text: یه بار یه تست گذاشتم تو سایت راجع به مهاجرت کسانی که خوندن همه اتفاق نظر دارن که تمام سوالا بسیار حرفه ای طراحی شده بود و جواب دادن بهشون بسیار مشکل بود. حالا که اومدم اینجا دیدم من طراح ساده ای در مقابل طراحان سوال اینجا نبودم. وقتی سوالای رانندگی رو تو سایتشون دیدم اشک از چشمانم روان شد که چطور اینهمه زیرکی در این سوال نهفته و چقدر سوالات حرفه ای طراحی شده. حیفم اومد که اندکی از این سوالات رو اینجا براتون نذارم (البته همه سوالا اینطور نیست بعضیهاش اینطورن. نه اینکه بگم امتحان اینطوریه من که سوالای عادی رو نذاشتم. سوالای ذکاوتشو گذاشتم. بعدم اینکه سوالات فقط ترجمهس یعنی مضمون همونه میگی نه اینجاس یعنی میتونستم بهتر بنویسم ولی دیگه گفتم ترجمس!)(بخش علمی: این تست نمونه سوالات رانندگیه. قبل از ثبت نام برای امتحان خیلی خوبه که این تستا رو بزنید چون چیزی غیر از اینا نمیاد. تازه یه تفریح هم هس!) ببینین میتونین جواب این سوالا رو حدس بزنین. البته گزینه ها خیلی نزدیک به همه... نمونه سوالات: 1- اگر شما را در حین تقلب در امتحان کتبی رانندگی بگیرند چه اتفاقی برای شما می افتد؟؟ الف)تا شش ماه اجازه شرکت در امتحان ندارین ب) کلا دیگه تا آخر عمرتون تا ابد الدهر اجازه ندارین اصن کلا تو ماشین بغل یکی هم ببینیمت کلت کندس! ح)آقا اجازه ما هم دست شماس خیلی هم خوب کردین نشانه زرنگی شما بوده و حماقت ما نوش جونتون 2- اگر شما به افسر رانندگی رشوه بدهید چه میشود؟ الف) جریمه و مجازات سنگین دارد. ب) شما که سرور مایی فقط افسر رو میندازیم بیرون. پس اگه افسر گفت من یه کاریش میکنم تو حتما رشوتو بده کاریت نباشه ج) کلا هر کاری دوست دارین بکنین. بابا امتحان چی کشک چی. جدی میگیریا 3- حالا اگه افسره شیطونی کرد ازت رشوه خواست تو هم دادی چی؟ الف) افسر و تو هر دو مقصرین ب) بابا آخه تقصیر توه بیچاره چیه. اون لعنتی رشوه خواسته تو هم مهربونی رشوه دادی تقصیری نداری ج)بازم گزینه بالا 4- اگر دو تا چرخ ماشینت از جاده افتاد بیرون باید: الف) به آرامی ترمز کرده و به سمت جاده برگردید ب) زارت بزنین رو ترمز بلکم که چپ کنین راحت شیم ح) سرعتتونو زیاد تر کنین که قشنگ همچین له شین بازم ما راحت شیم 5- اگر ماشینتون تو آزاد راه تاکید میکنم آزاد راه خراب شد چیکار میکنین؟ الف) با احتیاط میرید تو خط اضطرار در شانه خاکی سمت چپ راه می ایستید ب) هر جا خراب شد باید همونجا میخ ترمز کنین تکونم نخورین هر کی هم بوق زد فحش بدید ج) قشنگ برین تو خط سبقت که شایدم که بترکید راحت شین از شر قیمت تعمیر ماشین 6- قبل از اینکه بخوای در آزادراه رانندگی کنی باید چیکار کنی؟ الف) مطمئن شی که ماشین به اندازه کافی بنزین، آب، روغن داره و لاستیک ها در وضع خوبی هستن. ب) یه نقشه همراهت برداری مبادا گم شی (گزینه مامانا) ج) یه قرص اعصاب بخوری 7- اگه خروجی آزاد راه رو رد کردی چیکار باید بکنی؟ الف) مسیر مستقیم رو ادامه میدی تا به خروجی بعدی برسی ب) مگه ایرانی نیستی؟ دنده عقب میگیری برمیگردی همون خروجیه رو با اقتدار میری. ج) به خدا توکل کرده، ترمز دستی رو میکشی، جفت پا میری رو ترمز بعدم درجا دور میزنی و میری دوباره همون خروجیه البته اگه زنده موندی و رسیدی 8- فرض کن داری از آزادراه خارج میشی حواست باید به چی باشه؟ الف) سرعتت ب) میزان بنزین ج) برف پاکن!!!! (اگه این تو تعلیم رانندگی ایران میومد گزینه ها این بودن مبادا یکی بتونه جواب بده: الف) سرعت مطمئنه ب) سرعت متغیره متفصبه ج) سرعت محتفهمه متفکره و البته الف) 9- قبل از رانندگی مسافت طولانی باید به چه چیزی حواستون باشه؟ الف) باد لاستیک ب) نقشه ج) یه غذای مشتی به علاوه یه قهوه درست حسابی 10-اگر وقتی داری تو یه خط با سرعت میری بعد یه ماشین از لاین مقابل یهو اومد تو لاین تو و داشت میومد که لهت کنه باید چیکار کنی؟ الف) ترمز کنی، بری سمت چپ ، فلش بزنی و بوق بزنی تا راننده متوجه بشه ب) آرام ترمز کنی و دستها رو بهم گره کرده و دعاکنی که راننده یا ترمز کنه یا تصمیمش عوض شه دور بزنه بره خونشون ج) تو هم بری تو لاین مخالف و اینبار دعا کنی که اون یهو برنگرده تو لاین خودش وگر نه کتلت میشی! 11- کدام وضعیت آینه بغل ماشین درست است؟ الف) وضعیتی که ماشینهای عقب مشخص باشند ب) وضعیتی که باسن پرندگان در حال پرواز مشخص باشد ج) به سمتی که بر روی تمام حشرات روی زمین کنار ماشین دید داشته باشیم. 12- وقتی داری رانندگی میکنی و میبینی که یه تابلو نوشته کارگران مشغول کارند سرعت خود را کم کنید. چه میکنید؟ الف- سرعت خود را کم میکنیم. ب- بدتر سرعت خود را زیاد کرده کلا از روی همه شان یهوی رد میشویم ولی سریع باشد. ج- نگاه میکنیم هرکی هر کاری کرد ما هم همونکار رو میکنیم. دعای پایانی: خدایا یه سوال در مورد دعای پایانی طرح میکنم در کمال ذکاوت: سوال: من الان چه آرزویی دارم؟ سلامت و تندرستی رشد و تعالی به سمت اهداف گرانمایه خویشتن متعالنده بوق زدن در بزرگراه چیپس فلفلی بله درست بود. من الان دقیقا آرزوی چیپس فلفلی داشتم... البته الان فرق کرد... یا الان... یا الان... یا مثلا الان... یکی از موضوعاتی که روزای یکشنبه و جمعه بسیار باید راجع بهش انشا حاضر کنی اینه که تعطیلات خود را چگونه گذراندید یا خواهید گذراند. بسیار این موضوع انشا مهم و حیاتی است.اینکه بهونه بیاری بگی آقا دفتر انشامونو یادمون رفت و .. آقا میشه مارو بعدا صدا کنین و .. آقا دیروز پدرشوهر دختر داییمون فوت کرده بود و... از این حرفا قبول نیست! یعنی با این هیجانی که اینا میپرسن و با این بی تجربگی ما اصلا راه نداره! حالا ما تازه رفته بودیم شرکت همچین با هیجان میپرسیدن این همکارا: تعطیلاتو میخوای چی کار کنی؟ در مخیلم نمیگنجید که بخوام آدم بیحالی باشم. میگفتم نباید کم بیارم. مگه میشه ؟ ویکنده! میدونی یعنی چی؟ سریع برنامه میریختم . من (تو دلم): هیچی دوس دارم بتمرگم ته خونه استراحت کنم. نهایتش یه مهمونی کوچولو با دوتا دوستی که اینجا دارم بگیرم یه چی بخوریم شاد شیم! بعدم که حاضر شیم دوباره بریم شرکت.من (با لبخند): ما قصد داریم تمامی مناطق سیدنی را از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب زیر پابگذاریم. یک روز ساحل را دیده و روز دیگر بلو مانتین خواهیم رفت... به دیدن کانگروها رفته و در مهمانی های بزرگی که تمام دویستا دوستمون باهم فقط به خاطر ما راه انداخته اند حضور بهم میرسانیم. در نهایت هم به فستیوال گل و گیاه رفته و از این همه نعمات خداوند متعجب و متحیر خواهیم شد... بعد میدیدم یارو با لبخند میگه : او کول!(کول که میگم همون کول خودمونه ها نه کول خودمون!) تو دلم میگفتم حالا نوبت منه! انتقاااااااااااااااام! بعد میگفتم: شما آیا تعطیلات خود را من یک تخته سیاه هستم... (زبانم خوب نیست جملات بعضی موقعا اشتباه میشن. ترجمش اینطوری میشه) بعد منتظر جواب میمونم. ... ... ... .... جوابی نمیاد... فقط لبخند. دوباره جمله خودم رو واضح تر تکرار میکنم: شما آیا تعطیلات خود را من یک تخته سیاه... میگه : آها... تعطیلات... من هیچی میشینم خونه فیلم میبینم! آقا مارو میگی سوسمارو میگی... کلا ما دیدیم تو شرکت خیلی بهمون خوش میگذره. گفتیم در روزهای فعالیت های اجتماعیشم حضور بهم رسانیم که شاید فعالیت های اجتماعیشم در روزهای ما حضور بهم رسانند. خلاصه شرکت یه مهمونی داد ما رفتیم. یه غذا خوردیم یه تیر خورد تو پهلومون ... چرا؟؟ چون آخر مهمونی خانم مدیر گفتن که آقا فردا این میزای شرکت کلا میخواد عوض شه. ما گفتیم چگونه؟ آیا جرثقیل می آید؟ گفت نه... هر کی میتواند بیاید... ما با این هیکل ورزشکاری گفتیم میخواین ما بیایم؟ مدیر عامل گفت: همسرتون برنامه ای ندارن میتونن بیاین کمک باشما؟ ما گفتیم: بععععععععععععله. فرداش نمیدونستیم تیپ حمالی بزنیم یا تیپ پلوخوری... آخه همسرم اولین بار بود که میومد شرکت. قبلا که ازم پرسیده بودن همسرت چیکارس گفته بودم که نقشه برداره اونم. در نهایت با تیپ مرموزی رفتیم که کسی نفهمه ما سردرگم شدیم! و بتونیم روز تعطیلی خود را با جابجا کردن میزا و اجسام سنگین بگذرانیم. حناب مدیر عامل که میدونست همسر بنده هم نقشه برداره در حین کار دیدیم داره مرموزانه نیگا میکنه . فک کردیم شاید به خاطر تیپمون باشه. ولی بعد دیدیم که اومد شبیه به رابینسون کروزوئه به همسر نگاه کرد و بعد گفت اگه دوست داری بیا اینجا یه مدتی مشغول شو ببین خوشت میاد یا نه. همسر (تو دلش): عروسی خوبانه... ایشالا مبارکش باد.. جشن بزرگانه... ایشالا مبارکش باد... همسر (با لبخند): باشه. از اینکه با همکاری شما شرکت در زندگی زمان برده است گوجه فرنگی... (چیه؟ انتظار نداری که یه روزه مثل اونا بتونیم حرف بزنیم!؟ یکم مهلت بده!) خلاصه این شد که من و همسرم همکار شدیم. دیگه یه همکار به همکارای من تو سیدنی اضافه شد... دعای پایانی: یکم خدایا زبان ما رو انگلیسی تر می آفریدی انقد دیگه ضایع نکنیم! ... خدایا این قیمت بلیط اینطرف به تهران چرا انقدر با تهران به اینطرف فرق میکنه؟ یه مقدار رسیدگی کنن مسئولا! پ.ن: در اینجا بسیار لازم میدونم که از همکار عزیزم احسان به خاطر کمک های زیادی که به ما کرد تشکر کنم. واقعا خوشحالم که با آدم خوبی مثل ایشون آشنا شدیم که از هیچ کمکی مضایقه نمیکنن. البته همه اینا از مطالب وبلاگشون هم معلومه ولی گفتم بگم که بدونید چقدر آدمهای خوب تو زندگی بقیه موثرن... امیدوارم خودش و همسرش زندگی شادی داشته باشن همونطور که باعث شادی بقیه میشن. یه جمله معروف از یه بزرگواری هست که میگه: "من نمی دونم آخه کی گفته اینا آرایش نمیکنن!!!!!" نه بابا؟! یعنی فهمیدین این جمله از من بود؟ انقدر یعنی جهانی شده؟ مرسی بابا جهانی بودن از خودتونه! بله خب این همون جمله معروف منه که دیگه همسر گرامی گفته یه بار دیگه گفتی نگفتیا! خدایی جونش به لبش رسید از بس من هرکیو دیدم بعدش دوتا زدم بهش و این جمله گهر بار رو بر زبان جاری کردم. بنابراین دیگه این جمله رو نمیگم ولی خدایی آخه کی گفته اینا.. ولش کن اصن. تو دنیا یه جمله معروفی هست که میگه زیبایی در سادگیست. البته یه جمله دیگه هم هست که میگه "نه خداییش کی گفته اینا..." که من حالا به اون اشاره نمیکنم ولی شما تو ذهنتون داشته باشین. پس دانش آموزان محترم این قضیه به صورت زیر ثابت میشود که: شرط 1: زیبایی در سادگیست شرط 2: همه زنها دنبال زیبایی هستند هر کی هم بگه نه حالا که اینطور شد مَرده! شرط 3: زیبایی درون که سر جای خود زیبایی برون هم مهم میباشه از یک و دو و سه طبق اصل ساندویچ نتیجه میگیریم: شما خودتان هوای زیبایی درون را داشته باشین و ما مشاهداتی انجام میدهیم که زیبایی بیرون را کنترل کرده تا تبدیل به زیاده روی یا از آنطرف بی اهمیتی به ظاهر نگردد. بسیار سخت بود. مشاهدات بسیار حساس و وقت گیر بود. اما نتایج: مدت زمان: 3 هفته دما: 23 درجه جامعه آماری: ملت (اونا) جامعه آماری تصادفی: ملت (ما) بیشتر از اینکه آرایش کردن اینها با ما (کسانی که تو ایران از صبح تو شرکت کار میکردند و خیلی وقت تیپ زدن نداشتند) فرق کنه لباس پوشیدنشون فرق میکنه. هر چیزی که توی آرایش تابلو باشه اینجا خیلی دیده نمیشه. کرم پودر، رژ گونه و رژ لبی که روی صورت بشینه، ریمل و حتی یه سایه ملایم بسیار دیده شده و بسیار هم زیباس. نکته بسیار جالبی که دیده شده این است که بنده حقیر در طی مشاهدات ابتدا فکر میکردم خانمها اینجا موهایشان را همینطوری یهو گوله میکنن بالای کلشون ولی بعد فهمیدم هر کدام یه مدلی هست و اگه تو اینترنت بگردی طرز گوله کردنه بسیار مدل به مدل متفاوت و هنری هس! البته خود من هم هفته اول هر روز تو این فیلمای یوتیوب ولو بودم مثلا مدل موی بلند واسه سر کار وقتی خواب موندی یا مدل موی بلند وقتی بهم گوریده و حوصله نداری دوباره سشوار کنی و اینا رو سرچ کردم! خلاصه اینکه مدل زیاد هست ولی باید خودتون ببینین چه مدلی بهتون میاد. ببینین خانما ... خانم شما اون بچه رو آروم کن جلسه رو بهم زده! ... بله خانما داشتم نتایجم رو اعلام میکردم ... سوالاتی مطرح شده مبنی بر اینکه اونجا آرایشگاه ها چطور میباشند. آرایشگاه ها اینجا هم خیلی زیاد هستن و هم گرون! یه جایی هس کار ناخن انجام میدن من هر وقت از جلوش رد میشم کلی میخندم. یه عالمه آدم نشستن دارن ناخنای یه عالمه آدم دیگه رو سوهان میزنن! بامزس! من اومدم به یکی یه عدد بگم بگرخه اون یه عدد گفت من گرخیدم! گفتم یه جا پرسیدم مو چند کوتاه میکنین گفته 35 دلار !!!! بعد هی منتظر بودم بگه آ؟؟ چه گرون! ولی اون گفت زکی! من کوتاه کردم ... یادم نیس گفت 125 دلار یا 250 دلار یا 300 خلاصه یه عدد گرخشی گفت. من کلا دیگه هی چی دیگه گفتم چه گرون... بعد گفتم ما دیگه چه گدایی هستیم! پس اینجا بدانید و آگاه باشید که اول که کار نیست پول آرایشگاه گران است. اصلاح ابرو و صورت داره نمیدونم چنده البته . اپیل هست. 35 دلار. دیگه بگم رنگ مو 100 به بالا... البته رنگ بخری ارزونتره 12 دلار به بالا رنگ مو هس. خلاصه خواهر ،اگه کسی قیمتی چیزی داره بیاره بذاره بقیه هم گوشی دستشون بیاد. اگه بتونین یه کاری کنین که کمتر کارتون به آرایشگاه بیفته خب خیلی بهتره. البته واسه خسیسایی مث خودم میگم. مثلا من از دو سال پیش برنامه بلند مدت گذاشتم موهامو یاد گرفتم خودم رنگ کنم هی هم ادامه دادم و الان دیگه نیازی ندارم برم رنگ کنم. خیلی هم هنر دارم از هر انگشتمم دویستا هنر میباره. حتی بعضی وقتا پونصدتا! لباس ... آقا لباس خیلی مهمه واسه کار. من وقتی رفتم سر کار فقط یه دست لباس مناسب کار داشتم. اونم باهاش رفته بودم مصاحبه. تازه مصاحبه دوم! هم رفته بودم. اینا هر روز یه دست لباس میپوشن. نه اینکه دیگه نپوشن ولی لباس امروز و دیروزشون یکی نیست. البته این به خاطر مسائل بهداشتی بسیار مهمه تو محیط کار. خلاصه یکی از دغدغه های من تو هفته اول کار و همچنین هفته دوم و هفته سوم کار این مهم بوده که "چی بپوشم" این البته دغدغه هفته جهارم نبوده دغدغه هفته چهارم این خواهد بود که دیگه چی بپوشم! یعنی تازه دغدغه خان بی زحمت وارد مرحله تازه ای شدن! بنابراین اگه مثل من زود برید سر کار مسلما به سرعت به لباس کار احتیاج پیدا میکنین. (از اون جمله ها شد!) نکات لازم برای لباس کار-طبق مشاهدات انجام شده و تا کنون (ببینید هیچ تضمینی نیس که فردا هم همین نظر رو داشته باشم ینی همچین منبع موثقی هستم من) 1- لباسی که بهتون بیاد: اصل اول اینه که لباسی که انتخاب میکنین باعث بشه شما موجه و زیبا به نظر برسین. هرکسی میدونه چی بهش میاد. پس بحثی نیست. (یاد مدیرعامل شرکت ایرانم بخیر هی میگفت بحثی نیست!) 2- از این ژاکتای نازک: آقا اینا هی میپوشن! هی میپوشن ! از پیرو جوان، چاق و لاغر، زن و مرد ... چیه یه مرد که ممکنه یه روز امتحانش کرده باشه! ... خلاصه واسه روی هر لباسی خوبه... یعنی بخر و ببر... یعنی نخر... اینجا پیدا میشه. من یکیشو خریدم 7 دلار البته 35 هم دیدم. من کلا ارزون خرم! یعنی ارزون میخرم! اااا! این چه طرز خوندنه؟ همه چیو که نباید توضیح داد!! ای بابا! 3- پیرهن مردونه: یه زمانی ایران مد شده بود دخترا خیلی لباس مردونه میپوشیدن یادتونه؟! آخی! یادش بخیر! گوگولی... بله اینجا هی یادش بخیره! میپوشین. البته یه پیرهنی بگیرین که بهتون بیاد چون به نظرم کلا پیرهن مردونه واسه خانوما ... اه! 4- پیرهن: یعنی عشق! یعنی همونی که من دوس دارم! ولی پیرهن کاری! خانم... خانم جان با شمام! شما که الان پیرهن طوسیه که تو عروسی پوشیده بودی اومده تو ذهنت! نه عزیز من! با اون نمیشه رفت سر کار! برو عوضش کن! برو دیگه! ... تو اینترنت سرچ کنین لباسایی که فروشگاه های اینترنتی میفروشن خیلی از پیرهناش رو میشه با یه ژاکت سر کار پوشید. 5-کفش: من اولش فک میکردم کفش پاشنه بلندو آخه کی میپوشه سر کار ! ولی آقا کلا کفش پاشنه بلند خیلی خوبه. اسپرت زیاد رسمی نیس. ولی اگه کسی با پاشنه بلند راحت نیست همون اسپرت هم اکیه. 6- کت شلوار و کت دامن: خیلی دیگه رسمی نگیرین. مثلا از این شلوار گشادا! یا کت شل و ول! یکم سعی کنین لباستون در عین رسمی بودن اسپرت باشه. به من جه نمیدونم چطوری فقط سعی کنین دیگه! البته بازم به محیط کار بستگی داره. ولی واسه مصاحبه گزینه خوبیه. 7- کیف و گردنبند و اینا: کیف که آقا یه چیزی بیارین که این ظرف غذاتون توش جاشه. کلا کیف شبیه همون کیفی که ایران میبردین سر کار. جواهرات هم که خب من کلا یکم محافظه کارم خیلی چیزای خفن استفاده نمیکنم مثلا سنگای گنده یا چمیدونم گردنبند چاق! کلا یه گردنبند و دو تا گوشواره ظریف برای کار به نظرم خیلی مناسب و دخترونس. حالا بعدا مناسب با محل کار میشه عوضش کرد. 8- گل سر: خیلی از گل سر استفاده نمیشه. یه کش سیاه هس که هی اینطوری میبندن اونطوری میبندن.. کلا با همون زندگی میکنن... سنجاق سر هم رنگ موهاتون از همونا که واسه شینیون استفاده میشه بیارین که اینجا بسیار برای ماسمالی خرابکاریهایی که تو موها انجام دادین کار برد داره. دعای پایانی: خدایا ببین ما به ملت گفتیم که چی بپوشن. بیا و این هفته تو به ما بگو ما چی بپوشیم! بله دوستان و آشنایان عزیز. یه هفته شد که من رفتم سر کار و به قول همکارا survived شدم. اما بشنوید از حسنی تو دشت و بیشه. اول از همه خدا رو شکر که خبرای خوبی از ایران شنیدم. بعدم اینکه این یه هفته واسه هر کی میرسیدم خاطرات روزم رو تعریف میکردم یعنی شاید چهار پنج بار تعریف می کردم که امروز چیکار کردم. خلاصه وقت سرخاروندن نداشتم. ولی الان که دو روزه تعطیله. بچه هایی که قبل ما اومده بودن هی میگفتن زبان زبان. ما هم میگیم زبان زبان. حالا همه با هم بگیم... زبان زبان... آفرین خوب یاد گرفتین. ما هم همینطوری یاد گرفته بودیم. حالا جواب این سوال رو که در ذهن شماس و من خوندمش رو میدم. بهترین راه بهبود بخشیدن به زبان، گوش دادن به رادیو abc استرالیاس.اینو جدی بگیرید. بسیار کمک میکنه. ما با این همه جلال و جبروتمان و درخشش بینظیری که در مصاحبه داشته و نور صحبتهایمان در طول مکالمات و توضیح انجام داده هایمان و جوایزمان چشم همه مصاحبه کننده ها را اذیت میکرد وقتی رفتیم شرکت احساس میکردیم که همشان احمق هایی بیش نبوده و این ما هستیم که برنامه نوشتیم و محاسبات کرده ایم و کلی مهندسیم. با اسب سفیدی آمده ایم تا این شرکت را نجات دهیم. مخصوصا با این تعریف هایی که مدیر عامل از ما جلوی همکار ها و دوستان و آشنایان خلاصه هرکسی با من برخورد میکرد از ما انجام میداد دیگر برایمان مسجل شده بود که خیلی خفن هستیم. تا به هر کی میرسید میگفت میدونی که Bree (به ما میگن اینجا بری! چیه مگه؟همون مخفف بهار!) فقط سه هفته اس که اومده استرالیا؟ همه یکصدا میگفتند: وااااااااااااااااااااااوووووووووووووووو! بعد وارد مرحله دوم میشد و همه را با یک حرف آچمز میکرد و میگفت: میدونید که وقتی برای مصاحبه اومد تنها دو سه روز بود که از ایران اومده بوده؟ اینجا دیگر چند نفر غش میکردند و بقیه که مونده بودند میگفتن واااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااوووووووووووووووووووووووووووو... خلاصه ما کلی خودمون رو گرفته بودیم اما امان از دل غافل! وقتی در این روزها سر کار رفتیم، فهمیدیم یکیشان از یکیشان خفن تر و پر سابقه تر هستند! برنامه ای را که کرده بودیم توی حلق یکی از کسانی که داشت با ما مصاحبه میکرد و مطمئن بودیم که هیچی از آن نفهمده و او هم هی از ما تعریف نموده و ابراز اشتیاق مینمود و میگفت عالیه و این همینه که ما لازم داریم، با برنامه ای که بعدن فهمیدیم خود ایشان نوشته است مقایسه نمودیم، به وضوح دریافتیم که برنامه های ما در مقابلش سوسکی بیش نمیباشد. ایشان مسئول آی تی شرکت بوده و کلی برنامه های خفن تحت وب و سی پلاس پلاس نوشته برای شرکت. محاسباتشان را که دیگر نگو. ما رفته ایم غاز بچرانیم برگشتیم بقیه را مینویسیم. در این برحه سوالی اساسی برای ما پیش آمد: آیا اینها احمقند که ما را استخدام کرده اند؟ آیا چرا! این سوال را با اندکی تغییرات از مسئول آیتی که داماد مدیر عامل هم هست پرسیدیم و او گفت بسیار برنامه ها برای شرکت داشته و روی ما کلی حساب کرده است. لرز بر اندام ما افتاد و زبان به کام کشیدیم. شایان ذکر است ما با نبوغمان بیشتر حرفهای اینها را فهمیده و در مواردی که نمیفهمیم و میدانیم خطری ندارد مثلا طرف دارد خاطره تعریف میکند هی یس یس میکنیم که کسی شک نکند بقیه را نفهمیده ایم. ولی آقا شما دیروز نبودید که این آنتونی به ما گفت برو از میز من "چ" (به فتحه!) بیاور. ما هی گفتیم چی؟ گفت چ چ گفتیم چی؟ گفت چ! رفتیم سر میزش که ببینیم آیا چ را در آنجا پیدا میکنیم دیدیم نیست. میخواستیم لای برگه ها را نگاه کنیم گفتیم یهو سوتی نشود ولش کن. خواستیم اول برویم بگوییم نبود. بعد گفتیم نه اگر بود چی؟ رفتیم گفتیم آقا شرمنده ما نفهمیدیم شما چه میخواهید. پاشد خندید و گفت چ! رفت صندلی رو آورد! ماهم کم نیاوردیم گفتیم آخه این چه لهجه ای است شما دارید! ما بلد بودیم شما تند حرف زدید... او هم خندید و خلاصه فهمیدیم که بنده خدا میخواسته ما سرپا نباشیم چ را برای ما میخواسته! ولی خودش هم گفت که یکی از دغدغه های ما برای استخدام شما برقراری ارتباط بوده که به حول و قوه الهی مرتفع شده. حالا ما رو نندازن بیرن خوبه! چیزهایی که بسسسسسسسسسسسسسسیار در این یک هفته چشم ما را گرفته: 1- صبحانه هایی که هر روز در آشپزخانه هست و من تمام فکر و ذکرم تا ساعت ده این است که چطور یه دونه دیگه از اون بیسکوییتا بردارم کسی نفهمد 2- صبحانه های خیلی خیلی زیادتری که در صبح جمعه در آشپزخانه هست و من کل روزم رو به این فکر کردم که چطور یه بار دیگه برم یه براونی بردارم و کسی نفهمد 3- ناهاری که روز اول ما رو بردن و خیلی هم بدمزه بود من همش به این فکر میکردم چقدر از غذامو نخورم به طوری که کسی نفهمد 4- یه باربیکیو آخر هفته دارن که ما کلی به این فکر میکنیم که یعنی چگونه میتواند باشد. و اینکه چگونه من از همه چیزهای جدید امتحان کنم در حالی که کسی نفهمد یعنی مدیون هستید اگر فکر کنید شکمو هستم. یا حتی ندید بدید! شرکت قبلی ما از این هم خفن تر بوده. هر روز باربیکیو داشتیم با اصلا همه چی! اینها در تئوری توجه ما را جلب کرده! در عمل ما بسیار آرامیم. و تمام تلاشمان را میکنیم که کسی نفهمد دعای پایانی: خدایا مرسی بابا. فک کنم یکی زدی پس کله اینا که منو استخدام کردن. خیییییییلی از کارم و محیطش راضی هستم. بی زحمت هوای ما رو داشته باش وقتی داریم چیزی برمیداریم از آشپزخونه کسی نفهمه! اللخصوص این مگیه که دم آشپزخونه میشینه! سلام من میخواستم وایستم برم سر کار این پست رو بذارم بعضیا مگه گذاشتن! حالا به همین دلیل، چند روز زود تر درخدمت هستم که مطالبی رو هر چند مزخرف خدمت شما عرض کنم. اول اینکه این مصاحبه که تو پست قبلی گفتم، یعنی همون تک مصاحبه عمر استرالیام ! بعنی سرگل مصاحبات زندگیم! بالاخره بعد از مراحل سریالی مصاحبه بخش اول- مصاحبه بخش دوم- تست هوش- تست روانشناسی- تست زبان- تست سوالات سریالی از قبیل نسبت گاو به گاویان مثل گربه است به چه! (جواب گربه ایان بود!) و مصاحبه بخش آخر، به نتیجه رسید و حضرت مدیر عامل شرکت تصمیم گرفتند که ما رو استخدام کنن. بعد گفتن که قرار داد رو تا آخر امروز برات میفرستم امضا کن برفس! ما هم گفتیم باشه. آخر اونروزایمیل زد گفت: ببخشید دیر شد فردا میاد عیب نداره که؟! ما گفتیم: نه بابا،خواهش ... فرداش گفت: ببخشید فردا دیگه میاد منم میفرستمش برات. عیب نداره که؟؟ گفتیم: خواهش!... دوباره فرداش گفت: آقا بازم ببخشید به محض اینکه اومد من برات میفرستم. عیب نداره که؟ ما گفتیم: زهر مار... گفت: چی ؟ گفتیم: ایت مینز خواهش! دوباره دو روز بعد گفت آقا قرارداد نیومده ما هنوز منتظریم. ولی شما سه شنبه ده صبح سر کار باش. اشکال نداره که! ... ای من دلم میخواست واسش بزنم: نخیرم! اشکال داره! حالا که اینطور شد من ده و ربع میام! (چیه؟ پس نه میخواستی دلم بخواد بگم حالا که اینطور شد من نمیام!؟ خودکشی چرا میکنی؟ یه قرارداد بوده دیر شده! چی شده مگه؟! تازه من همین ده و ربعم نگفتم!) فقط براش زدم : ایتس باباجون اکی! تو هر کاری دوست داری بکن فقط این قراردادو نخور! خلاصه ما هنوز قرارداد نداریم ولی خب کار که داریم. به همین مناسبت یه شعر در وصف قرارداد گفتم که جاداره براتون بنویسم: قرارداد درومد از حموم، پدری در اومد از عموم! دست به بنداش نزنید به مویی بنده بله.... بادا بادا مبارک بادا... قرارداد نداریم هر چه باد بادا... حالا اهوازیا... فیسبوکیا... (اینجا دیگه تبدیل به رقص و شادی میشه و زبان از گفتنش قاصره!) دیگه گفتن از خود بسه. بذارین یه ذره هم اطلاعات بهتون بدم. من همیشه تو ایران که بودم خیلی دوس داشتم یکی بره استرالیا، خانم باشه، کلی از کارای زنونه اونجا برام بنویسه. مثلا طرز لباس پوشیدن خانما، آرایشگاهاشون، لباس مصاحبه، اینکه سر کاراشون غذا میدن یا اینکه دوباره مث ایران باید غذا بپزی ببری!، کارای مربوط به بشور بپز بساب ... چقدر آخه ؟ ها ؟ .. چیز ... ببخشید... خلاصه خیلی چیزای دیگه که ممکنه پیش پا افتاده به نظر بیاد ولی کل ذهن پیش پا افتاده خارج نرفته آدم معمولی مثل من رو مشغول میکرد. البته ناگفته نماند که الان ذهنم پاش پا افتاده و خارج رفته و غیر معمولی شده. پس بل نگیرید. الان راجع به لباس پوشیدن میگم و کمی از طرز آرایش تو استرالیا. آقایون دیگه برن بیرون. بیزحمت برادرا موقع رفتن این پردرم پشت سرشون بندازن. بله شما که هنوز نرفتی! آها شما زیر سن بلوغی عیب نداره... بله خانما، خانما اینجا همممممممممممممممه چی می پوشن در آن واحد! یعنی الان سرده. خب ؟! یکی داره میاد ژاکت داره و چکمه، یکی دیگه ژاکت داره با کفش صندل، اونیکی تاپ پوشیده با چکمه، یکی دامن داره با جوراب، یکی دامن داره با شلوار یکی دیگه شلوار داره با مانتو و مقنعه خلاصه همه جور. تو اصلا نمیتونی بگی کی لباسش ضایعس! چون مثل ایران نیس که همه یه جور باشن یکی فرق کنه. هر کی یه جوره. پس خودتون باشین. چیزایی که بهتون میاد رو بپوشین. طبق عقایدتون لباس بپوشین. تو سرما لازم نیست لباس گرم بپوشی مگه اینکه واقعا سردت باشه. تو گرما هم همینطور! مثلا من یه کلاه خریدم روش نوشته کریکت استرالیا . تصور کن تو تهران یه کلاه بخری روش نوشته باشه والیبال ایران. بعد باهاش راه بری تو خیابون! خوبی جدید بودن اینه که نمیدونی ضایعس کاری که میکنی یا نه. فک کنم یه کم ضایع باشه. ولی این کلاهه رو میذارمش کلی هم باحاله! بهر حال اگه کسی رو دیدین که این کلاهه رو داره مسخرش نکنین. اون منم. کلی نون و نمک با هم خوردیم! زشته. آرایش هم همه دارن. ولی کم. اونی هم که گفته نه اصلا خارجیا آرایش نمیکنن، توجه نکرده تو قیافشون. اگه مثل من زل بزنی تو حلق یارو متوجه میشی. ولی فقط باید همین کارو بکنی تا متوجه بشی! آرایش زیاد دارن، آرایش کم دارن، موی آبی دارن، موی بنفش دارن، همه چی هست. هیچ ربطی هم به شخصیتشون نداره. باید طوری آرایش کرد که هم زیبا تر به نظر بیای هم آرایش فقط با نگاه توی حلق مشخص بشه. این قانون همه جا حتی ایران برقراره. برای من که چیزی تغییر نکرد. کلا اینجا تغییری تو رفتار کسی به خاطر قیافت نمیبینی. مگه اینکه در حال شکلک درآوردن باشی! اینارو نذاشتم برای اطلاعات عموم که (برادر بابام) ، گذاشتم برای اطلاعات عموم(جمیع مردم). پس به جای اینکه مسخره کنین کلی ازم تشکر کنین که بازم بنویسم. هر مسئله ای ذهنتون رو مشغول کرد بگین که از دریای گهرباااااار علم و ادب زمزمه بار نائل به اضغاث احلام خودم براتون بنویسم. دعای پایانی: خدایا آرزو میکنم که با افتخار خودم باشم. و مرسی که شرایطی رو برام مهیا کردی که بتونم خودم باشم. سلام با توجه به استقبال بی سابقه شما عزیزان از انگلیسی صحبت کردن من و اینکه همه یکصدا اذعان داشتید که بسیار هم عالی صحبت نموده و هیچ ایرادی هم ندارم لازم میدانم چند پرده از برخورد هایم را در این چند روز برای شما به تصویر بکشم: پرده اول- فیش اند چیپس با بجه ها غذا خوردیم، از غذای ما نصفش موند. از اونجایی که ما کلا عادت داریم بقیه غذامونو خدای نکرده ول نمیکنیم تصمیم گرفتم برم ظرف غذا بگیرم. به دوستامون گفتم آقا من میرم که یاد بگیرم. گفتن برو. رفتم کلی لهجه در آوردم به دختری که اونجا کار میکرد که خیلی هم ناز و با نمک بود گفتم: "excuse me, I want to take the rest of my food and I need a ..." اونم نذاشت جملم تموم شه لبخند زد و گفت : "sure" بعد یه ظرف یه بار مصرف غذا آورد در حالی که لبخند شیطنت آمیزی داشت گفت: "بفرما خوشگل خانوم!!!!!!!" یعنی آقا آبروی ما رفت! طرف ایرانی بود اصلا! منم کم نیورودم در حالی که سرخ شده بودم گفتم: حالا این ظرف یه بار مصرف به اینگلیسی چی میشه؟ گفت : "Take away box" خلاصه ما سرخ شدیم ، آبی شدیم، زرد شدیم، خودمونو لعنت کردیم با این لهجه ضایمون رفتیم سرمیز غذامونو جمع کردیم... پرده دوم- مصاحبه: اولا عرض کنم که یه مصاحبه گرفتم. دوما اینکه با همسر گلم رفتیم واسه مصاحبه اون بیرون وایستاد منم رفتم که صحبت کنم. انقدر که استرس داشتم دو نفر که خودشون رو بهم معرفی کردن رو اصلا یادم نموند اسمشون چیه ولی خب به روی خودم نیووردم. بعد رفتم پیش مدیر عامل واسه مصاحبه. دو نفرم وزیر داشت البته ایشون. خلاصه سه نفری شروع کردن مثل رگبار سوال پرسیدن. من اولش بهشون گفتم ببخشید من تازه اومدم ممکنه صحبت کردنم توش اشتباه داشته باشه. مدیر عامله که یه خانم مسن بود گفت: نه خیلی هم خوب داری حرف میزنی ... منم کلی اعتماد به نفس گرفتم بعد چند تا سوال مدیر عامله این وسط پرسید: چند وقته که اومدی استرالیا؟؟ من گفتم : سه چهار روزه. خانمه ذوق زده گفت: wowww! so welcome to australia!!!!!!!!!! منم هول شدم گفتم: you're welcome!! ولی نخندیدن بهم! یا دورو هستن یا نفهمیدن. گفتن هفته بعد نه بعدش که همه مصاحبه ها انجام شد بهت زنگ میزنیم. خلاصه فک نکنم بزنگن! پرده سوم- فروشگاه کی مارت: دو تا تخم مرغ شانسی همسر گلم برام خرید. اومدیم حساب کردیم. خانمه گفت: have a good night guyyyyyyyyys! منم دوباره هول شدم گفتم: byes!!! دعای پایانی: خدایا من اینهمه باهات اینگلیسی حرف زدم هول نشدم. حالا دیدی! دیدی ضایع شدیم! شما یه چند تا لغت و اصطلاحی که قرار بوده از ازل من سوتی بدم رو به فرهنگ و زبان چپرچلاغ انگلیسی اضافه میکردی جی میشد؟ مثلا byes! ببین چه کلمه قشنگیه! هولو دوستان دیرر تر از جان. نو آی ام در سیدنی، اند آنفورچونتلی بیکاز من دیگه کنت فارسی حرف زد آی شود رایت کنم و کامینیوکیت کنم با یو این اینگیلیش. (ببخشید ما آخه خیلی وقته دیگه فارسی حرف نمیزنیم حدود یه روزی شده تو محیط قرار گرفتیم واسه همین سخته. دیگه شما به بزرگی خودتون مارو ببخ... چی بود؟ ... آها بمخشیدگ.) روزای آخر وری وریی هارد بود. البته ما هارد نخریده بودیم و از هارد لپتاپ استفاده میکردیم ولی بازم کلا همیشه هارد بود. دلم برای مامی و ددی و فی فی خیلی تنگ میشد. اونام البته . مامی البته دید که اسکای! دارم خیالش بد (bed) شد. گفت دیگه اکیه که شما موو کنین اوزستون چون من میتونم شما رو هر روز واچ کنم. چند تا کار پر از فمیلی اومده بودن بدرقه ما ... حدودی بودن زیاد! . کلی جلوی خودمو گرفتم جلوی مامی کرای نکنم. میخواستم گولش بزنم هی میگفتم :ای بابا چقدر خوبه که ما فقط یه سفر میریم و جلدی بر میگردیم مثلا یه ماهه، مگه نه مامان؟ (این جمله رو وقتی گفتم که اینگیلیشم اینقدر پرفکت نشده بود و هنوز پرشین اسپیک میکردم.) اومدیم تو راه پلین ما امارات بود با کانتاس. 4 کیلو اضافه بار داشتیم که با ادا و اصول و ترخدا و جون ننت ماموره گذاشت بیاریمشون. البته اشارتی هم کافی بود ولی من و همسر نخواستیم خدای نکرده میس د کیس کرده باشیم و تمام تلاشمون رو دید کردیم. مستر که یو باشی اومدیم دوبی سوار هواپیمای کانتاس بشیم که دیدیم ای هارت آن اویر! این که دوباره اماراته! کلی مسخره کردیم که کانتاس نیومده و از این حرفا بعد فهمیدیم همینطوریه مدلشه.شما رفتین مسخره نکنین. احساس میکنم لهجه فارسیم زده بیرون! ولی هنوزم معلوم نیست!! ها؟ خلاصه اومدیم سیدنی بعد رفتیم با دوستامون چندتا خونه واسه اونا دیدیم. دنیا برعکس شده! بعدم غذا و استراحت و اسکایپ و الانم نصفه شب مسخره بازیم گرفته دارم مینویسم. الان دیگه دیره و آی ام وری تایرد و شود گو تو بد. وااااااااااااااااااای عاشق سطح زبانمم! یعنی همش به خاطر تو جو قرار گرفتنه ها! دعای پایانی: خدایا تو همونی یا باید باهات انگلیسی حرف بزنم؟ فارسی قبول میشه یا الان که اوزستونه باید انگلیسی حرف بزنم؟ تو جو قرار گرفتم میتونما! چی گفتی؟ یور پسپورت پلیز؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!! دیدی این میز مدیریت به هیچکی وفا نمیکنه؟ دیدی؟ دیدی؟ از کجا دیدی مگه اونجا بودی؟ ا؟ اونجا بودی؟ خب دیگه من چیو تعریف کنم همه رو که دیدی! تو ببند وبلاگو ! تو آره تو که بودی! بقیه بخونن! خلاصه آقا این میز به ما هم وفا نکرد و دیروز من رسما به کار در شرکتی که 5 سال توش کار کرده بودم پایان دادم. رخت بربستم میخواستم وسایلامم بربندم که یهو حمله شد به این وسایل و اینطور شد که همه چیو ارث دادم به همکارا: گلدون کوچولوم که اسمش سیدنی بود،ماژیک و تخته کوچیک وایتبردم، پاک کن گردی که به زود گرفته بودمش، دستمال کاغذی نوم، اسپری خوشبو کنندم ، مداد اتود صورتیم، کاغذای یادداشتم ، کتاب دیانت خواه... خلاصه همه وسایلی که یه عمر چشم بقیه دنبالشون بود رو ارث دادم به بقیه. داشتم فک میکردم با این اتفاقاتی که دیروز افتاد بعد رفتن من چند حالت احتمال داره وجود داشته باشه: 1- احتمال نادر: ملت به روضه و فغان پرداخته جملگی سیستم های کامپیوتر رو خاموش کرده و با مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره به گریه و زاری پرداخته در آخر هم شرکت سه روز تعطیل عمومی اعلام شود. 2- احتمال جابر: از عصبانیت و خشم نعره ها کشیده و سیستم ها رو به سمت مدیر جدید و مدیر قبل از من پرت کرده و یکصدا گفته اند "فقط او فقط او!" و بعدم به صحرا برمند. 3- احتمال کم: هر از چندگاهی موقع صحبت با هم یاد ما بیفتن یه آهی چیزی بکشند بعدم برن سرکارشون. 4- احتمال محتمل: یادشون نمیمونه که ما و جلال و جبروتمان از شرکت رخت بربسته ایم هر وقت به اتاق ما رفته با مدیر جدید روبه رو میشوند نگاهی به او انداخته میگویند ا!؟ این چرا سیبیل دارد؟ بعد یادشان می آید، بی تفاوت دوباره میروند سراغ کارشان. 5- احتمال قریب به یقین: هم یادشان مانده هم قر توی کمرشان فراوان است ولی به روی خودشان نمی آورند و خودشان را درگیر مسخره بازی ها نمی نمایند. 6- احتمال یقین: ما که رفتیم کامپیوتر ها را از شادی در آسمان رها کرده همه خورده توی سرشان و خدا جوابشان را داده است. بعد هم متنبه شده اند سرکارشان برگشته و دیگر از این کارها نمیکنند. و بدین صورت ما درس بزرگی به آنها داده ایم! حال و روز ما بعد از رخت بستن از شرکت شده است رخت شستن و سابیدن و بسته بندی کردن. ملالی نیست جز همین ها! دعای پایانی: خدایا تمام دوستانم رو که پنج سال از عمرمون رو در کنار هم گذروندیم، تو زندگی موفق گردانیده و حقوقاشونو به موقع بده صندلی های شرکت رو هم عوض کن انقد که صدا میده، آدم روش نمیشه تکون بخوره! با سلام خدمت خوانندگان همیشگی وبلاگ ... این شما و این قسمت سوم (قسمت دوم) (قسمت اول) مصاحبه با خانم دکتر استرالیانیان فوق تخصص مهاجرت و تهجر، لیبل ویزا، خود درگیری با 70 دلار، بلیط هواپیما، هاربور بریج، افکار کانگرو و ... از دانشگاه پیام نور واحد Tanami desert. مجری: سلام خانم دکتر خانم دکتر: هالو م: واقعا که خ: تانک یو م: همش خودتی. میخواستم بپرسم بعد اینکه ویزا اومد باید چه اقداماتی انجام بشه خ: بله، البته این اقدامات خیلی گسترده هس ونیاز به انجام اقدامات خیلی گسترده ای داره م: خب؟ خ: همین دیگه م: خیلی کلی بود . بذارید تک تک بپرسم. اول اینکه برای خرید بلیط باید چیکار کنیم؟ خ: آخیش ... به نکته کاملا خوبی اشاره کردید. حالا میتونم هی حرف بزنم! ببینید اول میرید یه زنگ به آژانسای هواپیمایی میزنید. اول دو طرفه رو میپرسید. برق از کلتون میپره (این قسمت حتما باید انجام شه) بعد زنگ میزنید مرکز هواپیمایی امارات دوباره برق از کلتون میپره. درنتیجه میرید سراغ یه طرفه. ناراحت و نا امید میشید. بعد یهو برق از کلتون میپره چون یادتون میافته تو ماگرنت هلپ یه چیزایی راجع به سایتای فروش بلیط خوندین. میرید اونجا و این سه تا آدرس رو با چشم نگاه میکنید: cheapoair.com skyscanner.com edreams.net چشماتون برق میزنه و میچسبید به جون یکی از دوستاتون که تو سوئد زندگی میکنه و میگید تو روخدااااااااااااااااااااا واسه ما بلیط بگیر. اونم میگه باشه. بعد ایشون باید تو بلیط اسم شما رو اشتباه وارد کنه. شما در این مرحله یعنی سکته مغزی میزنید. چون تو بلیط نوشته امکان نداره که بلیط ریفاند بشه. زنگ میزنید آمریکا دو سه ساعت با چینی و هندی و گواتمالایی صحبت میکنید بعد آخرش به این نتیجه میرسید که فقط کسی که بلیط رو خریده میتونه کنسل کنه. خلاصه به اون میگید که زنگ بزنه. این وسط یه املت مشتی هم میخورید و از زندگی هم لذت میبرید. وقتی دوستتون بعد سه ساعت صحبت کردن بلیط رو کنسل کرد دوباره براتون بلیط میگیره و شما دست و جیغ و هورا میکشین. آممممممممممماااااا! بعد بیست و چهار ساعت دوباره دوستتون زنگ میزنه و میگه اونا بانک منو نشناختن و کنسل شد! تو میگی : لعنتی! حالا دوباره دوستتون اصرار میکنه که دوباره براتون بلیط بگیره شما میگین: جون مادرت دیگه واسه ما بلیط نگیر قلبمون ضعیفه! بعد دوباره به زیارتگاه حضرت ماگرنت هلپ مشرف شده میبینین یکی شماره گره زده تو یکی از فروما. که میگه من میتونم براتون با مستر کارت بلیط بگیرم. مثل بچه آدم پورسانتش رو میدین اونم براتون بلیط ارزونتر میگیره. شمام بقیه پولتون رو میذارین جیب مبارک! م: تموم شد؟ خ: نه. بعدش هم میرین م: خب؟ خ: خب و زهر مار. تموم شد دیگه! م: وسایل رو چیکار کنیم خانم دکتر؟ خ: وسایل رو باید یا بفروشین با بذارین تو انبار یا هردو. که من راه یا هر دو رو پیشنهاد میدم. م: انبار چنده؟ خ: انبار همه قیمتی داره. و انباری که پول بیشتری براش بدین خب مسلما گرون تره. م: خسته نباشی! خ: سلامت باشی. من هم همینجا از همه بینندگان عزیز خداحافظی میکنم امیدوارم همیشه در سایه باشن و پیرشن. م: من هم ابراز خرسندی میکنم از تموم شدن این برنامه و خوشحالم که زنده موندم و تونستم این برنامه رو تموم کنم. دعای پایانی: خدای مهربون دستت درد نکنه. یه کاری کن این شرکت پولای مارو بده بریم رد کارمون. ویزامون اومد. اول خوشحال شدم پریدم بالا و پایین. بعد گریه کردم بعد دلتنگ شدم بعد حالم بهتر شد اومدم پست گذاشتم. بقیه باشه واسه بعد... دعای پایانی: خدایا مرسی بالاخره ما از ویزی دراومدیم. امیدوارم کمکم کنی که هم من هم خانوادم بتونیم راحت بااین قضیه کنار بیایم و زندگی بهتری بسازیم


source: fineweb

text: February 7th, 2012 – [Kaleme] In a joint, open letter Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi’s children call upon their oppressed and suffering compatriots and all freedom loving and justice seeking citizens across the globe to act as their voice to the world at large and echo their demand for justice and the release of all oppressed yet resistant prisoners, including all political prisoners and prisoners of conscience across Iran. The complete content of the letter provided to Kaleme and Saham News is as follows: In the name of God, To our oppressed and suffering compatriots who have sacrificed so much and all those who seek liberty and justice across the globe, We are approaching the one year anniversary of the illegal house arrest of our loved ones; an illegal house arrest that violated all international conventions and domestic laws; an illegal house arrest that took place as a result of the demand by our loved ones that the ruling government issue a permit for rallies in support of the anti-authoritarian movements taking place the region at the time; an illegal house arrest that rendered our loved ones as nameless prisoners without any legal rights. Their request for a permit was an act that neither you nor your companions would ever regard as a crime, for to the contrary, it demonstrated their high level of social consciousness and their ability to accept responsibility. Both Mousavi and Karroubi have held high level positions within the government and served their country for many years. Their service to the country includes 8 years as head of Parliament [Karroubi] and 8 years as Prime Minister under extremely difficult conditions of war and economic sanctions [Mousavi]. Throughout these years, they have both remained compassionate and loyal companions to their compatriots. During the 2009 presidential elections, these two honorable men even passed the Guardian Council’s strict vetting process, including overcoming Approbative Supervision [Tanslator's Note:an interpretation of Iran's Constitution that allows institutions like the Guardians Council to veto laws that have popular support and to disqualify candidates running for public office]. Despite the fact that this law is contrary to the slogans and ideals of the founder of the Islamic Revolution that all individuals have the freedom to participate in the selection process for the nomination of presidential candidates, these two honorable men passed the vetting process and began their respective electoral campaigns in accordance to the existing laws. Although they witness many violations of the law at the hands of a rival candidate; a candidate with an upper hand as a result of his extensive political support and unlimited access to national resources, they nevertheless engaged in healthy and fair competition during their respective electoral campaigns. Furthermore, both candidates went out of their way to remain civil and respectful during the presidential debates, voicing criticism of the country’s conditions taking into consideration our national interests; criticism that is now apparent to all and continues to be voiced by many. After the unexpected results of the presidential elections that were contrary to all evidence and documentation at hand, and following the street protests by millions of Iranian citizens in accordance to the laws stipulated under Iran’s Constitution, Mousavi and Karroubi also voiced their criticism of the election results, standing firm with the protesting citizens of Iran. They too were beaten during the protest and one of their family members was even martyred. Furthermore, they faced a grand conspiracy, extreme defamation and suppression and their homes were brutally attacked and defaced by an army of thugs. The last inhumane and illegal act imposed upon our loved ones was this so called house arrest. It has been one year since this inhumane act took place. During this time the authorities and entities associated with the ruling government, who have to date ignored the rule of law, have continued to lie and insist that it is our loved ones who have requested that the government protect them and they [the government] are only protecting their lives. They have nothing to say, no rationale to present to the citizens of Iran and the world at large for the acts they have committed. Are the blatant lies that are at times divulged by certain authorities both inside Iran and abroad not inconsistent with the truth? We the families of the aforementioned loved ones clearly and unequivocally state that they have been detained against their will and in violation of the law for the past year. Furthermore, during this past year, with the exception of a hand full of phone calls and restricted, short, controlled visitations they have been deprived of all communication with the outside world and deprived of their legal rights. To date not a signal authority of the ruling government, has accepted responsibility for this illegal act. Their food, health and medication is also controlled rather than being provided by an independent and impartial party. There is also much uncertainty regarding their security and the location of their detention. It goes without saying that the concerns regarding their well being are greatly increasing with the passing of each day. In addition, we the family of Mir Hossein Mousavi, Mehdi Karroubi and Zahra Rahnavard, declare on their behalf that we protest this form of incarceration, be it house arrest or other and demand an end to this illegal and inhumane act. Those who commit such acts are fully aware that they behavior will not affect on the will of our loved ones, for they will never compromise and will continue to defend the rights and ideals that were expressed by millions of our compatriots who came to the streets in protest. They will continue to defend the rights of those who were slain, those who were martyred, arrested, incarcerated, tortured and mistreated. They will also continue to defend the rights of thousands of prisoners who remain strong and continue to persevere behind bars. We ask the ruling government on the honor, life and property of our nation to refrain from acts that are inhuman, unpatriotic and against our religious foundations and will only bring us to the brink of war and destruction and instead return to a path based on logic the rule of law and the national interests of our nation. We the families of Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi, two honorable men who have been deprived of their human rights but have nevertheless remained steadfast and true to their oath to defend the rights of our citizens, now call upon our oppressed and suffering compatriots and all freedom loving and justice seeking individuals dedicated to human rights across the globe, to act as a symbol of support for a nation that has been deprived of their rights. We ask in particular that you support the innocent martyrs and prisoners in Iran and stand with Iranians inside Iran who seek true democracy, acting as our voice to the world at large and echoing our demand for justice. Tell the world: “We demand the release of all oppressed yet resistant prisoners, including all political prisoners and prisoners of conscience across Iran and we believe that an honorable and great nation such as Iran does not deserve such economic and political hardship and God forbid war.” The families of Mehdi Karroubi and Mir Hossein Mousavi February 7th, 2012 Source: http://www.kaleme.com/1390/11/19/klm-90066/ » یکسال حصر غیرقانونی و غیرانسانی و محروم از ملاقات و حقوق حداقلی درخواست فرزندان موسوی و کروبی از مردم در آستانه ۲۵ بهمن: پژواک صدای حق خواهی ما باشید اشتراک سه شنبه, ۱۸ بهمن, ۱۳۹۰ چکیده :ما اعضای خانواده این عزیزان با صراحت و قطعیت می گوییم که آنها برخلاف خواست خود و برخلاف قانون یک سال است که در بازداشت به سر می برند و جز تعدادی تماس تلفنی و دیدار محدود ،کوتاه و کنترل شده حق هرگونه ارتباطی با بیرون از آنها سلب شده است . آنها از حقوق قانونی خود محروم مانده اند. تا کنون هیچ شخص مسئولی حتی همین اقدام غیر قانونی راهم بنا بر جایگاه حقوقی خود نپذیرفته است . آنها از نظارت ارگان بی طرف بر خوراک و سلامتی و دارو بی بهره اند . و در مورد امنیت و کجایی مکان نگهداری آنان ابهامات زیادی وجود دارد و این نگرانیها روز به روز برای ما شدیدتر شده است. ... فرزندان موسوی و کروبی در نامه مشترکی، از همه هموطنان مظلوم و رنج دیده و فداکار و از همه انسان های حق طلب و آزادی خواه و عدالت جو در جای جای جهان خواسته اند که پژواک صدای حق خواهی آنها بوده و صدای شان را به گوش جهانیان برسانند که زندانیان مظلوم و مقاوم ما و همه زندانیان سیاسی و عقیدتی را در سراسرایران آزاد کنید. به گزارش کلمه، در این نامه مشترک با اشاره به روند غیر قانونی و غیر انسانی حصر خانگی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی و توجیهات حاکمیت در ادامه این حصر آمده است: ما اعضای خانواده این عزیزان با صراحت و قطعیت می گوییم که آنها برخلاف خواست خود و برخلاف قانون یک سال است که در بازداشت به سر می برند و جز تعدادی تماس تلفنی و دیدار محدود ،کوتاه و کنترل شده حق هرگونه ارتباطی با بیرون از آنها سلب شده است . آنها از حقوق قانونی خود محروم مانده اند . تا کنون هیچ شخص مسئولی حتی همین اقدام غیر قانونی راهم بنا بر جایگاه حقوقی خود نپذیرفته است . آنها از نظارت ارگان بی طرف بر خوراک و سلامتی و دارو بی بهره اند . و در مورد امنیت و کجایی مکان نگهداری آنان ابهامات زیادی وجود دارد و این نگرانیها روز به روز برای ما شدیدتر شده است. فرزندان موسوی و کروبی با ابراز نگرانی از وضعیت سلامت و امنیت آنان تصریح کرده اند: ما اعضای خانواده این عزیزان با صراحت و قطعیت می گوییم که آنها برخلاف خواست خود و برخلاف قانون یک سال است که در بازداشت به سر می برند و جز تعدادی تماس تلفنی و دیدار محدود ،کوتاه و کنترل شده حق هرگونه ارتباطی با بیرون از آنها سلب شده است . آنها از حقوق قانونی خود محروم مانده اند . تا کنون هیچ شخص مسئولی حتی همین اقدام غیر قانونی راهم بنا بر جایگاه حقوقی خود نپذیرفته است . آنها از نظارت ارگان بی طرف بر خوراک و سلامتی و دارو بی بهره اند . و در مورد امنیت و کجایی مکان نگهداری آنان ابهامات زیادی وجود دارد و این نگرانیها روز به روز برای ما شدیدتر شده است. آنان از حاکمان بر جان و مال و ناموس مردم خواسته اند از راه ضد ملی و ضد دینی و ضد انسانی که در سرکوب هر منتقد و مخالف خود در پیش گرفته اند و کشور را درلبه پرتگاه جنگ و ویرانی قرار داده اند به راه منطق وقانون و مصلحت مردم و میهن برگردند. متن کامل این نامه که در اختیار سحام نیوز و کلمه قرار گرفت، به شرح زیر است: به نام خدا هم وطنان مظلوم ، رنجدیده و فداکار انسان های حق طلب ، آزادی خواه عدالت جو در جای جای جهان نزدیک یک سال است که عزیزان ما برخلاف نص صریح قوانین داخلی و تمامی کنوانسیون های بین المللی و به دنبال درخواست مجوز سال گذشته برای راهپیمایی ۲۵ بهمن در آنچه به صورت یک بدعت حقوقی حبس خانگی و درعمل زندانی بی نام ونشان است ، قرار دارند .حتما بیاد دارید که این راهپیمایی برای حمایت از جنبش های ضد استبدادی منطقه بود . کاری که نه برای شما و نه همراهان به بندکشیده شده شما حال در هر زمان ، نه تنها جرمی نیست بلکه نشانی از رشد اجتماعی و مسئولیت پذیریست . آقایان موسوی و کروبی سالها در مسئولیتهای طراز اول کشور به مردم خدمت کرده اند. هشت سال ریاست مجلس و هشت سال نخست وزیری کشور تحت سخت ترین شرایط جنگی داخلی و محاصره اقتصادی ، کم ترین سابقه عزیزان ماست. آیا جز این است که در تمامی این سالها دلسوز یار و امین هموطنان خود بوده اند؟ این دو بزرگوار در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ حتی از همه فیلترهای شورای نگهبان که با بدعتی به نام نظارت استصوابی و برخلاف شعارها و آرمان های بنیانگذار انقلاب در رابطه با «آزادی» برای همگان به گزینش اولیه نامزدهای انتخاباتی می پردازد، عبور کردند و طبق همان قوانین به فعالیت انتخاباتی پرداختند .آنها در حالی که شاهد تخلف های فراوان از سوی نامزد رقیب بودند، که همه امکانات کشور و همه نوع حمایت سیاسی را در پشت خود داشت ، به رقابتی سالم و عادلانه پرداختند و در مناظره هایشان نیز در کمال ادب و با بصیرت کامل و دلسوزی و با رعایت تمام مصالح ملی نظراتی را در نقد شرایط موجود مطرح کردند که تماما امروز سخنی است که دیگر همگی بدان معترفند و خود نیز تکرار می کنند. ایشان، پس از اعلام نتایجی که کاملا غیر منتظره و خلاف همه مشهودات و مستندات بود و اعتراضات میلیونی مردم که براساس قانون اساسی کشور صورت گرفت؛ نظر اعتراضی خود را ابراز داشتند و پا به پای مردم معترض ایستادگی کردند. خود کتک خوردند و شهید دادند و با انبوه توطئه ها ، افترا و سرکوب ها و لشگرکشی اراذل به خانه و کاشانه خود مواجه شدند. آخرین حربه ای که علیه این عزیزان به کار گرفته شد برخورد غیرانسانی و غیر قانونی مبنی بر به اصطلاح حبس خانگی آنهاست. اینک یک سال از این عمل ضد انسانی میگذرد . در این مدت مقامات و نهادهای حاکم که دست شان از هر محمل قانونی خالی است، جز این دروغ که آنها خودشان خواهان مراقبت از خویش بودهاند و ما برای حفظ جان آنها چنین کرده ایم ، حرفی برای گفتن و منطقی برای ارائه به افکار عمومی داخلی و جهانی ندارند . آیا این که هر از گاهی دروغهای آشکاری از زبان بعضی افراد مسئول در داخل و خارج از کشور به گوش می رسد ، با حقایق در تعارض نیست؟ ما اعضای خانواده این عزیزان با صراحت و قطعیت می گوییم که آنها برخلاف خواست خود و برخلاف قانون یک سال است که در بازداشت به سر می برند و جز تعدادی تماس تلفنی و دیدار محدود ،کوتاه و کنترل شده حق هرگونه ارتباطی با بیرون از آنها سلب شده است . آنها از حقوق قانونی خود محروم مانده اند . تا کنون هیچ شخص مسئولی حتی همین اقدام غیر قانونی راهم بنا بر جایگاه حقوقی خود نپذیرفته است . آنها از نظارت نهادهای بی طرف بر خوراک و سلامتی و دارو بی بهره اند . و در مورد امنیت و کجایی مکان نگهداری آنان ابهامات زیادی وجود دارد و این نگرانیها روز به روز برای ما شدیدتر شده است . اینک ما خانواده آقایان کروبی و موسوی و خانم رهنورد از طرف آنان اعلام می کنیم که ما و عزیزان مان به این زندان هرچه که باشد خانگی یا غیر خانگی ، معترضیم و خواهان پایان دادن به این اقدام ضد انسانی و ضد قانونی هستیم. مسببین اینگونه رفتارها به خوبی می دانند که با اقداماتی چنین، در اراده عزیزان ما در حق خواهی خویش و دفاع از آرمان هایی که میلیون ها هم وطن مان در خیابان ها ابراز کردند و خون خود را نثار نمودند و دهها شهید دادند و دچار حبس وشکنجه و انواع مسایل دیگر شدند و نیزهزاران زندانی که همچنان مقاوم و استوار در حبس اند؛ خللی ایجاد نخواهد کرد. ما از حاکمانِ بر جان و مال و ناموس مردم می خواهیم از راه ضد ملی و ضد دینی و ضد انسانی که در سرکوب هر منتقد و مخالف خود در پیش گرفته اند و کشور را درلبه پرتگاه جنگ و ویرانی قرار داده اند به راه منطق وقانون و مصلحت مردم و میهن برگردند. ما خانواده آقایان موسوی و کروبی، که برعهد خود با مردم در دفاع از حقوق شان وفادار واستوار مانده اند؛ اینک به خاطر حقوق از دست رفته آنها ، به عنوان نمادی از حقوق از دست رفته مردم ایران و مخصوصا شهدای مظلوم و زندانیان بی گناه ، از همه هموطنان مظلوم و رنج دیده و فداکار و از همه انسان های حق طلب و آزادی خواه و عدالت جوی، هم گام با هموطنان داخل کشور که خواهان تسلط مردمسالاری واقعیند ، در جای جای جهان میخواهیم پژواک صدای حق خواهی ما باشند . و صدای مارا به گوش جهانیان برسانند که: “زندانیان مظلوم و مقاوم ما وهمه زندانیان سیاسی و عقیدتی را در سراسر ایران آزاد کنید . کشور وملتی با اینهمه سرفرازی و بزرگی شایسته این حد رنج تنگناهای اقتصادی و سیاسی وخدایناکرده جنگ نیست .” خانواده مهدی کروبی و میرحسین موسوی ۱۸ بهمن ماه ۱۳۹۰


text: این مقاله معقولانه و با دلیل، موضوع را پوشش میدهد، و شامل نقصها یا اشتباهات واضح نیست. این مقاله شامل بخش عمدهای از محتوای مورد نیاز برای یک مقالهٔ عالی بر اساسهای معیارهای ویکیپدیا است، گرچه بعضی بخشها نیاز به گسترش داشته باشند و به برخی از سرعنوانهای کماهمیتتر به درستی پرداخته نشدهباشد. این مقاله ساختاری استوار و تعریفشده دارد. محتوا بایستی به گروههای محتوای مرتبط دستهبندی شوند، که شامل یک بخش آغازین و تمام بخشهایی است که میتواند معقولانه به یک مقالهٔ نوعی افزوده شود. این مقاله معقولانه و بادلیل، خوب نوشته شده است. غالب عمومی نثر، اشتباهات دستورزبانی بارز و سلاستهای محسوس را نشان نمیدهد اما بدون شک نباید انتظار داشته باشیم تا یک مقالهٔ «چشمگیر» را ببینیم؛ پیروی دقیق از شیوهنامهٔ نگارشی لازم نیست. این مقاله در جای مناسب شامل محتوای کمکی یا فرعی است. نگارهها گرچه لازم نیستند اما پیشنهاد میشوند. دیاگرامها و یک الگوی اطلاعاتی و ... در موردی که به موضوع مرتبطند و برای غنای محتوا مفیدند میبایست افزوده شوند. این مقاله، قراردادن مخاطب حداکثری را دستور کار دارد. گرچه ویکیپدیا چیزی بیش از یک دانشنامهٔ عادی است، مقاله نباید التزامی به داشتن پیشزمینههای تکنیکی غیرواجب داشته باشد و واژههای تکنیکی در مکان مناسب بایستی تشریح یا حذف شوند. این مقاله میبایست فاقد هر نوع برچسب مناقشهآمیز باشد. وجود برچسبها و الگوهای پیامی با مفهوم اخطار آمیز، یک نقطه ضعف برای هر مقالهای محسوب میشود. به این دلیل که یا مناقشه و جنگ ویرایشی در مقاله یا یکی از بخشهای آن در جریان است و متن کنونی دارای پایداری لازم نیست؛ و یا قواعد نگارشی و شیوه نامههای ویکیپدیا در آن مقاله احراز نشده است. در هردو صورت وجود برچسبها ناپسند است و مقاله دارای برچسب فاقد اعتبار کافی برای کسب این درجه میباشد.


text: محمدرضا فرزین دبیر ستاد هدفمندسازی یارانه ها در جریان بررسی ماده ۵۵ لایحه بودجه سال ۹۲ که مربوط به درآمد هدفمندی یارانههاست، اظهار داشت: دولت در مورد هدفمندی یارانهها پیشنهاد مشخصی را ارائه کرده و قانون را اجرا کرده است. همچنین برای امسال نیز ۱۲۰ هزار میلیارد تومان درآمد حاصل از اجرای هدفمندی یارانهها را در نظر گرفتیم و اعداد مشخصی را در جلسات مشترک با نمایندگان و رئیس مجلس داشتیم.لاریجانی در واکنش به صحبتهای فرزین با کنایه اعلام کرد، همانطور که تاکنون مطابق قانون عمل کردهاید! و در ادامه نیز نمایندگان با گفتن احسنت از صحبتهای لاریجانی حمایت کردند. نماینده دولت در ادامه بیان کرد: آمار نقدینگی سال ۹۰ را اگر نگاه کنید پایینترین نرخ پایه پولی کشور را داشتهایم که ۱۱٫۶ بوده است. با توجه به اینکه سال ۹۰، نخستین سال اجرای قانون هدفمندی یارانهها بوده است. همچنین برای امسال ۳۰ هزار میلیارد تومان از محل حاملهای انرژی درآمد کسب کردهایم که مجلس ۱۱ هزار میلیارد تومان در بودجه اجازه داده است بابت نان و برق برداشت کنیم. فرزین تاکید کرد: یک ریال اضافهتر از این ارقام برداشت نکردهایم و در سال ۹۰، یک ریال کسری نداشتهایم و نقدینگی نیز اضافه نشده است. لاریجانی در واکنش به صحبتهای فرزین، اظهار کرد: سند وجود دارد که ۳ هزار میلیارد تومان از دیوان محاسبات مصوبه گرفتهاید. همچنین ستاد تدابیر ویژه نیز اسنادی دارد. نمایندگان مجلس مجددا برای تایید صحبتهای رئیس مجلس از لفظ احسنت چندین بار استفاده کردند. فرزین با بیان اینکه هیچ برداشتی نکردهایم، ادامه داد: بر اساس سهمیهها دولت پرداختها را انجام داده و نکتهای که اینجا مطرح است این است که قانون هدفمندی یارانهها در مجلس تصویب شد و قرار است ۵ ساله اجرا شود. همچنین قیمت حاملهای انرژی حدود هر بشکه ۱۵ دلار است. اگر بخواهیم به ۹۰ درصد فوب خلیج فارس برسیم این ۱۵ دلار ۹۰ دلار شده است و اگر امسال مرحله بعدی اجرا نشود برای سالهای بعدی شیب افزایش قیمتها بیشتر میشود. بنابراین هرچه دیرتر اجرا شود شیب آن در سالهای آخر بیشتر میشود. نماینده دولت بیان کرد: اگر طبق قانون هرساله میزان مشخصی افزایش پیدا کند شیب آن مناسبتر بوده و فشار کمتری به مردم وارد میشود. مگر اینکه قانون را تغییر دهید ولی باید بگویم دقیقا آن چیزی که مجلس از دولت خواسته را مطابق قانون عمل کردهایم و آثار هدفمندی یارانهها در بهبود عدالت و کاهش ضریب جینی بر اساس آمار موجود مشهود است. فرزین ادامه داد: در سال اول اجرای هدفمندی یارانهها، ۱۷٫۵ میلیارد دلار صرفهجویی انجام شد و اگر این روند ادامه پیدا نکند مصرف انرژی افزایش پیدا خواهد کرد و با مشکل روبرو میشویم. به گفته وی، با روال کنونی این امر امکان ندارد. جعفر قادری پس از صحبتهای نماینده دولت در مورد قانون هدفمندی یارانهها، اعلام کرد: بر اساس اسناد موجود ۷ هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان از بانک مرکزی دریافت کردهاید که هنوز تسویه نشده است و همچنین ۳ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان دیگر نیز از خزانه برداشته اید. همچنین ۶۵۰ میلیارد تومان از حساب دانشگاهها دریافت کردهاید که لیست تمام دانشگاهها به تفکیک وجود داشته و در تلفیق نیز آن را نشان دادهاید. سخنگوی کمیسیون تلفیق بیان کرد: بر اساس پیشنهاد افزایش درآمد حاصل از هدفمندی یارانهها به ۸۰ هزار میلیارد تومان، قیمتهای حاملهای انرژی ۳۰۰ درصد افزایش مییابد و این یعنی تورم ۲۰ درصدی مازاد بر تورم فعلی. همچنین این تورم ۲۰ تا ۳۰ درصدی و افزایش ۳۰۰ درصدی ناشی از فشار هزینه است. این افزایش هزینه تولید همزمان با تورم، رکود را به همراه دارد از اینکه پایگاه بزرگ نما دانلود رو انتخاب کردید بسیار سپاسگذاریم. مدیریت نما دانلود...دانلود بهترین ها برای شما....لطفا پس از کپی کردن مطالب نما دانلود،منبع را نیز ذکر بفرمایید در غیر اینصورت پیگرد قانونی در پی خواهد داشت و نسبت به مسدود نمودن سایت متخلف اقدامات لازم اجرا خواهد شد.


text: سخنرانی رئیس جمهور ایران در دانشگاه بهشتی تهران با شعارهای متقابل دانشجویان در رابطه با رخدادهای سال ۱۳۸۸ و وضعیت زندانیان سیاسی همراه بود که او در واکنش به شعاردهندگان توصیه کرد «آستانه تحمل خود را بالا ببرند». به دنبال واکنشهای شدیداللحن به اظهارات جنجالی وزير امور خارجه ايران درباره توان نظامی کشور آمریکا در مقایسه با جمهوری اسلامی، محمدجواد ظريف، روز شنبه درباره اظهارات خود توضیح داد. بیژن زنگنه، وزیر نفت ایران، میگوید که تا پایان سال ۱۳۹۳ طرح توسعه پنج فاز از میدان گازی پارس جنوبی به سرانجام خواهد رسید. او پیشتر از روند توسعه این میدان در زمان احمدینژاد انتقاد کرده بود. © 2013تمام حقوق این وبسایت بر اساس قانون کپیرایت برای رادیو فردا محفوظ است.