Background: Education is an effective method to prevent injury in childhood. In Thailand, there are many childhood injury prevention educational activities but only few outcomes on these programs were reported. Objective: To examine the knowledge and attitude of participants in the child Injury prevention program regarding child injury prevention, and compare knowledge and attitude scores before and after the educational program. Method: According to previous data from the preschool children injury prevention education program in Chonburi, the knowledge and attitude scores of the participants were compared between before and after the educational program with the Paired t- test. Content analysis of participants’ opinions was performed. Results: Fifty-one participants consisted of 21 teachers (41.2%), 18 third year medical students (35.3%), 7 nannies (13.7%) and 5 others (9.8%). The program included lectures and practice exercises in 3 learning stations of drowning, traffic and household injuries. Mean pre-test of knowledge score was 57.1%, attitude score was 73.1%. The drowning topic had less pre-test score than the average of all topics. Subjects had statistically significant improvement of post-test scores on knowledge and attitudes in all learning topics. The mean knowledge score improved by 31.2% (p <0.001). The mean attitude score improved by 16.9% (p <0.001). Most participants confirmed that they benefit from the program in terms of knowledge and attitudes for preventing unintentional injuries in preschool children. Conclusions: Participants of childhood Injury prevention program have developed more knowledge and attitudes that are useful for preventing injuries in children, especially in the topic of drowning.
ภูมิหลัง: การให้ความรู้เรื่องการป้องกันการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุในเด็ก เป็นแนวทางการป้องกันอุบัติเหตุในเด็กเล็กที่มีประสิทธิภาพ ประเทศไทยมีการจัดกิจกรรมให้ความรู้เพื่อป้องกันการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุเพิ่มขึ้น แต่การศึกษาถึงผลลัพธ์ของกิจกรรม เช่น ความรู้ ทัศนคติ ของผู้เข้าร่วมกิจกรรมในการป้องกัน อุบัติเหตุในเด็กยังพบน้อย วัตถุประสงค์: ประเมินความรู้และทัศนคติการป้องกันอุบัติเหตุในเด็กปฐมวัยของผู้เข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้การป้องกันอุบัติเหตุ เปรียบเทียบก่อนและหลังร่วมกิจกรรม วิธีการ: ศึกษาข้อมูลย้อนหลังจากการจัดกิจกรรมให้ความรู้ป้องกันอุบัติเหตุในเด็กปฐมวัยในจังหวัดชลบุรี เปรียบเทียบคะแนนความรู้และทัศนคติของผู้เข้าร่วมกิจกรรม ก่อนและหลังการร่วมกิจกรรม โดยใช้สถิติ Paired t- test วิเคราะห์เนื้อหาความคิดเห็น ผล: กลุ่มตัวอย่างจานวน 51 คน อาชีพครู  21 คน (ร้อยละ 41.2) นิสิตแพทย์ชั้นปีสาม 18 คน (ร้อยละ 35.3) พี่เลี้ยงเด็ก 7 คน (ร้อยละ13.7) และอื่นๆ 5 คน (ร้อยละ 9.8) ร่วมกิจกรรมการให้ความรู้รายกลุ่ม บรรยายและฝึกปฏิบัติในฐานเรียนรู้ 3 ฐาน คือ อุบัติเหตุจมน้ำ อุบัติเหตุจราจร และอุบัติเหตุภายในบ้าน ก่อนเข้าร่วมกิจกรรม มีค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้ ร้อยละ 57.1 ทัศนคติ ร้อยละ 73.1 หัวข้ออุบัติเหตุจมน้ำมีคะแนนเฉลี่ยความรู้และทัศนคติน้อยกว่าคะแนนเฉลี่ยรวม หลังร่วมกิจกรรมคะแนนเฉลี่ยความรู้และทัศนคติต่อการป้องกันอุบัติเหตุเพิ่มขึ้น เมื่อเทียบกับก่อนร่วมกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทุกหัวข้อเรียนรู้ มีคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นในหมวดความรู้ร้อยละ 31.2 (p<0.001) ทัศนคติร้อยละ 16.9 (p<0.001) ผู้ร่วมกิจกรรมส่วนใหญ่แสดงความเห็นว่าได้ความรู้ มีทัศนคติที่เป็นประโยชน์ต่อการป้องกันอุบัติเหตุในเด็กปฐมวัย สรุป: ผู้เข้าร่วมกิจกรรมหลังผ่านกิจกรรมเรียนรู้การป้องกันอุบัติเหตุในเด็กปฐมวัยมีความรู้และทัศนคติที่เป็นประโยชน์ต่อการป้องกันอุบัติเหตุมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหัวข้ออุบัติเหตุจมน้ำ