The purpose of this quasi-experimental research was to determine the effects of a self-management program on the functioning of patients with bipolar disorder during the recovery stage. The sample consisted of 72 patients with bipolar disorder aged between 20 and 59 years, recruited using inclusion criteria, and paired based on age. Then each pair was assigned to the control or the experimental group, with 36 patients in each group. The experimental group participated in the self-management program. Their activities comprised 6 sessions, each session lasting 100 minutes, once a week for 6 weeks. The control group received normal nursing care. The research instruments were the following: 1) the self-management program, which passed an examination for content validity by 3 professional experts; 2) the functioning assessment short test (FAST); and 3) the Young mania rating scale: Thai version. The reliability of these questionnaires were determined with a Cronbach’s alpha coefficient of .93 and .82 respectively. The data were analyzed using descriptive statistics and t-test.
The results found as follow: (1) The experimental group, participants had mean functional scores post test participating in the self - management program higher score than pre test (pre-test; M = 52.72, SD = 6.76 and post test; M = 64.31, SD = 6.09) the functional higher scores was significantly (t=16.83, p < .001). (2) The mean difference of the patients’ functioning between the pretest and posttest in the experimental group that participated in the self-management program (E = 11.58, SD = 4.13) was higher scores than the control group that received normal nursing care (C = 6.08, SD = 4.99) significantly (t = 16.37, p <.001).
การวิจัยกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการจัดการตนเองต่อการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคอารมณ์ สองขั้วในระยะฟื้นฟูสภาพ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคอารมณ์สองขั้วที่อยู่ในระยะฟื้นฟูสภาพ มีอายุระหว่าง 20 - 59 ปี คัดเลือก กลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์คัดเข้าจำนวน 72 คน จับคู่กลุ่มตัวอย่างในด้านอายุ แล้วสุ่มอย่างง่ายแต่ละคู่เข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 36 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการการจัดการตนเอง ประกอบด้วยกิจกรรม 6 ครั้งๆ ละ 100 นาที สัปดาห์ละ 1 ครั้ง รวมทั้งสิ้น 6 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) โปรแกรมการจัดการตนเองที่ ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน 2) แบบสอบถามการทำหน้าที่ (FAST) และ 3) แบบวัด อาการแมเนีย ซึ่งตรวจสอบความเที่ยงของแบบสอบถามทั้งสองนี้ด้วยค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคได้เท่ากับ .93 และ 82 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละและสถิติทดสอบค่าที (t - test)
ผลการวิจัยพบว่า (1) กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการทำหน้าที่หลังการทดลอง (M = 64.31, SD = 6.09) สูงกว่าก่อนการ ทดลอง (M = 52.72, SD = 6.76) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 16.83, p < .001) และ (2) ผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนการทำหน้าที่ ระหว่างก่อนและหลังการทดลอง ของผู้ป่วยกลุ่มทดลอง (E = 11.58, SD = 4.13) สูงกว่ากลุ่มควบคุม (C = 6.08, SD = 4.99) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 16.37, p < .001)