This research was a one group pretest-posttest quasi-experimental design. The purposes of the study here to examine the effectiveness of the “Earthquake Preparation Program” for students, teacher and staff in elementary schools in high risk areas in Chiang Rai on knowledge about earthquakes and survival in earthquake situations, self-efficacy perception and behavior in coping with simulated earthquake situation. Randomly selected by 1 school consisting of 36 students, teacher and staff. The sample received the preparation program for the earthquake situation of 2 ½ days. Data more collected by using the earthquake knowledge and survival questionnaire, self-efficacy in perception for earthquake questionnaire and the behavior observation form to simulated earthquake simulations. Data was collected immediately after receiving the program and repeated measurements in the 3rd and 6th months after the program participation. Repeated measure ANOVA was used to analyze the data. The results showed that students, teachers and staff group; there were statistically significant higher mean scores of knowledge, self-efficacy perception, and behavior in coping earthquake simulated situation immediately right after receiving the program, while after 3 months and after 6 months than prior participating in the program at p value < .01. The results of the research can be used as a guideline for nurses in disaster management to prepare for the earthquake preparedness training for schools. In addition for the results of the research can improve nursing competency to have skills in school disaster management effectively.
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบ 1 กลุ่ม วัดก่อนและหลัง มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบประสิทธิผลของโปรแกรม การเตรียมความพร้อมของนักเรียน ครู และบุคลากรในโรงเรียนระดับประถมศึกษาในพื้นที่เสี่ยง จังหวัดเชียงรายต่อความรู้เกี่ยวกับ แผ่นดินไหวและการเอาตัวรอดในสถานการณ์แผ่นดินไหว การรับรู้ความสามารถของตนเองในการเตรียมพร้อมรับสถานการณ์แผ่น ดินไหว และพฤติกรรมการเผชิญสถานการณ์แผ่นดินไหวจำลอง ทำการสุ่มอย่างง่าย จำนวน 1 โรงเรียน ประกอบด้วยนักเรียน ครู และบุคลากรของโรงเรียนจำนวน 36 คน กลุ่มตัวอย่างได้รับโปรแกรมการเตรียมความพร้อมเพื่อรับสถานการณ์แผ่นดินไหว ใช้ระยะ เวลาดำเนินการ 2 ½ วัน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบแบบสอบถามความรู้เกี่ยวกับแผ่นดินไหวและการเอาตัวรอดในสถานการณ์ แผ่นดินไหว แบบสอบถามการรับรู้ความสามารถของตนเองในการเตรียมพร้อมรับสถานการณ์แผ่นดินไหวจำลอง และแบบสังเกต พฤติกรรมการเผชิญสถานการณ์แผ่นดินไหวจำลอง และมีการเก็บรวบรวมข้อมูลทันทีหลังได้รับโปรแกรม และวัดซ้ำในเดือนที่ 3 และเดือนที่ 6 หลังการเข้าร่วมโปรแกรม วิเคราะห์โดยการทดสอบ Repeated measure ANOVA ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มนักเรียน ครู และบุคลากรมีความรู้เกี่ยวกับแผ่นดินไหวและการเอาตัวรอดในสถานการณ์แผ่นดินไหว การรับรู้ความสามารถของตนเองใน การเตรียมพร้อมรับสถานการณ์แผ่นดินไหวจำลอง และมีคะแนนพฤติกรรมการเผชิญสถานการณ์แผ่นดินไหวจำลองสูงขึ้น อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ผลการวิจัยสามารถใช้เป็นแนวทางสำหรับพยาบาลในการจัดสาธารณภัยเพื่อเตรียมพร้อมรับแผ่นดินไหวให้กับโรงเรียน และสามารถนำผลการวิจัยไปพัฒนาสมรรถนะบุคลากรทางการพยาบาลให้มีทักษะในการจัดการ สาธารณภัยโรงเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป