This quasi-experimental research aimed to study the effectiveness of discharge planning’s clinical nursing practice guideline on activity daily livings, hospital readmission and quality of life in ischemic stroke patients. The samples were divided into two groups: including 30 patients received usual care, and 30 patients received discharge planning’s clinical nursing practice guideline. Data analyzed using frequency, percentage, average score, standard deviation, and t-test statistics. The results found that the average age of ischemic stroke patients in the intervention group was 59 years old, most of participants were male with 56.7 percent, and married status was 80 percent. The participants in the intervention group showed activity daily livings and quality of life average scores after implementing the discharge planning intervention higher than the control group with significant difference (t40 = -2.629, p = .012 and t58 = -2.481, p = .016, respectively). However, hospital readmission of ischemic stroke patients found 2 cases while no hospital readmission was found in the intervention group after a 1-month follow-up but no significant difference (p = .150). Therefore, to develop the outcomes in taking care of ischemic stroke patients, nurses must have the appropriate and effective discharge planning’s clinical nursing practice guideline.
การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของแนวปฏิบัติการพยาบาลการวางแผนจำหน่ายต่อความ สามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน การกลับเข้ารักษาซ้ำในโรงพยาบาลและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดตีบ อุดตัน กลุ่มตัวอย่างแบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มที่ได้รับการวางแผนการจำหน่ายตามปกติ จำนวน 30 คนและกลุ่มที่ได้รับการใช้แนว ปฏิบัติการพยาบาลการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดตีบอุดตัน จำนวน 30 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจง ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดตีบอุดตัน กลุ่มทดลองอายุเฉลี่ย 59 ปี ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 56.7 สถานภาพสมรสคู่ ร้อยละ 80 มีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการ ปฏิบัติกิจวัตรประจำวันและคุณภาพชีวิตระยะหลังการทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t40 = -2.629, p = .012 และ t58 = -2.481, p = .016 ตามลำดับ) ส่วนการกลับเข้ารักษาซ้ำในโรงพยาบาลของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิด ตีบอุดตันของกลุ่มควบคุมพบจำนวน 2 ราย และกลุ่มทดลองไม่มีผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดตีบอุดตันกลับเข้ารักษาซ้ำในโรง พยาบาลภายใน 1 เดือน แต่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = .150) ดังนั้นเพื่อพัฒนาผลลัพธ์ในการดูแลผู้ป่วยโรคหลอด เลือดสมองชนิดตีบ อุดตัน พยาบาลควรมีปฏิบัติการพยาบาลการวางแผนการจำหน่ายที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ