This quasi-experimental design aimed to study the effect of preparatory information on anxiety among patients undergoing coronary angiograms at Maharat Nakhon Ratchasima Hospital. Sampling based on the inclusion criteria was used and samples were divided into an experimental group and a control group with 20 persons each. The experimental group received preparatory information based on concepts developed by ​​Leventhal and Johnson. The control group received information based on usual care. Research instruments included a Demographic Questionnaire, a Spielberger State-Trait Anxiety Inventory scale before and after the intervention, a structured information program based on the Leventhal and Johnson conceptual framework by individuals educated through multimedia and QR-code Self-review via smartphone while in hospital. Data were analyzed by descriptive statistics, dependent and independent t-test statistics. The results of this study showed that the mean score of anxiety in the experimental group after receiving preparatory information on anxiety was significantly lower than that before receiving preparatory information on anxiety (P < .001). The mean score of anxiety for the experimental group was statistically lower than that the control group after receiving preparatory information on anxiety (P < .05).
In conclusion, preparatory information effectively reduces anxiety in patients lower than those receiving information from usual care. Therefore, preparatory information should be applied to prepare patients to reduce anxiety and promote protocol adherence.
การวิจัยกึ่งทดลองนี้  มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการให้ข้อมูลอย่างมีแบบแผนก่อนการสวนหัวใจต่อความวิตกกังวลของผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดในโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกตามคุณสมบัติที่กำหนดจำนวน 40 ราย สุ่มตัวอย่างเข้ากลุ่มละ 20 ราย กลุ่มทดลอง ได้รับการให้ข้อมูลอย่างมีแบบแผนตามกรอบแนวคิดของลีเวนทาลและจอห์นสัน  กลุ่มควบคุม 20 รายได้รับการให้ข้อมูลตามการพยาบาลปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความวิตกกังวลขณะเผชิญ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ประกอบด้วยโปรแกรมการให้ข้อมูลอย่างมีแบบแผนตามกรอบแนวคิดของลีเวนทาลและจอห์นสัน  โดยการให้ความรู้รายบุคคลผ่านสื่อมัลติมีเดีย และแผ่น QR-code ทบทวนด้วยตนเองผ่านสมาร์ทโฟนขณะอยู่โรงพยาบาล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ Dependent t-test เปรียบเทียบคะแนนความวิตกกังวลก่อนและทดลองในกลุ่มตัวอย่างทั้ง 2 กลุ่ม และความแตกต่างของคะแนนความวิตกกังวลของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติ Independent t-test
ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มที่ให้ข้อมูลอย่างมีแบบแผนก่อนการสวนหัวใจหลังได้รับข้อมูลคะแนนความวิตกกังวลลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .001) เมื่อเปรียบเทียบคะแนนความวิตกกังวลของกลุ่มก่อนการสวนหัวใจหลังได้รับข้อมูลอย่างมีแบบแผนและกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ คะแนนความวิตกกังวลหลังการได้รับข้อมูลกลุ่มทดลองต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05)
ผลการวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า การให้ข้อมูลอย่างมีแบบแผนสามารถลดความวิตกกังวลในผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดดีกว่าการได้รับข้อมูลตามการพยาบาลปกติ  ดังนั้นในการเตรียมผู้ป่วยก่อนการสวนหัวใจควรนำรูปแบบการให้ข้อมูลอย่างมีแบบแผนไปใช้ในการเตรียมตัวผู้ป่วยเพื่อลดความวิตกกังวลและส่งเสริมความร่วมมือในการตรวจสวนหัวใจ