Background and objectives: Many epidemiological studies use semi-quantitative food frequency questionnaire (SFFQ) to evaluate the relationship of dietary intake and diseases. Validated SFFQ is necessary by comparing the result with standard method. The aim of this cross-sectional descriptive study was to determine the associations between a SFFQ and 24-hour dietary recall in the assessment of energy and nutrient intakes of middle age adults.Methods: The subjects consisted of 100 middle age adults age 35-60 years old. Food intake was assessed by using the SFFQ and 3-days for 24-hour dietary recall. Pearson correlation coefficients were used to analyze the association of energy and nutrient intakes between the two methods. The Wilcoxon matched-pairs signed-ranks test was analyzed to test the difference in energy and nutrient intakes between the two these method. Levels of agreement between the two methods were assessed by computing weighted kappa coefficients.Results: The results showed that energy and nutrient intakes were statistically significant correlation between SFFQ and against 3-days for 24-hours dietary recalls with the exception for vitamin A. The correlations coefficient of nutrient intakes between the two methods was highest for energy (r=0.96); high for carbohydrate, protein and niacin (r=0.71-0.90); moderate  for lipid, calcium, vitamin C, fiber and sugar (0.30-0.70). Energy and nutrient intakes estimated by semi-quantitative food frequency questionnaire was higher than against 3-days for 24-hours dietary recall. The weighted kappa (Kw) by the quartile groups was significantly agreement (p<0.001) except concerning vitamin A, vitamin B2 and cholesterol.Conclusion: SFFQ appears to be reasonably valid for assessment of energy and nutrient intakes of Thai adults. The correlation and the agreement of the two methods were moderate to high for almost nutrients.
หลักการและวัตถุประสงค์: ในการศึกษาทางระบาดวิทยาส่วนใหญ่ นิยมใช้แบบสอบถามความถี่การบริโภคอาหารกึ่งปริมาณ (Semi food frequency questionnaire: SFFQ)เป็นเครื่องมือในการประเมินความสัมพันธ์ของอาหารที่บริโภคกับการเกิดโรค แต่จำเป็นต้องมีการทดสอบความถูกต้องของวิธีการโดยเปรียบเทียบกับวิธีที่เป็นมาตรฐาน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความสัมพันธ์ของพลังงานและสารอาหารที่ได้รับจากการประเมินโดยใช้ SFFQ และการสัมภาษณ์การบริโภคอาหารย้อนหลัง 24 ชั่วโมง ในผู้ใหญ่วัยกลางคนวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบตัดขวางศึกษาในผู้ใหญ่อายุ 35-60 ปี ในอำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น จำนวน 100 ราย ประเมินอาหารที่บริโภคโดยใช้SFFQ และการสัมภาษณ์การบริโภคอาหารย้อนหลัง 24ชั่วโมง เป็นเวลา 3 วัน วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของพลังงานและสารอาหารที่ได้รับจาก 2 วิธี โดย Pearson correlationวิเคราะห์ความแตกต่างของพลังงานและสารอาหารของ 2วิธีโดย Wilcoxon matched-pairs signed-ranks testและวัดความสอดคล้องของ 2 วิธี โดย Weighted Kappaตามค่าควอไทล์ผลการศึกษา: พบว่า พลังงานและสารอาหารที่ กลุ่มตัวอย่างได้รับจากการประเมินโดยวิธี SFFQ และ 24 ชม. มีความสัมพันธ์กันทั้งพลังงาน และสารอาหารยกเว้นวิตามินเอโดยพลังงานมีความสัมพันธ์กันในระดับสูงที่สุด (r=0.96) และสารอาหารที่มีความสัมพันธ์กันสูงได้แก่ คาร์โบไฮเดรตโปรตีน และไนอะซิน (r=0.71-0.90) สารอาหารที่มีค่าความสัมพันธ์ในระดับปานกลาง ได้แก่ไขมัน แคลเซียม เหล็ก วิตามินบี1 วิตามินบี2 วิตามินซี ใยอาหาร และน้ำตาล(r=0.30-0.70) ปริมาณพลังงานและสารอาหารที่ได้รับจากการประเมินโดย SFFQ มีค่ามากกว่าการประเมินโดย 24 ชม.ค่าสัมประสิทธิ์ของ Kappa ตามค่าควอไทล์ มีความสอดคล้องกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) ยกเว้นวิตามินเอวิตามินบี2 และคอเลสเตอรอลสรุป: SFFQ เป็นเครื่องมือที่สามารถใช้ประเมินพลังงานและสารอาหารที่ได้รับในกลุ่มวัยผู้ใหญ่ได้ดี โดยค่าพลังงานและสารอาหารที่ได้รับมีความสัมพันธ์ และความสอดคล้องกับค่าที่ได้จากการประเมินโดยวิธี 24 ชม.ในระดับปานกลางถึงสูง