This study aimed to examine the effects of an end-of-life care program on the palliative care outcomes and perceived peaceful end of life among end-stage cancer patients. The participants were selected based on inclusion including 32 end-stage cancer patients and 32 family caregivers. The participants received the 1-week end-of-life care program that was developed by the researcher based on the theory of a peaceful end of life of Ruland and Moore. Data were analyzed using paired t–test. The results showed that, after the intervention completing, the mean score for the palliative care outcomes as perceived by the end-stage cancer patients and that as perceived by the family caregivers decreased with a statistically-significant difference when compared to those at baseline (t = -5.90, p < .001; t = -7.72, p < .001). The mean score for peaceful end of life as perceived by the end-stage cancer patients and that as perceived by the family caregivers increased with a statistically-significant difference when compared to those at baseline (t = 7.90, p < .001; t = 8.79, p < .001). The results of the study indicated that the 1-week end-of-life care program which was developed based on the theory of peaceful end of life by Ruland and Moore cooperating with family caregivers can enhance positive palliative care outcomes and promote the peaceful end of life of end-stage cancer patients. Healthcare providers can implement this program for end-stage cancer patients in other contexts.
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการดูแลระยะท้าย ต่อผลลัพธ์การดูแลแบบประคับประคองและการ รับรู้ระยะท้ายของชีวิตที่สงบในผู้ป่วยมะเร็งระยะท้าย กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ป่วยมะเร็งระยะท้าย จำนวน 32 ราย และผู้ดูแล จำนวน 32 ราย คัดเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนด กลุ่มตัวอย่างได้รับโปรแกรมการดูแลระยะท้ายที่สร้างขึ้นตามแนวคิดทฤษฏีระยะท้าย ของชีวิตที่สงบของรูแลนด์และมอร์ เป็นเวลา 1 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติการทดสอบทีคู่ ผลการศึกษาพบว่า ภายหลังการทดลอง คะแนนเฉลี่ยผลลัพธ์การดูแลแบบประคับประคองตามการรับรู้ของผู้ป่วย และตามการรับรู้ของญาติผู้ดูแล ลดลงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -5.90, p < .001; t = -7.72, p < .001) คะแนนเฉลี่ยระยะท้ายของชีวิตที่สงบตามการรับรู้ของผู้ป่วย และตามการรับรู้ของญาติผู้ดูแลสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (t = 7.90, p < .001; t = 8.79, p < .001) ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการดูแลระยะท้ายช่วยให้ผู้ป่วย มะเร็งระยะท้าย มีผลลัพธ์การดูแลที่ดีขึ้นและมีระยะท้ายของชีวิตที่สงบ บุคลากรทางสุขภาพอาจนำโปรแกรมนี้ไปใช้ในการดูแล ผู้ป่วยมะเร็งระยะท้ายในบริบทอื่น ๆ ต่อไป
 