Background and Objective: End stage renal disease (ESRD) patients treating with hemodialysis have lower quality of life (QOL) than normal population. However, no any study reports factors affecting QOL in ESRD patients living in the Northeast of Thailand where the culture, socio-economic status and food consumption behavior are different from previous studies.Method: A cross-sectional study of QOL by using SF36 questionnaire in hemodialytic patients treated at four hospitals of Kalasin province was performed. Clinical data and laboratory results were collected. Regression analysis model was used to examine factors associated with QOL.Results: 204 patients assessed QOL revealed the physical component scores (PCS) of 52 ? 19 points and mental component scores (MCS) of 57 ? 17 points. Factors related with physical part of QOL were age (0.36 point decreased per addition of one year), diabetes (3.3 points decreased) and MCS (score increase of 0.83 point per every MCS increasing). Factors associated with mental part of QOL were age (0.2 point increased per addition of one year), self pay for hemodialysis (3.9 points decreased) and PCS (score increase 0.75 point per every PCS increasing). PCS and MCS significantly related together (r=0.79, p<0.001).
หลักการและวัตถุประสงค์: ผู้ป่วยไตวายเรื้อรังที่ฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียมมีคุณภาพชีวิตที่ลดลงกว่าคนปกติ อย่างไรก็ตามยังไม่มีการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยที่อาศัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย ซึ่งมีบริบทต่างจากการศึกษาที่ผ่านมาทั้งในด้านวัฒนธรรมเศรษฐานะสภาพสังคมและพฤติกรรมการบริโภคอาหารวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาภาคตัดขวางในผู้ป่วยไตวายเรื้อรังทุกรายที่ฟอกเลือดในโรงพยาบาล 4 แห่งของจังหวัดกาฬสินธุ์ โดยใช้แบบสอบถาม SF36 ประเมินคุณภาพชีวิตและเก็บบันทึกข้อมูลพื้นฐานผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการและใช้การวิเคราะห์เชิงถดถอยเพื่อศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตผลการศึกษา: ผู้ป่วยที่ศึกษา 204 ราย มีคะแนนคุณภาพชีวิตด้านกายภาพและจิตใจ 52 ? 19 และ 57 ? 17 คะแนนตามลำดับปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตด้านกายภาพ ได้แก่ อายุ (คะแนนลดลง 0.36 ต่ออายุที่เพิ่ม 1 ปี) เบาหวาน (คะแนนลดลง 3.3) และคุณภาพชีวิตด้านจิตใจ (คะแนนเพิ่มขึ้น 0.83 ต่อทุกคะแนนด้านจิตใจที่เพิ่มขึ้น) ส่วนปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตด้านจิตใจ ได้แก่ อายุ (คะแนนเพิ่มขึ้น 0.2 ต่ออายุที่เพิ่ม 1 ปี) การเสียค่าใช้จ่ายเอง (คะแนนลดลง 3.9) และคุณภาพชีวิตด้านกายภาพ (คะแนนเพิ่มขึ้น 0.75 ต่อทุกคะแนนกายภาพที่เพิ่มขึ้น) โดยพบว่าคุณภาพชีวิตด้านกายภาพและด้านจิตใจมีความสัมพันธ์กันมาก (r=0.79, p<0.001)สรุป: ในการพัฒนาคุณภาพชีวิต ควรให้ความสำคัญเพิ่มขึ้นในกลุ่มผู้ป่วยสูงอายุ ผู้ป่วยเบาหวาน และควรดูแลด้านจิตใจควบคู่ไปกับการรักษาทางกาย