The purpose of this two-group pretest-posttest quasi-experimental study was to examine the effectiveness of an emotional intelligence development program on the impulsive behavior of junior high school students in extended opportunity education schools in Bangkok. One hundred and sixty-eight participants were randomized equally into the experimental and control groups (84 in each group). The experimental group received the emotional intelligence development program that was developed based on the Bar-On model of the emotional intelligence factors of impulse control, along with the Kolb model of experiential learning, for a period of 4 weeks, while the control group was treated normally. The research instruments were: 1) the emotional intelligence development program; 2) a general information questionnaire; and 3) the Barratt Impulsiveness Scale (BIS11) translated into Thai. The Cronbach’s alpha coefficient for the BIS-11 was .75. General data were analyzed using descriptive statistics, comparing the average impulsive behavior scores in the experimental group before and after the program using dependent t-test, and comparing the average impulsive behavior scores after the program between the experimental group and the control group with independent t-test.
After the experiment the average impulsive behavior score for the experimental group (M = 59.05, SD = 9.87) was lower than before the program (M = 68.18, SD = 6.08) and the control group (M = 69.57, SD = 5.365) at a statistical significance (p<.05).
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่ม วัดผลก่อนและหลังการทดลองเพื่อ ศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรม พัฒนาความฉลาดทางอารมณ์เฉพาะเรื่องต่อพฤติกรรมหุนหันพลันแล่นของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนขยาย โอกาสทางการศึกษาในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่าง 168 คน มาจากการสุ่ม กลุ่มทดลอง 84 คน และกลุ่มควบคุม 84 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์เฉพาะเรื่อง ที่พัฒนาขึ้นจากทฤษฎีความฉลาดทางอารมณ์ของบาร์ออน (Bar-On) ในองค์ประกอบเรื่องการควบคุมความหุนหันพลันแล่น จัดกิจกรรมแบบการเรียนรู้จากประสบการณ์ ตามแนวคิดของ โกล (Kolb) ระยะเวลา 4 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ 1) โปรแกรมพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ เฉพาะเรื่อง 2) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป และ 3) แบบประเมินพฤติกรรมหุนหันพลันแล่นของบาเรทท์ แปลเป็นภาษาไทย ทดสอบ ความเที่ยงด้วยค่าสัมประสิทธิ์สัมพันธ์อัลฟาของครอนบาค เท่ากับ .75 วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติพรรณนา เปรียบเทียบ คะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมหุนหันพลันแล่นของกลุ่มทดลอง ก่อนและหลังการทดลองด้วยสถิติทดสอบค่าทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (Dependent t-test) และเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมหุนหันพลันแล่นหลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วย สถิติทดสอบค่าทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน (Independent t test)
ภายหลังการทดลอง คะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมพฤติกรรมหุนหันพลันแล่นของกลุ่มทดลอง (M = 59.05, SD = 9.87) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง (M = 68.18, SD = 6.08) และต่่ำกว่ากลุ่มควบคุม (M = 69.57, SD = 5.36) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05)