This research is a cross-sectional study applying the Stamm’s compassion fatigue model to study factors associated with compassion fatigue of nurses working in inpatient wards. The samples consisted of 348 professional nurses working in  hospital wards. Data were collected by using self-administered questionnaires consisting of 1) person environment; including; personal information, health status, and a work-life balance questionnaire, 2) client environment including; a work load and job description questionnaire, 3) work environment including; a perception of work environment and social support questionnaire, and 4) the fatigue measure questionnaire. The questionnaires were pre-tested with content validity equal to 0.90-1 and reliability with the coefficient value of Cronbach's alpha was equal to 0.76-0.94. Data were analyzed using descriptive statistics, Spearman's correlation coefficient, and simple and multiple logistic analysis statistics.
The research found that most of the samples had compassion fatigue and work-life balance was at a moderate level of I-, 71.3% and 59.8%, respectively.  It was found that the factors related to compassion fatigue were 1) personal environment including educational level, sufficiency of income, number of dependence, overall health status, physical health, and mental health, and the work-life balance, 2) client environment including workload, and 3) work environment including physical awareness, biological awareness, chemical awareness and social support. The significant factors were further analyzed for multiple logistics and it was found that the factors that influence fatigue include work and life balance, mental health status, and the awareness of the physical working environment.
An administrator can apply the research results as a guideline for the policy of compassion fatigue management, mental health promotion, and personal and family life balance management for nurses, including for the purpose of encouraging nurses to realize the importance of environmental management and to protect the physical environment in hazardous work that may threaten their health.  
การวิจัยครั้งนี้ เป็นการศึกษาแบบภาคตัดขวาง โดยประยุกต์ใช้แนวคิดความเหนื่อยล้าของสแตมม์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความเหนื่อยล้าจากการดูแลผู้ป่วยของพยาบาลที่ปฏิบัติงานบนหอผู้ป่วยในกลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพระดับปฏิบัติการที่ทำงานบนหอผู้ป่วยในโรงพยาบาล จำนวน 348 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามชนิดตอบด้วยตนเอง ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามสิ่งแวดล้อมด้านบุคคล ได้แก่ ข้อมูลส่วนบุคคล ภาวะสุขภาพ และ สมดุลชีวิตและงาน  2) แบบสอบถามสิ่งแวดล้อมด้านผู้รับบริการ ได้แก่ ภาระงาน และลักษณะการดูแลผู้รับบริการ 3) แบบสอบถามสิ่งแวดล้อมด้านการทำงาน ได้แก่ การรับรู้สิ่งแวดล้อมในการทำงาน และ แรงสนับสนุนทางสังคม และ 4) แบบสอบถามความเหนื่อยล้า ซึ่งมีค่าความตรงตามเนื้อหา (CVI) 0.90 – 1.00 และ ค่าความเชื่อมั่นด้วยการหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่า (Coefficient of Alpha) ได้ค่าเท่ากับ 0.76 - 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ลำดับที่ของสเปียร์แมน และสถิติวิเคราะห์โลจิสติกส์เชิงเดี่ยวและเชิงพหุ
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความเหนื่อยล้าและสมดุลชีวิตและงาน อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 71.3 และ 59.8 ตามลำดับ  โดยพบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเหนื่อยล้า ได้แก่ 1) สิ่งแวดล้อมด้านบุคคล ประกอบด้วย  ระดับการศึกษา ความเพียงพอของรายได้  จำนวนผู้ที่อยู่ในอุปการะเลี้ยงดู  ภาวะสุขภาพด้านร่างกาย ภาวะสุขภาพด้านจิตใจ และ สมดุลชีวิตและงาน  2) สิ่งแวดล้อมด้านผู้รับบริการ ได้แก่ ภาระงาน และ 3) สิ่งแวดล้อมด้านการทำงาน ได้แก่ การรับรู้สิ่งแวดล้อมด้านกายภาพ การรับรู้สิ่งแวดล้อมด้านชีวภาพ และด้านแรงสนับสนุนทางสังคม เมื่อนำปัจจัยดังกล่าวมาวิเคราะห์โลจิสติกส์แบบพหุ พบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเหนื่อยล้า ได้แก่ สมดุลชีวิตและงาน  ภาวะสุขภาพด้านจิตใจ และการรับรู้สิ่งแวดล้อมในการทำงานด้านกายภาพ
ผลการวิจัยนี้ ผู้บริหารสามารถนำมาประยุกต์เป็นแนวทางกำหนดเป็นนโยบายเพื่อจัดทำเป็นโปรแกรมการจัดการความเหนื่อยล้าสำหรับพยาบาล ส่งเสริมสุขภาพด้านจิตใจและทักษะการบริหารจัดการชีวิตการทำงาน/ส่วนตัวและครอบครัวให้สมดุล กระตุ้นให้พยาบาลตระหนักถึงความสำคัญในการจัดสิ่งแวดล้อมและป้องกันสิ่งแวดล้อมด้านกายภาพในการทำงานที่เป็นอันตรายคุกคามต่อสุขภาพได้