଧିମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତୁ । ଆମର ନାରୀ ଶକ୍ତି କିଭଳି ସମର୍ପିତ ମନୋଭାବ ନେଇ ନିଜ ଗାଁର ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି । ଆଜି ଜ୍ଞାନର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ବିଜ୍ଞାନର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ଆମ ନାରୀ ଶକ୍ତି ସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଥିବା ଦେଖାଯାଉଛି ।
ପୁଲିସ ବାହିନୀକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ଆମ ନାରୀ ଶକ୍ତି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାର ଦାୟିତ୍ୱ କାନ୍ଧରେ ଉଠାଇଛନ୍ତି । ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଖେଳ-କୁଦର ପଡ଼ିଆ ହେଉ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମି ହେଉ, ଭାରତର ନାରୀ ଶକ୍ତି ଏକ ନୂଆ ସାମର୍ଥ୍ୟ, ନୂଆ ବିଶ୍ୱାସକୁ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଅଛି । ଭାରତର ଏହି ୭୫ ବର୍ଷର ଯାତ୍ରାରେ ନାରୀ ଶକ୍ତି ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଯୋଗଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି । ଏହା ଠାରୁ ଅନେକ ଗୁଣ ଅଧିକ ଯୋଗଦାନ ଆଗାମୀ ୨୫ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନାରୀ ଶକ୍ତିଙ୍କ ଠାରୁ ଦେଶକୁ ମିଳିବ ବୋଲି ମୁଁ ଆଶାବାଦୀ ରହିଛି । ମୋ ଦେଶର ମା’ ଭଉଣୀ, ଝିଅମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଏ ବିଶ୍ୱାସ ମୁଁ ଦେଖିପାରୁଛି । ଏସବୁ ହିସାବ-ନିକାସ ଠାରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ବରେ । ଏସବୁ ଆପଣମାନଙ୍କର ମାପଦଣ୍ଡ ଠାରୁ ଅତିରିକ୍ତ । ଆମେ ଏହା ଉପରେ ଯେତିକି ଧ୍ୟାନ ଦେବା, ଝିଅମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଯେତେ ଅଧିକ ଅବସର ଦେବା, ଆମ ଝିଅମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେତେ ସୁବିଧା ଏକତ୍ରିତ କରିବା, ଆପଣମାନେ ଦେଖିବେ ଏହାର ପ୍ରତି ବଦଳରେ ଝିଅମାନେ ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ ଗୌରବ ଆଣିବେ । ସେମାନେ ଦେଶକୁ ନୂତନ ଉଚ୍ଚତାକୁ ନେଇଯିବେ । ଏ ଅମୃତ କାଳର ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ କରିବାକୁ ହେଲେ ଅନେକ ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଏଥିରେ ଯଦି ଆମ ନାରୀ ଶକ୍ତିଙ୍କ ଶ୍ରମ ଏଥିରେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଯାଏ ତା’ହେଲେ ଆମ ଉପରେ ଅଧିକ ପରିଶ୍ରମ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ । ସମୟସୀମା ମଧ୍ୟ ହ୍ରାସ ପାଇବ । ଆମ ସ୍ୱପ୍ନ ଆହୁରି ଅଧିକ ତେଜସ୍ୱୀ ହେବ । ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବ ।
ତେଣୁ ଆସନ୍ତୁ ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆମେ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା । ଆଜି ମୁଁ ଭାରତର ସମ୍ବିଧାନ ନିର୍ମାତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଧନ୍ୟବାଦ ଜଣାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ସେମାନେ ଆମକୁ ସଂଘୀୟ ଢାଞ୍ଚା ଦେଇଯାଇଛନ୍ତି । ଏହାର ଭାବନାକୁ ବଜାୟ ରଖି, ସେହି ଭାବନା ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଜଣାଇ, କାନ୍ଧରେ କାନ୍ଧ ମିଶାଇ ଆମେ ଅମୃତ କାଳରେ ଆଗେଇ ଯିବା । ଆମ ସ୍ୱପ୍ନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସାକାର ହେବ । କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ସଂକଳ୍ପ ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ଆସନ୍ତୁ ଆମେ ଏମିତି ଏକ ଯୁଗରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଯେଉଁଠି ସମଗ୍ର ଭାରତର ବିକାଶ ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ ରହିଥିବ । ମୋର ମନେ ଅଛି, ମୁଁ ସେତେବେଳେ ଗୁଜରାଟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲି । କେନ୍ଦ୍ରରେ ଆମ ବିଚାରଧାରାର ସରକାର ନଥିଲା । କିନ୍ତୁ ମୋ ଗୁଜରାଟ ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ଗୋଟିଏ ମନ୍ତ୍ର ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିଲା – ଭାରତର ବିକାଶ ପାଇଁ ଗୁଜରାଟର ବିକାଶ । ଆମେ ଯେଉଁଠି ଥାଉ ପଛେ ଆମ ମନ ମସ୍ତିଷ୍କରେ ଭାରତର ବିକାଶ ରହିବା ଉଚିତ୍ । ଦେଶରେ ଏମିତି ଅନେକ ରାଜ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦେଶକୁ ଆଗେଇ ନେବାରେ ବହୁତ ବଡ଼ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରିଛନ୍ତି । ପ୍ରଗତିର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଛନ୍ତି, ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ଏସବୁ ରାଜ୍ୟ ଆମ ସଂଘୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ବଳ ଯୋଗାଇଥାନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟର ଆବଶ୍ୟକତା ହେଉଛି ସହଯୋଗୀ ସଂଘବାଦ ସହିତ ସହଯୋଗୀ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଘୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ବିକାଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆମକୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିବାକୁ ହେବ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜ୍ୟ ଭାବିବା ଉଚିତ ଯେ ଅମୁକ ରାଜ୍ୟ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲା । ମୁଁ ଏତେ ଅଧିକ ପରିଶ୍ରମ କଲେ ମୁଁ ବି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯିବି । ସେ ରାଜ୍ୟ ୧୦ଟି ଭଲ କାମ କରିଛି, ମୁଁ ୧୫ଟି ଭଲ କାମ କରି ଦେଖାଇବି । ସେ ରାଜ୍ୟ ତିନି ବର୍ଷରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କଲା, ମୁଁ ଦୁଇ ବର୍ଷରେ ଏହାକୁ ପୂରଣ କରି ଦେଖାଇବି । ଆମ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଆମ ସରକାରଙ୍କ ସବୁ ୟୁନିଟ୍ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ବାତାବରଣ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ଆମକୁ ବିକାଶର ନୂତନ ଉଚ୍ଚତାକୁ ନେଇଯିବ ।
ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ,
ଏ ୨୫ ବର୍ଷର ଅମୃତକାଳ ବିଷୟରେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆଲୋଚନା କରୁଛୁ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଜାଣିଛି ଯେ ଆମ ଆଗରେ ଅନେକ ସମସ୍ୟା, ସୀମା, ବିପଦ ଏମିତି ଅନେକ କିଛି ରହିଛି । ଆମେ ଏହାକୁ କମ୍ କରି ଆକଳନ କରୁନାହୁଁ । ମାର୍ଗ ସନ୍ଧାନ କରୁଛୁ, ଲଗାତାର ପ୍ରୟାସ କରୁଛୁ । କିନ୍ତୁ ଦୁଇଟି ବିଷୟ ଉପରେ ମୁଁ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ଅନେକ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ହୋଇପାରେ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନର ସମୟ ସୀମାକୁ ନେଇ ଦୁଇଟି ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ମୁଁ ଭାବୁଛି ଯେ ଆମର ଏସବୁ ଆହ୍ୱାନ, ବିକୃତି, ବେମାରି କାରଣରୁ ୨୫ ବର୍ଷର ଏହି ଅମୃତ କାଳରେ ଯଦି ଆମେ ଠିକ୍ ସମୟରେ ସଚେତନ ହେବା ନାହିଁ ତା’ହେଲେ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ । ବରଂ ଏହା ବିକଟାଳ ରୂପ ନେବ । ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ସବୁ ବିଷୟ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ନକରି ଦୁଇଟି ଜରୁରି ବିଷୟ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ଗୋଟିଏ ହେଲା ଦୁର୍ନୀତି ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ପରିବାରବାଦ, ପ୍ରିୟାପ୍ରୀତି ତୋଷଣ । ଭାରତ ଭଳି ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ଲୋକମାନେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସହ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି । ଗୋଟିଏ ପଟେ ଏମିତି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ରହିବା ପାଇଁ ଘର ନାହିଁ । ଅନ୍ୟପଟେ ଏପରି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଚୋରି ମାଲ ରଖିବା ପାଇଁ ଜାଗା ନାହିଁ । ଏଭଳି ସ୍ଥିତି ଭଲ ନୁହେଁ ବନ୍ଧୁଗଣ । ସେଥିପାଇଁ ଆମକୁ ଦୁର୍ନୀତି ବିରୋଧରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ନେଇ ଲଢ଼ିବାକୁ ହେବ । ବିଗତ ଆଠ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଲାଭ ହସ୍ତାନ୍ତର ଦ୍ୱାରା ୨ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କା ସଞ୍ଚୟ ହୋଇପାରିଛି । ମୋବାଇଲ, ଆଧାର ଭଳି ଆଧୁନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା କାରଣରୁ ଏହା ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିଛି । ନଚେତ୍ ଏତିକି ପରିମାଣର ଅର୍ଥ ଭୁଲ ଲୋକଙ୍କ ହାତକୁ ଯାଇଥାନ୍ତା । ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ଏ ଅର୍ଥ ଏବେ ଦେଶର ବିକାଶରେ ବିନିଯୋଗ ହୋଇଛି । ପୂର୍ବ ସରକାରଙ୍କ ଅମଳରେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ବ୍ୟାଙ୍କର ଟଙ୍କା ଲୁଟି ନେଇ ଚାଲିଗଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଜବତ କରି ଆମେ ଫେରାଇ ଆଣିବାର ପ୍ରୟାସ କରୁଛୁ । ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ଜେଲରେ ବନ୍ଦୀ ଜୀବନ ବିତାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଛୁ । ଯେଉଁମାନେ ଦେଶକୁ ଲୁଟି ଫେରାର ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ଯେମିତି ଦେଶକୁ ଫେରିବା ଲାଗି ବାଧ୍ୟ ହେବେ ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ ।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ମୁଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିପାରୁଛି ଯେ, ଦୁର୍ନୀତି ବିରୋଧରେ ଆମେ ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ କାଳଖଣ୍ଡ ଦେଇ ଗତି କରୁଛୁ । ବଡ଼ ବଡ଼ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତି ପାରିବେ ନାହିଁ । ଏଭଳି ମନୋଭାବ ନେଇ ଦୁର୍ନୀତି ବିରୋଧରେ ଭାରତ ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ କାଳଖଣ୍ଡରେ ପାଦ ଥାପୁଛି । ମୁଁ ଲାଲକିଲ୍ଲାର ପ୍ରାଚୀରରୁ ବଡ଼ ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱର ସହ କହୁଛି । ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଦୁର୍ନୀତି ଉଇ ଭଳି ଦେଶକୁ ଭିତରେ ଭିତରେ ଫମ୍ପା କରି ଚାଲିଛି । ମୁଁ ଏହା ବିରୋଧରେ ଲଢ଼େଇ ଜାରି ରଖିବି, ଲଢ଼େଇକୁ ଆହୁରି ତୀବ୍ର କରିବି, ଏହାକୁ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ମୋଡ଼କୁ ନେଇଯିବାକୁ ହେବ । ଏ ଲଢ଼େଇରେ ମୋର ୧୩୦ କୋଟି ଦେଶବାସୀ, ଆପଣମାନେ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ । ମୋ ସହ ଯୋଡ଼ି ହୁଅନ୍ତୁ । ମୁଁ ଆଜି ଆପଣମାନଙ୍କୁ ମାଗିବାକୁ ଆସଛି, ଆପଣମାନଙ୍କ ସହଯୋଗ ମିଳିଲେ ମୁଁ ଏ ଲଢ଼େଇ ଲଢ଼ି ପାରିବି । ଦୁର୍ନୀତି ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନକୁ ବରବାଦ୍ କରି ଦେଇଛି, ଦେଶ ଏ ଲଢ଼େଇରେ ଜିତିବା ଜରୁରି । ମୋର ଏହି ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ଜୀବନରେ ଯେମିତି ପୁଣିଥରେ ସମ୍ମାନର ସହିତ ବଞ୍ଚି ପାରିବେ ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ମାର୍ଗ ପ୍ରଶସ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ସେଥିପାଇଁ ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ, ଆଜି ଦେଶରେ ଦୁର୍ନୀତି ବିରୋଧରେ ଘୃଣା ତ’ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ବେଳେ ବେଳେ ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଉଦାରତା ପୋଷଣ କରାଯାଉଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି । କୌଣସି ଦେଶ ପାଇଁ ଏହା ମଙ୍ଗଳକର ନୁହେଁ ।
ଆହୁରି ଏମିତି କିଛି ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଲଜ୍ଜାର ସବୁ ସୀମା ପାର୍ କରି ଯାଇଛନ୍ତି । ଅଦାଲତରେ ଦଣ୍ଡାଦେଶ ହୋଇସାରିଛି, ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇସାରିଛନ୍ତି, ଜେଲ ଯିବା ପକ୍କା ହୋଇସାରିଛି, ଜେଲରେ ଅଛନ୍ତି, ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ଏପରି ଲୋକମାନେ ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତଙ୍କ ମହିମା ମଣ୍ଡନରେ ଲାଗି ରହିଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ମାନସମ୍ମାନ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବଢ଼ାଇବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ରହିଛନ୍ତି । ସମାଜରେ ଅସ୍ୱଚ୍ଛତା ପ୍ରତି ଘୃଣା ନରହିଲେ, ସ୍ୱଚ୍ଛତାର ଚେତନା ଜାଗ୍ରତ ହୋଇନଥାଏ । ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ନୀତି ଓ ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣା ଭାବନା ସୃଷ୍ଟି ହେବ ନାହିଁ, ସାମାଜିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟୁନ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଖିବା ଲାଗି ବାଧ୍ୟ କରାନଯିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଭଳି ମାନସିକତା ସମାଜରୁ ଦୂର ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ । ସେଥିପାଇଁ ଦୁର୍ନୀତି ପ୍ରତି ଏବଂ ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଧିକ ସଚେତନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ ।
ଆଉ ଏକ ଆଲୋଚନା ମୁଁ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ତାହା ହେଲା ପରିବାରବାଦ । ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ପରିବାରବାଦ, ପ୍ରିୟାପ୍ରୀତି ତୋଷଣ କଥା କହୁଛି ସେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଭାବୁଥିବେ ଯେ ମୁଁ କେବଳ ରାଜନୀତି କଥା କହୁଛି । ଆଦୌ ନୁହେଁ, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ବିଷୟ ରାଜନୀତି କ୍ଷେତ୍ରର ଏହି କଳୁଷତା ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂସ୍ଥାରେ ନିଜର ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରି ନେଇଛି । ଏହି କାରଣରୁ ମୋ ଦେଶର ପ୍ରତିଭା କ୍ଷତି ସହୁଛି । ମୋ ଦେଶର ସାମର୍ଥ୍ୟ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛି । ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅପାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି ସେମାନେ ପରିବାରବାଦ କାକରଣରୁ ବାହାରେ ରହି ଯାଉଛନ୍ତି। ପରିବାରବାଦ କାରଣରୁ କୌଣସି ଆଶ୍ରା ନପାଇଲେ ଦୁର୍ନୀତି ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ । ସୁଯୋଗ ପାଉନଥିବା ଲୋକ କିଣାବିକା କରି ସ୍ଥାନ ପାଇବା ଲାଗି ବାଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ । ଏହି ପରିବାରବାଦ ପ୍ରତି ଆମ ମନରେ ଘୃଣା ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ, ଆମେ ସଚେତନ ହେଲେ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍ଥାରେ ଏଥିପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଦିଆନଗଲେ, ଆମେ ଆମ ଦେଶର ସଂସ୍ଥମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇପାରିବା । ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ଏହା ଅତି ଆବଶ୍ୟକ । ଅନୁରୂପ ଭାବେ, ରାଜନୀତି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ପରିବାରବାଦ ଦେଶର ସାମର୍ଥ୍ୟ ସହିତ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଅନ୍ୟାୟ କରିଛି । ପରିବାରବାଦୀ ରାଜନୀତି ପରିବାର କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ହୋଇଥାଏ । ଦେଶର କଲ୍ୟାଣ ସହ ଏମାନଙ୍କର କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ । ସେଥିପାଇଁ ଲାଲକିଲ୍ଲାର ପ୍ରାଚୀରରୁ, ତ୍ରିରଙ୍ଗାର ମାନସମ୍ମାନ ତଳେ, ଭାରତର ସମ୍ବିଧାନକୁ ସ୍ମରଣ କରି ମୁଁ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଖୋଲା ମନରେ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଆସନ୍ତୁ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ରାଜନୀତିକୁ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ, ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ସବୁ ସଂସ୍ଥାର ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ ଆମେ ଦେଶକୁ ଏହି ପରିବାରବାଦୀ ମାନସିକତାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା । ଯୋଗ୍ୟତା ଆଧାରରେ ଦେଶକୁ ଆଗେଇ ନେବା । ଏହା ହିଁ ଆବଶ୍ୟକତା । ନଚେତ୍ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ଏକ କୁଣ୍ଠା ରହିଯିବ । ମୁଁ ଏହି ପଦବୀ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲି । ମୋତେ ସୁଯୋଗ ମିଳିଲା ନାହିଁ, କାରଣ ମୋର କେହି କକା, ମାମୁ, ବାପା, ଜେଜେବାପା, ଜେଜେ ମା’, ଅଜା, ଆଈ କେହି ସେଠାରେ ନଥିଲେ । ଏହି ମାନସିକତା କୌଣସି ଦେଶ ପାଇଁ ଭଲ ନୁହେଁ ।
ଦେଶର ନବଯୁବକମାନେ ! ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ, ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ କରିବା ଲାଗି ପରିବାରବାଦ ବିରୋଧୀ ଲଢ଼େଇରେ ମୁଁ ଆପଣ ମାନଙ୍କର ସହଯୋଗ ଚାହୁଁଛି । ଏହା ଏକ ସାମ୍ବିଧାନିକ ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି । ମୁଁ ଏହାକୁ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି । ଲାଲକିଲ୍ଲାର ପ୍ରାଚୀରରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ଏ କଥାର ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ସ୍ୱୀକାର କରୁଛି । ସେଥିପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କ ଠାରୁ ମୁଁ ଏହି ଅବସର ଚାହୁଁଛି । ସମ୍ପ୍ରତି କ୍ରୀଡ଼ା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତ ଅନେକ ଉପଲବ୍ଧି ହାସଲ କରୁଛି । ପୂର୍ବରୁ ଏଭଳି ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନଥିଲା । ଭାରତରେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରତିଭାର କୌଣସି ଅଭାବ ନଥିଲା । ଭାରତର ଯୁବକ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ କ୍ରୀଡ଼ା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ସଫଳତା ହାସଲ କରିବାର ସମ୍ଭାବନା ପୂରି ରହିଥିଲା । କିନ୍ତୁ କ୍ରୀଡ଼ାବିତ୍ ଚୟନରେ ପରିବାରବାଦ ଚାନେଲ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା । ଏହି କାରଣରୁ କେତେକଙ୍କ ଚୟନ ତ’ ସହଜରେ ହୋଇଯାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ହାର ଜିତ୍ ସହ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନଥିଲା । କିନ୍ତୁ କ୍ରୀଡ଼ାବିତ୍ ଚୟନରେ ଯେତେବେଳେ ପାରଦର୍ଶିତା ଆସିଲା, ଯୋଗ୍ୟତା ଆଧାରରେ ଖେଳାଳୀମାନଙ୍କୁ ଚୟନ କରାଗଲା, ଖେଳ ପଡ଼ିଆରେ ସେମାନଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମ୍ମାନ ମିଳିଲା, ଦେଖନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱ ଖେଳ ଜଗତରେ ଭାରତର ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଶିଖରରେ ଉଡ଼ୁଛି । କ୍ରୀଡ଼ା ମଞ୍ଚରେ ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରଗାନ ବାଜୁଛି ।
ପରିବାରବାଦ, ପ୍ରିୟାପ୍ରୀତି ତୋଷଣରୁ ଦେଶକୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବା ଗର୍ବର ବିଷୟ । ଏହାର ପରିଣାମ ଏବେ ସାରା ଦେଶରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି । ମୋର ପ୍ରିୟ ଦେଶବାସୀ, ଅନେକ ଆହ୍ୱାନ ତ’ ରହିଛି । ଯଦି ଆମ ଆଗରେ କୋଟି କୋଟି ସମସ୍ୟା ରହିଛି, କୋଟି କୋଟି ସମାଧାନ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ୧୩୦ କୋଟି ଦେଶବାସୀଙ୍କ ଉପରେ ମୋର ଭରସା ରହିଛି । ୧୩୦ କୋଟି ଦେଶବାସୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସହିତ, ସଂକଳ୍ପ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ହୋଇ ଗୋଟିଏ ଲେଖାଏଁ ପାଦ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ୍ । ଫଳରେ ସାରା ଦେଶରେ ୧୩୦ କୋଟି ପାଦ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବ । ଏ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ନେଇ ଆମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା । ଏ ଅମୃତ କାଳରେ, ଏହା ହେଉଛି ଅମୃତ କାଳର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାତ, ପ୍ରଥମ ବେଳା, ଆଗାମୀ ୨୫ ବର୍ଷର ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସୁଦ୍ଧା ଆମେ ଏହାକୁ ଭୁଲିବା ନାହିଁ । ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଦିନ, ସମୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷଣ, ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିନ୍ଦୁ, ମାତୃଭୂମି ପାଇଁ ବଞ୍ଚିବା । ଏହା ହିଁ ହେବ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରକୃତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି । ଗତ ୭୫ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଦେଶକୁ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଣିବାରେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଯୋଗଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ସ୍ମରଣ ପ୍ରକୃତରେ ଆମ କାମରେ ଲାଗିପାରିବ ।
ନୂଆ ସମ୍ଭାବନାକୁ ସଜାଇ, ନୂଆ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ, ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ଅମୃତ କାଳ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଲାଗି ମୁଁ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରୁଛି । ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅମୃତ ମହୋତ୍ସବ, ଏବେ ଅମୃତ କାଳ ଦିଗରେ ମୋଡ଼ ନେଇ ସାରିଛି । ଆଗକୁ ବଢ଼ି ସାରିଛି । ଏ ଅମୃତ କାଳରେ ସବ୍କା ପ୍ରୟାସ  ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରି । ସବ୍କା ପ୍ରୟାସ ହିଁ ଆମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ପରିଣାମ ନେଇ ଆସିବ । ଟିମ୍ ଇଣ୍ଡିଆର ଭାବନା ଦେଶକୁ ଆଗେଇ ନେବ । ୧୩୦ କୋଟି ଦେଶବାସୀ ଏକ ଟିମ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ଭାବେ, ସାଥୀ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ସବୁ ସ୍ୱପ୍ନ ସାକାର ହୋଇପାରିବ । ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ମୋ ସହ କୁହନ୍ତୁ !
ଜୟ ହିନ୍ଦ ।
ଜୟ ହିନ୍ଦ ।
ଜୟ ହିନ୍ଦ ।
ଭାରତ ମାତା କୀ ଜୟ,
ଭାରତ ମାତା କୀ ଜୟ,
ଭାରତ ମାତା କୀ ଜୟ,
ବନ୍ଦେ ମାତରମ,
ବନ୍ଦେ ମାତରମ,
ବନ୍ଦେ ମାତରମ,
ବହୁତ ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ !