The purpose of this research was to determine the effectiveness of inhaled drug counseling through the use of checklist. This study was a quasi - experimental design one group pretest-posttest design, in monk patients with Chronic Obstructive Pulmonary Disease. The data were accumulated during March-August 2012 from 40 monk patients. The item checklist was used to evaluate inhaled drug usage and counseling effectiveness. An evaluation for the effectiveness of inhaled drug counseling was conducted after monk patients were given counseling for a period of at least 3 days. The data were analyzed using a paired t – test. The results of this research after an experiment indicated a significant increase of monk patients’ usage of inhaled drug in the form of MDI, MDI with spacer, and Accuhaler (p < 0.001, p = 0.012 and p < 0.001 respectively). However, no significant difference was found in monk patients who used Turbuhaler. Before counseling, the problem of using MDI inhaler in those monk patients were not able to hold their breaths after inhaling (66.7% n=30), whereas problem of using Accuhaler and MDI with spacer inhaler was that monk patients did not know how to clean the devices (70%n=20 and100% n=7 respectively). After counseling of inhaler techniques, the most common problem was that monk patients were unable to correctly clean the devices (MDI= 28.6%, n=21, Accuhaler =20% n=15, MDI with spacer=42.9% n=7) as they were not aware that devices could be cleaned. As a result, the counseling by pharmacist through the use of checklist as a guideline is useful to clarify problems from using inhaler, increase accuracy for usage of inhaler in monk patients, and be an example for evaluation of inhaled drug usage.
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลการให้ คำปรึกษาการใช้ยาสูดพ่นโดยใช้ Checklist วิธีการศึกษา เป็นการวิจัยเชิงทดลอง ในรูปแบบ Cohort study, One group Pretest-Posttest Design ศึกษาในพระอาพาธผู้ป่วยในโรค ปอดอุดกั้นเรื้อรัง เก็บข้อมูลในช่วงเดือนมีนาคม-สิงหาคม พ.ศ. 2555 จำนวน 40 ราย ประเมินการใช้ยาสูดพ่นและ ให้คำปรึกษาด้านยาโดยใช้ Checklist รายข้อในกลุ่มพระสงฆ์ ที่พบปัญหา ต่อมาทำการประเมินผลการให้คำปรึกษาการ ใช้ยาสูดพ่น หลังจากให้คำปรึกษาเป็นเวลาอย่างน้อย 3 วัน ผลการศึกษาพบว่า เมื่อประเมินเทคนิคการใช้ยาสูดพ่นโดยใช้ paired t-test พบว่าพระอาพาธมีเทคนิคการใช้ยารูปแบบ MDI, MDI with spacer และ Accuhaler เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (p < 0.001, p = 0.012 และ p < 0.001) ตามลำดับ แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในกลุ่ม พระอาพาธที่ใช้ Turbuhaler ปัญหาการใช้ยาสูดพ่นก่อนให้ คำปรึกษาของยาสูดพ่นแบบ MDI คือ พระอาพาธไม่สามารถ กลั้นหายใจหลังสูดพ่นยา (66.7% n = 30) ส่วน Accuhaler และ MDI with spacer คือพระอาพาธไม่ทราบวิธีทำความสะอาด เครื่อง (70% n = 20 และ 100% n = 7 ตามลำดับ) เมื่อประเมิน หลังให้คำปรึกษาเทคนิคการใช้ยาสูดพ่นพบว่า ปัญหาที่พบ มากสุดคือพระอาพาธไม่สามารถทำความสะอาดเครื่องอย่าง ถูกต้อง (MDI = 28.6% n = 21, Accuhaler = 20% n = 15, MDI with spacer = 42.9% n = 7) สาเหตุเกิดจากพระอาพาธ ไม่ทราบว่าอุปกรณ์สามารถทำความสะอาดได้ ดังนั้น สรุปได้ว่า การให้คำปรึกษาโดยเภสัชกรซึ่งนำ Checklist มาเป็นแนวทาง ทำให้ทราบปัญหาการใช้ยาสูดพ่นอย่างชัดเจนและเพิ่มความ ถูกต้องในการใช้ยาของพระอาพาธ และใช้เป็นตัวแบบในการ ประเมินการใช้ยาสูดพ่นได