The purposes of this research to compare the ratio about emergency visit, and revisit rates within 48 hours in the Accident and Emergency Department, and hospitalization rates of asthmatic patients which the control group receiving usual care, and the experimental group receiving Clinical Practice Guidelines (CPG) for Acute Exacerbation of Asthmatic Attack Patients in the Accident and Emergency Department. The samples are asthmatic attack patients emergency visit in the Accident and Emergency Department. The experimental group are 11 persons and control group are 14 persons. They were simple randomly and purposive selection by criteria. The research instruments were 1) General questionnaire 2) Clinical Practice Guideline (CPG) for Acute Exacerbation of Asthmatic Attack Patients in the Accident and Emergency Department, with content validity of 0.6-1 data analysis were mean, median, standard deviation, and the Mann-Whitney U Test.
The results showed that after treatment, the experimental group were decrease higher than the control group which their emergency visit significantly at the .05 level. But the revisit rate within 48 hours in the Accident and Emergency Department and hospitalization rates of the asthmatic patient both groups were non-significant.
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างอัตราการเข้ารับการรักษา อัตราการกลับมารักษาซ้ำภายใน 48 ชั่วโมง ที่แผนกฉุกเฉินและอัตราการเข้ารับการรักษาที่แผนกผู้ป่วยใน ระหว่างกลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลตามแบบปกติ และ กลุ่มทดลองที่ได้รับการดูแลตามแนวปฏิบัติการดูแลรักษาผู้ป่วยโรคหอบหืดกำเริบเฉียบพลันที่แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน กลุ่มตัวอย่าง คือ ประชากรผู้ป่วยโรคหอบหืดที่มีอาการหอบหืดกำเริบที่เข้ารับการรักษาที่แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน เป็นกลุ่มทดลอง 11 คน กลุ่มควบคุม 14 คน คัดเลือกโดยการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย และเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์ เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป 2) แนวทางการปฏิบัติดูแลรักษาผู้ป่วยโรคหอบหืดกำเริบเฉียบพลันที่แผนกอุบัติเหตุ และฉุกเฉินความตรงเชิงเนื้อหา 0.6-1 สถิติที่ใช้การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่ามัธยฐาน ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการ ทดสอบแมน-วิทนีย์ ยู
ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มทดลองมีอัตราการเข้ารับการรักษาที่แผนกฉุกเฉินลดลงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 อีกทั้งยังพบว่าอัตราการกลับมารักษาซ้ำภายใน 48 ชั่วโมงและอัตราการเข้ารับการรักษาที่แผนกผู้ป่วยในของทั้งสอง กลุ่มไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ