Pemphigus vulgaris (PV) is the most common bullous disorder characterized by blisters and erosions on skin and mucous membranes. Secondary infection is the main cause of death among pemphigus patients. The objective of this study was to determine the prevalence and factors associated with bacterial infections among PV inpatients. This retrospective study was conducted among 129 patients who were diagnosed with PV by dermatologists and admitted in the Institute of Dermatology Thailand, from 2011 to 2015. This study was approved by the Ethical committees of Faculty of Public Health, Mahidol University and of the Institute of Dermatology. Data were collected from medical records and analyzed using SPSS. Overall, 86 subjects (31 males and 55 females) with 134 admissions were recruited into the study. The mean (SD) age was 46.8 (15.1) years (ranged 17-84). From culture results, 122 (91.0%) had bacterial infections: 79 of 122 (64.8 %) had infection at admission and 43 (35.2%) acquired nosocomial infection. Multiple logistic regression revealed that antibiotic usage at admission was significantly associated with bacterial infection (adjusted OR 8.45; 95% CI 1.6-43.3, p=0.001) while gender, age, number of admission, DM, pemphigus severity, corticosteroid use and length of stay did not show statistical significance. High prevalence of infection among PV patients in the present study is an urgent condition that needs further actions. Prompt detection of bacterial infection should be established during hospitalization especially among patients who had a history of antibiotic use prior to admission. 
โรค Pemphigus vulgaris (PV) เป็นภาวะที่พบมากที่สุดในกลุ่ม โรคตุ่มน้ำผู้ป่วยมีลักษณะเฉพาะ คือมีแผลพุพองและมีการทำลายของ ผิวหนังและเยื่อบุ ภาวะแทรกซ้อนจากการติดเชื้อเป็นสาเหตุสำคัญของ การเสียชีวิตของผู้ป่วยโรคนี้วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ เพื่อศึกษาความชุก ของการติดเชื้อแบคทีเรียและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อดังกล่าว ในผู้ป่วย PV ที่นอนโรงพยาบาล จำนวน 129 ราย ที่ได้รับการวินิจฉัยว่า เป็นโรค Pemphigus vulgaris (PV) โดยแพทย์ผิวหนัง และเข้ารับการรักษา เป็นประเภทผู้ป่วยใน ที่สถาบันโรคผิวหนัง ประเทศไทย ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2554 ถึงปี พ.ศ. 2558 การศึกษาเป็นการศึกษาย้อนหลังและได้รับการรับรอง จากคณะกรรมการจริยธรรมฯของคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัย มหิดลและของสถาบันโรคผิวหนัง ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเวชระเบียน ผู้ป่วยและวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรม SPSS ผลการศึกษามีผู้ป่วย ทั้งหมด 86 ราย เป็น ชาย 31 รายและหญิง 55 ราย เข้ารับการรักษา ในโรงพยาบาลจำนวน 134 ครั้ง มีอายุเฉลี่ย (SD) 46.8 (15.1) ปี (ช่วงอายุ 17-84 ปี) ผลการเพาะเลี้ยงเชื้อแบคทีเรียมีผู้ป่วยติดเชื้อ 122 ครั้ง (ร้อยละ 91.0%) และพบ ผู้ป่วยติดเชื้อแบคทีเรียขณะแรกรับ 79 ครั้ง (ร้อยละ 64.8%) และติดเชื้อขณะ นอนโรงพยาบาล 43 ครั้ง (ร้อยละ 35.2) การทดสอบ Multiple logistic regression พบว่าการใช้ยาปฏิชีวนะก่อนการนอนโรงพยาบาลและขณะแรกรับ สัมพันธ์กับ การติดเชื้อแบคทีเรีย่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ค่า adjusted OR = 8.45, 95% CI 1.6-43.3, p = 0.001) ในขณะที่เพศ อายุ จำนวนครั้งที่เข้ารับ การรักษา โรคเบาหวาน ระดับความรุนแรงของโรค การใช้ยา corticosteroid ไม่สัมพันธ์กับการติดเชื้อแบคทีเรียจากการพบความชุกของการติดเชื้อแบคทีเรียสูงมากในผู้ป่วย PV ที่นอนโรงพยาบาล นับว่าเป็นภาวะที่เร่งด่วน และควรมีการดำเนินการต่อไป การค้นพบภาวะการติดเชื้อแบคทีเรียใน โรงพยาบาลของผู้ป่วย PV อย่างทันท่วงทีโดยเฉพาะในกลุ่มที่มีการใช้ยา ปฏิชีวนะก่อนเข้ารับการรักษาจึงเป็นเรื่องที่ควรกระทำ 