The purpose of this quasi–experimental study was to examine the effectiveness of a workplace smoking cessation program in Nakhon Pathom province. The research instruments are smoking cessation program developed based on nursing practice guidelines on smoking cessation in workplace, the questionaires assessing nicotine dependence and smoking behaviors, and piCO™ Smokerlyzer. The content validity of the instrument was examined by 3 experts. Participants were 93 employees who voluntary participated. They received the 1-day smoking cessation program and were followed up for 6 peroids at the 3rdday, 7th day, 14th day, the 1st, 2rd and 3rd month.  Data were analyzed using descriptive statistics and paired t-test. The findings showed that after intervention, the participants’ nicotine dependence, the number of cigarettes smoked, exhaled carbon monoxide were significantly decreased and intention to quit was increased from that before the intervention (p < .01). Participants could successfully quit smoking 36.56 percent.
การวิจัยกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมช่วยเลิกบุหรี่ของพนักงานในสถานประกอบการจังหวัดนครปฐม เครื่องมือวิจัยได้แก่โปรแกรมช่วยเลิกบุหรี่ตามแนวปฏิบัติการช่วยเลิกบุหรี่ในสถานประกอบการ  แบบประเมินภาวะติดนิโคติน แบบบันทึกพฤติกรรมการสูบบุหรี่ที่ได้ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 3 ท่าน และเครื่อง piCO™ Smokerlyzer กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานที่สมัครใจเข้าร่วมโครงการ จำนวน 93 ราย ได้มีการจัดอบรมและกิจกรรมกลุ่มบำบัดจำนวน 1 ครั้ง และติดตามหลังอบรมจำนวน 6 ครั้ง ในวันที่ 3, 7, 14, 1 เดือน, 2 เดือนและ 3 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา และ Paired t-test ผลการวิจัยพบว่าหลังการใช้โปรแกรมฯ พนักงานมีระดับความรุนแรงของการติดนิโคติน จำนวนมวนบุหรี่ที่สูบต่อวัน ปริมาณก๊าซคาร์บอนมอนนอกไซด์ในลมหายใจออกลดลง และความตั้งใจในการเลิกบุหรี่เพิ่มขึ้นจากก่อนการใช้โปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .01) และพนักงานสามารถเลิกบุหรี่สำเร็จได้ร้อยละ 36.56
          