This studyaimed toinvestigatetheepidemiologyof facial infections in pediatric patients at Queen Sirikit National Institute of Child Health (henceforth, QSNICH) during September 2010 toAugust 2015 inorder to determine the characteristicsof facial infections and factors related to such infections in children. The methodology of this study is to review the medical recordsof patients admitted to QSNICH; record thevariables inspecially developed forms; employ descriptive statistics to analyze the data; and utilize the t-test, chi-square, and logistic regressionto workout the predictor variables that canexplainthe resultsof the treatments. A total of 163 patients met the inclusion criteria and were included into the study. 98 patients (60.1%) of the patients are male, 65 (39.9%) are female. The average age is 4 years. (Max=15, Min<1 yrs.) Of all the patients studied, 68 have upper-facial infections, and 95 have lower-facial ones. Most of the infections sources are skin, fascial spaces and sinuses. 25.2% of the infections are tooth-related. Upper-facial infections are more related toteeth.Antibiotics areused in most treatments ;37 patients required incision-and-drainage surgeries. When classifying the results of the treatments according to the length of hospital stay (>4 days) and/or requirement for surgery, it is found that the unfavorable outcome in 86 is associated with the duration of facial swelling and fever before admission; the outcomes of the upper-facial infection cases are more favorable. Logistic regression shows that the predictor variables of 2 groups were patients with less and more than 4 days of hospitalization, sex, age, the duration of facial swelling, toothache and tooth relatedness. These variables were 67.3% accurate in predicting the treatment outcomes (p=0.001).
การศึกษานี้เพื่อศึกษาระบาดวิทยาของการบวมบริเวณใบหน้าและขากรรไกรของผู้ป่วยที่เข้ารับการ รักษา ที่สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินีระหว่างเดือนกันยายน พ.ศ.2553 ถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ.2558 เพื่ออธิบายลักษณะการบวมและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการบวมของเด็ก เป็นการทบทวนเวชระเบียน ผู้ป่วยในของสถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินีและทำการบันทึกตัวแปรลงในแบบฟอร์มที่พัฒนาขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของตัวแปรด้วยสถิติt-test chi-square และ การถดถอย โลจิสติกเพื่อหาตัวแปรทำนายที่สามารถอธิบายผลลัพธ์การรักษา ผลการศึกษาจำนวนผู้ป่วยที่ เป็นไปตามเกณฑ์การศึกษา 163 ราย เป็นเพศชาย 98 ราย (ร้อยละ 60.1) เพศหญิง 65 ราย (ร้อยละ 39.9) อายุเฉลี่ย 4 ปี(อายุสูงสุด 15 ปีต่ำสุด น้อยสุดน้อยกว่า 1 ปี) เป็นการบวมใบหน้าส่วนบน 68 ราย ใบหน้า ส่วนล่าง 95 ราย พบว่า การบวมส่วนใหญ่เป็นการบวมที่มีสาเหตุจากการติดเชื้อของผิวหนัง ช่องว่างบน ใบหน้า และการอักเสบของต่อมน้ำเหลือง พบสาเหตุการบวมที่เกี่ยวข้องกับฟันร้อยละ 25.2 การบวมของ ใบหน้าส่วนบนเกี่ยวข้องกับฟันมากกว่าการบวมของใบหน้าส่วนล่าง การรักษาจะให้ยาปฏิชีวนะเป็นส่วน ใหญ่มีผู้ป่วยที่จำเป็นต้องได้รับการผ่าตัด 37 ราย เมื่อจำแนกผลลัพธ์การรักษาโดยใช้จำนวนวันนอนตั้งแต่4 ขึ้นไปและ/หรือมีการผ่าตัดร่วมด้วย พบว่า ร้อยละ 52.8 คือ 86 รายมีความสัมพันธ์กับระยะเวลาบวมและมี ไข้ก่อนมารับการรักษา อาการบวมของใบหน้าส่วนบนให้ผลลัพธ์การรักษาที่ดีกว่า การวิเคราะห์สถิติถดถอย โลจิสติก พบว่า ชุดตัวแปรที่สามารถอธิบายผลลัพธ์การรักษาซึ่งกำหนดเป็น 2 กลุ่ม คือ วันนอนน้อยกว่า 4วันและวันนอนตั้งแต่4วันขึ้นและ/หรือมีการผ่าตัดร่วมด้วย ประกอบด้วยเพศอายุจำนวนวันบวมอาการ ปวดฟัน ความเกี่ยวข้องกับฟันบริเวณที่บวม ซึ่งตัวแปรชุดนี้สามารถทำนายผลลัพธ์ของการรักษาร้อยละ 67.3 ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติp=0.001