Medication adherence is important for treatment of major depressive disorder (MDD). However, the rate of medication adherence is rather low. This descriptive correlational study aimed to investigate the association between gender, age, beliefs about depression, beliefs about medicine and patients, and the healthcare provider relationship with medication adherence in MDD patients. Eighty four MDD patients, both male and female, who received treatment at a psychiatric department of a community hospital were included in this study. The research instruments included a depression inventory, a personal data questionnaire, depression beliefs inventory,  beliefs about medicines questionnaire, the California Pharmacotherapy Alliance scale (patient version), and a medication adherence report scale. Descriptive statistics, point biserial correlation, and Spearman’s rank correlation were used for data analysis.
Results showed that factors positively correlated with medication adherence in MDD patients were age (rs = .24, p < .05), beliefs about depression (rs = .45, p < .01), specific-necessity dimension of beliefs about medicines (rs = .32, p < .01), and patient-healthcare provider relationships (rs = .47, p < .01). Factors negatively correlated with medication adherence in MDD patients were beliefs about medicines-specific-concern dimension (rs = -.27, p < .05), general - overuse dimension (rs = -.39, p < .01), and general-harm dimension (rs = -.36, p < .01). However, gender had no relation with medication adherence (rs = .04, p > .05). The results from this study provide significant information to plan for promoting medication adherence in MDD patients.
ความร่วมมือในการรับประทานยาในผู้ป่วยโรคซึมเศร้ามีความสำคัญต่อการรักษาโรคซึมเศร้าอย่างไรก็ตาม อัตราความร่วมมือในการรับประทานยาพบค่อนข้างต่ำ การวิจัยแบบบรรยายความสัมพันธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเพศ อายุ ความเชื่อเกี่ยวกับโรคซึมเศร้า ความเชื่อเกี่ยวกับยา และสัมพันธภาพระหว่างผู้ป่วยกับบุคลากรทางสุขภาพ กับความร่วมมือในการรับประทานยาในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้า เพศชายและเพศหญิงที่มารับการรักษาที่คลินิกจิตเวชของโรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่ง จำนวน 84 ราย เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบประเมินความรุนแรงของภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยไทย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความเชื่อเกี่ยวกับโรคซึมเศร้า แบบสอบถามความเชื่อเกี่ยวกับยา แบบสอบถามทัศนคติที่มีต่อการรักษาและเจ้าหน้าที่ และแบบสอบถามวิธีการใช้ยา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พอยท์ไบซีเรียล และสถิติสหสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความร่วมมือในการรับประทานยาในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ อายุ (rs = .24, p < .05) ความเชื่อเกี่ยวกับโรคซึมเศร้า (rs = .45, p < .01) ความเชื่อเกี่ยวกับยาด้านการรับรู้ความจำเป็นต่อการรับประทานยา (rs = . 32, p < .01) และสัมพันธภาพระหว่างผู้ป่วยกับบุคลากรทางสุขภาพ (rs = .47, p < .01) สำหรับปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ทางลบกับความร่วมมือในการรับประทานยาในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ความเชื่อเกี่ยวกับยาด้านความกังวลจากการรับประทานยา (rs = -.27, p < .05) ด้านการใช้ยามากเกินไป  (rs = -.39, p < .01) และด้านอันตรายจากการรับประทานยา (rs = -.36, p < .01) ส่วนเพศไม่มีความสัมพันธ์กับความร่วมมือในการรับประทานยา (rs = .04, p > .05) ผลการวิจัยครั้งนี้ให้ข้อมูลที่สำคัญสำหรับใช้ในการส่งเสริมการรับประทานยาในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า