Background: Patients who were diagnosed with C7-T1 brachial plexus injury lost sensation in the area which was supplied by the sensory branch of the ulnar nerve. Neurotization or nerve transfer of the radial branch of the superficial radial nerve (RSRN) to the sensory branch of the ulnar nerve would provide the protective sensation method in these group of patients. Objectives: To study the feasibility in transferring the RSRN to the sensory branch of the ulnar nerve by studying the relationship between the arm length, nerves and branches of the superficial radial nerve (SBRN), in both male and female. Methods: To study 80 cadaver´s forearms, measuring arm length, the RSRN and the sensory branch of the ulnar nerve. Studying the number of SBRN branches and a suitable surgery procedure of nerve transfer surgery for both male and female by defining a clear reference point. The measurements were measured by the physician with intra-observer reliability test ICC>0.9. Results: The arm length was significantly related to the sensory branch of the ulnar nerve (p = 0.001) but there was no significant change relating to the radial nerve (RSRN) (p = 0.439). The SBRN from both male and female had two branches and were suitable for the surgical procedure. Conclusions: Nerve transfer of the radial branch of the superficial radial nerve (RSRN) to the sensory branch of the ulnar nerve was feasible, with no tension at the suture point. We found every cadaver had two branches of the superficial radial nerve (SBRN), with possible minor donor site deficit because it was compensated by the ulnar branch of the superficial radial nerve and median nerve.
บทนำ: ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่ามีการบาดเจ็บของ แขนงประสาทเบรเคียลระดับคอที่ 7 ถึงระดับอกที่ 1 (C7-T1 brachial plexus injury) จะมีการสูญเสียการรับความรู้สึก เพื่อป้องกันอันตราย (protective sensation) บริเวณมือด้าน ใน โดยเส้นประสาทที่รับความรู้สึกบริเวณนี้คือเส้นประสาทรับความรู้สึกอัลนา (sensory branch of the ulnar nerve) การรักษาโดยการผ่าตัดย้ายเส้นประสาท (neurotization หรือ nerve transfer) โดยใช้เส้นประสาทรับความรู้สึกส่วนตื้นของ เส้นประสาทเรเดียลไปเส้นประสาทรับความรู้สึกของเส้นประสาท อัลนา จะช่วยให้มีการรับความรู้สึกเพื่อป้องกันอันตรายได้ ถ้าเลือกวิธีผ่าตัดที่เหมาะสม วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความ เหมาะสมของการผ่าตัดย้ายเส้นประสาทรับความรู้สึกส่วนตื้น ของเส้นประสาทเรเดียลไปเส้นประสาทรับความรู้สึกของเส้น ประสาทอัลนา ศึกษาความสัมพันธ์ของความยาวแขนกับเส้น ประสาททั้งสอง และจำนวนสาขาของเส้นประสาทรับความ รู้สึกส่วนตื้นของเส้นประสาทเรเดียลทั้งเพศชายและหญิง วิธีการ: ศึกษาแขน 80 ข้างในร่างอาจารย์ใหญ่ วัดความยาว แขน เส้นประสาทรับความรู้สึกส่วนตื้นของเส้นประสาทเรเดียล และเส้นประสาทรับความรู้สึกของเส้นประสาทอัลนา จำนวน สาขาของเส้นประสาทรับความรู้สึกส่วนตื้นของเส้นประสาท เรเดียล และความเหมาะสมของการผ่าตัดย้ายเส้นประสาท ทั้งเพศชายและเพศหญิง กำหนดจุดอ้างอิงที่ชัดเจน โดยการ วัดด้วยแพทย์และมีการทดสอบความเที่ยง (intra-observer reliability) ICC>0.9 ผล: ความยาวแขนมีความสัมพันธ์อย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติกับ เส้นประสาทรับความรู้สึกของเส้นประสาท อัลนา (p = 0.001) แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับเส้นประสาท รับความรู้สึกส่วนตื้นของเส้นประสาทเรเดียล (p = 0.439) เส้น ประสาทรับความรู้สึกส่วนตื้นของเส้นประสาทเรเดียลมี 2 สาขา และมีความเหมาะสมในการผ่าตัดทุกร่างทั้งเพศชายและเพศ หญิง สรุป: การผ่าตัดย้ายเส้นประสาทรับความรู้สึกส่วนตื้น ของเส้นประสาทเรเดียลไปเส้นประสาทรับความรู้สึกของเส้น ประสาทอัลนาสามารถทำได้ โดยไม่มีความตึงที่จุดเย็บต่อ และ พบว่าทุกแขนของอาจารย์ใหญ่มีสาขาของเส้นประสาทรับความ รู้สึกส่วนตื้นของเส้นประสาทเรเดียลจำนวน 2 สาขา ซึ่งเป็นไป ได้ว่าจะเกิดความสูญเสียการรับความรู้สึก (donor site deficit) น้อยเนื่องจากมีการชดเชย (compensate) จากแขนงด้าน อัลนา (ulnar branch) ของเส้นประสาทรับความรู้สึกส่วนตื้น ของเส้นประสาทเรเดียล และ เส้นประสาทมีเดียน