Methicillin-resistant Staphylococcus aureus(MRSA) has become the most common gram-positive bacterial species associated with serious hospital-acquired infections and significant health-care costs. Hospitalacquired pneumonia caused by MRSA are common. Until recently, vancomycin is the primary treatment option for infections caused by MRSA for many years. Association between an increasing of vancomycin use, there is growing concern that vancomycin has diminished activity for MRSA infections. High rates of vancomycin failure in MRSA infections have been increasingly reported over time. Traditionally, a dose of 1 gram every 12 hours to achieve serum trough concentrations of 15 to 20 mg/L may not be sufficient when empirically or definitely covering MRSA infection with MIC more than 1 mg/L. Based on many study results, an AUC/MIC ratio of 400 has been advocated as a target to achieve clinical effectiveness with vancomycin. Therefore, probability of achieving target AUC/MIC is zero if vancomycin MIC 2 mg/L with low or high-dose vancomycin. Vancomycin has large molecule and high polarity resulting of poor penetration to epithelium lining fluid of lung. Several studies have suggested that vancomycin may not be adequate serum concentration for treatment of pneumonia attributed to MRSA. It also has a variability of pharmacokinetic data. As all mentioned, vancomycin has some limitations and should be taken into consideration. This information will be useful for healthcare personals for considering of vancomycin in order to increase efficacy and decrease treatment failure.
เชื้อ Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) เป็นเชื้อแบคทีเรียก่อโรคที่ส่งผลใหเกิดโรคติดเชื้อที่มีความรุนแรงและกําลังเปนปัญหาที่สําคัญของระบบสาธารณสุขในปจจุบันเชื้อ MRSA พบวาเปนสาเหตุอยางหนึ่งของโรคปอดอักเสบติดเชื้อในโรงพยาบาลและสามารถกอใหเกิดโรคติดเชื้อที่อวัยวะต่างๆ ได้หลากหลาย ยาปฏิชีวนะ vancomycin จัดเป็นยาหลักที่ใชในการรักษาและเริ่มมีรายงานความลมเหลวที่เกิดจากการรักษาเพิ่มขึ้น ตัวอยาง เชน พบอัตราการดื้อของ MRSA ต่อยา vancomycin สูงขึ้นโดยคาความเขมขนต่ำสุดที่สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อ หรือ Mini- mum inhibitory concentration (MIC) ตอ vancomycin ที่มากกวา 1.0 mg/L พบไดมากขึ้นในทางคลินิก จึงอาจทําใหความเขมขนของยาต่ำสุดที่ใชในการรักษา (trough concentration) 15-20 mg/L ที่เกิดจากการใหยาในขนาดมาตรฐาน 1,000 mg ทุก 12 ชั่วโมง หรือ 30 mg/kg/day ไมเพียงพอที่จะใช้ในการฆ่าเชื้ออัตราสวนระหว่างพื้นที่ใต้กราฟแสดงความสัมพันธระหว่างความเข้มขนของยากับเวลา (area under the plasma concentration versus time curve; AUC) กับค่า MIC หรือ AUC/MIC ratio ซึ่งเป็นค่าพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร และเภสัชพลศาสตรที่ใชในการทํานายประสิทธิภาพในการ รักษาดวยยา vancomycin ที่ควรมีคาอยางนอยเทากับ 400 จากการใหยาในขนาดดังกลาวและกําหนดจุดตัดความไว เทากับ 2 mg/L พบวาจะไมมีโอกาสเกิดขึ้น นอกจากนั้น คุณสมบัติของยาที่มีโมเลกุลขนาดใหญและมีความเปนขั้วสูง ทําให้ความเข้มขนของยาบริเวณปอดโดยเฉพาะที่ epithelium lining fluid มีปริมาณนอย ซึ่งไมเพียงพอที่จะกําจัดเชื้อได รวมทั้งเปนยาที่มีความหลากหลายของคาพารามิเตอรทางเภสัชจลนศาสตรจากเหตุผลดังกลาวจึงทําใหพบความลม เหลวในการรักษาปอดอักเสบติดเชื้อที่เกิดจาก MRSA ด้วยยา vancomycin มากขึ้น ในปจจุบันจึงมียาชนิดอื่นที่เปนทาง เลือกใหม่ใช้ในการรักษาโรคติดเชื้อ MRSA ในผู้ป่วยที่ล้มเหลว จากการใช vancomycin ขอมูลจากบทฟนฟูวิชาการนี้ จึงมีประโยชน์อย่างยิ่ง สําหรับบุคลากรทางการแพทยเพื่อใหการ ใชยาปฏิชีวนะ vancomycin เปนไปอยางมีประสิทธิผลสูงสุด และลดความล้มเหลวในการรักษา