This research is quasi-experimental research, have a purpose to study the effect of a school-age child potential development program on caring behaviors of hypertension patients in the family. The sample were 60 school-aged children studying in grades 4-6, divided into 30 experimental groups and 30 control groups. The experimental group participated in The School-age Child Potential Development Program on Family Care Behavior of Hypertension Patients in an 8 weeks period. And collected the data before and after the experiment by using questionnaires general data analysis by using descriptive statistics with independent t-test, Wilcoxon signed rank test and Mann-Whitney U. Results showed the experimental group had higher mean scores of knowledges of hypertension and family care of hypertension patients, and had significantly higher mean scores of family care behavior for hypertension patients than before the experiment which was statistically significant (p < .0001) and significantly higher than the control group (p < .0001). This program can be used to promote school-age children to change knowledge and behavior to promote health behaviors in caring for hypertension patients in the family. and should expand the use of this program in other areas to cover the entire district for learning Sustainable continuous development and increase the efficiency of high blood pressure patient care in the future.
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการพัฒนา ศักยภาพเด็กวัยเรียนต่อพฤติกรรมการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงในครอบครัวที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ตามกรอบแนวคิดการเรียนรู้ เชิงประสบการณ์ตามรูปแบบของโคล์บ Kolb’s Model กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กวัยเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คนและกลุ่มควบคุม 30 คน โดยกลุ่มทดลองได้เข้าร่วมโปรแกรมการพัฒนาศักยภาพเด็กวัยเรียน ต่อพฤติกรรมการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงในครอบครัว เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ เก็บข้อมูลก่อนและหลังการทดลองโดยใช้ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Independent t-test, Wilcoxon signed rank test และ Mann-Whitney U ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยของความรู้เรื่องโรคความดันโลหิตสูงและการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิต สูงในครอบครัว และคะแนนเฉลี่ยของพฤติกรรมการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงในครอบครัวหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการ ทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .0001) และสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .0001) โปรแกรมฯ นี้ สามารถ นำไปใช้ในการส่งเสริมเด็กวัยเรียนให้เกิดการเปลี่ยนแปลงด้านความรู้และด้านพฤติกรรมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพในการดูแล ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงในครอบครัวได้ และควรขยายการใช้โปรแกรมนี้ในพื้นที่อื่นๆ ให้ครอบคลุมทั้งอำเภอ เพื่อให้เกิด การเรียนรู้ เกิดการพัฒนาอย่างต่อเนื่องยั่งยืนและเพิ่มประสิทธิภาพการดูแลผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงให้ดียิ่งขึ้นต่อไปในอนาคต