This study was research and development design aimed to improve and study the outcome of the triage system at the emergency department in Sawanpracharak Hospital between September and December 2017. Samples consisted of 1-39 staff including emergency physicians and registered nurses working at ER and 2-group of 196 patients and relatives. (divided into pre and post group attending the study, 98 for each). The research instrument was the outcome recording form, staff’ opinions scale and patients’ opinions scale developed by the researcher based on reviewed literature. Qualitative data were analyzed by content analysis and quantitative data were analyzed using descriptive statistics and the Mann-Whitney U-test. The results were classified into 2 parts; 1. According to HA’ guidance, the following have been done –triage nurses, clinical practice guideline for triage, place for triage, triage’s recording form and procedure to communicate with patients properly. 2. The outcome of using the triage system found that the accuracy of triage system before and after were 87.8% and 94.9% respectively. For the post-group, the average waiting time for triage (X = 0.21, SD = 0.52) lowered than the pre-group (X = 5.56, SD = 6.28), waiting time for physician (X = 24.37, SD = 31.96) lowered than the pre-group (X = 36.20, SD = 33.56), and length of stay in ER (X = 71.07, SD = 33.96) lowered than the pre-group (X = 84.44, SD = 35.80), and these differences were statistically significantly at p
การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยและการพัฒนา เพื่อพัฒนาและศึกษา ผลลัพธ์ของระบบการคัดแยกผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน โดยมีวัตถุประสงค์ ของการวิจัย คือ 1) เพื่อพัฒนาระบบการคัดแยกผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน และ2) เพื่อศึกษาผลลัพธ์ของการพัฒนาระบบการคัดแยกผู้ป่วยอุบัติเหตุ ฉุกเฉิน โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ ระยะดำเนินการศึกษาระหว่างเดือน กันยายน 2560 ถึงเดือนธันวาคม 2560 กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 1) แพทย์เวชศาสตร์ฉุกเฉินและพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในห้องอุบัติเหตุ ฉุกเฉิน จำนวน 39 คน 2) ผู้ป่วยหรือญาติของผู้ป่วย ที่เข้ารับการรักษาในหน่วยงาน อุบัติเหตุฉุกเฉิน จำนวน 196 คน แบ่งเป็นกลุ่มก่อนการพัฒนาและกลุ่ม หลังการพัฒนากลุ่มละ 98 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลผลลัพธ์ของระบบการคัดแยกผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน แบบสอบถามีความคิดเห็นของพยาบาลต่อการพัฒนาระบบการคัดแยก ผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน และแบบสอบถามีความคิดเห็นของผู้มารับบริการ ต่อระบบการคัดแยกผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน การวิเคราะห์ข้อมูล ข้อมูล เชิงคุณภาพ ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาและข้อมูลเชิงปริมาณ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติแมนวิทนีย์ยูผลการศึกษาแบ่งผลการศึกษา เป็น 2 ส่วน ได้แก่ 1) ผลการพัฒนาระบบการคัดแยกผู้ป่วยโดยใช้ทฤษฎีระบบ และแนวคิดเรื่องกระบวนการดูแลผู้ป่วย ของสถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพ โรงพยาบาล มาพัฒนาระบบการคัดแยกตามองค์ประกอบ ดังนี้ พยาบาล คัดแยก แนวทางปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการคัดแยก สถานที่ในการคัดแยก การบันทึกข้อมูลการคัดแยก และการสื่อสารกับผู้รับบริการ2) ผลลัพธ์ของ การพัฒนาระบบการคัดแยกผู้ป่วยต่อผู้ป่วย พบว่า หลังการพัฒนาความ ถูกต้องของการคัดแยกมากกว่าก่อนการพัฒนา คิดเป็นร้อยละ 94.9, 87.8 ตามลำดับ หลังการพัฒนามีค่าเฉลี่ยระยะเวลารอการคัดแยก (X = 0.21, SD = 0.52) ต่ำกว่าก่อนการพัฒนา (X = 5.56, SD = 6.28), ค่าเฉลี่ยระยะ เวลารอพบแพทย์ (X = 24.37, SD = 31.96) ต่ำกว่าก่อนการพัฒนา (X = 36.20, SD = 33.56), และค่าเฉลี่ยระยะเวลาที่อยู่ในห้องอุบัติเหตุ ฉุกเฉิน (X = 71.07, SD = 33.96) ต่ำกว่ากลุ่มก่อนการพัฒนา (X = 84.44, SD = 35.80) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01) ค่าเฉลี่ยความคิดเห็น ของเจ้าหน้าที่ต่อการพัฒนาระบบการคัดแยกผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน เท่ากับ 31.82 (SD = 2.80) จากคะแนนเต็มเท่ากับ 35 และค่าเฉลี่ยความคิดเห็น ของผู้มารับบริการต่อระบบการคัดแยกผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน เท่ากับ 45.09 (SD = 3.69) จากคะแนนเต็มเท่ากับ 50