text: سهراب سپهری یک پست مدرن سهراب همچون شعرای دیگرنیست که بخواهیم براحتی به فهم اشعارش دسترسی پیداکنیم . چه اوسخنانش همه رازآمیز، خیال انگیز وگاه خیلی شخصی است . یکی ازنقادان بنام ، بهمین مناسبت سختی فهم اشعارسهراب ، سبک اورا مثل سبک برخی ازشعرای عهد سنت ، سبک هندی خوانده . که این گزافه ای بیش نیست واو کجا وسبک هندی کجا . واین نشان میدهد که حتی نقاد نیزبه عمق روح وی پی نبرده واورا با طوطیان شکرشکن شیرن گفتاردریک ترازو سنجیده است . قابل مقایسه باشعرای دیگرهم نیست. چه هرشاعری ویژگی خاص خودرا دارد. اما شعرای دیگررا باکمی دقت میتوان به مقصودشان پی برد. یا به نگرششا ن نزدیک گردید . اما شعرهای سهراب فراترازین حرفاست. اودردنیای خاصی زندگی میکند که دسترسی بدانجا باین سادگی که برخی از نقادان فکرکرده اند نمی باشد. گرچه بسیاری ازاشعارش نیزخیلی ساده بنظرمیرسد. مثلا گوشه هایی ازین شعربلند صدای پای آب که ً میگوید : اهل کاشانم . روزگارم بدنیست . تکه نانی دارم ،خرده هوشی ، سرسوزن ذوقی. مادری دارم ،بهترازبرگ درخت . دوستانی، بهترازآب روان . اما درین قطعه شعر، فقط تا همین جا میتوان بدون مشکلی به جلورفت . اگرکسی بگوید چرا؟ مگربقیه اش چقدرپیچیده هست؟ کافیست که به ابیات بعدی رجوع کنیم ببینیم که چه میگوید : وخدائی که دراین نزدیکی است لای این شب بوها ،پای این کاج بلند روی آگاه ی آب ، روی قانون گیاه خوب اینجا دیگرنمی شود همان معنا ها وبرداشتهای ساده راازاین ابیات کرد . چرا خدا اینهمه نزدیک باشد ؟ آمده است که ازرگ گردن به ما نزدیک تراست. ولی اینجا شاعرچیزدیگری میگوید: خدا لای شب بوها چکارمیکند؟ پای این کاج بلند چرا ؟ روی آگاهی آب یعنی چه ؟ مگرآب آگاهی دارد؟ مگرگیاه قانون دارد ؟ میتوان تعبیرهای ساده ای کرد اما این تعبیرها تا مقصود اصلی شاعرفاصله بسیاراست . یا اینجا : قبله ام یک گل سرخ جانمازم چشمه، مهرم نور. دشت سجاده من . من وضو با تپش پنجره ها میگیرم . قبله که جزکعبه جائی نیست . پس چرا گل سرخ کعبه ی سهراب مسلمان شده ؟ واقعا ً مقصودوی ازگل سرخ چیست ؟ چگونه چشمه ، جانمازمیشود ؟ چرا نورمهرش باشد ؟ اومیخواهد برنورسربگذارد ؟ چرا دشت سجاده اش باشد ؟ ازهمه مهممتر، تپش پنجره ها چیست که شاعرما با آن وضوء میگیرد ؟ پیداست که همه ی این ابیات، نکته هائی دارد که ازحدّ فهم هرخواننده ای خارج است. ممکن است که هرکس به فراخورفهم وخیا ل خود تعریف ودریافت خاصّی ازشعرهای سهراب داشته باشد. اما نزدیک شدن به ساحت مقدّس روح پاک این شاعرغریب به همین سادگی نیست. مگرآنکه با زبان و اندیشه وی آشنا شویم . خیلی ها تعبیرهای جالبی ازونکرده اند. واورا درحدّ یک شاعرمعمولی به مقیاس کشیده اند اما اوکجا واین تعبیرها کجا ؟! من هم مدعی نیستم که واقعا ً اورا شناخته ام . ولی سعی میکنم نکاتی را که ازودریافت کرده ام دراختیارتان بگذارم. تا سهمی درکمک رسانی به شکافتن این معانی داشته باشم . من هیچگا ه سهراب را به چشم فقط یک شاعرنگاه نمی کنم بل اورا درحد یک نبی ـ البته درمعنای عبری آن ـ باومیاندیشم .اونبوت میکند وگاه شطح وطامات میبافد . اوجاهائی سخنانی دارد که فکرمیکنی ازدنیائی ممکن خبرداشته است . ولی من همه ی این حدس وگمانها را نادیده گرفته وفقط به چشم یک هنرمند باونگاه میکنم .که پیامی ازبرای آدمی دارم . روحیات وی به انسان اواخر قرن بیستم وبیست ویکم میماند . گویی پیام رسانی ازبرای این نسل سرگردانست . خیلی ها سعی کرده اند اورا به فلان مکتب ویا فلا ن عقیده نسبت دهند. ولی او زبان ودیدگاههای خاصّی برای زندگی دراین برهه اززمان دارد که خاصّ اوست . من سعی میکنم تا حدّممکن ازاغراق گوئی درباره وی خودداری کرده وتا آنجا که میتوانم دریافتهای خودرا درباره اندیشه های وی خدمت شما تقدیم کنم . حال این شما ودست آوردهای ما امیداست که مورد توجه شما عزیزان قرارگیرد. فهم اشعارسهراب نیازبه نوعی شناخت خاصّ نسبت به زبان وی دارد. زبان وی با زبان دیگرشعرای گذشته وامروز فرق اساسی دارد . وبهمین لحاظ همراه باآشنائی زبان وی نیازبه شناخت جهان بینی وی نیز میرود که هردولازم وملزوم یکدیگرند . وبی ایندو همچون نقادّ، نمیتوان به مقصود ومنظوراونزدیک شد . واورا تا حدودی شناخت . ازهمین روست که به قول دکترحمید زرین کوب درکتاب چشم اندازشعر فارسی، "... وی را میتوان شاعری صاحب سبک دانست... " . زبان اوصریح وروان است. اما با توجه به نظریاتش میتوان به فهم اشعارش نزدیک گردید. درخصوص دریافتهای من از اشعارش، کتابی آماده ی چاپ دارم. ولی دراینجا صرفا ً یکی ازعنوانهای کتاب را که بیشترموردد نظرم بود، درحدّ یک رساله کوتاه خدمتتان تقدیم میدارم . علت برگزیدن این بخش ازکتاب برای ارائه دراینجا، بخاطرحساس بودن وبحث انگیزبودن آنست . ودرضمن هشیاری دراین امرخطیراست که با معیارهای ساده وازپیش تعیین شده به سراغ فهم اشعارش نرفته وبهمین سادگی اورا مورد ارزیابی های قیاسی خود قرارندهیم . ازین چند نکته که بیان شد پیداست که روی سخن من با نقاد است . که با احتیاط درباره وی سخن گوید. کارما درین خصوص دریافت است نه نقد . نقاد وسهراب سپهری هنوزمنتقدان ما با ذهنیات ازپیش تعیین کرده خودبه سراغ نوشته ها،شعر، نثرو... رفته واز دیدگاه ها ومعیارهای خود که ساختارهایی کهنه بیش نیستند، بارزیابی ونقدآثاربزرگان شعروادب می پردازند . گرچه هرکسی نظری دارد وبه قول دوستی: "وقتی کتابی راچاپ میکنی دیگرازآن نویسنده نیست بلکه این خواننده است که کتاب را حقّ خودمیداند"، بااینهمه،چون پای نقّادی واظهارنظرهای اشخاص سرشناسی مطرح میشود، انتظارات بیشتری میرود . نقادان امروزه ی ما کسانی نیستند جزافرادی که بایک سری الگوهائی که ازپیش درذهن انبارکرده اند به خوب وبدکردن هایی که ناشی از وجدان اندیشندگی آنانست،نوشته ها...را پایمال کرده تا آنکه اگرکسی ازحال وهوای نویسنده یاسراینده ، بی خبرباشد، دربست آن نقدها را بپزیرد. علی الخصوص که شخص موردنظربه طُرُقی هویتش باهویّت خواننده نزدیک بوده ودرسطح اندیشندگی اوبیاندیشد . آنان گویی براساس همان باورهای سابق که به انتقادازخود وانتقادازدیگران شعارشان بود قصد دارند،همه ی نوشته هارا از دید خود نقادی کنند. وانتظاردارند که دیگران هم بی هیچ نظری به گفته آنها، سرتسلیم فرود آورند . درحالیکه این ماجرا،متعلق به زمانی بود که ماتریالیسم دیالکتیک ریشه وپایه ی همه ی تفکرات منتقدان را تشکیل میداد. وهستی شناسی را محدود به همان گذرگاه میدانستند. حتی این تصوّرهم به ذهنشان خطورنمیکرد که ممکن است نویسنده یا سراینده، حرفهای نوی درکارش برای نسل جدید داشته باشند . شایدکسی بخواهد خارج ازدایره شعرنیمایی سخنی بگوید . گویی استبدادزمان از نقّادان ما نیزمستبدانی خاصّ خود ساخته بود. این استبداد تنها نسبت به دید دیگران نبوده؛ بلکه خودنیز دراسارت ساختارها خودرا زندانی کرده بودند.واجازه هیچ نوع تحوّلی هم به خود نمیدهند. اصولا نقّادی از نظربنده کار نادرستی است.آنهم درعرصه ی شعر. این به عهده ی شاعر است که چگونه آن شعریا مطلب را دریافت کرده است. نمی گویم ادراک؛ چه ادراک کارهیج تنا بنده ای درین هستی نیست. چه عالِم هم که خودرا متکی به علم میداند به خوداین اجازه را نمی دهد که مدّعی ادراک حتّی همان بخش ازدانسته هایش باشد. وبا احتیاط سخن میگوید ونظریه علمی خودرا به صورت یک فرضیه مطرح میکند . گرچه درین فضا خطرات زیادی وجود دارد که ممکن است، هرخُزعبلاتی را بخورد خواننده دهند؛ اما بسیاری از هنرهایی که درعرصه ی ادبیات ما ارائه شده مخصوصاً آثارسهراب سپهری، از نوعی اندیشندگی والایی برخورداراست . که درزما ن خود کسی را به جزمعدودافرادی که آنهم چند پارگراف بیشتردرحق او نگفته اند واقعاً اجازه نداشته اند تا این حدّ، فضای ذهنی دیگران را نسبت به این شاعروالاوغریب، مخدوش سازند. شاعران آنهم شاعری چون سهراب،همیشه،زنده اند. ودرهرزمان،مستحقّ دفاع هستند. حال به دست خود یا به دست دیگران . که حتی اوکسی نبود که درزمان خود نیز، نقد خودرا اگرهم پاسخی ازبرای دفاع ازخویش داشت ، رد ّکند .بلکه او بی اعتنا ازین ماجرا میگذشت وتنها به نقّاد دردل می خندید ! برای منتقدانی که آثار سپهری را خالی از یک اندیشه ساختاری ویا خارج ازروال وقانونمندیهای شعر میدانند، جای بسی تأسّف است؛ که نه به اوج باورهای اوتوجّهی کرده اند؛ ونه به روال هنر پست مدرن اعتنایی نموده اند. گویی زمان هنوز برآنان اثر خویش را نگذاشته واندیشه آنها،هنوزحال وهوای مدرنیسم وپیشرفت خواهی رادارد ؟ نمیدانم برخلاف نقادانی که اشعار سپهری را مورد انتقادوگاه تهاجّم قرارداده اند، چرا من درهمه ی اشعارش نوعی پیوندوهمبستگی وتعالّی اندیشه رامی بینم . پس بهتراست؛ قدم به قدم با سپهری همراه شویم تا ببینیم اوکجا سیرمیکرده وما کجا!؟ پیش ازآن، باید بگویم که من، با هرنوع نقّادی که بخواهد نوشته های کسی رادرخارج ازفضای روحیّات نویسنده یا شاعر بررسی کند، مخالفم . و کاراورا متعّلق بدوران جمود فکری واصراربریکی کردن اندیشه ی دیگران درمداراندیشندگی خود، میدانم. اینان، گویی معیارهایی دردست دارند؛ که با آن معیارها،همه را، چون باغبانی که با قیچی خودهمه درختها وبوته ها را یکسان میکند، آنان نیزقصد دارند؛ همه ی شاعران معاصررا با نیما بسنجند. یا آنانرا درفضای تنگ اندیشندگی خود باسارت ببرند. هیچکس نمیتواندجزباندازه سر سوزنی درباب نوشته های کسی بالاخص شعراظهارنظرهای نقّادانه کند. برای اثبات این نظر، من دلایل متقاعد کننده زیادی برای ارائه دارم؛ ودرجای مناسب خود، درباره شان سخن خواهم گفت. ولی فعلا ً سعی خواهم نمود؛ این ادعّا را به اثبات رسانم. یعنی ما دراول کار، باید همراه باشاعریا نویسنده گام برداریم ؛ تا شاید بتوانیم به فضای ذهنی وخیالی آن شاعرونویسنده نزدیک شویم. وگرنه بی مقدّمه، ابزاری، آنهم کهنه، بدست بگیری وبا آن، ومطمئن به خود، به سراغ نوشته ها بروی، کاری بغایت نادرست وخودخواهانه است. به نحوی که شایدتمام زحمات آن شاعررا نادیده گرفته باشیم. مخصوصاً کسانی که خود شاعریا نویسنده نیستند. مقصود من از نویسنده، فقط کسانی است که نوشته هایی چون شعر، که ناشی ازکشف وشهود آنان بوده است، میباشد؛ نه هرمقاله نویس. من درینجا سعی میکنم نخست دلایل خودرا برای مخالفت با نقد ارائه کرده وسپس گذری برکتاب شعرزمان جلد سوم نوشته جناب محمدحقوقی داشته باشم . دلایل مخالفت من با هرنوع نقد ادبی من نحست به توضیح دلایل مخالفت خود با نقادی پرداخته؛ وسپس دریافتهای خودرا ازشعرقیرشب ازکتاب مرگ رنگ سهراب سپهری بیان میکنم؛ وبه اشاراتی کوتاه خواهم پرداخت . الف ـ نقد ازریشه به معنای عیب جویی است. معنی لغت هم که به زبان عربیست، به همین معناست. قصد نقاد هم چیزی جزاین نیست .هرتعریف دیگرازآن درواقع لاپوشانی وتوجیه مطلب است . من نقد را درزمینه هایی که قانونمندیهای خاصّ ومشخص وصرفاً برای انجام آن کاربخصوص صورت گرفته باشد نفی نمیکنم. .مثلاً کارهایی که دارای جنبه های فنیّ باشد، ازنقد محروم نمیکنم. مثل یک آهنگ موسیقی کلاسیک حتی موسیقی ردیف ویا یک نقاشی یا مجسمه سازی یا سینما یا تئاتریا یک کارنرم افزاری کامپیوتری ویا کاری محققانه چون نوشتن تاریخ فلان بخش ازایران یا جهان ویا تحلیل های اجتماعی وسیاسی وبیشمارمواردی که جای بحث وگفتگودارد. اما کسی که سروده هایی را نه بقصد حتی شعرگفتن، برزبان میآورد ومینویسد وکتاب میکند، اصلاً جای این بحث هاراندارد. چه یک شاعروضعش با دیگران فرق دارد . مخصوصا ً شاعرغربت زده ای چون سهراب؛ که اصلاً قصد شعرگویی نداشته بل به حسب ضرورت زبانش بدین گونه رفته است. اواحساس ها ودریافتهای خودرا به زبانی نرم ولطیف ارائه داده. خواه شعرش بخوانید یا نه ، فرقی بحال اونمیکند آنهم سهراب که ازحس والای عاطفی برخورداربوده است . ما میتوانیم اورا با شعرای بزرگ قدیم چون حافظ ومولوی وعطّارمقایسه کنیم. وحتّی بگوییم که چیزی بیشتردارد . اوآنقدری که کتابهای فلسفی ، دینی ، سیاسی را خوانده است به دواوین شعرای قبل توجه نداشته بلکه همه را خوانده وخوب هم فهمیده. ولی اوراارضا نکرده وخود قلم بدست بدنبال آن گم گشته اش براه افتاده است . ب ـ صرفاً برای نقد کردن شعر به سراغ شاعرعاشق وغریبی چون سهراب رفتن، کاری بغایت بیهوده است. و نادرست . چرا که اینگونه شاعران به قصد شعرگویی مطلبی نمی نویسند حتی نوشتن را برای خود نوعی منیّت میشمرند. بل بدنبال مخاطب همزبان میگردند نه نام ونشان .ناچارباید نشردهند تا همزبانی بیابند چراکه : هرکه خودازهمزبانی شدجدا بینوا شد گرچه دارد صدنوا اوبرای فرارازین بینوائی، بدنبال همنوایی میگردد .وشعررا وسیله خوبی برای بیان فهم وخیال خود میداند. وحتی گاه نیازنیست نام شعربرسروده هایش گذاشت. نقاد ازین بابت زیاد دلش شورنزند که قامت شعروشاعری ازبین رفت! اوخود دراشعاری که ارائه کرده اشاره میدارد که من شعرنمیسرایم بل سرسوزن ذوقی دارم وباین مطلب به نوعی اقرارکرده است. اما واقعاً هم شعرگفته مگردیگران برای گفتن چه داشته اند که اوکم داشته . ج ـ باید دانست که رسالت شعرهمچون دین وفلسفه است. اینرا بسیاری ازفلاسفه غرب وسردسته ی فیلسوفان سنتّی یعنی هگل گفته است: راههایی که مارا به مثال مطلق پیوند میزند ازسه طریق ممکن است: دین و هنر وفلسفه . البته هگل ترتیبی ارائه میدهد واول هنر؛ بعد دین و بعد فلسفه را نام میبرد. وهریکی نسبت به موردقبلی را برترمیشمرد. یعنی دین برترازهنرچون کلی است اما هنرجزئی وفلسفه را برترازدین میداند چه فلسفه اندیشه ی محضّ است ودین توأم با انگار. پس بی شک؛ کارهنر، همان بیان مطلق اززبان محسوسات است. .یا به زبان دیگر، جلوه ی مطلق درمحسوسات زیبایی را مینمایاند. واین زیبائی است که هنرمند را بکارمیدارد؛ تا احساسش را به نوعی بیان کند. یکی درنقاشی ویکی درموسیقی ودیگری درشعروشعررا برترازسایرهنرها میداند . وقتی رسالت اصلی هنربخصوص شعربیان مطلق باشد پس اصل محتوی است وظاهرچندان مطرح نیست .یعنی گاه معنا آنقدرغنی وپرباراست که مجالی به کالبد خود نمیدهد . بخصوص درشعرکه زبان نقش اولیه را داراست . نقاد تمام همّش نسبت به سهراب بخاطرایراد گرفتن ازکالبد شعراوست وگرنه محتوایش چیزی نیست که باین سادگی درچند پارگراف گنجد . وهرکس هستی را به پندار، کردار گفتار خود بیان میدارد. نه زیر نظر کارگاه نقد . وکارگاه نقد مگرجز ازهمت شاعران خلق نشده است ؟ مسخره نیست که درین حال وهوایی که شاعردارد دست وپایش را با مشتی موانع من درآوردی ببندیم؟! اصلا شعرچیست؟ کسی مثل سهراب به قصد شعرگویی قلم بدست نگرفته. اصولا شاعران غریبی چون سهراب وآتشی واخوان ...شعربرآنها باریده است نه به سراغ شعررفته اند. پس جای هیچ خورده گیری برآنها نمی رود . د ـ دیگرآنکه نقاّد همیشه ازپس شاعرعاشق وغریب ونویسنده خلاق است که حرفی برای زدن وقاموسی ازبرای معیارکردن بدست میآورد. یعنی اینکه تا شاعری نباشد وساختمان شعررا بدست ما ندهد، کارنقاد هم شروع نمی شود. برای مثال همین تحول شعرکه بدست نیما صورت گرفت ، تا پیش ازوی هیچ نقادی حرفی یا معیارخاصی ازبرای اینگونه شعرنداشته است . همینکه اونوآوری خویش را ارائه کرد ، سروکله ی نقاد هم پیدا میشود . این شاعرعاشق است که تمام این قانونمندی ها را هروقت که بخواهد نومیکند ویا کنارمینهد .نه نقاد که اگرشعری هم گفته باشد ازسرفراغت بوده است . نقاد کارش پویا نیست . اوفقط نگهدارنده ی ساختارهای گذشته است . وهرتحولی درشعرپیدا شود ازآن شاعرعاشق یا غریبی چون سهراب است . نقاد یک دنباله روبیش نیست. وآنچه شاعرخلق میکند، دنبال میکند. تازه اگربه وجود چنین کسی لازم باشد. خیلی ها شعرمیگویند اما اینان شاعرنیستند. بل ازروی فراغت قلمی بدست گرفته وچیزی را کنارهم ردیف میکنند؛ وبه قول نقاد اول نطفه میسازند وسپس برگرد آن شاخه وبرگ می چینند . پس نقاد کارش را واعتبارش را ازصدقه ی سرشاعرعاشق یا غریب کسب میکند. آنهم شاعری چون سهراب که سراسر، احساس است وخیال. آنسان که چون همزبانی را نیافت به درون خویش رفت ودرپرتنهایی لانه کرد . اصولا چرا او چنین کرد؟ مگراین نبود که کسی را همزبان نیافت؟ وازهمه بدترنقادان را یافت که جزکلّی گویی وظاهربینی حرفی برای گفتن نداشتند وخودنمایاندند . ه ـ اگرما میخواهیم چیزی درباره یک شاعربنویسیم، باید کاملاً حال وهوای اورا درک کرده؛ ودرآن فضا همراه شاعرگام زده واورا دریافت کرد. نه حتیّ درک؛ که درک کردن کارهیچ کس نیست . اول آنکه باید حال وهوای اورا داشته باشی ؛ هرکسی نمیتواند بگوید که من میخواهم سهراب را درک یا دریافت کنم بل باید روزگارش چون اوباشد وحرف دلش را بفهمدنه زبانش را . پس شایسته است نخست دچارغربت شده باشی . دوم اینکه گام به گام با اوبیایی؛ وتحّول فکریش را موبه مو دنبال کنی وهرجا که اندک تغییرویا تحّولی دراودیدی، درباره اش بیاندیشی؛ وسایه به سایه اورا دنبال کنی؛ و پاس بداری وجلوروی .وگرنه به قصد شعرخوانی ونقد شعرواینگونه حس ها بخواهی به سراغ سهراب بروی چیزی دستگیرت نمی شود ومثل آن نقاد باید بگویی که اشعارسهراب ازتأثیرات متقابل بدوراست. ویا مانند موسیقی کلاسیک نیست که هارمونی داشته باشد .ویا میتوان بسیاری ازشعرهای سپهری را نادیده گرفت . انگارمیخواهد ازروی هوس چیزی بسراید وانواع ادا واصول شعری را ضمیمه ی آن کند تا بگویند فلانی شعرش حرف ندارد؛ یا کامل کامل است، چون خود، نقاداست . آنچه نیاید به دل خیال فریب است . وـ درنهایت ما باید بدانیم که شاعران درایران زمین، نقش والایی داشته اند . همانطوریکه اروپا به فلاسفه خود مینازد ، ایران نیزگرچه فیلسوفان چندی داشته است، ولی گویی این رسالت را شاعران ما خوب انجام داده اند .ازمولوی گرفته تا حافظ و... ودرهمین عصرنیزبسیاری ازنظریه پردازان هستی شناسی ما ازمیان شعرای ما برخواسته اند. بهمین لحاظ شاعران ایرانی را باید کم ازفیلسوف ندانست. واصولا شعرگوییشان به قصد شعرگفتن نبوده؛ بل انگیزه اصلی آنان درکارشعر، علت هستی شناسی داشته است. ونقاد همیشه اگربخود زحمت میدهد، باید به این نکته توجه کند که تنها شعررا نمی خواند؛ بل با یک فیلسوف ویا عارف ویا وارسته ای دربرخورد است . *** برای شروع آشنایی با این نحوه کار،نخست شعراول کتاب مرگ رنگ سپهری را، بنام قیر شب گام به گام سعی دارم که با شاعر همسفر شوم ؛ ودریافتهایش را پیش روی خویش وشما گذارم . کار ما دریافت کردن اشعار شاعران است؛ نه اظهار نظرهای خشک ومعیارگرایانه . درصفحه سی ودو از کتاب شعر زمان ما جلد سوم چنین می خوانیم : " سپهری درشعرهایش فقط حرفهای شاعرانه می زند. هروقت که حال داشت و درحالت سرایش قرار گرفت، قلم را برمی دارد؛ وهرجا که از آن احساس به خود باز آمدوخسته شد، قلم را زمین میگذارد. شعر او از نقطه ای به حرکت آغاز میکند و برخطی مستقیم راه می افتد و به نقطه ی پایان می رسد . چنین شعری نطفه ندارد. نطفه ای بارور که درلحظه ی کمال به طور کامل و متشکل ، چون موجودی با هیئتی خاصّ به یکباره زاده شود وبا شکل از پیش معیّن خود برکاغذ ترسیم گردد . درشعر او جز چند مورد خاصّ چنین زاده ای را با این مختصّات نمیتوان دید ..." درپاسخ نقّاد باید گفت که : اتّفاقا ما به همین گونه که آمده است، شعر میگوییم .اینکه کسی نخست نطفه ای بسازد وسپس برگرد آن نطفه بنشیند تا نوزاد زاییده شود ، آن شخص جز موجود باردارکسی نیست؛ ویقیناً نطفه ساز کسی دیگر باید بوده باشد . آن کس شاعر نیست. بل میتواند یک محقق باشد .شاعر در بی زمان و بی مکان میزید . او درناخود آگاه، بی آنکه قصدی برشعر گوئیش باشد ، می نشیند وگاه بی آنکه خود بخواهد درمعرض بارانی از دریافتها قرار میگیرد. گویی سیل آسا می آید ومی بارد . یکی ازشعرای جهانی ایران، جایی گفته بود که باید بی آنکه خود بخواهی شعر برتو ببارد . گویی از دوردستها، بی آنکه ترا خبر دهد، می آید و تو باید به سرعت قلم گیر بیاوری و آنها را درجایی، کاغذی ، تکه مقوایی ... تند تند بنویسی بی آنکه به آنها اندیشیده باشی . و چون درونت از باریدن باز ایستاد ، قلم و کاغذ را به گوشه ای بگذاری و سر فرصت به سراغ نوشته ات بروی و آنهارا اصلاح کنی ودستی به سرورویش بکشی . بانگی ازدورمرا میخواند ! اینکه قلم بدست منتظر بنشینی و موضوعی یا به قول نقاد نطفه ای را فرا چنگ آورده باشی و سپس دراطرافش به سرایش بپردازی، کار کسانیست که فقط شعرمیگویند . ازهمین روست که نقاد عزیز ، از سپهری جز چند مورد خاص زاده ای را نمی بیند . گویی ازیاد برده است که شاعرعمری را به نطفه سازی پرداخته است واینک تنها میزاید که میبارد. او سالها به گرد آوردن ابری سیاه پرداخته واینک جزمجال باریدنش نیست . به همین شعرقیرشب توجه کنیم : دیرگاهیست درین تنهایی رنگ خاموشی درطرح لب است . بانگی از دور مرا میخواند . لیک پاهایم درقیرشب است . اجازه می خواهم که باشاعر همسفر شوم .چه تنها کار ما همینقدر است نه نقد . دیر زمانیست که شاعر ما ، درتنهایی زندگی میکند. او پیش از آنکه شاعر باشد یک غریب است ؛ یک تنهاست ؛ یک جانسوز است ؛ کسیست که درین عصر " گُشتل" غریب افتاده است . او شاعر نیست ونمیخواهد هم که شاعر باشد. بهمین لحاظ فکرقافیه نیست. به حرف روی هم اعتنایی ندارد .اگرریتمی یا موسیقیی هم درشعر دارد ازتنش جان اوست نه از سماع واژه ها . او شعر را مجرایی برای خود یافته است .تا بدین طریق دریا فتهایش را که گوئی از غیب بی عیب آمده است، فرا چنگ آورد ودردست نگه دارد . وبا آن خودرا بشوید وزنده نگه دارد .قصدش هم چون ما این نیست که دیگران را متوجه ی خود کند . اوفریب زیست را نمیخورد. بل راهی می جوید که غریبانی چون خود و مشتاقان و رهروان را به دریافتهای خود آگاه، کرده که قصدش آگاهی دادن هم نیست . او بدنبال رهروی میگردد که با او همسفر شود . او به دنبال درمان دردیست که دامن هرعارف وشاعرو... را گرفت .همان دردی که بودا نیزازآن درچندهزارسال پیش یاد میکند. درد زیستن . دردی که اورا با همه ی داشتن امکانات مادی آواره ساخت وازعزیزانش دست شست تا به قراررسید ونیروانا قراراو بود . یا مولوی که ازدردجدائی مینالد . ........... " بانگی از دورمرا میخواند " از دوردستها نوایی ، صدایی، پیامی ، اورا میخواند . اورا صدا میزند . این دوردستها ، دوردستهای جان شاعر است که با هستی وابدیّت ، مرتبط است . او آوای هستی را می شنود . واین آوا ، تنها کسانی چون مشتاقان این را ه را میطلبد . وهمه کس را توانایی شنیدن این آوا نیست . این گویی جانی صیقل زده وفارغ از تیرگی ها و تاریکی ها ی مادی وزمینی میخواهد . اما چه کند که پایش درقیر شب است . چه کند که به تخته بند تن گرفتار است و روحش آزاد نیست که تا اعماق جان فرو رود . رخنه ای نیست دراین تاریکی درودیواربهم پیوسته سایه ای لغزد اگرروی زمین نقش وهمی است زبندی رسته همچنان شاعر درتاریکی اسیر است . همه دراین تاریکی اسیرند . تاریکی شاعرورای تاریکی هرکسی است . همان تاریکی که حافظ ازآن به شب یلدا یاد میکند . زندگی روزمره ، خوروخواب وخشم وشهوت ، شاعرمارا تمنائی نیست . اوبه دنبال رازی سربه مهراست . رازی که موضوع پرسش بسیاری ازشاعران بوده است: چیست این سقف بلند ساده بسیارنقش زین معما هیچ دانا درجهان آگاه نیست یا : آنانکه محیط فضل وآداب شدند درجمع وجود شمع اصحاب شدند ره زین شب تاریک نبردند برون گفتند فسانه ای ودرخواب شدند شاعرما سهراب نیزدرین شب گرفتاراست . اوهم گرفتارشب ظلمت حاکمیت وقت است وهم شبی که گوئی سراسرهستی اورا فرگرفته . همان رازهستی . همان پرسش ابدی . شاعرآنجا که ازسایه ها نیزسخن میگوید ، چیزی جزسایه هائی نیست که مردان درزنجیرافلاطون درغارمیبینند که خیال میکنند حقیقت است وآن نیست مگروهم . وهمی که اینک سهراب بی آنکه افلاطون خبردارشود، با دستان خود زنجیرازدست وپایشان برداشته ورهایشان ساخته است . مردان درزنجیرافلاطون نیزمگرهمان وهم های اونبودند؟ اما چون افلاطون براساس منطق پیش رفت هرگزنتوانست بند ازپای آنان بردارد. شاعراین دریافتها وانگاره های خودرا چون سایه ای میداند که اینک آنرا رها ساخته است .اوخیالات خودرا درباره ی هستی چون سایه هائی میداند که اوهامی بیش نیستند اوهامی که اینک شاعربه آنها اجازه ی رهائی ازبند اندیشه داده است . چرا که برتری شاعربرفیلسوف همین است که این آزادی را دارد که بندازپای سایه های درونش بردارد . سایه ها که نقشی از وهم شاعر اند ، نیز دربند بوده اند که اینک گویی رها شده اند . این تاریکی ها ، این بهم پیوستگی درودیوار همه جا به چشم شاعرما جلوه میکند . که اسارت درین دنیا همان قیرشبی است که پاها بل دستهای همگان را به اسارت گرفته است . وچون همزبانی رانمی یابد غمی بزرگ دامنش را میگیرد واورا زندانی خود میکند . این غم همان غمی است که نقاد آنرا هیچ میشمرد . نفس آدمها نیزسربسرافسرده است . سخنی که بوی نشاط وعشق دهد درمیان نیست . که سراسر افسرده است . ازشادی و نشاط خبری نیست .افسردگی نشان از اسارت دارد ونشاط آوای رهایی را می سراید . این روزگار شب گونه ، جز غم مرا همنشینی نیست . گوئی مرا با غم دریک سلول زندانی کرده اند . " دست جادویی شب " " دربروی منو غم می بندد " " می کنم هرچه تلاش " " او به من می خندد " تلاشهای غریب - شاعر- نیز به جایی نمی رسد .گویی تاریکی چون جادوگری اورا با غم دریک سلول کرده است وشب پیروزمندانه ازین اسارت گرفتن خویش ، شاد است وقهقه سرداده اند . این گرفتاری، این غم ، این غربت چندان ساده وسرسری نیست که نقاد آنرا غم نمی داند . نقاد میگوید : ... دنیای فردی کوچکش ... دراذهان والا جز تأثیرسوء وسطحی نخواهد داشت وبروز ( این غم ) چه بسا درحد یک سرتکان دادن نخواهد بود والبته نه غمش غم ونه تنهائی اش تنهائی ... چرا که نقاد درد اورا لمس نمی کند . چه نقاد ظواهررا میبیند . غمی را که ازغصه خوردن برای دیگران باشد غم میداند ولی غم سپهری را نه . بهمین لحاظ است که سهراب میداند که کسی حرف اورا نفهمیده است. حتی نقاد که باید باو خیلی نزدیک باشد .چنانکه : " نقش هایی که کشیدم درروز" " شب زراه آمد و با دود اندود " " طرح هایی که فکندم درشب " " روز پیدا شد و با پنبه زدود " اگر اشاره به نقاشی هایش دارد ، پیداست و واضح که با آمدن شب تیره وتار شد . گویی روزگار شاعر نیز دود اندود است ونقشهایش را کسی نمی بیند وآنچه را هم که درتاریکی دراندیشه ی خود طرح افکند ، با آمدن روز و سفیدی پنبه گونه نه سفیدی ایکه دلیل روشنایی باشد ، چیزی را باقی نگذاشت . گویی روز نیز چون شب عمل میکند . آن یکی با دود واین یکی با پنبه که جز پاک کردن طرحها کاری نمی کند . چون نقد کردن شعرهای شاعر که به ظاهر برای روشنایی وآگاه ساختن انجام یافته است یا بدین قصد بوده است ، لیکن همه ی طرحهای شاعر را پاک میکند .گویی شاعر چنین روزی را می دیده وپیش بینی می کرده است . طرحهای شاعرهمه درتاریکی شکل میگیرد وآنکه با معیارروزبه سراغ این طرحها میرود جزپنبه چه چیزی را دارد که برطرحهای شاعرسپیدی بکشد تا آنها را کسی نبیند ویا اصولاً روشنایی دیدنقاد نمیتواند طرحهای شبانه ی شاعرما را ببیند . چون روشنایی نقاد، روشنایی واقعی نیست بل چیزی شبیه پنبه است که طرحها را پاک میکند وزحمت شاعررا به هدر میدهد ونقاش را . یا شاید اشاره به کسانیست که با تکیه به ادراک قصد دارند همه چیزرا فهم کنند ودرقالب بریزند اما طرحهای شاعر، اصولا درقالب نمی گنجد . طرح هائی که شاعردرشب ، درتاریکی درون ، دراندرون خویش ، افکنده بود ، چنان نقد باصطلاح علمی شد که آنهارا پاک کرد . آری طرح هائی که فکندم درشب روز پیدا شد وبا پنبه زدود . " دیرگاهیست که من چون همه را " " رنگ خاموشی درطرح لب است " " جنبشی نیست درین خاموشی " " دست ها پاها درقیر شب است ." او به نوعی اسارت روشنفکررا به ذهنیات از پیش معین شده وقضاوت براساس آن ذهنیات را به ما گوشزد میکند . اینجا شاعرخودرا برملا میکند و رک ترسخن میگوید .او ازبی اعتراضی ، او از نبودن هیچ طرحی برلب ها می نالد . چون او نقاش است و سخن گفتن را و فریاد زدن را وسکوت را در طرح خاصی برلب ها می بیند . او از دور، ازطرح لب ها پی به واژه ها می برد .گویی لب خوانی میکند . خاموشی سالهای او . سالهایی که این شعر ها از زبانش بیرون می آید . گویی دستها و پاها درتاریکی این روزگار به اسارت رفته است . او شاید از اختناق مسلط آن سالها سخن ها دردل داشته است . حال ببینیم نقاد بااین شعر چه میکند و چه به روزگارش می آورد . نقاد نخست، سخن از ظاهرکلام و کالبد شعرمیکند وقوافی هارا نشانه میرود ووزن هارا درترازومیگذارد. که دو به دو وچار پاره اند وسخت به قافیه توجه دارد . "... به ضرب آهنگ مولانا نیز نزدیک می شود ..." نقاد گوئی بجای رجوع به حال وهوای شاعرغریب به وزن شعرروی آورده است که مثلا ممکن است براین وزن باشد یا برآن وزن. مولوی نیز حتی درزمان خود ازین فواصل ، مینالد . اونیزازدست نقاد که راه جانش را می بندد درعذاب است . وامروزهم نقاد با تکیه ِصرف بر ظاهرکلام سهراب وشعر اورا کشته است . آیا زمانیکه سهراب این اشعاررا سروده است ،تمام هم وغمش متوجه ی این ظواهربوده است ؟ آیا درد اورا درچگونگی ظواهرطرحش ببینیم ؟! این کارهمان کار روزاست که به جای آنکه طرح اورا روشنی دهد ، با پنبه آنرا پاک میکند . درجای دیگرنقاد سخن از ترکیبهای جلیس مجبور،سهراب سخن میراند واورا به ترکیبهای انیس مختار دعوت میکند . چه ترکیبهای نوی ...جلیس مجبوروانیس مختار ....! نقاد عزیز ازنیروی جاذبه ودافعه ی این ترکیبها سخن میراند ! رنگ خاموشی ، طرح لب ، قیر شب ، گور مغز ، نقش وهم ، و....همه را جلیس مجبورمیخواند . بهتراست درباره هریک ازین ترکیبهائی که به نظرنقاد جلیس مجبورند شرحی دهم. رنگ خاموشی برای شاعر خاموشی نیز خود رنگی دارد .چه نقاش نیز هست و بی شک شب را نیز نقش داده است . از نظروی رنگ خاموش همان تاریک و دود اندودی است . اختناق دوران نیز به چنین ترکیبی نزدیک است . وصدها گفته های دیگر درباب این ترکیب که درخیال شاعرعاشق وغریب ما رفته است وما بی خبریم . طرح لب ـ برای ما که فقط با ظاهر واژه ها دلخوشیم و انیس مختار را می طلبیم ، طرح لب ترکیبی اکراه آمیز است . درحالیکه شاعر با طرح لب هزار مطلب دارد . او گویی چون حافظ از طرح لب سخن ها می گوید چنانکه : " نرگسش عربده جوی ولبش افسوس کنان " حافظ از ظاهر لب معشوق پی به بوسه خواهیش می برد . وسهراب نیز از همین طرح لب حکایتها می شنود که البته برای من وامثال من فهمش مشکل است . چون او نقاش نیز هست وبرای هرموردی طرحی دارد که میخواند . ازطرفی این شاعران وادیبانند که ترکیبها را بنا به ضرورت میسازند. وهیچ چفت وبستی ازبرای ترکیب سازی ازپیش وجود ندارد. چه فقط این قشرند که حق چنین کاری را دارند. نه من وامثال من که فقط به ظواهرتوجّه داریم . مگر شاعر نیز باید دست وپایش برای ترکیب ساختن بسته باشد؟ درحالیکه هیچ چیز درین هستی فراخ تروفراغ ترازخیال هنرمند نیست. هنرمند میخواهد به آسمان نردبانی یابد تا خودرا آنسوی مرزهای اندیشندگی ما بیاندازد. واین حق اوست. حتی مستبدترین حکام نیز چنین حکمی صادرنمی کنند . گویی استبدادپرولتاریائی روشنفکران عهد، دامن شاعر را هم باید بگیرد !؟ قیر شب ـ این به دست شاعر است که ترکیبهای تازه بسازد .شاید ترکیبهایی دورازذهن که نباید هم نزدیک به ذهن باشد. بل شاعردرخیال میزید ودرخیال همه چیز اتفاق میافتد. حتّی وهم نیزنوع افراطی خیال است که با جنون فاصله ای ندارد بشرط آنکه واژه ی جنون را درست معنا کنیم .شاید ازگونه ی دیوانه که حافظ دارد : " قرعه فال به نام من دیوانه زدند " شاعردرتخیلات هنری خویش ، این آزادی را دارد که هرچیز غیر ممکنی را ممکن سازد. او گویی پیش تراز هرکس آوای هستی را شنیده باشد هایدگربسیاری از دست آوردهای فلسفی خودرا مدیون " هولدرین " شاعر میداند . گویی شاعر جلوتراز هرکسی درهستی میتازد واین حق اوست. چرا این حق را با مشتی ذهنیات کهنه ازاو میستانیم ؟ یا با جذب شدن درمدرنیسم سخنان بی محتوی سازکنیم. ودچارغرورشویم . ویا تأثیرات متقابل را اصل بدانیم ! سهراب عرصه ی اندیشندگی را برای دریافت آوای هستی بس تنگ می بیند و به جای لفاظّی های منطق گونه به سراغ شعر میرود وآوای هستی را تنها از زبان شعرو تخّیل می شنود . گور مغزـ من درین ترکیب خلاقیتّی می بینم که باورکردنی نیست. فقط به زبانی ساده بگویم که مگر سخن از مغزهای منجمد ، مغزهای مرده ، حتی دردامن جهان بینی ها سخن نمیگوید ؟ مگر از افکاری نمی گوید که اینک مرده اند ومغزی که اندیشه ی فعّالی نداشته باشد چنانکه : " برو نمرده به فتوای من نماز کنید " یا " آتش است این بانگ نای ونیست باد " هرکه این آتش ندارد نیست باد " اگرآتشی درمغز نباشد که بسوزد ، مگر جز گور نام دیگری برآن توان گذاشت ؟ این اشارات را قرنها پیش عرفا و شاعران ما کرده اند . حال شایسته است که ما معنا را رها کنیم وسراغ ظواهررفته وانیس مختار را طلب کنیم ؟ شاعران ولی نعمت نقادانند . به آنان وامدارانند .واژه ها وترکیبهای نورا آنان میسازند وخلق میکنند .ودرفضای خلاقیت هیچ چارچوبی ازپیش ساختن با خلق سازگاری ندارد . تنها شاعراست که درعرصه ی ادب این حق را دارد که ترکیبهای نو بیافریند هرچند که به زعم من وغیر، جلیس مجبور باشند . نقش وهم ـ این نوع ترکیبات درفضای امروزین ـ پست مدرنیته ـ به غایت سازگار است واین نشان میدهد که سهراب، برای زمانه ی ما زود آمده بود . درین فضای جدید که ازطرفی تقریبا همیشگی است ، گویی تمام احاد زندگی ما چنین محتوایی به خود گرفته است . با اطمینان میتوان گفت که سهراب سی چهل سال اززمان اندیشندگی ما ونقادان ما جلوتربوده است . اگرجزچند نقاد که درباره سپهری سخنانی کوتاه فرموده اند بگذریم ، بدرستی توان گفت که کسی ازنظراندیشندگی همپای اووزمانی که میدید نبوده است. او همانطورکه میگوید : " بانگی از دور اورا میخواند " او فراتراززمان ما بود واکنون بعد ازچند دهه که ازوگذشته کورنوری ازگفته های او، مارا به سوی خود می خواند . درعرصه ی اجتماع ترتیب و ادب جستن شرط است. اما درفضای هستی شناسی شاعرانه هیچ آدابی وترتیبی درکارنیست.مگروحی خداوند به موسی جزاین بود که به چوپان بگوید: هیچ آدابی وترتیبی مجوی هرچه میخواهد دل تنگت بگوی او اگر بخواهد به دنبال ترتیبی باشد که ترکیبی با وضعیت انیس مختار بسازد ، باید که تمام همّش را مصروف یک ترکیب کند. وحس وحالش راازدست بدهد. وآن زمان بی شک از آن حال وهوایی که اورا درشرایط خاصّ دست داده است بیرون خواهد افتاد. شاعری که ریگ الهام زیرپایش صدا میکند یا نبضش درمیان عناصرشنا میکند، نمیتواند منتظربماند تا انیس مختاردرخاطرش شکل بگیرد . مسیری که شاعر درآن از باریکترین راه گذر کرده لست ، کسی را یارای آن نیست که اورا به راحتی دنبال کند. او با روحی حساس بدنبال ندانستگی کیهانی از مکانهائی گذشته است که خاصّ اوست .اینجا مکانیست که هیچ نقادی نمیتواند مدّعی باشد که حضور یافته است . شاعر ما درمنزلگاه خود خلوت کرده است و با سوختن می سازد. وبه آن دلبستگی دارد .او گرچه آتش را دردامان خود دارد واز حرارت آن میسوزد اما این سوختن چون سوختنی است که مولوی نیز از آن داد سخن دارد : آتش است این بانگ نای ونیست باد هرکه این آتش ندارد نیست باد یا سینه خواهم شرحه شرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق سهراب نیز چون مولانا به دل میسوزد واشتیاقی دارد که به این سوختن دل بسته است .او ازدردی میسوزد که با آن زندگی میکند گویی اگر درد را از و بگیرند دلخوشی دیگری نخواهد داشت . چنانکه : طبیب عشق مسیحا دمست ومشفق لیک چودرد درتونبیند که را دوا بکند درخصوص کتاب شعرزمان جلد سوم مطالب بسیاری وجود دارد که جای بحث وگفتگوی بیشترمیرودوقصد ما دراینجا صرفا ً یک اشاره بیش نیست . *** پشت سرگذاشتن عصرعلمگرائی سهراب همچون تمام روشنفکران عصرخود ازمفاهیم ومباحث فلسفی هنری و علمی نه تنها بی اطلاع نبوده بلکه برخلاف برخی که به خود درین زمینه حق زیادی میدادند وخودرا اندیشمندترازهمه دیده وتا آنجا که با بی رحمی اندیشه های سهراب را زیرسئوالهای سطحی خود برده اند ، ازفلسفه ماتریالیستی کاملا ً اطلاعاتی کافی داشته تا آنجا که پیداست این نوع نگرش اورا راضی نمی کند وهمانطورکه اشاره دارد به ایوان چراغانی دانش نیزرفته وچون اورا کافی نمیداند، سرازپله مذهب درآورده وبالا وبالا ترمیرود .تا به صدای پرتنهائی میرسد . آنان که اورا بی اعتنا به رسالت اجتماعی میخوانند گوئی ازیاد برده اند که او رسالتی کیهانی را اختیار کرده که رسالتی کلی تر وفراگیرترازرسالت اجتماعی وسیاسی است .تا آنجا که میگوید " من قطاری دیدم که سیاست میبرد و چه خالی میرفت. " این سخن چندان هم بی دلیل نیست . چه حتی ازکتاب اول وی مرگ رنگ هم پیداست که سیاست را تجربه کرده وشعرهای سیاسی وی کم نبوده . واین بیت حاصل این سیروعمل است که درعرصه ادبیات سیاسی داشته است . همچون احمد شاملو . اما اوبزودی خودرا ازهیاهوی سیاست رهانید ودانست که دراین طریق به مقصودش نخواهد رسید . مقصودی که نه به قول نقاد ازهریک ملیون نفر، یکنفربدان روی میاورند . بل مقصودی که همیشه بشرطالب دست رسی به آن بوده است .وآن یافتن رازهستی یا رازکیهانی است . بهمین لحاظ غمش نیزغمی اصیل است. وگرنه غم خوردن برای نومیدان جهان غمی اصیل نیست . یا اصالت کمتری نسبت به غم سهراب دارد . غم بینوایان گرچه چهره ی برخی را زرد کرده بود . اما اگرشاعربه خود بیاید وخودرا درهیاهوی سیاست گم نکند وگرفتارشعاردادن نشود ،خواه نا خواه به همین غمی خواهد رسید که سهراب بدان رسیده بود . واین غمی است سراسرازجنوبگان این عهد تا شمالگان امروزهمه به نوعی درشکلهای گونا گون ازآن مینالند . آنچنانکه قرن حاضرقرنی است که ازپی این غم ، به قرن مواد مخدر معروف شده است . درحالیکه غم بینوایان غمی نیست که غم واقعی وحقیقی یک روشنفکریا شاعرباشد. بل مرتبه ای ثانوی دارد . از طرفی همانهائی که عمری را درشعرسیاسی سپری کردند درنهایت به عرصه ای روی آوردند که سالها پیش سهراب پا درآن عرصه گذاشته بود . کتاب ذن چیست که به کمک احمد شاملو وع پاشائی منتشرشد وکتاب هایکوی احمد شاملو نمونه ای ازین گذرشتاب زده به همان وادی ای بود که سهراب تمام زندگیش را گذاشت . کتابهای اولیه وی چون مرگ رنگ همه حال وهوای سیاسی عهد خود دارد چنانکه : ........... گرچه درونش پرزهیاهوست مانده براین پرده لیک صورت خاموش روزی اگر بشکند سکوت پراز حرف بام ودراین سرای میرود ازهوش اما کسی حرف اورا درین دیارنمی فهمد وشاعرناچاره درخود فرو میرود چنانکه : ره به درون میبرد حکایت این مرغ آنچه نیاید به دل خیال فریب است یا: ........... دارد با شهرهای گمشده پیوند مرغ معما دراین دیار غریب است . یا این ابیات : تیرگی میآید دشت میگیرد آرام . قصه ی رنگی روز میرود رو به تمام شاخه ها پژمرده است سنگها افسرده است رود مینالد جغد میخواند غم بیامیخته با رنگ غروب میتراود زلبم قصه ی سرد دلم افسرده دراین تنگ غروب . یا : رنگی کنار شب بی حرف مرده است . مرغی سیاه آمده از راههای دور می خوانداز بلندی بام شب شکست سرمست فتح آمده از راه این مرغ غم پرست دراین شکست رنگ ازهم گسسته رشته ی هرآهنگ تنها صدای مرغک بی باک گوش سکوت ساده می آراید . یا : رؤیای سرزمین افسانه ی شگفتن گلهای رنگ را از یاد برده است بی حرف باید از خم این ره عبورکرد رنگی کنار این شب بی مرز مرده است . او گوئی درپاسخ کسانی که فکر کرده اند سهراب همه چیز را کنار گذاشته وکاری به سرنوشت مردم ندارد میگوید : ازهجوم نغمه ای بشکافت گور مغز من امشب مرده ای را جان به رگ ها ریخت پاشد از جا درمیان سایه و روشن بانگ زد برمن مرا پنداشتی مرده وبه خاک روزهای رفته بسپرده ؟ لیک پندار تو بیهوده است : پیکر من مرگ را ازخویش میراند سرگذشت من به زهر لحظه های تلخ آلوده است من به هرفرصت که یابم برتو میتازم شادی ات را با عذاب آلوده میسازم . درحالیکه نقاد صرفا ً به ظواهرامر تکیه کرده وبه چارپاره یا مستزاد بودن اشعارنظرانداخته به مقایسه با شعرای دیگر پرداخته است . تصویری که سهراب درشعری با عنوان دره خاموش ازروزهای حاکمیت استبداد ارائه کرده چنان دلانگیزاست که نمیتوان ازآن یادی نکرد : نسیم دررگ هر برگ میدود خاموش نشسته درپس هرصخره وحشتی به کمین کشیده از پس یک سنگ سوسماری سر زخوف دره ی خاموش نهفته جنبش پیکر به راه مینگر د سرد خشک تلخ غمین . ............ چو مار روی تن کوه میخزد راهی به راه رهگذری خیال دره وتنهائی دوانده دررگ او ترس کشسیده چشم به هرگوشه نقش چشمه ی وهم : زهرشکاف تن کوه خزیده بیرون ماری .............. به خشم از پس هرسنگ کشیده خنجر خاری ............ غروب پرزده از کوه به چشم گم شده تصویر راه ورهگذر غمی بزرگ پراز وهم به صخره سارنشسته است درون دره تاریک سکوت بند گسسته است . اشعاردیگرکه همه صحنه هائی ازروزهای استبداد است . او تمام تجربه های عهد مبارزات روشنفکری را درخود دارد. اما همه را پشت سرگذاشت وتجربه ها کرد وجهان را نظاره نمود. تا به آنجائی رسید که سیاست را چون قطاری خالی دید . جلوه ای که هرگز به چشم روشنفکران آن عهد وحتی برخی ازروشنفکران این عهد هم نرسیده است . چنانکه سالهای پس ازمرگ سهراب ، احمد شاملو به دفاع ازماندلا خطبه ی ریاست میسراید . چرا ؟ برای اینکه نشان دهد هنوزاوسیاسی کاراست و اندکی نیزدرشم سیاسی خویش تحولاتی داشته وبه سیاست مدرن روی آورده است .درحالیکه کارهنرمند بالاترازسیاست است . سیاست کارسیاستمداروسوژه ای از برای روزنامه نگاراست. نه هنرمند .هنرمند کسی است که به اصل ندانستگی کیهانی روی دارد نه درتئوریها وپراتیک سیاسی دست وپا زند . بسیاری ازهنرمندانی که دل به سیاست خوش کردند فقط صفحه ی اول کارخودرا توانستند به سیاست اختصاص دهند . چون بتهوون موسیقیدان بزرگ اتریشی که سمفونی شماره سه خودرا به عشق ناپلئون آهنگسازی کرد وبعد که هویت ناپلئون برای اوروشن شد ، صفحه اول اثرخویش را که نام ناپلئون برآن بودپاره کرد . کارمارتین هایدگرهم چیزی شبیه بهمین بود که رساله ی خطبه ی ریاست را برا ی هیتلرنوشت . وابرمردی را که نیچه شکل داده بود کمال بخشید اما بعد خود ازکارخویش پشیمان شد .اصولا ًهنرمند برای کارسیاسی ساخته نشده است . بسیارند روشنفکرانی که هنوزخودرا درین سراچه دلخوش نگه داشته اند . و به خیال خود برای روشنگری لاطاعلات میبافند وتئوریهای قرن هجده ونوزده اروپا را هنوزتنها راهکارهای عهد ما میدانند . اما سهراب درآن فضا ، عهدی را که درپیش رو میدید به ما یاد آورشد واین بزرگترین رسالت اوست که مارا از آینده خبرداده ا ست . آینده ای که او بو میکشید . حال دیدگاه بودائی یا ودائی ویا هرآئین دیگری درباورش نشسته بود ، مهم آنست که آینده را تا حدودی ترسیم کرد. چیزی را که کریشنا مورتی اکنون زمزمه میکند وکتابهایش درین خصوص اکنون به دست ما میرسد، او به وضوح پیش روی ما گذاشت که : کارما نیست شناسائی راز گل سرخ کارما شاید این باشد که درافسون گل سرخ شناورباشیم . مورتی میگوید که رهائی از جستن را دردستورکار خود گذاریم . هایدگرمیگوید کارما پاسخ دادن نیست بل باید فقط سئوال کنیم وسئوالات جدیدی ارائه دهیم سهراب میگوید : پشت دانائی اردو بزنیم ....و پی آواز حقیقت بدویم . چرا که سهراب نه خود شیفته بود ونه ادعائی داشت . همه ی شعرا وروشنفکرانی که سرشان به تنشان می ارزد، همه این سربالائی که سهراب رفته است میروند ودیدیم که حتی کسانی که محوسیاست شده بودند ورسالت روشنفکری را تنها درفعالیت سیاسی میدانستند درآخرازندانستگی کیهانی وازلایه های روح سخن به میان آوردند .وگریزی به آئین ذن داشتند .کتاب هایکو نمونه ی روشنی ازین مدعاست .که درپس بیان نوعی شعرژاپنی درواقع ازعرفان این سرزمین سخن به میان آوردند .گوئی دراواخرعمربه منزلگاه عهد میانسالی سهراب رسیده بودند . سهراب ازفلسفه ماتریالیسم علمی بی خبرنبود بلکه این نگرش را کافی برای درک هستی نمی دانست وراه زندگی کردن را جائی دیگرودردامان هستی وقانونمندیهای آن جستجومیکرد . این فلسفه اورا ارضانمی کند چنانکه خود میگوید ....حرفی ازجنس زمان نشنیدم ... هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود ....... هیچکس زاغچه ای را سریک مزرعه جدی نگرفت ...... حال وقتی نقاد میگوید من دراشعاروی تأثیرات متقابل را نمی بینم ، خنده ات میگیرد !که ما کجا وسهراب کجا ؟! اونه تنها فلسفه ی ماتریالیستی علمی را نه چون مدّ روز، پشت سرگذاشته وچیزدرخوری درایوان چراغانی دانش نمی یابد بلکه نسبت به عصرمدرنیته نیزدیدی منفی داشته وازآن گوئی چون مارتین هایدگربیزاراست . اونیزاین عصررا گُشتل خوانده واز آن مینالد .که معنای راحت این واژه آنطورکه آمده است تبدیل کردن هم چیزحتی انسانها به منبع ذخیره . برای یکدست کردن چیزها وسود بیشتر . نمونه هائی ازسهراب دررد ّ مدرنیسم درکتاب حجم سبز: به درک راه نبردیم به اکسیژن آب . برق ازپولک ما رفت که رفت ........ .من ازسطح سیمانی قرن میترسم ........ بیا تا نترسم من از شهرهایی که خاک سیاشان چراگاه جرثقیل است ...... مرا باز کن مثل یک در به روی هبوط گلابی دراین عصر معراج پولاد ...... مرا خواب کن زیر یک شاخه دورازشب اصطکاک فلزات ......در آن گیروداری که چرخ زره پوش ازروی رؤیای کودک گذر داشت...... سهراب حتی تکیه محضّ به هوش وعقل را نیز، کافی برای فهم هستی نمیداند چنانکه: خون مرا پرکن از ملایمت هوش ...... یک نفر آمد کتابهای مرا برد ..... روی چمن های بی تموج ادراک .... سهراب حتی به مفاهیمی چون الهام ، اشراق ، احساس و...روی آورده وتدبیررا که زائیده ی عقل است کافی ازبرای فهم هستی نمیداند . چنانکه: وزن لبخند ادراک کم شد ... دستمال من از خوشه خام تدبیر پر بود . پشت دیوار یک خواب سنگین ، یک پرنده که از انس ظلمت می آمد ، دستمال مرا برد و اولین ریگ الهام در زیر پایم صدا کرد. خون من میزبان رقیق فضا شد . نبض من درمیان عناصر شنا کرد . ای شب ... نه ، چه میگویم ، آب شد جسم سرد مخاطب دراشراق گرم دریچه . سمت انگشت من با صفا شد . گوئی سهرا ب اینک هیچ تدبیری را برای فهم هستی کافی ندانسته تا اینکه درین حال وهوا اولین ریگ الهایم درزیر پایش صدا میکند واورا به جائی میبرد که نبضش درمیان عناصربه شنا درمیآید .یعنی اینکه خودرا باهستی یکی دانسته ودرآن شناورمیشود . تا آنجا که سمت انگشت وی با صفا میگردد . چه فهم هستی ازطریق الهام واشراق صفائی دارد که درادراک ودید علمی بدست نمی آید واین همه ازمدد الهام واشراقی است که به تازگی درجانش میدرخشد . وی حتی به موضوعاتی که خرافا ت میدانند چون تقدیرنیزنظر دارد . چنانکه: ازکتاب صدای پای آب : درنبندیم به روی سخن زنده تقدیرکه از پشت چپرهای صدا میشنویم . حافظ نیزگوئی به همین باوراست که میگوید : بروای زاهد وبردرد کشان خرده مگیر که ندادند جزاین قسمت ما روزالست . درین رابطه میتوان گفت که تقدیروقسمت نیزحرفی ازجنس زمان دارد. چنانکه بهره هوشی نیزکه هرکس به میزان متفاوتی با دیگری دارد ، میتوان قسمت خواند . هایدگرنیزگوئی بدین باوراست که میگوید ما به این جهان درامکانهائی پرتاب شده ایم . هرکسی امکاناتی دارد وتوانائیهایی که باوداده اند . گوئی مساواتی درکارنیست . ویل دورانت میگوید مساوات با آزادی درمقابل هم قرارمیگیرند. وچون خواست هستی با آزادی درخوراست نه با مساوات ، آنچه درهستی مینگریم جزگوناگونی وتفاوت نیست . درحالیکه فلسفه ی علمی سعی دارد همه چیز را یکدست کند . پس اساسش برنفی آزادیست . ازکتاب ماهیچ مانگاه: آب شد جسم سرد مخاطب در اشراق گرم دریچه ...... گاه درسینی فقر خانه میوه های فروزان الهام را دیده بودم ...... من برای دهان تماشا میوه کال الهام میبردم . توضیح اینکه کال بودن میوه الهام به معنای غیرمقبول بودن الهام نیست بل الهام را میوه ای میداند که وقتی برجان شاعرمی نشیند، اندکی باید درجان وذهن وی بماند تا برسد . که کارسهراب سراسربا الهام میرود نه با ادراک . سهراب میگوید که دستمال من ازخوشه های خام تدبیرپربود؛ ولی این دستمال ربوده میشود وبجایش ریگ الهام درزیرپایش صدا میکند وهمین است که نبض او درمیان عناصرشنا میکند . دراینجا سهراب برتری الهام را برتدبیربه وضوح نشان میدهد. وپیش ازین الهام را میوه خوانده بود وتدبیررا خوشه . الهام میوه ی نارسیده ایست که چون برجان سهراب وارد میشود همه چیزرا برای او آسان کرده. که با هستی وطبیعت یکی شده تا آنجا که نبضش درمیان عناصر هستی شناورمیشود . وبهمین حال است که به ما سفارش میکند دنبال رازگل سرخ نباشید بلکه درافسونش شناورشوید واین نشان دهنده ی توجه خاص سهراب به الهام است نه به ادراک . الهام نوعی دریافت است وادراک تلاشی برای فهم . که با معیارهای ذهنیات وآموخته ها خوانائی داشته باشد . سهراب سالها درمسیرادراک بود اما میوه اش را درالهام چید . سهراب سپهری یک پست مدرن هیچ شاعری تا کنون باندازه سهراب دیدی برخوردارازپست مدرنیته نداشته است. واین برای اوکه درعهدی میزیست که اکثریت شاعران وفیلسوفان و روشنفکران عصرسهراب دراندیشه فلسفه علمی غوطه میخوردند ، ماجرائی بسیارخارق العاده وباورنکردنی وفراتراززمان بوده است. گرچه ممکن است خود براین عصراشراف نیافته باشد ، اما چون ازخود بیگانه نبود، وموضوعی شعاری اورا به خود مشغول نمیداشت ومحوظواهرمحافل روشنفکری نشده بود ،میدانست که چه میخواهد وبه دنبال چیست. لذا دچاربیگانگی با زمان خود نشد وتوانست آینده ای نزدیک را نظاره کند. واین نظاره گری موارد گونه گون جلوه های عصرپست مدرن بل ویژگیهای آن بوده است . واین گوناگونی چنانست که نقاد آنهارا به حساب تکرارمیخواند وحذف ویا اضافه براشعاراورا امری عادی میانگارد . ازهمین روست که بسیاری ازنقّادان عصروی نتوانستند این ویژگیها را شناخته وآنرا مورد توجه قراردهند .چون آنزمان عصرغالب اندیشه ی مدرنیته درایران بوده وچنین حس وحالی دروجود هیچ یک ازشعرای زمان سهراب دیده نشده است . وهمین مطلب است که معتقدم که وی برای جامعه ی ادبی ،هنری وفلسفی ما زود آمده بود وچون نقّادان ودوستان وهمرزمان وی نتوانسته بودند این حس والا را درک کنند، اورا به گوشه گیری وعزلت وپا سیو شدن میتوانستند که انگ زده باشند. وامروزکه عصرپست مدرن غالب برسراسرجریانهای ادبی وهنری وفلسفی ...است معلوم میشود که چقدراومورد بی مهری وتعصب روشنفکران عصرخود واقع شده است .مثلا ً ا دیگری کثرت گرائیهای وی که نشانی ازهنرپست مدرن است را تا حد یک شعرکوتاه حقیرشمرده است ...انگارکه شاعرباید درحد اندیشندگی نقّاد بیاندیشدوفضای ذهنیش بهمان محدودیت ذهن نقاد باشد ! فلسفه ی ماتریالیسم چنان برذهن نقّاد حاکم است که که تأثیرات متقابل را که یکی ازاصول این فلسفه است ، اصلی مسلّم دانسته آنچنانکه هرهنرمندی وشاعری باید که اثرش ازین اصل برخوردار باشد . شاعرما آزاد اندیش است وهیچ جهان بینی خاصّی اورا به عنوان یک ساختار، ذهن وروح اورا به اسارت نبرده است . ازهمین روست که نقاد اشعاراورا حرفی خوانده وهیچ استقلالی وساختاری برای اشعاروی قائل نشده . درحالیکه ویژگی هنرپست مدرن همین بی ساختاری درعین ساختارداشتن است . ویهمین لحاظ اشعاروی را چون دیوارخوانده اند . چون بنظرمیرسد درخطی مستقیم پیش رفته است .بلکه گوناگونی و عمده شدن جزئی درمقابل کلیت گرائی درپست مدرنیته مارا با فرم اشعارسهراب آشنا میکند . نقادی که میگوید : "... به غیراز یکی دو شعر مثل نشانی ، شعر سپهری اساساً قابل تعمیم و فرم شکافی نیست ..." ، پیداست که حس وحال عصرپست مدرن را درنیافته وتنها دریک دایره ی ذهنیت علمگرائی خودرا به زندان افکنده است . وگرنه یکی ازنشانه های بارز اشعارسهراب همان توجه به جزئیات است که درهمین راستا لازم می بیند که برای هرجزئی موردی ذکرکند که اینرا نه عمدا ً بل درحس وحال خود به چنین خلقی دسترسی یافته است . نقاد درجای دیگرمیگوید که : "... حتی برای کسی که همواره با ذهنی علمی به شناخت رفته ....تهی دست بازآمده است ..." دید نقاد چنان اسیرعلمگرائیست که جزاین فضا را نمی بیند واین محدودیت دید بزرگترین دلیل براینست که دست خالی ا زمحفل سهراب بازگردد . نقاد درادامه میگوید : ...شعر سپهری فاقد استقلال به اعتبار ساخت وفضاست ... بیگانگی حس وحال نقاد وشاعرما چنانست که حتی درمعنا کردن چند بیت از اشعار وی نیز ذهنیت وهویت اندیشندگی خویش را برملا میکند . ازهمین روست که نقاد بی اطلاع ازفضای ذهنی وروحی شاعر اورا شاعری حرفی وبی ساختاری خوانده . علاوه براینکه شاعرما ساختارشکن نیزهست .زیاد پای بند اسارتهای ساختاری نیست. همچنانکه نیما هم نبود . نقاد ما چون ظاهربین است، پی به این هویت مهمّ که همان برخورداری شاعرازهنرپسست مدرن است نبرده وبهمین روی بسیاری ازشعرهای وی را بی ارزش خوانده وحذف آنرا درمجموعه شعری وی بی تأثیردانسته است .درحالیکه هنرپست مدرن با همین جزئیات سروکاردارد. نه با کلی گوئی وبارگاه وشبستان ساختن . بلکه هنرپست مردن همچون دیواراست اما نه دیواری که به کلی ازاستقلال تهی باشد . نوعی ساختار دربی ساختاریست .نوعی جزئی گوئی درکلیت است وخصیصه اصلی شعروهنرنیز جزئی گویی برای خلق یک پدیده ی کلیست . هگل فیلسوف آلمانی عیب هنررا درمقابل دین همین میداند که کالبد ومحتوایش جزئیست اما رسالتی کلی را بدوش دارد چرا که هنررا یکی ازسه پایه های هنر ودین فلسفه در فضای روح کلی میداند .وهنرپست مدرن این جزئیات را ظاهرا ً جزجز ولی درعین حال ازنوعی کلیت برخوردارمیداند که بعید است که کلیت آن به چشم نقاد عصرمدرنیته بیاید . نقاد چنان ازآزمایشگاه نقد سخن میراند که انگار حاکمیتی مستبد برهست ونیست شاعرحکم میراند وبی اجازه ی این کارگاه شاعرحق آب خوردن ندارد وبی شک دراوج این کارگاه نیزنقاد چون مستبدی جای دارد .که بایدها ونبایدهائی را میسازد که مورد پسنداوست . درحالیکه این آزمایشگاه هنوزدست به آزمایشهای تازه نزده وبهمان تلمبارهای ازپیش فراهم آمده قناعت کرده است. نقاد با محافظه کاریهای خود سعی دارد که شاعررا به زیریوغ خود درآورد . .یکی ازین تلمبارها کارگاه نقادی ، همان باید ونباید وخوب وبدکردنهاست که درفضای عصرپست مدرن ، فیلسوفان این عصربا ارائه ی فلسفه ی نوین، قرنی است که آنرا زیرسئوال برده اند . وآدمی را به فراسوی آن دعوت کرده اند . چنانکه شاعرما درین فضا سیرمیکند نه فضائی که کارگاه نقد حکم میکند . نیچه ــ بدون اینکه دربست نظریاتش مورد قبول باشد ــ درکتاب سمت وسوی قدرت میگوید که " فرزانه ترین مردمان سرشارترین ازتناقض هاست ..." وبی شک سهراب میتوانست یکی ازین فرزانگان روزگار باشد که سرشارازتناقضها بود . اما برای نقادی که یکی ازاصول کارگاه نقادیش که آبشخوری از فلسفه ماتریالیستی دارد و اصل تناقض یکی ازمهمات آن ؛ درک این وادی مشکل خواهد بود . نقاد درجای دیگرازابهام وپیچیدگی اشعارسهراب سخن به میان کشانده وآنرا ناشی از بی نطفه گی اشعارسهراب خوانده واشاره کرده این ابهام گوئی ناشی ازهمین جاست که شاعربا خلق چنین اشعاری، قصد درنفس گرفتن ازخواننده ی شعردارد. ودرهمین راستا نقاد، اشعارسهراب را درقالب سبک هندی می بیند. علی الخصوص که شاعر، تاج محل را هم دیده واشاره ای هم درین وادی داشته . گوئی هرکس به هند رود سبکش نیزهندی میشود .مسخره نیست ؟ سبک هندی ویژگیهای خاص خودرا دارد وآن ناشی ازروابط پادشاهان هندی وعلاقه ی آنان به زبان فارسی بوده که نهایتا ً ظواهر را فدای معنا کرده اند . که دوره ای خاص ومحدود ازتاریخ ادبیات کشورمارا به خود اختصاص داده بود . دوره ای که روابط حسنه ای میان ایران وهند وجود داشت وهنوزاستعمار، افغانستانی را ازایران جدا نکرده بود وپاکستان . اززمانیکه دست استعماراین فاصله را افکند . ساختار این معنا فروریخت یعنی نه ازهند آن روزگاران چیزی ماند ونه ازپادشاهان شعرفارسی دوست . درحالیکه درعصر اتم وآنفورماتیک سخن ازسبک هندی دورازذهن است. اما انگار نقاد خسته، هرابهام گوئی درشعررا به سبک هندی حوالت میدهد . درحالیکه ایهام وابهام گوئی یکی ازویزگیهای سبک پست مدرن است. درجای دیگرنقاد میفرماید که ...درواقع این بیان تنهائی، با استمداد از تصویرهای ناهمخوان و همشکنی حاصل شده است که دیر زمانی است از رواج و روائی آن میگذرد ونمونه ی بارز بیان شاعرانه ایست که شعر پیشرفته ی امروز سالهاست درخلوت خود به پالایش آن اشتغال دارد. آنهم بیانی ازین دست ، درسخن از تنهایی دلنشینی که از هریک ملیون انسان این جهان تنها یک نفر را خوش می آید .چرا که پنجره آن جز به فضای سکوت و آرامش بودائی باز نمی شود فضائی که عرصه ی دوست داشتن همه چیز از خوب وبد وزشت وزیباست ... وجز اقلیتی از مردم این جهان خاصّه درشرق دوراز پرتو آن اندوهزادائی وشادیفزائی نمی کنند ... نقاد سخت گوئی اسیرافکارخویش است وایده آل هارا دردنیای قرون گذشته غرب میجوید وازشعرپیشرفته ای سخن میراند که ا حتمالا باید درخدمت سیاست افتاده باشد. درحالیکه امروزه سخن از غربت آدمیست . همان غربتی که هایدگرنیز، دراوج عصر صنعت ازآن یاد میکند . نقاد چون درعصرمدرنیسم میزید وآنهم حال وهوای آن، فکرمیکند که غرب نیزبهمین جا بسنده میکند ومیماند درحالیکه درهمان زمانی که نقاد ما دم ازکارگاه نقادیش میزند، درغرب، این غربت چنان پاگرفته که هیپگری ووازدگی نسبت به مدرینسمم کم کم درجانشان رسوخ کرده است . نقاد ما تحت تأثیرافکارقرن هجده ونوزده ی اروپاست .و درنتیجه ازخود بیگانه است و سرمست از دلخوشیهای آن عهد اروپا ست . اما شاعرما چون ازخود بیگانه نیست وخودرا میجوید وجهانش را ،کاملا درقرن بیستم جهان میزید و های وهوی مدرنیته وپیشرفت خواهی، اورا به خود اسیرنکرده وبهمین لحاظ همچون هایدگر، رو به اساطیرزمان آورده واین غربت را بوکشیده است . روی آوردن شاعربه اساطیرزمان نه ازقاموس بازگشت به گذشته ها وعصرایمان است. بل به دنبال اصالتهاست . نقاد هنوز زشت وزیبا میکند. درحالبکه شاعرما درفراسوی زشت وزیبا وخوب وبد میزید . اگربودیسم راه چاره ی غربت شاعرما می شود ، راه چاره کسانی چون برخی از فیلسوفان مکتب فرانکفورت هم هست . بحث از هنرعشق ورزیدن درکلام اریک فروم نمونه ای ازین چاره جوئی غربتی است که شاعرما نیزازآن درعذاب است . همین غربت که به زعم نقاد اقلیتی ازجهان به آن گرفتارند ، چنان همه گیرشده است که امروزه تنها دامن علمگرایان عهد گذشته که هنوزدرحصارخویش مانده اند وجرأت پا بیرون گذاشتن ازین دایره را به خود نمی دهند ، نگرفته است . وگرنه این غربت چون خوره همه را میخورد . امروزه ما گرفتارنهیلیسم مثبتی هستیم که روزی همه را دامن گیرخواهد شد . وشاعرما چون اصیل است و به خودش وجهان پیرامونش صادقانه مینگرد ونبضش درمیان عناصرشناوراست وچون نقاد گرفتاراندیشه ی باصطلاح علمی نیست ، به این منزلگاه رسیده است. همان منزلگاهی که درعصر مولوی نیزبه نوعی بویش به مشام میرسید وازآن نالیده است وآن درد جدائی است . اما نقاد چون به مدینه ی فاضله ی خویش امید بسته است ، این حس وحال شاعرمارا درک نمی کند وازهمه بدترمدعی هم میشود وغم اورا غم ندانسته بلکه غم بینوایان ونومیدان را غم میداند . درحالیکه غم سهراب هم همین غم است. اما اصیل تروفراگیرتر. اینرا نقاد ندیده است که غم سهراب با غم شاملو فرقی نیست .چه هردوغم دراصل یکی است. غم شاملو ، غم نومیدان است وغم سهراب ، اندوه وغمی که هستی برگرده اش افکنده است وآن نیست مگربارهستی . باری که بردوش همگان سنگینی میکند . یکی ازویژگیهای هنرپست مدرن داشتن فضای متغیروغیرپیش بینی است . که ازین لحاظ اشعارسهراب ازین ویژگی برخورداری تامّ وتمام دارد . شاعربه جای تمام هستنده ها ودستنده ها وواژه های اسمی سخن میگوید ، درددل میکند ، گریه ویا خنده سر میدهد . واین حالت برای نقاد، دست نمیدهد . ازین لحاظ اشعاروی را سخت وبه زعم خود سبک هندی خوانده است . درحالیکه سهراب کجا وسبک هندی . نقاد شاعرمارا همچون طوطیان شکرشکن شیرین گفتارخوانده وسطح اندیشندگی این بزرگمرد تاریخ شعروادب و عرفان ایران این عصر را حقیر شمرده است . اصالت هنر، دردنبال کردن هستی شناسی است وشاعری که درین فضا نیاید هرچه شعرهای مدروز و به طبع میل نقاد هم بگوید بی فایده است . چرا که هدف ازشعرگوئی شکافتن این شب ظلمانی است بهر طریق ممکن وگرنه کسی که دوست دارد شعررا برای شعربخواند، خوب برود ترانه بخواند که الحمدالله امروزه فضای موسیقی پاپ پرازچنین شعرهائی است . چکاربه شعرسهراب دارد ؟! شعرسهراب مخصوص انسانهای اصیل است .انسانهائی که درد جان دارند گویا درد هستی شناسیشان به جان افتاده است . دردی که بردامنشان سنگینی میکند وشب وروزندارند. شعرسپهری مخصوص روشنفکری است که ازدرد خود لححظه ای نیارمد . نه شاعران اهل سیاست که برای رسیدن به حاکمیت دلخواه خود غم توده ها را شعارخود میکنند . غم سهراب غم انسانهای اصیل است که به اندک چیزی راضی نمی شوند . دلشان هوائی دیگردارد . دردم ازیاراست ودرمان نیزهم دل فدای او شد وجان نیزهم اما نه یارعهد سنت بل همان بی یاری وبی خانگی قرن حاضرکه مارتین هایدگرسخت ازنبود آن مینالد برای اینکه زیاده روی نکنیم وزیاد سخن پردازی نشود، فقط به ویژگیهای سبک پست مدرن اشاره کوتاهی کرده تا معلوم شود که شاعرما چندان هم اشعارش بی نطفه نیست. بلکه ازیک فضای اندیشگی متعالی برخورداراست این ویژگیها عبارتنداز: کثرت گرائی ، توجه به نشانه ها ، بیان دوپهلو ، پیچیدگی ، فضای متغیر، بیان نشانه ای ، توجه به بازگشت تاریخی تا مرزاصالتها ، شوخی وتوجه به نمادها ، درفراسوی نیک وبد وزشت وزیبا زیستن .همه وهمه ازنشانه های وویژگیهای این سبک است که متاسفانه نقاد با آنها گوئی آشنا نبوده وبهمین لحاظ به قضاوتهای ناشیانه ای روی آورده است .چنانکه این مصرع را لوس وبی مزه خوانده : جنگ نازیهای باساقه ی ناز درین مورد آنقدرمطلب ناگفته هست که قرارنیست درین نوشته ی مختصرهمه ی آنهارا جای داد . من فقط به اشاراتی کوتاه پرداخته ام تا کلی گوئی های نقاد را تا حدودی یاد آورشده باشم . شهریورماه هشتاد وهفت شمسی علیرضا بیگی - شیراز


source: fineweb

text: چرا همه فکر میکنند که عروس باید کفش پاشنه بلند بپوشد؟! در صورتیکه در بعضی مواقع قد عروس خانم بلندتر از آقای داماد می باشد و یا هردو هم قد هستند. اینطوری عروس با پوشیدن کفش پاشنه بلند یک سرو گردن از داماد بلندتر میشود و آنها در کنارهم خوب بنظر نمی آیند بخصوص در موقع رقص و در عکس ها. پس اگر عروس بلندتر یا هم قد داماد است بهتره که کفش بدون پاشنه بپوشد. در ضمن در شب عروسی با آن همه فعالیت و خستگی پوشیدن کفش راحت و بدون پاشنه چقدر به عروس آرامش میدهد و میتواند سبک بال تا لحظه آخر همراه مهمان ها برقصد. بنظر من بدون در نظر گرفتن مسئله قد بهتر است که همه عروس ها یک کفش بدون پاشنه شیک که متناسب با لباس عروسی باشد همراه خود داشته باشند تا بعد از گرفتن عکس ها و شروع رقص آنها را به پا کنند و بدون خستگی و پادرد این شب فراموش نشدنی را به پایان برسانند. در اینجا برایتان عکس تعدادی از کفش های بدون پاشنه را که مناسب لباس عروسی هم هستند گذاشته ام امیدوارم که این ایده را دوست داشته باشید. قابل توجه وب سایت هایی که اخیراً اقدام به کپی کردن مطالب سایت بانوان میکنند: مقالات سایت بانوان توسط گروه بانوان تهیه شده و تمامی حقوق این وب سایت متعلق به گروه بانوان می باشد. استفاده از مطالب سایت تنها با درج لینک فعال به مقاله مبدا، مجاز است و هر گونه نسخه برداری غیر مجاز منجر به پیگرد قانونی خواهد شد. By Sanaz Irani


text: ۱- مایه ناراحتی شیطان لعین است. ۲- مایه استجابت دعا می شود. ۳- باعث نجات یافتن از فتنه های آخرالزمان می شود. ۴- باعث آمرزش گناهان می شود. ۵- شفاعت آن حضرت در قیامت شامل حال او می شود. ۶- نشانه انتظار است. ۷- فرج مولای ما حضرت صاحب الزمان(ع) زود تر واقع می شود. ۸- باعث طولانی شدن عمر است ۹- هنگام مرگ به او مژده می رسد و با او به نرمی رفتار می شود. ۱۰- باعث زیاد شدن اِشراف نور امام زمان(ع) در دل او می شود ۱۱- محبوبترین افراد نزد خداوند خواهد بود. ۱۲- کردار بد او به کردار نیک مبدّل می شود. ۱۴- فرشتگان برای او طلب آمرزش می کنند. ۱۵- در امان است از تشنگی روز قیامت. ۱۶- این دعا در عالم برزخ و قیامت مونس مهربانی خواهد بود. ۱۷- باعث دوری غصّه ها می شود. ۱۸- این دعا خوشایندترین اعمال نزد خداوند است. ۱۹- در روز قیامت هدیه های ویژه ای دریافت می کند. ۲۰- سبب کامل شدن دین است. ۲۱- ثواب کسی را دارد که زیر پرچم حضرت مهدی (ع) شهید شود. ۲۲- با ائمه اطهار(ع) محشور می شود. ۲۳- نائل شدن به بالاترین درجات شهدا در روز قیامت. ۲۴- رستگاری به شفاعت حضرت فاطمه زهرا(ع)را دارد. در فضیلت سوره نور از پیامبر گرامی اسلام روایت شده: هر كه سوره نور را قرائت نماید خداوند به تعداد تمام مردان و زنان مؤمن در گذشته و در آینده به او ده حسنه عنایت می كند. مجمع البیان،ج7،ص 216 · فراگیری دختران درباره یاد دادن سوره نور به اعضای خانواده از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله روایت شده: یكی از حقوق دختر بر پدر آن است كه سوره نور را به او تعلیم دهد. تهذیب الاحكام،ج 8، ص 112 امام علی علیه السلام نیز در این باره فرمودند: سوره نور را به زنانتان بیاموزید كه در آن موعظه ها و پندهای نیكویی است. الكافی،ج5، ص516 · رفع اتهام وبهتان از حضرت امام جعفر صادق(ع) منقول است كه هركه را بهتانی گرفته باشد هفت بار سوره نور را بخواند خلاص شود خواص الایات ص 47 از حضرت امام جعفر صادق(ع) منقول است اگر سوره ی نور را بنویسد و با آب زمزم بشوید و بخورد شهوت جماع از او زایا شود و اگر جماع كند لذت نیابد خواص الایات ص 47 · تنظیم غرائز جنسی از امام جعفر صادق علیه السلام نقل شده است: مال ها و نیروهای جنسی خود را با تلاوت سوره نور محافظت كنید و زنانتان را با این سوره حفظ كنید، زیرا هر كس بر قرائت این سوره به صورت روزانه یا شبانه مداومت ورزد، هیچ یك از اهل خانه اش مرتكب زنا نخواهد شد و پس از مرگش هفتاد هزار فرشته الهی او را تا قبرش تشییع می كنند و برای او دعا و استغفار می كنند تا او را در قبرش كنند. ثواب الاعمال، ص109 · راهی برای جلوگیری از احتلام از پیامبر اكرم صلی الله علیه وآله نقل شده است: اگر فردی سوره نور را نوشته و در تشك خواب كه بر روی آن می خوابد، قرار دهد تا وقتی كه این نوشته در آن وجود دارد، دچار احتلام نمی شود و اگر آن را نوشته و با آب زمزم شسته و بنوشد، قدرت جماع از او زایل می شود. تفسیرالبرهان، ج4، ص43 · درمان حیوان بیمار مرحوم كفعمی در مصباح خود آورده است: اگر سوره نور را در طشت بنویسند و آن را با آب بشویند و حیوان بیمار از آن بنوشد و كمی از آن آب بر حیوان بپاشند بهبود می یابد. المصباح كفعمی، ص456 اعتقاد به موعود در ادیان مختلف ؛ نویسنده: محمد پناهی دانشجوی مقطع کاردانی رشته آموزش ابتدایی قرآن و عترت قرآن، همراه با عترت است و آن دو، ریسمان محکمی هستند که از سوی خدا به سوی خلق کشیده شده اند و توسل به عترت به هر نحوی که باشد، از خدمت کردن و برآوردن حاجتشان و احترام و محبت به آنها، نگریستن به ایشان، نشستن در حضورشان، انس گرفتن با آنان، اندیشیدن در شئون و حالات، تدبر در رفتارشان، گوش دادن به سخنان آن بزرگواران، شنیدن نام ها به ذکر مناقب و احوال آن بزرگان و یادآوری شمایل و صفاتشان، بدون دشمنی با آنان، عبادت است.بلکه از بزرگ ترین عبادات و از جمله اسباب و وسایلی است که موجب دخول در بهشت می گردد. هم چنین نگاه کردن به سطرهای قرآن، گوش دادن به حروف، خواندن کلمات، نوشتن سوره و آیه، بزرگ داشت و احترام نهادن به خواننده آن و به تصوّر درآوردن معانی، مفاهیم، تدبر در معانی، نظر و تامّل در اشاره ها، لذت بردن از لطایف و فرمانبرداری از امر و نهی، عبرت گرفتن از حکایت ها و مَثَل ها، بهره یابی و پند گرفتن از نصایح و اندرزهای قرآن، عبادت محسوب می گردد، بلکه از بزرگ ترین عبادات می باشد. و در فضیلت توسل به قرآن، همین بس که خدای تعالی، خود در قرآن کریم می فرماید: «چون قرآن خوانده شد گوش فرا دهید و ساکت باشید، بلکه مورد رحمت خدا قرار بگیرید.» یک روایت امام سجاد علیه السلام و امام صادق علیه السلام فرمودند: هرکس به حرفی از کتاب خدای تعالی گوش فرا دهد، بدون اینکه آن را بخواند، خدای تعالی برایش یک حسنه و نیکی نوشته، یک گناهِ او را می زداید و او را یک درجه بالا می برد. و هر که آن را با نگاه کردن و بدون صدا بخواند، خدای تعالی به هر حرفی، یک نیکی برایش نوشته و یک گناه می زداید و یک مرتبه، بالای می برد. و هر که یک حرف از ظاهر آن بیاموزد، خدای تعالی ده نیکی برایش می نویسد و ده گناهش را می زداید و ده درجه او را بالا می برد. سپس فرمودند: هرکس حرفی از قرآن را در نماز بخواند، خدای تعالی به ازای هر حرف، به او ده ها نیکی می نویسد و ده ها گناه می زداید و ده ها درجه، او را بالا می برد. و هرکه قرآن را ختم کند، درخواست او [چه دیر و چه زود] مورد اجابت واقع می شود. و امام صادق فرموده است: در موقع خواندنِ قرآن، هم بخوان و هم به نوشته بنگر که آن با ارزش تر است و نگاه به نوشته قرآن، عبادت است. و نیز فرمود: قرآن، پیمان خدا بر خلق است. پس سزاوار است که هر مسلمان به پیمانش بنگرد و هر روز [حداقل] پنجاه آیه بخواند. مهمانیِ معنوی از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم است که فرمود: قرآن، طعام و مهمانی خدای تعالی است، پس از مهمانی او یاد بگیرید به هر مقدار که می توانید. به درستی که این قرآن، ریسمان خدا است و آن، نورِ آشکار و شفابخشِ سودمند است. حافظ و نگهبانِ کسی است که به آن تمسک کند. هرکه از آن پیروی کند، وی را نجات می دهد و منحرف نمی شود، کج نمی شود تا راست گردد و شگفتی های آن به سر نمی آید و تمام نمی شود و هرچه از آن بهره یابی، کهنه نمی گردد. پس آن را بخوانید که خدا به خواندن هر حرف، ده نیکی به شما پاداش می دهد. و نیز فرمود: خانه هایتان را به خواندن قرآن، روشنی بخشید و آنها را مانند یهودیان و مسیحیان، گورستانِ خاموش قرار ندهید. چه آنها نماز را تنها در کنیسه ها و دیرها انجام دادند، خانه هایشان را از عبادت خدا تعطیل کردند. اگر در خانه ای، بسیار قرآن تلاوت شود، خیر در آن بسیار می شود و اهل آن خانه، در وسعت (گشایش روزی) قرار می گیرند و به اهل آسمان روشنی می بخشد، چنان که اهل دنیا از ستارگان آسمانی، روشنی می گیرند. و نیز فرمود: هر کسی که خدا به او قرآن را عطا نماید و او گمان کند که به دیگری چیز بهتری عطا کرده است، او بزرگی را کوچک و کوچکی را بزرگ شمرده است. زینب جان شرمنده ایم که بهای حسینی شدن ما ((بی حسین)) شدن تو بودو شرمنده تر آنکه تو بی حسین شدی وما حسینی نشدیم .یا حسین شيعيان ديگر هواي نينوا دارد حسين (ع) روي دل با کاروان کربلا دارد حسين (ع) نام شاعر:شهريار امام حسین(ع) و کاروان عاشورا از زمان حرکت خود از مکه به عراق در راستای دفاع از دین خدا و سنت جدّ بزرگوارش سختیها و مشکلات فراوانی را تحمل کردند و در نهایت در روز 10 محرم در صحرای کربلا با شهادت خود و یارانشان از به انحراف رفتن دین خدا جلوگیری کرده و در واقع آنرا احیا کردند. الا که روح خدایی، خدا کند که بیایی تو نور غیب نمایی، خدا کند که بیایی شب فراق تو جانا خدا کند به سرآید سرآید و تو برآیی، خدا کند که بیایی دمی که بی تو سر آید خدا کند که نیاید الا که هستی مایی، خدا کند که بیایی فسرده غنچه گلها فتاده عقده به دلها تو دست عقده گشایی، خدا کند که بیایی زچهره پرده برافکن به ظلم شعله درافکن تو دست عدل خدایی، خدا کند که بیایی نظام هر دو جهانی امام عصر و زمانی یگانه راهنمایی، خدا کند که بیایی تو مشعری عرفاتی، تو زمزمی تو فراتی تو رمز آب بقایی، خدا کند که بیایی دل مدینه شکسته حرم به راه نشسته تو مروه ای تو صفایی، خدا کند که بیایی دولت میانمار تاکید دارد که مسلمانان شهروند این کشور نیستند. به سینه ها تو سروری به دیده ها همه نوری به دردها تو دوایی، خدا کند که بیایی ترا به حضرت زهرا، بیا ز غیبت کبری دگر بس است جدایی، خدا کند که بیایی آثار و نتایج یاد مرگ هرچند که ياد کردن از مرگ و مفارقت دنيا عموماً چندان خوشايند ما نيست اما زماني که به آثار تربيتي ياد مرگ که در احاديث نبوي و ائمه طاهرين (ع) نگاه مي کنيم ياد مرگ را نه تنها ناخوشايند نمي يابيم بلکه گذشته از آثار تربيتي فراواني که بر آن مترتب است ، آن را دواي بسياري از دردها خواهيم يافت که تنها ياد مرگ تسلي آنها خواهد بود . برخي از آثار تربيتي ياد مرگ عبارتند از : ياد مرگ در گشايش و سختي ، موجبات تعادل روحي و اخلاقي انسان را فراهم مي کند ؛ همانگونه که انسان متمول و مرفه با ياد مرگ بر داراي خود نخواهد باليد و مغرور نخواهد شد ، انساني که در سختي زندگي مي کند نيز با ياد مرگ ، فاني بودن و زودگذر بودن زندگي را به خاطر مي آورد و تحمل سختيها و مصائب بر او آسان خواهد شد . امام علي (ع) مي فرمايند : مرگ و خروج از قبر و ايستادن در برابر خداي تعالي را زياد ياد کنيد ، بدرستيکه اين کار مصيبت ها را بر شما آسان مي نمايد . و نيز آن حضرت (ع) مي فرمايند : « کسي که زياد به ياد مرگ باشد ، از دنيا به اندکش راضي مي شود . » امام صادق (ع) نيز درباره آثار ياد مرگ مي فرمايند : « ياد مرگ شهوت ها را در نفس از بين مي برد و ريشه غفلت را يکسره بر مي کند و دل او را با وعده هاي الهي محکم مي کند و روحيه انسان را از قساوت ، مي کند و دل انسان را با وعده هاي الهي محکم مي کند و نشانه هاي هوا و هوس را در هم مي شکند . » پيامبر اکرم (ص) نيز در باره آثار تربيتي ياد مرگ فرموده اند : « مرگ را بسيار ياد کنيد ، زيرا مرگ گناهان را پاک مي کند و ميل و رغبت به دنيا را مي کاهد . » ، « ياد مرگ آرزوها را کوتاه مي کند و موجبات شتاب و اشتياق در حسنات و کارهاي خير را فراهم مي آورد ، همچنان که عمل بر خلاف اينها ، يعني آرزو هاي طولاني و... باعث غفلت انسان از مرگ است . » منبع:بیترین شهادت در رکاب امام خمینی زیباست اما دفاع از ولی فقیه حاضر از آن زیباتر است. خون دادن برای امام خمینی زیباست اما خون دل خوردن برای امام خامنه ای از آن هم زیباتر است.


text: با حضور رئیس سازمان امور مالیاتی کل کشور سامانه ارائه خدمات الکترونیک به مودیان مالیات و مشاغل خودروهای عمومی سبک و سنگین در شیراز راه اندازی شد همزمان با شب میلاد حضرت امام جواد (ع) و با حضور دکتر علی عسکری ، رئیس سازمان امور مالیاتی کل کشور ، مهندس وکیلی معاون سازمان مربوطه ، مهندس مؤمنی مدیرکل اداره امور مالیاتی استان فارس، مبشری ، رئیس سازمان اقتصادی و دارائی استان فارس ، غلامرضا نجاری مدیرکل پست استان و تنی چند از مدیران ادارات مربوطه سامانه ارائه خدمات الکترونیک به مودیان مالیات و مشاغل خودروهای عمومی سبک و سنگین در ناحيه 713 پستی شیراز راه اندازی شد. این طرح که شامل قبول اظهارنامه و توزیع مفاصا حساب مالکین تاکسی ، اتوبوس و مینی بوس و در مرحله اخیر کلیه خودروها و ارسال آن به مودی از طریق پست می باشد از امروز به صورت رسمی آغاز به کار کرد . در ابتدای این مراسم غلامرضا نجاری مدیرکل پست استان ضمن عرض خیرمقدم به حاضرین طی سخنانی با اشاره به وجود تعداد 1000 واحد پستی در استان که شامل 500 واحد شهری و 500 واحد روستائی می شوند به تجهیز کلیه واحدهای روستائی به اینترنت اشاره کرده که علاوه بر ارائه خدمات پستی و مخابراتی اقدام به ارائه خدمات پرداخت مالیات خودرو در دفاتر مذکور کرده و عدم لزوم مراجعه روستائیان به شهر جهت دریافت سرویس های مذکور را در پی خواهد داشت . وی در ادامه اظهار داشت :" پست جهت ارائه سایر خدمات در شیفت های کاری متعدد آمادگی خود را اعلام داشته و در این راستا تاکنون نسبت به ارائه 14 خدمت از خدمات اصلی شرکت آبفا شیراز ، ثبت نام مسکن مهر و همچنین ثبت نام متقاضیان مشاغل خانگی بصورت کاملا آنلاین(برخط) اقدام نموده است . در ادامه دکتر علی عسکری ، رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور در مراسم افتتاح این سامانه در شیراز ضمن تقدیر و تشکر از مجموعه مدیریت و کارکنان پست استان به دلیل ارائه خدمات مطلوب به مشتریان سازمان مربوطه به واگذاری سایر خدمات این سازمان به پست در آینده ای نزدیک اشاره کرده و افزود:این سامانه برای مالیات مشاغل خودروهای عمومی از قبیل وانت، تاکسی، اتوبوس، مینی بوس و انواع کامیون کاربرد دارد که صاحبان این خودروها می توانند ضمن ارائه اظهار نامه خود، مالیات سالانه خود را از طریق این سامانه پرداخت نمایند. دکتر علی عسکری افزود: مودیان مالیاتی می توانند به جای مراجعه به ادارات امور مالیاتی با مراجعه به تمام دفاتر پستی مستقر در شهرها اظهار نامه خود را تسلیم کنند. او ادامه داد: پس از اسکن از روی تمام مدارک مودیان، اطلاعات بر اساس آن مدارک تهیه شده و می توانند نسبت به پرداخت مالیات اقدام کنند. وی اضافه کرد: پس از 24 ساعت مفاصا حساب مالیاتی از طریق پست به آدرس مودیان ارسال خواهد شد. عسکری، هزینه خدمات رسانی را برای مودیان 50 هزار ریال اعلام کرد و گفت: در کشور و در مجموع حدود یک میلیون و 600 هزار خودرو داریم که هر سال باید اظهار نامه ارائه دهند که با استفاده از این سامانه این روند با سرعت و دقت بیشتری انجام خواهد شد. وی افزود: علاوه بر این سامانه، امسال نیز بحث اظهارنامه های الکترونیکی را نیز داریم که تمامی مودیان مالیاتی می توانند اظهار نامه ها را به صورت الکترونیکی ارائه دهند و در صورت مراجعه به ادارات امور مالیاتی به صورت کاغذی نیز این کار انجام خواهد شد. او اظهار داشت: به دنبال این هستیم تا با فراهم سازی زیرساختهای لازم، در آینده نزدیک مردم بتوانند از طریق دفاتر پستی و یا با استفاده از یارانه شخصی و در منزل اظهار نامه های خود را ارائه دهند.رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور افزود: تمام تلاش ما این است که خدمات خود را برای ارائه به مودیان تا نزدیک ترین نقطه توسعه دهیم. عسکری گفت: سال قبل 135 هزار اظهار نامه الکترونیکی دریافت شد که تمام این اظهارنامه ها از طریق پست ارسال گردید و پیش بینی می شود اگر استقبال موديان امسال بیشتر شود یک تا 1/5 میلیون اظهار نامه الکترونیکی از طريق دفاتر پستی برای ما ارسال شود. این سامانه که با همکاری اداره کل پست فارس و اداره کل امور مالیاتی این استان اجرا شده است گامی مهم در جهت ارائه خدمات سریعتر و بهتر به مشتریان ، کاهش صفوف مشتریان ، افزایش نظم و نیز تسهیل در ارائه خدمات مربوطه -با توجه به پراکندگی دامنه ارائه خدمت - و نیز عدم ارائه خدمات مربوطه در دفاتر مالیاتی و جلوگیری از ازدحام مردم در دفاتر مذکور تلقی می شود. یادآور می گردد این طرح علاوه بر کاهش تصدی گری دولت و کاهش آلودگی هوا از طریق کاهش سفرهای درون شهری، در تکریم مردم نیزنقش موثری داشته و از امروز بصورت رسمی کار خود را در شیراز آغاز نموده است که قرار است در مرحله بعد بصورت استانی ادامه یابد . لازم به ذکر است مودیان با یک بار مراجعه به واحدهای پستی و تحویل مدارک به مسئول باجه مربوطه، برگه اظهارنامه و یا مفاصا حساب را دریافت و بعد از پرداخت مبلغ مالیات برگه تسویه حساب سالیانه خودرو را بعد از پاکتگذاری توسط اداره پست، درب منزل دریافت میکنند.


text: |خواص آناناس| آناناس یک میوه گرمسیری شفابخش، بسیار لذیذ و با خواص فراوان است. آناناس منبع خوبی برای تهیه کلسیم، پتاسیم، آنزیم بروملین ، فلورید، منگنز، فیبرهای قابل حل و ویتامینهای A, B1,Cمورد نیاز بدن می باشد. آناناس را از قدیم الایام در درمان زخمها به عنوان مرهم استفاده می کردند و از برگ آن نیز به عنوان وسیلهای برای پانسمان استفاده میکردند. در طب چینی نیز معتقدند که آناناس خاصیت خنک کنندگی دارد و برای درمان آفتاب سوختگی بسیار مفید است. سالیان سال از آناناس در درمان بیماریهای روده استفاده می شد و این میوه را در برطرف کردن یبوست مفید می دانستند. امروزه می دانیم که مصرف آناناس همچنین در درمان بیماری های عفونی نقش موثری دارد. مصرف آناناس موجب قوی شدن سیستم دفاعی بدن می شود و استخوان سازی و گردش خون را تقویت می کند. آناناس منبع خوبی از فلورید است . فلورید رشد سلولهای سرطانی را کند می کند. مصرف آناناس برای افراد مستعد به سرطان، بسیار مفید است. آناناس حاوی منگنز است و مصرف آن برای استخوانسازی بدن و سلامت استخوانها مفید است. بر اساس تحقیقات نتیجه گرفته شده است مصرف روزانه 100گرم آناناس نیمی از نیاز روزانه فرد را به ویتامین C برطرف میسازد. آناناس نقش موثری در بهبود سرماخوردگى و كاهش ميزان سرفه دارد. آناناس منبع خوبی برای پتاسیم و بتاکاروتن است که مصرف آن به مبتلایان به فشار خون توصیه می شود. آناناس حاوی پکتین فراوان است این ماده کلسترول خون راپایین می آورد مصرف آناناس در پیشگیری و درمان بیماریهای قلبی و عروقی مفید است. لازم به تذکر است که پکتین موجود در آناناس با پختن آناناس آزاد می شود. آناناس حاوی ویتامین ث می باشد مصرف آناناس موجب تقویت سیستم دفاعی بدن می شود زخمها را شفا می بخشد و از بیماریهای قلبی و بیماری های چشمی پیشگیری می کند. لازم به تذکر است آناناس به صورت خام سرشار از ویتامین ث می باشد. نکات خریداری آناناس: آناناس از آن دسته میوه هایی است که با نگهداری طولانی تر رسیده نمی شود. موقع خریداری آناناس به بوی آن توجه نمایید هرچه آناناس بوی قوی تری داشته باشد شیرین تر و رسیده تر خواهد بود. مصرف آناناس برای سلامت پوست توصیه می شود. خوردن آناناس به اشخاصی که پوست آنان کوپروز فراوان (عروق در زیر پوست کاملا پرخون است) دارند نیز توصیه می شود.آناناس حاوی آنزیمی به نام بروملین است که موجب حل شدن تجمعات سلولهای خونی می شود و زخم ها را شفا می دهد. آناناس لاغرکننده طبیعی آناناس به طور طبیعی لاغرکننده است. آنزیم بروملین موجود در آناناس موجب هضم پروتئین ها در بدن می شود و به همین دلیل از آناناس در ساخت و تهیه قرص های لاغری نیز استفاده می شود. خواص آناناس در آشپزی از خواص دیگر آنزیم بروملین موجود در آناناس می توان از نرم نمودن بافت های گوشت نام برد بنابراین خواباندن گوشت سفت و ناپز در کنار آناناس قطعه قطعه شده موجب نرم شدن گوشت سفت و ناپز می شود. همچنین پختن گوشت با آناناس موجب نرم شدن بافتهای گوشت می شود. ماسک آناناس یک آناناس رسیده را پوست بگیرید و وزن آنرا اندازه بگیرید آناناس را خرد کرده و در مخلوط کن بریزید هم وزن آناناس الکل اتیلیک را اندازه بگیرید و سه قاشق سوپخوری روغن آفتابگردان را به آن اضافه نمایید مقداری از این ماسک را به مدت 20 دقیقه روی پوست خود بگذارید و سپس پوست خود را با آب نیمه گرم بشویید. ترجمه و گردآوری از سیمرغ، www.siemorgh.nl


text: در نگارخانه سوره حوزه هنری برپا میشود: نگارخانه سوره میزبان هندسه نقوش صالحی مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی و سرپرست این نمایشگاه گروهی با اعلام این خبر گفت: هندسه نقوش یک واحد درسی دانشگاهی است که همواره سعی شده است، حاصل فعالیت دوستان دانشجو به این شکل ( ژوژمان) ارایه شود که به لطف دوستان حوزه هنری این نمایشگاه در نگارخانه سوره برپا میشود. نمایشگاهی از آثار هندسه نقوش، شامل بیش از 50 تابلو حاصل کار دانشجویان دانشگاه جامع علمی کاربردی از16 تا 29 اسفند در نگارخانه سوره حوزه هنری نمایش داده می شود. وی هندسه نقوش را تلفیقی از هنر معماری و گرافیک و برخی هنرهای سنتی نظیر معرق و خاتم کاری معرفی کرد و گفت: با در هم آمیختگی این هنرها میتوان آثار خلق شده در این زمینه را کاربردی کرد چنانکه در بعضی آثار به نمایش درآمده، گرههای این هنر در پس زمینه کار شده است و پیش زمینه به وسیله هنرهای سنتی اشاره شده به انضمام آینه کاری مزین به اسماء اله است. گفتنی است، نمایشگاه آثار هندسه نقوش در روز یاد شده، ساعت 16 در این نگارخانه، واقع در میدان انقلاب جنب سینما بهمن افتتاح میشود.


text: گاهی والدین خودسرانه اقدام به تجویز شربت دیفن هیدرامین برای نوزادان زیر 6 ماه خود می کنند و نمیدانند که این کار آنان چه عوارضی را در آینده برای کودک دلبندشان خواهد داشت. یک فوق تخصص گوارش کودکان در گفتگو باخبرنگار باشگاه خبرنگاران همدان گفت : مصرف داروی دیفن هیدرامین در آینده می تواند موجب اختلال در قدرت یادگیری کودک شود. دکتر فریده ایمان زاده افزود : برخی شربت های دارویی دارای عوارض خواب آلودگی هستند که مصرف این داروها برای کودکان بسیار خطرناک است . وی به والدین توصیه کرد: از اقدام خودسرانه برای درمان بیماری کودک خود پرهیز کنند و با بروز بیماری در کودک به پزشک متخصص کودکان مراجعه کنند./س


text: الهه ناز |«الهه ناز»| |تکآهنگ اثر غلامحسین بنان معین |سبک||موسیقی پاپ| |ترانهسرا||کریم فکور| |آهنگساز||اکبر محسنی| |تنظیم کننده||اکبر محسنی کاظم عالمی «الههٔ ناز» نام یک تصنیف یا ترانهٔ اجرا شده توسط غلامحسین بنان است که نخستین بار در سال ۱۳۳۳ خورشیدی از رادیو ایران پخش شد و نزد تودههای مردم با استقبال عجیب و غیرمنتظرهای مواجه گردید. آهنگساز این اثر اکبر محسنی و سرایندهٔ شعر آن، کریم فکور بود و روح الله خالقی، که رهبر ارکستر انجمن موسیقی ملی به شمار میآمد، آن را برای اجرای بنان در همراهی با این ارکستر تنظیم نمود. گرچه بسیاری از صاحبنظران ترانه «الهه ناز» را از برخی ظرایف فنی و هنری، عاری دانستهاند، امّا این تصنیف، چه در زمان اجرای نخست خود و چه در طی دهههای بعد، همواره از جملهٔ ترانههای محبوب و پرطرفدار ایرانی محسوب میشدهاست. محتویات عوامل سازنده[ویرایش] ترانه «الهه ناز» را باید حاصل تمایل جمعی از موسیقیدانان و خوانندگان ایرانی به اجرای تصنیفهای نوآورانه در سالهای دهه ۳۰ و ۴۰ دانست که حتی شماری از جدیترین خوانندگان موسیقی سنتی ایرانی همچون غلامحسین بنان را نیز به این وادی کشانید. بنان از آغاز کار خویش، تنها به آوازخوانی پرداخته بود و حتی بعد هم که برای خواندن تصنیف تمایل پیدا کرده بود، تنها تصنیفهای سنگین و رنگین سنتی از آثار کسانی چون علینقی وزیری یا روحالله خالقی یا مرتضی محجوبی را میخواند و شعر این تصنیفها را نیز از اشعار شاعران کلاسیک یا در پیوند با شعر این شاعران انتخاب مینمود. تصنیفهایی مثل: «من از روز ازل»، «کاروان»، «خریدار تو»، «می ناب»، «مشتاق وپریشان»، «مرغ حق»، «من بی دل ساقی»، «ای امید من کجایی»، «مرا عاشق تو کردی»، «دیدی ای مه»، «نوای نی» و «حالا چرا» نمونههایی از این قبیل آثار وی بودند. ولی در سالهای دهه سی خورشیدی، ناگهان تصنیفی از بنان از رادیو ایران پخش شد که از نظر فرم و ساختار با تمامی ترانهها و تصنیفهای پیشین او، متفاوت بود. آهنگساز و همینطور شاعر یا ترانه سرای این اثر، هر دو از جمله هنرمندانی بودند که کارهایشان تا آن زمان کمتر به محفل اساتید راه پیدا کرده بود و هیچیک از آنان جزو. موسیقی «الههٔ ناز» را آهنگساز نه چندان معروفی به نام اکبر محسنی (۱۳۷۴-۱۲۹۱)ساخته بود که در دهههای بیست و سی، یکی از نوازندگان نه چندان مطرح تار، در ارکستر موسیقی ملی محسوب میشد. در واقع اغلب نوازندگان آن روزگار ارکستر موسیقی ملی، افراد مشهور و صاحب نامی مانند: ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، حسین تهرانی، جواد معروفی، یحیی زرین پنجه، و رضا ورزنده بودند و در نتیجه نام کسانی مانند اکبر محسنی در زیر سایه این نامهای سنگین قرار میگرفت و کمتر دیده میشد. اما در عین حال روح الله خالقی دارای این خصوصیت بود که همواره به زیر دستان خود، میدان برای شکوفایی میداد و در واقع با تشویق و راهنمائی همو بود که اکبر محسنی، علاوه بر نوازندگی به آهنگسازی نیز روی آورده بود. در واقع روحالله خالقی که استعداد محسنی را دریافته بود راه را برای پیشرفت او هموار ساخته و به وی برای طبع آزمایی میدان داده بود. کریم فکور (۱۳۷۵-۱۳۰۴) هم که سرایندهٔ تصنیفهای معمولی در آن روزگار بود، روی آهنگ محسنی شعر سادهای نهاده بود، که مضمونی عاشقانه داشت. کریم فکور که لیسانسیهٔ حقوق داشت یکی از پرکارترین ترانه سرایان و شعرای ایران محسوب میشد و گرچه در زمان سرودن ترانه الهه ناز چندان شهرت نداشت، اما بعدها با آثار دیگری مانند غوغای ستارگان (اثر مهندس همایون خرم و با صدای پروین) که از سرودههای زیبای وی به شمار میرود، خود را مطرح ساخت. «الهه ناز» را روح الله خالقی برای آواز و ارکستر بزرگ به شکلی تأثیرگذار تنظیم کرد و علاوه بر صدای گرم بنان از گروه آواز جمعی (کُر) نیز، در اجرای آن بهره گرفت. ویژگیهای این ترانه[ویرایش] اکبر محسنی در سال ۱۳۳۳ خورشیدی، و پس از ساخت این آهنگ، سفارش شعر آن را به کریم فکور داد. چراکه تنها دختر او، موسوم به (ناناز) به تازگی در همان سال بدنیا آمد و وی قصد داشت ترانهای که در آن بر کلمه «ناز» تاکید شده باشد را، به دخترش تقدیم نماید. کریم فکور برای شعر این ترانه از سرودهای غمگین و عاشقانه بهره برد. البته مضمون و ظاهر این شعر چندان قوی نبود و پیام آن نیز، پیامی بسیار ساده و پیش پاافتاده به نظر میرسید. در این شعر، عاشق، معشوقه را خدای ناز کردن اطلاق میکند و ضمن شرح مراتب وفاداری خود، از معشوقه میخواهد که ناز را کنار بگذارد و برگردد؛ همین و بس!. با اینکه اکثر ترانههای بنان تا آن زمان، با آهنگسازی برخی از برجستهترین آهنگسازان موسیقی سنتی ایران، همچون روح الله خالقی و مرتضی محجوبی و برخی دیگر از اساتید درجه یک موسیقی ایرانی ساخته شده بودند، و این ترانه («الهه ناز») را، اکبر محسنی، که آهنگساز چندان مطرح و درجه اولی به شمار نمیآمد، ساخته بود، با این وجود بنان از شعر و آهنگ ترانه خوشش آمد و اجرا کردن آن را پذیرفت. به خصوص که دوست و همکار قدیمی و همیشگی او، روح الله خالقی نیز به عنوان تنظیم کننده و رهبر ارکستر در خلق این ترانه همکاری داشت. بدین ترتیب ترانهای توسط بنان اجرا گردید که هم در فرم و هم در ساختار با سایر آثار وی متفاوت بود. تفاوت دیگر ترانه «الهه ناز» با دیگر آثار بنان این بود که تا آن زمان در اکثر کارهای بنان، از ریتم سنگین شش هشتم استفاده شده بود، در حالیکه ریتم این ترانه دو چهارم بود و حتی اندکی به تانگو نیز نزدیک میشد. اجرای سبک دوچهارم، نه فقط از اندوه ذاتی آواز دشتی کاسته بود، بلکه نوعی نوآوری را هم در سبک و سیاق این ترانه سبب شده بود. از دیگر نوآوریهایی اعمال شده در ساخت و اجرای این ترانه، خط سیر ملودیها و انتخاب ریتم ویژه، «الههٔ ناز» بود که این نیز ترانهٔ مذکور را از دیگر خواندههای بنان متمایز میساخت. این ملودی و ریتم تازه از همان مقدمهٔ تصنیف خود را آفتابی میکرد و سرزندگی آن، اندوه آواز دشتی را که ترانه در آن جاری بود، میشکست و کاهش میداد. به عبارت دیگر، از مهمترین خصوصیات این ترانه، خط سیر متناسب ملودی ساخته اکبر محسنی، به همراه شیوه اجرای بسیار زیبای آن بود، که البته مطمئناً تنظیم استادانه روح الله خالقی نیز، در شکل گیری آن نقش داشت. به این خصوصیات، باید صدای گرم بنان را نیز افزود. علل شهرت و محبوبیت[ویرایش] شاید یکی از علل فراگیر شدن «الههٔ ناز» همین باشد که اجرای این نوع کارها بنان برای مردم تازگی داشت و این در واقع شور و شوق مردم را در رویآوری به کارهای نوآورانه نشان میدهد. نوآوریها و ابتکارات اکبر محسنی که نخستین بار در «الهه ناز» خود را آشکار ساخت، بعدها در چند تصنیف دیگر از ساختههای او، از جمله انتظار و ساقیا نیز بازتاب یافت. نوآوری و ابتکاری که برخی آن را دستاورد دورانی از زندگی او دانستهاند که در آن، او به عضویت انجمن موسیقی ملی درآمده بود و با موسیقیدانان نوآور همنشینی داشت. اما از سوی دیگر شاید دلیل استقبال مردم از ترانه «الهه ناز»، نوع متفاوت کار بنان بود که همین تفاوت باعث استقبال مردم از این ترانه شد. زیرا مردم تا آن زمان صدای بنان را در برنامه بسیار سنگین و فاخر «گلهای جاویدان» رادیو ایران شنیده بودند که طی این برنامهها، بنان مبادرت به اجرای برنامههای بسیار فنی و پیچیده در دستگاههای مختلف موسیقی سنتی مینمود. حال آن که اجرای وی در «الهه ناز» در عین بداعت و تازگی، بسیار ساده و صریح به نظر میرسید. بدون شک اجرای سبک دوچهارم، که از اندوه ذاتی آواز دشتی کاسته و ترانه را به حال و هوای خاصی سوق داده بود نیز، در رویکرد عمومی مردم بدین ترانه بی تأثیر نبود. بدین ترتیب بنان با خواندن تصنیف «الههٔ ناز»، شهرت و محبوبیت خود را در قشرهای میانی جامعه گسترش داد و از آن پس علاوه بر خواص، جمع کثیری از مردم عادی و عوام نیز به جمع طرفداران بنان و مشتاقان صدای او پیوستند. نظرات صاحبنظران[ویرایش] علیرغم برخی انتقادات که به خاطر اجرای این ترانه، متوجه غلامحسین بنان گردید، وی تا پایان عمر خویش هرگز از بابت اجرای این ترانه احساس پشیمانی نکرد و بلکه برعکس اقبال عمومی مردم به سمت این ترانه را دلیلی بر صحت عمل خویش تلقی مینمود. از سوی دیگر، بدون شک مشهورترین و پرطرفدارترین کار اکبر محسنی نیز همین ترانه «الهه ناز» میباشد و به همین خاطر وی از میان تمامی آثار خویش، به این ترانه و یک اثر دیگرش یعنی ترانه انتظار (که موجب معرفی خواننده جوانی به نام فرح گردید)، دلبستگی بیشتری داشت و بارها در مورد آن میگفت: «... آهنگهای آدم، مثل بچههای آدم هستند، منتها بعضی خلف هستند و برخی ناخلف. در میان متجاوز از ۴۰۰ آهنگی که ساختهام، نمیتوانم اثر و حالی که دو آهنگ «الهه ناز» و «انتظار» روی من دارند، فراموش کنم. ترانهٔ انتظار را، «فرح» خواندهاست: «به یاد وی تا سحر ماندم، او نیامد».... "ساقیاً هم که حالت اپرا دارد، از ساختههای من است که در جشن هنر[شیراز] اجرا شد...» موزیسین معروف ایرانی، پشنگ کامکار نیز در پاییز ۷۶ دربارهٔ این تصنیف نوشتهاست: «... گاهی شنیدن تصنیفی یا ترنمی، روح آدمی را پرداختی جانانه داده با خود به سیر آفاق عرفان و زیبایی میبرد و از همین روی میگویند آن موسیقی مراحل تکوین را طی کرده، به تکامل خود رسیدهاست. مگر میتوان تصنیف زیبای الهه ناز استاد اکبر محسنی را با گوش جان شنید و متاثر نشد. به گمان من چندین نسل از شنیدن الهه ناز لذت برده و در خاطر خود ثبت و برای نسل دیگر حفظ خواهند نمود...» یکی از پژوهشگران موسیقی نیز در وبگاه خود، تعبیر جالبی در مورد «الهه ناز» به کار بردهاست: «گاهی نباید تنها در میان عوامل سازنده، به دنبال علت ماندگاری یه ترانه گشت؛ چرا که ترانههایی وجود دارند که از لحاظ محتوایی و فنی بسیار بالا هستند ولی در یادها نماندهاند. برعکس ترانههایی وجود دارند که با وجودیکه چندان قوی نیستند ولی سالها در ذهن و خاطر مردم ماندهاند. ترانه الهه ناز از دسته دوم است...» باز خوانی[ویرایش] معین این ترانه را با تنظیم کاظم عالمی باز خوانی کرد. متن ترانه[ویرایش] - باز، ای الهه ناز، با دل من بساز، کین غم جانگداز، برود ز بَرم - گر، دل من نیاسود، از گناه تو بود، بیا تا ز سر، گنهت گذرم - باز، میکنم دست یاری، به سویت دراز، بیا تا غم خود را، با راز و نیاز، ز خاطر ببرم - گر، نکند تیر خشمت، دلم را هدف، به خدا همچو مرغ، پر شور و شعف، به سویت بپرم - آآآآ آآآآآ آآآآآ آآآآ آآآآآ - آن که او ز غمت دل بندد چون من کیست؟، ناز تو بیش از این بهر چیست؟ - تو الهه نازی، در بزمم بنشین، من تو را وفا دارم، بیا که جز این، نباشد هنرم - این همه بی وفایی، ندارد ثمر، به خدا اگر از من، نگیری خبر، نیابی اثرم - آآآآ آآآآ آآآآآ آآآآآ آآآآآ آآآآآ آآ


text: همچنان عوامل و بازیگران هری پاتر مشغول فیلمبرداری و اجرای صحنه موخره در ایستگاه کینگزکراس لندن هستند و بعضی از طرفداران خوش شانس هری پاتر موفق شدند از این صحنه ها عکس بگیرند. آخرین عکس، چهره رون را در موخره مشخص میکند. این عکس را اینجا ببینید و بگویید به نظر شما چطور شده است؟ چند عکس هم از دراکو مالفوی با موهایی شبیه لوسیوس آمده است که می توانید اینجا ببینید. یک ویدیو هم از روپرت و تام در حال قدم زدن در ایستگاه کینگزکراس با لباس نقش شان، می توانید اینجا ببینید. یک ویدیو هم از لحظه ورود و خروج بازیگران به ایستگاه کینگزکراس را با لباس نقش شان می توانید در اینجا ببینید. بچه ها در دقیقه ۰:۲۲ هستند، اما در دقیقه ۰:۳۸ است و در دقیقه ۲:۲۰ و ۲:۰۷ هم اسکورپیوس است.


text: این اشکال، بالاتر است و راسل هم متوجه آن است، و آن این است که اصلا آن شناختی که می گوید " معیار عمل است " غلط است، این خود، یک شناخت خود معیار در نظر گرفته شده که داخل در منطق ارسطو می شود، چرا؟ زیرا تو می گوئی اگر شناخت درست باشد در عمل نتیجه می دهد. (راسل می گوید این را من قبول دارم) بعد می گوئی چون این در عمل نتیجه داد پس درست است. می گوید این حرف، غلط است. " اگر شناخت درست باشد در عمل نتیجه می دهد " درست است ولی " اگر در عمل نتیجه داد پس شناخت درست است " درست نیست. چطور؟ به اصطلاح منطقیین به آن «لازم اعم » می گویند. مثلا از این سخن که " اگر این شی ء گردو باشد گرد است " چهار صورت می توان نتیجه گرفت. به چهار شکل می توان روی آن اندیشید: اگر گردو باشد گرد است لکن گردوست، نتیجه این است: " پس گرد است " که این نتیجه درست است. دوم اینکه بگوئیم لکن گرد است، و نتیجه بگیریم پس گردو است، که غلط است. سوم آنکه بگوئیم لکن گردو نیست، و نتیجه بگیریم پس گرد نیست، که غلط است. و چهارم اینکه بگوئیم لکن گرد نیست، و نتیجه بگیریم. پس گردو نیست، که درست است. یعنی ما به چهار صورت می توانیم نتیجه بگیریم. اگر یک شی ء را ملزوم قرار دهیم و بگوئیم: اگر «الف» باشد «ب» هست، چهار حالت پیدا می کند: «الف است، نتیجه بگیریم ب است» این حالت درست است، «ب است پس الف است»، این حالت غلط است، «الف نیست پس ب نیست» غلط است و «ب نیست پس الف نیست» درست است. حال تو می گوئی اگر یک اندیشه و یک شناخت، حقیقت باشد، در عمل نتیجه می دهد، من فعلا این را قبول می کنم. بعد می گوئی " چون در عمل نتیجه داد پس درست است "، این مثل این است که بگوئیم اگر این شی ء گردو باشد پس گرد است و بعد بگوئیم " چون گرد است پس گردوست "، نه، هر گردوئی گرد است ولی هر گردی گردو نیست، یعنی از اثبات اولی اثبات دومی نتیجه می شود ولی از اثبات دومی اثبات اولی نتیجه نمی شود، از نفی اولی نفی دومی لازم نمی آید ولی از نفی دومی، نفی اولی لازم می آید. اینجاست که " منطق عمل " دچار اشکال می شود. راسل در اینجا خوب حرفی می زند، می گوید شما می گویید " فرضیه درست است به دلیل اینکه در عمل نتیجه داده است ". می گوید این حرف وقتی منطقی است که شما ثابت کنید که در اینجا فرضیه یا فرضیه های دیگری وجود ندارد که در عمل درست باشد. یعنی ممکن است که چند فرضیه باشد که در میان آن چند فرضیه، فرضیه ای غیر از این فرضیه ما نیز وجود داشته باشد که درست باشد و در عمل (مانند فرضیه ما) نتیجه بدهد. (به عبارت دیگر این سخن وقتی صحیح است که ثابت شود فرضیه ای که در عمل نتیجه مثبت می دهد منحصر به همین فرضیه است. به عنوان مثال) مگر فرضیه بطلمیوس در باب افلاک در عمل نتیجه نمی داد؟ البته که می داد. آنها با خود می گفتند اگر زمین مرکز باشد و خورشید به دور زمین بچرخد و حرکت خورشید تابع فلک الافلاک باشد و ماه هم مثلا در فلک قمر باشد و فلک قمر و فلک شمس و فلک الافلاک چنان حرکاتی داشته باشند در فلان شب و فلان لحظه خسوف می شود، و خسوف هم می شد. مگر منجمهای قدیم بر اساس همان فرضیه ها و نظریه های بطلمیوس، خسوفها و کسوفها را به طور دقیق پیش بینی نمی کردند؟ الان هم بسیاری از علما در عین این که می دانند فرضیه بطلمیوس غلط است، چون فرضیه کپرنیک را بلد نیستند یا مشکلتر است، محاسبات خسوف و کسوف را بر اساس هیئت غلط بطلمیوس انجام می دهند و نتیجه درست هم می گیرند، چرا؟ چون اگر زمین مرکز باشد و خورشید به دور زمین بچرخد، باید خسوف در آن ساعت و آن لحظه واقع شود، و اگر خورشید هم مرکز باشد و زمین به دور خورشید بگردد، باز باید در همان لحظه خسوف واقع شود. یعنی اگر این فرضیه درست باشد، در آن لحظه خسوف واقع می شود، و اگر فرضیه دوم هم درست باشد، خسوف در همان لحظه واقع می شود. پس اگر من یکی از این دو فرضیه را (تجربه) کردم و دیدم نتیجه داد، دلیل نمی شود که فرضیه من درست باشد، چون آن فرضیه دیگر هم به همین نتیجه می رسد.


text: مدیریت ورزشی تربیت بدنی ، مدیریت ورزشی و علوم مرتبط ( محمد رحیم ) تقویم ورزشی،به عبارت دیگر پیش بینی کلیه فعالیت هایی است که در طول یک سال برگزار و اجرا خواهد شد که این فعالیت ها می تواند عملیات برگزاری مسابقات ورزشی،تشکیل کلاس های آموزشی،برنامه های فرهنگی و اجتماعی و خرید های ورزشی باشد. در این تقویم،برنا مه ها از یک سیستم زمانبندی برخوردارند و از تداخل زمانی برنامه ها جلوگیری می شود.یکی دیگر ویژگی های تقویم ورزشی این است که بودجه هر برنامه دقیقا مشخص می باشد. مراحل تنظیم تقویم ورزشی ۱)تعیین هدف برنامه مثلا در یک فدراسیون ممکن هدف عمده برنامه های یک سال،به بخش آموزشی یا بخش مسابقات معطوف گردد. ۲)مشخص کردن عملیات و انجام هماهنگی های لازم مثلا اگر در یک مسابقه ورزشی قهرمانی کشور از طرف فدراسیون در تاریخ ۱۲ اسفند ماه برگزار می شود،مسئولین تربیت بدنی استان و هیئت های ورزشی باید طوری برنامه ریزی کنند که مسابقات انتخابی استانی قبل از اسفند ماه برگزار شود. ۳)مشخص کردن زمان مناسب برای اجرای برنامه ها یعنی هنگام تنظیم برنامه به روزها و فصل های سال،مناسبت های ویژه و برنامه های سراسری افراد شرکت کننده(مثل تحصیل،ویژگی های شغلی و ...) توجه شود. ۴)مشخص کردن مکان مناسب برای اجرای برنامه ها مثل سطح علاقه مندی مسئولین و مردم محل انتخاب شده،سوابق قهرمانی تیم های ورزشی، شرایط جغرافیایی و آب و هوای مکان مورد نظر و ... ۵)محاسبه و تخصیص بودجه لازم ۶)جمع بندی برنامه ها در این مرحله تصویب ابتدایی تقویم ورزشی صورت می گیرد. ۷)تصویب نهایی تقویم ورزشی برای تصویب نهایی،مسئولین مربوطه باید برنامه های خود را به مسئولین سازمان های ورزشی خود از جمله سازمان تربیت بدنی ارائه داده و از برنامه های خود دفاع نمایند. ۸)ابلاغ تقویم ورزشی به واحد های مربوطه ۹)اجرای تقویم ورزشی توسط واحدهای تحت پوشش آشنايي با مديريت برگزاري مسابقات ورزشي • نحوه برگزاري يك دوره مسابقه براي برگزاري يك دوره مسابقه ورز شي نياز به برنامه ريزي دقيق و زمان كافي است . در برگزاري هر دوره مسابقات ورز شي باتوجه به رشته ورزشي ، روش برگزاري ، امكانات و تجهيزات ، منابع انساني و مالي و تعداد شركت كنند گان مي توان سازمان خاص و مورد نياز را طراحي كرد . • كارهاي قبل و بعد از تقاضاي ميزباني يك دوره مسابقه • بررسي تسهيلات و امكانات • نيروي انساني • بودجه و منابع مالي • بررسي زمان • بررسي محيط و شرايط آب و هوايي • حمايت و پيشتيباني محلي • بررسي سوابق بر گزاري • وظايف كميته هاي برگزار كننده مسابقات وظايف كميته فني 1. تدوين آيين نامه نحوه برگزاري فني مسابقات 2. انتصاب مسئولان و سرپرستان فني هر يك از رشته هاي ورزشي 3. تشكيل جلسات منظم و مستمر كميته فني 4. تشكيل جلسات هماهنگي با كميته داوران 5. انجام قرعه كشي مسابقات به منظور تدوين جدول برنامه مسابقات رشته هاي ورزشي به تفكيك 6. نظارت بر حسن اجراي آ يين نامه ها و مقررات فني هر يك از رشته هاي ورزشي 7. رسيدگي به اعتراضهاي تيمهاي شركت كننده در زمينه فني و داور 8. همكاري با كميته داوران به منظور هماهنگ نمودن بر نامه زمانبندي مسابقات 9. تهيه گزارش نهايي فني مسابقات انجام ساير امور ارجاعي از طرف رئيس كميته برگزاري مسابقات وظايف كميته تداركات و پيشتيباني 1. تهيه كليه بر گه ها (فرمها )و فهرستهاي موردنياز 2. در يافت كليه در خواستهاي خريد كالا و تجهيزات از كميته هاي مختلف 3. پيش بيني اعتبار مورد نياز به منظور خريد كالا هاي در خواستي . 4. توزيع و تحويل كليه اقلام خريد اري شده به كميته ها و مراجع در خواست كننده . 5. انجام كليه امور تداركات ، خدمات و پشتيباني كميته هاي مختلف مسابقات . 6. تهيه گزارش روزانه از اقدام خريداري و تو زيع شده 7. انجام كليه امور ارجاعي از طرف سر پرست كل مسابقات وظايف كميته داوري 1. پيش بيني و دعوت از داوران مورد نياز هر يك از رشته هاي ورزشي . 2. تشكيل جلسات توجيحهي براي داوران هر يك از رشته هاي يه صورت جدا گانه. 3. تنظيم برنامه قضاوت بر اساس برنامه مسابقات براي هر يك از رشته هاي ورزشي. 4. انتخاب و گماردن ناظرين فني به منظور نظارت بر امور داروري براي هر يك از رشته هاي ورزشي . 5. مطالعه و بررسي گزارش ناظران فني و اتخاذ تصميم گيريهاي لازم . 6. رسيدگي به اعتراض تيمهاي شركت كننده نسبت به امر داوري باهمكاري كميته فني . 7. اعلام نتايج روزانه مسابقات به كميته روابط عمومي و تبليغات . تهيه گزارش نهايي از نحوه قضات و عملكرد داوران در طول مسابقات. وظايف كميته پذيرش و ثبت نام 1. تهيه و ارسال فرمهاي ثبت نام براي تيمهاي شركت كننده حداقل سه ماه قبل از شروع مسابقات . 2. اخذ مدارك مورد نياز از تيمهاي شركت كننده حداقل يك ماه قبل از شروع مسابقات. 3. پذيرش شركت كنندگان در مسابقات در هنگام ورود با كامل كردن فرمهاي پذيرش . 4. صدور كارتهاي شناسايي براي كليه شركت كنندگان و كادرهاي اجرايي و نمايندگان رسانه هاي جمعي . 5. تهيه فهرست اسامي حاوي مشخصات كامل شركت كنندگان به تفكيك رشته هاي ورزشي 6. ارسال فهرست اسامي مشخصات شركت كنندگان براي كميته هاي فني ، داوري ،اسكان ، تغذيه ، وروابط عمومي و تبليغات. 7. تهيه گزارش نهايي و اطلاعات از كميته پذيرفته شدگان به تفكيك رشته ورزشي و مسئوليت. وظايف كميته اسكان 1. پيش بيني تعداد اتاق و تخت مورد نياز براساس آمار شركت كنندگان . 2. بررسي و كنترل امكانات مورد نياز اسكان و خواب شركت كنندگان . 3. تقسيم اتاقهاي محل بين تيمهاي شركت كننده با توجه به آمارهاي اخذ شده. 4. همكاري نزديك با كميته پذيرش. 5. كنترل تاسيسات و سرويسهاي بهداشتي خوابگاهها. 6. نظارت بر رعايت امور بهداشتي خوابگاهها و محل اسكان. 7. تهيه گزارش روزنه از وقايع و رويدادهاي مهم در محل اسكان . 8. تهيه گزارش نهايي حاوي نقاط قوت و ضعف و پيشنهادها به منظور ارائه به رئيس كميته بر گزاري مسابقات. وظايف كميته پزشكي 1. پيش بيني كادر پزشك ، پزشكيار و پرستار مورد نياز . 2. تدوين برنامه حضور پزشكان و پزشكياران در ميادين مسابقات 3. پيش بيني كليه داروها و لوازم پزشكي مورد نياز جهت در مانهاي سرپايي 4. آماده و تجهيز نمودن اتاق پزشكي در محل اسكان ورزشكاران 5. بررسي گواهي پزشكي هريك از ورزشكاران شركت كننده در صورت نياز . 6. پذيرش و معاينه كليه بيماران . 7. انعقاد قرار داد با يكي از بيمارستانهاي نزديك به محل اسكان يا برگزاري مسابقات. 8. اعزام ورزشكاران مصدوم به بيمارستان طرف قرارداد جهت درمان و در صورت لزوم بستري شدن . 9. تهيه گزارش روزانه از مراجعان و اقدامات انجام شده در مورد هر يك ار آنها. 10. تهيه گزارش نهايي در ارتباط با نقاط قوت و ضعف و ارائه پيشنهادهاي سازمانده به مسئولان برگزاري مسابقات در پايان كار. وظايف كميته بهداشت 1. كنترل دقيق اجراي اصول بهداشتي در خوابگاهها ، سرويسهاي بهداشتي ،سالن غذا خوري ، آشپزخانه ، اماكن برگزاري مسابقات و تمرين. 2. سمپاشي و ضد عفوني كردن محوطه هاي عمومي اعم از سالن غذا خوري ، آشپزخانه ، سرويسهاي بهداشتي و مكانهاي مسابقه و تمرين. 3. اعزام كاركنان غذا خوري و آشپزخانه به مراكز بهداشتي به منظور معاينه دقيق و اخذ گواهي صحت مزاح. كل مسابقات 4. تهيه هشدارهاي بهداشتي و نصب آنها در اماكن عمومي ،محل اسكان و مسابقات. 5. تهيه گزارش از نظارتهاي روزانه توسط ماموران بهداشت. 6. بررسي گزارشهاي ناظران بهداشتي و اقدامهاي لازم در مورد رفع مشكلات. 7. تهيه گزارش نهايي از وضعيت امور بهداشتي و ارائه به سرپرست وظايف كميته روابط عمومي و تبليغات 1. تهيه و تنظيم تراكتهاي مناسب جهت هر يك ازاماكن ورزشي و عمومي. 2. تهيه خبر نامه روزانه حاوي رويدادها و نتايج مسابقات رشته هاي مختلف 3. انعكاس بموقع و دقيق اخبار و نتايج مسابقات به رسانه هاي جمعي 9. تهيه گزارش نهايي از فعاليتهاي انجام شده حاوي نقاط مثبت و ضعف و پيشنهادها. 4. پيش بيني برنامه هاي مراسم مذهبي ، اعياد و مناسبتهاي مهم . 5. پيش بيني برنامه هاي تفريحي فرهنگي جهت اوقات فراغت شركت كنندگان . 6. همكاري باكميته مراسم و تشريفات در مورد برنامه هاي مراسم افتتاح ، اختيام و توزيع جوايز. 7. تهيه و تنظيم برنامه مصاحبه با سرپرستان ، مربيان ، ورزشكاران و كادر اجرايي . 8. پيش بيني برنامه هاي تفريحي براي شبها در محل اسكان ورزشكاران وظايف كميته مراسم و تشريفات 1. پيش بيني دقيق برنامه هاي مراسم افتتاح و اختتام مسابقات و همكاري جهت اجرا. 2. همكاري با كميته روابط عمومي در مورد برنامه هاي توزيع مدال ، احكام و جوايز. 3. پيش بيني تعداد مدال ، احكام و جوايز مورد نياز هر يك از رشته هاي ورزشي . 4. برنامه ريزي لازم در مورد رعايت شئون و تشريفات هر يك از مراسم . 5. بركزاري مسابقات علمي فرهنگي در اوقات فراغت شركت كنندگان با همكاري كميته روابط عمومي 6. همكاري با كميته روابط عمومي و تبليغات در زمينه هاي تبليغات انتشار خبرنامه و ساير امور مشترك تهيه گزارش نهايي از نحوه فعاليتهاي انجام شده و ارائه به رئيس كميته برگزاري مسابفات وظايف كميته انتظامات 1. شناسايي دقيق كليه اماكن برگزاري مسابقات و اسكان . 2. برنامه ريزي دقيق براي امور انتظامي . 3. پيش بيني كادر انتظامي مورد نياز به منظور حفاظت از اماكن مذكور در بند 1. 4. تنظيم ويژه انتظامات جهت مسابقاتي كه از طرف برگزاركنندگان حساس تشخيص داده شده است . 5. كنترل كليه وروديها و خروجيهاي محل اسكان . مسابقات 6. نظارت بر امور انتظامي به منظور بر قراري نظم در برگزاري مسابقات ورزشي 7. تهيه گزارشهاي روزانه از موارد و موضوعات و رويدادهاي مهم تهيه و گزارش نهايي از وضعيت امور انتظامي و ارائه پيشنهادهاي لازم وظايف كميته حمل و نقل 1. برنامه ريزي در مورد حمل ونقل كليه شركت كنندگان به مكانهاي مسابقه و تمرين 2. برنامه ريزي در مورد حمل و نقل شركت كنندگان در اوقات فراغت و مراسمها. 3. پيش بيني وسايط نقليه مورد نياز اعم از اتوبوس ميني بوس سواري و غيره 4. تنظيم برنامه هاي ساعتي حمل و نقل جهت انتقال ورزشكاران به مكانهاي مسابقه و تمرين. 5. تشكيل جلسات هماهنگي با كميته اجرايي به منظور ارائه خدمات مناسب 6. نظارت بر امور حمل ونقل 7. تهيه گزارش روزانه از اقدامات انجام شده و مشكلات احتمالي و ارائه به سرپرست كل مسابقات. 8. تهيه گزارش نهايي از نحوه اقداماتصورت گرفته در جريان مسابقات جهت ارائه كميته بر گزاري وظايف كميته انضباطي 1. رسيدگي به كليه گزارشهاي دريافتي از كميته فني و صدور راي در صورت نياز 2. رسيدگي به كميته گزارشها وموارد در يافتي از كميته داوران و اتخاذ تصميمهاي مناسب 3. تصميم گيري و صدور راي لازم در مورد هر يك از تخلفات انجام شده. 4. نظارت بر حسن اجراي كليه آيين نامهها و دستور العملهاي اجرايي. 5. نظارت بر امور انضباطي در كليه اماكن ورزشي مسابقات 6. تهيه گزارش روزانه از مسائل مهم انضباتي و ارائه به سرپرست كل مسابقات 7. نظارت بر امور انضباطي در كليه اماكن ورزشي و غيرورزشي مسابقات. 8. تهيه گزارش نهايي در پايان مسابقات و ارائه به رئيس كميته برگزاري . وظايف كميته امور مالي 1. تهيه دستورالعمل مالي در مورد نحوه انجام هزينه ها 2. تهيه دفاتر و اوراق و اسناد حسابداري مورد نياز ثبت دقيق كليه در آمد ها و هزينه ها. 3. پيش بيني كليه هزينه هاي مسابقات به تفكيك (تغذيه ، اسكان ، لوازم و وسايل مورد نياز ، حمل و نقل ، امور پزشكي و بهاشتي ، حق الزحمه ها و ......) 4. تهيه و فروش بليط مسابقات و كنترل دقيق نحوه توزيع آن . 5. افتتاح حساب بانكي درصورت نياز با حداقل دو امضا . 6. تهيه و تدو ين اسناد ثبتي و مورد قبول ، براي كليه هزينه هاي انجام شده . 7. نظارت بر انجام كليه امور مالي و حسابداري. 8. تهيه گزارش مالي از كليه در آمد ها و هزينه ها در پايان بر گزاري مسابقات وظايف كميته نظارت و ارزشيابي 1. نظارت دقيق بر نحوه انجام وظايف كميته هاي مختلف 2. تهيه گزارش روزانه از كليه امور مربوط به مسابقات و ارائه به سرپرست كل. 3. تهيه گزارشروزانه از نظارت بر امور خوابگاهها ، غذا خوري و آشپز خانه و درمانگاه. 4. تهيه و توزيع پرسشنامه هاي نظر خواهي به تفكيك بين ورزشكاران مربيان سرپرستان داوران و كادرهاي اجرايي. 5. استخراج نتايج نظر خواهي و جمع بندي آنها به منظور تهيه گزارشهاي لازم . 6. تهيه گزارش مبسوط از نحوه برگزاري مسابقات اسكان تغذيه بهداشت پزشكي انتظامات مراسم و تشريفات و امور مالي و فني جهت ارائه به رئيس كميته برگزاري . 7. تهيه پيشنهادهاي لازم و راهكارهاي اجرايي براي آينده . 8. اعلام نظر و ارزيابي نهايي در مورد نحوه برگزاري مسابقات و اقدامات انجام شده . • تقويم ورزشي در هر تقويم ورزشي كليه فعاليتهاي فدراسيونها يا انجمنهاي ورزشي بانوان كشور براي يك سال شامل آموزش، برگزاري مسابقات اعزامهاي داخلي و خارجي ، تداركات و مواردي از اين قبيل پيش بيني مي شود . • تقويم تداركاتي بازيهاي آسيايي و المپيك تقويم تداركاتي شامل جدول زمانبندي تشكيل اردوهاي آمادگي و اعزامهاي تيمهاي ملي است طبق ماده 29 اساسنامه كميته ملي المپيك كميته تداركاتي حداقل هجده ماه قبل از شروع هر دوره از بازيهاي المپيك يا بازيهاي آسيايي تشكيل مي گردد اين كميته براي حضور مناسب و شايسته تيمهاي ملي با همكاري فدراسيونهاي ورزشي مقدماتشركت در مسابقات مختلف را فراهم ساخته برنامه ريزي لازم را به عمل مي آورد و تقويم تداركاتي را تنظيم مي نمايد • هدف كلي آشنايي با نمودار سازماني و سطوح مديريت در تربيت بدني • هدفهاي رفتاري • آشنايي اجمالي با نمودار سازماني تربيت بدني • آشنايي با سطوح مديريت در تربيت بدني • معاونت فني و امور فدراسيونها كليه فدراسيونهاي ورزشي زير نظر اين معاونت قرار دارند و سه دفتر و يك مديريت به شرح ذيل امور خدماتي مربوط به ورزش و فدراسيونها را زير نظر اين معاونت انجام مي دهند : • دفتر امور مشترك فدراسيونها • دفتر برنامه ريزي تربيت بدني و ورزش • دفتر پايگاه ورزش قهرملني و امور با شگاهها • مديريت مجموعه ورزشي انقلاب • معاونت برنامه ريزي و امور مجلس .مسئوليت اصلي اين معاونت برنامه ريزي و ارتباط با مجلس شوراي اسلامي است و سه دفتر زير نظر اين معاونت قرار دارند : • دفتر آمار ، اطلاعات و خدمات رايانه اي • دفتر طرح و برنامه ريزي • دفترحقوقي و امور مجلس • معاونت امور فرهنگي و آموزشي اين معاونت با دو دفتر كليه و ظايف آموزشي و فرهنگي سازمان و تربيت بدني را انجام مي دهند : • دفتر تحقيقات و امور فرهنگي • مركز آموزش و تربيت مربي. • معاونت اداري و پيشتيباني دفاتر و ادارات كل اين معاونت عبارتند از : • دفتر تشكيلات و بودجه و روشها • اداره كل امور اداره كل امور اداري • اداره كل مالي • اداره كل تداركات و خدمات • مديريت و اسناد و دبير خانه • معاونت امور ورزش بانوان كليه امور مربوط به ورزش بانوان كشور (بجز خدمات اداري و مالي ، فني و مهندسي و ......) زير نظر اين معاونت قرار دارد. اداره كل ورزش بانوان و مديريت امور مشترك انجمن هاي ورزش بانوان ، زير مجموعه هاي اين معاونت هستند. • فدراسيونهاي ورزشي فدراسيون هاي ورزشي در تشكيلات سازمان تربيت بدني ، زير مجموعه معون فني و امور فدراسيون ها هستند. • هدف كلي آشنايي با حل مساله و مديريت • هدفهاي رفتاري • آشنايي با روش حل مساله • تعريف تصميم گيري • گام هاي تصميم گيري • انواع تصميم گيري • روش حل مساله • شناخت و تعريف مساله • بررسي و تحليل مساله • مطالعه و بررسي راه حلهاي ممكن • گزينش و انتخاب راه حل مناسب • اجراي راه حل انتخاب شده • ارزشيابي از كار انجام شده • تهيه گزارش نهايي • تصميم گيري گام هاي تصميم گيري از ديدگاه سيمون: • انواع تصميم گيري • تصميم گيري فردي • تصميم گيري گروهي • روشهاي تصميم گيري • تصميم گيري بر اساس نظر اكثريت • همراه سازي اعضاء • اخذ نظرات كتبي • اتخاذ تصميم در فرصت مناسب تصميم گيري بر پايه احساس يا بر پايه عقل • استفاده از رايانه در تصميم گيري • هدف كلي نحوه اعزام تيمهاي ورزشي و طبقه بندي سطح مسابقات • هدفهاي رفتاري آشنايي با : طبقه بندي سطح مسابقات نحوه سازماندهي وبرنامه ريزي اعزام برون مرزي تقسيم بندي گروههاي ورزشي • طبقه بندي سطح مسابقات • مسابقات منطقه اي • مسابقات قهرماني قاره اي • مسابقات بين المللي • بازيهاي قاره اي بازيهاي آسيايي بازيهاي آفريقايي بازيهاي پان امريكن • مسابقات قهرماني جهان • بازيهاي المپيك • وظايف اصلي سرپرست هيات ورزشي قبل از اعزام • تقويم روز شمار كاري • انتخاب كادر اجرايي • تهيه فهرست وسايل مورد نياز هر يك از تيمها ي ورزشي • تهيه فهرست وسايل مورد نياز هيات اعزامي • تهيه فهرست لوازم شخصي مورد نياز اعضاي هيات • ارتباط با كميته بر گزاري مسابقات • كسب اطلاعات لازم در مورد كشور ميزبان • برگزاري جلسات منظم با سرپرستان و مربيان تيمهاي اعزامي • برگزاري جلسه عمومي • نظارت بر نحوه انجام تمرينهاي تيمهاي اعزامي • اعزام چند نفر به كشور ميزبان قبل از حركت هيات ورزشي • برنامه ريزي در مورد نحوه اعزام هيات • برنامه ريزي در مورد نحوه بازگشت هيات • تهيه گزارش دقيق از كارهاي انجام شده • وظايف سرپرست كاروان در كشور ميزبان • تشكيل جلسه هاي هماهنگي با سرپرستان تيمهاي شركت كننده هرشب در ساعت معين . • تشكيل جلسه هاي هماهنگي با كادر اجرايي همه روزه در ساعت تعيين شده . • نظارت دقيق بر حسن انجام وظايف كادر اجرايي و دفتر سرپرستي . • كنترل حضور منظم تيمهاي شركت كننده در تمرينات و مسابقات. • حضور در جلسات تمريني تيمهاي شركت كننده حاقل يك تا دو بار در طول بازيها. • حضور در مسابقه هاي تيمهاي مختلف ورزشي طبق برنامه ريزي دقيق . • مطالعه و بررسي گزارش كتبي روزانه سرپرستان تيمها و رسيدگي به مشكلات و مسائل آنها. • حضور در جلسات روزانه سرپرستان هياتهاي ورزشي كشور هاي شركت كننده . • نظارت بر امور پزشكي ، اسكان ، بهداشت و تغذيه اردوي ورزشكاران . • تماس مستمر با كميته برگزاري بازيهاي جهت طرح موضوعات مورد نظر . • كنترل ورود ،خروج ووضعيت حضور و غياب كليه اعضاي كاروان در پايان هر روز . • تشويق مادي و معنوي ورزشكاراني كه موفق به كسب مدال مي شوند. • تشكيل حداقل 2تا 3 جلسه عمومي فرهنگي تفريحي با حضور تمامي اعضاي كاروان . • برنامه ريزي در مورد حضور تعدادي از اعضاي كاروان ورزشي براي مراسم برافراشتن پرچم. • تدوين برنامه بازديد مسئولان كميته ملي المپيك سازمان تربيت بدني و رؤساي فدراسيونها از دهكده بازيها. • تدوين برنامه بازديد خبر نگاران ،عكاسان و نمايندگان صدا و سيما از دهكده بازيها. • تهيه متن سخنراني براي مراسم برافراشتن پرچم . • نظارت برنحوه حضور سر پرستان تيمهاي شركت كننده در جلسات فني . • مطالعه گزارشهاي روزانه واصله از بخش پزشكي مسئولان اجرايي كاروان . • تماس مستمر با مسئولان كميته ملي المپيك ، سازمان تربيت بدني و روساي فدراسيونهاي ورزشي. • تمرين رژه ورزشكاران براي مراسم افتتاح بازيها. • نظارت برنحوه توزيع ياد بود ها و هدايا به هياتهاي شركت كننده از ساير كشور ها • دعوت از سرپرستان كشور هاي دوست و مسلمان جهت بازديد از اردوي ورزشكاران كشورمان . • نظارت دقيق بر نحوه انجام هزينه ها در هر روز . • محاسبه هزينه هاي انجام شده و تسويه حساب با كميته بر گزاري بازيها در ارتباط با وجوه پرداختي براي هر فرد ( اسكان ، تغذيه و حمل و نقل ) . • بررسي صورتحساب هتلها و تسويه حساب حداقل24 ساعت قبل از باز گشت آخرين گروه . • نظارت دقيق بر برنامه هاي بازگشت گروهاي ورزشي به كشور . • تقسيم بندي گروههاي ورزشي موضوعات مرتبط: مدیریت [ یکشنبه یازدهم دی 1390 ] [ 16:42 ] [ محمد رحیم ]


text: در حال انتقال سایت به نسخه جدید هستیم و بیش از 80% مطالب انتقال داده شد! به امید خدا حداکثر تا پایان فردا شب (27/1/93) از نسخه جدید رونمایی خواهیم کرد. لینک دانلود اکثر سریال ها تغییر خواهد نمود! برای همین سعی کنید هیچ سریالی در لیست دانلود خود قرار ندهید تا دانلود شما با مشکل مواجه نشود! گفتنیست در این مدت سایت آپدیت نخواهد شد و تمامی پست های جدید در نسخه جدید سایت قرار داده خواهد شد ------------------------------------------------------------------------------