Background : The ultimate goal of peri-implant defect healing is the regeneration and establishiment of osteointegration. As the limitation of the autogenous bone graft which is considered to be a gold standard treatment, tissue engineering technique was created for an alternative treatment. Mesenchymal stem cells provide a promising approach for bone regeneration inducing and osseointegration enhancing with tissue engineering technology.
Objective : The objective of meta-analysis was to quantitatively find out the effect of mesenchymal stem cells for peri-implant defect healing in animal model.
Methods : PubMed database was systematically searched for related articles, together with searching in Google scholar. They were all filtered for articles in English or Thai from 2000 to May 2020.
Results : Twelve articles, which are randomized controlled trials and preclinical animal trials were accepted and extracted for meta-analysis. Data was calculated for standard mean difference (SMD) at 95% CI and random effect model was used. the results showed that mesenchymal stem cell groups had positive results on bone formation (SMD=2.683; 95% CI= 1.580 – 3.786, p=0.000) and bone-to-implant contact (SMD=2.592; 95% CI = 1.363 – 3.821, p = 0.000). However, the data was high heterogeneity (I2=80.4%, I2=83.5%).
Conclusion : The result evidences suggest that the mesenchymal stem cells might had benefits on peri-implant defect healing in animals. However, as less preclinical animal trials and possible the risk of bias problems, the further higher quality researches and randomized controlled trials in animal models are still required to prove the effectiveness of mesenchymal stem cells for the healing of peri-implant defect in clinical applications in the future.
ภูมิหลัง : เป้าหมายของการรักษารอยวิการรอบรากฟันเทียม คือหวังผลให้เกิดการเจริญทดแทนของเนื้อเยื่อรอบรากฟันเทียม และการคงสภาพของขบวนการกระดูกเชื่อมประสาน วิธีการรักษา มาตรฐานด้วยการปลูกถ่ายกระดูกตนเองยังมีข้อจำกัดหลายประการ จึงได้มีการนำเซลล์ต้นกำเนิดมีเซนไคม์โดยเทคนิควิศวกรรมเนื้อเยื่อ (tissue engineering) มาพัฒนาเพื่อใช้เป็นทางเลือ กในการกระตุ้น ให้เกิดการเจริญทดแทนของกระดูกและการคงสภาพของขบวนการ กระดูกเชื่อมประสาน
วัตถุประสงค์ : เพื่อตอบคำถามในเชิงปริมาณ ด้วยการวิจัยอย่างเป็นระบบว่าผลของการใช้เซลล์ต้นกำเนิดมี เซนไคม์ต่อการเจริญทดแทนของเนื้อเยื่อบริเวณรอยวิการรอบ รากฟันเทียมเป็นอย่างไร
วิธีการ : สืบค้นงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับ การรักษาดังกล่าวจากฐานข้อมูล PubMed อย่างเป็นระบบ และ สืบค้นจาก Google scholar เลือกเฉพาะบทความภาษาอังกฤษ หรือภาษาไทย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ถึงเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 2020
ผล : บทความที่ได้รับการยอมรับมี 12 บทความที่เป็นการทดลอง ที่มีการควบคุมในสัตว์ทดลอง ทั้ง 12 บทความถูกนำมาวิเคราะห์ อภิมาน โดยรวบรวมผลลัพธ์ของปริมาณการสร้างใหม่ของกระดูก เบ้าฟัน และ/ หรือ การสร้างใหม่ของกระดูกที่สัมผัสกับรากฟัน เทียมโดยพิจารณาจากลักษณะทางจุลวิทยา โดยนำข้อมูลมาเทียบ กับกลุ่มควบคุมที่ไม่มีการใช้เซลล์ต้นกำเนิด จากนั้นนำมาหาค่า standard mean difference (SMD) ที่ช่วงความเชื่อมั่น 95% ผลการวิเคราะห์พบว่า กลุ่มที่ใช้เซลล์ต้นกำเนิดมีเซนไคม์สามารถ สร้างกระดูกเบ้าฟันได้มากกว่าในกลุ่มควบคุม (SMD = 2.683; 95% CI = 1.580 – 3.786, p = 0.000) และสามารถสร้างกระดูก ที่สัมผัสกับรากฟันเทียมได้มากกว่าในกลุ่มควบคุม (SMD = 2.592; 95% CI = 1.363 – 3.821, p = 0.000) แต่ข้อมูลขาดความ เป็นเนื้อเดียวกันระดับระดับสูง (I2=80.4%, I2=83.5%)
สรุป : การ วิเคราะห์นี้สนับสนุนว่าการใช้เซลล์ต้นกำเนิดมีเซนไคม์มีแนวโน้ม ให้เกิดการเจริญทดแทนของเนื้อเยื่อบริเวณรอยวิการรอบรากฟัน เทียมในสัตว์ทดลอง อย่างไรก็ตามเนื่องจากยังมีการศึกษาที่มีจำนวนน้อย จำนวนกลุ่มตัวอย่างมีไม่มากนักและยังมีอคติอยู่บ้าง ดังนั้นจึงมี ความจำเป็นที่จะต้องมีการศึกษาในทางคลินิกที่เป็นการทดลองแบบ สุ่มและมีกลุ่มควบคุมที่มีจำนวนมากขึ้นและมีคุณภาพสูงต่อไป เพื่อประเมินประสิทธิภาพของการใช้เซลล์ต้นกำเนิดเพื่อการสร้าง ของเนื้อเยื่อบริเวณรอยวิการรอบรากฟันเทียม