This predictive correlational study aimed to examine depressive symptoms, factors influencing, and factors predicting depressive symptoms of cyberbullying victims in middle-school students. The sample consisted of 300 participants. The instruments used for collecting the data were 1) demographic characteristics questionnaires; 2) the Center for Epidemiologic Studies- Depression Scale (CES-D) 3) the self -esteem scale; 4) coping strategies scale; 5) learning style questionnaires; 6) parenting style questionnaires; 7) family relationships questionnaires; 8) friendship intimacy questionnaires; 9) social support questionnaires and 10) social media addiction questionnaires. The reliability test of questionnaires 2- 10 were 0.90, 0.83, 0.84, 0.95, 0.85, 0.83, 0.83, 0.93, and 0.92, respectively. Data were analyzed using descriptive statistics, Spearman’s rank correlation coefficient, Pearson’s product correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis.
Study found that the mean score of depressive symptoms was 20.61. (M = 20.61, SD = 9.89).The result revealed the depressive symptoms were at a mild to moderate level. By examining the stepwise multiple regression for predicting depressive symptoms, the six factors that could predict depressive symptoms included emotion-focused coping (ß=-0.332, p < .001), neglectful parenting style (ß = 0.290, p < .001), more than 1 type of cyberbullying (ß = 0.243, p < .001), female (ß = 0.174, p < .001), problem-focused coping (ß = 0.165, p < .05) and perceived characteristics (introverted personality and sentimental) (ß = 0.127, p < .05). All six variables were able to predict depressive symptoms at 34.7%
The findings of this study showed that cyberbullying victims in middle-school students are a high risk group for depressive symptoms. Academic Administrator and Mental health professionals aimed at enhancing coping strategies to this population group.
การวิจัยเพื่อหาความสัมพันธ์เชิงทำนายครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอาการซึมเศร้า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับ อาการซึมเศร้า และปัจจัยทำนายอาการซึมเศร้าในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่ถูกระรานทางไซเบอร์ กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้น มัธยมศึกษาตอนต้นที่ถูกระรานทางไซเบอร์ จำนวน 300 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบประเมินอาการซึมเศร้า 3) แบบประเมินการเห็นคุณค่าในตนเอง 4) แบบประเมินการเผชิญปัญหา 5) แบบประเมินรูปแบบ การเรียนรู้ 6) แบบประเมินรูปแบบการเลี้ยงดู 7) แบบประเมินสัมพันธภาพในครอบครัว 8) แบบประเมินความผูกพันใกล้ชิดกับ เพื่อน 9) แบบประเมินการสนับสนุนทางสังคม และ 10) แบบประเมินการติดสื่อสังคมออนไลน์ ทดสอบความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม ชุดที่ 2-10 ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคได้เท่ากับ 0.90, 0.83, 0.84, 0.95, 0.85, 0.83, 0.83, 0.93 และ 0.92 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สเปียร์แมน สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และสถิติถดถอย พหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยอาการซึมเศร้าเท่ากับ 20.61 คะแนน (M = 20.61, SD = 9.89) ซึ่งอยู่ ในระดับเล็กน้อยถึงปานกลาง ปัจจัยที่ร่วมกันทำนายอาการซึมเศร้าโดยเรียงตามค่าทำนายสูงสุดไปต่ำสุด ดังนี้ การเผชิญปัญหาแบบ มุ่งเน้นจัดการกับอารมณ์ (ß = -0.332, p < .001) รูปแบบการเลี้ยงดูแบบปล่อยปละละเลย (ß = 0.290, p < .001) รูปแบบของ การถูกระรานทางไซเบอร์มากกว่า 1 รูปแบบ (ß = 0.243, p < .001) เพศหญิง (ß = 0.174, p < .001) การเผชิญปัญหาแบบมุ่ง เน้นจัดการกับปัญหา (ß = 0.165, p < .05) และการรับรู้ลักษณะของตนเองแบบชอบเก็บตัวและอารมณ์อ่อนไหว (ß = 0.127 p < .05) โดยร่วมกันทำนายอาการซึมเศร้าได้ร้อยละ 34.7
ผลการศึกษาครั้งนี้ แสดงให้เห็นว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่ถูกระรานทางไซเบอร์ เป็นกลุ่มที่มีโอกาสเกิดอาการ ซึมเศร้าได้ ผู้อำนวยการสถานศึกษาและบุคลากรทางด้านสุขภาพจิต ควรจัดให้มีบริการส่งเสริมสุขภาพจิตที่มุ่งเน้นความสามารถ ในการเผชิญปัญหาที่เหมาะสม