 Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı... Şirketi'nde 11.000 TL'ye karşılık 22 payla şirket ortağı olduğunu, davalı şirketin içinde bulunduğu finansal ve hukuki durum sebebiyle müvekkilinin 1.895.000 Euro kullandığı krediye kefil olduğunu, ancak şirketin kredi borçlarını ödememesi üzerine müvekkilinin faizleri ile birlikte bu kredi borcunu ödemek zorunda kaldığını, şirketin halen aktif olmayıp faaliyete geçmediğini, 09.09.2014 tarihinde başlayan kredi faiz ödemeleri için şirketin mali kaynak bulamadığını, davalı şirkete karşı İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2015/257 esas sayılı dosyası ile 6.122.363,26 TL icra takibine başladığını, takibin kesinleştiğini, 18.03.2015 tarihinde aciz vesikası alındığını, takibin 28.05.2015 tarihinde iflas talepli takibe dönüştürüldüğünü, İİK m. 156'ya göre süresi içerisinde iflas davası açtıklarını, davalı şirketin İstanbul'da kurulu olduğunu, 08.06.2015 tarihinde ... ne taşındığını, 01.07.2015 tarihinde ... Müdürü tescil edildiğini, icra takibinin şirket merkezinin İstanbul'da olduğu dönemde başladığını, davanın şirketin merkezinin İzmir'e taşınması nedeniyle İzmir Asliye Ticaret Mahkemesinde açıldığını, davalı şirketin borcu ödemediği gibi ödeme emrindeki müddet içerisinde itirazda bulunmadığını belirterek İİK m. 156'ya göre davalı ... Şirketi'nin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı tarafından davalı aleyhine açılan Tazminat (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının mahkememizde yapılan açık yargılaması sonunda dosya incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ	:DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalıya ait ... Şubesinden .../... bulunan ... Perakende firmasına gönderilen kargonun açılmak suretiyle içeriğinin kayıp olduğunu, 28.01.2019 tarihinde ...’dan ... gönderi takip numarasıyla kargonun taşımaya verildiğini, gönderi tesliminde davacıya verilen faturada “pırlanta”, davalıda kalan surette “dosya” şeklinde beyan edildiğini, varma yerinde kargo kabından içeriğin çıkmadığını, kargo içeriğini bilerek taşımaya alan davalı çalışanlarının sigorta veya riskler hakkında davacıya bilgi vermediğini, taşınan emtianın “pırlanta” olarak gösterildiğini ve bu şekilde taşımaya alındığını, Karayolu Taşıma Yönetmeliği ve taşımaya dair ilgili mevzuat kapsamında, gönderen veya gönderilenin kusuru bulunmadığını, kargo içeriğinin taşıma sürecinde kayıp olduğunu, gönderilenin kargo paketini alınca içeriğinin boş olduğunu bildirdiğini, davacı ile dava dışı gönderilen arasında süregelen bir ticari ilişki olduğunu ve bu süreçte de bu şekilde kargo gönderileri yapıldığını, Yargıtay kararlarında da belirtildiği gibi taşıma başlangıcında davalıya kargo kıymetinin bildirilmesinin şart olmadığını, davalının taşıma sürecinde kaybettiği ürün bedellerinden sorumlu olduğunu beyan ederek, 8.500,00 TL maddi tazminat ile 8.500,00 TL manevi tazminatın uyuşmazlığın ortaya çıktığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.