Background and Objectives: Nasopharyngeal carcinoma (NPC) is the commonest radiosensitive cancer; however, it is still a major health problem in Thailand. The aim of this study was to assessed the epidemiological characteristics and serried survival rate of NPC treatment. Materials and methods: A retrospective study was conducted in Srinagarind hospital, Faculty of Medicine, Khon Kaen University by analyzing demographic, clinical, and survival data of nasopharyngeal carcinoma patients from registry database of cancer unit during January 1, 2003- December 31, 2012. Results: One thousand and one hundred ninety three patients,849 males and 344 females, aged between 6-88 years were recruited. Two-third patients presented at an advanced stage (1.8% stage I, 5.8% stage II, 12.9% stage III, 54.0% stage IV, 25.5% unknown stage). The therapies applies include 57.8% radiotherapy, and 23.6% chemotherapy. Radiotherapy or concurrent chemoradiotherapy is still the mainstay of treatment NPC; whereas, surgery is reserved for persistent or recurrent tumor. Overall 5-year survival rate was 39% (95% CI: 35% - 44%). According to stages, the 5-year survival rate were 63.8% (95% CI: 42.5% - 95.7%) for stage I, 55.4% (95% CI: 39.3% - 78.1%) for stage II, 48.6% (95% CI: 34.8% - 67.9%) for stage III, and 32.7% (95% CI: 27.5% - 38.8%) for stage IV. Regarding gender and age group, the 5-year survival rate was better in female group (p = 0.011) and patients who was younger than 40 years old (p = 0.010). Conclusion: Nasopharynx is a one of the silent areas of head and neck cancer; therefore, most of patients resented with advanced stages. The clinical staging seems to be the most important prognostic factor of NPC; hence, the early concern and detection are necessary to achieve an excellent treatment outcome.
หลักการและวัตถุประสงค: ถึงแมวามะเร็งหลังโพรงจมูก เปนมะเร็งที่ตอบสนองดีตอการฉายแสง แตสําหรับประเทศไทย การรักษามะเร็งหลังโพรงจมูกก็ยังคงเปนปญหาอยู่ ดังนั้นวัตถุประสงคของการศึกษานี้ตองการ ศึกษาระบาดวิทยาและอัตรารอดชีวิตของมะเร็งหลังโพรงจมูก วิธีการศึกษา: ศึกษายอนหลังจากขอมูลผู้ปวยของหนวยมะเร็งโรงพยาบาลศรีนครินทร คณะแพทยศาสตร มหาวิทยาลัยขอนแกน ตั้งแต 1 มกราคม 2546 ถึง 31 ธันวาคม 2555 โดยวิเคราะหขอมูลพื้นฐานอาการทางคลินิก และอัตราการรอดชีวิต ผลการศึกษา: ผู้ป่วย 1,193 ราย เพศชาย 849 ราย เพศหญิง 344 ราย อายุระหวาง 6-88 ป 2 ใน 3 ของผู้ปวยอยู่ในระยะ 3 และ 4 (ร้อยละ 1.8 ของผู้ป่วยอยู่ในระยะ 1, ร้อยละ 5.8 ของ ผู้ป่วยอยู่ในระยะ 2, รอยละ 12.9 ของผู้ปวยอยู่ในระยะ 3, รอยละ 54.0 ของผู้ปวยอยู่ในระยะ 4, รอยละ 25.5 ของผู้ป่วย ไม่ระบุระยะของโรคมะเร็ง) การรักษามีทั้งการฉายแสง (รอยละ 57.8) และเคมีบําบัด (รอยละ23.6) การรักษามะเร็งหลังโพรงจมูกนั้น การฉายแสงหรือการใหเคมีบําบัดรวมกับการฉาย แสงถือวาเปนหลักในการรักษา สวนการผาตัดนั้นจะมีขอบงชี้ในกรณีที่ฉายแสงไปแลวยังมีมะเร็งหลงเหลืออยู่หรือมะเร็งที่ขึ้นใหม อัตราการรอดชีวิต 5 ป ในภาพรวมพบรอยละ 39 (95% CI: 35% - 44%) หากแบงตามระยะของมะเร็ง พบวา อัตราการรอดชีวิตที่ 5 ป ในระยะที่ 1 รอยละ 63.8 (95% CI: 42.5% - 95.7%) ระยะที่ 2 รอยละ 55.4 (95% CI: 39.3% - 78.1%) ระยะที่ 3 รอยละ 48.6 (95% CI: 34.8% - 67.9%) ระยะที่ 4 รอยละ 32.7 (95% CI: 27.5% - 38.8%) จากการศึกษายังพบอีกวาอัตราการรอดชีวิต 5 ป ในเพศหญิงดีกวา เพศชาย (p = 0.011) และในผู้ปวยอายุนอยกวา 40 ป ดีกวา ผู้ปวยสูงอายุ (p = 0.010) อยางมีนัยสําคัญทางสถิติ สรุป: มะเร็งหลังโพรงจมูกเป็นหนึ่งในมะเร็งศีรษะและคอที่อยู่ในบริเวณที่ตรวจพบไดยาก ไมคอยแสดงอาการทําใหผู้ปวย มักมาพบแพทยดวยระยะทายของโรคมะเร็ง ซึ่งระยะของ มะเร็งนั้นเปนปจจัยสําคัญในการพยากรณโรค ดังนั้น การใหความสําคัญกับการตรวจมะเร็งมีความจําเปนอยางยิ่งตอ ผลการรักษาที่ดี