Bombdådet i Oklahoma City var en terroristattack utförd i USA den 19 april 1995. I attacken förstördes den federala byggnaden Alfred P. Murrah Federal Building i Oklahoma City av en bilbomb. 168 människor dödades och fler än 680 skadades; 19 av de döda var barn. Timothy McVeigh och Terry Nichols, anhängare av den amerikanska högerextrema "militia"-rörelsen, dömdes senare för dådet. McVeigh avrättades den 11 juni 2001 för sin gärning.


Der Bombenanschlag auf das Murrah Federal Building in Oklahoma City, der Hauptstadt des US-Bundesstaates Oklahoma, am 19. April 1995 () war einer der schwersten Terroranschläge in der Geschichte der Vereinigten Staaten. Bei der Detonation eines mit Sprengstoff beladenen Lastkraftwagens kamen 168 Menschen ums Leben. Das achtstöckige "Alfred P. Murrah Federal Building" hatte bis zu seiner nahezu vollständigen Zerstörung als Sitz mehrerer Behörden der Bundesregierung gedient. Im ersten Stock befand sich auch ein Kindergarten; insgesamt starben 19 Kinder. Als Täter wurden Timothy McVeigh, ein damals 26-jähriger Veteran aus dem Zweiten Golfkrieg, Terry Nichols und Michael Fortier identifiziert und verurteilt. Am Platz des Gebäudes wurde eine Gedenkstätte, das Oklahoma City National Memorial, errichtet.


ഒക്‌ലഹോമ ബോംബിംഗ്

1995 ഏപ്രിൽ 19 ന് അമേരിക്കയിലെ ഒക്‌ലഹോമ നഗരത്തിൽ നടന്ന ബോംബ് സ്ഫോടനമാണിത്. സ്ഫോടനത്തിൽ 168പേർ കൊല്ലപ്പെടുകയും 680ലധികം പേർക്ക് പരിക്ക് പറ്റുകയും ചെയ്തു. അമേരിക്കയിലെ ആഭ്യന്തര തീവ്രവാദികളായിരുന്നു സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നിൽ, സ്ഫോടനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയ അമേരിക്കൻ സൈനികൻ തിമോത്തി മക്വേയെ പിന്നീട് വിഷം കുത്തിവെച്ച് വധശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കി.


הפיגוע באוקלהומה סיטי

הפיגוע בעיר אוקלהומה סיטי היה מתקפת טרור שבוצעה ב-19 באפריל 1995 וכוונה כנגד הבניין הפדרלי על שם אלפרד פ. מורה. המתקפה גבתה את חייהם של 168 בני אדם והותירה מעל 800 פצועים. זאת הייתה מתקפת הטרור הקטלנית ביותר על אדמת ארצות הברית עד לפיגועי 11 בספטמבר.


Βομβιστική επίθεση της Οκλαχόμα Σίτι

Η βομβιστική επίθεση της Οκλαχόμα Σίτι είχε στόχο το ομοσπονδιακό κτίριο Alfred P. Murrah στο κέντρο της Οκλαχόμα Σίτι στην Οκλαχόμα των ΗΠΑ και διεξήχθη στις 19 Απριλίου 1995. Ήταν η πιο καταστροφική τρομοκρατική ενέργεια σε αμερικανικό έδαφος μέχρι τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001. Η έκρηξη στην Οκλαχόμα Σίτι κόστισε 168 ανθρώπινες ζωές, συμπεριλαμβανομένων 19 παιδιών ηλικίας κάτω των 6 ετών, και τον τραυματισμό πάνω από 680 ατόμων. Η έκρηξη κατέστρεψε μερικώς ή ολοσχερώς 324 κτίρια σε ακτίνα 16 οικοδομικών τετραγώνων, καταστράφηκαν (από το ωστικό κύμα ή από την φωτιά) 86 αυτοκίνητα και θρυμματίστηκαν υαλοπίνακες σε 258 κτίρια της γύρω περιοχής. Η βόμβα εκτιμάται ότι προκάλεσε ζημιές ύψους τουλάχιστον $652 εκατομμυρίων. Πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες επιχειρήσεις διάσωσης από πολιτειακές, ομοσπονδιακές και διεθνείς υπηρεσίες, μετά την επίθεση, ενώ συγκεντρώθηκαν και σημαντικές δωρεές από όλη την επικράτεια των ΗΠΑ. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης των ΗΠΑ (FEMA, "Federal Emergency Management Agency") ενεργοποίησε έντεκα από τις Ομάδες Πολιτικής Έρευνας και Διάσωσης που διαθέτει, αποτελούμενες από 665 άτομα, τα οποία βοήθησαν το έργο της διάσωσης και της περίθαλψης.


Atentatul din Oklahoma City a fost un act de terorism domestic asupra în Oklahoma City, Oklahoma, Statele Unite pe data de 19 aprilie 1995 la ora 9:02 AM. Comis de către Timothy McVeigh și Terry Nichols, 168 de persoane și-au pierdut viața în urma atentatului, 680 au fost rănite, iar o treime din clădire a fost distrusă. Suflul exploziei a distrus sau avariat alte 324 clădiri pe o rază de 16 străzi, a spart geamurile a peste 258 de clădiri din apropiere și a distrus sau incendiat 86 de mașini, cauzând pagube materiale estimate la 652 milioane de dolari. Ample eforturi de salvare au fost întreprinse de către agențiile locale, statale, guvernamentale și globale în urma atacului cu bombă, donații substanțiale fiind primite din întreaga țară. (FEMA) a activat unsprezece echipe urbane specializate în căutare și salvare formate din 665 de salvatori care au asistat la operațiunile de recuperare și salvare. Bombardarea clădirii din Oklahoma City a reprezentat până la atacurile din 11 septembrie - care vor avea loc șase ani mai târziu - cel mai mare și încă rămâne cel mai mortal incident de terorism domestic din istoria Statelor Unite.


Теракт в Оклахома-Сити

Террористи́ческий акт в Оклахо́ма-Си́ти — террористическая акция, совершённая в Оклахома-Сити (штат Оклахома, США) 19 апреля 1995 года и до событий 11 сентября 2001 года являвшаяся крупнейшим терактом на территории США.


Oklahoma Cityn pommi-iskuksi kutsutaan Yhdysvaltojen liittovaltion Alfred P. Murrah Federal Buildingiin Oklahoma Cityssä 19. huhtikuuta 1995 tehtyä pommi-iskua. Räjähdyksen seurauksena 168 kuoli ja yli 800 loukkaantui. Lisäksi rakennus koki osittaisen sortuman ja tulipalon.


Атентат в Оклахома Сити

Атентатът в Оклахома Сити е бомбена атака във федералната сграда „Алфред П. Мъра“ на 19 април 1995 г. в град Оклахома. Жертвите възлизат на 168 убити и над 680 ранени.


L'attentato di Oklahoma City è stato un attacco terroristico commesso il 19 aprile 1995 contro l'edificio federale Alfred P. Murrah, nel centro di Oklahoma City. Causò la morte di 168 persone, tra cui 19 bambini e il ferimento di 672. Fu il più sanguinoso attentato terroristico entro i confini degli Stati Uniti prima degli attentati dell'11 settembre 2001. Per l'attentato venne usato un camion al cui interno era stata costruita una bomba contenente più di 2.300 kg di fertilizzante a base di nitrato d'ammonio, miscelato con circa 540 kg di nitrometano liquido e 160 kg di Tovex. L'esplosione fu così forte da essere udita fino a 89 km di distanza. Oltre al bersaglio furono distrutti anche molti degli edifici circostanti.


오클라호마시티 폭탄 테러

오클라호마시티 폭탄 테러(Oklahoma City bombing)는 1995년 4월 19일 미국 오클라호마주 오클라호마시티에 있는 앨프리드 P. 뮤러 연방정부청사(Alfred P. Murrah Federal Building)에서 일어난 폭탄 테러다. 이 테러의 범인인 티머시 맥베이는 민병대 운동의 동조자였으며, 해당 건물 앞에 폭발물 가득 실은 트럭을 폭발시켰다. 또한 맥베이의 공모자인 테리 니컬스는 폭탄 준비를 도왔다.


Теракт в Оклахома-Сіті

Теракт в Оклахома-Сіті () — терористичний акт в Оклахома-Сіті, столиці американського штату Оклахома, 19 квітня 1995 року. Підрив Тімоті Маквеєм начиненої вибуховою речовиною вантажівки біля восьмиповерхового будинку, де розташовувалися установи федерального уряду призвів до загибелі 168 людей. До терактів 11 вересня 2001 року, теракт у Оклахома-сіті був найстрашнішим в історії США.


انفجار اکلاهماسیتی

انفجار اکلاهماسیتی حادثه ای است که در آن یک در اکلاهما سیتی در روز ۱۹ آوریل ۱۹۹۵ با انفجار مهیبی فروریخت. در این حادثه ۱۶۸ نفر که تعداد زیادی از آنان کودکان یک مهد کودک بودند، جان باختند.


俄克拉荷马城爆炸案发生在1995年4月19日，是一起针对美国俄克拉荷马城市中心艾尔弗雷德·P·默拉联邦大楼发起的本土恐怖主义炸弹袭击。这起爆炸案是2001年的九一一袭击事件发生前，美国本土所遭受最为严重的恐怖主义袭击事件，共计导致168人死亡，另有超过680人受伤，还令方圆16个街区的324幢建筑物受损或被毁，86辆车遭烧毁或由冲击波摧毁，震碎了附近258幢建筑物的玻璃，共计造成至少价值6.52亿美元的破坏。事件发生后，地方、州、联邦和世界各地的机构都开展了大量的救援工作，全美各地都捐出大笔款项。联邦紧急事务管理局派出包含665名救援人员的11支城市搜索与救援任务组开展搜救和恢复工作。


O Atentado de Oklahoma City foi um ato de terrorismo doméstico perpetrado contra o Edifício Federal Alfred P. Murrah, no centro de Oklahoma City, Oklahoma, Estados Unidos, em 19 de abril de 1995. Orquestrado por Timothy McVeigh e Terry Nichols, o ato ocorreu às 9h02, matou pelo menos 168 pessoas, feriu mais de 680 e destruiu um terço do prédio. A explosão também destruiu ou danificou 324 outros edifícios dentro de um raio de 16 quadras, quebrou vidros em 258 prédios próximos e destruiu ou incendiou 86 veículos, causando danos estimados em 652 milhões de dólares. Os esforços de resgate foram realizados por agências locais, estaduais, federais e internacionais, com doações substanciais recebidas de todo o país. A Agência Federal de Gestão de Emergências (FEMA) ativou onze unidades de sua "Força-Tarefa de Busca e Resgate Urbano", consistindo de 665 equipes que auxiliam em operações de resgate e recuperação. Até os ataques de 11 de setembro de 2001, o atentado de Oklahoma tinha sido o mais mortal ato terrorista na história dos Estados Unidos, mas continua sendo o incidente mais mortífero de terrorismo doméstico do país.


L'atemptat d'Oklahoma City va ser un atac amb bombes contra l'edifici federal Alfred P. Murrah, ubicat a la capital de l'estat estatunidenc d'Oklahoma, comès per l'extremista antigovernamental d'ideologia racista i ultradretana Timothy McVeigh el 19 d'abril de 1995.


Oklahoma City-bombingen var et terrorangrep i 1995 der Alfred P. Murrah Federal Building, et kontorbygg for de amerikanske føderale myndighetene i Oklahoma City sentrum, ble sprengt og 168 mennesker ble drept. Det var det største terrorangrepet i USAs historie og er i dag det nest største.


Oklahoma City bombalı saldırısı, ABD'nin Oklahoma City kentinde 19 Nisan 1995 günü meydana gelen bombalama saldırısıdır.


Vụ đánh bom Thành phố Oklahoma là một vụ đánh bom khủng bố vào tòa nhà liên bang Alfred P. Murrah tại trung tâm Thành phố Oklahoma ngày 19 tháng 4 năm 1995. Nó sẽ vẫn là vụ khủng bố tàn phá lớn nhất tại Hoa Kỳ cho đến khi xảy ra vụ khủng bố 11 tháng 9 năm 2001. Vụ đánh bom Thành phố Oklahoma đã cướp đi 168 sinh mạng, trong đó có 19 trẻ em dưới 6 tuổi và khiến hơn 680 người bị thương. Vụ nổ đã phá huỷ hoặc làm hư hỏng 324 tòa nhà trong vòng bán kính mười sáu khối phố, phá hủy hoặc đốt cháy 86 xe ô tô, và làm tan vỡ thủy tinh trong 258 tòa nhà gần đó. Quả bom đã được ước tính để có thể gây ra ít nhất 652 triệu USD giá trị thiệt hại.


ओक्लाहोमा सिटी बॉम्बस्फोट

ओक्लाहोमा सिटी बॉम्बस्फोट अमेरिकेच्या ओक्लाहोमा सिटी शहरात दहशतवाद्यांनी १९ एप्रिल, १९९५ रोजी घडवून आणलेला मोठा बॉम्बहल्ला होता. एक ट्रक भरुन विस्फोटके वापरुन केलेल्या या हल्ल्यात १६८ व्यक्ति मृत्युमुखी पडल्या आणि इतर ६८० जखमी झाल्या. टिमोथी मॅकव्हे आणि टेरी निकोल्स या दहशतवाद्यांनी घडवून आणलेल्या या हल्ल्यात एफ.बी.आय.ची आल्फ्रेड पी. मराह बिल्डिंगचा तिसरा भाग नष्ट झाला आणि जवळपासच्या ३२४ इमारतींना धक्का बसला. या प्रचंड हल्ल्या २५८ इतर इमारतींवरील काचा फुटल्या आणि ८६ मोटारकार जळून गेल्या. या एका हल्ल्यात ६५ कोटी अमेरिकन डॉलरपेक्षा जास्त नुकसान झाल्य्चा अंदाज आहे.


Lattentat d'Oklahoma City est un acte terroriste perpétré le par Timothy McVeigh avec un véhicule piégé à l'explosif. Visant le bâtiment fédéral Alfred P. Murrah dans le centre-ville d'Oklahoma City, cet attentat est le plus destructeur sur le sol américain jusqu'aux attentats du 11 septembre 2001, avec la mort de et plus de . L'explosion détruit ou endommage dans un rayon de seize pâtés de maisons, détruit ou brûle et souffle les vitres de à proximité. Les dégâts de la bombe sont estimés à un minimum de de dollars de l'époque. De grands efforts sont entrepris pour sauver les victimes prisonnières des décombres. La Federal Emergency Management Agency (FEMA) diligente onze de ses équipes, soit , pour participer aux opérations.


Bombový útok v Oklahoma City sa uskutočnil 19. apríla 1995. Jeho cieľom bola federálna budova "Alfreda P. Murraha" a zahynulo pri ňom 168 ľudí, viac ako 680 osôb bolo zranených. Spáchali ho ultrapravicoví radikáli Timothy McVeigh a Terry Nichols. Išlo o najväčší teroristický útok uskutočnený na americkej pôde do útokov z 11. septembra 2001.


Zamach terrorystyczny w Oklahoma City – zamach, który miał miejsce w środę, 19 kwietnia 1995 roku przed budynkiem federalnym im. Alfreda P. Murraha w Oklahoma City w stanie Oklahoma o godz. 9:02 czasu lokalnego. Wybuchła wtedy wypełniona komponentami ANFO ciężarówka, powodując zawalenie się znacznej części siedmiopiętrowego budynku. O zamach byli oskarżeni związani ze środowiskiem prawicowych radykałów, Timothy McVeigh (skazany na śmierć i stracony w czerwcu 2001) i Terry Nichols (skazany na dożywotnie pozbawienie wolności).


The Oklahoma City bombing was a domestic terrorist truck bombing of the Alfred P. Murrah Federal Building in Oklahoma City, Oklahoma, United States, on Wednesday, April 19, 1995. Perpetrated by anti-government extremists Timothy McVeigh and Terry Nichols, the bombing happened at 9:02 am and killed at least 168 people, injured more than 680 others, and destroyed more than one-third of the building, which had to be demolished. The blast destroyed or damaged 324 other buildings within a 16-block radius, shattered glass in 258 nearby buildings, and destroyed or burned 86 cars, causing an estimated $652 million worth of damage. Local, state, federal, and worldwide agencies engaged in extensive rescue efforts in the wake of the bombing. The Federal Emergency Management Agency (FEMA) activated 11 of its Urban Search and Rescue Task Forces, consisting of 665 rescue workers who assisted in rescue and recovery operations. The Oklahoma City bombing remains the deadliest act of domestic terrorism in U.S. history.


El atentado de Oklahoma City fue un ataque terrorista explosivo perpetrado el miércoles 19 de abril de 1995 por Timothy McVeigh y Terry Nichols, que tuvo como blanco el Edificio Federal Alfred P. Murrah, ubicado en el centro de la ciudad estadounidense de Oklahoma City, capital del estado homónimo. Fue considerado el acto terrorista más grave ocurrido en territorio de Estados Unidos hasta los atentados del 11 de septiembre de 2001. El ataque causó la muerte de 168 personas, entre ellos diecinueve niños menores de seis años, e hirió a más de 680.


Bombový útok v Oklahoma City byl teroristický útok, který se odehrál ve městě Oklahoma City v americkém státě Oklahoma dne 19. dubna 1995 přibližně v 9:03 ráno tamního času. Cílem útoku byla federální budova Alfreda P. Murraha v centru města. Tento útok si vyžádal 168 mrtvých a 853 zraněných a do 11. září 2001 to byl nejkrvavější teroristický útok na americké půdě.


Oklahoma City-bombningen var en terroraktion, der fandt sted den 19. april 1995 i Oklahoma City - hovedstaden i den amerikanske delstat Oklahoma. Terrorangrebet blev udført ved at bringe en lastbil fyldt med en blanding af gødning og dieselolie til sprængning foran Alfred P. Murrah Federal Building. Bombningen kostede 168 mennesker livet og var den voldsomste terroraktion i USA's historie inden terrorangrebet den 11. september 2001. Bygningen husede kontorer, der blev benyttet af den amerikanske forbundsregering, og en vuggestue og børnehave for medarbejdernes børn. 19 af de dræbte var mindre børn.


تفجير مدينة أوكلاهوما

تفجير مدينة أوكلاهوما هو عمل إرهابي محلي متمثل في هجوم بسيارة مفخخة على مبنى ألفريد مورا الفدرالي في وسط مدينة أوكلاهوما، أوكلاهوما، الولايات المتحدة في 19 أبريل 1995. حدث التفجير الذي خطط له كل من تيموثي مك فاي وتيري نيكولز عند الساعة التاسعة ودقيقتين صباحا وأودى بأرواح 168 شخصا وأصيب 680 آخرين ودمر ثلث المبنى. دمر التفجير أو تسبب بأضرار في 324 مبنى آخر في محيط 16 حي وهشم الزجاج في 258 مبنى مجاورين ودمر أو أحرق 86 سيارة، مسببا في خسائر تقدر بحوالي 652 مليون دولار أمريكي من الأضرار. انطلقت أعمال الإنقاذ بواسطة السكان المحليين والفدراليين والوطنيين والمؤسسات العالمية بعد التفجير مباشرة، واستقبلت المدينة تبرعات ضخمة من كل أنحاء الدولة. أطلقت الوكالة الفيدرالية لإدارة الطوارئ 11 من قوات مهمات الإنقاذ والبحث تتكون من 665 عامل إنقاذ والذين ساعدوا في عمليات الإنقاذ والبحث. حتى وقوع أحداث 11 سبتمبر 2001، كان تفجير مدينة أوكلاهوما هو الهجوم الإرهابي الأكثر حصدا للأرواح في تاريخ الولايات المتحدة، ولا يزال الهجوم الإرهابي المحلي الأكثر حصدا للأرواح في تاريخ الدولة.


Pengeboman Oklahoma City adalah sebuah serangan teroris di mana Gedung Federal Alfred P. Murrah, sebuah kompleks perkantoran pemerintah AS di pusat kota Oklahoma City, Oklahoma dihancurkan, menewaskan 168 orang. Kasus ini adalah serangan teroris domestik terbesar kedua dalam sejarah Amerika Serikat.


Europees kampioenschap hockey mannen 2005

Het Europees kampioenschap hockey voor mannen (2005) voor A-landen had plaats van zaterdag 28 augustus tot en met zondag 4 september 2005 in Leipzig, Duitsland. Het was de tiende editie van dit internationale sportevenement, dat voor het eerst niet met twaalf maar met acht landenteams werd gespeeld. De opzet is herzien, mede om al te grote krachtsverschillen uit te bannen. Met ingang van deze editie wordt het toernooi om de twee in plaats van vier jaar gehouden. Het toernooi staat onder auspiciën van de Europese hockeyfederatie (EHF). Titelverdediger was gastland .


Europamästerskapet i landhockey för herrar 2005 var den tionde upplagan av Europamästerskapet i landhockey. Turneringen spelades i Leipzig i Tyskland och vanns av Spanien. Till denna säsongen gjordes turneringen om att innefatta åtta lag istället för tidigare tolv. Mästerskapet delades även upp i divisioner där de två sämst placerades flyttades ner.


Die 10. Feldhockey-Europameisterschaft der Herren 2005 wurde vom 28. August bis 4. September in Leipzig ausgetragen. Im Finale gewann Spanien mit 4:2 gegen die Niederlande. Titelverteidiger Deutschland wurde Dritter. Polen und Schottland stiegen in die "B-EM" ab.


Чемпионат Европы по хоккею на траве среди мужчин 2005 — 10-й розыгрыш чемпионата Европы по хоккею на траве среди мужских сборных команд. Турнир прошёл с 28 августа по 4 сентября 2005 года на стадионе клуба по хоккею на траве «ATV Leipzig» в городе Лейпциг, Германия.


The 2005 Men's EuroHockey Nations Championship was the tenth edition of the Men's EuroHockey Nations Championship, the biennial international men's field hockey championship of Europe organized by the European Hockey Federation. It was held on the complex of the hockey club ATV Leipzig in Leipzig, Germany from 28 August to 4 September 2005.


Campeonato Europeo de Hockey sobre Hierba Masculino de 2005

El X Campeonato Europeo de Hockey sobre Hierba Masculino se celebró en Leipzig (Alemania), entre el 28 de agosto y el 4 de septiembre de 2005, bajo la organización de la Federación Europea de Hockey (EHF) y la Federación Alemana de Hockey.


Het Europees kampioenschap hockey vrouwen 1987 had plaats van 3 september tot en met 13 september 1987 op het "Picketts Lock Centre" in Londen, Engeland. Het was de tweede editie van dit internationale sportevenement, dat onder auspiciën stond van de Europese hockeyfederatie (EHF).


Europamästerskapet i landhockey för damer 1987 var den andra upplagan av Europamästerskapet i landhockey. Turneringen spelades i London, England i Storbritannien och vanns av Nederländerna.


Feldhockey-Europameisterschaft der Damen 1987

Die Hockey-Europameisterschaft der Damen 1987 war die zweite Auflage der Hockey-Damen-EM. Sie fand im Picketts Lock Centre in London vom 3. bis 13. September 1987 statt. Im Finale besiegte Titelverteidiger Niederlande die englischen Gastgeberinnen nach Siebenmeterschießen.


Чемпионат Европы по хоккею на траве среди женщин 1987 — 2-й розыгрыш чемпионата Европы по хоккею на траве среди женских сборных команд. Турнир прошёл с 3 по 13 сентября 1987 года на стадионе «Picketts Lock» в городе Лондон (Великобритания).


Majstrovstvá Európy v pozemnom hokeji žien 1987 boli v poradí 2. majstrovstvá Európy v pozemnom hokeji žien, ktoré organizuje Európska federácia pozemného hokeja (EHF). Konali sa v dňoch od 3.13. septembra 1987 v Londýne, v Anglicku, za účasti 12 tímov. Nováčikom turnaja bolo iba družstvo Walesu. Zápasy sa hrali v "Picketts Lock Centre". Titul obhájilo , ktoré vo finálovom stretnutí zvíťazilo nad domácim .


The 1987 Women's EuroHockey Nations Championship was the second edition of the Women's EuroHockey Nations Championship, the quadrennial international women's field hockey championship of Europe organized by the European Hockey Federation. It was held at the Picketts Lock in London, England from 3 to 13 September 1987.


Het Bloedbad van Tlatelolco (Spaans: "Matanza de Tlatelolco") was een bloedbad dat plaatsvond in de avond van 2 oktober 1968, op het Plein van de Drie Culturen in Tlatelolco, een wijk in het noorden van Mexico-Stad. Tweehonderd tot driehonderd demonstranten werden door veiligheidsdiensten gedood. Dit zou een keerpunt blijken in de moderne geschiedenis van Mexico.


Tlatelolcomassakern var en massaker på demonstranter i Mexico City som inträffade den 2 oktober 1968, tio dagar före invigningen av Olympiska sommarspelen i staden.


Das Massaker von Tlatelolco ("Matanza de Tlatelolco") am 2. Oktober 1968 war ein Massenmord an 200 bis 300 friedlich demonstrierenden Studenten im Stadtteil Tlatelolco von Mexiko-Stadt. Er fand am Höhepunkt der damaligen Studentenproteste statt und wurde vom mexikanischen Militär und anderen Sicherheitskräften verübt. Mit ausgelöst wurde der Massenmord von auf Dächern postierten Scharfschützen aus der Präsidentengarde, die gezielt auf Polizisten schossen. Im Glauben, von den Demonstranten angegriffen zu werden, eröffnete die Polizei daraufhin das Feuer auf die Menschenmenge. Die Hintergründe wurden lange vertuscht, erst ab dem Jahr 1998 wurden erstmals offizielle Untersuchungen durchgeführt.


טבח טלטלולקו

טבח טלטלולקו (Tlatelolco) התרחש במקסיקו סיטי ב-2 באוקטובר 1968, ובו נטבחו מאות מפגינים וסטודנטים כחלק מ"המלחמה המלוכלכת" (Guerra Sucia).


Σφαγή του Τλατελόλκο

Ως Σφαγή του Τλατελόλκο ("Matanza de Tlatelolco") είναι γνωστή η δολοφονία δεκάδων φοιτητών και πολιτών από τον στρατό και την αστυνομία στις 2 Οκτωβρίου του 1968, στην Πλάσα δε λας Τρες Κουλτούρας, στο Τλατελόλκο, στη Πόλη του Μεξικού. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Διεύθυνσης Ασφαλείας συνελήφθησαν 1.345 άτομα. Η σφαγή έλαβε χώρα 10 ημέρες πριν από την έναρξη των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων στην Πόλη του Μεξικού, οι οποίοι διεξήχθησαν κανονικά.


Расстрел студенческой демонстрации в Тлателолько

«Резня Тлателолько» (, также известная как «Ночь Тлателолько» (от названия книги мексиканской писательницы Элены Понятовской) — вооружённая акция правительства, направленная против студентов и иных протестующих, происходившая в течение дня и ночи 2 октября 1968 года, на Площади Трёх Культур в районе Тлателолько города Мехико. Это случилось за десять дней до начала XIX Летних Олимпийских игр в Мехико.


Tlatelolcon verilöyly oli Meksikon asevoimien toimeenpanema sotilasoperaatio aseistautumattomia yliopisto-opiskelijoita ja muita siviilejä vastaan, joka tapahtui 2. lokakuuta 1968 "Plaza de las Tres Culturas" -aukiolla Tlatelolcon alueella Méxicossa vain kymmenen päivää ennen Méxicon kesäolympialaisten avajaisia. Virallisten tahojen mukaan verilöylyssä kuoli 20 ihmistä, mutta epävirallisten arvioiden mukaan Meksikon armeija tappoi 150–325 protestoijaa.


Погром в Тлателолко

Погромът в Тлателолко, известен също като Нощта на Тлателолко (от едноименната книга на мексиканската писателка Елена Понятовска), е нападение на мексикански военни части срещу протестни демонстрации на студенти и граждани, състояли се от следобяда до ранните часове на нощта на 2 октомври 1968 г. на Площада на трите култури в квартала Тлателолко на Мексико сити. Този брутален акт на военно насилие срещу цивилни става само 10 дни преди откриването на Летните олимпийски игри в Мексико.


Il massacro di Tlatelolco avvenne il 2 ottobre 1968 nella Piazza delle tre culture a Tlatelolco, Città del Messico. Non si conosce il numero esatto delle vittime. Nonostante le cifre fornite da fonti governative riportino una stima di non oltre 40 o 50 morti (al momento della strage il governo parlò di 34 morti) le stime più attendibili indicano oltre 300 vittime, tutte tra i manifestanti.


特拉特洛尔科事件，也称作特拉特洛尔科大屠杀、特拉特洛尔科之夜（取自墨西哥作家艾琳娜·伯利亚托瓦斯卡同名书籍《La noche de Tlatelolco》），是一场墨西哥政府对学生、平民抗议者以及围观的无辜群众的大屠杀。这场屠杀发生在墨西哥城特拉特洛尔科的三种文化广场，时间是1968年10月2日下午至晚上，也是1968年墨西哥城奥运会开幕的十天前。


O Massacre de Tlatelolco ocorreu durante um verão de manifestações cada vez maiores na Cidade do México em protesto contra a realização dos Jogos Olímpicos de 1968 na cidade. As forças armadas do México abriram fogo contra civis desarmados em 2 de outubro de 1968, matando um número indeterminado, provavelmente centenas de estudantes. O massacre ocorreu na Praça das Três Culturas, na seção de Tlatelolco. O ataque é considerado parte da Guerra Suja Mexicana, quando o governo usou suas forças para suprimir a oposição política. O massacre ocorreu 10 dias antes da abertura das Olimpíadas de 1968.


Tlatelolco-massakren fant sted om ettermiddagen og kvelden den 2. oktober 1968 på Plaza de las Tres Culturas i bydelen Tlatelolco i Mexico by, ti dager før åpningen av de olympiske sommerlekene i 1968 i samme by. Hendelsesforløpet og tallet på dødsofre er svært kontroversielt, noen anslår at flere tusen omkom, andre opererer med 200 til 300 døde. Den meksikanske regjeringens offisielle tall etter hendelsen anga 4 døde og 20 sårede. Også antallet arresterte er kontroversielt.


Tlatelolco Katliamı (), 2 Ekim 1968 tarihinde Meksika'nın başkenti Meksiko'nun Plaza de las Tres Culturas meydanında hükûmet karşıtı gösteriler sırasında öğrenci ve sivillerin ordu ve polis tarafından öldürülmesi olayıdır. Olaylar, hükûmetin siyasi muhalefeti bastırmak için güçlerini kullandığı Meksika Kirli Savaşı'nın bir parçası olarak kabul edilmektedir. Katliam, 1968 Yaz Olimpiyatları'nın başlamasından 10 gün önce gerçekleşmiştir.


Le massacre de Tlatelolco a eu lieu dans l'après-midi et la nuit du sur la place des Trois Cultures dans le quartier de Tlatelolco à Mexico, dix jours avant la célébration des Jeux olympiques d'été au Mexique.


Masakra w Tlatelolco, masakra na placu Trzech Kultur – pacyfikacja manifestacji studenckiej przez meksykańskie siły rządowe, która miała miejsce w dzielnicy Tlatelolco miasta Meksyk 2 października 1968 roku na tak zwanym "placu Trzech Kultur" ("Plaza de las Tres Culturas"). Wydarzenia te noszą także nazwę "noc Tlatelolco".


Following a summer of increasingly large demonstrations protesting against the 1968 Olympics held in Mexico City, the Mexican Armed Forces opened fire on 2 October 1968 on unarmed civilians, killing an undetermined number, in the hundreds. It occurred in the Plaza de las Tres Culturas in the Tlatelolco section of Mexico City. The events are considered part of the Mexican Dirty War, when the US-backed PRI regime violently repressed political and social opposition. The massacre occurred 10 days before the opening ceremony of the Olympics, which were carried out normally.


La Masacre de Tlatelolco o Matanza del 2 de octubre es como se les conoce a los hechos ocurridos el 2 de octubre de 1968 durante un mitin llevado a cabo por estudiantes en la Plaza de las Tres Culturas, ubicada en la Unidad Habitacional Nonoalco-Tlatelolco, en Ciudad de México. Dicha concentración se llevaba a cabo en el contexto del movimiento estudiantil que había estallado el 22 de julio de 1968 debido a la represión de estudiantes por parte de las fuerzas policiacas del Distrito Federal y de elementos militares del Ejército mexicano, tras una riña entre alumnos de las Vocacionales 2 y 5 del IPN y de la preparatoria Isaac Ochoterena, incorporada a la UNAM.


مذبحة تلاتيلولكو

وقعت مذبحة تلاتيلولكو (Le massacre de Tlatelolco) ليلة 2 أكتوبر 1968 إلى بعد ظهر نفس اليوم في ميدان الثقافات الثلاث (Trois Cultures) في منطقة تلاتيلولكو في مدينة مكسيكو، قبل عشرة أيام من الاحتفال بدورة الألعاب الأولمبية الصيفية في المكسيك.


De Franse en Indiaanse Oorlog, ook bekend als "Fransen- en Indianenoorlog" (Engels: "French and Indian War") of "Fransindiaanse oorlog", is de Amerikaanse benaming voor het deel van de Zevenjarige Oorlog (1756-1763) dat zich afspeelde in wat nu Canada en het noordoosten van de Verenigde Staten is. Het was in dat gebied de laatste van vier koloniale oorlogen tussen de Fransen en de Engelsen. Aangezien het aantal Franse kolonisten volstrekt niet opwoog tegen dat van de Engelse (respectievelijk 60.000 tegenover 2 miljoen) waren de eersten genoodzaakt om een militair bondgenootschap aan te gaan met de lokale indiaanse bevolking.


Француски и индијански рат

Француски и индијански рат (, 1754-1763) био је део седмогодишњег рата који је вођен између Велике Британије и Француске у колонијама у Северној Америци.


フレンチ・インディアン戦争

フレンチ・インディアン戦争（フレンチ・インディアンせんそう、French and Indian War、1755年 - 1763年）は、七年戦争のうち、北アメリカを舞台に繰り広げられた一連の戦闘である。イギリス領アメリカ植民地とヌーベルフランスが主な戦場となり、いずれも、本国からの援助を得て戦闘が行われた。1756年、この戦争は北アメリカの地域紛争から世界的な戦争となった。カナダでは、一部の歴史家がこの戦争を単に七年戦争と呼ぶが、フランス系カナダ人はしばしば、この戦争のことをラ・ゲール・ド・ラ・コンケットLa Guerre de la Conquête（征服戦争）と表現する。


Fransk-indianska kriget, som ägde rum mellan 1754 och 1763, var den del av Sjuårskriget vilket utkämpades mellan Frankrike och Storbritannien i det som nu är USA och Kanada. Båda sidor var allierade med - och förde krig tillsammans med - olika amerikanska indianska nationer. I USA kallas kriget "French and Indian War", men i fransktalande delar av Kanada kallas det istället "guerre de la conquête", "erövringskriget".


Im Siebenjährigen Krieg in Nordamerika (; ) kämpften die Kolonialmächte Großbritannien und Frankreich, unterstützt von ihren jeweiligen indianischen Verbündeten, von 1754 bis 1763 um die Vorherrschaft in Nordamerika. Hauptschauplatz waren die britischen Ostküsten-Kolonien und Neufrankreich rund um den Sankt-Lorenz-Strom (ungefähr das heutige Québec). Die Auseinandersetzung war ein Teilkonflikt des Siebenjährigen Krieges, dessen Beginn die Geschichtsschreibung im Allgemeinen erst mit dem Einsetzen der Kampfhandlungen in Europa und den förmlichen Kriegserklärungen der beteiligten europäischen Mächte im Jahr 1756 ansetzt. Der Pariser Frieden von 1763 besiegelte das Ende der französischen Kolonialherrschaft in Nordamerika östlich des Mississippi. Der Krieg war daher von großer Bedeutung für die Geschichte Kanadas aber auch für die Entstehung der USA.


ഫ്രഞ്ച് ഇന്ത്യൻ യുദ്ധം

1756-63 ലെ ലോകവ്യാപകമായ ഏഴ് വർഷ യുദ്ധത്തിന്റെ വടക്കേ അമേരിക്കൻ രംഗഭൂമി ആയിരുന്നു ഫ്രഞ്ച് ഇന്ത്യൻ യുദ്ധം (1754-63). ബ്രിട്ടീഷ് അമേരിക്കയുടെ കോളനികൾ ന്യൂ ഫ്രാൻസിന്റെ എതിർപ്പിനെ എതിർത്തു. ഇരു രാജ്യങ്ങലെയും അവരുടെ മാതൃസംഘടനകളിൽ നിന്നും, അമേരിക്കൻ ഇന്ത്യൻ സഖ്യകക്ഷികളിൽ നിന്നും സൈനിക യൂണിറ്റുകൾ പിന്തുണച്ചിരുന്നു.യുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഫ്രഞ്ച് വടക്കൻ അമേരിക്കൻ കോളനികളിൽ ഏതാണ്ട് 60,000 കുടിയേറ്റക്കാരായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് വടക്കൻ അമേരിക്കൻ കോളനികളിൽ 2 ദശലക്ഷം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഫ്രഞ്ചുകാർക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ത്യക്കാരെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവന്നു. 1756 ൽ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ പരസ്പരം യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചു. പ്രാദേശികമാന്ദ്യമുണ്ടായ മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം, പ്രാദേശിക വിഷയത്തിൽ നിന്ന് ഒരു അന്തർദേശീയ സംഘർഷത്തിലേക്ക് പടർന്നു.


מלחמת הצרפתים והאינדיאנים

מלחמת הצרפתים והאינדיאנים (באנגלית: French and Indian War, בצרפתית: Guerre de la Conquête; "מלחמת הכיבוש") היא מערכה שהתנהלה בצפון אמריקה במשך תשע שנים, מ-1754 עד 1763, במקביל למלחמת שבע השנים באירופה. העימות, שהיה המלחמה הקולוניאלית הרביעית בין ממלכות צרפת ובריטניה, הסתיים בכיבוש בריטי של כל שטחי צרפת החדשה מזרחית לנהר המיסיסיפי, וכן של פלורידה הספרדית. כדי לפצות את בעלת בריתה, ספרד, על אובדנה של פלורידה, ויתרה צרפת על שליטתה בלואיזיאנה הצרפתית בשטח שממערב למיסיסיפי.


Γαλλοϊνδιανικός πόλεμος

Με τον όρο Γαλλοϊνδιανικός Πόλεμος (1754-1763) περιγράφονται οι συγκρούσεις που έλαβαν χώρα στην Βόρεια Αμερική, στα πλαίσια του Επταετούς πολέμου (1755-1764) που διεξήχθηκε μεταξύ όλων σχεδόν των μεγάλων δυνάμεων της εποχής και επηρέασε την Ευρώπη, τη Βόρεια και Νότια Αμερική, τη Αφρική (δυτικό τμήμα) και την Ασία (Ινδία και Φιλιππίνες). Στον Γαλλοϊνδιάνικο Πόλεμο συγκρούστηκαν το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και το Βασίλειο της Γαλλίας και ειδικότερα οι Βορειοαμερικανικές αποικίες και κτήσεις των δύο (δηλ. η Βρετανική Αμερική και η Νέα Γαλλία αντίστοιχα), καθώς και Ιθαγενείς Αμερικανοί, σύμμαχοι της δεύτερης στην πλειοψηφία τους. Για τους Γάλλους, ο πόλεμος είναι γνωστός ως "La guerre de la Conquête" (δηλ. "Πόλεμος της Κατάκτησης").


Războiul franco-indian (1754–1763) a fost teatrul nord-american de acțiune al mai globalului război de șapte ani și s-a dat între coloniile America britanică și Noua Franță, ambele fiind susținute de unități militare din metropolele sale, precum și de aliați amerindieni.


Североамериканский театр Семилетней войны, также Война с французами и индейцами () или Война завоевания () — четвёртый и последний вооружённый колониальный конфликт в Северной Америке между Великобританией и её колониями, с одной стороны, и Францией и союзными с ней индейскими племенами, с другой, являвшийся особым театром Семилетней войны (1756—1763 годы).


Suuri siirtomaasota tai ranskalais- ja intiaanisota oli Ranskan ja Ison-Britannian välillä käyty sota Pohjois-Amerikassa vuosien 1754 ja 1763 välillä. Ohiojoen laakson hallinnasta alkanut sota levisi muutaman vuoden jälkeen myös mantereen ulkopuolelle ja Euroopassa alkanut sota tuli tunnetuksi seitsenvuotisena sotana. Sota päättyi Pariisin rauhansopimukseen, jolla Ranska menetti alueensa Pohjois-Amerikassa.


Francoska in indijanska vojna je naziv za devetletni oboroženi konflikt v Severni Ameriki, ki je potekal kot del sedemletne vojne.


Френска и индианска война

Френската и индианска война () е американското название на войната на Великобритания срещу Франция и индиански племена в Северна Америка от 1754 до 1763 г.


La guerra franco-indiana rappresentò il fronte nordamericano della guerra dei sette anni.


프렌치 인디언 전쟁(, , 1754년 ~ 1763년)은 유럽에서 7년 전쟁이 일어나고 있을 때 북아메리카 대륙에서 오하이오강 주변의 인디언 영토를 둘러싸고 일어난 영국과 프랑스의 식민지 쟁탈 전쟁이다. 영국과 프랑스 모두 인디언들과 동맹을 맺었지만 영국측에서 볼 때 프랑스가 인디언과 동맹을 맺었기 때문에 ‘프랑스 - 인디언 전쟁’이라고 한다.


Франко-індіанська війна

Франко-індіанська війна або Війна з французами та индіанцями () — поширена у США назва війни між Королівством Великої Британії та Королівством Франція у Північній Америці з 1754 по 1763 роки. У 1756 війна переросла у загальносвітовий конфлікт, відомий як Семирічна війна і стала вважатися її північноамериканським театром дій. У Канаді її зазвичай називають просто Семирічна війна, хоча серед франко-канадців вона відома як «Завойовницька війна» (). У Європі немає спеціальної назви для північноамериканського етапу війни. Назва стосується головних ворогів британських колоністів: французьких королівських сил та союзних їм різноманітних індіанських племен, хоча на боці Королівства Великої Британії місцеве населення воювало також.


جنگ فرانسویان و سرخپوستان

جنگ فرانسویان و سرخپوستان، نام کلی برای جنگی میان انگلستان و فرانسه در آمریکای شمالی از ۱۷۵۷ تا ۱۷۶۳ میلادی می‌باشد. این جنگ در سال ۱۷۵۶ به جنگی که به نام جنگ هفت ساله معروف است پیوند خورد.


英法北美战争（），加拿大称为征服戰爭（），是1754年至1763年間大不列顛王國和法蘭西王國在北美的一場戰爭。


A Guerra Franco-Indígena é o conflito ocorrido entre 1754 e 1763 entre os britânicos e os franceses na suas colônias na América do Norte, tendo sido um dos teatros da Guerra dos Sete Anos. Ambos os lados possuíam povos nativos americanos como aliados. Os algonquinos e os hurões se aliaram com os franceses, enquanto os iroqueses se aliaram com os britânicos.


Es coneix com Guerra franco-índia (1754 - 1763) a la part de la Guerra dels Set Anys desenvolupada en l'Amèrica del Nord. El nom es refereix als dos principals enemics als quals es va enfrontar la Gran Bretanya: França i diferents tribus d'amerindis. També és coneguda com a Guerra de la Conquesta al Canadà. Aquest va ser el quart conflicte colonial entre França i Gran Bretanya.


Den franske og indianske krig var en niårig konflikt (1754–1763) i Nord-Amerika mellom Storbritannia, med sine kolonier og allierte blant indianerne (primært irokeserføderasjonen), mot Frankrike, samt dets kolonier og dets allierte blant indianerne (primært algonkinerne og huronene).


Fransız-Kızılderili Savaşı, 1754-1763 yılları arasında Kuzey Amerika'da Britanya ve Fransa arasında gerçekleşen bir savaştı. Savaş, Yedi Yıl Savaşı'nın Kuzey Amerika kısmını kapsamaktaydı.


Perang Perancis-Indian (Inggeris:French and Indian War) merupakan peperangan yang berlaku di Amerika Utara (1764-1763). Perang ini merupakan sebahagian daripada Perang Tujuh Tahun. Perang ini berlaku diantara Amerika British dan Perancis Baru, ataupun diantara Great Britain dan Perancis. Di akhir-akhir perang ini, kemenangan muktamad British dan Perancis menyerahkan Kanada kepada Britain. Dan lain-lain yang dijajah oleh Perancis diberi kepada Empayar Sepanyol.


La guerre de la Conquête (1754 – 1760) est le nom donné au Québec au théâtre militaire nord-américain avant et pendant la guerre de Sept Ans. Aux États-Unis, on désigne fréquemment ce conflit sous l'appellation de "" (« guerre contre les Français et les Indiens »). Elle voit s'affronter les Français, leurs milices de la Nouvelle-France et leurs alliés amérindiens d'un côté, et les Britanniques, leurs milices américaines et leurs alliés iroquois de l'autre, pour la domination coloniale de l'Amérique du Nord. Les hostilités commencent en 1754, deux ans avant le déclenchement de la guerre de Sept Ans en Europe, lors d'accrochages dans la vallée de l'Ohio.


Francúzska a indiánska vojna je časť sedemročnej vojny, ktorá sa odohrávala na severoamerickom bojisku. Stretli sa v nej Spojené kráľovstvo a Francúzsko podporované svojimi indiánskymi spojencami.


Wojna o panowanie w Ameryce Północnej, także wojna francusko-indiańska lub wojna z Francuzami i Indianami (ang. "French and Indian War", fr. "Guerre de la Conquête") – ostatnie, rozstrzygające starcie wieloletniego konfliktu pomiędzy Wielką Brytanią a Francją o dominację w Nowym Świecie, które rozpoczęło się w roku 1754. Wojna ta – jak nazwano szereg potyczek i bitew toczonych niewielkimi siłami na nieopanowanych jeszcze obszarach kontynentu – była jedną z pośrednich przyczyn, a zarazem częścią szerszego konfliktu międzynarodowego toczonego głównie w Europie, a zwanego wojną siedmioletnią.


The French and Indian War (1754–1763) pitted the colonies of British America against those of New France, each side supported by military units from the parent country and by Native American allies. At the start of the war, the French colonies had a population of roughly 60,000 settlers, compared with 2 million in the British colonies. The outnumbered French particularly depended on the natives.


Francouzsko-indiánská válka je označení té části sedmileté války, která se odehrávala na severoamerickém bojišti, kde se střetly Spojené království a Francie, resp. kolonie Britské Ameriky proti koloniím Nové Francie, přičemž každá strana byla podporována vojenskými jednotkami a spojenci z řad místních indiánů. Na začátku války měly francouzské kolonie přibližně 60 000 osadníků, ve srovnání s 2 miliony v britských koloniích. Převaha Francouzů závisela zejména na Indiánech.


Den franske og indianske krig er navnet på en niårig konflikt der varede fra 1754–1763 i Nordamerika mellem Storbritannien med sine kolonier og allierede blandt de oprindelige amerikanere (primært Irokserne) mod Frankrig samt dets kolonier og dets allierede blandt de oprindelige amerikanere (primært Algonqin og Huron). Krigen var én af mange knyttet til Syvårskrigen


الحرب الفرنسية والهندية

الحرب الفرنسية والهندية هو الاسم الأمريكي الذي يطلق على المواجهة بين الفرنسيين والبريطانيين من أجل السيطرة على أمريكا الشمالية. بدأ القتال في 1754، قبل عامين من اندلاع حرب السنوات السبع في أوروبا. في الولايات المتحدة الأمريكية، كثيرا ما يستخدم مصطلحالحرب الفرنسية الهندية، والتي تعني "الحرب ضد الفرنسيين والهنود" (الهنود تستخدم هنا بمعنى الهنود الأمريكيين الذين عاشوا في كندا الحالية). هذه الحرب بدأت عام 1754، خلال اشتباكات في نهر أوهايو، مختلف المعارك في هذه الحرب كانت بين الفرنسيين، ميليشيات من فرنسا الجديدة وحلفائهم من الهنود الأمريكيين من جهة، والبريطانيين، حلفاؤهم الأمريكيين من الثلاثة عشر مستعمرة وحلفاؤهم أيضا من ميليشيات الهنود الأمريكيين الإيروكوا من جهة أخرى. الحصار الأكثر إثارة هو حصار كيبيك 1759 . احتلال مونتريال سنة 1760 وضع حدا للحرب في أمريكا. وتم توزيع الأراضي الفرنسية على البريطانيين عام 1763 بموجب معاهدة باريس ماعدا جزر سان بيار وميكلون القريبة من جزيرة نيوفنلند.


Perang Prancis dan Indian adalah perang yang terjadi dari tahun 1754 hingga 1763 di Amerika Britania dan Prancis Baru (yang kini menjadi Amerika Serikat dan Kanada) antara Kerajaan Prancis dengan Kerajaan Britania Raya yang masing-masing bersekutu dengan suku-suku Indian. Perang ini disebut Perang Penaklukan oleh Orang Prancis Kanada.


De Vierde Engels-Nederlandse Oorlog (1780-1784) was een oorlog tussen de Republiek der Zeven Verenigde Provinciën en Groot-Brittannië. Pas in mei 1781 verklaarde de Republiek de oorlog aan Engeland, nadat dat land dat op 20 december 1780 had gedaan.


第四次英蘭戦争（、、1780年 - 1784年）は、グレートブリテン王国（イギリス）とネーデルラント連邦共和国（オランダ）の間の戦争。第四次英蘭戦争はアメリカ独立戦争と同時期の戦争であり、オランダがイギリスの敵国との貿易を継続したこととその適法性をめぐる英蘭間の紛争に起因した。


Der Vierte Englisch-Niederländische Krieg war ein militärischer Konflikt zwischen dem Königreich Großbritannien und den Vereinigten Provinzen der Niederlande in den Jahren 1780 bis 1784. Es war der vierte in einer Reihe Englisch-Niederländischer Seekriege im 17. und 18. Jahrhundert.


Четвёртая англо-голландская война

Четвёртая англо-голландская война — война между Великобританией и Нидерландами, длившаяся в период 1780—1784 годов.


La quarta guerra anglo-olandese durò dal 1780 al 1784. Il conflitto, sviluppatosi nell'ambito della guerra d'indipendenza americana, oppose il Regno Unito alla Repubblica delle Sette Province Unite, alleata al Regno di Francia ed al Regno di Spagna. La disastrosa impreparazione militare delle Province Unite permise al Regno Unito di guadagnare alcune concessioni territoriali nelle "Indie olandesi" e pose le condizioni per la Prima Rivoluzione batava.


La Quatrième guerre anglo-néerlandaise se déroula de 1780 à 1784. Il s'agit d'un conflit armé opposant la Grande-Bretagne aux Provinces-Unies, conflit sous-jacent à la guerre d'indépendance des États-Unis. La défaite des Provinces-Unies permit à la puissance britannique de soutirer de nombreuses concessions coloniales dans les Indes néerlandaises.


IV wojna angielsko-holenderska (1781-1784) – konflikt pomiędzy Wielką Brytanią a Republiką Zjednoczonych Prowincji. Wojna, motywowana imperialną rywalizacją, była katastrofą dla Niderlandów, które w wyniku przegranej mocno uzależniły swą politykę zagraniczną od polityki pruskiej.


The Fourth Anglo-Dutch War (; 1780–1784) was a conflict between the Kingdom of Great Britain and the Dutch Republic. The war, contemporary with the War of American Independence, broke out over British and Dutch disagreements on the legality and conduct of Dutch trade with Britain's enemies in that war.


La Cuarta Guerra anglo-neerlandesa fue un conflicto entre el Reino de Gran Bretaña y la República holandesa que duró de 1780 al 20 de mayo de 1784. La guerra, tangencialmente relacionada con la de Independencia de los Estados Unidos, estalló por desacuerdos entre los británicos y los holandeses sobre la legalidad y conducción del comercio neerlandés con los enemigos de Gran Bretaña en esa guerra.


Čtvrtá anglo-nizozemská válka (1780–1784) začala vyhlášením války ze strany Velké Británie dne 20. listopadu 1780. Vedla ji k tomu jednak politická a ekonomická podpora, kterou Spojené provincie nizozemské poskytovaly vzbouřeným americkým koloniím v americké válce za nezávislost, jednak vidina příležitosti ke krátké výnosné válce, neboť nizozemské loďstvo bylo již jen stínem toho, které zvítězilo v předchozích dvou anglo-nizozemských válkách, a nepředstavovalo už pro Royal Navy relevantního soupeře.


الحرب الإنجليزية الهولندية الرابعة

الحرب الإنجليزية الهولندية الرابعة (بالهولندية: Vierde Engels-Nederlandse Oorlog؛ 1780-1784): هي صراع بين مملكة بريطانيا العظمى وجمهورية هولندا. اندلعت الحرب -المتزامنة مع حرب الاستقلال الأمريكية- بسبب الخلافات البريطانية والهولندية حول شرعية التجارة الهولندية وممارستها مع أعداء بريطانيا في تلك الحرب.


สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สี่

สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สี่ (, , ค.ศ. 1780-1784) เป็นความขัดแย้งทางการทหารระหว่างราชอาณาจักรบริเตนใหญ่กับสาธารณรัฐดัตช์ ซึ่งเกิดขึ้นในระยะเวลาเดียวกันกับสงครามประกาศอิสรภาพอเมริกา โดยมีเหตุมาจากข้อตกลงที่ไม่ลงตัวกันเกี่ยวกับความถูกต้องทางการค้าระหว่างเนเธอร์แลนด์กับศัตรูของบริเตนใหญ่ในขณะนั้น


Perang Inggris-Belanda Keempat (1780-1784) adalah konflik bersenjata antara Kerajaan Britania Raya dan Republik Belanda yang pecah akibat perselisihan antara Britania Raya dan Belanda mengenai legalitas dan aktivitas perdagangan Belanda dengan musuh-musuh Britania dalam perang ini. Perang ini secara tidak langsung juga terkait dengan Perang Kemerdekaan Amerika Serikat.


De XIIe Paralympische Zomerspelen werden in 2004 in Athene, Griekenland gehouden, waar ook dat jaar de Olympische Spelen werden gehouden.


2004年アテネパラリンピック

2004年アテネパラリンピック（2004ねんアテネパラリンピック）は、2004年9月17日から9月28日に行われた第12回夏季パラリンピックである。ギリシャの首都アテネで開催された。


Paralympiska sommarspelen 2004 hölls i Aten, Grekland, från 17 september till 28 september och var det tolfte i ordningen. 3 806 idrottare från 136 länder deltog i 19 idrotter.


Die XII. Sommer-Paralympics fanden vom 17. bis 28. September 2004 in der griechischen Hauptstadt Athen statt. Dabei wurden 3808 paralympische Athleten aus 144 Ländern erwartet. Neben den Athleten arbeiteten rund 2000 offizielle Teambegleiter, 1000 Schieds- und Punktrichter sowie 15.000 ehrenamtliche Helfer mit, 3103 Medienvertreter waren akkreditiert.


2004 സമ്മർ പാരലീംപിക്സ്

12-ാമത് വേനൽക്കാല പാരാലിംപിക് ഗെയിംസ്, 2004 സെപ്റ്റംബർ 17 മുതൽ സെപ്റ്റംബർ 28 വരെ ഗ്രീസിലെ ഏഥൻസിൽ നടന്ന അന്തർദേശീയ ലിംപിക് കമ്മിറ്റിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ വൈകല്യമുള്ള അത്ലറ്റുകളുടെ ഒരു അന്തർദേശീയ മൾട്ടി കായിക പരിപാടിയായിരുന്നു 2004 സമ്മർ പാരലീംപിക്സ്.136 ദേശീയ പാരലീംപിക്സ് കമ്മിറ്റിയിൽ നിന്നായി 3,806 അത്ലറ്റുകൾ മത്സരിച്ചു. 1919- ൽ 519 മെഡലുകൾ നേടി.


המשחקים הפאראלימפיים אתונה (2004)

בשנת 2004 התקיימו באתונה המשחקים הפאראלימפיים, או אולימפיאדת הנכים ה-12. במשחקים השתתפו 3,806 ספורטאים מ-136 מדינות שונות שהספורטאי הזקן ביותר בן 66 והצעיר ביותר בן 11. המשחקים הפאראלימפיים החלו ב-17 בספטמבר והסתיימו ב-28 בספטמבר 2004.


Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2004

Οι Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2004 ήταν η 12η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού των Παραολυμπιακών Αγώνων και διεξήχθησαν στην Αθήνα (Ελλάδα) από τις 17 Σεπτεμβρίου έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2004.


Летние Паралимпийские игры 2004

Летние Паралимпийские игры 2004 проходили в городе Афины, Греция, с 17 по 28 сентября.


Vuoden 2004 Paralympialaiset järjestettiin Ateenassa 17.–28. syyskuuta. Kilpailut olivat järjestyksessään kahdennettoista ja niihin osallistui 3 808 urheilijaa 135 eri maasta.


I XII Giochi paralimpici estivi si sono svolti ad Atene dal 17 al 28 settembre 2004.


2004년 하계 패럴림픽

2004년 하계 패럴림픽(, , )은 2004년 9월 17일부터 9월 28일까지 그리스 아테네에서 개최된 하계 패럴림픽이다.


Літні Паралімпійські ігри 2004

Літні Паралімпійські ігри 2004 проходили в місті Афіни, Греція, з 17 по 28 вересня. Яскравим їх завершенням став виступ китайської команди танцюристів з порушення слуху на чолі із Тай Ліхуа.


بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۴

پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۴ () از ۱۷ تا ۲۸ سپتامبر، در آتن، یونان برگزار شد. این دوره، دوازدهمین دورهٔ بازی‌های پارالمپیک بود که با مشارکت حدود ۴٬۰۰۰ ورزشکار، در فواصل سنی ۱۱ تا ۶۶ سال، در آتن برگزار شد.


2004年夏季残疾人奥林匹克运动会

2004年夏季残奥会于2004年9月17日至28日在希腊雅典举行。為期11天。本届赛事共设19个大项，162个小项，共有来自136个国家和地区的3806名运动员参加本届赛事。


Os Jogos Paralímpicos de Verão de 2004 aconteceram, pela décima segunda vez, em Atenas, na Grécia, entre os dias 17 e 28 de Setembro de 2004, sob o lema "Força, Inspiração, Celebração".


Paralympiske sommerleker 2004 var de tolvte paralympiske sommerlekene. Lekene ble arrangert i Athen i Hellas fra 17. til 28. september 2004, på samme arenaer som Sommer-OL 2004. Det ble arrangert 519 øvelser med 3 806 deltakere fra 136 nasjoner.


Die Paralimpiese Somerspele 2004 (Grieks: Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2004) is tussen 17 en 28 September 2004 in Athene, Griekeland, aangebied. Tydens die geleentheid het 3 808 atlete uit 135 nasies aan 519 items in 19 verskillende sportsoorte deelgeneem. Dit was die twaalfde Paralimpiese Somerspele wat aangebied is.


Les XII Jeux paralympiques, intitulés Jeux paralympiques d'été 2004, se sont déroulés à Athènes du 17 au .


XII. letné paralympijské hry sa konali od 17. do 28. septembra 2004 v Aténach.


Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2004 – odbyły się w Atenach w Grecji w dniach 17 września do 28 września 2004 roku. Były to XII Igrzyska Paraolimpijskie. Uczestniczyło w nich 144 ekipy (około 4 000 zawodników w wieku od 11 do 66 lat).


The 2004 Summer Paralympics (), the 12th Summer Paralympic Games, were a major international multi-sport event for athletes with disabilities governed by the International Paralympic Committee, held in Athens, Greece from 17 to 28 September 2004. 3,806 athletes from 136 National Paralympic Committees competed. 519 medal events were held in 19 sports.


Los Juegos Paralímpicos de Atenas 2004 fueron los decimosegundos Juegos Paralímpicos de Verano y se celebraron en la ciudad de Atenas, Grecia, entre el 17 y el 28 de septiembre de 2004.


XII. letní paralympijské hry se konaly mezi 17. a 28. září 2004 v řeckých Athénách. Zúčastnilo se jich 3808 sportovců ze 135 zemí celého světa. Z her byli kvůli obtížnému testování a klasifikaci jejich postižení vyřazeni sportovci se specifickou poruchou učení. Toto vyloučení padlo po letních paralympijských hrách v Sydney, prvních hrách, kde byly poprvé zařazeny závody speciálně pro tyto závodníky a kde bylo zjištěno, že většina španělského basketbalového týmu vůbec není takto handicapovaná.


الألعاب البارالمبية الصيفية 2004

الألعاب البارالمبية الصيفية 2004 هي النسخة السادسة العشر من الألعاب البارالمبية بدأت في 17 سبتمبر وإنتهت في 28 سبتمبر 2004 في أثينا، اليونان بعد نجاح عرض المدينة في الحصول على شرف استضافة ألعاب البارلمبية، شارك 3806 رياضي في منافسات هذه النسخة ومن 136 دولة. إحتلت الولايات المتحدة الصدارة في ترتيب الميداليات بعد فوزها ب66 ميدالية ذهبية.


พาราลิมปิกฤดูร้อน 2004


Met de Reductie van Groningen wordt gedoeld op de capitulatie van stad Groningen voor het leger van prins Maurits van Nassau, de latere prins van Oranje, en Willem Lodewijk van Nassau-Dillenburg op 22 juli 1594. Dit betekende het einde van de Spaanse overheersing en tegelijk de aansluiting van de stad bij de Republiek, waarbij de stad werd samengevoegd met de Ommelanden. Het woord "reductie" komt uit het Latijn ("reductio") en betekent "het terugbrengen", dus de terugkeer naar de Republiek. Het feitelijke beleg van Groningen duurde maar twee maanden, maar daaraan vooraf ging een periode van ruim vijf jaar waarin alle toegangswegen tot de stad een voor een werden ingenomen.


Mit der Reductie van Groningen wird die Kapitulation der niederländischen Stadt Groningen vor den Truppen Prinz Moritz’ von Oranien und Wilhelm Ludwigs, Graf von Nassau-Dillenburg am 22. Juli 1594 bezeichnet.


L'assedio di Groninga del 1594 o terzo assedio di Groninga, fu un assedio svoltosi dal 19 maggio al 22 luglio 1594 presso la città di Groninga (attuali Paesi Bassi) nel corso della guerra degli ottant'anni. La città di Groninga venne assediata da un esercito anglo-olandese guidato dal principe Maurizio d'Orange. Gli spagnoli consegnarono la città il 22 luglio, dopo un fallito tentativo di liberare la città dall'assedio da parte del conte di Fuentes, Pedro Enríquez de Acevedo.


Le siège de Groningue (ou en néerlandais : "Reductie van Groningen") est un épisode de la guerre de Quatre-Vingts Ans qui s'est achevé par la capitulation de la ville loyaliste de Groningue devant l'armée des princes Maurice de Nassau et Guillaume-Louis de Nassau-Dillenbourg, le . Cette capitulation mit un terme à la dépendance de la Couronne d'Espagne et entraîna l'annexion, par la République des Provinces Unies, de la cité ainsi que des pays frisons voisins, les Ommelanden, pour former la province de Groningue.


The siege of Groningen was a two-month siege which commenced on 19 May 1594, and which took place during the Eighty Years' War and the Anglo-Spanish War. The Spanish-held city of Groningen was besieged by a Dutch and English army led by Prince Maurice of Orange. The Spanish surrendered the city on 22 July, after a failed relief attempt by the Count of Fuentes.


In de herfst van 2004 kwam er een einde aan de tweede ambtstermijn van de Oekraïense president Leonid Koetsjma. Een derde ambtstermijn voor Koetsjma, die vanaf 1994 aan de macht was geweest, zou in strijd zijn geweest met de Oekraïense wet, zodat hij niet kon deelnemen aan de presidentsverkiezingen, waarvan de eerste ronde plaatsvond op 31 oktober.


2004年ウクライナ大統領選挙

2004年ウクライナ大統領選挙（2004ねんウクライナだいとうりょうせんきょ、）は、2004年にウクライナで投開票が行われた大統領を選出する選挙である。


Presidentvalet i Ukraina ägde rum i november 2004. Valet stod i huvudsak mellan premiärminister Viktor Janukovytj och oppositionsledaren samt tidigare premiärminister Viktor Jusjtjenko. Presidentvalet hölls i en väldigt laddad atmosfär med anklagelser om mediapåverkning, valfusk och Jusjtjenko blev utsatt för förgiftning.


Präsidentschaftswahl in der Ukraine 2004

Die Präsidentschaftswahlen in der Ukraine im Herbst 2004 wurden allgemein als Richtungswahl für eine West- oder Ostorientierung des Landes angesehen. Der seit 1994 amtierende Präsident Leonid Kutschma konnte gemäß Verfassung nach zwei Amtszeiten nicht mehr kandidieren. Nach der Stichwahl am 21. November wurde der als russlandfreundlich geltende Wiktor Janukowytsch zum Sieger erklärt. Die sog. Orange Revolution (eine der Farbrevolutionen), ein mehrwöchiger friedlicher Protest gegen Wahlfälschungen, richtete sich gegen dieses Wahlergebnis. Auf Beschluss des Obersten Gerichts wurde die Stichwahl am 26. Dezember 2004 wiederholt, woraus der westlich orientierte Wiktor Juschtschenko als Sieger hervorging.


Прэзідэнцкія выбары ва Украіне (2004)

Прэзідэнцкія выбары ва Украіне 2004 года былі праведзены 31 кастрычніка, 21 лістапада і 26 снежня 2004 года. Прэзідэнцкія выбары былі чацвёртымі выбарамі, якія прайшлі ва Украіне пасля здабыцця незалежнасці ад Савецкага Саюза. На апошніх этапах вынікі былі аспрэчаныя паміж лідарам апазіцыі Віктарам Юшчанкам і тагачасным прэм'ер-міністрам Віктарам Януковічам з Партыі рэгіёнаў. Выбары праходзілі ў вельмі напружанай палітычнай атмасферы, з абвінавачваннямі ў прадузятасці СМІ, запалохванні выбаршчыкаў і атручванні кандыдата Юшчанка.


Alegerile prezidențiale din noiembrie 2004 din Ucraina s-au concentrat pe lupta dintre Viktor Ianukovici, fostul premier și liderul opoziției, Viktor Iușcenko. Ceilalți candidați nu au strâns mai mult de 6% din voturile total exprimate. Alegerile s-au desfășurat într-o atmosferă tensionată, și au fost caracterizate de manipularea și intimidarea mass mediei. Rezultatele oficiale, făcute publice pe 23 noiembrie, au fost în favoarea lui Ianukovici, însă repede au apărut acuzații de fraudă, atât din partea lui Iușcenko, cât și din partea observatorilor occidentali. Acestea au condus la o criză politică și proteste de stradă.


Президентские выборы на Украине (2004)

Четвёртые президентские выборы на Украине состоялись в октябре — декабре 2004 года. После двух туров (31 октября и 21 ноября 2004 года) было назначено повторное голосование, которое состоялось 26 декабря 2004 года. В итоге победу одержал Виктор Ющенко.


Ukrainassa järjestettiin 31. lokakuuta 2004 presidentinvaalien ensimmäinen kierros, missä istuva presidentti, Leonid Kutšma, ei enää ollut ehdokkaana. Vaalien ensimmäisellä kierroksella kumpikaan pääehdokkaista, ei länsimielinen Viktor Juštšenko eikä Venäjän näkyvästi tukema Viktor Janukovytš onnistunut keräämään yli puolta annetuista ääneistä. Vaalien toinen kierros kahden ensimmäisellä kierroksella eniten ääniä saaneen ehdokkaan välillä käytiin 21. marraskuuta 2004. Janukovytš julistettiin ensin voittajaksi, mutta 3. joulukuuta Ukrainan korkein oikeus mitätöi tuloksen ilmenneiden väärinkäytösten vuoksi, Vaalien toinen kierros käytiin uudelleen 26. joulukuuta 2004 ja niiden voittajaksi tuli opposition ehdokas Juštšhenko joka sai 52 prosenttia äänistä. ETYKin tarkkailijoiden mukaan uusintavaalissa oli paljon vähemmän väärinkäytöksiä kuin aikaisemmilla hkierroksilla. Juštšhenkon voittoa on kutsuttu Oranssiksi vallankumoukseksi.


Президентски избори в Украйна (2004)

На 3 декември 2004 г. Върховният съд на Украйна се произнася по жалбата, внесена от кандидата на опозицията за президент Виктор Юшченко за нарушения във втория кръг на президентските избори.


Elezioni presidenziali in Ucraina del 2004

Le elezioni presidenziali in Ucraina del 2004 si sono tenute il 31 ottobre (primo turno) e il 21 novembre (secondo turno); a seguito dell'annullamento dei risultati del ballottaggio, questo è stato nuovamente celebrato il 26 dicembre.


2004년 우크라이나 대통령 선거

2004년에 쿠치마 우크리이나 대통령의 임기 만료와 함께 대통령 선거가 치러졌다.


Вибори Президента України 2004

Президентські вибори в Україні 2004 року — чергові вибори керівника держави Україна, були проведені 31 жовтня, 21 листопада та 26 грудня 2004-го. Президентські вибори були четвертими виборами, що пройшли в Україні після здобуття незалежності від Радянського Союзу. На останніх етапах результати були оскаржені між лідером опозиції Віктором Ющенком і тодішнім прем'єр-міністром Віктором Януковичем з Партії регіонів. Вибори проходили у вкрай напруженій політичній атмосфері, із звинуваченнями в упередженості ЗМІ, залякуванні виборців і отруєнні кандидата Ющенка.


2004年烏克蘭總統選舉

2004年烏克蘭總統選舉於2004年10月31日舉行。如果無人得到過半數選票就將會於11月21日舉行第二輪投票。本次選舉是烏克蘭在1991年從前蘇聯獨立之後的第四次總統選舉。


Les Eleccions presidencials ucraïneses de 2004 es van dur a terme entre el 21 de novembre i el 26 de desembre de 2004. Van ser les quartes eleccions presidencials a Ucraïna després de la seva independència de la Unió Soviètica. La segona volta de les eleccions va ser objecte de controvèrsia entre el líder de l'oposició Víktor Iúsxenko i el primer ministre Víktor Ianukòvitx del Partit de les Regions. Les eleccions es van dur a terme en una atmosfera política molt carregada, amb acusacions de parcialitat dels mitjans, la intimidació dels votants i un enverinament del candidat Iúsxenko, qui va confirmar més tard ser objecte d'enverinament per dioxines.


Presidentvalget i Ukraina som ble holdt i november 2004 sto i all hovedsak mellom statsminister Viktor Janukovytsj og tidligere statsminister og opposisjonsleder Viktor Jusjtsjenko.


Élection présidentielle ukrainienne de 2004

L'élection présidentielle organisée en novembre et décembre 2004 en Ukraine a vu s'opposer, à deux reprises, le Premier ministre Viktor Ianoukovytch et l'ancien Premier ministre et dirigeant de l'opposition Viktor Iouchtchenko. Les élections se sont déroulées dans un climat tendu, sur fond de fraudes électorales et de manipulations médiatiques. La rumeur d'un empoisonnement de Iouchtchenko par les services secrets de Ianoukovytch a été un élément central du débat.


Wybory prezydenckie na Ukrainie w 2004 roku

Wybory prezydenckie na Ukrainie odbyły się w dwóch turach: 31 października i 21 listopada/26 grudnia 2004.


Presidential elections were held in Ukraine on 31 October, 21 November and 26 December 2004. The election was the fourth presidential election to take place in Ukraine following independence from the Soviet Union. The last stages of the election were contested between the opposition leader Viktor Yushchenko and the incumbent Prime Minister Viktor Yanukovych from the Party of Regions. The election was held in a highly charged political atmosphere, with allegations of media bias, voter intimidation and a poisoning of candidate Yushchenko with dioxin.


Elecciones presidenciales de Ucrania de 2004

Las elecciones presidenciales ucranianas de 2004 se celebraron el 31 de octubre, el 21 de noviembre y el 26 de diciembre de 2004. La elección fue la cuarta elección presidencial que tuvo lugar en Ucrania después de su independencia de la Unión Soviética. Las últimas etapas de la elección fueron objeto de controversia entre el líder de la oposición Víktor Yúshchenko y el actual primer ministro Víktor Yanukóvich del Partido de las Regiones. Las elecciones se celebraron en un ambiente político muy cargado, con acusaciones de parcialidad de los medios, la intimidación de votantes y un envenenamiento del candidato Yushchenko con dioxina.


الانتخابات الرئاسية الأوكرانية 2004

انتخابات الرئاسة الأوكرانية 2004 هي الانتخابات الرئاسية التي جرت في 2004، لانتخاب قائمة رؤساء أوكرانيا، فاز بالانتخابات فيكتور يوشتشينكو.


Europees kampioenschap hockey mannen 1970

Het Europees kampioenschap hockey (1970) had plaats van vrijdag 18 september tot en met zondag 27 september 1970 in Brussel, België. Het was de eerste editie van dit internationale sportevenement, dat onder auspiciën stond van de Europese hockeyfederatie (EHF).


Die Feldhockey-Europameisterschaft der Herren 1970 war die erste Feldhockey-Europameisterschaft der Herren. Sie fand vom 18. bis 27. September in Brüssel statt. Erster Europameister wurde (West-)Deutschland durch einen 3:1-Finalsieg gegen die Niederlande. Die besten vier Mannschaften qualifizierten sich für die Weltmeisterschaft 1971.


Чемпионат Европы по хоккею на траве среди мужчин 1970 — 1-й розыгрыш чемпионата Европы по хоккею на траве среди мужских сборных команд. Турнир прошёл с 18 по 27 сентября 1970 года в городе Брюссель (Бельгия).


The 1970 Men's EuroHockey Nations Championship was the inaugural edition of the Men's EuroHockey Nations Championship, the quadrennial international men's field hockey championship of Europe organized by the European Hockey Federation. It was held from 19 to 27 September 1970 in Brussels, Belgium.


Europees kampioenschap hockey mannen 1974

Het Europees kampioenschap hockey (1974) voor mannen had plaats van donderdag 2 mei tot en met zaterdag 11 mei 1974 in Madrid, Spanje. Het was de tweede editie van dit internationale sportevenement, dat onder auspiciën stond van de Europese hockeyfederatie (EHF). Titelverdediger was West-Duitsland.


Europamästerskapet i landhockey för herrar 1974 var den andra upplagan av Europamästerskapet i landhockey. Turneringen spelades i Madrid i Spanien och vanns av Spanien.


Die Feldhockey-Europameisterschaft der Herren 1974 war die zweite Ausgabe der Feldhockey-Europameisterschaft der Herren. Sie fand vom 2. bis 12. Mai in Madrid statt. Der Titelverteidiger Deutschland musste sich dem Gastgeber Spanien im Finale mit 1:0 geschlagen geben.


Чемпионат Европы по хоккею на траве среди мужчин 1974 года — 2-й розыгрыш чемпионата Европы по хоккею на траве среди мужских сборных команд. Турнир прошёл с 2 по 11 мая в городе Мадрид (Испания).


The 1974 Men's EuroHockey Nations Championship was the second edition of the Men's EuroHockey Nations Championship, the quadrennial international men's field hockey championship of Europe organized by the European Hockey Federation. It was held at Club de Campo Villa de Madrid in Madrid, Spain from 2 to 11 May 1974.


Campeonato Europeo de Hockey sobre Hierba Masculino de 1974

El II Campeonato Europeo de Hockey sobre Hierba Masculino se celebró en Madrid (España), entre el 2 de mayo y el 11 de mayo de 1974, bajo la organización de la Real Federación Española de Hockey (RFEH) y la Federación Europea de Hockey (EHF).


Europees kampioenschap hockey mannen 1978

Het Europees kampioenschap hockey (1978) voor mannen had plaats van zaterdag 2 september tot en met zondag 10 september 1978 in Hannover in het toenmalige West-Duitsland. Het was de derde editie van dit internationale sportevenement, dat onder auspiciën stond van de Europese hockeyfederatie (EHF). Spanje was titelverdediger.


Die Feldhockey-Europameisterschaft der Herren 1978 war die dritte Ausgabe der Feldhockey-Europameisterschaft der Herren. Sie fand vom 2. bis 10. September in Hannover statt. Die deutsche Auswahl konnte als Gastgeber ihren zweiten Titel erringen.


Чемпионат Европы по хоккею на траве среди мужчин 1978 — 3-й розыгрыш чемпионата Европы по хоккею на траве среди мужских сборных команд. Турнир прошёл с 2 по 10 сентября 1978 года в городе Ганновер (ФРГ).


Majstrovstvá Európy v pozemnom hokeji mužov 1978 boli v poradí 3. majstrovstvá Európy v pozemnom hokeji mužov, ktoré organizuje Európska federácia pozemného hokeja (EHF). Konali sa v dňoch od 2.9. septembra 1978 v Hannoveri, v spolkovej krajine Dolné Sasko, v Nemecku, za účasti 12 tímov. Nováčikom turnaja bolo iba družstvo Gibraltáru. Pred turnajom sa prvýkrát hrala kvalifikácia. Titul získalo domáce , ktoré vo finálovom stretnutí zvíťazilo nad .


The 1978 Men's EuroHockey Nations Championship was the third edition of the Men's EuroHockey Nations Championship, the quadrennial international men's field hockey championship of Europe organized by the European Hockey Federation. It was held in Hanover, West Germany from 2 to 10 September 1978.


Campeonato Europeo de Hockey sobre Hierba Masculino de 1978

El III Campeonato Europeo de Hockey sobre Hierba Masculino se celebró en Hannover (Alemania Occidental), entre el 2 de septiembre y el 10 de septiembre de 1978, bajo la organización de la Federación Europea de Hockey (EHF).


Europees kampioenschap hockey mannen 1983

Het Europees kampioenschap hockey (1983) voor mannen had plaats van donderdag 18 augustus tot en met zaterdag 27 augustus 1983 in het Wagener-stadion in Amstelveen, Nederland. Het was de vierde editie van dit internationale sportevenement, dat onder auspiciën stond van de Europese hockeyfederatie (EHF). West-Duitsland was titelverdediger.


Europamästerskapet i landhockey för herrar 1983 var den fjärde upplagan av Europamästerskapet i landhockey. Turneringen spelades i Amsterdam i Nederländerna och vanns av Nederländerna.


Die 4. Feldhockey-Europameisterschaft der Herren 1983 wurde vom 18. bis 28. August 1983 in Amsterdam, Niederlande ausgetragen. Titelverteidiger Deutschland beendete das Turnier als Dritter. Gastgeber Niederlande sicherte sich durch ein 12:10 im Siebenmeterschießen gegen die Sowjetunion ihren ersten Titel.


Чемпионат Европы по хоккею на траве среди мужчин 1983 — 4-й розыгрыш чемпионата Европы по хоккею на траве среди мужских сборных команд. Турнир прошёл с 18 по 27 августа 1983 года в городе Амстердам (в его пригороде Амстелвен), Нидерланды.


Majstrovstvá Európy v pozemnom hokeji mužov 1983 boli v poradí 4. majstrovstvá Európy v pozemnom hokeji mužov, ktoré organizuje Európska federácia pozemného hokeja (EHF). Konali sa v dňoch od 18.28. augusta 1983 v Amstelveene (metropolitná časť Amsterdamu), v Holandsku, za účasti 12 tímov. Zápasy sa odohrali na štadióne Wagener-stadion s kapacitou pre 9 000 divákov. Titul získalo domáce , ktoré vo finálovom stretnutí zvíťazilo nad . Pre strieborný Sovietsky zväz to bola prvá medaila.


The 1983 Men's EuroHockey Nations Championship was the fourth edition of the Men's EuroHockey Nations Championship, the quadrennial international men's field hockey championship of Europe organized by the European Hockey Federation. It was held in Amstelveen, Netherlands from 18 to 28 August 1983.


Europees kampioenschap hockey mannen 1987

Het Europees kampioenschap hockey (1987) voor mannen had plaats van donderdag 20 augustus tot en met zondag 30 augustus 1987 in het "Dynamo"-stadion in Moskou in de toenmalige Sovjet-Unie. Het was de vijfde editie van dit internationale sportevenement, dat onder auspiciën stond van de Europese hockeyfederatie (EHF). Titelverdediger was Nederland.


Die Feldhockey-Europameisterschaft der Herren 1987 war die fünfte Ausgabe der Feldhockey-Europameisterschaft der Herren. Sie fand vom 20. bis 30. August 1983 in Moskau statt. Der Titelverteidiger Niederlande musste im Finale erneut ins Siebenmeterschießen. Dort konnten die Niederländer sich mit 3:0 gegen Engländer durchsetzen.


Чемпионат Европы по хоккею на траве среди мужчин 1987 — 5-й розыгрыш чемпионата Европы по хоккею на траве среди мужских сборных команд. Турнир прошёл с 20 по 30 августа 1987 года в городе Москве, СССР.


Majstrovstvá Európy v pozemnom hokeji mužov 1987 boli v poradí 5. majstrovstvá Európy v pozemnom hokeji mužov, ktoré organizuje Európska federácia pozemného hokeja (EHF). Konali sa v dňoch od 20.30. augusta 1987 v Moskve, v Sovietskom zväze, za účasti 12 tímov. Titul obhájilo , ktoré vo finálovom stretnutí zvíťazilo nad . Pre strieborné Anglicko to bolo najlepšie dosiahnuté umiestnenie na ME.


The 1987 Men's EuroHockey Nations Championship was the fifth edition of the Men's EuroHockey Nations Championship, the quadrennial international men's field hockey championship of Europe organized by the European Hockey Federation. It was held in Moscow, Soviet Union from 20 to 30 August 1987.


De Februarirevolutie (Russisch: Февральская революция, "Fevralskaja revoljuzija") van 1917 was het begin van de Russische Revolutie. In de Sovjet-Unie werd de Februarirevolutie ook wel de Democratische Bourgeoisierevolutie van 1917 genoemd. Het resultaat van de Februarirevolutie was het gedwongen aftreden van tsaar Nicolaas II. De revolutie vond plaats van 8 tot 15 maart (23 februari tot 2 maart oude kalender). In Petrograd (toenmalige naam van Sint-Petersburg) vielen er 1.443 dodelijke slachtoffers. In dit artikel worden de data weergegeven volgens de oude juliaanse kalender die toentertijd gangbaar was in keizerrijk Rusland.


Фебруарска револуција

Фебруарска револуција је прва од две револуције у царској Русији 1917. Догодила се између 8. и 12. марта (23. и 27. фебруара по јулијанском календару) 1917. године и њена непосредна последица је абдикација цара Николаја II, колапс Руске империје и крај династије Романов. Некомунистичка руска привремена влада кнеза Георгија Лавова је заменила царску власт. После Јулских дана Лавова је наследио Александар Керенски. Привремена влада је био савез између либерала и социјалиста који су желели да подстакне политичке реформе, стварање демократски изабране извршне и Уставотворну скупштину.


2月革命（2がつかくめい、, ）は、第一次世界大戦中のロシアで1917年に発生した革命運動である。ロマノフ朝による帝政（ロシア帝国）が崩壊し、数年間の革命と内戦を経てソビエト連邦の設立につながった。


Februarirevolutionen 1917 () inledde ryska revolutionen och innebar bland annat att tsar Nikolaj II abdikerade och en provisorisk regering bildades med liberaler och socialister. Omkring 1500-2000 människor blev dödade eller allvarligt skadade. Revolutionen var till stor del ett resultat av det pågående första världskriget och ett missnöje med hur landet styrdes av tsarinnan Alexandra av Hessen och Nikolajs ministrar, som styrde i hans ställe medan han tog sig rollen som överbefälhavare. Rysslands deltagande i kriget ansågs vara den huvudsakliga orsaken till de interna problem som landet genomlevde, och att tsaren själv associerades med kriget förvärrade hans situation ytterligare.


Die Februarrevolution ( / Transkription "Fewralskaja Rewoljuzija") des Jahres 1917 beendete die Zarenherrschaft in Russland. Der Name geht auf den damals in Russland geltenden Julianischen Kalender zurück, denn nach diesem begann die Revolution am 23. Februar. Nach gregorianischer Zeitrechnung ist das der 8. März. Unmittelbare Ursachen der Februarrevolution waren die Auswirkungen des Ersten Weltkrieges, von wirtschaftlicher und vor allem auch militärischer Schwäche, bis zur Mangelversorgung der Bevölkerung, vor allem mit Lebensmitteln, aber auch unbeseitigte politische und organisatorische Probleme, die bereits die Revolution von 1905 begründeten.


Лютаўская рэвалюцыя

Лютаўская рэвалюцыя 1917 — рэвалюцыя ў Расійскай імперыі, вынікам якой стала падзенне манархіі, абвяшчэнне рэспублікі і пераход улады да Часовага ўрада.


מהפכת פברואר

מהפכת פברואר של 1917 באימפריה הרוסית הייתה השלב הראשון במהפכה הרוסית. תוצאתה המיידית הייתה ויתורו של הצאר ניקולאי השני על כס המלוכה ברוסיה.


Επανάσταση του Φεβρουαρίου

Η Επανάσταση του Φεβρουαρίου σηματοδότησε την απαρχή της Ρωσικής Επανάστασης του 1917. Προκάλεσε σε διάστημα ολίγων ημερών την παραίτηση του Αυτοκράτορα Νικολάου Β΄, το τέλος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της δυναστείας των Ρομανόφ.


Revoluția din Februarie din 1917 din Rusia a fost primul stadiu al Revoluției ruse din 1917. Rezultatul imediat al acestei revoluții a fost abdicarea țarului Nicolae al II-lea.


Февральская революция

Февральская революция 1917 года в России (в советской историографии — Февральская буржуазно-демократическая революция или Февральский переворот, так же Февральские беспорядки и Февральщина, на Западе также часто используется название Мартовская революция (, в соответствии с календарём нового стиля)) — массовые антиправительственные выступления петроградских рабочих и солдат петроградского гарнизона, приведшие к свержению российской монархии и созданию Временного правительства, сосредоточившего в своих руках всю законодательную и исполнительную власть в России. Революционные события охватили период конца февраля — начала марта 1917 года (по юлианскому календарю, действовавшему в то время в России).


Helmikuun vallankumous oli maaliskuussa 1917 Venäjällä tapahtunut vallankumous, jonka seurauksena keisarinvalta kukistui. Nikolai II luopui kruunusta veljensä Mikael Aleksandrovitš Romanovin hyväksi, joka luovutti vallan edelleen väliaikaiselle hallitukselle. Vallankumouksen tärkeimmät syyt olivat Venäjän huono menestys ensimmäisessä maailmansodassa sekä Nikolai II:n henkilökohtainen epäsuosio hallitsijana. Vallankumouksen tapahtumat sijoittuivat lähinnä valtakunnan pääkaupunkiin Pietariin, pääasiassa ajalle 8.–16. maaliskuuta (juliaanisen kalenterin mukaan 23. helmikuuta – 3. maaliskuuta) 1917. Helmikuun vallankumous nähdään osana laajempaa Venäjän vallankumousta, joka jatkui myöhemmin samana vuonna lokakuun vallankumouksessa.


Fébruarska revolúcija v Rusiji leta 1917 je del revolucionarnega vrenja tistega časa in prvi korak k oktobrski revoluciji. Februarska revolucija je bila uperjena proti carju. Ukinjena je bila cesarska oblast in vzpostavljena republika. Začasna vlada je razpisala volitve v ustavodajno skupščino. Že precej pred temi volitvami pa so boljševiki zbrali »(deputatov)«. S tem pa se je pričelo dvovladje.


Февруарска революция (1917)

Февруарската революция от 1917 година е антимонархическа революция в Руската империя, в резултат на която е свалена монархията и е установена република.


ফেব্রুয়ারি বিপ্লব

ফেব্রুয়ারি বিপ্লব রাশিয়ার জার নিকোলাস দ্বিতীয় পদত্যাগ করে, এবং তার সরকারের সাথে রাশিয়ার অসামরিক সরকারের পরিবর্তে। তবে, অভ্যন্তরীণ দ্বন্দ্বের মাধ্যমে আঞ্চলিক সরকার দুর্বল হয়ে পড়েছিল। এটি প্রথম বিশ্বযুদ্ধের মজুরি অব্যাহত রেখেছে, যা ক্রমবর্ধমানভাবে জনপ্রিয় নয়। সামাজিক, অর্থনৈতিক ও রাজনৈতিক সম্পর্ককে প্রভাবিত করে রাশিয়াতে একটি জাতীয় সংকট উদ্ভূত। শিল্প ও পরিবহনের মধ্যে ব্যাঘাত ঘটেছে, এবং বিধান প্রাপ্তিতে অসুবিধাগুলি বৃদ্ধি পেয়েছে। ১৯১৭ সালে গ্রস শিল্প উৎপাদন ৩৬% এর বেশি হ্রাস পেয়েছিল যা ১৯১৪ সালে ছিল। শরত্কালে ইউরাল, ডনবাস এবং অন্যান্য শিল্পকেন্দ্রগুলিতে ৫০% টিরও বেশি অংশ বন্ধ হয়ে গিয়েছিল, যার ফলে ব্যাপক বেকারত্ব দেখা দেয় । একই সময়ে, জীবনযাত্রার ব্যয় ক্রমবর্ধমান বৃদ্ধি প্রকৃত বেতন ১৯১৩ সালে ছিল কি থেকে ৫০% কমে। অক্টোবর ১৯১৭ সালে রাশিয়ার জাতীয় ঋণ ৫০ বিলিয়ন রুবেল বেড়ে গিয়েছিল। এর মধ্যে, বিদেশী সরকারগুলোর ঋণ ১১ বিলিয়ন রুবেলের বেশি। দেশের আর্থিক দেউলিয়াতার হুমকির সম্মুখীন দেশটি।


La rivoluzione di febbraio è la prima fase della rivoluzione russa del 1917.


பெப்ரவரிப் புரட்சி

1917இன் பெப்ரவரிப் புரட்சி () அவ்வாண்டில் உருசியாவில் நிகழ்ந்த இரு புரட்சிகளில் முதலாவதாகும். இது அன்றைய நாளில் தலைநகராக விளங்கிய பெட்ரோகிராடை ஒட்டி (இன்றைய நாள் சென் பீட்டர்ஸ்பேர்க்), மார்ச்சு மாதத்தில் மகளிர் தினத்தன்று (யூலியன் நாட்காட்டியில் பெப்ரவரிக் கடைசி) நிகழ்ந்தது. இந்தப் புரட்சி தலைநகரில் அதனைச் சுற்றியப் பகுதிகளில் மட்டுமே ஒருவாரத்திற்கும் குறைவான நாட்களுக்கே நிகழ்ந்தது. இந்தப் புரட்சியின்போது பெருந்திரளான மக்கள் மறியலும் காவல்துறைக்கும் சிறப்புக் காவல் படையும் உருசியப் பேரரசிற்கு நம்பிக்கையானவர்களாக கடைசிவரை விளங்கிய ஜென்டார்மெசுக்களுமிடையே துப்பாக்கிச் சண்டையும் நடந்தன. புரட்சியின் கடைசி நாட்களில் உருசிய படைத்துறையும் புரட்சியாளர்களுடன் இணைந்தனர். இந்தப் புரட்சியின் உடனடி நிகழ்வாக சார் மன்னராக விளங்கிய நிக்கலாஸ் II தமது மணிமகுடத்தைத் துறந்தார்; இதன்மூலம் உரோமானாவ் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்ததுடன் உருசியப் பேரரசும் முடிவுற்றது. சார் மன்னருக்கு மாற்றாக இளவரசர் ஜார்ஜ் இல்வோவ் தலைமையில் இடைக்கால அரசு உருவாக்கப்பட்டது. இந்த இடைக்கால அரசு தாராளவாதிகளும், அரசியல் சீர்திருத்தம் வேண்டிய சோசலிசவாதிகளும் இணைந்து உருவாக்கிய கூட்டணியாகும். இவர்கள் மக்களாட்சி முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆட்சித்துறையையும் உருசிய அரசமைப்பு மன்றத்தையும் அமைத்தனர். அதேநேரத்தில் சோசலிசவாதிகள் பெட்ரோகிராடு தொழிலாளர் பேரவையை உருவாக்கி இடைக்கால அரசுடன் இணைந்து ஆட்சி நடத்தியது; இது இரட்டை ஆட்சி முறைமை என அழைக்கப்பட்டது.


2월 혁명(, February Revolution)은 제1차 세계 대전 중인 1917년 3월 8일에 러시아에서 일어난 러시아 혁명이다. 로마노프 왕조가 세운 제국이 무너지고 러시아 황제 니콜라이 2세는 폐위되었으며, 러시아 제국은 멸망했다. 이후 몇년 간의 혁명과 내전을 거쳐 소비에트 연방의 설립으로 이어졌다.


Лютнева революція

Лютне́ва револю́ція 1917 ро́ку в Росії — революційні події лютого-березня 1917 року, що завершились падінням монархії у Російській імперії.


انقلاب فوریه

انقلاب فوریه ، نخستین گام از دو انقلاب در ۱۹۱۷ با محوریت پتروگراد (سن پترزبورگ کنونی) بود که در ماه مارس (اواخر فوریه در گاه‌شماری ژولینی) در روسیه اتفاق افتاد. از نتایج اولیه و اصلی این انقلاب، کناره‌گیری نیکلای دوم و پایان یافتن حکومت سلسلهٔ رومانوف‌ها بود. پس از آن، یک دولت موقت زیر نظر گئورگی لووف تشکیل شد. این دولت، حاصل اتحاد لیبرال‌ها و سوسیالیستهایی بود که خواهان اصلاحات سیاسی بودند. آن‌ها با برگزاری انتخابات دموکراتیک، قوه مجریه و مجلس موکلان را تشکیل دادند. در عین حال، سوسیالیست‌ها شورای پتروگراد را ایجاد کردند که به موازات دولت موقت در روسیه حکومت می‌کرد.


俄国二月革命（俄语：）是在1917年3月8日（儒略历2月23日）于俄罗斯发生的民主革命，是俄国革命的序幕。为区别于第一次俄国革命，也称第二次俄国革命。革命结果是俄罗斯皇帝尼古拉二世被迫逊位，俄罗斯帝国灭亡。革命中皇帝失去权力，而且有大约一千五百至二千人在混乱中被杀或受重伤。继而统治俄国的新政府是自由主义者与资本主义者的政治联盟俄国临时政府，用以谋求政治改革及创造一个以民主选出的行政部门与立宪会议。


A Revolução de Fevereiro de 1917 inaugurou a primeira fase da Revolução Russa e durou uma semana. Seu resultado imediato foi a abdicação do czar Nicolau II. Ela ocorreu como resultado da insatisfação popular com a autocracia czarista e com a participação do país na Primeira Guerra Mundial. Ela levou a transferência de poder do czar para um regime republicano e democrático, surgido da aliança entre liberais e socialistas que pretendiam conduzir reformas políticas.


La Revolució de Febrer de 1917 que va tenir lloc a Rússia, va marcar la primera etapa de la Revolució russa de 1917. Va provocar l'abdicació del tsar Nicolau II. Aquesta revolució va néixer com una reacció a la política realitzada pel tsar, en particular, la implicació directa de Rússia en la Primera Guerra Mundial, a la qual s'oposava una aliança en major part liberal formada per reformistes polítics qui volien establir una assemblea constituent escollida democràticament. El règim naixent va resultar d'una aliança entre liberals i socialistes, creant un executiu triat democràticament i una assemblea constituent.


Februarrevolusjonen (russisk: Февральская революция, Fevralskaja revoljutsija) i Russland i 1917 var begynnelsen på den russiske revolusjon. Den brøt ut og resulterte i at tsar Nikolaj II abdiserte.


Şubat Devrimi (Rusça: Февральская революция; Fevraliskaya Revolyutsiya), I. Dünya Savaşı sırasında 1917'de ortaya çıkan devrimci hareketidir. Devrim, Romanov Hanedanı ve Rus İmparatorluğu'nun çöküşü, ardından Rusya İç Savaşı ve Sovyetler Birliği'nin kuruluşuna sebep olmuştur. Aslında devrim 8 Mart Dünya Kadınlar Gününde başlamış fakat o dönemde Rusya'da kullanılan Jülyen takvimine göre 23 Şubat 1917'ye denk geldiği için "Şubat Devrimi" olarak tarihe geçmiştir.


Cách mạng tháng Hai (tiếng Nga: Февра́льская револю́ция, IPA: [fʲɪvˈralʲskəjə rʲɪvɐˈlʲutsɨjə], tr. Fevrálʹskaya revolyútsiya), được biết tới trong nền sử học Xô viết như là Các mạng tư sản tháng Hai (February Bourgeois Democratic Revolution) và thỉnh thoảng được gọi là Cách mạng tháng Ba, là một trong hai cuộc cách mạng đã diễn ra trong nước Nga trong năm 1917.


Die Februarie-rewolusie (Russies: Февральская революция / "Fevral'skaja revoljuzija") in 1917 in Rusland was die eerste fase van die Russiese Rewolusie van 1917. Die onmiddellike gevolge was die abdikasie van tsaar Nikolaas II, die val van Keiserlike Rusland en die einde van die Romanof-dinastie. ’n Voorlopige regering onder prins Georgi Lwof het die tsaar vervang. Lwof is later weer deur Aleksander Kerenski vervang. Die Tussentydse Regering was ’n alliansie tussen liberale en sosialiste wat politieke hervormings wou teweegbring en ’n demokraties verkose regering wou daarstel.


Revolusi Februari () juga dikenali dalam kalangan sejarawan Soviet sebagai Revolusi Demokratik Borjuis Februari, merupakan revolusi pertama yang berlaku di Rusia pada tahun 1917.


La révolution de Février marque le début de la révolution russe de 1917. Elle provoque en quelques jours l'abdication de l'empereur Nicolas II, la fin de l'Empire russe et de la dynastie des Romanov.


Februárová revolúcia () predstavuje prvú etapu revolučných udalostí v Rusku, ktoré sa vystupňovali na začiatku marca 1917 (Ruská revolúcia). Z chronologického hľadiska je druhou demokratickou revolúciou, ktorá zachvátila krajinu (po prvých revolučných udalostiach v rokoch 1905/1907).


The February Revolution (, tr. ), known in Soviet historiography as the February Bourgeois Democratic Revolution and sometimes as the March Revolution, was the first of two revolutions which took place in Russia in 1917.


La Revolución de Febrero de 1917 en el Imperio ruso marcó la primera etapa de la Revolución rusa de 1917. Causó la abdicación del zar Nicolás II, puso fin a la monarquía rusa y llevó a la formación de un Gobierno provisional. Esta revolución nació como reacción a la política realizada por el zar, su negación a otorgar reformas políticas liberalizadoras y a la participación de Rusia en la Primera Guerra Mundial, que había infligido grandes penurias a la población. El régimen naciente resultó de una alianza entre liberales y socialistas que debía dar paso a un ejecutivo elegido democráticamente y una asamblea constituyente.


Únorová revoluce byla jedna ze dvou revolucí roku 1917 v Ruském impériu, která vypukla v závěrečné fázi první světové války a předcházela vypuknutí Říjnové revoluce.


Februarrevolutionen er betegnelsen for de begivenheder i februar 1917, som førte til, at zar Nikolaj 2. af Rusland måtte abdicere. Februarrevolutionen var den første af de to russiske revolutioner i 1917. Den regering, der kom til ved Februarrevolutionen, blev selv afsat af Lenins bolsjevikker ved Oktoberrevolutionen.


ثورة فبراير عام 1917 كانت الأولى من اثنتين من الثورات في روسيا في عام 1917. بدأت في 8 مارس وانتهت في 12 من نفس الشهر وكانت أول نتيجة لها إلغاء نظام القيصر نيقولا الثاني وإلغاء الامبراطورية الروسية ومعها حكم عائلة رومانوف. حلت الحكومة الروسية المؤقتة بقيادة الأمير غيورغي لفوف الغير شيوعية محل القيصر. بعد الضجة التي حدثت أيام تموز/يوليو، خلف لفوف ألكسندر كيرينسكي. الحكومة المؤقتة كانت عبارة عن تحالف بين الليبراليين والاشتراكيين الذين ارادوا ان تفتعل الإصلاح السياسي، وخلق جمعية تأسيسية تنفيذية منتخبة ديمقراطيا.


การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์

การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ () ค.ศ. 1917 เป็นการปฏิวัติครั้งแรกจากสองครั้งในประเทศรัสเซียใน ค.ศ. 1917 มีศูนย์กลางในกรุงเปโตรกราด (ปัจจุบันคือ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) เมืองหลวงของรัสเซียในขณะนั้น ในวันสตรีในเดือนมีนาคม (ปลายเดือนกุมภาพันธ์ตามปฏิทินจูเลียน) การปฏิวัติจำกัดอยู่ในเมืองหลวงและปริมณฑล และกินเวลาน้อยกว่าหนึ่งสัปดาห์ มีการเดินขบวนขนาดใหญ่และการปะทะด้วยอาวุธกับตำรวจและฌ็องดารีเย (gendarme) กำลังสุดท้ายที่ภักดีต่อพระมหากษัตริย์รัสเซีย ในวันท้าย ๆ กองทัพรัสเซียที่กบฏเข้ากับนักปฏิวัติ ผลทันทีของการปฏิวัติคือ การสละราชสมบัติของซาร์นิโคลัสที่ 2 ยุติราชวงศ์โรมานอฟ และสิ้นสุดจักรวรรดิรัสเซีย ซาร์ถูกแทนด้วยรัฐบาลชั่วคราวรัสเซียภายใต้เจ้าเกออร์กี ลวอฟ รัฐบาลชั่วคราวเป็นพันธมิตรระหว่างนักเสรีนิยมและสังคมนิยมที่ต้องการปฏิรูปการเมือง พวกเขาตั้งฝ่ายบริหารที่มีการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตยและสภาร่างรัฐธรรมนูญ ขณะเดียวกัน นักสังคมนิยมยังตั้งสภาโซเวียตเปโตรกราดซึ่งปกครองร่วมกับรัฐบาลชั่วคราว เป็นการตกลงที่เรียก สองอำนาจ (Dual Power)


Revolusi Februari tahun 1917 di Rusia adalah tahap pertama Revolusi Rusia tahun 1917. Akibat dari revolusi ini adalah abdikasi Tsar Nicholas II, runtuhnya kekaisaran Rusia, dan berakhirnya dinasti Romanov. Pemerintahan provisional, non-Komunis di bawah Pangeran Georgy Lvov menggantukan tsar, Pangeran Lvov lalu diteruskan oleh Alexander Kerensky setelah huru-hara saat hari Juli. Pemerintahan provisional merupakan aliansi antara kaum liberal dan kaum sosialis yang ingin melaksanakan reformasi politik, membuat eksekutif yang dipilih secara demokratis, dan dewan konstituante.


In 1975 was Azië, de bakermat van de hockeysport, voor het eerst gastheer van het wereldkampioenschap hockey voor mannen. Maleisië viel de eer te beurt van de organisatie van de derde editie, die van zaterdag 1 maart tot en met zaterdag 15 maart 1975 werd gehouden. Plaats van handeling was het "Merdeka Stadium" in de hoofdstad Kuala Lumpur. Titelverdediger was Nederland, dat twee jaar eerder bij het WK in eigen land (Amstelveen) de bokaal won ten koste van India. Het toernooi, onder auspiciën van de wereldhockeybond FIH, werd geteisterd door overvloedige regen, waardoor een aantal duels moest worden uitgesteld en werd verplaatst naar elders in Maleisië, onder meer in Ipoh. Uit pure wanhoop riep de organisatie op na verloop van tijd de hulp in van plaatselijke 'regendokters', de zogeheten "Bommahs", om de regengoden gunstig te stemmen.


Feldhockey-Weltmeisterschaft der Herren 1975

Die 3. Feldhockey-Weltmeisterschaft der Herren wurde vom 1. März 1975 bis zum 15. März 1975 in Kuala Lumpur auf Naturrasen ausgetragen. Es nahmen zwölf Mannschaften an dem Turnier teil, die zunächst in zwei Gruppen eingeteilt wurden. Für einen Sieg gab es zwei Punkte. Indien wurde nach einem 2:1-Finalsieg gegen Pakistan zum bisher einzigen Mal Weltmeister. Deutschland wurde Dritter.


Чемпионат мира по хоккею на траве среди мужчин 1975

3-й чемпионат мира по хоккею на траве среди мужчин ("The 1975 Men’s Hockey World Cup; Кубок мира по хоккею на траве среди мужчин 1975") проводился с 1 марта по 15 марта 1975 на стадионе в городе Куала-Лумпур (Малайзия).


Maahockeyn maailmanmestaruuskilpailut 1975 olivat järjestyksessään kolmannet maahockeyn maailmanmestaruuskilpailut. MM-lopputurnaus käytiin 1.–15. maaliskuuta Malesian Kuala Lumpurissa, ja siihen osallistui 12 maajoukkuetta. Intia voitti historiansa ensimmäisen ja vuoteen 2019 mennessä ainoan mestaruuden voitettuaan loppuottelussa Pakistanin 2–1. Pronssiottelussa Länsi-Saksa voitti isäntämaa Malesian 4–0. Turnauksen maalikuninkuus jaettiin seitsemällä osumalla Alankomaiden Ties Kruizen, Pakistanin Manzoor-ul Hassanin ja Puolan Stefan Otulakowskin kesken.


Campionato mondiale di hockey su prato 1975


Hoki Piala Dunia 1975 adalah edisi ketiga Hoki Piala Dunia kejohanan Lelaki. Ia telah diadakan di Kuala Lumpur, Malaysia. Pada perlawanan akhir, India menewaskan Pakistan dengan jaringan 2-1. Ia adalah penampilan perlawanan akhir Piala Dunia kedua bagi kedua-dua negara, Pakistan adalah pemenang Piala Dunia sulung pada tahun 1971, dan India merupakan naib juara Piala Dunia 1973, yang diadakan di Amstelveen, Belanda. Pasukan Jerman menewaskan tuan rumah, pasukan Malaysia, dengan jaringan gol 4-0 untuk penentuan tempat ketiga.


The 1975 Hockey World Cup was the third edition of the Hockey World Cup men's field hockey tournament. It was held in Kuala Lumpur, Malaysia. In the final, India defeated Pakistan from a goal difference of 2–1. Surjit Singh scored the first crucial goal followed with the winner from Ashok Kumar. It was the second World Cup Final appearance for both the nations; Pakistan was the winner of the inaugural World Cup in 1971, and India, the runner-up of 1973 edition. Germany defeated hosts, Malaysia, with a goal difference of 4–0 for third place.


1975 पुरुष हॉकी विश्वकप

1975 हॉकी विश्व कप पुरुषों के हॉकी टूर्नामेंट का तीसरा संस्करण था। यह कुआलालंपुर, मलेशिया में आयोजित किया गया और भारत ने फाइनल में पाकिस्तान को 2-1 के गोल अंतर से हराकर स्वर्ण पदक प्राप्त किया।


De Zeeslag bij Gibraltar vond plaats op 25 april 1607. Gedurende de Tachtigjarige Oorlog verraste een Nederlandse vloot een Spaanse vloot voor anker in de Baai van Gibraltar. Gedurende de vier uur durende actie werd, volgens Nederlandse bronnen, de gehele Spaanse vloot vernietigd.


ジブラルタルの海戦 （オランダ語:Zeeslag bij Gibraltar, スペイン語:Batalla de Gibraltar）は八十年戦争におけるネーデルラント連邦共和国（オランダ）とスペインの戦い。


Die Schlacht bei Gibraltar fand am 25. April 1607 während des Achtzigjährigen Krieges statt, als ein niederländischer Verband ein spanisches Geschwader in der Bucht von Gibraltar überraschte. Die Schlacht, in der zwei Drittel der spanischen Schiffe versenkt wurden, endete mit einem niederländischen Sieg. Die Schlacht dauerte vier Stunden lang.


Битва при Гибралтаре (1607)

Гибралтарская битва — морское сражение, состоявшееся 25 апреля 1607 года во время Восьмидесятилетней войны. Согласно голландским источникам, нидерландский флот застал врасплох стоящую на якоре у Гибралтара испанскую армаду и в течение четырёхчасового боя полностью её уничтожил. В свою очередь, испанские источники отрицают разгром своего флота и заявляют о намного меньших потерях.


Gibraltarin taistelu käytiin Gibraltarin edustalla 25. huhtikuuta 1607. Se oli osa kahdeksankymmenvuotista sotaa. Alankomaiden laivasto yllätti ja tuhosi täysin Gibraltarinlahdelle ankkuroituneen espanjalaislaivaston. Neljätuhatta espanjalaista ja sata alankomaalaista menetti henkensä taistelussa.


La battaglia di Gibilterra del 1607 fu uno scontro navale della Guerra degli ottant'anni risoltosi con una netta vittoria dei ribelli olandesi, riusciti ad arrecare ingenti danni alla flotta spagnola all'ancora a Gibilterra, che giocò un ruolo decisivo nello spingere gli Asburgo di Spagna al tavolo delle trattative della c.d. Tregua dei dodici anni.


지브롤터 해전은 1607년 4월 25일 80년 전쟁(Eighty Years' War)의 일환으로 벌어진 전투로 네덜란드 함대가 지브롤터 만에 정박하고 있던 스페인함대를 기습함으로써 발발하였다. 4시간에 걸친 교전 끝에 스페인 함대는 격멸 당했다.


A batalha de Gibraltar foi um combate naval ocorrido em 25 de abril de 1607 durante a Guerra dos Oitenta Anos no qual a frota das República das Sete Províncias Unidas dos Países Baixos surpreendeu e atacou durante quatro horas a frota espanhola ancorada na baía de Gibraltar. A batalha terminou com a vitória holandesa.


La batalla naval de Gibraltar va ser un combat naval esdevingut el 25 d'abril de 1607 durant la Guerra dels Vuitanta Anys en el qual una flota de les Províncies Unides dels Països Baixos va sorprendre i va atacar durant quatre hores la flota espanyola amarrada a la badia de Gibraltar. La batalla va acabar amb una contundent victòria holandesa.


La bataille de Gibraltar oppose, le , durant la guerre de Quatre-Vingts Ans, une flotte hollandaise commandée par Jacob van Heemskerk, qui surprend une flotte espagnole ancrée dans la baie de Gibraltar et l'anéantit après quatre heures de combat.


Bitwa morska w Zatoce Gibraltarskiej – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 25 kwietnia 1607 r. w trakcie wojny osiemdziesięcioletniej. Stronami konfliktu były z jednej strony Republika Zjednoczonych Niderlandów, a z drugiej Hiszpania. Bitwa zakończyła się całkowitym zniszczeniem floty hiszpańskiej zakotwiczonej w Zatoce.


The naval Battle of Gibraltar took place on 25 April 1607, during the Eighty Years' War, when a Dutch fleet surprised and engaged a Spanish fleet anchored at the Bay of Gibraltar. During the four hours of action, most of the Spanish ships were destroyed.


La batalla de Gibraltar fue un combate naval acaecido el 25 de abril de 1607 durante la guerra de los Ochenta Años en el que una flota de las Provincias Unidas de los Países Bajos sorprendió y atacó durante cuatro horas a la flota española amarrada en la bahía de Gibraltar. La batalla terminó con una victoria neerlandesa.


Bitva u Gibraltaru v roce 1607 byla jednodenní námořní bitva v rámci Osmdesátileté války mezi Nizozemím a Španělskem, ke které došlo když 25. dubna 1607 nizozemská flotila přepadla španělskou flotilu zakotvenou v Gibraltarské zátoce a během čtyř hodin ji z větší části zničila.


Pertempuran Gibraltar terjadi pada tanggal 25 April 1607 selama Perang Delapan Puluh Tahun ketika angkatan laut Belanda mengejutkan dan menyerang angkatan laut Spanyol yang bersandar di Teluk Gibraltar. Selama empat jam pertempuran, seluruh angkatan laut Spanyol hancur.


De Slag bij Hampton Roads vond plaats op 9 maart 1862 tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Het was de eerste zeeslag tussen gepantserde stoomschepen.


Битка код Хемптон Роудса

Битка код Хемптон Роудса (), 8-9. марта 1862, била је тактички нерешена поморска битка у америчком грађанском рату, иако је флота Уније претрпела знатне губитке. Ова битка сматра се првим сукобом оклопљених бродова у историји: оклопњаче Меримак, на страни Конфедерације, и оклопњаче Монитор, на страни Уније.


ハンプトン・ローズ海戦（ハンプトン・ローズかいせん、Battle of Hampton Roads）、別名モニターとメリマックの戦い（the Battle of the "Monitor" and the "Merrimack"）は南北戦争中に生起した海戦。この海戦は鉄板で装甲された動力軍艦（すなわち装甲艦）同士の歴史上最初の戦いとして有名であり、アメリカ合衆国海軍の革新的な設計の装甲艦「モニター」とアメリカ連合国海軍の装甲艦「バージニア」（これは合衆国軍艦「メリマック」の焼けた船体を改造したものである）が交戦した。主要な海戦は1862年3月8日から9日にバージニア州ハンプトン・ローズ河口付近のシーウェルズ・ポイント (Sewell's Point) 沖で行なわれた。


Slaget vid Hampton Roads var ett sjöslag under amerikanska inbördeskriget den 8–9 mars 1862 som stod i Hampton Roads, Virginia.


Die Schlacht von Hampton Roads, oft auch als "Die Schlacht der Panzerschiffe" oder "Schlacht zwischen Virginia und Monitor" bezeichnet, war ein Seegefecht während des Amerikanischen Bürgerkrieges. Sie ging als erstes Gefecht zwischen Panzerschiffen in die Geschichte ein und fand am 8. und 9. März 1862 in der Mündung des James, den Hampton Roads, in Virginia statt.


קרב המפטון רודס

קרב המפטון רודס (באנגלית: Hampton Roads), הנקרא לעיתים הקרב בין "מוניטור" ל"מרימק", התחולל במהלך מלחמת האזרחים האמריקאית. עיקר פרסומו בא לו על שום היותו הקרב הימי הראשון בין שתי אוניות משוריינות, או ליתר דיוק בין שתי אוניות מחופות שריון: "USS מוניטור" של צי האיחוד ואוניית מדינות הקונפדרציה "וירג'יניה". "וירג'יניה" השתייכה לפנים לצי האיחוד ונשאה את השם "מרימק", אך נפלה שלל, שופצה וזכתה לשם חדש.


Битва на Хэмптонском рейде

Битва на Хэмптонском рейде или Бой «Вирджинии» с «Монитором» — самое известное и знаменательное морское сражение Гражданской войны в США. В ходе битвы, длившейся с перерывами с 8 по 9 марта 1862 года, произошёл первый в истории бой броненосных кораблей, оказавший значительное влияние на развитие военно-морской науки и вооружений. События тех дней разворачивались на Хэмптонском рейде в месте слияния Элизабет-Ривер и реки Нансемонд с рекой Джеймс недалеко от места впадения последней в Чесапикский залив. Сражение было частью планов Конфедерации по прорыву морской блокады северян, отрезавшей от международной торговли крупные города южан Норфолк и Ричмонд.


Hampton Roadsin taistelu oli Yhdysvaltain sisällissodan merkittävin meritaistelu. Taistelu käytiin 8–9. maaliskuuta 1862 Hampton Roadsissa Virginian osavaltiossa. Taistelu käytiin, kun Etelävaltiot yrittivät murtaa Pohjoisvaltioiden Norfolkin ja Richmondin saarron. Taistelu oli ensimmäinen ironclad-alusten kohtaaminen. Etelävaltioiden CSS Virginia onnistui upottamaan kaksi Pohjoisvaltioiden fregattia eivätkä Pohjoisvaltiot kyenneet upottamaan sitä, vaikka saivat apuun oman ironcladinsa USS Monitorin.


La battaglia di Hampton Roads, spesso detta battaglia di "Monitor" e "Merrimack" (o Merrimac), fu la più celebre ed importante battaglia navale della guerra di secessione americana dal punto di vista dello sviluppo della marina militare. Fu combattuta in due giorni, dall'8 al 9 marzo 1862, ad Hampton Roads, in Virginia, dove i fiumi Elizabeth e Nansemond confluiscono nel James appena prima che questo si immetta nella Chesapeake Bay. La battaglia fu una parte degli sforzi dei Confederati per rompere il blocco navale messo in atto dall'Unione, che aveva tagliato fuori le più grandi città della Virginia (Norfolk e Richmond) dal commercio internazionale.


모니터와 메리맥 해전은 남북 전쟁 당시 벌어진 세계 최초의 철갑선 해전으로 이 전투에서 북부 연방이 승리해 남부 연합의 바다를 봉쇄하고 유럽의 개입을 막는 데 성공했고 뿐만 아니라 목제 전함 시대의 종말을 알렸다.


Битва на рейді Гемптон-Роудс

Битва на рейді Гемптон-Роудс або Бій «Вірджинії» з «Монітором» — найвідоміший і знаменний морський бій Громадянської війни в США.


نبرد هامپتون رودز

نبرد هاپتون رودز، معروف به نبرد مانیتور و میریماک (یا ویرجینیا) یا نبرد آیرونکلندز، به یاد ماندنی‌ترین و مهم‌ترین جنگ دریایی در زمان جنگ داخلی آمریکا، از لحاظ گستردگی نیروهای دریایی بود. این نبرد دو روز، در ۸–۹ مارس ۱۸۶۲، به طول انجامید و در هامپتون رودز، یک لنگرگاه طبیعی در ویرجینیا و در مکان رسیدن رودهای الیزابت و نانسموند به رود جیمز و پیش از ورود به خلیج چساپیک در نزدیکی شهر نورفک به وقوع پیوست. این نبرد بوسیلهٔ ایالات مؤتلفه با هدف خارج کردن شهرهای بزرگ ویرجینیا، نورفک و ریچموند از محاصرهٔ ایالات متحده، که به قطع دسترسی آن‌ها به آب‌های بین‌المللی منجر شده بود، انجام شد.


漢普頓錨地海戰（又称：汉普顿锚地之战，，英语也称：Battle of the Monitor and Merrimack或Merrimac）是美國內戰的一次海戰。从海军发展的观点来看，这次海战是美国南北战争最著名和最为重要的海战，是历史上第一次以鋼制成装甲的鐵甲艦之间对决，南方邦聯的和北方聯邦的浅水重炮舰於維吉尼亞附近的漢普頓錨地從1862年3月8至9日进行的战斗。北方联邦的封锁切断了弗吉尼亚州最大城市诺福克和里士满的国际贸易。此次海战是南方邦联为打破封锁而努力的一部分。


A Batalha de Hampton Roads, popularmente conhecida como "batalha do Monitor e do Merrimack", foi uma batalha naval ocorrida durante a Guerra de Secessão norte-americana no dia 9 de março de 1862. A batalha aconteceu em frente ao "Sewell's Point", um promontório perto da boca do canal de "Hampton Roads" (Virgínia), sendo esta foz a única saída das águas que alimentam o canal até a baía de Chesapeake e a mar aberto.


Hampton Roads Muharebesi veya Ironclads (Zırhlılar) Muharebesi, Amerikan İç Savaşı sırasında 8-9 Mart 1862 tarihlerinde gerçekleşmiş deniz muharebesidir. Muharebe, Konfederasyon'a bağlı Virginia'nın en büyük şehirleri Norfolk ve Richmond'daki uluslararası ticareti engelleyen Birlik ablukasını kırmak amacıyla yapıldı.


Trận Hampton Roads, thường được gọi là Trận đánh "Monitor" và "Merrimack" (hoặc "Merrimac"), hay là Trận chiến giữa các tàu bọc sắt, là trận hải chiến nổi tiếng nhất và được cho là quan trọng nhất thời Nội chiến Hoa Kỳ đối với sự phát triển của các lực lượng hải quân. Nó diễn ra trong hai ngày 8 và 9 tháng 3 năm 1862 tại Hampton Roads, một vũng tàu ở Virginia nơi hai con sông Elizabeth và sông Nansemond hợp với sông James trước khi đổ ra vịnh Chesapeake. Trận đánh này là một phần trong nỗ lực của Liên minh miền Nam nhằm phá vỡ cuộc phong tỏa của miền Bắc, vốn đang cô lập các thành phố lớn nhất của tiểu bang Virginia là Norfolk và Richmond ra khỏi nền thương mại quốc tế.


Le combat naval de Hampton Roads, également appelé Combat du et du "Merrimack", est un combat naval de la guerre de Sécession, qui se déroule les et .


Bitwa w zatoce Hampton Roads – bitwa morska stoczona przez okręty Unii i Konfederacji podczas wojny secesyjnej w USA, rozegrana w dniach 8–9 marca 1862 roku. Było to pierwsze starcie okrętów pancernych w historii. Bitwa rozpoczęła kampanię półwyspową.


The Battle of Hampton Roads, also referred to as the Battle of the "Monitor" and "Merrimack (rebuilt and renamed as the CSS Virginia") or the Battle of Ironclads, was a naval battle during the American Civil War.


La batalla de Hampton Roads, popularmente conocida como "batalla del "Monitor" y el "Merrimac"", fue una batalla naval de la Guerra de Secesión estadounidense que tuvo lugar el 8 de marzo de 1862 frente a "Sewell's Point", un promontorio cercano a la boca del canal de "Hampton Roads" (Virginia), siendo esta boca la única salida de las aguas interiores que alimentan el canal a la bahía de Chesapeake y a mar abierto.


Bitva na Hampton Roads (anglicky: "Battle of Hampton Roads"), také známá jako Bitva Monitoru a Merrimacku, byla námořní bitva, která byla svedena v rámci americké občanské války, mezi stranami Unie a Konfederace. Poprvé se zde střetly obrněné lodě, a to USS Monitor (na straně Unie) a CSS Virginia (také známá pod Unijním názvem USS Merrimack, nasazena na straně Konfederace). Bitva byla součástí pokusu prolomit unijní blokádu jižanských přístavů, a znemožnit blokádu v okolí řeky James. Odehrála se na Hampton Roads, což je soutok tří řek, které se stékají těsně před Chesapeakskou zátokou. Bitva proběhla 8.-9. března 1862. Bitvy se účastnilo větší množství plavidel, avšak důležitým byl právě první střet obrněných lodí.


Slaget ved Hampton Roads, som oftest kaldes Kampen mellem "Monitor" og "Merrimack", var et søslag i den amerikanske borgerkrig. Det huskes ikke mindst fordi det var det første slag mellem to jernpansrede skibe USS "Monitor" og CSS "Virginia". Søslaget foregik i hovedsagen den 8. og 9. marts 1862 ud for Sewell's Point, et snævert farvand nær mundingen af Hampton Roads, Virginia.