This research was a quasi-experiment with one-group pretest-posttest design. The purpose of this research was to study the effect of meditation program in promoting emotional quotient of the first year Nursing Students in Phetchaburi Rajabhat University by comparison mean pretest-posttest scores. This program based on the Observational learning’s concept process which based on social cognitive learning theory of Bandura were used as the conceptual frameworks to develop the program. The study sample consisted of 64 first year nursing students in Phetchaburi Rajabhat University. The research tool was the meditation program, which tested to ensure content validity by a panel of five experts before their implementation. Emotional Intelligence Assessment2 was used to collect data at three time points: pre-test, post-test, and at one-month follow up. The reliability of the questionnaires was confirmed with Cronbach’s alpha coefficients at .89. Data were analyzed using Repeated Measure Analysis of Variance and Bonferroni’s statistic.
The findings of the study revealed that the study sample’s mean post- test scores of emotional quotient obtained immediately after the experiment and at one-month follow up were statistically significantly higher than the mean pre-test score (p <.05).
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียว วัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผล ของการใช้โปรแกรมการฝึกสมาธิต่อความฉลาดทางอารมณ์ของนักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี โดยเปรียบเทียบคะแนนก่อนและหลังเข้าร่วมการทดลอง และใช้กระบวนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้ โดยการสังเกต (Observational learning) ซึ่งเป็นแนวคิดที่มีพื้นฐานมาจากทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมเชิงพุทธิปัญญา (Social Cognitive Learning Theory) ของ Bandura กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 1 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จำนวน 64 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ โปรแกรมการฝึกสมาธิสำหรับนักศึกษา คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ได้รับการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน ก่อนนำไปใช้ในการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์ของกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข ได้ค่าความเที่ยง .89 เก็บข้อมูลก่อนทดลอง หลังการทดลองทันที และระยะติดตามผล 1 เดือน วิเคราะห์ ข้อมูลโดยใช้สถิติ Repeated Measure Analysis of Variance และวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ด้วย วิธีของ Bonferroni
ผลการวิจัย พบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนความฉลาดทางอารมณ์ของนักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏ เพชรบุรี ที่ได้รับโปรแกรมการฝึกสมาธิ ทันทีเมื่อสิ้นสุดการทดลอง และระยะติดตามผล 1 เดือน สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05