This quasi-experimental study aimed to study the effectiveness of the smoking cessation program for relapse stage conscript in Prince of Chumphon Camp, Chon Buri province. The  sample of 56  conscripts  in Prince of Chumphon Camp, Chon Buri province,  are in the relapse phase of smoking cessation and in the pre-contemplation stage according to the Transtheoretical model. Each experimental and  control group consisted of  28 participants. The experimental group received the smoking cessation program once a week for four consecutive weeks, whilst the control group received no intervention. The data were collected through self-report questionnaires at pre-post intervention and the follow-up period. The descriptive statistics, Chi square test, Fisher’s exact test, One-way repeated  measures  ANOVA, Paired  t-test, and Mann-Whitney U test were adopted for analysis  The results showed that after the intervention, the experimental group had higher perceived self-efficacy in smoking cessation than the pre-intervention period with statistical significance (p < .001). However, the between group difference was not found (p  >.05). Exhaled carbonmonoxide was decreased in the experimental group when compared to the pre-intervention period with statistical significance (p < .001). However, it revealed no statistical significance when compared  to the control group ( p > .05) The nicotine addiction level in the experimental  group was decreased when compared to  the pre-intervention period  and  the control group with statistical significance (p <  .05).  The smoking cessation behavior in the experimental group was greater than the control group and higher at the post-intervention, yet not statistically significant (p > .05).  In addition,  the smoking cessation success of the experimental group was higher than the control group with statistical significance (p < .05)
การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมช่วยเลิกบุหรี่สำหรับผู้กลับมาสูบซ้ำในทหารกองประจำการ ค่ายกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ จังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่างจำนวน 56 คน เป็นทหารกองประจำการ กองพลนาวิกโยธิน ค่ายกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ จังหวัดชลบุรีที่เคยเลิกสูบบุหรี่แล้วกลับมาสูบซ้ำ อยู่ในระยะชั่งใจตามทฤษฎีขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 28 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมช่วยเลิกบุหรี่ เป็นเวลา 4 สัปดาห์ ๆ ละ1 ครั้ง ส่วนกลุ่มควบคุมไม่ได้รับโปรแกรมใด ๆ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยให้ตอบแบบสอบถามก่อนและหลังการทดลอง และระยะติดตามผล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา Chi square test, Fisher’s exact test,  One-way repeated measures ANOVA, Paired  t-test  และ Mann-Whitney U test ผลการวิจัยพบว่าหลังการทดลองกลุ่มทดลองมีการรับรู้ความสามารถของตนเองในการเลิกบุหรี่ดีขึ้น และระดับก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ในลมหายใจลดลงกว่าก่อนการทดลอง (p < .001) แต่ไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุม (p  > .05) พฤติกรรมการเลิกสูบบุหรี่เพิ่มขึ้นจากก่อนการทดลองและเพิ่มขึ้นกว่ากลุ่มควบคุมอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p > .05) ความรุนแรงของการติดนิโคตินลดลงกว่าก่อนการทดลองและลดลงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) กลุ่มทดลองเลิกสูบบุหรี่มากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05)