Background and Objective:  Warfarin is an anticoagulant that commonly used to treat blood clots and to prevent venous thromboembolism in atrial fibrillation or prosthetic heart valves patient, However warfarin is narrow therapeutic index drug with complicate of pharmacokinetic and pharmacodynamics and difference of individual dose requirement. Efficacy of warfarin was assessed by time in therapeutic range (TTR) with international normalized ratio (INR) values were in desirable range. The objective of this study was to assess efficacy of warfarin by determine TTR in cardiac valve replacement or atrial fibrillation patients at Queen Sirikit Heart Center of the Northeast, Faculty of Medicine, Khon Kaen University.
Methods: A retrospective study was performed by randomize reviewed the database INR of patients by computerize system and history of medication from medical record of each individual patient then calculated by using Rosendaal linear interpolation method.
Results: Of the 423 patients who had received warfarin, 247 patients were female (58.39 %), mean ages 53.00 ± 7.07 years. 203 patients received warfarin for  cardiac valve replacement (47.99%), 128 patients for atrial fibrillation (3026 %) and 92 patients for cardiac valve replacement with atrial fibrillation (21.75%). Mean TTR of patients who had INR in desirable rage of all indications was 50.37 %. Target INR of all most patients were 2.0-3.0 (60.99 %) and the most patients received warfarin more than 12 months (58.39 %).
Conclusions: Time in therapeutic range of warfarin in cardiac valve replacement or atrial fibrillation patients with INR in desirable range was 50.37 %.
 
หลักการและวัตถุประสงค์: ยาวาร์ฟารินเป็นยาต้านการแข็งตัวของเลือด ที่ใช้รักษาและป้องกันการเกิดลิ่มเลือดอุดตันในผู้ป่วยหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว หรือผู้ป่วยผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจ แต่ยาวาร์ฟารินเป็นยาที่มีดัชนีการรักษาแคบ เภสัชจลนศาสตร์และเภสัชพลศาสตร์ซับซ้อน และมีความต่างของขนาดของยาในแต่ละบุคคล ประสิทธิภาพของยาวาร์ฟารินประเมินจากระยะเวลาที่ผู้ป่วยมีค่า International Normalized Ratio (INR) อยู่ในช่วงเป้าหมาย (Time in therapeutic range; TTR) การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินประสิทธิภาพการใช้ยาวาร์ฟาริน โดยการหาค่า TTR ในผู้ป่วยหลังผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจหรือในผู้ป่วยหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว ณ ศูนย์หัวใจสิริกิติ์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาข้อมูลย้อนหลัง โดยการสุ่มเก็บข้อมูล INR ของผู้ป่วยด้วยระบบคอมพิวเตอร์ และทบทวนประวัติการใช้ยาจากเวชระเบียนของผู้ป่วยแต่ละราย คำนวณหาค่าร้อยละ TTR ด้วยวิธี Rosendaal linear interpolation method
ผลการศึกษา: ผู้ป่วยที่รักษาด้วยยาวาร์ฟารินทั้งหมด 423 ราย เป็นเพศหญิง 247 ราย (ร้อยละ 58.39) อายุเฉลี่ย 53.00 ± 7.07 ปี เป็นผู้ป่วยเปลี่ยนลิ้นหัวใจ 203 ราย (ร้อยละ 47.99) ผู้ป่วยโรคหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว 128 ราย (ร้อยละ 30.26) และผู้ป่วยเปลี่ยนลิ้นหัวใจร่วมกับมีภาวะหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว 92 ราย (ร้อยละ 21.75) ค่าเฉลี่ยร้อยละ TTR ในทุกข้อบ่งใช้ คือ ร้อยละ 50.37 เป้าหมาย INR ของผู้ป่วยส่วนใหญ่คือ 2.0-3.0 (ร้อยละ 60.99) และผู้ป่วยส่วนใหญ่ได้รับยาวาร์ฟารินมากกว่า 12 เดือน (ร้อยละ 58.39)
สรุป: ระยะเวลาที่ผู้ป่วยมีระดับ INR อยู่ในช่วงเป้าหมายของการใช้ยาวาร์ฟาริน ในผู้ป่วยหลังผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจ หรือผู้ป่วยหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว คือ ร้อยละ 50.37
 
 