This quasi – experimental research three group pretest - posttest design was aimed to compare results of symptom management program through walking exercise and pray therapy on quality of life of breast cancer patients after post chemotherapy treatment. The program was developed based on the Symptom Management Model. The 31 subjects were the patients utilized service at a private hospital in Samut Sakhon Province. They were divided into three groups by simple random and were invited to either programs: walking exercise, pray therapy and walking exercise with pray therapy for eight weeks. The data were collected from July to August 2016. The data collecting instruments were consisted of demographic questionnaire, cancer – related fatigue and quality of life perception. Their reliability were presented at .96 and .87 respectively. These data were analyzed by using descriptive statistics, Wilcoxon Signed Rank test and the Kruskal-Wallis test. The results revealed that after the sample joined the program, all groups had significantly decreased cancer – related fatigue score and increased quality of life perception score than before joining the program (p < .05). However, when compared among those 3 groups, there was no significant of cancer – related fatigue score and quality of life perception score after joining the program. The research suggested that professional nurses and healthcare team should concern the benefits of cancer – related fatigue relief through walking exercise and pray therapy according to holistic approach services, and lastly quality of life improvement.
 การศึกษากึ่งทดลองแบบเปรียบเทียบสามกลุ่มก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการจัดการ อาการเหนื่อยล้าจากโรคมะเร็งด้วยการเดินออกกำลังกายและการสวดมนต์บำบัดในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมหลังได้รับเคมีบำบัด โดย ประยุกต์แบบจำลองการจัดการอาการเป็นกรอบแนวคิดการศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยที่มารับบริการ ณ โรงพยาบาลเอกชนแห่ง หนึ่งในจังหวัดสมุทรสาคร จำนวน 31 คน แบ่งเป็น 3 กลุ่มย่อยด้วยการสุ่มอย่างง่ายและได้รับการเชิญชวนเข้าร่วมโปรแกรมการ บำบัด ได้แก่ การเดินออกกำลังกาย การสวดมนต์บำบัด และการเดินออกกำลังกายร่วมกับการสวดมนต์บำบัด ใช้ระยะเวลา 8 สัปดาห์ เก็บข้อมูลระหว่างเดือนกรกฎาคม - สิงหาคม พ.ศ. 2560 เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วน บุคคล แบบประเมินระดับอาการเหนื่อยล้าในผู้ป่วยโรคมะเร็งและแบบทดสอบคุณภาพชีวิตผู้ป่วยโรคมะเร็งเต้านม มีค่าความเชื่อ มั่นเท่ากับ 0.96 และ 0.87 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติวิลคอกซันและครัสกัล - วอลลีส ผลการวิจัยพบว่าหลังการทดลอง กลุ่มทดลองทั้ง 3 กลุ่มมีค่าคะแนนการรับรู้อาการเหนื่อยล้าลดลง และค่าคะแนนการ รับรู้คุณภาพชีวิตสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มหลังการทดลองพบว่า ค่า คะแนนการรับรู้อาการเหนื่อยล้าและการรับรู้คุณภาพชีวิตของทั้ง 3 กลุ่มไม่แตกต่างกัน ผู้วิจัยเสนอแนะว่า พยาบาลวิชาชีพและ บุคคลากรทางสุขภาพควรตระหนักถึงคุณประโยชน์ของการบำบัดอาการเหนื่อยล้าจากโรคมะเร็งด้วยการเดินออกกำลังกายและการ สวดมนต์บำบัด เพื่อให้ผู้ป่วยกลุ่มนี้ได้รับบริการสุขภาพแบบองค์รวมและนำไปสู่การมีคุณภาพชีวิตที่ดี