This descriptive research study examined the level of nursing students’ dispositional mindfulness and its relationship with academic achievement. The participants were 234 first to fourth year nursing students enrolling in the Bachelor of Nursing Science program at a university in Bangkok (n= 59, 57, 58, and 60 respectively). The research instrument was the Thai version of the Five Facet Mindfulness Questionnaire (FFMQ). The reliability of the questionnaire was high (α = .86). The participants’ demographic data and their level of dispositional mindfulness were analyzed using descriptive statistics. In addition, the relationship between the participants’ dispositional mindfulness and academic achievement was analyzed using the Pearson’s ProductMoment Correlation. This study found that both the participants’ overall dispositional mindfulness score and nonreacting to inner experience facet score were moderate; on the other hand, their scores on the observing facet (attending to internal and external experiences), describing facet (labeling experiences with words), and acting with awareness facet (paying full attention to current activity), were found to be moderate to slightly high; while their nonjudging facet score was found to be low to slightly moderate. Furthermore, the relationship between acting with awareness facet and academic achievement was found to be statistically significant positive but weak (r = .19, p < .01). The findings suggested nursing instructors may consider integrating simple Vipassana mindfulness trainings in classrooms throughout the Bachelor of Nursing Science program.
การวิจัยเชิงบรรยายนี้ศึกษาระดับความมีสติและความสัมพันธ์ระหว่างสติกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาพยาบาล ผู้เข้าร่วมวิจัย 234 คน เป็นนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่ 1–4 เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ (n = 59, 57, 58, 60 ตามลำดับ) เครื่องมือวิจัยคือแบบสอบถามสติ 5 ด้าน ฉบับภาษาไทย (The Thai version of the Five Facet Mindfulness Questionnaire) ความเชื่อมั่นของแบบสอบถามอยู่ในระดับสูง (α = .86) วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปและระดับความมีสติโดยใช้สถิติ บรรยาย วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างสติกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้สถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน การศึกษานี้พบว่า กลุ่มตัวอย่าง มีคะแนนสติโดยรวมและด้านการไม่โต้ตอบต่อประสบการณ์ภายในตนเองอยู่ในระดับปานกลาง สติด้านการสังเกตเฝ้าดูประสบการณ์ ภายในและภายนอก สติด้านการอธิบายประสบการณ์ด้วยคำพูด และสติด้านความตระหนักรู้ในสิ่งที่กำลังทำอยู่ในระดับปานกลาง ค่อนไปทางมาก ส่วนสติด้านการไม่ตัดสินประสบการณ์ภายในตนเองอยู่ในระดับน้อยค่อนไปทางปานกลาง และพบความสัมพันธ์ ทางบวกระดับต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างสติด้านความตระหนักรู้ในสิ่งที่กำลังทำกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (r = .19, p < .01) ผลการวิจัยนี้เสนอให้อาจารย์พยาบาลพิจารณาผสมผสานการฝึกสติแนววิปัสสนารูปแบบง่ายในชั้นเรียนตลอดการสอนใน หลักสูตรพยาบาลศาสตร์