Background and Objective: Cleft lip and cleft palate patients require long-term treatment, rehabilitation, and follow-up. Some patients lack follow-up treatment. Therefore, a multidisciplinary home visit will be performed to assess the problems and outcomes of the treatment to improve the quality of life of the patients.
Method: A descriptive study was used following the eight-time home visit to a total of 20 patients. The participants underwent different sets of questions; 37 items for Community-Based Rehabilitation, 82 items for life skill testing, and other 9 parts for Social Diagnosis and Management Assessment. Data collection was conducted via an interview that lasted for 45 minutes and review patients’ record form. The data collection took 1 month on February, 2020. Content analysis and percentile were used for data interpretation. 
Results: Twenty patients (13 males, 7 females) age between 12-18 years old enrolled in this interview. Nine patients scored highest for physical health. All cases received standard education. Nineteen patients expressed interests in participating the aptitude skills and occupational counseling. Only 9 patients interested in the skills of emotional and stress management. Thirteen patients scored normal in analytic thinking. Ten patients scored normal in relationship building and communication. Twelve patients scored normal in decision making and problem solving. Self-awareness has the lowest score in all cases. Social management aspect reveals patients were poor and did not have the supporting resources.
Conclusion: Most participants were in good health and quite poor. The patients need the trainings on job and self—actualization.
หลักการและวัตถุประสงค์: ปากแหว่งเพดานโหว่ต้องได้รับการรักษาฟื้นฟูสภาพและติดตามผลเป็นระยะยาว เนื่องจากมีผู้ป่วยบางรายขาดการติดตามการรักษา จึงมีการเยี่ยมบ้านโดยทีมสหสาขาเพื่อประเมินปัญหาและผลลัพธ์การรักษาในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้ป่วยต่อไป
วิธีการศึกษา: การศึกษาเชิงพรรณนาในผู้ป่วย 20 ราย โดยโปรแกรมเยี่ยมบ้าน 8 ครั้ง เครื่องมือที่ใช้ศึกษา คือแบบประเมินการฟื้นฟูสมรรถภาพโดยชุมชน 37 ข้อ ทักษะชีวิต 82 ข้อ และการจัดการทางสังคม 9 ส่วน ใช้เวลาสัมภาษณ์ประมาณ 45 นาที ศึกษาประวัติการรักษาผู้ป่วยใช้เวลา 1 เดือน (กุมภาพันธ์ 2563) ใช้สถิติร้อยละ และวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการศึกษา:  จากผู้ป่วย 20 ราย ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุระหว่าง 12-18 ปี มีสุขภาพอยู่ในระดับดีมาก 9 ราย ทุกคนได้ศึกษาตามเกณฑ์ ด้านพัฒนาทักษะชีวิต ต้องการเข้าร่วมพัฒนาทักษะการค้นหาความถนัดแนะแนวอาชีพมากที่สุด 19 ราย แต่ต้องการมีทักษะการจัดการอารมณ์และความเครียดน้อยที่สุด 9 ราย การคิดวิเคราะห์อยู่ในระดับปกติ 13 ราย การสร้างสัมพันธภาพและการสื่อสารอยู่ในระดับปกติ 10 ราย การตัดสินใจและแก้ไขปัญหาและการจัดการอารมณ์และความเครียดอยู่ในระดับปกติ 12 ราย การตระหนักรู้ในตนเองอยู่ในระดับต่ำกว่าปกติทุกราย ด้านการจัดการทางสังคม พบปัญหาการเงินไม่เพียงพอ ไม่มีค่าเดินทาง มีหนี้สิน และไม่ทราบแหล่งช่วยเหลือ
สรุป: ส่วนใหญ่ผู้ป่วยมีสุขภาพดีถึงดีมาก การดำรงชีวิตการเงินไม่เพียงพอ ด้านสังคมและการเสริมสร้างพลังอำนาจอยู่ในเกณฑ์ดี ด้านตระหนักรู้ในตนเองอยู่ในระดับต่ำ จำเป็นต้องได้รับการพัฒนาเพื่อเป็นพื้นฐานในการดำรงชีวิต