Salmonella is a common pathogen found in stool culture samples in Thailand and Asia. Infections may lead to severe diseases, particularly typhoid and paratyphoid fever, which can be transmitted even in the absence of symptoms. These infections are identified as diseases requiring attention in the food sanitation manual for food service establishments according to the regulations of the Ministry of Public Health’s Food Service Establishment Act, B.E. 2561. Therefore, establishing guidelines for evaluating return to work and managing food handlers with positive stool culture for Salmonella is essential, especially for high-risk groups in a hospital setting
This article aims to review the current literature on guidelines for evaluating return to work and managing food handlers with positive stool culture for Salmonella. As details vary in each country, the review results show that several factors need to be considered for assessment such as pathogens, infectivity, symptoms, treatments, and food handling duties. This article also covers food safety standards, personal hygiene, and self-reporting practices. These are recommended practices to reduce contamination and transmission of the pathogen from food handlers to consumers, as well as for infection control in hospitals.
เชื้อแซลโมเนลลาเป็นเชื้อก่อโรคที่พบบ่อยจากผลเพาะเชื้อจากอุจจาระในประเทศไทยและแถบเอเชีย ซึ่งอาจก่อให้เกิด โรคที่มีความรุนแรงโดยเฉพาะชนิดที่ก่อโรคไข้ไทฟอยด์และพาราไทฟอยด์ซึ่งสามารถแพร่เชื้อได้แม้ไม่มีอาการ นอกจากนี้การติดเชื้อ ดังกล่าวเป็นโรคที่ถูกระบุให้พึงระวังตามคู่มือการดำเนินงานสุขาภิบาลอาหาร ตามบทบัญญัติของกฎกระทรวงสุขลักษณะ ของสถานที่จำหน่ายอาหาร พ.ศ. 2561 ดังนั้นการกำหนดแนวทางปฏิบัติในการประเมินกลับเข้าทำงานและการจัดการกรณีเจ้าหน้าที่ ผู้สัมผัสอาหารมีผลเพาะเชื้อแซลโมเนลลาจากอุจจาระเป็นบวกจึงเป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะกลุ่มงานโภชนาการในโรงพยาบาล ซึ่งเป็นงานที่มีความเสี่ยงสูงต่อการแพร่เชื้อสู่ผู้ป่วย
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทบทวนวรรณกรรมและแนวทางปฏิบัติสำหรับการประเมินกลับเข้าทำงานและการจัดการ กรณีเจ้าหน้าที่ผู้สัมผัสอาหารมีผลเพาะเชื้อแซลโมเนลลาจากอุจจาระเป็นบวก เนื่องจากในแต่ละประเทศมีรายละเอียดที่แตกต่างกัน ผลการศึกษาพบว่าการประเมินต้องพิจารณาหลายปัจจัยประกอบกัน เช่น ชนิดของเชื้อ ลักษณะการก่อโรค อาการ การรักษา ลักษณะงาน เป็นต้น บทความนี้ยังครอบคลุมถึงมาตรฐานความปลอดภัยของอาหาร สุขอนามัยส่วนบุคคล และมาตรการรายงาน อาการผิดปกติ ซึ่งแนะนำให้ปฏิบัติตามเพื่อลดการปนเปื้อน การแพร่เชื้อจากผู้ทำงานสัมผัสอาหารสู่ผู้บริโภค และเพื่อการป้องกัน และควบคุมโรคติดเชื้อในโรงพยาบาล