Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ---- plâkalı, ---- tip aracın, davalılardan----- tarafından müvekkiline satıldığını, aracın ----- güvenilerek satın alındığını, ---- yapan yetkili satıcı olarak da ----- olarak belirtildiğini, --------görünen --------başka bir ----- olarak geçtiğini, aracın, tesliminden sonra, müvekkili şirket yetkilisince, araçta bazı problemlerin mevcut olduğunun fark edilmesiyle, aracın -------------- ile ilgili olarak motor revizyonunun yapılmasının ve seperatör değişmesinin, ----- yapılmasının gerekli olduğunun, bu işlerin yapılması için de ------- ödeme yapılmasının gerekli olduğunun tespit edildiğini, bunlara ek olarak da şanztmanda da problemler olduğunu, ancak, buna istinaden, müvekkili tarafından yapılması gereken ödemelerin henüz tespit edilmediğinin bildirildiğini, müvekkilinin, belirlenen bu söz konusu ayıp durumunu öğrenir öğrenmez gerekli bildirimi yaptığını, aracın satımından önce ----- bir araç olduğunu, bu nedenle satış öncesinde tespitler yaptırıldığını, temiz zannedilen aracın durumu gözetilerek satın alma işleminin yapıldığını, müvekkilinin araçtan beklentisinin, olağan küçük masraflar haricinde başkaca masraf çıkartmaması olduğunu, sözkonusu onarımı gerektiren arızaların, aracın fazlaca kilometre yapmadan henüz 1 aylık kullanımda ortaya çıktığını, aracın bazı problemleri olduğunun, bunun için onarım gerektiğinin ve bu denli masraf ödenmesi gerektiğinin müvekkili şirketin bilmiş veya bilebilecek durumda olması halinde, ilgili satım bedelinin ödenerek bu hukûkî işlemin yapılmayacağını, ayıp ihbarının TTK md. 18/3 uyarınca, ------ yevmiye no. lu İhtarnamesi ile davalılara yapılmış olduğunu, davalıların, satın alman araçta çıkan gizli ayıptan dolayı çıkan masraftan sorumlu olduğunu, müvekkili şirkete davalı taraflarca satılan malın ayıplı olması nedeniyle uğranılan tamirat zararının reeskont avans faizi ile ödeme tarihi itibariyle tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiş,  bu  talebini  duruşmada tekrar etmiştir. 
 Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle;  taraflar arasında 03/02/2012 ve 15/01/2016 tarihli satım sözleşmeleri bulunduğunu, davacı ile davalı arasında akdedilen satım sözleşmesi gereğince davacı tarafından davalı tarafa sözleşmeye konu ürünlerin satışının yapıldığını, ancak davalı tarafından cari hesaba konu satış bedellerinin ödenmediğini, alacağın tahsiline yönelik davalı aleyhine İstanbul ... İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalı borçlunun borcu olmadığını ileri sürerek zaman kazanmak amacıyla kötü niyetli olarak icra takibine itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu beyanla, haksız itirazın iptali ile takibin devamına, %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili savunmasında özetle; davalı şirketin davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını, cari hesabın kat edilerek mutabakat yapılmadığından  likit bir alacak  olmadığını, cari hesabın kat edilmeden ve mutabakat sağlanmadan, likit ve talep edilebilir bir alacağın varlığının kabulünün mümkün bulunmadığını, davacının iddialarını hiçbir somut delille ispat edemediğini, davacı tarafından delil olarak sunulan cari hesap ekstresi vs. belge bulunmadığını, davacı tarafça talep edilen alacağın likit ve muayyen bir alacak olmadığını, bu nedenle icra inkar tazminatı talebinin reddi gerektiğini, borca itirazları sırasında öne sürdükleri faiz tutarına itiraz ettiklerini, taraflar arasındaki sözleşmesel ilişkide belirli veya belirlenebilir vadenin söz konusu olmadığından temerrüt için TTK'nın 18/3. maddesi uyarınca gönderilmiş bir ihtarın şart olduğunu, davalı şirketin cari hesap ekstrelerinde açıkça görüleceği üzere davacının cari hesap ilişkisi kapsamında icra takibine konu alacak tutarında bir alacağı bulunmadığını, uyuşmazlığın davacının ticari defterlerinin hatalı ve usulüne uygun tutulmamasından kaynaklandığını, asıl davacı şirketin davalıya karşı fatura alacağından dolayı borçlu olduğunu, davacı şirketin bu kapsamda söz konusu bedeli davalıya ödeme yükümlülüğü bulunduğunu beyanla,  hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine, %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.