This research aims to study the correlation between gender, education, income, physical activity, nutrition and self-esteem, and healthy aging in the target area of Bangkok. The participants were 282 older persons live in the area of the Crown Property Bureau in Huai Khwang and Wang Thonglang Districts. The quality of life community model development was implemented.The instrumentation in the present study can be divided into the following 5 components:(1) Questionnaires on personal factors; (2) Barthel ADL index; (3) Mini Nutrition Assessment [MNA]; (4) Rosenberg self-esteem scale and (5) Healthy Aging Instrument [HAI]. The instruments were tested for content validity by a panel of qualified experts. The Rosenberg self-esteem scale and Healthy Aging Instrument were tested for content validity and reliability by calculating for Cronbach’s Alpha Coefficient, at .85 and .80, respectively. Data were analyzed by using frequency, percentage, mean, standard deviation, Eta coefficient, Pearson’s product moment correlation and One-way ANOVA. The statistical significance level was set at .05. The finding can be summarized as follows: (1) The older persons in the communities were found to have high scores for healthy aging. ( = 4.25, SD = 0.72) (2) Gender was found to be positively correlated with healthy aging the statistical at .05 (Eta = .484) (3) Income, physical function nutrition and self-esteem were found to be positively correlated with healthy aging with statistical significance at .05 (r = .199, .197, .265, .499, respectively) (4) Older persons with difference education levels had no difference in terms of healthy aging with statistical significance at .05
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสหสัมพันธ์ โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเพศ ระดับการศึกษา รายได้ ความสามารถในการทำงานของร่างกาย ภาวะโภชนาการ และการเห็นคุณค่าในตนเอง ต่อการสูงวัยอย่างมีสุขภาวะของผู้สูงอายุใน เขตกรุงเทพมหานคร ในชุมชนบนพื้นที่ของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์เขตห้วยขวางและเขตวังทองหลาง ซึ่งเป็นชุมชน ต้นแบบที่ได้รับการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุจำนวน 282 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งออกเป็น 5 ส่วน ได้แก่ (1) แบบสอบถาม ข้อมูลส่วนบุคคล (2) แบบประเมินความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน (3) แบบประเมินภาวะโภชนาการ (4) แบบสอบถาม การเห็นคุณค่าในตนเอง และ(5) แบบสอบถามการสูงวัยอย่างมีสุขภาวะ ซึ่งแบบสอบถามผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิ และคำนวณหาค่าความเที่ยงของแบบสอบถามการเห็นคุณค่าในตนเองและแบบสอบถามการสูงวัยอย่างมีสุขภาวะ จากสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .85 และ .80 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ อีตา สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และค่าความแปรปรวนทางเดียว โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า (1) ผู้สูงอายุมีระดับการสูงวัยอย่างมีสุขภาวะอยู่ในระดับสูง ( = 4.25, SD = 0.72) (2) ปัจจัยที่มี ความสัมพันธ์ต่อการสูงวัยอย่างมีสุขภาวะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ เพศ (Eta = .484) รายได้ (r = .199) ความสามารถในการทำงานของร่างกาย (r = .197) ภาวะโภชนาการ (r = .265) และการเห็นคุณค่าในตนเอง (r = .499) (3) ระดับ การศึกษาที่แตกต่างกันมีระดับการสูงวัยอย่างมีสุขภาวะไม่แตกต่างกัน