The purpose of this quasi-experimental design was to examine the effects of a behavioral modification program on the mental health self-care of persons with alcohol dependence, and was divided into two pre-posttest groups. A research sample of 62 alcohol-dependent patients in the out-patient unit at four District Health Promotion Hospitals of Srisaket province in Thailand were randomly assigned to experimental and control groups, with 31 subjects in each group. The experimental group participated in the behavioral modification program for eight sessions weekly, 2 hours per each session, and the control group received regular caring activities. The research instruments were the following: 1) A personal data questionnaire; 2) a behavioral modification program; and 3) a mental health self-care scale. The behavioral modification program was validated for content validity by 3 professional experts and the mental health self-care scale had a Cronbach’s alpha coefficient reliability of .97. The demographics were analyzed using descriptive statistics. A comparison of the mean score for the mental health self-care between the pretest and posttest for the experimental and control group was analyzed using dependent t-test. Further, an independent t-test was used to examine the mean difference between the pretest and posttest mean score for the experimental group and control group. The research findings were as follows: 1) The mean score for mental health self-care on the posttest (M = 199.64, SD = 17.60) for the experimental group after participating in the program was significantly greater than their mean score on the pretest (M = 173.39, SD = 21.40) before participating in the program (t = 7.30, p<.001). 2) The mean difference in the mental health self-care mean score between the pretest and posttest of the experimental group (  = 26.55, SD = 20.25) was significantly greater than that of the control group that received regular caring activities (  = .29, SD = 4.53) (t = 7.05, p<.001).
As a result of this study, it can be concluded that this behavioral modification program can enhance the mental health self-care of alcohol-dependent persons. The findings suggest that future study should continue investigating this program with groups experiencing hazardous or harmful alcohol consumption and amphetamine addiction and should be assessed for its continuous effectiveness and sustainability.
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการปรับพฤติกรรมต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองด้านสุขภาพจิตของ ผู้ติดสุรา เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง แบบสองกลุ่มวัดสองครั้งก่อนและหลังทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ติดสุราที่รับการรักษาในโรงพยาบาล ส่งเสริมสุขภาพระดับตำบล ในอำเภอแห่งหนึ่งในจังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 62 คน โดยสุ่มอย่างง่ายเข้ากลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 31 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการปรับพฤติกรรมที่สร้างขึ้นโดยผู้วิจัย ตามแนวคิดการปรับพฤติกรรมด้วยทฤษฎีการ เรียนรู้ด้วยตนเองในการสร้างเสริมสุขภาพจิต ประกอบด้วยกิจกรรม 8 ครั้ง ๆ ละ 2 ชั่วโมง สัปดาห์ละ 1 ครั้ง ส่วนกลุ่มควบคุมได้ รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลพฤติกรรมการดื่มสุรา 2) โปรแกรม การปรับพฤติกรรม และ 3) แบบวัดพฤติกรรมการดูแลตนเองด้านสุขภาพจิต วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา เปรียบ เทียบค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการดูแลตนเองด้านสุขภาพจิตของผู้ติดสุราระหว่างก่อนและหลังการทดลองด้วยสถิติทีชนิดที่ไม่เป็น อิสระต่อกัน (Dependent t-test) และเปรียบเทียบผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการดูแลตนเองด้านสุขภาพจิตของผู้ติด สุรา ระหว่างก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน (Independent t-test)
ผลการวิจัยพบว่า ผู้ติดสุรากลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการดูแลตนเองด้านสุขภาพจิตหลังการทดลอง (M = 199.64, SD = 17.60) มากกว่าก่อนทดลอง (M = 173.39, SD = 21.40) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 7.30, p<.05) และผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการดูแลตนเองด้านสุขภาพจิต ระหว่างก่อนและหลังทดลองของผู้ติดสุรากลุ่มทดลอง (  = 26.55, SD = 20.25) มากกว่ากลุ่มควบคุม (  = .29, SD = 4.53) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 7.05, p<.001) สามารถ สรุปได้ว่าโปรแกรมการปรับพฤติกรรมช่วยปรับพฤติกรรมการดูแลตนเองด้านสุขภาพจิตของผู้ติดสุราได้ ข้อเสนอแนะ ควรมีการศึกษาในผู้ดื่มสุราแบบเสี่ยงหรือดื่มแบบอันตราย ผู้เสพสารแอมเฟตามีน และควรมีการติดตาม ผลของโปรแกรมในระยะยาวต่อไป