This quasi-experimental research using a two-group pretest-posttest design aimed to examine the effects of a life-skills training program on the depression symptoms of senior high school students. The sample was 74 students had mild to moderate depression symptoms. The individuals were randomly assigned to experimental and control groups with 37 subjects in each group. The experimental group received the life-skills training program in an eight-week, once a week continually, and the control group received only the routine care. The research instruments consisted of the following: 1) a life-skills training program; 2) the Center for Epidemiological Studies-Depression Scale (CES-D Thai version); and 3) a life-skills assessment form, which were used to control the experiment. All of the instruments were validated for content validity by professionals. The reliability of the instruments according to Cronbach’s alpha coefficients was 0.81 and 0.85 respectively. The evaluation was conducted 2 times, before the program began and immediately after the program completion. The effect of the program was analyzed using a t-test. The results of the study were as follows. 1) The mean score for the symptoms of depression of the senior high school students after participating in the life-skills training program ( = 9.16, SD = 3.71) was statistically significantly lower than before participating in the life-skills training program ( = 22.46, SD = 1.88) (t = 19.65, p<.001). 2) The mean difference of depression symptoms scores of the experimental group between pre-test and post-test participating in the life-skills training program ( = 13.30) were higher than those of the control group received only the routine care. ( = .03) as statistically significantly (t = 19.50, p<.001).
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดสองครั้งก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของ โปรแกรมการฝึกทักษะชีวิตต่อภาวะซึมเศร้าในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายที่มี ภาวะซึมเศร้าระดับเล็กน้อยถึงปานกลางจำนวน 74 ราย สุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 37 ราย กลุ่มทดลองได้รับ โปรแกรมการฝึกทักษะชีวิต ระยะเวลาการทดลอง 8 สัปดาห์ ๆ ละ 1 ครั้งติดต่อกัน ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมการฝึกทักษะชีวิต 2) แบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นฉบับภาษาไทย (CES-D, Thai Version) และ 3) แบบประเมินทักษะชีวิตเป็นเครื่องมือควบคุมการทดลอง ซึ่งผ่านการตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิ และมีค่า ความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.81, 0.85 ตามลำดับ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยวัดก่อนและหลังการทดลองสิ้นสุดทันที วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้ 1) คะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการฝึกทักษะชีวิตของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในกลุ่มทดลอง ( = 9.16, SD = 3.71) มากกว่าก่อนการทดลอง ( = 22.46, SD = 1.88) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 19.65, p<.001) 2) ผลต่างของคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มที่ได้รับ โปรแกรมการฝึกทักษะชีวิต ( = 13.30) มากกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลปกติ ( = .03) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 19.50, p<.001)