This quasi-experimental study aimed to examine effects of a new drinker prevention program for primary school students, Surin province, Thailand. Samples were grade 5 -6 students from two primary schools in Sangkha district, divided into the experimental group (14 students) and the comparison group (15 students). Theory of planned behavior was derived into the a 3-week new drinker prevention program to enhanceperceived attitude toward alcohol drinking behavior, perceived subjective norm to not alcohol drinkingbehavior, perceived behavioral control for not drinking alcohol beverage, and intention to not drink alcohol. Data collection was done at pre-test and at the 4th week after completion of the program. Descriptive statistics,independent t-test and paired t-test were performed for data analysis. Results reveal that, at post-test, only perceived behavioral control for not drinking alcohol beverage and intention to not drink alcohol in the experimental group show a greater mean score than the pre-test mean score (p-value = .009 and 0.028 ). At post-test, only the attitude toward alcohol drinking behavior mean score in the experimental group was found greater than the comparison group (p-value = .017).
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมป้องกันนักดื่มหน้าใหม่ในเด็กชั้นประถมศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 5 - 6 ปีการศึกษา 2561 จาก 2โรงเรียนใน อาเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์แบ่งเป็นก ลุ่มทดลอง 14 ราย กลุ่มเปรียบเทียบ 15 ราย ระยะเวลาในการทากิจกรรมทั้งหมด 3 สัปดาห์โดยประยุกต์แนวคิดของทฤษฎี พฤติกรรมตามแผนมาใช้ในการจัดกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างทัศนคติต่อการไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิงใน การไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การรับรู้การควบคุมตนเองในการไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และความตั้งใจที่จะไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการตอบแบบสอบถามก่อนเริ่มโปรแกรมและสัปดาห์ที่ 4 หลังสิ้นสุดโปรแกรม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Paired t-test, Independent t-testผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลองกลุ่ม ทดลอง มีเพียงคะแนนเฉลี่ยการรับรู้การควบคุมตนเองต่อการไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (p-value =.009)และความตั้งใจในการไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (p-value = .028) ที่สูงกว่าก่อนการทดลอง การเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มหลังการทดลอง พบว่า มีเพียง คะแนนเฉลี่ยทัศนคติต่อการไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของกลุ่มทดลองที่สูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสาคัญ (p-value = .017)