The purpose of this quasi-experimental research using a two-group pretest-posttest design aimed at examining the effects of an intrinsic motivation program on the stress management skills of first- and second-year nursing students during 2017. The sample consisted of 70 nursing students, recruited using the inclusion criteria. They were randomly assigned to the control and experimental groups, with 35 subjects in each group. The experimental group participated in the intrinsic motivation program developed by the researcher based on the self-determination theory and experiential activities planner (EAP) learning process. Their activities comprised 8 sessions, once a week for 8 weeks. The control group received routine study activities. The research instruments were the following: 1) a personal data questionnaire; 2) the intrinsic motivation program, which was validated for content by 3 experts; 3) and a stress management skills scale for nursing students. The reliability of these questionnaires was determined with a Cronbach’s alpha coefficient of .88. The data were analyzed using descriptive statistics, dependent t-test, and independent t-test. The results of the study were as follows.
1) After participating in the intrinsic motivation program, the mean scores for the students’ stress management skills (M = 64.11, SD = 10.86) were greater than their mean scores on their pretest (M = 51.34, SD = 12.36) at a statistical significance (t = 7.16, p<.001).
2) The mean difference between pretest and posttest stress management skills mean scores of the experimental group ( = 12.77, SD = 12.60) were significantly greater than those of the control group ( = .23, SD = 1.22) (t = 7.23, p < .001).
Recommendation
The results of the study can be used as a guideline for the intrinsic motivation of nursing students and students in other fields of first year of education for preparation and development of stress-management skills in the further.
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดสองครั้ง ก่อนและหลังทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของ โปรแกรมเสริมสร้างแรงจูงใจภายในของนักศึกษาพยาบาล กล่มุ ตัวอย่าง คือ นักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 1 และ ชั้นปีที่ 2 ที่มีคุณสมบัติ ตามเกณฑ์ที่กำหนดจำนวน 70 คน ได้ทำการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 35 คน เครื่องมือ ที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมเสริมสร้างแรงจูงใจภายใน ที่สร้างขึ้นโดยผู้วิจัย ตามแนวคิดการเสริมสร้างแรงจูงใจภายใน โดยใช้ กระบวนการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์ ระยะเวลาในการทดลอง 8 สัปดาห์ ผ่านการตรวจสอบความตรงของเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน และ แบบสอบถามทักษะการจัดการความเครียดของนักศึกษาพยาบาล ได้ทดสอบความเที่ยงด้วยค่าสัมประสิทธิ์ สัมพันธ์อัลฟาของครอนบาคเท่ากับ .88 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติร้อยละ สถิติทดสอบค่าทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (dependent t-test) และสถิติทดสอบค่าทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน (independent t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้
1) คะแนนเฉลี่ยทักษะการจัดการความเครียดของกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมเสริมสร้างแรงจูงใจภายใน ภายหลังการ ได้รับโปรแกรมเสริมสร้างแรงจูงใจภายใน (M = 64.11, SD = 10.86) สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรม (M = 51.34, SD = 12.36) อย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 7.16, p <.001)
2) ผลต่างของคะแนนเฉลี่ยทักษะการจัดการความเครียดของนักศึกษาพยาบาลระหว่างก่อน และหลังได้รับโปรแกรม เสริมสร้างแรงจูงใจภายในของกลุ่มทดลอง ( = 12.77, SD = 12.60) สูงกว่ากลุ่มควบคุม (  = .23, SD = 1.22) อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ ( t = 7.23, p <.001)
ข้อเสนอแนะ และผลการวิจัยที่นำไปใช้ ผลการศึกษาสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการเสริมสร้างแรงจูงใจภายในของนักศึกษาพยาบาล และนักศึกษา ในระดับอุดมศึกษาชั้นปีแรกๆ ของการศึกษาในสาขาอื่นๆ เพื่อการเตรียมความพร้อม และพัฒนาทักษะการจัดการความเครียด ต่อไป