The purposes of this research and development were 1) to study problem situations and develop a discharge planning model for pediatric patients with asthma,  and 2) to evaluate  perception on self-efficacy and satisfaction toward the discharge planning model of caregivers  after developing the model. The samples whom were purposively selected, were categorized  into  3 phases. 1) Problem study phase included 3 groups: (1) eleven professional nurses who worked in pediatric ward 3 and attended brain storming, (2) five caregivers of asthmatic children who were interviewed, and (3) thirty-five caregivers of asthmatic children before trial. 2) The model development phase comprised eleven professional nurses who worked in this unit. 3) The trial phase,  contained thirty-five caregivers of asthmatic children after trial. The research tools consisted of the questionnaires on caregivers’ perception on self-efficacy and satisfaction toward the discharge planning model.  Their  reliability coefficients were 0.95 and 0.85 respectively. In the trial stage, the discharge planning model was applied in a training project. Data were analyzed by descriptive statistics. The research findings were as follows. 1) Problems situations of discharge planning for pediatric patients with asthma revealed into 3 aspects including (1) structure: the hospital had the discharge planning policy without clear guidelines, performed discharge planning by own experiences, and no caregiver’s participation. (2) A process of discharge planning was performed unsystematically and the advice was mostly done on a discharge day.  (3) Outcome revealed that there were no clear follow-up and evaluation. 2) The developed discharge planning model embraced systematic steps. This procedure began with discharge planning problems and needs assessing through caregivers’ collaboration, planning, implementing, and evaluating. These were integrated with the D-METHOD format and an empowerment concept along with discharge planning charts, nebulize equipment and the manuscript, and a teaching plan. 3)  After the model development,  caregivers’ perception on self-efficacy and satisfaction toward the discharge planning model were at the highest level.
การวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหารูปแบบการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยเด็กโรคหืด โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์  2) พัฒนารูปแบบการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยเด็กโรคหืด และ 3) ประเมินการรับรู้สมรรถนะแห่งตน และความพึงพอใจต่อรูปแบบการวางแผนจำหน่ายของผู้ดูแล หลังการใช้รูปแบบการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วย  กลุ่มตัวอย่างได้จากการเลือกแบบเจาะจง แบ่งเป็น 3 ระยะ ได้แก่ 1) ระยะศึกษาปัญหา มี 3 กลุ่ม (1) พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยเด็ก 3 จำนวน 11 คน (2) ผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคหืดให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับปัญหาการดูแลผู้ป่วยหอบหืดและแนวทางการดูแล จำนวน 5 คน และ (3) ผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคหืด กลุ่มก่อนทดลอง จำนวน 35 คน 2) ระยะพัฒนารูปแบบ เป็นพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติในหอผู้ป่วยแห่งนี้ จำนวน 11 คน และ 3) ระยะทดลองใช้รูปแบบ เป็นผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคหืด กลุ่มหลังทดลอง จำนวน 35 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่  แบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะแห่งตน และความพึงพอใจต่อรูปแบบการวางแผนจำหน่ายของผู้ดูแล มีค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยง เท่ากับ 0.95 และ 0.85 ตามลำดับ และรูปแบบการวางแผนจำหน่าย  วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา  ผลการวิจัยพบว่า  1) ปัญหาการวางแผนจำหน่าย  แบ่งเป็น 3 ด้าน (1) ด้านโครงสร้าง ได้แก่ โรงพยาบาลมีนโยบายการวางแผนจำหน่าย แต่ไม่มีแนวทางการปฏิบัติที่เป็นลายลักษณ์อักษรชัดเจน เป็นการวางแผนจำหน่ายตามประสบการณ์ และไม่มีการมีส่วนร่วมของผู้ดูแล (2) ด้านกระบวนการ ได้แก่ ไม่มีการปฏิบัติที่เป็นระบบอย่างเป็นรูปธรรม ส่วนมากให้คำแนะนำในวันจำหน่าย และ (3) ด้านผลลัพธ์ คือ ไม่มีการติดตามประเมินผลที่ชัดเจนอย่างต่อเนื่อง 2) รูปแบบการวางแผนจำหน่ายที่พัฒนาขึ้น มีขั้นตอนอย่างเป็นระบบตั้งแต่การประเมินปัญหาและความต้องการการวางแผนจำหน่ายโดยผู้ดูแลมีส่วนร่วม  การวางแผนการปฏิบัติ และการประเมินผล การวางแผนการจำหน่ายบูรณาการกับรูปแบบ D-METHOD และการเสริมสร้างพลังอำนาจ ร่วมกับการใช้แบบบันทึกการวางแผนจำหน่าย  อุปกรณ์พ่นยา เอกสารการพ่นยาอย่างถูกวิธี และแผนการสอน และ 3) หลังใช้รูปแบบการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วย  ผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคหืดมีการรับรู้สมรรถนะแห่งตน และความพึงพอใจต่อรูปแบบการวางแผนการจำหน่ายอยู่ในระดับมากที่สุด