This research was a quasi-experimental pretest–posttest control group design intended to: 1) compare the mean scores of communication skills before and after participating in the program for professional nurses, and 2) compare the mean scores of communication skills before and after participating in the program between the control and experimental group at Phayao Hospital, Thailand. Participants were divided into an experimental group (n = 23) and a control group (n = 23). The control group operated normally. The experimental group participated in an informational program on communication skills developed from the SMCR and effective communication concepts, including keynote, effective speaking, and communicative touch. Data were collected using questionnaires regarding the communication skills of professional nurses and were analyzed using descriptive statistics and independent t-test.
The results showed that 1) an informational program can improve the communication skills of professional nurses, and 2) the mean score for communication skills after completing the program was statistically significantly higher than before participating in the program (p < .01).
Therefore, this study suggests that administrators should continuously develop communication skills for nurses to enhance effective communication among the health team. Also, such communication skills should be developed in other similar organizations where high-quality nursing services are needed.
การวิจัยแบบกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังทดลอง มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เปรียบเทียบ คะแนนเฉลี่ยของทักษะการสื่อสารของพยาบาลวิชาชีพก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรม และ 2) เปรียบเทียบ คะแนนเฉลี่ยของทักษะการสื่อสารของพยาบาลวิชาชีพในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง ก่อนและหลัง การเข้าร่วมโปรแกรม กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานที่หอผู้ป่วยศัลยกรรม โรงพยาบาลพะเยา จำนวน 46 คน แบ่งออกเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 23 คน กลุ่มควบคุม ปฏิบัติงานตามปกติ กลุ่มทดลองได้เข้าร่วมโปรแกรมการให้ข้อมูลข่าวสารที่ได้พัฒนาจากแนวคิด SMCR และแนวคิดการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ กิจกรรมประกอบด้วย การจับใจความสำคัญ การพูดหวังผล และการสัมผัสเพื่อการสื่อสาร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการให้ข้อมูลข่าวสาร และแบบสอบถามประเมินทักษะการสื่อสารของพยาบาลวิชาชีพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที Independent t-test
ผลการวิจัยพบว่า โปรแกรมการให้ข้อมูลข่าวสารสามารถพัฒนาทักษะการสื่อสารของพยาบาลวิชาชีพให้สูงขึ้นได้ โดยค่าเฉลี่ยคะแนนทักษะการสื่อสารหลังเข้าร่วมโปรแกรมสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
การศึกษาครั้งนี้ มีข้อเสนอแนะว่า ผู้บริหารควรส่งเสริมให้พยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลพะเยา เข้าร่วมโปรแกรมการให้ข้อมูลข่าวสาร เพื่อให้เกิดการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพทางการพยาบาล