A szuezi válság a Szuezi-csatorna államosítása miatt kitört nemzetközi konfliktus és Egyiptom ellen folytatott közös izraeli-brit-francia háború volt 1956. október 29. és november 7. között. E háborút a 2. arab-izraeli háborúként is emlegetik. A konfliktus a nemzetközi politikában szoros összefüggésbe került a magyar 1956-os forradalommal.


De Suezcrisis was een conflict in 1956 over het bezit en de toegang van het Suezkanaal. Het leidde tot de Suezoorlog in de Sinaï, tussen Egypte aan de ene kant en Israël, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk aan de andere kant. Er sneuvelden naar schatting enige duizenden Egyptenaren, 231 Israëlische soldaten en enkele tientallen Britten en Fransen. De gevechten duurden van 31 oktober tot en met 5 november 1956, de Israëlische bezetting van de Sinaïwoestijn en de Gazastrook werd in maart 1957 opgeheven. De Suezoorlog wordt vaak gezien als het definitieve einde van Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk als grootmachten.


Суецка криза

Суецка криза, позната и као Суецки рат или Рат 1956. (у арапском свету познат као Тространа агресија; остала имена су Суецко-синајски рат, Суецка кампања или Операција Мускетар), је био рат који се водио на територији Египта 1956. Водио се између Египта и удружених снага Израела, Уједињеног Краљевства и Француске, које су се удружиле у тајни савез против одлуке египатског лидера Насера да национализује Суецки канал. Европске су се снаге у том рату бориле из економских разлога, док је Израел хтео отворени канал за своје бродове и окончање упада арапских герилаца из Египта.


第二次中東戦争（だいにじちゅうとうせんそう、、）は、1956年7月から1957年3月にかけてエジプトとイスラエル、イギリス、フランスがスエズ運河を巡って起こした戦争のこと。スエズ動乱、スエズ危機、シナイ作戦、スエズ戦争などとも呼ばれている。


Suezkrisen (; ; "Operation Kadesh," eller , "Sinaikriget"), kallas det krig där Israel, Storbritannien och Frankrike anföll Egypten i slutet av 1956. Det brittisk-franska Suezbolaget, som kontrollerade Suezkanalen hade tillstånd att bedriva verksamheten fram till 1968, varefter ägandet skulle övergå till den egyptiska staten. Egyptens president Gamal Abdel Nasser beslöt att nationalisera Suezbolaget i förtid vilket beslut av ägarna uppfattades som en klar provokation. Israel, som i Egypten såg sin värsta fiende, anslöt . USA, Sovjetunionen och Förenta nationerna spelade avgörande roller för att tvinga Storbritannien, Frankrike och Israel att dra sig tillbaka.


Die Sueskrise (auch Suezkrise, Suezkrieg, Sinai-Krieg und Sinai-Feldzug) war ein internationaler Konflikt im Oktober 1956 zwischen Ägypten auf der einen Seite und Großbritannien, Frankreich und Israel auf der anderen Seite. Auslöser war die Verstaatlichung der mehrheitlich britisch-französischen Sueskanal-Gesellschaft durch den Präsidenten Ägyptens, Gamal Abdel Nasser. Dieser wollte dadurch das formal souveräne Ägypten aus der britischen Einflusssphäre befreien. Für Großbritannien hatte der Sueskanal große Bedeutung für die Erdölversorgung. Großbritannien, Frankreich und Israel vereinbarten, dass Ägypten zuerst von Israel auf der Halbinsel Sinai und am Gazastreifen angegriffen werden würde und Großbritannien und Frankreich dann im Rahmen eines als Vermittlungsmission getarnten Luftlandeangriffs den Sueskanal besetzen und dauerhaft kontrollieren würden.


Суэцкі крызіс

Суэцкі крызіс  — палітычны крызіс і ўзброены канфлікт у 1956 паміж Егіптам і альянсам Вялікабрытаніі, Францыі і Ізраіля. Прычынай канфлікту была страта кантролю Вялікабрытаніі над Суэцкім каналам пасля яго нацыяналізацыі Егіптам. Нягледзячы на ваенную перамогу, пад ціскам СССР і ЗША кааліцыя вымушана была саступіць Егіпту, што прывяло да зніжэння ўплыву еўрапейскіх краін у рэгіёне, палітычных крызісаў у Брытаніі і Францыі, пазбаўлення Брытанскай імперыі ролі звышдзяржавы і ўзмацнення ўплыву Егіпту і СССР на Блізкім Усходзе.


സൂയസ് പ്രതിസന്ധി

ഈജിപ്തിലെ മുൻ പ്രസിഡന്റായ അബ്ദുൾ നാസർ, 1956 ജൂലൈ 26 നു സൂയസ് കനാൽ ദേശസാത്കരിച്ചതോടെയാണ് സൂയസ് പ്രതിസന്ധി അഥവാ (Suez Crisis) ഉടലെടുത്തത്. ഫ്രഞ്ച്-ബ്രിട്ടീഷ് താത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന സൂയസ് കനാൽ കമ്പനിയാണ് സൂയസ് കനാലിന്റെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നത്. ഈജിപ്ത് ഒരു ഭാഗത്തും, ഇസ്രയേൽ, അമേരിക്ക, ഫ്രാൻസ്, ബ്രിട്ടൻ മറുഭാഗത്തുമായി സൈനിക നീക്കങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ടു.


מלחמת סיני (ידועה בישראל גם בשם "מבצע קדש", בערבית ידועה בשם "התוקפנות המשולשת" - العُدْوَان الثُلَاثِيّ, בצרפתית: Crise du canal de Suez - "משבר תעלת סואץ") הייתה מלחמה קצרה שהתנהלה בין ישראל, בריטניה וצרפת מחד לבין מצרים מאידך, בין 29 באוקטובר ל-5 בנובמבר 1956 (כ"ד בחשוון עד א' בכסלו תשי"ז). במהלך המלחמה פלש צה"ל לחצי האי סיני וכבש אותו, למעט רצועה צרה לאורך תעלת סואץ, השמיד תשתיות צבאיות רבות, ופגע בצבא המצרי. לאחר סיום המלחמה פינתה ישראל את כל השטח שכבשה, בעיקר כתוצאה מלחץ מארצות הברית, במהלך שהושלם בתחילת מרץ 1957. במקביל למערכה הישראלית ניהלו בריטניה וצרפת במשותף מבצע להשתלטות על תעלת סואץ, שנודע בשם "מבצע מוסקטר".


Κρίση του Σουέζ

Με την ονομασία Κρίση του Σουέζ φέρεται στη σύγχρονη ιστορία, (πολιτική, στρατιωτική και διπλωματίας), η κρίση που ξέσπασε το καλοκαίρι του 1956 στην Αίγυπτο αμέσως μετά την εθνικοποίηση της διώρυγας του Σουέζ και που συνεχίστηκε το φθινόπωρο του ίδιου έτους με κίνδυνο γενίκευσης πολεμικής σύγκρουσης συνασπισμένων δυνάμεων Ισραήλ, Γαλλίας και Αγγλίας κατά της Αιγύπτου. Τελικά ο κίνδυνος γενίκευσης αποτράπηκε από τις Η.Π.Α. καθώς πλέον ήταν ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου λογώ των απειλών της Σοβιετικής Ένωσης και με παρέμβαση του ΟΗΕ διατάχθηκε η κατάπαυση του πυρός. Παρά ταύτα η κρίση παρατάθηκε μονομερώς από το Ισραήλ μέχρι την άνοιξη του 1957.


Criza Suezului, Războiul Canalului de Suez din 1956 sau, pentru Marea Britanie și Franța Operațiunea Musketeer, în lumea arabă, sub unul din numele alternative: Agresiunea tripartită, Războiul Sinaiului, sau Războiul Suez-Sinai, iar pentru israelieni, Campania din Sinai sau Operațiunea Kadesh (Mivtza Kadésh) a fost un război declanșat în timpul Războiului Rece ca urmare directă a hotărârii Conducătorului (în ) Egiptului, Colonelul Gamal Abdel Nasser, din 26 iulie 1956, de a naționaliza "Canalul Suez", proprietate franco-britanică aflată sub control egiptean și respectiv, respingerea ofertei americano-britanice de a construi barajul de la Assuan de pe Nil.


Суэцкий кризис

Суэцкий кризис (Суэцкая война, Синайская война, Вторая арабо-израильская война, Операция «Кадеш» — , также известная в арабском мире как Тройственная агрессия) — международный конфликт, происходивший с октября 1956 года по март 1957 года, связанный с определением статуса Администрации Суэцкого канала.


Suezin kriisi oli 29. lokakuuta – 7. marraskuuta 1956 käyty lyhyt sota Egyptin, sekä Ison-Britannian, Ranskan ja Israelin liittouman välillä. Egyptiin hyökänneet Britannia, Ranska ja Israel olivat alkaneet suunnitella sotaa Egyptin Gamal Abdel Nasserin ilmoitettua maan kansallistavan tuolloin brittiläis-ranskalaisen Suezin kanavan. Britannia ja Ranska päättivät palauttaa kanavan länsimaiseen hallintaan ja Israel osallistui sotaan miehittäen Siinain niemimaan. Kylmän sodan suurvallat Yhdysvallat ja Neuvostoliitto tuomitsivat hyökkäyksen pakottaen hyökkääjät vetäytymään alueelta. Britannialle ja Ranskalle kriisin päätös merkitsi niiden suurvalta-aseman loppua.


Sueška vojna, tudi sueška kriza, je bila vojaški spopad, v katerega so bile vpletene britanska, francoska, izraelska in egiptovska vojska. Izvala ga je egiptovska nacionalizacija Sueške družbe leta 1956. Ko so spodleteli vsi poizkusi, da bi ustanovili mednarodni organ za upravljanje prekopa, sta Združeno kraljestvo in Francija sklenila z Izraelom vojaški sporazum, t. i. Sèvreski protokol. Izrael, ki so ga motili vedno pogostejši gverilski napadi iz Egipta, je bil pripravljen napasti Egipt. Vojna se je začela 29. oktobra, ko je Izrael nepričakovano napadel Sinaj in ob tem zavzel del prekopa. Združeno kraljestvo in Francija sta izdala ultimat, s katerim sta zahtevala, naj se Izrael in Egipt umakneta s prekopa. Zahteva je bila zavrnjena. To je pripeljalo do napada britanske in francoske vojske na egiptovska oporišča (operacija Mušketir), čete pa so pristale pri Port Saidu. Zaradi nasprotovanja ZDA in še nekaterih drugih držav ter gospodarskih težav so bile angleško-francoske akcije ustavljene. Angleško-francosko vojsko so kmalu zamenjale mirovne sile OZN. Po sporazumu o razporeditvi posredniških sil OZN na Sinaju in odprtju Tiranske ožine za izraelske ladje se je izraelska vojska marca 1957 umaknila.


Суецка криза

Суецката криза, също наричана Операция Кадеш или Синайска война (в арабския свят позната и като Тристранната агресия), е нахлуването в Египет от Израел, Великобритания и Франция в края на 1956 г. Целта е да се въведе контрол на Запада в Суецкия канал и да се премахне египетския президент Гамал Абдел Насер, който е национализирал канала. След началото на сраженията, политически натиск от САЩ, СССР и ООН води до изтеглянето на войските на трите агресора. Това унижава Великобритания и Франция и заздравява позицията на Насер.


সুয়েজ সংকট বা ত্রিপক্ষীয় আগ্রাসন হল ১৯৫৬ সালে ইসরায়েল, ব্রিটেন ও ফ্রান্স কর্তৃক মিশর আক্রমণ। এর উদ্দেশ্য ছিল সুয়েজ খালের উপর পশ্চিমা নিয়ন্ত্রণ পুনপ্রতিষ্ঠিত করা এবং মিশরের রাষ্ট্রপতি জামাল আবদেল নাসেরকে ক্ষমতাচ্যুত করা। লড়াই শুরু হওয়ার পর যুক্তরাষ্ট্র, সোভিয়েত ইউনিয়ন ও জাতিসংঘ তিন আক্রমণকারী পক্ষকে সরে আসতে বাধ্য করে।


La crisi di Suez fu un conflitto che nel 1956 fu determinato dall'occupazione militare del canale di Suez da parte di Francia, Regno Unito e Israele, a cui si oppose l'Egitto.


சூயெசு நெருக்கடி

முக்கூட்டுத் தாக்குதல் எனவும் அழைக்கப்படும், சூயெசு நெருக்கடி என்பது, எகிப்து சூயெசுக் கால்வாயை நாட்டுடைமை ஆக்கியதைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட நிலைமையைக் குறிக்கும். இது, பிரான்சு, ஐக்கிய இராச்சியம், இசுரேல் என்னும் நாடுகள் எகிப்துக்கு எதிராக 1956 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 29 ஆம் தேதி தொடங்கிய போரையும் உள்ளடக்கியது.


제2차 중동 전쟁, 또는 수에즈 위기는 1956년 10월 29일부터 1956년 11월 3일까지 발생한 전쟁으로, 아랍권에서는 삼국 동맹 공격 또는 카데시 작전이라고 부르고 이스라엘에서는 시나이 전쟁이라 불린다. 이스라엘이 1956년 말 이집트 침공을 개시했고, 영국과 프랑스가 뒤이어 이집트에 선전포고를 했다. 전쟁의 목표는 수에즈 운하의 통치권을 영국과 프랑스가 회복하고, 이집트 대통령 가말 압델 나세르를 권력에서 몰아내는 것이었다. 전투가 시작된 이후, 유엔과 미국, 소련이 동맹군에 정치적 압박을 가했고, 결국 동맹군은 물러났다. 이 사건은 영국과 프랑스에게 굴욕을 가져다 주었고, 나세르의 권력을 강화시켰다.


Суецька криза

Суецька криза, Синайська війна, Синайська операція, а також Троїста агресія ()


بحران سوئز () به اشغال مصر در اواخر ۱۹۵۶ از یک سوی اسرائیل، و متعاقباً فرانسه و بریتانیا بود. اهداف آن بازپس‌گیری مجدد کنترل کانال سوئز و برکناری جمال عبدالناصر رئیس‌جمهور مصر از قدرت بود. پس از آغاز جنگ، ایالات متحده، اتحاد شوروی و سازمان ملل سه کشور اشغالگر را مجبور به عقب‌نشینی کردند. این حادثه بریتانیای کبیر و فرانسه را تحقیر و ناصر را تقویت کرد.


第二次中东战争，也称苏伊士运河危机、苏伊士运河战争、西奈战役或卡代什行动，是一次于1956年发生在埃及的国际武装冲突，当时埃及与英国、法国和以色列的军队爆发战争。英、法、以三国的结盟是一种利益的接合：英法两国对苏伊士运河有着贸易利益，而以色列则需要打开运河，以让以色列船隻得以通航。


Crise de Suez, também conhecida como Guerra de Suez (ou ainda Guerra do Sinai), foi uma crise política que teve início em 29 de outubro de 1956, quando Israel, com o apoio da França e Reino Unido, que utilizavam o canal para ter acesso ao comércio oriental, declarou guerra ao Egito. O presidente do Egito, Gamal Abdel Nasser havia nacionalizado o canal de Suez, cujo controle ainda pertencia à Inglaterra. Em consequência, o porto israelense de Eilat ficaria bloqueado, assim como o acesso de Israel ao mar Vermelho, através do estreito de Tiran, no golfo de Acaba. Após o início dos combates, as pressões políticas dos Estados Unidos, da União Soviética e das Nações Unidas levaram à retirada dos três invasores. O episódio humilhou o Reino Unido e a França e fortaleceu Nasser.


La Crisi de Suez també anomenada Guerra del Sinaí va ser un atac militar contra Egipte dut a terme per Regne Unit, França, i Israel a partir del 29 d'octubre de 1956. L'atac es va produir després de la decisió d'Egipte (26 de juliol de 1956) de nacionalitzar el Canal de Suez després de la retirada d'una oferta de Regne Unit i els Estats Units per a finançar la construcció de la presa d'Assuan.


Suezkrisen oppstod i 1956 etter at den egyptiske lederen Gamal Abdel Nasser nasjonaliserte Suezkanalen. De gamle kolonimaktene Storbritannia og Frankrike anså sine økonomiske interesser i området truet og fikk derfor Israel med på et angrep mot Sinaihalvøya. Frankrike og Storbritannia måtte imidlertid trekke sine styrker ut av Sinai etter kort tid grunnet press fra supermaktene USA og Sovjetunionen. Året etter trakk Israel sine styrker ut av Sinai og Gaza, og FN sendte fredsbevarende styrker til området, United Nations Emergency Force (UNEF)


Süveyş Krizi, Süveyş Savaşı ya da İkinci Arap-İsrail Savaşı (Arapça: أزمة السويس / العدوان الثلاثي Azmat al-Suways / al-ʻUdwān al-Thulāthī , “Süveyş Krizi” Fransızca: Crise du canal de Suez; İbranice: מבצע קדש Mivtza' Kadesh "Kadeş Operasyonu" ya da מלחמת סיני Milẖemet Sinai, "Sina Savaşı"), 1956 yılında, bir tarafta Mısır, diğer tarafta İngiltere, Fransa ve İsrail ve üçüncü tarafta Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşmiş Milletler’in olduğu, diplomatik ve askeri karşılaşmalarla gerçekleşmiş krizdir.


Khủng hoảng Kênh đào Suez (tiếng Ả Rập: أزمة السويس - العدوان الثلاثي ʾAzmat al-Sūwais/Al-ʿIdwān al-Thalāthī; tiếng Pháp: Crise du canal de Suez; tiếng Hebrew: מבצע קדש Mivtza' Kadesh "Chiến dịch Kadesh" hay מלחמת סיני Milhemet Sinai, "Chiến tranh Sinai") là một cuộc chiến tranh giữa một bên là liên quân giữa Vương quốc Anh, Pháp, Israel và một bên là Ai Cập bắt đầu từ ngày 29 tháng 10 năm 1956.


Krisis Suez, yang juga dikenali sebagai Serangan Tiga Pihak, (; ; Kempen "Kadesh", atau מלחמת סיני Perang Sinai) adalah satu serangan ketenteraan ke atas Mesir oleh Britain, Perancis, dan Israel yang bermula pada 29 Oktober 1956. Serangan dilakukan berikutan keputusan Mesir pada 26 Julai 1956 untuk memilik-negarakan Terusan Suez selepas penarikan balik tawaran oleh Britain dan Amerika Syarikat bagi membiayai pembinaan Empangan Aswan.


La crise du canal de Suez, parfois appelée expédition de Suez, guerre de Suez, campagne de Suez ou opération "Kadesh", est une guerre qui éclata en 1956 en territoire égyptien. Le conflit opposa l'Égypte et une alliance secrète actée par le protocole de Sèvres, dont les entretiens se sont tenus du 21 au 24 octobre 1956, formée par la France, le Royaume-Uni et l'état d'Israël, à la suite de la nationalisation du canal de Suez par l'Égypte le 26 juillet 1956. Cette alliance entre deux États européens et Israël répondait à des intérêts communs : les nations européennes avaient des intérêts politiques, économiques (actionnaires majoritaires) et commerciaux (principalement pour le transport de pétrole) dans le canal de Suez. Israël avait besoin de l'ouverture du canal pour assurer son transport maritime, mais justifiait son intervention militaire contre l'Égypte comme étant une réponse aux attaques de "fedayins" qu'il subissait sur son territoire. Le renversement de Nasser était également prévu.


Suezská kríza v roku 1956 (júl-november) bola kríza, z ktorej sa neskôr vyvinul ozbrojený konflikt medzi Egyptom na jednej strane a alianciou Spojeného kráľovstva, Francúzska a Izraela na strane druhej. Hlavný spor bola kontrola nad strategicky dôležitým Suezským kanálom. Výsledkom bolo oslabenie vplyvu európskych mocností, posilnenie egyptskej pozície a zvýšenie vplyvu Sovietskeho zväzu na blízkom východe.


Kryzys sueski (; , operacja "Kadesz") – militarna agresja Wielkiej Brytanii, Francji i Izraela na Egipt, która rozpoczęła się 29 października 1956. Agresja została poprzedzona decyzją Egiptu o nacjonalizacji Kanału Sueskiego (26 lipca 1956), jednak rzeczywistą przyczyną wybuchu wojny było pragnienie Wielkiej Brytanii i Francji utrzymania kontroli nad Kanałem. Państwa te dla realizacji swoich celów posłużyły się Izraelem, którego statki handlowe nie mogły korzystać z Kanału Sueskiego.


The Suez Crisis, or the Second Arab–Israeli war, also called the Tripartite Aggression () in the Arab world and the Sinai War in Israel,


La guerra del Sinaí, llamada también crisis de Suez, o bien guerra de Suez, fue una contienda militar librada sobre territorio egipcio en 1956, que implicó a la alianza militar formada por el Reino Unido, Francia e Israel en contra de Egipto, el cual contó con el apoyo en mayor o menor medida de los países que actualmente conforman la Liga Árabe.


Suezská krize (někdy také sinajská válka či druhá arabsko-izraelská válka) v roce 1956 (červenec–listopad) byla krize, z níž se později vyvinul ozbrojený konflikt mezi Egyptem na jedné straně a aliancí Velké Británie, Francie a Izraele na straně druhé. Hlavní spor byl o kontrolu nad strategicky důležitým Suezským průplavem. Výsledkem bylo oslabení vlivu evropských mocností, posílení egyptské pozice a zvýšení vlivu Sovětského svazu na Blízkém východě. Pod záminkou, že Egypt toleruje ozbrojené akce z Pásma Gazy (tehdy pod egyptskou správou), Izrael zahájil 29. října invazi. Francie a Velká Británie oběma stranám daly ultimátum, které Násír odmítl. 31. října začaly francouzské a britské bombardéry útočit na egyptská letiště. Mezitím se jejich námořní síly přesunuly 5. a 6. listopadu z Malty a Kypru do Port Saidu a Port Fuádu a s pomocí parašutistů obsadily průplavní pásmo.


Suez-krigen (Hebraisk: מבצע קדש), (Arabisk: أزمة السويس – العدوان الثلاثي) også kaldet Suez-krisen var en væbnet konflikt udkæmpet på egyptisk territorium i 1956 mellem på den ene side Israel, Storbritannien og Frankrig og på den anden side Egypten.


සූවස් අර්බුදය

ත්‍රෛපාක්ෂික ආක්‍රමණය, සූවස් යුද්ධය, හෝ දෙවන අරාබි-ඊශ්‍රායෙල යුද්ධය ලෙසින්ද හැඳින්වෙන ( '; ; ' "කදේශ් ක්‍රියාන්විතය," හෝ ', "සයිනායි යුද්ධය"), සූවස් අර්බුදය"' යන්නෙන් හැඳින්වෙන්නේ, ඊජිප්තුව එක් පසෙකින්ද, බ්‍රිතාන්‍යය, ප්‍රංශය සහ ඊශ්‍රායෙලය අනෙක් පසින්ද යන දෙපාර්ශවය අතර සිදුවූ සහ, බ්‍රිතාන්‍යය, ප්‍රංශය සහ ඊශ්‍රායෙලය පසුබැසිය යුතු බවට බල කිරීමෙහිදී ප්‍රධාන භූමිකාවන් ඉටු කල එක්සත් ජනපද, සෝවියට් සංගමය, සහ එක්සත් ජාතීන්ද සහිත වූ 1956 අගභාගයේදී සිදුවූ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සහ හමුදාමය ඝට්ටනයකි.


सन १९५६ में पहले इज़राइल तथा बाद में ब्रिटेन और फ्रांस द्वारा मिस्र पर किया गया आक्रमण स्वेज संकट (Suez Crisis) कहलाता है। यह आक्रमण स्वेज नहर पर पश्चिमी देशों का नियंत्रण पुनः स्थापित करने तथा मिस्र के राष्ट्रपति नासिर को सत्ता से हटाने के उद्देश्य से किया गया था। युद्ध शुरू होने के बाद संयुक्त राज्य अमेरिका, सोवियत संघ और राष्ट्र संघ ने राजनैतिक हस्तक्षेप किया और आक्रमणकारी देश पीछे हटने को बाध्य हुए।


العدوان الثلاثي

العدوان الثلاثي أو حرب 1956 كما تعرف في مصر والدول العربية أو أزمة السويس أو حرب السويس كما تعرف في الدول الغربية أو حرب سيناء أو حملة سيناء أو العملية قادش كما تعرف في إسرائيل، هي حرب شنتها كل من بريطانيا وفرنسا وإسرائيل على مصر عام 1956، وهي ثاني الحروب العربية الإسرائيلية بعد حرب 1948، وتعد واحدة من أهم الأحداث العالمية التي ساهمت في تحديد مستقبل التوازن الدولي بعد الحرب العالمية الثانية، وكانت حاسمة في أفول نجم القوى الاستعمارية التقليدية، وتألق نجوم جديدة على الساحة الدولية. بدأت جذور أزمة السويس في الظهور عقب توقيع اتفاقية الجلاء سنة 1954 بعد مفاوضات مصرية بريطانية رافقتها مقاومة شعبية شرسة للقوات الإنجليزية بالقناة. بدت علاقة عبد الناصر مع الدول الغربية في تلك الفترة في صورة جيدة خاصة مع موافقة البنك الدولي بدعم أمريكي بريطاني على منح مصر قرضاً لتمويل مشروع السد العالي الذي كان يطمح به عبد الناصر أن يحقق طفرة زراعية وصناعية في البلاد. في تلك الفترة كانت المناوشات الحدودية مستمرة بشكل متقطع بين الدول العربية وإسرائيل منذ حرب 1948، وأعلن عبد الناصر صراحة عداءه لإسرائيل، وضيّق الخناق على سفنها في قناة السويس وخليج العقبة، ما شجع الأخيرة ووجدت فيه تعليلاً لتدعيم ترسانتها العسكرية عن طريق عقد صفقة أسلحة مع فرنسا، فقرر عبد الناصر طلب السلاح من الولايات المتحدة وبريطانيا، إلا أنهما ماطلتا في التسليم ورفضتاه في النهاية معللتين ذلك بوضع حد لسباق التسليح في الشرق الأوسط، لم يجد عبد الناصر بديلاً إلا أن يطلب السلاح من الاتحاد السوفيتي وهو ما قابله الأخير بالترحيب لتدعيم موقفه بالمنطقة؛ فقررت كلٌ من بريطانيا والولايات المتحدة الرد على الخطوة المصرية، والرد على رفض عبد الناصر الدخول في سياسة الأحلاف، ورفضه الصلح مع إسرائيل طبقاً لشروط الغرب كما أقرتها الخطة "ألفا" وذلك بوضع خطةٍ جديدةٍ أُطلق عليها "أوميجا" هدفت إلى تحجيم نظام عبد الناصر عبر فرض عقوبات على مصر بحظر المساعدات العسكرية، ومحاولة الوقيعة بينها وبين أصدقائها العرب، وتقليص تمويل السد ثم إلغاؤه بالكامل في وقت لاحق.


วิกฤตการณ์คลองสุเอซ

วิกฤตการณ์สุเอซ () หรือสงครามอิสราเอล-อาหรับครั้งที่สอง ยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า การบุกครองไตรภาคี ในโลกอาหรับ และปฏิบัติการคาเดช หรือ สงครามไซนายในอิสราเอล เป็นการบุกครองอียิปต์ในปลายปี ค.ศ. 1956 โดยอิสราเอล, ตามมาด้วยสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส จุดมุ่งหมายคือการควบคุมทางด้านตะวันตกของคลองสุเอซ และเพื่อถอดถอนประธานาธิบดีแห่งอียิปต์ ญะมาล อับดุนนาศิร ที่ได้ถือสิทธิ์ว่าคลองนั้นให้กลายเป็นของรัฐ ภายหลังการสู้รบเริ่มต้นขึ้น ภาวะแรงกดดันทางการเมืองจากสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต และสหประชาชาติจนนำไปสู่การถอนกำลังโดยประเทศทั้งสามผู้รุกราน นับว่าเป็นความอับอายขายหน้าอย่างมากสำหรับสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส และเป็นการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของนาศิร


Krisis Suez ( '; ; ' "Operasi Kadesh," atau "", "Perang Sinai") adalah serangan militer Britania Raya, Prancis dan Israel terhadap Mesir yang dimulai pada tanggal 29 Oktober 1956. Serangan ini dilancarkan karena pada tanggal 26 Juli 1956, Mesir menasionalisasikan Terusan Suez setelah tawaran Britania Raya dan Amerika Serikat untuk mendanai pembangunan Bendungan Aswan dicabut.


A győri csata vagy kismegyeri csata Kismegyeren 1809. június 14. volt a napóleoni háborúk egyetlen a Magyar Királyság területén lezajlott ütközete, egyben az utolsó olyan összecsapás, amelyben a magyar nemesi felkelés hadai vettek részt. Bár a minőségbeli, létszámbeli és vezetésbeli különbségek miatt kezdettől fogva nyilvánvaló volt, hogy a franciák fölényben vannak, ám Laval Nugent vezérőrnagy téves felderítési adatai miatt jelentősen alábecsülték a francia sereg létszámát. A csatát az osztrák vezetés sorozatos tévedései kísérték végig, és a francia minőségi és számbeli fölény végül a Habsburg sereg vereségéhez vezettek.


Die Schlacht bei Raab (, ) vom 14. Juni 1809 zwischen österreichischen Truppen unter Erzherzog Johann von Österreich und italienisch-französischen Truppen unter Eugène de Beauharnais fand während des fünften Koalitionskriegs statt und endete mit einer österreichischen Niederlage. In der Folge gelang es Johann nicht, seine Truppen rechtzeitig mit der österreichischen Hauptarmee vor der Entscheidungsschlacht von Wagram zu vereinigen. Im Gegensatz dazu konnte Eugène rechtzeitig zur Hauptarmee unter Napoleon stoßen. Insofern war die Schlacht bei Raab von Bedeutung für den für Frankreich siegreichen Kriegsausgang.


Раабская битва

"Это статья о сражении 1809 года. О сражении 1596 года см. здесь."


La battaglia di Raab (in lingua ungherese: "Győri csata") fu combattuta il 14 giugno 1809 nel corso delle guerre napoleoniche tra le forze franco-italiane e quelle austriache. Fu combattuta nei pressi di Győr ("Raab" in tedesco) in Ungheria, e terminò con la vittoria franco-italiana. Questa vittoria impedì all'arciduca Giovanni d'Asburgo-Lorena di portare i rinforzi alla battaglia di Wagram, mentre gli uomini del principe Eugenio di Beauharnais riuscirono a creare un collegamento con Napoleone Bonaparte a Vienna, in tempo per combattere a Wagram. Napoleone definì la battaglia "una nipote di Marengo e Friedland", dato che si giocò nell'anniversario di queste due battaglie.


Raab Muharebesi veya Győr Muharebesi (Macarca: "Győri csata") 14 Haziran 1809'da Napolyon Savaşları sırasında Fransız-İtalyan kuvvetleri ile Habsburg kuvvetleri arasındaki muharebe. Bu çatışma, o dönem Avusturya İmparatorluğu'na bağlı Macaristan Krallığı'nın Győr (Raab) yakınlarında gerçekleşti ve Fransız-İtalyan zaferiyle sonuçlandı. Bu zaferin ardından Arşidük John'un kuvvetleri Wagram Muharebesi'nde yer alamadı. Eugène de Beauharnais'in bu başarısının ardından I. Napolyon, Wagram'da zafer eldi etti.


La bataille de Raab se déroule le près de Győr, en Hongrie, et oppose l'armée franco-italienne du vice-roi Eugène de Beauharnais à l'armée autrichienne de l'archiduc Jean d'Autriche. L'affrontement se solde par une victoire des Franco-Italiens.


Bitwa pod Raab, inaczej bitwa pod Győr lub bitwa nad Rabą – starcie zbrojne, które miało miejsce 14 czerwca 1809 roku na przedpolach miasta Győr (niem. "Raab") na Węgrzech pomiędzy wojskami francusko-włoskimi i austriackimi. Francuskie zwycięstwo uniemożliwiło arcyksięciu Janowi przyprowadzenie znaczniejszych oddziałów na pole bitwy pod Wagram, podczas gdy wojska księcia Eugeniusza de Beauharnais’go miały wystarczająco dużo sił, by dołączyć do cesarza Napoleona w Wiedniu i zdążyć pod Wagram. Napoleon określił tę bitwę jako „wnuczkę Marengo i Frydlandu”.


The Battle of Raab or Battle of Győr (Hungarian: "győri csata") was fought on 14 June 1809 during the Napoleonic Wars, between Franco-Italian forces and Habsburg forces. The battle was fought near Győr (Raab), Kingdom of Hungary, and ended in a Franco-Italian victory. The victory prevented Archduke John of Austria from bringing any significant force to the Battle of Wagram, while Prince Eugène de Beauharnais's force was able to link up with Emperor Napoleon at Vienna in time to fight at Wagram. Napoleon referred to the battle as "a granddaughter of Marengo and Friedland", as it fell on the anniversary of those two battles.


A VI. isonzói csata 1916. augusztus 6-ától augusztus 17-éig tartott és az olasz fronton először sikerült jelentős területi és stratégiai győzelmet aratniuk az olaszoknak. A frontvonal déli szakaszán vívták a véres doberdói csatát, ahol az osztrák–magyar haderő alapvetően magyar és szlovén nemzetiségű egységei álltak szemben a támadókkal.


第六次イゾンツォの戦い（Sixth Battle of the Isonzo）とは、第一次世界大戦中のイタリア戦線のゴリツィアの戦いとしても知られる会戦で、イタリアがイゾンツォ川に沿って勝利を収めた。


Die Sechste Isonzoschlacht fand während des Ersten Weltkrieges zwischen den Streitkräften Österreich-Ungarns und Italiens zwischen dem 6. und dem 15. August 1916 im Bereich des Frontbogens vor Görz statt.


הקרב השישי על האיזונצו

הקרב השישי על נהר איזונצו מתוך סדרת קרבות הנהר איזונצו, נערך בין ה-4 באוגוסט ועד 15 באוגוסט 1916, בין איטליה ואוסטרו-הונגריה.


Шестая битва при Изонцо

Шестая битва при Изонцо


La sesta battaglia dell'Isonzo, chiamata anche battaglia di Gorizia, fu combattuta dal 6 agosto al 17 agosto 1916 tra l'esercito italiano e quello austroungarico, nel corso della prima guerra mondiale.


A Sexta Batalha do Isonzo (ou Batalha de Gorizia) foi um grande combate travado entre o Reino de Itália e o Império Austro-Húngaro, no contexto do fronte italiano na Primeira Guerra Mundial, entre 6 e 17 de agosto de 1916. É considerada a mais bem sucedida ofensiva italiana ao longo do rio Isonzo feita durante a guerra.


La sisena batalla de l'Isonzo també coneguda com la batalla de Gorizia es va lliurar del 4 d'agost al 17 d'agost de 1916 entre els exèrcits d'Itàlia i de l'exèrcit austrohongarès durant la Primera Guerra Mundial.


Sjette slaget ved Isonzo ble utkjempet mellom Italia og Østerrike-Ungarn mellom 7. og 17. august 1916 på Italiafronten under første verdenskrig. Dette var det sjette av tilsammen tolv slag ved Isonzo.


La sixième bataille de l'Isonzo, aussi connue sous le nom de bataille de Gorizia, est une victoire italienne contre les forces de l'Empire austro-hongrois lors la Première Guerre mondiale.


The Sixth Battle of the Isonzo also known as the Battle of Gorizia was the most successful Italian offensive along the Soča (Isonzo) River during World War I.


La Sexta Batalla del Isonzo también conocida como batalla de Gorizia, desarrollada del 6 al 17 de agosto de 1916, fue la ofensiva italiana más exitosa a lo largo del río Soča (Isonzo) durante la Primera Guerra Mundial.


Az 1977-es romániai földrengés során Románia délkeleti részét 1977. március 4-én pusztító erejű földrengés rázta meg. A rengés erőssége a Richter-skálán 7,2 volt, az MSK-64-skálán kilenc körüli, a Mercalli-skálán pedig nyolcas-kilences. A földrengés helyi idő szerint 21:22-kor pattant ki 110 km-re a Háromszéki-havasok alatt. A jelenség körülbelül két órán át tartott, a közepes érzékenységű ember nem egészen egy percig érzékelhette. A műszerek először függőleges majd vízszintes mozgást jeleztek. A földrengés epicentruma a Tulnici-Soveja-Bârsești-Năruja települések közötti övezetben volt. A rengés az úgynevezett monokinetikus rengések közé tartozott, ami azt jelenti, hogy egy nagy rengést több apró utómozgás követ, amelyek elvezetik a fészekben még fellelhető energiát. A fészek maga több mint 100 km mélységben helyezkedett el.


De aardbeving in Roemenië van 1977 vond plaats op 4 maart 1977 om 21:20 uur Roemeense tijd (Nederlandse tijd: 20:20) en was te voelen over de hele Balkan. De aardbeving had een kracht van 7,4 op de Schaal van Richter en had zijn epicentrum in Vrancea, aan de hoek van de Karpaten. Deze aardbeving gebeurde op een diepte van 94 km.


ルーマニア地震 は、1977年3月4日にルーマニアで発生した大地震。アフリカ大陸とユーラシア大陸とが衝突するバルカン半島に位置するルーマニアは地震の発生が多く、おおよそ100年間に2、3回の頻度でM7.0以上の大地震が発生しており、それらの多くは浅発地震ではなく深発地震である場合が多い。1977年3月4日に発生した地震は、震源の深さ110kmで規模はMw7.2であった。この地震では、首都のブカレストを中心に死者1,578名、負傷者11,300名、35,000棟以上の建物倒壊の大被害が発生した。20世紀にルーマニアで発生した地震としては、1940年11月10日に起きたに次いで2番目に大きい地震となった。　被害額は邦貨に換算して、2,500億円（1977年当時）といわれている。これはルーマニアの年間予算の3.4％にあたる。


Das Erdbeben von Vrancea 1977 hatte sein Epizentrum im rumänischen Kreis Vrancea. Es ereignete sich am 4. März um 21:21:54 Uhr Ortszeit (19:21:54 Uhr UTC, also 20:21:54 Uhr MEZ).


רעידת האדמה בוורנצ'אה (1977)

ב-4 במרץ 1977 בשעה 21:22:22 התרחשה רעידת אדמה בדרגה 7.2 בסולם ריכטר. מוקד רעידת האדמה היה בהרי ורנצ'אה, ברומניה, בעומק של כ-94 קילומטרים. רעידת האדמה גרמה למותם של מעל 1,500 בני אדם, לפציעתם של מעל 11,000 בני אדם, ולהרס של 35,000 דירות ועוד.


Cutremurul din 1977 (Cutremurul din '77) a fost un cutremur puternic care s-a produs la ora 21:22:22 în data de 4 martie 1977, cu efecte devastatoare asupra României. A avut o magnitudine de 7,4 grade pe scara Richter și o durată de circa 56 de secunde (55 conform altor surse), 1.570 (1.578 conform altor surse) de victime, din care 1.391 (1.424 conform altor surse) numai în București.


Карпатское землетрясение (1977)

Карпатское землетрясение (также Бухарестское или Вранчанское землетрясение 1977 года; ; ) стало самым мощным и самым разрушительным землетрясением в истории современной Румынии. Произошло 4 марта 1977 года, в 21:22 по местному времени, и продолжалось 55 секунд. Как и при Карпатском землетрясении 1940 года, подземные толчки ощущались на обширной территории Восточно-Европейской равнины, в том числе в Москве и Ленинграде.


Вранчанско земетресение

Вранчанското земетресение (наричано в България също и Свищовско земетресение) е в 21:20 ч. местно време на 4 март 1977 г.


Il terremoto di Vrancea, in Romania noto come Cutremurul din 1977 (Cutremurul din '77) si scatenò alle 21:22:22 locali di venerdì 4 marzo 1977. Delle 1.570 vittime che causò, ben 1.424 vivevano a Bucarest e tra queste c'erano il famoso attore Toma Caragiu, il poeta Anatol E. Baconski, la cantante Doinea Badea.


1977年布加勒斯特地震

1977年布加勒斯特地震或1977年弗朗恰地震，发生于1977年3月4日罗马尼亚当地时间21:22，整个巴尔干地区都有震感，里氏7.2级，是罗马尼亚20世纪第二强烈的地震，震中位于，深度94公里。该地震共造成1578人死亡，其中罗马尼亚首都布加勒斯特死亡1424人，11300人受伤。


1977 Vrancea Depremi Romanya Sosyalist Cumhuriyeti'nde olmuştur. Şiddeti 7.2'dir. 55 saniye sürmüştür. 19:21'de olmuştur. Yaklaşık 1500 kişi ölmüş, 11300 kişi yaralanmıştır.


Les séismes de Vrancea () sont une série de tremblements de terre dont l'épicentre est massif de Vrancea, dans les « Carpates de courbure » ("Carpații de curbură") qui se trouve à la jonction de plusieurs micro-plaques tectoniquement actives (micro-plaques scythique, anatolique, mœsique et transylvaine). La plaque transylvaine avance en direction du sud-est et chevauche les plaques mœsique et scythique à la vitesse d'environ par an.


Trzęsienie ziemi w Bukareszcie – trzęsienie ziemi, które nawiedziło rumuńską stolicę Bukareszt 4 marca 1977 roku o godzinie 21:20 czasu lokalnego. Zniszczenia odnotowano w całym kraju, a wstrząsy odczuwane były na całych Bałkanach, jak również w Polsce (w rejonie Opola). Epicentrum tego wstrząsu o sile 7,4 w skali Richtera znajdowało się w miejscowości Vrancea w Karpatach Wschodnich.


The 1977 Vrancea earthquake occurred on 4 March 1977, at 21:22 local time, and was felt throughout the Balkans. It had a magnitude of 7.2, making it the second most powerful earthquake recorded in Romania in the 20th century, after the 10 November 1940 seismic event. The hypocenter was situated in the Vrancea Mountains, the most seismically active part of Romania, at a depth of 94 km.


El terremoto de Vrancea de 1977 ocurrió el viernes, 4 de marzo de 1977, a las 21:20 (hora local) y fue principalmente sentido en los Balcanes. Tuvo una magnitud de 7,2 en la escala de Richter, con epicentro en Vrancea, Rumania, a una profundidad de 94 km.


Zemětřesení v Rumunsku 1977 bylo zemětřesení, které postihlo večer 4. března 1977 především oblast východního a centrálního Rumunska a město Svištov, které se nachází na severu Bulharska. Zemětřesení mělo sílu zhruba 7,2 a bylo tak druhým nejsilnějším zemětřesením v Rumunsku ve 20. století. Epicentrum otřesu se nacházelo ve Vranceaji, která je nejvíce seismickou oblastí v Rumunsku.


زلزال فرنجيا 1977

زلزال فرنجيا 1977 كان زلزال قوي والذي حدث يوم 4 مارس 1977 وسبب بأضرار كبيرة لرومانيا. بلغت قوة الزلازل 7,2 مقياس ريختر وأستمر حوالي 55-56 ثانية، و 1570(1578 من مصادر أخرى) قتيل، منهم 1391 تقريبا في العاصمة الرومانية بوخارست، و 11,000 مصاب.


Az asiagói csata 1916. május 15-étől június 10-éig tartott az előrenyomuló Osztrák–Magyar Monarchia csapatai és Olaszország hadserege között. A támadást „Büntető-támadásnak” is hívták, utalva arra, hogy az Osztrák–Magyar Monarchia a balkáni hadjárat befejezése után igyekezett Olaszországot megtörni, az addigi az Isonzó mentén folytatott védekezései után ellentámadást akart mérni az olasz csapatokra. A hadjárat egyik parancsnokává magát a Monarchia trónörökösét, Károly főherceget, a későbbi Károly császárt és királyt nevezték ki, így nevéhez kötve a vélhetőleg sikeres támadás dicsőségét.


De Slag om Asiago of het Trentino-offensief, door de Oostenrijkers bijgenaamd Strafexpedition, was een tegenoffensief, gelanceerd door het Oostenrijks-Hongaarse leger op 15 mei 1916, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het was een onverwachte aanval die plaatsvond nabij de stad Asiago (nu gelegen in Noordwest-Italië, ten tijde van de Eerste Wereldoorlog vlak bij de Oostenrijkse grens in het Koninkrijk Italië) na de Vijfde Slag aan de Isonzo.


アジアーゴの戦い（Battle of Asiago）とは、第一次世界大戦中のイタリア戦線で、オーストリアとイタリアの間で発生した戦いで、第五次イゾンツォの戦いの最中にイゾンツォ川の副次的な戦線だったトレンティーノ戦線で行われた。防戦に徹していたオーストリア軍初めての攻勢作戦（Strafexpeditionと呼ばれた）で、攻守が入れ替わっての戦いとなった。


Die Südtiroloffensive (auch Maioffensive, Frühjahrsoffensive oder Schlacht von Asiago) war eine Angriffsoperation der österreichisch-ungarischen Armee im Ersten Weltkrieg an der Front gegen Italien. Die Offensive mit der Hauptstoßrichtung über die Sieben Gemeinden begann am 15. Mai 1916. Zweck war der Versuch, in Richtung Padua – Venedig vorzustoßen, die italienischen Kräfte östlich des Piave einzukesseln und so die schwer bedrängte Isonzofront zu neutralisieren oder zumindest zu entlasten. Letzteres gelang, wenn auch nur vorübergehend.


Бітва пры Азьяга

"Бі́тва пры Азья́га або Трэ́нцінская апера́цыя (15 мая — 25 чэрвеня 1916)" — адна з найважнейшых аперацый на Італьянскім фронце падчас Першай сусветнай вайны.


קרב אסיאגו, או מתקפת טרנטינו, היה מתקפה גדולה של צבא האימפריה האוסטרו-הונגרית נגד הצבא האיטלקי במלחמת העולם הראשונה בין התאריכים 15 במאי–10 ביוני 1916. המתקפה הצליחה בהתחלה אבל הצבא האיטלקי הצליח להדוף את האוסטרים ולהחזירם לנקודת ההתחלה.


Битва при Асиаго

Битва при Асиаго или Трентинская операция (15 мая — 25 июня 1916 года) — одна из важнейших операций на Итальянском фронте во время Первой мировой войны.


La battaglia degli Altipiani fu lo scontro che, durante la prima guerra mondiale, ebbe luogo nella primavera del 1916 sugli altipiani di confine tra Veneto e Trentino tra l'Imperiale e regio esercito austroungarico e il Regio esercito italiano, comandati rispettivamente da Franz Conrad von Hötzendorf e Luigi Cadorna. La battaglia è nota con il nome di Offensiva di primavera (in tedesco "Frühjahrsoffensive") o anche Offensiva di Maggio o Offensiva del Sud Tirolo (in tedesco "Maioffensive" o "Südtiroloffensive"). L'offensiva austriaca è poi conosciuta impropriamente in Italia anche con il termine di Strafexpedition (in italiano "Spedizione punitiva"). Questa denominazione non trova alcun riscontro nella documentazione ufficiale austriaca del tempo ed è considerato di origine popolare italiana per sottolineare la presunta volontà dell'Austria di punire l'Italia per l'entrata in guerra a fianco dell'Intesa.


트렌티노 공세 또는 아시아고 전투는 이손초 강의 이탈리아군을 격파하고 전쟁의 주도권을 잡고자 오스트리아-헝가리가 1915년 5월 14일부터 벌인 공격으로 시작된 전투이다.


Битва біля Асіаго

Битва біля Асіаго або Трентінська операція (15 травня 1916 — 25 червня 1916) — одна з найважливіших операцій на Італійському фронті під час Першої світової війни.


A Batalha de Asiago ou ofensiva de Trentino (em italiano: "Battaglia degli Altipiani"), apelidada pelos austríacos de "Strafexpedition" ("expedição punitiva"), foi uma contra-ofensiva lançada pelo Império Austro-Húngaro na Frente Italiana em 15 de maio de 1916, durante a Primeira Guerra Mundial. Foi um ataque inesperado que ocorreu perto de Asiago, na província de Vicenza após a Quinta Batalha do Isonzo em março de 1916. Os italianos conseguiram repelir os ataques austríacos.


Trentino-offensiven, også kalt slaget om Asiago (italiensk: "Battaglia degli Altipiani"), med kallenavn tysk: "Strafexpedition" («Straffeekspedisjon») av østerrikerne, var en motoffensiv igangsatt av Østerrike-Ungarn på Italiafronten under første verdenskrig.


L'Offensive du Trentin (également appelée Bataille d'Asiago, Bataille des Plateaux ou Strafexpedition) est le nom donné à l'offensive lancée, en , par le général austro-hongrois Franz Conrad von Hötzendorf sur le flanc gauche de l'armée italienne, dans le Trentin, ayant pour but de couper la route à l'armée de l'Isonzo et de prendre Venise.


Tridentská ofenzíva (známa tiež ako Bitka pri Asiagu alebo Trestná výprava, ) bola rakúsko-uhorská protiofenzíva na talianskom fronte, odštartovaná 15. mája 1916 počas prvej svetovej vojny. Odohrala sa pri mestečku Asiago, blízko talianskeho regiónu Tridentsko, v tom čase ležiaceho na rakúsko-uhorsko-talianskom pohraničí. Pre Talianov išlo o neočakávaný útok, ktorý prišiel len dva mesiace po skončení piatej bitky na Soči.


Bitwa pod Asiago, nazywana też czasem Bitwą o Płaskowyż (wł. Battaglia degli Altipiani) i „Ekspedycją karną” (niem. "Strafexpedition") – bitwa stoczona podczas I wojny światowej w dniach od 15 maja do 10 czerwca 1916 roku.


The Battle of Asiago (Battle of the Plateaux) or the Trentino Offensive (in Italian: Battaglia degli Altipiani), nicknamed Strafexpedition ("Punitive expedition") by the Italians, was a major counteroffensive launched by the Austro-Hungarians on the Italian Front on 15 May 1916, during World War I. It was an unexpected attack that took place near Asiago in the province of Vicenza (now in northeast Italy, then on the Italian side of the border between the Kingdom of Italy and Austria-Hungary) after the Fifth Battle of the Isonzo (March 1916).


معركة أسياغو

معركة أسياغو كان هجومًا مضادًّا قامت به قوات الإمبراطورية النمساوية المجرية في الحملة الإيطالية خلال الحرب العالمية الأولى يوم 15 مايو 1916. كان هذا الهجوم هجومًا غير متوقع للإيطاليين ووقع في هضبة أسياغو بمقاطعة فيتشنزا.


Pertempuran Asiago atau Serangan Trentino dijuluki "Strafexpedition" ( "Ekspedisi Hukuman") oleh Austria, merupakan serangan balasan Austria-Hongaria di Italia pada tanggal 15 Mei 1916, selama Perang Dunia I.


A caporettói áttörés hadműveletre (más néven XII. isonzói csatára) 1917. október 24. és november 19. között került sor a szövetséges Osztrák–Magyar Monarchia és a Német Birodalom, valamint Olaszország erői között. Az Osztrák–Magyar Monarchia és Németország csapatai Caporettónál áttörték az olasz frontvonalat és megindultak Olaszország belseje felé. Az I. piavei csatára 1917. november 12. és december 2. között került sor.


De Slag bij Caporetto of Slag bij Karfreit was een veldslag aan het Italiaans front tijdens de Eerste Wereldoorlog. De slag vond van 24 oktober tot 12 november 1917 plaats bij het latere Kobarid, en werd uitgevochten tussen het Koninkrijk Italië, en Oostenrijk-Hongarije en het Duitse Keizerrijk.


Битка код Кобарида

Битка код Кобарида одиграла се између Италије и Аустроугарске у Првом светском рату од 24. октобра до 9. новембра 1917. близу Кобарида у Словенији. Аустроугарска војска, ојачана немачким јединицама пробила је фронт и натерала италијанску војску у велики бег, после кога су се Италијани повукли више од 100 километара све до реке Пијаве. Битка је показала ефикасност јуришника и Хутијерове тактике.


カポレットの戦い（カポレットのたたかい、Battle of Caporetto）は、第一次世界大戦中のイタリア戦線で、1917年10月24日から11月9日にかけて、カポレット（現スロベニアのコバリード）で戦われた戦い。先の第十一次イゾンツォの戦いに準えて第十二次イゾンツォの戦いと呼ばれる場合もある。十一度に亘るイゾンツォ戦線の攻勢によって弱体化したオーストリア＝ハンガリー帝国軍による再三の援軍要請に対して、長らくこれを戦力不足から拒否してきたドイツ帝国軍が遂に援軍派遣を承認した。イタリアでは"カポレットの惨敗" (La disfatta di Caporetto)と呼ばれている。


Die Zwölfte Isonzoschlacht oder auch Schlacht von Karfreit (dem heutigen Kobarid), italienisch "Battaglia di Caporetto", ist die Bezeichnung der letzten Isonzoschlacht im Ersten Weltkrieg. Sie begann am 24. Oktober 1917 und endete als solche am 27. Oktober 1917 mit dem Erreichen des als Maximalziel festgesetzten Tagliamento. Häufig werden auch die anschließenden Kampfhandlungen bis zum Übergang in den Stellungskrieg am Piave mit zur Schlacht gerechnet. Die Schlacht war die erste große Bewegungsschlacht an der bisher im Stellungskrieg verharrenden Alpenfront und einer der größten militärischen Siege der Mittelmächte während des Krieges. Der Erfolg der Offensive beruhte wesentlich auf dem zusammen mit dem Artillerieschlag durchgeführten Einsatz von Giftgas. Die Niederlage führte zu einer schweren Krise in der italienischen Militärführung und zur Entlassung des italienischen Oberbefehlshabers Cadorna. Eine Stabilisierung der Front konnte nur durch das Einschieben französischer und britischer Truppenteile gewährleistet werden – auch blieb der Abzug deutscher Truppen und die Überdehnung der Versorgungslinien nicht ohne Wirkung.


Бітва пры Капарэце

Бітва пры Капарэце, таксама дванаццатая бітва пры Ізонцы (24 кастрычніка — снежань 1917 года) — шырокамаштабнае наступленне аўстра-германскіх войскаў на пазіцыі Каралеўскай італьянскай арміі ў ваколіцах італьянскага горада Капарэта ў ходзе Першай сусветнай вайны. З’яўляецца адной з найбуйнейшых бітваў часоў Першай сусветнай вайны.


קרב קָפּוֹרֶטוֹ (באיטלקית: Battaglia di Caporetto; בסלובנית: Čudež pri Kobaridu), נקרא גם קרב קרפרייט (בגרמנית: Schlacht von Karfreit) והקרב השנים-עשר על האיזונצו, נערך בין 24 באוקטובר 1917 ל-19 בנובמבר 1917 בין כוח משותף של הצבא האוסטרי והגרמני והצבא האיטלקי כחלק ממלחמת העולם הראשונה. הקרב החל ליד העיירה האיטלקית קפורטו (כיום קובריד


Μάχη του Καπορέττο

Στα τέλη Οκτωβρίου - αρχές Νοεμβρίου του 1917, κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, διεξήχθη ανάμεσα στον Βασιλικό Στρατό της Ιταλίας και στους στρατούς της Αυστροουγγαρίας και της Γερμανίας η Μάχη του Καπορέττο ή Δωδέκατη Μάχη του Ιζόντσο (Ιταλ: "La battaglia di Caporetto" ή "dodicesima battaglia dell'Isonzo") που έληξε με πανωλεθρία του ιταλικού στρατού o οποίος που αναγκάστηκε να υποχωρήσει μέχρι τον ποταμό Πιάβε.


Bătălia de la Caporetto, sau a douăsprezecea bătălie de pe Isonzo (în , sau ), a avut loc în timpul Primului Război Mondial între Regio Esercito (Armata Regală) italiană și forțele austro-ungare și germane.


Битва при Капоретто

Би́тва при Капоре́тто, также двена́дцатая би́тва при Изо́нцо (24 октября — декабрь 1917 года) — широкомасштабное наступление австро-германских войск на позиции Королевской итальянской армии в окрестностях итальянского города Капоретто в ходе Первой мировой войны. Является одним из крупнейших сражений времён Первой мировой войны.


Caporetton taistelu (myös kahdestoista Isonzon taistelu) oli ensimmäisen maailmansodan taistelu, joka käytiin Italian rintamalla vuonna 1917 (24. lokakuuta – 12. marraskuuta). Taistelu käytiin keskusvaltojen Itävalta-Unkarin ja Saksan keisarikunnan joukkojen sekä ympärysvaltoihin kuuluvan Italian joukkojen välillä. Saksalaisilla joukoilla vahvistetut Itävalta-Unkarin joukot onnistuivat murtamaan italialaisten etulinjan ja aiheuttivat italialaisille joukoille raskaita tappioita. Taistelu alkoi Sočan laaksossa, silloin Itävaltaan kuuluvalla Rannikkomaan alueella. Tärkeä paikkakunta alueen pohjoisosassa oli Kobaridin () pikkukaupunki, jonka väestö oli pääasiassa sloveeneja ja se sijaitsee nykyään Slovenian valtion alueella. Taistelun päättyessä italialaiset olivat peräytyneet yli 100 km Italian alueelle ja asettuneet puolustusasemiin Piavejoen länsipuolelle, mistä he myöhemmin lähtivät vastahyökkäykseen Piavejoen taistelussa. Caporetton taistelu oli hyvä esimerkki rynnäkköjoukkojen ja soluttautumistaktiikan tehokkaasta käytöstä.


Čudež pri Kobaridu (znan tudi kot bitka pri Kobaridu, preboj pri Kobaridu ali 12. soška bitka) je bil spopad med avstro-ogrsko in nemško vojsko na eni ter italijansko vojsko na drugi strani. Napad avstro-ogrskih in nemških enot na italijanske položaje se je začel 24. oktobra 1917 ob drugi uri zjutraj z močnim topniškim in plinskim napadom, temu je okoli osme ure zjutraj sledil napad pehote. Do konca dneva je bila italijanska fronta med Bovcem in Tolmina prebita. Boji so trajali do 27. oktobra, ko je Cadorna dal ukaz za umik čez reko Tilment. Urejen umik italijanske vojske se je sprevrgel v panični beg, umikajoči vojski pa se je pridružilo še na tisoče civilistov. Zaradi poraza je morala Italija začasno izstopiti iz vojne, da bi se obranila napadalcev, pa je morala za pomoč zaprositi zaveznike. Fronta se je z njihovo pomočjo ustalila šele na reki Piavi. Nemci so v tej bitki preizkusili tudi izpopolnjeno taktiko bliskovitega napada, ki so jo neuspešno izvedli že leta 1914 ob napadu na Francijo. Spopad je v propagandne namene dobil ime Čudež pri Kobaridu, ker niti Avstrijci niti Nemci, ki so napad načrtovali, niso pričakovali, da bo napad tako zelo uspešen.


Битка при Капорето

Битката при Капорето (или Битката при Карфрайт както е известна сред Централните сили) се състои от 24 октомври до 9 ноември 1917 г. близо до Кобарид, днешна Словения на Австро-Италианския фронт от Първата световна война. Австро-Унгарските сили, подкрепени от немските отряди, успяват да пробият италианската защитна линия и разгромяват италианската Втора армия.


La battaglia di Caporetto, o dodicesima battaglia dell'Isonzo (in tedesco "Schlacht von Karfreit", o "zwölfte Isonzoschlacht"), conosciuta in Italia e all'estero anche come "rotta" o "disfatta di Caporetto", fu uno scontro combattuto sul fronte italiano della prima guerra mondiale, tra le forze congiunte degli eserciti austro-ungarico e tedesco, contro il Regio Esercito italiano. L'attacco, cominciato alle ore 2:00 del 24 ottobre 1917 contro le linee della 2ª Armata italiana sulla linea tra Tolmino e Caporetto (l'odierna Kobarid), portò alla più grave disfatta nella storia dell'esercito italiano, al collasso di interi corpi d'armata e al ripiegamento dell'intero esercito italiano fino al fiume Piave. La rotta produsse quasi prigionieri e sbandati, tanto che ancora oggi il termine "Caporetto" è entrato nell'uso comune della lingua italiana per indicare una pesante sconfitta, una disfatta, una capitolazione.


12차 이손초 전투 또는 카포레토 전투 (1917년 10월 24일)는 독일군과 오스트리아군의 연합작전으로 이루어진 제1차 세계 대전 사상 가장 성공적인 전투 중의 하나로 손꼽히는 전투로 이탈리아 전선에서 벌어졌다. 기습작전으로 이루어진 이 전투에서의 이탈리아군의 후퇴는 당시 정부와 군대의 최고 통수권자였던 루이지 카도르나(Luigi Cadorna)의 사퇴를 초래했다.


Битва при Капоретто

Битва при Капоретто (, або ) — стратегічна наступальна операція німецько-австро-угорських військ на Італійському фронті Першої світової війни. Битва, яка відома також як Дванадцята битва при Ізонцо, розпочалася о 02:00 вночі 24 жовтня 1917 року, коли німці та їхні австрійські союзники розпочали несподіваний та потужний прорив італійських позицій, з такими труднощами завойованих за тридцять попередніх місяців, і розгромити вщент італійську армію.


نبرد کاپورتو

نبرد کاپورتو (همچنین معروف است به نبرد دوازدهم ایزونزو) از ۲۴ اکتبر تا ۱۹ نوامبر ۱۹۱۷ میلادی به طول انجامید. این نبرد در نزدیکی شهر کوبارید (شمال غربی اسلوونی کنونی) در جریان جبهه ایتالیا در جنگ جهانی اول رخ داد. از آنجا که شهر کوبارید را در زبان آلمانی، کارفریت نیز می‌نامند، این نبرد به نبرد کارفریت معروف شد.


在前一次伊松佐河戰役中，意大利軍隊損失16.7萬人；奧匈帝國軍隊傷亡也很慘重，僅被俘即超過3萬人，被迫向德意志帝國求援。德軍7個師的兵力馳援奧軍。1917年10月24日～12月26日，德奧聯軍在伊松佐河地區實施卡波雷托戰役，奪回意軍前11次戰役中佔領的所有土地。


A Batalha de Caporetto (também conhecida como Décima segunda Batalha do Isonzo; ou Batalha de Karfreit como foi chamada pelos alemães), aconteceu de 24 de outubro a 9 de novembro de 1917, no local próximo a atual localidade de Kobarid (Caporetto em italiano, Karfreit em alemão), no noroeste da (Eslovênia). Confrontaram-se os exércitos do Império Austro-Húngaro e de seus aliados alemães contra os do Reino de Itália. Na batalha foram usadas novas estratégias alemãs para a guerra de trincheiras, desenvolvidas por Oskar von Hutier.


La Batalla de Caporetto o la 12a batalla de l'Isonzo, també coneguda com a Batalla de Karfreit pels Imperis Centrals, va tenir lloc des del 24 d'octubre fins al 9 de novembre de 1917. El combat es va lliurar en les proximitats de Kobarid (avui Kobarid, Eslovènia) en la frontera austro-italiana durant la Primera Guerra Mundial.


Caporetto-offensiven (også kjent som det 12. slaget ved Isonzo eller slaget om Karfreit) fant sted i perioden 24. oktober til 14. november 1917 og var en offensiv fra Sentralmaktenes side ved den italienske fronten under første verdenskrig.


Trận Caporetto là trận đánh diễn ra giữa Ý và Đế quốc Áo-Hung có sự yểm trợ của Đế chế Đức trong cuộc Chiến tranh thế giới lần thứ nhất diễn ra từ ngày 24 tháng 10 đến 9 tháng 11 năm 1917 tại Caporetto thuộc thung lũng Isonzo, ngày nay là Kobarid (Slovenia). Đây là trận thua thảm hại nhất của Ý trong suốt cuộc Đại chiến thế giới lần thứ nhất, và suýt nữa đã loại nước này ra khỏi cuộc chiến nếu các nước đế quốc khác trong phe Hiệp ước như Anh, Pháp, Mỹ không kịp giúp đỡ để ngăn chặn đà tiến quân của liên quân Đức-Áo. Trận đánh này còn là nơi quân Đức thực hiện chiến thuật tấn công mới khi sử dụng các sư đoàn "vũ bão" ("stormtrooper") và cả khí độc để phá vỡ các phòng tuyến quân Ý.


La bataille de Caporetto (également appelée "bataille de Karfreit" par les Empires centraux ou "douzième bataille de l'Isonzo") est une bataille de la Première Guerre mondiale, qui eut lieu du 24 octobre au dans le Nord de l'Italie. Caporetto, aujourd’hui Kobarid en Slovénie, est alors le point central d'une offensive austro-allemande menée par Otto von Below qui bouscule les armées italiennes.


Bitwa pod Kobaridem – bitwa w czasie I wojny światowej (24 października – 1 grudnia 1917) pomiędzy armią włoską a wojskami niemieckimi i austro-węgierskimi. Bitwa miała miejsce w rejonie Kobaridu () – miasta w Słowenii nad rzeką Soczą ().


The Battle of Caporetto (also known as the Twelfth Battle of the Isonzo, the Battle of Kobarid or the Battle of Karfreit) was a battle on the Italian front of World War I.


La batalla de Caporetto, también conocida como batalla de Kobarid, duodécima batalla del Isonzo o batalla de Karfreit por los Imperios Centrales, tuvo lugar desde el 24 de octubre hasta el 9 de noviembre de 1917. El combate se libró en las cercanías de Kobarid (Eslovenia) en la frontera austroitaliana, donde se encontraba el frente italiano durante la Primera Guerra Mundial.


Bitva u Caporetta (známá také jako Průlom u Caporetta nebo dvanáctá bitva na Soči) byla významnou bitvou první světové války. Německé a Rakousko-uherské síly v ní porazily italská vojska a posunuly frontu hluboko do italského území, až k řece Piavě. Itálie se přes rozsáhlou pomoc Spojenců z této porážky vzpamatovávala přes půl roku. V bitvě se vyznamenal Erwin Rommel, který zde získal "Pour le Mérite" za dobytí Monte Matajuru.


معركة كابوريتو

معركة كابوريتو (Caporetto) هي معركة مهمة بين القوات النمساوية تساندها القوات الألمانية وبين القوات الإيطالية في الحرب العالمية الأولى حدثت في الفترة 24 أكتوبر – 7 نوفمبر 1917، وانتهت بانتصار القوات الألمانية والنمساوية.


Pertempuran Caporetto (juga dikenal dengan nama Pertempuran Isonzo Keduabelas, "Pertempuran Kobarid atau "Pertempuran Karfreit) adalah pertempuran yang berlangsung di Front Italia pada masa Perang Dunia I. Pertempuran ini melibatkan Kerajaan Italia melawan Austria-Hongaria dan Kekaisaran Jerman dari tanggal 24 Oktober hingga 19 November 1917 di dekat kota Kobarid. Pertempuran ini dinamai dari nama kota tersebut dalam bahasa Italia.


A koreai háború (hangul: 한국전쟁, handzsa: 韓國戰爭, nyugaton "Hanguk Jeonjaeng"; Észak-Koreában: hangul: 조국해방전쟁, handzsa: 祖國解放戰爭, nyugaton "Joguk Haebang Jeonjaeng", ’honi felszabadító háború’; 1950. június 25. – 1953. július 27.) Dél- és Észak-Korea közötti háború volt, amelyben az Amerikai Egyesült Államok által vezetett ENSZ erők a déliek, míg Kína a Szovjetunió támogatásával az északiak oldalán harcolva vett részt. A háború kiváltó okai Korea második világháborút követő megosztottsága és az ekkorra elmélyülő hidegháború voltak, amelynek ez volt az első fegyveres konfliktusa.


De Koreaanse Oorlog of Koreaoorlog is een in het Westen gebruikte naam voor een tussen 1950 en 1953 uitgevochten oorlog tussen het communistische Noord-Korea en het prowesterse Zuid-Korea. Noord-Korea werd in de oorlog militair ondersteund door de Volksrepubliek China en de Sovjet-Unie. Zuid-Korea werd gesteund door de Verenigde Naties en ontving militaire bijstand van diverse VN-landen, onder leiding van de Verenigde Staten.


Корејски рат

Корејски рат, који је започео као грађански рат, водио се од 1950. до 1953. на полуострву Кореја, која је након Другог светског рата подељена на совјетску и америчку окупациону зону. Грађански рат је избио 25. јуна 1950. када је комунистичка Демократска Народна Република Кореја напала капиталистичку Републику Кореју. Грађански рат је проширен када су Сједињене Државе, а касније и Народна Република Кина ушле у рат због хладноратовских тензија. Рат се окончао примирјем које је постигнуто 27. јула 1953. године.


朝鮮戦争（ちょうせんせんそう）は、1948年に成立したばかりの朝鮮民族の分断国家である大韓民国（韓国）と朝鮮民主主義人民共和国（北朝鮮）の間で生じた、朝鮮半島の主権を巡る国際紛争。ソ連崩壊を受けて公開された機密文書によると、1950年6月25日にソ連のスターリンの同意と支援を取り付けた金日成労働党委員長率いる北朝鮮が事実上の国境線と化していた38度線を越えて韓国に侵略戦争を仕掛けたことによって勃発した。北朝鮮が意図的に起こしたため、「代理戦争」や「内戦」と表現する者は、韓国内において「親北」「北朝鮮の侵略戦争を美化している」という批判を受けている。


Koreakriget är en pågående väpnad konflikt på Koreahalvön som startade den 25 juni 1950. I praktiken upphörde dock krigshandlingarna i samband med att vapenstillestånd ingicks den 27 juli 1953. En fredsdeklaration skrevs under i Pyongyang den 4 oktober 2007, med målet att ersätta vapenstilleståndet med ett permanent fredsavtal.


Der Koreakrieg von 1950 bis 1953 war ein militärischer Konflikt zwischen der "Demokratischen Volksrepublik Korea" (Nordkorea) sowie der mit ihr im Verlauf verbündeten Volksrepublik China auf der einen Seite und der "Republik Korea" (Südkorea) sowie Truppen der Vereinten Nationen unter Führung der USA auf der anderen Seite. Neben dem Krieg in Afghanistan von 1978 bis 1989 und dem Vietnamkrieg war es der größte Stellvertreterkrieg im Kalten Krieg.


Вайна ў Карэі

Карэйская вайна 1950—1953 — баявыя дзеянні на Карэйскім паўвостраве паміж узброенымі сіламі Паўночнай Карэі пры падтрымцы СССР і КНР з аднаго боку і войскамі Паўднёвай Карэі пры падтрымцы ЗША і амерыканскіх саюзнікаў пад эгідай Савета Бяспекі ААН з другога.


കൊറിയൻ യുദ്ധം


מלחמת קוריאה

מלחמת קוריאה התרחשה בשנים 1953-1950 בין שני חלקיה של קוריאה: קוריאה הצפונית, בסיוע צבא סין ובמידה פחותה גם ברית המועצות, וקוריאה הדרומית, שנתמכה בידי האומות המאוחדות בהנהגת ארצות הברית.


Πόλεμος της Κορέας

Ο Πόλεμος της Κορέας αναφέρεται στην πολεμική σύρραξη που κράτησε μεταξύ της 25ης Ιουνίου 1950 και της 27ης Ιουλίου 1953 θεωρητικά μεταξύ των δύο κρατών της διηρημένης Κορέας σε Βόρεια και Νότια, όπου η πρώτη πρόσκειτο στο Κομμουνιστικό Ανατολικό στρατόπεδο και η δεύτερη βρισκόταν υπό την κηδεμονία του Δυτικού. Η γραμμή διαίρεσης των δύο περιοχών ήταν ο 38ος παράλληλος της αντίστοιχης Κορεατικής Χερσονήσου. Η κατ' αρχήν εισβολή της Βόρειας Κορέας προκάλεσε μια ακατάσχετη υποχώρηση των Νοτιο-Κορεατικών και Αμερικανικών στρατευμάτων, για να αναστραφεί η κατάσταση εντελώς μετά από απόβαση των Αμερικανών στον λιμένα της Ίντσον στα μετόπισθεν του 38ου παραλλήλου και προώθησή τους μέχρι τα κινεζικά σύνορα. Στη συνέχεια ακολούθησε ωστόσο μια Κινεζική εισβολή, η οποία απώθησε και πάλι τους Αμερικανούς και τα συμμαχικά τους στρατεύματα υπό την σημαία του ΟΗΕ ξανά στον 38ο παράλληλο.


Războiul coreean () este catalogat de unii specialiști ca făcând parte din Războiul Rece și se referă la conflictul militar dintre Republica Populară Democrată Coreeană și Republica Coreea (25 iunie 1950 - 27 iulie 1953), care a antrenat și alte state (SUA, R.P. Chineză). Acesta a fost urmat de un alt conflict dur, însă mai puțin cunoscut publicului larg – Al doilea război coreean (sau ), 1966-1969.


Корейская война

Коре́йская война́ — конфликт между КНДР и Республикой Корея, длившийся с 25 июня 1950 по 27 июля 1953 года (хотя официального окончания войны объявлено не было). Часто этот конфликт времён холодной войны рассматривается как опосредованная война между США c их союзниками и силами КНР и СССР. В состав северной коалиции входили: Северная Корея и её вооружённые силы; китайская армия (поскольку официально считалось, что КНР в конфликте не участвовала, регулярные китайские войска формально считались соединениями так называемых «китайских народных добровольцев»); СССР, который также официально не участвовал в войне, но во многом взял на себя её финансирование, а также снабжение китайских и северокорейских войск. Многочисленные военные советники и специалисты были отозваны из КНДР ещё до начала войны, а во время войны отправлены назад под видом корреспондентов ТАСС. Со стороны Республики Корея в войне принимали участие Республика Корея, США, Великобритания, Австралия и ряд других стран в составе миротворческих сил ООН.


Korean sota käytiin vuosina 1950–1953 Korean demokraattisen kansantasavallan (Pohjois-Korea) ja Kiinan kansantasavallan yhteisen "kansanarmeijan" sekä Korean tasavallan (Etelä-Korea) ja Yhdysvaltojen johtamien Yhdistyneiden kansakuntien (YK) joukkojen välillä. Yhdistyneiden kansakuntien asettuminen Pohjois-Koreaa vastaan Etelä-Korean tueksi perustui Yhdistyneiden kansakuntien peruskirjan 51. artiklaan ja turvallisuusneuvoston päätökseen, jonka istuntoja Neuvostoliitto boikotoi siksi, ettei Kiinan kansantasavallan asemaa YK:ssa ollut tunnustettu.


Korejska vojna je bil oborožen konflikt med Severno Korejo s podporo Kitajske in Sovjetske zveze ter Južno Korejo s podporo Združenih Narodov. Vojna se je začela 25. junija 1950 z nenadnim napadom severno korejske vojske na Južno Korejo. Južno korejska vojska na napad ni bila pripravljena, zato se je umaknila na skrajni jug Korejskega polotoka. Tam je ostala vse dokler ji na pomoč niso priskočile ameriške enote iz bližnje Japonske in ZDA. Sledila je velika zavezniška ofenziva, v kateri so zavezniki severno korejsko vojsko potisnili na sever proti korejsko-kitajski meji. Ker so se zavezniki, novembra 1950, že nevarno približali kitajski meji, je Kitajska nepričakovano vstopila v vojno in v boj poslala milijon vojakov, ki so dobesedno preplavili zavezniške položaje. Sledil je zavezniški umik do 38. vzporednika, kjer se je fronta nato ustalila. Boji med državama so se končali 27. julija 1953 s podpisom premirja in nastankom demilitarizirane cone (DMC).


Корейска война

Корейската война е конфликт между Северна Корея и Южна Корея, продължил от 25 юни 1950 до 27 юли 1953 и първият горещ конфликт в рамките на Студената война; сблъсък между САЩ и техните съюзници от ООН и комунистическите сили Китай и СССР. Основните съюзници на Южна Корея са САЩ, Канада, Австралия и Великобритания, но и много други държави изпращат свои войски. Съюзниците на Северна Корея са Китай, с военни подкрепления, и Съветския съюз, който изпраща военни съветници и военни пилоти, както и оръжие за китайските и севернокорейски войски.


কোরীয় যুদ্ধ

কোরীয় যুদ্ধ (২৫ জুন ১৯৫০ – ২৭ জুলাই ১৯৫৩)জাতিসংঘ সমর্থিত কোরিয়া প্রজান্ত্র এবং সোভিয়েত ইউনিয়ন, গণপ্রজাতন্ত্রী চীন সমর্থিত গণতান্ত্রিক গণপ্রজাতন্ত্রী কোরিয়া মধ্যকার ১৯৫০-এর দশকের প্রথম দিকে শুরু হওয়া তিন বছরের অধিক সময় ব্যাপী সংঘটিত হওয়া একটি আঞ্চলিক সামরিক যুদ্ধ। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধের শেষ দিকে সংঘটিত হওয়া প্রশান্ত মহাসাগরীয় যুদ্ধ নিয়ে বিজয়ী মিত্রশক্তির মধ্যকার একটি চুক্তিকে কেন্দ্র করে কোরীয়দের মধ্যে রাজনৈতিক বিভাজন এই যুদ্ধের প্রাথমিক কারণ ধরা হয়। ১৯১০ সাল থেকে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ শেষ হওয়ার আগ পর্যন্ত জাপান সাম্রাজ্য কোরীয় উপদ্বীপ শাসন করে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধে জাপান সাম্রাজ্যের আত্মসমর্পণের পর মার্কিন প্রশাসন উপদ্বীপটিকে ৩৮তম সমান্তরাল রেখায় ভাগ করে, এর মধ্যে মার্কিন সামরিক বাহিনী দক্ষিণ অর্ধেক নিজেদের দখলে আনে এবং সোভিয়েত সশস্ত্র বাহিনী উত্তর অর্ধেক অধিকারে আনে।


La guerra di Corea (conosciuta in Corea del Nord come ,"Guerra di liberazione della patria"; in Corea del Sud come , "Hanguk jeonjaeng", "Guerra coreana") fu il conflitto combattuto nella penisola coreana dal 1950 al 1953. Essa determinò una delle fasi più acute della Guerra fredda, con il rischio di un conflitto globale e il possibile utilizzo di bombe nucleari.


கொரியப் போர்


6.25 전쟁(韓國戰爭, , , , , , )은 1950년 6월 25일 오전 4시에 조선민주주의인민공화국이 기습적으로 대한민국을 침공하여 발발한 전쟁이다. 유엔군과 중국인민지원군 등이 참전하여 세계적인 대규모 전쟁으로 비화될 뻔 하였으나, 1953년 7월 27일 22시에 체결된 한국휴전협정에 따라 일단락되었다. 휴전 이후로도 현재까지 양측의 유무형적 갈등은 지속되고 있다. 제2차 세계 대전 이후, 공산·반공 양강 진영으로 대립하게 된 세계의 냉전적 갈등이 열전으로 폭발한 대표적 사례로, 냉전(冷戰)인 동시에 실전(實戰)이었으며, 국부전(局部戰)인 동시에 전면전(全面戰)이라는 복잡한 성격을 가졌다. 이는 국제연합군과 의료진을 비롯해 중화인민공화국과 소비에트 연방까지 관여한 제2차 세계 대전 이후 최대의 국제전이다.


Корейська війна

Коре́йська війна́ 1950—1953 років — збройний конфлікт між Корейською народно-демократичною республікою та Південною Кореєю, що тривав з 25 червня 1950 року до 27 липня 1953 р.


جنگ کره جنگی میان جمهوری کره (کره جنوبی) با پشتیبانی نیروهای سازمان ملل متحد به رهبری ایالات متحده آمریکا و جمهوری دمکراتیک خلق کره (کره شمالی) با پشتیبانی چین و کمک نظامی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود که در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ با حمله نیروهای تحت فرمان حکومت کمونیستی کیم ایل سونگ به بخش جنوبی کره آغاز شد و در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ با پیمان آتش‌بس به حالت ترک مخاصمه به پایان رسید.


朝鲜战争，是朝鮮半島上的朝鮮民主主義人民共和國政权与大韓民國政权之间的战爭，其中朝鲜由中华人民共和国和苏联的军队支持，韩国由联合国（主要是美国）的军队支持。战争于1950年6月25日在边境地区的冲突和南部的叛乱之后，朝鲜入侵韩国开始，于1953年7月27日在簽署停战协定後停战。


A Guerra da Coreia (em sul-coreano , "Guerra Coreana"; em norte-coreano , "Guerra de Libertação da Pátria"; 25 de junho de 1950 – 27 de julho de 1953) foi um conflito armado travado entre a Coreia do Norte e a Coreia do Sul, no contexto macro da Guerra Fria. As Nações Unidas, com os Estados Unidos como sua principal força, vieram em ajuda aos sul-coreanos. A China, por sua vez, interveio em favor do norte, com a União Soviética lhes dando apoio logístico e político.


La Guerra de Corea es refereix al conflicte bèl·lic que va enfrontar els règims del nord (la República Popular Democràtica de Corea) i el sud (la República de Corea) de Corea entre 1950 i 1953.


Kore Savaşı (Güney Kore'de 한국전쟁 Hanguk-jeonjaeng (Han-Guk Savaşı) veya 육이오 사변 Yugio sabyeon yani 25 Haziran Olayı, Kuzey Kore'de 조국해방전쟁 Chogukhaebang chŏnjaeng yani Vatan Kurtuluş Savaşı), 1950-1953 yılları arasında yapılan, Kuzey Kore ile Güney Kore arasındaki savaştır. Soğuk Savaş'ın ilk sıcak çatışması olmuştur. Savaş, ABD ve müttefiklerinin, daha sonra da Çin'in müdahalesiyle uluslararası bir boyut kazanmıştır. Kore Savaşı sonunda Kore'nin bölünmüşlüğü korunmuş ve bugüne kadar gelen birçok sorun miras kalmıştır. Savaş 1953 yılında fiilen bitmesine rağmen, 2009'da Güney Kore ve Kuzey Kore arasında imzalanan ateşkes antlaşmasına kadar resmen devam etmiştir.


कोरियन युद्ध

कोरियन युद्ध (२५ जून १९५० - २७ जुलै १९५३) हे कोरियाचे प्रजासत्ताक व कोरियाचे जनतेचे लोकशाही प्रजासत्ताक या दोन देशात झालेले युद्ध होते. कोरियाचे प्रजासत्ताकाला किंवा दक्षिण कोरियाला अमेरिकेने व संयुक्त राष्ट्रांनी मदत केली होती. कोरियाचे जनतेचे लोकशाही प्रजासत्ताकाला किंवा उत्तर कोरियाला चीनने मदत केली होती त्याचप्रमाणे सोव्हियेत संघानेही उत्तर कोरियाला मदत केली होती. या युद्धाची सुरुवात कोरियाच्या फाळणीमुळे झाली.


Die Korea-oorlog (Suid-Koreaanse hangoel: 한국전쟁; hanja: 韓國戰爭; "Hanguk Jeonjaeng", letterlik: "Koreaanse oorlog"; Noord-Koreaanse Chosŏn'gŭl: 조국해방전쟁; hancha: 祖國解放戰爭; "Choguk haebang chǒnjaeng", letterlik: "Vaderlandse bevrydingsoorlog"; 25 Junie 1950 – 27 Julie 1953) was 'n oorlog in Korea tussen Noord-Korea en Suid-Korea, wat op 25 Junie 1950 begin en op 27 Julie 1953 met 'n skietstilstand geëindig het. Die oorlog duur amptelik voort tot vandag toe.


Perang Korea bermula sebagai perang saudara dari 1950 hingga 1953 di Semenanjung Korea, yang telah dibahagikan kepada kawasan yang ditakluki antara Amerika Syarikat dan Kesatuan Soviet selepas Perang Dunia Kedua. Perang saudara ini bermula pada 25 Jun 1950, apabila Korea Utara menyerang Korea Selatan. Peperangan ini berkembang pesat apabila Amerika Syarikat. dan selepas itu Republik Rakyat China campur tangan dalam konflik ini. Konflik ini tamat selepas gencatan senjata tercapai pada 27 Julai 1953.


Vita ya Korea ya karne ya 20 ilitokea kati ya 1950 hadi 1953.


La guerre de Corée oppose, du au , la République de Corée (Corée du Sud), soutenue par les Nations unies (alors sans la représentation de la République populaire de Chine, la République de Chine (Taïwan) y étant alors reconnue), à la République populaire démocratique de Corée (Corée du Nord), soutenue par la République populaire de Chine et l'Union soviétique. Elle résulte de la partition de la Corée à la suite d'un accord entre les Soviétiques, ayant libéré la Mandchourie et le Nord de la Corée et les Alliés victorieux de la guerre du Pacifique à la fin de la Seconde Guerre mondiale. C'est l'un des premiers conflits importants de la Guerre froide.


Kórejská vojna alebo vojna v Kórei (, v Južnej Kórei tiež známa aj ako 6.25 전쟁 – v"ojna 625", v KĽDR známa ako 조국해방전쟁 – "Vlastenecká oslobodzovacia vojna" ) bol vojnový konflikt počas studenej vojny, ktorý sa odohral medzi Kórejskou ľudovodemokratickou republikou, bojovo podporovanou Čínou a materiálne Sovietskym zväzom a jeho satelitmi, a Kórejskou republikou, ktorá mala bojovú podporu štátov západného bloku, najmä Spojených štátov. Vojna vypukla ráno 25. júna 1950, keď severokórejské vojská prekročili 38. rovnobežku a zaútočili na Južnú Kóreu. 27. júla 1953 začalo platiť prímerie, ktoré definitívne ukončilo boje; mierová zmluva ale nebola uzavretá.


Wojna koreańska (kor. 한국전쟁; 조선전쟁) – wojna tocząca się w latach 1950–1953 na terytorium Półwyspu Koreańskiego między komunistycznymi siłami KRLD (północnokoreańskimi) i wspierającymi je wojskami ChRL, a siłami ONZ (głównie amerykańskimi) wspierającymi wojska Republiki Korei (południowokoreańskie).


The Korean War (South Korean , lit. "6/25 War" or "Korean War"; North Korean , "Fatherland Liberation War"; 25 June 1950–27 July 1953) began on 25 June 1950 when North Korea invaded South Korea following clashes along the border and insurrections in the south. The conflict had military support by the People's Republic of China and the Soviet Union in the north while South Korea was backed by personnel from the United Nations, principally the United States.


La fue un conflicto bélico que ocurrió en la Península de Corea entre 1950 y 1953. Donde se enfrentaron la República de Corea (o Corea del Sur), apoyadas por las fuerzas armadas de varios países comandados por Estados Unidos; y la República Popular Democrática de Corea (o Corea del Norte), apoyada por la República Popular China y la Unión Soviética. La guerra constituyó uno de los tempranos episodios de la Guerra Fría. Acabando con más de 3 millones de civiles y casi el 15 % de la población del norte muerta, constituye una de las guerras más sanguinarias de la historia.


Korejská válka byl válečný konflikt, který probíhal od 25. června 1950 do 27. července 1953 mezi Jižní Koreou podporovanou OSN a Korejskou lidově demokratickou republikou neformálně podporovanou Sovětským svazem a Čínskou lidovou republikou. Byla primárně důsledkem politického rozdělení Koreje podle dohody vítězných Spojenců v závěru tichomořské části druhé světové války. Od roku 1910 do konce druhé světové války v roce 1945 byl korejský poloostrov okupován Japonským císařstvím. Po porážce Japonska byl poloostrov pod sovětsko-americkým dohledem rozdělen podle 38. rovnoběžky na jižní část okupovanou Američany a severní část okupovanou Sověty.


Koreakrigen varede fra søndag den 25. juni 1950 til Våbenstilstandstraktaten mandag den 27. juli 1953.


कोरियाई युद्ध

कोरियाई युद्ध(1950-53)का प्रारंभ 25 जून, 1950 को उत्तरी कोरिया से दक्षिणी कोरिया पर आक्रमण के साथ हुआ।यह शीत युद्ध काल में लड़ा गया सबसे पहला और सबसे बड़ा संघर्ष था।एक तरफउत्तर कोरिया था जिसका समर्थन कम्युनिस्ट सोवियत संघ तथा साम्यवादी चीन कर रहे थे, दूसरी तरफ दक्षिणी कोरिया था जिसकी रक्षा अमेरिका कर रहा था।युद्ध अन्त में बिना निर्णय ही समाप्त हुआ परन्तु जन क्षति तथा तनाव बहुत ज्यादा बढ़ गया था।


الحرب الكورية

بدأت الحرب الكورية حربا أهلية في شبه الجزيرة الكورية بين عامي 1950-1953. كانت شبه الجزيرة الكورية مقسمة إلى جزئين شمالي وجنوبي، الجزء الشمالي يقع تحت سيطرة الاتحاد السوفيتي، والجزء الجنوبي خاضع لسيطرة لجنة الأمم المتحدة المؤقتة لكوريا بقيادة الولايات المتحدة.


สงครามเกาหลี

สงครามเกาหลี (ในเกาหลีใต้ , "สงครามเกาหลี"; ในเกาหลีเหนือ , "สงครามปลดปล่อยปิตุภูมิ"; 25 มิถุนายน 1950 – 27 กรกฎาคม 1953) เป็นสงครามระหว่างสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (เกาหลีเหนือ)(โดยได้รับสนับสุนจากจีนและสหภาพโซเวียต) และสาธารณรัฐเกาหลี (เกาหลีใต้) (โดยได้รับการสนับสนุนจากสหประชาชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากสหรัฐ) สงครามเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1950 เมื่อเกาหลีเหนือได้ส่งกองทัพเข้ารุกรานเกาหลีใต้


Perang Korea (bahasa Korea: 한국전쟁) adalah sebuah konflik antara Korea Utara dan Korea Selatan yang terjadi sejak 25 Juni 1950 sampai 27 Juli 1953. Perang ini juga disebut "perang yang dimandatkan" () antara Amerika Serikat bersama sekutu PBB-nya dengan komunis Republik Rakyat Tiongkok yang bekerja sama dengan Uni Soviet (juga anggota PBB). Peserta perang utama adalah Korea Utara dan Korea Selatan. Sekutu utama Korea Selatan adalah Amerika Serikat, Kanada, Australia, dan Britania Raya, meskipun banyak negara lain mengirimkan tentara di bawah bendera PBB. Sekutu Korea Utara, seperti Republik Rakyat Tiongkok menyediakan kekuatan militer, sementara Uni Soviet yang menyediakan penasihat perang, pilot pesawat, dan juga persenjataan untuk pasukan Tiongkok dan Korea Utara.


Az Aquae Sextiae-i csatát Kr. e. 102-ben vívták, a (mai Aix-en-Provence) közelében. A Római Köztársaság seregei több vereség után (mint az arausiói csata) Caius Marius vezérletével végül legyőzték a kimbereket és a teutonokat, és ezzel megkezdődött a véres kimber háború utolsó szakasza (amely a vercellae-i római győzelemmel végződött).


De Slag bij Aquae Sextiae (Aix-en-Provence) vond plaats in 102 v.Chr.. Na een reeks van Romeinse nederlagen (zie Slag bij Arausio), versloegen het Romeinse leger onder Gaius Marius uiteindelijk de Cimbren en de Teutonen.


アクアエ・セクスティアエの戦い

アクアエ・セクスティアエの戦い（アクアエ・セクスティアエのたたかい、英語：Battle of Aquae Sextiae）は、紀元前102年にチュートン人（テウトネス人、テウトニ人）とローマ軍の間で起こった戦い。キンブリ・テウトニ戦争の後半に起きたこの戦いでガイウス・マリウスはチュートン軍を打ち破り、ノレイアの戦い・アラウシオの戦いと連敗を重ねていたローマ軍に勝利を齎した。


Slaget vid Aquae Sextiae (idag Aix-en-Provence) var ett slag mellan Romerska republiken och de germanska teutonerna år 102 f.Kr. under Cimbrerkriget.


Die Schlacht von Aquae Sextiae war eine Doppelschlacht zwischen den Truppen der römischen Republik und den Teutonen im Jahr 102 v. Chr., in der der Heerzug der Teutonen vernichtet wurde. Sie fand in der Gegend von Aquae Sextiae (dem heutigen Aix-en-Provence) in Südfrankreich statt.


Битва при Аквах Секстиевых

Би́тва при А́квах Сексти́евых ("Би́тва при А́квах Сексти́нских") — сражение, произошедшее летом 102 года до н. э. между римской консульской армией под началом Гая Мария и превосходившими их по численности отрядами германского племени тевтонов. Сражение при Аквах Секстиевых — один из важнейших эпизодов Кимврской войны.


Aquae Sextiaen taistelu käytiin Gaius Mariuksen johtamien roomalaisten joukkojen ja teutonien välillä vuonna 102 eaa. Aquae Sextiaessa (nykyinen Aix-en-Provence, Etelä-Ranska). Taistelussa roomalaiset kukistivat viimein teutonit, jotka olivat yhdessä kimbrien kanssa edellisinä vuosina tunkeutuneet Rooman alueille ja voittaneet useita roomalaisarmeijoita ja aiheuttaneet raskaita tappioita roomalaisille.


La battaglia di Aquae Sextiae (Aix-en-Provence) fu combattuta e vinta nel 102 a.C. dall'esercito romano comandato da Gaio Mario, contro le popolazioni dei Teutoni e degli Ambroni.


Битва при Аквах Секстієвих

Битва при Аквах Секстієвих (Битва при Аквах Секстія) — бій, що стався влітку 102 року до н. е. між римською консульської армією під командуванням Гая Марія і переважаючими їх за чисельністю загонами германського племені тевтонів. Битва при Аквах Секстія є одним з найважливіших епізодів Кімврської війни.


A Batalha de Águas Sextias () ocorreu em 102 a.C., às proximidades da localidade de Águas Sextias (atual Aix-en-Provence), na Gália Cisalpina, na qual os Romanos, comandados por Caio Mário, derrotaram a tribo dos Teutões.


La batalla de Aquae Sextiae va succeir l'any 102 aC, entre les legions romanes del cònsol Gai Mari i les tribus germàniques dels teutons i els seus aliats els Ambrons.


Slaget ved Aquae Sextiae (102 f.Kr.) var et slag mellom den romerske republikk, under ledelse av Gaius Marius, og en allianse av germanske stammer, kimbrerne og teutonerne. Slaget endte med romersk seier.


Pertempuran Aquae Sextiae (Aix-en-Provence) tercetus pada 102 SM. Selepas menanggung kekalahan demi kekalahan, tentera Rom di bawah pimpinan Gaius Marius akhirnya menewaskan Teuton dan Ambones. Teuton dan Ambones telah berjaya disingkirkan oleh Rom dengan dakwaan yang menyatakan jumlah mereka yang terkorban seramai 200,000 manakala 90,000 yang lain telah ditawan termasuklah bilangan besar orang perempuan dan kanak-kanak yang kemudiannya telah dijual sebagai hamba. Sebahagian daripada mereka dilaporkan telah menjadi pemberontak gladiator dalam Perang Hamba Ketiga. Pertempuran Aquae Sextiae masih lagi dikenang dengan lokasi pertempuran itu telah diberi nama Mont St. Victoire.


La bataille d'Aix (ou bataille d'Aquae Sextiae) a lieu en 102 av. J.-C.. Marius écrase les Teutons et les Ambrons près d'Aix-en-Provence (Bouches-du-Rhône) sur la commune actuelle de Pourrières (Var).


Bitwa pod Aquae Sextiae – starcie zbrojne, które miało miejsce jesienią 102 p.n.e. pomiędzy dowodzonymi przez Gajusza Mariusza legionami rzymskimi a armią germańskich Teutonów. Bitwa zakończyła się wielkim zwycięstwem wojsk Mariusza podobnie jak stoczona w następnym roku bitwa pod Vercellae, w której armia rzymska pobiła germańskich Cymbrów.


The Battle of Aquae Sextiae (Aix-en-Provence) took place in 102 BC. After a string of Roman defeats (see: the Battle of Noreia, the Battle of Burdigala, and the Battle of Arausio), the Romans under Gaius Marius finally defeated the Teutones and Ambrones as they attempted to force the Alps into Italy. The Teutones and the Ambrones were virtually wiped out, with the Romans claiming to have killed 200,000 and captured 90,000, including large numbers of women and children who were later sold into slavery. Some of the surviving captives are reported to have been among the rebelling gladiators in the Third Servile War. Local lore associates the name of the mountain, Mont St Victoire, with the Roman victory at the battle of Aquae Sextiae, but Frédéric Mistral and other scholars have debunked this theory.


La batalla de Aquae Sextiae se refiere a dos combates sucedidos durante tres días del verano del año 102 a. C., entre las legiones romanas del cónsul Cayo Mario y las tribus germánicas de los teutones y sus aliados ambrones.


Bitva u Aquae Sextiae se odehrála v místech dnešního města Aix-en-Provence ve Francii, kde bojovali proti sobě germánské kmeny Teutonů a Ambronů na jedné straně proti vojsku římského vojevůdce Gaia Maria na straně druhé. Bitva se udála roku 102 př. n. l. Disciplinovanější Římané v bitvě zvítězili mimo jiné díky lepší taktice. Ztráty na životech Germánů dosahovaly údajně až 100 000 lidí. Většina germánských žen po bitvě raději zabila své děti a spáchala sebevraždu, než aby byly vzaty Římany do otroctví.


Az algériai háború egy, a francia kormány ellen indított felkelés, Algéria függetlenségi háborúja, mely 1954. november 10-én robbant ki, és 1962. március 18-án, az eviani szerződéssel ért véget. Algéria 1830-tól volt francia gyarmat, majd 1899-től annak teljes jogú megyéje lett.


De Algerijnse Oorlog (Arabisch: الثورة الجزائرية "l-thawra Al-Jazaa'iriyya"; Frans: Guerre d'Algérie), ook bekend als de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog of de Algerijnse Revolutie, was een oorlog tussen Frankrijk en Algerijnse onafhankelijkheidsbewegingen van 1954 tot 1962, waarna Algerije onafhankelijk werd van Frankrijk. Deze oorlog was een belangrijke dekolonisatieoorlog en werd gekenmerkt als een complex gevecht met guerrilla, terrorisme tegen burgers, het gebruik van martelingen en counterterrorisme van het Franse leger. Dit conflict was ook een burgeroorlog tussen loyalistische Algerijnen die geloofden in een Frans-Algerije en opstandige Algerijnse moslims. De Algerijnse Oorlog werd met succes gestart door leden van het Front de Libération Nationale op 1 november 1954 (een dag die wordt herdacht als "Rode Allerheiligen") en leidde tot de uiteindelijke val van de Vierde Franse Republiek.


Алжирски рат за независност

Алжирски рат за независност означава борбу алжирског народа за независност од француске власти. Рат је трајао од 1. новембра 1954. до 19. марта 1962. године. Веома важан деколонијалистички рат кога су карактерисали герилски начин ратовања, терор над цивилима, коришћење насиља на обе стране и контра-терористичке операције француске армије. На рат су утицали растући арапски национализам, Хладни рат у позадини, ширење комунизма, распад колонијализма и покушаји колонијалних сила да очувају своје позиције.


アルジェリア戦争（アルジェリアせんそう、, ; ）は、1954年から1962年にかけて行われたフランスの支配に対するアルジェリアの独立戦争。フランス本土と当時はフランス領（名目上は植民地ではなくフランス本国の一部とされた）であったアルジェリアの内戦であると同時に、アルジェリア地域内で完全なフランス市民権を付与されていたコロンと呼ばれるヨーロッパ系入植者と、対照的に抑圧されていたベルベル人やアラブ系住民などの先住民（indigene,アンディジェーヌ）との民族紛争及び親仏派と反仏派の先住民同士の紛争、かつフランス軍部とパリ中央政府との内戦でもある。


Algerietrevolten, (; ), var en konflikt mellan Frankrike och algeriska självständighetsrörelser från 1954 till 1962, vilket ledde till Algeriet fick sin självständighet från Frankrike. Det var ett viktigt självständighetskrig, en komplicerad konflikt som kännetecknades av gerillakrig, maquis, terrorism mot civila, tortyranvändning av båda sidor och franska arméns försvar av kolonialism. Konflikten var också ett inbördeskrig mellan regeringstrogna algeriska muslimer som trodde på ett franskt Algeriet och deras upproriska algeriska motsvarigheter. Konflikten startades av medlemmar av Nationella befrielsefronten (FLN) den 1 november 1954 under "Toussaint Rouge" ("Röd Alla helgons dag"), och skakade Fjärde franska republikens (1946-1958) fundament och ledde till dess slutliga kollaps.


Der Algerienkrieg (gleichbedeutend ; , wörtlich etwa "Algerische Befreiungsrevolution") war ein bewaffneter Konflikt um die Unabhängigkeit Algeriens von Frankreich in den Jahren 1954 bis 1962. Er wurde planvoll von der marxistisch-nationalistischen FLN begonnen, die dafür zu Mitteln des Terrorismus griff. Dem französischen Militär gelang es – anders als im vorhergegangenen Indochinakrieg –, militärisch die Oberhand zu behalten. Kriegsverluste und Menschenrechtsverletzungen inklusive Folter machten die Auseinandersetzung in Frankreich jedoch so unpopulär, dass sie von politischer Seite beendet wurde und zur Unabhängigkeit Algeriens führte. In der Folge kam es in Frankreich zum erfolglosen Putschversuch hoher Militärs und zur Bildung der Terrororganisation OAS. Der Krieg endete im März 1962 durch die Verträge von Évian mit einer Verhandlungslösung, welche die Unabhängigkeit Algeriens unter Führung der FLN zur Folge hatte.


מלחמת העצמאות של אלג'יריה

מלחמת העצמאות של אלג'יריה (בערבית: الثورة الجزائرية, בצרפתית: Guerre d'Algérie, מלחמת אלג'יריה) הייתה מאבק מזוין בין צרפת ותנועות עממיות אלג'יראיות שהתנהל בין השנים 1954 ל-1962, והוביל, בסופו של דבר, לעצמאותה של אלג'יריה משלטון צרפת. המלחמה הייתה אחת ממלחמות הדה-קולוניזציה החשובות במאה העשרים, גרמה לזעזוע קשה ברפובליקה הצרפתית הרביעית בצרפת (1946–1958), ונחשבת לאחד הגורמים לנפילתה.


Πόλεμος της Αλγερίας


Războiul din Algeria, cunoscut și ca Războiul Algerian de Independență sau Revoluția Algeriană a fost un conflict armat între 1 noiembrie 1954 și 19 martie 1962, care a avut loc în Algeria, colonie franceză din 1830, și care a avut ca rezultat obținerea independenței țării, la 5 iulie 1962, față de Franța.


Война за независимость Алжира

Алжи́рская война́ (, , ) — асимметричный военный конфликт между французской колониальной администрацией в Алжире и вооружёнными группировками, выступающими за независимость Алжира от Франции. Несмотря на фактическое военное поражение алжирских повстанцев, в силу ряда политических и экономических причин конфликт завершился их победой — признанием независимости Алжира Францией.


Algerian sota (, algerialainen vallankumous; ) oli vuosina 1954–1962 käyty Ranskan siirtomaavallan hajoamiseen liittyvä siirtomaasota, jota Ranska kävi hallitsemassaan Algeriassa sikäläistä itsenäisyysliikettä vastaan. Sodan seurauksena Algeria itsenäistyi. Algerian sota oli siirtomaasodista verisimpiä. Sotatoimissa, terrorissa ja vainoissa kuolleiden lukumäärä on arvioitu jopa puoleksi miljoonaksi.


Alžirska osamosvojitvena vojna je bil oboroženi konflikt na področju Alžirije med letoma 1954 in 1962, s katerim je Alžirija dosegla samostojnost in neodvisnost od Francije.


Алжирска война за независимост

Алжирската война за независимост (; ) се води между Франция и алжирския Фронт за национално освобождение в периода 1954 – 1962 г. и довежда до спечелването на независимост на Алжир от Франция.


আলজেরিয়ার স্বাধীনতা যুদ্ধ

আলজেরিয়ার স্বাধীনতা যুদ্ধ () ছিল ফ্রান্সের শাসনের বিরুদ্ধে আলজেরিয়ার স্বাধীনতার লড়াই । ১৯৫৪ থেকে ১৯৬২ পর্যন্ত এই যুদ্ধ চলে। ১৯৬২ সালের জুলাই মাসে ফ্রান্সের ঔপনিবেশিক শাসনের অবসান ঘটিয়ে স্বাধীন দেশ হিসেবে আলজেরিয়ার অভ্যুদয় হয়। আলজেরিয়ার স্বাধীনতা যুদ্ধ ছিল কোন ইউরোপীয় শক্তি ও তার উপনিবেশের মধ্যে সংঘটিত দীর্ঘতম যুদ্ধ। যুদ্ধটি ফ্রান্সের অভ্যন্তরীণ স্থিতিশীলতার উপর হুমকি হয়ে দাঁড়িয়েছিল। ফ্রোঁ দ্য লিবেরাসিওঁ নাসিওনাল (Front de Libération Nationale) বা আলজেরীয় জাতীয় মুক্তি ফ্রন্ট শহর ও গ্রামাঞ্চলে এই গেরিলা যুদ্ধে নেতৃত্ব দেয়।


La guerra d'Algeria (anche guerra d'indipendenza algerina), è il conflitto che oppose tra il 1º novembre 1954 e il 19 marzo 1962 l'esercito francese e gli indipendentisti algerini guidati dal Fronte di Liberazione Nazionale (FLN, "Front de Libération Nationale"), che aveva rapidamente imposto la propria egemonia sulle altre formazioni politiche. Lo scontro si svolse principalmente in Algeria ma, a partire dal 1958, il FLN decise di aprire un secondo fronte in Francia, scatenando una serie di attentati.


알제리 전쟁(, )은 1954년부터 1962년까지 프랑스와 알제리 독립 운동 세력이 벌인 독립 전쟁으로, 결국 알제리는 프랑스에서 독립을 얻었다.


Алжирська війна

Алжи́рська війна́ — збройний конфлікт в Алжирі (1954-1962) між місцевими повстанцями, об'єднаними головним чином у Фронт національного визволення, з одного боку, та французькою колоніальною армією і жителями країни європейського походження (переважно французами) — з іншого.


جنگ الجزایر یا انقلاب الجزایر به مجموعه‌ای از زد و خوردهای میان فرانسه و الجزایری‌های استقلال‌طلب زیر استعمار این کشور می‌گویند که میان سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ رخ داد و به استقلال الجزایر انجامید. از دیگر اثرهای این جنگ سرنگونی جمهوری چهارم فرانسه و پایه‌ریزی جمهوری پنجم به ریاست شارل دوگل بود.


阿爾及利亞战争是1954年至1962年期間阿爾及利亞爭取獨立的武裝力量與法國之間的戰爭，最終法國同意阿爾及利亞獨立。


A Guerra de Independência Argelina, também conhecida como Revolução Argelina ou Guerra da Argélia ( "Ath-Thawra Al-Jazā’iriyya"; ) foi um movimento de libertação nacional da Argélia do domínio francês, que tomou curso entre 1954 e 1962. A guerra terminaria com uma vitória militar francesa, mas uma derrota política. A Argélia se tornaria uma nação independente em 5 de julho de 1962.


La guerra d'Algèria (1954-1962) va ser una guerra de descolonització.


Algeriekrigen (arabisk: eller ; "Ḥarb al-Ǧazāʾir"; fransk: "Guerre d'Algérie"), også kalt for Folkemordet i Algerie og Frigjøringskrigen i Algerie, startet med et opprør 1. november 1954 ledet av uavhengighetsbevegelsen FLN som hadde som mål at Algerie skulle bli uavhengig av Frankrike. Krigen regnes som den blodigste av frigjøringskrigene i Afrika, og kan ha krevd så mye som 1,5 millioner menneskeliv.


Cezayir Bağımsızlık Savaşı, Cezayirli Müslüman Araplar ile Avrupalı Cezayirlilerin arasındaki sürtüşmenin, 130 yıllık koloni yönetimine karşı bir isyana dönüşmesiyle başladı. Demokratik Özgürlüklerin Zaferi Hareketi (MTLD) adını alan Cezayir Halk Partisi 1950'de Fransız yönetimine karşı eylemlere başladı. 1952'de önemsiz bir suçtan yargılanan Ferhat Abbas'ın davası yönetimi hedef alan bir propaganda aracına dönüştü. MTLD ve Cezayir Ulema Cemiyeti yöneticileri de Arap devletlerinden destek sağlama çabalarını yoğunlaştırdı.


Chiến tranh Algérie hay còn được gọi là Chiến tranh giành độc lập Algérie hoặc là Cách mạng Algérie ( "Ath-Thawra Al-Jazā’iriyya"; , "Chiến tranh Algérie") là một cuộc chiến tranh giữa Pháp và các lực lượng đòi độc lập cho Algérie, diễn ra từ năm 1954 đến năm 1962, kết quả là Algérie đã giành độc lập từ Pháp. Đây là một cuộc chiến tranh tổng hợp, là điển hình của hình thức chiến tranh du kích, khủng bố dân thường và tra tấn từ cả hai bên, và các hoạt động chống khủng bố của quân đội Pháp. Đây thực chất cũng là một cuộc nội chiến giữa những người Algérie trung thành với Pháp và những người Algérie Hồi giáo muốn độc lập. Bắt đầu vào ngày 1 tháng 11 năm 1954 với việc Mặt trận Giải phóng Quốc gia (National Liberation Front-FLN) thực hiện vụ tấn công Toussaint Rouge ("lễ Các Thánh đỏ"), cuộc xung đột đã dẫn đến các cuộc khủng hoảng chính trị nghiêm trọng ở Pháp, khiến Đệ tứ Cộng hòa Pháp (1946-1958) sụp đổ và được thay thế bằng Đệ ngũ Cộng hòa Pháp với quyền lực tổng thống được tăng cường. Quân đội Pháp đã sử dụng các phương pháp tàn bạo nên đã không chiếm được sự hợp tác ở Algeria, đồng thời cũng không giành được sự ủng hộ ở chính mẫu quốc Pháp và làm mất uy tín của Pháp ở hải ngoại. Khi chiến tranh kéo dài, công chúng Pháp dần dần chống lại cuộc chiến và nhiều đồng minh quan trọng của Pháp, bao gồm cả Hoa Kỳ, đã chuyển từ ủng hộ Pháp sang bỏ phiếu trắng trong cuộc tranh luận của Liên Hợp Quốc về Algeria.


Perang Kemerdekaan Algeria, juga dikenali sebagai Perang Algeria ataupun Revolusi Algeria ( "Ath-Thawra Al-Jazā’iriyya"; ) ialah peperangan antara Perancis dan gerakan-gerakan kemerdekaan Algeria dari tahun 1954 hingga 1962 yang membawa kepada kemerdekaan Algeria daripada pemerintahan Perancis. Sebuah perang pembebasan yang penting, perang ini merupakan sebuah konflik yang kompleks yang ditandai peperangan gerila, pertempuran "maquis", terorisme, penggunaan penyiksaan oleh kedua-dua pihak, dan operasi anti-pengganas. Konflik ini juga merupakan perang saudara antara orang Algeria yang setai dengan Algeria Perancis dan lawan mereka, para pemberontak Muslim Algeria.


La guerre d’Algérie, aussi connue sous les appellations événements d'Algérie, révolution algérienne, guerre d'indépendance algérienne et guerre de libération nationale, est un conflit armé qui s'est déroulé de 1954 à 1962 en Algérie, colonie française depuis 1830, divisée en départements depuis 1848. L'aboutissement est la reconnaissance de l'indépendance du territoire le .


Wojna algierska (Algierska wojna o niepodległość, fr. "Guerre d’Algérie", , ) – trwający w latach 1954–1962 konflikt zbrojny pomiędzy Francją a algierskim Frontem Wyzwolenia Narodowego.


The Algerian War, also known as the Algerian Revolution or the Algerian War of Independence, and sometimes in Algeria as the War of 1 November, was fought between France and the Algerian National Liberation Front ( – FLN) from 1954 to 1962, which led to Algeria winning its independence from France. An important decolonization war, it was a complex conflict characterized by guerrilla warfare and the use of torture. The conflict also became a civil war between the different communities and within the communities. The war took place mainly on the territory of Algeria, with repercussions in metropolitan France.


La guerra de Independencia de Argelia (también llamada guerra de Argelia o guerra de Liberación de Argelia; y en árabe "حرب التحرير الجزائرية") tuvo lugar entre 1954 y 1962 y fue un periodo de lucha del Frente de Liberación Nacional de Argelia (FLN), contra la colonización francesa establecida en el país desde 1830.


Alžírská válka byla bojem za nezávislost Alžírska na Francii v letech 1954–1962. Od 1. listopadu 1954 začal boj alžírských povstalců za odtržení Alžírska od Francie a vytvoření suverénního státu. Alžírská válka a částečná neschopnost francouzské vlády tento konflikt vyřešit byly jedním z faktorů, které vedly na konci 50. let k vytvoření nové francouzské ústavy a spolu s tím i páté francouzské republiky. Do čela nové vlády Francie byl zvolen Charles de Gaulle, který se po zveřejnění důkazů o brutálním chování francouzských jednotek na alžírském území a následném tlaku veřejného mínění rozhodl (navzdory značným francouzským vojenským úspěchům) navázat rozhovory s FLN, hlavní politickou a vojenskou silou alžírské revoluce, vedoucí k vytvoření suverénního alžírského státu 5. července 1962.


ثورة التحرير الجزائرية

ثورة التحرير الجزائرية أو حرب الجزائر هي حرب اندلعت في الفاتح نوفمبر 1954 بمشاركة حوالي 1200 مجاهد كان بحوزتهم 400 قطعة سلاح وبضع قنابل تقليدية، فسارعت حكومة "منداز فرانس" إلى سجن كثير من الجزائريين في محاولة فاشلة لإحباط الثورة من مخططات عسكرية كبرى.


สงครามแอลจีเรีย

สงครามแอลจีเรีย ยังเป็นที่รู้จักกันคือ สงครามเพื่ออิสรภาพแก่แอลจีเรีย หรือ การปฏิวัติแอลจีเรีย( '; '; or "") เป็นการสู้รบระหว่างฝรั่งเศสและแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติแอลจีเรีย( – FLN) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 1962 ซึ่งนำไปสู่แอลจีเรียได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส ด้วยสงครามการให้เอกราชที่สำคัญครั้งนี้ มันเป็นความขัดแย้งที่ซับซ้อนที่เห็นได้อย่างเด่นชัดด้วยสงครามรบแบบกองโจร การสู้รบของขบวนการมาร์กี และมีการใช้ทรมาน ความขัดแย้งครั้งนี้ได้กลายเป็นสงครามกลางเมืองระหว่างชุมชนต่างๆและชุมนุมภายใน สงครามครั้งนี้เกิดขึ้นส่วนใหญ่ในดินแดนแอลจีเรีย กับผลกระทบต่อประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่


Perang Kemerdekaan Aljazair (bahasa Prancis: "Guerre d'Algérie"), adalah sebuah perang kemerdekaan Aljazair yang terjadi tahun 1954 sampai tahun 1962 yang memimpin kemerdekaan Aljazair dari Prancis. Perang ini disebabkan oleh serangan atas Aljazair Prancis oleh FLN pada tanggal 1 November 1954.


A dunkerque-i csata a második világháború egy nagy ütközete volt 1940. május 26. és június 4. között. A harcoló felek a La Manche csatorna partján védekezésbe kényszerült francia–brit szövetség, illetve a Harmadik Birodalom Belgiumba betörő csapatai voltak. A csatához szorosan kötődik a brit "Dinamó hadművelet", azaz a dunkerque-i evakuáció, melynek keretében szövetséges katonát menekítettek a Csatorna túlpartjára.


De Slag om Duinkerke, tevens bekend als de evacuatie uit Duinkerke, was een militaire operatie in de omgeving van de Noord-Franse stad Duinkerke tussen 27 mei en 4 juni 1940. Van het Britse Expeditieleger wisten 218.226 man samen met 123.095 Fransen een Duitse omsingeling te ontvluchten tijdens de Slag om Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog.


Битка за Денкерк

Битка код Денкерка представља борбе вођене између савезничких и немачких снага током евакуације савезничких снага из Денкерка.


ダンケルクの戦い（ダンケルクのたたかい、, ）は、第二次世界大戦の西部戦線における戦闘の一つで、ドイツ軍のフランス侵攻の1940年5月24日から6月4日の間に起こった戦闘である。追い詰められた英仏軍は、この戦闘でドイツ軍の攻勢を防ぎながら、輸送船の他に小型艇、駆逐艦、民間船などすべてを動員して、イギリス本国（グレートブリテン島）に向けて40万人の将兵を脱出させる作戦（ダイナモ作戦）を実行した。


Die Schlacht von Dünkirchen fand im Mai und Juni 1940 im Zuge des Westfeldzugs während des Zweiten Weltkrieges statt. Während des deutschen Westfeldzugs war die nordfranzösische Stadt Dünkirchen der letzte Evakuierungshafen der British Expeditionary Force, die 1939/1940 in Frankreich als Teil der zunächst defensiven Strategie der Westalliierten eingesetzt war. Es gelang den Briten und Franzosen, den Brückenkopf so lange zu verteidigen, bis sie über 330.000 von etwa 370.000 ihrer Soldaten in der Operation Dynamo evakuiert hatten. Die Einnahme der Stadt durch die deutsche Wehrmacht erfolgte am 4. Juni.


Μάχη της Δουνκέρκης

Η Μάχη της Δουνκέρκης ήταν στρατιωτική σύγκρουση ανάμεσα στις δυνάμεις της Ναζιστικής Γερμανίας και των στρατευμάτων της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βελγίου, στο πλαίσιο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Έλαβε χώρα στα τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου του 1940 στη Δουνκέρκη, το βορειότερο λιμάνι της Γαλλίας, στο Στενό της Μάγχης. Αποτελεί σταθμό στην πορεία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τα συμμαχικά στρατεύματα, έχοντας νικηθεί και περικυκλωθεί από τις γερμανικές δυνάμεις, κατάφεραν να διαφύγουν από θαλάσσης, μετά από μικρή παύση των εχθροπραξιών.


Batălia de la Dunkerque (rar Punga de la Dunkerque/Dunkirk) este numele sub care sunt cunoscute apărarea și evacuarea forțelor Aliaților care fuseseră separate de principalele trupe ale defensivei franceze de înaintarea rapidă a celor germane.


Битва за Дюнкерк

Битва за Дюнкерк — сражение Второй мировой войны между войсками Союзников и Германии, произошедшее 26 мая — 4 июня 1940 года во время Французской кампании Вермахта.


Dunkerquen taistelu oli toisessa maailmansodassa Saksan ja liittoutuneiden joukkojen välinen Dunkerquen kaupungin hallinnasta käyty taistelu, joka alkoi 26. toukokuuta ja päättyi 4. kesäkuuta 1940 saksalaisten vallattua kaupungin vangiten 40 000 kaupungin puolustajaa. Taistelun aikana kaupungista evakuoitiin arviolta 338 226 sotilasta Britteinsaarille.


La battaglia di Dunkerque si svolse tra il 26 maggio ed il 4 giugno 1940 nella prima fase della grande offensiva in Occidente sferrata dalle truppe tedesche della Wehrmacht a partire dal 10 maggio durante il primo periodo della seconda guerra mondiale. Dopo la cosiddetta strana guerra ("drôle de guerre" per i francesi, "phoney war" per gli inglesi, "Sitzkrieg" per i tedeschi), la campagna di Francia iniziò con la travolgente avanzata delle Panzer-Divisionen attraverso le Ardenne ed oltre la Mosa; dopo aver sbaragliato le deboli formazioni francesi schierate in questo settore del fronte, le forze corazzate tedesche avanzarono rapidamente verso ovest raggiungendo già il 20 maggio le coste della Manica, tagliando fuori in Belgio e nel nord della Francia l'intero Gruppo d'armate n.1 alleato, costituito dalle migliori armate francesi e dal Corpo di spedizione britannico.


됭케르크 전투(, )는 제2차 세계 대전 서부 전선에서 일어난 전투 중 하나이다. 이 됭케르크 전투는 5월 26일 시작하여 6월 4일 연합군의 다이나모 작전으로 끝난다.


Битва за Дюнкерк

Битва за Дюнкерк — битва Другої світової війни між військами союзників та Німеччини, що сталася 26 травня — 4 червня 1940 року під час Французької кампанії Вермахту.


نبرد دانکرک نبردی در ماه‌های آغازین جنگ جهانی دوم حوالی شهر بندری دانکرک در شمال فرانسه، بین نیروهای ورماخت و متفقین غربی بود که در نهایت با تسلیم شدن نیروهای فرانسوی و تخلیه نیروهای بریتانیایی، با پیروزی آلمانی‌ها به پایان رسید.


敦克爾克戰役，又稱敦克爾克大撤退或燈卻灣之役，是第二次世界大戰時在歐洲大陸執行的一次戰略性撤退。德國軍隊瓦解法國馬奇諾防線後包抄英法盟軍，盟軍撤至敦克爾克（法國北部靠近比利時的港口）後，為了避免被德軍圍殲，執行了當時最大規模的撤退行動，名為「發電機行動」。撤退過程中，英國皇家空軍與德國空軍爆發了激烈的空戰，最終英國仍得以動員各種大小船隻，將大部份的士兵撤離歐洲大陸。


A Batalha de Dunquerque (Francês: "Bataille de Dunkerque") foi uma batalha durante a Segunda Guerra Mundial que durou de 25 de Maio a 4 de Junho de 1940. Uma enorme força britânica e francesa ficou encurralada por uma divisão panzer alemã a norte da França e entre o canal costeiro de Calais. Mais de 300 000 soldados aliados foram evacuados por via marítima.


La batalla de Dunkerque va ser una operació militar que va tenir lloc a Dunkerque, França, durant la Segona Guerra Mundial. La batalla es va lliurar entre els Aliats de la Segona Guerra Mundial i l'Alemanya Nazi. Com a part de la Batalla de França al Front Occidental, la batalla de Dunkerque va ser la defensa i l'evacuació de les forces britàniques i aliades a Europa del 26 de maig al 4 de juny de 1940.


Slaget om Dunkerque fant sted i månedsskiftet mai-juni 1940 ved havnebyen Dunkerque i Frankrike. En stor styrke britiske og franske soldater ble evakuert med båt etter å ha blitt omringet av tyske styrker, selve evakueringen ble utført under kodenavnet Operasjon Dynamo.


Dunkirk Muharebesi, II. Dünya Savaşı sırasında Müttefikler ve Almanya arasında Dunkerque, Fransa'da gerçekleşmiştir. Batı Cephesi'nde Fransa Savaşı'nın bir parçası olarak Britanya Sefer Kuvveti ve müttefik kuvvetlerinin 26 Mayıs'tan 4 Haziran 1940'a kadarki Avrupa'dan tahliyesini sağlamak amaçlı yapılan savunma savaşıdır.


Trận Dunkerque (hay Trận Dunkirk) là một trận đánh quan trọng nổi tiếng trong Chiến tranh thế giới thứ hai, diễn ra tại xã Dunkerque, Pháp từ ngày 26 tháng 5 cho đến ngày 4 tháng 6 năm 1940 giữa quân đội Đồng Minh và Đức Quốc xã, một phần của Trận chiến nước Pháp thuộc Mặt trận phía Tây. Trước sức ép tấn công tới tấp của Đức, các lực lượng Đồng Minh đã phải vừa đánh đỡ vừa rút lui ra bãi biển và mở cuộc tháo chạy khổng lồ theo đường biển về Anh Quốc. Lực lượng tham chiến trong trận đánh bao gồm Cụm Tập đoàn quân số 1 Anh-Pháp do tướng Georges Maurice Jean Blanchard chỉ huy và các Cụm Tập đoàn quân A, B (Đức) lần lượt do 2 tướng Gerd von Rundstedt va Fedor von Bock chỉ huy.


डंकर्कची लढाई

डंकर्कची लढाई दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान जर्मनी व दोस्त राष्ट्रांच्या सैन्यात झालेली लढाई होती. २६ मे ते ४ जून, इ.स. १९४० दरम्यान फ्रांसच्या डंकर्क शहराजवळ झालेल्या या लढाईत जर्मनीचा विजय झाला व दोस्त सैन्याने घाईघाईत इंग्लिश चॅनलपल्याड इंग्लंडमध्ये पळ काढला. कोंडीत पकडले गेलेले हे सैनिक जर सुटले नाही तर युनायटेड किंग्डमच्या सरकारने जर्मनीसमोर शरणागती पत्करण्याची तयारी केली होती. अंदाजे ३ लाख सैनिकांनी या ९ दिवसांत मिळेल त्या साधनाने समुद्र पार केला व ही परिस्थिती टाळली. फ्रेंच सैन्याच्या ६०,००० सैनिकांपैकी २६,००० दोस्तांबरोबर इंग्लंडला आले तर उरलेल्यांनी जर्मन सैन्यासमोर शरणागती पत्करली. दुसऱ्या महायुद्धात फ्रान्सचा पाडाव होण्याची ही नांदी होती.


Die Slag van Duinkerken (Frans: "Bataille de Dunkerque") was 'n militêre operasie tydens die Tweede Wêreldoorlog wat vanaf 27 Mei tot 4 Junie 1940 in die Noord-Franse stad Duinkerken uitgevoer is. Duitse gepantserde troepe het na Calais opruk en die geallieerde magte in twee verdeel. Die spoed waarteen die Duitsers beweeg het, het die Britse en Franse bevelvoerders onkant betrap. Die noordelike groep het na Duinkerken teruggeval.


Pertempuran Dunkirk adalah operasi ketenteraan yang berlangsung di Dunkerque (Dunkirk), Perancis, semasa Perang Dunia Kedua di antara pihak Bersekutu dan Jerman Nazi. Sebagai sebahagian daripada Pertempuran Perancis di Perbatasan Barat, Pertempuran Dunkirk merupakan pertahanan dan pemindahan ke Britain oleh tentera British dan pasukan Bersekutu lain di Eropah dari 26 Mei hingga 4 Jun 1940.


La bataille de Dunkerque commence le 20 mai 1940. Pendant cette bataille l'opération "Dynamo" permettra l'évacuation de Dunkerque de l'armée britannique (incluant les forces canadiennes) effectuée du 27 au 4 juin 1940 avec l'appui de l'armée française contre l'armée allemande. En tout, , comprenant environ français et belges, seront évacués vers le Royaume-Uni.


La batalla de Dunkerque fue una operación militar ocurrida en Dunkerque, Francia, durante la Segunda Guerra Mundial que enfrentó a los Aliados y a la Alemania nazi. El choque fue parte de la batalla de Francia del frente occidental. Consistió en la defensa de la población y la evacuación de las fuerzas británicas, francesas y belgas de Europa continental entre el 26 de mayo y el 4 de junio de 1940, un desembarco exitoso pero cuya realización despierta misterio hasta el día de hoy.