Prime Minister's Office
English rendering of PM’s address at the foundation stone laying ceremony of development works in Junagadh, Gujarat
Bharat Mata ki – Jai!
Bharat Mata ki – Jai!
It seems that Diwali has come early for you. Be it any day of festival, Dhanteras and Diwali are so near, preparations for the New Year have begun and everyone is immersed in his work and yet so many people are here. As long as I can see, it seems as if the Ganges of blessings is flowing. Jai Girnari! What could be greater enthusiasm than this that saints and seers have come in such a large number to bless me. This is also the land of lions and Narasimha. I express my heartfelt gratitude, especially to the mothers and sisters, who have come in large numbers to bless me.
Brothers and sisters,
Development projects worth more than 4,000 crore rupees for Junagadh, Gir Somnath and Porbandar have either been inaugurated or their foundation stones have been laid. This figure is astonishing for the people. There was a time when the annual budget for the entire Gujarat used to be this much. Today, I am inaugurating and laying the foundation stone of projects worth much more than that during my one-day visit to the land of Gujarat. This is the result of your blessings and the benefits of these development projects will go a long way in making the lives of my fishermen brothers and sisters easier. I always used to say that Junagadh, the capital of the tourism sector of Gujarat, along with Gir Somnath and Porbandar has huge potential. These schemes will result in many employment and self-employment opportunities. I congratulate and extend my best wishes to all of you for these Deepawali gifts which will shower development in the state.
Brothers and sisters,
Today my chest swells with pride because of your blessings. I am happy with the way our team has handled Gujarat after I left Gujarat for Delhi and the way Bhupendrabhai and his team are carrying out rapid development works in Gujarat. What can be more joy than that today Gujarat is developing very fast in all the spheres.
But brothers and sisters,
When we remember the old days and so many elders who are sitting here know how we have spent those days. Out of 10 years, there used to be drought in seven years. We used to yearn for water. On the one hand, nature used to be infuriated as this salty sea water would go deep inside the land. Such was the condition of our land that nothing could be produced here. Kathiawar used to be deserted as people from villages would migrate to Surat and other parts of India for their livelihood. But the hard work that we all put in has now changed the situation. If we do hard work with dedication, then nature even blesses us. You should be proud, brothers. Look at God's grace after 2001. It has been more than 20 years and there has not been a single year of drought. If it is not a blessing, then what is it? On the one hand, there are your blessings and on the other hand, there are blessings of nature. As a result, one can enjoy life with the gifts of development.
There was a time when people used to take special buses to visit Mother Narmada. But time has changed. Today, Mother Narmada is reaching every village of Saurashtra to give her blessings due to the sweet fruits of hard work, brothers. Water has started reaching villages, roads have started getting better and the life of farmers growing fruits and vegetables has changed, brothers. Our respected Governor Acharya Devvrat ji was just telling me that the farmers of Junagadh have adopted natural farming and are engaged in it with full force. And brothers and sisters, the sweetness of the Kesar mango of Junagadh is reaching not only in India, but across the world. India has such a huge sea shore and Gujarat shares a large part of it. But this sea used to be a burden for us in the past. This salty region and the salty air seemed like poison to us. But look at the times, brothers. The sea, which used to be a burden for us, is giving us the fruits of hard work today.
There was a time when the dust particles of the Rann of Kutch used to trouble us. Today, the same Kutch has laid the foundation for the development of Gujarat. Gujarat has faced natural adversities, but it has achieved new heights of progress now, brothers. About 20-25 years ago, we had resolved to change the situation, took the initiative and spent every moment in this regard. Today the young people aged 20-25 years can’t even imagine the situation which existed then. We have tried to usher in better days, friends. We started the Sagarkhedu scheme in Gujarat for the development of our fishermen brothers and sisters. Under this scheme, we emphasized for the safety of our fishermen, their convenience and the necessary infrastructure for their business. And as a result, the export of fish increased seven times in 20 years.
Brothers and sisters, while talking about the exports of fish, I am reminded of an old incident. A delegation from Japan had come to Gujarat when I was the Chief Minister. I was showing a documentary of Gujarat’s development to them which also had a commentary in Japanese language. They were also deeply engrossed in it. Then all of a sudden, some members of that delegation asked me to stop the documentary. I was perplexed why they were asking me to stop the documentary. They told me that along with the sea shore and fishermen shown in the documentary, there were Surimi fish also and now they were finding it difficult to sit here and wanted to relish Surimi fish. Such is the popularity of Surimi fish. It is very difficult to resist the moment one hears about Surimi fish. Today, Surimi fish is very popular in the markets of Gujarat, brothers. Every year, Surimi fish is exported to the tune of hundreds of crores of rupees. Now there is a sea-food park in Valsad from where fish are exported. We are also making new achievements in the fisheries sector.
Brothers and sisters,
The seaside of my Gujarat has got the double benefit of the double engine government in the last eight years. The business of fish and seafood has increased. Earlier, our fishermen used to face lots of problems due to shallowness on the seashore. They found it very difficult to bring their catch of fish to the seashore. We started the campaign to build a fishing harbor in Gujarat and tried to remove the problems of Sagarkhedu. Many large fishing harbors were developed in the last two decades and the old ones were also upgraded. The speed in this work has doubled after the formation of the double engine government. Even today, the foundation stone for developing three fishing harbors has been laid, brothers. You can imagine the economic boom that is going to happen in your area. What a major change is going to come in the lives of the fishermen! The transportation of fish will be very easy from the fishing harbor and exports will also pick up pace. We have also come up with the Drone Policy. Now the drones can carry goods weighing from 20 to 50 kg. Opportunities are being created so that drones can deliver fresh fish to the areas which have no seas, brothers. This is an example of benefits due to development, brothers.
Brothers and sisters,
The double engine government works keeping in mind the needs of my farmer brothers and our villages. One such example is our government’s PM Kisan Samman Nidhi. Two days ago, I deposited two thousand rupees in the accounts of each farmer from Delhi. So far, we have deposited about Rs. 2.25 lakh crore in the account of our farmers, brothers.
Brothers and sisters,
It has also benefited our farmers of Gujarat and thousands of crores of rupees have been deposited in their accounts. This has benefited our small farmers the most who have only one or two hectares of land. This money will be very useful to the farmers who have no means for irrigation and depend on rains. For the first time, our government has provided the benefits of Kisan Credit Cards to farmers, those involved in the animal husbandry and our fishermen of Sagarkhedu. Earlier, this card was meant only for farmers. We have expanded this scheme and extended this benefit to the fishermen and those involved in the animal husbandry. As a result, it has become very easy for our fishermen and herdsmen to get loans from banks. About 3.5 crore people are utilizing this facility, brothers and sisters. They are getting loans at a very low interest. Now they don’t need to go to the money lenders and remain indebted for life. They can now properly use this money for the expansion of their business. This money is very useful to them in buying things like boats, jackets, diesel, oil, etc. And friends, those who return the money within the stipulated time, they don’t have to pay interest. It is zero interest. What can be a bigger benefit than this, friends? The Kisan Credit Cards have made the life of herdsmen very easy. The development of ports in Gujarat in the last two decades has also linked the development of Gujarat with a gateway of prosperity and new capabilities.
Along with strengthening the infrastructure of the entire coastline of the country, we have not only developed ports under the SagarMala project, but we have laid emphasis on port-led development. Today you have witnessed the launch of a huge campaign of SagarMala on the sea coast in Gujarat. The Coastal Highway has been expanded from Central to South Gujarat, including Porbandar, Jamnagar, Devbhoomi Dwarka, Morbi apart from Junagadh. Brothers, this means that the connectivity of the entire coastline of Gujarat is going to be strengthened.
Brothers and sisters,
Several steps taken by the government in the last eight years have ensured that my mothers and sisters can live with dignity. We have made arrangements which have also benefited millions of my mothers and sisters of Gujarat. Therefore, Gujarat has become a ‘Shakti Kawach’ for me. I will always remain indebted to these mothers and sisters. Many campaigns were launched for the country, which directly benefited these mothers and sisters. Millions of toilets were built under the Swachh Bharat Abhiyan. Our sisters from North India say this is a system of pride and honor for us. We relieved the problems of our sisters by building crores of toilets. As a result, their health also improved. We made arrangements to deliver Ujjwala Yojana gas. I congratulate the Bhupendrabhai government for deciding to provide two gas cylinders free of cost, so that Diwali can be celebrated in the houses of our poor also.
Brothers and sisters,
We also ensured that everyone should have the tap water facility. There was a time when the legislators used to write to the Chief Minister in this regard. I am referring to the previous governments. The legislators would demand installation of hand pumps in five villages. There used to be a grand welcome for the Chief Minister who used to accept this demand. There was a time when the people used to wait for the hand pump and your son is today ensuring tap water to every household. When clean water is available, it leads to fewer diseases. Children suffer less and our mothers and sisters are also relieved of many problems.
The Pradhan Mantri Matru Vandana Yojna was introduced so that my mothers and sisters should not have deficiency of nutrients in their body during pregnancy, the infant in the mother’s womb should have proper development and the child should not be born handicapped or born with disability or an underdeveloped body. This Matru Vandana Yojana was launched keeping in mind the concerns of the health of the mothers. If a healthy child is born and if the mother is also healthy, then the future of India is also healthy. Even the houses under the PM Awas Yojana have been provided to the sisters only. It has been my endeavour since my days as Chief Minister of Gujarat to ensure all the government facilities in the name of my sisters. The houses given after the earthquake were also given to the sisters. We are aware of the situation of our mothers and sisters. If there is a farm, it is in the name of a male member of a family. So is the case with shops and vehicles. If the husband passes away, then all these things are passed on to the son. There is nothing in the name of our mothers and sisters. Where should they go in case of any emergency? Therefore, your son has decided that any government house or any other facility will be in the names of our mothers and sisters. Our mothers and sisters, who have been allotted houses today, have become ‘lakhpati’ today. Today our government is expanding women entrepreneurship in villages through self-help groups and Sakhi Mandals. More than eight crore sisters across the country are engaged in self-help groups. Lakhs of sisters in Gujarat are taking advantage of the self-help groups which are known as Sakhi Mandals in Gujarat. The idea was that sisters can get a loan from Mudra Yojana without guarantee. It is a matter of happiness for me that this loan was meant for all, but there are 70 percent sisters who have taken the loan and are involved in small businesses and are also providing employment to 2-3 people.
Brothers and sisters,
When I see the bright future of my young friends, my faith in them grows and new hope beacons. The future of the youth of Gujarat is secure now with the rapid development in Gujarat. I have taken several steps to increase the potential of the youth of the country, including Gujarat, in the last eight years. We have created many opportunities from education to employment and self-employment. A short while ago, I inaugurated the Defence Expo in Gujarat. This will create many opportunities for the youth and will ensure that Gujarat remains on the top.
We have built hundreds of universities and colleges in the country in the last eight years. Many new educational institutions have been made in Gujarat also so that students pursuing higher education in these institutes should brighten the name of their family, villages, state and the country. We are privileged today. Earlier, the youths of Gujarat had to go out of the state for higher studies. The efforts made in the last 20 years have led to the establishment of the best colleges and universities in the state.
Now the new education policy, the National Education Policy, has also been implemented. Now our students will be able to pursue medical and engineering studies here only. Earlier, we did not have English medium schools in villages. And if a child has not studied in the English medium in the eighth or tenth standard, he can’t pursue engineering or medical science and can’t become engineer or doctor. Why? Don’t the children of poor parents have the right to become doctors? Should not the children of poor parents have the right to become doctors? Should they not have the right to become engineers? But a condition was imposed that they could do so only if they knew English. Now we have ensured that they can become doctors and engineers by studying medical science and engineering in their own mother language. This slave mentality must go. Just because they don’t know English, the development journey of the middle class and the poor of the villages should not be stopped. They are equally capable. It is because of them that today India is making a name in the world. Now our youth across the villages are getting the benefit of the Digital India campaign. About 5-6 lakh Common Service Centres have been established in the country and the people in the villages are now offering many services. The poor people in the villages now also have access to the best books of the world on their mobile phones due to affordable Internet services. I also ensured free Wi-Fi services at the railway platforms so that the youth could come there and study. I have seen children at the platforms with their mobile phones and preparing for the UPSC and GPSC exams and clearing them. Today, the best education is available through Digital India. It has also ensured children continuing with their studies in villages. Digital India is giving an opportunity to the youth to sharpen their talent. Anybody wanting to pursue any field can do so through Digital India. He can become a painter, singer and carpenter or can also make a career in the field of dance. He can learn anything that he wishes to by sitting at his home.
Brothers and sisters,
The possibilities of employment have increased due to Digital India. The youth of India are now aiming for world markets. This is the time for Made in India products. Earlier there were only two manufacturing units for mobile phones. This has increased to more than 200 in just eight years. India has exported one million mobile phones to other countries this year. This is our strength. The growth of tourism is directly linked to the infrastructure that we have created. Just imagine how our Madhavpur Fair, the events related to Lord Krishna, became international. Several Chief Ministers of the North-East came to Madhavpur Fair and enjoyed it for about a week. The Girnar ropeway was made possible after crossing several hurdles. The previous governments had problems implementing all these projects. This ropeway became possible after you sent me to Delhi. Now, many people share the photographs of their 80-year-old grandmother bowing to the feet of Maa Amba at Girnar with me. They thank me for fulfilling the wishes of their mothers after the ropeway was made. Now you tell me, will I not get the blessing of that mother?
Brothers and sisters,
We decided to change this situation about two decades ago. Today Girnar ropeway is among the longest ropeways in Asia. Junagadh district boasts of its agricultural products and the fishing industry. Keshod airport has been revived. Recently, I had a meeting with several officers. I asked them if we could expand the airport so that mangoes, other fruits and vegetables could be exported from here. If we expand the airport then foreign tourists can come to see the Gir lions, visit Somnath and Girnar. They asked for some time to make a detailed blueprint. I told them to hurry up because I have to go to Junagadh. Brothers and sisters, when any idea comes to my mind then I put my entire energy into implementing it. I always try to find a way. Believe me, the benefits of all the development works which are available to top cities of India should also be here in Junagadh. I am working in this regard.
This entire region, including Gir Somnath, is known as the land of ascetics and the austerities of Jainacharyas. There was a time when I too used to roam the foothills of Girnar. I am privileged to spend time with the saints. What is not here for our temples, for Jains and also for the worshipers of Dattatreya? The power to attract the whole country lies in the land of my Gir, brothers and sisters. Therefore, we have to draw every Indian here. We have to build arrangements in this regard and I believe that we can do this. The people of the entire world want to hear the roar of the lions of our Gir. In the roar of Gir lions, they hear the roar of Gujarat as well.
The world is watching with pride that the population of the Gir lions has doubled in the last 20 years. We took so much care of them that any Indian would feel proud, brothers and sisters. Once our Keshod airport is developed, the development of the entire region is going to reach new heights. Many employment opportunities will be created. There are so many possibilities of hotels, restaurants, taxis and autos, brothers and sisters. Our Saurashtra, Kutch, Kathiawar in Gujarat is the land of patriots. This is the land which gives top priority to the interests of the nation. Today, I want to discuss a serious issue with you. Those who have grown up amidst the roar of the Gir lions also have the strength to face anything. It is also a pleasure to speak one’s mind with those who have the guts to face any challenge.
Brothers and sisters,
Think over it! Don’t you enjoy the successful launch of Mangalyaan or Chandrayaan in space? Don’t you enjoy the success of our scientists? Speak loudly, whether you enjoy it or not or you feel proud or not. Should you feel less proud because there was no Gujarati scientist in the mission and all the scientists were from the South, from Tamil Nadu, Kerala and Bengaluru? Should we not be proud of any person from any part of India who has done something worthwhile for the country? For example, if a youth from Haryana is taking part in the Olympics and is hoisting the flag of India by winning the gold medal. Won’t you enjoy it even if that boy or girl belongs to Haryana? Did he make India proud or not? Will you not be proud of his achievement?
Brothers,
If somebody practices music in Kashi and the world hails his music, will we be proud of him or not? In our West Bengal, the land of great scholars, the best works of literature, the land of revolutionaries, if there is any good work done by them, will we be happy or not? Nowadays, our films from the South are doing wonders in the world. Even though we may not be knowing the language of South India, if the makers of the South India film industry make records in the world and earn huge profits, will we be proud of them or not? Shouldn’t the entire India welcome it? People from different parts of India might not have seen or comprehended the movie, but still they would be happy. If any person from any place in India, from any caste or language, does something good, then all the people of this country feel proud. But look at the degeneration! People with a perverted mindset and an altogether different thinking have appeared in the last two decades. They are pained if something good happens in Gujarat, if somebody from Gujarat makes a name for himself, if somebody from Gujarat makes progress and if Gujarat makes progress. There are some political parties whose political ideology remains incomplete till they abuse and insult Gujarat and the people of Gujarat, brothers and sisters. Does Gujarat need to face up to them or not?
Gujaratis should do hard work, Gujaratis should do penance and work to provide livelihood to the people of the country, and Gujarat is maligned this way. Do we need to bear this, brothers? I am giving a call from the land of brave heroes that Gujarat will not tolerate the insult of Gujaratis and Gujarat. No one should be insulted in this country. Bengalis should also not be insulted. Not even Tamils should be insulted. The brothers of Kerala should also not be insulted. The efforts, valour and accomplishments of every citizen of the country should be a matter of pride for all of us. The culture of tying them into politics should stop. We will not let the dream of ‘Ek Bharat Shreshtha Bharat’ be crushed. The hard work done by people like Sardar Saheb should not be allowed to go in vain. Gujarat needs to be made aware, brothers and sisters, from the people who spread despair and who are trying to impose their disappointments and lies on the mind of Gujarat. The unity of Gujarat is the strength of Gujarat. The unified Gujarat has never turned back for the good of the country.
I bow to Gujarat and to the people of Gujarat and urge them to maintain this unity, keep spreading the word of development and keep developing. My best wishes to you for the development opportunities offered to you today. Wishing you a very Happy Diwali! The New Year is also approaching. With new resolutions, once again best wishes to all.
Bharat Mata ki – Jai!
Bharat Mata ki – Jai!
Bharat Mata ki – Jai!
Thanks a lot, brothers and sisters.
Disclaimer: The original speech of the Prime Minister is in Gujarati language, which has been translated here.
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ
ଗୁଜରାଟର ଜୁନାଗଡ଼ରେ ବିଭିନ୍ନ ବିକାଶମୂଳକ ପ୍ରକଳ୍ପର ଶିଳାନ୍ୟାସ ଅବସରରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଉଦବୋଧନ
ଭାରତ ମାତା କୀ ଜୟ,
ଭାରତ ମାତା କୀ ଜୟ !
ଏଭଳି ଲାଗୁଛି ଯେ ଆପଣଙ୍କର ଏଠାରେ ଆଗୁଆ ଦୀପାବଳୀ ଆସି ଯାଇଛି, ସେ ହୁଏତ ପର୍ବ ପର୍ବାଣୀର ଦିନ ହେଉ, ସାମ୍ନାରେ ଧନତେରସ ଆସୁଛି, ଦୀପାବଳୀ ହେଉ, ନୂତନ ବର୍ଷର ପ୍ରସ୍ତୁତି ହେଉ, ସବୁ ଲୋକ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଜ୍ଜି ଯାଇଛନ୍ତି ଆଉ ପୁଣି ମଧ୍ୟ ଏତେ ସବୁ ଜନତା, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ମୋର ଦୃଷ୍ଟି ପାଉଛି, ଏଭଳି ଲାଗୁଛି ଯେପରି ଆଶୀର୍ବାଦର ଗଙ୍ଗା ବହୁଛି, ଜୟ ଗିରନାରୀ । ଏତେ ବିଶାଳ ସଂଖ୍ୟାରେ ସନ୍ଥ ମହାତ୍ମା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ଆସିଲେ, ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଉତ୍ସାହ ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ । ଏହା ତ ହେଉଛି ସିଂହଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଧରଣୀ ଆଉ ନରସିଂହଙ୍କର ମଧ୍ୟ ହେଉଛି ଧରଣୀ, ଆଉ ବିଶେଷ କରି ଯେଉଁ ମାଆମାନେ- ଭଉଣୀମାନେ ବିଶାଳ ସଂଖ୍ୟାରେ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳୁଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟର ସହିତ କୃତଜ୍ଞତା ଜ୍ଞାପନ କରୁଛି।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଆଜି ଜୁନାଗଡ, ଗିର ସୋମନାଥ, ପୋରବନ୍ଦର, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା ଗଣି ପାରିବେ ନାହିଁ, ସେତେ ବଡ଼ ବିକାଶ 4 ହଜାର କୋଟିରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ପ୍ରକଳ୍ପ, ତାହାର ଲୋକାର୍ପଣ, ଶିଳାନ୍ୟାସ ହୋଇଛି। ଗୋଟିଏ ସମୟ ଥିଲା ଯେତେବେଳେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୁଜରାଟର 12 ମାସର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଜେଟ ଯେତିକି ଥିଲା, ତା’ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଲୋକାର୍ପଣ ଏବଂ ଶିଳାନ୍ୟାସର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆଜି ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଦିନର ରହଣୀ କାଳ ମଧ୍ୟରେ ଗୁଜରାଟର ଧରଣୀରେ କରୁଛି। ଏହା ହେଉଛି ଆପଣମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦର ପରିଣାମ, ଆଉ ଏହି ବିକାଶ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଲାଭ ମୋର ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ଭାଇ- ଭଉଣୀମାନଙ୍କର ଜୀବନକୁ ସହଜ ଓ ସରଳ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆସିବ। ଆମର ଏହି ଜୁନାଗଡ଼ ତ ସଦା ସର୍ବଦା ଆଗରୁ କହି ଆସୁଥିଲା ଯେ ଗୁଜରାଟର ପର୍ଯ୍ୟଟନ କ୍ଷେତ୍ରର ରାଜଧାନୀ ଏଭଳି ଶକ୍ତି ଆମର ଏହି ଜୁନାଗଢ଼, ଗିର- ସୋମନାଥ, ଆମର ପୋରବନ୍ଦରରେ ରହିଛି। ରୋଜଗାରର ସ୍ୱରୋଜଗାରର କେତେ ସୁଯୋଗ ନେଇ ଏହି ଯୋଜନା ସବୁ ଆସିଛି। ବିକାଶର ଏଭଳି ବର୍ଷା, ବିକାଶର ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ଦିଗ ପାଇଁ ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୀପାବଳୀର ଉପହାର ସ୍ୱରୂପ ଏହି ଅବସରକୁ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ବହୁତ- ବହୁତ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଆଜି ମୋର ଛାତି ଫୁଲି ଉଠୁଛି, କାରଣ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଆପଣମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ କାରଣରୁ ଆଉ ମୋତେ ଏହି କଥାରେ ଖୁସି ଅନୁଭବ ହେଉଛି ଯେ ଗୁଜରାଟ ଛାଡ଼ିବା ପରେ ଆମ ଟିମ୍ ଯେଉଁଭଳି ଭାବେ ଗୁଜରାଟକୁ ସମ୍ଭାଳିଛନ୍ତି, ଭୂପେନ୍ଦ୍ର ଭାଇ ଆଉ ତାଙ୍କର ଟିମ ଯେଉଁଭଳି ଭାବେ ଗୁଜରାଟରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବିକାଶ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ତା’ଠାରୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଆନନ୍ଦର ବିଷୟ ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ, ଆଜି ଗୁଜରାଟର ବିକାଶ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବହୁତ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲୁ ରହିଛି।
କିନ୍ତୁ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଆମେ ଯେବେ ପୁରୁଣା ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ପକାଉଛୁ ସେତେବେଳେ ଏଠାରେ କେତେକ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତି ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଜଣାଅଛି ଯେ ଆମେ କେଉଁଭଳି ପ୍ରକାରର ଦିନ ସବୁ ଅତିବାହିତ କରିଛେ, 10 ବର୍ଷରୁ 7 ବର୍ଷ ମରୁଡ଼ି ପଡ଼ୁଥିଲା। ପାଣି ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଉଥିଲେ, ଗୋଟିଏ ପଟେ ପ୍ରକୃତି ଋଷୁଥିଲା ଆଉ ଏଇ ମୋର ଏ ଯେଉଁ ଘେଘୁର ସମୁଦ୍ରର ଲୁଣି ପାଣି ଭିତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହିଁ ଚାଲି ଆସୁଥିଲା, ମାଟିରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ପାରୁ ନ ଥିଲା, ଏଭଳି ଆମର ମାଟିର ଅବସ୍ଥା ହୋଇ ଯାଇଥିଲା । କାଠିଆୱାଡ଼ ଖାଲି ହେଉଥିଲା, ଗାଁ- ଗାଁରେ ଲୋକ ଗାଁ ଛାଡି ଦେଇ, କେହି ସୁରଟ ଚାଲି ଯାଉଥିଲା, କେହି ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲି ଯାଉଥିଲା, ପେଟପାଟଣା ପାଇଁ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଯେଉଁ ପରିଶ୍ରମ କଲେ ଆଉ ସମର୍ପଣର ଭାବନା ସହିତ ଯେଉଁ ପରିଶ୍ରମ କରିଛୁ ନା, ତେଣୁ ପ୍ରକୃତି ମଧ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାଏ। ଗର୍ବ କରନ୍ତୁ ଭାଇମାନେ, 2001 ପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର କୃପା ଦେଖନ୍ତୁ, 20 ବର୍ଷରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ସମୟ ହୋଇ ସାରିଛି, ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ମରୁଡ଼ି ହୋଇ ନାହିଁ। ଏହାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କହିବା ନାହିଁ ତ ଆଉ କ’ଣ କହିବା ଭାଇ, ଗୋଟିଏ ପଟେ ଆପଣମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଉ ଅନ୍ୟପଟେ ପ୍ରକୃତିର ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଉ ସେହି କାରଣରୁ ବିକାଶର ଉପହାର ନେଇ ଜୀବନ ଜୀଇଁବାର ଆନନ୍ଦ ଆସିଛି। ଗୋଟିଏ ସମୟ ଥିଲା, ମାଆ ନର୍ମଦାଙ୍କର ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବସ୍ ନେଇ ଲୋକମାନେ ଯାଉଥିଲେ, ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିବା ପାଇଁ, ସମୟ ପରିବର୍ତନ ହେଲା, ପରିଶ୍ରମର ମିଠା ଫଳ କାରଣରୁ ମାଆ ନର୍ମଦା ଆଜି ସୌରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରତିଟି ଗାଁରେ ନିଜେ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି ଭାଇମାନେ। ପାଣି ପହଂଚିବାକୁ ଲାଗିଛି, ସଡ଼କ ଭଲ ହେବାକୁ ଲାଗିଲାଣି, ଫଳ ଓ ପନିପରିବା ଉତ୍ପାଦନ କରୁଥିବା କୃଷକମାନଙ୍କର ଜୀବନ ପରିବର୍ତନ ହୋଇ ଗଲାଣି ଭାଇମାନେ । ଆଜି ଜୁନାଗଡ଼ରେ, ଏବେ ମୋତେ ଆମର ରାଜ୍ୟପାଳ ସାହେବ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଦେବବ୍ରତ ମହାଶୟ କହୁଥିଲେ ଯେ ସାହେବ, ଜୁନାଗଡର କୃଷକମାନେ ତ ପ୍ରାକୃତିକ କୃଷିର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଭଲ ଭାବେ ଆପଣାଇ ନେଇଛନ୍ତି, ଆଉ ସମଗ୍ର ଶକ୍ତିର ସହିତ ଏହା ସହିତ ଲାଗି ପଡ଼ିଛନ୍ତି। ଆଉ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ ଜୁନାଗଡର କେଶର ଆମ୍ବ ଆଜି କେବଳ ଭାରତରେ ହିଁ ନୁହେଁ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଏହାର ମିଠାପଣ ପହଂଚି ପାରିଛି। ଆମ ଭାରତ ପାଖରେ ଏତେ ବଡ଼ ସାମୁଦ୍ରିକ ଉପକୂଳ, ଆଉ ସେଥିରେ ଗୁଜରାଟ ପାଖରେ ଏତେ ବଡ଼ ଅଂଶ, କିନ୍ତୁ ଆମକୁ ପୂର୍ବକାଳରେ ଏହି ସମୁଦ୍ର ବଡ଼ ବୋଝ ପରି ଲାଗୁଥିଲା। ଏହି ଲୁଣିଆ ଅଂଚଳ, ଲୁଣି ବାୟୁ ଆମକୁ ବିଷ ପରି ଲାଗୁଥିଲା, ସମୟ ଦେଖନ୍ତୁ ଭାଇ, ଯେଉଁ ସମୁଦ୍ର ଆମକୁ ଅସୁବିଧାରେ ପକାଉଥିଲା, ସେହି ସମୁଦ୍ର ଆଜି ଆମକୁ ପରିଶ୍ରମର ଫଳ ପ୍ରଦାନ କରୁଛି। ଯେଉଁ କଚ୍ଛର ରଣ ସ୍ଥାନର ଧୂଳି କଣା ଆମ ପାଇଁ ଅସୁବିଧା ଆଣି ଆସୁଥିଲା, ସେହି କଚ୍ଛ ଆଜି ଗୁଜରାଟର ବିକାଶର ମୂଳଦୂଆକୁ ସମ୍ଭାଳିଛି, ଏଠାରେ ଏହିପରି ହେଉଛି। ପ୍ରାକୃତିକ ବିପରୀତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ଗୁଜରାଟ ତାହାର ମଧ୍ୟ ମୁକାବିଲା କରିଛି ଆଉ ପ୍ରଗତିର ନୂତନ ଶୀଖରକୁ ହାସଲ କରିଛି ଭାଇମାନେ। 20-25 ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଆମେ ଯେତେବେଳେ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ବଦଳାଇବାକୁ ସଂକଳ୍ପ କରିଥିଲୁ, ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲୁ, ଏକ- ଏକ କ୍ଷଣ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଥିଲୁ ଆଉ ଆଜି ସେହି 20-25 ବର୍ଷର ଯୁବକ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଜଣା ପଡ଼ିବ ନାହିଁ ଯେ ପୂର୍ବର ଦିନଗୁଡ଼ିକ କିଭଳି ଥିଲା, ସେମାନେ କଳ୍ପନା ମଧ୍ୟ କରି ପାରିବେ ନାହିଁ, ଏଭଳି ଭଲ  ଦିନ ଆଣିବାର ଚେଷ୍ଟା ଆମେ କରିଛୁ ଭାଇମାନେ।
ଆମେ ଆମର ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ଭାଇ-ଭଉଣୀମାନଙ୍କର ବିକାଶ ପାଇଁ ଗୁଜରାଟରେ ସାଗର ଖେଡ଼ୁ ଯୋଜନା ଆରମ୍ଭ କଲୁ। ଏହି ଯୋଜନା ମାଧ୍ୟମରେ ଆମର ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା, ସେମାନଙ୍କର ସୁବିଧା, ଆମର ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ଭାଇ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବସାୟ କରିବା ପାଇଁ ଜରୁରୀ ଭିତିଭୂମି ଯୋଗାଇ ଦେବା ଉପରେ ଆମେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଛୁ। ଆଉ ଯାହାର ପରିଣାମ ଏହା ହେଲା ଯେ 20 ବର୍ଷରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଗୁଜରାଟୀ ଥିବେ ଭାଇମାନେ ଯିଏ 20 ବର୍ଷରେ ମାଛର ରପ୍ତାନୀ ବିଶ୍ୱରେ 7 ଗୁଣ ବଢ଼ିଗଲା। ଆଉ ଭାଇମାନେ- ଭଉଣୀମାନେ ଯେତେବେଳେ ଆମର ମାଛର ଏତେ ପରିମାଣରେ ରପ୍ତାନୀ ହୋଇଥାଏ, ଆଉ ଏହା ବିଶ୍ୱରେ ପହଂଚିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ମୋର ଏକ ପୁରୁଣା ଘଟଣା ଏଠାରେ ମନେ ପଡ଼ୁଛି ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲି, ସେତେବେଳେ ଜାପାନର ଏକ ପ୍ରତିନିଧି ଦଳ ଆସିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୁଜରାଟ ବିକାଶର ଭିଡିଓ କରି ଦେଖାଉଥିଲି, ଆଉ ଜାପାନୀ ଭାଷାରେ ସେଥିରେ ଏକ କମେଂଟ୍ରି ଥିଲା ଆଉ ସେହି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନ୍ତରିକତାର ସହିତ ସବୁ ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ସେତିକି ବେଳେ ହଠାତ ସେହି ଜାପାନର ଲୋକମାନେ କହିଲେ ସାହାବ ଦୟାକରି, ଏହାକୁ ଟିକେ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ମୁଁ କହିଲି କ’ଣ ହେଲା ଭାଇ, ଏହି ଭିଡିଓକୁ ତ ମୁଁ ବୁଝାଉଛି ଏବେ ଆଉ ଆପଣ କହୁଛନ୍ତି ଏହାକୁ ତୁରନ୍ତ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ମୁଁ କିଛି ବୁଝି ପାରିଲି ନାହିଁ, ମୁଁ କହିଲି କାହିଁକି ବନ୍ଦ କରିବି। ସେତେବେଳେ ସେମାନେ କହିଲେ ସାହାବ ଆପଣ ଏସବୁ ଯେଉଁ ସମୁଦ୍ର କୂଳ ଦେଖାଇଛନ୍ତି, ଆଉ ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ଦେଖାଇବାକୁ ଲାଗିଛନ୍ତି, ଆଉ ସେ ଯେଉଁ ସୁରମୀ ମାଛ ଦେଖା ଯାଉଛି ନା, ଏବେ ମୋ ମୁହଁରୁ ଲାଳ ବାହାରି ଯାଉଛି, ଏବେ ମୁଁ ବସି ପାରିବି ନାହିଁ, ଏବେ ମୋତେ ଯିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆପଣମାନଙ୍କର ଏତେ କୀର୍ତି ରହିଛି ଯେ ସୁରମୀ ମାଛର ନାମକୁ ଶୁଣିଲେ ଆଉ ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଲାଳ ଆସିଗଲା। ଆଜି ସୁରମୀ ନାମର ମାଛ ଜାପାନର ବଜାରରେ ଗୁଜରାଟର ନାମକୁ ନେଇ ପରିଚିତ ହେଉଛି ଭାଇମାନେ। ଗୁଜରାଟର ସୁରମୀ ମାଛର ହଜାର- ହଜାର କୋଟି- କୋଟି ଟଙ୍କାର ରପ୍ତାନୀ ବର୍ଷକରେ ହେଉଛି ଆଉ ଏବେ ତ ବଲସାଡରେ ମଧ୍ୟ ସାମୁଦ୍ରିକ ଖାଦ୍ୟ  ପାର୍କ ରହିଛି, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ରପ୍ତାନୀ ହେଉଛି। ସତ୍ସ୍ୟ ଚାଷ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ନୂଆ- ନୂଆ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁଛୁ।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ବିଗତ 8 ବର୍ଷରେ ଡବଲ ଇଂଜିନର ସରକାରଙ୍କର ଡବଲ ଲାଭ ମୋର ଗୁଜରାଟର ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ସମୁଦ୍ର ତଟକୁ ମିଳୁଛି। ମାଛ ହେଉ, ସି- ଫୁଡ଼୍ ହେଉ, ତାହାର ବ୍ୟବସାୟ ବଢ଼ିଛି, ପୂର୍ବରୁ ଆମର ଏଠାରେ ଚାନେଲର ଗଭୀରତା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ଆମ ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ଉଛୁଳୁଥିବା କାରଣରୁ ଅସୁବିଧା ହେଉଥିଲା। ମାଛ ଧରିଥିବେ ଆଉ ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ଆଣିବା କଥା ହେଲେ ବହୁତ ଅସୁବିଧା ହେଉଥିଲା, ଏବେ ଯେତେବେଳେ ଗୁଜରାଟ ଭିତରେ ମାଛଧରା ବନ୍ଦର ନିର୍ମାଣ କରିବାର ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କଲୁ, ତେବେ ଆମେ ଆମର ସାଗର ଖେଡ଼ୁର ଅସୁବିଧାଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲୁ। ଦୁଇ ଦଶକରେ କେତେ ବଡ଼ ମାଛଧରା ବନ୍ଦର ବିକଶିତ କରାଯାଇ ଆଉ ଯେଉଁ ସବୁ ପୁରୁଣା ଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଆଧୁନିକ କରାଗଲା। ଡବଲ ଇଂଜିନର ସରକାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେବା ପରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୁଇଗୁଣ ଗତି ଆସିଗଲା।
ଆଜି ମଧ୍ୟ 3ଟି ମାଛଧରା ବନ୍ଦର ବିକଶିତ କରିବାର ଶିଳାନ୍ୟାସ ହେଉଛି ଭାଇମାନେ। ଆପଣମାନେ କଳ୍ପନା କରି ପାରିବେ ଯେ ଆମ ଅଂଚଳରେ କିଭଳି ଆର୍ଥିକ ଗତି ଆସିବାକୁ ଯାଉଛି। ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ମାନଙ୍କର ଜୀବନରେ କେତେ ବଡ଼ ପରିବର୍ତନ ଆସିବାକୁ ଯାଉଛି। ମାଛଧରା ବନ୍ଦର ଦ୍ୱାରା ମାଛର ପରିବହନ ବହୁତ ସହଜ ହୋଇଯିବ ଏବଂ ରପ୍ତାନୀ ମଧ୍ୟ ଖୁବ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ହେବ। ଏହା ସହିତ ହିଁ ଏବେ ଆମେ ଡ୍ରୋନ ନୀତି ନେଇକରି ଆସିଛୁ। ଏବେ ତ ଡ୍ରୋନ 20- 20 କେଜି, 25-25 କେଜି, 50 କେଜିର ଜିନିଷ ଧରି ନେଇ ଯାଉଛି, ଆଉ ତାହାର କାରଣ ହେଉଛି ଯେଉଁଠାରେ ସମୁଦ୍ର ନାହିଁ, ଏଭଳି ଯେଉଁ ଅଂଚଳ ରହିଛି, ଏହି ଡ୍ରୋନ ଦ୍ୱାରା ମାଛ ପହଂଚି ପାରୁ ଆଉ ସତେଜ ଜିନିଷ ପହଂଚୁ ଏଥିପାଇଁ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଉଛି ଭାଇମାନେ। ବିକାଶ କେତେ ଲାଭ ପହଂଚାଇଥାଏ, ଏହା ହେଉଛି ତାହାର ଉଦାହରଣ ଭାଇମାନେ।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଡବଲ ଇଂଜିନ ସରକାର, ମୋର କୃଷକ ଭାଇ, ଆମର ଗାଁ, ସେମାନଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକତାଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଆମ ସରକାର ପିଏମ କିଷାନ ସମ୍ମାନ ନିଧି, ଆପଣମାନେ ଦେଖିଲେ, ଏବେ ଦୁଇ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ଦିଲ୍ଲୀରୁ ମୁଁ ଦୁଇ ହଜାର ଟଙ୍କା ପ୍ରତ୍ୟେକ କୃଷକଙ୍କ ଖାତାକୁ ପଠାଇଛି, ଆଉ କ୍ଷେତରେ ବସିଥିବା କୃଷକମାନଙ୍କ ଖାତାରେ ଜମା ହୋଇଥିବା କଥା ତୁରନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ମୋବାଇଲକୁ 2 ହଜାର ଟଙ୍କା ଆସିଗଲା ଆଉ ଏହି ଟଙ୍କା ସେମାନଙ୍କ ଖାତାରେ ଜମା ହୋଇଗଲା ଭାଇ। ଆଉ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେ ଟଙ୍କା ମଧ୍ୟ ଦିଆ ଯାଇଛି ନା, ସେଗୁଡ଼ିକ ମୋଟ 2 ଲକ୍ଷ 16 ହଜାର କୋଟି ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ପଚିଶ କୋଟି ଟଙ୍କା ଏଟି ମୋର କୃଷକଙ୍କ ଖାତାରେ ଜମା କରାଯାଇଛି ଭାଇମାନେ।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଏହାର ଲାଭ ମୋ ଗୁଜରାଟର କୃଷକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମିଳିଛି, ସେମାନଙ୍କ ଖାତାରେ ମଧ୍ୟ ହଜାର- ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କା, ଆଉ ତାହାର ବଡ଼ ଲାଭ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ମିଳିଛି, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ କେବଳ ଏକ ମାଣ, ଦୁଇ ମାଣ ଜମି ଅଛି, ସିଂଚନ ପାଇଁ ପାଣି ଖୋଜିବାକୁ ପଡେ, ଯେଉଁମାନେ ବର୍ଷା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ବଂଚନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତ ଏହି ଅର୍ଥ ବହୁତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆସିବ। ଆମ ସରକାର ଯିଏ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ପଶୁପାଳନ ହେଉ, କୃଷକ ହେଉ, ସାଗର ଖେଡ଼ୁର ମୋର ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ଭାଇମାନେ ହୁଅନ୍ତୁ, ତାଙ୍କୁ କିଷାନ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ- କେସିସି ସୁବିଧା ସହିତ ଆମେ ଯୋଡ଼ି ଦେଇଛୁ। ପୂର୍ବରୁ ଏହା କେବଳ କୃଷକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା। ଆମେ ତାହାର ବିସ୍ତାର କରି ପଶୁପାଳକମାନଙ୍କୁ ଏହା ସହିତ ଯୋଡ଼ିଛୁ, ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ସାମିଲ କରିଛୁ ଆଉ ଯେଉଁ କାରଣରୁ ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ଋଣ ନେବା ପାଇଁ ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ ଏବଂ ମୋର ପଶୁପାଳକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ସହଜ ହୋଇ ଯାଇଛି। ଆଉ ଯାହାର ଲାଭ 3.50 କୋଟିରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଲୋକ ନେଉଛନ୍ତି ଭାଇମାନେ- ଭଉଣୀମାନେ, ଆଉ ବହୁତ ହିଁ କମ୍ ସୁଧରେ ଏହି ଋଣ ଅର୍ଥ ମିଳି ପାରୁଛି। ସେମାନଙ୍କୁ ସାହୁକାରଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ୁ ନାହିଁ, ଋଣଭାର ତଳେ ଦବି ଯିବାକୁ ପଡ଼ୁ ନାହିଁ, ଆଉ ନିଜର ଜୀବିକାର ବିକାଶ ପାଇଁ ସେମାନେ ଏହି ଅର୍ଥର ପ୍ରକୃତ ବିନିଯୋଗ କରି ପାରୁଛନ୍ତି। ବୋଟରୁ ନେଇ ଜ୍ୟାକେଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଡିଜେଲ ହେଉ, ଶ୍ରମିକ ହୁଅନ୍ତୁ, ତେଲ ହେଉ, ଏ ସବୁଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଏହି ଖର୍ଚ୍ଚ ତାଙ୍କୁ ଖୁବ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରୁଛି ଭାଇମାନେ। ଆଉ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଠିକ୍ ସମୟରେ ଅର୍ଥ ଫେରାଇ ଦେଉଛନ୍ତି, ସ୍ଥିର କରାଯାଇଥିବା ତାରିଖରେ ଅର୍ଥ ଫେରାଇ ଦେଉଛନ୍ତି, ତେବେ ସୁଧ ଶୂନ ହୋଇ ଯାଉଛି, ଜିରୋ ସୁଧ ଲାଗୁଛି। ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଲାଭ ଆଉ କ’ଣ ହେବ ଭାଇମାନେ। ଏହି କିଷାନ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ ମୋର ପଶୁପାଳକମାନଙ୍କ ଜୀବନକୁ ମଧ୍ୟ ସହଜ କରି ଦେଇଛି, ବିଗତ ଦୁଇ ଦଶକରେ ଗୁଜରାଟରେ ଯେଉଁ ବନ୍ଦରର ବିକାଶ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଗୁଜରାଟର ବିକାଶକୁ ଏକ ପ୍ରକାରରେ ସମୃଦ୍ଧିର ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାର ସହିତ ଯୋଡ଼ି ଦେଇଛି, ନୂତନ କ୍ଷମତାଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ି ଦେଇଛି। ସାଗରମାଳା ଯୋଜନା ମାଧ୍ୟମରେ ସାରା ଦେଶରେ ସମଗ୍ର ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଭିତିଭୂମି ସୁଦୃଢ଼ ହେଉ, କେବଳ ବନ୍ଦରଗୁଡ଼ିକର ବିକାଶ ନୁହେଁ, ପୋର୍ଟର ବିକାଶ ନୁହେଁ, ବନ୍ଦର ଆଧାରିତ ବିକାଶ କାର୍ଯ୍ୟ ଆମେ କରିଛୁ। ଆଉ ଆଜି ଆପଣମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଗୁଜରାଟର ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ସାଗରମାଳାର କେତେ ବଡ଼ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ। ଉପକୂଳ ରାଜପଥ ଯେଉଁଥିପାଇଁ ଜୁନାଗଢ଼ ବ୍ୟତୀତ ପୋର ବନ୍ଦର, ଜାମନଗର, ଦେବଭୂମି ଦ୍ୱାରକା, ମୋରବୀ ଠାରୁ ନେଇ ମଧ୍ୟରୁ ନେଇ ଦକ୍ଷିଣ ଗୁଜରାଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାକୁ ସମ୍ପ୍ରସାରିତ କରାଯାଇଛି ଭାଇମାନେ, ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହା ଯେ ଗୁଜରାଟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପକୂଳ ତାହାର ଯୋଗାଯୋଗ ଯୋଗୁଁ ମଜବୁତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ବିଗତ 8 ବର୍ଷରେ ସରକାର ମାଆମାନଙ୍କ- ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ଜୀବନ ପାଇଁ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଯେଉଁ ପଦକ୍ଷେପ ଉଠାଉଛନ୍ତି, ତାହା ଯୋଗୁଁ ମୋର ମାଆ ଓ ଭଉଣୀମାନେ ସମ୍ମାନର ସହିତ ବଂଚି ପାରନ୍ତୁ, ଏଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି ଆଉ ଯାହାର ଲାଭ ମୋର ଗୁଜରାଟର ଲକ୍ଷ- ଲକ୍ଷ ମାଆ ଓ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ମିଳିଛି, ଆଉ ଏଥିପାଇଁ ଗୁଜରାଟ ମୋ ପାଇଁ ଏକ ଶକ୍ତି କବଚ ପାଲଟି ଯାଇଛି, ଶକ୍ତି କବଚ, ଏହି ମାଆ- ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ମୁଁ ସଦା ସର୍ବଦା ଋଣୀ। ଦେଶ ପାଇଁ କେତେ ବଡ଼- ବଡ଼ ଅଭିଯାନ ଚାଲୁ କରାଯାଇଛି, ଯାହାର ସିଧାସଳଖ ଲାଭ ମୋର ଏହି ମାଆ- ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ମିଳିଛି। ସ୍ୱଚ୍ଛ ଭାରତ ଅଧୀନରେ କୋଟି- କୋଟି ଶୌଚାଳୟ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି ଆଉ ଶୌଚାଳୟ ପାଇଁ ଆମର ଏଠାରେ ଜାଜରୁ ଶବ୍ଦର ଉପଯୋଗ ହୋଇଥାଏ। ଆମର ଏଠାରେ ଉତର ଭାରତର ଭଉଣୀମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଏହା ହେଉଛି ଆମ ପାଇଁ ଗର୍ବର, ଆମର ସମ୍ମାନ ଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା। କୋଟି- କୋଟି ଶୌଚାଳୟ ନିର୍ମାଣ କରି ଆମେ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ସମସ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଛୁ ଆଉ ଯେଉଁଥିପାଇଁ ଅେନକ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ସୁଧାର ହୋଇଛି। ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱାଳା ଯୋଜନାରେ ଗ୍ୟାସ ପହଂଚାଇବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲୁ ଆଉ ମୁଁ ଭୂପେନ୍ଦ୍ର ଭାଇଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି। ତାଙ୍କ ସରକାର ଏହି ଦୀପାବଳୀ ପର୍ବକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି ଦୁଇଟି ଗ୍ୟାସ ସିଲିଣ୍ଡର ମାଗଣା ଦେବାକୁ ନିଷ୍ପତି ନେଇଛନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମର ଗରିବଙ୍କ ଘରେ ମଧ୍ୟ ଦୀପାବଳୀ ପାଳନ ହେଉ।
ସମସ୍ତଙ୍କ ଘରେ ଘରେ ପାଣି ପହଂଚୁ, ପାଇପ ଯୋଗେ ପାଣି ପହଂଚୁ, ଆମକୁ ଜଣାଅଛି ଯେ ଗୋଟିଏ ସମୟ ଥିଲା, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ, ବିଧାୟକଙ୍କୁ ଆବେଦନପତ୍ର ଦେଉଥିଲେ, ମୁଁ ପୂର୍ବ ସରକାରଗୁଡ଼ିକର କଥା କହୁଛି, ଆଉ ବିଧାୟକ ଦାବୀ କରୁଥିଲେ ଯେ ଆମର 5-5ଟି ଗାଁରେ ଟିକେ ହ୍ୟାଣ୍ଡପମ୍ପ ବସାଇ ଦିଅ। ଆଉ ଯେଉଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହ୍ୟାଣ୍ଡପମ୍ପର କଥାକୁ ମଞ୍ଜୁରୀ ଦେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଢ଼ୋଲ ବାଇଦ ବଜାଇ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରାଯାଉଥିଲା। ତାହା ଏକ ସମୟ ଥିଲା, ହ୍ୟାଣ୍ଡପମ୍ପ ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଚାହିଁ ବସୁଥିଲେ, ଏଠାରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ଏବେ ଘର- ଘରକୁ ପାଇପ ଦ୍ୱାରା ପାଣି ପହଂଚାଉଛନ୍ତି ଭାଇମାନେ। ଆଉ ବିଶୁଦ୍ଧ ପାଣି ମିଳିବା କାରଣରୁ, ରୋଗ ମଧ୍ୟ କମ୍ ହେଉଛି। ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ କମ୍ ରୋଗରେ ପଡ଼ୁଛନ୍ତି, ମାଆ ଭଉଣୀମାନଙ୍କର କଷ୍ଟ କମ୍ ହୋଇଛି। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମାତୃ ବନ୍ଦନା ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମୟରେ ମୋର ମାଆ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ପୋଷକ ତତ୍ୱ କମ୍ ନ ହେଉ, ମାଆ ଗର୍ଭରେ ଯେଉଁ ପିଲାଅଛି, ତାହାର ବିକାଶ କମ୍ ନ ହେଉ, ପିଲା ବିକଳାଙ୍ଗ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନ ହେଉ, ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନ ହେଉ, ଅବିକଶିତ ଶରୀର ଥିବା ପିଲା ଜନ୍ମ ନ ହେଉ, ସେଥିପାଇଁ ମାଆର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଚିନ୍ତା ପାଇଁ ଏହି ମାତୃ ବନ୍ଦନା ଯୋଜନା ଅଣାଗଲା। ସୁସ୍ଥ ପିଲା ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତୁ, ମାଆ ସୁସ୍ଥ ରହୁ ଏବଂ ସୁସ୍ଥ ପିଲା ହେଉ ଯାହାଦ୍ୱାରା ଭାରତର ଭବିଷ୍ୟତ ମଧ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଥାଏ ଭାଇମାନେ। ଆମ ସରକାର ପିଏମ ଆବାସ ଯୋଜନା ଅଧୀନରେ ଯେଉଁ ଘର ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହି ଘରେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଅନୁରୋଧ ଯେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଗୁଜରାଟରେ ଥିଲି, ସେତେବେଳ ଠାରୁ ଏହି ଅନୁରୋଧ ରହିଛି ଯେ ମୁଁ ଯାହା ମଧ୍ୟ ସରକାରଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯୋଗାଇ ଦେବି ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ନାମରେ ହିଁ ଦେବି। ଭୂକମ୍ପ ପରେ ଯେଉଁ ଘର ଦିଆଗଲା, ତା’ମଧ୍ୟ ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ନାମରେ ହିଁ ଦିଆଗଲା। କାରଣ ଆମକୁ ଜଣାଅଛି ଯେ ଆମର ମାଆ- ଭଉଣୀମାନେ କିଭଳି ସ୍ଥିତିରେ ଥିଲେ। ଚାଷଜମି ହେଉ, ତାହା ପୁରୁଷଙ୍କ ନାମରେ, ଦୋକାନ ଥାଉ, ତାହା ପୁରୁଷଙ୍କ ନାମରେ, ଗାଡ଼ି ହେଉ, ତାହା ପୁରୁଷଙ୍କ ନାମରେ, ଆଉ ସ୍ୱାମୀ ନ ଥିଲେ, ତାହା ପୁଅଙ୍କ ନାମରେ, ଆମର ମାଆ ଭଉଣୀଙ୍କ ନାମରେ କିଛି ନ ଥିଲା ଆଉ ଅସୁବିଧା ଆସିଲା ତେବେ କୁଆଡ଼େ ଯିବେ। ତେଣୁ ଆପଣଙ୍କର ଏହି ପୁଅ ସ୍ଥିର କଲା ଯେ ଏବେ ଯେଉଁ ସରକାରୀ ଘର ମିଳିବ, ବ୍ୟବସ୍ଥାମାନ ମିଳିବ, ତେବେ ତାହା ମୋର ମାଆ- ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ନାମରେ ମିଳିବ। ଆଜି ମୋର ଯେଉଁ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ଘର ମିଳିଛି, ମୋର ଏହି ମାଆ ଭଉଣୀମାନେ ଲକ୍ଷପତି ତାଲିକାରେ ଆସିଗଲେ ଭାଇମାନେ। ଆଜି ଆମ ସରକାର ଗାଁ- ଗାଁରେ ମହିଳା ଉଦ୍ୟମଶୀଳତା, ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀ ମାଧ୍ୟମରେ ସଖୀ ମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପକ ସଂପ୍ରସାରିତ କରୁଛନ୍ତି, ସାରା ଦେଶରେ ୮ କୋଟିରୁ ଅଧିକ ଭଉଣୀ, ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଯାହାକୁ ଆମର ଗୁଜରାଟରେ ସଖି ମଣ୍ଡଳ ଭାବେ ଗଣାଯାଉଛି। ଲକ୍ଷ- ଲକ୍ଷ ଭଉଣୀ ଗୁଜରାଟରେ ଏହାର ଲାଭ ନେଉଛନ୍ତି। ମୁଦ୍ରା ଯୋଜନା ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ବିନା ଗ୍ୟାରେଂଟିରେ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ଋଣ ମିଳୁ ଆଉ ମୋ ପାଇଁ ଏହା ହେଉଛି ଖୁସିର କଥା ଯେ ଏହି ଋଣ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା, ପୁଣି ମଧ୍ୟ 70 ପ୍ରତିଶତ ଋଣ ନେବାବାଲା ହେଉଛନ୍ତି ମୋର ଭଉଣୀମାନେ। ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ଛୋଟ- ମୋଟ ଉଦ୍ୟୋଗ କରୁଛନ୍ତି, ଆଉ 2-3 ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରୋଜଗାର ଦେଉଛନ୍ତି।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଆଜି ମୋର କେତେ ଯୁବ ସାଥୀମାନଙ୍କର ଆଗାମୀ ଭବିଷ୍ୟତ କେତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବ, ସେମାନଙ୍କୁ ଯେତେବେଳେ ଏଠାରେ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖୁଛି, ସେତେବେଳେ ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି, ଆଉ ସେଥିରେ ଆଶା ସଂଚାର ହେଉଛି । ଗୁଜରାଟର ଦ୍ରୁତ ବିକାଶକୁ ନେଇ ଏବେ ମୋ ଗୁଜରାଟର ଯୁବକମାନେ ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ଯାଇଛନ୍ତି। ମୁଁ 8 ବର୍ଷରେ ଗୁଜରାଟ ସହିତ ସାରା ଦେଶରେ ଆମର ଯୁବକମାନେ ସମର୍ଥ ହୁଅନ୍ତୁ। ସେଥିପାଇଁ ଅନେକ ପଦକ୍ଷେପ ଉଠାଇଛୁ। ଶିକ୍ଷା ଠାରୁ ନେଇ ରୋଜଗାର, ରୋଜଗାରରୁ ଆଗକୁ ସ୍ୱରୋଜଗାର, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହେଉ, ତାହାର ଚିନ୍ତା କରୁଛୁ। ଏବେ ମୁଁ ଗାନ୍ଧିନଗରରେ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ପ୍ରଦର୍ଶନୀ  ପ୍ରତିରକ୍ଷା ସାଧନ ଗୁଡ଼ିକର ଉଦଘାଟନ କରି ଆସୁଛି । ଏବେ ଗୁଜରାଟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ରହୁ, ଏଭଳି ଶକ୍ତି ଆସି ଯାଇଛି। ଆଉ ଏହା ମୋର ଯୁବକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ନେଇ ଆସିଛି। ବିଗତ 8 ବର୍ଷରେ ଦେଶରେ ଶହ- ଶହ ନୂତନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଛି, ହଜାର-ହଜାର ନୂତନ କଲେଜ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଛି। ଆମର ଗୁଜରାଟରେ ନିରନ୍ତର ଶିକ୍ଷାର ନୂଆ- ନୂଆ ସଂସ୍ଥାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଛି, ଆଉ ସେଥିରେ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ନେଉଥିବା ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ପରିବାରର ନାମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତୁ, ଗାଁର ନାମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତୁ, ରାଜ୍ୟର ନାମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତୁ ଆଉ ଦେଶର ନାମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତୁ, ଆଜି ଏହା ହେଉଛି ଆମର ସୌଭାଗ୍ୟ। ପୂର୍ବରୁ ଗୁଜରାଟରେ ଆମର ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ପାଠ ପଢ଼ିବାର ଅଛି ତେବେ ରାଜ୍ୟ ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। ଆଜି 20 ବର୍ଷ ଭିତରେ ଯେଉଁ ତପସ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ସେହି କାରଣରୁ ଗୋଟିଏରୁ ବଳି ଅନେକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଆଉ କଲେଜର ସମ୍ପ୍ରସାରଣ କରାଯାଇଛି। ଆଉ ଏବେ ତ ନୂତନ ଶିକ୍ଷା ନୀତି, ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଶିକ୍ଷଣ ନୀତି, ଜାତୀୟ ଶିକ୍ଷା ନୀତି ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ କରାଯାଇଛି। ଏହା ଅଧୀନରେ ମେଡିକାଲ, ଇଂଜିନିୟରିଂ, ଆଉ ଆମର ଏଠାରେ ତ ଗାଁରେ ଇଂରାଜୀ ମାଧ୍ୟମ ସ୍କୁଲ ନ ଥିଲା। ଆଉ ଏହା 8ମ ଏବଂ 10ମରେ ଇଂରାଜୀରେ ନ ପଢ଼ିଥିବ, ତେବେ ଇଂଜିନିୟରିଂ ଶିକ୍ଷା ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ, ଡାକ୍ତରୀ ଶିକ୍ଷା ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ ଆଉ ଡାକ୍ତର ମଧ୍ୟ ହୋଇ ପାରିବେ ନାହିଁ। କାହିଁକି? ଗରିବ ମାଆ- ବାପାଙ୍କ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଡାକ୍ତର ହେବାର ଅଧିକାର ରହିବା ଉଚିତ ନା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଇଂଜିନିୟର ହେବାର ଅଧିକାର ରହିବା ଉଚିତ ନା ଉଚିତ ନୁହେଁ ? କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଏହି ବୋର୍ଡ ଲାଗୁଥିଲା ଯେ ଇଂରାଜୀ ଆସୁଛି, ତେବେ ହିଁ ହେବ। ଆମେ ଏବେ ନିଷ୍ପତି ନେଇ ଯାଇଛୁ ଯେ ମାତୃଭାଷାରେ ପଢ଼ି ମଧ୍ୟ ଡାକ୍ତର ହେବାର ଅଛି, ତେବେ ହୋଇ ପାରିବ, ମାତୃଭାଷାରେ ପଢ଼ି ମଧ୍ୟ ଇଂଜିନିୟର ହୋଇ ପାରିବ। ଏହି ପରାଧୀନତାର ମାନସିକତା ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ। ସେହି କାରଣରୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବଳ ବର୍ଗ ହୁଅନ୍ତୁ, ଗରିବ ହୁଅନ୍ତୁ, ଗାଁ ହେଉ, ଇଂରାଜୀ ଆସୁ ନଥିବ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ବିକାଶ ଯାତ୍ରା ଅଟକିବ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷମତା ଅଛି। ସେହିମାନଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ଆଜି ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଆମର ଗୌରବଗାନ ହେଉଛି। ଡିଜିଟାଲ ଇଣ୍ଡିଆର ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉ, ଗାଁ- ଗାଁରେ ଡିଜିଟାଲ ଇଣ୍ଡିଆର ଲାଭ ଆମର ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ମିଳୁଛି। 5 ରୁ 5ଲକ୍ଷ ସାଧାରଣ ସେବାକେନ୍ଦ୍ର ଦେଶରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇ ସାରିଛି, ଆଉ ସେଠାରେ ଗାଁରେ ବସି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେବା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଛି। ଫୋନରେ ଆଜି ଶସ୍ତା ଇଂଟରନେଟ ଯୋଗୁଁ ଆଜି ଗାଁ-ଗାଁରେ ଗରିବଙ୍କ ଘରେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ିବାର ସୁବିଧା ହୋଇ ସାରିଛି।
ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ମଝିରେ ସ୍ଥିର କରିଥିଲି ଯେ ଯେଭଳି ରେଳ ଷ୍ଟେସନରେ ୱାଇ ଫାଇ ଅଛି, ଯୁବକମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ପଢ଼ିବାକୁ ଯିବାର ଅଛି, ରେଳ ଷ୍ଟେସନର ସମସ୍ତ ପ୍ଲାଟଫର୍ମକୁ ମାଗଣାରେ ୱାଇ ଫାଇ ଦିଆଯାଉ। ଆଉ ମୁଁ ଦେଖିଛି ଯେ ପିଲାମାନେ ମୋବାଇଲ ଫୋନ ନେଇ ସେଠାକୁ ପଢ଼ିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ ଆଉ ୟୁପିଏସସି ଏବଂ ଜିପିଏସସିର ପରୀକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ଉତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲେ। ଆଜି ଭଲରୁ ଭଲ ପାଠ ପଢ଼ା, ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଡିଜିଟାଲ ଇଣ୍ଡିଆର ସେବା ମିଳୁଛି। ସେହି କାରଣରୁ ଗାଁରେ ମଧ୍ୟ ଡିଜିଟାଲ ଇଣ୍ଡିଆ ଯୋଗୁଁ ପାଠ ପଢ଼ା ହୋଇ ପାରୁଛି। ଡିଜିଟାଲ ଇଣ୍ଡିଆ ଯୁବକମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଭାକୁ ବିକଶିତ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରୁଛି। କାହାକୁ କିଛି ବି ହେବାର ଅଛି ତେବେ ଆଜି ଡିଜିଟାଲ ମାଧ୍ୟମରେ ପଢ଼ି ପାରିବେ। ସେମାନଙ୍କୁ ପେଂଟର ହେବାର ଅଛି, ଗାୟକ ହେବାର ଅଛି, ନୃତ୍ୟକଳା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ଅଛି, କାର୍ପେଂଟର ହେବାର ହେବାର ଅଛି, ତେବେ ସେ ତାହା ହୋଇ ପାରିବ, ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଶିଖିବାର ଅଛି, ତେବେ ଘରେ ବସି ଶିଖି ପାରିବେ।
ଭାଇ ଭଉଣୀମାନେ,
ଏହି କାରଣରୁ ନିଯୁକ୍ତି ସମ୍ଭାବନା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ଯୁବକମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି, ବଜାର ବାହାରେ ବିଶ୍ବ ବଜାରରେ ପହଞ୍ଚୁଛି । ଏହି ସମୟ, ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ମେଡ୍ ଇନ୍ ଇଣ୍ଡିଆ, ଭାରତରେ ପ୍ରଥମେ ଦୁଇଟି ଗୋଦାମ ଥିଲା, ମୋବାଇଲ୍ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ । ଆଜି ଏଠାରେ 200 ରୁ ଅଧିକ ଅଛି, ତାହା ମଧ୍ୟ କେବଳ 8 ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ । ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତରୁ 1 ମିଲିୟନ ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ବିଶ୍ବରେ ପହଞ୍ଚୁଛି । ଏହି ଶକ୍ତି ଆମର ଅଛି । ଆଜି ଯେଭଳି ଭାବେ ପର୍ଯ୍ୟଟନର ବିକାଶ ହେଉଛି,ତାହାର ମୌଳିକ କାରଣ ହେଉଛି ଆମେ ଯେଉଁ ଭିତ୍ତିଭୂମି ସୃଷ୍ଟି କରିଛୁ । ଆପଣମାନେ ଭାବନ୍ତୁ, ଆମର ମାଧବପୁରର ମେଳା, ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଜଡିତ ଘଟଣା କିପରି ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ହୋଇଗଲା, ମାଧବପୁର ମେଳାକୁ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବାଞ୍ଚଳର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆସିଲେ ଆଉ ଏକ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାକୁ ଉପଭୋଗ କଲେ । ଆମର ଏହି ଗିରନାର ରୋପ-ୱେ କେତେ କଷ୍ଟକର ଭାବେ ବାହାରକୁ ଆସିଛି । କିଭଳି ସରକାର ଥିଲେ, ଏତେ କରିବା ପାଇଁ କଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା । ଆପଣମାନେ ମୋତେ ଯେଉଁ ସେଠାକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି ନା ତେଣୁ ଆପଣମାନଙ୍କର ଏଠାକୁ ମଧ୍ୟ ରୋପୱେ ଆସିଗଲା, ଆଉ କେତେ ଲୋକ ମୋତେ ଫଟୋ ପଠାଇଛନ୍ତି, ଯେ ଆମର 80 ବର୍ଷ ବୟସ୍କା ଜେଜେମାର ବହୁତ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଯେ ଗିରନାର ଯାଇ ମା’ ଆମ୍ବାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଆସିବାକୁ । ଆପଣ ଏହି ରୋପ-ୱେ ଏଠାକୁ ଆଣିଲେ, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ମୋ ମାଆଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲି । ମୋତେ ଆପଣମାନେ କୁହନ୍ତୁ ଯେ, ସେହି ମାଆର ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋତେ ନ ମିଳି ଆଉ କାହାକୁ ମିଳିବ ଭାଇ।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ଏକ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ କରିଥିଲୁ। ଆଜି ଏସିଆର ସବୁଠୁ ବଡ ରୋପ-ୱେ, ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ମୋର ଗିରନାର ରୋପ-ୱେ। ଏହା ମୋର ଜୁନାଗଡ ଜିଲ୍ଲା, ଯେଉଁଠାର କୃଷିଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟ ବହୁତ ଭଲ ହେଉ, ମତ୍ସ୍ୟ ଉଦ୍ୟୋଗ ଭଲ ହେଉ, ପୁଣି ମଧ୍ୟ ଆମର କେଶୋଦର ବିମାନବନ୍ଦର, ବର୍ତ୍ତମାନ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି। ମୁଁ ଏବେ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ଡାକାଇଥିଲି । ମୁଁ କହିଲି, ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି କେଶୋଦର ବିମାନବନ୍ଦରକୁ ଦେଖି ଆସୁଛି । ଆମେ କିଛି ନୂଆ କରିପାରିବା, କିଛି ଗବେଷଣା କରି ଦେଖନ୍ତୁ, ଏହାକୁ ଯଦି ଟିକେ ବଡ଼ କରିବା, ତେବେ ଏଠାରୁ ଆମ୍ବ ପ୍ରତ୍ୟେକ୍ଷ ଭାବେ ବିମାନରେ ବିକ୍ରୟ ପାଇଁ ଯିବ । ଏଠାକାର ଫଳଗୁଡିକୁ ଯାଉ, ଏଠାକାର ପନିପରିବା ଗୁଡିକୁ ଯାଉ ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନେ ଗିରର ସିଂହ ଦେଖିବାକୁ, ସୋମନାଥ ବାବାଙ୍କ ଚରଣକୁ ଆସିବାକୁ ହେଉ ଅବା ଆମର ଗିରନାର ଦେଖିବାକୁ ହେଉ, ତେବେ ଆମର ଏୟାରଷ୍ଟ୍ରିପ୍ ଟିକେ ବଡ଼ ହେଉ, ତେବେ ସେମାନେ କହିଥିଲେ, ସାର୍, ଆମକୁ ଟିକେ ସମୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ଅନୁଧ୍ୟାନ ଗବେଷଣା କରିବା ପରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣାଇବୁ । ମୁଁ କହିଲି ଟିକେ ଶୀଘ୍ର କରିବାକୁ, ମୋତେ ଜୁନାଗଡ ଯିବାକୁ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ପୁଣି ଏକ ଚିନ୍ତା ଆସିଲା ମୁଁ ଲାଗି ରହିଛି । କିଛି ନା କିଛି ବାଟ ନିଶ୍ଚୟ ବାହାର କରି ରହିବି।ଆପଣମାନେ ଏହି କଥାକୁ ନିଶ୍ଚିତ ବୋଲି ଧରି ଚାଲନ୍ତୁ, ମୋତେ ବିକାଶ କରିବାକୁ ଅଛି, ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ବଡ଼- ବଡ଼ ସହରରେ ଯାହା ମିଳୁଛି, ତାହା ମୋର ଜୁନାଗଡକୁ ମିଳିବା ଉଚିତ । ମୁଁ ଏଥିପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି । ଗିର୍, ସୋମନାଥ ସହିତ ସମଗ୍ର ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳର ଆସ୍ଥା, ତପସ୍ବୀ ମାନଙ୍କର ଭୂମି, ଜୈନାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ପରିଚିତ। ଗୋଟିଏ ସମୟ ଥିଲା ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଗିରନାର ପାଦଦେଶକୁ ଯାଇ ସେଥିରେ ବୁଲି ଆସୁଥିଲି । ସମସ୍ତ ସାଧୁ- ସନ୍ଥମାନଙ୍କ ଗହଣରେ ରହିବାକୁ ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ମିଳୁଥିଲା। ସନ୍ଥ ଏବଂ ସୁରାଙ୍କର ଏହି ଯୋଡି, ଆମର ମନ୍ଦିର, ଜୈନ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ ଉପାସକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କ’ଣ ଏଠାରେ ନାହିଁ। ସମଗ୍ର ଦେଶକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବାର ଶକ୍ତି ମୋର ଗିର୍ ଭୂମିରେ ଅଛି ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ। ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଟାଣି ଆଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଅଛି ଏବଂ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅଭିଳାଷକୁ ପୂରଣ କରି ରହିବା, ଏହା ମୋର ବିଶ୍ୱାସ । ଆମ ଗିରର ସିଂହର ଗର୍ଜନ ଶୁଣିବାକୁ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ବର ମନ ହୋଇଥାଏ, ଆଉ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଆମ ଗିରର ସିଂହର ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଗୁଜରାଟର ଗର୍ଜନ ସେମାନଙ୍କ କାନରେ ପଡିଥାଏ।
ଆଜି ବିଶ୍ୱ ଗର୍ବର ସହିତ ଦେଖୁଛି ଯେ ଆଜି 20 ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ଗିରର ସିଂହଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଦ୍ୱିଗୁଣିତ ହୋଇଯାଇଛି । ଏତେ ଏତେ ଭଲ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କର ଯତ୍ନର ଚିନ୍ତା କରାଗଲା ଯେ ଯେ କୌଣସି ଭାରତୀୟଙ୍କ ଗର୍ବ ହେବା ଉଚିତ୍, ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ । ଯଦି ଆମର କେଶୋଦ ବିମାନବନ୍ଦରର ଯଦି ବିକାଶ ହୁଏ, ତେବେ ଆମର ଏହି ସମସ୍ତ ବିକାଶ ନୂତନ ଶିଖରେରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଯାଉଛି । ନିଯୁକ୍ତିର ନୂତନ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହେବାକୁ ଯାଉଛି । ଏଠାରେ ହୋଟେଲ, ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ, ଟ୍ୟାକ୍ସି, ଅଟୋ କେଜାଣି କେତେ ବିକାଶର ସମ୍ଭାବନା ରହିବ , ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ। ଗୁଜରାଟ ଆମର ସୌରାଷ୍ଟ୍ର, କଚ୍ଛ, କାଠିଆୱାଡ ଏହି ଧରଣୀର ଦେଶପ୍ରେମୀଙ୍କ ମାଟି ହୋଇ ରହିଛି । ରାଷ୍ଟ୍ର ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ଏହାକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେଉଥିବା ମାଟି ହେଉଛି ଆମର ଦେଶ । ଏଥିପାଇଁ ଭାଇ, ଏକ ଗମ୍ଭୀର ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ମୋ ମନ ହେଉଛି । ଏହା ହେଉଛି ଏହି ଧରଣୀର ଶକ୍ତି, ଯେଉଁଥି ପାଇଁ ମୁଁ ଗର୍ବିତ । ଏଠାର ବୀରଜି ସିଂହଙ୍କ ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ବଡ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରିବାର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ବଡ ହୋଇଥାଏ ଆଉ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ସାମ୍ନା କରିବାର ଶକ୍ତି ବଡ଼ ହୋଇଥାଏ ନା, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କ ମନ ଖୋଲି କଥା ହେବାରେ ମଧ୍ୟ ମଜା ଆସିଥାଏ ।
ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ,
ଆପଣ ମଧ୍ୟ ମହାକାଶରେ ମଙ୍ଗଳଯାନ ବିଷୟରେ ଟିକେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ, ଆମେ ଚନ୍ଦ୍ରଯାନ ଛାଡିଲୁ ଏବଂ ଯଦି ସଫଳତା ମିଳିଲା ତେବେ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କର ଏହି ସଫଳତାକୁ ନେଇ ଆପଣମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ ନା ନାହିଁ, ଟିକେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କୁହନ୍ତୁ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ ନା ନାହିଁ, ଗର୍ବ ହେବ ନା ନାହିଁ, ଆପଣ ଅନେକ ଥର ଏଥିରେ ଦେଖିଥିବେ, କୌଣସି ଗୁଜରାଟୀ ବୈଜ୍ଞାନିକ ତ’ ନ ଥିଲେ, ଏଥିରେ ତ’ ସେହି ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଲୋକ ଥିଲେ, ତାମିଲନାଡୁର ଲୋକ ଥିଲେ, ସେ କେରଳର ଲୋକ ଥିଲେ, ସେ ବାଙ୍ଗାଲୋରର ଲୋକ ଥିଲେ, ଅର୍ଥାତ୍ ତୁମର ଗର୍ବ କମିଯିବ। କାମ ଯାହା ମଧ୍ୟ ହେଉନା କାହିଁକି, ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନର ଯେ କୌଣସି ସ୍ଥାନର ଲୋକ ଦେଶ ପାଇଁ କରୁଛନ୍ତି, ଗର୍ବ ହେବ ନା ନାହିଁ, ହେବା ହେବା ଉଚିତ ନା ନୁହେଁ । ଆପଣ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ଯେ ଅଲିମ୍ପିକ୍ ଦୌଡ଼ ଚାଲିଛି ଏବଂ ହରିୟାଣାର ଯବାନ ଯାଇ ସେଠାରେ ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକା ଉଡାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ନେଇ ଆସୁଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ହରିୟାଣାର ବାଳକ ବାଳିକା, ଆପଣ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ ନା ନାହିଁ, ଭାରତର ସମ୍ମାନ ବୃଦ୍ଧି ହେଲା ନା ନାହିଁ, ଗର୍ବ ହେବ ନା ନାହିଁ।
ଭାଇମାନେ,
କାଶୀରେ କେହି ସଙ୍ଗୀତ ସାଧନା କରନ୍ତୁ ଏବଂ ବିଶ୍ବରେ ସଙ୍ଗୀତର ଜୟ ଜୟକାର ହେଉ, ଏହା କରୁଥିବା ଲୋକ କାଶୀର ହୁଅନ୍ତୁ, ସେ ତପସ୍ୟା କରିଥାନ୍ତୁ, ବିଶ୍ବରେ ତାଙ୍କ ନାମ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହେଉ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଜାଣଯିବ ଯେ ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଭାରତର, ଆମକୁ ଗର୍ବ ଲାଗିବ ନା ନାହିଁ, ଆମର ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ମହାନ ପଣ୍ଡିତ ଓ ବିଦ୍ବାନଙ୍କ ମାନଙ୍କର ଜନ୍ମଭୂମି, ସାହିତ୍ୟର ସର୍ବୋତ୍ତମ ରଚନା, ବିପ୍ଳବୀମାନଙ୍କ ଭୂମି, ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇଥାଏ, ତେବେ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଲାଗିବ ନା ନାହିଁ, ଆରେ ଆମ ଦକ୍ଷିଣର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଗୁଡ଼ିକ ସାରା ବିଶ୍ବରେ ଆମର ଗୌରବ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛନ୍ତି, ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଭାଷା ଭଲ ଭାବେ ଆପଣ ଜାଣି ନାହାଁନ୍ତି, ତଥାପି ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା ବିଶ୍ବରେ ଆମର ଗୌରବ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛନ୍ତି, କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ଲାଭ ଅର୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି, ଗର୍ବ ହେବ ନା ନାହିଁ, ସମଗ୍ର ଭାରତ ନାଚି ଉଠିବ ନା ନାହିଁ, ସେ ଫିଲ୍ମ ଦେଖିପାରି ନ ଥାନ୍ତୁ, ବୁଝି ପାରିଥାରୁ ନ ଥାନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ପୁଣି ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ହେବ ନା ନାହିଁ । ଭାରତର ଯେକୌଣସି ସ୍ଥାନରୁ ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି, କୌଣସି ମଧ୍ୟ ଜାତିର ହୁଅନ୍ତୁ, କୌଣସି ଭାଷାର ହୁଅନ୍ତୁ, କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ବା ପ୍ରଦେଶର ହୁଅନ୍ତୁ, ସେ ଭଲ କାମ କଲେ ଏହି ଦେଶର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଗର୍ବ ହେବ ଏବଂ ଏହା ହୋଇଥାଏ ମଧ୍ୟ । ପୁଣି ମଧ୍ୟ ବିକୃତିକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ବିଗତ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ଧରି, ବିକୃତ ମାନସିକତା ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏକ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଚିନ୍ତାଧାରା ନେଇ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି । ଗୁଜୁରାଟର କିଛି ଭଲ ହେଉ, ଗୁଜୁରାଟର କେହି ସୁନାମ ଅର୍ଜନ କରନ୍ତୁ, ଗୁଜୁରାଟର ମଣିଷ କୌଣସି ପ୍ରଗତି କରନ୍ତୁ, ଗୁଜୁରାଟ ପ୍ରଗତି କରୁ, ତେବେ ସେମାନେ ପେଟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତି ଭାଇମାନେ । ଗୁଜୁରାଟକୁ ଅପମାନିତ କରିବା ପାଇଁ ଖରାପ ଭାଷାରେ କହିବା ପାଇଁ କେତେକ ରାଜନୈତିକ ଦଳଙ୍କୁ ଯେପରି ଗୁଜରାଟକୁ ଗାଳି ଦେବା ବିନା, ଗୁଜରାଟୀମାନଙ୍କୁ ଗାଳି ଦେବା ବିନା ସେମାନଙ୍କର ରାଜନୈତିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯାଇଥାଏ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ। ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗୁଜରାଟକୁ ଆଖି ଲାଲ କରିବାର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ । ଗୁଜରାଟୀମାନେ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରନ୍ତୁ, ଗୁଜରାଟୀ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତୁ, ସାରା ଦେଶର ଲୋକଙ୍କୁ ଜୀବନ- ଜୀବିକା ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ, ସେହି ଗୁଜରାଟକୁ ଏହିପରି ଭାବେ ଅପମାନିତ କରାଯିବା । ଏହା ଆମକୁ ସହିବାକୁ ହେବ ଭାଇ ? ମୁଁ ଏହି ସାହସୀ ବୀରମାନଙ୍କ ଭୂମିରୁ ଏହି ଆହ୍ବାନ କହୁଛି, ବର୍ତ୍ତମାନ ଗୁଜରାଟୀମାନଙ୍କର ଅପମାନ, ଗୁଜରାଟର ଅପମାନ, ଗୁଜରାଟର ଧାରା ସହ୍ୟ କରିବ ନାହିଁ, ଏହି ଦେଶରେ କାହାର ମଧ୍ୟ ଅପମାନ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ବଙ୍ଗାଳୀ ଲୋକଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଅପମାନ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ତାମିଲ ଲୋକଙ୍କର ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଏପରିକି କେରଳର ଭାଇଙ୍କର ମଧ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକ, ତାଙ୍କର ପୁରୁଷାର୍ଥ, ତାଙ୍କର ପରାକ୍ରମ, ତାଙ୍କର ସଫଳତା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଗର୍ବର ବିଷୟ ହେବା ଉଚିତ । ସେମାନଙ୍କୁ ରାଜନୀତିରେ ବାନ୍ଧି ରଖିବାର ସଂସ୍କୃତି ବନ୍ଦ ହେବା ଉଚିତ। ଏକ ଭରତ- ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଦେବା ନାହିଁ, ସର୍ଦ୍ଦାର ସାହେବଙ୍କ ଭଳି ଲୋକ ଯେଉଁ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ବ୍ୟର୍ଥ ହେବାକୁ ଦିଆ ନ ଯିବା ଉଚିତ। ନିରାଶା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଲୋକ ନିଜର ନିରାଶାକୁ ଗୁଜୁରାଟର ମନରେ ଲଦି ଦେଉଥିବା ଲୋକ, ମିଥ୍ୟା ପରିବେଷଣ କରୁ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଗୁଜରାଟ ଚେତାଇ ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ । ଗୁଜରାଟର ଏକତା ହେଉଛି ଗୁଜରାଟର ଶକ୍ତି । ଗୁଜରାଟ ଏକାଠି ହୋଇ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ରହି ଦେଶର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପଛକୁ ଫେରି ନାହିଁ।
ମୁଁ ଏହିପରି ଗୁଜୁରାଟକୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି, ମୁଁ ଏଭଳି ଗୁଜୁରାଟୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି, ଆପଣମାନେ ଏହି ଏକତା ବଜାୟ ରଖନ୍ତୁ, ବିକାଶର କଥାକୁ ବଢାଇ ଚାଲନ୍ତୁ, ବିକାଶ କରି ଚାଲନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆଜି ବିକାଶର ଏ ଯେଉଁ ଅନେକ ସୁଯୋଗ ଆପଣମାନଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଛି, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଶୁଭକାମନା ସହିତ ଦିୱାଲୀର ଅବସର ଆସୁଛି। ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଦିୱାଲୀର ବହୁତ ବହୁତ ଶୁଭକାମନା । ନୂତନ ବର୍ଷର ସମୟ ଆସୁଛି, ନୂତନ ସଂକଳ୍ପ ସହିତ ପୁଣି ଥରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଭକାମନା |
ଭାରତ ମାତା କୀ ଜୟ, ଭାରତ ମାତା କୀ ଜୟ,
ଭାରତ ମାତା କୀ ଜୟ,
ଆପଣମାନଙ୍କୁ ବହୁତ ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ, ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ ।