This predictive research aimed at studying the predictive factors of gestational weight gain, postpartum dietary intake, breastfeeding, postpartum depression, and postpartum confinement (yuu fai) on postpartum weight retention at 4-6 weeks. The subjects were 87 mothers who came for a postpartum checkup unit at Warinchamrab Hospital and Sunpasitthi- prasong Hospital. Data were collected by the demographic questionnaire, 24-hr dietary recall, and the Edinburgh Postnatal Depression Scale. Data were analyzed using multiple linear regression analysis. According to the findings, the postpartum mother weight retention at 4-6 weeks had a mean of 5.77 kilograms (S.D. = 3.55). Gestational weight gain and postpartum confinement (yuu fai) were able to co-predict postpartum weight retention at 62.8 percent with statistical significance (F = 30.063, p < .001, adjusted R2 = .628). Gestational weight gain was able to predict postpartum weight retention the most (β = .465, t = 5.840, p < .001), followed by postpartum confinement (β = .444, t = 5.571, p < .001).
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายของน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นระหว่างตั้งครรภ์ การบริโภคอาหารหลังคลอด การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ภาวะซึมเศร้าหลังคลอด และการอยู่ไฟต่อน้ำหนักคงค้างหลังคลอด 4-6 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่างคือมารดาที่มา รับบริการตรวจสุขภาพหลังคลอด ที่โรงพยาบาลวารินชำราบและโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จำนวน 87 ราย เครื่องมือที่ใช้ใน การวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบบันทึกการบริโภคอาหารย้อนหลังใน 24 ชั่วโมง และแบบสอบถามภาวะซึมเศร้า หลังคลอด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า มารดามีน้ำหนักคงค้างหลังคลอด 4-6 สัปดาห์ เฉลี่ย 5.77 กิโลกรัม (S.D. = 3.55) น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น ระหว่างตั้งครรภ์และการอยู่ไฟสามารถร่วมกันทำนายน้ำหนักคงค้างหลังคลอดได้ร้อยละ 62.8 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F = 30.063, p < .001, adjusted R2 = .628) โดยน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นระหว่างตั้งครรภ์สามารถทำนายน้ำหนักคงค้างหลังคลอดได้สูงสุด (β = .465, t = 5.840, p < .001) รองลงมาคือการอยู่ไฟ (β = .444, t = 5.571, p < .001)