Yèn rinaras kaanane yêkti / malah aran nêrahi sadaya / tan mung mring manungsa bae / nadyan mring kutu-kutu / sato kewan miwah sanggyaning / kang têtuwuhan samya / uga antuk giyuh / kawuryan yèn kawisesa / kataman ing sarasanirèng sêsakit / miwah antuk palastra //