text: مُهَندِسی استفاده از روشهای علمی برای طراحی یا ساخت است. مهندسی بهکارگیری علوم با استفاده از قوانین طبیعت و فیزیکی به منظور ساخت و طراحی مواد، ساختارها، ماشینها، ابزار و سامانهها یا پردازشها است. شخصی که در رشته مهندسی تحصیل کردهاست را مهندس مینامند. تعریف انجمن مهندسین آمریکایی برای پیشرفت حرفهای، مهندسی را به صورت زیر تعریف کرد: کاربرد خلاقانه اصول علمی برای طراحی یا توسعه ساختارها، ماشینها، ابزار یا فرایندهای ساخت یا برای کار جداگانه و همراه با آنها یا ساخت و بهکارگیری موارد مشابه با آگاهی کامل از طراحی آنها یا پیشبینی عملکرد آنها تحت شرایط عملیاتی خاص و به عنوان یک نقش اقتصاد عملیاتی یا امنیت زندگی یا دارایی به آنها احترام گذاشته میشود. کسی که کارهای مهندسی انجام میدهد را مهندس گویند و کسی که پروانهٔ انجام کارهایی برای اهداف رسمی مثل مهندسی حرفهای، نمایندهٔ مهندسی طراحی، مهندسی دارای پروانه، مهندسی شرکت ثبت شده یا مهندسی اروپایی را دارد. تاریخچه مهندسی از قرون وسطی و در زمانی که انسانها اختراعهای مثل چرخ و قرقره را داشتند وجود دارد. هرکدام از این اختراعها با تعریف مدرن از مهندسی مطابقت دارد و اصول مکانیکی اصلی برای ساخت اهداف و ابزار مفید را کشف کرد. خود اصطلاح مهندسی نیز ریشهشناسی دارد که از واژۀ مهندسی آمده و به سال ۱۳۰۰ و از زمانی بر میگردد که واژه مهندسی (کسی که بر روی موتور کار میکند) را به سازنده موتورهای مهندسی میگویند. اکنون در این زمینه موتور، به ماشین نظامی مثل موتورهای مکانیکی در جنگ گفته میشود. نمونههای این استفاده مطلق در این زمان، محصولات مهندسی شده نظامی مثل محصولات نظامی مهندسین هستند. خود واژه موتور یک منشأ قدیمی تر دارد که از واژهای لاتین به معنای کیفیت کامل و بهخصوص قدرت ذهنی میآید. سپس با طراحی ساختارهای تمدن مثل پلها و ساختمانها به صورت یک اصل فنی، اصلاح مهندسی شهری دارد و اثر کار شد و روشی برای تمایز قائل شدن بین این ساختارهای اختصاصی پروژههای غیرنظامی و اصیل در اصل قدیمی تر مهندسی نظامی هستند. عصر باستانی فانوس اسکندریه، اهرام مصر، باغهای معلق بابل، قلعه اکروپلیس و پارتنون اریوپان یا ابپا و کلوسوم تیوتیها کان و مهرها و اقوام مایان، انیکا و امپراتوری از تک و دیوار عظیم چین، معبد بریهاد سوارتانجاوور در بین دیگران شهارتی برای مهارت مهندسین شهری و نظامی باستان هستند؛ اما مهندسین اولیه شهری را من هوتپ مینامیدند. او به عنوان یکی از مسئولین دجوسر ساختار هرم دجوسر را در ساکارا در مصر حول سالهای ۲۶۳۰–۲۶۶ بیسی طراحی و سرپرستی کرد. یونان باستان ماشینهایی را در حوزه شهری و نظامی ساخت. مکانیزم آنتی کتیرا اولین کامپیوتر ماشینی مشهور و اختراع مکانیکی هخامنشیان نمونههایی از مهندسی اولیه شهری هستند. بعضی از اختراعها هخامنشیان مثل مکانیزم آنتی کیتارا به دانش پیچیدهای از رندهای مختلفی نیاز داشت که دو اصل کلیدی در تئوری ماشینی است که به طراحی دنبالههای دنده انقلاب صنعتی کمک کرد و امروزه در زمینههای گستردهای مثل رباتیک و مهندسی اتومبیل از آن استفاده میشود. ارتشهای چین، یونان و رم ماشینهای پیچیده نظامی و اختراعهای را در قرن ۴ بیسی مثل تریوم، بالستا و کاتاپوست ساختند. عصر رنسانس ویلیام گیلبرت اولین مهندس الکتریسیته با ۱۶۰۰ انتشار دمگنت است. اما اصطلاح «الکتریسیته» را اختراع کرد. اولین موتور بخار در سال ۱۶۹۸ و توسط توماس ساوری مهندس مکانیک ساخته شد. ساخت این وسیله باعث انقلاب صنعتی در چند دهه و باعث آغاز تولید حجیم شد. با ظهور مهندسی به عنوان یک حرفه در دهه ۱۸ این اصطلاح در زمینههایی به کار میرود که درون ریاضی و علم مورد استفاده قرار میگیرد. اما این زمینه به علاوه مهندسی نظامی و شهری، هنرهای مکانیکی ادغام شده مهندسی دارد. عصر مدرنیته مراحل اولیه مهندسی الکتریسیته شامل آزمایشها انساندررو ولتا در دهه ۱۸۰۰، آزمایشها مایکل فارادی جورج اوهم و دیگران و اختراع موتور الکتریسیته در سال ۱۸۷۲ است. کار جیمز مکس ول و هنریچ هرتز در اواخر قرن ۱۹ این رشته الکترونیک را ایجاد میکند. اختراع بعدی لوله بخار و ترانزیستور به توسعه الکترونیک کمک کرد و مهندسین الکترونیک و الکتریسیته همکاران خود را در حال افزایش میبینند. اختراع توماس ساوری و یک مهندس اسکاتلندی به نام جیمز وات باعث ایجاد مهندسی مکانیک مدرن شد. ساخت ماشینهای اختصاصی و ابزار نگهداری آنها در طی انقلاب صنعتی باعث رشد سریع مهندسی مکانیکی در بریتانیا و خارج میشود. جان اسمیتون مهندس شهری بود و به عنوان پدر مهندسی عمران شناخته میشد. او یک مهندس عمران انگلیسی مسئول طراحی پلها، کانالها و قناتها بود و یک مهندس مکانیک و فیزیکدان برجسته بود. اسمیتون سومین فانوس سنگی را طراحی کرد که پیشگام استفاده از آهک هیدرولیکی بود و تکنیک شامل بخشهای گرانیک در ساخت آن را ایجاد کرد. این فانوس دریایی تا سال ۱۸۷۷ مورد استفاده قرار گرفته و مجدداً در پلی مانت هو ساخته شد که به عنوان برج اسمیتون شناخته شد. او در تاریخ و کشف و ساخت سیمان مدرن حائز اهمیت است زیرا او نیازهای ترکیبی برای «هیدروالکتریکی» بودن سیمان را میشناسد و در نهایت منجر به اختراع سیمان پورتلند میشود. مهندسی شیمی مثل مهندسی مکانیکی در قرن ۱۹ و در طی انقلاب صنعتی شکل گرفت. سازنده مقیاس صنعتی تقاضای مواد و فرایندهای جدیدی را تا سال ۱۸۸۰ برای تولید در مقیاس زیاد مواد شیمیایی دارد که درون یک صنعت جدید ساخته و برای ساخت مقیاس زیاد مواد شیمیایی در دستگاههای صنعتی به کار میرود. نقش مهندسی شیمی طراحی دستگاهها و فرایندهای شیمیایی است. مهندسی هوافضا در مورد طراحی سفینه است در حالی که مهندسی هوا فضا یک اصطلاح پیچیدهتر است که شامل طراحی فضا میشود و منشاَ آن به پیشگامان هوایی در آغاز قرن ۲۰ برمی گردد، اگرچه کار سرجوج کایلی نیز از اواخر دهه قرن ۱۸ است، دانش اولیه مهندسی با مفاهیم و مهارتهایی از شاخههای مهندسی همراه است. اولین پی اچ پی در مهندسی در ایالات متحده برای جوسیه ویلیارد گیبر در دانشگاه یال ۱۸۶۳ و پی اچ پی دوم در علم آمریکا ست اما برادران رایت یک دهه پس از پروازهای موفق، مهندسی هوا فضا را از طریق سفینه نظامی مورد استفاده در جنگ جهانی دوم ایجاد کردند. در سال ۱۹۹۰ و با ایجاد تکنولوژی کامپیوتری، اولین موتور تحقیقی توسط مهندس کامپیوتر به نام ادلان امتاگ ساخته شد. شاخههای مهندسی مهندسی یک اصل گسترده است که اغلب به رشتههای فرعی گوناگونی شکسته میشود. این اصول در مورد بخشهای گوناگون کار مهندسی است. اگرچه این مهندسین در ابتدا در یک رشتهٔ خاص آموزش میبینند، اما مهندس از طریق حرفهٔ مهندسی در چندین بخش کار میکند. چندین نمونه از شاخه های مهندسی در زیر آمده اند: مهندسی مکاترونیک: (به انگلیسی: Mechatronics Engineering) [مکا (مکانیک) + ترونیک (الکترونیک)] تلفیق 3 رشتهٔ مهندسی مکانیک، مهندسی الکترونیک و مهندسی کامپیوتر است. این رشته کوشش بر آن دارد تا نگاهی یکپارچه به سامانههای ساخته شده از بخشهای مکانیکی، الکترونیکی، کنترلی و نرمافزاری داشته باشد. واژهٔ مکاترونیک توجه شما را به دانش مکانیک و الکترونیک جلب میکند. هدف مکاترونیک ایجاد و به کارگیری ارتباط درونی میان رشتههای مهندسی مرتبط با اتوماسیون است، تا یک نمایه از کنترلِ پیشرفته را در سامانههای ترکیبی به کار گیرد. مهندسی مکاترونیک یک مجموعهٔ بینرشتهای تلفیقی از پوشش اهداف مشترک رشتههای مهندسی مکانیک، مهندسی برق، مهندسی کنترل، مهندسی کامپیوتر، مهندسی مولکولی (از نانوشیمی و بیولوژی) را پدید می آورد. با کمک دانش مکاترونیک می توان به سامانههای سادهتر، ارزانتر، راحتتر و انعطافپذیرتر دست یافت. از نگاهی دیگر، مهندسان مکاترونیک با دید یکپارچه ای که از دانشهای مهندسی (الکترونیک، مکانیک، کامپیوتر) دارند، میتوانند بر اجرای طرحهای مهندسی نظارت داشته و برای آنها برنامهریزی نمایند. مهندسی شیمی: کاربرد، شیمی، زیستشناسی و اصول مهندسی برای انجام فرایندهای شیمیایی در مقیاس تجاری مثل اصلاح پتروشیمی، زیرساخت، مخمر و تولید بیو ملکولی است. مهندسی عمران: طراحی و ساخت کارهای اختصاصی و عمومی مثل زیرساختها (هواپیماها، جادهها، راهآهن، منبع آب و تصفیه) پلها، سدها و ساختمانها. مهندسی برق: طراحی و بررسی سامانههای الکتریسیته و الکترونیک مثل مدارهای الکتریسیته، ژنراتورها و موتورها. نظارت و بازرسی در فرآیندهای نصب، اصلاح، تست کردن و عملیات استاندارد سیستمها و تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی، تهیه اسناد مربوط به قرارداد و مناقصه و ارزیابی آنها برای ساخت یا نگهداری از قطعات و سیستمهای الکتریکی، نظارت بر تکنسینهای برق، تکنولوژیستها، برنامهنویسان، تحلیلگران و دیگر مهندسان مرتبط با رشته تحصیلی برق در یک پروژه. وسایل الکترومغناطیس، الکترومکانیکی، وسایل الکترونیکی، مدارهای الکتریسیته، فیبرهای کنترل، وسایل چشمی الکتریسیته، سامانههای کامپیوتری، ارتباطات از راه دور، ابزار سازی، کنترل و الکترونیک. مهندسی مکانیک: طراحی سامانههای فیزیکی و مکانیکی مثل سامانههای قدرت و انرژی، محصولات فضا پیما، سامانههای اسلحه، محصولات حمل و نقل، کمپرسورها، قطارهای نیرو، زنجیرههای حرکتی، تکنولوژیها و تجهیزات جداسازی ارتعاشی این شاخههایشان با یکدیگر متفاوتند اما مهندسی دریایی و معدن کاری شاخههای مهم آن هستند. رشتههای معدن اغلب شامل شاخههای مهمی مثل مهندسی ساخت، مهندسی صوتی، مهندسی خوردگی، ابزارسازی وکنترل، هوا فضا، اتومبیل، کامپیوتر، الکترونیک، پتروشیمی، سامانهها، صوتی، نرمافزار، معماری، کشاورزی، سامانههای زیستی، بیوپزشکی، زمینشناسی، پارچه، صنعت مواد هستهای است. این شاخهها و شاخههای دیگر مهندسی در ۳۶ مؤسسه شکل دهندهٔ عضویت مجمع مهندسی انگلیس نشان داده شدهاند. اغلب متخصصین جدید رشتههای قدیمی را با هم ترکیب کرده و شاخههای جدیدی را تشکیل میدهند. برای مثال مهندسی و مدیریت سامانههای زمین شامل محدودهٔ گستردهای از عناوینی مثل انسانشناسی، مهندسی علم محیطی، اخلاقیات و فلسفه میشود. یک بخش جدید از این کاربرد در مورد زیر مجموعهای از شاخههای موجود است و اغلب ناحیهای خاکستری را تشکیل داده و برای هشدار طبقهبندی به صورت یک شاخه جدید کافی است. اما برای هر زمینه یک اشتراک وجود دارد. مهندسی کشاورزی این شاخه تلفیقی از کاربرد سایر علوم مهندسی در مدیریت، برنامهریزی، نوآوری، طراحی، ساخت در رشتههای علوم کشاورزی میباشد، مانند کاربرد مکانیک بیو سامانه در ماشین آلات کشاورزی، کاربرد مهندسی عمران و معماری در طراحی و ساخت مجتمعهای پرورش دام و طیور و همچنین طراحی زمینهای کشاورزی و ساخت گلخانهها و همچنین آبیاری و زهکشی در مزارع و زمینهای کشاورزی میباشد که در واقع درسهای این رشتههای مهندسی به همراه دروس علوم طبیعی همانند: گیاهشناسی و زراعت و میکروبیولوژی دروس علوم پایه همانند: ریاضی ،فیزیک، شیمی، بیوشیمی گرایشهای مختلف مهندسی کشاورزی نظیر: مهندسی صنایع غذایی،علوم دامی مهندسی کشاورزی تولید وژنتیک گیاهی، مهندسی کشاورزی علوم باغبانی، مهندسی کشاورزی- گیاه پزشکی مهندسی تولیدات دامی را به وجود اوردهاند. مهندسی صنایع (به انگلیسی: Industrial Engineering) از شاخههای مهندسی است، که میکوشد با تلفیق دانش مهندسی، مدیریت، طراحی و اقتصاد کارایی سامانههای تولیدی، فرایندها و سازمانها را بهبود دهد. مهندسی صنایع بهطور کلی اثربخشی، کارایی، تطبیق پذیری، پاسخ گویی، کیفیت و بهبود مستمر کالاها، خدمات و سودآوری را مدنظر قرار میدهد. پیشینه کاربردی مهندسی صنایع به نخستین سالهای انقلاب صنعتی بازمیگردد، ولی از نظر آکادمیک و علمی، مهندسی صنایع نخستین بار توسط فردریک تیلور به کار برده شد. روششناسی مهندسین ریاضیات و علوم دیگر مثل فیزیک را برای یافتن راه حلهای مناسب مسئلهها یا پیشرفت وضعیت پیدا کردهاند. اما مهندسین باید در مورد علوم مرتبط با پروژههای دیگر دانش کافی را داشته باشند. در نتیجه آنها یادگرفتند موارد جدید را از طریق این کار انجام دهند. اگر گزینههای مختلفی وجود داشته باشد، مهندسین گزینههای مختلف را سنجیده و راه حلی که مطابق باشد را انتخاب میکنند. کار مهم و منحصر به فرد مهندس تعیین آگاهی و تفسیر محدودیتها در طراحی برای ایجاد نتایج موفق است و اغلب برای ساخت محصول موفق فنی کافی نیست و باید شروط دیگر را نیز برآورده سازد. این محدودیتها شامل منابع در دسترس و محدودیتهای فیزیکی و فنی، انعطافپذیری برای اصلاحات آینده و عوامل دیگر مثل شروط هزینه، امنیت، بازار، سودمندی و ارتقای خدمات است. مهندسین با آگاهی از این محدودیتها، ویژگیهایی را برای هدف یا سامانه قابل مشاهده ایجاد میکنند. حل مسئله مهندسین از دانش علم، ریاضیات، منطق و اقتصاد و تجربه و دانش ضمنی برای یافتن راه حلهای مناسب استفاده میکنند اما ساخت یک مدل ریاضی مناسب باعث آنالیز آن میشود. معمولاً راه حلهای منطقی مختلفی وجود دارد، بنابراین مهندسین باید گزینههای طراحی مختلفی را ارزیابی و راه حلهایی برای رعایت این شروط را انتخاب میکنند. گنریچ التوشر پس از جمعآوری آمارهایی در مورد مجوزها، پیشنهاد داد که آنها مشکل از قلب طراحی مهندسی سطح پایین هستند و در حالی که بهترین طراحی در سطح بالاتر باعث حذف تناقض میشود. معمولاً مهندسین میکوشند تا طراحیها برای این ویژگیها قبل از تولید در مقیاس کامل را پیشبینی کنند آنها در بین موارد دیگر از نمونهها، مدلهای مقیاس، شبیهسازیها، تستهای تخریبی، تستهای غیر تخریبی استفاده میکنند. مهندسین مسئولیت ایجاد طراحیها را دارند که موجب نمیشود آنها به عموم آسیب بزنند. معمولاً مهندسین عامل امنیت را در طراحیها برای کاهش ریسک شکست غیر مترقبه در نظرمیگیرند. اما هر چقدر عامل امنیت بیشتر باشد، این طراحی تأثیر کمتری در بررسی محصولات شکست خورده را مهندسی فارنسیک مینامند که به طراح محصول در ارزیابی طراحیها در زمینه شرایط واقعی کمک میکند. این رشته پس از مشکلاتی مثل تجزیه پل ارزش بسیاری دارد. جستارهای وابسته مهندسی برق مهندسی صنایع نمای کلی از مهندسی شیمی فهرست مباحث مهندسی برق مهندسی زمینلرزه مهندسی بهداشت محیط مهندسی صدا اقتصاد مهندسی مهندسی معکوس مهندسی کشاورزی منابع ویکیپدیای انگلیسی پیوند به بیرون National Society of Professional Engineers position statement on Licensure and Qualifications for Practice National Academy of Engineering (NAE) American Society for Engineering Education (ASEE) The US Library of Congress Engineering in History bibliography ICES: Institute for Complex Engineered Systems, Carnegie Mellon University, Pittsburgh, PA History of engineering bibliography at University of Minnesota A YouTube presentation that explains in simple terms what engineering is, and what engineering isn't مهندسی پیشههای مهندسی فلسفه اخلاق فلسفه علم مقالههای موضوعات اصلی


source: wikipedia

text: مهندسی نرمافزار یعنی استفاده از اصول مهندسی بجا و مناسب برای تولید و ارائه محصول نرمافزاری با کیفیت که قابل اطمینان و با صرفه بوده و بر روی ماشینهای واقعی بهطور کارآمدی عمل کند. مهندسی نرمافزار یک روش سیستماتیک، منظم و دقیق برای ساخت و ارائه محصولی نرمافزاری با کیفیت است. مهندسی نرمافزار اغلب شامل فرایند خطی تحلیل، طراحی، پیادهسازی و آزمون است؛ که با بهکارگیری روشهای فنی و علمی از علوم مهندسی موجب تولید نرمافزاری با کیفیت مطلوب در طول یک فرایند انتخابی مناسب پروژه میشود. کاربردهای مهندسی نرمافزار دارای ارزشهای اجتماعی و اقتصادی هستند، زیرا بهرهوری مردم را بالا برده، چند و چون زندگی آنان را بهتر میکنند. مردم با بهرهگیری از نرمافزار، توانایی انجام کارهایی را دارند که قبل از آن برایشان شدنی نبود. نمونههایی از این دست نرمافزارها عبارتاند از: سامانههای توکار، نرمافزار اداری، بازیهای رایانهای و اینترنت. فناوریها و خدمات مهندسی نرمافزار به کاربران برای بهبود بهرهوری و کیفیت یاری میرساند. نمونههایی از زمینههای بهبود: پایگاه دادهها، زبانها، کتابخانهها، الگوها، فرایندها و ابزار. مهندسی نرمافزار عبارت است از کاربرد مهندسی برای طراحی نرمافزار، توسعه، پیادهسازی و نگهداری از نرمافزار در یک روش سیستماتیک. تعاریف رسمی مهندسی نرمافزار عبارتند از: «تحقیقات، طراحی، توسعه و تست سیستمهای عامل در سطح نرمافزار، کامپایلر، نرمافزار شبکه توزیع برای پزشکی، صنعتی، نظامی، ارتباطات، هوا فضا، کسب و کار، علمی و بهطور کلی برنامههای کاربردی محاسباتی.» «برنامه سیستماتیک علمی و دانش فناوری و روشها و تجربههایی برای طراحی، پیادهسازی و تست و مستندسازی نرمافزار» «برنامهای سیستماتیک و منظم با قابلیت سنجش توسعه و عملکرد و نگهداری از نرمافزار» "یکی از رشتههای مهندسی است که در رابطه با تمام جنبههای تولید نرمافزار است " و «ایجاد و استفاده از اصول درست مهندسی برای بهدست آوردن نرمافزاری که از لحاظ اقتصادی، قابل اعتماد و بهصرفه است و در ماشینهای واقعی به صورت کارایی عمل میکند.» مهندسی نرمافزار (به انگلیسی: Software engineering) یعنی استفاده از اصول مهندسی بجا و مناسب برای تولید و ارائه محصول نرمافزاری با کیفیت که قابل اطمینان و با صرفه بوده و بر روی ماشینهای واقعی بهطور کارآمدی عمل کند. مهندسی نرمافزار یک روش سیستماتیک، منظم و دقیق برای ساخت و ارائه محصولی نرمافزاری با کیفیت است. مهندسی نرمافزار اغلب شامل فرایند خطی تحلیل، طراحی، پیادهسازی و آزمون است؛ که با بهکارگیری روشهای فنی و علمی از علوم مهندسی موجب تولید نرمافزاری با کیفیت مطلوب در طول یک فرایند انتخابی مناسب پروژه میشود. کاربردهای مهندسی نرمافزار دارای ارزشهای اجتماعی و اقتصادی هستند، زیرا بهرهوری مردم را بالا برده، چند و چون زندگی آنان را بهتر میکنند. مردم با بهرهگیری از نرمافزار، توانایی انجام کارهایی را دارند که قبل از آن برایشان شدنی نبود. نمونههایی از این دست نرمافزارها عبارتاند از: سامانههای توکار، نرمافزار اداری، بازیهای رایانهای و اینترنت. فناوریها و خدمات مهندسی نرمافزار به کاربران برای بهبود بهرهوری و کیفیت یاری میرساند. نمونههایی از زمینههای بهبود: پایگاه دادهها، زبانها، کتابخانهها، الگوها، فرایندها و ابزار. مهمترین شاخص مهندسی نرمافزار مهمترین شاخص در مهندسی نرمافزار تولید (طراحی و پیادهسازی) نرمافزار با کیفیت متناسب با «نیازهای مشتری» است. پیشینه مهندسی نرمافزار اصطلاح مهندسی نرمافزار پس از سال ۱۹۶۸ میلادی شناخته شد. این اصطلاح طی نشست «مهندسی نرمافزار ناتو ۱۹۶۸» (که در گارمیش-پارتنکیرشن، آلمان برگزار شد) توسط ریاست نشست فریدریش ال باوئر معرفی شد و از آن پس بهطور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. اصطلاح مهندسی نرمافزار عموماً به معانی مختلفی بهکار میرود: بهعنوان یک اصطلاح غیررسمی امروزی برای محدوده وسیع فعالیتهایی که پیش از این برنامهنویسی و تحلیل سامانهها نامیده میشد. بهعنوان یک اصطلاح جامع برای تمامی جنبههای عملی برنامهنویسی رایانه، در مقابل تئوری برنامهنویسی رایانه، که علوم رایانه نامیده میشود. بهعنوان اصطلاح مجسمکننده طرفداری از یک رویکرد خاص نسبت به برنامهنویسی رایانه که اصرار میکند، مهندسی نرمافزار، بهجای آنکه هنر یا مهارت باشد، باید بهعنوان یک رشته عملی مهندسی تلقی شود و از جمعکردن و تدوین روشهای عملی توصیهشده به شکل متدولوژیهای مهندسی نرمافزار طرفداری میکند. مهندسی نرمافزار عبارت است از: کاربرد یک رویکرد سامانهشناسی، انتظامیافته، قابل سنجش نسبت به توسعه، عملکرد و نگهداری نرمافزار، که کاربرد مهندسی در نرمافزار است. مطالعه روشهای موجود در استاندارد IEEE محدوده مهندسی نرمافزار و تمرکز آن مهندسی نرمافزار به مفهوم توسعه و بازبینی یک سامانه نرمافزاری مربوط میباشد. این رشته علمی با شناسایی، تعریف، فهمیدن و بازبینی خصوصیات مورد نیاز نرمافزار حاصل سر و کار دارد. این خصوصیات نرمافزاری ممکن است شامل پاسخگویی به نیازها، اطمینانپذیری، قابلیت نگهداری، در دسترس بودن، آزمونپذیری، استفاده آسان، قابلیت حمل و سایر ویژگیها باشد. مهندسی نرمافزار ضمن اشاره به خصوصیات فوق، مشخصات معین طراحی و فنی را آماده میکند که اگر بهدرستی پیادهسازی شود، نرمافزاری را تولید خواهد کرد که میتواند بررسی شود که آیا این نیازمندیها را تأمین میکند یا خیر. مهندسی نرمافزار همچنین با خصوصیات پروسه توسعه نرمافزاری در ارتباط است. در این رابطه، با خصوصیاتی مانند هزینه توسعه نرمافزار، طول مدت توسعه نرمافزار و ریسکهای توسعه نرمافزار درگیر است. نیاز به مهندسی نرمافزار نرمافزار عموماً از محصولات و موقعیتهایی شناخته میشود که قابلیت اطمینان زیادی از آن انتظار میرود، حتی در شرایط طاقت فرسا، مانند نظارت و کنترل نیروگاههای انرژی هستهای، یا هدایت یک هواپیمای مسافربری در هوا، چنین برنامههایی شامل هزاران خط کد هستند، که از نظر پیچیدگی با پیچیدهترین ماشینهای نوین قابل مقایسه هستند. بهعنوان مثال، یک هواپیمای مسافربری چند میلیون قطعه فیزیکی دارد (و یک شاتل فضایی حدود ده میلیون بخش دارد)، در حالی که نرمافزارِ هدایت چنین هواپیمایی میتواند تا ۴ میلیون خط کد داشته باشد. با توجه به گسترش روزافزون دنیای رایانه امروزه بیش از هر زمان دیگری نیاز به متخصصان رایانه احساس میشود. متأسفانه این رشته در ایران بازار کار خوبی ندارد طبق آمارها ۶۳٫۲۷ درصد از فارغالتحصیلان در سال ۹۰ مشغول به کار در سایر مشاغل هستند. اما برای مهندسان سختافزار هم امکان کار در شرکتهای تولیدکننده قطعات و دستگاهها و مراکز صنعتی – تولیدی بسیار فراهم است و از نظر سطح درآمدی هم با توجه به دانش و پشتکار شخصی در حد متوسط قرار دارند. بهطور کلی این رشته در ایران با استقبال چندانی رو به رو نیست؛ این نیز حاکی از نبود برخی از زیرساختها در ایران هست. تکنولوژیها و روشهای عملی مهندسان نرمافزار طرفدار تکنولوژیها و روشهای عملی بسیار متفاوت و مختلفی هستند، که با هم ناسازگار هستند. این بحث در سالهای دهه ۶۰ میلادی شروع شد و ممکن است برای همیشه ادامه پیدا کند. مهندسان نرمافزار از تکنولوژیها و روشهای عملی بسیار متنوعی استفاده میکنند. کسانی که کار عملی میکنند از تکنولوژیهای متنوعی استفاده میکنند: کامپایلرها، منابع کد، پردازشگرهای متن. کسانی که کار عملی میکنند از روشهای عملی بسیار متنوعی استفاده میکنند تا تلاشهایشان را اجرا و هماهنگ کنند: برنامهنویسی در دستههای دونفری، بازبینی کد، و جلسات روزانه. هدف هر مهندس نرمافزار بایستی رسیدن به ایدههای جدید خارج از الگوهای طراحی شده قبلی باشد، که باید شفاف بوده و بهخوبی مستند شده باشد. با وجود رشد فزاینده اقتصادی و قابلیت تولید فزایندهای که توسط نرمافزار ایجاد شده، هنوز هم بحث و جدلهای ماندگار دربارهٔ کیفیت نرمافزار ادامه دارند. ماهیت مهندسی نرمافزار دیوید پارناس گفتهاست که مهندسی نرمافزار یک شکل از مهندسی است. استیو مککانل گفتهاست که هنوز اینطور نیست، ولی مهندسی نرمافزار باید یک شکل از مهندسی شود. دونالد کنوت گفتهاست که برنامهنویسی یک هنر است. دیوان فعالیتهای آماری آمریکا مهندسان نرمافزار را به عنوان زیرگروهی از «متخصصان رایانه»، با فرصتهای شغلیای مانند «دانشمند رایانه»، «برنامهنویس» و «مدیر شبکه» دستهبندی کردهاست. BLS تمام مهندسان دیگر این شاخه علمی، که شامل مهندسان سختافزار رایانه نیز هست، را بهعنوان «مهندسان» دستهبندی میکند. زیر شاخههای مهندسی نرمافزار مهندسی نرمافزار را میتوان به ۱۵ زیر رشته تقسیم کرد: شناخت: بررسی و استخراج نیازمندیهای نرمافزار که شامل استخراج، تحلیل و اعتبارسنجی خواستهها و تهیه مستندات مربوط جهت طراحی نرمافزار میباشد. طراحی نرمافزار: فرایند تعریف معماری، اجزا، واسط و دیگر مشخصههای سیستم یا اجزا را گویند. همچنین این زیر بخش به عنوان خروجی فرایند نیز تعریف میشود. طراحی نرمافزار # توجهات طراحی:سازگاری، توسعه پذیری، تحمل خطا، قابلیت نگهداری، ماژولار بودن، قابلیت اطمینان، قابلیت استفاده مجدد، استحکام، امنیت، قابلیت استفاده، کارایی، قابلیت حمل، مقیاس پذیری. ساخت نرمافزار:جزئیات مربوط به ایجاد کار با معنی برای نرمافزار از طریق برنامهنویسی، بازنویسی و تأیید، تست واحدها و اجزا، تست یکپارچگی، و اشکال یابی. تست نرمافزار: بررسی فنی -تجربی، برای ارائه به سهامداران و ذی نفعان که اطلاعاتی در مورد کیفیت محصول یا خدمات تحت تست بیا ن میکند. تعمیر و نگهداری نرمافزار: کلیه فعالیتهای مورد نیاز برای ارائه پشتیبانی مقرون به صرفه در نرمافزار است. مدیریت پیکربندی نرمافزار:شناسایی پیکربندی یک سیستم در نقاط مشخصی از زمان به منظور کنترل سیستماتیک تغییرات پیکربندی و حفظ و نگهداری یکپارچگی برنامه و ردیابی پیکربندی در طول چرخه عمر سیستم را گویند. مدیریت نرمافزارهای مهندسی: نرمافزار مدیریت فعالیتها و برنامهریزی، هماهنگی، اندازهگیری، نظارت، کنترل و گزارشگیری به منظور حصول اطمینان از توسعه و نگهداری سیستماتیک، منضبط و اندازهگیری شونده نرمافزار است. فرایند نرمافزار: تعریف، اجرا و پیادهسازی، ارزیابی، اندازهگیری، مدیریت، ایجاد تغییر و بهبود فرایند چرخه حیات خود نرمافزار را گویند. روشهای مهندسی نرمافزار و مدلهای تحمیل ساختار در مهندسی نرمافزار با هدف سیستماتیک و منظم کردن فعالیت، قابل تکرار بودن و در نهایت افزایش کیفیت نرمافزار و موفقیت امیزتر بودن ان ایجاد میشود. تمرین مهندسی نرمافزار حرفهای دربارهٔ دانش، مهارت و نگرشهای مهندسی نرمافزار است که مهندسان نرمافزار باید تمرین مهندسی نرمافزار را به صورت حرفهای، مسئولانه و اخلاقی بکنند. اقتصاد مهندسی نرمافزار در مورد تصمیمگیری در زمینه کسب و کار تجاری مهندسی نرمافزار است. مبانی ریاضی و محاسباتی مبانی مهندسی ابزار مهندسی نرمافزار و روشها: ابزارهایی مبتنی بر کامپیوتر برای مهندسی نرمافزار ایجاد شدهاند تا به فرایندهای چرخه حیات نرمافزار و روشهایی که ساختاری را بر فعالیتهای مهندسی نرمافزار اعمال میکنند کمک کند تا به هدف ساخت فعالیتهای سیستماتیک و در نهایت به موفقیت بتوان رسید. گواهینامهها در حوزه مهندسی نرمافزار امکان کسب مدارک حرفه ای از موسسه مهندسی نرمافزار در موضوعات مختلفی نظیر امنیت، بهبود فرایند و معماری نرمافزار میباشد. تست نرمافزار تست نرمافزار یکی از بخشهای مهم و تأثیرگذار در مهندسی نرمافزار است. بالابردن کیفیت نرمافزارهای تولیدی بدون توجه به فرایند تست و تضمین کیفیت نرمافزار ممکن نخواهد بود. امروزه پیشگامان صنعت نرمافزار به این نتیجه رسیدند که توسعه و تست نرمافزار باید به صورت موازی با هم پیش روند. این امر سبب میشود که همراه با توسعه نرمافزار کیفی آن نیز تضمین شود. توجه به تست نرمافزار نکته متمایزکننده شرکتهای موفق آی تی و شرکتهای شکست خوردهاست. جستارهای وابسته مؤسسه مهندسی نرمافزار توسعه نرمافزار مهندسی معکوس برنامهنویسی رایانه پانویس پیوند به بیرون انستیتو مهندسی نرمافزار آکادمی نرمافزار رایانه رشتههای مهندسی مهندسی نرمافزار


text: ترموستات یا دماپای(دماپا) دستگاهی است برای نگه داشتن دمای یک سامانه در یک محدوده مشخص به کار میرود. این کار بهوسیله کنترل شارش انرژی گرمایی به درون یا به بیرون از سامانه صورت میگیرد. ترموستات به دو نوع دیجیتال و آنالوگ تقسیم میشود. ترموستات خودرو ترموستات خودرو بین موتور و رادیاتور قرار دارد. هنگامی که دمای آب پایین است ، آب را مسدود کرده و از گردش آن جلوگیری می کند. بنابراین ، هنگامی که خودرو را برای اولین بار در صبح روشن میکنید ، موتور در اسرع وقت به دمای کار می رسد. هنگامی که دمای موتور به حد لازم می رسد، ترموستات باز می شود تا بیش از حد گرم نشود. ترموستات خودرو در واقع یک سوئیچ است که می تواند دمای آب موتور را در سطح مطلوبی ثابت نگه دارد و از متعادل بودن دمای حرارت موتور اطمینان حاصل میکند. تا زمانی که موتور کار می کند، پمپ گردش موتور دائما در داخل موتور و سیستم خنک کننده می چرخد و از گرم شدن بیش از حد دما جلوگیری می کند. با این حال ، هنگامی که خودرو را برای اولین بار روشن می کنید ، این روند حتی با وجود سرد بودن آب ادامه می یابد. برای اینکه موتور به دمای کارکرد استاندارد برسد. ترموستات همیشه باز: زمانی که موتور را برای اولین بار روشن می کنید، موتور باید در اسرع وقت به دمای نرمال عملکرد (۸۹ درجه) برسد. وقتی ترموستات باز می ماند، نمی توان به دمای نرمال رسید، زیرا آب موتور به طور مداوم در بین موتور و رادیاتور در حال گردش است. در این حالت، خودرو عملکرد پایینی خواهد داشت و سوخت بیشتری مصرف می کند. علاوه بر این ، اگر زمستان باشد ، بخاری به طور کامل گرم نمی شود. در گذشته ، ترموستات ها در تابستان از اتومبیل برداشته می شدند تا بیش از حد گرم نشود. شاید حتی شنیده باشید که ترموستات تابستانی و زمستانی وجود داشته است! در تابستان برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد، ترموستاتی کم باز شونده، و در زمستان ترموستاتی با دهانه بالا نصب می شد تا ماشین به راحتی گرم شود. در خودروهای امروزی نیازی به چنین چیزی نیست و کارخانه ها تنها یک نوع ترموستات با درجه استاندارد تولید می کنند کاربرد ترموستاتها در موارد زیر به کار میروند: دستگاهها و سیستمهای تأسیساتی خودروها لوازم خانگی دستگاهها و سیستمهای تأسیساتی ترموستاتها در صنعت تأسیسات مکانیکی برای کنترل دمای آب یا هوا در سیستمهای ایجاد برودت و حرارت به کار میروند. رادیاتورها، دیگها و فن کویلها عمومیترین دستگاههایی هستند که برای کنترل دما از ترموستات استفاده میکنند. در علوم هفتم (دوره اول متوسطه) کمی به دماپا یا ترموستات اشاره شده که برای مثال: اگر فلزهای مس و آهن در کنار یکدیگر باشند (فلز مس روی فلز آهن باشد)، براثر حرارت فلز مس افزایش حجم بیشتر نسبت به فلز آهن دارد. در نتیجه مس به سمت پایین خم میشود. لوازم خانگی یخچال ترموستات به معنی Therm(دما) و stat(ثابت) است که برای ثابت نگه داشتن دمای یک محیط یا یک محفظه مانند یخچال طراحی شدهاست که این سیستم کاملاً مکانیکی بوده و به صورت اتوماتیک و بدون دخالت دست دمای داخل آن محیط را تنظیم کرده و به عبارتی نحوه تنظیم دما توسط ترموستات انجام میشود که به کمپرسور فرمان قطع و وصل شدن را صادر میکند مثلاً زمانی که اهرم ترموستات روی ۶ قرار گیرد تا زمانی که دمای یخچال به ۶ درجه نرسیدهاست ترموستات اجازه کار به کمپرسور را میدهد و زمانی که دمای یخچال به ۶ درج رسید به صورت اتوماتیک ترموستات کمپرسور را قطع میکند تا دما در این درجه ثابت شود. در کولرهای گازی معمولاً ترموستات بالای صفر استفاده میشود و معمولاً بین ۱۶ درجه سانتیگراد تا ۳۰ درجه سانتیگراد است. ترموستات دیجیتال با پیشرفت تکنولوژی از ترموستات برای کنترل هوشمند دمای منازل مسکونی و ادارات استفاده می شود. دیجیتال دمای مطلوب را از کاربر دریافت می کند و با دمای محیط مقایسه می نماید. سپس با توجه به اختلاف دمایی که اندازه گیری کرده و دمایی که کاربر برای آن مشخص نموده، سیستم های سرمایشی و گرمایشی از قبیل فن کویل، داکت اسپلیت، پکیج و غیره را کنترل می کند. منابع اختراعهای آمریکایی اختراعهای سده ۱۷ (میلادی) اختراعهای هلندی ترمودینامیک کلیدها کنترل دما معرفیشدههای سده ۱۷ (میلادی)


text: اتوماسیون یا خودکارسازی معمولاً به فرایند قادر ساختن ماشینها به انجام عملیاتهای ترتیبی از پیش تعیین شده بدون دخالت انسان یا دخالت کم و هم چنین استفاده از تجهیزات خاص که عملیاتهای صنعتی را اجرا و کنترل میکنند، گفته میشود. اتوماسیون را میتوان در ساخت انواع کالاها، از مواد اولیه گرفته تا محصولات نهایی و در انواع تولیدیها، از کارگاههای کوچک گرفته تا تأسیسات تولید بزرگ اجرا کرد. از آنجا که بهطور کلی هزینه اولیه تجهیزات اتوماسیون بالا است و نیاز به دانش اصول بهرهبرداری و نگهداری دارد، تصمیمگیری در مورد اجرای حتی سطح پایین اتوماسیون باید شامل بررسی دقیق نیازهای واقعی سازمان باشد. در برخی شرایط، اتوماسیون انتخابی به جای اتوماسیون کامل، یک انتخاب بهتر است. مقدمه تا اوایل دهه ۱۹۵۰، بیشتر عملیاتهای انجام شده در کارخانههای تولیدی معمولی، بر روی ماشین آلات سنتی مانند ماشین تراش، دستگاه فرز، دستگاه مته و تجهیزات مختلف برای شکل دهی، و اتصال مواد انجام میشد. چنین تجهیزاتی عموماً فاقد انعطافپذیری بوده و برای تولید قطعات با ابعاد و ویژگیهای قابل قبول به نیروی ماهر قابل توجهی نیاز داشت. علاوه بر این، هر بار که کالای متفاوتی باید تولید میشد، قالبها یا ابزارها باید تعویض میشدند، فیکسچرها باید آماده یا تنظیم میشدند و حرکت مواد در میان ماشینهای مختلف باید دوباره چیده میشد. توسعه محصولات جدید و قطعات با اشکال پیچیده نیاز به تلاشهای متعدد و آزمون و خطا توسط اپراتور برای تنظیم پارامترهای پردازش مناسب بر روی دستگاهها داشت. بعلاوه، به دلیل استفاده از انسان، ساخت قطعات کاملاً مشابه اغلب دشوار، وقت گیر و پرهزینه بود. این شرایط به این معنی بود که روشهای پردازش بهطور کلی ناکارآمد بوده و هزینه کارگر قسمت قابل توجهی از کل هزینه تولید بود. ضرورت کاهش سهم نیروی کار از هزینه محصول، و همچنین نیاز به بهبود کارایی و انعطافپذیری عملیات تولید، کاملاً آشکار شده بود. بهرهوری نیز به یک موضوع اساسی تبدیل شد. بهرهوری معمولاً به صورت خروجی هر کارمند در هر ساعت تعریف میشود. به زبان ساده بهرهوری راندمان عملیات را اندازهگیری میکند. یک عملیات کارآمد از همه منابع مانند مواد، انرژی، سرمایه، نیروی کار، ماشین آلات و فناوری موجود به صورت بهینه استفاده میکند. با پیشرفت سریع در علم و فن آوری تولید، راندمان عملیاتهای تولید شروع به بهبود کرده و درصد هزینه کل مربوط به کارگر، کاهش پیدا کرد. در افزایش بهرهوری مهمترین عوامل مکانیزه سازی، اتوماسیون، و کنترل تجهیزات و ماشین آلات تولید میباشد. مکانیزه سازی یک ماشین یا فرایند را با استفاده از تجهیزات مکانیکی، هیدرولیکی، نیوماتیکی، یا الکتریکی کنترل میکند. مکانیزاسیون در دهه ۱۹۴۰ به اوج خود رسید. علیرغم مزایای بارز عملیات مکانیزه سازی، کارگر هنوز مستقیماً در یک عملیات خاص نقش داشت و عملکرد کلی دستگاه را بهطور مداوم بررسی میکرد. اتوماسیون گام بعدی در بهبود بهرهوری فرایندهای تولید بود. این عبارت در اواسط دهه ۱۹۴۰ توسط صنعت اتومبیل ایالات متحده ابداع شد و به معنای کارکرد و پردازش خودکار قطعات در داخل و در بین ماشینهای تولید بود. با کمک رایانهها و نرمافزارهای قدرتمند و پیشرفته، سیستمهای کنترل توسعه یافته و اتوماسیون پیشرفت چشمگیری را تجربه کرد. اجرای اتوماسیون هدف از اتوماسیون معمولاً موارد زیر میباشد: یکپارچه سازی جنبههای مختلف فرایند تولید در جهت افزایش کیفیت و تولید با کیفیت یکسان، کاهش زمان چرخهها و کار مورد نیاز، و کاهش هزینه کارگر. افزایش بهرهوری با کاهش هزینههای تولید از طریق کنترل بهتر فرایندها انجام میشود . قطعات با کارایی بیشتری در ماشینها تغذیه، بارگیری، و تخلیه میشوند، ماشین آلات بهطور موثرتری استفاده میشوند و در نتیجه تولید با کارایی بیشتری انجام میشود. افزایش کیفیت از طریق اجرای فرایندهای تکرارپذیر انجام میشود کاهش درگیری انسان در فرایندها، کسالت او و در نتیجه کاهش احتمال خطای انسانی. کاهش آسیب به قطعات که در هندلینگ دستی ایجاد میشود افزایش سطح ایمنی پرسنل، مخصوصاً در محیطهای خطرناک صرفه جویی در فضای کارخانه از طریق چینش ماشین آلات و جابجایی بهینه مواد . اتوماسیون موقعیت-ثابت در اتوماسیون موقعیت ثابت که به آن اتوماسیون سخت (hard automation) نیز میگویند، ماشینها برای ساخت یک محصول استاندارد، مانند چرخدنده، شفت یا بلوک سیلندر طراحی شدهاند. با اینکه پارامترهای دستگاه مانند سرعت، عمق براده برداری یا بار را میتوان تغییر داد، این ماشین آلات مخصوص انجام یک کار خاص بوده و در نتیجه انعطافپذیر نیستند. از آنجایی که طراحی و ساخت چنین ماشین آلاتی پرهزینه است، زمانی اقتصادی خواهند بود که جهت تولید انبوه استفاده شوند. اتوماسیون انعطافپذیر برخلاف اتوماسیون سخت که بیشتر برای تولید انبوه استفاده میشود در اتوماسیون نرم، اتوماسیون انعطافپذیر یا اتوماسیون قابل برنامهریزی استفاده از کنترل کامپیوتری، باعث انعطافپذیری بالای دستگاه میشود. به همین دلیل در این دستگاهها میتوان قطعات پیچیده تری تولید کرد. اتوماسیون نرم از این جهت مهم است که ماشین آلات میتوانند به راحتی برنامهریزی مجدد شوند و قطعه ای را تولید کنند که دارای شکل یا ابعادی متفاوت از قطعه قبلی باشد. پیشرفت دیگر در اتوماسیون انعطافپذیر، استفاده گسترده از رایانههای مدرن بود که منجر به توسعه سیستمهای تولید انعطافپذیر با سطح بالایی از کارایی و بهرهوری گردید. کنترلکننده منطقی قابل برنامهریزی (PLC) کنترل یک فرایند تولید با توالی مناسب، به ویژه فرآیندهایی که شامل گروهی از ماشین آلات و تجهیزات انتقال مواد است، بهطور سنتی توسط کلیدها، رلهها، تایمرها، شمارندهها و سایر دستگاههایی که با اصول مکانیک، الکترومکانیک یا پنوماتیک کار میکنند، انجام میشد. در سال ۱۹۶۸ کنترلکنندههای منطقی قابل برنامهریزی یا PLCها، برای جایگزینی با این دستگاههای سیم کشی شونده معرفی شدند. از آنجایی که PLCها قابل برنامهریزی مجدد بوده و نیازی به رلهها ندارند و فضای بسیار کمتری اشغال میکنند، از آنها بهطور گستردهای در سیستمهای تولید استفاده میشود. کاربرد اصلی آنها عبارتند از: ۱. روشن و خاموش کردن ۲. کنترل حرکت ۳. عملیاتهای ترتیبی ۴. کنترل دارای فیدبک. این کنترلکنندهها در محیطهای صنعتی بهطور قابل اعتماد عمل میکنند و کارایی کلی یک عملیات را بهبود میبخشند. اگرچه به دلیل پیشرفت در ماشینهای کنترل عددی، محبوبیت آنها کاهش پیدا کردهاست، اما PLCها هنوز هم کاربرد فراوانی در صنعت دارند. امروزه میکروکامپیوترها محبوبیت فراوانی پیدا کردهاند زیرا قیمت آنها نسبت به PLC کمتر بوده و برنامهریزی و شبکه سازی آنها راحت تر است. از PLCها همچنین در کنترل سیستمهایی که به پردازش دیجیتال سرعت بالا و قابلیتهای شبکه سازی نیاز باشد نیز استفاده میگردد. کنترل عددی کنترل عددی (NC) روشی برای کنترل حرکات اجزای ماشین با درج مستقیم دستورالعملهای رمزگذاری شده به صورت اعداد و حروف در سیستم است. سیستم بهطور خودکار این دادهها را تفسیر کرده و آنها را به سیگنالهای خروجی تبدیل میکند. این سیگنالها به نوبه خود اجزای مختلف ماشین را کنترل میکنند؛ به عنوان مثال، خاموش و روشن شدن اسپیندلها، تغییر ابزارها، حرکت قطعه کار یا ابزارها در مسیرهای خاص و روشن و خاموش شدن مایع خنککننده. کنترل عددی رایانه ای (CNC) مرحله بعدی توسعه ماشینهای کنترل عددی تبدیل کنترل سختافزاری به کنترل رایانه ای نرمافزاری بود. دو گونه کنترل رایانه ای مختلف توسعه داده شد: کنترل عددی مستقیم و کنترل عددی رایانهای. کنترل عددی مستقیم (DNC) در کنترل عددی مستقیم چندین دستگاه به صورت مستقیم، به صورت مرحله به مرحله و توسط یک رایانه مرکزی کنترل میشوند. در این سیستم اپراتور از طریق یک پایانه و از راه دور به رایانه مرکزی دسترسی دارد. با DNC میتوان از طریق رایانه مرکزی وضعیت کلیه ماشین آلات موجود در یک مرکز تولید را کنترل و ارزیابی کرد. با این حال، DNC یک مشکل اساسی دارد: اگر کامپیوتر مرکزی خاموش شود، تمام دستگاهها از کار میافتند. در کنترل عددی توزیع شده (distributed numerical control)، یک رایانه مرکزی به عنوان سیستم کنترلی تعدادی از دستگاههای CNC منفرد که هر کدام دارای میکرو رایانههای مستقل هستند، عمل میکند. این سیستم حافظه زیاد و امکانات محاسباتی را فراهم کرده و ضمن غلبه بر معایب کنترل عددی مستقیم، انعطافپذیری را ارائه میدهد. کنترل عددی رایانه ای (CNC) کنترل عددی رایانه ای (CNC) سیستمی است که در آن میکرو رایانه جزئی داخلی از یک ماشین است (به صورت onboard است). اپراتور ماشین میتواند روی رایانههای داخلی (onboard) برنامهریزی کند، مستقیماً برنامهها را اصلاح کند، برنامههایی را برای قسمتهای مختلف آماده کند و برنامهها را ذخیره کند. امروزه از سیستمهای CNC به دلیل در دسترس بودن (الف) رایانههای کوچک با حافظه بزرگ، (ب) کنترلکنندهها و ریزپردازندههای قابل برنامهریزی کم هزینه و (ج) قابلیت برنامهنویسی، بهطور گستردهای استفاده میشود. اجزاء کنترل در یک سیستم اتوماسیون صنعتی اتوماسیون (خودکارسازی) از سه قسمت اساسی تشکیل شدهاست که عبارتند از: اندازهگیرها کنترلکننده (Controller) محرکها (actuator) ۱- اندازهگیرها اندازهگیرها در واقع چشم سیستمهای کنترل محسوب میشوند و با کمی سازی مقادیر فرایندی کنترلکننده را از وضعیت موجود در فرایند آگاه ساخته و در نتیجه کنترلکننده فرمان مورد نیاز را به محرک جهت کنترل فرایند و رسیدن به نقطهٔ تنظیم مورد نظر ارسال مینماید. هر دستگاه اندازهگیری شامل سه جزء اساسی: حسگر، ترانسدیوسر و ترانسمیتر میباشد. الف) حسگر (Sensor) حسگر قطعهای است که به پارامترهای فیزیکی نظیر حرکت، حرارت، نور، فشار، الکتریسیته، مغناطیس و دیگر حالات انرژی حساس است و در هنگام تحریک آنها از خود عکسالعمل نشان میدهد و برای این عکسالعمل نیاز به انرژی خارجی ندارد. ب) ترانسدیوسر (Transducer) ترانسدیوسر قطعهای است که وظیفه تبدیل حالات انرژی به یکدیگر را برعهده دارد، حسگر پارامتر مورد اندازهگیری را به ترانسدیوسر تحویل میدهد، سپس ترانسدیوسر آن را به یک سیگنال قابل درک برای کنترلر تبدیل میکند لذا برای انجام این تبدیل نیاز به یک منبع انرژی خارجی دارد. ج) ترانسمیتر (Transmitter) ترانسمیتر وسیلهای است که یک سیگنال خروجی ترانسدیوسر را به سیگنال استاندارد قابل انتقال تبدیل مینماید. از معروفترین استانداردهای ترانسمیترها میتوان به استاندارد ۴ تا ۲۰ میلیآمپر و ۰ تا ۱۰ ولت اشاره نمود. ۲- کنترلکننده قسمت دوم ابزاردقیق بخش کنترل میباشد. کنترل عبارتست از سوق و نگهداری یک یا چند فرایند به وضعیت یا وضعیتهای مطلوب یا مورد نظر. این مفهوم در برگیرندهٔ کنترل کمی، کیفی، حفظ ایمنی و محیط زیست میباشد که اهداف اساسی کنترل میباشند. ۳- محرکها محرکها ادواتی هستند که سیگنال خروجی را از قسمت کنترلکننده گرفته و متناسب با این سیگنالها عمل میکنند. از عمده ادوات خروجی میتوان به شیرهای کنترل و الکتروموتورها اشاره کرد. این ادوات با عملکرد خود باعث کنترل پارامترهای اندازهگیری شده در مقدار مطلوب و مورد نظر میشوند. این بخش برگرفته از متن اصلی مقاله در سایت تدبیر فرایند هوشمند میباشد انواع مختلف ابزارهای اتوماسیون ANN - شبکه عصبی مصنوعی HMI – رابط انسان و ماشین DCS - سامانه کنترل توزیعشده SCADA - اسکادا PLC - پیالسی PAC - کنترلکننده خودکار قابل برنامهریزی Machine Vision & image processing - سیستمهای مبتنی بر بینایی ماشین و پردازش تصویر ابزار دقیق کنترل حرکت رباتیک منابع اتوماسیون اتوماسیون صنعتی رشتههای مهندسی صنعت مهندسی مکاترونیک


text: خودپَرداز (به انگلیسی: Automated Teller گMachine :ATM) که گاه عابر بانک هم نامیده شده دستگاهی الکترونیکی است که به مشتریان بانک این امکان را میدهد تا در هر زمان دلخواه بهوسیلهٔ قراردادن کارت عابربانک خاصی در دستگاه و وارد کردن یک گذرواژه از حساب خود پول دریافت کرده یا موجودی حساب بانکی خود را بگیرند بدون اینکه نیاز به شمارشگر انسانی باشد. بسیاری از خودپردازها نیز به امکان واریز پول یا چک، جابهجایی پول میان حسابهای بانکی و حتی خرید تمبر را برای مشتریان فراهم میکنند. نخستین دستگاه خودپرداز خاورمیانه، در ایران توسط بانک بیمهٔ بازرگانان و در تهران راهاندازی شد. امروزه بیشتر دستگاههای خودپرداز ایرانی به شبکهٔ شتاب متصل هستند. شبکهٔ شتاب امکان برداشت و مشاهدهٔ موجودی را برای دارندگان کارتهای بانکهای عضو این شبکه از همهٔ خودپردازها فراهم میآورد. در ایران میتوان از طریق دستگاههای خودپرداز اقدام به پرداخت قبضهای خدمات عمومی نظیر آب، برق و تلفن نمود. تاریخچه نخستین دستگاه خودپرداز را ۲۷ ژوئن ۱۹۶۷ یک شعبهٔ بانک بارکلیز در محلهٔ انفیلد تاون در شمال لندن افتتاح کرد. این اختراع جان شپرد-بارون بود و در آن زمان حداکثر ده پوند به متقاضیان پرداخت میکرد. شعبهٔ انفیلد بانک بارکلیز همچنان فعال است و در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷ به مناسبت پنجاهمین سالگرد خودپرداز، یکی از دستگاههایش را به رنگ طلایی درآورد. مکان دستگاههای خودپرداز را میتوان در هر مکانی قرار داد، اما اغلب در نزدیکی یا درون بانکها و در مراکز خرید، فرودگاهها، ایستگاههای مترو، پمپبنزینها و دیگر مکانها نیز قرار دارند. دستگاههای خودپرداز پیشرفته گاه میتوانند قابلیتهای شعبهٔ بانک را تکمیل کنند. در سالهای اخیر، کشورهایی مانند هند و برخی از کشورها در آفریقا در حال نصب دستگاههای خودپرداز در مناطق روستایی هستند که انرژی خورشیدی دارند. مرتفعترین خودپرداز در گردنهٔ خنجراب در پاکستان واقع شدهاست. این دستگاه خودپرداز در ارتفاع ۴۶۹۳ متری توسط بانک ملی پاکستان نصب شدهاست و دستگاه برای کار در دماهای پایینتر از ۴۰ درجهٔ سانتیگراد طراحی شدهاست. [نیازمند منبعمعتبر] سختافزار دستگاه خودپرداز معمولاً از دستگاههای زیر تشکیل شدهاست: CPU (برای کنترل رابط کاربری و دستگاههای معامله) خوانندهٔ کارت مغناطیسی یا تراشه (برای شناسایی مشتری) یک پین پد برای پذیرش و رمزگذاری شماره شناسایی شخصی EPP4 (مشابه در طرح با صدای لمس یا صفحهکلید ماشین حساب)، به عنوان بخشی از یک محفظهٔ ایمن ساخته شده رمزنگاری ایمن، بهطور کلی در یک محفظهٔ امن نمایش (استفاده شده توسط مشتری برای انجام معامله) دکمههای کلیدی عملکرد (معمولاً نزدیک صفحه نمایش) یا صفحهٔ لمسی (برای انتخاب جنبههای مختلف معامله استفاده میشود) چاپگر ضبط (برای تهیهٔ سابقهٔ معامله به مشتری) Vault (برای ذخیرهٔ قطعات ماشینآلات که نیاز به دسترسی محدود دارند) Housing (برای زیباییشناسی و پیوستن به علائم) سنسورها و شاخصها نرمافزار [نیازمند منبع معتبر] با انتقال به سختافزار رایانه شخصی، میتوان از سیستمعاملهای استاندارد تجاری و محیطهای برنامهنویسی در دستگاههای خودپرداز استفاده کرد. پلتفرمهای معمول که قبلاً در توسعه ATM مورد استفاده قرار میگرفتند شامل RMX یا OS / 2 است. دستگاه خودپرداز Wincor Nixdorf، ویندوز ۲۰۰۰ را اجرا میکند امروزه اکثریت قریب به اتفاق دستگاههای خودپرداز در سراسر جهان از یک سامانه عامل مایکروسافت ویندوز استفاده میکنند، در وهله اول Windows XP Professional یا Windows XP Embedded. شمار کمی از خودپردازها هنوز هم میتوانند نسخههای قدیمیتر سیستمعامل ویندوز مانند ویندوز انتی، ویندوز سیای یا ویندوز ۲۰۰۰ را اجرا کنند. سیستمعامل لینوکس همچنین در بازار خودپرداز مورد استقبال واقع میشود. نمونهای از آن بانریسول، بزرگترین بانک در جنوب برزیل است که سیستمعامل اماس-داس را در دستگاههای خودپرداز خود با لینوکس جایگزین کردهاست. Banco do Brasil همچنین در حال انتقال دستگاههای خودپرداز به لینوکس است. مهندسی Vortex مبتنی بر هند در حال تولید دستگاههای خودپرداز است که تنها با لینوکس کار میکنند. پروتکلهای معاملهٔ لایههای رایج مانند Diebold 91x (911 یا ۹۱۲) و NCR NDC یا NDC + تقلید نسلهای قدیمی سختافزار را روی سیستمعاملهای جدیدتر با پسوندهای افزایشی ساخته شده به مرور زمان برای پرداختن به قابلیتهای جدید فراهم میکند، اگرچه شرکتهایی مانند NCR بهطور مداوم این پروتکلها را صادر میکنند. نسخههای جدیدتر بیشتر تولیدکنندگان عمدهٔ دستگاههای خودپرداز، بستههای نرمافزاری را ارائه میدهند که این پروتکلها را پیادهسازی میکند. پروتکلهای جدیدتر مانند IFX هنوز مورد استقبال گستردهٔ پردازندههای معاملات قرار نگرفتهاند. با حرکت به یک پایگاه نرمافزاری استانداردتر، مؤسسات مالی بهطور فزایندهای به توانایی انتخاب و برنامههای کاربردی که تجهیزات آنها را هدایت میکنند علاقهمند شدهاند. WOSA / XFS، که اکنون با عنوان CEN XFS (یا به سادگی XFS) شناخته میشود، یک API مشترک برای دسترسی و دستکاری دستگاههای مختلف خودپرداز فراهم میکند. J / XFS یک اجرای جاوا از CEN XFS API است. در حالی که مزایای درک شده XFS شبیه مانترای جاوا «نوشتن یک بار، هر جا اجرا شود»، بیشتر فروشندگان سختافزار خودپرداز، تفسیرهای متفاوتی از استاندارد XFS دارند. نتیجهٔ این تفاوتها در تفسیر بدان معنی است که برنامههای دستگاههای خودپرداز معمولاً از واسطه استفاده میکنند تا حتی تفاوتهای موجود بین سیستمعاملهای مختلف را نیز از بین ببرد. با شروع سیستمعاملهای ویندوز و XFS در دستگاههای خودپرداز، برنامههای نرمافزاری این قابلیت را دارند که باهوشتر شوند. این مسئله نوع جدیدی از برنامههای خودپردازها را ایجاد میکند که معمولاً به عنوان برنامههای قابل برنامهریزی گفته میشوند. این نوع برنامهها میتوانند میزبان کاملاً جدیدی از برنامهها را انجام دهند که در آن ترمینال خودپرداز میتواند بیش از ارتباط برقرار کردن با سوئیچ خودپرداز انجام دهد. اکنون اجازهٔ اتصال به سایر سرورهای محتوا و سامانههای بانکی ویدئویی را دارد. نرمافزار قابل توجه خودپرداز که بر روی سیستمعاملهای XFS کار میکند شامل Triton PRISM , Diebold Agilis EmPower , NCR APTRA Edge , Absolute Systems AbsoluteINTERACT، پلتفرم نرمافزاری Kal Kaliteite KAL , Phoenix Interactive VISTAatm , Wincor Nixdorf ProTopas, Euronet EFTS و Intertech inter-AT قابلیت اطمینان پیش از اینکه یک دستگاه خودپرداز در یک مکان عمومی قرار بگیرد، معمولاً با پول، تست و سامانههای رایانهای که اجازهٔ انجام معاملات را میدهد، آزمایش گستردهای انجام شدهاست. عواقب مالی ناشی از کار نادرست دستگاه نیز درجههای بالایی از انگیزه برای به حداقل رساندن نقص را فراهم میکند. دستگاههای خودپرداز و شبکههای الکترونیکی مالی پشتیبانی، بهطور کلی بسیار قابل اعتماد هستند، که معیارهای صنعت بهطور معمول ۹۸٫۲۵٪ مشتری را برای دستگاههای خودپرداز و در دسترس بودن تا ۹۹٫۹۹۹٪ برای سامانههای میزبان که شبکههای خودپرداز را مدیریت میکنند، تولید میکنند. اگر شبکههای دستگاههای خودپرداز از خدمات خارج شوند، ممکن است مشتریان تا زمان شروع ساعات بعدی بانک خود، قادر به انجام معاملات نباشند. ماژولهای اصلی خودپرداز کارتخوان یا کارت ریدر (Card Reader): دریافت کارت مشتری، خواندن اطلاعات آن. پینپد (EPP: Encrypting PinPad): دریافت رمز مشتری، رمز کردن آن و ارسال به کامپیوتر. چاپگر رسید یا رسید پرینتر (Receipt Printer): چاپ اطلاعات رسید مشتری روی کاغذ رسید، برش و تحویل آن به مشتری. چاپگر ژورنال یا ژورنال پرینتر (Journal Printer): چاپ گزارش عملکرد دستگاه و رول کردن کاغذ جهت استفادههای بعدی کاربر شعبه. این چاپگر از دید مشتری پنهان است. اسکناسپرداز یا کش دیسپنسر (Cash Dispenser): شمارش اسکناس و تحویل آن به مشتری. دریافتکنندهٔ اسکناس یا کش اَکسپتور (Cash Acceptor): دریافت اسکناس از مشتری و ذخیرهٔ آن در دستگاه. Cash Recycler: دریافت و پرداخت اسکناس، ترجمهٔ مستقیم نام این ماژول، بازیافتکنندهٔ اسکناس یا کش است که مرسوم نیست. این ماژول کار دو ماژول قبل را با هم انجام میدهد؛ یعنی هم از مشتری اسکناس میگیرد و هم قادر به پرداخت آن است. بعضی از مدلها محفظهٔ دریافت/پرداخت جداگانه دارند و قادر به استفادهٔ مجدد از اسکناسهای دریافتی نیستند، اما بعضی از مدلها قادر به پرداخت همان اسکناسهای دریافتشده به مشتری بعدی هستند. بارکدخوان یا بارکد ریدر یا بارکد اسکنر (Barcode Scanner, Barcode Reader): خواندن بارکدهایی مثل بارکد قبض. دوربین (Camera): گرفتن عکس یا فیلم از مشتری یا کاربر دستگاه. پنل کاربر یا اپراتور پنل (SOP: Supervisor Operation Panel یا TTU: Text Terminal Unit): یک ماژول داخلی و سمت اپراتور دستگاه و شامل صفحهکلید و نمایشگر است. نمایش وضعیت کلی خودپرداز و ماژولهای آن، وارد کردن تنظیمات، عیبیابی ماژولها و ... توسط این ماژول انجام میشود. واحد سنسورها و اندیکیتورها (Sensors and Indicators Unit: SIU): شامل کلیهٔ سنسورهای دستگاه مثل سنسور درها، ضربه و ...، و چراغها مثل چراغهای چشمکزن ورود کارت و ... است. خودپرداز، ماژولهای دیگری نیز ممکن است داشته باشد که در ایران معمولاً از آنها استفاده نمیشود. به عنوان مثال Depository برای دریافت پاکت، Coin Acceptor/Dispenser برای دریافت/پرداخت سکه و ماژولهای امنیتی برای رمزنگاری پیامها. در ایران تعداد خودپردازها در ایران آخرین گزارش بانک مرکزی ایران در خصوص ابزارهای پرداخت، مربوط به شهریور ۱۴۰۱ و پس از آن تاکنون بهروزرسانی در این مورد انجام نشدهاست. طبق این گزارش حدود ۶۱ هزار دستگاه خودپرداز در ایران فعال است که به بیش از ۴۱۵ میلیون کارت، خدمات میدهند. البته این گزارش برای تعدادی از بانکها بهروز نیست و آمار مربوط به سالهای گذشتهاست. برندهای خودپرداز در ایران خودپرداز یا عابربانکهای موجود در ایران برندهای مختلفی دارند که به صورت مختصر انواع آنها را بررسی میکنیم: NCR: برندی آمریکایی بوده که توسط شرکت «ایران ارقام» نمایندهٔ رسمی انسیآر آمریکا وارد ایران شده و تا اوایل دههٔ ۱۳۸۰ و قبل از تحریم این شرکت، در ایران فروخته میشد. درصد بالایی از خودپردازهای ریفربیشد که در حال حاضر در کشور فروخته میشود خودپردازهای NCR مدل ۵۸۸۶ و ۵۸۸۷ میباشد. GRG: شرکت ایران ارقام پس از تحریم شدن توسط NCR، اقدام به واردات از این کمپانی مشهور چینی کرده و به بانکهای مختلف این دستگاهها را ارائه داد. WINCOR: همواره رقیب سرسخت NCR بوده. وینکور آلمان که توسط شرکت خدمات انفورماتیک (فرادیس البرز) به ایران معرفی شد، بعدها توسط کمپانی دیبولد آمریکا خریداری شده و اسم آن از WINCOR NIXDORF به DIEBOLD NIXDORF تغییر داده شد. BANQIT: این برند سوئدی توسط شرکت «ایران نارا» به ایران معرفی شد اما هیچگاه نتوانست در بازار با انسیآر و وینکور رقابت کند. Hyosung: شرکت «ایران نارا» پس از بنکیت خودپرداز هیوسانگ کرهای را به ایران معرفی کرد که با توجه به کیفیت بالا توانست بازار خوبی کسب کند. TECHNO: برند تکنو توسط شرکت «توسن تکنو» وابسته به شرکت توسن (کیش ویر سابق) معرفی شد که در واقع برندی ایرانی برای دستگاههای چینی و کرهای با برندهای KINGTELLER و الجی است. دستگاههای این شرکت با نامهای تکنو ۴، ۵، ۶ و جدیدترین آنها که الجی کره است با نام تکنو ۷ به بازار معرفی شدند. EASTCOM: دستگاههای این شرکت چینی که دستگاههای مشابه وینکور تولید میکند توسط شرکت «آدونیس» به کشور وارد شده و مشغول به کار هستند. SIGMA: شرکت «خوارزمی» پس از واردات تعدادی دستگاه وینکور، دستگاههای خودپرداز ساخت این شرکت ایتالیایی را وارد کشور کرد. EDGE: برند شرکت GSS برای خودپردازهای چینی معرفیشده توسط این شرکت به بازار ایران است. RAVIS و PARA: خودپردازهایی با برند ایرانی که بیشتر به اشخاص حقیقی و دفاتر پست بانک فروخته شدهاست. HATEF: اولین خودپرداز طراحی و ساخته شده در ایران که در دههٔ ۱۳۸۰ فعال بود و بانک صادرات بزرگترین مشتری این شرکت بود. خودپرداز در زبانهای دیگر برای خودپرداز در زبانهای گوناگون واژههای گوناگونی بهکار میرود که برخی از آنها در زیر میآید: انگلیسی آمریکا: (Automated Teller Machine (ATM (معنی: بانکدار خودکار) در شرق آمریکا: MAC machine یا (MAC (Money Access Center (معنی: مرکز دسترسی به پول) انگلیسی کانادا: (Automated Banking Machine (ABM (معنی: دستگاه خودکار بانکی) در برخی زبانهای اروپایی Bancomat یا Bankomat (دستگاه خودکار بانک) در اسپانیایی Cajero Automático (دستگاه خودکار نقد کردن) در انگلستان Cashpoint و Cashmachine (نقدگاه) انگلیسیها در زبان عامیانه به دستگاه خودپرداز «سوراخ در دیوار» میگویند. آلمانی Geldautomat (معنی: دستگاه خودکارِ پول) در نروژ Minibank (معنی: بانک کوچک) در هلند Pin Automaat (معنی: دستگاه خودکار پول کشیدن) در سوئیس Postomat (معنی: دستگاه خودکار بانکی به نام سوئیس پست). پانویس اتوماسیون اختراعهای آمریکایی اختراعهای انگلیسی اختراعهای سده ۲۰ (میلادی) بانکداری بانکها تجهیزات بانکداری تجهیزات و اصطلاحات بانکداری خودپردازها سامانههای پرداخت سامانههای توکار علم اقتصاد در ۱۹۶۷ (میلادی) فناوری بانکداری معرفیشدههای ۱۹۶۷ (میلادی) معرفیشدههای مرتبط با رایانه در ۱۹۶۷ (میلادی)


text: سَرگَرمی یا تَفَنُّن به فعالیتهایی گفته میشود که در آن توجه مخاطبان یا شرکتکنندگان به موضوعی یا کنشی سرگرمکننده جلب میشود. به کسی که این کار را انجام میدهد، سرگرمیساز میگویند. نمونههای تفنن و سرگرمی از این دستند: پویانمایی شرطبندی گپ زدن سیرک رقص میگساری شکار گیشا خنداندن (کاری که دلقکها، کمدینها، جوکگوها، یا وبگاههای اینترنتی شوخیآمیز میکنند) جستارهای وابسته شعبدهبازی رسانههای گروهی شاهنامه خوانی بازی ورزش موسیقی تئاتر پیکنیک تیراندازی جورچین سرگرمی سرگرمیها مفهومهای زیباییشناسی


text: پاوه یکی از شهرهای شمالی استان کرمانشاه و مرکز شهرستان پاوه است که در مجاورت مرز ایران و اقلیم کردستان در کشور عراق قرار دارد. شهر پاوه در ۲۱°۴۶ طول جغرافیایی وَ ۰۳°۳۵ عرض جغرافیایی و ارتفاع ۱۵۴۰ متری از سطح دریا واقع شدهاست. این شهر در ۱۱۲ کیلومتری کرمانشاه، ۴۵ کیلومتری تا نقطه صفر مرزی و در ۵۶۶ کیلومتری تهران قرار دارد. شهر پاوه در کنار درههای سرسبز قد برافراشته و رود پاوه رود از جنوب شهر میگذرد. آب و هوای منطقه نسبتاً سرد و مایل به معتدل مرطوب است. در شهر پاوه، زبان کردی سورانی و هورامی بهعنوان زبان گفتاری و زبان فارسی به عنوان زبان آموزش و مکاتبات رسمی، مورد استفاده قرار میگیرد. نام گفته شده که نام پاوه از نام سردار معروف یزدگرد سوم به همین نام گرفته شده که در برابر حملۀ اعراب مسلمان مقاومت کردهاست. عدهای بر این باورند که واژه پاوه به معنی پایدار و پاورجا (ایستاده در گویش گوران، هورامی) است. بافت شهری پاوه سازهها و منازل مسکونی در این شهر به گونهای طراحی شدهاست که در بیشتر موارد پشتبام خانهای که در ارتفاع کمتری از دامنه کوه ساخته شدهاست حیاط منزلی است که چند متر بالاتر ساخته شدهاست و به بافت روستای ماسوله در استان گیلان شباهت دارد. به همین دلیل در دهههای گذشته در تبلیغات گردشگری از پاوه با لقب «شهر هزار ماسوله» نام برده میشود. پاوه در گذشته ۹ محله داشته که ساکنان اصلی شهر در این قسمتها ساکن بودهاند و عبارتند از: «پشته»، «میرائاوا»، «شه خه لیان»، «سه ردی»، «قدیم شار»، «ئاسنگران»، «قلاخوان یا کلاخوان»، «فیض ئاوا»، «سواره یا زواره». خیابانها خیابان ۲۶مرداد: این خیابان از ترمینال کرمانشاه شروع تا میدان مولوی امتداد دارد. خیابان مولوی: از میدان مولوی شروع وبه میدان شهداء (فلکه فرمانداری) منهی میشود. خیابان مرکزی –سراب هولی کمربندی گردشگری –آرامگاه امام غزالی امام خمینی رسالت تکیه دارد. پاوه یک شهر طولیست طول شهر پاوه که از چورژی تا نوریاب امتداد دارد حدود ۱۲ کیلومتر است. پاوه کلاً سه خیابان اصلی و چندین خیابان فرعی خیابانی که از ترمینال کرمانشاه به سمت شهر امتداد مییابد در جنب بیمارستان به دو شاخه تقسیم میشود شاخهای به نام خیابان ۲۶ مرداد تا میدان مولوی وسپس با نام خیابان مولوی به فلکه فرمانداری (میدان شهداء) منتهی میشود؛ که البته در آنجا نیز انشعاباتی یافته وبه خیابانهای صلاح الدین ایوبی، امام غزالی، مرکزی وآرامگاه منتهی میگردد. تکایا در پاوه دو تکیه موجود میباشد: تکیه مرحوم حاج شیخ نصرالدین خالصی رهبر طریقت قادری و تکیه و خانقاه نقشبندی که مرکز تجمع دراویش حضرت شیخ حسام الدین نقشبندی است. فرهنگ شناسی موزه مردمشناسی پاوه تنها موزه در شهر پاوه است که از سال ۱۳۸۷ راه اندازی شدهاست. در این موزه پوشاک کُردی گوران منطقۀ هورامان، معماری روستایی، ابزارآلات سنتی کشاورزی، آشپزی کردی، صنایع دستی، ماکت مردم در حال انجام کار، نساجی سنتی و نیز بخشی از دانش بومی باغداری در غرفههایی جداگانه نگهداری میشود. این اشیاء و ماکتها گویای بخشی از آداب و رسوم فرهنگی منطقۀ پاوه و هورامان در زمینۀ کشاورزی، نساجی، آشپزی و تولید ابزار کار است. مراسم سنتی اجتماعی- مراسم مذهبی مراسم مذهبی مانند مراسم عرفانی و ذکر که در تکیه و خانقاه برگزار میشوند. مراسم سنتهای اجتماعی مانند تولد نوزاد، عروسی و ... به خصوص در روستاهای اطراف پاوه این مراسم به خوبی حفظ شدهاند. مراکز علمی دانشگاه پیام نور دارالعلوم اسلامی نجار دانشگاه علمی کاربردی دانشکده سما جاذبههای گردشگری کوهستانها: مانند «شاهو»، «آتشگاه»، «کریسان»، ” سیمله”، ” ریاوکو و ... چشمهها و آبشارها: مانند «هانه کوان», «ئورینج”های “ویمیر»، «هانه برالو»، «هانه ساو» و برای آبشار میتوان از «شلماو» نام برد. یخچالهای طبیعی: مانند «پیازدول»، «میشیاو» جنگلها: سراسر پاوه و هه ورامان پوشیده از جنگلهای طبیعی با درختهایی است که ارتباط نزدیکی با نوع تغذیه شهر و منطقه دارند. مانند ” مرخیل” مکانهای دیدنی و تاریخی معماری و سکونت گاههای انسانی: خود شهر که بافت پلکانی دارد آرامگاهها و مقبرهها: مانند آرامگاه کوسه هجیج، آرامگاه “سید محمد اصفهانی ”، زیارتگاه «پیرپرچن» اماکن متبرکه: مانند مسجد «حضرت عبدالله»، مسجد «خضر زنده» موزهها: موزه مردمشناسی فرهنگی مکانهای تاریخی: مانند مجسمه پیر میردوک که البته بر اثر فعالیت سودجویان این مجسمه تخریب شده و تنها مکان این مجسمه تاریخی، با نام پیر میردوک باقیماندهاست. از مهمترین بناهای تاریخی و جاهای دیدنی پاوه نیز میتوان به «قلعه دژ» یا «قلعه لا دزی» باقیمانده از دوره ساسانی، «مسجد جامع پاوه»، «آتشگاه»، «آرامگاه سلطان اسحاق» در روستای شیخان و «آرامگاه سید عبیدالله» در روستای هجیج اشاره کرد. وضعیت طبیعی و آب و هوا پاوه منطقهایی است در کنار کوهستان اورامانات در میان دو کوه «شاهو» و «آتشگاه» واقع شده، دارای آب و هوای نسبتا سرد رو به معتدل و نیمه مرطوب است. پاوه و منطقه اطرافش دارای جنگلها، مراتع سرسبز، باغات، چشمهها، آبشارها و رودخانههای فراوان هستند. آب شرب شهر پاوه از منابع آبی متعددی مانند چشمهها و چاههای هانی کوان، سرکران، بیدمیری، هولی، بندره و ... تأمین میشود. در ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ اعلام شد که به دلیل خشکسالی دبی این منابع کاهش یافتهاست. محلاتی مانند چورژی که در گذشته روستا بوده و سپس به شهر پاوه الحاق شدهاند آب شرب ندارند و آبرسانی به این محلات با تانکر صورت میگیرد. کشاورزی و دامداری بیشتر مردم پاوه به علت داشتن آب و هوای مناسب، به کشاورزی و دامداری اشتغال دارند. محصولات کشاورزی شهرستان پاوه؛ گردو، آلوچه، روغن، پشم، میوه، توتون، بادام، انگور، انجیر، و سقز است. آب کشاورزی از چشمه (سراب هولی) و رود و آب آشامیدنی شهر از سراب هولی فراهم شدهاست. همچنین از محصولات صادراتی شهرستان پاوه میتوان به گردو، بادام، انگور، انجیر، فراوردههای دامی و... اشاره کرد. مردم پاوه در گذشته باغدار و دامدار بودهاند. این دو حرفه امروزه از رونق خود افتادهاند و بخصوص قانون ارث تأثیر بسیاری در قطعه قطعه شدن باغهای شهر دارد. امروزه پاوه بیشتر یک شهر توریستی خدماتی میباشد. گیاهان از جمله گلهای وحشی منطقه میتوان به: «سوره هراله»، «چنور»، «بوژانه»، «ورکهمر»، «شب بو»، «گل سوسن»، «برزهلنگ» اشاره کرد. گیاهان وحشی که برای طب یا به صورت خوراک از آنان استفاده میشود عبارتند از: «ریواس»، «سوره بنه»، «کنیوال»، «گزنه»، «گل گاو زبان»، «بهرهزا»، «پیچک»« شنگی» و .... درختها و درخت چههای خودرو جنگلهای پاوه: گلابی، بلوط، ون، تمشک و .... مردم زبان زبان مردم پاوه، هورامی و کردی جافی است. پوشش لباس سنتی مردان این منطقه که «چوخه و رانک» نامیده میشود، بسیار معروف است. که از کرک یک نوع بز شالهایی را میبافند و چوخه و رانک از آن تهیه میشود. لباس زنان نیز میتواند مثل سایر شهرهای کردنشین، از نیمتنهای مثل «سوخمه»، شلواری به نام «گوران، اورامی»، و پیراهنی به نام «کجی»، کت «که وا و پانتول» و کلاه «کلاو» تشکیل شده باشد. مذهب مذهب رایج مردم شهرستان پاوه، سنی شافعی است. هورامی های کندوله شیعه مذهب و هورامی های منطقهٔ دالاهو و گهواره بر آیین یارسان یا اهل حق هستند. جمعیت بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲۵٬۷۷۱ نفر (۷٬۹۳۲ خانوار) بودهاست. فرهنگ در شهر پاوه یک آمفیتاتر روباز به نام «شانو» برای اجرای نمایشهای خیابانی وجود دارد که در پارک آزادگان واقع در بلوار جانبازان قرار دارد. ساخت این آمفیتئاتر از ۱۳۹۷ آغاز شد و در ۱۴۰۲ به بهرهبرداری رسید. سوغاتیها صنایع دستی صنایع دستی این منطقه هم عبارتند از: گیوه دوزی، کلاهدوزی، چوخا بافی، موج بافی، سجاده بافی و .... صنایع دستی: «چه خورانک مه ره ز»، «کلاش»، «شال»، «فره نجی»، “هه لاوه”۴ و چوخه و رانک (لباس مردانه)، کلاش (گیوه)، نمدمالی، گلیم و جاجیمبافی، فرنجیسازی و فرشبافی.صنایع دستی بینظیر مانند: چوخه و رانک (لباس مردانه)، کلاش (گیوه)، نمدمالی، گلیم و جاجیمبافی، فرنجیسازی و فرشبافی. معروفترین صنایع دستی این منطقه شامل «گیوه کشی»، «گیوه بافی»، «شال بافی»، «رشک بافی»، «سبد بافی»، «قالیبافی»، «پشم ریسی»، «موج بافی»، «سجاده بافی»، «جاجیم» و «خراصطاز» است. غذاها «دوینه»، «کهلانه»، «شهلهمینه»، «خورشت هلو» و «خورشت خلال» از غذاهای مخصوص پاوه هستند. همچنین شیرینیهای محلی توسط مردم پاوه تهیه میشود که «نیمه فیسی»، «گیته مژگه»، «شیلکینه»، «شکر لهمی» و «پهشیه» از مهمترین آنهاست. غذاهایی که مخصوص پاوه و هورامان اند: «دوینه»، «کلانه»، «شه له مین»، «خورشت هلو»، «خورشت خلال بادام» و .... شیرینیهای محلی مثل «نیمه فیس»، «نوخورجانه» (کلوچه)، «گیته مژگه»، «شیلکینه»، «شکر لهمی»، «پشیه» و .... کَلانه (به کردی: کهلانه) یا کلانه کردستان یکی از غذاهای کردی است که بیشتر در پاوه درست می شود. نگارخانه یادداشتها پانویس جستارهای وابسته ملا محمد زاهد ضیایی پاوهای پاوه پراکنش کرد پاوه شهرهای شهرستان پاوه مناطق مسکونی کردنشین در استان کرمانشاه


text: رادیو به سامانه و نیز دستگاهی گفته میشود که صدا، پیام، یا در حالت کلی، یک سیگنال را به وسیله امواج رادیویی منتقل (ارسال یا دریافت) میکند. ارتباط رادیویی، ارسال سیگنالها با استفاده از مدولاسیون امواج الکترومغناطیسی و در فرکانسهای رادیویی است. امواج الکترومغناطیسی میتوانند از هوا و خلأ بگذرند. اطلاعات (صدا، تصویر، پیام) با استفاده از روشهای معین و با تغییر بعضی از مشخصههای امواج منتشر شده مانند دامنه، فرکانس، فاز یا پهنای پالس منتقل میشوند. امواج الکترومغناطیسی یا بهطور مستقیم از راه بازتاب یا پراش از محیط (هوا، خلأ) عبور میکنند. شدت امواج الکترومغناطیسی، با افزایش فاصله از منبع انتشار کم میشود و در بعضی موارد هم انرژی آنها توسط محیط انتشار جذب میشود (مانند جذب امواج مایکروویو توسط قطرات باران). پارازیت (تداخل) عموماً موج منتشر شده را دچار تغییر میکند؛ این تداخل الکترومغناطیسی از سوی منابع طبیعی (مانند رعد و برق) یا منابع مصنوعی (مثل دیگر فرستندهها و انتشار دهندههای ناگهانی) ناشی میشود. همچنین در گیرنده، نویز تولید میشود (نویز را نباید با پارازیت یکی دانست). اگر توان نویز یا تداخل به اندازه کافی زیاد باشد، سیگنال مورد نظر دیگر قابل تشخیص و آشکارسازی نیست. این موضوع اساساً باعث محدود شدن گسترهٔ ارتباطات رادیویی میشود. مخابرات رادیویی در سامانههای مخابرات رادیویی، اطلاعات با استفاده از امواج رادیویی در فضا منتقل میشود. در پایان ارسالسازی، اطلاعاتی که باید ارسال شود توسط نوعی مبدل به سیگنال الکتریکی متغیر با زمان به نام سیگنال مدولاسیون تبدیل میشود. سیگنال مدولاسیون ممکن است یک سیگنال صوتی بیانگر صدا از یک میکروفون، یک سیگنال ویدئویی بیانگر تصاویر متحرک از یک دوربین فیلمبرداری، یا یک سیگنال دیجیتال متشکل از دنباله ای از بیتها بیانگر دادههای باینری از یک کامپیوتر باشد. سیگنال مدولاسیون به یک فرستنده رادیویی اعمال میشود. در فرستنده، یک نوسان ساز الکترونیکی یک جریان متناوب نوسانی در فرکانس رادیویی تولید میکند که موج حامل نامیده میشود زیرا برای «حمل» اطلاعات از طریق هوا کار میکند. سیگنال اطلاعات برای مدوله کردن حامل استفاده میشود، برخی از جنبههای موج حامل را تغییر میدهد و اطلاعات را بر روی حامل جایگزینسازی میکند. سامانههای رادیویی مختلف از روشهای مدولاسیون مختلفی استفاده میکنند: ایام (مدولاسیون دامنه) - در یک فرستنده ایام، دامنه موج حامل رادیویی توسط سیگنال مدولاسیون تغییر میکند؛: 3 افام (مدولاسیون فرکانس) - در فرستنده افام، فرکانس موج حامل رادیویی توسط سیگنال مدولاسیون تغییر میکند؛: 33 در رادیوهای وی اِچ اِف (فرکانس بسیار زیاد) بهجای مدولهکردن دامنه (AM)، از مدوله کردن فرکانس (FM) استفاده میشود. در روش اِفاِم، سیگنال خروجی میکروفون به جای آن که دامنه موج رادیویی را تغییر دهد، فرکانس آن را تغییر میدهد. از روش اِفاِم برای پخش استریو و دستیابی به کیفیت عالی استفاده میشود؛ زیرا تداخل کمتر از اِیام (AM) در آن تأثیر میگذارد. افاسکا (کلیدزنی جابجایی-فرکانس) - در دستگاههای دیجیتال بیسیم برای انتقال سیگنالهای دیجیتال استفاده میشود، فرکانس موج حامل بین فرکانسها جابجا میشود.: 58. اوافدیام (همتافتسازی تقسیم فرکانس متعامد) - خانواده ای از روشهای مدولاسیون دیجیتال پیچیده که بهطور گسترده در سامانههایی با پهنایباند بالا مانند شبکههای وای-فای، تلفنهای همراه، پخشهمگانی تلویزیون دیجیتال و پخشهمگانی صوتی دیجیتال (DAB) برای انتقال دادههای دیجیتال با استفاده از حداقل پهنایباند طیف رادیویی استفاده میشود. اجزای سامانه مخابراتی فرستنده شامل یک منبع سیگنال (اُسیلاتور)، که موج حامل با فرکانس معیّنی تولید میکند و نیز فرایندی برای تغییر بعضی از خصوصیات موجِ حاملِ تولیدشده (مانند دامنه، فرکانس، فاز یا ترکیبی از اینها) بر اساس اطلاعات (صدا، تصویر و ...) است. به این فرایند، مدولاسیون میگویند. فرستنده، موجِ حاملِ مُدولهشده را پس از تقویت به آنتن میدهد که آن را به یک موج الکترومغناطیسی تبدیل کند که میتواند از هوا و خلأ عبور کند (گاهی با یک قطبش مشخص). اجزای فرستنده میکروفون: صدا را به سیگنال الکتریکی تبدیل میکند. نوسانساز: موج حامل را تولید میکند. مدولهکننده : موج حامل را با سیگنال خروجی میکروفون مُدوله میکند (مثلاً دامنه آن را بر اساس سیگنال میکروفون تغییر میدهد). تقویتکننده: توانِ موج حامل مدولهشده را قبل از ورود به آنتن تقویت میکند. آنتن فرستنده: موجِ حاملِ مُدولهشده را به امواج الکترومغناطیسی تبدیل و منتشر میکند. گیرنده امواج الکترومغناطیس به وسیلهٔ آنتن گیرنده دریافت میشوند. آنتن گیرنده، امواج را گرفته و را به سیگنال الکتریکی تبدیل میکند. گیرنده این سیگنال را آشکار کرده و اطلاعات آن را (صدا، تصویر و ...) استخراج میکند. اجزای گیرنده آنتن گیرنده: امواج رادیویی را میگیرد. این امواج در آنتن، سیگنالهای ضعیفالکتریکی تولید میکنند. تیونر: سیگنال یک ایستگاه رادیویی را انتخاب میکند و سایر سیگنالها را حذف میکند سپس توسط مخلوطکننده فرکانس، فرکانس سیگنال دریافتی را کاهش میدهد. آشکارساز: سیگنال صوتی را از موجِ حاملِ مُدوله شده استخراج میکند. تقویتکننده: سیگنال صوتی را برای بلندگو تقویت میکند. بلندگو: سیگنال الکتریکی را به ارتعاشات صدایی مشابه آنچه به میکروفون رسیده بود تبدیل میکند. کاربردهای رادیو از اولین کاربردهای رادیو، فرستادن پیغامها برای ناوگانهای دریایی، به صورت تلگراف با استفاده از کد مورس بین کشتیها و زمین بوده و اولین استفادهکنندهها شامل تفنگداران و ناوهای دریایی ژاپن و روسیه در طول جنگ تسوشیما در ۱۹۰۵ بودهاست. یکی از استفادههای فراموش نشدنی از تلگرافهای دریایی، به هنگام غرق شدن کشتی تایتانیک در سال ۱۹۱۲ است، که شامل ارتباط بین اپراتور روی کشتی در حال غرق و کشتیهای نزدیک به آن و ارتباط با ساحل برای گزارش نجات یافتگان بودهاست. رادیو برای انتقال دستورها و ارتباط بین نیروی ارتش و نیرویهای دریایی در جنگ جهانی اول استفاده شدهاست، آلمانها از ارتباط رادیویی برای پیغامهای سیاسی زمانی که کابلهای زیر دریا توسط بریتانیاییها قطع میشد، استفاده میکردند. ایالات متحده «اصول چهاردهگانه» رئیسجمهور وقت «وودرو ویلسون» را از طریق رادیو در طول جنگ مخابره میکرد. برنامههای رادیویی از سال ۱۹۰۹، توسط «سن خوزه» از کالیفرنیا شروع شد و در سال ۱۹۲۰ عمومیت پیدا کرد. با کمک به رسمیت شناختن همهجانبه توسط گیرندههای رادیویی، به ویژه در اروپا و ایالات متحده، در کنار برنامه رادیویی، برنامههای زنده، شامل پیغامهای تلفنی و اعلام پخش برنامهها، در سال ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ همه گیر شد. دیگر استفادههای رادیو در سالهای قبل از جنگ، توسعه دستگاه شناسایی هواپیماها و کشتی با کمک رادار بوده. امروزه رادیو حالتهای مختلفی دارد؛ شامل شبکههای بیسیم (یا وایرلس) و شبکههای موبایل، درست مانند برنامههای رادیویی. قبل از ظهور تلویزیون، برنامههای رادیویی فقط شامل اخبار و آهنگ نبودند و شامل درام، کمدی، نمایشنامههای گوناگون و بسیاری دیگر از سرگرمیها بودهاست. از امواج رادیویی علاوه بر پخش صدا، در انواع دیگری از وسایل ارتباطی استفاده میشود. ماشینهای پلیس و آتشنشانی، تاکسیهای تلفنی و آمبولانسها برای برقراری ارتباط با مرکز یا یکدیگر از امواج رادیویی دوطرفه استفاده میکنند. تلفنهای همراه (موبایل) به کمک امواج رادیویی با شبکه اصلی تلفن ارتباط دارند. در تلویزیون برای ارسال تصویر و صدا از امواج رادیویی استفاده میشود. فضاپیماها هم به کمک این امواج کنترل میشوند. ماشینها، قایقها و هواپیماهای اسباب بازی را نیز میتوان با امواج رادیوی کنترل کرد. تصورات نادرست گولیلمو مارکونی رادیو را اختراع نکرد بلکه آن را برای ارتباطات و بهکارگیری عمومی گسترش داد. اختراع رادیو به نام مارکنی ثبت شده و امروزه همه او را به عنوان مخترع این وسیله میشناسند. در حالی که در سال ۱۹۴۳ دادگاه عالی آمریکا به دلیل اینکه تسلا سالها پیش رادیو را اختراع کرده بود، حق اختراع مارکنی را باطل کرد! امواج رادیویی هم از فرکانسهایی هستند که نیاز به فرستنده و گیرنده دارند. تسلا در سال ۱۸۹۳ طی سمینار ملی لامپهای الکتریکی این موضوع را عنوان کرده بود. در سال ۱۸۹۷ تسلا اختراع رادیو را در اداره ثبت اختراعات آمریکا به ثبت رساند؛ با این حال در سال ۱۹۰۴ این اداره تصمیمش را عوض و اختراع رادیو را به نام مارکنی ثبت کرد. حمایت توماس ادیسون و آندره کارنجیو از مارکنی دلیل اصلی این موضوع بود که تسلا را از دریافت مزایای اختراعش محروم کند. با این حال امروزه رادیو به عنوان یکی از چندصد اختراع نیکولا تسلا به حساب میآید. جستارهای وابسته گولیلمو مارکونی پانویس منابع A História da Rádio em Datas (1819-1997) (in Portuguese) - notes on etymology L. de Forest, article in Electrical World 22 June 1270/1 (1907), early use of word "radio." http://web.mit.edu/varun_ag/www/bose.html - It contains a proof that Sir Jagadish Chandra Bose invented the Mercury Coherer which was later used by Guglielmo Marconi and along with other patents. دانشنامه کودکان و نوجوانان آکسفورد، چاپ ششم. تهران،: نشر نی، ۱۳۸۸. (ج. ۱) پیوند به بیرون اختراعهای ایتالیا اختراعهای بریتانیایی تبلیغات بر پایه شیوه ترویج و ارتباطات بازاریابی رادیو زیرساخت فرمتهای رسانه


text: در مخابرات، تراگسیل (با کوتهنوشت TX یا Xmit) فرایند ارسال و پخش نشانک اطلاعات آنالوگ یا دیجیتال در یک محیط انتقال فیزیکی نقطه به نقطه یا نقطه به چند نقطه با سیم، فیبر نوری، یا بیسیم است. فناوریها و طرحهای تراگسیل، معمولا به وظایف پروتکل لایه فیزیکی مانند مدولاسیون، دمودولاتور، کد خط، برابرسازی، تشخیص و تصحیح خطا، کد خودهماهنگساز، همتافتن، دیجیتایزر، و فشردهسازی دادهها میپردازد. نمونه تراگسیل، فرستادن نشانک، در یک زمان محدود، بسته یا مجموعه داده، تماس تلفنی، یا ایمیل است. تراگسیل پیام دیجیتال یا نشانک آنالوگ دیجیتال شده، تراگسیل داده نامیده میشود. منابع مهندسی مخابرات


text: نَماد یا سَمبُل کلمهای است که معانی مختلفی دارد. نمادها در معنای حقیقی آن زندگی بشر را آکندهاند، به گونهای که هیچ بخشی از زندگی انسان خالی از آن نیست. در دیدگاه عرفی آکادمیک مورد اشاره، نمادها چیزهایی هستند که در زندگی روزمره به کار میروند و معمولاً به معنای نشانه یا کنشهایی هستند که قرار است بر اساس مجموعهٔ هنجارها یا قراردادهای مشترکی، معنایی را به فردی دیگر انتقال دهد. پس از آن جا که نماد جایگزین چیز دیگری است حامل و ناقل معناست، هرچند که میان نماد و آن چیز پیوندی ضروری وجود ندارد (بنابراین، نماد در رویکرد حکمی نخست، حقیقتی وجودی و غیر قراردادی و در رویکرد دوم، تابع قراردادهای بشری است، همانگونه که پیرس نیز آن را بدین سان در نشانهشناسی خود به کار میبرد). شاید تنها نیرویی که بتوان با اطمینان آن را ویژهٔ انسان دانست توانایی اندیشیدن انتزاعی و نمادپردازی باشد. اندیشه انتزاعی هنگامی شکل میگیرد که به مفاهیم تجریدی (آنچه حسهای پنجگانه از درکش ناتوانند) فکر میکنیم. انسان با رمزگذاری (نشانهگذاری) اندیشههایش در قالب نمادهای کلامی یا شمایلی، راهی برای ثبت، رجوع مجدد به آنها و قابل درک شدن مفاهیم و منظورها برای خود و دیگران یافتهاست. جانوران دیگر همواره ناچار به آزمون و خطاهای اجدادی و تکراری برای بقا هستند، درحالی که انسان با رمزگان خاص خودش «زبان و الفبا»، دانستهها و تجربههایش را به همنوعانش انتقال میدهد و برای نسلهای آتی بهجا مینهد. برپایهٔ زبان و الفبا، رمزگانهای پرشمار دیگری همچون هنرها، ادیان، اساطیر، دانشها و... را بنا نهادهاست. مهمترین دلیل تغییراتی که انسان را از جانور به موجود امروزی تبدیل کردهاست، همین توان رمزگذاری و رمزگشایی با بهره از نمادها است که به انباشت دادههای اطلاعاتی و رشد روزافزون و شتابنده دانایی و توانایی انسان انجامیدهاست. نمادها در ارتباط میان فرهنگها دست به دست میشوند، اما نباید بر این پندار باشیم که در فرایند مهاجرت هر نماد تمام مفاهیم اسطورهایش نیز منتقل و پذیرفته خواهد شد. برخی از نمادها به هنگام مهاجرت در کنار فرم، انگارهها و معانی را نیز با خود به همراه میبرند. بسیاری از نمادها اما در میهن جدیدشان میان اندیشههای کهن مردمان حل شده و کارکرد و مفهومی تازه مییابند. نمادها گاه مفاهیم متفاوتی را برای بازماندگان فرهنگهای گوناگون بازنمایی میکنند. حتی در درون یک فرهنگ نیز نمادها در گذر از نسلی به نسل دیگر ممکن است معانی تازهای بیابند. اما هر بازتعریف از یک نماد ابتدا نیاز به پذیرش جمعی دارد؛ بنابراین معانی نمادین بر پایهٔ قراردادهای اجتماعی در یک فرهنگ درونی میشوند. نماد کلمهای است که معنایی فراتر یا غیر از لفظ خود را القا میکند. نماد (که مظهر و سمبل هم نامیده شده) نشانهای است که نشانگر یک اندیشه، شیء، مفهوم، چگونگی و جز اینها میتواند باشد. نماد میتواند یک شیء مادی باشد که شکلش بهطور طبیعی یا بر پایه قرارداد با چیزی که به آن اشاره میکند پیوند داشته باشد. برای نمونه فروهر نماد مزداپرستی است. نماد در اصطلاح روانشناسی تحلیلی نوعی شبیه ساخته لیبیدو است. صورتی ذهنی که هم میتواند لیبیدو را به همان اندازهٔ قبلی سازد و هم اینکه آن را در قالبی متفاوت از صورت اولیه خود به جریان اندازد. اما شکلگیری نمادها یک روند آگاهانه نیست بلکه بر عکس از راه مکاشفه یا شهود از دل ناخودآگاه تولید و بیرون داده میشود. اغلب اوقات نمادها بهطور مستقیم از رؤیاها نتیجه میشوند یا از آنها تأثیر میپذیرند که این گونه نمادها پر از انرژی روانی و دارای نفوذی جبری و مقاومتناپذیر هستند. نماد نه تنها باید بیانگر خیالپردازیهای خودآگاهانهٔ تکنولوژیک و فلسفی انسان باشد بلکه باید از ژرفای سرشت حیوانی او نیز خبر دهد: باید تقلیدی از کلیت انسان و بازگوکنندهٔ همان باشد. سرمایه نمادین: انسان موجودی است متعالی که همواره به دنبال کمال است و برای رسیدن به کمال تلاش میکند، انسان موجودی است که میتواند به کمال برسد و برای رسیدن به این کمال نیمهٔ گمشدهٔ خود را در هر چیزی جستجو میکند و از این رو همواره تلاش میکند که نمادهای کمال و نیمهٔ گمشدهٔ خود را در هر چیزی جستجو کند و زمانی که این نمادها را در چیزی مییابد، خود را بدان نزدیک کرده یا شبیه به آن میکند. این نمادها و سرمایههای نمادین بهطور کلی به سه گروه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی قابل تقسیمبندی هستند که میتوانند بهطور کلی به دو گروه نمادین مبتنی بر معنویت (دینی و اخلاقی) و نمادین مبتنی بر الگوی مادی (لذتها و منافع زودگذر) تقسیم شوند. سر تا سر جامعه از سرمایهها پوشیده شدهاست و جایی از جامعه وجود ندارد که بتوان گفت که سرمایههای اقتصادی – اجتماعی – فرهنگی وجود ندارند و از این رو چون سرمایهٔ نمادین میتواند بخشی از سایر سرمایهها تعریف شود، بهطور کلی میتوان گفت که سرمایهٔ نمادین در سرتاسر جامعه وجود دارد و حضورش احساس میشود و میتواند از زمانی به زمانی دیگر و از مکانی به مکان دیگر تغییر یابد و گونههای مختلف به خود بگیرد.سرمایه نمادین در سرتاسر جامعه حضور دارد و میتواند بر گفتار، رفتار و پندار مردم تأثیر بگذارد و تأثیر بگیرد. در درجهٔ اول سرمایهٔ نمادین نوع تغییر شکل یافته از هر نوع سرمایه محسوب میشود که به عنوان نماد و سمبل محسوب میشود و دارندهٔ آن از جانب مردم مورد عزت و احترام قرار میگیرد و به نوعی، به عنوان پرستیژ محسوب میشود و از طرفی هر نوع از سرمایه میباشد که در چشم دیگران به عنوان نماد محسوب میشود. در بیانی دیگر میتوان این چنین بیان کرد که سرمایهٔ نمادین از هر نوع سرمایه به عنوان بعدی جداگانه محسوب میشود و در واقع باید سرمایهٔ نمادین را به عنوان بٌعدی از هر سرمایه محسوب نمود ابعاد سرمایه نمادین سرمایه نمادین اقتصادی : با توجه به مطالب بیانشده میتوان چنین اظهار نمود که سرمایهٔ نمادین اقتصادی، آن دسته از سرمایهٔ اقتصادی میباشد که به عنوان نماد توسط جامعه پذیرفته شدهاست و دارندهٔ آن، از طرف مردم صاحب احترام و منزلت میباشد. سرمایهٔ اقتصادی: هر نوع سرمایه و دارایی مشهود میباشد که دارندهٔ آن میتواند آن را به سرعت به وجه نقد تبدیل نماید. (البته باید به این نکته اشاره نمود که سرمایهٔ نمادین اقتصادی به معنای داشتن سرمایهٔ اقتصادی بیشتر نمیباشد و گاهی خلاف آن نیز صدق میکند، یعنی شاید در برخی مناطق و میان افراد خاصی ساده زیستی و زندگی بدون تجملات و ساده به عنوان سرمایهٔ نمادین اقتصادی دارای ارزش و احترام باشد). ولی در کل باید چنین بیان کرد، که سرمایه نمادین اقتصادی، هر گونه از سرمایه اقتصادی محسوب میشود که به عنوان نماد و سمبل و پرستیژ استفاده میشود و دارنده آن از جانب مردم مورد احترام قرار میگیرد . سرمایه نمادین فرهنگی : سرمایهٔ نمادین فرهنگی آن دسته از سرمایه فرهنگی میباشد که برای مردم به عنوان نماد محسوب میشود و مردم برای دارنده آن احترام و منزلت خاصی قائل میشوند (سرمایه فرهنگی نمادین، سرمایه فرهنگی است که فرد با داشتن آن سرمایه فرهنگی در چشم مردم، مورد ستایش و احترام است). (البته باید به این نکته اشاره کرد که سرمایهٔ نمادین فرهنگی به معنای داشتن سرمایهٔ فرهنگی بیشتر نمیباشد و گاهی خلاف آن نیز صدق میکند، یعنی شاید در برخی مناطق و میان افراد خاصی فرهنگ خاص یا کلاً فرهنگ منفی و متضاد با فرهنگ پذیرفتهشده به عنوان سرمایهٔ نمادین فرهنگی دارای ارزش و احترام باشد). ولی در کل باید چنین بیان نمود، که سرمایهٔ نمادین فرهنگی، هر گونه از سرمایهٔ فرهنگی محسوب میشود که به عنوان نماد و سمبل و پرستیژ استفاده میشود و دارندهٔ آن از جانب مردم (یاگروهی خاص) مورد احترام قرار میگیرد. سرمایه نمادین اجتماعی: سرمایهٔ نمادین اجتماعی آن دسته از سرمایهٔ اجتماعی محسوب میشود که در میان مردم از احترام و منزلت بالایی برخوردار میباشد و به عنوان نماد از سوی جامعه محسوب میشود، (مانند عضویت و همکاری و مشارکت و ارتباط با اشخاص و گروههایی که مردم آن را به عنوان نماد بهشمار میآورند و برای فرد منزلت و احترام به همراه دارد). (البته باید به این نکته اشاره نمود که سرمایهٔ نمادین اجتماعی به معنای داشتن سرمایهٔ اجتماعی بیشتر نمیباشد و گاهی خلاف آن نیز صدق میکند، یعنی شاید در برخی مناطق و میان افراد خاصی، زندگی بدون رفتوآمد و ساده به عنوان سرمایهٔ نمادین اجتماعی دارای ارزش و احترام باشد). ولی در کل باید چنین بیان نمود، که سرمایهٔ نمادین اجتماعی، هر گونه از سرمایهٔ اجتماعی محسوب میشود که به عنوان نماد و سمبل و پرستیژ استفاده میشود و دارنده آن از جانب مردم مورد احترام قرار میگیرد جستارهای وابسته نماد کیمیاگری فهرست نمادهای ریاضی نشانه تمثال (دین) نشانواره نشان ملی تصویرنگاشت نیانوشتار پانویس والتر اودانیک، ولودیمیر. یونگ و سیاست. ترجمهٔ علیرضا طیب. نشر نی. ۱۳۷۹. عناصر نحوی مفهومها نشانهشناسی نشانهگذاری نمادها


text: نَقاشی یا نگارگری یا رسم، فرایندی است که طی آن رنگ، رنگدانه یا رنگ نقاشی بر روی یک سطح مسطح مانند کاغذ یا بوم ایجاد نقش میکند و اثری خلق میشود. فردی که این فرایند توسط او انجام میگیرد نقاش نام دارد، بهخصوص زمانی که نقاشی حرفهٔ شخص باشد. نقاشی یکی از رشتههای اصلی هنرهای تجسمی است و قدمت آن شش برابر زبان نوشتاری میباشد. برخی از پژوهشگران معتقدند اولین نقاشیهای یافتشده در غارها حاکی از آن است که انسانهای اولیه با کشیدن نقش حیوانات و شکارشان به نوعی خود را آمادهٔ نبرد با آنها میکردهاند. قدیمیترین نقاشیها در جهان که متعلق به حدود ۳۲۰۰۰ هزار سال پیش میباشد، در گروته شاوه فرانسه قرار دارد. این نقاشیها که با استفاده از افرای قرمز و رنگدانه سیاه، حکاکی و رنگ شدهاند، تصاویری از اسبها، کرگدنها، شیرها، بوفالوها و ماموتها را نشان میدهند. اینها نمونههایی از نقاشی در غار هستند که در اغلب نقاط جهان وجود دارند. بسیاری از آثار شناخته شده و مشهور هنری امروزی، مانند مونالیزا، شب پرستاره، دختری با گوشواره مروارید و تولد ونوس نقاشیهای برجستهای هستند که در سراسر جهان از آنها الگو برداری شدهاست. هرچند اختلاف نظرهای جزئی در مورد کاملاً هنری بودن آثاری که به روشهای غیر سنتی و با روشهای غیر از شیوههای کلاسیک خلق میشوند وجود دارد اما از لحاظ مفهومی، هنرمندانی که از صدا، نور، آتشبازی، چاپگرهای جوهرافشان، پیکسلهای صفحه نمایشگر و پاستل یا مواد دیگر برای خلق اثرشان استفاده میکنند، با کسانی که مواد سنتی و رنگهای آمیخته با زرده تخم مرغ را بکار میبرند، یکسان هستند. در نتیجه به اغلب کارهای هنری از این دست نقاشی گفته میشود. در قیاس با نقاشی، طراحی، سلسله عملیات ایجاد یک سری اثر و نشانه با استفاده از فشار آوردن یا حرکت ابزاری بر روی یک سطح است. نقاشی ساختمان یک روش قابل اجرا برای تزئین دیوارهای یک بنا با استفاده از رنگآمیزی در ساختار جزئیات کار موجود است. از نقاشان معروف میتوان به: ونگوگ، داوینچی، پیکاسو و فریداکالو اشاره کرد. پیشینه تا سال ۲۰۱۸ میلادی اعتقاد بر این بود که قدیمیترین نقاشیهای شناخته شده در غار شووه در فرانسه و حدود ۳۲۰۰۰ سال قدمت دارند. این نقوش با استفاده از رنگدانههای قرمز حکاکی و نقاشی شدهاند و مضامین آنها اسبها، کرگدن، شیرها، بوفالو، ماموت، طرحهای انتزاعی و شکلهای جزئی از انسان هستند. سپس نقاشیهای غار در اندونزی در غار لوبانگ جريجي صالح پیدا شد که گمان میرود قدمت آن ۴۰ هزار سال باشد. با این حال، اولین شواهد مربوط به عمل نقاشی در دو پناهگاه سنگ در آرنهملند، در شمال استرالیا کشف شده است. در پایینترین لایه مواد در این سایتها، تکههای اکر استفاده شده وجود دارد که قدمت آنها ۶۰ هزار سال است. باستان شناسان همچنین قطعه ای از نقاشی سنگ را در یک پناهگاه سنگ آهک در منطقه کیمبرلی در شمال غربی استرالیا که قدمت آن ۴۰ هزار سال است، پیدا کردهاند. نمونههایی از نقاشی غارها در سراسر جهان از جمله ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، پرتغال، چین، استرالیا، مکزیک، وجود دارد. در فرهنگهای غربی، نقاشی رنگ روغن و نقاشی با آبرنگ دارای سبک و مضمون سنتی غنی و پیچیدهای میباشد. در شرق، جوهر و جوهر رنگی از لحاظ تاریخی، با سنتهای به همان اندازه غنی و پیچیده، به عنوان رسانه غالب شد. اختراع عکاسی تأثیر عمده ای در نقاشی داشت. در دهههای پس از تولید اولین عکس در سال ۱۸۲۹ میلادی فرایندهای عکاسی بهبود یافته و بهطور گستردهتری مورد استفاده قرار گرفتند و نقاشی را از بسیاری از اهداف تاریخی خود برای تهیه یک ثبت دقیق از جهان قابل مشاهده محروم کرد. مجموعه ای از جنبشهای هنری در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیست - به ویژه امپرسیونیسم، پساامپرسیونیسم، فوویسم، اکسپرسیونیسم، کوبیسم و دادائیسم - دیدگاه رنسانس در مورد جهان را به چالش کشیدند. با این وجود نقاشی شرقی و آفریقایی تاریخ طولانی سبک سازی را ادامه میدهد و همزمان دچار تحول معادل نمیشود. هنر مدرن و معاصر از ارزش تاریخی صنعت و مستندات به نفع مفهوم فاصله گرفتهاست. این امر اکثریت نقاشان زنده را از ادامه کار نقاشی یا بهطور کلی یا بخشی از کارهایشان منصرف نکردهاست. نشاط و تطبیق پذیری نقاشی در قرن بیست و یکم "اعلامیه"های قبلی مرگ آن را نقض میکند. در دورانی که با ایده کثرتگرایی مشخص میشود، هیچ توافقی دربارهٔ سبک نماینده عصر وجود ندارد. هنرمندان همچنان کارهای هنری مهم را در طیف گستردهای از سبکها و طبعهای زیبایی شناسانه میسازند - قضاوت دربارهٔ شایستگیهای آنها به عهده عموم مردم و بازار است. عناصر نقاشی رنگ رنگ، متشکل از رنگ، اشباع و ارزش، که بر روی یک سطح پراکنده شدهاست، جوهر نقاشی است، درست همانطور که مضراب و ریتم، ذات موسیقی است. رنگ بسیار ذهنی است، اما دارای تأثیرات روانشناختی قابل مشاهده است، اگرچه اینها میتوانند از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر متفاوت باشند. رنگ سیاه در غرب با عزاداری همراه است، اما در شرق، سفید است. برخی از نقاشان، نظریه پردازان، نویسندگان و دانشمندان، از جمله گوته، کاندینسکی، و نیوتن، تئوری رنگ خود را نوشتهاند. علاوه بر این، استفاده از زبان فقط انتزاعی برای یک معادل رنگ است. به عنوان مثال کلمه «قرمز» میتواند طیف گستردهای از تغییرات را از قرمز خالص طیف نور مرئی پوشش دهد. ثبت رسمی از رنگهای مختلف به روشی که در نتهای مختلف موسیقی، مانند F یا C♯ توافق وجود داشته باشد، وجود ندارد. برای یک نقاش، رنگ به سادگی به رنگهای اصلی (اصلی) و مشتق شده (مکمل یا مخلوط) (مانند قرمز، آبی، سبز، قهوه ای و غیره) تقسیم نمیشود. نقاشان عملاً با رنگدانهها سر و کار دارند، بنابراین "آبی" برای یک نقاش میتواند هر یک از آبیها باشد: آبی فتالوسیانین، آبی پروسی، نیلی، کبالت آبی، اولترا مارین و غیره. به معنای دقیق، معنای روانشناختی و نمادین رنگ، نقاشی نیست. رنگها فقط به زمینه بالقوه و مشتق شده معانی میافزایند و به همین دلیل، درک یک نقاشی بسیار ذهنی است. تشبیه با موسیقی کاملاً واضح است - صدا در موسیقی (مانند نت C) مشابه "نور" در نقاشی، "سایه"های دینامیک و "رنگ آمیزی" همان نقاشی است، زیرا صدای خاص آلات موسیقی در موسیقی است. این عناصر لزوماً ملودی (در موسیقی) از خودشان نیستند. بلکه میتوانند زمینههای مختلفی را به آن اضافه کنند. هنر مدرن و معاصر از ارزش تاریخی صنعت و مستندات به نفع مفهوم فاصله گرفتهاست. این امر اکثریت نقاشان زنده را از ادامه کار نقاشی یا بهطور کلی یا بخشی از کارهایشان منصرف نکردهاست. نشاط و تطبیقپذیری نقاشی در قرن بیست و یکم "اعلامیه"های قبلی مرگ آن را نقض میکند. در دورانی که با ایده کثرتگرایی مشخص میشود، هیچ توافقی دربارهٔ سبک نماینده عصر وجود ندارد. هنرمندان همچنان کارهای هنری مهم را در طیف گستردهای از سبکها و طبعهای زیبایی شناسانه میسازند - قضاوت دربارهٔ شایستگیهای آنها به عهده عموم مردم و بازار است. عناصر غیر سنتی هنرمندان مدرن عمل نقاشی را بهطور قابل ملاحظه ای گسترش دادهاند، به عنوان مثال، کلاژ را که با کوبیسم آغاز شده و به معنای دقیق آن نقاشی نیست، شامل میشود. برخی از نقاشان مدرن از مواد مختلفی مانند فلز، پلاستیک، شن، سیمان، کاه، برگ یا چوب برای بافت خود استفاده میکنند. نمونههایی از این دست آثار ژان دوبافت و آنسلم کیفر است. جامعه هنرمندان در حال رشد هستند که با استفاده از برنامههایی مانند فتوشاپ و بسیاری برنامههای دیگر، از رایانه برای «رنگ» کردن رنگ «بوم» دیجیتال استفاده میکنند. در صورت لزوم میتوان این تصاویر را بر روی بوم سنتی چاپ کرد. تکنیکهای نقاشی برخی از تکنیکهای نقاشی عبارتند از: رنگزنی غلیظ مداد رنگی سیاه قلم رنگ روغن پاستل گواش مداد سیاه اسیدریلیک آبرنگ لعاب دادن نقاشی یا رنگ مومی، نقاشی یا رنگی که با موم آبکرده میسازند. نقاشی دیواری، که معروفترین نوع آن فرسکو است. سایش و نقاشی نقطهای اسفوماتو (محوکاری) سامی–ای تکهچسبانی (کُلاژ) نقاشی بر روی تخته نقاشی با افشانه (اِیر براش) نقاشی با مواد جدید نقاشی با کامپیوتر نقاشی با دود رنگ روغن رنگ آمیزی روغن فرایند رنگ آمیزی با رنگدانههایی است که با یک روغن روغن خشککننده مانند روغن بذر کتان که بهطور گستردهای در اوایل اروپا مدرن مورد استفاده قرار میگرفت، گره خوردهاست. غالباً روغن را با رزینی مانند رزین کاج یا حتی کندر میجوشانند. این ماده «لاک» نامیده میشدند و برای بدن و براقیت آنها ارزشمند بودند. سرانجام با رواج گسترده مزایای آن، رنگ روغن به ماده اصلی استفاده شده برای خلق آثار هنری تبدیل شد. انتقال با نقاشی اوایل هلند در شمال اروپا آغاز شد و با اوجگیری روشهای نقاشی رنگ روغن در دوره رنسانس تقریباً بهطور کامل جایگزین رنگهای مزاجی در اکثریت اروپا شد. پاستل پاستل یک محیط نقاشی به شکل چوب است که از رنگدانههای پودری خالص و چسب تشکیل شدهاست. رنگدانههای مورد استفاده در پاستل همانهایی هستند که برای تولید همه محیطهای هنری رنگی از جمله رنگ روغن استفاده میشود. چسب دارای رنگ خنثی و اشباع کم است. اثر رنگی پاستیل بیش از هر فرایند به رنگدانههای خشک طبیعی نزدیکتر است. از آنجا که سطح یک نقاشی پاستلی شکننده است و به راحتی لکه دار میشود، حفظ آن نیاز به اقدامات محافظتی مانند قاببندی زیر شیشه دارد. همچنین ممکن است با ماده ثابت کننده اسپری شود. با این وجود، وقتی با رنگدانههای دائمی ساخته میشود و از آنها به درستی مراقبت میشود، ممکن است نقاشی پاستلی قرنها بدون تغییر باقی بماند. پاستلها، همانطور که نقاشیهای ساخته شده با یک محیط مایع، در برابر ترک خوردگی و تغییر رنگ که در اثر تغییر در رنگ، تیرگی یا ابعاد محیط خشک میشود، حساس نیستند. رنگ اکریلیک رنگ اکریلیک رنگی است که سریع خشک میشود و حاوی سوسپانسیون رنگدانه ای در امولسیون پلیمر اکریلیک است. رنگهای اکریلیک میتوانند با آب رقیق شوند، اما در صورت خشک شدن در برابر آب مقاوم میشوند. بسته به میزان رقیق شدن رنگ (با آب) یا اصلاح آن با ژلهای آکریلیک، محیط یا خمیرها، نقاشی اکریلیک تمام شده میتواند به یک آبرنگ یا نقاشی رنگ روغن شباهت داشته باشد، یا دارای ویژگیهای منحصر به فرد خود باشد که با سایر رسانهها قابل دستیابی نیست. اصلیترین تفاوت عملی بین اکریلیکها و رنگهای روغنی، زمان خشک شدن ذاتی است. روغنها زمان بیشتری را برای ترکیب رنگها و اعمال لعاب حتی روی نقاشیهای زیر فراهم میکنند. این جنبه خشک شدن آهسته روغن میتواند به عنوان یک مزیت برای برخی از تکنیکها دیده شود، اما همچنین میتواند مانع توانایی کار سریع هنرمند شود. اسیدریلیک سبکی از نقاشی را گویند که در آن فرد نقاش با استفاده از رنگهای اکریلیک، نقاشی میکند با این تفاوت که در این سبک برخلاف سبکهای رئال وجود داشتن خطاهای انسانی نوعی زیبایی به حساب میآید البته به گفتهٔ هنرمندان این سبک نو ظهور که بیشتر آنها افراد سایکودلیک هستند وجود داشتن این خطاهای انسانی و استفاده نکردن از هیچ نوع پاکنی و همچنین استفاده از رنگهای اکریلیک و مشاهدهٔ نقاشی در زیر نور بلک لایت UV باعث بهوجود آمدن تصاویری مشابه به حالت استفاده از اسید یاLSD میشود، البته لازم است ذکر شود که انتخاب طرح در این سبک بسیار مورد اهمیت است چراکه در این سبک بیشتر مفهوم عمیق نقاشی مورد اهمیت است تا زیبای ظاهری آن، در زبان محاوره به این سبک از نقاشی به اصطلاح نقاشی فیریرک اسید/ Freak asid یا به اختصار نقاشی اسیدی گفته میشود. زادگاه این سبک نقاشی بهصورت دقیق مشخص نیست اما امروزه در کشورهایی همچون آمریکا فرانسه تایلند ژاپن هند و اسرائیل نیز طرفداران بسیاری دارد آبرنگ آبرنگ یک روش نقاشی است که در آن رنگها از رنگدانههای معلق در وسیله نقلیه محلول در آب ساخته میشوند. حمایت سنتی و معمول از نقاشیهای آبرنگ، کاغذ است. سایر تکیه گاهها شامل پاپیروس، کاغذ پوست، پلاستیک، مخمل یا چرم، پارچه، چوب و بوم است. در آسیای شرقی، نقاشی آبرنگ با جوهر را نقاشی با قلم مو یا نقاشی طوماری مینامند. در نقاشی چینی، کره ای و ژاپنی محیط غالب، غالباً در رنگهای سیاه یا قهوه ای تک رنگ است. هند، اتیوپی و سایر کشورها نیز دارای سنتهای طولانی هستند. نقاشی روی انگشت با رنگهای آبرنگ از چین نشات گرفتهاست. مداد آبرنگ (مداد رنگی محلول در آب) ممکن است به صورت مرطوب یا خشک استفاده شود. جوهر نقاشیهای جوهر با مایع انجام میشود که حاوی رنگدانهها یا رنگها است و برای رنگ آمیزی یک سطح برای تولید تصویر، متن یا طرح استفاده میشود. از جوهر برای نقاشی با قلم، قلم مو یا قلم استفاده میشود. جوهر میتواند یک محیط پیچیده باشد که از حلالها، رنگدانهها، رنگها، رزینها، روانکنندهها، مواد حل کننده، سورفاکتانتها، ذرات معلق، فلورسیرها و سایر مواد تشکیل شده باشد. اجزای جوهر اهداف زیادی دارند. حامل جوهر، رنگ دهندهها و سایر مواد افزودنی جریان و ضخامت جوهر و ظاهر آن را در هنگام خشک شدن کنترل میکنند. نقاشی موم داغ نقاشی Encaustic که به آن نقاشی موم داغ نیز گفته میشود، شامل استفاده از موم گرم شدهاست که رنگدانههای رنگی به آن اضافه میشود. سپس مایع / خمیر بر روی سطحی قرار میگیرد - معمولاً چوب تهیه میشود، اگرچه بوم و سایر مواد اغلب استفاده میشود. سادهترین مخلوط مخروطی را میتوان با افزودن رنگیزهها به موم بهدست آورد، اما چندین دستور العمل دیگر نیز وجود دارد که میتواند مورد استفاده قرار گیرد - برخی حاوی انواع دیگر موم، رزین دامار، روغن بذر کتان یا سایر مواد تشکیل دهنده هستند. رنگدانههای خالص و پودر شده را میتوان خریداری و استفاده کرد، اگرچه برخی از مخلوطها از رنگهای روغنی یا انواع دیگر رنگدانهها استفاده میکنند. میتوان از ابزارهای فلزی و برسهای ویژه برای شکلدادن به رنگ قبل از خنک شدن آن استفاده کرد، یا میتوان از ابزارهای فلزی گرم شده برای دستکاری موم پس از سرد شدن روی سطح استفاده کرد. سایر مواد را میتوان در محوطه قرار داده یا درون سطح کلاژ کرد یا به صورت لایه لایه استفاده کرد و از محیط مخفی برای چسباندن آن به سطح استفاده کرد. این روش برای نقاشی تابلویی یونان و روم باستان روش عادی بود و در سنت شمایل ارتدکس شرقی همچنان مورد استفاده قرار گرفت. نقاشی دیواری نقاشی دیواری هر یک از انواع نقاشی دیواری مرتبط است که روی گچ بر روی دیوارها یا سقفها انجام میشود. کلمه fresco از واژه ایتالیایی affresco [afˈfresːko] گرفته شدهاست که از واژه لاتین تازه گرفته شدهاست. نقاشیهای دیواری اغلب در دوره رنسانس و دیگر دورههای اولیه ساخته میشدند. روش Buon fresco شامل نقاشی با رنگدانه مخلوط با آب بر روی لایه نازکی از ملات آهک مرطوب و تازه است که برای آن واژه ایتالیایی گچ، intonaco استفاده شدهاست. در مقابل، یک نقاشی secco روی گچ خشک انجام میشود (secco به ایتالیایی «خشک» است). رنگدانهها برای اتصال رنگدانه به دیواره به یک ماده اتصال دهنده مانند تخم مرغ (دما)، چسب یا روغن نیاز دارند. گواش گواش یک رنگ بر پایه آب است که از رنگدانهها و مواد دیگری تشکیل شدهاست که برای استفاده در روش نقاشی مات طراحی شدهاست. تفاوت گواش با آبرنگ به این دلیل است که ذرات بزرگتر هستند، نسبت رنگدانه به آب بسیار بیشتر است و یک رنگدانه سفید اضافی، بی اثر، مانند گچ نیز وجود دارد. این باعث میشود که گواش سنگین تر و مات باشد و دارای کیفیت بازتاب بیشتری باشد. مانند همه دستگاههای آبگرم، با آب رقیق میشود. مینا میناها با رنگ آمیزی یک لایه، بهطور معمول فلز، با شیشه پودر شده ساخته میشوند. مواد معدنی به نام اکسیدهای رنگی رنگ آمیزی ایجاد میکنند. پس از شلیک در دمای ۷۵۰–۸۵۰ درجه سانتیگراد (۱۳۶۰–۱۵۶۰ درجه فارنهایت)، در نتیجه ورقه ورقه شدن شیشه و فلز حاصل میشود. برخلاف اکثر تکنیکهای رنگ شده، میتوان سطح را اداره کرد و میناهای مرطوب را بهطور سنتی برای تزئین اشیای گرانبها استفاده میکردند، اما برای اهداف دیگر نیز استفاده میشد. مینای لیموژ با صحنههای مذهبی و اسطوره ای کوچک در محیط تزئین شده، روی پلاکها یا اشیایی مانند نمک یا تابوت، مرکز اصلی نقاشی مینا در دوره رنسانس بود. در قرن هجدهم، نقاشی مینا در اروپا رواج داشت، به ویژه به عنوان وسیله ای برای مینیاتورهای پرتره. در اواخر قرن ۲۰، از تکنیک مینای دندان چینی روی فلز به عنوان یک محیط با دوام برای نقاشیهای دیواری در فضای باز استفاده شدهاست. اسپری رنگ آئروسل (اسپری رنگ نیز نامیده میشود) نوعی رنگ است که در یک ظرف تحت فشار مهر و موم شده وجود دارد و در هنگام فشار دادن دکمه شیر در یک غبار ریز اسپری آزاد میشود. یک نوع رنگ آمیزی با اسپری، رنگ آئروسل سطحی صاف و یکدست دارد. قوطیهای با اندازه استاندارد قابل حمل، ارزان و نگهداری آسان هستند. آغازگر آئروسل را میتوان بهطور مستقیم روی فلزات برهنه و بسیاری از پلاستیکها استفاده کرد. سرعت، قابلیت جابجایی و ماندگاری نیز باعث میشود رنگ آئروسل به یک محیط دیوارنویسی رایج تبدیل شود. در اواخر دهه ۱۹۷۰، امضاها و نقاشیهای دیواری نویسندگان گرافیتی خیابانی با جزئیات بیشتری شکل گرفتند و سبک منحصر به فردی به عنوان عامل محیط آئروسل و سرعت مورد نیاز برای کارهای غیرقانونی شکل گرفت. اکنون بسیاری از آنها نقاشیهای دیواری و هنرهای خیابانی را به عنوان یک شکل هنری منحصر به فرد تشخیص میدهند و رنگهای مخصوص تولید آئروسل برای این هنرمند گرافیتی ساخته شدهاند. استنسیل از یک سطح محافظت میکند، به جز شکل خاصی که باید رنگ آمیزی شود. استنسیلها را میتوان به عنوان حروف متحرک خریداری کرد، به عنوان آرمهای برش حرفه ای یا برش دستی توسط هنرمندان سفارش داد تمپرا تمپرا که با نام تخم مرغ نیز شناخته میشود، یک محیط نقاشی دائمی است که سریع خشک میشود و شامل رنگدانههای رنگی است که با یک ماده چسباننده محلول در آب مخلوط شدهاست (معمولاً یک ماده چسبناک مانند زرده تخم مرغ یا اندازه دیگر). Tempera همچنین به نقاشیهای انجام شده در این رسانه اشاره دارد. نقاشیهای تمپرا بسیار ماندگار هستند و نمونههایی از قرنهای اول میلادی هنوز وجود دارد. تخم مرغ یکی از روشهای اصلی نقاشی بود تا اینکه پس از سال ۱۵۰۰ با اختراع رنگ روغن جایگزین شد. رنگی که معمولاً دما نامیده میشود (اگرچه اینگونه نیست) متشکل از رنگدانه و اندازه چسب معمولاً مورد استفاده قرار میگیرد و توسط برخی از تولیدکنندگان در آمریکا به عنوان رنگ پوستری شناخته میشود. نقاشی دیجیتال نقاشی دیجیتال روشی برای ایجاد یک شی هنری (نقاشی) به صورت دیجیتالی یا تکنیکی برای ساختن هنر دیجیتال در رایانه است. به عنوان روشی برای ایجاد یک شی art هنری، از محیط نقاشی سنتی مانند رنگ اکریلیک، روغن، جوهر، آبرنگ و غیره استفاده میکند و رنگدانه را برای حاملهای سنتی مانند پارچه بوم بافته شده، کاغذ، پلی استر و غیره با استفاده از نرمافزار رایانه ای که رباتهای صنعتی یا ماشینهای اداری (چاپگرها) را هدایت میکند به عنوان یک تکنیک، به یک برنامه نرمافزاری گرافیکی رایانه ای گفته میشود که از یک بوم مجازی و جعبه نقاشی مجازی از برس، رنگ و سایر وسایل استفاده میکند. جعبه مجازی حاوی ابزارهای بسیاری است که خارج از رایانه وجود ندارند و از یک اثر هنری که به روش سنتی ساخته شده، جلوه و احساس متفاوتی به یک اثر هنری دیجیتال میبخشد. علاوه بر این، نقاشی دیجیتال هنر «رایانه ای» نیست زیرا کامپیوتر با استفاده از برخی محاسبات ریاضی بهطور خودکار روی صفحه تصویر ایجاد نمیکند. از طرف دیگر، هنرمند با استفاده از تکنیک نقاشی خود قطعه خاصی از کار را در رایانه خلق میکند. جنبشهای معروف نقاشی سبکهای نقاشی میتوانند با روشهای بهکارگیری یا با توجه به جنبش هنری که بیشترین تطبیق را با مشخصات غالب و حاکمی که نقاشی نشان میدهد دارند، مشخص شوند. برخی از سبکهای معروف عبارتند از: واقعگرایی (واقع گرایی) سورئالیسم (فرا واقع گرایی) امپرسیونیسم (برداشت گرایی) اکسپرسیونیسم (هیجان نمایی) پوینتیلیسم (نقطه نقطه یا نقطه چینی) هنر خام (هنر ابتدایی یا کودک گونه) کوبیسم (حجم گرایی) فوویسم (به کار بردن رنگهای تند) مدرنیسم (نوگرایی) آبستره (انتزاعی) پست مدرنیسم (فرا نوین) آوانگارد (پیشگام، وابسته به مکتبهای هنری نوین و غیر سنتی) کانستراکتیویسم (ساخت گرایی) کناره سخت (لبه سخت) گرافیتی مینیاتور واژههای مرتبط طراحی مینیاتور قلممو قلمدان دوات بوم رنگگذاری قلمگیری بست نیمرخ چهرهنگاری تکچهرهسازی پرتره پرداز زراندود شنگرف لاجورد زرنگار نقاشی با دود رنگ روغن آبرنگ جستارهای وابسته فهرست گرانترین نقاشیها استادان قدیم نقاشی رسم نگارخانه سبکهای نقاشی غربی منابع How to Master Airbrush Painting Techniques by JoAnn Bortles and Dru Blair, Motorbooks, 2007, U.S.A Brushstroke Handbook: The Ultimate Guide to Decorative Painting Brushstrokes by Maureen McNaughton, North Light Books, 2006, U.S.A پیوند به بیرون پیشهها تکنیکهای نقاشی هنر هنرهای تجسمی


text: مطالعات کلاسیک شاخهٔ علمی مطالعه پیرامون آثار یا اندیشههای ماندگاری است که رفته رفته بخشی از میراث بشری به شمار آمده و میآیند. جنبههای گوناگون فرهنگی زمانی که به یک حد تکاملی نزدیک بشوند نمونههای برجستهای از خود تولید میکنند. پس از آن نمونههای بهتر و بهتر یا دست کم همسطح پدید میآید ولی معمولاً همان نمونههای تکمیل اولیه را آثار کلاسیک این یا آن رشته فرهنگی و هنری و فنی مینامند. آثار کلاسیک معمولاً الگوی کارهای بعدی قرار میگیرند. برای نمونه کار استانداردسازی زبان نوشتاری فارسی نو پیرامون ۱۲۰۰ سال پیش (سده ۲ و ۳ هجری) آغاز شد و پس از غربال و پیرایشهای پیاپی مردم پارسیگو رفته رفته به یک زبان استاندارد نوشتاری دارای چارچوب و معیار دست یافتند (فارسی یکی از نخستین زبانهای دنیاست که استاندارد نوشتاری پیدا کرد). پس از آن سرایندگان و نویسندگان بسیاری طبع و توان خود را در پروراندن و تکمیل کردن و زیباسازی سبک نوشتاری پارسی آزمودند و هر کس کار شخص پیش از خود را پی گرفت تا اینکه توان نوشتاری پارسی به سطح آفریدن اثری مانند گشتاسپنامه دقیقی و سپس به پیدایش شاهنامه فردوسی رسید. پس از شاهنامه آثار بسیاری در تقلید و تکمیل آن نوشته شد مانند گرشاسب نامه اسدی توسی و غیره ولی نمونه برتر و تکاملیافته اولیه همان شاهنامه فردوسی است که به این خاطر از آثار کلاسیک زبان پارسی به شمار میرود. به همین ترتیب ما آثار سرآمد و ماندگار یا همان کلاسیک در زمینه موسیقی، تندیسگری، معماری، پژوهشهای فنی و غیره داریم. اروپائیان و در پی آنها آمریکائیان در زبانهای خود با نادیده گرفتن نقش دیگر تمدنهای جهان در پیشرفت فرهنگ انسانی تنها به دستاوردهای فرهنگی یونان و روم نام کلاسیک داده و دورانهای باستانی یونان و روم را «دوران کلاسیک» نامگذاری کردهاند. این نامگذاری نتیجه روند ریشهدار و طولانی اروپامحوری است. جستارهای وابسته شعر کلاسیک فارسی منابع Wellek, René. Classicism in Literature, Dictionary of the History of Ideas, Studies of Selected Pivotal Ideas, ed. by Philip P. Wiener, Charles Scribner's Sons, NY, l968, l973. روم باستان علوم انسانی مفهومها مطالعات باستانی مطالعات روم باستان یونان باستان


text: تَعطیلات به روزهایی که مردم یا گروهی از کار و پیشه مرخصی داشته و آزادند اطلاق میشود. در سالنمای همه کشورها روزهایی که بیشتر سالگرد یا زادروز بزرگان است به عنوان روزهای تعطیل نهادینه شدهاست. از مهمترین تعطیلات هر کشور میتوان به جشنهای آغاز سال، روز استقلال و روزهای تولد یا مرگ شخصیتهای مهم، تعطیلات فصلی مثل تعطیلات تابستان، تعطیلات ترم دانشگاه و مدرسه اشاره کرد. کار دو سوم مردم موقع تعطیلات هنوز کار میکنند. نگارخانه جستارهای وابسته تعطیلات عمومی در ایران تعطیلات رسمی در ایالات متحده آمریکا منابع انواع سفر سنتهای فصلی فعالیتهای گردشگری مرخصی