To evaluate the extension required to reach the reported force and to measure morphologies of orthodontic elastics, either latex or non-latex, subjected under dry conditions. To evaluate the force degradation characteristics of orthodontic elastics subjected to different diameters, extensions and time intervals of latex and non-latex elastics in simulated oral conditions. By using sample sizes of 15 orthodontic elastics, either latex or non-latex, with equivalent force (4.5 oz) products were tested with 3/16, 1/4, and 5/16-inch lumen size, making a total of 360 specimens. The morphologies of orthodontic elastic and the standard force-extension index were tested. For the simulated oral test samples were stretched at fixed distances apart (20, 26, 32 and 40 mm) in water bath within distilled water at 37??C. Forces were recorded after 0, 1, 3, 6, 12, and 24 hour periods. In dry tests, there were statistically significant differences in force extension from the extension required to reach the reported force. Non-latex elastics show more average cross-sectional area and initial force when compared to latex elastics (p<0.001). In wet tests, there were statistically significant differences between materials, sizes, extensions and time intervals. Force degradation characteristics consist of an initial high slope component within the first hour and a latent part of degradation for latex but there still had a moderate relaxation after 12 hours for non-latex samples. On average, grouped percentages of initial force after 24 hours for latex and non-latex samples were approximately 72.61% and 54.15%, respectively. The extension required to reach the reported force shows remarkable variation, ranging from 2.96 to 4.36. Non-latex elastics show more average cross-sectional area and initial force. At the end of the study, non-latex elastics show more force degradation when compared to latex elastics.
เพื่อประเมินการยืดออกของวงยางเพื่อให้ได้แรงดึง ที่กำหนดและวัดลักษณะทางกายภาพของวงยางทั้ง ชนิดที่ผลิตจากยางธรรมชาติและชนิดที่ไม่ใช่ยาง ธรรมชาติที่ใช้ในงานทันตกรรมจัดฟันในสภาพแห้ง ศึกษาถึงผลของขนาดของเส้นผ่าศูนย์กลางวงยาง ระยะการยืดออกและช่วงระยะเวลาที่ต่างกัน ในสภาวะ จำลองสภาพช่องปาก วงยางที่ใช้ในงานทันตกรรม จัดฟันทั้งชนิดที่ผลิตจากยางธรรมชาติและชนิดที่ไม่ใช่ ยางธรรมชาติถูกทดสอบโดยมีจำนวนตัวอย่างชนิดละ 15 วง เป็นยางที่มีขนาดของแรงดึงเท่ากันทั้งหมด (4.5 ออนซ์) มีขนาดของเส้นผ่าศูนย์กลางระยะ 3/16, 1/4 และ 5/16 นิ้ว จำนวนทั้งสิ้น 360 วง มีการคำนวณหา พื้นที่หน้าตัดโดยเฉลี่ยของวงยางที่ใช้ในงานทันตกรรม จัดฟันและค่าดัชนีมาตรฐานของการยืดออก สำหรับ สภาวะจำลองสภาพช่องปากวงยางตัวอย่างแต่ละวง ถูกดึงยืดออกที่ระยะคงที่ที่ 20, 26, 32 และ 40 มิลลิเมตร ตัวอย่างทั้งหมดถูกแช่ในน้ำกลั่นที่บรรจุ อยู่ในอ่างน้ำควบคุมอุณหภูมิคงที่ที่อุณหภูมิ 37 องศา เซลเซียส แรงดึงของยางได้ถูกบันทึกด้วยเครื่องทดสอบ สมบัติเชิงกลที่ระยะเวลาที่ 0, 1, 3, 6, 12 และ 24 ชั่วโมง ในสภาพแห้ง มีความแตกต่างกันอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติของแรงดึงของยางที่ถูกยืดออกกับค่าดัชนีมาตรฐานการยืดออกที่ถูกกำหนดในเกือบทุก ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางวงยาง พบว่าพื้นที่หน้าตัดเฉลี่ย และแรงที่แสดง ณ จุดเริ่มต้นของวงยางชนิดที่ไม่ใช่ ยางธรรมชาติมีค่าสูงกว่าวงยางที่ผลิตจากยางธรรมชาติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) ในสภาวะ จำลองสภาพช่องปากพบความแตกต่างกันอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติระหว่างชนิดของวัสดุ ขนาดของวงยาง ระยะการยืดออกและช่วงระยะเวลาที่ต่างกัน แรงดึง ที่ลดลงมีลักษณะลดลงอย่างเฉียบพลันภายในระยะ เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงแรกหลังจากนั้นจึงค่อยๆ ลดลง อย่างต่อเนื่องในอัตราที่เล็กน้อยในวงยางชนิดที่ผลิต จากยางธรรมชาติ แต่ยังคงมีแรงดึงที่ลดลงต่อเนื่องใน ระดับปานกลางของวงยางชนิดที่ไม่ใช่ยางธรรมชาติ ภายหลังจาก 12 ชั่วโมง โดยภาพรวมพบร้อยละของแรงดึง เริ่มต้นที่ลดลงภายหลัง 24 ชั่วโมง ในกลุ่มยางธรรมชาติ และชนิดที่ไม่ใช่ยางธรรมชาติประมาณร้อยละ 72.61 และ 54.15 ตามลำดับ การยืดออกเพื่อให้ได้แรงดึง ที่กำหนดมีค่าแปรผันตั้งแต่ 2.96 ถึง 4.36 วงยางชนิด ที่ไม่ใช่ยางธรรมชาติมีพื้นที่หน้าตัดเฉลี่ยและแรงเริ่มต้น เฉลี่ยที่มากกว่า เมื่อสิ้นสุดการศึกษาวงยางชนิดที่ไม่ใช่ ยางธรรมชาติมีร้อยละของแรงดึงเฉลี่ยที่ลดลงเหลือ น้อยกว่าวงยางชนิดที่ผลิตจากยางธรรมชาติ><0.001) ในสภาวะ จำลองสภาพช่องปากพบความแตกต่างกันอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติระหว่างชนิดของวัสดุ ขนาดของวงยาง ระยะการยืดออกและช่วงระยะเวลาที่ต่างกัน แรงดึง ที่ลดลงมีลักษณะลดลงอย่างเฉียบพลันภายในระยะ เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงแรกหลังจากนั้นจึงค่อยๆ ลดลง อย่างต่อเนื่องในอัตราที่เล็กน้อยในวงยางชนิดที่ผลิต จากยางธรรมชาติ แต่ยังคงมีแรงดึงที่ลดลงต่อเนื่องใน ระดับปานกลางของวงยางชนิดที่ไม่ใช่ยางธรรมชาติ ภายหลังจาก 12 ชั่วโมง โดยภาพรวมพบร้อยละของแรงดึง เริ่มต้นที่ลดลงภายหลัง 24 ชั่วโมง ในกลุ่มยางธรรมชาติ และชนิดที่ไม่ใช่ยางธรรมชาติประมาณร้อยละ 72.61 และ 54.15 ตามลำดับ การยืดออกเพื่อให้ได้แรงดึง ที่กำหนดมีค่าแปรผันตั้งแต่ 2.96 ถึง 4.36 วงยางชนิด ที่ไม่ใช่ยางธรรมชาติมีพื้นที่หน้าตัดเฉลี่ยและแรงเริ่มต้น เฉลี่ยที่มากกว่า เมื่อสิ้นสุดการศึกษาวงยางชนิดที่ไม่ใช่ ยางธรรมชาติมีร้อยละของแรงดึงเฉลี่ยที่ลดลงเหลือ น้อยกว่าวงยางชนิดที่ผลิตจากยางธรรมชาติ