 davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ  Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin lojistik alanında faaliyet gösteren müşterilerine araçları için yakıt alırken veya yük taşımacılığına ilişkin diğer hizmetlerden yararlanırken özel bir kart vasıtasıyla kullanabilecekleri nakitsiz bir ödeme sistemi sağlayan bir şirket olduğunu, davalı şirketin müvekkilinin müşterisi olarak aralarında ticari ilişki nedeniyle kendisine temin edilen kartı kullandığını, müvekkilinin kendisine bu nedenle kestiği faturaların bakiye kısmı olan 22.435,02 Euro  borcu bulunduğunu, müvekkili tarafından bakiye borç için Almanya'da  Fulda Asliye Hukuk Mahkemesinin 2 O 695/10 nolu dosyası ile dava açtıklarını, Fulda Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/08/2011 tarihli kararı ile 22.435,02 Euro  tutarındaki ana paranın faizi, yargılama gideri ve vekalet ücreti ile birlikte ödenmesine karar verildiğini, ayrıca bu mahkeme tarafından 10/10/2011 tarihinde yargılama giderine dair bir  hüküm daha kurulduğunu, bu hükümde toplam 2.506,50 Euro tutarındaki yargılama giderinin faiziyle davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, iş bu kararın kesinleştiğini ancak kararın üzerinden 7 yıl geçmiş olmasına rağmen davalı tarafından müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalı şirketin Almanya'da herhangi bir malvarlığı bulunmaması nedeniyle alacağın tahsili için davalı şirketin Türkiye'de bulunan malvarlığından tahsil edilmesi gerektiğini belirterek, Fulda Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 2 O 695/10 nolu dosya numarası tahtında verilen kesinleşmiş 03/08/2011 tarihli mahkeme hükmünün MÖHUK uyarınca tenfizine, Fulda Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 2 O 695/10 dosya numarası tahtında verilen keşinleşmiş 10/10/2011 tarıhli yargılama giderlerine dair mahkeme hükmünün  tenfizine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın açtığı tanıma ve tenfiz davasına konu kararın Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen bir karar olduğunu, öncelikle davanın görev yönünden reddini talep ettiklerini, ayrıca müvekkili şirketin merkezi ve adresinin Antalya olduğunu, bu bakımdan da davaya bakmakla yetkili mahkemenin Antalya Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğundan bahisle yetki itirazında bulunarak davanın yetki yönünden reddine karar verilmesini talep etmiş, davacı şirketin Alman Menşeli bir şirket olduğunu, Türkiyede ikametgahı bulunmadığını, davacının öncelikle tanıma tenfiz talep etmesi için teminat göstermek zorunda olduğunu, teminat göstermeksizin iş bu dava açıldığından teminat şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini belirtmiş, esas yönünden ise davacının tanıma ve tenfize konu ettiği alacağın sözleşmeden kaynaklanan bir alacak hakkı olduğunu TBK hükümlerine göre sözleşmeden kaynaklanan hakların talebi beş yıllık zamanaşımına  tabi olduğunu, söz konusu mahkeme ilamının 2011 yılına ilişkin olduğundan beş yıllık hak düşürücü sürenin geçerek zamanaşımına uğradığını, davanın zamanaşımından dolayı reddine karar verilmesi gerektiğini, dava dayanığı mahkeme kararının yapılan yargılamasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, müvekkili firmanın o tarihteki yetkililerine herhangi bir tebligat yapılarak delil sunmalarına ve savunma yapmalarına imkan verilmediğini, ayrıca davalı şirketin müvekkilleri tarafından 2013 yılında devralındığını, davacı tarafından firmanın devralındığı tarihte  mahkeme kararı ile ilgili müvekkiline herhangi bir başvurusunun bulunmadığını, davacı tarafın kasıtlı davranarak şirketin devrinden sonra alacağın tahsili için tanıma ve tenfiz yoluna başvurmuş olduğundan davanın reddi gerektiğini, ayrıca MÖHUK m. 54'te tenfizin şartlarının düzenlendiğini, kanun uyarınca kendisine karşı tenfiz istenen kişinin hükmü veren mahkemeye usulüne uygun bir şekilde çağrılmamış yada mahkemede temsil edilmemiş veyahıt gıyabında verilen hususlardan birine  dayanarak Türk mahkemesinde itiraz etme şartı arandığını, müvekkilinin tenfize ilişkin karardan iş bu dava dilekçesinin tebliği ile haberdar olduklarını, ayrıca kabul anlamına gelmemek kaydıyla, tenfizi istenen kararın 2011 yılına ait olduğunu hukuki  sonuçlarının 2011 yılından itibaren doğmaya başlayacağından  davacı tarafça 2011 yılındaki TC Merkez Bankasının efektif Euro satış kuru esas alanarak TL'ye çevrilmesi gerekirken davacı tarafça tanıma ve tenfiz davasının açtığı tarihteki güncel döviz kuru esas alanarak TL'ye çevrilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, tanıma ve tenfizin şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 
 Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili şirkete sigortalı ... plakalı aracın tek taraflı karıştığı kaza neticesinde... vefat ettiğini aracı süren sürücünün kaza tespit tutanağına ... olarak geçtiğini fakat daha sonra ifadeler alındığında sürücünün ... olduğunun tespit edildiğini bu şahsın ise alkollü olduğunun tespit edildiğini, müvekkili şirketin müteveffadan dolayı ailesine toplam 2015.279,00-TL tazminat ödediğini bu rakamın %20 icra inkar tazminatı ile birlikte takip tarihi itibariyle işleyecek avans fazili ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilerek yapılan yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.