A descriptive correlation study was conducted to explore relationships between selected factors and antiretroviral therapy adherence among people living with HIV. Selecting a specific sample group according to the inclusion criteria. A sample comprised of 220 people living with HIV who started antiretroviral therapy (ART). Data were collected by using a set of self-administered questionnaires. The content validity of interviewing forms were .96, .94 and .95 respectively and reliabilities were .94, .86 และ .84 respectively Pearson’s product- moment correlation and Spearman’s correlation were used to analyzing data.
This study revealed that age, education, and perceived needs for treatment were positively related to antiretroviral therapy adherence among people living with HIV (r = .223, p< .01; r = .164, p< .05; rs = .192, p< .05 respectively). While, the perceived barrier was negatively related to antiretroviral therapy adherence (r = -. 264, p< .05). Other factors were not significantly related to antiretroviral therapy adherence.The findings from this study suggested that nursing interventions enhancing antiretroviral therapy adherence should be provided early to prepare people living with HIV, especially those who are younger age, reported to have low perceived ART needs, and have high perceived barriers to ART.
การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบหาความสัมพันธ์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยคัดสรรกับความ สม่ำเสมอในการรับประทานยาต้านไวรัสของผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่รักษาด้วยยาต้านไวรัส คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตาม ลักษณะที่กำหนดไว้ คือผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่รักษาด้วยยาต้านไวรัส จำนวน 220 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ตรวจสอบ ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาเท่ากับ .96, .94 และ .95 ตามลำดับ ค่าความเที่ยงของเครื่องมือ เท่ากับ .94, .86 และ .84 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยายและสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ลำดับ ที่สเปียร์แมน ผลการศึกษาพบว่า อายุ การศึกษา และการรับรู้ความจำเป็นในการรักษาด้วยยาต้านไวรัสมีความสัมพันธ์ทางบวกกับ ความสม่ำเสมอในการรับประทานยาต้านไวรัสของผู้ติดเชื้อเอชไอวีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = .223, p<.05; r = .164, p< .05;rs = .192, p< .05 ตามลำดับ) และการรับรู้อุปสรรคของการรักษาด้วยยาต้านไวรัสโดยรวม มีความสัมพันธ์ทางลบกับความสม่ำเสมอ ในการรับประทานยาต้านไวรัสของผู้ติดเชื้อเอชไอวีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = -.264, p<.05) การศึกษานี้มีประโยชน์ในการใช้ เป็นแนวทางการพยาบาลเพื่อส่งเสริมให้ผู้ติดเชื้อเอชไอวี มีความสม่ำเสมอในการรับประทานยาต้านไวรัส โดยเฉพาะในกลุ่มผู้ติดเชื้อ ที่อายุน้อย รับรู้ความจำเป็นในการรักษาระดับต่ำ และรับรู้อุปสรรคของการรักษาระดับสูง