This study was a quasi-experimental research with a one-group pretest-posttest design. The study aimed to examine the effects of community participation empowerment programs on self-acre abilities to prevent falls in the elderly. The study samples were 30 elderly people and 8 key informants of the empowerment in Na Fai Sub-district, Muang District, Chaiyaphum Province. Purposive sampling and inclusion criteria based on Gibson’s empowerment concept were used. The experimental group received 8-week empowerment program by community participation developed by the researcher.The program activities included providing knowledge and balancing test (Time Up and Go Test), home visits, exercise skill practice, and empowerment, supported by community leaders, health care personnel and relatives. Research tools used to collect data consisted of 3 sections: 1) personal information 2) environmental information 3) elderly self-care ability assessment form and the ability to manage the environment to prevent falls in the elderly. The treatment used in the experiment was an empowerment program by community participation. Content validity of the questionnaires was verified by 5 experts. The reliabilities of the instruments were 0.80, 0.79 and 0.80 respectively. The data were analyzed using frequency, distribution, percentage, mean, standard deviation, and paired-samples t-test.
The results showed that after participating in a community-based empowerment program, the elderly participants had higher mean scores of self-care ability and ability in managing the environment to prevent falls, and balancing ability compared to their baseline at the .05 statistical significance level.
Tambon Health Promoting Hospital should bring Community Engagement Empowerment Program to apply and expand the results in the elderly in the diabetic group, Hypertension and various chronic diseases to enable the elderly to have self-care behaviors to prevent falls sustainably.
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียวโดยวัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์เปรียบ เทียบความสามารถการดูแลตนเอง และความสามารถในการจัดการสิ่งแวดล้อมเพื่อป้องกันการหกล้ม และ เปรียบเทียบความสามารถ การดูแลตนเองในการทรงตัวของผู้สูงอายุ ก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการเสริมพลังอำนาจโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน กลุ่ม ตัวอย่างจำนวน 30 คน เป็นผู้สูงอายุติดบ้าน และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักในการเสริมพลังอำนาจ จำนวน 8 คน โดยใช้การเลือกแบบ เจาะจงตามเกณฑ์คุณสมบัติที่กำหนด ใช้การเสริมพลังอำนาจตามแนวคิดของกิ๊บสัน กลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการเสริมพลัง อำนาจ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน เป็นเวลาทั้งสิ้น 8 สัปดาห์ ประกอบด้วยกิจกรรมการให้ความรู้ การทดสอบความสามารถใน การทรงตัว การเยี่ยมบ้าน ฝึกทักษะการออกกำลังกาย และการเสริมพลังอำนาจสนับสนุนจากผู้นำชุมชนบุคลากรสาธารณสุขและ ญาติ เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย 3 ส่วน ส่วนที่ 1 ข้อมูลส่วนบุคคลของผู้สูงอายุ ส่วนที่ 2 ข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม ส่วนที่ 3 แบบ ประเมินความสามารถในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุและความสามารถในการจัดการสิ่งแวดล้อมเพื่อป้องกันการหกล้มของผู้สูงอายุ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองเป็นโปรแกรมการเสริมพลังอำนาจ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรง คุณวุฒิ 5 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ตรวจสอบความเที่ยงโดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของคอนบราคมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม เท่ากับ 0.89 0.97 และ 0.89 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน และสถิติการวิเคราะห์ Paired-sample t-test
ผลการวิจัยพบว่าภายหลังได้รับโปรแกรมการเสริมพลังอำนาจโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ผู้สูงอายุมีค่าเฉลี่ยความ สามารถในการดูแลตนเองและความสามารถในการจัดการสิ่งแวดล้อมเพื่อป้องกันการหกล้ม และค่าเฉลี่ยความสามารถในการทรงตัว ของผู้สูงอายุ สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05)
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ควรนำโปรแกรมการเสริมพลังอำนาจโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน นี้ไปประยุกต์ใช้และ ขยายผลในผู้สูงอายุกลุ่มโรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง และโรคเรื้อรังต่างๆ ในชุมชน เพื่อให้ผู้สูงอายุมีพฤติกรรมการดูแลตนเองใน การป้องกันการหกล้มอย่างยั่งยืนต่อไป