text: Ո՛վ եղբայրներ, այսօր աստվածաբանությամբ ճոխացած մեծն Գրիգորիոս մեզ հրավիրեց հոգեւոր ուրախության` իր ճգնավոր բարեպաշտության իմաստների հանդեսին, եւ մեր առջեւ սեղանավորեց իր առաքինության աննյութ եւ անուշահամ խորտիկները, հաճույք պատճառելու մեզ այն կերակրով, որ վեր է բարձրացած բոլոր առաքինություններից։ Եվ դուք մի՛ զարմացեք մեր այսքան համարձակությանը, որ խիզախում ենք մեզնից բարձր բաների։ Որովհետեւ այնքան եմ փափագում նրա առաքինություններին, որ մոռանում եմ իմ տկարությունը, բայց եւ վստահելով Քրիստոսին` ճշմարիտ լույսով, որ օժանդակի իմ տկարությանը` գիտությունների մեծազոր իմաստների հույսով պատմել կարենամ նրա անմատչելի առաքինությունների մասին։ Նաեւ դրա համար մինչեւ օրս պատշաճ համարեցի լռության տալ պատմելու մեր այս ցանկությունը, որովհետեւ չտեսա մեկին, որ կարգ եւ հետեւումն անի պատմելու նրա առաքինի վարքը, որպես ուղղություն հետո եկողների։ Ինչպեսեւ նա ինքը պատմեց Բասիլիոսի եւ այլ եպիսկոպոսների ու վկաների մասին, որոնք նահատակվեցին հանուն Քրիստոսի։ Եվ արդ, ինչպես վերն ասացի, չգտնվեց սա ձեռնարկող, մենք պետք է պարտքը հատուցենք նրա, մանավանդ որ չի կարելի այնպիսի այրի այնքան առաքինությունը մոռացության տալ... Ե՛կ այսուհետեւ հատուցենք հապաղելու դիմաց, մեր խոսքի նորահունձ առաջին արմտիքի պտղով պսակենք Աստվածաբանին։ Թեկուզ ոչ ըստ նրա արժանիքի, բայց մեր հոժարամտությունն ու ջանքը չպակասեցնենք։ Գիտեմ, որ ամեն ինչով մեծախորհուրդ է այրը եւ կների մեզ մեր տկարությունը, քանի որ գթած հայրը իր զավակի անարվեստ մտքից ու անարվեստ լեզվից ելած թոթովանքը զվարճությամբ է ընկալում։ Այդպեսեւ այս երանելին կարծեմ ընտանեգույն կհամարի մեր ասածները, կուրախանա մեզնով։ Քանի որ երբ կենդանի էր, այսպես գրկած հոգեւոր սիրով էր գրում մեզ, ինչո՞ւ ոչ [հիմա], որ փոխադրվել է մաքուր Լույսի մոտ, բարձրագույն կյանքի։ Բայց եւ ձեզնից խնդրում եմ, ով սուրբ ժողովուրդ, մի՛ պահանջեք նրա ուղղությունների ճշգրիտ իմաստները։ Նախ, իմաստից, որ նվազ եմ զորությամբ նրա համեմատ, եւ ապա, ոչ ոք նրա մասին գրավոր բան չթողեց մեզ, այլ իբրեւ հասկ հավաքելու ենք նրա խոսքերի պարարտ անդաստանից, ինչ որ նրա մասին կա։ Եվ նմանվենք իմաստուն ճարտարապետի, որ մանր քարերը մեծամեծների մոտ ժողովելով շարում է որմի մեջ եւ դրանով հարմարեցրած կազմում է թագավորի կատարյալ տուն։ Եվ այժմ սկսենք` որտեղից վայելչապես արժան է սկսել։ Հայրենիքով սա Երկրորդ Կապադովկիա գավառից էր, ծնված Անձիանձու քաղաքում, եւ նրա բազմազարդության շնորհիվ քաղաքը երեւելի եղավ։ Որովհետեւ մակեդոնացոց աշխարհը այնքան անվանի չեղավ Աղեքսանդրի տիրակալությունից, եւ կամ Պարսկաստանը Կյուրոս թագավորի միջոցով, որքան փառքով ծաղկած զարդարվեց Անձիանձու քաղաքը Գրիգորի միջոցով։ Բայց ինձ թվում է` սա այլ պատճառ չունի, քան նրա առաքինությունից [քաղաքի] ստացած սննդի դայակությունը։ Հայրե՛ր, լսեցե՛ք եւ կպատկառե՛ք, ընկալելով բարի հոր պատմությունը, որ ոչ միայն մարմնի, այլեւ հոգու հայրեր լինեք։ Նաեւ նրա հայրը, Աբրահամի նման, հնազանդվելով Աստծու կամքին, թողեց իր աշխարհն ու գավառը, գահագլուխ մեծություններն ու բազմաստվածության մոլորությունը` փոխադրվեց աստվածպաշտության եւ Աստծու շնորհների հարազատ աշակերտ դարձավ։ Որ նախ իբրեւ սուրբ ոչխար խառնվեց Քրիստոսի հոտին, ապա եւ Սուրբ Հոգու շնորհով հաստատվեց հանճարեղ հովիվ Անձիանձի եկեղեցու։ Իսկ նրա մայրը սուրբ էր եւ սուրբ նախնիներից, այլ առաքինություններով հանդերձ, բարի արմատներից բարեպաշտությամբ պտղաբերեց բարի շառավիղը, քանի որ տենչում էր արու զավակ ունենալ եւ դրա համար մաղթանք էր մատուցում այնքան մեծ բարիքներ տվող Աստծուն եւ հասնում բաղձանքին։ Ո՜վ հավատի մեծություն, ո՜վ սիրո ջերմություն. հղանալուց առաջ խոստանում էր Տվողին մատուցել ինչպես Աննան Սամուելին։ Եվ ի՞նչ հետո, Նա, որ կատարում է Իր երկյուղածների կամքը` լսեց նրա աղոթքը, եւ գիշերային տեսիլքով նրան ցույց տվեց լինելիք մանուկը, այլեւ տեսքն ու անունը եւ առաքինությունները, որոնց նվիրվեց։ Այս ամենը ցույց տվեց նրան Բարձրյալը նախքան ծնունդը։ Ապա ծնվեց եւ բարեսնունդ աճեց, բարեպաշտության ժառանգորդ լինելու բարի ծնողներին, զորանում էր իր հասակակիցներից ավելի` քրիստոնյաների բարեպաշտության կարգով։ Նրան անկատար հասակը չէր խանգարում կատարյալ ուսումից եւ բարքից, ինչպես որ պատանիներն են պարապում։ Այս ամենը արհամարհում էր իբրեւ անօգուտ, ձգտում ավելի լավին, եւ նրա փույթն ու հոժարությունն այս էր` ստանալ առաքինություններ եւ զգուշանալ չարիքից, քանի որ անուշ յուղը մթագնում է, երբ դրվում է գարշահոտության մոտ։ Իսկ երբ պատանյակն աճեց, մինչեւ որ կարող էր այնուհետեւ մտնել արտաքին իմաստից դպրոց, գնաց Կեսարիա, եւ այնտեղ քաջալերություն գտավ ուսումնակիցներից, եւ ոչ սակավ մանուկներ հավաքելով` նավարկեց Պաղեստին, քանի որ մեծ էր բաղձանքը հռետորական իմաստների։ Այնտեղից գնաց Եգիպտոս, Աղեքսանդրիա եւ այլ քաղաքներ։ Իր մեջ հավաքեց բազում մարդկանց իմաստությունը` ըստ սողոմոնյան իմաստության խրատի։ Այն ժամանակ եգիպտացիների շատ օգտակար գիտելիքներ հավաքելուց հետո մտածեց գնալ Աթենք։ Որովհետեւ իր մորից այսպիսի հրաման եւ պատվեր ուներ։ Եգիպտական նավ նստելով` գնաց Պարթենիոն, ոչ նավարկելի ժամանակ։ Այնժամ հանկարծակի սաստիկ հողմ բարձրացավ ու խռովեց ծովը, եւ թանձրամած խավարն ելավ ու ծածկեց ծովը, ինչպես եգիպտացոց խավարը` Մովսեսի օրերին։ Ոչ քիչ վտանգ բռնեց բոլորին, որ նավի մեջ էին։ Բայց նա ոչ այնքան մարմնի, որքան հոգու վտանգ էր տեսնում։ Որովհետեւ բոլորը մարմնի մահն էին կոծում, իսկ նա հոգու, քանի որ կյանքի եւ փրկության ջրով դեռ մկրտված չէր, որ հասավ իրեն մահու եւ կորստի ջուրը։ Արդյոք ի՞նչ էր անում այն մեծը, որ նախքան վերստին ծնվելը զարդարված էր առաքինությամբ։ Ելավ, հանեց իր վրայից զգեստը եւ ուժգին գոչմամբ աղաղակի ձայն հանեց երկինք եւ այնքան դառնացած հոգով արտասուք էր հեղում, հիացնելով բոլորին, որ նավի մեջ էին, այնպես որ իրենց անձի համար լռածները նրա ողբով էին հետաքրքրվում։ Իսկ նա բոլոր մեծություններն իր մեջ ամփոփած` Նրան էր կանչում օգնության, որ միակն է սքանչելիք գործելու կարողությամբ... [Նա], որ Կարմիր ծովը կիսեց իր ժողովրդի համար եւ նույնը ստաբարոյի եւ ընդդիմա մարտի կորստի համար պատրաստեց, որ անապատում վեմն աղբյուրացրեց եւ ջրերի դառնությունը քաղցրացրեց, որ ձեռքերը խաչաձեւ տարածելով Ամաղեկին մահացրեց, եւ նույն խորհրդով առանց պատերազմող ձեռքերի ու գործիքի Երիքովի բարձր պարիսպը կործանեց, որ կուլ գնացած մարգարեին կետի տաք որովայնում ամբողջ պահեց առանց հալելու, նույն կերպ նրան լի ոգով նավակ կազմեց եւ ուղարկեց հեթանոսներին քարոզելու։ Սրանք եւ սրանց նման բաներ, որ գրված են աստվածային Գրքում, ի մի էր բերում իր մաղթանքով Աստծու առջեւ։ Նաեւ պայման էր դնում չուշացնել մկրտությունը` կորստից ազատելուց հետո, եւ նա ամբողջ արդյունքը ապրեցնողին էր խոստանում։ Եվ ի՞նչ այնուհետեւ. խոնարհվեց պաղատանքին նրա` Այն, որ ողորմածն է եւ արագ հասնող սրտի խորքից Իրեն խնդրողներին։ Եվ իսկույն ծովի խռովությունը փարատում է եւ թանձրամած խավարը անօսր ու հստակ օդի է վերածում։ Իսկ նրա բարեպաշտ ծնողները այս ամեն վտանգավոր անցքերը երազով իմանալով զգուշանում են մանկան համար, եւ տեւական աղոթքով եւ հորդառատ արտասուքով աղաչում էին Աստծուն օգնել այն վտանգվածին։ Եվ իսկույն պաղատանքից հետո տեսնում են գիշերվա երազով իրենց որդյակին, որ Քրիստոսի զորությամբ հաղթահարում է դեւերի դառնությունը, որ նրան կործանում բերին, որ հետո ինքն իսկ պատմեց ծնողներին։ Իսկ նավում եղողներից` մի երիտասարդ, որ խորհրդակից էր նրան, տեսնում է գիշերը, ծովի ալեկոծության սկզբին, նրա երանելի մորը, որ գալիս է ծովի վրա եւ բռնելով նավից հանում է ցամաք։ Եվ երբ պատմեց տեսիլը` իսկույն ծովը հանդարտվեց։ Եվ նավի մեջ եղողները գնացին ընկան Գրիգորի առաջ, հավատով խոստովանեցին նրա Աստծուն, որ օգնական է լինում իրենց։ Այս սքանչելիքը ինչո՞վ է նվազ մեծն Եղիայի [սքանչելիքից]։ Ինչպես նա իր աղոթքով երկնքից հուր էր իջեցնում պատարագին, որ Աստծուն մատուցում էր ընդդեմ սիդովնացիների կուռքերով մոլորվածների, որով սքանչացավ ժողովուրդը եւ խոստովանեց ճշմարիտ Աստծուն։ Այդպես եւ Գրիգորիոսը իր պաղատանքների միջոցով ծովի սաստիկ խռովությունը եւ թանձրամած խավարը նույն օդի ու միջօրեի փոխեց։ Մինչեւ որ նավում եղողները, ճանաչելով ճշմարիտ Աստծուն, միայն Նրան փրկիչ եւ օգնական ճանաչեցին։ Իսկ ապա քանի որ նրան հույժ տագնապեցնում էր աթենացիների ուսումնասեր եւ բազմիմաստ համբավը եւ դրա համար քաջալերելով իր ուսումնակիցներին` հասավ այնտեղ։ Նաեւ մի այլ անապական խնդությամբ, որ պետք է ասել, լցնում էր այնտեղ։ Քանի որ մեծն Բասիլիոսը որոշ ժամանակ անց ելավ Բիզանդիայից` գնաց Աթենք։ Եվ միմյանց տեսնելով ուրախացան, որովհետեւ համագավառ էին եւ ուսումնակից։ Այնուհետեւ լինում են բնակակից եւ առաքինությունների մեջ` լծակիցներ, եւ մի կոչման հույսն ունեին եւ պայծառացած էին մի լույսով` ճշմարիտ հավատով։ Իսկ գիտելիք ձեռք բերելիս, թե ինչպես միմյանցից օգնություն էին ստանում` հայտնապես երեւում է նրանց, որ իմաստության լծակից են։ Որովհետեւ ոչ միայն միմյանց հարցուփորձ անելով հայտնի են դառնում ծածուկ իմաստները, այլեւ` ամրանալով հաստատվում են։ Արդ, սրանք իմաստուն երկրագործների նման, որ արորաձիգ եզանն են ընկերովի աշխատեցնում, իրենց մտքի պարարտ անդաստանի քաղցր ակոսը պատռում էին, սերմանելով նրա մեջ իմաստության հմտությունը։ Իսկ հակառակություններին, որ մանուկները սիրում են, խիստ համբերող էին։ Եթե դռանը ուրիշների քննության հակառակություն լիներ, այդ պահին դժվարաշարժ էին լինում, իսկ բարիքի դեպքում դյուրաշարժությամբ ծագում էին բոլորի համար, այնպես անվանի էին երեւում, մինչեւ որ գրեթե նրանց համբավը հռոմայեցոց աշխարհն էր հասել. նրանց մեծախոհ էին անվանում։ Ու թեպետ այնքան բազմություններից պատիվ էին ստանում եւ այնքան դյուրապատիր մարդկանցով էին շրջապատված, բայց հոգու առաքինությունը հաստատուն եւ անշարժ էին պահում եւ հակառակորդներից ներքեւ չէին ձգվում, ինչպես որ նրանց վրա կատարվեց մարգարեական խոսքը։ Այս պատճառով մենք չենք երկնչի երկրի խռովությունից, [եթե] լեռները փոխադրվեն ծովի սիրտը։ Նաեւ ժուժկալությամբ պակաս չէին, քան մեծն Հեղիասը եւ երանելի Հովհաննես Մկրտիչը` կանանցից ծնվածներից մեծագույնը, որովհետեւ միայն մի մատի ծայրով էին մոտենում այս կյանքին։ Իսկ մարմնի փափկությունները, որ հանդերձանքով են եւ կերակրով, սա բնավ ոչ մի բանով արժանավոր չէին համարում։ Եվ ի՞նչ ասենք, այլ առաքինությունների հետ նաեւ նրանց ողջախոհությունը, որ մինչեւ մահ անարատ` նվիրվեցին Աստծուն. սրա հետ` նրանց անընչասիրությունը շատ զարմանալի էր, որովհետեւ թեպետ առաքինության համբավի բերումով նրանց բազում ինչք էին նվիրում, բայց նրանք խուսափում էին իբրեւ ագահությունից եւ հափշտակությունից, եւ ասում էին` «Իմաստությունը վարձի համար չենք ձեռք բերել, որ սա գործադրենք վաճառաշահության համար»։ Իսկ սնափառությունն ու գոռոզամտությունը ամբողջապես հերքելով մերժում էին որպես իմաստության ապականիչ եւ բարձրագույն իմաստության խորհուրդները խափանող։ Իսկ նրանց հանճարի մասին ի՞նչ է պետք ասել, որով միաբան ու համամիտ լինելով` չէին դադարում գիշեր ու ցերեկ խորությամբ պեղել եւ գտնել իմաստության գանձերը, ինչպես ասում է երանելի Հոբը։ Որովհետեւ ուշադրություն դարձրեց զարդարելուն եւ փարթամությանը նրանց, որ կուզենան նմանն ստանալ, նաեւ արտաքինների իմաստությունը. ոչ թե հախուռն կերպով հավաքելով չարն ու բարին, որ անմտության է հանգեցնում, [այլ] նրանցից հավաքում եւ ամփոփում էին օգտակարը, որ չէր հակասում աստվածային իմաստությանը, եւ ամենայն ավելորդը, որ ըստ հեթանոսական ավանդության էր, փորձելով մերժում էին, որովհետեւ այն ամենը, որ համահունչ է սուրբ Գրքի խրատներին եւ ոգով քաղցր, միասին սովորեցին։ Իսկ այն բաները, որ հաճոյական են, բայց դառնացնում են հոգին, մերժեցին, այսինքն` խորհրդավոր թվերը, երկրաչափական հավասարությունները, աստղերի դրությունը եւ շարժումները` ծննդաբանության առնչությամբ։ Իբրեւ մի նոր Մովսես կամ Դանիել օտար աշխարհում երեւացին աստվածային հոգով զարդարված, նույնիսկ նրանցից առավել։ Որովհետեւ ոչ թե գերեվարվել էին հին պատմության նման, այլ մանավանդ համաձայն Գրքի, նրանց բոլոր մտքերը գերված էին ի հնազանդություն Քրիստոսի, քանի որ իրենց իմաստության առաջին պտուղներն էին համարում։ Իսկ այնուհետեւ ի՞նչ։ Այժմ մեր խոսքը նրանց մասին տկար գովեստը չէ, այլ պետք է ավանդել նրանց սողոմոնյան իմաստության գովքը, որ միշտ դեգերում էին Դավթի դռանը նստած, եւ մենք շտապենք պատմության մյուս [դրվագներին։] Արդ, Բասիլիոսը, իմաստության բարի գանձերն ընկալելով, իմաստուն վաճառականի նման, վաճառաշահ վերադարձավ այնտեղից։ Իսկ Գրիգորիոսը Աթենքի իր մյուս ուսումնակիցների համար ուշացնում էր գնալը, որովհետեւ նաեւ թույլ չէին տալիս մեկնել, այլ մնալ այնտեղ եւ խրատել նրանց։ Նրան շատ էին խնդրում ընդունել Աթենքի իմաստության աթոռը։ Իսկ նա աղաչանքներից հարկադրված, նաեւ բարեկամության երախտահատույց լինելու համար մի քիչ մնաց այնտեղ, այնուհետեւ անսալով ծնողների աղաչանքին` վերադարձավ նրանց մոտ։ Երբ եկավ ծնողների մոտ` գրեթե երեսուն տարեկան էր։ Գալով, անմիջապես ընդունեց աստվածային մկրտություն Սուրբ Հոգու լուսավորությամբ եւ սահմանեց իր անձին` չխորհել կենցաղային բաներ, որով ներքեւ է քաշվում ամեն ինչ։ Ավելի առաջ նույնպես, նախքան լուսավորվելը, այդպես էր որոշել։ Դրանից հետո հեռացավ իր քաղաքակիցներից, շտապեց անապատ, որովհետեւ թեպետ ցանկանում էր ծնողների կարոտին հագուրդ տալ, լսել նրանց բարեպաշտ խրատները, սակայն նկատի առնելով տան հոգսերի հետ կապված զբաղմունքները` չէր հավանում, եւ ապա կրոնավորելով, աշխարհից չունենալով ոչինչ, տրվում էր միայն աղոթքի եւ սուրբ Գրքի ընթերցման։ Եվ սա` մշտապես հսկելով. սրբեց իր սրտի խորհուրդը, բազում անգամ տեսնում էր Քրիստոսին, խոսում Նրա հետ գիշերվա երազով, երանություն էր զգում ըստ ձայնի. «Երանելի են նրանք, որ սուրբ են սրտով, որովհետեւ նրանք կտեսնեն Աստծուն» (Մատթ. Ե. 8)։ Այսպիսին էր մեծն Գրիգորիոս. թողնելով քաղաքների փողոցները, իմաստունների հպարտությունը, իշխանների խստությունը, դատապարտյալների հակառակությունը, գողերի դավաճանությունները, սուտ հրապարակները, հարուստների ագահությունը, վաճառողների երդումները, փարթամների գոռոզությունը, կարոտյալների տառապանքը, զեխացածների հարբեցողությունը, նաեւ մարդկային կարծեցյալ փառքերը, որ մարդկանց կաշկանդելով ետ են պահում երկնային ճանապարհից, պղտորում, մթնեցնում են մտքերը եւ թույլ չեն տալիս ընդունել մաքուր Լույսը։ Այս ամենը ոչ թե կրոնավորության սկզբից, այլ մանկությունից իսկ մերժում էր Գրիգորիոսը։ Իսկ երբ նրա հայրն ստիպելով նրան քահանա էր ձեռնադրում, տես, թե ինչ արեց. այնժամ թողեց եկեղեցին, փախավ Պոնտոս, իր ուսումնակից Բարսեղ Մեծի մոտ, որովհետեւ վայել չէր այս երկու լուսավորներին միմյանցից բաժանված լինել մարմնով, երբ հոգով եւ իմաստությամբ բաժան չէին։ Ապա կիրառելով առաքինության վարքը` մեկ հոգով եւ մեկ դավանությամբ կրոնական հանդեսով ստանձնում էին ճգնավորական վարք. նրանց պարագային կատարվում էր տերունական խոսքը, թե` «Ուր երկու կամ երեք հոգի հավաքված են Իմ անունով` այնտեղ եմ Ես նրանց մեջ» (Մատթ. ԺԵ. 20)։ Նաեւ ի՞նչ ասեմ այս երանելի այրերի մասին, որոնք Մովսեսի նման առաքինությամբ բարձրանալով Սուրբ Հոգու ամպով ամրապես ծածկվեցին ամեն տեսակ աշխարհական խռովքներից եւ ստացան Սուրբ Հոգու վարդապետությունը եւ նրանից օրինադրվեցին։ Այդ ժամանակ վախճանվեց Գրիգորի Կեսարիոս եղբայրը, որ թագավորներից ուներ հանրային իշխանություն` գանձատան վրա։ Իսկ նրա հայրը ծերացած էր եւ իր որդի Կեսարիոսին ողբալով շատ էր թախծել, չէր դիմանում միայնությանը, նաեւ հանգուցյալի ունեցվածքի ժառանգորդ չկար, եւ բոլորը որսի վրա հարձակվող շան նման ձգտում էին հափշտակել։ Այնժամ պաղատական նամակներ էր գրում, որպեսզի [Գրիգորիոսը] գա իր մոտ։ Իսկ նա մեծ վնաս էր համարում հորը չհնազանդվելը, մանավանդ այնպիսի քահանայապետին ու ծերունուն, թեպետ ոչ կամովին, սակայն պատվիրանին հնազանդվելով եկավ նրա մոտ։ Եվ երբ կարգավորեց եղբոր ունեցվածքին վերաբերող ամեն ինչ, հիշելով Պոնտոսի խաղաղ կյանքը` ուզում էր վերադառնալ այնտեղ։ Ապա ծերունի հայրը շատ թախանձեց, որովհետեւ մոտ իննսուն տարեկան էր, մնաց այնտեղ, չնայած դժվար էր, բայց հույս ուներ մեծամեծ վարձերի պատվիրաններից, որ հորդորում են պատվել բարեպաշտ ծնողներին։ Այն ժամանակ չարի ազդմամբ ուղղափառների վրա բռնացել էր Արիոսի հերձվածը` Կոստանդիանոս Փոքր թագավորի միջոցով, եւ սուրբ քահանայապետներից շատերը թագավորական հրամանով ինչ-որ զրպարտությունների պատճառով վտարվեցին եկեղեցուց, այնուհետեւ մեծ նեղություն էր ուղղափառ քահանաներին ու ժողովրդին։ Որովհետեւ աղոթատուն չունեին եւ ոչ իրավունք` անօրեն դատավորներից։ Եվ գրեթե ամբողջ տիեզերքը հաղորդվեց պիղծ հերձվածին` թագավորի հրովարտակի համաձայն։ Ամենուրեք Քրիստոսի ուղղափառ հովիվներին արտաքսելու համարձակություն տրվեց ամբարիշտ հովիվներին, որոնք այդ իրավունքն ստանալով ապականիչ գայլերի նման մասնատելով ցրում էին Քրիստոսի հոտը։ Երբ սա այսպես եղավ, ոմանք սպառնալիքի երկյուղից զարհուրած ընկնում էին ուղղափառության բարձունքից, ուրիշներ ինչքով էին խաբվում, մյուսները մարմնական սիրո փաղաքշանքով, մի մասը` ինքնակամ, իսկ ովքեր ճշմարտության մեջ հաստատուն չէին` պարտավորագրով էին միանում հայհոյությանը։ Այլեւս ի՞նչ ասենք ուրիշների մասին. երանելիի ծերունի հայրը եւս ընկավ սատանայի կարթին, իսկ այն գավառի կրոնավորները, չներելով նրան, ազատ էին համարում իրենց նրան հաղորդվելուց։ Ժողովուրդը նույնպես հեռացավ նրանից։ Այնուհետեւ ի՞նչ էր անում Աստծու երջանիկ մեծն Գրիգորիոս. նախ վերցրեց ճգնավորներից ոմանց, նրանց հետ պաղատում էր Ամենատիրոջը, խնդրելով չարի քայքայումը, ապա իր անձը տալիս էր լռության, որովհետեւ խռովք էր ցույց տալիս ծերունի հորը։ Սրանից հետո խրատում էր նրան եւ խնդրում ճշմարտության խոստովանությամբ ազատվել անկումից, եւ նզովելով պիղծ հերձվածը, որ խռովության ամպրոպը եւս վերանա եւ խաղաղություն ու միավորում հաստատվի Աստծու եկեղեցում, ինչպես եւ եղավ։ Քանի որ իսկույն կանգնում էր անկյալ հովիվը եւ ուղղափառ եկեղեցու գավթում հավաքելով միավորում էր բարեպաշտ հոտը։ Այսպես իմաստուն Գրիգորիոսը լուսավոր իր վարդապետությամբ բուժում էր հիվանդացածներին, հանդարտեցնում, խաղաղեցնում էր խռովյալներին եւ հեռացածներին սերտորեն միավորում։ Եվ դա անում էր ոչ թե միայն այն քաղաքում, այլ համարյա գավառի բոլոր մասնատված բնակիչներին, հովիվներին, հոտերը խաղաղարար խոսքերով բերում միավորում էր մեկ կաթողիկե առաքելական եկեղեցու մեջ։ Իսկ որովհետեւ մեր քրիստոնյաների չարիքը բազմանում էր աստվածային պատվիրանների քամահրումով ու քակտումով, ուստի նա ինքը ներողամիտն Աստված թույլ էր տալիս մեզ վրա հառնելու պիղծ Հուլիանոս Պառավատոսին, որ նշանակում է հանցավոր, որովհետեւ անարգեց հավատքը, որ ստացել էր սուրբ նախնիներից, երանելի Կոստանդին Մեծից, եւ իրեն Քրիստոսի հակառակորդ էր դարձրել ու ամեն հնարքով ձգտում էր քրիստոնյաներին հեռացնել ճշմարիտ հավատից. սրանք` թեպետ ոչ ակնհայտ հալածանքով, սակայն ծածուկ ու խորամանկ խորհրդով էր կատարում։ Ամենուրեք հրահանգում էր հելլենական ուսման դպրոցներ չընդունել քրիստոնյաներին։ Իսկ Աստծու ներողամտությունը թույլ էր տալիս նրան երկու ամիս, վեց ամիս` թերեւս զղջա, ետ կենա ամբարիշտ մտքերից։ Երբ Ամենատեսը տեսավ, որ անզղջանալի է, արագորեն թեքեց բարկության սուրը` ինչպես արժանի էր նրա ամբարշտությանը, եւ նրա բարբարոսական ու գազանական կյանքից զրկեց նրան, եւ երանելի Գրիգորիոսը արձանագրեց ամբարշտի չարությունը։ Բայց սրանք հետո. մենք վերադառնանք մեր խոսքի ընթացքին։ Արդ, երբ իմաստուն Գրիգորիոսը տեսավ, որ ամբարիշտ Հուլիանոսը քրիստոնյաների դեմ սահմանած այլ չարիքների հետ (ինչքի հափշտակում, զինվորական պատվից զրկում) իր չարությամբ օրինադրեց, որ քրիստոնյաների երեխաները չսովորեն հելլենների իմաստությունը։ Տե՛ս թե ինչ արեց [Գրիգորիոսը]. գրեց աստվածաբանական ճառեր ի հանդիմանություն Հուլիանոսի եւ ցույց էր տալիս քրիստոնյաների ուսման համար հելլենական իմաստության անպիտանությունը։ «Որովհետեւ- ասում է- բոլորը առասպել են, սուտ պատմություններ, բազմաստվածության մոլորություններ»։ Եվ բոլորի համար օգտակարները ընդհանրապես դրեց ողջախոհների առաջ, որ իրապես արժանի են գովեստի` իմաստունի սքանչելի պատմություններ։ Գրով ներկայացրեց քերականական նյութեր` զանազանված պես-պես իմաստներով, որ նաեւ շատ օգտակար են բարեպաշտությանը։ Քանի որ աստվածաբանությունը վերաբերում է Եռյակ Անձնավորության եւ մի բնության ստույգ դավանությանը, առաքինության, առ Աստված աղոթքի գովք է, նաեւ փախուստ բազմաստվածության պագշոտ ու զազրաբան առասպելների խաբեությունից։ Այսպիսի իմաստությամբ գիտելիքներ էր հաստատում քրիստոնյա մանուկներին ուսուցանելու, զերծ մնալով նախանձոտ առասպելաբանությունից ամբարշտի, որ հրամայում էր չարամտորեն։ Անօրենն ինքն իսկ զգում էր, որ իր օրենքը հանդիպել է հակառակության։ Քանի որ ավելի վեհ էր նկատում Գրիգորիոսի մտքերը` բարեպաշտ ուսմունքով հանդերձ, քան արտաքին յուրայինների առասպելաբանությունը։ Միայն այս իմաստասիրական ուսմամբ չէր, որ իմաստուն Գրիգորիոս կարգեց բարեպաշտության դպրոցը. հանդիմանում էր նրան նաեւ թագավոր դառնալուց առաջ, երբ երկուսով մանուկ լինելով Աթենքում, ուսումնակցության բերումով բարեկամացել էր աստվածային իմաստությամբ նախապես, զգուշացնում էր նրան կատարելիք անօրինություններից։ Մանկան տեսքից հայտնապես երեւում էր նրա ամբարշտությունը։ Որովհետեւ նրա տեսքը լի էր խռովությամբ եւ տեսնողներին քամահրող։ Դեմքը գազանակերպ էր, մարմինը` այլանդակ ու անհեթեթ, խոսքը լի անմտությամբ, մտքով ու գործով դյուրագնաց ամեն չարիքի, իսկ բարեպաշտության ու ժուժկալության կրթվելը, առաքինության բոլոր գովքերը արհամարհում էր նա։ Այս ամենը` լինելիք չարիքները, բարեպաշտությունից հեռանալը, նախապես տեսնելով` Գրիգորիոսը հայտնում էր նրան։ Բայց նա դրանից չէր օգտվում, որովհետեւ ինքն էր խավարեցրել իր մտքի աչքերը։ Այսպիսի ընթացքով նրա թագավորությունը, որ ամբարտավանությամբ հոխորտում էր քրիստոնյաների վրա, չարաչար հանդիմանվեց, եւ չարը չարով վերացավ, ոչինչ չշահելով այս կյանքից, միայն հավիտենական տանջանք կուտակեց իր համար։ Այն ժամանակ Կապադովկիայի Կեսարիայում էր սուրբ Եվսեբիոս եպիսկոպոսը։ Իսկ Բարսեղ Մեծը քահանայության աստիճան ստացած, թշնամական նախանձի պատճառով հեռացավ նրանից Պոնտոս։ Այնժամ հերձվածողների բազմությունները միասին հավաքված գնացին Կեսարիա, մաքառեցին մայրաքաղաքի եպիսկոպոս Եվսեբիոսի հետ։ Իսկ նա թեեւ վարքով պարկեշտ էր, բայց չուներ աստվածաբանական իմաստների կրթություն` չէր համարձակվում ընդդիմանալ հերետիկոսներին։ Այնժամ նամակ հղեց լուսավորիչ Բարսեղ Մեծին, պաղատելով, խոստովանեց դիմադրելու անկարողությունը, աղաչում էր արագ հասնել եւ մարտակցել Կեսարիա մայրաքաղաքի եկեղեցուն։ Իսկ երանելին, լինելով բարեպաշտության նվիրյալ, շտապ հնազանդությամբ գնաց այնտեղ, հատկապես ուղղափառության պայքարի համար։ Եվ իբրեւ Քրիստոսի քաջ զինվոր մտավ հերձվածողների ամրոցները եւ տակնուվրա արեց. նրանց ստությունը վախկոտի նման փախստական եղավ ճշմարտության առջեւ։ Չէ՞ որ ամենուրեք, բոլոր դարերում, Աստծու մարդասիրությունը գործադրում է ուժը իր ծառաների գործակցությամբ։ Նույնպես եւ այս ժամանակ սրանց երկու լուսատու տվեց` Բարսեղ Մեծին եմ ասում եւ Գրիգորիոսին, որ Հոգու սիրով միացած, այրեցին Քրիստոսի եկեղեցու անդաստանից հերձվածի փուշը, որ աճել էր սատանայի վարդապետությունից։ Կարճ ժամանակ անց հասավ նախահիշյալ Եվսեբիոս եպիսկոպոսի վախճանը, եւ երանելի Գիրգորիոսը հավանության թուղթ է հղում Կեսարիա մայրաքաղաքը, որ նրա փոխարեն եպիսկոպոսական աթոռին ձեռնադերեն Բարսեղ Մեծին։ Դա անում էր ոչ թե մարմնապես սիրելի լինելու պատճառով, այլ Սուրբ Հոգով իմացավ Քրիստոսի եկեղեցու ուղղափառության այն չափը, որ նրանով էր իրագործվում։ Երբ Բարսեղ Մեծը ձեռնադրվեց Կեսարիայի աթոռին` մեծ ուրախություն էր այդ կողմերի ուղղափառներին։ Բայց հետո Աստծու այրը ուրիշ կողմից է դժվարության հանդիպում, քանի որ ոմանց իշխանասիրությունից երկու մասի բաժանվեց Կապադովկիան, որ առաջ մեկ վիճակ էր` մայրաքաղաք Կեսարիայի իշխանության ներքո։ Նախանձն ու իշխանությունը այսպես սպանում ու կործանում են, նաեւ վրիպեցնում հավատքից։ Սրանք Կայենից են, որ ամբաստանում է Հովհաննես ավետարանիչը։ Այն ժամանակ Բարսեղ Մեծը թեեւ երկիրն այսպես բաժանված էր տեսնում, չէր գրում ոչինչ, այլ բուժում էր արագ հասած հիվանդությունը եւ եկեղեցիների առավել խնամքի համար գավառում բազմացնում էր եպիսկոպոսներ։ Երբ ուզեց Սաղեմի եկեղեցու համար եպիսկոպոս ձեռնադրել, մտածեց, որ ոչ ոք եկեղեցուն պիտանի չի լինի, ինչպես մեծն Գրիգորիոսը։ Եվ այս առթիվ խորհրդակցում էր Գրիգորիոսի սքանչելի ծերունի հոր հետ։ Եվ երբ Աստծու այրն ստիպված է լինում հնազանդվել. նախ նա ինչպես ասացինք, լռություն էր պահպանում եւ ոչինչ չէր կամենում աշխարհից. ա՛յս պատճառաբանեց, ապա ասաց, որ Սաղեմի տեղը անհարմար է ու բազում խռովությամբ լի, թագավորների հարկերի տակ եւ այսպիսի պատճառաբանություններ բերեց։ Հետո, երբ չհամոզվեց, քանի որ ուզում էր այս կյանքում ապրել առանց հոգսի ու զբաղմունքի, նրան խնդրեցին հանձն առնել Անձիանձի եկեղեցու վերակացությունը` իր ծերունի հոր փոխարեն։ Իսկ նա հանձն առավ վերատեսչի պաշտոնը. հոր հրամաններին մինչեւ վերջ ընդդիմանալը պակաս հանցանք չէր համարում եւ ասում էր այսպես. «Ո՛վ հայր պատվական, սա եւս քո իմաստությունից գաղտնի չլինի, որ թեեւ ստիպվում եմ, բայց չի կարելի անտեսել նախախնամությունն ու սպասավորության շնորհը, որ Աստծուց ինձ վստահվեց քո միջոցով, այլ հարկավոր է Աստծու եկեղեցուն ծառայել»։ Այնժամ հայրն ասում է նրան. «Ո՛վ որդյակ իմ, քանի կենդանի եմ` ինձ ծերության գավազան եղիր, որ եւ Աստծու` քեզ պարգեւած շնորհը հայրական օրհնությամբ հաստատվի քեզ վրա։ Իսկ երբ վախճանվեմ, կատարիր Աստծու կամքը այնպես, ինչպես կուզես»։ Սուրբ Գրիգորի` Անձիանձի եպիսկոպոս ձեռնադրվելուց հետո նրա ծեր հայրը որոշ ժամանակ ապրեց, հասավ հարյուր տարվան, նրա մայր Նունին դրանից մի փոքր պակաս, առաքինի կենցաղավարությամբ ժամանակավորից փոխադրվեցին մշտնջենական եւ անծերանալի կյանք։ Իսկ նրա սրբուհի քույրը` Գորգոնիան, եւ Կեսարիոս եղբայրը ծնողներից առաջ վախճանվեցին, եւ նա պատվեց նրանց թաղելով եւ գերեզմանները վայելուչ կերպով արդարելով, պատարագով, ավանդեց Քրիստոսին։ Նա իրապես ըստ առաքելական կանոնի աստվածային պատվիրանների համաձայն ընդունեց, լավ վերակացու եղավ բարեպաշտ ծնողներին ու իր տանը, ապա հաստատվեց Աստծու եկեղեցու վերատեսուչ։ Մեծն Գիրգորիոսը ծնողների մահից հետո քիչ ժամանակ մնաց եկեղեցում, հիշեց առաջվան ուխտը անզբաղության, այնտեղի եկեղեցին թողեց, գնաց Սելեւկիա, հասավ այնտեղ, մնաց Պողոս առաքյալի աշակերտ սրբուհի Թեկղիի տաճարում։ Այսպես վարվելով մտածում էր, որ Անձիանձի եկեղեցում իր փոխարեն ուրիշը կձեռնադրվի։ Իսկ երբ Աստծու տեսչությամբ վերադարձավ եկեղեցին` իր հոտը գտավ անհովիվ։ Մարդիկ բազում արտասուքով խնդրում էին, որ այնտեղ հաստատի իր աթոռը։ Ու թեպետ առանձնական կյանքը սիրելով չէր կամենում, բայց մեծ թախանձանքով պաղատող բազմությունը հարկադրեց։ Այն ժամանակ Մեծն Բարսեղը տեսավ եղբայրների նվազելը եւ սիրո պակասելը անօրինության շատությունից, երբ ախտահարներին պիղծ համարելով` անտեսում էին մարդատեցությամբ, մինչդեռ նրանք շատ մարդասիրության եւ ախտակցության կարիք էին զգում։ Եվ խորհելով բարեպաշտության մասին, որ վայել է բոլորին, մանավանդ եկեղեցու բարեզարդ առաջնորդներին, եւ իր մոտ կանչելով երանելի Գրիգորիոսին` զանազան պատշաճ վայրերում մեծամեծ տներ է կառուցում աղքատների ու ախտաժետների համար։ Եվ տներին նշանակում են հավատարիմ եւ իմաստուն սպասավորներ եւ բոլոր տկարներին ու հաշմանդամներին այնտեղ են հավաքում եւ եկեղեցու տարեկան հասույթից վերակացուների միջոցով բաժանում նրանց, ինչպես հայտնապես երեւում է Գրիգորի ճառից, որ այն ժամանակ իմաստասիրեց աղքատասիրության եւ եկեղեցու մանկանց մարդասիրական ջանքի, մանավանդ ընթերցող ուսումնասերների եւ աշխատասերների մասին, որ սրտանց մտադրված նայեն իմաստունների եւ բանասերների ծածուկ գանձերին։ Այժմ պատմեմ զորությունն ու սքանչելիքը, որ նրանցով գործեց Աստված Բիզանդիայում եւ այլ բազում քաղաքներում, հերձվածողների մեջ, ինչպես երբեմն մեծն Մովսեսի եւ Ահարոնի միջոցով` եգիպտոսում սքանչելագործեց։ Որովհետեւ Արիոսի, Մակեդոնի եւ Եվնոմիանոսի աղանդը, որ փոքր Կոստանդիանոսի ժամանակ արմատացավ Աստծու եկեղեցիներում, առավել եւս բռնացած էին ուղղափառ կողմերի վրա, Վաղես կայսեր ժամանակ։ Իսկ հետո, մեծն Թեոդոս բարեպաշտի թագավորության շրջանում Աստծու նախախնամ ողորմությունը արթնացրեց երանելի Գրիգոր Աստվածաբանի հոգին, այցելելու ապականողներից կորսվածներին, եւ ինչպես այն ժամանակ Աստված Եգիպտոսում տեսավ Աբրահամի զավակի չարչարանքը, նրանց փրկիչ ուղարկեց Մովսեսին, ասելով. «Արի քեզ ուղարկեմ Եգիպտոս, որովհետեւ լսեցի նրանց հառաչանքը եւ իջա նրանց փրկելու» (Ելք, Գ. 7-10, Զ. 13)։ Այսպես շտապ ուղարկեց Աստծու այր Գրիգորիոսին Բիզանդիա` Աբրահամի որդիների ճշմարիտ հավատից դուրս վանելու հոգիների խավարն ու պիղծ հայհոյությունը։ Որովհետեւ, ինչպես ավելի վերն ասացինք, թագավորական քաղաքում երբ բռնացավ պիղծ հերձվածը, բարեպաշտ Թեոդոս թագավորը Աստծու մեծ քահանայապետներ Բարսեղին ու Գրիգորիոսին բողոք գրեց` գալու եւ մարտնչելու սուրբ եկեղեցու դեմ պատերազմողների հետ։ Եվ սուրբ Բարսեղը որոշ ժամանակով հետաձգելով իր գնալը` շտապեցնում էր իմաստուն Գրիգորիոսին. նա բավական էր հերձվածողների մարտը հաղթահարելու։ Իսկ նա եկավ Կոստանդնուպոլիս, տեսավ որ հույժ թափուր են մնացել ուղղափառների եկեղեցիները բոլոր ուղղադավան հոտապետներից, միայն իբրեւ նվազած առագաստ փայլում էր լեռան վրա։ Լոկ Անաստասի տաճարը, որ այժմ կոչվում է սուրբ Հարություն, որ թերեւս արհամարհված էր փոքր լինելու պատճառով։ Սուրբ Գրիգորն այնտեղ իջեւանեց եւ պատերազմելով քարկոծեց աստվածային վարդապետությամբ հերձվածողների գնդերը, ինչպես Դավիթը այլազգիներին, վանեց ու ցրեց նրանց, քանդելով նրանց ամրոցները։ Եվ նրանցից բռնվածներին գերեց, որ ճշմարտությունից հեռացած էին, ասես հենց այդտեղ կատարելով սուրբ Գրքի խոսքը. «Դավթի տունը գնալով մեծանում էր, եւ Սավուղի տունը նվազում էր» (Բ. Թագ. Գ. 1)։ Պետք էր տեսնել սրբի գալստյամբ բազմազան բարեկարգություններ, ոմանց բարեպաշտության ուռկանով որսում էր, մտածելով նաեւ մյուսների մասին։ Երբ սուրբն այսպես արեց արիոսականներից ոմանք լցվեցին բարկությամբ, ուրիշները չար նախանձով բռնվեցին սատանայի գործակցությամբ, պատերազմում էին նրա դեմ եւ հերքվում ճշմարտության կողմից։ Նրանք գլխակորույս փախան։ Երեւաց մի այլ հայհոյիչ` Ապողինարես անունով, ասորի։ Սա ապականամիտ վարքով ուրիշ առանձնակի չարափառություններ էր ուսուցանում, որովհետեւ ասում էր, թե Տիրոջ փրկական մարդեղությունը կիսակատար է եւ չէր փառավորում բովանդակ փրկագործության խորհուրդը, այլ ասում էր` «Բանը մարմին է առել առանց մտավոր եւ բանավոր Հոգու, դրա փոխարեն Բանն Աստված բովանդակել է սոսկ մարմնի մեջ»։ Սա հելլենական ուսում էր ստացել եւ այդպես պարզամիտներից շատերին ավազակաբար կորստյան վիհ էր առաջնորդում։ Իսկ քաջ հովիվ Գրիգորիոսը, երբ տեսավ Քրիստոսի սուրբ ոչխարների հոտի անխնա հոշոտվելը ապականիչ գայլից, արիաբար պատերազմում էր նաեւ այդ մասնատող գազանի դեմ։ Այնժամ ապողինարականները արիոսականների եւ հոգեմարտների հետ միաբանեցին իբրեւ չարադեւ այրեր հակադրվելով Գրիգորին։ Որովհետեւ տեսնում էին, որ իրենք պարտված են նրա ճշմարիտ վարդապետության խոսքով, եւ հարմար ժամանակ գտնելով իրենց չարությանը` հարձակվեցին քարերով ու բրերով Աստծու այրի վրա, ինչպես երբեմն հրեաները Ստեփանոսին։ Բայց Աստծու օգնականությամբ հովանավորված անվնաս էր դարձնում ցասումը, եւ ինչպես այն ժամանակ Աստված Բանը դատապարտեց հրեաներին, երբ բարձրացրին լեռան կատարը` այնտեղից գահավեժ անելու համար, այսպես եւ երանելիի պարագային սքանչելագործեց։ Իսկ Գրիգորիոսը բնավ չզայրացավ չարից դրդվածների դեմ, այլ նմանվելով իր Տիրոջը` հեզ եւ խոնարհ, ոչինչ չպատասխանեց, լոկ հանդարտությամբ սաղմոսում էր ասելով. «Թեպետ ես գնացի մահվան ստվերների մեջ, չարերից չվախեցա, որովհետեւ, Տեր, դու ինձ հետ ես» (Սաղմ. ԻԲ. 4)։ Թեպետ նա չէր չարչարվում միայն հոժարությունից առանց տանջանքի եւ առանց չարչարանքի պսակավոր հանդիսացավ։ Որովհետեւ ինչպես երանելի վկաները կռապաշտների հետ, նույնպեսեւ նա ճշմարտությունն ուրացողների դեմ էր պատերազմում, նմանվելով սուրբ հայրերին` երանելի Պետրոս Ալեքսանդրիայի հայրապետին եւ Աթանասին եմ ասում։ Արդ սրանք այսպես եղան. [նա] ստիպվեց բարեպաշտ ինքնակալից եւ ուղղափառ կողմերից` հաստատվելու Կոստանդնուպոլսի հայրապետական աթոռին։ Եվ դա միանգամայն իրավացի էր, քանի որ ուր վաստակ եւ աշխատության քրտինք կա, այնտեղ` եւ առաքելական աթոռի ժառանգության վարձ։ Իսկ երբ չարը տեսավ իր պարտվելը եւ ճշմարտության թագավորելը` տե՛ս, թե հետո ինչ գործեց։ Ի հայտ բերեց Մաքսիմինոս անունով մեկին` հակառակ Գրիգորի։ Նա եգիպտացի էր եւ բարքով, կերպարանքով բարբարոս, գործերով եւս առավել, որովհետեւ շան նման որովայնամոլություն եւ ագահություն ուներ, իսկ տմարդությամբ եւ անողորմությամբ հույժ առավել էր Նաբաղի նման, հմուտ եւ տեղյակ էր հելլենների իմաստության։ Սա առաջինը եկավ մեր սուրբ հայրապետ Գրիգորիոսի մոտ, աշակերտեց նրան եւ անչափ կեղծավորությամբ մերձավոր եղավ սրբին, մինչեւ իսկ` սպասավոր եւ սեղանակից։ Սրանից հետո` եւ՛ սեղանի սպասավոր եւ՛ սարկավագ, ապա նաեւ քահանա ձեռնադրվեց, այդպիսով միացավ եկեղեցու ժառանգավորների դասին։ Ու թեեւ այսպես բազում պատվի արժանացավ սուրբ հայրապետից, սակայն նմանվելով Հուդային, չարություն էր կուտակում իր սրտի մեջ դավաճանելու իր վարդապետին եւ սատանայական փառասիրությամբ ցնորված` կամենում էր հափշտակել թագավորական քաղաքի հայրապետության աթոռը։ Գտնելով իր դավաճանությանը հարմար ժամանակ, որ բարեպաշտ Թեոդոս թագավորը արեւմուտք էր գնացել բարբարոսների դեմ պատերազմելու, Մաքսիմինոսը իրեն մի համախոհ գտավ մի քահանա Նյուսիա քաղաքից, որ Կոստանդնուպոլսի մի վաճառականից գործ էր ստանձնել։ Սրանք բազում ոսկի վերցնելով մատուցեցին ծերակուտականներին, որպեսզի Մաքսիմինոսին տան հայրապետական աթոռը, եւ նրանցից արտոնություն ստանալով ավելի շատ գանձ` ոսկի ու արծաթ ուղարկեն Աղեքսանդրիա` Պետրոս եպիսկոպոսին, որ երանելի Աթանասից հետո նստում էր սուրբ ավետարանիչ Մարկոսի աթոռին։ Իմաստուն Գրիգորիոսն ինքը նրա ձեռքով էր հաստատվել Կոստանդնուպոլսի աթոռին։ Երբ [Պետրոսն] ստացավ ոսկին, չհետաքրքրվեց Մաքսիմինոսի վարքով, այլ իսկույն մի եպիսկոպոսի ուղարկեց` ձեռնադրելու նրան։ Իսկ երբ ուղարկվածները եկան եւ առավոտյան ժամին մտան եկեղեցի, առանց հայրապետին եւ մյուս ժառանգավորներին, բարեխոհ ժողովրդին տեղյակ պահելու, անմիջապես հոգ էին տանում սկսելու ձեռնադրությունը։ Իսկ երբ իմացան կղերականներն ու ժողովուրդը` զայրացան, հասան եւ խափանեցին նրանց ծրագրած անկարգությունը, որ հազիվ մազապուրծ լինելով փախչում էին խռովյալ ամբոխից։ Եվ քանի որ նրանք արբած էին ագահությամբ ու փառամոլությամբ չհրաժարվեցին նանիր ծրագրից, այլ իրենց գործակից դարձնելով եկեղեցուց հեռացածներին, գնացին Մաքսիմինոսին ձեռնադրեցին ոմն ռամիկի տանը։ Քաղաքի բազմությունն այս լսելով բարկությամբ բորբոքված հարձակվեց նրանց վրա, բայց սուրբ Գրիգորը իջեցրեց նրանց զայրույթը։ Ու թեեւ այսպես ետ կանգնեցին հանդուգն հարձակումից, բայց բազում պարսավանք էին թափում Մաքսիմինոսի վրա, նաեւ խիստ մեղադրում էին սուրբ Գրիգորին, որ նրան այնքան պատվականների մեջ ունենալով` այսպիսի հանդգնության համարձակություն էր տվել։ Իսկ երանելին հեզությամբ ու հանդարտությամբ հանգստացնում էր ամբոխին. «Մի՛ բարկանաք, որդյակնե՛ր, ո՛վ գիտե մարդու մտքերը, բացի Նրանից, որ ստեղծեց նրան, որեւ ուշադրության է առնում ամեն լինելիք` որպես եղած, որովհետեւ մարդ առաջ է նայում ըստ աստվածային Գրքի խոսքերի, այլեւ աշակերտելով մեր ճշմարիտ վարդապետին` Աստծու Միածին Որդուն, եւ բոլորին կոչ է անում ընդունել Նրա քաղցր լուծը եւ թեթեւ բեռը, որեւ ասաց. «Ով կա ինձ մոտ` չեմ արտաքսի» (Հովհ. Զ. 37)։ Նաեւ մեծ [բան] էր Մաքսիմինոսին. մկրտեցի նրան պաշտելու Երրորդություն Ապողոնի փոխարեն, որովհետեւ պակաս բան չգտա մեր համեմատությամբ սիրով առ Երրորդություն։ Այդպես եւ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոս ցույց տվեց մատնիչների մեջ եւ մեզ սովորեցրեց։ Ուստի եւ մենք պարտավոր ենք կատարել այսպես ստանձնածը, թեպետ նա հետագային բացահայտեց իր ծածուկ կեղծավորությունը։ Այսպիսով խաղաղեցնում էր ժողովրդին։ Իսկ Մաքսիմոսը աննահանջ նույն համառ մտքին էր մնում. իր հետ վերցնելով իրեն ձեռնադրող եգիպտացի եպիսկոպոսներին` ընդառաջ գնաց բարեպաշտ ինքնակալ Թեոդոսին Թեսաղոնիկեում, խնդրելով Կոստանդնուպոլսի հայրապետական աթոռը։ Որովհետեւ չկարողացավ եկեղեցականների միջոցով` մտածեց թագավորական իշխանության օգնությամբ հափշտակել աթոռը։ Իսկ բարեպաշտ Թեոդոսը բարկացած հրամայեց հեռացնել նրան իր մոտից, նաեւ հալածել թագավորական քաղաքից` մեծամեծ սպառնալիքներով։ Բայց նա, թեեւ այդպես ամոթալից էր ամեն ինչում, սակայն փառամոլությամբ անզգայացած` շարունակում էր լրբանալ եւ գնաց Աղեքսանդրիա, բազում ոսկի տվեց քաղաքի եպարքոսին, որպեսզի այնտեղ հափշտակե Պողոսի աթոռը։ Երբ քաղաքի բազմությունն այդ լսեց` մեծ բարկությամբ հուզվեց։ Եվ եթե քաղաքի նույն եպարքոսը չխաղաղեցներ աղմուկը` բազում սպանություններ կլինեին։ Այնժամ [եպարքոսը] նրան հալածեց Աղեքսանդրիայից. նա հետագայում չարաչար հարվածներով ստացավ իր հանդգնությանն արժանի հատուցում։ Այս այսպես եղավ. մեծն Գրիգորիոսը, երբ Կոստանդնուպոլսում ջնջեց ապականիչ հերձվածը եւ հաստատեց առաքինության արմատները, կամեցավ այնտեղից դառնալ իր քաղաքը. հավաքեց ամբողջ բազմությունը, նրանց խրատեց` պահել ճշմարիտ ավանդությունը, որ ստացան նրանից, եւ սովորեցրեց նախանձախնդրությամբ պահել առաքինությունը։ Լսելով նրա հրաժեշտի խոսքը` ժողովուրդը եւ ժառանգավորները արտասվում էին, եւ բոլոր ծերերն ու երիտասարդները, հայրերն ու կանայք, իշխաններն ու ռամիկները, իմաստուններն ու տգետները աղաղակ բարձրացրին, միաձայն ողբով լալիս էին իրենց որբանալը քաջ հովվից։ Այնժամ ժողովրդից մեկը իմաստուն խոսք ասաց նրան բարձր ձայնով. «Ո՜վ հայր սուրբ, գնում ես մեզանից, եւ կարծում եմ, թե սուրբ Երրորդության դավանությունը, որ բազում չարչարանքով հաստատեցիր` կվերանա քո հոտից։ Որովհետեւ այժմ, առանց հովվի մնալով, հոտը կարո՞ղ է դիմակայել բազում գայլերին, որոնք նոր խոսքերով իբրեւ հոշոտող ժանիքով տարտղնում են եկեղեցու սուրբ ուղղափառ գավիթից»։ Այս լսելով սուրբը համաձայնեց լինել այնտեղ` եկեղեցում, մինչեւ ժողովրդի հավաքվելը, որ հրամայեց բարեպաշտ Թեոդոսը, որպեսզի նրա փոխարեն մեկ ուրիշին ձեռնադրեն նրանց հոգիների վերատեսուչ։ Այսպես համոզվելով` մարդիկ գնացին իրենց տները։ Իսկ երանելին այնուհետեւ ավելի ընդարձակ վարդապետությամբ լուսավորեց բոլորին ու իբրեւ իմաստուն երկրագործ բոլոր վնասակար բաները հեռացրեց Քրիստոսի եկեղեցուց, որպեսզի առաքելական վարդապետության ճշմարիտ սերմը ամենայն վնասակարից ազատելով պտղաբեր դարձնի։ «Որովհետեւ,- ասում է,- այն, որ առաքյալները բազում աշխատությամբ սերմանեցին, ձգտելով, որ նույն աստվածային շտեմարանում հավաքվենք. քանի որ վայելումը բոլորին է, չէ՞ որ, ասում է,- թե՛ սերմանողները, թե՛ հնձողները` բոլորը կցնծան»։ Նաեւ ոչ թե միայն խոսքով էր ուսուցանում, այլ ավելի շատ գործով էր օրինակ տալիս, ըստ առաքելական խրատին` ասված Տիմոթեոսին. «Օրինակ եղիր հավատացյալների,- ասում է,- խոսքով, ընթացքով, հավատով, սիրով, մինչեւ ես գամ» (Ա. Տիմո. Դ. 12)։ Որովհետեւ աշակերտները սրանցով ավելի են հետեւում ուսուցիչներին, քան միայն ճարտար խոսքով։ Այս պատճառով նաեւ երանելի Գրիգորիոսը ժուժկալությանն առնչվող բոլոր դժվարություններին նախ ինքն էր դիմանում, ապա ուրիշներին էր ուսուցանում։ Իսկ ողջախոհությունը, հեզությունը եւ քաղցրությունը առավել եւս կրում էր իր մեջ։ Իսկ իմաստության խոսքերը ոչ թե հավասարապես բաժանում էր բոլորին, այլ իմաստուն բժիշկների նման`դեղը տալիս էր ըստ յուրաքանչյուր ցավի։ Որովհետեւ անկատար ներին կատարյալ խորհուրդները չէր կարող հայտնել, իսկ կատարյալից չէր թաքցնում, ավելացնելով նրանց օգուտը։ Նույնպես եւ հանդիմանելիս` ոմանց առանձին, եթե հանցանքը հայտնի չէր, իսկ հայտնիները` հրապարակավ, որպեսզի մյուսները եւս զգուշանան, ոմանց` քչով, ինչպես եւ Տերը հրամայեց, նաեւ նրա երանելի առաքյալները. ոմանց տանջանքների սպառնալիքն էր հիշեցնում, ուրիշներին հորդորում էր անճառ խոստումով. ո՛չ փաղաքշելիս գովքը հասցնում էր մեղկության, ո՛չ հակառակողներին նախատելիս էր թուլանում։ Նրա խոսքերը շատ քաղցր եւ խոնարհ էին, ինչպես մեղր, որպեսզի բոլորին ախորժ լիներ եւ ձգեր դեպի իրեն` երբ խոսում էր առաքինության մասին։ Ավանդությունների խնդրում ավելի բարձր էին նրա խոսքերը. երբ սուրբ Երրորդության վերաբերյալ աստվածաբանություն էր բացատրում, բերելով նույն օրինակը, ում անունն ստացավ, ասում եմ մեծ եւ զարմանքի արժանի Որոտման որդուն` աստվածաբան Հովհաննես ավետարանչին. ուներ սրա եւ՛ իմաստության ոգին, եւ՛ գիտությունը, ինչպես որ ակնհայտ ցույց են տալիս նրա վարդապետական ճառերը։ Նաեւ մարգարեությունից պակաս չէր, ինչպես ինքն իսկ ասում է իր ճառերից մեկում` եպիսկոպոսների գալստյան առթիվ։ Եվ ոչ ուշ, այլ շատ շուտ, բարեպաշտ Թեոդոսի ժամանակ, երանելիի մարգարեությունը կատարվեց. արեգակի ճառագայթների նման ուղղափառ վարդապետությունը ծագեց ու տարածվեց ամբողջ տիեզերքում. Քրիստոսի եկեղեցիները աճելով բազմացան երկնքի աստղերի նման։ Եվ ինչ ասել կուզե, բազում տոնախմբություններով, ճառերով զարդարեց ուղղափառների եկեղեցիները, կամ նրա իմաստները ավելի բարձր են, քան շատերինը։ Իսկ նրա հեզության ու քաղցրության որքանությունը արդյունքն է վկայում, որ այն ժամանակ ստացվեց, եւ որ բարի է ստանալ բոլորի համար, առավել եւս վարդապետներին։ Այդպես եւ մեր բոլորի ուսուցիչ Հիսուս Քրիստոս ցույց տվեց եւ սովորեցրեց։ Ուղղափառների ժամանակ, երբ հերձվածողների վրա իշխեցին, երանելին միշտ իջեցնում էր նրանց զայրույթը, որ անհավատների չարին չարով չհատուցեն։ Եվ այսպես էր ասում. «Որդյակներ, մի՞թե մեզնից այս չի պահանջում Քրիստոս, մի՞թե այսպես չի ուսուցանում մեզ Ավետարանը. մեղավորներին դարձնել ապաշխարության, իսկ մոլորյալներին` ճշմարտության գիտության, որպեսզի այժմ ճանաչելով իրենց մեղքը` խոստովանությամբ ընկնեն Տիրոջ առջեւ եւ խառնվեն սուրբ հոտին, նախքան կգա վրեժխնդրության օրը մեղավորներից, ովքեր չապաշխարեցին։ Սրա համար մեծ իմաստությամբ ներողամիտ եղեք նրանց հանդեպ, ո՛վ կատարյալ այրեր, որովհետեւ ոչ միայն պետք է ներել նրանց, այլեւ սիրել ու բարիք գործել, եւ աղաչել Աստծուն։ Այս բաները եւս պատվիրեց մեզ Քրիստոս։ Իսկ եթե այս ամենից հետո չզղջան, նրանց թողեք այլ օրվա դատաստանի եւ դատավորի, քանի որ Նա ասաց. «Վրեժխնդրությունն իմն է, եւ ես կհատուցեմ» (Եբր. Ժ. 30)։ Այսպիսի հեզության ու հանդարտության խոսքերով խրատում էր իր ժողովրդին։ Իսկ բարեպաշտ Թեոդոս թագավորը, երբ վտարեց արեւմուտքի բարբարոսներին եւ մեծ հաղթությամբ վերադարձավ, բազում ավար ու գերիներ բերեց` նրանց ամբարշտությանն արժանի, եւ Աստծու սուրբ քահանայապետին ընդունեց մեծ պատվով։ Եվ նրա վաստակին արժանի` առավել լայն գովքի ու շնորհակալության խոսք մատուցեց նրան եւ իր գովեստների վերջում այսպես ասաց. «Ո՛վ հայր սուրբ, կարծում եմ, Աստծու կանխատեսությամբ վստահվում է քո աշխատասեր իմաստությանը` Նրա եկեղեցին. թույլ տվեց պատերազմողներին որոշ ժամանակ նեղել քեզ, որպեսզի Իր հաղթող զորությամբ թշնամու կարծեցյալ զորությունը պարտության մատնի քեզնով եւ Իր եկեղեցին պսակի մեծամեծ հաղթությամբ։ Եվ քանի որ քոնն են վաստակն ու քրտինքը, քոնը կլինի եւ պսակը։ Ահավասիկ ես տալիս եմ այս տաճարն ու հայրապետությունը, մանավանդ որ Աստված ինքը քեզ է հանձնել այն»։ Իսկ երեւելին լցվեց Սուրբ Հոգու շնորհներով, ողջունեց թագավորին եւ աղոթքով հաստատեց նրա ամենապարգեւ թագավորությունն ու մեկնեց նրա մոտից։ Արդ մինչեւ այստեղ արիոսականների ձեռքին էր Աստծու տունը, եւ երբ թագավորից լսեցին այդ մասին` կռվում էին սրբի դեմ։ Քանի որ թագավորի ահից չէին համարձակվում, բայց թաքուն մարտնչում էին, երբեմն նույնիսկ գալով նրա մոտ պաղատում էին, որ խնդրի թագավորին իրենց վերադարձնելու սուրբ տաճարը։ Այսպես գաղտնի եւ բացահայտ զինվում էին նրա դեմ։ Ու մի օր որոշեցին դավադրաբար սրով սպանել նրան գիշերը, եւ քանի որ չկարողացան այդ անել տաճարի շուրջը եղած բազմության պատճառով, երկու կողմը սուսերամերկ հարձակվեցին միմյանց վրա` ինչպես բարբարոսների պատերազմում։ Նաեւ քաղաքամեջի փողոցներում, ուր հանդիպեին` բախվում էին միմյանց. այնուհետեւ երկու կողմերի կանանց եւ երեխաների բազմությունից շատ հառաչանքներ էին լսվում։ Ու մի օր պատահեց, երբ թագավորը մտնում էր եկեղեցի, հայրապետի հետ, առավոտյան ժամին, մթագին ու մռայլ մառախուղ եղավ, շրջապատեց արեգակը, որին սովոր չէին արարածները. այս տեսնելով արիոսականները ուրախացան, կարծելով թե իրենց Աստծու տաճարից վտարելու դիմաց` Աստված վրեժխնդիր էր լինում նրանցից։ Դրանից ուղղափառների կողմի պարզամիտներից շատերը տարակուսեցին գայթակղվելով։ Իսկ երբ մտան սուրբ տաճարը հայրապետն ու թագավորը ժողովրդով հանդերձ, միաբան ձեռքերը վերեւ բարձրացրին մեծամեծներն ու տնանկները, այր ու կին, ծեր ու մանուկ, արտասվելով պաղատանք էին մատուցում Ամենատիրոջը։ Եվ հանկարծ, դեռ չէր ավարտվել նրանց օրհնությունը, ամպն ու մառախուղը հեռացան, ծագեց արեգակի լույսը` սովորականից ավելի պայծառ, եւ Աստծու տաճարը լուսավորվեց հրաշալի լույսով, իսկ մարդկանց մտքերը առավել հաստատվեցին ի սեր սուրբ հայրապետի։ Եվ սկսեցին միաձայն ու միակամ աղաչել թագավորին, որպեսզի [Գրիգորին] տիրապես հաստատի հայրապետական աթոռին։ Իսկ երանելին, քանի որ չէր ախորժում այդպիսի պատվավոր բան ընդունել, նեղվում էր ժողովրդի աղմուկից, ճշմարտախոս մեկի միջոցով ժողովրդին հրամայեց լռել, քանի որ ինքը չէր ուզում խոսել ժողովրդի հետ` ժուժկալությունից ձայնի խիստ նվազած լինելու պատճառով։ «Ո՛վ իմ որդյակներ, լռեցեք, քանի որ, թեպետ մենք չենք ուզում, բայց անհրաժեշտ է Սուրբ Հոգու խնամակալությունը»,-այս խոսքից հետո ժողովուրդը լռեց։ Իսկ թագավորը շատ զարմացավ իմաստուն այրի առավել խոնարհությունից։ Այսպես ժողովուրդը մեծ ուրախությամբ ցրվեց, յուրաքանչյուրը գնաց իր տունը, եւ հակամարտությունը դադարեց, եւ եկեղեցու հողմակոծված նավը հասավ նավահանգիստ, իսկ մերկացած սուրը դրվեց պատյան։ Այս ամենը եղավ եւ կատարվեց աստվածասեր թագավորի եւ սուրբ հայրապետի միջոցով։ Իսկ երանելի Գրիգորիոսը, թեպետ չէր ցանկանում, որովհետեւ շատ էր սիրել միանձնության ազատությունը, բայց թագավորի եւ ժողովրդի բազմության ստիպումով հաստատվեց հայրապետական աթոռին։ Թագավորը` իբրեւ արդար եւ սուրբ հոր ու հայրապետի եւ Աստծու քահանայապետի արժանի պատիվ հատկացրեց նրան. քանի որ, թեպետ բարեպաշտ Թեոդոսը արտաքին իմաստության անտեղյակ էր, բայց ուղիղ դավանությամբ եւ եկեղեցիների նկատմամբ խաղաղ մտքով հույժ առավել էր բոլոր թագավորներից, ու աղոթքներով` եւս առավել, քանի որ դրանով ավելի էր զբաղվում, քան թագավորական հոգսերով։ Երանելի Գրիգորիոսը թեպետ թագավորին տեսնում էր այսպես բարեպաշտությամբ զարդարված, բայց եւ, տեսնելով նրանց, ովքեր շրջապատում էին թագավորին կաշառքով, արծաթսիրությամբ ու պերճանքով, որ մանավանդ ատելի էր իր համար, եւ այն պատճառով, որ հաճախ չէր մտնում այնտեղ, այլ աղոթքով, տքնությամբ ու վարդապետությամբ այցելում էր հիվանդներին եւ ավելի ձգտում էր բժշկության, այդ պատճառով չէր շտապում մտնել թագավորի մոտ եւ երբեմն հեռանում էր ագարակներ` տրվելով լռության։ Նրան հույժ փափագելի էր մենաստանը։ Այսպես աշխատասեր լինելով ամեն ինչում երանելին հապաղկոտ էր թագավորի եւ իշխանների ապարանք մտնելիս։ Նաեւ վայելչապես մտքում ուներ առակախոսի ասածը. «Հաճախակի մի՛ այցելիր քո բարեկամին, որ չատի քեզ» (Առակ. ԻԵ. 17)։ Եվ այսպես քաջ հովիվը նմանվեց իր Տիրոջը. հեռու մնալ ամեն երկրայինից, որովհետեւ եկեղեցու եկամուտի առատությունից, զանազան զարդերից, տեսակ-տեսակ թանկագին անոթներից ու անբավ գանձերից չստացավ իր անձի համար եւ ոչ մի դանգ, այլ ամբողջը աղքատներին, որբերին ու այրիներին բաժանել հրամայեց։ Նաեւ եկեղեցու ագարակների ծախսերը ճշտությամբ չէր պահանջում մատակարարներից եւ հաշիվ չէր պահանջում հաշվեմատյաններից, ասելով, թե այդպես անելը վաճառականների գործն է, եւ ոչ եկեղեցականների ու իշխանների, կամ եպիսկոպոսների։ «Մեզ,- ասում է,- անհրաժեշտ է նախ մաքրել բոլոր մարդկանց խղճմտանքը, ապա միայն խրատել բոլորին եւ սովորեցնել ոգու առաքինություն»։ Այն ժամանակ նա մահացու հիվանդացավ եւ երանելին սենյակում անկողին ընկավ, եւ ժողովրդի բազմությունը եկավ սենյակի դուռն ու տանիքը` տեսնելու նրան, իսկ նա իջեցրեց ոտքը հատակին եւ հարցրեց [նրանց] գալստյան պատճառը։ Նրանք խնդրում էին աղոթել թագավորի եւ իրենց համար նաեւ` բոլոր ուղղափառ եկեղեցիների։ Իսկ նա աղոթեց, ուրախացած գնացին սուրբ հայրապետի մոտից, բայց մի մանուկ մնաց այնտեղ եւ բռնելով սրբի ոտքերը լալիս ու կոծում էր ինքնիրեն եղուկ ասելով, պաղատում թողնել իր հանցանքները։ Գրիգորիոսը հարցրեց պաղատանքի պատճառը, իսկ նա չէր պատասխանում, այլ միայն գլխիկոր ողբում էր ու քավություն խնդրում։ Մեկը նրանցից, որ մոտն էին ասաց նրան. «Ո՛վ հայր սուրբ, այդ պատանին քո սպանիչն է, որ ոմանց սադրանքով ուզում էր սրախողխող անել քեզ, բայց Քրիստոսի պահպանիչ աջը, որ քեզ մոտ էր, թույլ չտվեց նրանց հղացումը կատարվի։ Սա իբր իր կողմից կատարվեց հանդգնությունը, այդ պատճառով ողբը բերանն առած լալիս ու կոծում է»։ Այն ժամանակ երանելին արտասվելով խանդաղատեց նրան ասելով. «Մի՛ վախեցիր, որդյա՛կ, կհաշտվի բարերար, մարդասեր եւ անոխակալ Քրիստոս քեզ հետ, միայն խոստովանիր քո մեղքերը եւ նզովիր պիղծ հերձվածը, Աստծու առջեւ ընդունիր ուղղափառ դավանությունը»։ Այսպես մխիթարեց նրան վարդապետական շնորհքով, հաստատեց ճշմարիտ հավատքի մեջ եւ ուղարկեց խաղաղությամբ։ Ամբողջ քաղաքը, երբ տեսավ ու լսեց սրբի այսպիսի անոխակալությունն ու բարեգթությունը` առավել եւս հաստատվեց նրա սիրո մեջ։ Այդ ժամանակ եկան Կոստանդնուպոլսում հավաքվեցին հարյուր հիսուն եպիսկոպոս` բոլոր կողմերից, որ հռոմեացոց իշխանության տակ էին, բացի եգիպտացիներից։ Սա եղավ ինքնակալի հրամանով, որպեսզի ժողովի միջոցով Գրիգորիոսին հաստատեն հայրապետական աթոռին, եւ որպեսզի ժամանակին ծագած Մակեդոնի հերձվածը հեռացնեն Քրիստոսի եկեղեցուց։ Ու քանի որ ընդդիմամարտ Մակեդոնի, Եվ նոմիանոսի եւ Արիոսի հերձվածները եւ բազում ուրիշներ երանելի Գրիգորիոսն իբրեւ քաջ հովիվ ժողովի գալուց առաջ հալածում էր Քրիստոսի հոտից, իսկ ժողովի գալուց հետո նրանց պատերազմակից լինելով հերձվածների մնացածներին վտարեցին նզովելով նրանց աղանդները։ Այնժամ սուրբ ժողովը Գրիգորիոսին հաստատեց հայրապետական աթոռին` ինչպես նախապես կար, թագավորի եւ ժողովրդի կամքով։ Այս կատարեցին Անտիոքի սուրբ Մելիտոս եպիսկոպոսի առաջնորդությամբ։ Վերջինս սուրբ մարդ էր, կատարյալ առաքինությամբ, Վաղես կայսեր ժամանակ բազում չարչարանք էր կրել արիոսականներից, բազում ժամանակ բանտարկված էր ուղղափառության պատճառով։ Սրա համաձայնությամբ Գրիգորիոսը հաստատվեց թագավորական քաղաքի հայրապետության աթոռին։ Նա, թեպետ սկզբում դժվարանում էր, սակայն [բազմության] փափագով եւ Սուրբ Հոգուց ընկալած իր առատապարգեւ վարդապետական շնորհներով կարող էր կերակրել այնքան բազմությունը, հանձն առավ վերատեսչությունը։ Նաեւ կասկածում էր. գուցե հակառակորդներից մեկը ստանձնելով մայրաքաղաքի աթոռը` իշխանությամբ շատերին հեռացնի ճշմարտությունից։ Այս ամենի համար հրաժարվեց միանձնության անզբաղ կյանքից եւ համաձայնեց ժողովին ու երանելի Մելիտոսին, հաստատվեց հայրապետական աթոռին։ Այդ ժամանակ Կոստանդնուպոլսում հասավ սուրբ Մելիտոսի վախճանը, եւ քաղաքի բազմությունը սգաց նրա համար։ Սուրբ Գրիգորիոսը բարեվայելուչ զարդարեց նրա մահվան օրը` գերեզմանական ճառով։ Քիչ ժամանակ անց Կոստանդնուպոլիս եկան նաեւ Եգիպտոսից կանչվածները, քանի դեռ այնտեղ էին նախահիշյալ հարյուր հիսուն եպիսկոպոսները։ Եվ դժգոհում էին ժողովից, իբր թե առանց իրենց համաձայնության հաստատեցին Գրիգորիոսին հայրապետական աթոռին։ Ոչ թե այդ անում էին նրան ատելով, այլ վրեժխնդիր էին լինում, որ առանց իրենց կամքին են կատարել։ Այնժամ ժողովականներից ոմանք եւս համախոհ եղան նրանց եւ սկսեցին բանավիճել. կեսն ասում էր, որ հարմար է Գրիգորիոսը, որին եւ նախապես վիճակվել է, ուրիշները հակառակվում էին։ Իսկ նա ասաց նրանց. «Ես, ո՛վ հովիվներ եւ սուրբ հայրապետներ, ինձ համար քահանայապետության իշխանությունը այլ բան չեմ համարում, քան միայն չարչարանք ու տքնություն, եւ ժամանակը վկա է, թե ձեր գալուց առաջ ինչքան ջանք պահանջվեց ինձնից։ Վկայում է եկեղեցին ուղղափառների, թե որքան նվազությունից այդքան մեծ առավելություն հասավ։ Բայց եւ հույս ունեմ, որ այդ ամենը կուտակվելով պահվում է ինձ հատուցման օրվա համար։ Այլեւ ես ոչ թե փառքի, կամ բարձրագահ աթոռի, կամ թագավորական այս քաղաքով երեւելի լինելու ցանկացող եմ, այլ այս հոտի սիրույն եւ թագավորական հրամանին եւ նախապես ձեր ստիպմանը անսալով ստանձնեցի այս աթոռը։ Բայց այժմ ինձ ճիշտ չի թվում ձեր այսպես գործելը, որովհետեւ բոլորդ համաձայն չեք դրան, որ ձեր կամքով անում եք։ Բայց ես այսուհետեւ, առանց տրտմության, կամովին հեռանում եմ այս աթոռից, եւ դուք արեք ինչ որ մտածում եք։ Որովհետեւ ինձ համար շատ սիրելի է այն անապատը, որ նախապես ստացա, ինչպես ինձ է թվում` մեզ Աստծուց դա չի օտարացնում, այլ մանավանդ որ մերձավորներն են անում աշխարհի ալիքների նավակոծությունից փախչողներին եւ խաղաղ նավահանգստի ապավինողներին»։ Այս ասելով նա ելավ եպիսկոպոսարանից եւ հանգրվանեց եկեղեցուց հեռու մի տեղ։ Այնժամ ժողովրդից շատերը գնացին նրա մոտ արտասվալից ընկան ոտքերը, պաղատում էին ասելով. «Ո՛վ հայր սուրբ, ողորմի՛ր քո հոտը, որ բազում քրտինքով ու աշխատությամբ ստացար, մի՛ լքիր քո ձեռքով տնկածը, որ քեզնից բխած` Սուրբ Հոգու կենարար ջրով, հավատքով սնել ու աճեցրել ես։ Քո շնորհների առավելությունը տո՛ւր քեզ սիրողներին, քո մնացած կյանքը տո՛ւր քո ժողովրդին, այն զավակներին, որոնց վրա բազում ժամանակ քո կյանքի ավյունը մաշեցիր, որպեսզի քո կենդանությանը քո հորդառատ վարդապետությունից լուսավորվածներս քո վախճանին ստանանք վարդապետության շնորհները քո նշխարներից»։ Այս լսելով երանելին արտասվեց եւ իբրեւ գթած հայր խանդաղատում էր ու սփոփում նրանց, համոզելով դադարեցնել ողբերը։ Եվ իր սրտի աչքերը բարձրացնելով առ Աստված` աղոթք էր մատուցում, որպեսզի տնօրինի նրան օգտակարը...


source: fineweb

text: Էդինբուրգի համալսարանի գիտնականների խումբը 91 հրաբուխ է հայտնաբերել Անտարկտիդայի սառույցների տակ։ Լեռնաշղթան կարող է հավակնել մոլորակի ամենախոշոր հրաբխային գոտու կոչմանը։ Այս մասին գրում է Guardian պարբերականը։ 100-3850 մետր բարձրությամբ հրաբուխները տեղակայված են մայրցամաքի արեւմտյան ծայրամասում եւ ծածկված են սառույցի 2 կմ շերտով։ Գիտնականները սառցաշերտի տակ գտնվող մակերեւույթն ուսումնասիրել են ինքնաթիռների ու ցամաքային տրանսպորտային միջոցներին ամրացված ռադարների օգնությամբ։ Այնուհետեւ ստացված տվյալները համադրել են տիեզերքից ստացված լուսանկարների հետ՝ պարզելու հրաբուխների առավել հավանական տեղադրությունը։ Ավելի վաղ արդեն հայտնի էր դարձել 47 անտարկտիկական հրաբուխների գոյության մասին։


text: 1. Ինչո՞ւ ունենք առաջնորդության կարիք։ Մեր Ստեղծիչը ավելի իմաստուն է, քան մենք։ Սիրող Հոր պես՝ նա հոգ է տանում մեր մասին։ Աստծու նպատակը չէր, որ մենք ապրենք առանց իր առաջնորդության (Երեմիա 10։23)։ Ուստի ինչպես փոքրիկ երեխան իր ծնողների կարիքն ունի, այնպես էլ մենք բոլորս Աստծու կարիքն ունենք (Եսայիա 48։17, 18)։ Աստված մեզ առաջնորդում է աստվածաշնչյան սկզբունքներով, եւ դա կարելի է պարգեւ համարել Աստծուց։ Կարդա՛ 2 Տիմոթեոս 3։16։ Եհովայի տված օրենքներն ու սկզբունքները սովորեցնում են, թե ինչպես կարող ենք այսօր ապրել լավագույն կյանքով եւ ապագայում ստանալ հավիտենական օրհնություններ։ Քանի որ Աստված է մեզ ստեղծել, մենք միայն օգուտներ կքաղենք, եթե երախտագիտությամբ հետեւենք նրա տված առաջնորդությանը։ Կարդա՛ Սաղմոս 19։7, 11; Հայտնություն 4։11։ 2. Ի՞նչ են աստվածաշնչյան սկզբունքները։ Աստվածաշնչյան սկզբունքները հիմնարար ճշմարտություններ են։ Իսկ օրենքները սահմանված են միայն կոնկրետ իրավիճակների համար (2 Օրենք 22։8)։ Մենք պետք է գործի դնենք մեր խորհելու կարողությունը, որպեսզի հասկանանք, թե որեւէ սկզբունք ինչպես կարող ենք կիրառել կոնկրետ իրավիճակում (Առակներ 2։10–12)։ Օրինակ՝ Աստվածաշունչը սովորեցնում է, որ կյանքը պարգեւ է Աստծուց։ Այս հիմնարար սկզբունքը կարող է առաջնորդել մեզ աշխատանքի վայրում, տանը եւ ճանապարհին։ Դա մղում է մեզ, որ նախազգուշական միջոցներ ձեռնարկենք։ Կարդա՛ Գործեր 17։28։ 3. Որո՞նք են երկու կարեւոր սկզբունքները։ Հիսուսը խոսեց երկու սկզբունքի մասին, որոնք առաջնային կարեւորություն ունեն։ Առաջինը հստակ ցույց է տալիս, թե որն է մարդու կյանքի նպատակը. ճանաչել Աստծուն, սիրել եւ հավատարմորեն ծառայել նրան։ Այս սկզբունքը պետք է հաշվի առնել ցանկացած որոշում կայացնելիս (Առակներ 3։6)։ Նրանք, ովքեր կիրառում են այս սկզբունքը իրենց կյանքում, լավ փոխհարաբերություններ կունենան Աստծու հետ, իսկական երջանկություն կվայելեն եւ կստանան հավիտենական կյանք։ Կարդա՛ Մատթեոս 22։36–38։ Երկրորդ սկզբունքը կարող է օգնել մեզ խաղաղ փոխհարաբերություններ ունենալու ուրիշների հետ (1 Կորնթացիներ 13։4–7)։ Այս սկզբունքը կիրառել նշանակում է ընդօրինակել այն վերաբերմունքը, որն Աստված է դրսեւորում մարդկանց հանդեպ։ Կարդա՛ Մատթեոս 7։12; 22։39, 40։ 4. Ինչո՞վ են օգտակար Աստվածաշնչի սկզբունքները։ Աստվածաշնչի սկզբունքները սովորեցնում են ընտանիքի անդամներին, թե ինչպես կարող են սիրով միաբանված լինել (Կողոսացիներ 3։12–14)։ Աստծու Խոսքը նաեւ պաշտպանում է ընտանիքներին մեկ այլ առաջնորդող սկզբունքով. ամուսնությունը պետք է հարատեւ լինի։ Կարդա՛ Ծննդոց 2։24։ Աստվածաշնչի սկզբունքներին հետեւելով՝ կարող ենք պաշտպանել ինքներս մեզ ֆիզիկապես եւ զգացապես։ Օրինակ՝ գործատերերը հաճախ նախընտրում են ունենալ այնպիսի աշխատողներ, ովքեր ապրում են աստվածաշնչյան սկզբունքներով՝ ազնիվ են եւ աշխատասեր (Առակներ 10։4, 26; Եբրայեցիներ 13։18)։ Աստծու Խոսքը նաեւ սովորեցնում է բավարարվել անհրաժեշտ բաներով եւ Աստծու հետ ընկերությունը նյութական բաներից վեր դասել։ Կարդա՛ Մատթեոս 6։24, 25, 33; 1 Տիմոթեոս 6։8–10։ Աստվածաշնչյան սկզբունքները կարող են օգնել պահպանելու մեր առողջությունը (Առակներ 14։30; 22։24, 25)։ Օրինակ՝ Աստծու օրենքը դատապարտում է հարբեցողությունը, եւ այդ օրենքին հետեւելը պաշտպանում է մեզ մահացու հիվանդություններից ու դժբախտ պատահարներից (Առակներ 23։20)։ Եհովան չի արգելում ալկոհոլային խմիչքների չափավոր օգտագործումը (Սաղմոս 104։15; 1 Կորնթացիներ 6։10)։ Աստծու սկզբունքները օգտակար են նրանով, որ սովորեցնում են հսկել ոչ միայն մեր գործերը, այլեւ մեր մտքերը (Սաղմոս 119։97–100)։ Սակայն ճշմարիտ քրիստոնյաները հետեւում են Աստծու չափանիշներին ոչ միայն այն պատճառով, որ դրանք օգտակար են իրենց համար, այլ քանի որ այդպես վարվելով պատվում են Եհովային։ Կարդա՛ Մատթեոս 5։14–16։


text: «Հայկական ժամանակ» թերթը գրում է. «Երեկ տեղեկացանք, որ ԲՀԿ գործարար պատգամավոր Աբրահամ Մանուկյանը, որը, հիշեցնենք, ղեկավարում է ԲՀԿ թեւերից մեկը եւ պատերազմ էր հայտարարել կուսակցության նախագահ Նաիրա Զոհրաբյանին, հեռացվելու է կուսակցությունից։ Դեռ անցյալ շաբաթ «ՀԺ»–ին տված հարցազրույցում ԲՀԿ նախագահ Նաիրա Զոհրաբյանը, խոսելով կուսակցության շուրջ վերջին շրջանի աղմուկի մասին, ասել էր, որ դա մեկ մարդու ձեռքի գործ է ակնարկելով Աբրահամ Մանուկյանին։ «Վիրահատական միջամտություններով կուսակցության ինքնամաքրման պրոցեսը կհասցնենք ավարտին»,–ասել էր Զոհրաբյանը։ Երեկ Մանուկյանից այս մասին մեկնաբանություն ստանալ չհաջողվեց։ Իսկ Նաիրա Զոհրաբյանը, մեր հարցին, թե ճի՞շտ է, որ Մանուկյանը հեռացվելու է ԲՀԿ-ից, պատասխանեց. «Նման հարց ԲՀԿ–ում չի քննարկվել, բայց ես հստակ ասել եմ՝ բոլոր նրանք, ովքեր ունեն այլ քաղաքական ծրագրեր, այլ քաղաքական օրակարգ, տեղ չունեն եւ չեն կարոդ տեղ ունենալ մեր կուսակցության շարքերում։ Կոնկրետ Աբրահամ Մանուկյանի վերաբերյալ այս պահին դեռ նման հարց չի քննարկվել եւ ես նաեւ ասեմ, որ մենք ունենք աշխատակարգ բոլոր հարցերը քննարկել թիմով եւ բոլոր որոշումները կայացնել թիմով»: Առավել մանրամասն՝ թերթի այսօրվա համարում


text: Սերժ Սարգսյանն ընդունել է ԱՄՆ պետքարտուղարի Եվրոպայի եւ Եվրասիայի հարցերով փոխտեղակալ Բրիջիթ Բրինքին Նախագահ Սերժ Սարգսյանը երեկ ընդունել է տարածաշրջանային այցով Հայաստան ժամանած Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պետքարտուղարի Եվրոպայի եւ Եվրասիայի հարցերով փոխտեղակալ Բրիջիթ Բրինքին։ Հանդիպման սկզբում հանրապետության նախագահը նախ շնորհավորել է ԱՄՆ—ում կայացած նախագահական ընտրությունների եւ Միացյալ Նահանգների նոր նախագահի ընտրության կապակցությամբ եւ ընդգծել, թե վստահ է՝ հայ—ամերիկյան քաղաքական երկխոսությունը ոչ միայն կշարունակվի նախագահ Թրամփի վարչակազմի օրոք, այլեւ նոր շունչ կստանա։ Սերժ Սարգսյանը գոհունակությամբ է փաստել, որ վերջին շրջանում նկատվում է փոխադարձ այցելությունների ակտիվություն, ինչն ինքնին իր դրական ներգործությունն է ունենում երկկողմ քաղաքական, առեւտրատնտեսական եւ այլ ոլորտներում համագործակցության խորացման վրա։ Նախագահը հույս է հայտնել, որ տիկին Բրինքի հետ հերթական այս հանդիպումը եւս արդյունավետ կլինի եւ կնպաստի Հայաստան—Միացյալ Նահանգներ կապերի հետագա զարգացմանը։ ՀՀ նախագահը բարձր է գնահատել տարիներ ի վեր ԱՄՆ կառավարության կողմից տրամադրվող օժանդակությունը Հայաստանի տնտեսության զարգացման, ժողովրդավարական հաստատությունների, քաղաքացիական հասարակության կայացման ուղղությամբ, առանց որի, հանրապետության նախագահի համոզմամբ, այդ ոլորտներում այսօր ակնհայտ առաջընթացը դժվար է պատկերացնել։ Այդուհանդերձ, ըստ ՀՀ նախագահի, երկկողմ հարաբերությունների զարգացման ներուժը եւ այն լիարժեքորեն օգտագործելու ցանկությունն ավելի մեծ են, ուստի անհրաժեշտ է առավել ակտիվացնել այդ ուղղությամբ ջանքերը՝ ստեղծելով երկխոսության նոր ձեւաչափեր ու հարթակներ։ ԱՄՆ պետքարտուղարի փոխտեղակալը գոհունակությամբ է խոսել այցի շրջանակում Հայաստանում ունեցած քննարկումների մասին, նշելով, որ դրանք լրացնում են ընթացիկ տարվա հոկտեմբերին Վաշինգտոնում հաջողությամբ կայացած Հայաստան–ԱՄՆ միջկառավարական աշխատանքային խմբի հանդիպումների արդյունքները։ Բրիջիթ Բրինքը եւս ընդգծել է, որ երկու երկրների միջեւ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման 25—ամյակի նախաշեմին կարելի է վստահորեն արձանագրել թե՛ երկկողմ, թե՛ միջազգային կազմակերպությունների շրջանակներում Հայաստանի եւ Միացյալ Նահանգների միջեւ ձեւավորված սերտ հարաբերություններն ու տարբեր ոլորտներում արդյունավետ փոխգործակցությունը։ ԱՄՆ պետքարտուղարի Եվրոպայի եւ Եվրասիայի հարցերով փոխտեղակալը վստահեցրել է, որ Միացյալ Նահանգների նոր վարչակազմը շարունակելու է հետաքրքրված լինել Հարավային Կովկասի տարածաշրջանի զարգացումներով, շարունակելու է նաեւ հանձնառու լինել ԼՂ հիմնախնդրի կարգավորման նպատակով վստահության միջոցների ամրապնդման ուղղությամբ ձեռքբերված վերջին պայմանավորվածությունների իրագործմանը։ Հանդիպման ընթացքում զրուցակիցները մտքեր են փոխանակել հայ—ամերիկյան հարաբերությունների հետագա զարգացման հնարավորությունների շուրջ։ Հյուրի խնդրանքով ՀՀ նախագահը ներկայացրել է քաղաքական եւ տնտեսական օրակարգի առաջնահերթությունները, ԼՂ հիմնահարցի կարգավորման գործընթացում հայկական կողմի մոտեցումները։ ՀՀ նախագահի մամլո գրասենյակ


text: Գերմանիայում Սուրբ Ծննդին նախորդող ժամանակաշրջանը համարվում է ընտանեկան տոն, որը բոլորը ցանկանում են անցկացնել բարեկամների եւ հարազատների հետ։ Այդ իսկ պատճառով մարդիկ մեկնում են այլ քաղաքներ եւ գյուղեր ծնողների, քույրերի, եղբայրների հետ տոնը մեկտեղ նշելու համար։ Տոնական տրամադրությունը սկսվում է արդեն նոյեմբերի 22-ից, երբ բացվում են սուրբծննդյան տոնավաճառները։ Դրանք համարվում են տարվա տվյալ ժամանակահատվածի ամենահայտնի եւ հետաքրքիր ժամանցային վայրերը։ Գերմանական քաղաքներում յուրաքանչյուր խանութ, պուրակ, այգի համապատասխան տոնական տեսք է ստանում։ Շատերն աշխատանքից հետո գնում են շրջելու եւ մեկ գավաթ գլյուհվայն ( Glühwein ) խմելու՝ հատուկ ալկոհոլային խմիչք Ս.Ծննդի ժամանակաշրջանի համար։ Տոնավաճառներում նաեւ կարելի է տաք ուտեստներ գնել, ըմպելիքներ, զանազան հուշանվերներ, նույնիսկ հագուստ եւ սպասք։ Մեծ քաղաքներում տոնավաճառները գտնվում են գրեթե բոլոր հրապարակներում, իսկ փոքրիկ քաղաքներում՝ կենտրոնական հրապարակում։ Դեկտեմբերի 24-ին փողոցները սկսում են դատարկվել, մարդիկ տներում պատրաստում են համեղ կերակրատեսակներ եւ ընտանիքով հավաքվելով նշում են Ս. Ծննդյան նախօրեն (Heiliger Abend )։ Դեկտեմբերի 25-ին երեխաները ստանում են իրենց նվերները։ Ներկայացնում ենք հատուկ ԳԱԼԱ-ի համար Դրեզդենում բնակվող լուսանկարիչ Եկատերինա Կուզնեցովայի պատրաստած լուսանկարները։


text: Անմիջապես ուժի մեջ մտնող մուտքի մերժում Avvisning som ska genomföras omedelbart – armeniska Շվեդիայի Միգրացիայի գործակալությունը տալիս է անմիջապես ուժի մեջ մտնող մուտքի մերժում, եթե ակնհայտ է, որ Դուք ո՛չ կարիք ունեք պաշտպանության, ո՛չ էլ՝ այլ հիմքեր՝ կացության թույլտվության համար։ Եթե Դուք այսպիսի հրաման եք ստանում, ապա անմիջապես պետք է լքեք Շվեդիան։ - አማርኛ (amhariska) - العربية (arabiska) - Azərbaycanca (azerbajdzjanska) - ب ه سۆرانی (sorani) - English (engelska) - Español (spanska) - پارسی (persiska) - Français (franska) - Bosanski, hrvatski, srpski (kroatiska) - Kurmancî (kurmandji) - Монгол хэл (mongoliska) - يه دری (dari) - پښتو (pashto) - Arlijan (romani arli) - Русский (ryska) - Af soomaali (somaliska) - Shqip (albanska) - Swedish (svenska) - ትግርኛ (tigrinska) - Oʻzbek (uzbekiska) Ձեր դիմումը մերժելու որոշումը ուժի մեջ է մնում չորս տարի։ Եթե Դուք անմիջապես ուժի մեջ մտնող մուտքի մերժման հրաման եք ստացել, Դուք ենթակա եք կրկին մուտք գործելու արգելքին, ինչը նշանակում է, որ չեք կարող մուտք գործել Շենգեն գոտու որեւէ երկիր կամ՝ Ռումինիա, Բուլղարիա եւ Խորվաթիա՝ առնվազն երկու տարի ժամկետով։ Ընդունել հրամանը Դուք կարող եք նաեւ նշել, որ ընդունում եք հրամանը՝ ստորագրելով փաստաթուղթ, որը համարվում է ընդունման հայտարարագիր։ Երբ Դուք ստորագրում եք հայտարարագիրը, ապա չեք կարող այլեւս բողոքարկել եւ անմիջապես պետք է լքեք Շվեդիան։ Նույնիսկ եթե Դուք չեք ընդունում հրամանը, պետք է որոշումը ստանալուց հետո անմիջապես լքեք Շվեդիան։ Բողոքարկել հրամանը Եթե Դուք չեք ընդունում հրամանը, Դուք իրավունք ունեք բողոքարկել, բայց միեւնույնն է՝ պետք է անմիջապես լքեք Շվեդիան։ Որոշման ծանուցման օրվանից ամենաուշը երեք շաբաթվա ընթացքում Միգրացիայի գործակալությունը պետք է ստանա Ձեր բողոքարկումը։ Պլանավորել Ձեր ետադարձը Որոշումը ստանալուց անմիջապես հետո Դուք պետք է լքեք Շվեդիան։ Դուք եք պատասխանատու Ձեր ետադարձը պլանավորելու, վավեր անձնագիր ձեռք բերելու եւ այլ պահանջներ բավարարելու համար, որոնք անհրաժեշտ են վերադառնալու Ձեր երկիր կամ այլ երկիր, որտեղ բնակության իրավունք ունեք։ Միգրացիայի գործակալությունը կարող է աջակցել Ձեզ՝ Ձեր երկրում կապեր հաստատելով կամ ամրագրելով Ձեր ճամփորդությունը։ Կացարան, բանկային քարտ, ապաստան հայցողի քարտ Որոշումը ստանալուց երեք շաբաթ հետո Դուք այլեւս չեք կարող բողոքարկել այն։ Դա նշանակում է, որ Դուք այլեւս իրավունք չունեք օգտվել Միգրացիայի գործակալության տրամադրած կացարանից եւ ֆինանսական աջակցությունից։ Դա վերաբերում է Ձեզ, եթե Դուք չափահաս եք եւ չեք ապրում Ձեր խնամքի տակ գտնվող 18 տարեկանից ցածր երեխաների հետ։ Նախքան Շվեդիայից մեկնելը՝ պետք է Ձեր՝ ապաստան հայցողի քարտը (շվեդերեն՝ LMA քարտ) վերադարձնեք Միգրացիայի գործակալություն։ Եթե Միգրացիայի գործակալությունից բանկային քարտ եք ստացել, ապա պետք է գումարը հանեք հաշվից եւ վերադարձնեք քարտը։ Եթե ապրել եք Միգրացիայի գործակալության տրամադրած կացարանում, ապա պետք է լքեք այն եւ վերադարձնեք բանալիները։ Առողջապահական խնամք եւ դպրոց Մինչեւ Շվեդիայից մեկնելու օրը Դուք նույն իրավունքը կունենաք առողջապահական խնամքի համար, ինչ նախկինում, սակայն Դուք ֆինանսական փոխհատուցում չեք ստանա դեղերի կամ խնամքի համար՝ մեկնելու մասին Ձեր հրամանը ուժի մեջ մտնելու եւ ֆինանսական աջակցություն ստանալու Ձեր իրավունքի ժամկետը լրանալու պահից։ Երեխաներն իրավունք ունեն հաճախել դպրոց, քանի դեռ Շվեդիայում են գտնվում։ Եթե Դուք չեք ենթարկվում որոշմանը Եթե Դուք չեք համագործակցում ՝ Շվեդիայից մեկնելով, միգրացիայի գործակալությունը կարող է որոշել վերահսկողության կամ կալանքի տակ առնել Ձեզ։ Վերահսկողությունը նշանակում է, որ Դուք պետք է կանոնավոր կերպով ներկայանաք միգրացիայի գործակալություն կամ ոստիկանություն։ Եթե Դուք կալանքի տակ եք գտնվում, Դուք պետք է փակի տակ մնաք մինչ մեկնելը։ Եթե այդուհանդերձ իրավունք ունեք Միգրացիայի գործակալությունից ֆինանսական աջակցություն ստանալ, օրինակ՝ երեխաներով ընտանիքների դեպքում, Դուք կարող եք նվազեցված օրապահիկ ստանալ, եթե չեք համագործակցում երկրից մեկնելու հարցում։ Եթե Միգրացիայի գործակալությունը որոշում է, որ հրամանը կատարելու համար ուժ է հարկավոր, պատասխանատվությունը տեղափոխվում է շվեդական ոստիկանության վրա։ Նոր իրադարձություններ մերժումից հետո Եթե որեւէ դեպք է պատահում, որը անհնար է դարձնում Ձեր վերադարձը, Դուք պետք է տեղեկացնեք ընդունելության բաժնին։ Միգրացիայի գործակալությունը կդիտարկի վտարման խոչընդոտների առկայությունը։ Այսպիսի խոչընդոտները պետք է կապ ունենան նոր ինֆորմացիայի հետ, որը ի հայտ է եկել Ձեր որոշումը ստանալուց հետո։


text: i'm specifically looking for correct Armenian word for gheyma - if it's khjoghak then i'm happy Սիրելի Մովսէս, ինչու այդքան հմավուելես թուրքերէնով? Մի անգամ եւս դիտէ այդ Video ն որտեղ այդ Տիկինը ասէ ԱՂԱՑ(ած) ՄԻՍ. Ինչու մենք այդքան թուրքացել ենք որ անպայման թուրքերէնը Հայերէնի թարգմանենք:** Միթէ մենք ուրոյն լէզու չունենք? Եւ ես, ալ դոլմայի մասին չպիտի խօսեմ: Եթէ իմ պատգամը իր տեղինթէ այդ դօլմա (dolma) է, ոչ տոլմա(tolma) չի հասել, ալ ես ասելիք չունեմ: Ես չբիտի ասեմ Մսաղաց քանի այդ մեքենա է Ես այդ մեքենան ունիմ: ** ;Ես թուրքերէն գիտեմ եւ գիտեմ որ բառերը Հայերէն չեն: Ինչպէս Ichli kufta իմա Միջուկով Կոլոլակ: Աւելիով մեր Ֆրանսախօս բարեկամները ասեն Իշլի Ishli Is Dolmabakhche an Armenian Urartian word? Edited by Arpa, 05 December 2013 - 01:26 PM.


text: Քեն Ջավորովսկի Չնայած ֆիլմն ունի զգացմունքային վերնագիր՝ «Ոչնչացնելու մտադրություն. մահ, ժխտողականություն, նկարագրություն», այն քիչ զգացմունքային փաստավավերագրական ֆիլմ է։ Հայոց Ցեղասպանության թեման հնարավոր չէ ամբողջովին առանց զգացմունքերի ներկայացնել, սակայն այս ֆիլմի զգացմունքային հավասարակշռությունն ու հանդարտությունն այն ավելի ուժեղ են դարձնում։ 20-րդ դարի սկզբին օսմանյան թուրքերի կողմից սպանվեցին մոտ 1,5 մլն հայեր։ Սա պետք է ընդունված փաստ լիներ, սակայն դեռ մնում է սադրիչ քննարկման առարկա, քանի որ թուրքական կառավարությունը գրեթե մեկ դար շարունակում է անտեսել կամ ժխտել այդ իրադարձությունները, տնտեսական ճնշումներ գործադրել, ստիպել մյուս երկրների կառավարություններին անել նույնը։ Ջո Բերլինգը՝ ֆիլմի ռեժիսորը, իր ֆիլմում օգտագործում է ցեղասպանությունից փրկվածների հին տեսագրություններն ու պատմաբանների մեկնաբանությունները` այսպիսով ընդհանուր պատկերացում տալով ոճրագործության մասին։ Ֆիլմում ընդգրկված են նաեւ «Խոստումը» ֆիլմի (գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկայացնում է 1915 թ. կռիվներն ու հայերի զանգվածային ոչնչացումը) անձնակազմն ու դերակատարները։ Պարոն Բերլինգի ծրագիրը մտածված է, ինչպես նաեւ խորհրդանշական. փաստերը ցույց են տալիս, որ թուրքական կառավարությունը միշտ ձգտում է ճնշում գործադրել կինոստուդիաների վրա, որպեսզի վերջիններս դադարեցնեն Ցեղասպանության մասին ֆիլմերի նկարահանումները։ Ֆիլմում առկա քննարկումները հարցազրույցներ են` վերցված տարբեր պատմաբաններց, առկա են նաեւ մի խումբ հոգեբանների ուսումնասիրություններ, խոսվում է ռեւիզիոնիզմի եւ օսմանյան թուքերի հետ գերմանացիների համագործակցության մասին։ Մեզանից մեծ ջանքեր չի պահանջվում հասկանալու համար, որ հայերի կոտորածը հող նախապատրաստեց հոլոքոստի համար։ «Ոչնչացնելու մտադրություն» ֆիլմի հիմնական ասելիքը կոչն է` հիշելու անմեղ զոհերին, հանուն նրանց ու հանուն մեզ։ «Եթե դուք ուզում եք հասկանալ, թե ի՞նչ կատարվեց Յուգոսլավիայում, եթե դուք ուզում եք հասկանալ ռուանդայի դեպքերը, եթե դուք ուզում եք հասկանալ ցանկացած այլ զանգվածային դաժանություններ, որ տեղի են ունենում այսօր, դուք իսկապես պետք է ուսումնասիրեք Հայոց Ցեղասպանությունը». ֆիլմի գրեթե վերջին հատվածում ասում է պատմաբաններից մեկը։ «Պատմությունը անցյալում չի մնացել»։ Թարգմանեց Անի Մելքոնյանը


text: Արտակարգ իրավիճակ է ստեղծվել Երեւան-Սեւան ավտոճանապարհի Չայնիի ոլորաններում։ Մոտ 300-ից ավելի տրանսպորտային միջոցներ խցանվել են եւ չեն կարողանում տեղաշարժվել։ Ավտոմեքենաները խցանման միջից դուրս են բերում Ճանապարհային ոստիկանության 2-րդ սպայական գումարտակի 3-րդ վաշտի աշխատակիցները, Արտակարգ իրավիճակների նախարարության փրկարար ծառայության փրկարարները, ինչպես նաեւ Աբովյանի եւ Չարենցավանի ճանշինականները։ Տրանսպորտային միջոցների մեծ մասն ամառային անվադողերով են։ Գիշերվանից առատ տեղումներ են գրանցվում Հայաստանի ողջ տարածքում։ Ավելի վաղ հաղորդվել էր, որ նոյեմբերի 1–ից Հայաստանում սպասվում է ջերմաստիճանի նվազում արկտիկական ցիկլոնի ազդեցության ֆոնին։ Հայպետհիդրոմետի կանխատեսմամբ, նոյեմբերի 3–ի գիշերը Տավուշի հովիտներում եւ Սյունիքում, Արագածոտնի եւ Վայոց Ձորի նախալեռներում, ինչպես նաեւ Արարատյան դաշտավայրում եւ Երեւանում հնարավոր է ցրտահարություն, օդի ջերմաստիճանը կարող է հասնել մինչեւ -2–ի։


text: Հրանտ Դինքի սպանության 9—րդ տարելիցի կապակցությամբ Երեւանում հիշատակի միջոցառում է անցկացվել։ Ստամբուլում գործող «Նոր զարթոնք» հասարակական կազմակերպությունը եւ «Հրանտ Դինք» հիմնադրամը Երեւանի քաղաքապետարանի մոտ ստորագրահավաք են անցկացրել՝ մայրաքաղաքի փողոցներից մեկը Դինքի անունով կոչելու նպատակով։ Ստորագրահավաքին միացել են մի քանի տասնյակ քաղաքացիներ։ Երեւանի քաղաքապետարանի մոտ շուրջ մեկ ժամ լուռ ակցիա անցկացնելուց հետո կազմակերպիչները հավաքված ստորագրություններով Երեւան քաղաքի փողոցներից մեկը Հրանտ Դինքի անունով անվանելու պահանջով դիմումը հանձնել են Երեւանի քաղաքապետարան։ 9 տարի առաջ հունվարի 19—ին թուրք անչափահաս դավադրի ձեռքով կատարվեց պոլսահայ մտավորական, «Ակոս» պարբերականի խմբագիր Հրանտ Դինքի սպանությունը։ Թուրքական պետության պատմության ցավոտ էջերին անդրադառնալու եւ կարեւորագույն հիմնախնդիրները մշտապես բարձրաձայնելու պատճառով թիրախավորված Դինքի սպանության պատվիրատուները կարծում էին, թե մեկընդմիշտ կազատվեն այն խնդիրներից, որոնք իրենց համար մշտապես հարուցում էր պոլսահայ մտավորականը։ Սակայն Դինքի դեմ արձակված կրակոցներն ի զորու չեղան լռեցնելու արդարության ձայնը, որի դիմաց թուրքական իշխանական շրջանակները խուլ էին ձեւանում։ Նրա հուղարկավորությանը մասնակցող բազմազգ ու բազմահազարանոց ամբոխը միաձայն բացականչում էր՝ «Բոլորս հայ ենք, բոլորս Հրանտ ենք»։ Երեկ, հիշատակի արարողություններ տեղի ունեցան Ստամբուլում, Երեւանում, աշխարհի այլ քաղաքներում։ Ստամբուլում Հրանտի ընկերները ծաղիկներ դրեցին հենց այն վայրում, որտեղ սպանվել էր լրագրողը։ Սեդաթ շենքի դիմացի հրապարակում անցկացվեց հիշատակի հավաք՝ ոստիկանության խիստ հսկողության ներքո։ Հավաքվածների թվում էին մտավորականներ, քաղաքական, հասարակական գործիչներ, նաեւ Թուրքիայի խորհրդարանում տարբեր կուսակցություններից ընտրված պատգամավորներ Սելինա Դողանն ու Կարո Փայլանը։ «Հրանտի ընկերների» հայտարարության մեջ ասված էր. «Այստեղ ենք՝ կարոտով։ Կարոտում ենք Հրանտ Դինքին, ով ամեն մարդու, ամեն լեզվի, հավատքի, ամեն խոսքի հավասար էր վերաբերվում։ Այստեղ ենք՝ զայրույթով։ Հրանտ Դինքին մեզանից խլող, երեխաներին մարդասպան դարձնող խավարը արդեն 9 տարի է՝ շարունակում է մարդասպաններ ծնել։ Այդ խավարը տարածվել է երկրի շուրջբոլորը եւ ամեն օր նոր մահագույժ է տարածում։ Ճանաչում ենք, գիտենք։ Մեր զայրույթը կանգուն է, կատարվածները՝ մեր մտքում։ Այստեղ ենք՝ համառորեն»։ Երեկ լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի դեկան, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Էդիկ Մինասյանը անդրադարձել է լրագրողի սպանության գործով դատավարությանը։ «Դատավարությունը տեւեց շուրջ հինգ տարի, որն ընթացավ բազմաթիվ քննադատություններով, նաեւ ձերբակալություններով, բայց այդպես էլ իսկական կազմակերպիչները չհայտնաբերվեցին։ Դատական գործընթացը շարունակվում է, այդ իսկ պատճառով էլ ասում եմ, որ այս ողբերգությունը Թուրքիայում վերածվել է կատակերգության»,–նշել Է.Մինասյանը։ Ըստ նրա՝ Դինքի սպանության իրական պատճառները պետք է փնտրել նրա համարձակ ելույթներում, որոնց ընթացքում դատապարտում էր Թուրքիայում մարդու իրավունքների սահմանափակումը, ազատ խոսքի անմիջական սահմանափակման փաստը, պատմական արդարության շատ գաղափարների դեմն առնելը։ Պատմաբանի խոսքով, հայ—թուրքական սառեցված բանակցության պայմաններում միջազգային հարթակներում խնդրի բարձրացման ուղղությամբ պետք է ակտիվ քայլեր արվեն։ Ըստ նրա. «Հաշվի առնելով Դինքի գործունեությունը մարդու իրավունքների պաշտպանության գործում, խաղաղության, ժողովրդավարացման հաստատման գործընթացում, անհրաժեշտ է, որ միջազգային հանրությունը ճնշումներ գործադրի թուրքական իշխանության վրա»։ Նա նշել է, որ այս հարցում վճռականություն՝ գործի ամբողջական բացահայտման, կազմակերպիչների հայտնաբերման ուղղությամբ, թուրքական իշխանությունների կողմից չկա. «Ուղղակի կասկածում եմ, որ այս գործը մինչեւ վերջ կբացահայտվի»։ Եվրոպայի անվտանգության եւ համագործակցության կազմակերպության (ԵԱՀԿ) մամուլի ազատության հարցերով ներկայացուցիչ Դունյա Միյատովիչը վերստին կոչ է արել թուրքական իշխանություններին՝ արագ եւ թափանցիկ դատական կարգով բացահայտել սպանության հետեւում գտնվող պատվիրատուներին։ Այս մասին տեղեկացնոմ է ԵԱՀԿ պաշտոնական կայքը։ «Ես հուսով եմ, որ դատավարության վերջին զարգացումները կօգնեն սպանության պատվիրատուներին կանգնեցնել արդարադատության առաջ»,–նշել է Միյատովիչը՝ նկատի ունենալով 2015թ. դեկտեմբերին Ստամբուլի գլխավոր դատախազության որոշումը՝ հաստատել դատախազի ներկայացրած մեղադրական ակտը եւ հետաքննել 25 պաշտոնատար անձանց։ «Ես հավատում եմ, որ դատավարությունը վերջապես արդարություն կբերի Հրանտ Դինքի ընտանիքի, ընկերների եւ գործընկերների համար։ Պատվիրատուների բացահայտումը նաեւ ողջ հասարակությանը ցույց կտա արտահայտման ազատության կարեւորությունը եւ լրագրողների նկատմամբ բռնությունների դեմ շարունակական պայքարի անհրաժեշտությունը»,–ասել է Դունյա Միյատովիչը։


text: Ցանկանու՞մ եք վարժ եւ անկաշկանդ անգլերեն խոսել, բարելավել արտասանությունն ու խոսել առանց ակցենտի, մասնակցել արտերկրում կրթական կամ գործնական ծրագրերի կամ դիտել ֆիլմերը ձեր սիրած դերասանների լեզվով, ամրապնդել ընդհանուր անգլերենի ձեր իմացությունը եւ այս ամենին հասնել՝ ձեր թանկ ժամանակը խնայելով: Եթե այո, ապա EduLab ուսումնական կենտրոնի առաջարկած խոսակցական անգլերենի առցանց դասընթացը հենց ձեզ համար է: Առցանց դասընթացն անցկացվում է Skype ծրագրի միջոցով շաբաթական 2 օր պարբերականությամբ՝ յուրաքանչյուր դասը՝ 1 (առավոտյան ժամերին) կամ 1 ժամ 15 րոպե (օրվա այլ ժամերին) տեւողությամբ: Դասընթացը նախատեսված է ընդհանուր անգլերենի միջին եւ միջինից բարձր իմացություն ունեցողների համար։ Լեզվական իմացության համապատասխան մակարդակը ստուգվում է նախնական անվճար առցանց (Skype-ով) թեստավորման միջոցով։ Սկսնակ (Beginner) կամ միջինից ցածր (Elementary) մակարդակներով անգլերեն սովորել ցանկացողներին առաջարկում ենք ծանոթանալ ընդհանուր անգլերենի գործնական դասընթացի (օֆլայն) մանրամասներին՝ այստեղ։ Դասընթացի առանձնահատկությունները - Դասընթացին կարող եք մասնակցել ձեզ հարմար ժամի` նախապես համաձայնեցված ժամանակացույցով։ - Ստիպված չեք լինի դուրս գալ աշխատավայրից կամ տնից, պարզապես կարող եք մասնակցել դասերին ձեզ հարմար ցանկացած վայրում: - Դասընթացի ժամանակ հիմնական շեշտադրումը հաղորդակցական հմտությունների զարգացման վրա է դրվում. դուք կխոսեք դասընթացի 60-70% ժամանակահատվածում։ Լեզուն բացառապես անգլերենն է։ - Դասընթացը վարում են ոլորտի լավագույն մասնագետները, որոնք տիրապետում են խոսակցական հմտությունների զարգացման նորագույն մեթոդներին։ |Մասնակիցների թիվը||Յուրաքանչյուր խմբում՝ առավելագույնը 5 մասնակից։| |Տեւողությունը||Դասընթացի 1 փուլի տեւողությունը 2 ամիս է՝ շաբաթական 2 դաս պարբերականությամբ. յուրաքանչյուր դասը՝ 1 (առավոտյան ժամերին) կամ 1 ժամ 15 րոպե (օրվա այլ ժամերին) տեւողությամբ:| |Արժեքը|| Ինչպես մասնակցել Դասընթացին մասնակցելու համար անհրաժեշտ է լրացնել հետեւյալ հայտը՝ պատասխանելով այդտեղ նշված հարցերին, կամ զանգահարել 077 55 60 08; 044 65 60 08 հեռախոսահամարներով։ Շատերն են ցանկանում անգլերեն սովորել կամ դպրոցում ու համալսարանում սովորածը թարմացնել ու ամրապնդել։ Ցանկությունն ամենակարեւորն է, պակաս կարեւոր չէ նաեւ այն իրագործելու տարբերակների եւ ուսուցման սկզբունքների ու մեթոդների ընտրության հարցում ճիշտ կողմնորոշվելը։ Այդ հարցում օգտակար կարող է լինել ArmScoop-ի կազմած ամփոփ անդրադարձը.... (Ավելին)


text: Թուրքական ընդդիմության 71-ամյա առաջնորդ Դենիզ Բայքալը, ով հայտնվել էր սեքսուալ սկանդալի կիզակետում, երկուշաբթի օրը Անկարայում հրավիրած ասուլիսում հայտարարել է, որ հրաժարական է ներկայացնում Ժողովրդա-հանրապետական կուսակցության նախագահի պաշտոնից։ Բայքալի շուրջ սկանդալը ծագել էր անցած շաբաթավերջին, երբ ծայրահեղ իսլամիստական ուղղվածության Vakit պարբերականի կայքէջում վեց րոպեանոց մի տեսագրություն տեղադրվեց, որում պատկերված էին Ժողովրդա-հանրապետական կուսակցության առաջնորդն ու նույն կուսակցության կին պատգամավորներից Նեսրին Բայթոքը։ Կայքէջում տեսաերիզը մնացել էր մոտ երկու ժամ։ Հետագայում այն հայտնվեց YouTube վիդեո պորտալում։ Թուրքական մամուլի պնդմամբ, ընդդիմադիր գործչին վարկաբեկող այս տեսաերիզի տարածման հետ իշխանությունները որեւէ առնչություն չունեն։


text: ՀՀ վարչապետ Կարեն Կարապետյանը հանձնարարել է բարձրացնել դպրոցների բարեկարգման մակարդակը։ Հունվարի 12-ին կառավարության նիստում վարչապետը տարածքային կառավարման եւ զարգացման նախարարին, մարզպետներին, Երեւանի քաղաքապետին համապատասխան հանձնարարականներ է տվել։ Կարեն Կարապետյանը հանձնարարել է ուսումնասիրել դպրոցների պայմանները եւ առաջարկներ ներկայացնել, թե ինչպես է պետք բարելավել կրթական գործընթացը։ 2 շաբաթվա ընթացքում նրանք պետք է առաջարկներ ներկայացնեն, թե ինչպես անբարեկարգ դպրոցներից տեղափոխել երեխաներին։


text: Թուրքական իշխանություններին մոտ կանգնած «Աքշամ» թերթը օրինակ է բերում Հայաստանի սահմանին գտնվող թուրքական Մուստաֆա Քոչաք սահմանային պարեկակետը: Այստեղ թուրք զինվորները շուրջօրյա հսկողություն են իրականացնում նույնիսկ -15 աստիճան ցրտի պայմաններում:Երանի Հայաստանի հետ սահմանը փակ չլիներ. Թուրքիայի տրանսպորտի նախարար Սահմանին տեղադրված են ջերմային տեսախցիկներ, որոնք հնարավորություն են տալիս անմիջապես արձանագրել ցանկացած սահմանահատում եւ համապատասխան միջամտություն կատարել։ Պարեկակետի տարածքն ընդգրկում է շուրջ 10կմ լայնությամբ սահմանային հատված, որտեղ հերթափոխով խստացված հսկողություն է իրականացվում թե սահմանագծից եւ թե դիտակետերից։


text: Հրաբխային ապար |Ուշադրություն, այս հոդվածն աղբյուրների կարիք ունի։ Դուք կարող եք օգնել նախագծին՝ գտնելով բերված տեղեկությունների հաստատումը վստահելի աղբյուրներում եւ ավելացնելով այդ աղբյուրներին հղումները հոդվածին։ Անհիմն հղումները ենթակա են հեռացման։ ||Այս հոդվածը կարող է վիքիֆիկացման կարիք ունենալ Վիքիպեդիայի որակի չափանիշներին համապատասխանելու համար։ Դուք կարող եք օգնել հոդվածի բարելավմանը՝ ավելացնելով համապատասխան ներքին հղումներ եւ շտկելով բաժինների դասավորությունը, ինչպես նաեւ վիքիչափանիշներին համապատասխան այլ գործողություններ կատարելով։ Հրաբխային ապարներն այն առաջնային, նախասկզբնական նյութն են, որից կազմավորվել է Երկրի մակերեւույթը։ Երկրի վրայի առաջին ապարները հրաբխայիններն են. նրանք ձեւավորվել են, երբ մոլորակը սկսել է սառչել։ Մագման հրահեղուկ նյութ է, որի կարծրացման եւ բյուրեղացման բարդ գործընթացի արդյունքում առաջացել են հրաբխային ապարներում հայտնաբերված բոլոր հանքաքարերը։ Մագման մշտապես առաջանում է Երկրի խորքում։ Նրա առաջացման ընթացքն անհնար է դիտել, ուստի գիտնականները ստիպված են ենթադրություններ անել այդ մասին։ Ֆրանսիացի հանքաբան Դոլոմյոն 18-րդ դարում հնարավորություն ունեցավ դիտել Վեզուվ հրաբխի գործունեությունը, որն այդ ժամանակաշրջանում որոշ չափով ակտիվ էր։ Նա եկավ այն համոզման, որ լավան ծագում է Երկրի խորքերում։ Մագմայի որոշ մասը սառչում եւ պնդանում է Երկրի կեղեւում՝ կազմավորելով մի զանգված, որը կոչվում է հրաբխային ներժայթուկ։ 20-րդ դարի սկզբներին կանադացի ապարագետ Նորման Բոուենը (1887-1956), աշխատելով բնական մագմայի նմանակի՝ հալված սիլիկատների հետ, ուսումնասիրել է սառեցմամբ դրանց բյուրեղացումդ։ Նա հայտնաբերել է, որ մետաղի օքսիդներ պարունակող հանքաքարերն առաջինն են բյուրեղանում, քանի որ ունեն հալման ամենաբարձր կետը։ Ավելի ուշ ձեւավորվող բյուրեղները սկզբում առաջացած բյուրեղների եւ մնացած՝ փոփոխվող բաղադրություն ունեցող հեղուկի փոխազդեցության արգասիք են։ Բովանդակություն Ապարների շրջապտույտը[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Ապարների շրջապտույտը շարունակ նորացնում է Երկրի մակերեւույթը։ Շփվելով Երկրի մթնոլորտի հետ՝ հրաբխային ապարները փոխակերպվում են։ Ստեղծվում են նոր հանքաքարեր, եւ բյուրեղի հատիկները, առանձնանալով ու քշվելով քամիներից, առաջացնում են նստվածքներ։ Նրանցից ձեւավորվում են նստվածքային ապարները, որոնք հետո տաքանալով կամ սեղմվելով՝ առաջացնում են փոխակերպված ապարներ եւ նույնիսկ կարող են վերստին հալվել՝ առաջացնելով նոր հրաբխային ապարներ։ Լեռնաշղթաների մաշվելը[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Լեռնաշղթաների ձեւավորումը Երկրի խորքային ապարների բարձրացման արդյունք է։ Լեռնաշղթաների առաջացմանը զուգընթաց՝ լեռնագագաթները միլիոնավոր տարիների ընթացքում նաեւ մաշվում են եղանակի ազդեցությամբ։ Անգլիայի Դարթմուրում գտնվող այս գրանիտը բաթոլիթ կոչվող հրաբխային ներժայթուկի մաս է, որը բյուրեղացել է երկրակեղեւի խորքում։ Մի ամբողջ լեռնաշղթա է քայքայվել էրոզիայի պատճառով, որից մնացել է ընդամենը գրանիտե ժայռագագաթը՝ թորը։ Թոր բառն ունի կելտական ծագում։ Խոշոր բյուրեղներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Երբ հեղուկը դանդաղ է սառչում, առաջանում են խոշոր բյուրեղներ, քանի որ ատոմները հասցնում են բյուրեղներում դասավորվել կարգավորված ձեւով։ Կախված բյուրեղների ձեւավորման ջերմաստիճանից՝, ծծումբ քիմիական տարրն առաջացնում է օրթոռոմբային կամ մոնոկլինային բյուրեղներ։ ՛Ենթադրվում է, որ Հեյթորի գրանիտը սառել է ավելի քան 1 միլիոն տարվա ընթացքում, որի պատճառով բյուրեղների չափը 5 սմ է։ Բյուրեղների տաքացումը[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Ծծմբի փոշիացված բյուրեղները տաքացնելիս հալվում են։ Եթե նրանք արագ են սառեցվում, ապա մոտ 90 °C-ում ձեւավորվում են ասեղանման մոնոկլինային բյուրեղներ։ Այդ բյուրեղները բնության մեջ աճում են հրաբխային ֆումարոլի կամ տաք աղբյուրի ջերմության հաշվին։ Բյուրեղները ձեւավորվում են ֆումարոլի ելքի շուրջը, որտեղ տեղի է ունենում սառեցումը։ Սառեցված բյուրեղներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Արագ սառեցված հեղուկը կարող է ձեռք բերել ապակենման կառուցվածք, որում բացակայում է բյուրեղների ներքին կարգավորվածությունը։ Ապակենման այս կառուցվածքի տեսքը կարող է միանգամայն տարբեր լինել համապատասխան բյուրեղային նյութի տեսքից։ Սառեցված ծծումբը ձգվող է եւ պլաստիկ։ Արագ սառած սիլիկատը կամ մագման դառնում է բնական ապակի, որը միլիոնավոր տարիների ընթացքում կարող է վերածվել բյուրեղների։


text: «Ձեր աչքը ծակող եւ ձեր ոտքի տակն այրող կարմիր գիծը Հայաստանի արյան գույնն ու գինն ունի». «Սասնա ծռեր»-ի կոչն՝ ընդդիմադիրներին Ընդդիմադիր ուժերին ու գործիչներին ուղղված կոչ-հայտարարություն է տարածել «Սասնա ծռեր» խմբավորումը։ Հայտարարությունում ասվում է. «Ապագաղութացումը (Armexit) մեր առաջնային գերնպատակն է. Տարիներ շարունակ ազգովին կանգնած ենք լինել-չլինելու մարտահրավերը ցուցանող կարմիր գծի առաջ։ Սակայն, կարմիր գիծը տեսնելու եւ, ըստ այդմ՝ որոշում կայացնելու ու գործելու փոխարեն՝ իրեն ընդդիմադիր համարող քաղաքական դասի գերակշիռ մեծամասնությունը շարունակում է մնալ մեզ այդ կարմիր գծին հասցրած ռուսական գաղութային համակարգի ներսում։ Նա շարունակում է մասնակցել համակարգի վերարտադրությունն ապահովող «ընտրություններին» ու ընթացիկ գործունեությանը եւ սպասարկել նրա թելադրած օրակարգը, որը հիմնվում է հետեւյալ երեք կեղծիքների վրա։ ա/ Արցախի «անկախության» եւ առանց Արցախի ու Նախիջեւանի Հայաստանի Հանրապետության լինելիության հնարավորություն, ինչն ամրապնդում է ռուս-թուրքական արդեն մեկդարյա պայմանագրերով ձեւավորված ու հայկական ազգային-պետական գործոնի կայացումը բացառող տարածաշրջանային ճարտարապետությունը, որը ռուսական գաղութային համակարգի հենքն է, բ/ Ռուսաստանի հետ «ռազմավարական դաշնակցության» եւ դրա այլընտրանքի բացառում, մինչդեռ այն Ռուսաստանից Հայաստանի կախյալությունն ապահովող լծակն է, գ/ այսպես կոչված Երրորդ Հանրապետությունը ազգային ինքնիշխան պետական համակարգ համարելը, մինչդեռ այն ընդամենը որպես ռուսական գաղութային համակարգի գործիք ծառայող գաղութային վարչակազմ է։ Այդ պատճառով իրենց ընդդիմադիր համարող գործիչները պարտավոր են դուրս գալ գաղութային համակարգից եւ միասնաբար լծվել ազգային օրակարգի առաջանահերթ՝ Ռուսաստանից ապագաղութացման (Armexit) հարցի լուծման գործին։ «Խոհեմ» լինելու, լեզու գտնելու, մանյակի քայլերով առաջ գնալու, ժամանակ շահելու՝ ավելի քան երկու տասնամյակ որդեգրած ռազմավարությունը ռուսական գաղութատիրությանը մինչեւ մեր վերջնական սպառումը սնուցելու ռազմավարություն է՝ ինքնախաբեության եւ ինքնաոչնչացման դավաճանական ռազմավարություն։ Համախմբվել, ժողովրդին ոստքի հանել, ընդվզմամբ հեռացնել գաղութային վարչակազմին, մերժել տարածաշրջանի ռուս-թուրք ճարտարապետությունը եւ կոտրել Ռուսաստանից Հայաստանի կախյալության լծակը։ Սրանք են մեր ապագաղութացման (Armexit) հիմնական քայլերը։ Առանց ապագաղութացման մենք դատապարտված ենք։ Մենք ժամանակ չունենք, ուստի, թեեւ ներկայիս ժամանակի հեռանկարը նպաստավոր է, առանց ապագաղութացման նշված քայլերի այն մեր դեմ է աշխատում։ Քանի որ Հայաստանն արյունաքամ է լինում։ Ընդդիմադիր համարվող գործիչնե՛ր, ձեր աչքը ծակող եւ ձեր ոտքի տակն այրող կարմիր գիծը Հայաստանի արյան գույնն ու գինն ունի»։ 22 նոյեմբեր 2017թ. ՔԿՀ-ներ- Երեւան 2216 | 0


text: From Princess to Slave Posted 02 April 2013 - 09:36 AM - MosJan likes this Posted 02 April 2013 - 03:21 PM tsavali irakanutyun... linum e nayev hakarak@, aysinqn ... Posted 02 April 2013 - 03:27 PM Posted 02 April 2013 - 03:34 PM hars en gnum qlungov... qandelu... mardiq batsum en irents srter@ drener@... amen amen inch .. isk nranch chen gnahatum chen gohanum... Ayo Movses, edpisi depqer el en linum. Bays da chi linum verohishyal irakanutyan hakarak@. Ay yete hars gnan u sksenq brnutyan yentarkel amusnun yev @ntaniqi andamnerin, kasei "ayo, linum e nayev hakarak." Qo nshats@ shat thaj yerevuyt e bayts ... ayd depqum meghavor e amusin@ yete tuyl e talis ayd "qlngum@" Posted 02 April 2013 - 04:18 PM Posted 02 April 2013 - 10:49 PM Posted 03 April 2013 - 01:16 PM chem portsum ardaratsnel .. pashtpanel. jisht haskatseq,, z@zvanqs e galis. noxkali e.. yerb mek@ ir mor Surbi tegh pashtum e anum inch na asi isk ir yerexayi mor@ palasi tegh e ogtvum.. sa anhandurjeli e.. bant@ amenaqichn e Azat jan or pit patahi srants het.. tsavoq es mek@ rusastanits e, uni bavakanin $$$ yev kaper.. verjum es axchiknern en tujvelu.. te anunnerna durs galu te hogekan @enkjaxit entalu mi amboghj kyanq... Tern Voghormya ...Astvats Ognakan.. Posted 04 April 2013 - 11:35 AM Posted 04 April 2013 - 04:53 PM I mi jaylots, aha te inch er patmum inqnaspan yeghats Kristinei dahij` Ashot Abgaryan@ Kisabats Lusamutnerum Edited by Nané, 08 April 2013 - 09:35 AM. Posted 04 April 2013 - 06:08 PM Posted 23 November 2013 - 03:39 PM «Ան Գորդոնախ» խմբի երգը՝ ամուսնու եւ սկեսրոջ կողմից ծեծի ենթարկված եւ դրա հետեւանքով մահացած Զարուհի Պետրոսյանի հիշատակին Վանաձորյան «Ան Գորդոնախ» ռոք խումբը հանրության ուշադրությանն է ներկայացրել «Զարուհի» երգի հիման վրա նկարահանված տեսահոլովակը: Այն նվիրված է 2010 թ. հոկտեմբերի 1-ին ամուսնու եւ սկեսրոջ կողմից ծեծի ենթարկված եւ դրա հետեւանքով մահացած Զարուհի Պետրոսյանի հիշատակին Posted 23 November 2013 - 03:40 PM Published on Nov 19, 2013 "Zaruhi" concentrates on the tragic story of Zaruhi Petrosyan, who was beaten to death by her husband and mother-in-law in Masis, Armenia, in 2010. The song was developed jointly with Iranian electronic artist Assadook and marks a departure from the An Gordonach!'s usual style. The video for the track was directed and edited by Vanadzori filmmaker Raffi Ghazaryan, and includes young Armenian acting talent, including Vahe Mkhitaryan and Ani Oganesyan, who share in the belief of raising awareness on violence against women Posted 23 November 2013 - 03:43 PM ho anasun cheq... che inch anasun Hayvan Heyvan aveli lava hnchum sranst depqum.. dzer tstsats kath I&^%*&^%(8 Posted 27 November 2013 - 12:25 PM 27-ամյա Հասմիկ Խաչատրյանը վախով է տնից դուրս գալիս, երեխային դպրոց տանում, ճանապարհն անցնում, քանի որ ամուսինը խոստացել է նրան «մատաղ անել»: Հասմիկը Գավառի շրջանի Գանձակ գյուղից է, ամուսնացել է 9 տարի առաջ՝ համագյուղացի Սարգիս Հակոբյանի հետ: Մինչ ամուսնությունը Հասմիկը երբեւէ չի հանդիպել Սարգիսի հետ. նրան հավանել են ամուսնու ծնողներն ու հարս տարել: Հակոբյանների ընտանիքին Գավառում, մոտակա շրջաններում եւ նույնիսկ Երեւանում շատերը ճանաչում են Հասմիկի սկեսրոջ՝ «նայող» (բախտագուշակ) Վարսիկի միջոցով: «Նայող» Վարսիկենց տանն արդեն քանի տարի է, ինչ Հասմիկը ենթարկվում է բռնությունների, ծեծի եւ խոշտանգման: «Տարիներ շարունակ ամեն փոքր առիթով ամուսինս ծեծում ու ստորացնում էր ինձ: Սկզբում ձեռքերով էր խփում, հետո անցավ ոտքերին, հետո արդեն ինչ ձեռքի տակ ընկնում էր, դրանով սկսում էր ծեծել: Սկեսրոջս ու սկեսրայրիս էլ ասում էր՝ դուք մի խառնվեք, իմ կինն ա, պիտի դաստիարակեմ, նրանք էլ չէին խառնվում»,- պատմում է Հասմիկ Խաչատրյանը, ով, այլեւս չդիմանալով ամուսնու դիտավորյալ ու պլանավորված խոշտանգումներին, մոտ 3 ամիս առաջ գիշերով փախել է տնից: Հասմիկի ամուսինը՝ Սարգիս Հակոբյանը 32 տարեկան է, չի աշխատում, ավարտել է ԵՊՀ Գավառի մասնաճյուղի իրավաբանական ֆակուլտետը։ «Մոտ երկու տարի է, ինչ Սարգիսն ապրում է Երեւանում՝ ինչ-որ ընկերուհու հետ: Իր ընկերուհիները բազմաթիվ են, տարբեր ժամանակ տարբեր մարդկանց հետ էր ապրում։ Բայց դրանով իմ ծեծը չէր դադարել. անընդհատ գալիս էր, սկեսրոջիցս փող էր վերցնում, ինձ ծեծում ու գնում: Մի օր էլ եկավ, ասեցի Սար, կարտոշկա եմ հանել, կտանե՞ս ուտեք: Ես չարացած չէի. դե մտածում էի մի օր հետ կգա, սա էլ իմ կյանքն ա, այլ ելք չունեմ: Չէր թողնում բաժանվեմ, ասում էր դու ավելի շուտ կմեռնես, քան ինձնից կբաժանվես: Իջանք կարտոշկա լցնելու, սկեսուրս էլ էր էնտեղ: Ես էլ, սկեսուրս էլ ասեցինք՝ մնա, էս ուշ ժամին մի գնա, վաղը կգնաս: Ինքն էլ սկսեց հերթական անգամ ինձ վիրավորել, թե քո մոտ մնամ ի՞նչ անեմ, հլա քո տեսքին, քո հագածին: Ինքն ավելի վատ վիրավորանքներ էր ինձ հասցնում, ուղղակի ինքնասիրությունս չի ներում պատմեմ ամբողջը: Կարտոշկեն տենց էլ թողեցի, գարաժից դուրս եկա, որ չխփի: Հետեւիցս ընկավ, թե չե՞ս լսում, որ խոսում եմ, ու սկսեց խփել: Խփեց, գցեց գետնին, ոտքերով սկսեց տշել, հետո որ տեսավ՝ չի հանգստանում, գնաց, բահը վերցրեց, որ խփի մեջքիս: Սկեսուրս վզիցս քաշեց, թե փախի: Ես էլ ասեցի չէ, էլ ուր փախնեմ, թող խփի, ավելի լավ է մեռնեմ...»,- Հասմիկի պատմությունը տեղ-տեղ ընդհատվում էր արցունքներով: Հասմիկը դաժանաբար ծեծի է ենթարկվել նաեւ հղիության շրջանում: Նրա առաջնեկը՝ 7-ամյա Վարսիկը, լսողության խնդիր ունի: Սարգիսը կնոջը տեւականորեն ծեծի է ենթարկել հենց երեխաների ներկայությամբ: Հերթական ծեծից հետո Հասմիկը օրեր շարունակ անկողնուց վեր կենալ չի կարողացել: Ամուսնու քույրը տանը մշակել է նրա գլխի վերքերը, իսկ Հասմիկին ստիպել են ոչ ոքի չպատմել՝ նույնիսկ ծնողներին։ «Էդ օրը նորից զանգեց, թե ինչ եք անում, գալիս եմ տուն: Վերջին 5 տարիներին ես չեմ հիշում, թե նորմալ քնելն ու արթնանալը որն է: Գիշերը որ ժամին ուզեր, զանգում, արթնացնում էր, խմած գալիս, ծեծում ու էլի գնում: Ասեցի արի, տանն ենք: Ցերեկը աղջիկս ընկել էր, դեմքը վնասել: Եկավ, երեխուն գնաց որ գրկի, տեսավ՝ դեմքը քերծվել է: Ասեց` բա դու ինչի համար ես, որ էրեխու դեմքը սենց պիտի լինի, ասեց ու խփեց: Ես գոռացի, սկեսուրս եկավ, թե երեխա է, ընկել է, ինչի ես խփում: Ես տեսա, որ նյարդային վիճակում է, փորձեցի սենյակից դուրս գալ: Հասավ, մազերիցս բռնեց, շպրտեց սենյակի մեջտեղը: Սկեսուրիս ասեց՝ դու գործ չունես, սենյակից հանեց, դուռը փակեց: Ծեծեց, այն աստիճանի ծեծեց, որ ես մեռել էի համարյա: Ոտքերով, ձեռքերով խփում էր. անհաշիվ խփում էր: Էնքան էր խփել, որ ձեռքերը հոգնել էր, հեւում էր: Ես մի կերպ ասեցի՝ մի խփի, կմեռնեմ, գոնե էրեխեքիդ մերն եմ: Ինքն էլ թե՝ դու ձեռքով, ոտքով խփելուց չես դաստիարակվի: Աթոռը վերցրեց, խփեց մեջքիս: Աթոռի գլուխը ջարդվեց, աթոռի փայտով էնքան խփեց... Գլուխս լրիվ բացվել էր, քիթս, բերանս լրիվ արյուն էր: Սենյակը սպիտակ փչած էր, էնքան էր խփել, պատերը լրիվ արյունոտվել էին: Ես գիտակցությունս էի կորցրել, մեկ էլ էն զգացի, որ խփում ա՝ թե հել, հել գնա լվացվի: Ասեցի՝ չեմ կարողանում վեր կենամ: Մազերիցս քաշելով տարավ մինչեւ դռան մոտ, ասեցի՝ խնդրում եմ, թող ես կհելնեմ: Ինքը թքում էր վրաս ու ուրիշ բաներ էր ասում, ավելի լավ ա չասեմ... Ասում էր հել, թե չէ... Մի կերպ, չոքեչոք հասել եմ առաջին հարկ, որ լվացվեմ, ընկել եմ բաղնիքում: Ինքը հետո եկել ա, սառը ջուրը բացել ա, պահել ա վրաս, ասում ա՝ մի հատ մաքրվի, քանի՞ տարի ա՝ չես լողացել: Էդ երեւի տեւեց մի 5 ժամ, հետո ինքը գնաց իրեն կոֆե դրեց, ես մի կերպ բարձրացա վերեւ: Մտածում էի, որ էդ օրը չեմ ապրի, հաստատ գիտեի, որ էդ օրը չեմ ապրի, որովհետեւ չէի զգում ոչ մի տեղս: Առավոտվա 6-ի կողմերը զգացի, որ աղջիկս եկել ա, թեւիցս քաշում ա: Արթնացա ու իմ վրա զարմացա, որ դեռ կենդանի եմ...»,- պատմում է Հասմիկը։ Հասմիկը շաբաթներ անց է կացնում անկողնում, ապա դժվարությամբ վերականգնվում է՝ չնայած մինչ այժմ նա ոտքերի շրջանում խնդիրներ ունի։ Երկար չի անցնում Հասմիկի վերականգնումից, երբ հերթական խոշտանգումը վրա է հասնում, որին այլեւս չդիմանալով՝ Հասմիկը փախչում է տնից: «Զանգեց, ասեց՝ արի, գնում ենք ման գալու։ Վեր եմ կացել, հագնվել, նստել եմ մեքենան, թե ուր ենք գնում։ Քշել ա գերեզմաններ։ Հասել ենք էնտեղ, ասում ա՝ հիմա եթե ես ստեղ վիզդ կտրեմ, ոչ մեկ տեղդ չի իմանա։ Վերջին անգամ էլ, իրենք շինարարություն էին անում գարաժում։ Ես իրավունք չունեի վարպետների աչքին երեւալ. սկեսրայրս ասեց` սուրճ դիր վարպետներին։ Ես էլ դրեցի, զանգեցի ամուսնուս քրոջ տղային, որ գա սուրճը տանի վարպետներին։ Ինքն էլ ասեց, որ գնացել ա գերեզմաններ։ Ես սուրճը տվեցի տղայիս ու աղջկաս, տարան։ Իրիկունն ինքը խմած՝ մեքենայով եկավ։ Մեր դարպասն էլ խփել, մեքենայով ծռել էր, սկեսրայրս հանել-տարել էր, որ սարքեին։ Դարպասի տեղը ցելոֆան էր քաշած։ Գիշերվա կեսին զանգեց, թե արի ցելոֆանը բացի, ես մեքենան ներս անեմ... Հետո՝ թե ինչի՞ ես զանգել Արմանին, ասեցի զանգել եմ, որ ասեմ՝ գա, սուրճը տանի։ Ասեց, թե՞ էրեխեքին բրախել էիր դուրսը, զանգել էիր, որ գնար բերեր։ Մինչեւ իմ պատասխանելն ինքը խփեց, խփեց դեմքիս, հետո գլխիս։ Ու գլխիս մեջ աղմուկ, խշշոց եկավ, ձեռքս տարա ականջիս, տեսա, որ արյունոտվել ա արդեն։ Էլ չէի փախչում, քանի որ գիտեի, որ փախչելու տեղ չունեմ։ Գնայի մեր տուն, կգար մեր տանը կռիվ կաներ. ոչ մեկն էլ չէր գալիս օգնության... Գավառի ոստիկանությունը որ լսեր, որ Վարսիկի տղան ա, չէր գա օգնության, ոնց որ հիմա են անում»,- պատմում է Հասմիկը։ Բացի ծեծը՝ Սարգիսը փորձել է ծխախոտը հանգցնել Հասմիկի աչքերի մեջ, սակայն կինը կարողացել է պաշտպանվել ձեռքերով, ինչի հետեւանքով այրվածքներ է ստացել ձեռքերի շրջանում։ Վերջին հարվածից հետո Հասմիկն այլեւս չի դիմանում ստորացումներին եւ փախչում է տնից. «Թողեցի ու փախա. արդեն ոչ էրեխեքս էին աչքիս գալիս, ոչ էլ ոչ մեկ։ Ու չեմ զգացել՝ ինչ աստիճանի եմ վազել, ոնց եմ վազել, մենակ իր գոռոցն էի լսում, թե սպասի, թե չէ կբռնեմ, վիզդ կկտրեմ։ Մութ էր, շատ ուշ էր, հեռախոսիս էր զանգում, որ լույսով գտներ, մի կերպ հասցրել եմ հեռախոսս անջատել։ Գյուղի մեջտեղը գետ ունենք, կողքերն էլ խոտեր, եղինջներ կան։ Ինձ գցեցի էդ գետը, էդպես ջրի մեջ մնացի էնքան, որ տեսա՝ ինքը մեքենայով դուրս եկավ ու ուղիղ մեր տան կողմ»,- դժվարությամբ, բայց շարունակում է Հասմիկը։ Նրա ամուսինը հասցրել էր դանակով սպառնալ նաեւ հորը՝ խոստանալով բաց չթողնել այնքան, քանի դեռ Հասմիկը չի հայտնվել։ 2013 թ.-ի հունիսի 20-ին Հասմիկը հաղորդում է տվել Գավառի ոստիկանությանը՝ հանցագործության մասին։ Դիմումից հետո Հասմիկ Խաչատրյանն ու Սարգիս Հակոբյանը առերեսվել են ոստիկանությունում, որտեղ Սարգիսը շարունակել է սպառնալ Հասմիկին։ Գործի քննության վրա փորձել են ազդեցություն ունենալ եւ խոչընդոտել մի շարք պաշտոնատար անձինք՝ սկսած ոստիկանության քննիչից մինչ պատգամավորներ եւ դպրոցի տնօրեններ։ Նրանք զանգահարել են Հասմիկին, հորդորել նրան հետ վերցնել դիմումը ոստիկանությունից եւ չխայտառակել «նայող» Վարսիկի ընտանիքի անունը։ Բախտագուշակ Վարսիկը մեծ ճանաչում ունի պաշտոնյաների եւ ոստիկանների կանանց շրջանում։ Դա է պատճառը, որ նա գործածել է բոլոր միջոցները, որ ստիպի հարսին՝ հետ վերցնել դիմումը։ «Գավառի ոստիկանները չէին ցանկանում ոչ մի կերպ գործ հարուցել, քանի որ ճանաչում էին Հասմիկի ամուսնու ընտանիքին, որը մեծ ազդեցություն ունի այնտեղ։ Մի կերպ հասանք նրան, որ գործը հարուցվեց։ Հասմիկը ոստիկանության բաժանմունք է գնացել ահ ու սարսափի մթնոլորտում, քանի որ հենց նույն բաժանմունքնում նրա ամուսինը քննիչի ներկայությամբ շարունակել է սպառնալ նրան, թե հիմա նորից կհարվածի, բայց ոստիկանության աշխատակիցներից որեւէ մեկը չի փորձել անգամ նրան կարգի հրավիրել։ Այստեղ ակնհայտ էր բոլորիս համար էլ, որ Հասմիկի ամուսնու ընտանիքը մեծ ազդեցություն ունի Գավառի ոչ միայն ոստիկանության, այլ նաեւ գրեթե բոլոր պետական մարմինների վրա։ Մենք ստիպված եղանք բողոք գրել քննիչի վերաբերյալ ՀՀ գլխավոր դատախազին, որից հետո թեեւ քննիչը չփոխվեց, բայց գործի որակումը փոխվեց։ Եթե մինչ այդ գործը հարուցվել էր թեթեւ մարմնական վնասվածք պատճառելու հատկանիշներով, ապա հիմա դարձել է խոշտանգում»,- ասում է Հասմիկ Խաչատրյանի փաստաբան, Թուֆենկյան հիմնադրամի «Կանանց աջակցման կենտրոնի» իրավաբան Նոնա Գալստյանը։ Խոշտանգումով նախատեսված մեղադրանքի պատժաչափը 3-7 տարի է։ Գործում առկա են նաեւ գրավոր բողոքներ Հասմիկի եւ նրա փաստաբանի կողմից այն մասին, որ Սարգիս Հակոբյանը ցուցաբերում է անկառավարելի վարքագիծ, հնչեցնում է սպառնալիքներ։ «Սարգիս Հակոբյանը իրական վտանգ է ներկայացնում Հասմիկի կյանքի եւ առողջության համար, սակայն այդ անձի հանդեպ այդպես էլ մինչ օրս խափանման միջոցը կալանավորումը չկիրառվեց։ Նախաքննությունն արդեն ավարտվել է, իսկ Սարգիս Հակոբյանն ազատության մեջ սպասում է դատարանի` գործի քննությանը»,- նշում է Նոնա Գալստյանը։ Հասմիկ Խաչատրյանը նշում է, որ գործը քննող քննիչը Սարգիս Հակոբյանի համակուրսեցին է։ Ոստիկանություն դիմելուց հետո Սարգիսը սպառնացել է Հասմիկին, որ մեքենան ու Երեւանի տունը վաճառելու է, տա «միլիցեքին», ազատվի, հետո Հասմիկին ու նրա հորը մատաղ է անելու ու չի նստելու։ Հասմիկի միակ հույսն այս պահին ՀՀ իրավապահ մարմիններն են. «Ես հավատում եմ, որ ինքը կծախի ամեն ինչ ու ազատության մեջ կմնա, քանի որ բազմաթիվ անգամներ նման կերպ ազատվել ա պատասխանատվությունից՝ այլ արարքների համար։ Բայց այլ տարբերակ չունեմ, քան հավատալը, որ այս անգամ իրավապահ մարմիններն իրոք արդար կգտնվեն, քանի որ նրանց առջեւ դրված է լինելու իմ ու երեխաներիս կյանքը»,- ասում է Հասմիկը։ Posted 27 November 2013 - 01:35 PM Վհուկ Witch rhymes with bitch at the Crystal Ball Վանա գնդակով** Վհուկ Վհուկը ավելի կոթով Թող որ այդ բոլոր Վհուկները գեհենայի ՎԻՀԸ ընկնեն: **Van is the Armenian word for Crysral, as in Vana shakar See # 11 here. See Van Բիւրեղ Crystlal Edited by Arpa, 27 November 2013 - 01:40 PM. Posted 27 November 2013 - 02:05 PM Can we please speak Armenian, screw that rusk-arm. Based on that stupid germano-russki word kartofil to mean earth apple. Getnakhndzor What the hell is կարտոշկա ? Never mind. Edited by Arpa, 27 November 2013 - 02:13 PM. 0 user(s) are reading this topic 0 members, 0 guests, 0 anonymous users


text: «Մենք դե՛մ ենք օտարալեզու դպրոցների բացմանը» նախաձեռնող խումբը հանդես է եկել հայտարարությունով, որում մասնավորապես ասվում է. Շնորհակալություն ենք հայտնում ԿԳ նախարարությանը մեզ նորից ի մի ժողովելու եւ կիսատ թողած բազմաթիվ ծրագրերի մասին հիշեցնելու համար։ ՀՀ ԿԳՆ-ն շրջանառության մեջ է դրել «ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՆՐԱԿՐԹԱԿԱՆ ԾՐԱԳՐԵՐ ԻՐԱԿԱՆԱՑՆՈՂ ՈՒՍՈՒՄՆԱԿԱՆ ՀԱՍՏԱՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՈՒՄ ՌՈՒՍԱՑ ԼԵԶՎԻ ԴԱՍԱՎԱՆԴՄԱՆ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳ»-ը, որի առիթով «Մենք դեմ ենք օտարալեզու դպրոցներին» նախաձեռնության աշխատանքային խմբի առաջին հավաքով ու հակիրճ քննարկմամբ արձանագրվեց. - նման հայեցակարգի ստեղծման համար չի եղել հանրային պահանջարկ եւ հանրային քննարկում. - ռուսերենը օտար լեզու է եւ ռուսաց լեզվի համար մյուս օտար լեզուներից առանձնացված հայեցակարգի մշակումը հիմնավորված չէ. այն ոչ այլ ինչ է, քան աշխարհաքաղաքական որոշակի ուժային կենտրոնից ստացված հրահանգ, որի կուրորեն ի կատար ածումը հղի է Հայաստանում հակառուսական տրամադրությունների ուժգնացմամբ. - հայեցակարգ կոչվածը ռուսերենին պետական լեզվի գործառույթներ տալու եւ ռուսերենը ՀՀ-ում պաշտոնականացնելու համար ՀՀ օրենքների մեջ սողանցքներ ստեղծելու փորձ է։ Ուստի հայտարարում ենք, որ մենք բոլոր հնարավոր միջոցներով պայքարելու ենք, որ այս հայեցակարգը տապալվի (նման փորձ մենք արդեն ունենք)։ Իսկ որպեսզի մեկընդմիշտ դադարեն լեզվական շահարկումները ցանկացած ուժային կենտրոններից, մենք առաջիկայում հանդես կգանք հստակ առաջարկություններով՝ նախաձեռնելով հանրային կառուցողական քննարկումներ։ Այսօր ստիպված ենք եւս մեկ անգամ արձանագրել, որ Անկախության օրվան ընդառաջ նման հայեցակարգով հանդես գալով՝ՀՀ իշխանությունը ի ցույց է դնում, որ իրական անկախությունը ՀՀ պետական գերատեսչություններ դեռ չի մտել, հակառակ դեպքում ՀՀ ԿԳՆ-ն հանդես կգար հայոց լեզվի ընդլայնված հայեցակարգով եւ դրանից հետո միայն ձեռնամուխ կլիներ օտար լեզուների (այդ թվում՝ ռուսաց լեզվի) ուսուցման հայեցակարգի մշակմանը։ Մենք շնորհավորում ենք անկախությունն իբրեւ բովանդակություն եւ ոչ իբրեւ լոկ հայտարարություն ընկալող ողջ հայության տոնը եւ փաստում, որ Իրական Անկախության համար պայքարը շարունակվում է, եւ իրականություն է դառնալու համայն գիտակից հայության տքնաջան եռանդով։


text: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն այսօր հերթական որոշումն է կայացրել ընդդեմ Հայաստանի՝ պարտավորեցնելու 15 հազար եվրո փոխհատուցում վճարել տուժողին: Խոսքը 2006 թվականին ոստիկանների կրակոցներից մահացած Սեյրան Այվազյանի գործին է վերաբերում։ Մահացած Այվազյանի քույրը՝ Սիլվարդ Այվազյանը, որը հանդիսանում է նաեւ տուժողի իրավահաջորդ, դիմել էր ՄԻԵԴ, պնդելով, որ նախաքննական մարմինը ապօրինի կերպով կարճել է քրեական գործը հանցակազմի բացակայության հիմքով: Իրավահաջորդի ներկայացուցիչ, փաստաբան Կարեն Թումանյանն «Ազատության» հետ զրույցում ասաց, որ ՄԻԵԴ-ը որոշել է, որ նախաքննական մարմինը պատշաճ ու բազմակողմանի քննություն չի կատարել, պարզելու համար, արդյոք իրավաչափ էին ոստիկանների գործողությունները եւ այսպիսով խախտվել է կոնվենցիայի 2-րդ հոդվածը։ Ըստ փաստաբանի Սեյրան Այվազյանը հոգեկան առողջության խնդիրներ է ունեցել։ 2006թ մարտի 6-ին նա իր մոտ եղած դանակով Լոռու մարզի Օձուն գյուղում հարձակվել է նույն գյուղի երկու բնակիչների վրա, որից հետո թաքնվել իր տանը։ Ոստիկանության 6 աշխատակիցներ նրան վնասազերծելու նպատակով հարկադրաբար բացել են դուռը, ներս մտել։ Այզվազյանը, ըստ փաստաբանի, դանակի ետնամասով հարվածել է ոստիկաններից մեկին, ինչից հետո, 4 իրավապահներ 15 անգամ կրակել են նրա ուղղությամբ։ Ստացած մարմնական վնասվածքներից Սեյրան Այվազյանը հիվանդանոց տեղափոխվելու ճանապարհին մահացել է։ Մահացած Այվազյանի քույրը, սակայն, պնդում է, որ իրականում իր եղբայրը վտանգ չի ներկայացրել նրա վրա կրակած ոստիկանների կյանքին, եւ նրանք պարզապես սպանել են Սեյրան Այվազյանին ոստիկանին վիրավորելու համար: Լոռու մարզի դատախազության քննիչ Ս.Մխիթարյանի 2006 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ, ՀՀ ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Թումանյանի բաժնի չորս աշխատակիցների նկատմամբ քրեական գործի հարուցումը մերժվել է նրանց գործողություններում հանցակազմի բացակայության հիմքով:


text: Գայլը ծեր է, բայց իր գործին հավատարիմ է մնում Գայլը ծեր է, բայց իր գործին հավատարիմ է մնում։ Միշտ զարմացել եմ, թե ինչու էդքան ուշադրություն ու հարգանք կա էս մարդու նկատմամբ։ Միշտ ընդգծված հակազգային է դրսեւորվել, ներկա քաղաքական համակարգի հիմնադիրն է, սկսած կադրերի ընտրությունից, ավարտած առաջխաղացումով, բայց մեկա հրագողներ կան։ Հիշողություն չունենք, դրա համար էլ էս օրի ենք։ Վահրամ Միրաքյանի ֆեյսբուքյան էջից