Background : Alcohol withdrawal delirium is a serious complication in alcohol dependence. It has a high mortality rate with inadequate treatments. Benzodiazepine treatment is a principle treatment for this condition. However, Thailand has two types of treatment which are Fixed-schedule regimen and Symptom-triggered regimen. We conducted the study comparing the effectiveness of treatments.
Objective : To compare the effectiveness of benzodiazepine treatments between Fixed-schedule regimen and Symptom-triggered regimen for alcohol withdrawal and alcohol withdrawal delirium.
Method : This was an observational retrospective study about the treatment of alcohol dependence patients in the Thanyarak Maehongson Hospital from October 2008 to September 2013. These patients were diagnosed alcohol dependence according to DSM-IV.The patients were divided into two groups treated with Fixed-schedule regimen or Symptom-triggered regimen. The results were evaluated by the AWS (Alcohol withdrawal scale) and diagnosed alcohol withdrawal delirium by DSM-IV.
Results : The 112 patients were diagnosed alcohol dependence these were treated with Fixed-schedule regimen 56 cases (50%) and the Symptom-triggered regimen 56 cases (50%). When comparing outcomes between two groups, no significant difference was found for means AWS scores at 3rd day (3.37 vs 2.73; p = 0.455) , means 7th day (1.05 vs 0.17; p = 0.118) and overall means AWS scores (7.80 vs 6.37; p = 0.171). However, outcomes as alcohol withdrawal delirium, Symptom-triggered regimen can decrease the chance of alcohol withdrawal delirium comparing to Fixed-schedule regimen (12 vs 26; AOR = 0.346, 95% CI = 0.142-0.845; p = 0.02). No significant difference between two groups was observed in other complications (mortality rate, transfering for medical/mental conditions, hypoglycemia, hypokalemia, seizure and falling).
Conclusion : From this inpatient treatment study for alcohol dependence, Symptom-triggered regimen develops less rate of alcohol withdrawal delirium and uses lower dose of benzodiazepine treatments when compared to Fixed-schedule regimen. However there are no difference in complication rates between two groups. 
ภูมิหลัง : การให้รักษาผู้ป่วยเสพติดสุราแบบผู้ป่วยในมีภาวะ แทรกซ้อนที่สำคัญคืออาการถอนพิษสุรา (Alcohol withdrawal) โดย เฉพาะอย่างยิ่งอาการสับสนเพ้อคลั่ง (Alcohol withdrawal delirium) ซึ่ง มีความอันตรายรุนแรงถึงชีวิต อย่างไรก็ตามการให้การรักษาด้วยยาเบนโซ ได้อะซีปีนเป็นหลักการรักษาที่สำคัญซึ่งช่วยลดอัตราการเสียชีวิตได้ โดย รูปแบบการให้ยาที่สำคัญมี 2 รูปแบบ คือการให้ยาแบบคงที่(Fixed-schedule regimen) และการปรับขนาดยาตามระดับความรุนแรงของอาการ ผู้ป่วย (Symptom-triggered regimen) เพื่อให้เป็นแนวทางในการเลือก วิธีการรักษา ทางผู้ศึกษาจึงได้ทำการศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิผลของการ รักษาทั้ง 2 วิธี วัตถุประสงค์ : เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลระหว่างวิธี Fixed-schedule benzodiazepine regimen และวิธี Symptomtriggered benzodiazepine regimen ในการรักษาภาวะขาดสุราและภาวะ สับสนเพ้อคลั่งจากการขาดสุราในกลุ่มผู้ป่วยเสพติดสุรา
วิธีการ: การศึกษา ครั้งนี้เป็นแบบย้อนหลังในการรักษาอาการขาดสุราในกลุ่มผู้ป่วยเสพติดสุรา โรงพยาบาลธัญญารักษ์แม่ฮ่องสอน ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2551 ถึง กันยายน 2556 ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นผู้ป่วยเสพติดสุราตามเกณฑ์การวินิจฉัยของ DSM-IV และได้รับการรักษาแบบผู้ป่วยใน โดยแบ่งผู้ป่วยเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ได้รับการรักษาด้วยการให้ยาแบบ Fixed-schedule regimen กับ กลุ่มที่ได้รับการรักษาด้วยวิธี Symptom-triggered regimen โดยประเมิน ผลการรักษาด้วยการประเมินตามแบบ AWS (Alcohol withdrawal scale) และการวินิจฉัย Alcohol withdrawal delirium ตามเกณฑ์วินิจฉัยของ DSM-IV
ผล : ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยภาวะเสพติดสุรา 112 ราย ได้รับ การรักษาแบบผู้ป่วยในของโรงพยาบาลธัญญารักษ์แม่ฮ่องสอนแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่ได้รับการรักษาด้วย Fixed-schedule regimen จำนวน 56 ราย (ร้อยละ 50) และกลุ่ม Symptom-triggered regimen จำนวน 56 ราย (ร้อยละ 50) เมื่อเปรียบเทียบผลการรักษาพบว่าอาการถอนพิษสุราระหว่างกลุ่ม Fixed-schedule regimen และกลุ่ม Symptom-triggered regimen โดยแบบประเมิน AWS (Alcohol withdrawal scale) ไม่พบ ความแตกต่างของคะแนน AWS ที่ 3 วัน (3.37 กับ 2.73 คะแนน ; p = 0.455) คะแนน AWS ที่ 7 วัน (1.05 กับ 0.17 คะแนน ; p = 0.118) และ ค่าเฉลี่ย AWS คะแนนรวม (7.80 กับ 6.37 คะแนน ; p = 0.171) แต่เมื่อ เปรียบเทียบผู้ป่วยภาวะ Alcohol withdrawal delirium จะพบว่าอัตรา การเกิด Alcohol withdrawal delirium ในกลุ่ม Symptom-triggered regimen จะลดลงเมื่อเทียบกับกลุ่ม Fixed-schedule regimen (12 กับ 26 ราย ; AOR = 0.346, 95% CI = 0.142-0.845 ; p = 0.02) ส่วนภาวะ แทรกซ้อนระหว่างสองกลุ่มกลับไม่พบความแตกต่างทางสถิติอย่างมี นัยสำคัญระหว่างสองกลุ่มของการให้รักษา ไม่ว่าจะเป็นอัตราการเสียชีวิต การส่งต่อเพื่อการรักษาโรคทางกาย/จิต ภาวะได้รับยากลุ่มเบนโซได้อะซีปีน เกินขนาด ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำภาวะโพแทสเซียมในเลือดต่ำภายหลัง จากนอนโรงพยาบาล ภาวะชักเกร็ง และภาวะหกล้ม และเมื่อเปรียบเทียบ ปริมาณยาที่ใช้ในการรักษาด้วยวิธี Fixed-schedule regimen ใช้ ปริมาณยาในขนาดที่สูงกว่าการรักษาด้วย Symptom-triggered regimen
สรุป : จากผลการศึกษาพบว่าการให้การรักษาผู้ป่วยเสพติดสุราแบบ ผู้ป่วยในด้วยวิธี Symptom-triggered regimen จะเกิดภาวะ Alcohol withdrawal delirium น้อยกว่า และใช้ปริมาณยาในกลุ่มเบนโซได้อะซีปีน ที่น้อยกว่า กลุ่ม Fixed-schedule regimen โดยไม่พบความแตกต่าง ในด้านของภาวะแทรกซ้อนอื่นอย่างมีนัยสำคัญ 