The purpose of this quasi-experimental research aimed to examine the effects of the promoting smoking cessation program on perceived self-efficacy, outcome expectation to quit smoking, and number of cigarettes smoked per day among security guards in  a university. The samples of 22 security guards working at Naresuan University, was purposively selected. The research instruments were the promoting smoking cessation program, questionnaires on personal data and smoking behavior,  perceived self-efficacy and outcome expectation to quit smoking. Data were collected before and after implementing the promoting smoking cessation program for 3 weeks. Data were analyzed by descriptive statistics, paired t-test, and Wilcoxon signed-ranks test.  The results revealed that after receiving the promoting smoking cessation program, security guards perceived self-efficacy to quit smoking higher than before receiving the promoting smoking cessation program and  the number of cigarettes smoked per day lesser than before receiving the promoting smoking cessation program at p < .001. In contrast, the outcome expectation to quit smoking of security guards was not significantly different (p > .05).
การวิจัยแบบกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการเลิกสูบบุหรี่ต่อการรับรู้ความสามารถตนเอง ความคาดหวังในผลดีของการเลิกสูบบุหรี่ และจำนวนมวนบุหรี่ที่สูบต่อวัน ในพนักงานรักษาความปลอดภัยในมหาวิทยาลัย  กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยนเรศวร จำนวน 22 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง  เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย  โปรแกรมส่งเสริมการเลิกสูบบุหรี่  แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปและการสูบบุหรี่  การรับรู้ความสามารถตนเองและความคาดหวังในผลดีของการเลิกสูบบุหรี่ เก็บข้อมูลก่อนการทดลองและหลังการทดลองเมื่อเสร็จสิ้นโปรแกรมในสัปดาห์ที่ 3 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การทดสอบทีที่ไม่เป็นอิสระและ Wilcoxon signed-ranks test  ผลการศึกษา พบว่าหลังได้รับโปรแกรมส่งเสริมการเลิกสูบบุหรี่  พนักงานรักษาความปลอดภัยมีการรับรู้ความสามารถตนเองสูงกว่า  และมีจำนวนมวนบุหรี่ที่สูบต่อวันน้อยกว่าก่อนได้รับโปรแกรมส่งเสริมการเลิกสูบบุหรี่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 แต่มีความคาดหวังในผลดีของการเลิกสูบบุหรี่ระหว่างก่อนและหลังได้รับโปรแกรมส่งเสริมการเลิกสูบบุหรี่ไม่แตกต่างกัน (p > .05)