The purposes of this study were to study the effects of a developethe Inhibitory control based on Thai traditional game training program in elementary school students and to test the effectiveness.The sample was 60 students of Watnuenpra School, Rayong in the 2018 academic year. The sample was randomized by using sample random sampling into 2 groups. Experimental groups and control groups. Each group consisted of 30 students. The research instruments were 1) The Inhibitory control base on Thai traditional game training program in elementary school students and 2) Go/No Go Task. The experimental group received the program 2 times per week and the control group received the regular instruction from the school in the same period. The assessments were done in 3 phases: pretest, posttest and follow-up phase. The data were statistically analyzed by utilizing a repeated measures analysis of variance and paired-different test by Bonferroni method. The results revealed that the interaction between the experimental methodology and the duration of the experiment were found statistically significant at .05 level. Students in the experimental group had the mean score of inhibitory control higher thanthose in the control group in the posttest and follow-up with statistically significant at .05 level. Students in the experimental group had the mean score of inhibitory control in the posttest and follow-up higher than the pretest with statistically significant at .05 level. It was concluded that the inhibitory control based on Thai traditional game training program in elementary school students had the effectiveness on enhancing inhibitory control in elementary school students.
การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาโปรแกรมการเล่นพื้นบ้านเพื่อเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งในนักเรียนประถมศึกษา และทดสอบประสิทธิผลของโปรแกรมการเล่นพื้นบ้านเพื่อเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งในนักเรียนประถมศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดเนินพระ จังหวัดระยอง จำนวน 60 คน สุ่มอย่างง่ายและแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่ม ควบคุม กลุ่มละ 30 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมการเล่นพื้นบ้านเพื่อเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และ 2) แบบทดสอบ Go/No Go กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการเล่นพื้นบ้านเพื่อเสริมสร้างการควบคุมยับยั้ง จำนวน 8 ครั้ง ครั้งละ 50 นาที สัปดาห์ละ 2 ครั้ง รวมทั้งสิ้น 4 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการเรียนการสอนปกติ จากทางโรงเรียน การประเมินการควบคุมยับยั้งแบ่งเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ก่อนทดลอง หลังทดลอง และระยะติดตามผล 3 สัปดาห์สถิติที่ใช้คือการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำหนึ่งตัวแปร ระหว่างกลุ่มและหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่ม และทดสอบความแตกต่างรายคู่แบบ Bonferroni ผลการวิจัยพบว่า มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการทดลองกับระยะเวลาของการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นักเรียนที่ได้รับโปรแกรมการเล่นพื้นบ้านเพื่อเสริมสร้างการควบคุมยับยั้ง มีการควบคุมยับยั้งสูงกว่ากลุ่มควบคุมทั้งหลังทดลอง และเมื่อสิ้นสุดระยะติดตามผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และกลุ่มทดลองมีการควบคุมยับยั้งหลังทดลองและระยะ ติดตามผลสูงกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่า โปรแกรมการเล่นพื้นบ้านเพื่อเสริมสร้างการควบคุม ยับยั้งมีประสิทธิภาพในการเพิ่มทักษะการควบคุมยับยั้งในนักเรียนประถมศึกษา