This descriptive study aimed to compare ecological factors and herbal use in persons with type 2 diabetes mellitus between urban and rural communities. The participants included 300 persons with type 2 diabetes mellitus, were  purposively selected. Bronfenbrenner’s Ecological Model was used to guide the conceptual framework of this study. Instruments included demographic questionnaire, herbal use questionnaire, health literacy questionnaire, self-care behaviors questionnaire, and social support in persons with type 2 diabetes mellitus questionnaire. Data were analyzed using Mann-Whitney U test and Chi–square test. Results revealed as follows. 1) There were no significant differences in overall health literacy and subscales including functional, interactive and critical parts, social support, and herbal use in people with type 2 diabetes mellitus between urban and rural communities (p > .05). 2) Self-care behaviors in total and foot care and hygiene subpart, had significant differences (p < .05). 3) Self-care behaviors in the subparts of exercise, food consumption behaviors and medication taking were not significantly different (p > .05). 
การวิจัยเชิงบรรยายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบปัจจัยเชิงนิเวศวิทยาและการใช้สมุนไพรของผู้เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 ในชุมชนเมืองและชนบท กลุ่มตัวอย่างคือผู้เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 จำนวน 300 คน เลือกแบบเจาะจง ใช้กรอบแนวคิดระบบนิเวศวิทยาของบรอนเฟรนเบนเนอร์ เครื่องมือวิจัย ได้แก่  แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล พฤติกรรมการใช้สมุนไพรในการรักษาโรคเบาหวาน  ความรอบรู้ด้านสุขภาพสำหรับผู้เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 การจัดการตนเอง และแรงสนับสนุนทางสังคมในการใช้พืชสมุนไพรเพื่อการรักษาโรค เบาหวาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้  Mann-Whitney U test และ Chi–square test ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 ในชุมชนเมืองและชนบท มีค่าเฉลี่ยความรอบรู้ด้านสุขภาพโดยรวมและรายด้านของสุขภาพขั้นพื้นฐาน ปฏิสัมพันธ์ และวิจารณญาณ รวมทั้งแรงสนับสนุนทางสังคม และการใช้พืชสมุนไพรเพื่อการรักษาเบาหวาน ไม่แตกต่างกัน (p > .05) 2) การจัดการตนเองโดยรวม และด้านการดูแลเท้าและสุขอนามัย มีความแตกต่างกัน (p < .05) และ 3) การจัดการตนเองด้านการออกกำลังกาย ด้านการรับประทานอาหารและด้านการรับประทานยาไม่แตกต่างกัน (p > .05)  