          The objectives of this quasi-experimental research were to compare self-care behavior, blood sugar and blood pressure of an experimental group before and after experiment, and after experiment between the experimental group and the comparison group. The sample of 70 Diabetes Mellitus patients who could not control blood sugar, attended at the chronic disease clinic in Non Mi and Phon Ngam subdistrict health promoting hospital, Kut Chum district, Yasothon province, were selected by the purposive sampling technique and equally divided into the experimental group and the comparison group using matched-pairs method. The research  tools were:  1)  the Self-care Behavior Development Program based on Orem’s self-care theory,  2) a questionnaire on  general data and  self-care behavior,  its  CVI was  0.96 and Cronbach’ s alpha coefficient was  0.92,  3) glucometer and digital sphygmomanometer.  Data were analyzed by descriptive statistics,  t-test, Wilcoxon Matched -Pairs Signed  rank  test, and Mann-Whitney U test. The results found as follows. 1) After experiment, overall self-care behaviors of the experimental group was significantly higher than before experiment and increase more than the comparison group (p < .05).  Self-care behaviors on the subparts of eating and exercise  of the experimental group were significantly higher than before experiment and the comparison group, but there was no  significant difference  on the subpart of taking medicine. 2) After experiment, blood sugar from finger tip and HbA1C of the experimental group were significantly lower than before experiment and the comparison group (p < .05). Systolic blood pressure of the experimental group was significantly lower than  before experiment, but it was not significantly different from the comparison group.  Diastolic blood pressure of the experimental group was significantly higher than before experiment, but it was not significantly different from the comparison group (p < .05).
          การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมดูแลตนเอง ระดับน้ำตาลในเลือด และความดันโลหิต ของผู้ป่วยโรคเบาหวานกลุ่มทดลอง ก่อนและหลังได้รับโปรแกรม และระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบหลังได้รับโปรแกรม กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ และมารับการรักษาที่คลินิกโรคเรื้อรัง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองหมีและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลโพนงาม อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร เลือกแบบเจาะจง  แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 35 คน โดยการจับคู่  เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นตามทฤษฎีการดูแลตนเองของโอเร็ม 2) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปและพฤติกรรมดูแลตนเอง  มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหา 0.96 ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค  0.92   3) เครื่องตรวจระดับน้ำตาลในเลือด  และเครื่องวัดความดันโลหิตชนิดดิจิทัล   วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา การทดสอบที   วิลคอกซันแมทซ์แพร์สซายน์แรงค์ และแมนวิทนีย์ยู ผลการวิจัย พบว่า 1)  หลังได้รับโปรแกรม กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมดูแลตนเองโดยรวม สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมและเพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ  มีพฤติกรรมดูแลตนเองด้านการรับประทานอาหารและการออกกำลังกายสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมและกลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05   ส่วนด้านการรับประทานยาไม่แตกต่างจากกลุ่มเปรียบเทียบ  2) หลังได้รับโปรแกรม กลุ่มทดลองมีระดับน้ำตาลในเลือดจากปลายนิ้ว น้ำตาลเฉลี่ยสะสม ต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรมและกลุ่มเปรียบเทียบ มีความดันโลหิตซีสโตลิกต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรม แต่ไม่แตกต่างจากกลุ่มเปรียบเทียบ มีความดันโลหิตไดแอสโตลิกสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรม แต่ไม่แตกต่างจากกลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05