Objective: To compare the efficacy between 400 microgram repeated doses of sublingual versus vaginal misoprostol in the medical management of early pregnancy failure. Material and Method: Seventy two women with a period of gestation less than 12 weeks were sequentially allocated into two groups to receive either 400 microgram of sublingual misoprostol or vaginal misoprostol every 4 hours until the termination of pregnancy was completed or the maximum of 6 doses. Results: Thirty - six patients were randomized to receive 400 microgram sublingual misoprostol and 36 patients received 400 microgram vaginal misoprostol. Completeabortion, total abortion, medical failureand the meaninduction to abortion interval were not significantly different between the 2 groups. The incomplete abortionrateinsublingual group washigher thanthoseinvaginal group (P = 0.018). Diarrhea and fever were most found in sublingual group. Conclusion: Sublingual misoprostol is as effectiveas vaginal misoprostol. Diarrhea and fever were morecommoninsublingual group.
วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของยา misoprostol ขนาด 400 ไมโครกรัมโดยวิธีอมใต้ลิ้น เปรียบเทียบกับวิธีเหน็บทางช่องคลอดในการยุติการตั้งครรภ์ซึ่งมีอายุครรภ์น้อย วัตถุและวิธีการ : คัดเลือก หญิงตั้งครรภ์จำนวน 72 ราย ที่มีข้อบ่งชี้ในการยุติการตั้งครรภ์เมื่ออายุครรภ์น้อยกว่า 12 สัปดาห์โดยแบ่ง เป็น 2 กลุ่มคือกลุ่มที่ได้รับยา misoprostol 400 ไมโครกรัมโดยวิธีอมใต้ลิ้น และกลุ่มที่ได้รับยา misoprostol400ไมโครกรัมโดยวิธีเหน็บทางช่องคลอดซึ่งทั้ง2กลุ่มจะได้รับยาทุก4ชั่วโมงจนกว่าจะแท้ง หรือสูงสุดไม่เกินจำนวน 6 ครั้ง ผลการศึกษา : แบ่งเป็นหญิงตั้งครรภ์กลุ่มละ 36 ราย พบว่าอัตราการแท้ง ครบ อัตราการแท้งทั้งหมด อัตราการรักษาล้มเหลวและระยะเวลาตั้งแต่เริ่มให้ยาจนแท้งทั้ง 2 กลุ่มไม่ แตกต่างกัน แต่อัตราการแท้งไม่ครบพบในกลุ่มที่ได้รับยาวิธีอมใต้ลิ้นมากกว่ากลุ่มที่ได้รับยาเหน็บทาง ช่องคลอด (P =0.018) เมื่อศึกษาถึงผลข้างเคียงของยาพบว่า อาการท้องเสียและมีไข้กลุ่มที่อมใต้ลิ้น พบมากกว่ากลุ่มเหน็บทางช่องคลอด สรุป : ประสิทธิภาพของการให้ยา misoprostol โดยการอมใต้ลิ้นและ การเหน็บยาทางช่องคลอดไม่แตกต่างกัน แต่ผลข้างเคียงของยาคืออาการท้องเสียและมีไข้พบในกลุ่มอมใต้ ลิ้นมากกว่ากลุ่มเหน็บทางช่องคลอด