          The objectives of this quasi-experimental research were to study the effects of a foot care program for moderate risk foot ulcers of Type 2 Diabetes Mellitus patients on foot care behaviors and numbness points on sole of the foot of Type 2 Diabetes Mellitus patients at Samrong Thap Community hospital and Health promotion hospital in Samrong Thap district network, Surin province. A sample of sixty patients was selected by purposive sampling technique as inclusion criteria and randomly assigned to be in the experimental group (n = 30) and the comparison group (n = 30). The experimental tool was the foot care program for risk foot ulcer of Type 2 Diabetes Mellitus which was developed based on the PRECEDE-PROCEED Model. The data collecting tools were 1) monofilament and 2) the questionnaire including two parts: (1) general data of the patients, and (2) foot care behaviors of Type 2 Diabetes Mellitus patients. The reliability coefficient of part two was 0.79. Data were analyzed by descriptive statistics, Chi-square test, t-test, Mann-Whitney U test  and Wilcoxon Signed-Ranks test. The results showed as follows. (1) After using the program, foot care behaviors of the experimental group was significantly higher than before (p < .001) and higher than the comparison group (p < .001). (2) After using the program, the numbness points on sole of the foot of the experimental group was significantly less than before and less than the comparison group (p < .05).
          การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการดูแลเท้าผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่เสี่ยงต่อการเกิดแผลที่เท้าต่อพฤติกรรมการดูแลเท้าและจำนวนจุดที่รู้สึกชาบริเวณฝ่าเท้าของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่เสี่ยงต่อการเกิดแผลที่เท้า ในโรงพยาบาลสำโรงทาบ และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลเครือข่ายอำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 60 คน เลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์ในการคัดเข้าศึกษา และสุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 30 คน เครื่องมือการทดลองเป็นโปรแกรมการดูแลเท้าผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่เสี่ยงต่อการเกิดแผลที่เท้าที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยใช้รูปแบบพรีซีด-โพรซีด  เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ 1) โมโนฟิลาเมนท์ และ 2) แบบสอบถาม มี 2 ส่วน ได้แก่ (1) ข้อมูลทั่วไป และ (2) พฤติกรรมการดูแลเท้าในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2  ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค 0.79  วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา  การทดสอบไคสแควร์ การทดสอบที การทดสอบแมนวิทนีย์ยู และวิลคอกซันซายแรงค์  ผลการศึกษาพบว่า (1) หลังใช้โปรแกรม ฯ พฤติกรรมการดูแลเท้าของกลุ่มทดลองดีกว่าก่อนใช้โปรแกรม ฯ และดีกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 และ (2) หลังใช้โปรแกรม ฯ จำนวนจุดที่รู้สึกชาบริเวณฝ่าเท้าของกลุ่มทดลองน้อยกว่าก่อนใช้โปรแกรม ฯ และน้อยกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05