This quasi-experimental research aimed to study the alcohol drinking prevention program applying self-efficacy theory among secondary school students. The 66 samples were divided by the purposive sampling method into two groups: 33 experimental group and 33 comparison group. The experimental instrument were 1.) The alcohol drinking prevention program applying self-efficacy theory learning management plans. 2.) The self-efficacy questionnaire 3.) The alcohol drinking prevention questionnaire 4.) The alcohol knowledge test. The data obtained were analyzed by using percentage, frequency, standard deviation, t-test, One-way ANOVA, LSD and it conducted the level of statistical significance at .05 level.
The findings were as follows: 1.) After treatment, the mean scores of the self-efficacy, the mean scores of alcohol drinking prevention behavior and the mean scores of alcohol knowledge test from the alcohol drinking prevention program of the experimental group were found higher than the comparison group in statistically significant at .05 level. 2.) After treatment, the mean scores of the self-efficacy, the mean score of alcohol drinking prevention behavior and the mean scores of alcohol knowledge test from the alcohol drinking prevention program of the experimental group were found higher than before treatment in statistically significant at .05 level. While the follow-up phase and after treatment were found no different.
การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลการจัดโปรแกรมป้องกันการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โดยประยุกต์ทฤษฎีความสามารถของตนเองที่มีต่อการหลีกเลี่ยงการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ตอนต้น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจำนวน 66 คน เลือกแบบเจาะจง แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 33 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 33 คน เครื่องมือที่ใช้ 1) แผนการจัดการเรียนรู้การป้องกันการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎี ความสามารถของตนเอง 2) แบบสอบถามความสามารถของตนเอง 3) แบบสอบถามพฤติกรรมการหลีกเลี่ยงการบริโภคเครื่องดื่ม แอลกอฮอล์ 4) แบบวัดความรู้เกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test One-way ANOVA และ LSD กำหนดระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ผลการวิจัย 1. หลังการทดลอง ค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถของตนเอง ค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมการหลีกเลี่ยงการบริโภค เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้เรื่องเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ จากการใช้โปรแกรมป้องกันการบริโภคเครื่องดื่ม แอลกอฮอล์ ของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. หลังการทดลอง ค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถของตนเอง ค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมการหลีกเลี่ยงการบริโภค เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และค่าเฉลี่ยของคะแนนความรู้เรื่องเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ จากการใช้โปรแกรมป้องกันการบริโภคเครื่องดื่ม แอลกอฮอล์ของกลุ่มทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในระยะติดตามผลและหลังการทดลองไม่ แตกต่างกัน