Background and objective : Hypertension and cerebrovascular disease are the fourth most common causes of death in Thai people.  Stroke or cerebrovascular disease is a complication of hypertension. Hypertensive patients need to engage in self-care to prevent the occurrence of this complication. The aim of this quasi-experimental study was to assess the effectiveness of a behavioral development programme for stroke prevention among hypertensive patients.  Methods : It was Quasi-experimental research. The participants were 60 hypertensive patients, who were divided in equal numbers into an experimental group(n=30) and a comparative group(n=30). The experimental group received a behavioral development programme, which involved various different activities, including lectures with videos, demonstrations, and home visits by the researcher. They were all also given a handbook and a brochure regarding self-care practices. Meanwhile, the comparison group acquired normal care. The data were collected by questionnaire and were analysed using descriptive statistics, such as percentages, means, standard deviations and maximum/minimum values.  Within and between group differences were analysed using paired or independent sample t-tests, and statistical significance was set at setting at p<0.05.           Results : The end of the study, the experiment group showed statistically significant improvements in the mean scores for knowledge, perceived susceptibility, perceived severity, perceived self-efficacy, perceived benefits of stroke prevention, intention to prevent stroke, cholesterol and triglyceride level, blood pressure and reported practice of preventative behaviour.  The mean scores on all these outcome variables were also significantly better than those for the comparison group (p < 0.05).Conclusion: A behavioral development programme for stroke prevention among hypertensive patients could decreased blood pressure, cholesterol and triglyceride level comparing with normal care group
หลักการและวัตถุประสงค์ : ความดันโลหิตสูงและโรคหลอดเลือดสมองเป็นสาเหตุที่พบบ่อยเป็นลำดับที่สี่ของการเสียชีวิตในคนไทย ส่วนโรคอัมพฤกษ์อัมพาตหรือโรคหลอดเลือดสมองนั้นก็เป็นภาวะแทรกซ้อนของความดันโลหิตสูงผู้ป่วยความดันโลหิตสูงจำเป็นที่จะต้องมีส่วนร่วมในการพัฒนาพฤติกรรมเพื่อป้องกันโรคหลอดเลือดสมองวิธีการศึกษา : เป็นการศึกษากึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยความดันโลหิตสูง ที่มีความดันโลหิตตั้งแต่ 140/90มิลลิเมตรปรอท แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มละ 30 ราย กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมเพื่อป้องกันโรคหลอดเลือดสมองโดยการบรรยายให้ความรู้เรื่องภาวะแทรกซ้อนของความดันโลหิตสูงโรคหลอดเลือดสมองและการปฏิบัติตัวเพื่อป้องกันโรคหลอดเลือดสมอง การสาธิตและการฝึกปฏิบัติเรื่องการออกกำลังกายการเลือกรับประทานอาหารและการฝึกนั่งสมาธิผ่อนคลายความเครียด กลุ่มเปรียบเทียบได้รับการดูแลปกติ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามก่อนและหลังการทดลองผลการศึกษา : กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้การรับรู้โอกาสเสี่ยง การรับรู้ความรุนแรง การรับรู้ประโยชน์และอุปสรรค การรับรู้ความสามารถตนเอง ความตั้งใจ และการปฏิบัติตัวในการป้องกันโรคหลอดเลือดสมองสูงกว่าก่อนการทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและภายหลังการทดลองกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยค่าระดับความดันโลหิตและค่าระดับไขมันในเลือดลดลงกว่าก่อนการทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p <0.05)สรุป : โปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมเพื่อป้องกันโรคหลอดเลือดสมองในผู้ป่วยความดันโลหิตสูงทำให้ระดับความดันโลหิตและ ระดับไขมันในเลือดลดลงเมื่อเทียบกับกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติ