This developmental research study aimed to develop the Strengthening Spiritual Program (SSP) for males with amphetamine dependence. The participants included twenty-three males with amphetamine dependence in rehabilitation unit. The research instruments were: 1) personal data form, 2) Herth Hope Index (HHI), 3) Self-Esteem Scale, 4) the perception of strengthening spiritual scale, 5) the Satisfaction of using SSP, and 6) Strengthening Spiritual Program (SSP) and Manual for therapists and participants. All instruments were tested for content validity by three experts. Cronbach’s alpha coefficient reliability of HHI, Self-Esteem Scale, and the perception of strengthening spiritual scale were 0.79, 0.80, 0.85 และ 0.81 respectively. There were five phases: 1) identifying problems, 2) designing the SSP, 3) developing the SSP, 4) trying out, evaluating, and revising the SSP, and 5) evaluating the effectiveness of the SSP. Percentage, mean, standard deviation, and t-test were applied for data analysis. The research findings: 1. Before participated the SSP, the participants perceived hope, self-esteem, and the perceptions of strengthening spiritual at a moderate level (Mean = 33.04, 2.78, 5.05 SD = 2.97, 0.26, 1.8 1). After participated the SSP, the participants perceived hope, self-esteem, and the perceptions of strengthening spiritual at a high level (Mean = 37.91, 3.17, 8.43 SD = 3.42, 0.27, 1.17). 2. For the effectiveness, it was found that the participants had significant differences of hope, self-esteem, and the perception of strengthening spiritual after participated in the SSP (p < 0.05) 3. The satisfaction of males with amphetamine dependence toward the SSP was at high level (Mean = 4.2, SD = 0.63). The results indicated that the SSP could enhance the hope, self-esteem and strengthening spiritual in males with amphetamine dependence. Therefore, health care provider should concern and apply the SSP in patients with amphetamine dependence and extend this program to clinical setting in rehabilitation stage. 
การศึกษาและพัฒนานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณสำหรับผู้ติดยาบ้าชาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือผู้ติดยาบ้าชายที่มารับการรักษาในระยะฟื้นฟูสมรรถภาพ จำนวน 23 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วย 1) ข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบประเมินความหวัง 3) แบบประเมินการเห็นคุณค่าในตนเอง 4) แบบสอบถามความ เข้มแข็งทางจิตวิญญาณ และ 5) แบบสอบถามความพึงพอใจ 6) โปรแกรม สร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ คู่มือสำหรับผู้บำบัดและคู่มือสำหรับผู้รับ การบำบัด การพัฒนาโปรแกรมแบ่งเป็น 5 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาสถานการณ์ ขั้นตอนที่ 2 ออกแบบโปรแกรม ขั้นตอนที่ 3 พัฒนา โปรแกรม ขั้นตอนที่ 4 ทดลองใช้โปรแกรม ประเมินและปรับปรุง และ ขั้นตอนที่ 5 การประเมินผลโปรแกรมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ สำหรับผู้ติดยาบ้าชาย วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ทดสอบผลของโปรแกรม โดยใช้การทดสอบที และวิเคราะห์ข้อมูล เชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า 1. กลุ่มตัวอย่าง ก่อนการเข้าร่วมโปรแกรมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณมีคะแนนเฉลี่ย ความหวัง การเห็นคุณค่าในตนเอง และความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ ส่วนใหญ่อยู่ระดับปานกลาง (Mean = 33.04, 2.78 , 5.05 SD = 2.97, 0.26, 1.81) ตามลำดับ และหลังการเข้าร่วมโปรแกรม มีคะแนนเฉลี่ยความ หวัง การเห็นคุณค่าในตนเอง และความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณอยู่ระดับสูง (Mean = 37.91, 3.17, 8.43 SD = 3.42, 0.27, 1.17) ตามลำดับ 2. การทดสอบผลของโปรแกรมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ พบว่า คะแนนเฉลี่ยความหวัง การเห็นคุณค่าในตนเอง และความเข้มแข็ง ทางจิตวิญญาณ หลังเข้าร่วมโปรแกรมฯสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 3. กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจ โปรแกรมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ อยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.2, SD = 0.63) จากผลการศึกษา สามารถนำโปรแกรมสร้างความเข้มแข็ง ทางจิตวิญญาณสำหรับผู้ติดยาบ้าชายที่พัฒนาขึ้นไปใช้ในการส่งเสริม ความหวัง เพิ่มการเห็นคุณค่าในตนเอง สร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ และสามารถนำไปใช้ร่วมกับการดูแลตามปกติที่ผู้ติดยาบ้าชายได้รับ เมื่อเข้ามารับการบำบัดในระยะฟื้นฟูสมรรถภาพ 