A cross sectional study was carried out to determine the relationship between factors in alcoholic patients ,including number of times a patient visits the dentist in 1 year, duration of alcohol addiction, cognitive impairment (MoCA - T score) and scores on oral health knowledge with dental caries in this group of patients. The participants that received alcoholic treatment in the wards of PMNIDAT, and 330 patients were selected by (Purposive sampling technique). Data were collected between December 1, 2012 and December 31, 2014 by using 1) questionnaire about the factors associated with dental caries in patients with alcohol which its confidence (Validity) = 0.84, 2) an assessment of alcohol patient’s cognitive impairment, (MoCA - T score) and 3) standard oral examination records. Quantitative data were using analyzed percentage, average, and standard deviation. Statistical analysis was done by Chi-square Test (χ2 ).The study found that 94.55% were male and 5.45% were female, average age was 42.19 + 9.41 years, 33.94% were married, 41.52 % were single, 52.72% of patients graduated secondary level. Mean Duration of alcohol addiction was 14.09 + 8.61, years, and mean DMFT (caries index) was 9.75 + 7.44. 63.94 % of the patients got high scores on oral health knowledge and 49.35 % of the patients have cognitive impairment. 60.61% had never been to the dentist and found that relationship between number of times that the patient visit the dentist in 1 year and dental caries, a significant level of 0.001 (χ2 = 0.21), as well as duration of alcohol addiction and cognitive impairment are associated with dental caries, a significant level of 0.05 (χ2 = 0.21, 0.12 and 0.12). Knowledge score on oral health was not associated with dental caries (χ2 = -0.10). The results revealed that alcohol addiction for a long time, resulting in more caries which is associated with impaired cognitive status of alcoholic patients. However, there is no relationship between caries and the knowledge score on oral health of alcohol patients. The alcoholic patients who visit the dentist regularly have less dental caries than the patients who hardly go to the dentist.
การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบตัดขวาง มี วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่าง ๆ ในผู้ป่วยเสพติด สุรา ได้แก่ จำนวนครั้งที่ผู้ป่วยพบทันตแพทย์ต่อปี ระยะเวลาการเสพติด สุรา ความรู้ด้านทันตสุขภาพ และภาวะบกพร่องทางพุทธิปัญญา (MoCA - T score) กับการเกิดโรคฟันผุ ในผู้ป่วยเสพติดสุราที่เข้ารับการบำบัดรักษาใน หอผู้ป่วยสถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี ปีงบประมาณ 2555 - 2556 กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยเสพติดสุราที่เข้ารับการ บำบัดจำนวนรวม 330 ราย คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่ กำหนด เก็บข้อมูลระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 2555 - 31 ธันวาคม 2557 รวม 2 ปี ด้วยเครื่องมือการวิจัย 3 ชุด ได้แก่ 1) แบบสอบถามปัจจัยที่เกี่ยวข้อง กับการเกิดโรคฟันผุในผู้ป่วยเสพติดสุรา ที่ผู้ศึกษาประยุกต์มาจากเครื่อง มือมาตรฐาน มีค่าความเชื่อมั่น (Validity) = 0.84 2) แบบประเมินความ บกพร่องทางสมอง (MoCA - T score) และ3) แบบบันทึกการตรวจสภาวะ สุขภาพช่องปาก ซึ่งเป็นเครื่องมือมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วย จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ยค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ข้อมูลเชิงความสัมพันธ์ ใช้สถิติวิเคราะห์ Chi-square Test (χ2 )ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่เป็นเพศชายร้อยละ 94.55 เพศหญิง 5.45 อายุเฉลี่ย 42.19 + 9.41 ปี สถานภาพสมรส ร้อยละ 33.94 สถานภาพโสด ร้อยละ 41.52 จบการ ศึกษาระดับมัธยมศึกษา ร้อยละ 52.72 เสพติดสุรานาน 14.09 + 8.61 ปี มีค่าเฉลี่ย DMFT (ฟันผุ) = 9.75 + 7.44 คะแนนความรู้ด้านทันตสุขภาพ อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 63.94 ภาวะบกพร่องทางพุทธิปัญญาคิดเป็น ร้อยละ 49.35 และผู้ป่วยกลุ่มนี้ไม่เคยไปพบทันตแพทย์ มากที่สุดคิดเป็น ร้อยละ 60.61 และพบว่าจำนวนครั้งที่ผู้ป่วยไปพบทันตแพทย์ ระยะเวลาการ เสพติดสุรา มีความสัมพันธ์กับโรคฟันผุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 (χ2 = 0.21) และภาวะบกพร่องทางพุทธิปัญญาของผู้ป่วยมีความ สัมพันธ์กับโรคฟันผุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (χ2 = 0.12 และ 0.12 ตามลำดับ) ส่วนความรู้ด้านทันตสุขภาพไม่มีความสัมพันธ์กับโรคฟันผุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (χ2 = -0.10) จากการศึกษานี้ พบว่า การเสพติด สุราเป็นเวลานำนส่งผลให้เกิดโรคฟันผุมากขึ้น และมีความสัมพันธ์กับภาวะ บกพร่องทางพุทธิปัญญาของผู้ป่วยด้วย แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับระดับความรู้ ด้านสุขภาพช่องปากของผู้ป่วย ทั้งนี้ผู้ป่วยที่ไปพบทันตแพทย์เป็นประจำ จะเกิดโรคฟันผุน้อยกว่าผู้ที่ไม่ค่อยได้ไปพบทันตแพทย์