This study aims to examine the predictive power of the experience of dyspnea, fatigue, insomnia, anxiety, depression, and symptoms management strategies on quality of life among patients with chronic obstructive pulmonary disease (COPD) in Central Chest Institute of Thailand. The sample of 121 COPD patients was simple random sampling selected. Data collection was performed by using a questionnaire composed of 6 parts: 1) demographic data; 2) Dyspnea, Fatigue, and Insomnia; 3) Hospital Anxiety and Depression; 4) Symptom Management, and 5) the Quality of life. The Cronbach’s Alpha Coefficients were .96, .80, .73 and .92 respectively. Data were analyzed by descriptive statistics and stepwise regression analysis. The results were as follows. Predictive variables on quality of life among COPD patients at level 36.4% included dyspnea, anxiety and insomnia of symptom were perceived by β = -.280, β = -.265, and β = -.224 at p < .01. Therefore, nurses should regularly assess the symptoms of dyspnea, insomnia, anxiety, and develop guidelines for symptoms management to promote quality of life among patients with COPD.
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอำนาจการทำนายของประสบการณ์การมีอาการหายใจลำบาก เหนื่อยล้า นอนไม่หลับ วิตกกังวล ซึมเศร้า และกลวิธีการจัดการกับอาการต่อคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง สถาบันโรคทรวงอก กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง จำนวน 121 ราย คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มแบบอย่างง่าย เก็บรวบรวม ข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม มี 6 ส่วน 1) ข้อมูลทั่วไป 2) อาการหายใจลำบาก เหนื่อยล้า และนอนไม่หลับ 3) อาการวิตกกังวล และซึมเศร้า 4) กลวิธีการจัดการกับอาการ และ 5) คุณภาพชีวิต มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค เท่ากับ .96, .80, .73 และ .92 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่าตัวแปรที่สามารถทำนาย คุณภาพชีวิตในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 คือ อาการหายใจลำบาก นอนไม่หลับ และวิตก กังวล โดยสามารถร่วมทำนายคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังได้ร้อยละ 36.4 อาการหายใจลำบากเป็นตัวแปรที่สามารถ ทำนายคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังได้สูงสุด (β = -.280, p < .01) รองลงมาคือ อาการวิตกกังวล และนอนไม่หลับ (β = -.265, p < .01; β = -.224, p < .01 ตามลำดับ) ดังนั้น พยาบาลควรมีการประเมินอาการหายใจลำบาก นอนไม่หลับ วิตกกังวล และพัฒนาแนวทางการจัดการกับอาการ เพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังมีคุณภาพชีวิตที่ดี