 davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine HMK'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :DAVA:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Ortahisar İlçesi, Yalıncak Gülyalı Mahallesi, Rize Cad. No:94/98 adresinde bulunan bölge müdürlüklerine ait telekomünikasyon alt yapı malzemelerinin bulunduğu depo binasının güney cephesinde bulunan alanda ....... tarafından yapılan inşaat kazı çalışmasında yerden çıkarılan toprakların bölge müdürlüklerinin depo binasının güney tarafında döküldüğünü ve 11/09/2014 tarihinde gece saatlerinde yağan şiddetli yağmur etkisiyle biriken toprakların müvekkilin şirketine ait depo binasına kayması neticesinde depo binası ve binanın içerisinde bulunan malzemelerin zarar gördüğünü, meydana gelen tüm zararların tespiti amacıyla Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/37 D.İş sayılı dosyası ile delil tespiti yapıldığını, tespit dosyasına sunulan 15/12/2014 tarihli bilirkişi raporunda müvekkil şirketin zararının 98.772,50 TL olarak tespit edildiğini, davalı şirketin vermiş olduğu zarara karşılık yaptığı imalatlara 23.525 TL harcadığını ve bunun da müvekkili şirket tarafından belirtildiğini, ancak geri kalan tutarın davalı şirket tarafından müvekkili şirkete ödenmediğini belirterek hasar tazmin bedeli olan 66.013 TL'nin 11/09/2014 tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli avanslara uyguladığı ve geçerli olduğu tarihlere göre kademeli ve değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 
Her iki tarafın da
ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı
işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın;
Bu Kanunda,
Türk Medenî Kanununun, rehin karşılığında ödünç verme
işi ile uğraşanlar hakkındaki 962 ilâ 969 uncu maddelerinde,
11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı
Türk Borçlar Kanununun malvarlığının veya işletmenin devralınması ile işletmelerin
birleşmesi ve şekil değiştirmesi hakkındaki 202 ve 203, rekabet yasağına ilişkin
444 ve 447, yayın sözleşmesine dair 487 ilâ 501, kredi mektubu ve kredi emrini düzenleyen
515 ilâ 519, komisyon sözleşmesine ilişkin 532 ilâ 545, ticari temsilciler, ticari
vekiller ve diğer tacir yardımcıları için öngörülmüş bulunan 547 ilâ 554, havale
hakkındaki 555 ilâ 560, saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde,
Fikrî mülkiyet hukukuna dair mevzuatta,
Borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete
özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde,
Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara
ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, 
öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz
yargı işleri ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır. Ancak,
herhangi bir ticari işletmeyi ilgilendirmeyen havale, vedia ve fikir ve sanat eserlerine
ilişkin haklardan doğan davalar bundan istisnadır.[3]Ticari
davalarda da deliller ile bunların sunulması 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı
Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine tabidir; miktar veya değeri bir
milyon Türk lirasını geçmeyen ticari davalarda basit yargılama usulü
uygulanır.  Bu fıkrada
belirtilen parasal sınır, 6100 sayılı Kanunun ek 1 inci maddesinin birinci
fıkrasına göre artırılır.[4][5]