 Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalının ticaretle uğraştığını, işyerinde etiketleyip satmak üzere müvekkiline şifahi olarak sipariş verdiğini, bu siparişleri belirleyeceği marka ve etiket ile işyerinde satmak üzere anlaştığını, davalının müvekkiline ücretini kendisi ödemek suretiyle kalıplar aldığını, ticari ilişkide ticari kazancın konusunun aslında emek karşılığı üretim olduğunu, müvekkilinin üretimleri yaptığını, hammadde ve malzemeler için davalı tarafından 13.000,00 TL sarf edildiğini, müvekkilinin yapmış olduğu üretim neticesinde hem emek ve mesai harcadığını, hemde başka işlerini ötelemek zorunda kaldığını, davalının toplamda 13.000,00 TL olan bedeli ayrı ayrı kendi alacağıymış gibi borçlu olarak müvekkilini göstererek icra koyduğunu, müvekkili tarafından diğer icra takibine itiraz edilerek takip durduğunu ancak muhasebe tarafından müvekkiline bilgi verilmediğinden bu davaya konu icra takibine itiraz için sürenin geçtiğini, müvekkilinin aracına ve banka hesaplarına haciz konulduğunu ileri sürerek; davanın kabulü ile, davacının davalıya borcu olmadığının tespitine, davacı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 
Her iki tarafın da
ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı
işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın;
Bu Kanunda,
Türk Medenî Kanununun, rehin karşılığında ödünç verme
işi ile uğraşanlar hakkındaki 962 ilâ 969 uncu maddelerinde,
11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı
Türk Borçlar Kanununun malvarlığının veya işletmenin devralınması ile işletmelerin
birleşmesi ve şekil değiştirmesi hakkındaki 202 ve 203, rekabet yasağına ilişkin
444 ve 447, yayın sözleşmesine dair 487 ilâ 501, kredi mektubu ve kredi emrini düzenleyen
515 ilâ 519, komisyon sözleşmesine ilişkin 532 ilâ 545, ticari temsilciler, ticari
vekiller ve diğer tacir yardımcıları için öngörülmüş bulunan 547 ilâ 554, havale
hakkındaki 555 ilâ 560, saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde,
Fikrî mülkiyet hukukuna dair mevzuatta,
Borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete
özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde,
Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara
ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, 
öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz
yargı işleri ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır. Ancak,
herhangi bir ticari işletmeyi ilgilendirmeyen havale, vedia ve fikir ve sanat eserlerine
ilişkin haklardan doğan davalar bundan istisnadır.[3]Ticari
davalarda da deliller ile bunların sunulması 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı
Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine tabidir; miktar veya değeri bir
milyon Türk lirasını geçmeyen ticari davalarda basit yargılama usulü
uygulanır.  Bu fıkrada
belirtilen parasal sınır, 6100 sayılı Kanunun ek 1 inci maddesinin birinci
fıkrasına göre artırılır.[4][5]