Background: Constrictive pericarditis is a rare and disabling disease. This study was to evaluate our single-center experience with pericardiectomy for chronic constrictive pericarditis.
Objective: The main objectives of our analysis were long-term survival, clinical outcome, mortality rate and identification of risk factors.
Method: A retrospective study of our database identified 45 patients who underwent pericardiectomy at Central Chest Institute of Thailand from January 1999 to January 2019. Demographic data, intraoperative and long term outcomes were analyzed.
Results: There were 39 men, with a mean age of 42.8 ± 15.1 years. Most presented with shortness of breath (87%), pitting edema (80 %), hepatomegaly (56%) or ascites (53%). Most common etiology of constrictive pericarditis was tuberculosis in 36 (80%) patients. Most of the patients (87%) were in New York Heart Association (NYHA) class II and III. The surgical approach was achieved via a median sternotomy in 43 (95.6%) patients. The hospital mortality was 13% in this study. The high preoperative NYHA and the high dose of inotropic drug in postoperative period were associated with a significantly higher hospital mortality. The survival rates were 90.8%, 76.8% and 63% at 1, 5 and 10 years, respectively.
Conclusion: Pericardiectomy was associated with a high morbidity and mortality rate. Nevertheless, it is able to improve the functional class and has a good long-term survival rate when compare with other studies. Preoperative functional class and high dose inotropic drug use are crucial in predicting the risk of hospital mortality.
ภูมิหลัง: โรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบเรื้อรัง (constrictive pericarditis) เป็นโรคที่พบได้ไม่บ่อยแต่มีผลต่อคุณภาพชีวิต การวิจัยนี้ได้ศึกษาถึงผลการผ่าตัดลอกผนังเยื่อหุ้มหัวใจ(pericardiectomy) ในผู้ป่วยโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบเรื้อรังที่สถาบัน โรคทรวงอก
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอัตราการรอดชีวิตในระยะยาว ภายหลังการผ่าตัดเลาะเยื่อหุ้มหัวใจ ผลการรักษาทางคลินิก อัตราการเสียชีวิต ตลอดจนปัจจัยที่มีผลต่อการเสียชีวิตภายหลังการผ่าตัด
วิธีการ: ทบทวนข้อมูลผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดลอกเยื่อหุ้มหัวใจที่สถาบันโรคทรวงอกในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ตั้งแต่ มกราคม 2542 ถึง มกราคม 2562 โดยมีผู้ป่วยทั้งหมด 45 รายที่ได้รับการผ่าตัด นำข้อมูลของกลุ่มผู้ป่วยทั้งก่อนผ่าตัด ระหว่างการผ่าตัด และผลการรักษามาวิเคราะห์
ผล: ผู้ป่วยมีอายุเฉลี่ย 42.8 ± 15.1 ปี โดยพบเพศชายเป็นส่วนใหญ่ ( 39 ราย)  อาการที่พบบ่อย ได้แก่ เหนื่อยง่าย (ร้อยละ 87) ขาบวมกดบุ๋ม(ร้อยละ 80) ตับโต  (ร้อยละ 56) หรือพบน้ำในช่องท้อง (ร้อยละ 53) พบว่าการติดเชื้อวัณโรคที่เยื่อหุ้มหัวใจเป็นสาเหตุหลักถึง ร้อยละ 80 ของโรคนี้ ผู้ป่วยส่วนใหญ่ (ร้อยละ 87) มีอาการ New York Heart Association (NYHA) II และ III ก่อนผ่าตัด ผู้ป่วยจำนวน 43 ราย (ร้อยละ 95.6) ได้รับการทำผ่าตัดเลาะเยื่อหุ้มหัวใจผ่านแผลกลางหน้าอก โดยพบอัตราการเสีย ชีวิตในโรงพยาบาล ร้อยละ 13  อาการของผู้ป่วยก่อนผ่าตัด (NYHA) ที่มากและการใช้ยากระตุ้นหัวใจขนาดสูงหลังผ่าตัดมีความสัมพันธ์กับอัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาลอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีอัตรา การรอดชีวิตที่ 1 ปี, 5 ปี และ 10 ปี คือ ร้อยละ 90.8, ร้อยละ 76.8 และร้อยละ 63 ตามลำดับ
สรุป: แม้ว่าการผ่าตัดลอกเยื่อหุ้มหัวใจจะมีภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นและอัตราการเสียชีวิตค่อนข้างสูง แต่พบว่าอาการของผู้ป่วยหลังผ่าตัดดีขึ้น และมีอัตราการรอดชีวิตระยะยาวใกล้เคียงกับการศึกษาในต่างประเทศ โดยปัจจัยที่มีผลต่ออัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาลได้แก่ อาการของผู้ป่วยก่อนผ่าตัดและการใช้ยากระตุ้นหัวใจขนาดสูงหลังการผ่าตัด