The purpose of this quasi-experimental research was to investigate the effects of the Motivation Enhancement Therapy Program with family involvement (METF) on the medication adherence of inpatients with co-occurring schizophrenia and alcohol use disorder. The sample included fifty-six inpatients with co-occurring schizophrenia and alcohol use disorder, aged between 20 and 59 years, and assigned to the experimental and control group, with 26 subjects in each group. The experimental group received six sessions of the Motivation Enhancement Therapy Program with family involvement, 45-60 minutes each session for four weeks. The research instruments consisted of the following: 1) the Motivation Enhancement Therapy Program with family involvement; 2) stage of change assessments; 3) a medication compliance questionnaire; and 4) a motivation questionnaire. All of the instruments were validated for content validity by professionals. The reliability of the instruments with Chronbach’s alpha coefficients was .81, .81, and .84. The data were analyzed using descriptive statistics and t-test. The findings were as follows: 1) The medication adherence of co-occurring schizophrenia and alcohol use disorder patients after receiving the group METF was significantly higher than before receiving the group METF at the .001 level. 2) The medication adherence of the co-occurring schizophrenia and alcohol use disorder patients that received the group METF was significantly higher than that of the individuals that received routine care at the .001 level.
การวิจัยกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจโดยครอบครัว มีส่วนร่วม ต่อความร่วมมือในการรักษาด้วยยาของผู้ป่วยในโรคร่วมจิตเภทและสุรา กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยโรคร่วม จิตเภทและสุราที่เข้ารับ การรักษาในโรงพยาบาล มีอายุตั้งแต่ 20-59 ปี จำนวน 52 ราย ได้จัดเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 26 ราย โดยกลุ่ม ทดลองได้รับโปรแกรมการบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจโดยครอบครัวมีส่วนร่วม จำนวน 6 ครั้งๆละ 45-60 นาที รวมทั้งสิ้น 4 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมการบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจ โดยครอบครัว มีส่วนร่วม 2) แบบสัมภาษณ์เพื่อประเมินแรงจูงใจขั้นบันได 3) แบบประเมินความร่วมมือในการรักษาด้วยยา 4) แบบสอบถาม เพื่อวัดแรงจูงใจในการรักษาด้วยยา ซึ่งเครื่องมือผ่านการตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิ และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .81, .81 และ .84 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละและสถิติทดสอบค่าที (t-test) สรุปผลการวิจัยได้ดังนี้ 1) ความร่วมมือในการรักษาด้วยยาของผู้ป่วยโรคร่วมจิตเภทและสุรา หลังได้รับการบำบัดเพื่อ เสริมสร้างแรงจูงใจโดยครอบครัวมีส่วนร่วม สูงกว่าก่อนได้รับการบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจโดยครอบคัวมีส่วนร่วม อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 2) ความร่วมมือในการรักษาด้วยยาของผู้ป่วยโรคร่วมจิตเภทและสุรา หลังได้รับการบำบัดเพื่อเสริม สร้างแรงจูงใจโดยครอบครัวมีส่วนร่วม สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001