This research aimed to; 1) examine knowledge of chronic non-communicable diseases, factors of protective motivation, social support factors and preventive behaviors of chronic non-communicable diseases among workers in sola-cell workplace, and, 2) study factors influencing preventive behaviors of chronic non-communicable diseases at the factory in Chachongsao Province. The sample consisted of 210 workers at the sola-cell workplace, Chachongsao province. The research instrument was a questionnaire constructed by the researcher with reliability of 0.87. Using techniques of descriptive statistics, the researcher analyzed the data collected in terms of percentage, mean and standard deviation, and stepwise multiple regression analyses. Statistical significance was set at the level of .05
Among workers in the study, knowledge of chronic non-communicable diseases was at the high level with 71.90 percent. Protective Motivation factor showed the high level of 83.80 percent. Social Support was at the high level of 85.70 percent and preventive behaviors of chronic non-communicable diseases showed the moderate level of 52.90 percent. Age, income and preventive motivation (perceived susceptibility and self-efficacy in chronic non-communicable diseases) could predict preventive behaviors of chronic non-communicable diseases at 35.40 percent at the statistically significant level of .05
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาความรู้เรื่องโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ปัจจัยแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรค ปัจจัยแรง สนับสนุนทางสังคม และพฤติกรรมการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังของพนักงาน (2) เพื่อศึกษาอิทธิพลระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยด้านแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรค และปัจจัยด้านแรงสนับสนุนทางสังคม กับพฤติกรรมการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงสำรวจแบบภาคตัดขวาง ในกลุ่มตัวอย่างพนักงานในโรงงานผลิตหม้อแปลงไฟฟ้าแห่งหนึ่งใน จังหวัดฉะเชิงเทราจำนวน210 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามกรอบแนวคิดของทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกัน โรคโดยมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.87ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ วิเคราะห์การถดถอยพหุแบบขั้นตอน โดยกำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ผลวิจัยพบว่า 1) พนักงานมีความรู้เรื่องโรคไม่ติดต่อเรื้อรังอยู่ในระดับมากร้อยละ 71.90 มีปัจจัยแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรค ไม่ติดต่อเรื้อรังโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากร้อยละ 83.80ปัจจัยแรงสนับสนุนทางสังคมโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากร้อยละ 85.70 และพฤติกรรมการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 52.90 และ 2) ปัจจัยส่วนบุคคล (อายุ รายได้) และปัจจัยแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรค (การรับรู้ความรุนแรงของการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง และปัจจัยการรับรู้ความ สามารถตนเองในการปฏิบัติเพื่อป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง) สามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังของ พนักงานในโรงงานผลิตหม้อแปลงไฟฟ้าแห่งหนึ่งในจังหวัดฉะเชิงเทราได้ร้อยละ 35.40 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p <.05