This research aimed to investigate the predictive factors on the caregiver’s readiness of dependent older persons. Meleis’s Transitional Theory was guided as the conceptual framework of this descriptive research. The purposive sample composed of 117 caregivers of dependent older persons who were family members and took the main responsibility of continually taking care of the patients. The instruments were the demographic questionnaire, the attitude of caregivers toward older persons caregiving, the knowledge of care, the social support, the role strain, and the caregiver’s readiness. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s correlation, and stepwise multiple regression. The findings revealed that caregivers of dependent older persons had a moderate level of readiness. The analysis of relationships between the attitude of caregivers toward older persons and the knowledge of care of caregivers were significantly positive correlated with caregiver’s readiness for dependent older persons at the level of 0.05 (r = .256, r= .348 respectively). The role strain as caregivers was significantly negative correlated with caregiver’s readiness for dependent older persons at the level of 0.05 (r = -.447). However, caregivers’ socioeconomic and the social support were not correlated with the readiness of caregivers of dependent older persons. Furthermore, the caregiver’s role strain and the attitude of caregivers toward older persons were significantly predictive factors for caregiver’s readiness of dependent older persons at the level of 0.05 (β = -.429, β = .220 respectively). These three variables could predict 24.8% of the variance of caregiver’s readiness. The findings suggest that the multidisciplinary team should provide support for the caregivers of dependent older persons for releasing their tensions as being a caregiver and other family members’ participation in taking care of dependent older persons should be encouraged, in order to the primary caregivers could have time to take care of themselves.
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายความพร้อมของผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในระยะ เปลี่ยนผ่านจากโรงพยาบาลสู่บ้าน โดยใช้ทฤษฎีการเปลี่ยนผ่านของ Meleis เป็นกรอบแนวคิด กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ดูแลผู้สูงอายุที่ เป็นสมาชิกภายในครอบครัวของผู้สูงอายุจำนวน 117 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามทัศนคติของผู้ดูแลต่อผู้สูงอายุ แบบสอบถามความรู้ในการดูแลผู้สูงอายุ แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคมของผู้ ดูแล แบบสอบถามความเครียดในบทบาทผู้ดูแลและแบบสอบถามความพร้อมของผู้ดูแลในการดูแล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ พรรณนา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณแบบ Stepwise ผลการศึกษา พบว่า ผู้ดูแลมีความพร้อมในระดับปานกลาง ปัจจัยทัศนคติของผู้ดูแลและความรู้ในการดูแลมีความสัมพันธ์ ทางบวกกับความพร้อมของผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .256, r = .348 ตามลำดับ) ความเครียดในบทบาทมีความสัมพันธ์ทางลบกับความพร้อมของผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=-.447) ส่วนสถานภาพทางเศรษฐกิจและสังคมและการสนับสนุนทางสังคมไม่มีความสัมพันธ์กับความพร้อมของผู้ดูแลในการดูแล ผู้สูงอายุ สำหรับความเครียดในบทบาทผู้ดูแลและทัศนคติของผู้ดูแลเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความพร้อมของผู้ดูแลในการดูแลผู้สูง อายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (β = -.429, β = .220 ตามลำดับ) และสามารถร่วมทำนายความพร้อมของผู้ดูแลในการ ดูแลผู้สูงอายุได้ร้อยละ 24.8 ข้อเสนอแนะจากการวิจัย ทีมสหสาขาวิชาชีพควรให้ความช่วยเหลือผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงเพื่อช่วยลดความเครียด ในบทบาทผู้ดูแล ส่งเสริมให้สมาชิกครอบครัวคนอื่นๆ เข้ามามีส่วนร่วมในการดูแลมากขึ้นเพื่อเปิดโอกาสให้ผู้ดูแลหลักได้มีเวลาส่วน ตัวในการดูแลตนเอง