Background and objective: Postoperative nausea and vomiting (PONV) is the most common complication that occurs within the first 24 hours after anesthesia. This problem can lead to morbidity affects patients in the length of hospital stay, which could reduce customer satisfaction. The aim of this study was to assess the effectiveness of clinical practice guidelines for the prevention of PONV in high-risk groups. Methods: This was a retrospective descriptive study, the data were collected from post anesthesia records of Srinagarind hospital. The approach adopted for the prevention of postoperative nausea and vomiting in patients at high risk groups. The data were collected from May to July 2011.The incidence of PONV to record the gender, age, American Society of Anesthesiology (ASA) classification, type of surgery, phase of an incident, the severity of PONV and whether the guideline was followed. The data was analyzed and monitoring problems encountered in real applications. Results: All 3,329 patients underwent general anesthesia, the high risk group were 482 patients (14.5%). Eighty nine (95 %CI 85.2 ? 92.8) of the study group compared with 77.4% (95%CI 71.8 ? 83.0) of the controlled group was no incidence of PONV with statistic significance (p-value 0.002). There was no severe PONV in the study group, when compared with controlled group (1.8%). Conclusion: This study showed that dexamethasone and ondansetron are effective drugs for the prevention of PONV in high risk groups within 24 hours periods.
หลักการและวัตถุประสงค์: ภาวะคลื่นไส้อาเจียนหลังผ่าตัด (PONV) เป็นภาวะแทรกซ้อนที่พบได้ บ่อยภายใน 24 ชั่วโมงแรก หลังไดรับยาระงับความรู้สึกแบบทั่วไป ทําใหผู้ปวยตองอยู่โรงพยาบาลนานขึ้นและความพึงพอใจของผูปวยลดลง การศึกษานี้ตองการศึกษาประสิทธิผลของการให้ ยาตามแนวทางปองกันภาวะคลื่นไส้อาเจียนหลังผ่าตัดในกลุ่มผู้ป่วยที่มีปัจจัยเสี่ยงสูง วิธีการศึกษา: เปนการศึกษาเชิงพรรณนาแบบยอนหลัง โดยศึกษาขอมูลจากแบบบันทึกการระงับความรู้สึกแบบทั่วไป ในโรงพยาบาลศรีนครินทรหลังประกาศใชแนวทางปองกัน ภาวะคลื่นไส้อาเจียนหลังผ่าตัดในกลุ่มผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสูง ตั้งแตเดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยบันทึกขอมูล ดังนี้เพศ อายุ American Society of Anesthesiology (ASA) classification ประเภทของการผาตัด ระยะที่เกิด อุบัติการณระดับความรุนแรงของ PONV และการปฏิบัติตามแนวทางของผูปฏิบัติงาน นําขอมูลที่ไดมาวิเคราะหและ ติดตามประเมินผลปัญหาและอุปสรรคในการนําไปใช้งานจริง ผลการศึกษา: จากแบบบันทึกการระงับความรู้สึกแบบทั่วไป มีผูรับบริการจํานวน 3,329 ราย พบปจจัยเสี่ยงสูงในการเกิด PONV 482 ราย (ร้อยละ 14.5) กลุ่มที่ได้รับยา dexamethasone รวมกับ ondansetron ตามแนวทางไมเกิดภาวะ PONV รอยละ 89.0 (95% CI 85.2- 92.8) และไมเกิดภาวะ PONV ระดับรุนแรง ส่วนกลุ่มที่ไมไดรับยาตามแนวทางไมเกิดภาวะ PONV รอยละ 77.4 (95% CI 71.8- 83.0) ซึ่งแตกตางกัน อยางมีนัยสําคัญ (p = 0.002) และเกิดภาวะ PONV ระดับรุนแรงรอยละ 1.8 สรุป: การใชยา dexamethasone รวมกับ ondansetron ตามแนวทางมีประสิทธิผลในการปองกันการเกิดภาวะคลื่นไสอาเจียนหลังผาตัดในกลุ่มที่มีปจจัยเสี่ยงสูง ในชวง 24 ชั่วโมง แรกหลังผาตัดได