This quasi-experimental research, using a two-group, pretest-posttest design, examined the effects of a life-skill training program on coping strategies for bullied middle school students. The samples were comprised of 62 middle school students that had experienced bullying, randomly assigned to an experimental group of 30 students and a control group of 32. The experimental instruments were 1) Life-skill program 2) data collection tools were 2 parts questionnaire 2.1) The Revised Olweus Bully/Victim Questionnaire and 2.2) coping strategies scale. Descriptive statistics were used to represent participants’ personal information; a dependent t-test was used to compare the mean of coping strategy scores before and after intervention for each group; and an independent t-test was used to compare the mean coping strategy scores between the experimental and control groups.
The results of the study were as follow. 1) After participating in the life-skills training program, the mean scores for the coping strategies of the experimental group (M = 102.83, SD = 19.59) was significantly higher than before program participation (M = 80.13, SD = 18.39) at a statistical significance of (t = 7.8 p<.001); and 2) after participating in the life-skills training program, the mean difference in the mean score for the coping strategies between the pretest and posttest in the experimental group (= 22.70, SD = 15.89) was higher than that of the control group receiving routine care ( = -1.65, SD = 18.78), at a statistical significance (t = 5.494, p<.001). These findings suggest that a life-skills training program may effectively increase the coping strategies of bullied middle school students.
การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผล ของโปรแกรมการฝึกทักษะชีวิตต่อ กลยุทธ์ในการเผชิญปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่ถูกรังแก กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่ถูกรังแก แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 30 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 32 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามพฤติกรรมการรังแกกันของนักเรียน โปรแกรมการฝึกทักษะชีวิต แบบประเมินความสามารถในการเผชิญปัญหา วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติพรรณนา เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยคะแนนกลยุทธ์ในการเผชิญปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ตอนต้นที่ถูกรังแกในกลุ่มทดลองก่อนและหลังการทดลอง ด้วยสถิติทดสอบค่าทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (Dependent t-test) และเปรียบเทียบผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนกลยุทธ์ในการเผชิญปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่ถูกรังแกก่อนและหลัง ได้รับโปรแกรมการฝึกทักษะชีวิต ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ด้วยสถิติทดสอบค่าทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน (Independent t-test)
ผลการวิจัยคือ 1) ค่าเฉลี่ยคะแนนกลยุทธ์ในการเผชิญปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่ถูกรังแกกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรม การฝึกทักษะชีวิตภายหลังการทดลอง (M = 102.83, SD = 19.59) สูงกว่าก่อนการทดลอง (M = 80.13, SD = 18.39) อย่างมีนัย ส�าคัญทางสถิติ (t = 7.8, p<.001) 2) ผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนกลยุทธ์ในการเผชิญปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่ถูกรังแกก่อนและ หลังได้รับโปรแกรมการฝึกทักษะชีวิตของกลุ่มทดลอง (= 22.70, SD = 15.89) สูงกว่ากลุ่มควบคุม (= 1.65, SD = 18.78) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 5.494, p<.001) ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการฝึกทักษะชีวิตสามารถเพิ่มกลยุทธ์ในการเผชิญปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ตอนต้นที่ถูกรังแกได้อย่างมีประสิทธิผล