Background and Objective: This study aimed to measure radiation dose to lens of eye and thyroid gland from three different computed tomography (CT) brain scanners, including of measuring the radiation dose with and without bismuth radiation shield. Moreover, the scatter radiation dose in the CT rooms was also measured.
Methods: Optically stimulated luminescence (OSL) dosimeters were placed on the phantom to measure the skin dose at eye lens and thyroid glands. The OSL dosimeters were also placed on the wall, door, lead glass inside and outside the CT rooms to measure the radiation dose in the supervised and controlled area.
Results: The radiation equivalent doses from the three CT scanners were significantly different. The use of bismuth eye shield could reduce the amount of radiation on the eye lens by 27 - 48 %. The radiation dose in the supervised area was within the relevant annual dose limit. However, there were two locations in the controlled area where radiation dose exceeded the dose limit. The investigation must be performed to reduce the radiation dose within the regulatory dose limits.
Conclusions: Radiographers should carefully adjust the exposure techniques in order to optimise the radiation doses, especially in pediatric patients. The bismuth radiation shield helps to reduce the scattered radiation. The efficiency of lead door, wall and lead glass must be routinely checked for radiation monitoring.
หลักการและวัตถุประสงค์: เพื่อวัดปริมาณรังสีที่เลนส์ตาและต่อมไทรอยด์จากการตรวจซีทีสมองด้วยเครื่องซีที 3 เครื่อง ร่วมกับการใช้และไม่ใช้บิสมัทป้องกันรังสี และการตรวจวัดปริมาณรังสีกระเจิงรอบห้องซีที
วิธีการศึกษา: ติดอุปกรณ์วัดปริมาณรังสีชนิดโอเอสแอลบนเปลือกตาและที่ผิวบริเวณต่อมไทรอยด์ของหุ่นจำลอง และติดที่ผนังคอนกรีต ประตูและกระจกตะกั่วระหว่างห้องซีทีบริเวณพื้นที่ควบคุมและพื้นที่ตรวจตรา
ผลการศึกษา: ปริมาณรังสีสมมูลของเครื่องซีที 3 เครื่อง จากการตรวจซีทีสมองด้วยโปรโตคอลต่าง ๆ มีค่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ พบว่า การใช้บิสมัทป้องกันรังสีช่วยลดปริมาณรังสีที่เลนส์ตาลงร้อยละ 27 – 48 การสำรวจปริมาณรังสีรอบห้องซีที พบว่า พื้นที่ตรวจตรามีค่าปริมาณรังสีอยู่ในเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด แต่บริเวณพื้นที่ควบคุม 2 ตำแหน่ง มีปริมาณรังสีเกินกว่าที่กำหนด จำเป็นต้องตรวจสอบและปรับปรุงต่อไป
สรุป: การปรับพารามิเตอร์ให้เหมาะสมโดยผู้ใช้จะช่วยลดปริมาณรังสีให้กับผู้ป่วยได้โดยเฉพาะในผู้ป่วยเด็ก การใช้บิสมัทช่วยลดการได้รับรังสีได้ การตรวจสอบประสิทธิภาพการป้องกันในพื้นที่ควบคุมและพื้นที่ตรวจตรามีความจำเป็น