Background: Many conventional treatments for improving balance such as neurodevelopment treatment (NDT) and sensory stimulation make patients shift their weight to the affected side. Moreover balance training systems such as the high technology would helpe training balance in stroke patients. However, limitation remains due. To eliminate the limitation, we interested in a new tool (Balance Map) that provided training balance improvement, more availability and less cost than high technology. The balance map was designed to provide visual feedback and task - specific training.
Objective: To compare the outcomes of balance performance between conventional balance training and balance map training in chronic stroke patients
Method: Thirty chronic hemiparetic stroke patients were participated in the research, randomized into two groups, the control group (n=15) and experimental group (n=15). The experimental group was treated using Balance Map training in 10 minutes. The control group was treated with conventional balance training in 10 minutes. Both groups participated in a standard rehabilitation program (passive and strengthening exercise, mobility and gait training) for 50 minutes a day, 2-3 day per week for 12 sessions. Data were collected before training, 6 visits and 12 visits after completing the training program using the Functional Reach test (FRT), Balance map score (BMS) and Berg Balance Scale (BBS). The data were analyzed using independent sample T-test and Two-way repeated measure ANOVA.
Results: The results showed a significant between groups at 6 visits and 12 visits in Berg Balance Scale (BBS) (p < 0.001), Functional Reach test (FRT) at 6 visits and 12 visits (p = 0.041, p < 0.001) and Balance map score (BMS) at 6 visits and 12 visits in anterior direction (p = 0.001, p < 0.001), posterior (p < 0.001, p < 0.001), anterior-effected side (p < 0.001, p < 0.001), and posterior-effected side (p < 0.001, p < 0.001) except in effected side direction showed a significant at 12 visits (p < 0.001)
Conclusions: Visual feedback and specific tasks training was affective on improving balance control in stroke participants with balance impairment. Significant improvements in all participants were observed, indicating that Balance Map training would influence functional balance score, static and dynamic balance in chronic stroke patients.
ภูมิหลัง : เทคนิคในการฝึกเพื่อเพิ่มความสามารถในการทรงตัว ในรูปแบบดั้งเดิมมีหลากหลาย เช่น Neurodevelopment Treatment (NDT) และการกระตุ้นการรับความรู้สึก สามารถทำให้ผู้ป่วยถ่ายน้ำหนัก ไปด้านอ่อนแรงได้ดีขึ้น นอกจากนี้มีการพัฒนาเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้ใน การฝึกการทรงตัวในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง อย่างไรก็ตามเทคโนโลยีที่ ทันสมัยมีข้อจำกัดเรื่องราคาสูง คณะผู้ศึกษาจึงได้คิดประดิษฐ์เครื่อง Balance map เพื่อเป็นอุปกรณ์การฝึกการทรงตวัด้วยวัสดุที่หาง่าย ราคาถูก โดยใช้ สัญญาณป้อนกลับทางการมองด้วยสายตาที่ใช้หลักการการฝึกที่มีเป้าหมาย เฉพาะเจาะจง (task - specific training) เพื่อนำมาใช้ฝึกการทรงตัว
วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลของการฝึกการทรงตัวในท่ายืนโดย วิธีดั้งเดิมและการฝึกโดยเครื่อง Balance map ในผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกจาก โรคหลอดเลือดสมอง
วิธีการ: ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่มีคุณสมบัติตรง ตามเกณฑ์การคัดเข้าและมีความยินยอมเข้าร่วมศึกษา จำนวน 30 ราย ได้รับ การสุ่มด้วยวิธีการจับฉลากเพื่อแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่ได้รับการฝึก โดยวิธีดั้งเดิม 15 ราย และกลุ่มที่ได้รับการฝึกโดยเครื่อง Balance map 15 ราย และแต่ละกลุ่มจะได้รับการฝึกกายภาพบำบัดร่วมกับการฝึกการทรงตัว 10 นาทีจำนวน 12 ครั้ง โดยจะได้รับการประเมินผลก่อนฝึก หลังฝึกครั้งที่ 6 และ12 โดยใช้ค่าเฉลี่ยของ Functional Reach test (FRT), Balance map score (BMS) และค่าคะแนนของ Berg Balance Scale (BBS) นำ ข้อมูลมาวิเคราะห์ผลทางสถิติ โดยใช้ Independent sample T-test และ Two-way repeated measure ANOVA
ผล : ผลการศึกษาระหว่างกลุ่ม ที่ได้รับการฝึกโดยเครื่อง Balance map เปรียบเทียบกับกลุ่มการฝึกการ ทรงตัวโดยวิธีดั้งเดิม พบความแตกต่างของคะแนน BBS หลังฝึกครบ 6 ครั้ง และหลังฝึกครบ 12 ครั้ง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่p< 0.001 และp < 0.001 ตามลำดับ ส่วนคะแนน FRT หลังฝึกครบ 6 ครั้ง และหลังฝึกครบ 12 ครั้ง มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่p = 0.041 และp < 0.001 ตามลำดับ ค่าความแตกต่างของคะแนนของ Balance map score หลัง ฝึกครบ 6 ครั้ง และหลังฝึกครบ 12 ครั้ง ในทิศทางด้านหน้า p = 0.001 และp < 0.001 ด้านหลัง p < 0.001 และp < 0.001 ด้านอ่อนแรงเฉียง ทางด้านหน้า p < 0.001 และp < 0.001 และด้านอ่อนแรงเฉียงทางด้าน หลัง p < 0.001 และp < 0.001 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนในด้าน อ่อนแรง พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ p = 0.001 หลังฝึก ครบ 12 ครั้งเท่านั้น
สรุป : การฝึกเครื่อง Balance Map โดยใช้ หลักการ การป้อนกลับทางการมองเห็นด้วยสายตา ร่วมกับหลักการการฝึกที่มี เป้าหมายเฉพาะเจาะจง (task-specific) ช่วยส่งเสริมการทรงตัวท่ายืนทั้งใน ขณะอยู่กับที่และขณะเคลื่อนไหวในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะเรื้อรัง