The aims of this research are to develop the online acceptance and commitment program to enhance inhibitory control of cyberbullying among adolescents and to test its effectiveness. The sample selected by the cluster sampling consists of sixty junior high school students (12-14 years old) who were currently studying at Banbung Uttasahakamnukhro School, Chonburi, Thailand. The subjects were divided into two groups (experimental and control groups) by using matched pairs of Cyberbullying questionnaire and Barratt Impulsiveness Scale. Each group had thirty students. The research instruments used in the research were Stroop Color and Word Test (SCWT), Barratt Impulsiveness Scale (BIS-11), and Cyberbullying questionnaire (CBQ), and the online acceptance and commitment program to enhance inhibitory control of cyberbullying for adolescents (ACT-ICCB). Data were analyzed by using Repeated-Measures analysis of variance: one between-subject variable and one within-subject variable, and Bonferroni method. The result showed that the students in the experimental group had a lower level of cyberbullying behaviors in the posttest and the follow-up period than that in the pretest period (p < .05). In addition, the finding revealed that the students in the experimental group had a lower level of cyberbullying behaviors in the posttest and the follow-up period than that in the control group (p < .05).
งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาและทดสอบประสิทธิผลของโปรแกรมเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งการกลั่นแกล้งทาง ไซเบอร์ด้วยทฤษฎีการยอมรับและพันธะสัญญาออนไลน์เพื่อเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งและลดพฤติกรรมการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์ ในวัยรุ่น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นจำนวน 60 คน ที่มีอายุ 12 -14 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่โรงเรียนบ้านบึง อุตสาหกรรมนุเคราะห์ ชลบุรี สุ่มแบ่งกลุ่มโดยการจับคู่คะแนนแบบสอบถามการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์และมาตรวัดความหุนหัน พลันแล่นเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) แบบทดสอบสตรูป 2) มาตรวัดความหุนหันพลัน แล่น 3) แบบสอบถามการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์ และ 4) โปรแกรมเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์ด้วยทฤษฎี การยอมรับและพันธะสัญญาออนไลน์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรม จำนวน 8 ครั้ง ครั้งละ 50 นาที ส่วนกลุ่มควบคุม ได้รับกิจกรรมการเรียนตามปกติ การประเมินการควบคุมยับยั้งและการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์แบ่งเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ก่อนทดลอง หลังทดลอง และระยะติดตามผล 3 สัปดาห์ วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่มและหนึ่งตัวแปรระหว่างกลุ่มและทดสอบความแตกต่าง รายคู่แบบบอนเฟอโรนี่ ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนกลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์ หลังทดลองและระยะติดตามผล ต่ำกว่า ก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 รวมถึงมีพฤติกรรมการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์หลังทดลอง และระยะติดตามผล ต่ำกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05