Background: To determine the prevalence and predicting factors of depression among elderly patients attending primary care setting in Chachoengsao province.
Methods: This is a predictive correlational research. Elderly patients aged > 60 years with at least one chronic disease and attended at least 6 months long in a primary care setting were included into the study. Personal Health Questionnaire-9: PHQ-9 questionnaire was used to screen depression (cut-off score > 9). The data were analyzed using frequency, mean, standard deviation and multiple regression analysis. Results: The total number of participants were 261, mean age was 70.0+6.8 year, mostly was female 168 (64.4%) and had 3 underlying disease 114 (43.7%). The prevalence of depression was 12.3%, most of which were female, age > 75 year, educated, unemployed, insufficient income and had >3 underlying diseases. However, only unemployed and insufficient income were the significant factors to predict depression 6.8% (p < 0.05).
Conclusion: The prevalence of depression among elderly in primary care unit, Chachoengsao province was 12.3%. Predicting factors of depression were unemployed and insufficient income so properly screening for these patient should be encouraged. 
ภูมิหลัง : เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยทำนายโรคซึมเศร้าในผู้สูง อายุที่มารับบริการที่หน่วยบริการปฐมภูมิ จังหวัดฉะเชิงเทรา
วิธีการ: รูปแบบ การศึกษาคือการหาความสัมพันธ์เชิงทำนาย กลุ่มตัวอย่างคือผู้ที่มีอายุ มากกว่าหรือเท่ากับ 60 ปีขึ้นไป ที่มีโรคประจำตัวอย่างน้อย 1 โรค และ ติดตามการรักษาต่อเนื่องอย่างน้อย 6 เดือน เครื่องมือที่ใช้ประเมิน โรคซึมเศร้า คือแบบคัดกรองโรค ซึมเศร้าในผู้สูงอายุฉบับภาษาไทย (Personal Health Questionnaire-9 : PHQ-9) จุดตัดที่บอกว่ามีโรคซึม เศร้าคือคะแนน > 9 คะแนน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์หาความสัมพันธ์ และปัจจัยทำนายโรคซึมเศร้าใช้สถิติ multiple regression analysis
ผล : กลุ่มประชากรที่เข้าร่วมการศึกษาทั้งหมด 261 คน อายุเฉลี่ย 70.0 + 6.8 ปี เป็นเพศหญิงจำนวน 168 คน (ร้อยละ 64.4) ความชุกของโรคซึม เศร้าในผู้เข้าร่วมศึกษาคิดเป็นร้อยละ 12.3 ผู้สูงอายุที่มีโรคซึมเศร้าส่วนใหญ่ เป็นเพศหญิง อายุ > 75 ปี ได้รับการศึกษา ไม่ได้ประกอบอาชีพ รายได้ ไม่เพียงพอมีโรคประจำตัว > 3 โรค ตัวแปรที่สามารถทำนายโรคซึมเศร้า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การไม่มีอาชีพ และรายได้ไม่เพียงพอ สามารถพยากรณ์ตัวแปรตามหรือโรคซึมเศร้าได้ร้อยละ 6.8
สรุป : ความชุก ของโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่มารับบริการที่หน่วยบริการปฐมภูมิ อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา พบค่าความชุกเท่ากับร้อยละ 12.3 โดยปัจจัยทำนาย การเกิดโรคซึมเศร้าได้แก่ การไม่ได้อาชีพและการมีรายได้ไม่เพียงพอ จึงควรสนับสนุนให้มีระบบการคัดกรองที่เหมาะสมในผู้ป่วยกลุ่มนี้ 