The purpose of this quasi-experimental research was to study the effects of the self-management promotion program on health behaviors and blood pressure among early elderly with hypertension. The sample were 50 early elderly patients with hypertension, who had blood pressure between 120/80 and 159/99 mmHg and received medical treatments from the sub-district health-promoting hospital in Nakhon Panom province.The sample were assigned into the control and experimental groups, which included 25 patients in each group. The control group received routine nursing care, whereas the experimental group received the self-management promotion program for 8 weeks. The data were collected by using the health behaviors of the hypertension patient questionnaire and sphygmomanometer. Data were analyzed by using the descriptive statistics, Wilcoxon Signed Rank Test, and the Mann – Whitney U test.
The results revealed that the mean scores of health behaviors and those of the experimental group after receiving the intervention were higher than those of before receiving the intervention and the mean scores of the control group. The statistical significance (p-value < .001) and mean blood pressure after the experiment were lower than before the experiment, and the mean blood pressure of the control group had statistical significance (p-value < .001)
Therefore, the self-management promotion program can change health behaviors and reduce blood pressure levels of early elderly with hypertension and can be further applied to promote self-care in the elderly with hypertension.
การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มี วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการจัดการตนเองต่อพฤติกรรมสุขภาพและระดับความดันโลหิตของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงวัยผู้สูงอายุตอนต้น กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงวัยผู้สูงอายุตอนต้น ที่มีค่าระดับความดันโลหิต อยู่ช่วง 120/80-159/99 มิลลิเมตรปรอท และรับการรักษาที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลแห่งหนึ่งในจังหวัดนครพนม จำนวน 50 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 25 ราย โดยกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตาม ปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมการจัดการตนเอง จำนวน 8 สัปดาห์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ แบบสอบถามพฤติกรรมสุขภาพของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง และเครื่องวัดความดันโลหิตมาตรฐาน ชนิดปรอท วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา สถิติทดสอบวิลคอกซัน และสถิติทดสอบแมน-วิทนีย์ ยู
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมสุขภาพหลังการทดลองสูงกว่าก่อน ทดลองและกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p-value < .001) และค่าเฉลี่ยระดับความดันโลหิต หลังการทดลองต่ำกว่าก่อนทดลองและกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p-value < .001)
โปรแกรมส่งเสริมการจัดการตนเองส่งผลให้ผู้สูงอายุตอนต้นที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงสามารถ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ และลดระดับความดันโลหิตได้ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการส่งเสริมการ ดูแลตนเองของผู้สูงอายุที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงต่อไป