Background and Objectives: Stroke likely makes the patients to have hemiplegia that affects their walking ability. Currently, there is no report on the ability of community participation in patients with stroke who walked with and without assistive devices. This study investigated and compared ability of community participation in these patients using walking speed and walking distance.Methods: Subjects were 42 independent ambulatory patients with stroke. They were divided into three groups according to the types of device used. All subjects were assessed for their walking ability using the 10-meter walk test (10MWT)  and 6-minute walk test (6MWT).Results: Subjects who walked without a walking device could walk at the fastest speed and longest distance, followed by those who walked with a single cane and multiple-legged cane, respectively. Their average comfortable speed ranged from 0.25-0.70 m/s, with the average fastest speed of 0.31-0.93 m/s and average distance of 78-238 meters.Conclusions: Walking ability of the subjects was obviously less than that required as a minimum level for community participation (a walking speed at least 0.80 m/s, a minimum walking distance of 332 meters). Therefore, apart from ability of independent walking, physical therapists need to improve walking ability in order to promote community participation of the patients.
หลักการและวัตถุประสงค์: ภาวะหลอดเลือดสมองมักทำให้ผู้ป่วยมีภาวะอัมพาตครึ่งซีกที่ส่งผลต่อความสามารถด้านการเดิน ปัจจุบันยังไม่มีรายงานระดับความสามารถในการเข้าร่วมในชุมชนในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่เดินโดยใช้หรือไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยเดิน การศึกษาครั้งนี้ได้ศึกษาและเปรียบเทียบความสามารถในการมีส่วนร่วมในชุมชนของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง โดยใช้การประเมินความเร็วและระยะทางในการเดินวิธีการศึกษา: อาสาสมัครเป็นผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่สามารถเดินได้เองจำนวน 42 ราย แบ่งเป็น 3 กลุ่มตามลักษณะอุปกรณ์ช่วยเดินที่ใช้อาสาสมัครทั้งหมดได้รับการประเมินความสามารถในการเดินโดยใช้การทดสอบการเดินระยะทาง 10 เมตร และระยะทางการเดินในเวลา 6นาทีผลการศึกษา: อาสาสมัครที่เดินโดยไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยเดินสามารถเดินได้เร็วและได้ระยะทางมากที่สุด รองลงมาคืออาสาสมัครที่เดินโดยใช้ไม้เท้าขาเดียวและไม้เท้าหลายขาตามลำดับ โดยอาสาสมัครในแต่ละกลุ่มสามารถเดินได้ด้วยความเร็วปกติเฉลี่ย 0.25-0.70 เมตร/วินาที ความเร็วสูงสุดเฉลี่ย 0.31-0.93 เมตร/วินาที และระยะทางเฉลี่ย78-238 เมตรสรุป: ความสามารถด้านการเดินของอาสาสมัครยังน้อยกว่าระดับความสามารถขั้นต่ำสำหรับการเข้าร่วมทำกิจกรรมในชุมชน(ความเร็วอย่างน้อย 0.80 เมตร/วินาที และระยะทางอย่างน้อย 332 เมตร) อย่างชัดเจน ดังนั้น นอกจากการพัฒนาความสามารถในการเดินเอง นักกายภาพบำบัดยังต้องให้ความสำคัญกับการพัฒนาความสามารถด้านการเดินเพื่อส่งเสริมความสามารถในการมีส่วนร่วมในชุมชนของผู้ป่วย