This qualitative research aimed to explore elderly’s perspectives on prolonged life at the end-of-life stage. The informants were fifteen elderly who had closed relatives living at the end-of-life stage. They were selected by purposive sampling and snowball technique. Data were collected by in-depth interviews using a semi-structured interview guideline, and analyzed by content analysis. The results revealed that the meaning of prolonged life was found in five themes: 1) providing full help for life survival, 2) using medical equipment to prolong life,  3) taking care of body and mind when getting sick, 4) making patients suffer, and 5) fighting to the death, and if survived it is a miracle. With regard to the needs of the informants, the majority of them did not need prolonged life for four reasons: 1) being burden to others, however patients have to die eventually, 2) generating pain as well as creating physical and mental suffering, 3) having minimal chance for recovery due to their old age, and 4) prefering to die at home.  
การวิจัยเชิงคุณภาพนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามุมมองของผู้สูงอายุต่อการช่วยยืดชีวิตเมื่ออยู่ในระยะสุดท้ายของชีวิต ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้สูงอายุที่มีบุคคลใกล้ชิดเจ็บป่วยในระยะสุดท้ายของชีวิต  จำนวน 15 ราย ได้จากการเลือกแบบเจาะจงและแบบลูกโซ่ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกด้วยแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า ความหมายของการช่วยยืดชีวิต มี 5 ประเด็น ได้แก่ 1) การช่วยเต็มที่เพื่อให้รอดชีวิต 2) การใช้อุปกรณ์ทางการแพทย์เพื่อช่วยต่อชีวิต 3) การดูแลร่างกายและจิตใจเมื่อเจ็บป่วย  4) การกระทำที่สร้างความทรมาน และ 5) การสู้กับความตาย หากรอดก็เป็นปาฏิหารย์ ความต้องการของผู้ให้ข้อมูล พบว่าส่วนใหญ่ไม่ต้องการการช่วยยืดชีวิต เนื่องจาก 1) เป็นภาระลำบากผู้อื่น ในที่สุดก็ต้องตาย  2) เป็นสิ่งที่เจ็บปวดทรมานกายและใจ 3) มีโอกาสฟื้นหายน้อย เนื่องจากมีอายุมาก และ 4) อยากป่วยและตายที่บ้าน