  The objectives of this predictive correlational research were to study dementia preventative behaviors and to find factors influencing dementia preventive behaviors among older people in Chaiyaphum Province.  A sample of  275 older people was recruited by purposive sampling. The research instruments consisted of questionnaires to elicit 1) demographic data,  2) knowledge of dementia, 3) perceived self-efficacy in dementia prevention, 4) social support and 5) dementia preventive behaviors. The content validity index were between 0.67-1.00. Reliability coefficients were 0.86, 0.83, 0.78 and 0.75 respectively. Descriptive statistics, and multiple regression analysis were used in data analysis. Results are as follows. 1) The overall dementia preventive behaviors of older people are at moderate  level (M = 2.15, SD = 0.34). 2)  Factors influencing dementia preventive behaviors of older people are perceived self-efficacy in dementia prevention (Beta = 0.334), social support (Beta = 0.224) and knowledge of dementia (Beta = 0.161)  at p < .05. These  factors accounted for 28.7 percent  of the variance in dementia preventive behaviors.
 
การวิจัยสหสัมพันธ์เชิงทำนาย นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมป้องกันภาวะสมองเสื่อมและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมป้องกันภาวะสมองเสื่อมของผู้สูงอายุในจังหวัดชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 275 คน เลือกแบบเจาะจง  เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามประกอบด้วย 1) ข้อมูลส่วนบุคคล 2) ความรู้เกี่ยวกับภาวะสมองเสื่อม 3) การรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการป้องกันภาวะสมองเสื่อม  4) แรงสนับสนุนทางสังคม และ 5) พฤติกรรมป้องกันภาวะสมองเสื่อม มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.67-1.00 มีค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยงเท่ากับ 0.86, 0.83, 0.78 และ 0.75  ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์การถดถอยพหุ ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุมีพฤติกรรมป้องกันภาวะสมองเสื่อมโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 2.15, SD = 0.34) และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมป้องกันภาวะสมองเสื่อมของผู้สูงอายุ ได้แก่ การรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการป้อง กันภาวะสมองเสื่อม (Beta = 0.334) แรงสนับสนุนทางสังคม (Beta = 0.224) และความรู้เกี่ยวกับภาวะสมองเสื่อม (Beta = 0.161) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมป้องกันภาวะสมองเสื่อมของ  ผู้สูงอายุได้ ร้อยละ 28.7
  