The objective of this quasi-experimental research was to examine the effectiveness of a self-efficacy program promoting body-weight exercises for personnel in a small animal hospital at Chulalongkorn University by applying self-efficacy theory. The participants were personnel aged between 22-60 years old and working in the field of animal treatment. A sample of 50 staff was randomly assigned to either a treatment group (n = 25) or a control group (n = 25). The intervention group received the self-efficacy program designed to promote self-efficacy in performing body-weight exercises and the outcome expectation of exercise performance. Meanwhile, the control group received a weight-based exercise poster. Data were collected by self-administered questionnaires and analyzed using descriptive statistics, paired t-test, and independent t-test.
The findings indicated that the average score on body-weight exercise of the Chulalongkorn University Small Animal Hospital personnel after participating in the self-efficacy program was statistically significantly higher than before participating in the program and was statistically significantly higher than the control group (p < .05).
The self-efficacy program to promote body-weight exercise effectively encouraged the personnel in a small animal hospital at Chulalongkorn University to perform body-weight exercises that further enhanced work efficiency. This can be used as a guideline for promoting exercise among employees working in other animal hospitals.
การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการรับรู้สมรรถนะของตนต่อการออกกำลังกายแบบบอดี้เวทในพนักงาน โรงพยาบาลสัตว์เล็ก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการรับรู้สมรรถนะแห่งตน กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาคือพนักงานที่ปฏิบัติงานใน โรงพยาบาลสัตว์เล็กจุฬา อายุระหว่าง 22-60 ปี ที่ปฏิบัติงานด้านการรักษาสัตว์ โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย จำนวน 50 คน จับฉลากแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 25 คน โดยกลุ่มทดลอง ได้รับโปรแกรมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อการออกกำลังกายแบบบอดี้เวท ประกอบด้วยกิจกรรมที่ ส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตน ความคาดหวังผลลัพธ์จากการออกกำลังกายแบบบอดี้เวท ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับโปสเตอร์การออกกำลังกายแบบบอดี้เวทกลับไปปฏิบัติเอง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามก่อนและหลังการทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบด้วย paired t-test และ independent t-test
ผลการวิจัยพบว่า โปรแกรมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อการออกกำลังกายแบบบอดี้เวท มีประสิทธิผล ทำให้พนักงานที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลสัตว์เล็กจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในกลุ่มทดลอง มีคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการออกกำาลังกายภายหลังการทดลองมากกว่าก่อนการทดลองและมากกว่า กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
โปรแกรมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อการออกกำาลังกายแบบบอดี้เวท สามารถส่งเสริมให้พนักงานมีพฤติกรรมการออกกำาลังกายที่ช่วยให้ประสิทธิภาพในการทำงานสูงขึ้น จึงสามารถนำไปเป็นแนวทางในการส่งเสริมพฤติกรรมการออกกำาลังกายในพนักงานที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลสัตว์อื่น ๆ ต่อไป