        This was a quasi-experimental research with a two groups post-test design to study the effects of an adjusted health belief program on fall prevention behaviors among hospitalized older patients in the surgical wards of King Chulalongkorn Memorial Hospital. The subjects were 62 older patients selected by inclusion criteria and divided into 31 subjects in the control group and 31 subjects in the experimental group. The control group received normal nursing, the experimental group received an adjusted health belief program developed under the concept of the Health Belief Model. The program includes an assessment of the risk factors and the risk of falls, education using multimedia communications; demonstrations and training and warning signs. The tools for data collection included: a demographic data form, fall prevention assessment of  hospitalized older patients. Data were analyzed using descriptive statistics and Chi-square test. The difference in the average fall prevention behavior score of elderly patients was compared using independent t-test.
        The results revealed that the experimental group who received the adjusted health belief program had a significantly higher average score of fall prevention behavior than those of the control group ( t = 10.42, p < .000 ). This study shows that elderly patients who underwent the program had better fall prevention behaviors than those who did not undergo the program. It is, therefore, recommended that the surgical wards apply this program to prevent falls among older patients.
        การวิจัยครั้งนี้มีเป็นการศึกษากึ่งทดลองชนิดสองกลุ่มวัดผลหลังการทดลอง  เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการปรับความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมป้องกันการหกล้มของผู้ป่วยสูงอายุในหอผู้ป่วยศัลยกรรม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ระหว่างเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2559 ถึง กุมภาพันธ์ พ.ศ.2561 กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุ จำนวน 62 คน  คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์ แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง  กลุ่มละ 31 คน  กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ   กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการปรับความเชื่อด้านสุขภาพที่พัฒนาตามแนวคิด Health Belief Model  ประกอบด้วย  การประเมินโอกาสและปัจจัยเสี่ยงต่อการหกล้ม การให้ความรู้โดยใช้สื่อมัลติมีเดีย  การสาธิตและการฝึก การติดป้ายเตือน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินพฤติกรรมป้องกันการหกล้มของผู้ป่วยสูงอายุในโรงพยาบาล  วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและ Chi-square  เปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมป้องกันการหกล้มของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติ Independent t-test
        ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการปรับความเชื่อด้านสุขภาพ มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( t = 10.42, p < .001 ) ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าผู้ป่วยสูงอายุที่ได้รับโปรแกรมฯ มีพฤติกรรมการป้องกันการหกล้มดีกว่าผู้ป่วยสูงอายุที่ไม่ได้รับโปรแกรม ดังนั้นหอผู้ป่วยศัลยกรรมควรนำโปรแกรมนี้ไปใช้เพื่อป้องกันการหกล้มในผู้ป่วยสูงอายุ