The purpose of this quasi-experimental research was to study the effect of an educative supportive program based on the Orem theory on the nutrition self-care behavior and nutritional status among colorectal cancer patients receiving chemotherapy. The samples consisted of 60colorectal cancer patients receiving chemotherapy and were recruited based on an inclusion criteria including a control group and an experimental group. Data collection tools included 1) Personal demographic questionnaire 2) Self-care behavior assessment for cancer patients receiving chemotherapy (the result of test-retest = .97) and 3) Nutrition assessment (Cronbach’s alpha coefficient = .98). Data were analyzed using descriptive statistics, chi-squared test, Friedman test, the Mann-Whitney U test and the Wilcoxon signed rank test. The findings indicated that after participating in the educative and supportive program, the nutrition self-care behavior mean score of the experimental group had statistically higher mean score of nutrition self-care behavior than that of the control group (p<.001), with their score peaking on the fourteenth and twenty-eight day. However, the nutritional status, hemoglobin, and hematocrit were of the two group not statistically significant different.
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสนับสนุนและให้ความรู้ต่อพฤติกรรมการดูแลตนเอง ด้านโภชนาการ และภาวะโภชนาการในผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักที่ได้รับยาเคมีบำบัด โดยใช้กรอบแนวคิดทฤษฎีของ โอ เร็ม กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักที่ได้รับยาเคมีบำบัด จำนวน 60 ราย คัดเลือกตามคุณสมบัติที่กำหนด แบ่ง เป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบ ประเมินพฤติกรรมการดูแลตนเองในผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัด ซึ่งผ่านการตรวจสอบความเชื่อมั่นด้วยวิธีการทดสอบซ้ำเท่ากับ .97 3) แบบประเมินภาวะทุพโภชนาการ ค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟา ครอนบาค เท่ากับ .98 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ เชิงพรรณา สถิติไคว์สแควร์ สถิติฟรีดแมน สถิติ แมน-วิทนีย์ ยู และสถิติวิลคอกซัน ผลการศึกษาพบว่า ภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการสนับสนุนและให้ความรู้ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรม การดูแลตนเองด้านโภชนาการในวันที่ 14 และวันที่ 28 สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) แต่ภาวะโภชนาการ ค่าฮีโมโกลบิน และฮีมาโตคริต ในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองไม่แตกต่างกัน