The purposes of this mixed-methods research were: 1) to investigate job burnout and its related factors of generation Y professional nurses at a government hospital, 2) to compare job burnout among classified by departments, and 3) to explore a guideline for their job burnout management.
The samples comprised 2 groups: 1) 112 nurses who answered questionnaires and were selected by systematic random sampling, and 2) fourteen nurses who attended focus group discussion and were selected by purposive sampling. Research tools which were done for content validity with 0.8-1.0 included: 1) a job burnout questionnaire and 2) A question guideline for focus group discussion with reliability 0.94. Research data were analyzed by frequency, percentage, mean, standard deviation, and content analysis.
The results showed. 1) Generation Y professional nurses rated their job burnout overall at the low level. With itemized scores, emotional exhaustion dimension was at the moderate level; while, depersonalization and decreased occupational accomplishment dimensions were at the low level. 2) Professional nurses of special unit groups and the Inpatient unit significantly rated their burnout higher than the Outpatient department at the level .05. 3) Related factors included work overload, staff nurse shortage, working beyond the standard criteria, head nurses’ lack of understanding staff, difficulty of exchanging shifts, insufficient equipment. Finally, 4) The guideline for their burnout management comprised documentation workload reduction, providing sufficient nursing staffing, setting job priority, working quicker, increasing communication channels with supervisors, adequate supply management, additional remuneration for personnel with more workload, good relationship, and positive thinking.
การวิจัยแบบผสมผสานนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความเหนื่อยหน่ายและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเหนื่อยหน่ายใน การทำงานของพยาบาลวิชาชีพเจนเนอเรชันวาย โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง 2) เปรียบเทียบความเหนื่อยหน่าย จำแนกตามแผนก ปฏิบัติงาน 3) แนวทางการจัดการเพื่อลดความเหนื่อยหน่าย
กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพเจนเนอเรชันวาย 2 กลุ่ม 1) กลุ่มตอบแบบสอบถาม 112 คนสุ่มแบบมีระบบ 2) กลุ่ม ร่วมสนทนากลุ่ม 14 คนคัดเลือกเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ 1) แบบสอบถามความเหนื่อยหน่าย (2) แนวทางการสนทนากลุ่มผ่าน การตรวจสอบความ เที่ยงตรง = 0.8-1.0, 0.94 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูล สถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเหนื่อยหน่ายในการทำงานอยู่ในระดับน้อย เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ความอ่อนล้าทาง อารมณ์ อยู่ในระดับปานกลาง การลดความเป็นบุคคลและความสำเร็จส่วนบุคคล ระดับน้อย ปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ภาระงานมาก อัตรากำลังไม่พอ ทำงานเกินเกณฑ์มาตรฐาน หัวหน้าขาดความเข้าใจ แลกเวรยาก อุปกรณ์ไม่เพียงพอ 2) พยาบาลวิชาชีพหน่วย งานพิเศษ และผู้ป่วยในมีความเหนื่อยหน่ายมากกว่าพยาบาลผู้ป่วยนอกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) แนวทางจัดการ เพื่อลดความเหนื่อยหน่าย ได้แก่ ลดภาระงานเอกสาร จัดอัตรากำลังให้เพียงพอ จัดเรียงลำดับความเร่งด่วนของงาน ทำงานให้ เร็วขึ้น เพิ่มช่องทางการสื่อสารกับผู้บังคับบัญชา จัดอุปกรณ์ให้เพียงพอ เพิ่มค่าตอบแทนหน่วยงานที่ภาระงานมาก มีสัมพันธภาพดี และคิดบวก