This quasi - experimental research aimed to study the effect of a capacity building program delivered by telenursing to family caregivers of post - stroke patients. A total of 30 pairs of post - stroke patients and their family member caregivers were randomly recruited to the study based on the inclusion criteria. The experimental group received the intervention that consisted of a four - weeks program via once - a - week telephone and video calls. The control group received only routine care from the hospital. Data collection related to the family caregivers’ practices of post - stroke care and the patients’ activities of daily living (ADLs) were evaluated at the baseline immediately after the intervention and again at 3 - months follow - up. Statistical analysis included chi - square test, Fisher’s exact test, two - way repeated measures’ analysis of variance, and Bonferroni test. 
The results of this study revealed that the mean scores of post - stroke care practices of family caregivers in the experimental group (M = 25.60, SD = 2.57) significantly improved as compared to those in the control group (p <. 001). ADLs among the stroke patients in the experimental group significantly increased over time (M = 43.13, SD = 15.55) and were higher than those in the control group at immediately after the intervention and at 3 - month follow - up (p < .001). 
In conclusion, the family caregivers’ capacity building program by telenursing can improve family caregivers’ stroke care practices to be more suitable and can improve the activities of daily of life of stroke patients. 
การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมศักยภาพผู้ดูแลในครอบครัวรูปแบบการพยาบาลทางไกล กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ดูแลในครอบครัวและผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีสุ่มอย่างง่ายด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สุ่มรายชื่อผู้ป่วยตามเกณฑ์คุณสมบัติที่กำหนด จำนวนกลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมศักยภาพผู้ดูแลในครอบครัว กิจกรรมทั้งหมด 4 สัปดาห์ ๆ ละ 1 ครั้ง ทางโทรศัพท์และวิดีโอคอล กลุ่มเปรียบเทียบได้รับการดูแลตามรูปแบบปกติเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามการปฏิบัติดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองของผู้ดูแลในครอบครัวและความสามารถปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วย หลังสิ้นสุดโปรแกรมทันที    และระยะติดตามผลที่ 3 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ chi - square test, Fisher’s exact test, two - way repeated measures ANOVA และ Bonferroni test
ผลการวิจัยพบว่า ผู้ดูแลในครอบครัวกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการปฏิบัติดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง (M = 25.60, SD = 2.57) และผู้ป่วยมีความสามารถปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน (M = 43.13, SD = 15.55) มากกว่าก่อนการทดลอง และมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบหลังสิ้นสุดโปรแกรมทันทีและระยะ ติดตามผลที่ 3 เดือนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001)
สรุป โปรแกรมส่งเสริมศักยภาพผู้ดูแลในครอบครัวในรูปแบบการพยาบาลทางไกลสามารถพัฒนาการปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองให้ถูกต้อง และช่วยให้ความสามารถปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองดีขึ้น