This study is a quantitative research to studying the efficiency of services for the elderly provided by public health centers in Nakhon Sawan Municipality, Muang Nakhon Sawan District, Nakhon Sawan. The subjects were 353 public health personnel or long-term public health care managers (CM), caregivers of dependent elders (CG) and village health volunteers (VHV). Data were collected using questionnaires and interview forms. Data were analyzed using statistics, mean, percentage, standard deviation and logistic regression analysis.
According to the findings, the overall efficiency of the services for the elderly, provided by public health centers in Nakhon Sawan Municipality was high. Public health personnel or long-term public health care managers had a low mean score in training to review knowledge on healthcare for the elderly both physical and mental health ( = 2.20). Caregivers of dependent elders had a low mean score in nutrition appropriate for diseases (= 2.50). village health volunteers had the lowest in taking the elderly who did not have caregivers, or relatives, to see a doctor ( = 3.25). According to logistic regression analysis, knowledge management had an effect on efficiency of services for the elderly increase by 1.151 times.
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาประสิทธิผลการดำเนินงานผู้สูงอายุของศูนย์บริการสาธารณสุขในเขตเทศบาล นครนครสวรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ กลุ่มตัวอย่างคือผู้จัดการระบบการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุข (Care manager, CM) ผู้ช่วยเหลือดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง (Care giver, CG) และอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) จำนวน 353 คน โดยใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ด้วยความถดถอยโลจิสติค
ผลการวิจัยพบว่า ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิผลการดำเนินงานผู้สูงอายุของศูนย์บริการสาธารณสุขในเขตเทศบาลนคร นครสวรรค์ ภาพรวมอยู่ในระดับสูง กลุ่มผู้จัดการระบบการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุข ด้านการอบรมฟื้นฟูความรู้ในการดูแล ผู้สูงอายุทั้งด้านสุขภาพและสุขภาพจิตมีค่าเฉลี่ยในระดับต่ำ ( = 2.20) กลุ่มผู้ช่วยเหลือดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง ด้านการแนะนำ โภชนาการทางด้านอาหารที่เหมาะสมกับโรคมีค่าเฉลี่ยในระดับต่ำ ( = 2.50) ในกลุ่มของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน พบว่าการพาผู้สูงอายุที่ไม่มีญาติดูแลหรือไร้ญาติไปพบแพทย์ มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด ( = 3.25) และจากการวิเคราะห์ความถดถอย โลจิสติค การจัดการองค์กรมีผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานผู้สูงอายุสูงขึ้น 1.151 เท่า