This is quasi-experiment research is to study the effect of discharge planning program on caregiver’s caring behavior of children with congenital heart disease (CHD) after heart surgery. Subjects were 44 caregivers of children with first-time after CHD surgery, age 1 to 5 years old and were admitted at the two tertiary level hospitals. Subjects were assigned to the control and the experimental groups by matching caregivers’ age, educational level, and family income and were equally distributed among the hospitals. They were 22 subjects in each group. The control group received routine nursing care, while the experimental group received the discharge planning program for children with CHD after heart surgery. Research instruments included the discharge planning program for children with CHD after heart surgery, VDO, the parental guidebook of caring behavior of children with CHD after heart surgery, the questionnaires of caregiver’s caring behavior of children with CHD after heart surgery and a measurement of knowledge on caregiver’s caring children with CHD after heart surgery. Data were analyzed using descriptive statistics and t-test.
The research finding was that mean of caregiver’s caring behavior of children with CHD after heart surgery caregivers in the experimental group were higher than that in the control groups at posttest at the level of .05
The research provides innovative nursing intervention for caregiver’s preparation in caring for the children with CHD after heart surgery at home. The finding suggests that VDO, parental guidebook, and telephone follow-up intervention promote caregiver’s ability and may prevent complication that may occur at home. And nursing administrators can apply this discharge planning program used in nursing quality development plans for training nurses can use this programs for children with congenital heart disease after heart surgery.
การวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการวางแผนการจำหน่ายต่อพฤติกรรมการดูแลที่บ้านของ ผู้ดูแลเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดหลังได้รับการผ่าตัด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลเด็กหัวใจพิการแต่กำเนิดหลังได้รับการผ่าตัดครั้งแรก อายุ 1-5 ปี และเข้ารับการรักษาที่แผนกผู้ป่วยในโรงพยาบาลตติยภูมิ 2 แห่ง จำนวน 44 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและควบคุม กลุ่มละ 22 ราย โดยการจับคู่ให้มี อายุ ระดับการศึกษา และรายได้ในครอบครัวอยู่ในระดับเดียวกัน และมีจำนวนเท่ากันในทั้ง 2 โรงพยาบาล กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการวางแผนการจำหน่ายเด็กหัวใจพิการแต่กำเนิด หลังได้รับการผ่าตัด เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการวางแผนการจำหน่ายเด็ก หัวใจพิการแต่กำเนิด หลังได้รับการผ่าตัด, สื่อวิดิทัศน์, คู่มือการดูแลเด็กหัวใจพิการแต่กำเนิดหลังได้รับการผ่าตัดที่บ้าน แบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลที่บ้านของผู้ดูแลเด็ก หัวใจพิการแต่กำเนิด และแบบวัดความรู้เรื่องการดูแลเด็กหัวใจพิการแต่กำเนิดหลังได้รับการผ่าตัดเมื่อกลับไปอยู่ที่บ้าน วิเคราะห์ ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสถิติทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่าค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมการดูแลที่บ้านของผู้ดูแลเด็กหัวใจพิการแต่กำเนิด หลังได้รับการผ่าตัด กลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ผลการวิจัยให้นวัตกรรมการพยาบาลในการวางแผนการจำหน่าย สำหรับการเตรียมความพร้อมก่อนการจำหน่ายกลับ บ้านให้แก่ผู้ดูแลเด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดหลังได้รับการผ่าตัดได้ เพื่อส่งเสริมความสามารถของผู้ดูแลและป้องกันภาวะแทรกซ้อน ที่อาจเกิดขึ้นที่บ้าน ด้านการบริหารพยาบาลผู้บริหารสามารถนำโปรแกรมการวางแผนจำหน่ายนี้ ไปใช้ในแผนการพัฒนาคุณภาพ การพยาบาล จัดอบรมการใช้โปรแกรมฯ กับพยาบาลประจำการ เพื่อการเตรียมจำหน่ายเด็กกลุ่มนี้ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น