The purpose of this research was to investigate the effectiveness of a program promoting behaviors exercise of leg and knee muscles to recovery in patients with total knee arthroplasty. The sample consisted of 20 patients undergoing total knee arthroplasty. The sample was assigned into two groups: the experimental group (n = 10) and the control group (n = 10). The research instruments for data collection were the questionnaire on general information, range of motion record which examination for quality by four experts. The Reliability of questionnaire on perceived self-efficacy of exercising leg and knee muscles, questionnaire on outcome expectation of exercising leg and knee muscles, questionnaire on social support, questionnaire on behaviors of exercising leg and knee muscles and the questionnaire on recovery after total knee arthroplasty were .88, .92, .86, .91 and .94
The results found that the both groups had higher perceived self-efficacy and outcome expectation of exercising leg and knee muscles than before experiment. Furthermore, there were the statistically significant differences in behaviors of exercising leg and knee muscles, social support, recovery after total knee arthroplasty and average knee flexion for both groups in after experiment. (p<.05).
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการออกกำลังกล้ามเนื้อขาและข้อเข่าเมื่อ ฟื้นสภาพในผู้ป่วยผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม จำนวน 20 ราย แบ่งเป็น กลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 10 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบบันทึกพิสัย ผ่านการตรวจ สอบคุณภาพจากผู้ทรงคุณวุฒิ 4 ท่าน และแบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการออกกำลังกล้ามเนื้อขาและข้อเข่า แบบสอบถามความคาดหวังผลดีในการออกกำลังกล้ามเนื้อขาและข้อเข่า แบบสอบถามการได้รับแรงสนับสนุนทางสังคม แบบสอบถามพฤติกรรมการออกกำลังกล้ามเนื้อขาและข้อเข่า แบบสอบถามการฟื้นสภาพหลังผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .88, .92, .86, .91 และ .94 ตามลำดับ
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบมีการรับรู้สมรรถนะแห่งตนและความคาดหวังผลดีในการออกกำลัง กล้ามเนื้อขาและข้อเข่าสูงกว่าก่อนการทดลอง ภายหลังการทดลองกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบมีการรับรู้สมรรถนะแห่งตน และความคาดหวังผลดีในการออกกำลังกล้ามเนื้อขาและข้อเข่า พฤติกรรมการออกกำลังกล้ามเนื้อขาและข้อเข่า การได้รับแรง สนับสนุนทางสังคม การฟื้นสภาพหลังการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม และค่าเฉลี่ยพิสัยการเคลื่อนไหวในการงอข้อเข่าแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05)