This study was aimed develop of the Modification Model of Buddhist Health Care for the Elderly Chachoengsao Province. The sample consisted of 30 elderly people in the socially dependent group aged 60 years and over. By using Buddhist health care activities, which consisted of Activity 1. Healthy Food 2. Exercises for Health 3. 3 S. Build by Ourselves (Prayer, Meditation, Dharma Discussions) 4.Older adults join together. Collect data using questionnaires. The statistics used to analyze the data were percentage, mean, standard deviation and compare the results within the statistical sample using Paired samples t – test.
The results of the research showed that mean scores 1) The after the intervention an average more knowledge scores higher than before intervention (p < .05) 2) The mean scores after the intervention an average more behavior scores higher than before intervention (p < .05) 3) The mean scores after the intervention an average more satisfaction scores higher than before intervention (p < .05). It shows that Model of Buddhist Health Care for the Elderly is appropriate and consistent with the lifestyle of the sample group and the community. Make health care in the Buddhist way of the elderly a part of daily life should be applied in other agencies.
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการปรับเปลี่ยนการดูแลสุขภาพวิถีพุทธของผู้สูงอายุ จังหวัดฉะเชิงเทรา กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคมที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 30 คน โดยใช้กิจกรรมการดูแลสุขภาพวิถีพุทธดังนี้ 1. อาหารคู่สุขภาพ 2. ออกกำลังกายสร้างสุขภาพ 3. 3 ส.สร้างได้ด้วยตัวเรา (สวดมนต์ สมาธิ สนทนาธรรม) 4. สูงวัยร่วมด้วย ช่วยกันเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบ ผลภายในกลุ่มตัวอย่างสถิติที่ใช้ Paired samples t – test
ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนเฉลี่ยความรู้เกี่ยวกับการดูแลสุขภาพก่อนและหลังใช้กิจกรรมแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ .05 2) คะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพก่อนและหลังใช้กิจกรรมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ .05 3) คะแนนเฉลี่ยความพึงพอใจก่อนและหลังใช้กิจกรรมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงว่ารูปแบบ การดูแลสุขภาพวิถีพุทธของผู้สูงอายุมีความเหมาะสมสอดคล้องกับการดำเนินชีวิตของกลุ่มตัวอย่างและชุมชน ทำให้การดูแล สุขภาพวิถีพุทธของผู้สูงอายุเป็นส่วนหนึ่งในการดำเนินชีวิตประจำวันควรนำไปประยุกต์ใช้ในหน่วยงานอื่นๆต่อไป