Background : Extracorporeal shock wave lithotripsy (ESWL) is the standard treatment for urinary stones, which mainly uses fluoroscopy to determine the location of stones. Developing using ultrasound to determine the location of stones instead of traditional methods will be useful so that patients and doctors do not have to be exposed to X-rays from the use of fluoroscopy.
Objective : To compare the efficacy and safety of ultrasound and fluoroscopy to guide in extracorporeal shock wave for treatment of renal and upper ureteral calculi.
 Methods : This study was a single-center study, randomized, non-inferiority trial in 154 patients who had radiopaque renal and upper ureteral calculi. Patients were randomly assigned to an ultrasound or fluoroscopy-guided SWL group. A standardized SWL protocol was used. The stone-free rate and the complications were compared.
Results : Stone size and location, age, and body mass index were comparable between groups. The stone-free rate was 80.5% in the ultrasoundguided group compared to 81.8% in the fluoroscopy-guided group (p = 0.837). These results were not significantly different and proved to be non-inferior based (p = 0.037). The complication rate (gross hematuria) was 31.6% in the ultrasound-guided group compared to 38.2% in the fluoroscopy-guided group (p = 0.395). No patients had serious complications.
Conclusions : Our study demonstrated that the clinical results of ultrasound-guided SWL were not inferior to the effects of fluoroscopy-guided SWL, while no ionizing radiation is needed.
บทนำ : การสลายนิ่วเป็นการรักษานิ่วที่เป็นมาตรฐาน ซึ่ง ส่วนใหญ่จะใช้เอกซเรย์ฟลูโอโรสโคปี้ในการระบุตำแหน่งของนิ่ว การพัฒนาโดยใช้อัลตราซาวนด์ในการระบุตำแหน่งของนิ่วแทนวิธี ดั้งเดิม จะมีประโยชน์ทำให้ผู้ป่วยและแพทย์ไม่จำเป็นต้องสัมผัสกับ รังสีเอกซเรย์จากการใช้เอกซเรย์ฟลูโอโรสโคปี้
วัตถุประสงค์ : เพื่อ เปรียบเทียบประสิทธิผล และความปลอดภัยการใช้อัลตราซาวนด์ และการใช้เอกซเรย์ฟลูโอโรสโคปี้ในการระบุตำแหน่งของนิ่ว ระหว่างการสลายนิ่วในไตและนิ่วในท่อไตส่วนต้น
วิธีการ : การศึกษานี้เป็นการศึกษาในสถาบันเดียวแบบสุ่มที่แสดงความไม่ด้อย กว่า (non-inferiority trial) ในผู้ป่วยจำนวน 154 รายที่เป็นนิ่ว ชนิดมองเห็นได้จากเอกซเรย์ (radiopaque) ในไตและในท่อไต ผู้ป่วยจะได้รับการสุ่มเพื่อแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกจะใช้อัลตราซาวนด์ และกลุ่มที่สองใช้เอกซเรย์ฟลูโอโรสโคปี้ในการระบุตำแหน่งนิ่ว โดยประเมินอัตราความสำเร็จในการสลายนิ่ว อัตราที่นิ่วหลุด และ ผลข้างเคียงของการสลายนิ่วเพื่อเปรียบเทียบทั้งสองกลุ่ม
ผล : ขนาดนิ่ว ตำแหน่งนิ่ว อายุ เพศ ค่าดัชนีมวลกายของทั้งสองกลุ่ม ไม่แตกต่างกัน อัตรานิ่วหลุด (stone free rate) ของกลุ่มที่ใช้ อัลตราซาวนด์ระบุตำแหน่งนิ่วคิดเป็นร้อยละ 80.5 เปรียบเทียบกับ กลุ่มที่ใช้ เอกซเรย์ฟลูโอโรสโคปี้คิดเป็นร้อยละ 81.8 (p = 0.837) ซึ่ง ไม่มีความแตกต่างกัน จากผลการศึกษานี้พบว่าการใช้อัลตราซาวนด์ ไม่ด้อยกว่ากลุ่มที่ใช้เอกซเรย์ฟลูโอโรสโคปี้เพื่อระบุตำแหน่งนิ่ว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value = 0.037) อาการปัสสาวะเป็น เลือดซึ่งเป็นผลข้างเคียงที่พบบ่อยของการสลายนิ่ว ในกลุ่มที่ใช้ อัลตราซาวนด์ระบุตำแหน่งนิ่วพบร้อยละ 31.6 เทียบกับกลุ่มที่ใช้ เอกซเรย์ฟลูโอโรสโคปี้พบร้อยละ 38.3 ก็ไม่มีความแตกต่างกันอย่าง มีนัยยสำคัญทางสถิติเช่นกัน โดยในทั้งสองกลุ่มไม่พบว่ามีผู้ป่วยที่มี ผลข้างเคียงที่รุนแรง
สรุป : จากผลการศึกษาพบว่า การสลายนิ่วโดย ใช้อัลตราซาวนด์ให้ประสิทธิผลไม่ด้อยกว่าเอกซเรย์ฟลูโอโรสโคปี้ เพื่อระบุตำแหน่งนิ่วในการสลายนิ่วในไตและนิ่วในท่อไตส่วนต้น โดย มีข้อดีที่เหนือกว่าคือการที่ผู้รักษาและผู้ป่วยไม่จำเป็นต้องสัมผัสกับ รังสีเอกซเรย์จากการใช้เอกซเรย์ฟลูโอโรสโคปี้