The purpose of this quasi-experimental research was to examine the effect of Thengtuk dance exercise on the cognitive function in the elderly. A total of 30 participants were recruited using purposive sampling in each of the intervention and control groups. At the end of the study, the intervention group (n = 26) and control group (n = 28) continue in the study. The data collection tools composed of 1) intervention tools including a Thengtuk dance exercise for the elderly video and a guidebook for Thengtuk dance exercise for the elderly and 2) data collection tools including a demographic data questionnaire, The Mental Status Examination Thai, and the two-item depression screening. The data were analyzed using descriptive statistics, chi-square test, dependent t-test, and independent t-test. The results revealed that After participated in Thengtuk dance exercise, the mean difference in the cognitive function score between the intervention group and control group was higher than before statistically significant, but in the control group increased less than the intervention group (p < .001). When considering each component, there were significant differences in the mean score of language comprehension and language expression between the treatment and control group after the intervention (p = .02). There was no significant difference in other component.
การวิจัยกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการออกกำลังกายโดยท่ารำเท่งตุ๊กต่อความสามารถในการรู้คิดของ ผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุ เลือกแบบเจาะจง เป็นกลุ่มทดลองและควบคุม กลุ่มละ 30 คน เมื่อสิ้นสุด การทดลองเหลือกลุ่มทดลอง 26 คน และกลุ่มควบคุม 28 คน เครื่องมือวิจัย 1) เครื่องมือทดลอง คือ วิดีทัศน์ และคู่มือ การออกกำลังกาย ฯ และ 2) เครื่องมือรวบรวมข้อมูล คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบบันทึกการออกกำลังกายฯ แบบทดสอบ สภาพสมอง และภาวะซึมเศร้า วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา, chi-square, dependent และ independent t-testผลการวิจัย ความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการรู้คิดโดยใช้แบบทดสอบสภาพสมองของผู้สูงอายุกลุ่ม ทดลองหลังเข้าร่วมการออกกำลังกายโดยท่ารำเท่งตุ๊ก มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นกว่าก่อนออกกำลังกายโดยท่ารำเท่งตุ๊ก และในกลุ่มควบคุม หลังการทดลองคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการรู้คิดโดยใช้แบบทดสอบสภาพสมองก็เพิ่มขึ้นกว่าก่อนการทดลอง แต่เพิ่มขึ้นน้อย กว่ากลุ่มทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) เมื่อพิจารณารายองค์ประกอบพบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยความเข้าใจ ทางภาษาและการแสดงออกทางภาษาระหว่างผู้สูงอายุในกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม หลังเข้าร่วมการออกกำลังกายโดยท่ารำ เท่งตุ๊ก แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ส่วนองค์ประกอบอื่น ๆ ไม่แตกต่างกัน