This descriptive research design aimed to study the factors predicting anxiety and depression among newly diagnosed breast cancer patients. The sample group consisted of 107 patients aged 18 years and older, who were undergoing chemotherapy at outpatient department and breast cancer surgery at Siriraj Hospital. The data were collected using the demographic data form, Connor-Davidson Resilience Scale, Self-Blame Attributions, The State-Trait Anxiety Inventory (STAI) Form Y-I and Form Y-II, Hospital Anxiety and Depression Scale. Descriptive statistics, Pearson’s Product Moment Correlation, and Stepwise Multiple Regression Analysis were used in data analysis.
The results of the study showed that the mean anxiety score was 2.82 (S.D. = 0.55) and the mean depression score was 0.98 (S.D. = 0.53). Resilience and trait anxiety could predict anxiety accounting for 72% of the variance (R2 = .720, p < .001). Self blame and trait anxiety could predict depression accounting for 59% of the variance (R2 = .590, p < .003).
The findings yielded by the present study should be developed into screening assessment and care guidelines for breast cancer patients in terms of mental state during the newly diagnosed stage.
การวิจัยแบบศึกษาอำนาจการทำนาย ของปัจจัยความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมระยะได้รับการวินิจฉัยใหม่ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยมะเร็งเต้านมรายใหม่ เพศหญิง อายุ 18 ปีขึ้นไป ที่มาเข้ารับการรักษาที่หอผู้ป่วยศัลยศาสตร์และในหน่วยเคมีบำบัด โรงพยาบาลตติยภูมิแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 107 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลและการรักษา แบบวัดความเข้มแข็งสร้างสรรค์ แบบสอบถามการตำหนิตนเอง แบบสอบถามความวิตกกังวล และแบบสอบถามภาวะซึมเศร้า วิเคราะห์ด้วยสถิติพรรณนา วิเคราะห์อำนาจการทำนายโดยใช้สถิติถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการศึกษาพบว่า ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีคะแนนความวิตกกังวลเฉลี่ย 2.82 (S.D. = 0.55) และผู้ป่วยมีคะแนนภาวะซึมเศร้าเฉลี่ย 0.98 (S.D. = 0.53) ความยืดหยุ่นทางจิตใจและความวิตกกังวลแฝงสามารถทำนายความวิตกกังวลในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมระยะได้รับการวินิจฉัยใหม่ได้ร้อยละ 72 (R2 = .720, p < .001) ในขณะที่การตำหนิตนเองและความวิตกกังวลแฝงสามารถทำนายภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมระยะได้รับการวินิจฉัยใหม่ได้ร้อยละ 59 (R2 = .590, p < .003)
ผลการศึกษานี้นำไปใช้เป็นแนวทางในการคัดกรองและประเมินความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยมะเร็งเต้านม ระยะได้รับการวินิจฉัยใหม่ทุกราย เพื่อค้นหาผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าในระยะได้รับการวินิจฉัยใหม่