 Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle;  davalı şirketin- Almanya başta olmak üzere- birçok ülkede yüksek faiz garantisi ve paraların her istediği an geri  çekilebileceği sözü verilerek mevduat toplandığını ve bu paralar karşılığında yüksek oranlarda faiz dağıtılacağını vaat ettiğini, müvekkilinin de davalı tarafından verilen bu garantilere inanarak davalı şirkete 30.000 DM tutarında bir yatırım yaptığını, bu para karşılığında üzerinde ... Holding ibaresi bulunan teslim tesellüm belgesi adlı makbuz niteliğinde bir belge verildiğini, müvekkilinin yatırdığı parayı çekmek istediğinde paranın iade edilmediğini, davalı şirket ve yetkilileri tarafından yürütülen faaliyetlerin Bankalar Kanunu'na, Borçlar Kanu- nu'na, TTK'na ve SPK mevzuatına aykırı ve usulsüz olduğunu beyanla 30.000 DM karşılığı  15.338,76 Euro'nun tahsil edildiği tarihten  itibaren  3095 sayılı kanunun 4/A md gereğince işle- yecek  faiziyle birlikte davalıdan tahsilini,yargılama gideri ile vekalet ücretinin davalı tarafa yüklenmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, savunmasında özetle; Borçlar Kanunu'nda en uzun  zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğunu, 18 yıl sonra açılan iş bu davada alacağın ve buna bağlı taleplerin zamanaşımına uğradığını,  davacının teslim ve tesellüm belgesi ile pay senetlerini teslim alıp davalı şirkete ortak olduğunu, müvekkili şirketin elinde elinde hisse senedi bulunanların haklarını inkar etmediğini, davacının kötüniyetli olduğunuve 6102 sayılı TTK'nun 379-387 md ile getirilen eski TTK 329 md hükmünü ortadan kaldıran değişiklik ile davacının iş bu davada hukuki yararının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda;  "...Davacı, davalı şirketin pay defterine 21/04/2003 tarihi itibariyle 25 adet hisse sahibi ortak olarak yazıldığı ve bunun karşılığında da davacıdan 30.000,00 DEM tahsil edildiği halde, bu tarihten itibaren davacının bir ortak olarak her genel kurula davet edilmemesi ve yasal bir zorunluluk olduğu halde davacıya kar payı ödenmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; davalının bir paravan şirket olarak kurulduğu, bu şirket üzerinden usulsuz para toplamak su- retiyle çıkar sağlanmasının hedeflendiği, şirketin içinin boşaltıldığı, toplanmış olunan paralara ilişkin kayıtlar düzgün tutulmayarak hak sahiplerinin haklarının elde etmelerinin engellendiği böylece haksız çıkar elde edildiği sonucuna varılmaktadır. Dolayısıyla davacıya karşı yapılan eylemin bir haksız fiil olduğu değerlendirilerek ödemiş olduğu bedelin iade edilmesi gerekmektedir.İadesi gereken  miktarın tespitine gelince; davacı tarafından davalı şirkete 21/04/2003 tari- hinde 30.000 DEM ödendiği hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Bilindiği üzere 28/02/2002 tarihinden itibaren DEM para birimi tedavülden kalkmış,yerine Avrupa Birliği'nde ortak olarak EURO para birimi geçerli olmuştur. DEM/ EURO paritesi = 1,95583 olarak uygulamaya geçmiştir. Buna göre davacının ödediği 30.000 DEM / 1,95583 = 15.338,76 EURO tekabül etmektedir. Davacının dava dilekçesinde 15.338,76 Euro'nun tahsil tarihi itibariyle 3095 sy. kanunu 4-A md gereğince işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ettiği, toplanan delillere, dosyadaki bilgi ve belgelere göre..."  gerekçesiyle, davanın kabulüne 30.000,00 DEM  karşılığı 15.338,76 Euro'nun tahsil tarihi olan 21/04/2003 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/A md gereğince işleyecek faiziyle  birlikte davalıdan tahsil edi- lerek davacıya ödenmesine, karar  verilmiştir. Bu karara karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ Davalı vekili, istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Zamanaşımı itirazımızın reddinin hukuki dayanağı olmadığını, BK da yer alan mutlak zamanaşımı hükmünü dolanması kabul edileceğini, anlaşılır ve hukuk mantığı ile izah edilir olmaktan uzak olduğunu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından oluşturulan söz konusu kararın  başından itibaren izah etmeye çalıştığı üzere yasayı, yasa koyucuyu hiçe sayarak oluşturulduğunu, hakimi niyet okuyuculuğuna mahkum eden bir kararın kabul edilirliğinin tartışmalı olduğunu, Herkesin iddiasını ispata mecbur olduğunu, davacının, müvekkili hakkında ileri sürdüğü mahkuyiyet /kötü niyet iddiasını hiçbir şekilde ispat edemediğini, Müvekkili şirket yöneticisi hakkında ceza kovuşturması açılmış olmasının mahkumiyet kararı verildiğini göstermeyeceğini, davayla alakası olmayan bir durumdan ve Yargitay 11. Hukuk Dairesinin "Kötü niyet" karinesinden yola çıkılarak zamanaşımı konusunda mahkeme tarafından yapılan tespit kabul edilemez bir hata olduğunu, Yargıtayca aranan kötü niyetin ispat edilemediğini, Dava dilekçesinde bizzat davacının, müvekkilinin ... AŞ den “Hamiline Hisse Senedi “ aldığını, bu senetlerle müvekkili şirketin paydaşı olduğunu açıkça beyan ve ikrar etmesine, bu hususta  dosyaya sunulan 05.09.2018 tarihli ilk cevap dilekçesine ve akabinde verilen bütün yazılı sözlü beyanlarımızda, taraflar arasındaki ilişkinin şirketler hukukundan kaynaklandığı açıkça izah edilmesine karşın, mahkemece bu beyanlar dikkate alınmadığını,  ortaklık-şirketler hukuku ile ilgili dava, hatalı ve yasaya aykırı olarak  alacak davası olarak vasıflandırıldığını, mahkemece davanın yanlış vasıflandırıldığı, kararının bu nedenle bozulması gerektiğini, SPK raporunun bütün içeriğinin 28 Şubat sürecinde hedef alınan inançlı tacirler üzerinde baskı kurulması amacıyla ve tamamen yanlı olarak hazırlandığı, tüm SPK raporlarına müvekkili tarafından itiraz edildiğini, SPK raporlarının kesin olmadığı hususu dosyaya sunulan cevap- beyan/ değerlendirme dilekçede  açıkça izah edilmesine, atanan bilirkişilerce hazırlanan 24.06.2019  tarihli bilirkişi raporunun içerik ve değerlendirmelerine itirazlarını 01.07.2019 tarihli beyan ve itiraz dilekçesinde mahkemeye sunulmasına karşın  itirazlarının mahkemece değerlendirilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna itirbar edilerek karar oluşturulduğunu, Bu itiraz dilekçesi incelendiğinde bilirkişilerin, davacının dayanak yaptığı hisse senetlerinin inceleme sırasında bile hamiline olduğunu görmemiş veya görmezden gelmiş olduğunu, hisse senetlerinin vasfını  doğru değerlendirmediklerini ortaya koyduğunu, Alacağa, faize  ve faiz  başlangıcına itirazları dikkate alınmadığını, Bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar  verilmesini istemiştir.
DAVACI 	: ... - ... ...VEKİLLERİ	...DAVALI 	: ... - ... ...ASLİ MÜDAHALE TALEPEDENLER	 :1) ... - Çankaya/ANKARA	  2) ... - Çankaya/ANKARAVEKİLİ	: Av. ... - 	...DAVA	: Ticari Şirket (Genel Kurul Toplantısına Çağrı İzni)DAVA TARİHİ	: 17/06/2022KARAR TARİHİ	: 04/07/2022KARAR YAZIM TARİHİ	: 04/07/2022Mahkememizde görülmekte olan Ticari Şirket (Genel Kurul Toplantısına Çağrı İzni) dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucunda;DAVA:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalı ...Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin %19,05 pay sahibi, aynı zamanda yönetim kurulu başkanı olduğunu, davalı şirketin 2020 yılı olağan genel kurulunu 25.03.2021 tarihinde gerçekleştirdiğini, genel kurulun, üç yıllığına ..., ... ve ...'u yönetim kurulu olarak seçtiğini, aynı tarihte (25.03.2021) yapılan yönetim kurulu toplantısı neticesinde yönetim kurulu görev bölümü yapıldığını, müvekkili ...'ın yönetim kurulu başkanlığına, ...'ın yönetim kurulu başkan yardımcılığına seçildiğini, görev bölümünün yapıldığı yönetim kurulu toplantısından sonra uzun bir dönem yönetim kurulu toplantısı yapılamadığını ve en son 01.11.2021 tarihli yönetim kurulu toplantısında pay senetlerinin bastırılmasına ve ortaklara dağıtılmasına yönelik karar alınmakla yetinildiğini, başka herhangi bir konuda karar alınmadığını, hal böyle iken Yönetim Kurulu Başkanı olan müvekkilinin, şirketin olağan işlerinin görüşülmesi ve yasal zorunluluk olan olağan genel kurulunu yapılmasına ilişkin karar almak üzere diğer yönetim kurulu üyelerini 25.05.2022 tarihli yazı ile 01.06.2022 tarihinde yönetim kurulu toplantısı icra etmek üzere şirket merkezine davet ettiğini, ancak diğer yönetim kurulu üyelerinin 01.06.2022 tarihli toplantıya katılmalarına rağmen anlaşılmaz bir tutumla hiçbir müzakereye yer vermeksizin ve toplantı tutanağını da imzalamadan toplantı yerinden ayrıldıklarını, 01.06.2022 tarihli herhangi bir karar alınamayan yönetim kurulu toplantısını takiben müvekkili Yönetim Kurulu Başkanı ...'ın bu kez Ankara 12. Noterliği'nin 03.06.2022 tarih ve 17473 yevmiye numaralı ihtarnamesi aracılığı ile diğer yönetim kurulu üyelerini TTK 409 ve TTK 369. maddeleri hükümleri uyarınca 14.06.2022 tarihli yönetim kurulu toplarıtısına davet ettiğini, yönetim kurulu üyelerine usulüne uygun yapılan tebligata rağmen diğer yönetim kurulu üyelerinin bu defa da hiçbir haklı mazeret göstermeksizin 14.06.2022 tarihli yönetim kurulu toplantısına katılmadıklarını, davalı şirketin TTK'da belirtilmiş görev ve zamanla bağlı kılınmış yapacağı işlerin çoğunu tamamlaması için yönetim kurulunun da seçileceği bir genel kurul toplantısının yapılması zaruretinin açık olduğunu belirterek TTK m. 410/2 gereği, müvekkili ...'a dilekçe ekinde yer alan gündem ile "Genel Kurulu Toplantıya Çağırma İzni” verilmesini talep ve dava etmiştir.