This study is one-group quasi-experimental research (pretest-posttest design). The purpose of this study was to examine the effects of promoting self-care ability program on knowledge and self-care behavior of chronic obstructive pulmonary disease (COPD) patients with recurrent acute exacerbation. Orem’s Self-Care Theory was used as the theoretical framework, and Motivational Interviewing were applied to guide the study. Purposive sampling was used to recruit 30 research participants. The data were analyzed using descriptive statistics and non-parametric Wilcoxon-rank test. The results revealed after receiving the program, the mean of participants’ COPD knowledge scores significantly increased from 9.03 to 13.87% (p < .05 and their self-care behavior scores significantly improved from 61.70 to 94.60 (p < .05). Regarding inhaler using techniques, the participants demonstrated correct using techniques for Handihaler, Accuhaler, and Turbuhaler in every step and showed improvement in the use of Metered Dose Inhaler (MDI). Nurses play a vital role in promoting the patients to perform appropriate self-care behaviors continuously and sustainably.
การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลังมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมความสามารถใน การดูแลตนเอง ต่อความรู้และพฤติกรรมการดูแลตนเองในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังที่มีอาการกำเริบซ้ำ โดยใช้กรอบแนวคิดทฤษฎี การดูแลตนเองของโอเร็ม ร่วมกับการใช้เทคนิคการสัมภาษณ์เพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจ กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 30 ราย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และสถิตินอนพาราเมตริก Wilcoxon signed-rank test ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้เรื่องโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังเพิ่มขึ้นจาก 9.03 เป็น 13.87 คะแนน (p < .05) และค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมการดูแลตนเองเพิ่มขึ้นจาก 61.70 เป็น 94.60 คะแนน (p < .05) ในส่วนของความ ถูกต้องของเทคนิคในการใช้ยาสูดพ่นขยายหลอดลม พบว่าหลังเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มตัวอย่างสามารถใช้ยาสูดขยายหลอดลมชนิด Handihaler, Accuhaler, และ Turbuhaler ได้ถูกต้องทุกขั้นตอน และใช้ยาสูดขยายหลอดลมชนิด Metered Dose Inhaler (MDI) ถูกต้องมากขึ้น อีกทั้งไม่พบกลุ่มตัวอย่างเข้ารักษาที่แผนกฉุกเฉินและนอนรักษาในโรงพยาบาลด้วยอาการกำเริบของโรคปอด อุดกั้นเรื้อรังในขณะเข้าร่วมโปรแกรมในระยะเวลา 12 สัปดาห์ พยาบาลมีบทบาทสำคัญในการพัฒนา ส่งเสริมและสนับสนุนให้ผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังมีพฤติกรรมการดูแลตนเอง เพื่อป้องกันอาการกำเริบเฉียบพลันของโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังอย่างต่อเนื่อง