This research was a quasi-experimental study two group pretest-posttest design. The purpose was to examine the effects of Buddhist meditation therapy program on life happiness of the elderly with hypertension.The subjects were 52 older persons with hypertension. They had been sampling by multi – stage, random sampling technique and divided into an experimented and a comparison group on 26 cases each. The experimental group received the 8-week Buddhist meditation therapy program which applied Watson’s Caring Theory and chronic care model with Buddhist integration. This program consisted of 1) trust establishment 2) interpersonal relationship promotion 3) home-based environment support and 4)  knowledge sharing. Data collection used demographic data, self-care behavior, and life happiness scores. The reliability was at 0.75 and 0.84 respectively. Data were analyzed using descriptive statistics and t - test. The results revealed that after the intervention, the experimental group had significantly higher mean scores of self-care behavior and life happiness than before the intervention, and than those in the comparison group, while the experimental group had significantly lower mean scores of blood pressure than before the intervention and than the comparison group. The researcher recomment that the Buddhist meditation therapy program is effectively enhance happiness for the elderly with hypertension. Therefore, nurse practitioners and healthcare providers should contribute this program in primary care service for caring the elderly with hypertension to promote life happiness and well-being.
การศึกษากึ่งทดลองแบบเปรียบเทียบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมสมาธิบำบัดตามวิถีพุทธต่อความสุขในชีวิตผู้สูงอายุที่ป่วยด้วยโรคความดันโลหิตสูง กลุ่มตัวอย่างจำนวน 52 คน ได้รับการสุ่มหลายขั้น โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 26 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมสมาธิบำบัดตามวิถีพุทธ 8 สัปดาห์ ที่ประยุกต์แนวคิดการดูแลมนุษย์ ของวัตสัน และการดูแลโรคเรื้อรัง “เชิงพุทธบูรณาการ” ประกอบด้วย 1) การช่วยเหลืออย่างไว้วางใจ 2) การส่งเสริมสัมพันธภาพระหว่างบุคคล 3) การสนับสนุนสภาพแวดล้อมที่บ้าน และ 4) การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เก็บรวบรวม ข้อมูลด้วยแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลตนเองและแบบสอบถามการรับรู้ความสุขในชีวิต โดยมี ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.75 และ 0.84 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติ ที ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการดูแลตนเอง และการรับรู้ความสุข ในชีวิต สูงกว่าก่อนการ ทดลอง และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยระดับความดันโลหิตต่ำกว่าก่อนการ ทดลองและต่ำกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผู้วิจัยเสนอแนะว่า โปรแกรมสมาธิบำบัดตามวิถีพุทธมีประสิทธิผล ทำให้ผู้สูงอายุที่ป่วยด้วยโรคความดัน โลหิตสูง มีความสุขในชีวิตมากขึ้น ดังนั้นพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชนและบุคลากรทางสุขภาพ ควรนำโปรแกรมฯ นี้ไปใช้ในการจัดบริการปฐมภูมิให้กับผู้สูงอายุที่ป่วยด้วยโรคความดันโลหิตสูง เพื่อส่งเสริมความสุขในชีวิตและ ภาวะสุขภาพที่ดี