The purpose of this research was to study the levels of the Resilience Quotient and its relation with chances of having depressive disorder and suicidal tendency in order to apply the results as a base of figuring supportive activities or schemes of improving potential of adapted ability to limit the depressive condition and suicidal tendency in 518 privates positioned in Signal Department Royal Thai Army. The data-collecting instruments used are a depression questionnaires comprising of 2 questions and 9 questions as called 2Q9Q, a suicide questionnaire comprising of 8 questions known as 8Q, and a resilience quotient questionnaire. The data were analyzed and presented in term of descriptive statistics and Pearson Product Moment Correlation Coefficient. The results showed that 54.4 percent of the privates had a normal level of resilience quotient while approximately 23.3 percent of them had a higher level of resilience quotient, and only 22.4 percent of them had a lower level of resilience quotient. The findings of depression indicate that 68.8 percent of the privates had no connection with the depressive disorder. As mentioned, there was 31.2 percent left seeming to carry this condition. There was 19.3 percent holding a low level, 10.0 percent had a medium level, and 1.9 percent carried a severe level. The outcomes of the study of committing suicide present that 57.2 percent of the privates had none of possibility to kill themselves whereas 42.8 percent of the rest tended to show little tendency of suicide. The correlation between resilience quotient and level of depression showed that the level of Resilience Quotient was inversely related to the level of depression (r = -0.337) with statistically significant (p = .01). The correlation between level of depression and suicidal tendency showed that the level of depression was directly related to the suicidal tendency, (r = -0.481) with statistically significant (p = .01)
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับพลังสุขภาพจิตและความสัมพันธ์ระหว่างระดับพลังสุขภาพจิต ภาวะซึมเศร้า กับแนวโน้มการฆ่าตัวตายของทหารกองประจำการ กรมการทหารสื่อสาร กลุ่มตัวอย่างเป็นทหารกองประจำการ กรมการทหารสื่อสาร ผลัดที่ 2 ประจำปี 2564 จำนวน 518 คนที่ได้มาจากการสุ่มแบบเจาะจง จากประชากรทหารกองประจำการ กรมการทหารสื่อสารทั่วประเทศ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินภาวะซึมเศร้า (2Q9Q) แบบประเมินแนวโน้ม การฆ่าตัวตาย (8Q) และแบบประเมินพลังสุขภาพจิต RQ โดยกรมสุขภาพจิต ซึ่งแบบประเมินภาวะซึมเศร้า (2Q9Q) ได้มีการทดสอบ ความน่าเชื่อถือ ความเที่ยงตรง และความสอดคล้องของระดับความรุนแรงของอาการโรคซึมเศร้าชื่อ Thai-HRSD พบว่าแบบประเมิน 9Q มีค่าเฉลี่ย Cronbach’s alpha 0.821 แบบประเมินแนวโน้มการฆ่าตัวตาย 8Q มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ .89 ค่าความ ตรงของเครื่องมือ Cronbach’s alpha Coefficient เท่ากับ .81 และมีค่าอำนาจจำแนกรายข้อมากกว่า 2 แบบประเมินพลังสุขภาพ จิต (RQ ) ได้ผ่านการทดสอบในด้านความเป็นปรนัย ความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา ความเที่ยงเชิงโครงสร้าง และมีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.749 ที่ได้จากการทดสอบกับกลุ่มประชาชนอายุ 25-60 ปี จำนวน 4,000 ราย ในปี พ.ศ.2551 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ สถิติเชิงพรรณนาและหาความสัมพันธ์ระหว่างพลังสุขภาพจิต ภาวะซึมเศร้า และแนวโน้มการฆ่าตัวตาย ด้วยสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ แบบเพียร์สัน (Pearson’s Correlation) ผลการศึกษาพบว่า ทหารกองประจำการ กรมการทหารสื่อสารส่วนใหญ่มีระดับ พลังสุขภาพจิตอยู่ในเกณฑ์ปกติ ร้อยละ 54.4 สูงกว่าเกณฑ์ปกติ ร้อยละ 23.2 และต่ำกว่าเกณฑ์ปกติ ร้อยละ 22.4 ส่วนใหญ่ ร้อยละ 68.8 ไม่มีภาวะซึมเศร้า และมีภาวะซึมเศร้า ร้อยละ 31.2 ผลการศึกษาแนวโน้มการฆ่าตัวตายพบว่า ส่วนใหญ่ไม่มีแนวโน้ม ฆ่าตัวตาย ร้อยละ 57.2 และมีแนวโน้มการฆ่าตัวตายเล็กน้อย ร้อยละ 42.8 ระดับพลังสุขภาพจิตมีความสัมพันธ์ทางลบ กับภาวะซึมเศร้า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = -0.337, p = .01) และภาวะซึมเศร้ามีความสัมพันธ์ทางบวกกับแนวโน้ม การฆ่าตัวตายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = 0.481, p = .01)