This quasi-experimental research aimed at determining effect of text messaging on food consumption behaviour and change of hemoglobin level in pregnant women with iron deficiency anemia visiting the antenatal care unit at Vajira Hospital, Bangkok. Sample was comprised of 40 pregnant women with iron deficiency anemia. Divided into experimental group and control group, 20 persons per group. They were match-paired by age and parity. The control group received routine care, while the experimental group received routine care and the text messages. Hemoglobin was measured 2 weeks after the intervention. Data were analyzed by frequency, percentage, mean, standard deviation, Chi-Square test, and t-test.
The findings reveal that the experimental group had significantly higher mean difference scores of food consumption behaviour than the control group (t = 6.96, p < .05).Mean hemoglobin in the experimental group was statistically and significantly higher than the control group (t = 2.54, p < .05).The change of hemoglobin level in the experimental group was statistically higher than the control group (t = 3.35, p < .05). The results suggest that the text messaging is effective in reducing the iron deficiency anemia in pregnant women.
การวิจัยกึ่งทดลองนี้เพื่อศึกษาผลของการส่งข้อความสั้นต่อพฤติกรรมการรับประทานอาหารและการเปลี่ยนแปลงของระ ดับฮีโมโกลบินในสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็กที่มาฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลวชิรพยาบาล กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็กจำนวน 40 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 20 คน กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับการพยาบาลตามปกติและได้รับข้อความสั้นเกี่ยวกับอาหาร และยาเสริมธาตุเหล็ก ตรวจหาระดับฮีโมโกลบิน หลังจากเริ่มได้รับข้อความสั้นเป็นเวลา 2 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติไคสแควร์ และการทดสอบที
ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการรับประทานอาหารและยาเสริมธาตุเหล็กมากกว่ากลุ่ม ควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 6.96, p < .05) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยฮีโมโกลบินสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 2.54, p < .05) และการเปลี่ยนแปลงของระดับฮีโมโกลบินในกลุ่มทดลองมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 3.35, p < .05)