Effects of a Case Management Program on Self-Care Behaviors and Diabetic Retinopathy Clinical Signs among Elderly with Diabetic Retinopathy in Quality Elderly Clinic ABSTRACT : Diabetic retinopathy is a common complication of Diabetes Mellitus (DM), leading to blindness and impacts on quality of life of patients and families. This one-group, quasi-experimental study was conducted to examine the effects of a case management program applying Orem’s nursing system theory and social support for older people with diabetic retinopathy. Thirty subjects were participated in a 12-week case management program, which applied Orem’s nursing system theory. The program consisted of health education, health assessment, a clinical pathway, individual counseling, a home visit, telephone follow up, with assessment of self-care behavior. Hemoglobin A1C (HbA1C) levels, fasting plasma glucose (FPG) and blood pressure were assessed before and after the program. Each subject was interviewed by the researcher about general characteristics, self-care behaviors. Data were analyzed using paired t-test. After the intervention, the mean scores of self-care behaviors of the older people with diabetic retinopathy were significantly higher than those before the experiment at a p-value of< 0.001. FPG, Hemoglobin A1C (HbA1C) and systolic blood pressure were significantly lower than before the intervention at a p-value of < 0.001. Moreover, diabetic retinopathy was not worse 96.6%. The results support a case management program applying Orem’s nursing system theory and social support that improved self-care behaviors and those clinical signs. This intervention should be applied in Quality Elderly care clinic to promote health outcomes among elderly with other chronic diseases.
การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อน-หลังนี้ มุ่งศึกษาผลการจัดการรายกรณีในผู้ป่วยเบาหวานสูงอายุที่มีภาวะเบาหวาน ขึ้นจอประสาทตาโดยประยุกต์ทฤษฏีระบบการพยาบาลแบบสนับสนุนและให้ความรู้ของโอเร็ม และการสนับสนุนทางสังคม กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยเบาหวานสูงอายุที่มีภาวะเบาหวานขึ้นจอประสาทตา คัดเลือกโดยการสุ่มอย่างง่าย จำนวน 30 คน เป็นกลุ่ม ที่ได้รับโปรแกรมการจัดการรายกรณีในผู้ป่วยเบาหวานสูงอายุที่มีภาวะเบาหวานขึ้นจอประสาทตา เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ และ การเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป และแบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลตนเอง ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรง เชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน เท่ากับ 0.90 และมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาคเท่ากับ .87 การวิเคราะห์ข้อมูลโดย วิเคราะห์ความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการดูแลตนเอง ผลน้ำตาลในเลือด (FBS และHbA1C) และค่าความดันโลหิตซิส โตลิกโดยใช้สถิติ paired t-test และการตรวจภาวะเบาหวานขึ้นจอประสาทตาด้วยการส่องกล้อง ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมฯสูงกว่าก่อนทดลอง ผลน้ำตาลในเลือด (FBS และ HbA1C) และ ค่าความดันโลหิตซิสโตลิกต่ำกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) และพบว่าภาวะเบาหวานขึ้นจอประสาทตาไม่ เปลี่ยนแปลง จำนวนร้อยละ 96.6 ดังนั้นจึงควรนำโปรแกรมการจัดการรายกรณีนี้มาใช้ในการป้องกันภาวะเบาหวานขึ้นจอประสาท ตาในผู้ป่วยเบาหวานสูงอายุ