A model-testing, cross-sectional study was conducted to test a causal model of spiritual well-being in persons with ESRD. A multi-stage random sampling was used to recruit a sample of 270 persons with ESRD who received hemodialysis in Chon Buri Province. Research instruments included six scales of the Spiritual Well-Being, the Memorial Symptom Assessment, the Barthel’s Activities of Daily Living Index, the Perception of Palliative Care, the Duke University Religion Index, and the Multidimensional Scale of Perceived Social Support. Data were analyzed by using descriptive statistics and Structural Equation Modeling.
The results revealed that the modification of the hypothesized model fit the data well ( = 97.495, p = .301, df = 91, CMIN/df = 1.132, GFI = .965, AGFI = .920, and RMSEA =. 016) accounted for 50 – 60.9 percent of variance in prediction of spiritual well-being in persons with ESRD. Symptom experience, social support, activities of daily living, receiving palliative care and religiosity had direct effects on spiritual well-being (β = -0.109, 0.299, 0.186, 0.272 and 0.01, respectively). Symptom experience mediated the link between social support and spiritual well-being. These findings indicate that this causal model is appropriated. It would suggest a direction for the nursing profession to enhance spiritual well-being of persons with ESRD receiving hemodialysis through providing social support, palliative care and religiosity, reducing symptom experience and improving activities daily living.
การทดสอบโมเดลแบบภาคตัดขวางนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบแบบจำลองเชิงสาเหตุความผาสุกทางจิตวิญญาณ ของ ผู้เป็นโรคไตวายเรื้อรังระยะสุดท้ายที่ได้รับการฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียม กลุ่มตัวอย่างคือผู้เป็นโรคไตวายเรื้อรังระยะสุดท้ายที่ได้ รับการฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียมในจังหวัดชลบุรี จำนวน 270 คน คัดเลือกโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการ วิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามจำนวน 6 ชุด ได้แก่ ความผาสุกทางจิตวิญญาณ ประสบการอาการ ความสามารถในการปฏิบัติ กิจวัตรประจำวัน การดูแลแบบประคับประคอง ความเชื่อและการปฏิบัติกิจกรรมทางศาสนา และการสนับสนุนทางสังคม ค่าสัมประสิทธ์ แอลฟของคอนบาค เท่ากับ 0.84, 0.90, 0.88, 0.81, 0.71, 0.88 ตามลำดับ และค่าความตรงเชิงเนื้อหา (CVI) ของแบบสอบถามประสบการอาการ และการดูแลแบบประคับประคอง เท่ากับ 0.88 และ 0.90 ตามลำดับ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ สถิติพรรณนาและโมเดลสมการโครงสร้าง
ผลการศึกษาพบว่า โมเดลที่ศึกษามีสัดส่วนความแปรปรวนที่อธิบายโมเดลร้อยละ 50 – 60.9 โดยประสบการอาการ (β = -.109) การสนับสนุนทางสังคม (β = .299) ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน (β = .186 ) การดูแลแบบ ประคับประคอง (β = 0.272) ความเชื่อและการปฏิบัติกิจกรรมทางศาสนา (β = .01 ) มีอิทธิพลทางตรงต่อความผาสุกทางจิต วิญญาณ ประสบการอาการเป็นตัวแปรส่งผ่านระหว่างความช่วยเหลือทางสังคมและความผาสุกทางจิตวิญญาณ แบบจำลองโมเดล เชิงสาเหตุความกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ( = 97.495, p = .301, df = 91, CMIN/df = 1.132, GFI = .965, AGFI = .920, and RMSEA =. 016) ผลการศึกษานี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการส่งเสริมความผาสุกทางจิตวิญญาณของผู้ที่เป็น โรคไตวายเรื้อรังระยะสุดท้ายได้ โดยพยาบาลต้องส่งเสริมการสนับสนุนทางสังคม การดูแลแบบประคับประคอง ส่งเสริมความเชื่อ และการปฏิบัติกิจกรรมทางศาสนา และความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน รวมทั้งลดอาการไม่สุขสบายที่เกิดขึ้นกับผู้ป่วย