Декларация независимости США

Деклара́ция незави́симости США () — , в котором британские колонии в Северной Америке объявили независимость от Великобритании, принят единогласно Вторым Континентальным конгрессом 4 июля 1776 года в Филадельфии, штат Пенсильвания.


Yhdysvaltain itsenäisyysjulistus oli Pohjois-Amerikan kolmentoista brittiläisen siirtokunnan edustajien allekirjoittama itsenäisyysjulistus, jonka myötä ne julistautuivat itsenäiseksi valtioksi, Yhdysvalloiksi. Philadelphiassa kokoontunut toinen mannermaakongressi julisti siirtokunnat itsenäisiksi 2. heinäkuuta 1776 ja hyväksyi itsenäisyysjulistuksen 4. heinäkuuta. Nykyään juuri heinäkuun 4. päivää juhlitaan Yhdysvaltain itsenäisyyspäivänä.


Deklaracija neodvisnosti ZDA je ustanovni dokument Združenih držav Amerike, ki je 4. julija 1776 na drugem kontinentalnem kongresu razglasil trinajst britanskih kolonij v Severni Ameriki za svobodne in neodvisne države, vse politične povezave med njimi in Združenim kraljestvom pa razvezane. Listina, v angleščini sprva imenovana "The unanimous Declaration of the thirteen United States of America", je bila utemeljitev razlogov za odcepitev od britanske krone in podaljšek resolucije Richarda Henryja Leeja, ki je neodvisnost razglasila 2. julija istega leta. Končno različico je večina delegatov držav podpisala 2. avgusta. Ta dokument je danes shranjen v nacionalnem arhivu ZDA v Washingtonu D.C. V spomin na sprejetje deklaracije se v državi 4. julija praznuje dan neodvisnosti ZDA.


Декларация за независимост на САЩ

Декларацията за независимост на САЩ е документ приет от Континенталния конгрес на 4 юли 1776 г., обявяващ, че Тринадесетте колонии, които са във война с Великобритания от повече от година, вече не са част от Британската империя, а са „свободни и независими щати“. Написана най-вече от Томас Джеферсън, Декларацията дава официално обяснение за причините, поради които Конгресът е гласувал обявяване на независимост на 2 юли 1776 г. Рожденият ден на САЩ – Денят на независимостта – се празнува на 4 юли - денят, в който текстът на Декларацията е одобрен от Конгреса.


মার্কিন যুক্তরাষ্ট্রের স্বাধীনতার ঘোষণাপত্র একটি ঐতিহাসিক দলিল যা ৪ জুলাই ১৭৭৬ পেনসিলভানিয়া প্রাদেশিক আইনসভায় অনুষ্ঠিত ২য় কন্টিনেন্টাল কংগ্রেসের সভায় গৃহীত হয়। এর মাধ্যমে যুক্তরাজ্যের সাথে যুদ্ধরত তেরটি মার্কিন উপনিবেশ নিজেদের ব্রিটিশ শাসনের বাইরে স্বাধীন ও সার্বভৌম হিসেবে ঘোষণা করে এবং যুক্তরাষ্ট্র নামে নতুন রাষ্ট্র গঠন করে। পাঁচ সদস্যের একটি কমিটি কংগ্রেসে ভোটাভুটির জন্য আগেই আনুষ্ঠানিক স্বাধীনতা ঘোষণার একটি খসড়া প্রস্তুত করে রেখেছিলেন। "স্বাধীনতার ঘোষণা" এই শব্দটি আসল দলিলে উল্লেখ নেই।


La Dichiarazione d'indipendenza degli Stati Uniti d'America è stato un documento che segnò la nascita e l'indipendenza di tale federazione il 4 luglio 1776, data divenuta festività nazionale statunitense (giorno dell'Indipendenza), alla Convenzione di Filadelfia, nello Stato della Pennsylvania. In essa tredici colonie britanniche della costa atlantica nordamericana dichiararono la propria indipendenza dall'Impero britannico esponendovi le motivazioni che le avevano indotte a questo atto; nacquero quindi ufficialmente gli Stati Uniti d'America.


அமெரிக்க விடுதலைச் சாற்றுரை

அமெரிக்க விடுதலைச் சாற்றுரை ("United States Declaration of Independence") பிலடெல்பியாவில் சூலை 4, 1776 அன்று கூடிய இரண்டாவது தேசியப் பேராயத்தின் கூட்டத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானம் ஆகும். இதன்படி பெரிய பிரித்தானிய இராச்சியத்துடன் போரில் ஈடுபட்டிருந்த பதின்மூன்று அமெரிக்கக் குடியேற்றங்கள் தங்களை பதின்மூன்று சுதந்திரமான இறைமையுள்ள நாடுகளாகவும் பிரித்தானிய ஆட்சியின் கீழல்லாதவையாகவும் அறிவித்தன. இவை ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் என்ற புதிய நாட்டை உருவாக்கின. இதனை முன்னெடுப்பதில் ஜான் ஆடம்ஸ் முதன்மைப் பங்காற்றினார். இதற்கான தீர்மானம் சூலை 2 அன்று எதிர்ப்பேதுமின்றி நிறைவேற்றப்பட்டது. பேராயம் விடுதலையை ஏற்ற தீர்மானம் நிறைவேற்றிய பிறகு அறிவிக்க ஐந்து பேரடங்கிய குழு ஒன்று முறையான சாற்றுரையை ஏற்கெனவே வரைந்திருந்தது. இந்தச் சாற்றுரையில் "விடுதலைச் சாற்றுரை" என்ற சொற்றொடர் பயன்படுத்தப்படவில்லை.


미국 독립선언(美國獨立宣言, United States Declaration of Independence)은 1776년 7월 4일 당시 영국의 식민지 상태에 있던 13개의 주가 서로 모여 필라델피아 인디펜던스 홀에서 독립을 선언한 사건을 일컬으며, 이 사건은 〈미국 독립선언문〉에 기록되어 있다.


Декларація незалежності США

Декларація незалежності Сполучених Штатів підписана 1776 року в Америці  () — виданий Другим Континентальним конгресом північноамериканських колоній Великої Британії документ, прийнятий 4 липня 1776 року, яким було проголошено, що тринадцять колоній у Північній Америці стають вільними та незалежними державами і що всі політичні зв'язки між ними та Королівством Великої Британії анулюються.


اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا

اعلامیهٔ استقلال ایالات متحدهٔ آمریکا ، بیانیه‌ای بود که در ۴ ژوئیهٔ ۱۷۷۶ به تصویب کنگرهٔ قاره‌ای رسید. این اعلامیه، استقلال سیزده مستعمره‌نشین را که در حال جنگ با بریتانیای کبیر بودند بیان می‌دارد و به صراحت از تصمیم این مستعمره‌نشین‌ها به جدایی از امپراتوری بریتانیا سخن می‌گوید. هدف این اعلامیه که عمدتاً توسط توماس جفرسون نگاشته شده بود، توضیح رسمی این واقعیت به جهانیان بود که چرا تقریباً یک سال پس از آغاز جنگ‌های انقلاب آمریکا، کنگرهٔ این کشور در ۲ ژوئیه رأی به استقلال از بریتانیا داد. همه ساله چهارم ژوئیه —سالروز تأیید متن و عبارت‌بندی اعلامیه توسط کنگره— به عنوان روز استقلال آمریکا جشن گرفته می‌شود.


《美國獨立宣言》（），為北美洲十三個英屬殖民地宣告自大不列顛王國獨立，並宣明此舉正當性之文告。1776年7月4日，本宣言由第二次大陸會議於費城批准，當日之後成為美國獨立紀念日。宣言之原件由大陸會議出席代表共同簽署，並永久展示於美國華盛頓特區之美國國家檔案館。此宣言為美國最重要的立國文書之一。


Declaração da Independência dos Estados Unidos

A Declaração de Independência dos Estados Unidos da América foi o documento no qual as chamadas Treze Colônias, localizadas na América do Norte, declararam independência da Grã-Bretanha. O texto, que trazia também as justificativas para o ato, foi ratificado pelo Segundo Congresso Continental em 4 de julho de 1776, na Pennsylvania State House (hoje, Independence Hall), na cidade de Filadélfia.


Declaració d'Independència dels Estats Units d'Amèrica

La Declaració d'Independència és un text polític fonamental per a la història dels Estats Units. Arran d'aquesta declaració les Tretze Colònies britàniques d'Amèrica del Nord se segregaven del Regne de Gran Bretanya i esdevenien independents.


USAs uavhengighetserklæring (på engelsk "Declaration of Independence") er det dokumentet hvor de tretten koloniene i USA erklærer seg uavhengige fra Storbritannia og angir grunnlaget for dette. Selv om de i begynnelsen ikke hadde noen brukbare begrunnelser, klarte de å overtale enkelte britiske politikere (som John F. Waynes) til å støtte deres frigjøring. Dokumentet ble ratifisert av den kontinentale kongressen 4. juli 1776. Denne datoen blir feiret som USAs uavhengighetsdag. En kopi av dokumentet er på utstilling i nasjonalarkivet i Washington, DC. Den ekte erklæringen er utstilt inne i presidentens kontor, og kun presidenten og andre amerikanske politikere har tilgang til den. Uavhengighet for de nordamerikanske koloniene ble godtatt av Storbritannia 3. september 1783 ved fredsavtalen i Paris.


Amerikan Bağımsızlık Bildirisi, On Üç Koloni'nin Büyük Britanya Krallığı'ndan ayrı olarak bağımsızlıklarını ilan ettikleri belgedir. Kongre tarafından 2 Temmuz 1776 tarihinde onaylanmış 4 Temmuz'da ilan edilmiştir; bu tarihten sonra Amerika Birleşik Devletleri'nde her sene Bağımsızlık Günü olarak kutlanmaktadır. Bu belge Washington'daki devlet arşivlerinde gösterimde bulunmaktadır. Amerikan kolonilerinin bağımsızlıkları Büyük Britanya Krallığı tarafından 3 Eylül 1783 tarihindeki Paris Antlaşması'yla tanınmıştır.


Tuyên ngôn độc lập của Hoa Kỳ là tuyên bố được thông qua bởi cuộc họp của Quốc hội lục địa lần thứ hai tại Tòa nhà bang Pennsylvania (nay là Hội trường Độc lập) ở Philadelphia, Pennsylvania, vào ngày 4 tháng 7 năm 1776. Tuyên ngôn tuyên bố rằng Mười ba thuộc địa trong tình trạng chiến tranh với Vương quốc Liên hiệp Anh sẽ coi mình là mười ba quốc gia độc lập có chủ quyền, không còn dưới sự cai trị của Anh. Với Tuyên ngôn, các quốc gia mới này đã thực hiện bước đầu tiên tập thể để hình thành Hợp chủng quốc Hoa Kỳ. Tuyên ngôn được ký bởi các đại diện từ New Hampshire, vịnh Massachusetts, Rhode Island, Connecticut, New York, New Jersey, Pennsylvania, Maryland, Delaware, Virginia, Bắc Carolina, Nam Carolina và Georgia.


अमेरिकेच्या स्वातंत्र्याचा जाहीरनामा

अमेरिकेच्या स्वातंत्र्याचा जाहीरनामा (इंग्लिश: "United States Declaration of Independence") हा अमेरिकेच्या तेरा वसाहतींनी ब्रिटिश साम्राज्यापासून स्वातंत्र्य मिळवल्याचा उद्घोष करणारा, खंडीय कॉंग्रेशीने जुलै ४, इ.स. १७७६ रोजी संमत करून जारी केलेला जाहीरनामा होता. जाहीरनाम्याचे लेखन प्रामुख्याने थॉमस जेफरसनाने केले. या दिवसाच्या स्मॄत्यर्थ ४ जुलै हा दिनांक अमेरिकेचा स्वातंत्र्यदिन मानला जातो.


Perisytiharan Kemerdekaan Amerika Syarikat adalah dokumen penting dalam sejarah Amerika Syarikat. Ia ditulis pada 1776 dan memberitahu bahawa Amerika Syarikat bukan lagi koloni Great Britain.


La Déclaration unanime des treize États unis d’Amérique (), généralement appelée « Déclaration d'indépendance des États-Unis d'Amérique », est un texte politique par lequel les Treize Colonies britanniques d'Amérique du Nord ont fait sécession de la Grande-Bretagne le , pour former les « États-Unis d'Amérique ». Ce texte est marqué par l'influence de la philosophie des Lumières et tire également les conséquences de la Révolution anglaise de 1688 : d'après les abus constatés, les délégués des colons estiment qu'ils ont le droit et le devoir de se révolter contre la monarchie britannique (en fait, le Parlement britannique a voté de lourds impôts et taxes frappant les colonies). Depuis, le 4 juillet est devenu la fête nationale des États-Unis : l"'Independence Day" ( en français).


Deklarácia nezávislosti Spojených štátov alebo Vyhlásenie nezávislosti Spojených štátov () je bežný názov dokumentu, deklarácie nezávislosti, ktorým dnešné Spojené štáty vyhlásili nezávislosť od Británie. Je základným politickým programovým dokumentom a bola podpísaná 4. júla 1776 počas Americkej vojny o nezávislosť (1775-1781) na druhom kontinentálnom kongrese v meste Philadelphia. Jej autormi sú Thomas Jefferson, John Adams a Benjamin Franklin.


Deklaracja niepodległości Stanów Zjednoczonych (ang. "Declaration of Independence", pełna nazwa "The unanimous Declaration of the thirteen united States of America -" „Jednomyślna deklaracja trzynastu Zjednoczonych Stanów Ameryki”) – akt prawny autorstwa m.in. Thomasa Jeffersona, uzasadniający prawo Trzynastu Kolonii brytyjskich w Ameryce Północnej do wolności i niezależności od króla Wielkiej Brytanii, Jerzego III. Ogłoszona 4 lipca 1776 w Filadelfii podczas II Kongresu Kontynentalnego.


The United States Declaration of Independence is the pronouncement adopted by the Second Continental Congress meeting in Philadelphia, Pennsylvania, on July 4, 1776. The Declaration explained why the Thirteen Colonies at war with the Kingdom of Great Britain regarded themselves as thirteen independent sovereign states, no longer under British rule. With the Declaration, these new states took a collective first step toward forming the United States of America. The declaration was signed by representatives from New Hampshire, Massachusetts Bay, Rhode Island, Connecticut, New York, New Jersey, Pennsylvania, Maryland, Delaware, Virginia, North Carolina, South Carolina, and Georgia.


La Declaración de Independencia de los Estados Unidos de América (cuyo título oficial es "The unanimous declaration of the thirteen United States of America") es un documento redactado por el segundo Congreso Continental —en la Cámara Estatal de Pensilvania (ahora Salón de la Independencia) en Filadelfia el 4 de julio de 1776— que proclamó que las Trece Colonias norteamericanas —entonces en guerra con el Reino de Gran Bretaña— se habían autodefinido como trece nuevos Estados soberanos e independientes y ya no reconocían el dominio británico; en su lugar formaron una nueva nación: los Estados Unidos. John Adams fue uno de los políticos que emprendió el proceso de independencia, aprobado el 2 de julio por el Congreso en pleno sin oposición. Un comité se encargó de redactar la declaración formal, la cual se presentó cuando el Congreso votó sobre la misma dos días después.


Deklarace nezávislosti Spojených států amerických

Deklarace nezávislosti je dokument, kterým Třináct kolonií deklarovalo svou nezávislost na Velké Británii a kterým ospravedlnilo své konání. Deklarace byla ratifikována Kontinentálním Kongresem 4. července 1776. Tento den je dnes ve Spojených státech amerických slaven jako Den nezávislosti a od roku 1941 je státním svátkem.


Den amerikanske uafhængighedserklæring (engelsk: "Declaration of Independence") blev udstedt den 4. og 5. juli 1776 i Philadelphia, over et år efter at Den Amerikanske Uafhængighedskrig var brudt ud mod Kongeriget Storbritannien, på initiativ af blandt andre Thomas Jefferson fra Virginia. Erklæringen, som alle kolonierne stod bag, blev forberedt af den såkaldte Fem-mandskomite. Underskrivelsen fandt sted den 2. august 1776. Personerne, der underskrev uafhængighedserklæringen, repræsenterede de 13 britiske kolonier, som senere blev til de første 13 delstater i USA, her nævnt i samme rækkefølge som delstaterne blev oprettet: 1. Delaware. 2. Pennsylvania. 3. New Jersey. 4. Georgia. 5. Connecticut. 6. Massachusetts. 7. Maryland. 8. South Carolina. 9. New Hampshire. 10. Virginia. 11. New York. 12. North Carolina. 13. Rhode Island.


संयुक्त राज्य की स्वतंत्रता का घोषणापत्र

अमेरिकी स्वतंत्रता की घोषणा (Declaration of Independence) एक राजनैतिक दस्तावेज है जिसके आधार पर इंग्लैण्ड के १३ उत्तर-अमेरिकी उपनिवेशों ने 4 जुलाई 1776 ई. को स्वयं को इंग्लैण्ड से स्वतंत्र घोषित कर लिया। इसके बाद से ४ जुलाई को यूएसए में राष्ट्रीय अवकाश रहता है।


إعلان الاستقلال الأمريكي

إعلان الاستقلال الأمريكي أو إعلان استقلال الولايات المتحدة هو وثيقة تبناها الكونغرس القاري في 4 يوليو 1776، لتعلن أن المستعمرات الأمريكية الثلاثة عشر المتحاربة مع بريطانيا العظمى قد أصبحت ولايات مستقلة، وبالتالي لم تعد جزءًا من الإمبراطورية البريطانية. مكتوب بشكل رئيسي بواسطة توماس جفرسون، يعتبر الإعلان تفسيرا رسميا لأسباب تصويت الكونغرس في 2 يوليو لصالح إعلان الاستقلال عن بريطانيا العظمى، بعد مرور أكثر من عام على اندلاع حرب الاستقلال الأمريكية. عيد ميلاد الولايات المتحدة -يوم الاستقلال- يحتفل به في 4 يوليو، يوم اعتماد الكونغرس صيغة الإعلان.


คำประกาศอิสรภาพสหรัฐ

คำประกาศอิสรภาพแห่งสหรัฐ () เป็นแถลงการณ์ซึ่งสภาภาคพื้นทวีปลงมติยอมรับเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1776 ซึ่งมีใจความว่า สิบสามอาณานิคม ซึ่งในเวลานั้นกำลังทำสงครามอยู่กับราชอาณาจักรบริเตนใหญ่เป็นรัฐเอกราชแล้ว และดังนั้น ไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษอีกต่อไป คำประกาศอิสรภาพส่วนใหญ่เขียนขึ้นโดยโทมัส เจฟเฟอร์สัน อธิบายอย่างเป็นทางการว่าเหตุใดสภาจึงลงมติเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม เพื่อประกาศอิสรภาพจากบริเตนใหญ่ ราวหนึ่งปีหลังจากการปะทุของสงครามปฏิวัติอเมริกัน วันเกิดของสหรัฐอเมริกา หรือวันประกาศเอกราช มีการเฉลิมฉลองขึ้นเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ซึ่งตรงกับวันครบรอบที่คำประกาศอิสรภาพได้รับการเห็นชอบโดยสภา


Deklarasi Kemerdekaan adalah suatu akta dari Kongres Kontinental Kedua yang diadopsi pada 4 Juli 1776 yang menyatakan bahwa Tiga Belas Koloni memerdekakan diri dari Britania Raya. Deklarasi ini, yang sebagian besar ditulis oleh Thomas Jefferson, menjelaskan pembenaran atau justifikasi untuk melepaskan diri, dan merupakan pengembangan dari Resolusi Lee tertanggal 2 Juli yang untuk pertama kalinya menyatakan kemerdekaan AS. Salinan deklarasi ini ditandatangani oleh para delegasi pada 2 Agustus dan saat ini dipamerkan di "National Archives and Records Administration" di Washington, D.C. Deklarasi ini dianggap sebagai salah satu dokumen pendirian Amerika Serikat dan tanggal 4 Juli dirayakan sebagai Hari Kemerdekaan.


A catalaunumi csata (másképp: "catelaunorumi csata") a hunok és a Nyugatrómai Birodalom között zajlott a mai Franciaország területén, a mauriacumi (a mai champagne-i) síkságon, Tricassis (Trecas, ma Troyes) környékén, 451-ben. A népvándorlás korának legjelentősebb csatájaként tartják számon. Az általában Châlons-sur-Marne (ma: Châlons-en-Champagne) városához kapcsolt catalaunumi csata tulajdonképpen hibás elnevezés; későbbi, a helyszínt nem ismerő krónikások (Cassiodorus, Sevillai Izidor, Iordanes) nyomán terjedt el, viszont az egykorú galliai és itáliai források (Chronica Gallica, Fredegar-krónika stb.) a Troyes-tól 7,5 km-re nyugatra fekvő "Mauriacum" nevű helység körüli síkságra helyezik a csatát. A két helyszín között mintegy 80 kilométer a távolság.


De Slag op de Catalaunische Velden, ook Campus Mauriacus, vond plaats op 20 juni 451 in het noordoosten van het huidige Frankrijk. De strijd werd gestreden tussen enerzijds het West-Romeinse leger, dat voor een groot deel bestond uit foederati-contingenten van Visigoten en Franken onder leiding van Aetius, tegen anderzijds het leger van Attila, bestaande uit Hunnen, aangevuld met Ostrogoten, Gepiden en Alanen. De uitkomst heeft een enorme doorwerking gehad in de verdere geschiedenis van West-Europa. De 19e-eeuwse Britse historicus Edward Creasy rekende het verlies van Atilla onder zijn vijftien meest beslissende veldslagen in de wereld.


Битка на Каталаунским пољима

Битка на Каталаунским пољима или, ређе, битка код Шалона, одиграла се 451. у северној Галији (данашња северна Француска) између хунско-остроготске војске на челу са хунским краљем Атилом на једној, и западноримских и визиготских снага на другој страни. Представљала је кулминацију великог Атилиног похода на подручје тадашњег Западног римског царства и завршила је тактички неодлучно, иако се, с обзиром да је Атила присиљен на повлачење преко Рајне често наводи као последња велика победа у римској војној историји. На савременике је, пре свега, оставила снажан утисак због неуобичајено великог броја жртава међу којима се нашао и визиготски краљ Теодорих I. Каснији су јој историчари, делом и због тога, настојали дати велики историјски значај, односно описати као битку која је спасила Европу и западну цивилизацију од хунских разарања; тај је став, међутим, мање изражен међу савременим историчарима.


カタラウヌムの戦い（カタラウヌムのたたかい 、フランス語読みでシャロンの戦いとも、 ）は、451年6月20日、カタラウヌム平原にて行われた戦闘。


Slaget vid Katalauniska fälten, också kallat Slaget vid Châlons eller Slaget vid Maurica, stod 20 juni år 451 mellan å ena sidan en kombinerad västromersk och germansk här under Aëtius samt å andra sidan Attilas hunner med underlydande ostrogoter. Slaget blev en betydande seger för Aëtius. Detta ändade Attilas västliga fälttåg och bromsade tills vidare Västroms sönderfall. Västroms allierade bestod bland annat av visigoter under Theoderik I.


Die Schlacht auf den Katalaunischen Feldern fand im Jahre 451 n. Chr. zwischen den Römern unter Flavius Aëtius und den Westgoten unter Theoderich I. einerseits und den Hunnen unter Attila und den Ostgoten andererseits statt. Sie fand im heutigen Nordostfrankreich in der Nähe der heutigen Stadt Châlons-en-Champagne statt. Die Schlacht wird mehrheitlich auf den 20. Juni des Jahres 451 datiert, eine Minderheit vertritt das Datum 20. September. Das römisch-westgotische Heer besiegte die Hunnen unter hohen Verlusten und zwang sie zum Rückzug aus Gallien.


הקרב במישורים הקטאלונים

הקרב במישורים הקטאלונים התרחש בשנת 451 בין ברית של צבא רומי בפיקודו של פלביוס אאטיוס, וצבא ויזיגותי בפיקודו של תאודוריד הראשון, כנגד השבטים ההונים בפיקודו של מלכם אטילה. הקרב הסתיים בניצחון הקואליציה הרומית-ויזיגותית.


Μάχη των Εθνών

Η Μάχη των Εθνών διεξήχθη το 451 μ.Χ. μεταξύ των Ούννων με ηγέτη τον Αττίλα και πολυεθνικών στρατευμάτων υπό την ηγεσία του Ρωμαίου στρατηγού Αέτιου και επί αυτοκρατορίας του Βαλεντινιανού Γ΄.


Bătălia de pe Câmpiile Catalaunice sau bătălia de la Chalons a avut loc la 20 iunie 451, pe teritoriul actualei Franțe, și a fost ultima mare bătălie a antichității, precum și una dintre cele mai sângeroase bătălii din istorie.


Битва на Каталаунских полях

Битва на Каталаунских полях (в литературе также часто встречается название "Би́тва наро́дов", ; нем. "Völkerschlacht auf den katalaunischen Gefilden") — состоявшееся после 15 июня 451 года сражение в Галлии, в котором войска Западной Римской империи под началом полководца Аэция в союзе с армией Тулузского королевства вестготов временно остановили нашествие коалиции племён гуннов и германцев под началом Аттилы на Галлию. Но через год Аттила уже пошёл на Рим.


Katalaunien kenttien taistelu (myös Katalaunisten kenttien taistelu) käytiin vuonna 451 roomalaisen kenraalin Aëtiuksen johtamien liittoutuneiden joukkojen ja Attilan johtamien hunnien välillä. Taistelu käytiin nykyisen Koillis-Ranskan alueella roomalaisen Catalaunumin, nykyisen Châlons-en-Champagnen kaupungin pohjoispuolella. Katalaunien kenttien taistelu oli Länsi-Rooman valtakunnan viimeinen suuri sotilasoperaatio.


Bitka na Katalunskih poljih, znana tudi kot bitka pri Châlonsu, je potekala 20. junija 451 med združeno vojsko Zahodnega rimskega cesarstva in njegovih zaveznikov pod poveljstvom rimskega generala Flavija Ecija in vizigotskega kralja Teodorika I. in hunsko vojsko pod Atilovim poveljstvom. Bitka je bila ena od zadnjih velikih vojaških operacij Zahodnega rimskega cesarstva, četudi so jedro združene rimske armade tvorili tudi Teodorikovi Vizigoti. Bitka je za Rimljane pomenila strateško zmago, s katero so Hunom preprečili osvojitev Galije. Hune je dokončno uničila združena germanska vojska v bitki pri Nedavi leta 454.


Битка на Каталаунските полета

Битката на Каталаунските полета, известна и като битката при Шалон, Северна Галия, е последното голямо сражение в Античния свят, в което римляните спират ордите на хунския вожд Атила.


La battaglia dei Campi Catalaunici (o Catalauni, o anche Maurici), detta anche battaglia di Chalons, si svolse il 20 giugno 451 in una pianura della Gallia nei pressi di "Duro Catalaunum" (l'odierna Châlons-en-Champagne).


카탈라우눔 전투 또는 샬롱 전투는 451년 플라비우스 아이티우스와 서고트족 왕 테오도리쿠스 1세가 이끄는 서로마 제국과 포이데라티의 연합군과 아틸라가 이끄는 훈족과 그 동맹군 사이의 전투이다.


Битва на Каталаунських полях

Битва на Каталаунських полях (після 20 червня 451 року) — битва в Галлії, в якій війська Західної Римської імперії під керівництвом полководця Аеція в союзі з армією Тулузького королівства вестготів зупинили навалу коаліції варварських племен гунів і германців під проводом Аттіли на Галлію.


نبرد شالون که نبرد دشت کاتالونی هم نامیده شده، نبردی بود در سال ۴۵۱ میلادی که در یک‌سوی آن نیروهای فلاویوس آییتیوس ژنرال رومی و تئودوریک یکم، پادشاه ویزیگوت‌ها، قرار داشتند و در سوی دیگر آن، قوم هون‌ها به رهبری آتیلا. هون‌ها در این نبرد شکست خوردند. پیروزی رومی‌ها و ویزیگوت‌ها باعث توقف دست‌اندازی هون‌ها به سرزمین گل شد.


卡塔隆平原战役（），又称沙隆战役（），于451年发生在当今法国的香槟沙隆地区（Châlons-en-Champagne），罗马将军埃提烏斯和西哥特国王狄奥多里克一世的联军与由阿提拉率领的匈人联军作战。这次战役是西罗马帝国最后一次大型的军事行动，亦是埃提乌斯军事生涯上的顶峰。战役虽以西罗马帝国联军胜利告终，但狄奥多里克一世却于此战阵亡，而此役后阿提拉亦离开了高卢并将目标再指向意大利本土。


A batalha dos Campos Cataláunicos foi travada a 20 de junho de 451 entre o Império Romano do Ocidente, os visigodos e os alanos, sob o comando de Flávio Aécio e de Teodorico I, por um lado e os hunos, comandados por Átila, o Huno. Esta batalha foi a última grande campanha militar do Império Romano do Ocidente e o culminar da carreira de Aécio.


La batalla dels Camps Catalàunics o batalla de Châlons va ser una batalla que va enfrontar una coalició romana liderada pel general Flavi Aeci i el rei visigot Teodoric I contra l'aliança dels huns comandada pel rei Àtila. La batalla va representar l'última victòria militar significativa en què prengué part l'Imperi Romà d'Occident, i el punt àlgid de la carrera de Flavi Aeci.


Slaget ved Châlons eller slaget på De katalauniske marker fant sted i 451 mellom de allierte styrkene og foederati ledet av den romerske generalen Flavius Aëtius og vestgoternes kong Teoderik på den ene siden og hunerne ledet av deres kong Attila og deres allierte. Dette slaget var den siste betydelige militæroperasjonen til Vestromerriket.


Katalon Muharebesi ya da Catalaunum Muharebesi, 20 Haziran 451'de Romalı general Flavius Aetius ile Vizigotlar'ın kralı Theodorik'in liderliğindeki koalisyon ordusu ve Attila tarafından komuta edilen Hun ordusu ve vasalları arasında gerçekleşen mücadeledir. Koalisyon ordusunun çoğunluğunu Cermen foederati oluşturmuş olmasına karşın, Katalon Muharebesi Batı Roma İmparatorluğu'nun son büyük askeri operasyonlarından biriydi. Savaşın stratejik sonucunun ne olduğu günümüzded hala tartışılmaktadır. Romalılar, Hunların Galya'da hakimiyet kurma girişimini durdurdu. Bununla birlikte Hunlar, Galya'nın büyük bölümünü başarılı bir şekilde yağmaladı ve Romalılarla Vizigotların ordularına oldukça ciddi zararlar verdiler. Attila muharebenin ardından iki yıl içerisinde öldü ve Hun İmparatorluğu, 454'teki Nedao Muharebesi'nin kaybedilmesi ile beraber dağıldı.


Trận Châlons, hay còn gọi là trận đồng bằng Catalaunian hoặc trận Campus Mauriacus, diễn ra vào năm 451 giữa một bên là người Hung cùng các đồng minh do vua Attila chỉ huy đối đầu với một liên minh do Đại tướng quân La Mã Flavius Aetius thống suất, bao gồm đế quốc Tây La Mã, người Visigoth cùng một số quốc gia khác của người German. Đây là trận đánh lớn cuối cùng của đế quốc Tây La Mã và cũng là trận thắng làm nên đỉnh cao vinh quang cho danh tướng Flavius Aetius - ông đã thể hiện bản lĩnh đẹp đẽ của một bậc đại anh hùng của thời đại trong chiến thắng. Nhiều nhà sử học xem đây là một trong những trận đánh quan trọng nhất trong lịch sử châu Âu, và ít ra thì chiến thắng này của Aetius đã trở nên một trong những trận chiến tiêu biểu nhất của thời kỳ Trung Cổ. Ngoài ra, đây cũng là một trong những trận thư hùng mãnh liệt nhất, một trong những thắng lợi quyết định hơn cả trong lịch sử nhân loại. Trận đánh này được xem là một thất bại về mặt chiến lược của người Hung và đã ngăn trở kế hoạch xâm chiếm Tây Âu của Attila. Vì tính chất vô cùng trọng đại của trận ấy ghi hằn trong sử sách, nó cũng đã chấm dứt huyền thoại về một Attila bất khả chiến bại, khiến cho vua Attila vô cùng tức giận. Đại bại này cũng chính là trận thua đầu tiên và duy nhất trong suốt võ nghiệp của ông. Có lẽ, chiến thắng quyết định của Aetius trong trận này không những bảo vệ được nền văn minh La Mã, mà đã giải cứu toàn bộ nền văn minh Tây Âu thoát khỏi nguy cơ rơi vào ách đô hộ của người châu Á. Do đó, thắng lợi này không chỉ đẩy lùi rợ Hung ra khỏi xứ Gaul mà còn trở thành một bước ngoặt của lịch sử thế giới, đại diện cho chiến thắng của thế giới văn minh trước các rợ tộc.


La bataille des champs Catalauniques (ou bataille de Châlons au lieu-dit de Campus Mauriacus) a opposé en 451 les forces coalisées romaines, gallo-romaines et surtout germaniques, menées par le patrice romain Ætius d'une part, et l'armée composite de l'empire des Huns, emmenée par Attila, d'autre part. La bataille qui met aux prises plusieurs dizaines de milliers de combattants, est une véritable lutte fratricide entre Goths, Francs d'un côté, Huns, Sarmates et autres peuples des steppes de l'autre, les uns dans le camp romain d'Occident, les autres dans l'armée d'Attila déjà en retraite après son siège infructueux d'Aurelianum. Elle a été localisée par la tradition aux environs de l'actuel Châlons-en-Champagne, à l'époque gallo-romaine, d'où provient le nom des « Champs Catalauniques », mais cette localisation reste l'objet de controverses archéologiques. Le qualificatif Catalaunique vient du peuple gaulois des Catalauni, voisin des Rèmes, sur le territoire desquels la bataille eut lieu.


Bitka na Katalaunských poliach alebo bitka pri Chalons sa odohrala 20. júna 451; bolo v nej odrazené vojsko kráľa Atilu zložené z Hunov a ďalších podrobených národov (Ostrogóti, Herulovia, Skirovia, Gepidi atď.) Na strane Západorímskej bojovali spojenými silami Rimania, Vizigóti, Alani a Frankovia pod vedením rímského veliteľa (magister militum) Flavia Aetia a vizigótskeho kráľa Teodoricha.


Bitwa na Polach Katalaunijskich lub bitwa pod Châlons – bitwa stoczona 20 czerwca 451 między cesarstwem zachodniorzymskim a Hunami będąca ostatnim wielkim zwycięstwem cesarstwa. Według brytyjskiego historyka Edwarda Shepherda Creasy’ego bitwa na Polach Katalaunijskich była jedną z przełomowych bitew w historii świata.


The Battle of the Catalaunian Plains (or Fields), also called the Battle of the Campus Mauriacus, Battle of Châlons, Battle of Troyes or the Battle of Maurica, took place on June 20, 451 AD, between a coalition - led by the Roman general Flavius Aetius and by the Visigothic king Theodoric I - against the Huns and their vassals - commanded by their king Attila. It proved one of the last major military operations of the Western Roman Empire, although Germanic foederati composed the majority of the coalition army. Whether the battle was strategically conclusive remains disputed: the Romans possibly stopped the Huns' attempt to establish vassals in Roman Gaul. However, the Huns successfully looted and pillaged much of Gaul and crippled the military capacity of the Romans and Visigoths. Attila died only two years later in 453, and after the Battle of Nedao (454) a coalition of the Huns' Germanic vassals dismantled his Hunnic Empire.


La batalla de los Campos Cataláunicos (también llamada batalla de Châlons o batalla de "Locus Mauriacus") enfrentó en el año 451 a una coalición romana encabezada por el general Flavio Aecio y el rey visigodo Teodorico I contra la alianza de los hunos comandada por su caudillo, Atila. Esta batalla fue la última operación a gran escala en el Imperio romano de Occidente y la cumbre de la carrera de Aecio.


V bitvě na Katalaunských polích (20. června 451, někdy nazývané také bitva u Chalons nebo bitva národů) bylo odraženo vojsko krále Attily složené z Hunů a jim podřízených kmenů (Ostrogóti, Herulové, Skirové, Gepidové aj.) spojenými silami Římanů, Vizigótů, Alanů a Franků pod vedením římského velitele vojska (magister militum) Flavia Aetia.


Slaget ved Chalons i Champagne (også Slaget på de Katalauniske sletter) fandt sted i år 451 mellem hunnerne under kong Attila og på den anden side romerne under Flavius Aetius og visigoterne under kong Teoderik I. Slaget var det vestromerske riges sidste seriøse militæroperation.


Pertempuran Chalons tahun 451, adalah pertempuran antara koalisi yang dipimpin oleh jenderal Kekaisaran Romawi Flavius Aetius dan raja Visigoth Raja Theodoric I melawan koalisi Kekaisaran Hunnic di bawah Attila sang Hun. Pertempuran ini merupakan operasi militer utama terakhir Kekaisaran Romawi Barat.


Az aleut-szigeteki hadjárat az Alaszkához (USA) tartozó Attu és Kiska szigetein zajlott a második világháború idején, 1942. június 6-ától 1943. augusztus 15-éig.


De Slag om de Aleoeten (3 juni 1942 - 15 augustus 1943) was de strijd tussen het Japanse Keizerrijk en de geallieerden om de Aleoeten, een eilandengroep ten westen van Alaska. Deze strijd maakt deel uit van de Tweede Wereldoorlog in Azië, die specifieker ook wel de Pacifische Oorlog genoemd wordt.


アリューシャン方面の戦い

アリューシャン方面の戦い（アリューシャンほうめんのたたかい）は、太平洋戦争（大東亜戦争）中、日本軍と連合国軍（アメリカ軍とカナダ軍）の間でアリューシャン列島周辺で行われた戦い。


Die Schlacht um die Aleuten war eine militärische Operation des Pazifikkrieges im Zweiten Weltkrieg, die sich im äußersten Nordwesten der USA bei der zu Alaska gehörenden Inselgruppe der Aleuten abspielte.


הקרב על האיים האלאוטיים

הקרב על האיים האלאוטיים היה עימות צבאי שהתחולל באיים האלאוטיים שבאלסקה בין יוני 1942 לאוגוסט 1943, והיווה חלק מהמערכה באוקיינוס השקט במלחמת העולם השנייה. כוח יפני קטן כבש את האיים קיסקה ואטו, אך ריחוקם הגאוגרפי ותנאי מזג האוויר והשטח הקשים ששררו בהם הביאו לכך שנדרשה לארצות הברית כמעט שנה לכבוש את האיים בחזרה. ערכם האסטרטגי של האיים נעוץ בעובדה שהם מאפשרים שליטה על נתיבי המעגל הגדול באוקיינוס השקט. שליטה זו על נתיבי הסחר באוקיינוס השקט הביאו את הגנרל האמריקאי בילי מיטשל לומר ב-1935 שהוא מאמין שאלסקה היא הנקודה האסטרטגית החשובה ביותר בעולם, ועל כן, מי שישלוט באלסקה - ישלוט בעולם. מנקודת מבטם של היפנים, שליטה באיים האלאוטיים תמנע אפשרות של תקיפה אמריקאית דרך צפון האוקיינוס השקט. באופן דומה, חששה ארצות הברית שהאיים ישמשו את האימפריה היפנית לביצוע התקפות אוויריות נגד החוף המערבי בארצות הברית.


Алеутская операция

Алеутская операция — захват японской армией островов Кыска и Атту (Алеутские острова) (операция «AL»). Являлся отвлекающим манёвром от основной атаки, целью которой был атолл Мидуэй: захват Алеутских островов должен был начаться на сутки раньше, чтобы отвлечь силы американского флота на север.


Aleuttien saarten sotaretki oli Alaskassa olevan Aleuttien saariston hallinnasta käyty sotaretki osana Tyynenmeren sotaa toisessa maailmansodassa. Taistelut alkoivat 3. kesäkuuta 1942 keisarillisen Japanin laivaston voimaryhmän tukialuskoneiden pommittaessa Dutch Harboria sekä


Алеутска операция

Алеутската операция е част от кампаниите в Тихия океан по време на Втората световна война.


La campagna delle Isole Aleutine vide scontrarsi le forze statunitensi contro l'Impero giapponese, nelle uniche azioni di guerra anche terrestri che coinvolsero una area insulare degli Stati Uniti. Le Isole Aleutine, un arcipelago proteso nel mare che collega grosso modo l'Alaska con la Kamčatka, durante la seconda guerra mondiale rappresentarono delle posizioni di importanza strategica contese da entrambi gli schieramenti nell'ambito della lotta nell'Oceano Pacifico.


Алеутська операція

Алеутська операція — операція японських військ з захоплення Алеутських островів (Аляска, США). Розпочалась 3 червня 1942 ударом японської авіації по військово-морській базі Датч-Гарбор на острові Уналашка. 7 червня японський десант захопив острови Киска та Атту.


لشکرکشی جزایر آلیوتی

لشکرکشی جزایر آلیوتی یک نبرد دریایی و زمینی در جنگ جهانی دوم است که در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۴۲ تا ۱۵ اوت ۱۹۴۳ میان ارتش آمریکا و کانادا و امپراتوری ژاپن در جزایر آلیوتی در آلاسکا رخ داد و در نهایت با پیروزی ارتش آمریکا و کانادا به پایان رسید.


阿留申群島戰役（日语：アリューシャン方面の戦い/アリューシャンほうめんのたたかい；英语：Aleutian Islands campaign）是第二次世界大戰太平洋戰爭中於1942年6月3日開始在阿拉斯加中的阿留申群島進行的戰鬥，一支小規模的日軍佔領了群島上的阿圖島和基斯卡島，但群島地處偏遠和惡劣的天氣和地形讓美軍部隊在1年後才重新佔領當地。這些島嶼的戰略價值是能夠控制太平洋上的大環球路線，這一控制了太平洋上運輸路線的戰略是威廉·米切爾將軍在1935年向國會提出：“我相信在未來，誰擁有阿拉斯加的即擁有世界，我覺得這處是在世界上最重要的戰略地區。”日本控制阿留申群島的理由是防止美軍可能進行橫跨北太平洋的攻擊。同樣，美軍擔心這些島嶼將被作為基地，用以開展對美國西岸的空中襲擊。


A Campanha das Ilhas Aleutas foi lutada nas Ilhas Aleutas, no Alasca, como parte dos combates no teatro de operações do Pacífico durante a Segunda Guerra Mundial, que começou em 3 de junho de 1942 e terminou em 15 de agosto de 1943. Uma pequena força japonesa ocupou a pequena ilha de Attu e Kiska, mas o isolamento geográfico da ilha e as difíceis condições do tempo e do terreno fez com que demorasse um ano para o Exército dos Estados Unidos expulsasse o inimigo da região. O valor estratégico da ilha era sua habilidade para controlar as rotas do Grande Círculo do Pacífico. Esse controle sobre as rotas do pacífico foi porque o General Billy Mitchell falou para o Congresso em 1935: "Eu acredito que no futuro, quem controlar o Alasca irá controlar o mundo. Eu acho que é o lugar mais importante, estrategicamente falando, no mundo". Os japoneses pensaram que controlando as Aleutas poderia evitar um possível ataque Norte-Americano ao norte do Pacífico. Ao mesmo tempo, os EUA achavam que os japoneses poderiam usar a ilha como base para um ataque a Costa Oeste.


La campanya de les Illes Aleutianes va ser una campanya militar dels Estats Units i el Japó a les Illes Aleutianes, part del Territori d'Alaska, al teatre d'operacions americà i de la Guerra del Pacífic de la Segona Guerra Mundial a partir del 3 de juny de 1942. En les dues úniques invasions dels Estats Units durant la guerra, una petita força japonesa va ocupar les illes d'Attu i Kiska, on la llunyania de les illes i les dificultats afegides que suposaven el clima i del terreny van retardar gairebé un any l'arribada d'una força nord-americana més gran per expulsar-les. El valor estratègic de les illes era la seva capacitat de controlar les rutes de transport del Pacífic, és per això que el general dels Estats Units Billy Mitchell va declarar al Congrés dels Estats Units el 1935: "Crec que en el futur, qui tingui Alaska dominarà el món. Crec que és el lloc estratègic més important del món". Els japonesos van raonar que el control dels Aleutians impediria un possible atac dels Estats Units al Pacífic Nord. De la mateixa manera, els EUA temien que les illes s'utilitzessin com a bases per a dur a terme un atac aeri a escala completa sobre ciutats de la Costa Oest dels Estats Units com Anchorage, Seattle, San Francisco o Los Angeles .


Aleut Adaları seferi, II. Dünya Savaşı Pasifik Cephesi'nde Alaska'nın parçası olan Aleut Adaları üzerinde mücadele edilmiştir. Küçük bir Japon kuvveti Attu ve Kiska adalarını işgal etmiştir. Fakat adanın uzaklığı, hava koşulları ve arazi, ABD kuvvetlerinin Japonları çıkartmasının yaklaşık bir yıl alacağı anlamına geliyordu. Adaların stratejik önemi, Pasifik Büyük Çember rotalarını kontrol etmelerini sağlıyordu. Pasifik Ulaşım rotası, 1935'te General Billy Mitchell'ın Millet Meclisi'ne "İnanıyorum ki gelecekte kim Alaska'ya sahip olursa dünyaya sahip olur, bence dünyadaki en önemli stratejik noktalardan birisi" demiş ve bu düşüncesi seferin düzenlenmesindeki en önemli etkenler arasında yer almıştır. Japonlar, Kuzey Pasifik karşısındaki olası bir ABD saldırısının Aleutlar'ın kontrolüne engel olabileceğine dair görüşmeler yapmışlardır. ABD aynı şekilde Batı Kıyılarına karşı gerçekleştirilen hava saldırıları için adaların üs olarak kullanılmasından endişe duymuştur.


Chiến dịch quần đảo Aleut là một chiến dịch quân sự tiến hành giữa Hoa Kỳ và Đế quốc Nhật Bản tại Quần đảo Aleut, Alaska, Hoa Kỳ diễn ra từ ngày 3 tháng 6 năm 1942 đến 15 tháng 8 năm 1943 và là một phần của Mặt trận Thái Bình Dương trong Chiến tranh thế giới thứ hai. Là một trong hai cuộc tấn công nhằm vào chính quốc Mĩ trong chiến tranh, một lực lượng nhỏ của Nhật Bản đã chiếm đóng hai hòn đảo Attu và Kiska; nơi mà sự hẻo lánh, sự khắc nghiệt của khí hậu và sự phức tạp của địa hình đã làm trì hoãn một lực lượng Đồng Minh lớn hơn đến đánh đuổi quân đội Nhật Bản trong gần một năm. Giá trị chiến lược của quần đảo là khả năng kiểm soát tuyến đường giao thông trên Thái Bình Dương của nó và do đó tướng Mĩ Billy Mitchell đã tuyên bố trước Quốc hội Hoa Kỳ vào năm 1935 như sau:"Tôi tin rằng trong tương lai, kẻ nào kiểm soát Alaska sẽ nắm được cả thế giới. Tôi nghĩ nó là khu vực quan trọng về chiến lược bậc nhất trên thế giới.""


La campagne des îles Aléoutiennes est l'ensemble des combats menés sur et autour des îles Aléoutiennes (archipel s'étirant en arc au sud-ouest de l'Alaska) lors de la guerre du Pacifique de la Seconde Guerre mondiale entre 1942 et 1943.


Walki o Wyspy Aleuckie – walki trwające od 3 czerwca 1942 do 15 sierpnia 1943 roku na Wyspach Aleuckich pomiędzy wojskami amerykańskimi i kanadyjskimi a japońskimi. W czerwcu 1942 roku siły japońskie wylądowały na wyspach Attu i Kiska położonych w archipelagu Aleutów w celu odwrócenia uwagi od zajęcia Midway. Małe oddziały japońskie okupowały te wyspy, jednak dalekie położenie wysp, a także trudności pogodowe i terenowe oznaczały, że zebranie odpowiednio dużej alianckiej grupy uderzeniowej, które mogłaby odbić te wyspy, zajęło prawie rok. Ostatecznie, po prawie jednym roku przygotowań, wojska amerykańskie i kanadyjskie odbiły wyspy latem 1943 roku.


The Aleutian Islands campaign was a military campaign conducted by the United States and Japan in the Aleutian Islands, part of the Territory of Alaska, in the American Theater and the Pacific Theater of World War II starting on June 3, 1942. In the only two invasions of the United States during the war, a small Japanese force occupied the islands of Attu and Kiska, where the remoteness of the islands and the challenges of weather and terrain delayed a larger American-Canadian force sent to eject them for nearly a year. The islands' strategic value was their ability to control Pacific transportation routes and so US General Billy Mitchell stated to the U.S. Congress in 1935, "I believe that in the future, whoever holds Alaska will hold the world. I think it is the most important strategic place in the world."


Boje o Aleuty byly vojenskou kampaní mezi USA a Japonskem, která byla vybojována během druhé světové války na Aleutských ostrovech a v okolních vodách. Kampaň začala japonským náletem na aljašský přístav Dutch Harbor 3. června 1942, což bylo součástí císařskou armádou prosazené operace "AL". Poté se Japonci vylodili na ostrovech Attu a Kiska. V roce 1943 přešli Američané do protiútoku a vyhnali Japonce z Aleut. Byl to jediný pozemní útok Japonského císařství na vlastní (kontinentální) USA.


Slaget om Aleuterne var et felttog om øgruppen Aleuterne, en del af Alaska, under Stillehavskrigen i 2. verdenskrig. Det begyndte den 3. juni 1942. En lille japansk styrke besatte øerne Attu og Kiska, men øernes afsides beliggenhed og vanskeligheder med vejr og terræn betød, at det næsten tog et år for en stor amerikansk styrke at erobre dem tilbage. Øernes strategiske værdi var, at man fra dem kunne kontrollere Stillehavets storcirkelruter. Den amerikanske general Billy Mitchell sagde til den amerikanske kongres i 1935: "Jeg tror, at i fremtiden, vil den der har Alaska have hele verden. Jeg tror, det er det vigtigste strategiske sted i verden." Japanerne begrundede, at kontrollen med Aleuterne ville forhindre et muligt amerikansk angreb på tværs af det nordlige Stillehav. Tilsvarende frygtede USA, at øerne ville blive brugt som baser, hvorfra man kunne starte luftangreb mod USA's vestkyst.


حملة جزر ألوتيان

كانت حملة جزر ألوتيان حملة عسكرية اضطلعت بها الولايات المتحدة واليابان في جزر ألوتيان، وهي جزء من إقليم ألاسكا، في المسرح الأمريكي ومسرح المحيط الهادئ من الحرب العالمية الثانية وبدأت يوم 3 يونيو 1942. في الغزوتين الوحيدتين على الولايات المتحدة خلال الحرب، احتلت قوة يابانية صغيرة جزيرتي أتو وكيسكا، إذ أخّر بُعد الجزر وتحديات الطقس والتضاريس إرسال قوة أمريكية كندية كبيرة لإخراجهم، وذلك لمدة عام تقريبًا. تمثلت القيمة الاستراتيجية للجزر بقدرتها على السيطرة على طرق النقل في المحيط الهادئ، ولذلك صرح الجنرال الأمريكي بيلي ميتشل للكونغرس الأمريكي في عام 1935، «أعتقد أنه في المستقبل، من يحتل ألاسكا سيحتل العالم. أعتقد أنه أهم مكان استراتيجي في العالم».


การทัพหมู่เกาะอะลูเชียน

การทัพหมู่เกาะอะลูเชียน เป็นการทัพที่เริ่มขึ้นเมื่อกองทัพญี่ปุ่นยึดเกาะแอตตู และ Kiska จนมีการตอบโต้จนกองทัพสหรัฐเปิดฉากโจมตีเกาะแอตตู ในวันที่ 11 พฤษภาคม 1943 และบุกสำเร็จในวันที่ 29 พฤษภาคม กองทัพญี่ปุ่นเรื่มใช้กลุยุทธ banzai charge จนถึงวันที่ 15 สิงหาคม แต่กองทัพสหรัฐยังโจมตี เกาะอื่นจนในที่สุดกองทัพญี่ปุ่นก็ยอมออกจากเกาะในวันที่ 29 กรกฎาคม


Kampanye Kepulauan Aleut adalah pertempuran memperebutkan Kepulauan Aleut, bagian dari Teritori Alaska yang dimulai 3 Juni 1942 sebagai bagian dari Perang Pasifik Perang Dunia II. Sekelompok kecil tentara Jepang menduduki Pulau Attu dan Pulau Kiska di Kepulauan Aleut. Namun letak kepulauan ini yang terpencil, kesulitan cuaca dan medan menyebabkan Amerika Serikat perlu waktu hampir setahun untuk mendatangkan pasukan dalam jumlah yang lebih besar untuk mengusir mereka. Pulau-pulau tersebut memiliki nilai strategis karena dapat mengendalikan rute Lingkaran Besar Pasifik. Kemampuan mengendalikan rute transportasi Pasifik ini menyebabkan Jenderal Amerika Serikat Billy Mitchell berkata di hadapan kepada Kongres AS pada tahun 1935, "Saya percaya bahwa pada masa depan, siapa pun yang menguasai Alaska akan menggenggam dunia. Saya berpendapat itu adalah tempat strategis paling penting di dunia." Pihak Jepang beralasan bahwa penguasaan Kepulauan Aleut akan mencegah kemungkinan serangan AS dari Pasifik Utara. Demikian pula halnya dengan Amerika Serikat yang khawatir kalau pulau-pulau itu akan digunakan sebagai pangkalan untuk melancarkan serangan udara terhadap Pantai Barat Amerika Serikat.


A 2001. szeptember 11-ei terrortámadások (gyakori rövidítése: 9/11, ami a szeptember 11-ei dátum amerikai írásmódja; kimondva: szeptember tizenegy) az al-Káida terrorszervezet összehangolt öngyilkos merényletsorozata volt az Egyesült Államok ellen. Azon a reggelen 19 al-Káida gépeltérítő szállt fel amerikai utasszállító repülőgépekre, hogy az USA fő jelképeinek számító épületekbe vezessék bele a gépeket. A New York-i Világkereskedelmi Központ ikertornyaiba egy-egy repülőgép csapódott be, az épületek kigyulladtak, és két órán belül mindkettő összeomlott. Ezt követően több épület is az ikertornyokhoz hasonlóan összedőlt, vagy megrongálódott a környéken. A harmadik repülőgép a Pentagon Virginia állambeli arlingtoni épületébe repült. A negyedik eltérített gépet egyes feltételezések szerint a terroristák a Fehér Házba irányították volna, de az utasok visszafoglalták, azonban már nem tudták megmenteni a lezuhanástól. Ez a gép Washingtontól mindössze 15 percnyire, Pennsylvania államban, Shanksville mellett csapódott a földbe. A repülőgépek egyetlen utasa sem élte túl a támadásokat.


De aanslagen op 11 september 2001, naar de Amerikaanse datumnotatie (maand/dag) vaak aangeduid als "9/11" (Engels: "nine-eleven"), omvatten een viertal terroristische aanslagen die op de ochtend van dinsdag 11 september 2001 door middel van gekaapte passagiersvliegtuigen in het noordoosten van de Verenigde Staten werden uitgevoerd. De Saoedi-Arabische multimiljonair Osama bin Laden en zijn terreurorganisatie Al Qaida worden voor deze aanslagen verantwoordelijk gehouden.


Напади 11. септембра 2001.

Напади 11. септембра 2001. били су низ од четири координисана терористичка напада вахабистичке исламистичке терористичке групе Ал Каида на Сједињене Америчке Државе који су се догодили у уторак 11. септембра 2001. године.


アメリカ同時多発テロ事件

アメリカ同時多発テロ事件（アメリカどうじたはつテロ事件、、略称:9/11）は、2001年9月11日（火）の朝、イスラーム過激派テロリスト集団アルカイダによって行われた、アメリカ合衆国に対する4回の協調テロ攻撃である。911テロ事件とも呼ばれる。


11 september-attackerna eller 9/11 (nine-eleven) var en serie samordnade terroristattacker genomförda av den islamistiska terroristorganisationen al-Qaida riktade mot civila och militära byggnader i USA den 11 september 2001. Fyra amerikanska passagerarflygplan kapades; två av dem flögs in i det civila World Trade Centers tvillingtorn på Manhattan i New York. Det tredje flögs in i USA:s försvarshögkvarter Pentagon i Virginia och det fjärde havererade på ett fält utanför Shanksville i Pennsylvania. Attackerna dödade 2 996, skadade över 6 000 personer och orsakade skador i egendom och infrastruktur för minst 10 miljarder dollar.<ref name="PEARL9/11"></ref> De allra flesta dödsoffer var de som dog i eller nära tvillingtornen, antingen då de attackerades eller rasade, detta har gjort att attackerna mot tvillingtornen har fått mest uppmärksamhet i media.


Die Terroranschläge am 11. September 2001 (kurz 11. September oder engl. 9/11 []) waren vier koordinierte Flugzeugentführungen mit nachfolgenden Selbstmordattentaten auf symbolkräftige zivile und militärische Gebäude in den Vereinigten Staaten von Amerika. Gemäß Erkenntnissen amerikanischer Sicherheitsbehörden wurden die Anschläge vom islamistischen Terrornetzwerk Al-Qaida unter der Führung von Osama bin Laden geplant und von 19 seiner Mitglieder verübt, darunter 15 Staatsangehörige Saudi-Arabiens.


Тэрарыстычныя акты 11 верасня 2001 года

Тэрарыстычны акт на Сусветны гандлёвы цэнтр ("World Trade Center") і Пентагон — серыя тэрактаў 11 верасня 2001 года на тэрыторыі ЗША, якую здзейснілі з дапамогай самалётаў. 19 зламыснікаў набылі білеты на 4 самалёты ўнутраных авіяліній ЗША. Некаторыя мяркуюць, што тэрарысты загадзя выкупілі значную колькасць месцаў у самалётах дзеля таго, каб іх было лягчэй захапіць. Пасля захопу кантролю самалётаў іх накіравалі на паказаныя аб’екты.


സെപ്റ്റംബർ 11ലെ ഭീകരാക്രമണം

സെപ്റ്റംബർ 11ലെ ഭീകരാക്രമണം - അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ തന്ത്രപ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഭീകരന്മാർ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11ന് നടത്തിയ ചാവേർ ആക്രമണം.റാഞ്ചിയെടുത്ത യാത്രാവിമാനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അമേരിക്കയിലെ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലുള്ള ലോകവ്യാപാരകേന്ദ്രം, വിർജീനിയയിൽ ഉള്ള പ്രതിരോധ വകുപ്പ് ആസ്ഥാനം എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഭീകരർ ആക്രമണം നടത്തിയത്. അമേരിക്കൻ സമ്പന്നതയുടെ പ്രതീകമായി തലയുയർത്തി നിന്ന ലോകവ്യാപാര കേന്ദ്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും പൊക്കംകൂടിയ രണ്ടു ടവറുകൾ ഭീകരർ വിമാനങ്ങൾ ഇടിച്ചുകയറ്റി നിശ്ശേഷം തകർത്തു.യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളേക്കാൾ സൂക്ഷ്മതയോടെ മെനഞ്ഞ ഈ ഭീകരാക്രമണത്തിന് ലോകചരിത്രത്തിൽ സമാനതകളില്ല.


פיגועי 11 בספטמבר

פיגועי 11 בספטמבר (הידועים גם בשם 9/11 - בהגייה, "Nine Eleven", ובשם אסון התאומים) הם סדרה של פיגועי התאבדות שהתרחשו בארצות הברית, הנחשבים עד היום לפיגועי הטרור הגדולים והקטלניים ביותר בהיסטוריה של האנושות.


Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, εκδηλώθηκαν τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον στόχων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σε τέσσερα πολιτικά αεροσκάφη εκδηλώθηκε αεροπειρατεία, και τα τρία από αυτά οδηγήθηκαν από τους αεροπειρατές και προσέκρουσαν στους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου και στο Πεντάγωνο, ενώ το τέταρτο συνετρίβη σε ανοικτό χώρο. Οι Δίδυμοι Πύργοι κατέρρευσαν λίγη ώρα μετά τις συγκρούσεις των αεροσκαφών επάνω τους, προκαλώντας χιλιάδες απώλειες: εκτός από τους 19 νεκρούς αεροπειρατές, συνολικά από τις επιθέσεις, 2.977 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και 24 παραμένουν αγνοούμενοι, ενώ πάνω από 25.000 τραυματίστηκαν, με τις συνολικές υλικές ζημιές να ξεπερνούν τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.


Atentatele de la 11 septembrie au fost o serie de atacuri sinucigașe coordonate de Al-Qaeda împotriva Statelor Unite care au avut loc la 11 septembrie 2001. În dimineața acelei zile, 19 teroriști Al-Qaeda au deturnat patru avioane comerciale de pasageri. Teroriștii au preluat controlul avioanelor, prăbușind două dintre ele în Turnurile Gemene ale World Trade Center din New York, omorând toate persoanele de la bord și mulți alți oameni care lucrau în clădiri. Ambele clădiri s-au prăbușit în decurs de două ore, distrugând și avariind și alte clădiri din jur. Teroriștii au prăbușit un al treilea avion în clădirea Pentagon din Arlington, Virginia, lângă Washington, D.C. Al patrulea avion s-a prăbușit pe o câmpie de lângă Shanksville în zona rurală a statului Pennsylvania, după ce unii dintre pasageri și membrii echipajului au încercat să recâștige controlul avionului, pe care teroriștii îl îndreptaseră spre Washington, D.C. Nu au existat supraviețuitori ai zborurilor.


Террористические акты 11 сентября 2001 года

Террористи́ческие акты 11 сентября́ 2001 го́да (или "9/11") — серия из четырёх координированных террористических актов-самоубийств, совершённых в Соединённых Штатах Америки членами террористической организации «Аль-Каида».


Syyskuun 11. päivän terroriteoiksi (myös: Syyskuun 11., WTC-iskut ja 9/11) kutsutaan terrori-iskujen sarjaa, joka tehtiin Yhdysvalloissa tiistaina 11. syyskuuta 2001. Tällöin kaapattiin neljä matkustajalentokonetta, joista kaksi ohjattiin tahallisesti päin New Yorkin World Trade Centerin kaksoistorneja. Etelätorni tuhoutui vajaan tunnin kuluttua ja Pohjoistorni vajaan kahden tunnin kuluttua. Kolmas lentokone ohjattiin päin maan pääkaupungin Washingtonin tuntumassa olevaa Pentagonin rakennusta. Neljäs lentokone putosi maahan Shanksvillessä Pennsylvaniassa.


Teroristični napadi 11. septembra 2001 so bili koordinirani teroristični napadi v ZDA, ki jih je z ugrabljenimi letali domnevno izvedla teroristična skupina Al Kaida.


Атентати от 11 септември 2001 г.

Атентатите от 11 септември 2001 г. са поредица от 4 съгласувани самоубийствени атаки срещу САЩ, извършени на 11 септември 2001 г. в Ню Йорк и Вашингтон.


১১ সেপ্টেম্বরের হামলা

১১ সেপ্টেম্বরের হামলা (যা নাইন/ইলেভেন নামেও পরিচিত) ২০০১ সালের ১১ই সেপ্টেম্বর মঙ্গলবার সকালে যুক্তরাষ্ট্রের উপর আল কায়েদার একইসাথে চারটি সমন্বিত সন্ত্রাসী হামলা। এই হামলায় ২,৯৯৭ জন নিহত, ৬,০০০ এর অধিক মানুষ আহত হয় এবং ১০ বিলিয়ন মার্কিন ডলারের অধিক অবকাঠামো ও সম্পদ ধ্বংসপ্রাপ্ত হয়।<ref name="PEARL9/11"></ref>


Gli attentati dell'11 settembre 2001 furono una serie di quattro attacchi suicidi coordinati compiuti contro obiettivi civili e militari degli Stati Uniti d'America da un gruppo di terroristi appartenenti all'organizzazione terroristica al Qaida. Gli attacchi causarono la morte di 2977 persone (più 19 dirottatori) e il ferimento di oltre . Negli anni successivi si verificarono ulteriori decessi a causa di tumori e malattie respiratorie legate alle conseguenze degli attacchi. Per questi motivi e per gli ingenti danni infrastrutturali causati, tali eventi sono spesso considerati dall'opinione pubblica come i più gravi attentati terroristici dell'età contemporanea.


செப்டம்பர் 11, 2001 தாக்குதல்கள்

செப்டம்பர் 11, 2001 தாக்குதல்கள் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் மீது நடத்தப்பட்ட தற்கொலைத் தாக்குதல்களைக் குறிக்கும். இதில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட நான்கு விமான பயங்கரவாத தாக்குதல்கள் உள்ளடங்கியிருந்தன.


9·11 테러()는 약칭 9/11으로도 불리며, 2001년 9월 11일 화요일 아침 미국에 대한 와하브 테러 단체 알카에다의 4차례의 테러 공격이다. 이번 공격으로 최소 100억 달러의 기반 시설과 재산 피해 외에 2,977명의 사망자, 25,000명 이상의 부상자, 그리고 상당한 장기적 건강상의 결과를 낳았다.<ref name="PEARL9/11"></ref> 이는 인류 역사상 가장 치명적인 테러 공격이며, 미국의 역사상 소방관과 경찰관들이 각각 343명과 72명이 사망한 가장 치명적인 사건이다.


Терористичний акт 11 вересня 2001 року

Терористичний акт 11 вересня 2001 року (також відомий як 9/11) — серія скоординованих терористичних атак ісламістської організації «Аль-Каїда», здійснена 11 вересня 2001 року на території США за допомогою захоплених пасажирських літаків. Унаслідок нападу загинуло 2 996 осіб, більше 6 000 осіб отримали поранення. Таким чином, теракт став найбільшим в історії за кількістю жертв; інфраструктура зазнала збитків на суму не менше 10 млрд доларів США.


حملات ۱۱ سپتامبر

حملات ۱۱ سپتامبر که بیشتر در زبان انگلیسی ۹/۱۱ (نُه، یازده) خوانده می‌شود، سلسله‌ای از حملات انتحاری در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ توسط گروه تروریستی القاعده در خاک ایالات متحده آمریکا بود. در این حادثه نوزده تن از عناصر القاعده، چهار هواپیمای تجاری-مسافربری را ربودند. هواپیماربایان دو هواپیما را در فاصله‌های زمانی گوناگون به برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی در نیویورک کوبیدند. در نتیجه این دو برخورد، همه مسافران به همراه عده بسیاری در ساختمان‌ها کشته شدند. هر دو ساختمان، پس از دو ساعت به‌طور کامل ویران شدند و خسارت فراوانی به ساختمان‌های پیرامون زدند. گروه هواپیماربایان هواپیمای سوم را به پنتاگون، واقع در "ارلینگتون" در ویرجینیا زدند. هواپیمای چهارم در محلی نزدیک "شنکسویل"، در ایالت پنسیلوانیا سرنگون شد. این در حالی بود که شماری از مسافران و خدمه پرواز پیش از سرنگونی هواپیما، تلاش کرده‌بودند تا کنترل هواپیما را که هواپیماربایان آن را به سمت واشینگتن، دی.سی. هدایت می‌کردند، به دست بگیرند. هیچ‌یک از مسافران این پرواز و سه پرواز دیگر زنده نماندند.


九一一袭击事件（，又稱“9·11”恐怖袭击事件、九一一恐怖攻擊事件或简称9·11事件、九一一事件、9月11日攻擊）是2001年9月11日发生在美国本土的一系列自杀式恐怖袭击事件，基地组织承認其發動此次袭击；当天早晨，19名基地组织恐怖分子劫持4架民航客机。劫持者將两架飞机分别冲撞纽约世界贸易中心双塔，造成飞机上的所有人和在建筑物中许多人死亡；两座建筑均在两小时内倒塌，并导致临近的其他建筑被摧毁或损坏。另外劫机者亦迫使第3架飞机撞向位于弗吉尼亚州-{zh-hans:阿灵顿县;zh-tw:阿靈頓郡;zh-hk:阿靈頓縣}-的五角大楼，此一袭击地点临近华盛顿特区。在劫机者控制第4架飞机飞向华盛顿特区后，部分乘客和机组人员试图夺回飞机控制权，最终第4架飞机于宾夕法尼亚州-{zh-hans:索美塞特县;zh-tw:桑莫塞郡;zh-hk:索美塞特縣;}-的乡村尚克斯维尔附近坠毁。4架飞机上均无人生还。


Os ataques ou atentados terroristas de 11 de setembro de 2001 (às vezes, referido apenas como 11 de setembro) foram uma série de ataques suicidas contra os Estados Unidos coordenados pela organização fundamentalista islâmica al-Qaeda em 11 de setembro de 2001. Na manhã daquele dia, dezenove terroristas sequestraram quatro aviões comerciais de passageiros. Os sequestradores colidiram intencionalmente dois dos aviões contra as Torres Gêmeas do complexo empresarial do World Trade Center, na cidade de Nova Iorque, matando todos a bordo e muitas das pessoas que trabalhavam nos edifícios. Ambos os prédios desmoronaram duas horas após os impactos, destruindo edifícios vizinhos e causando vários outros danos. O terceiro avião de passageiros colidiu contra o Pentágono, a sede do Departamento de Defesa dos Estados Unidos, no Condado de Arlington, Virgínia, nos arredores de Washington, D.C.. O quarto avião caiu em um campo aberto próximo de Shanksville, na Pensilvânia, depois de alguns de seus passageiros e tripulantes terem tentado retomar o controle da aeronave dos sequestradores, que a tinham reencaminhado na direção da capital norte-americana. Não houve sobreviventes em qualquer um dos voos.


Els atacs de l'11 de setembre de 2001 (coneguts com els numerònims 9/11 en el món anglosaxó i 11-S en el món llatí), van ser una sèrie de quatre atemptats suïcides coordinats per al-Qaeda als Estats Units el dimarts 11 de setembre de 2001. Aquell matí, 19 terroristes van segrestar quatre avions comercials. Els segrestadors van estavellar intencionadament dos dels avions a les Torres Bessones del World Trade Center a Nova York, matant tots els passatgers i milers de persones que treballaven als edificis. Ambdues torres van esfondrar-se en dues hores, destrossant edificis propers i malmetent-ne d'altres. Un tercer avió va ser estavellat al Pentàgon. Els segrestadors havien canviat la direcció de l'últim vol cap a Washington, D.C., amb objectius incerts que podrien ser la Casa Blanca o el Capitoli dels Estats Units; tanmateix, es va estavellar en un camp a prop de Shanksville a la Pennsilvània rural després que els passatgers intentessin recuperar el control de l'avió. No hi va haver supervivents en cap dels vols.


Terrorangrepet 11. september 2001 var en rekke koordinerte terroranslag i USA.


11 Eylül saldırıları (), genellikle 9/11 olarak da anılır, radikal İslamcı silahlı grup el-Kaide'nin 11 Eylül 2001 Salı sabahı Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı düzenlediği dört koordineli bir terör saldırısı dizisidir.


Sự kiện 11 tháng 9 (; thường được gọi 9/11) là một loạt bốn cuộc tấn công khủng bố có sự tham gia của nhóm khủng bố Hồi giáo Wahhabi Al-Qaeda nhằm chống lại Hoa Kỳ diễn ra vào sáng thứ Ba, ngày 11 tháng 9 năm 2001.


सप्टेंबर ११, २००१ चे दहशतवादी हल्ले

सप्टेंबर ११, २००१ चे दहशतवादी हल्ले अल कायदा ह्या दहशतवादी संघटनेच्या आत्मघातकी पथकाने अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने देशावर केले. ह्या हल्ल्यांमध्ये १९ अल-कायदा दहशतवाद्यांनी ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी ४ प्रवासी विमानांचे अपहरण केले. ह्यातील २ विमाने न्यूयॉर्क शहरातील वर्ल्ड ट्रेड सेंटरच्या दोन गगनचुंबी इमारतींत घुसवण्यात आली. ह्या विमानांच्या हल्ल्यामुळे दोन्ही इमारतींना भीषण आग लागली व त्या आगीत जळून ह्या इमारती पुर्णपणे जमीनदोस्त झाल्या. अपहरण केलेले तिसरे विमान अमेरिकेच्या सुरक्षा विभागाचे मुख्यालय पेंटॅगॉन मध्ये घुसवले गेले व चौथे विमान पेन्सिल्व्हेनिया राज्यातील एका छोट्या गावात कोसळले. चारही विमानांतील सर्व प्रवासी ठार झाले. ह्या दहशतवादी हल्ल्यांमध्ये एकुण २,९७४ बळी गेले.


Die aanvalle op 11 September 2001, afgekort as nege-elf of 9/11, was 'n reeks van vier tereuraanvalle wat die oggend van 11 September 2001 in die VSA gepleeg is. Vier groepe ekstremistiese terroriste, elk met 'n opgeleide vlieënier, het passasiersvliegtuie gekaap en dit direk in bekende bakens vasgevlieg. Hierdie teikens was die Pentagon en die Wêreldhandelsentrum se tweelingtorings in New York Stad. Die vierde vliegtuig het neergestort voordat dit sy teiken in Washington, D.C. kon bereik. Byna 3 000 mense sterf tydens die gebeure. Die meeste slagoffers was burgers van die Verenigde State, maar meer as 300 mense van ander lande, soos die Verenigde Koninkryk, Indië en Kanada het ook hiertydens omgekom. Na afloop van die gebeurtenis het die regering van die VSA gesê dat die aanvallers bande met die Al-Kaïda-terroristegroep het.


Serangan 11 September 2001 (Tulisan Jawi: سراڠن 11 سيڤتيمبر 2001; juga digelar 9/11) ialah empat siri serangan berani mati yang teratur oleh al-Qaeda ke atas Amerika Syarikat pada 11 September 2001. Pada pagi itu, 19 orang pengganas al-Qaeda merampas empat buah kapal terbang penumpang komersil. Para perampas itu sengaja menghempaskan dua pesawat ke arah Menara Berkembar World Trade Center (Pusat Dagangan Dunia) di Bandar Raya New York, sekaligus mengorbankan nyawa semua penumpang dan kebanyakan pekerja dalam bangunan terbabit. Kedua-dua menara runtuh dalam masa satu jam dan 42 minit, menyebabkan bangunan berdekatan turut musnah atau mengalami kerosakan. Mereka juga menghempaskan pesawat ketiga ke arah bangunan Pentagon di Arlington, Virginia, di Washington, D.C.. Kapal terbang yang keempat pula terhempas di kawasan berdekatan pekan Shanksville di negeri Pennsylvania setelah beberapa penumpang dan kakitangannya cuba merampas semula kapal terbang itu yang dihalakan oleh perampas ke arah Washington, D.C., untuk menyasar Bangunan Kapitol atau Rumah Putih. Semua penumpang keempat-empat pesawat terkorban.


Shambulio la 11 Septemba 2001 ni tarehe na mwaka uliotokea mashambulio manne ya pamoja yaliyofanywa na kikosi cha Kigaidi cha al-Qaida dhidi ya Marekani. Kwa mujibu wa taarifa za maofisa, yasemekana kwamba kikosi cha Al-Qaida waliziteka nyala ndege nne wakazitumia kama silaha wakigongesha ndege katika majengo mjini New York na Washington DC kwa makusudi. Karibuni watu 3,000 walipoteza maisha katika shambulio hilo.


Les attentats du (communément appelés ', ou " en anglais) sont quatre attentats-suicides islamistes perpétrés le même jour aux États-Unis et provoquant la mort de , dans le centre de Manhattan à New York, à Arlington et à Shanksville en Pennsylvanie, en moins de deux heures, entre et . Ils sont réalisés par des membres du réseau djihadiste Al-Qaïda, deux jours après l'attentat-suicide de l'organisation tuant le commandant anti-taliban et ancien ministre de la Défense Ahmed Chah Massoud en Afghanistan. Ils visent des bâtiments symboliques du nord-est du pays, dont le World Trade Center déjà attaqué en 1993. L'opération Bojinka, découverte en janvier 1995, est considérée par les services de renseignement américains comme un plan précurseur de ces attentats.


Útoky z 11. septembra 2001 boli sériou koordinovaných teroristických útokov, ktoré sa udiali v USA v utorok 11. septembra 2001.


Zamachy z 11 września 2001 – seria czterech ataków terrorystycznych, przeprowadzonych rano we wtorek 11 września 2001 roku na terytorium Stanów Zjednoczonych za pomocą uprowadzonych samolotów pasażerskich. Sprawcami byli przedstawiciele organizacji Al-Ka’ida, którzy po opanowaniu samolotów skierowali je na obiekty dwóch wież World Trade Center oraz budynku Pentagonu. W przypadku czwartego samolotu atak nie powiódł się z uwagi na obronne zachowanie pasażerów na jego pokładzie, wskutek czego maszyna rozbiła się na polu w Pensylwanii. Łącznie w zamachu zginęło 2996 osób.


The September 11 attacks, often referred to as 9/11, were a series of four coordinated terrorist attacks by the Wahhabi Islamist terrorist group al-Qaeda against the United States on the morning of Tuesday, September 11, 2001.


Los atentados del 11 de septiembre de 2001, también llamados por el numerónimo «11S» y «11-S» (en inglés "9/11"), fueron una serie de cuatro atentados terroristas suicidas cometidos la mañana del martes 11 de septiembre de 2001 en los Estados Unidos presuntamente por la red yihadista Al Qaeda que, mediante el secuestro de aviones comerciales para ser impactados contra diversos objetivos, causaron la muerte de 2.996 personas, incluidos los 19 terroristas, la desaparición de 24 víctimas, y más de 25 mil heridos, muchos de ellos con lesiones permanentes. A su vez, se registró la destrucción de todo el complejo de edificios del World Trade Center, más notablemente las Torres Gemelas de Nueva York y graves daños en el edificio del Pentágono, sede del Departamento de Defensa de los Estados Unidos. Se estimó en más de USD 10 mil millones las pérdidas económicas. Este episodio precedió a la guerra de Afganistán y a la adopción por parte del gobierno de George W. Bush y sus aliados de la política denominada «guerra contra el terrorismo».


Útoky z 11. září 2001 (v USA označované také jako 9/11) byly sérií koordinovaných teroristických útoků, které se uskutečnily 11. září 2001 ve Spojených státech amerických. Provedlo je 19 příslušníků militantní islamistické organizace al-Káida. Ti unesli čtyři letadla na komerčních linkách společností American Airlines a United Airlines. Dvě z nich, let American Airlines 11 a let United Airlines 175, narazila do věží Světového obchodního centra v New Yorku, zabila všechny lidi na palubě a další uvnitř budov. Obě zasažené budovy se následkem nastalé požární situace ztížené mimořádným devastačním atakem do dvou hodin zhroutily, zničily blízké stavby a další poškodily. Třetí letadlo narazilo do Pentagonu, sídla Ministerstva obrany USA poblíž hlavního města USA, Washingtonu, D.C. Čtvrtý letoun se zřítil po souboji mezi teroristy a pasažéry letadla u města Shanksville v Pensylvánii. Letadlo letělo na Washington, D.C. a spekuluje se, že mělo za cíl zasáhnout Bílý dům anebo americký Kapitol.


Terrorangrebet den 11. september 2001 (ofte omtalt som nine-eleven og skrevet 9/11 fordi man på amerikansk har måneden før dagen i datoer), var en række koordinerede terrorangreb mod USA, der blev udført tirsdag den 11. september 2001. Om morgenen den 11. september 2001 kaprede 19 mænd med tilknytning til al-Qaeda fire passagerfly. Terroristerne styrede to af flyene ind i World Trade Centers "tvillingetårne" (Twin Towers) i New York; et fly i hvert tårn. Begge tårne kollapsede efter hhv. 56 og 102 minutter pga. brand forårsaget af sammenstødet med flyene og eksplosionen af flybrændstof. Flykaprerne på det tredje fly styrede flyet ind i Pentagon-bygningen. Passagererne på det fjerde kaprede fly forsøgte at overtage kontrollen over flyet, hvilket førte til at det styrtede ned på en mark i Pennsylvania. Der er stadig spekulationer om det fjerde flys mål, men man formoder, at det har været et sted i den amerikanske hovedstad Washington DC. En tredje bygning i WTC komplekset styrtede lodret ned 8½ timer efter det første fly ramte Nordtårnet; den 40 etager høje bygning 7. Dens konstruktion var svækket af brande, men var ikke ramt af et fly. Ifølge hjernen bag terrorangrebet, Khalid Sheikh Mohammed, skulle det 4. fly have ramt United States Capitol, hovedsædet for USA's Kongres. Ingen af de ombordværende på de fire kaprede fly overlevede.


සැප්තැම්බර් 11 ප්‍රහාර

සැප්තැම්බර් 11 වනදා උදෑසනම ත්‍රස්තවාදීන් 19 ලොගන් ජාත්‍යන්තර ඩල්ස් ජාක්‍යන්තර සහ හෙවාර්ක් ගුවන් තොටුපලවල් වල සිට කැලිෆෝනියා වෙත ගමන් කරමින් සිටි වෙළෙද ගුවන් යානා හතරක් පැහැර ගන්නා ලදී. ත්‍රස්තවාදීන් ඇමරිකන් එයාර් ලයින්ස් ෆ්පයිට් 11 සහ යුනයිටඩ් එයාර්ලයින්ස් ෆ්ලයිට් 175 යන යානා දෙක උතුරු හා දකුණු කුළු‍ණ වෙත පියාසර කරවන ලදී. තවත් ගුවන් කොල්ලකරුවන් පිරිසක් ඇමරිකන් එයාර්ලයින් ෆ්ලයිට් 77 පෙන්ටගනයත් 4වන යානාව වන යුනයිටඩ් එයාර්ලයින් ෆ්ලයිට් 93 ඇ.එ.ජ මහ මන්ත්‍රණ සභා ගොඩනැගිල්ලේ හැපීමට ප්‍රථම පෙනිසිල්වේනියා හී හැන්ක්ස්විල් හිදී අනතුරට පත් විය.


11 सितम्बर 2001 के हमले

11 सितंबर के हमले (जिन्हें अक्सर सितम्बर 11 या 9/11 कहा जाता है) 11 सितम्बर 2001 को संयुक्त राज्य अमेरिका पर अल-क़ायदा द्वारा समन्वित आत्मघाती हमलों की एक श्रंखला थी।


هجمات 11 سبتمبر

هجمات 11 سبتمبر وكذلك باسم هجمات 11 سبتمبر 2001، وتعرف اختصارًا بالإنجليزية باسم: 9/11؛ هي مجموعة من الهجمات الإرهابية التي استهدفت الولايات المتحدة في يوم الثلاثاء الموافق 11 سبتمبر 2001، وجرت بواسطة أربع طائرات نقل مدني تجارية، تقودها أربع فرق تابعة لتنظيم القاعدة، وُجِهت لتصطدم بأهداف محددة، وقد نجحت ثلاث منها في ذلك، بينما سقطت الرابعة بعد أن استطاع ركّاب الطائرة السيطرة عليها من يد الخاطفين لتغيير اتجاهها، ما أدّى إلى سقوطها وانفجارها في نطاق أراضي ولاية بنسيلفانيا.


วินาศกรรม 11 กันยายน

เหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หรือ 9/11 (ไนน์อีเลฟเว่น) เป็นการการโจมตีพลีชีพที่ประสานกันสี่ครั้งต่อสหรัฐ ในนครนิวยอร์กและพื้นที่วอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544 เช้าวันนั้น ผู้ก่อการร้าย 19 คนจากกลุ่มอิสลามจากฝั่งตะวันออกกลางอัลกออิดะฮ์จี้อากาศยานโดยสารสี่ลำ โจรจี้เครื่องบินนั้นนำเครื่องบินทั้งสองพุ่งชนตึกแฝดเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ในนครนิวยอร์กโดยเจตนา และอาคารทั้งสองถล่มลงภายในสองชั่วโมง โจรจี้เครื่องบินชนเครื่องบินลำที่สามกับอาคารเพนตากอนในอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย ส่วนเครื่องบินลำที่สี่ ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93 ตกในทุ่งใกล้กับแชงค์วิลล์ รัฐเพนซิลเวเนีย ก่อนถึงเป้าหมายที่โจรจี้เครื่องบินต้องการพุ่งชนอาคารรัฐสภาสหรัฐ ในวอชิงตัน ดี.ซี. หลังผู้โดยสารพยายามยึดเครื่องกลับคืน มีผู้เสียชีวิตเกือบ 3,000 คนในเหตุโจมตีดังกล่าว และไม่มีผู้รอดชีวิตจากเครื่องบินทั้งสี่ลำ


Serangan 11 September atau serangan 9/11 atau Peristiwa Selasa Kelabu (karena memang kejadian tersebut terjadi pada hari Selasa) adalah serangkaian empat serangan bunuh diri yang telah diatur terhadap beberapa target di New York City dan Washington, D.C. pada 11 September 2001. Pada pagi itu, 19 pembajak dari kelompok militan Islam, al-Qaeda, membajak empat pesawat jet penumpang. Para pembajak sengaja menabrakkan dua pesawat ke Menara Kembar World Trade Center di New York City; kedua menara runtuh dalam kurun waktu dua jam. Pembajak juga menabrakkan pesawat ketiga ke Pentagon di Arlington, Virginia. Ketika penumpang berusaha mengambil alih pesawat keempat, United Airlines Penerbangan 93, pesawat ini jatuh di lapangan dekat Shanksville, Pennsylvania dan gagal mencapai target aslinya di Washington, D.C. Menurut laporan tim investigasi 911, sekitar 3.000 jiwa tewas dalam serangan ini.


A Dien Bien Phu-i csata (Ðiện Biên Phủ) 1954-ben zajlott a Võ Nguyên Giáp által vezetett Viet Minh (vietnámi) hadsereg és francia ejtőernyősök, illetve az Idegenlégió alakulatai között. A vietnámi győzelemmel záruló ütközet egy észak-vietnámi falu, Dien Bien Phu közelében elterülő völgyben zajlott és a franciák és vietnámiak között 1947-ben kirobbant első indokínai háború befejező csatája lett, mely megpecsételte Francia Indokína sorsát.


De Slag bij Điện Biên Phủ was de laatste slag in de Vietnamese Onafhankelijkheidsoorlog. Hij duurde van 13 maart tot 7 mei 1954. Vietnam was tot dan toe een onderdeel van het Franse koloniale rijk.


Битка код Дијен Бијен Фуа

Битка код Дијен Бијен Фуа или опсада Дијен Бијен Фуа је вођена од 13. марта до 7. маја 1954. године између француских колонијалних снага у данашњем Вијетнаму са једне и трупа Вијетмина са друге стране. Окончала се одлучном победом комунистичких револуционара и сматра се пресудном за њихову коначну победу у тзв. "првом рату у Индокини" и протеривање Француза са простора данашњег Вијетнама. Битка заправо представља опсаду француске војне базе, која је подигнута код Дијен Бијен Фуа у циљу прекидања линија снабдевања снага Вијетмина и спровођења њиховог потпуног уништења. Сама база је подигнута у равници окруженој брдима, а њено снабдевање је вршено ваздушним путем. Французи су сматрали да снаге Вијетмина, као превасходно герилска војна формација, неће бити у стању да искористе околна узвишења за размештање тешке артиљерије и противавионских топова и на тај начин нападну њихову базу. Командант снага Вијетмина, генерал Во Нгујен Ђап, је искористио управо ту претпоставку Француза, опколио их и запосео околне висове, на које је потом извукао тешку артиљерију, након чега је отпочео са бомбардовањем војне базе праћеног сталним пешадијским нападима на њу уз подршку Каћуша. Французи су покушали да одбране своје положаје користећи се ваздушним путем за дотурање помоћи и додатних трупа, али су временом контингенти који су пристизали постали недовољни и након двомесечне опсаде целокупна база је заузета, а скоро 11.000 Француза (према извештају француске војске) је заробљено.


ディエンビエンフーの戦い

ディエンビエンフーの戦い（ディエンビエンフーのたたかい、, 漢字：戰役奠邊府, ）は、1954年3月から5月にかけてフランス領インドシナ北西部のディエンビエンフー（, 漢字：奠邊府）で起こった、第一次インドシナ戦争中最大の戦闘。ベトナム人民軍とフランス軍合わせて約1万人の戦死者を出した。同戦争の大きな転機となり、フランスはベトナム撤退を余儀なくされることになった。


Die Schlacht um Điện Biên Phủ gilt als die entscheidende Schlacht des Französischen Indochinakrieges zwischen den Streitkräften Frankreichs einschließlich der Fremdenlegion und den Truppen der vietnamesischen Unabhängigkeitsbewegung Việt Minh. Der Kampf um die französische Festung im Kreis Điện Biện nahe der damaligen Kreisstadt Điện Biên Phủ begann am 13. März 1954 und endete am 8. Mai mit der Niederlage der Franzosen, die das Ende des französischen Kolonialreiches in Indochina besiegelte (ehemals Französisch-Indochina, heute Vietnam, Laos und Kambodscha). Den Việt Minh gelang es vor allem durch menschliche Arbeitskraft, die notwendige Logistik für eine Artillerieüberlegenheit gegenüber den aus der Luft versorgten Franzosen herzustellen. Dadurch konnten sie die Franzosen, die mit einer solchen Leistung ihrer Gegner nicht gerechnet hatten, größtenteils von der Luftversorgung abschneiden und nach wenigen Monaten die Befestigungen um Điện Biên Phủ einnehmen. Ein großer Teil der in Gefangenschaft geratenen Soldaten starb im Gewahrsam der Việt Minh.


קרב דיין ביין פו

קרב דיין ביין פו (בצרפתית: Bataille de Diên Biên Phu; בוייטנאמית: Chiến dịch Điện Biên Phủ) היה מערכה מכריעה, שהתנהלה במחצית הראשונה של שנת 1954, בין הצבא הצרפתי הקולוניאלי בהודו-סין (וייטנאם) לבין כוחות ארגון המחתרת הקומוניסטי וייט מין. הקרב, שארך כחודשיים, הסתיים בתבוסה מוחצת של הצבא הצרפתי, ובכניעת שרידי הכוח הצרפתי במתחם דיין ביין-פו. התבוסה הצרפתית במערכה הביאה לנסיגת הצבא הצרפתי משטח צפון וייטנאם, והאיצה את המהלכים המדיניים שהובילו לסיום מלחמת הודו-סין הראשונה (ועידת ז'נבה).


Μάχη του Ντιέν Μπιέν Φου

<mapframe latitude="21.387669" longitude="103.018198" zoom="13" width="259" height="172" align="right">{


Bătălia de la Điện Bien Phu a fost o confruntare din Primul Război din Indochina dintre Corpul Expediționar Francez din Orientul Îndepărtat și forțele vietnameze comuniste-naționaliste.


Битва при Дьенбьенфу

Би́тва при Дьенбьенфу́ — крупное сражение между французской армией и силами Объединённого национального фронта Льен-Вьет, произошедшее в марте—мае 1954 года. Считается решающим сражением Первой Индокитайской войны, определившим поражение французских колониальных войск в регионе.


Điện Biên Phủn taistelu oli ensimmäisen Indokiinan sodan ratkaisutaistelu, joka käytiin Vietnamissa lähellä Laosin vastaista rajaa sijainneen Điện Biên Phủn kylän ja sitä ympäröineiden linnakkeiden hallinnasta 13. maaliskuuta – 7. toukokuuta 1954. Ranskalaisia Điện Biên Phủssa komensi Christian de Castries ja Việt Minhin joukkoja Võ Nguyên Giáp.


Bitka za Dien Bien Phu (tudi bitka za Dien Bien Fu) je bila bitka, ki je potekala med vojno v Indokini spomladi 1954, med francoskimi kolonialnimi silami in silami Viet-Minha.


La battaglia di Ðiện Biên Phủ (in francese: "Bataille de Diên Biên Phu"; in vietnamita: "Chiến dịch Điện Biên Phủ") fu combattuta fra il 13 marzo 1954 e il 7 maggio 1954 dalle truppe francesi del Corpo di spedizione francese in Estremo Oriente ("Corps expéditionnaire français en Extrême-Orient") e le truppe nazionaliste vietnamite del Việt Minh (abbreviazione di Việt Nam Độc lập Đồng minh Hội - Lega per l'Indipendenza del Vietnam) nei dintorni del villaggio di Ðiện Biên Phủ, nel nord-ovest del Vietnam.


디엔비엔푸 전투(, 1954년 3월 13일 - 5월 7일)는 제1차 인도차이나 전쟁의 승패를 결정지은 전투이다. 1953년 11월 프랑스는 하노이를 비롯한 홍 강 삼각주 일대에서 라오스로 가는 길목을 차단하기 위해 베트남 서북부 산간지역인 디엔비엔푸에 주둔지를 설치했다. 보응우옌잡 장군이 이끄는 하노이 정부군의 라오스 침공을 저지하기 위해서였다. 1954년 3월 13일 보 장군은 디엔비엔푸 진지에 포격을 개시했으며, 2개월에 걸친 치열한 격전 끝에 5월 7일 프랑스 정부군이 하노이 정부군에 항복함으로써 전투는 막을 내린다. 이 전투로 말미암아 프랑스의 대 인도차이나 정책은 철수로 완전히 굳어지게 되었고, 1차 인도차이나 전쟁은 막을 내리게 되었다.


Битва при Дьєнб'єнфу

Битва при Дьєнб'єнфу — битва між французькою армією і силами В'єтміню, яка відбулась у березні-травні 1954 року. Вважається вирішальним боєм Першої Індокитайської війни.


نبرد دین بین فو

نبرد دین‌بین‌فو اوج نزاع‌های جنگ اول هندوچین بین اتحاد فرانسویان و نیروهای انقلابی کمونیست ویت مین در ویتنام بود. این نبرد که در دین‌بین‌فو بین ماه‌های مارس و آوریل ۱۹۵۴ اتفاق افتاد در پایان به شکست کامل فرانسه منجر شد. آغاز محاصره دین‌بین‌فو، پایان یک قرن حضور استعماری فرانسه در منطقه هندوچین بود. دین‌بین‌فو، دشتی در ویتنام شمالی نزدیک مرز لائوس است. به نوشتهٔ مارتین ویندرو، مورخ نظامی دین بین فو «نخستین باری است که یک جنبش استقلال خواهانهٔ غیر اروپایی از همه مراحل از جنگ چریکی به یک ارتش متعارف سازمان یافته و مجهز قادر به شکست دادن یک اشغالگر غربی مدرن در یک جنگ صف آرایی شده تکامل یافت.»


奠边府战役（；）是法越战争（1946年～1954年）中法国与越南间最后一场战役，該戰役发生於1954年。作战一方為武元甲手下的越盟军队，另一方為法国空降兵及法国外籍兵团。中国派出军事顾问团支援越方。战役发生於越南北部足以扭轉戰局的戰略重地奠边府村附近（奠边府村距離寮國僅16公里，法國為阻越盟自此進軍寮國，故派重兵於此）。


A Batalha de Dien Bien Phu (em francês "Bataille de Diên Biên Phu", em vietnamita "Trận Điện Biên Phủ") foi uma fase decisiva da Guerra de Resistência Antifrancesa que opôs as forças da União Francesa e do Việt Minh, em Tonkin (norte do atual Vietnã), entre 13 de março e 7 de maio de 1954.


La Batalla de Dien Bien Phu (Ðiện Biên Phủ) fou una batalla decisiva durant la Guerra d'Indoxina que tingué lloc entre el 13 de març i el 7 de maig de 1954. Va enfrontar el Cos Expedicionari Francès a l'Extrem Orient i les forces revolucionàries comunistes del Viet Minh.


Slaget ved Dien Bien Phu var det avgjørende slaget i første indokinesiske krig og foregikk fra 13. mars til 7. mai 1954 mellom Viet Minh under general Võ Nguyên Giáp og franske styrker, og avsluttet syv års krig. Dette var første gang en opprørshær i en europeisk koloni klarte å utvikle seg fra alle nivåer i en geriljakrig til en velorganisert konvensjonell hær for til slutt å vinne et avgjørende feltslag. Krigen endte med en fredskonferanse i Genève, og Frankrike trakk seg ut av kolonien Fransk Indokina. Avtalen forutsatte et delt Vietnam, og kampene ble gjenopptatt, noe som førte til den andre indokinesiske krig, også kalt Vietnamkrigen.


Dien Bien Phu Muharebesi, I. Çinhindi Savaşı'nın (1946-1954) sonucunu belirleyen çarpışma.


Trận Điện Biên Phủ (; ), còn gọi là Chiến dịch Trần Đình là trận đánh lớn nhất trong Chiến tranh Đông Dương lần thứ nhất diễn ra tại lòng chảo Mường Thanh, châu Điện Biên, tỉnh Lai Châu (nay thuộc thành phố Điện Biên Phủ, tỉnh Điện Biên) giữa Quân đội Nhân dân Việt Nam và Quân đội Liên hiệp Pháp (gồm Lực lượng Viễn chinh Pháp, Binh đoàn Lê dương Pháp, phụ lực quân bản xứ và Quân đội Quốc gia Việt Nam).


Die Slag van Dien Bien Phu (Frans: "Bataille de Diên Biên Phu"; Viëtnamees: "Chiến dịch Điện Biên Phủ", letterlik: "Veldtog van Dien Bien Phu") was die laaste veldslag van die Frans-Indo-China-oorlog. Die slag het in Noordwes-Viëtnam plaasgevind, waar 45 000 Viët-Minh-soldate onder Vo Nguyen Giap 15 000 Franse soldate onder kolonel Christian de Castries verslaan het. Die veldslag het gelei tot die einde van die Frans-Indo-China-oorlog, die onttrekking van Franse magte aan Indo-China (Viëtnam, Kambodja en Laos) en die stigting van die kommunistiese Noord-Viëtnam en die pro-Westerse Suid-Viëtnam.


La bataille de Diên Biên Phu (Điện Biên Phủ en vietnamien) est un moment clé de la guerre d'Indochine qui se déroula du au et qui opposa, au Tonkin, les forces de l'Union française aux forces du Việt Minh, dans le nord du Viet Nam actuel.


Bitka o Dien Bien Phu bola ozbrojeným stretom medzi francúzskymi koloniálnymi vojskami v Indočíne a silami vietnamských partizánov Viet Minhu, podporovanými Sovietskym zväzom a komunistickou Čínou. Bitka sa skončila veľkým vietnamským víťazstvom a znamenala postupný odchod francúzskych síl z krajiny. Pád francúzskej pevnosti Dien Bien Phu súčasne ukončil indočínsku vojnu. Bola to jedna z prvých a veľkých porážok Francúzska v procese dekolonizácie a významný signál pre podrobené národy. Dien Bien Phu kapitulovalo 7. mája 1954.


Bitwa pod Điện Biên Phủ () – zakończone 7 maja 1954 roku starcie między oddziałami wietnamskimi Việt Minh a francuskimi oddziałami zamkniętymi w Điện Biên Phủ (założonej w czasie II wojny światowej przez Japończyków bazie wojskowej, w czasie I wojny indochińskiej przekształconej przez Francuzów w warowny obóz dla liczącego ok. 20 tys. żołnierzy garnizonu). Załogę wspierało 60 dział, 10 lekkich czołgów M24 Chaffee oraz 6 zrzucających napalm samolotów.


The Battle of Dien Bien Phu ( ; , ) was a climactic confrontation of the First Indochina War that took place between 13 March and 7 May 1954. It was fought between the French Union's colonial Far East Expeditionary Corps and Viet Minh communist revolutionaries. The United States was officially not a party to the war, but it was secretly involved by providing financial and material aid, which included CIA contracted American personnel participating in the battle.


La batalla de Ðiện Biên Phủ se libró en 1954 entre el Viet Minh, bajo el mando del General Võ Nguyên Giáp, contra el Cuerpo Expedicionario Francés en Extremo Oriente mandado por el general Henri Navarre. Tuvo lugar en los alrededores de la aldea de Dien Bien Phu y fue la última batalla de la guerra de Indochina.


Bitva u Dien Bien Phu (čti "bitva u Dien Bien Fu", francouzsky "bataille de Diên Biên Phu", vietnamsky "chiến dịch Điện Biên Phủ") byla bitva mezi francouzskými koloniálními vojsky v Indočíně na jedné straně a silami komunistického Viet Minhu, podporovaných Sovětským svazem a komunistickou Čínou na straně druhé. Bitva skončila velkým triumfem pro Vietnamce.


Dien Bien Phu er en lille (22.400 indb.) by i det nordvestlige Vietnam. Den 6 maj 1954 blev byen indtaget af Ho Chi Minhs tropper efter en 57 dage lang belejring. Det var mod forventning lykkedes oprørstropperne, Viet Minh at slæbe tungt artilleri opad bakkerne omkring byen, hvilket resulterede i de franske troppers nederlag. Alle 13.000 franske soldater, hvoraf mange var fra Fremmedlegionen, blev enten dræbt eller taget til fange. De vietnamesiske tab estimeres til 25.000. Dette nederlag blev afgørende for Frankrigs beslutning om at give Indokina dets selvstændighed fra kolonistyre.


معركة ديان بيان فو

معركة ديان بيان فو هي معركة مصيرية بين قوات اتحاد تحرير فيتنام والجيش الفرنسي الذي كان مدعومًا من قوات من حلف الناتو.


ยุทธการที่เดียนเบียนฟู

ยุทธการที่เดียนเบียนฟู (; ) เป็นการเผชิญหน้าครั้งสำคัญสุดยอดในสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ระหว่างกองทัพรบนอกประเทศภาคพื้นตะวันออกไกลของสหภาพฝรั่งเศสและนักปฏิวัติคอมมิวนิสต์-ชาตินิยมเวียดมินห์ ยุทธการนี้เกิดขึ้นระหว่างเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1954 และสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างกว้างขวางของฝรั่งเศสซึ่งส่งอิทธิพลต่อการเจรจาเหนืออนาคตของคาบสมุทรอินโดจีนที่นครเจนีวา นักประวัติศาสตร์การทหาร มาร์ติน วินโดรว์ เขียนว่า เดียนเบียนฟูเป็น ""ครั้งแรกซึ่งขบวนการเรียกร้องเอกราชอาณานิคมวิวัฒนาผ่านทุกขั้นตอนจากกองโจรไปเป็นกองทัพซึ่งจัดระเบียบและติดอาวุธตามแบบจนสามารถเอาชนะเจ้าอาณานิคมตะวันตกสมัยใหม่ในการรบแบบที่ตั้งมั่น" (pitched battle)"


Pertempuran Dien Bien Phu (Chiến dịch Điện Biên Phủ) adalah yang terakhir dalam Perang Indochina Pertama antara Prancis dan Viet Minh. Pertempuran ini terjadi antara Maret dan Mei 1954, dan berakhir dengan kekalahan Prancis secara besar-besaran yang akhirnya menyudahi peperangan itu.


Az ankarai (törökösen angorai) csata 1402. július 20-án játszódott le az I. Bajazid szultán vezette Oszmán Birodalom és Timur Lenk mongol-türk seregei között.


De Slag bij Ankara werd op 20 juli 1402 (of op 28 juli naargelang de bron) uitgevochten tussen het Osmaanse rijk van sultan Bayezid I en de legers van Timoer Lenk, de kreupele, heerser over de Turks-Mongoolse Timoeriden, op de vlakte van Çubuk, nabij Ankara.


Битка код Ангоре

Битка код Ангоре (данашње Анкаре) одиграла се 28. јула 1402. године између Османлија под командом султана Бајазита I и Монгола под командом Тамерлана. Тамерлан је из битке изашао као победник док је султан Бајазит I кога је војска издала, пао у заробљеништво и убрзо умро. Исход битке имао је за последицу губитак већине освојених територија у Малој Азији и стагнацију турске експанзији за дужи временски период.


アンカラの戦い（アンカラのたたかい、英語：Battle of Ankara）は、1402年7月20日にアンカラ近郊において、バヤズィト1世率いるオスマン朝軍とティムール率いるティムール朝軍の間で行われた戦闘。象を使った巧みな戦いによりティムール朝が勝利し、バヤズィト1世は捕らえられた。


Slaget vid Ankara var ett fältslag som stod utanför staden Ankara (i nuvarande centrala Turkiet) den 20 juli 1402 mellan den osmanske sultanen Beyazits armé och den mongoliske härskaren Timur Lenks styrkor, understödda av osmanernas forna vasaller. Timur besegrade osmanerna och tillfångatog sultanen, som senare dog i fångenskap. Slaget ledde till att ett inbördeskrig mellan Beyazits söner bröt ut i Osmanska riket (detta kom att vara till 1413), samt en kraftig (om än tillfällig) försvagning av rikets terretoriella makt i Anatolien och även dess inflytande över bland andra Bysans och Serbien på Balkan.


In der Schlacht bei Ankara, auch Schlacht von Angora (), vom 20. Juli 1402 besiegte die vom zentralasiatischen Fürsten Timur (Tamerlan) geführte turko-mongolische Armee die des osmanischen Sultans Bayezid I. In dieser Schlacht wurde den osmanischen Truppen eine der schwersten Niederlagen der Geschichte zugefügt. Dabei geriet Bayezid in Gefangenschaft, wo er 1403 verstarb. Das Osmanenreich zerfiel in der Folge des Herrschaftsstreites der vier Söhne Bayezids und wurde erst wieder nach einem Jahrzehnt ständiger Kämpfe geeint.


קרב אנקרה (טורקית Ankara Savaşı) התרחש ב-20 ביולי 1402 בשדה צ'ובוק (Çubuk) שליד אנקרה, בין צבאות הסולטאן העות'מאני באיזיט הראשון לצבאותיו של טימור לנג, שליט האימפריה הטימורית.


Μάχη της Άγκυρας

Η μάχη της Άγκυρας πραγματοποιήθηκε το 1402 ανάμεσα στους Μογγόλους του Ταμερλάνου και τους Οθωμανούς Τούρκους και τους Σέρβους του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α' στην Άγκυρα κατά τις εκστρατείες του Ταμερλάνου.


Bătălia de la Ankara / Angora a avut loc pe 20 iulie 1402 în împrejurimile localității "Çubuk" (lângă Ankara) între forțele Imperiului Otoman conduse de Baiazid I și cele ale Imperiului Timurid conduse de Timur Lenk. Timur Lenk a obținut o victorie de proporții și a provocat o perioadă de criză în Imperiul Otoman (Interregnul otoman). Până în cele din urmă însă, Imperiul Timurid a intrat într-un declin rapid după moartea lui Timur Lenk trei ani după victoria sa de la Ankara, în vreme ce Imperiul Otoman și-a revenit și a continuat să prospere în următorii trei sute de ani.


Ангорская битва

Анго́рская би́тва, Анка́рская би́тва или Би́тва при Анкаре́ () — сражение между Османским султаном Баязидом I и среднеазиатским эмиром Тимуром (Тамерланом), произошедшее 20 июля 1402 года близ Ангоры (ныне Анкара), в котором войска Тимура разгромили турецкую армию султана Баязида Молниеносного, что привело к временному распаду Османской империи.


Ankaran taistelu käytiin Timur Lenkin ja osmanisulttaani Bajasid I:n välillä Ankaran koillispuolella Çubukin tasangolla 28. heinäkuuta 1402. Timurin armeija löi osmanien joukot vangiten Bajasidin ja ajaen Osmanien valtakunnan hajaannukseen, josta se kuitenkin toipui myöhemmin.


Bitka pri Ankari ali Bitka pri Angori se je bíla 20. julija 1402 na Çubuškem polju pri Ankari. V bitki sta se spopadli vojski osmanskega sultana Bajazida I. in turško-mongolska vojska vladarja Timuridskega cesarstva Timur Lenka. V bitki je prepričljivo zmagala Timurjeva vojska, Bajazid pa je bil ujet. Timur Lenk je za novega sultana priznal Mehmeda Çelebija, s čemer se njegovi bratje niso strinjali in začela se je nasledstvena vojna, ki je trajala do leta 1413. Zmagal je Mehmed Çelebi in se razglasil za sultana Mehmeda I.


Битка при Ангора

Битката при Ангора или битката при Анкара се води между войските на монголския завоевател Тимур (Тамерлан) и на османския султан Баязид I на полето до Ангора (дн. Анкара, Турция) на 20 юли 1402 г. Тежкото поражение на турците и пленяването на Баязид от Тимур разтърсват Османската империя, но българите, гърците, сърбите (които участват в битката като турски васали) и другите балкански народи не успяват да се възползват от възможността да премахнат османската заплаха за Европа.


আঙ্কারার যুদ্ধ

আঙ্কারার যুদ্ধ ১৪০২ সালের ২০ জুলাই সংঘটিত হয়। আঙ্কারার নিকটে চুবুকের যুদ্ধক্ষেত্রে উসমানীয় সাম্রাজ্য ও তৈমুরি সাম্রাজ্যের মধ্যে এই যুদ্ধ হয়। তৈমুরিরা এই যুদ্ধে জয়ী হয়। ফলশ্রুতিতে উসমানীয় সাম্রাজ্যে গৃহযুদ্ধ দেখা দেয়। যুদ্ধের তিন বছর পর তৈমুর বেগ মারা যান। এরপর তৈমুরি সাম্রাজ্যের অবনতি হতে থাকে এবং উসমানীয় সাম্রাজ্য ক্রমান্বয়ে শক্তিশালী হতে থাকে।


La battaglia di Ancyra o di Ankara o di Angora fu combattuta il 28 luglio 1402, a nord di Ancyra (attuale Ankara), tra i Turchi ottomani guidati dal sultano Bayezid I (1389-1402) e i Timuridi guidati da Tamerlano (1369-1405). I Timuridi vinsero nettamente la battaglia durante la quale Bayezid I fu catturato.


앙카라 전투, 혹은 앙고라 전투라 불리는 이 전투는 1402년 7월 20일 쿠북(지금의 앙카라 근처)에 있는 벌판에서 오스만 투르크의 술탄 바예지드 1세와 티무르 제국의 지배자 티무르가 지휘하는 투르크-몽골계 군단간에 벌어진 싸움이다.


Ангорська битва

Анго́рська би́тва 1402  — битва біля Ангори (Анкара), що проходила 20 липня 1402 року між турецьким військом султана Баязида І та монгольським військом самаркандського еміра Тимура. Ударивши по флангах і ввівши в бій резерви, Тимур оточив і розгромив турецьке військо, після чого захопив і пограбував Малу Азію.


نبرد آنکارا ("یا آنقره") در ۲۸ تیر ماه ۷۸۱ شمسی در دشت چوبوک در نزدیکی آنکارا بین نیروهای عثمانی سلطان بایزید یکم و تیمور فرمانروای امپراتوری تیموریان روی داد. این جنگ یک پیروزی بزرگ برای تیمور به‌شمار آمد و منجر به یک دوره بحران بزرگ برای امپراتوری عثمانی گشت؛ هرچند امپراتوری تیمور پس مرگ او سه سال پس از این نبرد روند تباهی و نابودی را پیمود اما حکومت عثمانی توانست توانش را کاملاً بازیابی کند و سیر افزایش نیروی خود را در دو تا سه قرن پس از این جریان ادامه دهد.


安哥拉之战指1402年奥斯曼帝国和帖木儿帝国之间发生于今土耳其安卡拉（旧译安哥拉）附近的战役。


A Batalha de Ancara foi uma batalha travada nas proximidades de Ancara, em 20 de julho de 1402, envolvendo as tropas otomanas de Bajazeto I e os mongóis de Tamerlão, fundador do Império Timúrida. Ela foi sangrenta e resultou na derrota das forças otomanas turcas. Bajazeto foi aprisionado por Tamerlão e posto a desfilar pelas ruas da cidade em uma gaiola de ferro. Tamerlão, contudo foi ferido em combate o que valeu-lhe o apelido de Tamerlão "O Coxo" ("Tmur i Leng") pelos seus súbditos.


La batalla d'Ankara, d'Angora o Cubukovasi, va tenir lloc el 20 de juliol de 1402 entre Baiazet I, soldà de l'Imperi Otomà, i Tamerlà ("Temür"), a la plana de Çubuk, al nord/nord-est de la ciutat d'Ankara, a Anatòlia, Turquia.


Ankara Muharebesi, farklı kaynaklara göre 20 veya 28 Temmuz 1402'de Ankara'nın kuzeydoğusundaki Çubuk Ovası'nda, Osmanlı Devleti ile Timurlular arasında gerçekleşen muharebedir. Timurluların kesin zaferiyle sonuçlanan muharebe sonrasında, Osmanlı Padişahı I. Bayezid Timurlulara esir düşmüş ve devlet, Fetret Devri olarak bilinen 11 yıllık hükümdarsız bir döneme girmiştir.


Trận Ankara hay Trận Angora, diễn ra vào ngày 20 tháng 7, 1402, tại cánh đồng "Çubuk" (gần Ankara) giữa quân Ottoman của sultan Beyazid I và quân Mông Cổ-Thổ Nhĩ Kỳ của hoàng đế Timur của Đế quốc Timur. Trận đánh kết thúc với thảm bại của quân đội Ottoman.


Pertempuran Ankara atau Angora berlaku pada 20 Julai 1402 di Tchubuk berhampiran Angora antara pihak Kerajaan Uthmaniyyah pimpinan Sultan Bayezid I dengan Empayar Timuriyah yang diterajui oleh Amir Timur Agung (atau Timurlang). Pertempuran ini menyaksikan kemenangan muktamad berpihak kepada Timur dan ia membawa kepada tempoh krisis Kerajaan Uthmaniyah (Perang Saudara Uthmaniyyah). Namun, kerajaan Timur mengalami kemerosotan berikutan kematian pengasasnya selepas tiga tahun pertempuran ini berakhir manakala Kerajaan Uthmaniyah pula memulihkan kembali pemerintahannya sebelum ia menjadi sebuah kuasa besar di rantau ini selama dua hingga tiga kurun seterusnya.


La bataille d'Ankara ("Ankara Muharebesi") s'est déroulée le (19 Dhoul Hijja 804 AH) sur le champ de bataille de Çubuk, près d'Ankara, entre les forces du sultan ottoman Bayezid et l'armée turco-mongole de Tamerlan, à la tête de l'Empire timouride.


Bitka pri Ankare bol stret medzi vojskami osmanského sultána Bayezida I. a mongolského dobyvateľa Tímúra, ku ktorému došlo 20. júla 1402 pri Ankare.


Bitwa pod Ankarą – inaczej bitwa pod Angorą bitwa stoczona 28 lipca 1402/27 zu al-hidżdża 804 roku między armią Turków Osmańskich a wojskami Timura w pobliżu Ankary, zakończona druzgocącym zwycięstwem Timura.


The Battle of Ankara or Angora was fought on 20 July 1402 at the Çubuk plain near Ankara, between the forces of the Ottoman Sultan Bayezid I and the Emir of the Timurid Empire, Timur. The battle was a major victory for Timur, and it led to the Ottoman Interregnum.


La batalla de Angora o batalla de Ankara, fue librada el 20 de julio de 1402 entre Beyazid I (Bayaceto el Rayo), sultán del Imperio otomano, y Tamerlán (Temür), en la llanura de Çubuk, al nornoreste de ciudad de Ankara, en Anatolia, Turquía.


Bitva u Ankary nebo bitva u Angory byl střet mezi vojsky osmanského sultána Bajezida I. a turko-mongolsko-íránského dobyvatele Timura, ke kterému došlo 20. července 1402 u Ankary.


تعد معركة أنقرة في 20 يوليو 1402م أكبر معركة في القرون الوسطى من حيث حجم الجيشين والنتائج، ووقعت بين القائد التتري تيمورلنك والسلطان العثماني بايزيد الأول وأدت، لأول مرة في التاريخ العثماني، إلى أسر السلطان وموته، ودخول السلطنة في عهد الفترة الذي كاد أن يقضي على الدولة العثمانية.


Pertempuran Ankara atau Pertempuran Angora adalah pertempuran yang berlangsung pada tanggal 20 Juli 1402 di lapangan "Çubuk" (dekat Ankara) antara tentara Sultan Utsmaniyah Bayezid I melawan tentara Timur, penguasa Dinasti Timuriyah. Pertempuran ini berhasil dimenangkan oleh Timur, dan mengakibatkan terjadinya periode krisis bagi Kesultanan Utsmaniyah. Namun, Dinasti Timuriyah mengalami kemunduran setelah kematian Timur yang hanya tiga tahun setelah pertempuran ini, sementara Utsmaniyah berhasil pulih dan semakin bangkit selama dua hingga tiga abad kemudian.


Az 1815. június 18-án lezajlott waterlooi csata Bonaparte Napoléon utolsó összecsapása volt. Elbai száműzetéséből nemrégen hazatért Napóleon ismét elfoglalta Franciaország császári trónját. Száznapos uralma idején az európai hatalmak egyesített erővel támadtak rá, először a brit Wellington herceg és a porosz Blücher tábornagy seregeivel került szembe.


De Slag bij Waterloo was een veldslag nabij Waterloo, een plaatsje destijds gelegen in de Zuidelijke Nederlanden, tegenwoordig in België. Napoleon Bonaparte werd hier op 18 juni 1815 definitief verslagen door een coalitie van enerzijds Britse, Nederlandse en Hannoverse eenheden onder opperbevel van de hertog van Wellington en anderzijds een Pruisisch leger onder commando van maarschalk Gebhard Leberecht von Blücher.


Битка код Ватерлоа

Битка код Ватерлоа је била последња Наполеонова битка. На Ватерлоу се 18. јуна 1815. борио и изгубио против војске Седме коалиције, којом су командовали војвода од Велингтона и Гебхард фон Блихер. Наполеон је након повратка са Елбе поново постао цар Француске за време периода Наполеонових сто дана. Снаге остатка Европе ујединиле су се против Француске у Седму коалицију око Велике Британије, Пруске и Русије. Битка се одиграла у Белгији, 2 -{km}- од Ватерлоа и 12 -{km}- од Брисела.


ワーテルローの戦い（ワーテルローのたたかい、、、、 地名の「ワーテルロー」はフランス語の発音に基づく。明治期の日本の書ではウオトルロー・ウオートルロー）は、1815年6月18日、ベルギー（当時ネーデルラント連合王国領）のワーテルロー近郊においてイギリス・オランダをはじめとする連合軍およびプロイセン軍と、フランス皇帝ナポレオン1世（ナポレオン・ボナパルト）率いるフランス軍（大陸軍=グランダルメ）との間で行われた一連の戦闘を指す名称である。フランス軍が敗北し、ナポレオンにとって最後の戦いとなった。ラ・ベル＝アリアンスの戦い () ともいう。


Slaget vid Waterloo (franska: ) var ett fältslag som stod den 18 juni 1815 i Belgien mellan den franske kejsaren Napoleon på ena sidan, och Storbritannien, Preussen, Hannover, Braunschweig och Nederländerna på den andra. Napoleon besegrades vilket innebar slutet på Napoleonkrigen och den allmänna "oordningen" som de närmast föregående åren pågått i Europa.


Die Schlacht bei Waterloo [] vom 18. Juni 1815 war die letzte Schlacht Napoleon Bonapartes. Sie fand rund 15 km südlich von Brüssel in der Nähe des Dorfes Waterloo statt, das damals zum Königreich der Vereinigten Niederlande gehörte und heute in Belgien liegt.


Бітва пры Ватэрлоа

Бітва пры Ватэрлоа — адбылася ў нядзелю, 18 чэрвеня 1815 года недалёка ад Ватэрлоа ў сучаснай Бельгіі, у той час часткі Злучанага Каралеўства Нідэрландаў. Французская армія пад камандаваннем Напалеона Банапарта была разбіта дзвума арміямі Сёмай кааліцыі: англійскіх саюзнікаў пад камандаваннем герцага Уэлінгтана і прускага войска пад камандаваннем Блюхера, прынц з Вальштадскага. Бітва прывяла да канца праўлення Банапарта і Першай Французскай імперыі, і ўсталявання храналагічнай мяжы паміж паслядоўнымі еўрапейскімі войнамі і дзесяцігоддзямі адноснага міру.


വാട്ടർലൂ യുദ്ധം

നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഫ്രഞ്ച് സൈന്യവും ബ്രിട്ടന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ യൂറോപ്യൻ സഖ്യ സൈന്യവും തമ്മിൽ ഫ്രാൻസിലെ വാട്ടർലൂവിൽ 1815 ജൂൺ 18 ഞായറാഴ്ച നടന്ന യുദ്ധമാണ് വാട്ടർലൂ യുദ്ധം. യുദ്ധവീരനും ഫ്രഞ്ച് ചക്രവർത്തിയുമായ നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ടിന്റെ അവസാന യുദ്ധം എന്ന നിലയിൽ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമാണ് ഈ യുദ്ധം. ഈ യുദ്ധത്തിലെ പരാജയത്തോടെ ഫ്രാൻസിൽ നെപ്പോളിയന്റെ ഭരണം അവസാനിച്ചെന്നു മാത്രമല്ല, യൂറോപ്പിൽ ഫ്രാൻസിന്റെ മേൽക്കോയ്മയും അവസാനിച്ചു.


קרב ווטרלוֹ היה קרב שנערך ב-18 ביוני 1815 בווטרלו שבבלגיה והיה הקרב המכריע שהביא דה פקטו לסיום המלחמות הנפוליאוניות. הקרב נערך בין כוחות הצבא הצרפתי בפיקודו של נפוליאון בונפרטה לבין כוחות הקואליציה האנטי-צרפתית השביעית, כאשר העיקריים בהם היו כוחות בריטניה בפיקודו של ארתור ולסלי, הדוכס מוולינגטון שהיה המפקד העליון של כוחות הקואליציה, וכוחות פרוסיה בפיקודו של גבהרד לברכט פון בליכר בן ה-72.


Μάχη του Βατερλώ

Η Μάχη του Βατερλώ (γαλλικά: Bataille de Waterloo, αγγλικά: Battle of Waterloo, γερμανικά: Schlacht bei Waterloo) διεξήχθη την Κυριακή 18 Ιουνίου 1815 κοντά στο Βατερλώ της Φλάνδρας, στο σημερινό Βέλγιο. Ο γαλλικός στρατός υπό τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Α΄ ηττήθηκε από τον στρατό του Έβδομου Συνασπισμού, ο οποίος αποτελείτο από συμμαχικές δυνάμεις που είχαν συγκεντρώσει οι Βρεταννοί, υπό τον υποστράτηγο Άρθουρ Ουέλσλι, τον μετέπειτα Δούκα του Ουέλλινγκτον, και από Πρώσσους, υπό τον στρατάρχη Γκέμπχαρτ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ. Ήταν το αποκορύφωμα της Εκστρατείας του Βατερλώ και η τελευταία μάχη του Ναπολέοντα. Η ήττα του είχε ως αποτέλεσμα το τέλος της εξουσίας του και την εξορία του στη νήσο της Αγίας Ελένης.


Bătălia de la Waterloo a avut loc la 18 iunie 1815, în apropierea localității Waterloo din Belgia de astăzi, la 18 kilometri sud de Bruxelles, opunând o armată franceză condusă de Împăratul Napoleon unei armate a celei de-a Șaptea Coaliții, aflate sub comanda ducelui de Wellington și a feldmareșalului von Blücher. Bătălia s-a încheiat cu victoria decisivă anglo-aliaților și prusacilor, victorie ce pecetluiește practic sfârșitul Imperiului napoleonian.


Битва при Ватерлоо

Битва при Ватерло́о — последнее крупное сражение французского императора Наполеона I. Битва явилась результатом попытки Наполеона вернуть себе власть во Франции, утраченную после войны против коалиции крупнейших европейских государств и восстановления в стране династии Бурбонов («Сто дней»). В качестве противника Наполеона выступила Седьмая коалиция европейских монархов.


Waterloon taistelu oli 18. kesäkuuta 1815 käyty Napoleon I:n viimeinen taistelu. Taistelu käytiin 12 kilometriä Brysselistä eteläkaakkoon Waterloon kylän lähistöllä Yhdistyneessä Alankomaiden kuningaskunnassa, nykyisen Belgian alueella. Vastakkain olivat Napoleonin johtamat ranskalaiset ja liittoutuma, johon kuuluivat Wellingtonin herttuan johtamat britit ja alankomaalais-belgialaiset joukot, sekä Gebhard Leberecht von Blücherin johtamat Preussin joukot.


Bitka pri Waterlooju se je odvijala v nedeljo, 18. junija 1815, blizu naselja Waterloo, ki danes spada pod Belgijo, v času te bitke pa je spadal pod Nizozemsko.


Битка при Ватерло

Битката при Ватерло, провела се на 18 юни 1815 г., е последната битка на Наполеон I. Неговото поражение слага край на управлението му като император на Франция. Тази битка слага край на период, наречен Стоте дни, който започва през март 1815 г. след завръщането на Наполеон от остров Елба, където е заточен след битката при Лайпциг през 1813 и военните операции във Франция през 1814 г.


ওয়াটারলুর যুদ্ধ

ওয়াটার লু'র যুদ্ধ ১৮১৫ সালের ১৮ জুন বেলজিয়ামের ওয়াটার লু নামক স্থানে সংগঠিত হয়। ফরাসি সম্রাট নেপোলিয়ন বোনাপার্ট এই যুদ্ধে দুইটি সম্মিলিত শক্তি, যথা- ডিউক অব ওয়েলিংটনের অধীন ব্রিটিশ সেনাবাহিনী এবং গাবার্ড ভন বুচারের অধীন  পার্শিয়ান সেনাবাহিনীর নিকট পরাজিত হন।<br>


La battaglia di Waterloo (denominata inizialmente dai francesi battaglia di Mont Saint-Jean e dai prussiani battaglia di Belle-Alliance) si svolse il 18 giugno 1815 durante la guerra della settima coalizione fra le truppe francesi guidate da Napoleone Bonaparte e gli eserciti britannico-olandese-tedesco del Duca di Wellington e prussiano del feldmaresciallo Gebhard Leberecht von Blücher. Fu una delle più combattute e sanguinose battaglie delle guerre napoleoniche, nonché l'ultima battaglia di Napoleone, e segnò la sua definitiva sconfitta e il conseguente esilio a Sant'Elena. La battaglia in realtà ebbe luogo nel territorio del villaggio di Mont-Saint-Jean, situato alcuni chilometri a sud della cittadina di Waterloo, nella quale si trovava il quartier generale del Duca di Wellington.