The objective of this research was to develop and test the effectiveness of the inhibitory control for weight loss based on Neuro-linguistic programming training program (NLP-ICWL) in overweight policemen. The samples were policemen who had BMI more than 25 and they were divided by randomly matched pair of scores to be an experimental group and a control group, 10 policemen in each group. The research instruments were designed by the researcher: 1) the NLP-ICWL program with global unconscious reframing technique and 2) Go / No Go Task with Thai food and beverage images. The experimental group received the NLP-ICWL program for 2 sessions. The control group received only the knowledge from the balance calories, brain, mind and exercise personal book and self-training for 2 months. The assessments were done in pretest, posttest and 2 months follow-up phase. The data were analyzed by utilizing a repeated measures analysis of variance and paired-different test by Bonferroni method.
The findings were revealed that the experimental group that received the NLP-ICWL program had the mean score of inhibitory control for weight loss in the follow-up and posttest higher than pretest with statistical significance at .05 level. Additionally, the experimental group had the mean score of inhibitory control for weight loss higher than those in the control group and in the follow-up and posttest with statistical significance at .05 level. Moreover, the experimental group had the mean score of body composition in the posttest and follow-up period lower than the pretest and the control group.
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลการใช้โปรแกรมการเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งในการลดน้ำหนักด้วย โปรแกรมภาษาประสาทสัมผัส (NLP-ICWL) ก่อนทดลอง หลังทดลอง และระยะติดตามตามผล และ 2) เปรียบเทียบผลการใช้ โปรแกรม NLP-ICWLระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างเป็นตำรวจเพศชายที่มีค่าดัชนีมวลกายมากกว่า 25 สุ่มจับคู่ คะแนน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 10 คน เครื่องมือที่ใช้สร้างโดยผู้วิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรม NLP-ICWL และ 2) แบบทดสอบโกโนโกอาหารไทยและเครื่องดื่มเพื่อวัดการควบคุมยับยั้ง กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรม NLP-ICWL 2 ครั้ง ส่วนกลุ่ม ควบคุมได้รับความรู้จากสมุดบันทึกพฤติกรรมการลดน้ำหนักและฝึกด้วยตนเอง 2 เดือน รวบรวมข้อมูล ก่อนทดลอง หลังทดลอง และระยะติดตามผล 2 เดือน วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำประเภทหนึ่งตัวแปรระหว่างกลุ่มและหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่ม และทดสอบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธีแบบบอนเฟอโรนี
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการควบคุมยับยั้งในการลดน้ำหนักในระยะติดตามผลและหลังทดลองสูงกว่า ก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และสูงกว่ากลุ่มควบคุมในระยะติดตามผลและหลังทดลองอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยค่าองค์ประกอบร่างกายหลังการทดลองและระยะติดตามผลน้อยกว่าก่อนทดลอง และน้อยกว่ากลุ่มควบคุม