This phenomenological research aimed to explore the experience of determining participation in elderly club activities of older people living in the urban areas. The participants were 30 older people, both members and non-members of the elderly clubs living in Phitsanulok in 2018. Data were collected by using in-depth interviews. Data were analyzed by using the Giogi’s method.
The results of the study showed that factors of determining participation in the activities could be categorized into 2 main factors: 1) persuasion of others including friends, health care providers, and family members, and 2) perceptions that it would be useful for themselves such as gaining knowledge for self-care, making friends, and having fun. Reasons of choosing not to participate in activities could be categorized into 2 main factors: 1) having responsibilities or routine work to do or taking care of family members, and 2) services from the club did not meet their needs, such as incomprehensive public relations, not providing a shuttle bus for members, and limited types of activities.
The researchers have the following suggestions: 1) encourage elders and families to realize the importance of participating in social activities, 2) expand the area for activities of the club, and 3) increase the variety of activities, public relations channels, and facilitation of the shuttle bus for those who want to participate.
การวิจัยเชิงคุณภาพแบบปรากฎการณ์วิทยานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์การตัดสินใจเข้าร่วมและไม่เข้าร่วมกิจกรรมชมรมผู้สูงอายุ ของผู้สูงอายุที่อาศัยในเขตเมือง ผู้ให้ข้อมูล คือ ผู้สูงอายุที่เป็นและไม่เป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุ เขตเทศบาลนครพิษณุโลก ปี พ.ศ. 2561 จำนวน 30 คน  เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีของจีออจี                       
ผลวิจัยพบว่า สาเหตุที่ทำให้ผู้สูงอายุเขตเมืองตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรมชมรมผู้สูงอายุ มี 2 ปัจจัย คือ 1) การชักชวนของผู้อื่น เช่น เพื่อน บุคลากรทางสุขภาพ และสมาชิกในครอบครัว 2) เห็นว่ามีประโยชน์กับตนเอง คือ ได้ความรู้เพื่อดูแลตนเอง ได้เพื่อนและได้รับความสนุกสนาน ส่วนสาเหตุที่ทำให้ผู้สูงอายุเขตเมืองตัดสินใจไม่เข้าร่วมกิจกรรมชมรมผู้สูงอายุ มี 2 ปัจจัย คือ 1) การมีภาระรับผิดชอบ คือ มีงานประจำที่ต้องทำ และมีภาระในการดูแลสมาชิกในครอบครัว และ 2) การบริการของชมรมยังไม่สอดคล้องกับความต้องการ เช่น การประชาสัมพันธ์ที่ไม่ทั่วถึง และขาดการอำนวยความสะดวกด้านรถรับ-ส่ง และกิจกรรมที่ไม่หลากหลาย
ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะ ดังนี้ 1) ส่งเสริมให้ผู้สูงอายุและครอบครัวตระหนักถึงความสำคัญของการเข้าร่วมกิจกรรมทางสังคม 2) ขยายพื้นที่ในการทำกิจกรรมของชมรม และ3) เพิ่มกิจกรรมให้หลากหลายขึ้น เพิ่มช่องทางการประชาสัมพันธ์ และอำนวยความสะดวกในการรับ-ส่งผู้สูงอายุที่ต้องการเข้าร่วมกิจกรรม