The objectives of this quasi-experimental research were to compare the level of working memory in the experimental group of older persons among before experiment, after experiment and follow-up and to compare the level of working memory of the elderly between the experimental and the control group in the after experiment and follow-up period. The subject in this study was sixty older persons who had no dementia and were voluntarily willing to participate the research project. Participants were screened by using the 2002 Mini-Mental State Exam (the 2002 MMSE in Thai version). A total of sixty participants were randomly selected and divided into two groups (the experimental group and the control group) by using the matching method based on the scores of the Corsi Block test. The research instruments used in this research consisted of 3 main parts: (i) The working memory training program for the elderly based on Acceptance and Commitment Therapy, (ii) Corsi Block Test, and (iii) Color Trial Test. The period of the study can be divided into three main periods: (i) before experiment, (ii) after experiment, and (iii) follow-up. The experimental group was trained by using the working memory training program while the control group was trained by using the normal teaching method designed by the elderly school. Data were analyzed by using Repeated-Measures Analysis of Variance: One between-subject variable and one within-subject variable and the post-hoc comparison using the Bonferroni method. The result showed that the elderly in the experimental group had a significantly higher level of working memory in the posttest and the follow-up period than that in the control group (p < .05). In addition, the finding revealed that the elderly in the experimental group had a significantly higher level of working memory in the posttest and the follow-up period than that in the control group (p < .05).
วัตถุประสงค์ของการวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความจำใช้งานสำหรับผู้สูงอายุกลุ่มทดลองระหว่าง ก่อนทดลอง หลังทดลอง และระยะติดตามผล และเปรียบเทียบความจำใช้งานสำหรับผู้สูงอายุระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม หลังทดลองและระยะติดตามผลกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุ ที่ไม่มีภาวะสมองเสื่อม โดยพิจารณาจากแบบทดสอบสภาพสมองเบื้อง ต้นฉบับภาษาไทย เอ็ม เอ็ม เอส อี -ไทย 2002 ของกรมสุขภาพจิต และสมัครใจเข้าร่วมการทดลอง สุ่มแบ่งกลุ่มโดยการจับคู่คะแนน จากแบบทดสอบคอร์ซี่บล็อกเทส เป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม จำนวนกลุ่มละ 30 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมเสริม สร้างความจำใช้งานด้วยทฤษฎีการยอมรับและพันธะสัญญาสำหรับผู้สูงอายุ 2) แบบทดสอบคอร์ซี่บล็อกเทส และ 3) แบบทดสอบ คัลเลอร์ไทรแอลเทส กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความจำใช้งานด้วยทฤษฎีการยอมรับและพันธะสัญญาสำหรับผู้สูงอายุ ส่วนกลุ่มควบคุม ได้รับการเรียนการสอนปกติจากโรงเรียนผู้สูงอายุ การทดลองแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ ก่อนทดลอง หลังทดลอง และ ระยะติดตามผล 3 สัปดาห์ วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่มและหนึ่งตัวแปรระหว่างกลุ่มและทดสอบ ความแตกต่างรายคู่แบบบอนเฟอโรนี่ ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุกลุ่มทดลองมีความจำใช้งานหลังทดลองและระยะติดตามผล สูงกว่าก่อนทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผู้สูงอายุกลุ่มทดลองมีความจำใช้งานหลังทดลองและระยะติดตามผล สูงกว่าผู้สูงอายุกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05