Background and objective: Cholangiocarcinoma is a major public health problem in the Northeast of Thailand. The study of the characteristics of patients diagnosed with Cholangiocarcinoma and patients’ lives after being diagnosed has affected the opportunity of treated patients to live longer than the patients without treatment.Methods: Data collected from a retrospective study of medical records (Longitudinal analytic study) of patients diagnosed with Cholangiocarcinoma of Detudom Royal Crown Prince Hospital during the period of August 1, 2012 - December 31, 2015Results: The study found that the characteristics of patients who had been diagnosed with Cholangiocarcinoma are most males which are 67.98% and diagnosed by CT scan of 80.79% The most common type was Intrahepatic Cholangiocarcinoma (IHC) of 67.07% while Extrahepatic Cholangiocarcinoma (EHC) was 18.90% only.  The patients who were treated have more opportunity to survive longer than patients without treatment at 1.15 times.Conclusion: Patients who received the treatment have more opportunity to survive longer than patients without treatment at 1.15 times at the assurance period.   95% is equal to 0.14 - 9.84 and has a chance to survive more than patients without treatments of 1.33%.
หลักการและวัตถุประสงค์: มะเร็งท่อน้ำดีเป็นปัญหาทางสาธารณสุขที่สำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ซึ่งการศึกษาลักษณะของมะเร็งท่อน้ำดีที่ตรวจพบและการมีชีวิตอยู่หลังการตรวจพบส่งผลต่อผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษามีโอกาสที่จะมีชีวิตอยู่มากกว่าผู้ป่วยที่ไม่รักษาวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาจากข้อมูลเวชระเบียนผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยโรคมะเร็งท่อน้ำดีของโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชเดชอุดม โดยศึกษาย้อนหลัง (Longitudinal Analytic Study) ในช่วงระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม 2555 - 31 ธันวาคม 2558ผลการศึกษา: พบว่าลักษณะของผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยโรคมะเร็งถุงน้ำดี ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 67.98วินิจฉัยโรคมะเร็งท่อน้ำดีด้วย CT scan คิดเป็นร้อยละ 80.79มีชนิดของมะเร็งท่อน้ำดีที่พบมากที่สุดคือ Intrahepatic Cholangiocarcinoma (IHC) คิดเป็นร้อยละ 67.07 รองลงมาคือ Extrahepatic Cholangiocarcinoma (EHC) คิดเป็นร้อยละ 18.90 โดยที่ผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษามีโอกาสที่จะมีชีวิตอยู่มากกว่าผู้ป่วยที่ไม่รักษาได้ถึง 1.15 เท่าสรุป: ผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษามีโอกาสที่จะมีชีวิตอยู่มากกว่าผู้ป่วยที่ไม่รักษาได้ถึง 1.15 เท่า ในช่วงความเชื่อมั่น 95 %เท่ากับ 0.14-9.84 และมีโอกาสรอดชีวิตมากกว่าผู้ป่วยที่ไม่รักษาถึงร้อยละ 1.33