The objective of this action research was to develop guidelines for the prevention of non-communicable diseases in preschool children risk group among care giver through community. The target group consisted of 24 care giver children in the non-communicable diseases risk group, six village health volunteers and two officials from Health Promoting Hospital. The situation analysis. The tools used in this research interviews, in-depth interview and discussion group guidelines and the record of the observation of the participation in the activities. Content analysis was employed to analyze qualitative data and descriptive statistics were used to analyze quantitative data.
The study results revealed: 1. The situation analysis of the risk of preschool care giver children group included low knowledge of non-communicable diseases in preschool children and self-efficacy and inappropriate health care behavior. 2. The brainstorming meeting was held for planning development of practice guideline for prevention of non-communicable diseases preschool children risk group among care giver through community participation. The guideline was as follows: 1) improve knowledge of non-communicable diseases, 2) improve self-efficacy, 3) organize activities to improve health care behaviors, 4) having home visits and follow-up through the social network 3. The result after the development: the risk of preschool care giver children group, s knowledge, self-efficacy and health care behaviors were increased significantly (p < .05). An effective model for the prevention of non-communicable diseases preschool children risk group among care giver in community was developed.
การวิจัยเชิงปฏิบัติการครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการป้องกันการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในเด็กก่อนวัย เรียนกลุ่มเสี่ยงของผู้ดูแลแบบมีส่วนร่วมของชุมชน กลุ่มผู้ร่วมดำเนินการวิจัย คือ ผู้ดูแลเด็กก่อนวัยเรียนกลุ่มสี่ยงโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง จำนวน 24 คน อาสาสมัครสาธารณสุขหมู่บ้านจำนวน 6 คน และเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลจำนวน 2 คน รวบรวม ข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติพรรณนาและ Paired sample t-test
ผลการศึกษาพบว่า 1. ผู้ดูแลมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในเด็กก่อนวัยเรียนไม่เพียงพอ ขาดการรับรู้ ความสามารถของตนเอง มีพฤติกรรมการเลี้ยงดูด้านสุขภาพไม่เหมาะสม และต้องการที่จะเรียนรู้แนวทางในการป้องกันโรคไม่ติดต่อ เรื้อรัง 2. กลวิธีในการพัฒนารูปแบบการจัดการป้องกันการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในเด็กก่อนวัยเรียนกลุ่มเสี่ยงของผู้ดูแลแบบมีส่วน ร่วมของชุมชน ได้แก่ 1) ส่งเสริมความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในเด็กก่อนวัยเรียน 2) สร้างการรับรู้ความสามารถของ ตนเอง 3) ส่งเสริมทักษะการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการเลี้ยงดูเด็กด้านสุขภาพ และ 4) การสร้างเครือข่ายความร่วมมือในชุมชนใน การป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง 3. ผลการดำเนินการ ผู้ดูแลเด็กก่อนวัยเรียนกลุ่มเสี่ยงมีความรู้เกี่ยวกับโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในเด็ก ก่อนวัยเรียนเพิ่มขึ้น การรับรู้ความสามารถของตนเองเพิ่มขึ้น และมีพฤติกรรมการเลี้ยงดูเด็กด้านสุขภาพโดยรวมเหมาะสมขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยภายหลังการพัฒนาได้รูปแบบการป้องกันการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในเด็กก่อนวัยเรียน สำหรับผู้ดูแลเด็กกลุ่มเสี่ยงในชุมชนที่เหมาะสมและสอดคล้องกับวิถีชีวิตและบริบทในชุมชน