Objectives: To determine the ratio of Obstetric and Gynecological (OBGYN) cases at Srinagarind Hospital that can omit a blood transfusion;To analyse the factors effecting the success in omitting  blood transfusion;To review the symptoms and side-effects of iron-sucrose in clinical use; and,To compare the risk/benefit of iron-sucrose as an alternative/adjunct to allogeneic blood transfusion.Methods: We retrieved the records of Ob-Gyn cases between January 2007 and July 2009 that received iron-sucrose (Venoferâ) as an intervention; and, analysed the data on age, hematocrit before and after intervention with iron-sucrose, estimated blood loss, intervention with blood transfusion, symptoms and side-effects of the iron-sucrose.Results:  Fifteen cases received intravenous iron therapy, 13 of which did not need a blood transfusion (86.7%). Five of 6 obstetric cases (83.3%) and 8 of 9 gynecological cases (88.9%) did not need a blood transfusion.  The factors associated with omitting blood transfusion in the obstetric cases included:  initial hematocrit, amount of blood loss and hematocrit post-intravenous iron therapy.  In the gynecological cases, they were: initial hematocrit, amount of blood loss and type of operation.  Only one case in these 15 cases had an adverse reaction (i.e., feeling hot and flush).  These reactions disappeared when the infusion rate was extended from 1 hour to 4 hours. Considering the risk from blood transfusion, intravenous iron therapy represents a valuable alternative.Conclusions:  Intravenous iron therapy with iron-sucrose in Ob-Gyn cases was a safe and valuable procedure.  Appropriately selected cases had a high percentage of success in omitting blood transfusion; nevertheless, more cases are needed for confirmation.Conclusions:  Intravenous iron therapy with iron-sucrose in Ob-Gyn cases was a safe and valuable procedure.  Appropriately selected cases had a high percentage of success in omitting blood transfusion; nevertheless, more cases are needed for confirmation.
วัตถุประสงค์ : การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 4 อย่าง คือ 1.หาอัตราการหลีกเลี่ยงการให้เลือดได้ของผู้ป่วยสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ 2.วิเคราะห์หาปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อความสำเร็จในการหลีกเลี่ยงการให้เลือด 3.หาอาการและผลข้างเคียงจากการให้ธาตุเหล็กทางหลอดเลือดดำในการใช้ทางคลินิก4.เปรียบเทียบความเสี่ยงและประโยชน์ของการให้ธาตุเหล็กทางหลอดเลือดดำชนิด iron-sucrose ในการใช้เป็นทางเลือกทดแทนและหรือเสริมการให้เลือดทดแทนวิธีการศึกษา : 1.ค้นหาผู้ป่วยสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาที่ได้รับการให้ธาตุเหล็กทางหลอดเลือดดำชนิด iron-sucrose ตั้งแต่มกราคม 2550-กรกฎาคม 2552 2.รวบรวมข้อมูลพื้นฐานของผู้ป่วยเหล่านี้ได้แก่อายุ ความเข้มข้นของเลือดก่อนและหลังการให้iron-sucrose ปริมาณเลือดที่ออก การให้เลือดทดแทนอาการและอาการข้างเคียงจากการให้ธาตุเหล็กทางหลอดเลือดดำผลการศึกษา : ผู้ป่วย 13 รายจาก 15 ราย ที่ให้ธาตุเหล็กทางหลอดเลือดดำสามารถหลีกเลี่ยงการให้เลือดทดแทน (ร้อยละ 86.7)โดยแยกเป็นผู้ป่วยทางสูติศาสตร์ 5 รายจาก 6 ราย (ร้อยละ 83.3)และเป็นผู้ป่วยทางนรีเวชวิทยา 8 รายจาก 9 ราย (ร้อยละ 88.9)ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการหลีกเลี่ยงการให้เลือดทดแทน ในผู้ป่วยทางสูติศาสตร์ ได้แก่ ความเข้มข้นของเลือดก่อนการรักษาปริมาณเลือดที่ออกและความเข้มข้นของเลือดภายหลังการให้ธาตุเหล็กทางหลอดเลือดดำสำหรับในผู้ป่วยทางนรีเวชวิทยา ได้แก่ความเข้มข้นของเลือดก่อนการรักษา ปริมาณเลือดที่ออก และชนิดของการผ่าตัดในผู้ป่วยที่รับธาตุเหล็กทางหลอดเลือดดำ 15 รายนั้นพบรายงานผลข้างเคียงเพียง 1 ราย คือ รู้สึกออกร้อน หน้าแดงโดยอาการหายไปเมื่อให้ยาในอัตราที่ช้าลงจาก 1 ชั่วโมงเป็น 4ชั่วโมง หากพิจารณาความเสี่ยงจากการรับเลือดการให้ธาตุเหล็กทางหลอดเลือดดำนับเป็นทางเลือกที่มีคุณค่า แทนการให้เลือดสรุป : การให้ธาตุเหล็กทางหลอดเลือดดำชนิด iron-sucroseในผู้ป่วยทางสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาจัดเป็นวิธีที่ปลอดภัยและเป็นทางเลือกที่มีคุณค่า การเลือกใช้อย่างเหมาะสมในผู้ป่วยสามารถหลีกเลี่ยงการให้เลือดทดแทนได้ในร้อยละที่สูง อย่างไรก็ตามยังต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมในจำนวนผู้ป่วยที่มากขึ้นเพื่อยืนยันผลการศึกษาต่อไป