This study aimed to determine the preventive behaviors program coronavirus disease 2019. The participants were 60 of parents of pre-school-aged children whose divided into experimental group (n = 30) and comparison group (n = 30). These participants were randomly selected by using the multistage sampling technique. The research instruments were the preventive behaviors program, perceived susceptibility questionnaire, perceived severity questionnaire, perceived benefits questionnaire, perceived barriers questionnaire, and preventive behaviors questionnaire. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, Chi-Square, Fisher’s exact test, and independent t-tests. The results revealed that after the experimental group participated the preventive behaviors program they had a high level of mean score of perceived susceptibility and perceived severity (M = 4.10, SD = 0.43; M = 4.19, SD = 0.58) respectively. They had the highest level of mean score of perceived benefits of preventive behaviors (M = 4.75, SD = 0.35). They had low mean score of perceived barriers to preventive behaviors regarding COVOD-19 (M = 1.65, SD = 0.52). They also had preventive behaviors as regularly (M = 2.73, SD = 0.44). The experimental group had perceived susceptibility, perceived severity, and perceived benefits of COVOD-19 preventive behaviors statistically significant higher than the comparison group (t = 1.320, p = .020, t = 2.132, p = .019, t = 1.905, p = .031 and t = 2.180, p = .019 respectively) respectively. In addition, the experimental group had perceived barriers statistically significant higher than the comparison group (t = -2.083, p = .041).
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโปรแกรมสร้างเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้ปกครองเด็กวัยก่อนเรียน จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มเปรียบเทียบ 30 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบ หลายขั้นตอน เครื่องมือการวิจัย ประกอบด้วย โปรแกรมสร้างเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรค แบบสอบถามการรับรู้โอกาสเสี่ยง การรับรู้ความรุนแรง การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค และพฤติกรรมการป้องกันโรค วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ไคสแควร์ (Chi-Square) ฟิชเชอร์ (Fisher’s exact test) และการทดสอบค่าทีแบบอิสระ (Independent t-test)ผลการศึกษาพบว่า หลังการทดลอง กลุ่มทดลอง มีค่าเฉลี่ยการรับรู้โอกาสเสี่ยง และการรับรู้ความรุนแรง ระดับมาก (M = 4.10, SD = 0.43; M = 4.19, SD = 0.58) การรับรู้ประโยชน์ระดับมากที่สุด (M = 4.75, SD = 0.35) การรับรู้อุปสรรคน้อย (M = 1.65, SD = 0.52) และมีการปฏิบัติพฤติกรรมการป้องกันโรคเป็นประจำ(M = 2.73, SD = 0.44) กลุ่มทดลองมีการเปลี่ยนแปลง การรับรู้โอกาสเสี่ยง การรับรู้ความรุนแรง การรับรู้ประโยชน์ และพฤติกรรมการป้องกันโรค มากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (t = 1.320, p = .020, t = 2.132, p = .019, t = 1.905, p = .031 และt = 2.180, p = .019 ตามลำดับ) และ การรับรู้อุปสรรคลดลงมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -2.083, p = .041)