Background and Objective: A substantial number of medical students dissatisfy the clinical training of medical profession. The study in the risk factors in this area is limited. Our study aimed to find the factors associated with the dissatisfaction in the clinical training among the clinical year medical student (MS). In the clinical year. Methods: This was a retrospective case-control study at Srinagarind Hospital, Faculty of Medicine. Khon Kaen University. The cases were medical students who reported that they dislike the medical profession training (DMPT) and the controls were the ones who satisfied. The first step was performing the survey, by a systematic sampling, to identify the cases and controls. All cases were included while the controls, were twice as big of the cases, and selected by systematic sampling technique from the list from the first survey. Data were obtained by the self-administered questionnaire. Result: The response rate of the first survey was 77.48 %( 203/262) and the prevalence of DMPT was 12.32% (25/203). Data of the 25 cases and the 50 controls were obtained in the second step. With multiple logistic regression analysis we found the association between the DMPT and following factors : no free time, the student himself who decided to be the medical profession , the willingness to give their time for patients and the recognition of the burden in study of medical profession. The adjusted odds ratio (95% confident interval) were 40.39 (1.03,1586.41), 0.03 (0.001,0.82), 0.06 (0.01,0.56) and 0.09 (0.01 ,0.72)], respectively. Conclusion: There were 12.3 % of the MS dissatisfied the training of medical profession. The risk factor was the feeling no time. The protective factors were: the willingness to sacrifice their own time for the benefit of patient, self- determination for entering the medical profession.
หลักการและวัตถุประสงค: นักศึกษาแพทยจํานวนไม่น้อยที่ไมชอบเรียนแพทย ยังไมมีการศึกษาวามีปจจัยใดที่ สัมพันธกับความไมชอบนี้ ดังนั้นจึงกําหนดวัตถุประสงค ที่จะศึกษาปจจัยที่สัมพันธกับความไมชอบเรียนแพทย ของนักศึกษาแพทยชั้นคลินิก วิธีการศึกษา: ทําการศึกษาเชิงวิเคราะห์ยอนหลังแบบ มีกลุมควบคุม ที่คณะแพทยศาสตร มหาวิทยาลัยขอนแกน (มข.) โดยมีประชากรศึกษาเปนนักศึกษาแพทยชั้นคลินิก (นศพ.) โรงพยาบาลศรีนครินทรทําการสํารวจขั้นที่ 1 เพื่อหานักศึกษาวาอยูในกลุมใด ทําโดยการสุมแบบเปนระบบ เมื่อพบรายที่ไมชอบเรียนแพทยก็ใชทุกรายเปนกลุมศึกษา และกลุมที่ชอบทําการสุมใหเขาในกลุมควบคุม จํานวนของกลุ่มควบคุมเปน 2 เท่า โดยสุ่มแบบเป็นระบบจากรายชื่อกลุ่ม ที่ชอบ การศึกษานี้ใชการตอบแบบสอบถามชนิดตอบดวยตนเอง ผลการศึกษา: ในการสํารวจขั้นที่ 1 พบกลุมผูไมชอบการเรียนแพทยจํานวน 25 ราย (รอยละ 12.3) ทุกรายนําเขา เปนกลุมศึกษา ในขั้นที่ 2 สุมไดกลุมควบคุม 50 ราย พบวา ปจจัยเสี่ยงสําหรับผูตอบวาไมชอบการเรียนแพทยคือการรูสึกวามีเวลาสวนตัวนอยเกินไป การตัดสินใจเรียนแพทยดวยตนเอง ความเต็มใจที่จะเสียสละเวลาสวนตัว และการตระหนักวาการเรียนแพทยมีความหนักมาก โดยมีคา adjusted Odds Ratio (ajOR) (95% CI) เปน 40.39 (1.03,1586.41), 0.03 (0.01,0.82), 0.06 (0.01,0.56) และ 0.09 (0.01,0.72)] สรุป: นศพ.ชั้นคลินิก รอยละ12.3 ไมชอบการเรียนในชั้น คลินิก ปจจัยเสี่ยงคือความรูสึกวาการเรียนแพทยหนักจน ไมมีเวลาสวนตัว โดยมีปจจัยปกปองคือ ความเสียสละเพื่อผูปวย และการที่เปนผูตัดสินใจเขาสูวิชาชีพดวยตนเอง