This quasi-experimental study was aimed to examine the effect of a health promotion program for teenage pregnant women on total gestational weight gain and infant birthweight using the concept of Pender’s Health Promotion Model. Teenage pregnant women were purposively selected and randomly assigned into the control and experimental groups (n = 26 for each group). The control group received standard nursing care, and the experimental group received the health promotion intervention program. The program comprised group and individual education using multimedia and discussion, 24-hr diet diary, and a questionnaire asking for an individual’s eating problems and barriers. Total gestational weight gain and infant birth weight were collected. Data were analyzed using Fisher’s exact test and independent t-test. The results show that the proportion of total gestation weight gain based on body mass index in the experimental group was significantly higher than the control group (p <.05), and the mean birthweight in the experimental group was also significantly higher than the control group (p <.05). The results of this research suggest that teenage pregnant women with low body mass index, nurses should provide health promotion programs for pregnant women with standard nursing care.
การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพสตรีตั้งครรภ์วัยรุ่นต่อน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น ตลอดการตั้งครรภ์และน้ำหนักทารกแรกเกิด โดยใช้แนวคิดรูปแบบการส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์ กลุ่มตัวอย่างเป็นสตรีตั้งครรภ์ วัยรุ่น คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง และสุ่มแบ่งเป็นกลุ่มควบคุมกับกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 26 คน กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตาม ปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพสตรีตั้งครรภ์วัยรุ่น ประกอบด้วย การให้ความรู้ทั้งรายกลุ่มและรายบุคคล โดยใช้ สื่อประสม ที่จัดทำขึ้นสำหรับวัยรุ่น การส่งเสริมการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมโดยการอภิปรายร่วมกัน การบันทึกการรับประทานอาหาร 24 ชั่วโมง การสอบถามปัญหาและอุปสรรคในการรับประทานอาหารเป็นรายบุคคล เก็บข้อมูล น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นตลอดการตั้งครรภ์ และน้ำหนักทารกแรกเกิด วิเคราะห์ข้อมูลโดย สถิติ Fisher’s exact test และ Independent t-test ผลการศึกษาพบว่า สัดส่วนน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นตลอดการตั้งครรภ์ตรงตามเกณฑ์ดัชนีมวลกายของสตรีตั้งครรภ์วัยรุ่นในกลุ่ม ทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 (p < .05) และค่าเฉลี่ยน้ำหนักทารกแรกเกิดในกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่ม ควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 (p < .05) ผลการวิจัยนี้มีข้อเสนอแนะว่า สตรีตั้งครรภ์วัยรุ่นที่มีค่าดัชนีมวลกายต่ำพยาบาล ควรให้โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพสตรีตั้งครรภ์วัยรุ่นควบคู่กับการดูแลปกต