This study aimed to compare effectiveness of two gait training methods; conventional training and rhythmic auditory stimulation in chronic hemiparetic stroke patients. Patients who had been diagnosed with stroke for more than 6 months, able to ambulate with Functional Ambulatory Category at least grade 2, and able to walk for at least 15 minutes were recruited.Participants werethenstratified into2groups according to durationof diseaseand age by block of two randomization. All subjects received physical therapy program 1 hour/ day, 3 days/week, totally 30 sessions. Each session contained passive range of motion exercise, strengthening exercise, balance training for 45 minutes and 15-minute gait training program. Experimental group received gait training via Rhythmic Auditory Stimulation using metronome. Results were measured by Zebris FDM – System Gait Analysis, recording 4 gait parameters; velocity, stridelength, cadence, and gait symmetry.After30sessionsof training, there was no statistically significant difference in all 4 gait parameters between two groups.
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลของการฝึกเดินในผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกจาก โรคหลอดเลือดสมองระยะเรื้อรังโดยทำการทดลองแบบสุ่มโดยมีกลุ่มควบคุมเปรียบเทียบระหว่างการฝึกเดิน แบบดั้งเดิมและการฝึกเดินโดยใช้จังหวะควบคุมด้วยเครื่องกำหนดจังหวะ ผู้เข้าร่วมศึกษาต้องเป็นผู้ป่วย โรคหลอดเลือดสมองนานกว่า 6 เดือนและสามารถเดินได้ด้วยตนเองโดยอาจอาศัยผู้ช่วยเหลือในการเดินเพียงเล็กน้อย และเดินได้ต่อเนื่องอย่างน้อย 15 นาทีผู้ป่วยที่เข้าร่วมจะถูกแบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยการสุ่ม จากระยะโรคและอายุแต่ละกลุ่มได้รับโปรแกรมกายภาพบำบัดวันละ 1 ชั่วโมง 3 วันต่อสัปดาห์รวมทั้งสิ้น 30 ครั้ง โดยในแต่ละครั้งของการฝึกเป็นการฝึกขยับข้อเพื่อป้องกันข้อยึดติด ฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ และฝึกการทรงตัวนาน 45 นาทีและฝึกเดินนาน 15 นาทีโดยในกลุ่มทดลองจะเป็นการฝึกเดินโดยใช้จังหวะ ควบคุมด้วยเครื่องกำหนดจังหวะ และวัดผลจากพารามิเตอร์การเดิน 4 ชนิด คือ ความเร็วในการเดิน ระยะ ก้าว จำนวนก้าวต่อนาทีและสมมาตรในการเดิน ผลการศึกษาไม่พบความแตกต่างของพารามิเตอร์ระหว่าง 2 กลุ่มภายหลังการฝึก