Background and Objectives: Living in highlands and lowlands could affect anatomical and physiological changes of respiratory system. Therefore, it is possible that people live in both regions might have different of respiratory muscle strength. However, there was no study conducted on the different of respiratory muscle strength between both highlands and lowlands populations in northern Thailand. This study aimed to compare the respiratory muscle strength between native lowlands and native highlands in Chiang Rai province, northern Thailand. Materials and
methods: Forty four participants were recruited from Chiang Rai. Twenty two participants were native highland populations from the Li Kai hilltribe in Nanglae subdistrict and twenty two participants were native lowlands populations live in Mueang Chiang Rai district. All participants were assessed for maximal inspiratory pressure starting from residual volume (PImaxRV), maximal inspiratory pressure starting from functional residual capacity (PImaxFRC) and maximal expiratory pressure (PEmax) by Micro Medical respiratory pressure meter (portable handheld). Independent t-test was used to analyze in all outcomes. The levels of statistical significance at p < 0.05
Results: The results showed PImaxRV (134.45 ± 27.64 cmH2O) and PImaxFRC (131.73 ± 28.26 cmH2O) in male native highlands populations were significant higher than male native lowlands populations (PImaxRV 110.73 ± 19.12 cmH2O and PImaxFRC 104.55 ± 20.79 cmH2O).
Conclusion: The study revealed that male native highlands populations have respiratory muscles strength more than male native lowlands populations whereas female native highlands populations tend to have respiratory muscles strength more than female native lowlands populations.
หลักการและวัตถุประสงค์ : การอาศัยอยู่บนพื้นที่สูงและพื้นที่ราบมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงทั้งทางกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยาของระบบหายใจ ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าประชากรในทั้งสองพื้นที่ จะมีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจที่แตกต่างกัน แต่อย่างไรก็ตามยังไม่เคยมีการศึกษาความแตกต่างระหว่างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจของผู้ที่อาศัยอยู่บนพื้นที่สูง และผู้ที่อาศัยอยู่บนพื้นที่ราบในจังหวัดเชียงราย ดังนั้นการศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจในประชากรที่อาศัยอยู่บนพื้นที่สูง กับประชากรที่อาศัยอยู่บนพื้นที่ราบในจังหวัดเชียงราย
วิธีการศึกษา: การศึกษานี้ทำในกลุ่มอาสาสมัครจำนวน 44 ราย ในจังหวัดเชียงราย โดย 22 ราย เป็นคนพื้นถิ่นชาวเขา หมู่บ้านลิไข่ ตำบล ตำบลนางแล อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย และ อีก 22 ราย เป็นผู้ที่อาศัยอยู่บนพื้นราบ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย ผู้วิจัยทำการวัดค่าความดันขณะหายใจเข้าสูงสุดโดยการวัด (PImaxFRC, PImaxRV) และทำการวัดค่าโดยวัดค่าความดันขณะหายใจออกสูงสุด (MEP) โดยใช้เครื่อง Micro Medical respiratory pressure meter (portable handheld) และทำการเปรียบเทียบความแตกต่างของแต่ละตัวชี้วัดด้วยสถิติ Independent t-test โดยตั้งระดับนัยสำคัญอยู่ที่ p < 0.05
ผลการศึกษา: พบว่า ค่า Pimax Rv (134.45 ± 27.64 cmH2O) และ Pimax FRC (131.73 ± 28.26 cmH2O) ในกลุ่มอาสาสมัครชายพื้นถิ่นชาวเขาสูงกว่า กลุ่มอาสาสมัครชายที่อาศัยอยู่บนพื้นราบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Pimax Rv 110.73 ± 19.12 cmH2O และ Pimax FRC 104.55 ± 20.79 cmH2O)
สรุป : การศึกษานี้พบว่าชายพื้นถิ่นชาวเขามีกล้ามเนื้อหายใจที่แข็งแรงกว่าชายที่อาศัยอยู่บนพื้นราบ ขณะที่กลุ่มอาสาสมัครหญิงพื้นถิ่นชาวเขาพบว่ามีแนวโน้มมีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจมากกว่าอาสาสมัครหญิงที่อาศัยอยู่บนพื้นราบ