The 140 older patients (aged 60-99 years old) had hip fractures who admitted at Samutsakhon Hospital since January 2008 to December 2012, 29 male and 111 female patients, were followed up for 1 year and more. They had 69 Femoral neck fractures and 71 Intertrochanteric fractures. 70 patients were operated with instrumentation and 70 pateints were treated by conservative management (non-operation). These two groups had 2 different dermographic datas as age of patients and hospital duration. Postoperative disability, decreased disability and one year mortality rate of the operated group and non-operated group were significantly different.
ผู้ป่วยสูงอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไปที่มีกระดูกสะโพกหักที่มารับการรักษาในโรงพยาบาลสมุทรสาครตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ.2551- ธันวาคม พ.ศ.2555 จำนวน 140 ราย อายุตั้งแต่ 60 - 99 แบ่งเป็นเพศชาย 29 ราย เพศหญิง 111 ราย รายได้รับการรักษาดูแลต่อเนื่องนานกว่า 1 ปีขึ้นไป มีกระดูกต้นขาส่วนคอหัก (Femoral Neck Fracture) 69 ราย และกระดูกต้นขาส่วนอินเตอร์โทรแคนเตอร์หัก (Intertrochanteric Fracture) จำนวน 71 ราย ได้รับการรักษาด้วยการผ่าตัดจำนวน 70 ราย และได้รับการรักษาแบบไม่ผ่าตัดจำนวน 70 ราย พบว่า อายุ จำนวนวันเฉลี่ยที่นอนโรงพยาบาล ความสามารถในการเดินหลังผ่าตัด การลดลงของความสามารถในการเดินหลังผ่าตัดและอัตราตายในระยะเวลาหนึ่งปีหลังการเกิดกระดูกสะโพกหักมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ในผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาแบบผ่าตัดและไม่ผ่าตัด