 Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, dava dışı ... Ltd. Şti'nin ortaklarından olduğunu, şirket ile dava dışı ... Bankası A.Ş arasında akdedilen 07/05/2008 tarihli Genel Kredi ve Teminat Sözleşmesini müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, bu sözleşmeye istinaden şirket adına ... hesabının açıldığını ve şirkete 1.000.000,00 TL tutarında kredi kullandırıldığını, ancak borcun süresinde ödenmemesi nedeniyle hesabın kat edilerek dava dışı asıl borçlu ve müteselsil kefil aleyhine Küçükçekmece ...İcra Müdürlüğü'nün ... E.sayılı dosyasıyla icra takibi yapıldığını ve bu takipte 14.149,79 TL asıl alacak ve yıllık % 99 oranından temerrüt faizi ve faizin % 5' i oranında gider vergisi ve avukatlık ücreti ve icra masraflarıyla birlikte toplam 17.667,13 TL'nin ödenmesinin talep edildiğini, takibin 19/04/2011 tarihinde kesinleştiğini, müvekkili aleyhine haciz işlemlerine başlandığını, bu süreçte bankanın alacağını 05/12/2012 tarihli sözleşme ile ... A.Ş'ye devrettiğini ve bu şirketin ... A.Ş ile birleştiğini ve temlik alan alacaklı tarafından icra dosyasının yenilendiğini ve müvekkilinin 1/4 maliki olduğu taşınmaz üzerine haciz şerhi konulduğunu, haczin kaldırılması taşınmazın satışının önlenmesi için icra dosyasına 109.079,00 TL ödendiğini, bu miktarın 3.090,78 TL' sinin takipten önce, geri kalan 82.482,61 TL'sinin ise takipten sonra işlemiş yıllık % 99 oranından hesaplanan faiz olduğunu, ayrıca % 5' i tutarındaki gider vergisinin de talep edildiğini, ödenen % 5 oranındaki BSMV'nin 4.124,13 TL miktarında bulunduğunu, dolayısıyla uyuşmazık konusu icra takibiyle ilgili toplam 89.797,52 TL faiz ve faizin % 5 'i oranındaki gider vergisi ödemesi yapıldığını ancak yıllık % 99 oranından faiz hesabı yapılmasının doğru olmadığını, faizin değişen oranlardaki ticari temerrüt faizi üzerinden hesaplanması gerektiğini, bu şekilde hesap yapıldığında ödenmesi gereken faizin 10.965,31 TL olup, bu faizin % 5 oranındaki gider vergisinin de 548,26 TL miktarında bulunup toplam faiz ve gider vergisi tutarının 11.513,57.TL olmasına rağmen müvekkilince fazladan 78.283,95 TL ödendiğini belirterek, bu ödemenin 13 Ocak 2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava  etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın haksız olduğunu, alacağın tahsilini geciktirmek amacıyla ikame edildiğini, davalının temerrüde düştüğünü ve sözleşmenin 45. maddesi gereğince hesabın kat edilerek takip yapıldığını, sözleşmede belirtilen faiz oranlarının geçerli ve bağlayıcı olup, sözleşmeye uygun olarak yıllık % 99 oranında faiz istendiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ: İlk Derece Mahkemesinin 25/12/2017 tarih ve 2017/79 Esas - 2017/1145 Karar sayılı kararı ile; "....Dosyada mevcut bulunan ve mahkememizce itibar edilen bilirkişi raporunda açıklandığı üzere borcun ödendiği 13/01/2017 tarihi itibarıyla, icra dosyası alacaklısının halen davacıdan 1.277,03 TL alacağının bulunduğunun açıklandığı, buna göre icra dosyasında tahsil edilen faiz ve faizin % 5'i oranındaki gider vergisinin fazlaca hesaplanmayıp yıllık % 99 oranına uygun şekilde tespit edilerek davacıdan tahsil edildiği anlaşılmıştır. Davacı taraf, uygulanacak faizin 3095 sayılı yasadaki ticari temerrüt faizi olduğunu ileri sürmektedir. Taraflar arasında akdedilen sözleşmede hangi oranda faiz uygulanacağı açıkça kararlaştırıldığından sözleşme serbestisi ve sözleşmeye bağlılık(Ahde vefa) ilkesi gereğince öncelikle sözleşmedeki faiz oranlarının uygulanması gerektiği takibe konu edilen alacağın genel kredi sözleşmesinden kaynaklanıp tacir niteliğinde bulunan şirkete verilen krediye dayalı olduğu, dolayısıyla alacağın ticari nitelikte bulunduğu, TBK 88. ve 120. maddesindeki sınırlamaların somut olayda uygulama yerinin olmadığı anlaşılmakla, sözleşmeye uygun olarak belirlenen oran üzerinden ve bu orana göre hesaplanan ve ödenen faiz  nedeniyle istirdadı gereken bir miktar bulunmadığından davanın haksız olup reddi gerektiği kabul edilmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur. " gerekçeleri ile; " Davanın  REDDİNE, ... " karar verilmiş ve verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;  Takip dayanağı Genel Kredi Sözleşmesi'nin 45. maddesinde, temerrüt faizinin, Banka tarafından temerrüt tarihinde geçerli kredi faizi oranlarından en yükseğini % 50 oranında arttırmak suretiyle belirleneceğinin öngörüldüğünü, bunun bir genel işlem şartı olduğunu, temerrüt faizi oranının tek taraflı ve keyfi bir şekilde banka tarafından belirlenebilir nitelikte olup, temerrüt faiz oranının herhangi bir anda ne kadar olacağını davacının bilmesi ve öngörmesinin, buna göre tedbir almasının mümkün olmadığını, Tarafların tacir olduğu göz önüne alındığında, olaya Borçlar Kanunu'nun öncelikli olarak TTK hükümlerinin uygulanması gerektiğini, buna göre tacir olan tarafların, faiz oranını serbestçe kararlaştırabilecekleri konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığını, ancak bunun, taraflardan biri aleyhinde sınırsız şekilde kullanılabilecek bir serbesti olmadığını, bu serbestinin TTK'nın 55. maddesi ile sınırlandırıldığını, TTK' nın 55. maddesinin (f) bendinde: "f) Dürüstlük kuralına aykırı işlem şartları kullanmak. Özellikle yanıltıcı bir şekilde diğer taraf aleyhine: Doğrudan veya yorum yoluyla uygulanacak kanuni düzenlemeden önemli ölçüde ayrılan ve Sözleşmenin niteliğine önemli ölçüde aykırı haklar ve borçlar dağılımını öngören, önceden yazılmış genel işlem şartlarını kullananlar dürüstlüğe aykırı davranmış olur. " hükmünün yer aldığını, Genel Kredi Sözleşmesi ve Taahhütnamesi ve buna bağlı müteselsil kefalet sözleşmesinin, banka tarafından hiç bir zaman müzakere edilmesine olanak tanınmayan, önceden basılı olan, diğer tarafça değiştirilmesinin talep edilmesi dahi mümkün olmayan genel işlem şartı niteliğinde bir sözleşme olduğunu, bu nedenle öncelikle yukarıda anılan yasa hükmü çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini, Genel Kredi Sözleşmesi ve Taahhütnamesinde, temerrüt faizi oranının belirlenmemiş olduğunu, sadece bankanın temerrüt tarihinde uygulamada olan en yüksek kredi faizinin %50 fazlası olacağı şeklinde belirtilmiş olduğunu, bunun faiz oranının ne olacağını önceden gizlemeye, karşı tarafı yanıltmaya yönelik bir genel işlem şartı olduğunu, bankanın faiz oranını dilediği zaman dilediği gibi kendi içinde belirlediğini, bunu borçluya bildirmesinin dahi söz konusu olmadığını, Eğer sözleşmede temerrüt faizi oranı kararlaştırılmamış olsaydı, doğrudan uygulanacak kanuni düzenlemenin, 3095 sayılı kanuni faiz ve temerrüt faizine ilişkin kanundaki düzenleme olacağını, bu kanun gereğince temerrüt süresi boyunca uygulanan ticari temerrüt faizlerinin en az  % 9,75 ile en fazla % 17,75 oranları arasında değişmiş olduğunu, davalı tarafından talep edilen ve müvekkili tarafından ödenmiş bulunan faiz oranının ise % 99 olduğunu, bunun TTK'nın 55. maddesin (f) fıkrasının 1. paragrafında sözü edilen "Doğrudan veya yorum yoluyla uygulanacak kanuni düzenlemeden önemli ölçüde ayrılan" bir genel işlem şartı olduğunun ortada olduğunu, mahkemece TTK 55 hükmüne göre bir değerlendirme yapılmadığını, olayda uygulanması gereken TTK hükmünün uygulamadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. 
 Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili ------ merhum eşi ile birlikte kurucusu ve ortağı olduğunu, müvekkilinin ortağı olduğu söz konusu şirketin------ Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından Türk Ticaret Kanunu Geçici 7. Madde kapsamında 07.07.2014 tarihinde re'sen ticaret sicilinden silindiğini, ancak söz konusu şirketin sicilden silinmesinden evvel müvekkile ve diğer hak sahiplerine hiçbir bildirimde bulunulmadığı gibi, şirketin mal varlığı tasfiyesi de hiçbir şekilde yapılmadığını, davacı müvekkil şirketinin ticaret sicilinden silindiğini yıllar sonra, tesadüfen öğrendiğini, tasfiyesi ve bildirimi yapılmadan sicilden terkini yapılan şirket üzerinde --------marka aracın kayıtlı olduğunu, ancak aracın üzerine kayıtlı olduğu şirketin, tasfiyesi yapılmadan sicilden terkin edildiği için, davacı müvekkil araç üzerinde herhangi bir tasarrufta bulunamadığını, müvekkilinin, yıllardır kullanmakta olduğu aracı üzerinde malik sıfatıyla tasarruf işlemlerinde bulunabilmesi adına, sicilden terkin edilen şirketin TTK 547. Madde uyarınca ek tasfiyesine karar verilmesi gerektiğini, somut olayda, TTK Geçici 7. Madde kapsamında re'sen sicilden terkini yapılan şirketin tüzel kişiliğine ait mal varlığının tasfiyesi yapılmadığını, tasfiyesi yapılmadan sicilden terkini yapılan şirket üzerine kayıtlı ------marka araç üzerinde, müvekkili hak sahibi olmasına rağmen tasarruf yetkisini kullanamadığını, müvekkilinin mağduriyetinin giderilebilmesi adına------ ek tasfiyesine karar verilerek, şirket tüzel kişiliğine kayıtlı mal varlığının hak sahiplerine ulaştırılması ve ardından yeniden şirketin tüzel kişiliğinin sonlandırılarak, sicilden terkin edilmesi gerektiğini, açıklanan sebeplerle; bildirdiğimiz süre ve miktarlar bağlayıcı olmaksızın ve her bir talebimizle ilgili fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla; tasfiyesi yapılmadan TTK Geçici 7. Madde kapsamında sicilden terkin edilen dava konusu ------- Şirketi isimli şirketin ihyasına, akabinde TTK 547. Madde uyarınca ek tasfiyesine, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalı üzerine yüklenmesine karar verilmesini müvekkili adına talep ve dava ettiği görüldü.