    Urinary tract infection (UTI) is among the most commonly encountered bacterial infections in women. The most common causative pathogen of UTI is E. coli. Initially, management of this infection was made more complicated in the past by increasing antimicrobial resistance rate, especially to ampicillin and cotrimoxazole (TMP/SMZ). However, the current practice has changed to oral quinolones. Oral quinolones such as ciprofloxacin and ofloxacin have been used in the last two decades. An association between the increase in quinolones prescriptions and an increase in bacterial resistance has been reported in many countries. Unfortunately, increasing quinolones resistance in many uropathogens causing community-acquired infections has raised concerns about the future usefulness of this potent and frequently prescribed class of antibiotics. A 2011 update by the Infectious Diseases Society of America (IDSA) recommended that beta-lactam antibiotics such as third generation cephalosporins may be considered as ?quinolone-sparing agents? in the era of high incidence of Quinolone-resistant E. coli (QREc). The purpose of this review is to discuss the incidence of QREc in Thailand, risk factor, treatment and management of QREc from several studies. This information will be useful for physicians, pharmacists, and healthcare personnels for considering and prescribing of quinolones and quinolone-sparing agents in order to increase efficacy, decrease treatment failure, decrease recurrent rate, decrease antibiotic resistant rate in the treatment of this infection.
    การติดเชื้อระบบทางเดินปัสสาวะในชุมชนเป็นภาวะติดเชื้อที่พบได้บ่อยโดยเฉพาะในเพศหญิงและเป็นปัญหาที่สำคัญในระบบสาธารณสุขของประเทศไทย สาเหตุดังกล่าวมักเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียในกลุ่มแกรมลบ โดยพบว่าเชื้อ Escherichia coli (E. coli) เป็นสาเหตุของการติดเชื้อมากที่สุด ในสถานการณ์ปัจจุบันพบว่าเชื้อดังกล่าวเริ่มมีรายงานอุบัติการณ์ของการดื้อยาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะยาปฏิชีวนะในกลุ่มควิโนโลนที่ถูกแนะนำใช้ในการรักษาการติดเชื้อนี้ จึงส่งผลทำให้การตัดสินใจเลือกใช้ยารักษามีความซับซ้อนเพิ่มมากขึ้น ข้อมูลแนวทางการรักษาจากสมาคมโรคติดเชื้อของประเทศ สหรัฐอเมริกาล่าสุด แนะนำว่าในพื้นที่ที่มีอุบัติการณ์ของเชื้อ E. coli ดื้อต่อยาในกลุ่มควิโนโลนสูงเกินร้อยละ 10 หรือในผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงของการติดเชื้อชนิดนี้ ควรหลีกเลี่ยงการใช้ยาในกลุ่มควิโนโลนและอาจสามารถพิจารณาใช้ยาในกลุ่ม?quinolone sparing agents? เช่นยาในกลุ่มเบต้าแลคแตมแทนได้ อย่างไรก็ตามข้อมูลของยาในกลุ่มเบต้าแลคแตมสำหรับการรักษาภาวะการติดเชื้อ E. coli ที่ดื้อต่อยาในกลุ่มควิโนโลน ยังมีจำกัดและการศึกษาส่วนมากยังคงเป็นการศึกษาในหลอดทดลองและมีการศึกษาในทางคลินิกจำนวนน้อย ข้อมูลจากบทฟื้นฟูวิชาการต่างๆ เหล่านี้จึงมีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับแพทย์เภสัชกร บุคลากรทางการแพทย์รวมทั้งผู้ป่วยที่ใช้ยานี้ในการรักษา ทั้งนี้เพื่อให้การใช้ยาปฏิชีวนะเป็นไปอย่างมีประสิทธิผล ลดความล้มเหลวในการรักษา ลดอัตราการกลับเป็นซ้ำของโรคลดอัตราเชื้อดื้อยาและเพิ่มความปลอดภัยในการใช้ยามากยิ่งขึ้น