This research purpose to study factors that influence the self-esteem of the elderly through the LINE application, to compare the self-esteem of the elderly between using LINE application and using real-life experience, and to recommend the positive attitudes about self-esteem of the elderly through line application. The sample consisted of 385 people select the sample according to the qualifications. Questionnaires were used as a data collection tool. Data were analyzed using descriptive statistics and inferential statistics consist of independent T-tests, One-way ANOVA, Paired Samples T-Test and Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient The study found that self-esteem of the elderly living alone was statistically significant lower than the elderly who did not live alone (p = .000). Frequency of using each function was found to have statistically significant relationship with level of self-esteem (p = .000). By comparing the total scores from the assessment between LINE application and real-life experience group, LINE application group statistical significance perceived more significant than real-life experience with mean 3.83 and 3.73, respectively (t = 2.715, p = .007). Recommendations for further research should be studied in other areas where the context is different. The government sector should increase the opportunity to access and awareness in LINE application. Private sectors use LINE application as a tool to enhance self-esteem of the elderly. Finally, the elderly should have proper use of the application line.
การวิจัย เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิผลต่อการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุผ่านแอปพลิเคชันไลน์ ทำการเปรียบเทียบ การเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุภายในแอปพลิเคชันไลน์และในชีวิตจริง และเสนอแนะการเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเอง ของผู้สูงอายุผ่านการใช้แอปพลิเคชันไลน์ คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างจำนวน 385 คน ตามคุณสมบัติที่กำหนด เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามปลายปิด วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ประกอบด้วย การทดสอบตัวแปรที่เป็นอิสระ ต่อกัน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างกลุ่มแบบจับคู่และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์ สหพันธ์ของเพียร์สัน การศึกษา พบการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่คนเดียว (ค่าเฉลี่ย 3.25) มีระดับน้อยกว่าผู้สูงอายุที่ไม่ได้ อาศัยอยู่คนเดียว (ค่าเฉลี่ย 3.90) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -4.771, p= .000) ความถี่ในการใช้งานแต่ละวัตถุประสงค์ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับระดับการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = .000) และผู้สูงอายุมีการรับรู้ ว่าตนมีความสำคัญภายในแอปพลิเคชันไลน์ (ค่าเฉลี่ย 3.83) สูงกว่าในชีวิตจริง (ค่าเฉลี่ย 3.73) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 2.715, p = .007) ข้อเสนอแนะภาครัฐเพิ่มโอกาสในการเข้าถึงแอปพลิเคชันไลน์แก่ผู้สูงอายุ เพิ่มมาตรการป้องกันไม่ให้เกิดผลกระทบ จากการใช้งานแอปพลิเคชันไลน์ หน่วยงานเอกชนใช้แอปพลิเคชันไลน์เป็นเครื่องมือในการเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเอง ของผู้สูงอายุ และผู้สูงอายุควรมีการใช้งานแอปพลิเคชันไลน์อย่างเหมาะสม