Stroke is a major cause of mortality and lifelong disability. The important risk factors for the disease are inappropriate health behaviors such as lack of exercise, unhealthy diet, smoking and drinking, etc. These factors such as hypertension, diabetes mellitus, heart disease, and high cholesterol can lead to stroke. Stroke affects the quality of life of the patients including physical, mental, social, family and economic loss. Therefore, prevention of stroke is an important role of community health nurses. Self-management concepts can be applied to help the patients to change their behaviors. The process consists of 1. Setting goals 2. Data collection 3. Data processing and evaluation 4. Decision Making 5. Implementation and 6. Self-reflection. Community health nurses can apply these concepts to prevent the occurrence of stroke and to promote the quality of life of the patients and their families. These steps can also help develop their self-efficacy to manage the disease by adjusting their behaviors to be in accordance with their conditions of disease and satisfaction in daily life.
โรคหลอดเลือดสมองเป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตและความพิการตลอดชีวิต ปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญในการเกิดโรคเกิด จากพฤติกรรมสุขภาพที่ไม่เหมาะสม เช่น ขาดการออกกำลังกาย รับประทานอาหารไม่เหมาะสม ภาวะโภชนาการเกิน การสูบบุหรี่ และดื่มสุรา เป็นต้น ปัจจัยดังกล่าวก่อให้เกิดกลุ่มโรคเรื้อรัง ได้แก่ โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน ภาวะโรคหัวใจ ไขมันในเลือด สูง ซึ่งส่งผลให้เกิดโรคหลอดเลือดสมองได้ โรคหลอดเลือดสมองเป็นโรคที่มีผลกระทบโดยตรงต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยทั้งทาง ร่างกาย จิตใจ สังคม ครอบครัวรวมถึงความสูญเสียทางเศรษฐกิจ การป้องกันการเกิดโรคหลอดเลือดสมองจึงเป็นบทบาทที่สำคัญ ของพยาบาลอนามัยชุมชน โดยการให้บริการการป้องกันเบื้องต้นแก่ชุมชน การนำแนวคิดการจัดการตนเองซึ่งเป็นกระบวนการที่ ช่วยให้ผู้ป่วยเปลี่ยนมุมมองพฤติกรรมของตนเอง ประกอบด้วย 1. การตั้งเป้าหมาย 2. การเก็บรวบรวมข้อมูล 3. การประมวลผล และการประเมินข้อมูล 4. การตัดสินใจ 5. การดำเนินการ และ 6. การสะท้อนตนเอง มาใช้ในการปฏิบัติงานของพยาบาลอนามัย ชุมชนในการป้องกันการเกิดโรคหลอดเลือดสมองนั้น จะช่วยส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยและครอบครัว รวมทั้งการพัฒนาความ เชื่อมั่นในความสามารถของตนเองในการจัดการกับโรคเพื่อให้เกิดการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมให้สอดคล้องกับภาวะของโรคที่เป็นอยู่ และพึงพอใจในการดำเนินชีวิตประจำวันได้อย่างมีความสุข