The objective of this quasi-experimental research with a control group was to study the effects of SKT2 meditation practice with diet control knowledge on ischemic heart disease preventive behavior in hypertensive patients. The subjects were 24 hypertensive patients, divided into experimental and control groups. The experimental instruments were 1). SKT2 meditation practice manual and diet education accordance with the DASH Diet. 2) data collection tools were 4 parts questionnaire 2.1) personal information 2.2) perceived severity 2.3) perceived susceptibility, and 2.4) preventive behaviors of ischemic heart disease. Both of them had been validated by 3 experts. The CVI value were between 0.67-1.00, while the reliability of part 2-4 questionnaires which tryout in a similar group of 30 hypertensive patients were at 0.88, 0.88, and 0.82, respectively. The statistics used were percentage, mean, standard deviation and t-test. The results showed that 1) the mean score of perceived severity, perceived susceptibility, and the preventive behaviors after the intervention program of the experimental group were higher than before experiment with significantly different at the 0.001 level. 2) The average blood pressure after the experiment of the experimental group was decreased more than the control group with statistical significance at the .001 level, whereas the control group were not different.
วัตถุประสงค์การวิจัยนี้เพื่อศึกษาผลของการฝึกสมาธิบำบัดแบบ SKT2 ร่วมกับการควบคุมอาหารต่อพฤติกรรมการป้องกัน โรคหัวใจขาดเลือดของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง 24 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและ กลุ่มควบคุมกลุ่มละ 12 คน เครื่องมือที่ใช้ทดลอง ได้แก่ 1) คู่มือการฝึกปฏิบัติสมาธิบำบัดแบบ SKT2 และการให้ความรู้เรื่องการ ควบคุมอาหาร 2) เครื่องมือรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสัมภาษณ์ประกอบด้วย 2.1) ข้อมูลส่วนบุคคล 2.2) การรับรู้ความรุนแรง 2.3) การรับรู้โอกาสเสี่ยง 2.4) พฤติกรรมการปฏิบัติตัวเพื่อป้องกันโรคหัวใจขาดเลือด ตรวจความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน ค่า CVI อยู่ระหว่าง 0.67-1.00 ความเชื่อมั่นของแบบสัมภาษณ์ส่วนที่ 2.2, 2.3 และ 2.4 ได้ค่า 0.88, 0.88 และ 0.82 ตามลำดับ ใช้เวลาทดลอง 10 สัปดาห์ สถิติที่ใช้ คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที ผลการทดลอง พบว่า 1) คะแนนเฉลี่ยการรับรู้ความรุนแรง การรับรู้โอกาสเสี่ยง พฤติกรรมการปฏิบัติก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลองแตก ต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และกลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยภายหลังการทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2) ค่าเฉลี่ย ความดันโลหิตหลังการทดลองของกลุ่มทดลองลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และลดมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ค่าเฉลี่ยความดันโลหิตของกลุ่มควบคุมก่อนและหลังการทดลองไม่แตกต่างกัน