This quasi-experimental research aimed to study the effects of using the program for reduce blood sugar levels on knowledge, motivation, and food selection skills in female diabetic patients who can’t control their blood sugar levels by applying the Information Motivation Behavior skill model. The sample was Diabetes Mellitus type2 female patients with HbA1C ≥7 or higher who came to receive services at the Diabetes Clinic, Community Health Center, Muang Ratchasima Hospital. They were divided into experimental and comparison groups of 40 people each. Data were collected from questionnaire responses consisted of knowledge, motivation, food selection skills. and program to reduce blood sugar. Comparison of HbA1C levels before and after the experiment. and analyzed using frequency distribution, percentage number, Pair t-test, Independent t-test, and Repeated measures ANOVA statistics. The results showed that the experimental group had average knowledge, motivation, and food selection skills scores after joining the program more incredible than before joining the program (p-value < .05) and more significant than the comparison group (p-value < .05). After joining the program more than the comparison group (p-value < .05). After the experiment and the follow-up period in the experimental group, the cumulative blood glucose level was higher than before the experiment. When comparing the mean by repeated ANOVA, it was found that the cumulative blood sugar level between the experimental group and the comparison group. There was a statistically significant difference (F = 1497.882, df = 1, p-value < .01).
การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรม ลดระดับน้ำตาลในเลือดเฉลี่ยสะสม ต่อความรู้ แรงจูงใจ ทักษะการเลือกอาหาร ในผู้ป่วยหญิงโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ โดยประยุกต์ใช้แนวคิดทฤษฏีการ ให้ข้อมูล การสร้างแรงจูงใจ และการพัฒนาทักษะพฤติกรรม กลุ่มตัวอย่าง เป็น ผู้ป่วยเพศหญิงโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มีระดับ น้ำตาลในเลือดเฉลี่ยสะสม ≥7 ขึ้นไป มารับบริการในคลินิกเบาหวานศูนย์สุขภาพชุมชนเขตเมืองโรงพยาบาลราชสีมาฮอสพิทอล โดย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 40 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบวัดความรู้ แรงจูงใจ ทักษะในการเลือก อาหาร และโปรแกรมการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด เปรียบเทียบระดับน้ำตาลในเลือดเฉลี่ยสะสมก่อนหลังการทดลอง วิเคราะห์ ข้อมูลด้วยการแจกแจงความถี่ จำนวนร้อยละ การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนซ้ำ ผลการวิจัย พบว่ากลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความรู้ แรงจูงใจ และทักษะการเลือกอาหาร หลังเข้าร่วมโปรแกรม มากกว่า ก่อนเข้าร่วมโปรแกรม (p-value < .05) และมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ (p-value < .05) แต่ภายหลังการทดลองและระยะติดตาม ผล ในกลุ่มทดลองมีระดับน้ำตาลในเลือดเฉลี่ยสะสมสูงกว่าก่อนการทดลอง เมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยโดยการวิเคราะห์ความแปรปรวน แบบวัดซ้ำ พบว่า ระดับน้ำตาลสะสมในเลือด ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (F = 1497.882, df = 1, p-value < .01)