Background and Objective: Regular exercise may improve pulmonary function (PF) and cardiac autonomic function (CAF). This study aimed to investigate PF and CAF following 12 weeks of an exercise program involving brisk walking with swaying hips and hand weight loading (BWSHL) in overweight and obese Thai adults. Methods: Sixty-three Thai adult subjects aged between 20-35 years old were assigned to two groups. Overweight subjects (BMI > 25 to 29.9 kg/m2) were assigned to control group (C) (n=15) and exercise group (E) (n=16). Similarly, obese subjects (BMI > 30 to 39.9 kg/m2) were divided into C group (n=15) and E group (n=17). The PF and CAF (Heart rate variability, HRV) were measured before and after 12 weeks of exercise. The exercise consisting of BWSHL (hand weight load of 0.9 - 2.26 kg) for 40 min/session (5 min warm-up, 30 min exercise of 60 to 80% HRmax, 5 min cool-down) with a hand weight load between 0.9 to 2.26 kg, performed at least 3 days per week for 12 consecutive weeks. Results: Following BWSHL, there were no significant differences in PF between Groups C and E, but CAF in Group E was significantly reduced in HR, SDNN, LF and LF/HF, while HF and RMSSD increased (p<0.001) on supine and tilted 70 degrees positions.
หลักการและวัตถุประสงค: การออกกําลังกายตอเนื่องอาจทําใหสมรรถภาพปอด (Pulmonary function, PF) และการทํางานของระบบประสาทอัตโนมัติของหัวใจ (Cardiac autonomic function, CAF) ดีขึ้น วัตถุประสงคของการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษา PF และ CAF ภายหลัง 12 สัปดาหของการ ฝกออกกําลังกายดวยการเดินเร็วและบิดเอวรวมกับการเพิ่มน้ำหนักที่แขน (Brisk walking with swaying hips and hand weight loading, BWSHL) ในคนไทยวัยผู้ใหญที่มีน้ำหนักเกินหรืออวน วิธีการศึกษา: ประชากรที่นํามาศึกษาเปนอาสาสมัคร คนไทยวัยผูใหญอายุ 20-35 ป จํานวน 63 ราย แบงออกเปน 2 กลุม; กลุมที่ 1 กลุมน้ำหนักเกิน (BMI >25-29.9 กิโลกรัม/เมตร2) เปนกลุมควบคุม (C) 15 ราย, กลุมออกกําลังกาย (E) 16 ราย และกลุมที่ 2 กลุมอวน (BMI > 30-39.9 กิโลกรัม/เมตร2) เปนกลุม (C) 15 ราย, กลุม (E) 17 ราย ทุกคนไดรับการประเมิน PF และ CAF (Heart rate variability, HRV) กอนและหลัง 12 สัปดาห การออกกําลังกายดวย BWSHL (มีน้ำหนักที่แขน 0.9 - 2.26 กิโลกรัม) ใหออกกําลังกาย 40 นาที/ครั้ง (อบอุนรางกาย 5 นาที, ออกกําลังกายที่ความหนัก รอยละ 60-80 ของอัตราการเตนหัวใจสูงสุด (Maximum of heart rate; HRmax) 30 นาที และคลายอุ่น 5 นาที) อย่างน้อย 3 วันตอสัปดาหจนครบ 12 สัปดาห์ติดตอกัน ผลการศึกษา: พบวา BWSHL ไมมีผลตอสมรรถภาพปอด (PF) ระหวางกลุมควบคุม (C) กับกลุมออกกําลังกาย (E) แตมีผลทําให้การทํางานของระบบประสาทอัตโนมัติของหัวใจ (CAF) ในกลุมออกกําลังกาย (E) พบวาอัตราการเตนของหัวใจ (HR), คาสวนเบี่ยงเบนมาตรฐานของขอมูล standard deviation of all NN intervals (SDNN), ความถี่ต่ำ low frequency (LF) และ อัตราสวนของความถี่ต่ำตอความถี่สูง low - and high-frequency spectra (LF/HF) ลดลง ขณะที่ผลของความถี่สูง (HF) และ คาเฉลี่ยกําลังสองของคาเบี่ยงเบนมาตรฐานของข้อมูล (the square root of mean squares of differences between adjacent NN intervals, RMSSD) เพิ่มขึ้น อยางมีนัยสําคัญทางสถิติ (p<0.001) ทั้งในทานอน และทาเอียง 70 องศา สรุป: การออกกําลังกายดวยการเดินเร็วและบิดเอวรวมกับ การเพิ่มน้ำหนักที่แขน (BWSHL) 12 สัปดาหมีผลพัฒนา ระบบประสาทอัตโนมัติของหัวใจดีขึ้น แตไมพบการเปลี่ยนแปลงในสมรรถภาพปอดในคนไทยวัยผูใหญที่มีน้ำหนักเกินหรืออวน อายุระหวาง 20-35 ป