The purpose was to develop the Model of prevention of the depressive disorder in elderlies in Public Health Region 5. The research was Research and Development program. Example group were elderlies upper 60 years. The instruments were the assessments of stress, automatic negative thoughts, and happiness in the elderly lives. The statistics were mean ( ), Standard Deviation (S.D.), and dependent t-test. The results revealed that the factors of the prevention of the depressive disorder influenced the depressive condition has a statistically significant difference at the level of .05 The processes were as follows: 1) Stress management, self-discipline and community management, and self-understanding, 2) Self-training of breath, 3) Detaching from self-awareness, thoughts, emotions, and cravings, 4) Being conscious and deleting negative thoughts in a short while, 5) Consciousness training along with movement by doing a yoga, and 6) Adjusting communication, compassion, forgiveness, and self-love. The appropriateness assessment of the program was at the high level( x̄ = 4.06, S.D = 0.14), and possibility assessment was at the highest level ( x̄  = 4.20, S.D. = 0.11). After using program, happiness,stress and negative thoughts of elderlies in the experimental group had a statistically significant difference at the level of .05 Also, the results recommended that the program can be applied as a guideline for the prevention and can foster good health that to be the elderlies in the future appropriately.
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการป้องกันภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ เขตสุขภาพที่ 5 เป็นงานวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุที่มีอายุ60ปีขึ้นไป เครื่องมือวิจัย เป็นแบบสอบถามความสุข ความเครียด ความคิดอัตโนมัติด้านลบและ ภาวะซึมเศร้า วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและทดสอบค่าทีแบบอิสระ ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยการ ป้องกันภาวะซึมเศร้ามีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิตที่ระดับ .05 กิจกรรมที่พัฒนามี 6 กิจกรรม 1)การจัดการความเครียดและเข้าใจตนเอง 2) สติการรับรู้ลมหายใจ 3) สติปล่อยวางความคิดการรับรู้ความรู้สึก 4) สติรู้ตัวกระตุก ความคิดลบได้เร็ว 5) สติการเคลื่อนไหวโยคะ และ 6)สติการสื่อสาร สติเมตตาให้อภัยและรักตนเอง ประเมินความเหมาะสมโดยผู้ เชี่ยวชาญพบว่า เหมาะสมมาก ( x̄ = 4.06, S.D. = 0.14) ประเมินความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมาก ( x̄ = 4.20, S.D. = 0.11) ผล การวิจัยหลังทดลอง พบว่าผู้สูงอายุกลุ่มทดลอง มีความสุขเพิ่มขึ้น ความเครียด ความคิดอัตโนมัติด้านลบและภาวะซึมเศร้าลดลง แตกต่างจากกลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 กิจกรรมที่พัฒนานี้สามารถใช้เป็นแนวทางเพื่อการพัฒนาและยก ระดับคุณภาพจิตและพัฒนาให้เป็นรูปแบบการป้องกันภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่ยั่งยืน เพื่อคุณภาพชีวิตที่มีคุณค่าของผู้สูงอายุและ ผู้เตรียมพร้อมเป็นผู้สูงอายุในอนาคตอย่างมีคุณภาพ