Background and objective: In December 2016, the Department of disease control has added Human-papillomavirus (HPV) vaccine into the national list of essential medicine. Because HPV vaccine is a new issue, there is still the limitation of knowledge for normal practice. Knowledge of HPV infection and vaccine are important for physicians to be able to give information and advice the patients and population. Major objective of this study; therefore; was to evaluate the knowledge about these topics of the forth to sixth year medical students and internships at Srinagarind hospital.
Methods: A descriptive study was conducted in the population of 452 forth to sixth year medical students and 82 internships. The sample size were 111 forth to sixth year medical students and 56 internships. The systematic sampling was done, use a self-administered questionnaire for evaluating the knowledge.     The results were described as central tendency; frequency and percentage.
Results: The median of study subjects age was 23. Percentage of male was 58.4. Response rate was 82.0 percent. From the total score of 19,the median score of forth to sixth year medical students was 11.0 (95%CI: (11.0, 11.0) with IQR of 4.0. The mean score of internships was 11.7 (95%CI: (10.7, 12.7) with S.D. of 9.0. 68.7 and 71.4 percent of forth to sixth year medical students and internships have passed the criteria respectively.
Conclusion: The proportion of forth to sixth year medical students and internships had sufficient knowledge was about   2 out of 3 in both groups
หลักการและวัตถุประสงค์: ในเดือนธันวาคม 2559 กรมควบคุมโรคได้บรรจุวัคซีนเอชพีวีลงในบัญชียาหลักแห่งชาติ เนื่องจากเป็นนโยบายใหม่จึงอาจมีข้อจำกัดด้านความรู้เพื่อการนำไปปฏิบัติจริงอย่างถูกต้อง     ความรู้เรื่องการติดเชื้อเอชพีวีและวัคซีนป้องกันจึงสำคัญต่อแพทย์ สามารถให้ความรู้คำแนะนำแก่ผู้ป่วยและประชาชนทั่วไปได้ ดังนั้น วัตถุประสงค์หลักของการศึกษานี้ เพื่อศึกษาความรู้เรื่องการติดเชื้อเอชพีวีและวัคซีนป้องกันของนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิก ปีที่ 4-6 (นศ.พ.คลินิก) และแพทย์เพิ่มพูนทักษะ
วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาจาก นศ.พ.คลินิก 452 ราย และแพทย์เพิ่มพูนทักษะ 84 ราย คำนวณขนาดตัวอย่างได้ นศ.พ. คลินิก 111 ราย และแพทย์เพิ่มพูนทักษะ 56 ราย สุ่มแบบเป็นระบบ ใช้แบบวัดความรู้เรื่องการติดเชื้อเอชพีวีและวัคซีน วิเคราะห์ข้อมูล แล้วนำเสนอผลโดยใช้ค่ากลาง ความถี่และร้อยละ
ผลการศึกษา: ค่ามัธยฐานอายุของ นศ.พ.คลินิก และแพทย์เพิ่มพูนทักษะ คือ 23 ปี เพศชายร้อยละ 58.4 อัตราตอบกลับร้อยละ 82.0 จากคะแนนเต็ม 19คะแนนในนศ.พ.คลินิกมีค่ามัธยฐาน 11.0 (95%CI: (11.0, 11.0)) IQR 4.0 ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 68.7 และ   แพทย์เพิ่มพูนทักษะมีค่ามัธยฐาน 12.0 (95%CI: (11.0, 13.0)) IQR 5.0 ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 71.4
สรุป: สัดส่วนของนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิกและแพทย์เพิ่มพูนทักษะที่มีความรู้ผ่านเกณฑ์และเพียงพอมีอยู่ประมาณ 2 ใน 3 ส่วนทั้ง 2 กลุ่ม