text: مقدمه آزادی ، یکی از محوری ترین مبانی لیبرالیسم است. هر چند این مفهوم در غرب ، از حیطه اقتصاد آغازیدن کرد و بر عدم دخالت دولت در حریم بخش خصوصی تاکید داشت اما به تدریج رنگ سیاسی و اجتماعی بارزتری پیدا کرد و با ظهور فلاسفه مدافع این اصل ، پشتوانه های فلسفی نیز برای آن پیدا شد و سرانجام کار به جایی رسید که کلمه «آزادی» تقدس یافت، آن هم به وسیله کسانی که بیش از همه و پیش از هر چیز ، با امور مقدس مخالف بودند و تقدس زدایی از هر امر قدسی را رسالت خویش میپنداشتند. لیبرالها بر آزادیهای فردی انسان تأکید بسیار دارند و اگر هم به بحث از آزادیهای سیاسی و اقتصادی میپردازند بیشتر به همین منظور بوده است. برای مثال در بحث آزادیهای اقتصادی بر این اعتقادند که دولت در فعالیتهای اقتصادی مردم نباید دخالت کند. بسیاری از لیبرالها بر حقوق فطری و طبیعی بشر تأکید دارند. از نظر آنها مبنای یک سلسله حقوق را باید در نهاد بشر جستجوکرد. در ذات بشر گرایش به اموری چون آزادی، عدالتجویی، حق مالکیت وجود دارد. در جامعه باید تدابیری اندیشید تا این حقوق حفظ شود. حفظ آزادیهای مردم در چارچوب نهادهای اجتماعی تحقق میپذیرد. قدرت سیاسی که ناشی از خود مردم است باید ضامن اجرای حقوق افراد باشد. به بیان دیگر افراد با قرارداد یا توافق ضمنی منشأ قدرت در جامعه سیاسی میشوند و جامعه مدنی را تشکیل میدهند. جامعه مدنی در برابر حالت طبیعی بشر قراردارد. از نظر متفکرانی مانند هابز حالت اولیه و طبیعی بشر دوره هرج و مرج و پایمال شدن حقوق افراد بوده است. انسانها به مرور زمان متوجه میشوند که با قرارداد اجتماعی و ایجاد یک قدرت سیاسی میتوانند کلمه حقوق طبیعی خود را به دست آورند. از نظر وی دولت باید دارای قدرت نامحدود باشد تا بتواند برای حفظ جان و مال و آزادیهای مردم اقدامات لازم را انجام دهد. در مقابل هابز دیدگاه جان لاک و ژانژاک روسو قرار دارد که حالت طبیعی بشر را دوره آشفتگی و غیرقابل تحمل نمیدانند تا بشر به خاطر گریز از آن ناگزیر شود حقوق و آزدیهای طبیعی خود را به جامعه سیاسی واگذار کند. از نظر جان لاک حالت طبیعی بشر دورهای بوده که افراد از آزادی طبیعی و برابری بهرهمند بودند و همه انسانها هماهنگ با قوانین طبیعی زندگی میکردند. حالت طبیعی بشر از نظر لاک حالت صلح و همکاری است، برخلاف نظر هابز که حالت جنگ و نزاع میدانند. اشکال حالت طبیعی این است که فاقد ضمانت اجرایی است و هر کس به تنهایی به احقاق حقوق طبیعی خود میپردازد، در حالی که در حالت اجتماعی، این نهاد سیاسی است که ضامن اجرای حقوق افراد است. از نظر لاک برای حفظ حقوق افراد باید قراردادهای اجتماعی را پذیرفت ولی این به معنای قدرت مطلقه دولت نیست. اگر قدرت دولت نامحدود باشد آزادی افراد از میان خواهد رفت. اینکه بشر بخشی از آزادیهای خود را به جامعه وامیگذارد نه به خاطر حقوق و آزادیهای فردی که به خاطر حفظ آنهاست. ژانژاک روسو نیز به عنوان یک متفکر لیبرال به بحث از آزادی و سایر حقوق طبیعی افراد میپردازد است. روسو در آغاز رساله «قرارداد اجتماعی» میگوید: «انسان با وجودی که آزاد متولد میشود در همه جای دنیا در قید اسارت به سرمیبرد.» روسو بر این اعتقاد است که قرارداد اجتماعی باید به گونهای وضع شود که آزادی بشر همواره حفظ شود و این امر نیز تنها از راه استقرار حکومت مطلقه قانون امکانپذیر است. اگر افراد تابع اراده عمومی جامعه باشند آزادیهایشان حفظ خواهد شد. [1] تعریف آزادی برای آزادی تعاریف فراوانی ارائه شده است و در طول تاریخ، همانند مفاهیمی از قبیل «سعادت»، پیوسته در معرض تفاسیر گوناگون قرار داشته است تا آنجا که گفتهاند: بیش از دویست معنای گوناگون برای آن ضبط و شناسایی شده است.[2] یکی از معانی شایع آن، «فقدان موانع برای تحقق آرزوهای انسان» است و شایعتر از آن، «فقدان منع و جلوگیری» است.[3] آیزایا برلین در تعریف آزادی میگوید: «من آزادی را عبارت از فقدان موانع در راه تحقق آرزوهای انسان دانستهام».[4] در جای دیگر آزادی را به معنای عدم مداخله دیگران در کارهای فرد میداند: «آزادی شخصی عبارت از سعی در جلوگیری از مداخله و بهرهکشی و اسارت اوست به وسیله دیگران؛ دیگرانی که هدفهای خاص خود را دنبال میکنند.» [5] ناتوانیهای آدمی مغایر با آزادی انسان نیست. اینکه فردی نمیتواند بالا بپرد یا شخصی به علت کوری قادر به خواندن نیست یا معضلات فلسفه هگل را همه نمیتوانند درک کنند نشانه عدم آزادی نیست. هنگامی آدمی از آزادی برخوردار نیست که دیگری او را از وصول به خواستهها و آرزوهایش بازدارند. لیبرالها آزادی را برای این میخواهند که آدمی به هر نحوی که دوست دارد زندگی کند. هیچکس نیز حق ندارد که برای خواستههای فرد تهدیدی را ایجاد کند. به گفته آیزایا برلین: «دفاع از آزادی عبارت است از این هدف منفی، یعنی جلوگیری از مداخلات غیر. تهدید آدمی برای آنکه به نوعی زندگانی که به دلخواه خود برنگزیده است تمکین نماید. تمام درها را جز یکی به روی او بستن ـ اگرچه این عمل آینده درخشانی را برای او نوید دهد و اگر چه انگیزه کسانی که چنین وضعی را فراهم میآورند خیر و مقرون به حسن نیت باشد. گناهی در برابر این حقیقت به شمار میرود که او یک انسان است و حق دارد به نحوی که خود میخواهد زندگی کند. این است آزادی در معنایی که لیبرالها در عصر جدید، از زمان اراسموس(بلکه به قول برخیها از عهد اوکام) تاکنون منظور داشتهاند.»[6] به نظر میرسد مفهوم آزادی، از تعاریفی که برای آن ارائه شده است، روشنتر و کنکاش درباره تعاریف و مناقشه در آنها، مشکلی را حل نمیکند. آنچه از تعریف آزادی مهمتر است، تبیین جایگاه ارزشی آن است. آیا آزادی ذاتاً یک ارزش است و یا باید آن را در حد ابزاری برای دستیابی به ارزشها دانست که در ارزش خود، وامدار مفاهیم دیگر بوده و تابعی از آنها شمرده میشود؟ آزادی از مختصات انسان یکی از نکاتی که باید بدان نوجه نمود این است که آزادی از مختصات آدمی است. ایجاد مانع برای رشد طبیعی یک گیاه مثل اینکه گلی را در سایه یا در محیط تنگ و کوچک از لحاظ فضا قرار دهیم کار ناپسند و تجاوز به حق هست اما چون مقرون به شعور از طرف گل نیست, ظلم نیست و در حیوان اگر مستلزم ایذا باشد ظلم است والا نه. اما به مصرف انسان رساندن گیاه یا حیوان به هیچ نحو ظلم نیست. پس این بحث آیا آزادی از مختصات انسان است یا نه, به این صورت باید حل شود که معنی آزادی, لزوم عدم ایجاد مانع است؛ این لزوم درباره انسان فقط صادق است اما درباره گیاه به هیچ نحو صادق نیست هر چند گیاه هم دارای حقوقی است, و درباره حیوان فقط آنجا که موجب اذیت در کار باشد نباید ایجاد اذیت و آزار کرد ولی این معنی غیر از آزادی مصطلح است, پس آزادی از مختصات انسان است. انواع آزادی برای آزادی انواع مختلفی قایل شدهاند که مهمترین آنها را می توان به شرح زیر فهرست نمود: 1ـ آزادی فلسفی: مراد از این نوع آزادی همان آزادی اراده و اختیار است. یعنی اینکه آدمی در انجام کارهای خود مجبور نیست. به بیان دیگر امکان انجام فعل یا ترک آن مراد است. اینکه انسان فاعل مختار است مبنای پذیرش انواع دیگر آزادی است. 2ـ آزادی اجتماعی: این نوع آزادی عبارت است از امکان برخورداری انسان از حقوق طبیعی و فطری خود، بدون مداخله دیگران. 3ـ آزادی اخلاقی: رهایی از هوا و هوسهای نفسانی به معنای آزادی اخلاقی است. غایت این آزادی تعلق اراده آدمی به امور خیر است. یعنی اگر انسان به مرتبهای برسد که جز کار نیک را آن هم با انگیزهالهی انتخاب نکند به بالاترین مرتبه آزادی اخلاقی نایل شده است. آزادیهای فردی و اجتماعی به صورت زیر قابل تقسیم است: 1ـ آزادیهای فکری که شامل آزادی در پذیرش عقیده، آزادی در نشر عقیده، آزادی قلم و مطبوعات، آزادی تعلیم و تربیت میباشد. 2ـ آزادیهای فردی و شخصی که شامل حق حیات، حق دفاع، امنیت شخصی، آزادی در انتخاب مسکن، آزادی عبور و مرور، آزادی در مکاتبات و مکالمات است. 3ـ آزادیهای اقتصادی که شامل آزادی در انتخاب شغل، حق مالکیت شخصی، آزادی کسب و کار است. 4ـ آزادیهای سیاسی حق مشارکت در امور اجتماعی و سیاسی، آزادی اجتماعات. [7] 3 تلقی از آّزادی[8] تعاریف مختلف از آزادی را میتوان در سه تلقی و تفسیر اصلی گنجاند یعنی علی رغم اختلاف در تعابیر و تنوع بیان هر تعریفی لزوماً داخل در یکی از سه رویکرد اصلی در باب ماهیت آزادی است. این سه تلقی و رویکرد اصلی عبارتند از: الف) آزادی منفی; ب) آزادی مثبت حداقلی; ج) آزادی مثبت حداکثری. 1 - آزادی منفی: آزادی منفی (negative freedom) به معنای فقدان موانع و اجبار برای انجام اعمال است و به همین جهت است که این تلقی از آزادی را (آزادی از) (freedom from) مینامند. بر طبق این تفسیر, فردی که در انجام افعال ارادی و انتخابی خویش توسط فرد یا افراد یا گروه یا دولت تحت فشار و اجبار نباشد, آزاد است یعنی آزاد (از) اجبار و تحمیل است. آزادی منفی در سنت فردگرایی و لیبرالیسم اروپایی نقش محوری داشت. لیبرالها همواره از این ایده دفاع می کردند که هر انسانی خود باید انتخاب کند که چگونه و چطور رفتار کند بیآنکه از ناحیه کسی یا قدرتی در رفتارش مورد اجبار و فشار باشد. در نزد لیبرال ها, آزادی به معنای رهایی از تحمیلات خاص بیرونی افراد دیگر است. بر اساس این تلقی از آزادی, هر نوع اجباری از آن جا که سدّ راه آرزوهای بشر می شود به خودی خود بد است هر چند این اجبار برای جلوگیری افراد از ارتکاب به شرّ بزرگ تری استفاده شود, و عدم مداخله که نقطه مقابل اجبار است فی نفسه خوب است هر چند تنها امر خوب نیست.[9] 2 - آزادی مثبت حداقلی: آزادی مثبت (positive) را که (آزادی برای) (freedom to) نیز تعبیر می کنند بر آن است که صرف فقدان فشار و اجبار بیرونی شخص یا اشخاص دیگر تأمین کننده آزادی بشر نیست, زیرا چه بسا در ظرف و شرایطی هیچ اجبار و اکراه بیرونی توسط دیگران بر من تحمیل نمی شود در عین حال من آزاد نیستم. به قول هربرت ساموئل: «کسی که در زندان فقر و عدم امنیت اسیر است, آزادی حقیقی ندارد, آزادی حقیقی به این است که از قید این امور نیز آزاد باشد.» معتقدین به آزادی مثبت برآنند که صرف غایت تحمیل و فشار شخص یا اشخاص دیگر برای آزادی و اختیار انسان کافی نیست. برای آزاد بودن فراهم بودن علل و اسباب طبیعی نیز لازم است. لیبرالیسم کلاسیک و پیروان آزادی منفی تنها به نقش اجبار و تحمیل انسانی در سلب آزادی توجه کرده اند و از نقش علل و اسباب طبیعی که گاه مانع تحقق آزادی می شوند غفلت ورزیده اند. برای رسیدن انسان به مطلوب و غایتش سه شرط لازم است: نخست فقدان اجبار و تحمیل بیرونی و دیگری فقدان علل و موانع طبیعی که سد راه وصول به مطلوب می شوند و شرط سوم وجود اسباب و تواناییهایی که شخص را در وصول به هدفش یاری میدهند. در اواخر قرن نوزدهم در ذهن و اندیشه برخی لیبرال ها این تفکر جوانه زد که آزادی اقتصادی در ابعاد کلاسیک آن (این که هر شخص رها و آزاد باشد که بدون ایجاد محدودیت و فشار از طرف دولت عمل اقتصادی انجام دهد) منتهی به شکل جدیدی از فقر و بی عدالتی میشود و آزادی اقتصادی عدّه ای موجب آفت و پژمردگی شانس زندگی عده زیادی از افراد می شود و در عمل, آزادی آنها را سلب میکند, بنابراین اگر بخواهیم که همه آزاد باشند (آزادی به معنای مثبت) یعنی همگی زمینه و اسباب وصول به غایات خویش را داشته باشند باید به اجبار از برخی فعالیت های اقتصادی جلوگیری کرد و آزادی برخی (آزادی منفی) را سلب کرد. آقای گرین ( T.H.Green) در سال 1880 منادی این تفکر بود و از این رو موجب بروز تحولی در اندیشه لیبرالیسم گردید و زمینه زوال لیبرالیسم کلاسیک را فراهم آورد. این طرز تلقی از آزادی به نوعی در سنت سوسیال دموکراسی های قرن بیستم مورد توجه قرار گرفت. همان طور که مشاهده می شود (آزادی مثبتِ حداقلی) به ابزار و وسائط توجه دارد و صرف فقدان اجبار را کافی نمی داند و آزادی را یک قدرت مثبت برای انجام دادن یا لذت بردن می داند; قدرتی که در سایه تأمین اسباب و فقدان موانع (اعم از موانع طبیعی و اجبار و تحمیل اشخاص و گروهها) حاصل میشود. این تلقی از آزادی به نیازها و ظرفیت ها و شرایط اجتماعی توجه دارد و خواهان فراهم شدن شرایط و ظرفیتهای اجتماعی برای همگان در جهت وصول به غایاتشان است در غیر این صورت آنها را آزاد نمی داند ولو تحت فشار و اجبار اشخاص و دیگران نباشند. آزادی مثبتِ حداقلی داوری و قضاوتی در باب نوع غایات و اهداف آحاد افراد ندارد بلکه آن را مبهم میگذارد و خواهان فراهم آمدن زمینه ها و شرایط برای رسیدن افراد به غایاتشان است بیآنکه در باب نوع این غایات و تعیین و تشخیص آنها نقطه نظر و دیدگاهی داشته باشد. اما (آزادی مثبت حداکثری) قدمی فراتر میرود و غایات خاصی را معین میکند و آزادی بشر را مشروط به فراهم آمدن اسباب و شرایط برای وصول به آن غایات خاص میداند. 3 - آزادی مثبتِ حداکثری: آزادی مثبتِ حداکثری در اصل جهت گیری در باب آزادی با دیدگاه حداقلی مشترک است که آزادی بشر به صرف رها بودن او از اجبار و تحمیل بیرونی و اعمال محدودیت اختیاری تأمین نمی شود بلکه اسباب و علل و شرایط باید مهیا باشد و سایر موانع نیز باید برطرف شود تا بتوان انسان را حقیقتاً آزاد و آزاده نامید. تفاوت این دو دیدگاه صرفاً در آن است که دیدگاه حداکثری غایاتی نظیر خود شکوفایی (self realization) یا تکمیل نفس را مطرح میکند. اموری به عنوان کمال نفس آدمی بر شمرده می شوند و آنگاه آزادی انسان در سایه فراهم بودن زمینه برای رسیدن به این کمالات تعریف می شود. آزادی مثبتِ حداکثری مبتنی بر انسان شناسی خاصی است و من انسانی را فراتر از من غریزی و شهوی میداند به قول آیزایا برلین: «اگر آزادی را به ارباب خود بودن و بنده دیگری نبودن تفسیر کنیم این بحث مهم پیش میآید که کدام خود؟ هگل و افلاطون و طرفداران آنان با در نظر گرفتن خود طبیعی و پستتر و خود معنوی و برتر, از چیزی به نام بردگی طبیعت یاد می کنند. انسان ممکن است در عین حال که هیچ اجبار بیرونی در کار نیست, برده طبیعت و من سفلی خود باشد و در عین حال که مفهوم منفی آزادی خدشهدار نشده در عین حال آزادِ به معنای مثبت آن نباشد به تعبیر دیگر, آزاد سازی خود همیشه توأم با نوعی بردگی برای خودِ دیگر ماست. خود طبیعی و لجام گسیخته اگر آزاد باشد معنایش در بند شدن خود معقول و پنهان و معنوی ماست.»[10] این تلقی از آزادی در آموزه های دینی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است و بسیاری از توصیههای دینی در راستای تحقق چنین آزادی است. آزادی بیرونی و آزادی درونی از منظری دیگر نیز میتوان " آزادی" را به آزادیهای درونی و آزادی های بیرونی تقسیم کرد. "آزادی بیرونی" به معنای "رهایی" است. "رهایی" یعنی "نبودن منع", " نبودن مانع و بند". ممکن است انسان از درون به زنجیر صدها تشویق و نگرانی در بند باشد. انواع غصه ها, عقده ها, شهرتها, جاهطلبیها, القائات ایدئولوژیهای مختلف میتوانند عقل و روح آدمی را از حرکت باز دارند. معالوصف ممکن است چنین انسانی "رها" و "یله" باشد. یعنی هیچ کس در بیرون مانع حرکت بیرونی و بدنی او نباشد, آزادی به معنای "رهایی" البته تا حدی مطلوب است, خصوصاً رهایی از ظلم, رهایی از جبر جباران, رهایی از استبداد مستبدان. هیچ انسان با شخصیت و شریفی نمیپسندد که کسی بر سر او بایستد و به او زور بگوید و حرکات مطلوب و خردپسندانه او را محدود کند. انسان میخواهد ارباب و بنده خود باشد, زور زورگویان را نشنود و هیچ مستبدی برای او حد و بندی نگذارد. پاره ای از این قیود ظالمانه آشکار و پاره ای دیگر پنهانند . ظلم یک حاکم مستبد قید و قیودی آشکار است, اما دوستیهای ما با یکدیگر و بلکه اساساً همه روابط اجتماعی ما قیود پنهان هستند. دورکیم در تعریف جامعه میگوید "جامعه" چون موجودی است ایستاده در برابر ما, که ما را محدود میکند. انسان گمان میکند که میتواند آزادانه هر کاری را بکند, اما به محض آنکه در جامعه مشغول انجام عملی می شود, در مییابد که هزاران قید و قیود بر دست و پای اوست و نمیتواند هر کاری را دلخواهانه انجام دهد. حقیقتاً انواع عوامل محدود کننده ما را دربند خود کردهاند پارهای از این زندانها بسیار آشکارند و به راحتی قابل کشف, پارهای دیگر ناآشکارند و کشفشان مستلزم کاوشهای عالمانه و محققانه است. اما همه اینها علیالاصول از قید و بندهای بیرونی اند و آدمی با فرو نهادن یا از میان برداشتن آنها خود را به معنای دقیق کلمه "آزاد" نمیکند. بلکه فقط خود را "رها" میکند. و فاصله زیادی است میان "رهایی" و "آزادی" به معنای تام و کامل کلمه. اما نوبت به قید های درونی که میرسد, مساله عمق و پیچیدگی بیشتری مییابد. آدمی تعریفی دارد و وقتی که شخصیت خارجی او منطبق بر آن تعریف باشد, انسانی خالص و سالم و تام و تمام محسوب خواهد شد. اما اگر انسان از تعریف خود کم داشته باشد, یا بیگانه ها (که همان رذیلتها باشند) با او در آمیخته باشند, به طوری که به نحو تام و تمام بر تعریف خود منطبق نباشند, در آن صورت این انسان ناخالص است. و به میزانی که بیگانه ها با او در آمیخته باشند و خلوص او را تیره کرده باشند, وی از انسانیت و از آزادی دورتر خواهد بود. آزادی به منزله یک واقعیت در آدمی عبارت است از حالت و وضعیتی در انسان که هویت او را با تعریف و ماهیت واقعی او منطبق می کند. تعبیر "از خود بیگانگی" یا "مسخ" یا به بین لطیف قرآنی "خسران" حاکی از همین امر است. "خسران" یعنی "کم آوردن از واقعیت خویش". بعضی از فیلسوفان خصوصاً در عصر جدید دریافتهاند که ممکن است آدمی با خود بیگانه شود, از خود دور افتد و آن نباشد که به حسب تعریف باید باشد, یا تصویرش از خود بر آنکه هست, منطبق نباشد. چنین انسانی در واقع آزاد نیست, چرا که با تعریف خود انطباق ندارد. تمام موجودات تعریفی دارند _ خواه آن تعریف واقعاً برای ما کشف شود یا کشف نشود. انسان هم حقیقتی دارد و اگر آن حقیقت در او متحقق نشود, آن انسان ناآزاد و ناخالص و آمیخته با بیگانهها خواهد بود. لذا میتوانیم آزادی بیرونی, یعنی رهایی از اسارت های بیرونی و آزادی درونی, یعنی رهایی از قیود اسارت آور درونی را به یکدیگر نزدیک کنیم و هر دو را تحت عنوان واحد "رهایی از بیگانهها" در آوریم. این بیگانهها خواه بیرونی خواه درونی _ اجازه نمیدهند که آدمی آن باشد که باید باشد. گاهی این از خود بیگانگی به آنجا میانجامد که فرد خود را تماماً میبازد و یکسره به انسانی مسخ شده بدل می شود و یک بیگانه وجود او را پر می کند و به بیان دینی "شیطان زده" می شود. البته این از خود بیگانگی درجات دارد. بعضیها به نحو ناقص از خود بیگانه میشوند و بعضیها به نحو تام و تمام. لذا میتوانیم "آزادی " را به "رهایی از بیگانهها" تعریف کنیم. حد و مرز آزادی (خواه درونی و خواه بیرونی) به معنای واقعی کلمه وقتی شناخته می شود که حد و مرز خودی با بیگانه معلوم شده باشد. از اینجا متوجه میشویم که تعریف آزادی پیوندی ناگسستنی با تعریف انسان دارد. برای آنکه واقعیت آزادی را بشناسیم چارهای نداریم, جز آنکه ماهیت انسان را بکاویم و دریابیم که مقوم آدمیت آدمی چیست و شخصیت انسانی آدمیان در گرو کدام رکن و عنصر اساسی است. در این صورت است که میتوانیم بفهمیم تحقق کدام حقایق ما را خودتر میکند و فقدان کدام ارکان ما را از خود دورتر و با بیگانهها ممزوج مینماید. بنابراین شناخت آزادی بدون انسان شناسی ممکن نیست. تا ما آدمی را به لحاظ تاریخی و اجتماعی بدرستی نشناسیم, نمی توانیم درباره آزادی او حکمی بدهیم. نقص ما در عرصه انسان شناسی سبب درک ناقص ما از آزادی است و برای آنکه درک ما از آزادی کاملتر شود, هیچ چارهای نداریم جز آنکه درک خود را از انسان کاملتر کنیم. لزوم آزادی لیبرالها برای ضرورت آزادی دلایلی را ذکر کردهاند. این دلایل از زمان استوارت میل تا آیزایابرلین همواره مورد توجه بوده است. این دلایل عبارتند از: 1ـ آزادی در ذات آدمی است. یعنی طبیعت انسان جویای آزادی است, به گفته برلین آزادی گوهر آدمی است. انسان موجودی است که در طلب آزادی است. آزادی از لوازم انسانیت انسان است. آیزایابرلین میگوید: «اما در مورد آدمیزاده، و تنها در مورد او، مدعی هستیم که طبیعت آدمی جویای آزادی است. با وجود اینکه میدانیم در طول مدت حیات بشری، فقط شمار اندکی از آدمیان در طلب آزادی برخاستهاند و اکثریت عظیم علاقه زیادی به آزادی نشان نداده است.» [11] 2ـ کشف حقیقت با آزادی در ارتباط است. جان استوارت میل معتقد است که حقیقت از طریق بحث آزاد تحقق پیدا میکند. اگر دیدگاههای مختلفی وجود داشته باشد که میان آنها تلاقی ایجاد شود بهتر میتوان به حقیقت دسترسی پیدا کرد. در شرایطی که اندیشهها با یکدیگر برخورد کنند و افراد بتوانند در فضایی باز با یکدیگر به بحث و گفتگو بپردازند حقیقت کشف خواهد شد. در یک محیط استبدادی شناخت بسیاری از حقایق با مشکلات بسیار روبرو خواهد شد. 3ـ خلاقیت و ابتکار آدمی با آزادی تحقق پیدا میکند. به بیان دیگر اگر آزادی وجود نداشته باشد شخصیت خلاقه انسانها رشد پیدا نخواهد کرد. در یک فضای آزاد است که علم و دانش رشد پیدا میکند. البته برخی از محققان غربی گفتهاند که همواره میان آزادی و خلاقیت رابطه مستقیمی وجود ندارد. اینان دوره حاکمیت تزاریسم در روسیه را مثال میزنند که در آن ادبیات و موسیقی رشد بسزایی پیدا کرد و شخصیتهای بزرگی پا به عرصه وجود گذاردند. البته مراد این محققان نفی آزادی نیست، بلکه این نکته را گوشزد میکنند که خلاقیت به مجموعهای از عوامل بستگی دارد که یکی از آنها آزادی است. در فضای اختناق بسیاری از استعدادهای آدمی از رشد و شکوفایی بازمیماند، در حالی که در فضای آزاد، اندیشهها و ابتکارات آدمی رشد پیدا میکند. 4ـ شرافت انسانی نیز در محیطی آزاد تحقق پیدا میکند. در فضایی که انسانها آزادانه به کار و فعالیت میپردازند و کسی مانع آنها نمیباشد، شرافت انسانی معنا پیدا میکند. در یک محیط اختناق زده که آزادی انسانها سلب میشود، افراد احساس حقارت میکنند. در جامعهای که آزادیهای سیاسی و اجتماعی وجود ندارد شرافت انسانها آسیبپذیر میشود. در یک محیط استبدادی که افراد احساس میکنند آلت دست قدرتهای حاکم قرارگرفتهاند و همه عوامل و رفتار آنها تحت نظارت و کنترل است احساس بیهویتی و خواری میکنند. چون در یک جامعه آزاد، افراد ابزار تحقق اهداف دولتها قرارنمیگیرند و در بسیاری از فعالیتهای اجتماعی شرکت میکنند احساس امنیت و شخصیت پیدا میکنند. از نظر استوارت میل هرگونه اقتدارگرایی با شرافت انسانی منافات دارد. آزادی و استعدادهای دیگر هر چند اراده، به عنوان یک واقعیت در وجود انسان، کمال برای بشر است، ولی این بدان معنا نیست که کمال آدمی، بدان اختصاص داشته باشد و انسانیت به آن منحصر شود. شعاع گسترده علم و معرفت و گرایشهای متعالی انسان (فطرت) از ویژگیهای دیگری است که انسان را در موقعیت برتر قرار میدهد. بر این اساس، در ارزیابی کمال انسان، باید مجموعه استعدادها و تواناییهایی که او را به سوی تعالی سوق میدهد، در نظر گرفت و اراده را نیز در این مجموعه و هماهنگ با دیگر اجزای آن، به حساب آورد. در غیر این صورت، اراده، آدمی را از مدار انسانیت خارج میسازد. شهید مطهری در این باره میگوید: " اراده بشر تا آنجا محترم است که با استعدادهای عالی و مقدسی که در نهاد بشر است، هماهنگ باشد و او را در مسیر ترقی و تعالی بکشاند؛ اما آنجا که بشر را به سوی فنا و نیستی سوق میدهد و استعدادهای نهایی را هدر میدهد، احترامی ندارد."[12] ایشان در جایی دیگر میافزاید: " اگر ارزش واقعی آزادی را در نظر بگیریم, نسبت به سایر عوامل سعادت, آزادی ارزش درجه اول را ندارد, زیرا آزادی عامل منفی سعادت است و ارزش عوامل مثبت از قبیل فرهنگ و تعلیم و تربیت و حتی ثروت و سایر عوامل مادی و معنوی که تاثیر اثباتی دارد(بیشتر است؛) همچنانکه برای یک گل وجود خاک و آب و هوا و نور و حرارت و باغبان و غیره بالاتر است از ارزش نبود سد و مانع برای پیشرفت و ریشه دوانیدن و ترقی و تجلی کردن. هر دو ضرورت دارد ولی یکی ضرورت اثباتی و دیگری ضرورت نفیی. اما از دیدگاه دیگر آزادی ارزش درجه اول را دارد, و آن دیدگاه کمیابی است. چنانکه می دانیم کمیابی یک چیز خود عامل بالا رفتن ارزش است. بشر این موهبت را همیشه کمتر از هر موهبت دیگر دارا بوده است". در بررسی و مقایسه این دو دیدگاه متفاوت و اولویت ارزشها، این جمله از مایکل ساندل، راهگشا است؛ او مینویسد: « لیبرالها میگویند که آنها هم به اندازه دیگران از چاپ و نشر تصاویر مستهجن متنفرند؛ ولی تفاوتی که با دیگران دارند در این است که برای تساهل یا آزادی گزینش، ارج بیشتری قائلند.» و سپس این پرسش را مطرح میکند که: «وقتی که ارزشهای مهم دیگری، صرف نظر از تساهل و آزادی انتخاب، در خطر است، چرا باید به این دو ارزش اولویت داد؟»[13] عقل و آزادی یکی از مسایل مهم در بحث آزادی توجه به جایگاه عقل در تبیین آزادی است. بطور خلاصه میتوان گفت که رشد و شکوفایی عقل آدمی در گرو وجود آزادای معنا می بابد و اگر آدمی آزاد نباشد چگونه میتواند خرد خویش را بکار ببندد؟ در عصر روشنگری توجه به عقل در صدر دغدغههای بشری قرار گرفت و عنصر و جوهر مدرنیته را شکل داد. شعار مهم روشنگری که میگوید:"جرأت دانستن داشته باش!!" بر نقش عقل خودبنیادی برای فهم هستی اشاره دارد که میتواند همه چیز را زیر و رو کند. در پیشفرضهای لیبرالیسم نیز بر این نکته توجه شده که همه آدمیان از خرد برخوردارند و میتوانند از آن بهره بگیرند. اما بمرور زمان با آشکار شدن کاستیها و ناکامیهای "عقل خودبنیاد" در حل مسایل بشر و این سوال بطور جد مطرح گردید که آیا عقل به تنهایی میتواند راهگشای آدمی به سوی حقایق باشد؟ در این دوره شاهد شکلگیری مکتبی هستیم که از آن با نام "رمانتیسم" یاد میکند. رمانتیستها با نقد محوریت عقل بر وجود قوای دیگری در وجود آدمی چون عواطف و احساسات تاکید ورزیدند و اینکه بخشی از حقایق زندگی از طریق احساس و عواطف قابل فهم و درک است. (هنر و زیبایی شناسی نمونه هایی از این حوزه شناختی است) روانشناسی اواخر قرن نوزده و ابتدای قرن بیستم متاثر از اندیشه های فروید نیز به کمک آمده و از نقش تعیین کننده ضمیر ناخودآگاه و غرایز نهفته در وجود آدمی سخن گفت که بسیاری از تصمیمات و رفتارهای بشر برخاسته از آن میباشد. نکته دیگر که نباید از آن غفلت ورزید توجه به این حقیقت است که عقلانیت یک توانایی و استعداد بالقوه است و معمولا بطور کامل در معدود افرادی به شکوفایی و فعلیت میرسد و آنچه در سطح جامعه و در رفتار اجتماعی شاهد آنیم بیش از آنکه نماد عقلانیت باشد, مظاهر جنبه های غیرعقلانی وجود پیچیده آدمی است. در آخر اینکه اعتقاد به تلازم عقل و آزادی و معادل دانستن زندگی آزادانه و زندگی عقلایی توجه به نوعی آزادی مثبت قلمداد می شود. عدالت و آزادی پرسش مهم دیگری که در بحث آزادی مطرح است این است که نسبت آزادی با عدالت چیست؟ از آزادی پیشتر سخن گفتیم، حال بایستی معنای اجمالی عدالت را بیان کنیم. عدالت به طور کلی، به توزیع مطلوبات و منابع موجود در یک جامعه- از یک سو - و نگهداری این نظام- از دیگر سو- مربوط میشود. بر این اساس در درجه نخست، بایستی منابع موجود به نحو عادلانه توزیع گردند. این را «عدالت توزیعی» می نامند که عمدتاً در سطح قانونگذاری رخ می نماید. واضح است که در هر جامعهای منابع موجود پیشاپیش توزیع شده اند؛ توزیعی که ضرورتاً عادلانه نیست. از این رو، نظام های سیاسی عمدتاً از طریق نهادهای قانونگذار و با روشهایی مانند قوانین حامی حقوق و آزادی ها، مقررات مالیاتی و مانند آن درصدد برقراری یک نظام جدید توزیع و اجرای تدریجی و مدرج عدالت برمی آیند. در درجه دوم، ممکن است نظام توزیع عادلانه بر اثر اعمال آزادانه اشخاص- مانند ارتکاب جرم یا ورود ضرر و مانند آن- بر هم بخورد. در این صورت بایستی به نحو عادلانه ای کژی های این نظام را برطرف ساخت. این را «عدالت اصلاحی» می نامند که در سطح دادگستری صورت می گیرد. نظام قضایی مستقل و رویه های عادلانه، محمل اجرای این سطح از عدالت است. اکنون با به یاد داشتن اینکه آزادی یکی از ارزش های بنیادین است، می توان نسبت آزادی و عدالت را به صورت زیر بیان کرد: یکی از اهداف اصلی عدالت، تامین، توزیع و تعیین حد و مرز آزادی است. به بیانی دقیق تر، یکی از اجزای تشکیل دهنده عدالت، ایجاد، توزیع برابر و هم نشین سازی آزادی ها است. [14] نکته دیگری که در باب عدالت در منظر لیبرالیسم کلاسیک باید مورد توجه قرار داد این است که عدالت اجتماعی از نظر لیبرالیسم امری خودجوش است که از نظم طبیعی ناشی وی شود نه امری از بالا به پایین, و هرگونه تلاش برای ایجاد نظمی دولت ساخت و مصنوعی نه تنها موجب ایجاد عدالت در جامعه نگردیده بلکه با عدم توجه به استحقاقها و تواناییها نوعی همگون سازی و یکدستی اجباری که خود نماد تبعیض و ظلمی مخفی است را در جامعه حاکم میسازد. این نگاه به مقوله عدالت در عمل ایجاد شکافهای طبقاتی در جامعه را شدت بخشید و در جامعه اعتراضات شدید اجتماعی را به همراه داشت و همین فضای ایجاد شده زمینه شکل گیری نظریه "دولت رفاه" را در نیمه قرن بیستم فراهم آورد که در آن بر فراهم کردن حداقل شرایط عادلانه برای بهره گیری از آزادی را توسط دولت لیبرال تاکید وی ورزید.(گرایش به آزادی مثبت) آزادی و قانون همانطور که اشاره شد آزادی مفهوم مخالف اجبار و اکراه است. انسان آزاد کسی است که به اراده خود انتخاب میکند و اراده کس دیگری بر او تحمیل نمی شود. این تعریف جامع است اما مانع نیست و میتواند به تناقض بیانجامد. رها بودن از تحمیل اراده دیگران به معنای مجاز بودن هر انتخابی نیست. آزادی را نباید با فارغ بودن از همه قید و بند ها و با وضعیت "بی بند و باری" اشتباه کرد. هرگونه تصور از آزادی که مقید به قوائدی نباشد ناگزیر تناقض آمیز است. معروف است که میگوید حد پایانی آزادی هر کس مرز آغاز آزادی دیگران است. به سخن دیگر، هیچ کس آزادی دست اندازی به آزادی دیگران را ندارد. آزادی نامحدود من، آزادی دیگران را مخدوش می کند. اگر هیچ قاعده و قیدی بر آزادی افراد نباشد و همه مجاز باشند هر کاری را که مایلند انجام دهند در این صورت روابط میان انسان ها به هرج و مرج (آنارشی) کشیده میشود و نتیجه طبیعی چنین وضعی در نهایت غلبه منطق زور یا استبداد است. علت این امر روشن است، بی قانونی به قانون جنگل منتهی میگردد زیرا زندگی جمعی انسان ها در وضعیت آزادی مطلق (آنارشی) قابل دوام نیست. اگر قید و بند یا قانونی در کار نباشد، اراده قویترها به قانون عمومی تبدیل میشود. از این رو میتوان گفت که آزادی نامحدود ناگزیر به محو آزادی منتهی می گردد. آزادی بدون قید و بند قابل تصور نیست. انسان تنها در چارچوب قواعد کلی (قانون) می تواند آزاد باشد، قواعدی که حدود آزادی را معین میکند و مانع از تحمیل اراده خاص یک عده بر دیگران می شوند. حکومت قانون شرط لازم برای برقراری وضعیت آزادی میان انسان ها است. منظور از حکومت قانون این است که در تنظیم روابط میان انسان ها، قواعد کلی یا قانون که ناشی از اراده هیچ فرد یا گروه خاصی نیست حاکم باشد. حکومت قانون مفهوم مخالف دو وضعیت ضد آزادی یعنی استبداد و آنارشی است. پرسش مهمی که اینجا به ذهن می رسد این است که قانون چه ماهیتی دارد و اگر محصول اراده خاص افراد معینی نیست، پس از کجا نشئت می گیرد؟ قانون به معنایی که اینجا مدنظر است در واقع قواعد رفتاری کلی است که در جوامع بشری به طور عرفی شکل گرفته اند. انسان ها در زندگی تجربی خود به تدریج پی برده اند که رعایت برخی اصول و قواعد موجب میگردد که در روابط میان انسانها نظم صلحآمیزتر، پررونق تر و مفیدتری ایجاد شود. واضح است که هر قاعدهای نمیتواند موجد نظم مناسب یا نظم به هر معنای آن باشد. مثلاً اگر دزدی را به عنوان قاعده کلی بپذیریم، در اندک زمانی جامعه از هم می پاشد. اما برعکس قاعده احترام به مالکیت، انگیزه انسانها برای تلاش صلح آمیز، تولید را بیشتر و به جامعه نظم و انسجام محکم تری می بخشد.در جوامع امروزی این گونه قواعد کلی در اسناد حقوقی مانند قوانین اساسی، مدنی، تجارت و غیره به صورت روشن و مشخص جمعآوری و تصریح شده است. هدف نهایی همه قوانین تعیین حدود و نیز تضمین حقوق افراد است. ایجاد حکومت در حقیقت تدبیر وسیلهای است برای رسیدن به این هدف. وظیفه اصلی حکومت (دولت) ایجاد نظم و امنیت از طریق وادارکردن افراد به رعایت قوانین است. از این رو انحصار اعمال زور، که صرفاً باید در جهت اجرای قانون به کار گرفته شود، به حکومت تعلق دارد. اما تجربه تاریخ بشری نشان می دهد که حاکمان اغلب از موقعیت خود سواستفاده کرده و پا از حد و اختیارات خود فراتر می نهند، یعنی تلاش می ورزند تصمیمات خاص خود را به عنوان قانون بر مردم تحمیل کنند و حقوق و آزادی آنها را بدون توجه به چارچوب قوانین حقیقی، محدودتر سازند. میل به استبداد که ذاتی صاحبان قدرت است یکی از چالش های بزرگ و سرنوشت ساز در برابر آزادی است. دموکراسی به معنای مشارکت مردم در تعیین حاکمان و تمکین به رای اکثریت، گرچه ابزاری بسیار گرانقدر است اما به تنهایی برای اجبار حاکمان به اعمال صحیح قدرت و تضمین آزادی و حقوق مردم کافی نیست. زورگویی اکثریت در ماهیت خود تفاوتی با استبداد اقلیت ندارد و هر دو به معنای نشستن اراده های خاص به جای قواعد همه شمول یا قانون است. آزادی ارمغان حکومت قانون است نه حکومت اراده های اقلیت یا اکثریت. از همین رو است که در جوامع مدرن تمهیداتی اندیشیده شده (اسناد حقوق بشر) که حکومت ها نتوانند حتی با رای اکثریت، برخی اصول و قواعد کلی را نادیده انگارند.انتخاب در واقع مفهومی جز آزادی انتخاب ندارد. آزادی به لحاظ حقوقی همان حق انتخاب است. من زمانی آزاد هستم که بتوانم به اراده خود انتخاب کنم نه به اراده دیگران. گزینه های مختلفی که موضوع انتخاب قرار میگیرند در حقیقت نشان دهنده گستره آزادی است. هرچه گزینه ها بیشتر باشد آزادی انتخاب بیشتر است. [15] تبیین آزادی از منظر اسلام و تفاوت آن با لیبرالیسم در حقوق امروز دو اشتباه و یا دو نقص از نظر آزادی هست. یکی اینکه علت و مبنای ضرورت آزادی و احترام آن را و اینکه انسانیت اقتضا میکند احترام آزادی را, حیثیت ذاتی بشر میدانند بدون اینکه بتوانند توضیح دهند که این حیثیت چیست و چه امتیازی است در دست انسان و چرا باید رعایت شود؛ آیا صرفاً مصلحت عموم چنین اقتضا میکند یا امری مافوق مصلحت افراد است؟ دوم آنکه آن چیزی که (به موجب آن) آزادی و مطلق بودن را ضروری و لازم می دانند همان خواست و اراده است, آنهم به خاطر اینکه اراده انسان است. میگویند چون انسان محترم است (اومانیسم) اراده انسان و عقیده انسان هم محترم است, پس هر چه هم مورد تعلق اراده و عقیده واقع شود محترم است. عقیده اسلام در باب ریشه احترام آزادی البته همان حیثیت ذاتی انسان است ولی این حیثیت ذاتی از آن جهت مبنای لزوم احترام است که ناموس غایی خلقت ایجاب می کند. حق یعنی ناموس خلقت. آنچه لازم الاحترام است رعایت ناموس خلقت است. منشا حق, نظام غایی وجود است. انسان برای اینکه به کمال لایق برسد باید محترم باشد. این حیثیت ذاتی همان جنبه روح اللهی انسان است. در باب امری که لازم است با لذات محترم باشد, عقیده اسلام این است که آن خود خواست و اراده نیست, همچنانکه خود عقیده نیست, آن جزو خود طبیعی و تکوینی انسان است. آزادی طبیعت حتماً باید محفوظ بماند, همچنانکه آزادی عقل نظری نیز باید رعایت شود ولی آزادی خواست و اراده تا جایی صحیح است که در جهت کمال طبیعت تکوینی انسان باشد و اگر احیاناً در (جهت) ضد آزادی طبیعت قرار گرفت, این دستگاه خواست و اراده است که باید فدای طبیعت شود و نه اینکه طبیعت فدای خواست و اراده شود. همچنانکه از جنبه طبی میل وسیله ای است برای جهاز گوارش, رعایت این میل تا آنجا است که هماهنگ جهاز طبیعی گوارش و یا سایر جهازات بدنی باشد و اگر در جهت مخالف قرار گرفت (و در انسان بر خلاف حیوان این تضاد بسیار واقع می شود باید با آن مخالفت شود) و لهذا منع پزشک از رعایت میل بیمار امری بر ضد حقوق واقعی او نیست.. خواست های انسان در مسیر مصالح عالیه فردی و اجتماعی انسان نیز عیناً مشمول این قاعده است و همان طوری که تشخیص رعایت حقوق طبیعت با طبیب است نه با مریض, تشخیص این حقوق نیز با خود فرد نیست, با قانون است که از مصدر الهی یا بشری صادر شده باشد. در عین حال خود اراده به عنوان یک پدیده در جهت تامین خواسته های طبیعت حتماً باید آزادیهایی داشته باشد و موانعی در کارش نباشد تا بتواند رشد و کمال یابد. پس مقصود ما این نیست که طبیعت باید آزاد باشد و نه اراده. مقصود این است که طبیعت به طور مطلق باید آزاد باشد تا رشد کند و کمال یابد و اراده باید آزادی هدایت شده در جهت طبیعت داشته باشد. اراده ضعیف و غیر روشن و یا محدود و تحت قیمومیت, نه خود کمال می یابد و نه می تواند طبیعت را به کمال برساند. اینجا بحثی که در باب "آزادی" گفتیم که مصلحت فرد و مصلحت اجتماع می تواند اراده را محدود کند روشن می شود. ممکن است کسی بگوید این چه مصلحتی است که با اختناق و جلوگیری و محدودیت تامین می شود؟ جواب این است: هیچ مصلحتی با اختناق مطلق تامین نمیشود. مصلحت با اختناق مطلق که مرگ و انجماد است منافات دارد, ولی سخن از تحدید خواست برای آزادی طبیعت است. در حقیقت, اسلام آن مطلب را که میگویند آزادی را آزادی فقط محدود میکند قبول دارد, اما به معنی اینکه آزادی اراده را آزادی طبیعت فرد و طبیعت اجتماع محدود می کند, نه به آن معنی که آزادی اراده را آزادی اراده دیگران محدود می کند. ایضا در اینجا بحث دیگری مطرح میشود و آن اینکه در مواردی و به خاطر مصالحی حتماً باید اراده و انتخاب آزاد باشد. در حقیقت در این موارد, مصلحت طبیعت در جهت خلاف آزادی اراده نیست, بلکه مصلحت طبیعت صرفاً با آزادی اراده تامین می شود و بدون آزادی اراده تامین نمی شود. از جمله آنکه آزادی انتخاب است در محدوده : الف . ذوقیات که خوبی آنها اساساً نسبی است. ب. خوب و بدهای اخلاقی: راستی, درستی, امانت و غیره که با جبر, آن معنای حقیقی خود را از دست می دهند. ج. برای تکامل شخص و رشد شخصیت فکری و خارج ساختن از تحت قیمومیت افراد دیگر (نه قانون, خصوصاً قانون الهی) مثل انتخاب رفیق, انتخاب وکیل, انتخاب درس و غیره؛ و به عبارت دیگر رشد شخصیت اجتماعی بدون آزادی در محدوده خاص مسیر نیست. این آزادی منافات ندارد با نوعی محدودیت قانونی از قبیل اینکه مثلاً دوست خود را از بین افراد مجنون و سفیه و شرابخوار انتخاب نکند, و یا قانون بگوید وکیل باید دارای فلان شرایط باشد. د. در مورد عدم مرجح و تساوی و نسبت اراده خود شخص و اراده دیگران از نظر کشف مصالح واقعی . در مسائلی که جدی است و مربوط به مصالح عالی بشریت است, نظیر طب و علاج بیماریهای خطرناک, اگر حقیقت ثابت و مسلم شناخته شود همه موظفند که از شاهراه بروند. مثلاً چون بیماری خطرناک دیفتری شناخته شده و راه علاجش هم دانسته شده است. هر پزشکی موظف است که از این راه شناخته شده برود, اگر پزشکی مدعی شود که من فرضیه خاصی و از فرضیه شخصی خودم پیروی می کنم قابل تعقیب است, او فقط حق دارد فرضیه خود را به شورای عالی پزشکی ارجاع کند نه اینکه ملاک عمل قادر دهد. اما مادامی که شاهراه کشف نشده و هر کسی مدعی شنیدن بانک جرسی است و کوره راهی را پیشنهاد میکند و فرضیهای می سازد و مدعی است که راه من صدی پنجاه و شصت مفید است و دیگری هم متد و راه فرضیه ای دیگری دارد و مدعی است که راه من به همین نسبت مفید است, مثل اینکه سرطان شناخته نشده ولی افرادی مدعی یک کوره راه ها و فرضیه ها هستند, در این صورت فرضیه و عقیده و ظن هرکس برای خودش معتبر است و هیچ کس نمیتواند عقیده خود را به دیگری تحمیل کند, همچنان که مجتهدین در مسائل ظنی اجتهادی و مقلدین در اختیار و انتخاب مرجع حریت و آزادی دارند, زیرا بشر راه ظنی میپیماید و عقاید ظنی را نمیشود اثبات و تحمیل کرد. در اینگونه موارد هیچ کسی حق ندارد به هیچ وجه معترض عقیده دیگری بشود و عقیده خود را به دیگری تحمیل کند, زیرا تحمیل این گونه عقیده تحمیل اراده شخصی است بر شخص دیگر, بر خلاف آنجا که حقیقت از روی علم ثابت و مسلم باشد که در آنجا تحمیل اراده و خواست شخص نیست, تحمیل حقیقت ثابت و قطعی است. اروپائیان آزادی عقیده را بر این سه اصل مبتنی کرده اند: اصل احترام انسان, اصل شخصی بودن دین, اصل اینکه تحمیل نظر و عقیده و فرضیه و خواسته شخصی بر شخص دیگر ترجیح بلامرجع است. اما نظر اسلام در آزادی عقیده به سه مطلب دیگر است, یکی اصل اینکه فضائل روحی و نفسانی در فضیلت بودن خود نیازمند به اراده و اختیار می باشند, یعنی تقوا و عفت و امانت آنگاه فضیلت میباشند که انسان آنها را برای خود انتخاب کرده باشد, دیگر اینکه محبت و عقیده از قلمرو اجبار خارج است. سوم اینکه اسلام به طور کلی طرفدار تفکر آزاد است در اصول دین, و اصول دین جز با تفکر آزاد حاصل نمیشود. جمع بندی: به طور خلاصه درباره آزادی از نگاه لیبرالیسم نکات زیر قابل توجه است: 1- آزادی یگانه پایه و اساس انسانیت است. آدمی وقتی به معنای واقعی انسان است که میتواند برگزیند. 2- آزادی هر چه بیشتر بدست آید به همان اندازه انسان بیشتر سعادتمند است. 3- هرکس سود و زیان خود را میتواند تشخیص دهد و از میان گزینهها, گزینه مورد علاقه را برگزیند. 4- آنچه در آزادی مهم است نفس گزینش است نه کیفیت آن. خوبی و بدی انتخاب من مهم نیست, آنچه اهمیت دارد این است که من میتوانم تصمیم بگیرم و انتخاب کنم. 5- در این میان نقش محوری و کلیدی را "اراده" آدمی برعهده دارد. "خودبنیادی اراده" انسان جوهر و کلید مفهوم آزادی است. 6- این خودبنیادی و این "اراده خودبنیاد" حاصل نمیگردد مگر با آزاد شدن از اراده اغیار(دیگران, جامعه, حکومت، طبیعت, سنت, مقدسات و ...) 7- کشف حقیقت با تلاقی اندیشهها بدست میآید و لازمه این تلاقی و تعامل آزادی است. 8- ابتکار و خلاقیت که زادگاه علم و دانش و کشف و اختراع است و آن زاینده "تمدن", جز در رحم آزادی زاده نخواهد شد. 9- شرافت آدمی نیز جزء در شرایط آزاد و در گرو انتخاب و اختیار آدمی معنا نمی یابد و پیش فرض فعل اخلاقی حق انتخاب و اختیار است. 10- خردورزی و عقلانیت نیز جز با آزادی محقق نمیشود و آزادی نیز جز به خردورزی دوام نمیآورد (نفی آزادی به نفی خرد ختم میشود و نفی خردورزی به نفی آزادی) [1] – عبدالله نصری, "آزادی در خاک", قبسات, شماره 6. [2] - آیزایا برلین، چهار مقاله درباره آزادی، ترجمه محمد علی موحد، ص 236. [3] - فرانتس نویمان، آزادی و قدرت و قانون، ترجمه عزتاله فولادوند، ص68. [4] - آیزایا برلین، همان، ص46. [5] - آیزایا برلین، همان، ص71. [6] - آیزایا برلین، همان، ص244. [7] – عبدالله نصری, "آزادی در خاک", قبسات, شماره 6. [8] – احمد واعظی, "امام خمینی(ره) و مبحث آزادی", حکومت اسلامی, شماره 12. [9] - مایکل ساندل, لیبرالیسم و منتقدان آن, ترجمه احمد تدین, ص34. [10]- آیزایا برلین, همان, ص251. [11] - آیزایا برلین، همان، ص 36. 12- مرتضی مطهری، اخلاق جنسی، ص39. 13- مایکل ساندل، همان، ص6. [14] - محمد راسخ, آزادی ، حقیقت و عدالت, شرق, ۱۴/10/۱۳۸۴. [15] - موسی غنی نژاد، آزادی انتخاب، www.rastak.com , 9/5/85.


source: fineweb

text: HYSYS 3.2 is the second minor release on the HYSYS 3 series and builds on the significant advancement in simulation technology offered in HYSYS 3.01 and 3.1. As with every AspenTech product, it reflects our commitment to delivering Process Asset Lifecycle Management within a platform that is the world leader in ease of use and flexibility, and sets the standard for an open engineering environment. This version provides the technology framework to support Steady State process design, Dynamic operability and management, Asset Planning and Utilization and Real Time Optimization. This allows you, our customer, to further leverage your modeling investment to obtain real business benefits. HYSYS 3.2 was designed with three main purposes in mind. One to deliver the first level of integration between HYSYS and the Aspen Engineering Suite products since the combination of Hyprotech and Aspentech. Second, improve the Upstream capabilities of HYSYS by providing a Upstream option which delivers new thermodynamic capabilities in Black oils and PVT as well as improved integration with Upstream well and flowline modeling tools. Thirdly to continue to add engineering enhancements for both steady state and dynamics that will enable users to extract more value from HYSYS. دانلود با لینک مستقیم: این نرم افزار جزء یکی از قدرتمند ترین نرم افزارهای حال حاضر در مهندسی شیمی می باشد. این نرم افزار ابتدا متعلق به شرکت HyproTech بود که در سال 2004 با خریداری شدن آن توسط Aspen Technology توسط این شرکت توسعه پیدا کرد. امکانات این نرم افزار: - وسعت اطلاعات کتابخانه ای Library - وسعت معادلات ترمودینامیکی Properties - ضرایب باینری Binary Coeeficients این نرم افزار به دانشجویان کمک می کند تا محاسبات طولانی را با روشی آسان در چند ثانیه انجام دهند. به همین دلیل دانشجویان می توانند تحلیل های پارامتریک و سایر سنجش ها را به سهولت انجام دهند و می توانند یک تحلیل عمیق تر بر اصول عملیات واحد در آزمایشگاه ها تهیه کنند. HYSYS به گونه ای برنامه ریزی شده است که صحت و سرعت شبیه سازی را با سادگی کار شبیه سازی تلفیق می کند. برای طراحی های جدید، قادر است به سرعت مدل ها را برای ارزیابی گزینه های متعدد بوجود آورد. پس از گزینش چند طرح برتر، می توان مدل هایی بسیار واقع بینانه بر مبنای آنها ایجاد کرد که تجهیزات اضافی و جزئیات فرآیند نیز در آنها در نظر گرفته شده باشد. با HYSYS می توان عملیات مجتمع را به سرعت بهبود بخشید و نیز از درستی کارکرد دستگاه ها اطمینان حاصل کرد. برای مثال در تشخیص نقص دستگاه ها مانند میزان جرم گرفتگی مبدلها و پدیده طغیان در برج های تقطیر می توان از آن استفاده کرد. این نرم افزار به دانشجویان کمک می کند تا هرگونه متغیر وابسته به متغیر های دیگر را که توسط دانشجویان انتخاب شده است پیش بینی کنند. برای مثال یک دانشجو می تواند مقادیر بالا و پایین شرایط یک ستون تقطیر که توسط خوراک ورودی داده شده است و همچنین مقادیر نرخ واکنش و سرعت بارگزاری مواد درون جوش آورنده را پیش بینی کند. بطور متناوب دانشجویان می توانند شرایط خوراک که توسط مشخص سازی مقادیر بالا یا پایین جوش آورنده بدست آورند و یا می توانند مقدار بارگزاری شده را مشخص کنند تا بتوانند مقادیر بالا یا پایین را بدست آورند. HYSYS محیطی را فراهم می کند که دانشجویان با تسلط بر عملیات می توانند تنها با استفاده از تعداد انتخاب کمی از Menu ها نحوه عملکرد یک عملیات را پیش بینی کنند. نکات: 1- این نرم افزار در محصولی جدید به نام aspenONE عرضه شده است که به همراه نرم افزاری دیگری است 3- نرم افزار نصب و تست شده است و هیچ محدودیت زمانی و ساختاری ندارد. 4- بعد از نصب به فولدر Crackبروید و طبق دستورالعمل موجود در فایل متنی فایلها را در مسیرهای تعیین شده کپی کنید


text: رایگانسواری اتو استاپ نوعی مسافرت مجانی است که فرد مسافر معمولا با ایستادن کنار جاده و نشان دادن انگشت شست یا اشارات مختلف خواهان آن میشود تا رانندگانی که مایل به سوار کردن او باشند متوقف شوند. این مسافرت ممکن است کوتاهمدت یا طولانی باشد. بسیاری از افراد مختلف این کار را انجام میدهند ولی همه موفق نیستند شما باید نشان بدهید که میخواهید سوار ماشین بشوید و باید ژست بگیرید. این ژست گرفتن چند روش دارد: در آمریکای شمالی یک ژست معمولی هست که به ماشین عبوری انگشت شست را نشان میدهند و ماشین هم میایستد و مسافر را سوار میکند. در بخشهای دیگر جهان نیز این روش شایع است که بصورت معمولی میایستند و انگشت شست را به سمت مقصد اشاره میکنند و همزمان دست دیگر را به سمت پایین تکان میدهند. البته این نوع فرهنگ تا حدودی نشان میدهد که اتو استاپ زدن در کشورها و نقاط مختلف با هم کمی فرق دارد. بهتر است اسم شهری که میخواهید به آن بروید را هم روی یک کاغذ درشت بنویسید که اگر مسیر راننده به آن شهر میخورد برای شما توقف کند. وضعیت قانونی[ویرایش] در برخی کشورها اتو استاپ زدن ممنوع میباشد و حتی در برخی از جادهها تابلوهایی مبنی بر ممنوعیت این عمل نصب است که در صورت درخواست سفر مفتی در این مسیرها، ممکن است فرد جریمه شود.[۲] پانویس[ویرایش] - برابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی. - وضعیت کشورهای مختلف برای هیچ هایکینگ


text: Masjed Soleyman Masjed Soleyman, Khosestan, Iran Masjed Soleiman (also transcribed as Masjid Soleyman and Masjid-e-Soleiman) (مسجد سلیمان in Persian) {{Lurish language : مجت سولیمان}} is a city in the Khuzestan province in southwestern Iran. The first modern oil wells of the Middle East were discovered and drilled in this area. It is mostly populated by the Bakhtiari Lur people with estimated population of 127,634 in 2005. Fire Temple Parsoomash Masjed Soliman, Khosestan, Iran Photo Gallery by Jafar Sepehri The name of the city is assumed to have its origins from a belief of local inhabitants calling the ruins of an Achaemenid palace as the Masjed-e-Soleiman, which means "Mosque of Solomon." Basically, the very primary settlement of the city formed about 100 years ago as a cause of petroleum industry development in Middle East when the first negotiations on the establishment of Anglo-Bakhtiari Oil Company was in progress in between William Knox D'Arcy representatives and Bakhtiari Tribe leaders ( Khans). In 1908 the first oil well in the Middle East has been drilled in the region of Naftoon in the center of this city, so the 100th year anniversary for the oil drilling in the Middle East will be celebrated in 2008 in this city, also called Masjid-i-Soleiman in brief M.I.S. From Wikipedia Oil Industry Masjed Soliman, Khosestan, Iran Photo Gallery by Jafar Sepehri مسجد سلیمان سایت رسمی مسجد سلیمان مسجدسليمان بين ۴۸ درجه و ۵۵ دقيقه تا ۴۹ درجه و ۵۳ دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ و بين ۳۱ درجه و ۴۲ دقيقه تا ۳۲ درجه و ۳۷ دقيقه عرض شمالي از خط استوا در حاشيه شرقي استان خوزستان واقع گرديده است . نزديكترين شهر به مسجدسليمان ، شوشتر با فاصله اي به طول ۵۵ كيلومتر است . همچنين فاصله اين شهر تا تهران ۸۶۶ كيلومتر است . مسجدسليمان از شمال غرب به سردشت دزفول ، از طرف مشرق به ايذه ، از شمال و شمال شرق به منطقه كوچ مشين بازفت در استان چهار محال و بختياري و از سوي جنوب به بخش هفتگل و از جهت مغرب به شوشتر محدود گرديده است . مساحت اين شهرستان بيش از ۵/۵۹۸۵ كيلومتر مربع و ارتفاع آن از سطح دريا ۱۸۳ تا ۳۶۲ متر است . اين منطقه دنباله كوه هاي بختياري است كه شيب زمين هاي آن به سوي جلگه خوزستان كشيده شده است . جمعيت مسجدسليمان مطابق سر شماري سال ۱۳۷۵ بالغ بر ۲۲۰۸۹۵ نفر بوده است كه ۱۳۱۹۳۲ نفر آن در پهنه شهر و ۸۸۹۶۳ نفر در گستره بخش ها و روستاها سكونت دارد. اين شهرستان داراي سه بخش : مركزي ، لاليو انديكا مي باشد. آب و هواي مسجدسليمان ، با بهاري زودرس اما سرسبز و پر طراوت كه از اواسط اسقند ماه آغاز مي گردد و در اوايل ارديبهشت ماه هواي بهاري تدريجي جاي خود را به گرما مي دهد. اگر به مسجدسليمان آمديد انتظار نداشته باشيد كه مسجد حضرت سليمان (س) را ببينيد ، حضرت سليمان پسر حضرت داود در سال ۱۱۷۳ق.م پس از پدر به رسالت مبعوث مي گردد و مردم را به شريعت ححضرت موسي (س) رهنمون مي كرد ، وزير او آصف برخيا و همسرش بلقيس را كه بر سرزمين سبا حكومت مي كرد به ياد داريد ؟ اما از اين همه خاطره در اين شهر اثري نيست جز بقاياي يك آتشكده و چند معبد كه بر فراز تختگاهي قرار گرفته اند و آن را به حضرت سليمان منصوب كرده اند . در فاصله سده هفتم تا نهم پيش از ميلاد قومي آريايي به نام «پارسوا»كه از سرزمين يخبندان شمال «سيبري» به اين سو كوچ كرده و در سواحل درياچه «اروميه» كه پهنه اي وسيع تر از حال را داشت فرود آمدند و آن گاه به تدريج در دامنه شمال غربي زاگرس كوه هاي بختياري به جلگه خوزستان رهسپار شدند و « مسجدسليمان كنوني» از جمله مناطقي بود كه در آن مسكن گزيدند . اين قوم نيم بدوي و گله پرور كه متكي بر معيشت شباني بودند به تربيت اسب و سگ نگهبان مي پرداختند ، بعد از آشنايي با كشاورزي و ترك كوچ زيستي دراين كوه پايه ها شهر تازه اي ساختند و به ياد سرزمين گذشته خويش «پارسوا» آن را « پارسوماش» ناميدند ، بنابر نشانه هاي به جاي مانده ، تختگاهي است كهن به نام « سرمسجد» ، فاز يك اين تختگاه با فيل سنگ هاي سترگ و به گونه اي پيش آمده و پس رفته كه سه طرف صفّه را دور زده و از سوي مغرب به كوه تكيه داده است . نخست تخت ديني (آتشكده) بر فراز آن ساخته شده است و سپس گرداگرد آن شهري پي افكنده شد ، آن گاه طايفه هاي پارسي به تدريج در ديگر ارتفاعات اين شهر فرود آمدند و به گونه نخست ، تخت ديني ، كاخ رئيس طايفه و مجموعه اي شهري را در منطقه هايي همچون بردنشانده ، قلعه بردي انديكا و شمي ايذه بنا نهادند . پس از آن آشور باني پال بر ايرانيان بومي «ايلامي ها» شوريد و پايتخت آنان «شوش » را به تصرف در آورد، پارسيان كه تازه نوپايي را تدارك ديده بودند با استفاده از ضعف ايلامي ها «پاسارگاد» پارس را بر پهنه قلمروخويش افزودند ، حكومت مركزي ايران - با غلبه كوروش بزرگ بر آستياگس پادشاهِ ماد - حدود (۵۵۰ پ.م) در پاسارگاد تشكيل گرديد. مستشرقين و پژوهشگران را عقيده بر آن است كه آثار سرمسجديك اثر مرجع فرهنگي و تاريخي است كه پاسارگاد پارس از روي آن الگو بر داري شده است. بدان گاه كه بزرگترين ميدان نفت خاورميانه در ۵ خرداد ماه ۱۲۸۷ خورشيدي در مسجدسليمان كشف گرديد و در شمار يكي از نقاط ثروتمند دنيا و محل تردد سياستمداران و سودپرستان آن سوي عالم گرديد جز بقاياي همين آتشكده دوران كهن كه مسجدسليمان ناميده مي شود آباداني ديگري وجود نداشت و تنها طايفه هاي بختياري به هنگام كوچ ، چند روزي در اين منطقه توقف كوتاهي مي كردند. سایت ویکی پدیا درباره شهرستان مسجدسلیمان مسجد سلیمان شهری است که در میان کوههای زاگرس در استان خوزستان واقع شده است. از شمال شرقی به شهرستان شوشتر و از شمال غربی تقریبأ به بخش لالی و از غرب به شهرستان ایذه و از جنوب به شهر اهواز ارتباط دارد. اکثر جمعیت این شهر از ایل بختیاری هستند. روستاهای اندیکا و لالی و دشت بزرگ از بخشهای اطراف این شهر هستند. یکی ازتفریحگاهای دیدنی این شهر منطقهای بنام تمبی است، و مکان تاریخی وباستانی بنایی بنام سرمسجد است که در کنار منطقه سرکورهها واقع شده است. یکی ازعوامل ایجاد و گسترش شهر مسجدسلیمان اکتشاف نفت دراین منطقه است. نفت اولین چاه نفت ایران در این شهر در منطقهای بنام میدان نفتون درسال ۱۲۸۷ به نفت رسید. شروع حفاری این چاه درسال ۱۲۸۶ خورشیدی و خاتمه حفاری درسال ۱۲۸۷ خورشیدی بود. اولین چاه ۳۶۰ متر(۱۱۷۹ پا) عمق داشت که از آن روزانه ۳۶۰۰۰ لیتر (معادل ۸۰۰۰ گالن) نفت استخراج میشد. نیروی محرکه ماشینهای استخراج نفت از این چاه از بخار آب تامین میشد و به استیم (STEAM) معروف بود. [شرکت ملی نفت]درمحل استخراج آن درمنطقه دره خرسون(دره خرسان)درحال حاضر موزهای بر پا کرده است. معماری برخی ساختمانهای مسجدسلیمان که در دوره فعالیت شرکت نفت ایران و انگلیس ساخته شدهاند سبک معماری انگلیسی دارند و بخشهایی از آن هنوز به نامهای انگلیسی آن دوره مانند منطقه کمپ کرسنت و اسکاچ کرسنت معروف است. برخی مردم مسجدسلیمان گاه این شهر را M.I.S مینامند که مخفف نام Masjed-I-Soleiman و یادگار دوره فعالیت شرکت نفت ایران و انگلیس در این شهر است. وضع حاضر مسجد سلیمان پس از اتمام کارهای استخراج نفت در این شهر به شهری مصرف کننده و فاقد امکانات تولیدی واشتغال تبدیل شده است. با اینکه سد شهید عباسپور، یکی از بزرگترین سدهای ایران، درجوار این شهر است مردم از نظر آب هنوز در مضیقه بوده و بصورت ساعتی (سه الی چهار ساعت در روز) از آب استفاده میکنند. مردم بعضی مناطق مسجد سلیمان به جهت وجود میدانهای گازی، گاه دچار مسمومیتهای ناشی از استنشاق بوی گاز میشوند و در مواردی ساکنین شهر طی یک برنامه ضربتی مجبور به نقل و انتقال شدهاند. در چند سال اخیر توجهی به ایجاد زیر ساختهای صنعتی و گسترش اشتغال در این شهر شده است. قرار است که در سال ۲۰۰۸ میلادی جشن صدمین سالگرد اکتشاف نفت در خاورمیانه و انقلاب صنعتی ایران در این شهر برگزار شود. Mt Damavand Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in Mount Damavand Guide : All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo GalleryRoutes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather . Masjed Soleyman IRC880303 Copyright © Iran Culture. All rights reserved --------> Contact Us


text: پایگاه علمی - ورزشی دهه فجر از نگاه مقام معظم رهبری دهه فجر ، سرآغاز طلوع اسلام، خاستگاه ارزشهای اسلامی، مقطع رهایی ملت ایران و بخشی از تاریخ ماست که گذشته را از آینده جدا ساخته است. در دهه فجر اسلام تولدی دوباره یافت و این دهه در تاریخ ایران نقطه ای تعیین کننده و بی مانند بشمارمیرود. تا قبل از انقلاب اسلامی، در ایران نظام اسلامی وجودنداشت و رابطه پادشاهان با مردم رابطه ی «غالب و مغلوب» و« سلطان و رعیت » بود وپادشاهان احساس میکردند که فاتحینی هستند که بر مردم غلبه یافته اند و حضرت امام رضوان الله تعالی علیه این سلسله معیوب را قطع کردند و نقطه ی عطفی در تاریخ ایران بوجودآوردند و شمشیر اسلام مردم را علیه دشمنان اسلام، مردم و استعمارگران به کار گرفتند. دهه انقلاب از رشحات اسلام است و آئینه ای است که خورشید اسلام در او درخشید و این دهه باید با عظمت هرچه تمامتر برگزارشود. این مراسم را با هیجانهای عاطفی صحیح باید با طراوت و تازه کرد. در مذهب ما، احساسات، گریه و شادی، حب و بغض و عشق و نفرت جایگاه والایی دارد. از این رو جشنهای دهه فجر می بایستی همچون مراسم و اعیاد مذهبی گرامی داشته شود و مردمی باشد. باید کلیه مساجد فعال شوند و مردم با حضور در مساجد خاطره ی فراموش نشدنی حضرت امام و پیروزی انقلاب اسلامی را جشن بگیرند. صداوسیما باید فیلمها و سریالهای تلویزیونی و برنامه هایی بمناسبت دهه فجر تهیه کند که یادآور خاطره های خوش انقلاب باشد و حضور همه جانبه ی مردم و حل شدن آنان را در دوران انقلاب نشان دهد. بسم الله الرّحمن الرّحیم نگاهی به شخصیت ادبی رهبر فرزانه انقلاب چندی پیش به مناسبت بیستمین سال زعامت رهبر فزرانه انقلاب یادداشتی به قلم محسن مومنی شریف در تحلیل شخصیت ادبی رهبر انقلاب منتشر شد. اینک در آستانه ماه مبارک رمضان که سالهاست محفل انس ادبی حضرت ایشان برگزار میشود این یادداشت بازنشر مییابد. بقیه ی مقاله در ادامه مطلب . بسم الله الرّحمن الرّحیم نگاهی به شخصیت ادبی رهبر فرزانه انقلاب چندی پیش به مناسبت بیستمین سال زعامت رهبر فزرانه انقلاب یادداشتی به قلم محسن مومنی شریف در تحلیل شخصیت ادبی رهبر انقلاب منتشر شد. اینک در آستانه ماه مبارک رمضان که سالهاست محفل انس ادبی حضرت ایشان برگزار میشود این یادداشت بازنشر مییابد. بقیه ی مقاله در ادامه مطلب . ادامه مطلب ... پیروزی انقلاب ما به برکت صفا و خلوص مردم بود پیروزی انقلاب ما به برکت صفا و خلوص مردم بود در اسلام، نقطه اصلی و محوری برای اصلاح عالم، اصلاح نفس انسانی است. همه چیز از این جا شروع می شود. قرآن به نسلی که می خواست با دست قدرتمند خود، تاریخ را ورق بزند، فرمود«قوا اَنفُسَکَمْ »، «عَلیکُمْ اَنْفُسَکُمْ». خودتان را مراقبت کنید، به خودتان بپردازید و نفس خودتان را اصلاح و تزکیه کنید؛ «قَد من اَفلَحَ مَنْ زَکّاها». اگر جامعه اسلامی صدر اسلام، از تزکیه انسانها شروع نشده بود و در آن به اندازه لازم، آدم های مصفا و خالص و بی غش وجود نداشتند، اسلام پا نمی گرفت، گسترش پیدا نمی کرد، بر مذاهب مشرکانه عالم پیروز نمیشد و تاریخ در خط اسلام به حرکت نمی افتاد. اگر انسان های مزکا و مصفا نباشد جهاد نیست. انقلاب مه که پیروز شد، به برکت صفا و خلوص و اخلاص و کار برای خدا و بلند شدن از سر منافع مادی و شخصی بود. مقاومت در جنگ تحمیلی هم همین طور بود. اهمیت و جلوه اسلام در ابعاد جهانی من در زمان ریاست جمهوری، در کنفرانس غیر متعهد ها در زیمبابوه شرکت کردم. کنفرانس غیر متعهدها عمدتاً در اختیار چپ ها بود. البته دولت های متمایل به غرب و امریکا هم در آن جا بودند؛ اما کارگردان عمده یکی رابرت موگابه بود، یکی فیدل کاسترو که این ها چپ بودند و بقیه روسای جمهور چپ دنیا که طرفدار شوروی بودند، حضور داشتند و عمده کارگردانی در دست این ها بود. من رفتم در آن جا سخنرانی کردم. سخنرانی من صد در صد ضد امریکایی و ضد استکباری بود. حقایق انقلاب، حقایق کشور، جرایم امریکا، جرایم علیه ملت ایران، مسائل مربوط به جنگ تحمیلی و امثال این ها را گفتم. بعد با همان صراحت و شدت، به تجاوز شوروی به افغانستان حمله کردم؛ این ها مبهوت مانده بودند! یکی از همان روسای جمهور چپ به من گفت، تنها غیر متعهد در این کنفرانس، ایران است. ببینید، نظام اسلامی در ابعاد جهانی، این طور اهمیت و جلوه پیدا می کند و حتی دشمنانش مجبور می شوند به او احترام کنند. انقلاب، ما را زنده کرد و به ما شخصیت و احساس هویت داد: جامعه ما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی احساس هویت کرد؛ یعنی شخصیت خودش را باز یافت. ما به عنوان جزء نود و نهم در امواج جهانی غرق و گم بودیم؛ انقلاب ما را زنده کرد و به ما شخصیت داد. انقلاب به ما آموخت که یک ملت می تواند در اساسی ترین مسائل جهانی، سخن و موضعی داشته باشد و آن را با صراحت و بدون توجه به این که قدرتمندان و قلدرهای عالم چه می خواهند، ابراز کند و پی آن بایستد. ارزش یک ملت در جامعه بین الملل به این چیزهاست، نه به دنباله روی کورکورانه؛ آن هم نه از چیزهای خوب، بلکه از نقاط منفی. برای یک ملت، بله قربان گوی دولت های گردن کلفت تر و قوی تر و تروتمند تر بودن ارزش نیست؛ این را انقلاب به ما داد؛ این به برکت اسلام به ما رسید. الان هم با تمام قدرت ، نظام جمهوری اسلامی و ملت ایران در صحنه جهانی به عنوان یک ملت شجاع که در زمینه مسائل گوناگون صاحب ایده اید، مطرحند. اسلام و انقلاب به ما جرإت و قدرت تحرک و جوشش علمی بخشید ما از لحاظ علمی، عقب مانده و عقب نگه داشته شده بودیم. بیش از پنجاه سال، تحرک و جوشش علمی در بعضی از بخش ها تعطیل بود. این کشور کند بود، موانعی که به وجودآورند، برای این ملت مثل سم کشنده ای بود. باور را از ملت ما گرفتند. ملت و نخبگان و مغزهای ما را به هر آنچه از بیرون این مرزهاست، آن چنان دلبسته کردند که اصلاً کسی این مجال و این جرأت و این شجاعت را پیدا نکند که فکر کند می توان بر خلاف آن حرف ها یا غیر از آن حرف ها و آن نظریه ای ارائه کرد. ما هنوز هم تا حدودی گرفتار آن حرف ها هستیم. البته اسلام به ما خودباوری داد ئ انقلاب به ما جرأت بخشید. آنچه امروز مشاهده می کنیم، نتیجه همین جرأت است؛ باید این جرأت را تقویت کرد و پیشرفت. مهمترین مسئولیت رهبری، سیاست گذاری کلی نظام است وظایف و مسئولیت های رهبری، همان چیزی که در قانون اساسی آمده است. رهبری، سیاستگذار کلی نظام محسوب میشود؛ یعنی همه قوای سه گانه باید در چهارچوب سیاست های رهبری برنامه ریزی کنند و سیاست های اجرایی خودشان را تنظیم نمایند. حرکت و قواره ی کلی نظام باید در چهار چوب سیاست هایی باشد که رهبری معین می کند؛ این مهمترین مسئولیت رهبری است. ویژگی مورد نیاز یک مسئول در نظام جمهوری اسلامی آن کسی که به مجلس می رود، یا به هر مسئولیت دیگری در نظام جمهوری اسلامی می رسد، اگر فاسد، بیگانه پرست و در خدمت منافع طبقات برخوردار جامعه بود، دیگر نمی تواند نقشی را که ملت و طبقات محروم می خواهند، ایفا کند. اگر آن شخص انسان معامله گر، رشوه و توصیه و مرعوبی بود، در مقابل تشر تبلیغات و سیاست های خارجی جا زد، دیگر نمی تواند مورد اعتماد مردم قرار بگیرد و برود آن جا بنشیند و تکلیف ملک و ملت را معین کند. این شخص غیر از کفایت ذاتی و دانایی ذاتی، به شجاعت اخلاقی، تقوای دینی و سیاسی و عقیده درست هم احتیاج دارد. تا این تاریخ ، هیچ حکومتی مثل حکومت فعلی ایران، در این سرزمین نبوده است شما این را بدانید که تا این تاریخ، هیچ حکومتی مثل حکومت فعلی ایران، در این سرزمین نبوده که به رای و خواست و عاطفه مردم متکی باشد؛ من این را به طور یقین می گویم و آن را ثابت می کنم. البته حکومت هایی بوده اند که ستایش کردن، یک حرف است؛ ایمان و باور و عاطفه مردم در اختیار یک حکومت بودن، یک حرف دیگر است؛ این متعلق به جمهوری اسلامی است؛ این به برکت انقلاب و تکیه به مردم است؛ الان هم همین طور است، این را بنده با افتخار تمام عرض می کنم. در این جا اقبال مردم، با فرعونیت و احساس خود برتر بینی زمامداران همراه نشده است. بنده که الان دارم با شما حرف می زنم یک سر سوزن در خودم احساس کبریایی ندارم الحمدالله رب العالمین سایر مسئولان کشور هم این گونه اند؛ رئیس جمهور هم ندارد، رئیس مجلس هم ندارد، رئیس قوه قضائیه هم ندارد؛ اصلا و ابدا چنین چیزی وجود ندارد. مسئولان ما می دانند که امانت خدا در دست آن هاست، امروز چند صباحی وجود دارد، اما فردا نیست. مسئولان بر عهده خودشان وظایفی قائلند؛ این مربوط به این کشور است. اگر کسی ادعا کند و بگویید نظام اسلامی ما هیچ عیبی ندارد، گزاف گفته است اگر کسی در مقابل این جوان ها ادعا کند و بگوید نظام اسلامی ما هیچ عیبی ندارد و همان قالبی را که اسلام خواسته، ما داریم پیاده می کنیم، گزاف گفته است، به هیچ وجه این طور نیست. خود ما انسانهای ضعیفی هستیم. وقتی کسانی اسم مبارک امیرالمومنین (ع) یا اسم مبارک ولی عصر(روحی فداه) را می آورند، بعد اسم ما را هم دنبالش می آورد، بنده تنم می لرزد. آن حقایق نور مطلق، با ما که غرق در ظلمتیم، خیلی فاصله دارند. ما گیاه همین فضای آلوده دنیای امروزیم، ما کجا، کمترین و کوچکترین شاگردان آن ها کجا؟ ما کجا و قنبر آنها کجا؟ ما کجا و آن غلام حبشی فدا شده در کربلای امام حسین کجا؟ ما خاک پای آن غلام هم محسوب نمی شویم. اما آنچه که حقیقت است، این است مه ما به عنوان مسلمانی که راهمان را شناخته ایم، تصمیم خود را گرفته ایم و نیروی خود را برای این راه گذاشته ایم و به همه وجود در راه داریم حرکت می کنیم و ادامه خواهیم داد. نواقصی در کار ما وجود دارد؛ همه این نواقص هم قابل حل است. قیام حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام در روز 10 محرم سال 61 هجری ماهیتی ضدظلم و استکبار ستیز داشت و بر همین نمط، شیعه و شیعیان نیز در گذر زمان همواره در برابر ظالمان قرار داشته و حکومت های جور را برنتابیده اند. تاریخ معاصر نیز شاهد نقش تعیین کننده محرم در جنبش های اصیل مردمی است که جلوه کامل بروز و ظهور این تاثیر را در انقلاب اسلامی مشاهده می کنیم؛ مردم نیز با شعارهای خود (همچون نهضت ما حسینی است و رهبر ما خمینی است) به طور شفاف بر این امر تکیه و تاکید داشتند. بقیه ی مقاله در ادامه مطلب. ادامه مطلب ... کمیته ارتباطات و اطلاع رسانی ستاد مرکزی دهه فجر انقلاب اسلامی، با صدور اطلاعیه ای، عناوین ایاما... دهه مبارک فجر انقلاب اسلامیرا اعلام کرد. به گزارش خبرگزاری مهر، دراین اطلاعیه آمده است: در سالی که مزین به نام مبارک پیامبر اعظم «ص» است تقارن دو حماسه عظیم فجر و محرم نشاندهنده این واقعیت بزرگ وغیر قابل انکار است که انقلاب اسلامیزاییده و مولود مبارک عاشورای حسینی است و قیام امام خمینی (ره) استمرار قیام امام حسینی (ع) در عاشورا است واین همان فرهنگ عظیم استکبار ستیزی است. کمیته ارتباطات و اطلاع رسانی ستاد مرکزی دهه فجر انقلاب اسلامی، با صدور اطلاعیه ای، عناوین ایاما... دهه مبارک فجر انقلاب اسلامیرا اعلام کرد. به گزارش خبرگزاری مهر، دراین اطلاعیه آمده است: در سالی که مزین به نام مبارک پیامبر اعظم «ص» است تقارن دو حماسه عظیم فجر و محرم نشاندهنده این واقعیت بزرگ وغیر قابل انکار است که انقلاب اسلامیزاییده و مولود مبارک عاشورای حسینی است و قیام امام خمینی (ره) استمرار قیام امام حسینی (ع) در عاشورا است واین همان فرهنگ عظیم استکبار ستیزی است. برای دانلود بر روی لینک کلیک راست نموده و گزینه save as target را انتخاب نمائید. مسیر دخیره فایل در کامپیوترتان را انتخاب نموده و فایل را ذخیره نمائید. برای مشاهده فایلها نیاز به برنامه adobe pdf reader دارید. نمونه سوال آزمون ریاضی در لینک های زیر قابل دانلود است. برای دانلود بر روی لینک کلیک راست نموده و گزینه save as target را انتخاب نمائید. مسیر دخیره فایل در کامپیوترتان را انتخاب نموده و فایل را ذخیره نمائید. نمونه سوال آزمون نهایی ریاضی در لینک زیر قابل دانلود است. برای دیدن حل تمرینات و نمونه سوال تاریخ سوم اینجا کلیک کنید. برای دیدن حل تمرینات و نمونه سوالات جغرافی سوم اینجا کلیک کنید. درباره وبلاگ .ورود شما را خوش آمد عرض می کنم.امیدوارم مطالب این وبلاگ مورد استفاده ی شما قرار گیرد. نقطه نظرات خود را برای بهبود وبلاگ مطرح نمایید،متشکرم موضوعات مطالب اخير نويسندگان صفحات وبلاگ


text: دسته: تعیین جنسیت جنین به روش های سنتی انتخاب جنسیت فرزند به دلخواه ،از دیر باز، یکی از آرزوهای بشر بوده است.چه بسا خانواده هایی که به علت نداشتن یکی از دوجنس ( خصوصا فرزند پسر) دچار مشکلات فراوان شده اند و یا خانواده هایی که سالها به امید داشتن یکی از دوجنس تعداد زیادی بارداری را یکی پس از دیگری و با فاصله کم داشته اند ولی نتیجه مطلوب بدست نیامده است و نه تنها سلامت مادر را به خطر انداخته است بلکه هزینه زیادی را برای خانواده به دنبال داشته است در جوامع امروز هم که تنظیم خانواده به خوبی رعایت می شود اهمیت تعیین جنسیت بیشتر خود را نشان می دهدو خانواده ها اکثرا می خواهند دو فرزند و از هر دو جنس داشته باشندو این اهمیت تعیین جنسیت را در تنظیم خانواده و کاهش هزینه های مربوط به تعداد فرزندان نشان می دهد. در بیشتر خانواده هایی که تازه تشکیل زندگی دادهاند بین زن و مرد بر سر جنس فرزند اختلاف نظر وجود دارد؛ عده ای طرفدار دختر و عده ای دوستدار پسر هستند شاید هم برای بعضی اشخاص چندان تفاوتی نداشته باشد چون هنوز صاحب هیچ کدام نیستند ! چیز جالب تر و مفرح تر از حدس زدن جنسیت نوزادی است که هنوز به دنیا نیامده؟ همه دوست دارند دستی در این کار داشته باشند. پس تعجب نکنید اگر یک وقت کسی را که نمی شناخته اید در سوپر مارکت جلو بیاید و بخواهد جنسیت فرزندتان را حدس بزند. برای سالیان سال، افراد برحسب متدهایی که در طول زمان به طور تجربی کسب کرده بودند، جنسیت نوزادان را در شکم مادر پیش بینی می کردند. هرچند که این داستان ها تا حد زیادی از واقعیت دور بوده اند، اما برای سرگرمی جالب است. تشخیص از نوع ویار:ویار و میل به موادغذایی در دوران بارداری یکی از شایعترین مسائلی است که اکثر خانمهای باردار آن را تجربه میکنند. میل به شیرینیها، ترشیها و حساسیت به بو و حتی میل به مصرف موادغذایی غیرمفید از جمله مسائلی است که خانمهای باردار در طول دوران بارداری آن را تجربه میکنند. تمایل به مصرف برخی از موادغذایی طبیعی و سالم در خانمها در این ایام بهدلیل تامین مواد مغذی مورد نیاز بدن و جنین آنهاست که واکنشی طبیعی در دوران بارداری محسوب میشود. باورهایی در میان مردم درباره رابطه ویار و جنس بچه وجود دارد که بهصورت تجربی و نسلبهنسل به آنها منتقل شده است. این باورها اگر چه به لحاظ علمی بررسی نشده اما در بسیاری از موارد نتایج جالبی به همراه داشته است. پس از بارداری بسیاری از اعضای خانواده بی تاب میشوند تا نوع بچه را بدانند و حدسزدن درباره جنس بچه به یکی از دغدغههای اعضای خانواده تبدیل میشود. براساس باورهای قدیمی، ویار زن باردار به موادغذایی ترش یا شور یکی از علائم داشتن فرزند پسر و میل به موادغذایی شیرین نمایانگر داشتن فرزند دختر است. درمانگران با بررسی شرححال خانمهای باردار با بررسی علائم دیگری مانند رنگ ادرار، رنگ مو، چاقیهای موضعی، فرم و شکل شکم زنان در دوران بارداری گاهی میتوانند نوع جنین را تشخیص دهند. تشخیص بوسیله حلقه ازدواج: در این آزمایش ساده تنها لازم است که زنجیری را از حلقه ازدواج خود رد کرده و به طور عمودی بروی شکم خود بدون حرکت نگه دارید. بعد از ۵ ثانیه حلقه بطور عجیبی شروع به حرکت می کند بدون اینکه دخالتی بکنید به حرکت حلقه نگاه کنید. تقریبا بعد از ۱۰ ثانیه از شروع حرکت حلقه با ریتمی یکنواخت حرکت می کند. اگر حرکت حلقه بصورت دایره ای می چرخد: جنین شما پسر است. اگر حلقه بصورت خطی حرکت می کند: جنین شما دختر است. تشخیص بوسیله نمک: با استفاده از نمک می توان فهمید که جنس جنین چیست. باید بدون اینکه خانم حامله متوجه قصد شما باشد مقداری نمک بر سر خانم حامله بریزید(البته بدون اینکه خود او متوجه شود) حالا منتظر عکس العمل ناخودآگاه او باشید. اگر خانم حامله دست در موهای خود برد:جنین او دختر است. اگر خانم حامله دست خود را به سمت بینی خود برد:جنین او پسر است. بطور خلاصه پسر است اگر: اوایل حاملگی اول صبح حالت تهوع نداشته اید. ضربان قلب نوزاد کمتر از ۱۴۰ در دقیقه است. در قسمت شکم چاق می شوید. شکمتان مثل یک توپ بسکتبال می شود. نوک سینه هایتان به طور قابل ملاحظه ای تیره تر می شود. به غذاهای ترش و شور علاقه مند می شوید. به پروتئین—گوشت و پنیر—علاقه مند می شوید. پاهایتان سردتر از دوران قبل از حاملگی خواهد شد. موی روی پاهایتان سریعتر رشد می کند. دستهایتان خیلی خشک می شود. پدر بچه هم همراه با شما شروع به چاق شدن می کند. حاملگی برایتان بسیار خوشایند است. رنگ ادرارتان زرد روشن خواهد شد. بینی تان بزرگ تر خواهد شد. حلقه ازدواجتان را با نخ روی شکمتان آویزان نگاه دارید، دایره دایره می چرخد. سردرد خواهید داشت. سنتان را موقع حاملگی با عدد ماهی که در آن حامله شدید را جمع کنید، عدد زوج به دست می آید. دختر است اگر: اوایل حاملگی اول صبح حالت تهوع خواهید داشت. ضربان قلب نوزاد حداقل ۱۴۰ در دقیقه است. در قسمت های ران و باسن چاق می شوید. سینه ی سمت چپتان بزرگتر از سمت راستی می شود. موهایتان هایلایت قرمز می گیرد. شکمتان شکل هندوانه می شود. به غذاهای شیرین علاقه مند می شوید. به میوه جات علاقه مند می شوید. به آب پرتقال علاقه مند می شوید. در دوران حاملگی نسبت به واقع عادی حال خوبی ندارید. در دوران حاملگی بداخلاق و ترشرو می شوید. صورتتان بیش از همیشه جوش می زند. ته مانده ی نان را نمی خورید. سینه هایتان طراوت خاصی می گیرد. رنگ ادرارتان زرد تیره می شود. اگر حلقه ی ازدواجتان را با نخ روی شکمتان آویزان نگاه دارید، به اطراف خواهد چرخید. سنتان را موقع حاملگی با عدد ماهی که در آن حامله شدید را جمع کنید، عدد فرد به دست می آید. امتحان کنید ضرر نداره.... http://mothers2000.blogfa.com/post/91 از روی ظاهر مادر میتوان به جنسیت جنین پی برد؛ اگر نوزاد پسر باشد: - رنگ و روی زن نیکو است. - حرکات وی سبک، سریع و راحت است. - پستان راست کمی بزرگتر از پستان سمت چپ است. - نبض دست راست قویتر، بلندتر، متواترتر و سریعتر است. - اشتها خوب است. - بارداری اثرات کمتری در بدن او دارد. - در سمت راست شکم احساس سنگینی دارد. - شیر ابتدا به پستان راست رسیده و از آن تراوش میکند. - سر پستان راست بزرگتر و متمایل به سرخی دارد (در نوزاد دختر به سیاهی متمایل است). - اگر شیر تراوش شده را روی آئینه بریزند و در آفتاب نگاه کنند، میدرخشد و به راحتی فرو میریزد و اگر آن را در آب بدوشند، شیر شناور میماند (در جنین دختر شیر به زیر آب فرو میرود). - شروع حرکت جنین زودتر است (در پایان سه ماهگی در حالیکه در جنین دختر در پایان ۴ ماهگی شروع به جنبش دارد). - خون مادر گرمتر است (در مقایسه با زنی که جنین دختر در شکم دارد). www.mehrteb.ir/fa/archives/259


text: مس بسیاری از آشپزهای حرفه ای، ظروف مسی را انتخاب میکنند زیرا مس بهترین رسانای حرارت بوده و بسیارسریع و یکنواخت داغ میشود. اما ظروف مسی گران قیمت هستند و به رسیدگی و صیقل کاری نیاز دارند. برای جلوگیری از فعل و انفعالات شیمیایی مس با مواد غذایی، داخل ظرفهای مسی را با لایه ای از قلع یا فولاد ضد زنگ میپوشانند. ظروف مسی را هرگز نباید در ماشین ظرفشویی قرار داد و باید آنها را بعد از شستن بلافاصله خشک نمود. هر چند که مدیر گروه تغذیه دانشگاه تهران از کاربرد کم ظروف مسی در کشورمیگوید، اما برخی تحقیقات داخلی، چندین مورد بیماری ذخیر ه مس در كبد را گزارش کرده اند که آن را مربوط به ظروف مسی می دانند. عمده ترین علت بروز این بیماری، استفاده از ظروف مسی برای پختن غذا یا داغ كردن شیر یا انتقال شیر در این نوع ظروف است. این ظروف باعث اضافه شدن مس در غذای روزانه افراد میشوند و این مس اضافی در كبد ذخیره شده و باعث از كار افتادن كبد و در نهایت مرگ شخص میشود. مس با غذاهای اسیدی واكنش می دهد. اگر ظروف مسی با لایه ای از یك فلز دیگر مثل قلع یا فولاد ضد زنگ یا نیكل پوشانده شوند، از ورود مس به غذا جلوگیری می شود و ازعوارض افزایش غلظت مس در خون (تهوع، استفراغ و اسهال ) کاسته خواهد شد.


text: همسن های خودم سلام امروز روز من و شما جوونای اول کاریه. بعد یه تنفس کوچیک توی امتحانا فرصت کردم به سر رو روی این وبم یه دستی بکشم. از موضوع آپ معلومه چی می خوام بگم. می خوام از یه درد دیگه حرف بزنم. یه دردی که نه احمدی نژاد مقصره نه خاتمی و نه هیچ سیاستمدار دیگه ای. چون این درد یه درد سیاسی نیست. این درد دل خودمونه که خودمون باید بشنویمش و خودمون حلش کنیم. به رسم مداحای این زمونه دلا رو آماده کنید که ببرمتون به سرزمین بلا... (ادامه مطلب) سلام. بالاخره امتحانا تموم شد و میرزا تونست برگرده و با دوستای خوبش دوباره همراه بشه. البته تموم تمومم که نشده. یکی دیگه مونده که وقت بسیاره واسه خوندنش. اما آپ امشب: تعدادی عکس که فکر کنم بدون شرح بشه ازش مفهوم و حرف دلشو فهمید. آپ امشب موضوعی نسبتا شبیه به موضوع "چی به سرمون اومده" رو داره. اما واقعا انگار باید بدون شرح حقایقو دید تا بقیه قضات کنن. توی اون آپ حرفای زیادی رد و بدل شد که خب خیلی خوب بود. موافقا و مخالفای زیادی داشت. طبیعتا موضوع بحث از تیتر پست معلومه. دوست داشتم در مورد دانشگاه آزاد تحقیقاتی می کردم و قیاسی می داشتیم از اهداف زمان تاسیس و روند الانش. ولی خب همونطور که گفتم همه چیزو از تو دل عکس میشه دید. و یه چیز دیگه که با طرح این موضوع مطمئنا منو مورد هجوم قرار خواهد داد این اعتقاد خودمه که باید بگم من هرگز مخالف خوش تیپی و به روز گردی و خوشگل بودن نیستم. من خودم یه آدمیم که به تیم و قیافم اهمیت بسیار زیادی میدم. حتی خیلی جاها به تیپ من ایراد می گیرن و ایرادشون برام مهم نیست. ولـــــــــــی حرف من اینه: تند رو نباشیم. به جا و به اندازه ی شان و شخصیتمون تیپ های روز دنیا رو به خودمون وارد کنیم. یکیم پیدا میشه میگه شخصیت من اینه. خب عیب نداره باش ولی هنجار عمومی که توی سراسر دنیا و در تمامی مجامع مطرح هست شما رو از داشتن این تریپ ها منع می کنه. این آزادی نیست بلکه هنجار شکنیه! (تکبیر لطفا) می دونین چرا هنجار شکنیه؟ چون وقتی داستان دختر ساده ی روستایی یا شهرستانی رو می خونی که چهار سال درس خوند و زحمت کشید تا دانشگاه قبول بشه و بعد از ورودش به دانشگاه به کثافت کاری هایی کشیده میشه که مو به تن آدم سیخ میشه، و بعد از چندین سال کثافت کاری به اسم دانشجو یه فاحشه ی از همه جا رونده و معتاااااااااد به فاحشگی برمی گرده خونش، به خودت میگی خب اگه بستر گمراهی نباشه گمراهی هم به وجود نمیاد. و اییییییین میشه هنجار شکنی. یا داستان پسری که قبل از رفتن به دانشگاه کمربندشو شش وجب بالای نافش می بسته و بعد از یه مدت تحصیل توی دانشگاه کمربندش به شش وجب پایین تر از نافش می رسه. و این میشه مقدمه ای برای پارتی های شبونه و مصرف اکس تازین و مشروب و... . می دونین استارت گمراهی یه همچین جوونی که تا به حال تو عمرش یه دخترو از فاصله یه متری ندیده چیه؟ وقتی با اون تیپ میره تو دانشگاه ایش ایش خوشگل خانما و جمله هایی مثل لوده و خز و... اینجور چیزاس که از اون محمد هادی یه همایون تازی (اکس تازی) میسازه. آره! انگاری اون خانما یادشون رفته که کی بودن که حالا با پوشیدن شلوارای چاک چاک دم از مد روز دنیا میزنن. یادشون رفته یه روزی جلو امثال من با ترس و لرز قاشق دستشون می گرفتن که نکنه موقع غذا خوردن ضایع بشن. به خدا بودن یه همچین کسایی. من نمیگم پسر آزاد باشه و هر غلطی دلش خواست بکنه و دختر محصور در بند حجاب باشه. من دارم میگم که تند رو نباشیم. به جا و به اندازه ی شان و شخصیتمون رفتارمون رو تنظیم کنیم. شخصیتی که بر پایه ی هنجارها باشه. راستی! من هجده سال بیشتر ندارم حرفو کوتاه می کنم. برین ادامه مطلب! سلام اومدم با یه آپ دیگه. یه حرف دیگه و یه درد و دل تازه. توی این وب از خیلی چیزا گفتم. از خیلی اشتباهات و از خیلی از زخمای جامعه گفتم. که البته از دید خیلیا حرفای من مشکل و درد واسه جامعه نبود و کلا با من مخالف بودن. خب طبیعیه همه جور ادمی پیدا میشه. حداقلش این بود که من حرف خودمو زدم. اون چیزی رو که خودم خواستم گفتم. جوابای بقیه رو هم شنیدم. شمام خوندین و قضاوت با خودتون. اینجا مثل یه دادگاه عمومیه. هممون می تونیم شاکی باشیم، همه می تونیم مدافع باشیم و همه هم اجازه ی قضاوت داریم. و هیچکس هم نمی تونه در رای هر شخص در مورد اون موضوع دخالتی کنه. چون اینجا همه چیز آزاده. ¤ بی سانسور ¤ بهانه ی امشب واسه آپ یا بهتر بگم درد و دل میرزا در مورد ورزش و اخلاق ورزشکاریه. امشب می خوام از ابعاد مختلف حواشی و اتفاقات اخلاقی مهم ورزش رو طی این چند دهه اخیر بررسی کنم. می خوام در موردش بحث کنیم. شاید به نتایجی رسیدیم. پیش از هرچیز باید توضیح بدم که من خودم یه ورزشکار حرفه ای هستم و تا به امروز هم سعیم بر حفظ تقدس ورزش و منش پهلوانی اون بوده. رکوردهای جالب من هم... سلام. امروز عکسی رو توی وبلاگی دیدم که تنمو به لرزه انداخت. دلم کباب شد. بیشتر وبگردی کردم که به چیزای جالب تری هم برخردم. امروز سوختم. پیش خودم گفتم چرا؟ چرا باید این چیزا به سر ما بیاد؟ اینه ارزش یه دختر ایرونی؟ اینه ارزشی که بانوی من فاطمه زهرا ازش مدام حرف می زدن و خودشون اسوه بی همتای این ارزش در سراسر تاریخ بودن؟ کجاس دختری که ذکر لبش یا فاطمه باشه؟ ها؟ خودش شما دختر خانم! به من جواب نده به خودت و خدات جواب بده. از فاطمه زهرا بیشتر حرف می زنی یا خواننده های اروپایی و آمریکایی؟ ذکر لب یا زهراست یا جنیفر لوپز؟