The purpose of this quasi-experimental study was to compare the knowledge and practice of infant resuscitation between premature infants’ parents or caregivers who received infant-resuscitation training program and those who received routine training of the ward. Participants were parents or caregivers of premature infants who were admitted to a neonatal ward of the university hospital. Fifty-two of them were selected based on the inclusion criteria and divided into experimental and control groups (26 in each group). The experimental group received the infant-resuscitation training program while the control group received the routine training of the ward. Data were collected from parents or caregivers’ demographic data questionnaire, infants’ demographic data questionnaire, infant-resuscitation knowledge test, and the observational record form of infant-resuscitation practice. Descriptive statistics, ANCOVA, and Chi-square test were used for data analysis. The study results revealed that after receiving the intervention, the experimental group had higher mean scores of infant-resuscitation knowledge than the control group with statistical significance (F = 34.65,  p < .001) and the experimental group had very good scores of infant resuscitation practice with higher proportion than the control group with statistical significance ( 2 = 11.31, df =2,  p = .003).
 
การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้และการปฏิบัติในการช่วยกู้ชีพทารกของบิดามารดา หรือผู้ดูแลทารกเกิดก่อนกำหนด ระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมอบรมการช่วยกู้ชีพทารกกับกลุ่มที่ได้รับการสอนตามปกติของหอผู้ป่วย กลุ่มตัวอย่างคือบิดามารดา หรือผู้ดูแลของทารกเกิดก่อนกำหนดที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยทารกแรกเกิด โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เลือกกลุ่มตัวอย่างตามคุณสมบัติที่กำหนดไว้ จำนวน 52 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 26 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมอบรมการช่วยกู้ชีพทารก กลุ่มควบคุมได้รับการสอนตามปกติของหอผู้ป่วย เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบทดสอบความรู้และแบบสังเกตการปฏิบัติในการช่วยกู้ชีพทารก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม และการทดสอบไคสแควร์ ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้ในการช่วยกู้ชีพทารกหลังการทดลอง สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F = 34.65, p < .001) และกลุ่มทดลองมีคะแนนการปฏิบัติในการช่วยกู้ชีพทารกในระดับดีและระดับดีมาก ในสัดส่วนที่มากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( 2 = 11.31, df =2, p = .003)