The purposes of this descriptive research were to study the adaptation to illness of chronically ill elderly patients in the Sangnokta Health Promoting Hospital. Participants consisted of 140 chronically ill elderly patients who were selected using the multi–stage random sampling technique. Data were analyzed using statistical methods, including mean, percentage, standard deviation, Biserial correlation, Chi – square, and Pearson’s correlation.
The major findings were as follows: education, perception of family reaction to illness, social support, perception of health service, and problem-focused coping were significantly positively correlated with the adjustment to illness of chronically ill elderly patients at the .05 level of significance. The adjustment to illness of chronically ill elderly patients was found to be at a moderate level. Age was significantly negatively correlated with the adjustment to illness of chronically ill elderly patients at the .05 level of significance. Sex, length of illness, perception of illness, and emotionally-focused coping were not correlated with the adjustment to illness of chronically ill elderly patients. The results from this study can be applied in the planning and staging of activities for chronically ill elderly patients to support the patients’ self-adaptation in living happily and longer with chronic illness.
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปรับตัวต่อการเจ็บป่วยของผู้สูงอายุโรคเรื้อรังที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสร้างนกทา จำนวน 140 คน โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติไคสแควร์ () สถิติ Biserial และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า ระดับการศึกษา การรับรู้เกี่ยวกับปฏิกิริยาของครอบครัวต่อการเจ็บป่วย  การสนับสนุนทางสังคม การรับรู้เกี่ยวกับการบริการสุขภาพ และการเผชิญปัญหาแบบมุ่งแก้ไขปัญหามีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปรับตัวต่อการเจ็บป่วยของผู้สูงอายุโรคเรื้อรัง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่   ระดับ .05 การปรับตัวต่อการเจ็บป่วยของผู้สูงอายุโรคเรื้อรังอยู่ในระดับปานกลาง (  = 1.91) อายุมี ความสัมพันธ์ทางลบกับการปรับตัวต่อการเจ็บป่วยของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เพศ ระยะเวลาในการเจ็บป่วย การรับรู้เกี่ยวกับการเจ็บป่วย การเผชิญปัญหาแบบมุ่งปรับอารมณ์ไม่มีความสัมพันธ์กับการปรับตัวต่อการเจ็บป่วยของผู้สูงอายุโรคเรื้อรัง การศึกษาวิจัยในครั้งนี้เพื่อนำข้อมูลที่ได้ไปพัฒนาวางแผนการจัดกิจกรรมสำหรับผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรัง ส่งเสริมการปรับตัวของผู้ป่วยสูงอายุให้สามารถเผชิญและปรับตัวมีชีวิตอยู่กับโรคเรื้อรังได้อย่างมีความสุข และมีอายุยืนยาวขึ้น