This quasi-experimental research aimed to study the effects of self-efficacy promoting program combined with resistance exercise on pain and physical activity among patients with knee osteoarthritis.  Sixty patients with knee osteoarthritis, receiving care at the Orthopedics department, Thammasat University Hospital, were purposively selected and equally divided into a control group and an experimental group. Participants from both groups had similar characteristics in terms of Body Mass Index and severity of knee osteoarthritis. The experimental group received the self-efficacy promoting program combined with resistance exercise (n = 30) while the control group received usual nursing care (n = 30). The instruments  consisted of  the Numeric Rating Scale and the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ-L).  All instruments were examined for content validity by experts, and the reliability coefficients were 0.76 and  0.98 respectively. Data were analyzed using descriptive statistics and t-tests. The research findings were that 1) the experimental group had a lower mean score of pain than the control group, and the mean score of physical activity of the experimental group was greater than the control group (p < .05).  2) The experimental group had a lower mean score of pain than the usual nursing care, and the mean score of physical activity of the experimental group was greater than the usual nursing care. (p < .05).
การวิจัยกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนร่วมกับการออกกําลังกายแบบแรงต้านต่อความปวดและกิจกรรมทางกายของผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 60 คน เลือกแบบเจาะจง โดยเป็นผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมที่เข้ารับบริการในหน่วยตรวจผู้ป่วยนอกออร์โธปิ ดิกส์ โรงพยาบาลธรรม ศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 30 คน จับคู่ให้กลุ่มตัวอย่างมีความคล้ายคลึงกันในเรื่องดัชนีมวลกายและความรุนแรงของโรค กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนร่วมกับการออกกําลังกายแบบแรงต้าน และกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือวิจัยได้แก่ แบบประเมินระดับความรู้สึกเจ็บปวด และแบบสอบถามกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา และหาค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยงได้เท่ากับ 0.76 และ 0.98 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และการทดสอบที ผลการวิจัย พบว่า 1) หลังได้รับโปรแกรมฯ  กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความปวดต่ำกว่า และกิจกรรมทางกายสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) หลังได้รับโปรแกรมฯ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความปวดต่ำกว่า และกิจกรรมทางกายสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05