Objective: To study the short-term outcomes of transscaphoid perilunate fracture-dislocation treated with percutaneous fixation with headless compression screw and Kirschner wires.
Material and Method: A retrospective study of 10 transscaphoid perilunate fracture-dislocation patients who were treated at Khon Kaen hospital between July 2016 – December 2017. All of them, initially were treated with closed reduction of lunocapitate joint, and then underwent surgery with percutaneous fixation of scaphoid fracture and perilunate joints. The outcomes were measured using Mayo Wrist Score and radiographic parameters (scapholunate angle, lunocapitate angle, scapholunate gap and modified carpal height ratios).
Results: Ten patients were recruited in this study. Eight patients were male, and the average age of patients were 29 ± 7.84 years. According to Herzberg’s classification, there were type I in 7 patients, type IIa in 2 patients and type IIb in 1 patient. The scaphoid fracture configurations were all waist (two patients had comminution pattern). The total wrist arc of motion and grip strength averaged 76.26 ± 4.42 and 77.04 ± 1.01, respectively, compared with the contralateral wrist. The Mayo Wrist Score averaged 74.5 ± 8.64 points, classified as 1 excellent, 3 good, 5 fair and 1 poor. The patients that were operated within 10 days and after 10 days had Mayo Wrist Score averaged 81 ± 5.47 and 68 ± 5.7, respectively. Average scapholunate gap, lunocapitate angle and modified carpal height ratio were within normal limits of 1.33 ± 0.16 mm, 13.23 ± 5.8 degrees and 1.51 ± 0.06, respectively, but scapholunate angle was relatively high with an average of 58.16 ± 5.62 degrees.
Conclusion: The treatment of transscaphoid perilunate fracture-dislocation with percutaneous fixation technique has acceptable short-term outcomes.
วัตถุประสงค์: รายงานผลการรักษาระยะ 6 เดือนของผู้ป่วยที่เป็น transscaphoid perilunate fracture-dislocation ที่รักษาด้วยวิธียึดตรึงกระดูก scaphoid ด้วย headless compression screw แบบเปิดผ่านผิวหนังขนาดเล็ก ร่วมกับยึดตรึงกระดูกโดยรอบกระดูก lunate ด้วยลวด Kirschner
วัสดุและวิธีการ: ทำการศึกษาย้อนหลังในผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น transscaphoid perilunate fracture-dislocation จำนวน 10 รายที่มาเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลขอนแก่นในช่วงระหว่างเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2559 – เดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2560 โดยผู้ป่วยทุกรายจะได้รับการดึงข้อ lunocapitate ให้เข้าที่ก่อน จากนั้นทำการผ่าตัดด้วยวิธีเปิดผ่านผิวหนังขนาดเล็ก และทำการประเมินผลการรักษาด้วย Mayo Wrist Score และประเมินภาพถ่ายทางรังสีวิทยาของข้อมือเพื่อวัดค่ามุม scapholunate, lunocapitate, ค่า scapholunate gap และค่า modified carpal height ratio
ผลการศึกษา: ผู้ป่วยจำนวน 10 ราย เป็นเพศชาย 8 ราย อายุเฉลี่ย 29 ± 7.84 ปี แบ่งการบาดเจ็บเคลื่อนหลุดของกระดูก lunate ตาม Herzberg เป็นแบบ 1 จำนวน 7 ราย แบบ 2a จำนวน 2 ราย แบบ 2b จำนวน 1 ราย ลักษณะการหักของกระดูก scaphoid เป็นที่ตำแหน่งเอวทั้งหมดโดยมีการหักแบบละเอียดหลายชิ้นจำนวน 2 ราย ผลรวมพิสัยการเคลื่อนไหวของข้อมือและแรงในการกำมือเทียบกับข้อมือปกติข้างตรงข้ามเฉลี่ยร้อยละ 76.26 ± 4.42 และ 77.04 ± 1.01 ตามลำดับ Mayo Wrist Score มีค่าเฉลี่ย 74.5 ± 8.64  คะแนน โดยแบ่งเป็นผลการรักษาดีมาก จำนวน 1 ราย ดี จำนวน 3  ราย พอใช้ จำนวน 5 ราย และแย่ จำนวน 1 ราย โดยกลุ่มที่ผ่าตัดก่อน 10 วันและหลัง 10 วัน มี Mayo Wrist Score เฉลี่ยเท่ากับ 81 ± 5.47  คะแนน และ 68 ± 5.7 คะแนนตามลำดับ วัดค่าเฉลี่ย scapholunate gap ได้เท่ากับ 1.33 ± 0.16 มิลลิเมตร , lunocapitate angle ได้เท่ากับ 13.23 ± 5.8 องศา  และ modified carpal height ratio ได้เท่ากับ 1.51 ± 0.06  ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่ค่าเฉลี่ยของ scapholunate angle มีค่าค่อนข้างสูงเท่ากับ 58.16 ± 5.62 องศา
สรุป: การผ่าตัดรักษาการบาดเจ็บแบบ transscaphoid perilunate fracture-dislocation โดยการผ่าตัดยึดตรึงกระดูกผ่านบาดแผลขนาดเล็กมีผลการรักษาระยะสั้นเป็นที่ยอมรับได้