This present study aimed to identify the predictive factors for lower extremity amputation (LEA) in type 2 diabetic mellitus patients. A total of 142 diabetic foot patients who were admitted in Doembangnangbuat hospital, Suphanburi province during October 2010 to September 2015 were recruited into this cross-sectional descriptive study. Among these patients, 71 (50%) who underwent LEA were considered as an experimental group and 71 (50%) who the ulcer healed without LEA were considered as a control group. Demographic, occupational, socioeconomic, behavioral and clinical data including laboratory testing were interviewed and recorded. The studied variables were analyzed with SPSS program using Stepwise Multiple Regression Analysis method. Of all 36 factors, only 6 factors which were wound severity (Wagner’s classification), ostemyelitis, diabetic control behavior, foot care behavior, low-density lipoprotein cholesterol and duration of ulcer before admission were considered as significant predictors for LEA (R2 = 80.0, p-value < 0.05)
ตัวอย่าง เป็นผู้ป่วยที่เป็นแผลที่เท้าและรักษาที่แผนกผู้ป่วยใน ของโรงพยาบาลเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ระหว่าง เดือนตุลาคม พ.ศ. 2553-เดือนกันยายน พ.ศ. 2558 เป็นเวลา 5 ปี กลุ่มตัวอย่างจำนวน 142 ราย โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง เป็นผู้ป่วยแผลเท้าเบาหวานที่ถูกตัดนิ้วเท้าหรือ ตัดขา จำนวน 71 ราย และกลุ่มควบคุม เป็นผู้ป่วยแผลเท้า เบาหวานที่ไม่ถูกตัดนิ้วเท้าหรือตัดขา จำนวน 71 ราย เครื่องมือ ที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ข้อมูลส่วนบุคคล ข้อมูลทางคลินิก ผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการและแบบสัมภาษณ์ด้าน พฤติกรรม ทั้งหมด 36 ตัวแปร นำมาวิเคราะห์การถดถอย พหุคูณแบบเป็นขั้นตอนพบว่ามี 6 ตัวแปรคือ ระดับความลึก การติดเชื้อของแผล (Wagner’s Classification) การติดเชื้อ ในกระดูก พฤติกรรมการควบคุมโรคเบาหวาน พฤติกรรมการ ดูแลเท้าของผู้ป่วยเบาหวาน ค่า LDL- Cholesterol และจำนวน วันเป็นแผลก่อนรับไว้รักษาในโรงพยาบาล ร่วมกันทำนาย โอกาสที่ผู้ป่วยแผลเท้าเบาหวานจะถูกตัดนิ้วเท้าหรือตัดขาได้ ร้อยละ 80.0 โดยมีความสำคัญตามลำดับและมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ 0.05