Background: Opioids are highly dangerous substances. When an individual takes this drug unintentionally, itcan result in severe addiction. Methadone maintenance treatment is the main concept used to help patients reduceor quit the use of drugs and increase their quality of life. Objective: The purpose was to study the outcomes ofmethadone maintenance treatment at the methadone clinic in PMNIDAT. Method: This study was a retrospectivedescriptive study which had been implemented by applying medical record reviews of opioid addicts in the clinicfrom 2017 to 2021 (5 fiscal years). The data had been collected from 320 samples between 27th April to 31st May2022, using personal data records and treatment forms. The tool quality was examined by 3 experts with I-CVI(0.8) – 1.0, S-CVI (0.97) and by Cronbach’s alpha coefficient (0.83). The data were analyzed and shown by number,percentage, mean and standard deviation. The statistical analysis was implemented by using Chi-Square and Fisher’sexact test at the statistical significance level .05. Result: 41.3% of patients could reduce using heroin and 21.9%could quit using the drug. However, 28.8% of the patients remain in the treatment regimen, and 72.5% of them havereturned to work and study. The factors affecting the treatment outcomes were personal factors, which were age,occupation, education, marital status, history of opioid drug use, and incomes. The therapeutic factors were dailydose of methadone and the length of therapy stay. Conclusion: The treatment could result in good outcome ifenhanced by supporting factors, such as individual factors (age, occupation, and education). The therapeutic factorswere receiving enough dose of methadone and an appropriate length of treatment. Thus, to develop the mosteffective treatment system for this group of patients, therapists should use this information to develop an individualtreatment plan based on each patient’s conditions.
ภูมิหลัง: โอปิออยด์เป็นยาเสพติดที่มีฤทธิ์ร้ายแรง เมื่อบุคคลเกิดพลาดพลั้งไปใช้ยากลุ่มนี้จะเกิดภาวการณ์เสพติดที่รุนแรง การดูแลด้วยหลักการลดอันตรายจากการใช้ยาเสพติดเป็นการบำบัดโดยการใช้ยาเมทาโดนทดแทนระยะยาว นับเป็นแนวคิดสำคัญเพื่อช่วยให้ผู้เสพติดยากลุ่มนี้สามารถลด ละ หรือเลิกใช้ยาเสพติดได้ ส่งผลให้ผู้ป่วยมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลลัพธ์การบำบัดรักษาผู้ป่วยเมทาโดนระยะยาว และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลลัพธ์การบำบัดรักษาผู้ป่วยเมทาโดนระยะยาว ณ คลินิกเมทาโดนสถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี (สบยช.) วิธีการ: การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบย้อนหลัง (retrospective descriptive study) ด้วยการทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยเสพติดโอปิออยด์ของคลินิกเมทาโดนระยะยาวตั้งแต่ปี พ.ศ.2560 – 2564 (5 ปีงบประมาณ) กลุ่มตัวอย่างจำนวน 320 ราย เก็บข้อมูลระหว่างวันที่ 27 เมษายน – 31 พฤษภาคม 2565 ด้วยแบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล ข้อมูลการบำบัดรักษาด้วยยาเมทาโดนระยะยาว และแบบบันทึกผลลัพธ์การบำบัด เครื่องมือวิจัยได้รับการตรวจสอบคุณภาพจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 คน มีค่า I-CVI = 0.8 – 1.0,S-CVI= 0.97 และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค = 0.83วิเคราะห์ข้อมูลแสดงผลด้วยจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติวิเคราะห์ใช้ chi-square และ Fisher’s exacttest ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ผลลัพธ์: พบว่าผู้ป่วยเมทาโดนระยะยาวสามารถลดปริมาณการใช้เฮโรอีนได้ร้อยละ 41.3 หยุดใช้เฮโรอีนได้ร้อยละ 21.9 ยังคงอยู่ในระบบการบำบัดรักษานาน 1 ปีร้อยละ 28.8 และมีงานทำหรือเรียนหนังสือต่อได้ร้อยละ 72.5 ส่วนปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลลัพธ์การบำบัดคือ ปัจจัยส่วนบุคคลคืออายุ อาชีพ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส ประวัติการใช้สารเสพติดกลุ่มโอปิออยด์ และรายได้ต่อเดือน ปัจจัยการบำบัด ได้แก่ขนาดยาเมทาโดนที่ผู้ป่วยได้รับต่อวัน และระยะเวลาที่ผู้ป่วยเข้ารับการบำบัด สรุป: ผู้ป่วยเมทาโดนระยะยาวมีผลลัพธ์การบำบัดที่ดีได้หากมีปัจจัยส่งเสริมคือ ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ อายุ อาชีพ ระดับการศึกษา ปัจจัยการบำบัด ได้แก่ การได้รับยาเมทาโดนที่เพียงพอกับความต้องการของผู้ป่วย และระยะเวลาที่ผู้ป่วยเข้ารับการบำบัดด้วยเมทาโดนนานพอ ดังนั้น หากจะพัฒนาระบบการบำบัดรักษาผู้ป่วยกลุ่มนี้ให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ผู้บำบัดควรนำข้อมูลจากการศึกษานี้ไปใช้วางแผนการดูแลให้สอดคล้องกับบริบทของผู้ป่วยแต่ละรายต่อไป