          The correlational research aimed to investigate relationships among illness perception, self-esteem, physical activity and sleep disturbances in acute myocardial infarction survivors. One hundred and nine participants with acute myocardial infarction were recruited by purposive sampling. Participants were followed up at the out-patient departments of cardiovascular clinics from King Chulalongkorn Memorial Hospital and Police Hospital. The research included the demographic data questionnaire and the illness data form, a brief illness perception questionnaire, Rosenberg self-esteem scale, Duke activity status index, and general sleep disturbance scale. Data were analyzed using descriptive statistics and Pearson’s product moment correlation coefficient.
          The results were as follows: 1) 40.4% of acute myocardial infarction survivors had sleep disturbances; 2) illness perception was positively correlated with sleep disturbances in acute myocardial infarction survivors (r= .666); 3)self-esteem and physical activity were negatively correlated with sleep disturbances in acute myocardial infarction survivors (r= -.425, -.483). It is recommended that the results of this study be used as a foundation for planning and promoting sleep in acute myocardial infarction survivors.
          การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงความสัมพันธ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง     การรับรู้ความเจ็บป่วย ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง การมีกิจกรรมทางกาย กับความแปรปรวนในการ      นอนหลับของผู้รอดชีวิตจากโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน กลุ่มตัวอย่างคือ บุคคลที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันครั้งแรกเมื่อ 1-6 เดือนก่อน ที่มาเข้ารับการตรวจที่แผนกผู้ป่วยนอก คลินิกโรคหัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์และโรงพยาบาลตำรวจ จำนวน 109 คน โดยกลุ่มตัวอย่างได้มาจากการเลือกแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลการเจ็บป่วย แบบสอบถามการรับรู้เกี่ยวกับความเจ็บป่วย แบบสอบถามความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง แบบสอบถามกิจกรรมทางกาย และแบบสอบถามความแปรปรวนในการ    นอนหลับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
         ผลการศึกษาพบว่า 1) ร้อยละ 40.4 ของผู้รอดชีวิตจากโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันมีความแปรปรวนในการนอนหลับ 2) การรับรู้ความเจ็บป่วยมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความแปรปรวนในการนอนหลับของผู้รอดชีวิตจากโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r= .666) 3) ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง และการมีกิจกรรมทางกายมีความสัมพันธ์ทางลบกับความแปรปรวนในการนอนหลับของผู้รอดชีวิตจากโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05  (r= -.425 และ -.483) ตามลำดับ ข้อเสนอแนะผลการวิจัยนี้จะสามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการวางแผนส่งเสริมการนอนหลับให้มีความเหมาะสมกับผู้รอดชีวิตจากโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน