The role of palliative care nurse in caring the Buddhist Monk illness brought the concept of My care, My Comfort in the theme of World Hospice and Palliative Care Day 2020 to apply in caring the Buddhist Monk illness with caring and comfort. Palliative care for the illness monks was served to service the monks who were suffering from uncurable disease and the trend of life was worse from the disease then lead to the death. Thus, the caring should cover with the caring of body mind social and spiritual of the monks for the rest of the life.
              So it should have palliative care nursing for Buddhist Monk illness with My care, My comfort following the concept of clear comprehension of suitability. The objective of the clear comprehension of suitability is to create the environment for the better life and develop the concentration of the monks. This process will let them relax in physical, mental spiritual with the concept of good environment. When without the stress, the concentration and critical thinking will be occurred after that happiness will come up then the peach of the monks and family will lead to peaceful death with Buddhism style. 
บทบาทของพยาบาลประคับประคองในการดูแลพระสงฆ์อาพาธ ได้นำหลักการแนวคิดการดูแลด้วยความห่วงใย ใส่ใจ ความสุขสบาย (My care, My Comfort) ที่เป็นหัวข้อหลักของวันการดูแลแบบประคับประคองสากลในปี 2020 มาประยุกต์ใช้ใน การดูแลพระอาพาธให้ได้รับการดูแลด้วยความห่วงใย ใส่ใจความสุขสบาย การดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองในพระอาพาธ หรือ การบริบาลพระอาพาธแบบประคับประคองเพื่อบรรเทาอาการที่เจ็บป่วย เป็นวิธีการดูแลพระสงฆ์ที่อาพาธที่เจ็บป่วยด้วยโรคที่รักษา ไม่หายขาด และมีแนวโน้มที่ทรุดลง จากตัวโรคได้ การดูแลจึงเน้นการดูแลแบบองค์รวม ครอบคลุมมิติกาย ใจ สังคม และจิตวิญญาณ ของพระสงฆ์ สำหรับในช่วงชีวิตที่เหลืออยู่
ดังนั้นจึงควรมีการพยาบาลประคับประคองพระสงฆ์อาพาธด้วยความห่วงใย ใส่ใจความสุขสบายตามหลักสัปปายะ ซึ่งเป็นการสร้างสภาพปัจจัยที่เอื้อต่อการศึกษาปฏิบัติธรรมในขณะเจ็บป่วยทำให้เป็นการดูแลที่เอื้อต่อการเป็นอยู่ที่ดี และเป็นการ พัฒนาสมาธิที่ได้ผลดีแม้ในขณะเจ็บป่วย จึงเป็นการดูแลเพื่อผ่อนคลายทั้งทาง สรีระ จิตใจ และปัญญา ด้วยหลักของการจัด สิ่งแวดล้อมเพื่อการผ่อนคลายให้มีความบรรเทา,ความโล่งอก,การปลดปล่อย ให้นำสู่ความสงบ คลายจากความเครียดที่เกิดขึ้นทั้ง ทางร่างกาย จิตใจ เมื่อสรีระ จิตใจผ่อนคลายส่งผลให้เกิดปัญญาตามมา อันเป็นหนทางแห่งความสุข สงบของพระภิกษุสงฆ์อาพาธ ที่เป็นเป้าหมายหลักคือการเพิ่มคุณภาพชีวิตของทั้งพระอาพาธและครอบครัวแม้ถึงวาระท้ายก็จะทำให้พระอาพาธได้มรณภาพ อย่างสงบตามวิถีพุทธ