 davacı vekili  tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilmiş olan dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin 2002 yılında kurulmuş olup, tescilli “...” markası ile ticari faaliyet gösterdiğini, kapı kolu, menteşe piyasasında yıllardır tanınan tercih edilen müvekkili şirketin, ürünlerin satışını ve pazarlamasını Türkiye ve yurt dışında gerçekleştirdiğini, müvekkili şirketin kapı kolu ve diğer ürünlerde kutu olarak ambalaj kullandığını, ürünlerin satışını da ambalaj ve kutu içinde gerçekleştirdiğini, bu kutular ve ambalajların tüm piyasada tanındığını, davalı şirketin iç piyasaya ve dış piyasaya yaptığı satışlarda müvekkili ürünü ile aynı renk,  ebat ve yazım karekterlerine sahip ambalaj kutu içinde kapı kolu ürünü satışı gerçekleştirdiğini, ambalajın müvekkili tarafından, davalıya ait iş yerlerinde ve satış yaptığı mağazalarda tespit edildiğini, davalı şirkete ihtarname gönderildiğini, davalı şirketin ihtarnameyi aldıktan sonra bir daha iş bu kutuları kullanmayacağını beyan etmesine rağmen davalının iş bu kutuları kullanmaya devam ettiğinin Mayıs 2014 tarihinde tespit edildiğini, kutuların büyüklüklerinin birebir aynı olduğunu, renklerinin aynı olduğunu, kutunun üstündeki tüm bilgilerin aynı olduğunu, ön ve yan yüzeylerinin aynı olduğunu, bu benzerliklerin, markalar farklı olsa dahi marka mevzuatı yönünden ayırt ediciliği ortadan kaldıracak şekilde benzer kabul edildiğini, markanın ihlaline yol açtığını ve müvekkilinin zarar görmesine neden olduğunu, TTK'nın 54,TTK 55(1) a-4-5-8, TTK 55(1)c-3 maddelerinde açıkça bu durumların belirlendiğini, davalının bu eylemlerinin ve fiillerinin tespit dosyasında düzenlenen rapordan da anlaşılacağı üzere haksız rekabete neden olduğunu, tespitten anlaşılacağı üzere iş bu ürünlerin davalı tarafından dava dışı ... (...)'ya fason olarak yaptırıldığını, davalının ihracat yaptığını, ihracat yaptığı şirketlerde de iş bu kutuları kullandığını, davalının bu eylemleri nedeniyle özellikle müvekkili şirketin yurt dışındaki satışlarının olumsuz etkilendiğini, yurt dışı satışlarının düştüğünü iddia ederek,  davalının haksız rekabette bulunduğunun tespit edilmiş olması nedeniyle 30.000,00 TL maddi tazminatın, 10.000,00 TL manevi tazminatın, tespit tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalının haksız rekabetinin menine, haksız rekabete yol açan ürünlerin imhasına, müvekkili lehine olan mahkeme hükmünün yurt genelinde yayınlanan gazetede ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, savunmasında özetle; davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu,  müvekkili şirketin menteşe ve kapı elemanları sektöründe en eski geçmişe sahip kendi tasarımları ve ürünleri olan, buna bağlı portföyü bulunan ve piyasada kalitesini ispat etmiş köklü bir firma olduğunu, 1972 yılından beri menteşe, kapı kolu ve kapı aksesuarları üretiminde bulunduğunu, sektörün lider firması olduğunu, davacının kendisinin iddia etmiş olduğu gibi kendisinden sonra kurulmuş ve daha az bilinirliği olan bir firmanın tasarım ve ürünleriyle iltibas yaratma ihtiyacı duymadığını, zaten davanın üretilen ürünlerin tasarımından değil,  üçüncü bir firma tarafından her iki firmaya üretilen kutuların karışıklık yarattığı iddiasından kaynaklandığını, bu durumun müsebbihinin üretici firmanın kullandığı kalıp tasarım olabileceği gibi davacı firmanın kendisin de olabileceğini, davacının kullanmakta olduğu kutuların tescilli olmadığını, kutuların tamamının her iki şirket adına tescil edilmiş olmadığını, kimin lehine korunacağının tasarımın ilk kimin tarafından kullanıldığı, üretici firmanın kimin kullanması gibi hazırladığı gibi değişkenliklerle belirleneceğini, davanın ilk olarak davacı tarafından açılmış olmasının bu ürünün davacının tasarımı olduğunu ve onun lehine korunacağı anlamına gelmeyeceğini, her iki firmanın kullandığı kutuların "... - ..." tarafından tasarlandığını ve üretildiğini,  müvekkili şirket tarafından kasten hazırlatılmış iddiasının gerçek olmadığını, ne müvekkili ne de davacı şirketin ...’ya tasarım hususunda bir ön tasarım veya talimat göndermediğini, müvekkili şirketin ...’nın kapı kolları için hazırlamış olduğu kutunun beğenilip belirli bir süre kullanıldığını, davacı şirketin yurt dışına gönderdiği kutuların müvekkili tarafından tespiti veya takip edilmesinin mümkün olmadığını, tespit sonucu elde edilen ve dava konusu olmayan diğer firmalara ait tüm kutuların ebatlarının aynı olduğunu, sektörde yaygın hale gelen kutu ebatının davacı tarafından tescilli, özgün ve kendilerine ait bir tasarım gibi gösterilmesinin davanın kötü amaçla ikame edildiğini gösterdiğini,  müvekkili şirketin adının ve tescilli logosunun başka bir firma ile karışıklığa neden olmayacak derecede açık yazıldığını, şirket adı ve logo aktında yazılı “kapı kolu / DoorHandles” ibaresinin kutu içerisinde arz edilen ürünün cinsini gösterdiğini,  buna rağmen müvekkili şirketin davacı ile sorun yaşamamak adına aynı kutuların üretimini durdurduğunu, davacının tespit etmiş olduğu kutuların üreticinin ve müvekkilinin elinde bulundurduğu eskiden kalma numuneler olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/654 ESAS, 2015/464 karar ve 29.06.2015 tarihli kararı ile taraflar arasındaki uyuşmazlığın 556 sayılı KHK hükümlerine göre çözülmesi gerektiği, 556 sayılı KHK’dan kaynaklanan uyuşmazlıklara bakmakla görevli olan mahkemenin Fikri ve Sınai Haklar Hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. Karar, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/24 Esas, 2016/105 Karar ve 26.05.2016 tarihli kararı ile uyuşmazlığın tescilsiz tasarıma dayalı haksız rekabet fiilini oluşturduğu, taleplerin 6102 sayılı TTK kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay 20. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.Yargıtay 20. HD'nin 2017/5552 Esas, 2017/3028 Karar sayılı ve 10.04.2017 tarihli kararı ile 6102 sayılı TTK'nın 54 vd maddelerinde düzenlenen haksız rekabet hükümlerine İlişkin uyuşmazlığın genel hükümlere göre ticaret mahkemelerinde görülerek sonuçlandırılması gerektiği belirtilerek,  HMK'nın 21 ve 22.maddeleri gereğince İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir. İstinafa konu karar, görevli mahkemece verilmiştir.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda;  "...Dava konusu kutu tasarımının tescilli olmadığı tarafların kabulündedir. Ayrıca Türkiye Patent Enstitüsüne yazılan müzekkereye verilen cevapta da davacı tarafın kutu tasarımlarına ilişkin tescilli olmadığı tespit edilmiştir. Dosya kapsamındaki bilirkişi raporları, delil tespiti dosyası ve tarafların kullandığı kutuların fotoğraflarının incelenmesinde; kutuların üzerinde yazan marka ve logoların farklı olduğu ancak ambalajlarda kullanılan renk, ebat, kompozisyon ile ambalajın dış yüzeyindeki resim ve yazıların aynı olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle ürünlerin ambalaj benzerliği sebebiyle iltibas yaratabileceği kanaatine varılmıştır. Ancak bir ürünün ambalajının bir başka ürünün ambalajı ile aynı veya benzer olması haksız rekabetin varlığı için tek başına yeterli değildir. Haksız rekabetin mevcut olduğunu ileri süren tarafın, bu ambalajı ilk kendisinin yarattığını ve haklı bir öncelik hakkına dayanarak kullandığını ispat etmesi gerekir. Dolayısıyla haksız rekabetin söz konusu olabilmesi için kişinin öncelik hakkına sahip olduğunu bir tescil belgesine veya başkaca bir somut delille dayandırması gerekir. Somut olayda, davacı tarafın kutuların kullanılmasında hukuken korunabilir bir öncelik hakkına sahip olduğu somut deliller ile ispatlanamamıştır. Taraflarca kullanılan kutuların tarafların hangisi tarafından ilk olarak kullanılmaya başlandığı, hangisinin hukuken korunabilir bir öncelik hakkına sahip olduğu tespit edilememiştir. Bu nedenlerle haksız rekabetin oluşmadığı kanaatine varılmıştır. "   gerekçesiyle, davanın reddine  karar  verilmiştir. Bu karara karşı, davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ Davacı vekili, istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Önceki beyanlarını tekrarlamış ve dava konusu kutuların ilk olarak müvekkili şirket tarafından kullanılmaya başlandığını, dava dilekçesinde belirtildiği üzere 2008 yılından itibaren kapı kolları üretiminde bulunulduğunu, ürettiği kapı kollarını tescil ettiren müvekkilinin patent sahibi olduğunu, kapı kolu üretimine geçtiği tarihten itibaren dava konusu edilen kutularla satış ve ihracat işlemi gerçekleştirdiğini, dava konusu kutuların ilk müvekkili talebi üzerine tasarlandığını, bu zamana kadar aynı kutuları kullandığını, müvekkili yetkilisinin 2013 yılına kadar söz konusu kutuyu münhasıran kullandığını farz ederken iş ilişkisi nedeniyle ziyaretine gittiği Torno işletmecisi olan tanık ...’nın işyerinde kullandığı kutuların aynısını gördüğünü, davalıya ait olan kutuların birebir kendi kutularına benzediğini fark etmesi üzerine durumu ...’ya sorduğunu, bunun üzerine ...’nın davalı adına fason üretim yaptığını,  söz konusu kutuları da davalının üretilen kapı kollarını koyması için verdiğini beyan ettiğini, duruşmada tanık olarak dinlenmesini talep ettikleri ...‘nın mahkeme tarafından 13.04.2015 tarihli celsede dinlenmesine karar verildiğini, ancak akabinde çağrılmadığını ve dinlenmediğini, tanığın dinlenmeden karar verilmesinin yerinde olmadığını, müvekkili şirketi aynı tarihlerde Irak’tan bir müşterisinin aradığını, piyasada kendilerine satılandan daha ucuza kapı kolu satıldığını,  kutuların ise müvekkiline ait olduğunu belirttiğini, kutuların resmi istenilince aslında davalıya ait kapı kollarını Irak’a ihraç edip iltibas yaratmak suretiyle kendilerine ait malları sanki müvekkili şirkete aitmiş gibi intiba oluşturduklarını, davalı tarafça fason olarak üretildiği söylenen kapı kollarının aynı kalitede olmadığı için müvekkilinin asıl müşterileri dışında alıcıların da yanıltıldığını, müvekkilinin müşterilerini kaybetme riski yaşadığını, davalı tarafın kötü niyetli olarak uyuşmazlık konusu kutuları kullanmaya devam ettiğini,  müvekkili şirketin kutuların daha önceden kullanıldığının davalı tarafça bilememe ihtimaline binaen davalıya 13.05.2013 tarihinde ihtarname gönderildiğini, davalının ihtarnameye rağmen kullandığı bilgisini alınca bu kez tespit yaptırıldığını, kutuların davalı tarafça kullanıldığının ispatlandığını, ayrıca müvekkili şirketin kutuları çeşitli matbaalara bastırdığına dair faturalarında dosyaya ibraz edildiğini, faturada kutuların özelikleri bildirilmemiş ise de bu iş için bastırıldığını bilindiğini, ilk kullanan olduklarının gerek tanık, gerek ihtar, gerekse yargılama ile ispat etmelerine rağmen mahkemenin davayı reddettiğini, haksız rekabet olduğunun bilirkişi raporu ile sabit olduğunu, ek raporda tescil kaydı olmadığının belirtilmesine rağmen dayanaklarının TTK ‘nın haksız rekabet hükümleri olduğunu, kök rapora itirazlarının maddi zararın yanlış hesaplanması noktasında olduğunu, çekişmenin müvekkilinin ilk kullanıcı olup olmadığı noktasında olduğunu, çekişme konusunun ispatlanmış olduğunu, bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
 Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin ve davalıların ... Hizmetleri Ltd Şti'de ortak olarak çalıştıklarını, davalıların  03/06/2016 tarihinde ortaklıktan ayrıldığını ve müvekkilinin 12.500,00 TL karşılığında şirket hisselerini devraldığını ve şirketin tek pay sahibi konumuna geldiğini, hisse paylarının devranılmasıyla müvekkilin hem tek pay sahibi olduğunu hem de bahsi geçen ... markasının telif hakkının sahibi olduğunu, bunun sonucunda söz konusu markası kullanma, bundan kazanç elde etme, reklamını yapma hakkı, yasal çerçevede sadece ve sadece müvekkillerine ait olduğunu, ayrıca müvekilinin  ... isminin marka tescilini almak için 01/06/2016 tarihinde başvuruda bulunduğunu, taraflar arasında bu markanın isminin kullanılmaması ilişkin sözleşme imzalandığını, söz konusu taahhütname niteliğindeki sözleşme bahsi geçen şirketin ve markanın tek sahibi olan müvekkilin bu haklarını yani şirketin ismini, markasını kullanmasını yasaklayan, engelleyen sözleşme hükümlerine uyulmadığı takdirde müvekkilin yüksek miktarda cezai şart ödemeyi taahhüt etiği bir sözleşmeden ibaret olduğunu, buna rağmen davalıların 03/06/2016 tarihinde '...' ismiyle aynı sektörde faaliyet gösteren şirket kurduğunu, bunun müvekkiline ekonomik zarar verdiğini ve bu durumun haksız rekabete yol açtığını,yapılan sözleşmede irade sakatlığının olduğunu belirterek davalıların kurmuş olduğu aynı isimli şirketin haksız rekabete yol açması sebebiyle haksız rekabetin Men'ini bundan doğan maddi tazminata yargılama masrafları ve avukatlık vekalet ücretinin davalılar tarafına yükletilmesini talep ve dava etmiştir.