The purpose of this quasi-pilot study was to assess the risk of back pain of laterally transferring a patient between bed and stretcher (lateral transfer) in hospital personnel. And improve the patient’s transport equipment to reduce the risk of back pain. The sample was 4 hospital porters that performing this task in the hospital. The record form of lifting index and EMG were used to collect data. Descriptive statistics analysis were used to analyze the data. The study found that the improvement of the device by using bed sheet in the horizontal direction by applying the lifting suggestion decreased the workload of back muscles of the sample standing at the bedside. When evaluated with the lifting equation, it was found that the horizontal distance decreased. As a result, the lifting index decreased from 2.13 to 1.94. EMG of back muscles revealed that the back muscles function decreased in the samples who stood at the bedside. But in the sample at the stretcher-side, it was found that the lifting index did not change. The EMG of the back muscles did not change significantly. The conclusion is an application of lifting suggestions can reduce the risk of low back pain in nursing personnel that performs patient transferring tasks from stretcher to bed while standing at the bedside, but not reduce the risk in the samples at the stretcher-side.
การศึกษานำร่องกึ่งวิจัย มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความเสี่ยงต่อการปวดหลังของท่าทางการยกเคลื่อนย้ายผู้ป่วยทาง ด้านข้าง และปรับปรุงอุปกรณ์เคลื่อนย้ายผู้ป่วยเพื่อลดความเสี่ยงต่อการปวดหลัง กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานเวรเปล ที่ปฏิบัติงาน ยกเคลื่อนย้ายผู้ป่วย จำนวน 4 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบประเมินดัชนียก และวัดคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อ วิเคราะห์โดยใช้สถิติ พรรณนา ผลการศึกษา พบว่า การปรับปรุงโดยปรับวิธีการจับผ้าปูเตียงที่ใช้ยกผู้ป่วยตามคำแนะนำงานยก เมื่อประเมินด้วยสมการยก พบว่าระยะห่าง จากตัวของกลุ่มตัวอย่างด้านเตียงผู้ป่วยกับหุ่นจำลองผู้ป่วยลดลง ส่งผลให้ค่าดัชนียกลดลงจาก 2.13 เป็น 1.94 และเมื่อวัดคลื่นไฟฟ้า กล้ามเนื้อหลัง พบว่ากลุ่มตัวอย่างด้านเตียงผู้ป่วยนั้นการทำงานของกล้ามเนื้อหลังลดลง แต่ในกลุ่มด้านรถเข็นนอนนั้นค่าดัชนียก และค่าคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อไม่มีการเปลี่ยนแปลง สรุปได้ว่าการปรับปรุงอุปกรณ์ช่วยยกผู้ป่วยโดยปรับวิธีการจับผ้าตามคำแนะนำ งานยก สามารถลดความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บบริเวณหลังจากงานยกเคลื่อนย้ายผู้ป่วยทางด้านข้างของกลุ่มตัวอย่างที่อยู่ด้านเตียง ผู้ป่วยได้ แต่ไม่ลดความเสี่ยงของกลุ่มที่อยู่ด้านรถเข็นนอนได้