Objective: To compare the mean of pre- and post-natal depression scores between the groups receiving the depression prevention program (experimental group) and the group receiving regular nursing care (control group). Methods:  This was a quasi-experimental research: pretest and posttest design with a comparison group.  The studied subjects were 200 pregnant women aged 15-44 years old receiving antenatal care and had delivered their babies in Kalasin provinaial hospital during April – September 2021. The experimental group (n=100) received antenatal care and postpartum care and the control group (n=100) received routine care.  The research instruments included 5 parts of questionnaire, i.e. 1) General personal information, 2) Epidemiological studies Depression Scale (CES-D) (Thai version), 3) The Rosenberg’s Self Estean Scale (RSES), 4) Social support data and 5) The Maternal Role Affainment Scale (MRAS). The data were analyzed by computer program by distribution, frequency, percentage, range, mean, standard deviation. and testing the differences in the characteristics of the samples in various aspects. Test the difference of the data by using the Dependent t-test statistic at the educational level. gestational age at first maternity, experience of raising young children, length of time living with husband, family, income and husband's career using Chi-square statistic. For the occupation of pregnant women, fertility planning readiness for child rearing and the sufficiency of income using Fisher's exact test. Results: Most of the studied subjects in both experimental and control groups were 25-34 years old” After the experiment, the average of measured scores of both groups were significantly decreased (tgg=27.06,p<0.05). However, the RSES, social support data, and MRAS of the experimental group were significant higher than the control group (p<0.05) Conclusion: The Postpartum Depression Prevention Program was helped them to reduce their postpartum depression.
วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าก่อนและหลังคลอดระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการป้องกันภาวะซึมเศร้า (กลุ่มทดลอง) และกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลปกติ (กลุ่มควบคุม)
วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษากึ่งทดลอง (quasi-experimental research) แบบสองกลุ่มที่มีกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง วัดก่อนและหลังการทดลอง ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ หญิงตั้งครรภ์และคลอดบุตร อายุ 15-44 ปี ที่มารับบริการฝากครรภ์และคลอดบุตรที่โรงพยาบาลกาฬสินธุ์ จำนวน 200 ราย โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 100 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยระหว่างเดือนเมษายน-กันยายน 2564 5 ส่วน ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป 2) แบบสอบถามความรู้สึกซึมเศร้า (CES-D) 3) แบบสอบถามการเห็นคุณค่าในตนเอง (RSES) 4) แบบประเมินแรงสนับสนุนทางสังคม และ 5) แบบวัดความสำเร็จในบทบาทการเป็นมารดา (MRAS) นำมาวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ โดยการแจกแจง ความถี่ ร้อยละ พิสัย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างคุณลักษณะของกลุ่มตัวอย่างในด้านต่างๆ ทดสอบความแตกต่างของข้อมูลโดยใช้สถิติทดสอบค่าที (Dependent t-test) ระดับการศึกษา อายุครรภ์ที่มาฝากครรภ์ครั้งแรก ประสบการณ์การเลี้ยงดู เด็กเล็ก ระยะเวลาที่อยู่ร่วมกับสามี รายได้ของครอบครัว และอาชีพของสามี ใช้สถิติไคสแควร์ (Chi-square test) 3) ส่วนอาชีพของหญิงตั้งครรภ์ การวางแผนการมีบุตร ความพร้อมในการเลี้ยงดูบุตร และความเพียงพอของรายได้ใช้สถิติฟิชเชอร์ (Fisher’s exact test)
ผลการศึกษา: พบว่าข้อมูลทั่วไปของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมส่วนใหญ่อายุระหว่าง 25-34 ปี หลังการทดลองกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีค่าคะแนนเฉลี่ยต่ำกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ t99= 27.06 (p<0.05) คะแนนเฉลี่ยประเมินการเห็นคุณค่าในตนเอง  แรงสนับสนุนทางสังคม ความสำเร็จในบทบาทการเป็นมารดาของหญิงหลังคลอด หลังการทดลองของกลุ่มทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ยมากกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05)
สรุป: การศึกษาแสดงให้เห็นว่าหญิงตั้งครรภ์และหญิงหลังคลอดได้ที่รับโปรแกรมมีโอกาสที่จะเกิดภาวะซึมเศร้าต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ