This study was a quasi-experimental study. The objectives of the study were to compare depression in patient with major depressive disorder before and after family based interpersonal psychotherapy and between group of patient who receive family base interpersonal psychotherapy and normal therapy. Sample a total of 40 Participants age 20-59 years old are patient who were diagnosed with major depressive disorder and receive treatment as Out Patient at King Chulalongkorn Memorial Hospital. Instruments used were 1) Personal Information Inquiries 2) Hamilton Rating Scale for Depression (HRSD-17) 3) Thai interpersonal Questionnaire Result 1. The statification on depression scores of depressed patients after family-based interpersonal psychotherapy were significantly lower than before the program at .05 level 2. The statification on depression scores of depressed patients after family-based interpersonal psychotherapy and normal treatment were significant difference at the .05 level
การศึกษานี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าก่อนและ หลังการทำจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลแบบครอบครัวเป็นฐานและเพื่อเปรียบเทียบภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคซึมเศร้า กลุ่มที่ได้รับการทำจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลแบบครอบครัวเป็นฐานกับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติกลุ่มตัวอย่าง คือผู้ป่วยอายุ 20 -59 ปี ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้า รักษาที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย จำนวน 40 ราย เครื่องมือที่ใช้ คือ 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบประเมินภาวะซึมเศร้า Hamilton Rating Scale for Depression (HRSD-17) 3) เครื่องมือกำกับการทดลองคือ แบบประเมินสัมพันธภาพระหว่างบุคคล (Thai interpersonal Questionnaire) ผลการวิจัยพบว่า 1. คะแนนภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าหลังการทำจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลแบบครอบครัวเป็นฐาน ลดลงจากก่อนได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ .05 2. คะแนนภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคซึมเศร้ากลุ่มที่ได้รับการทำจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลแบบครอบครัว เป็นฐานแตกต่างจากกลุ่มที่ได้รับการรักษายาบาลปกติอย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ .05