Background and Objective: Musculoskeletal disorders are more prevalent among farmers. The purpose of this study was to investigate the prevalence of musculoskeletal disorders and the relationship between ergonomic factors and musculoskeletal disorders.
Method: This study was the cross-sectional descriptive study. The 167 tea farmers; Ban Phaya Phrai Lao Ma; Ban Phaya Phrai Lao Cho; and Ban Phaya Phrai Li Thu; Thoet Thai subdistrict; Mae Fa Luang district; Chiang Rai province. The data were collected from the multi-stage random sampling during July to September 2015 by using questionnaires, 1) questionnaire about exposure to ergonomic factors and 2) musculoskeletal disorders with a modified Standardized Nordic Questionnaire and inferential statistical analysis was chi-square test to analyze the relationship between ergonomic factors and musculoskeletal disorders.
Results:The results of the study showed that prevalence of musculoskeletal disorders in the past 7 days and 12 months were 46.7% and 85.0%, respectively. In the past 7 days, the highest prevalence was the lower back (67.7%), followed by knee (42.5%) and shoulders (41.3%), respectively. In the past 12 months, the highest prevalence was the lower back (88.0%); followed by shoulders (61.7%) and neck (50.3%). Ergonomic factors found that inappropriate posture factor was 65.3% and repetitive working posture for more than 2 hours per day was 78.4%. The result of the statistical analysis was found the significant association (p<0.05) between ergonomic factors and musculoskeletal disorders in the past 12 months.
Conclusion: The findings indicate the important factors rerated to work-related musculoskeletal disorders were the problem among farmers who engaged in collecting tea leaves. Inappropriate posture factor and repetitive working posture for more than 2 hours per day should be considered to improve the working process and posture.
หลักการและวัตถุประสงค์: กลุ่มอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อพบมากขึ้นในกลุ่มเกษตรกรการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของกลุ่มอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อและความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านการยศาสตร์และกลุ่มอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในกลุ่มเกษตรกรเก็บใบชา
วิธีการศึกษา: การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาภาคตัดขวางในเกษตรบ้านพญาไพรเล่ามา บ้านพญาไพรเล่าจอ และบ้านพญาไพรลิทู่ ตำบลเทอดไทย อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย จำนวน 167 ราย เก็บข้อมูลด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน ในระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2558 ด้วยแบบสอบถาม 1) แบบสอบถามการสัมผัสปัจจัยการยศาสตร์ และ 2) แบบสอบถามกลุ่มอาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อปรับปรุงจากแบบสอบถามมาตรฐานนอร์ดิค และวิเคราะห์สถิติเชิงอนุมานด้วยสถิติไคสแควร์ เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านการยศาสตร์และกลุ่มอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ
ผลการศึกษา: พบว่าความชุกของกลุ่มอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในช่วง 7 วันและ 12 เดือนที่ผ่านมา เท่ากับ ร้อยละ 46.7 และ 85.0 ตามลำดับ โดยในช่วง 7 วัน พบอาการผิดปกติมากที่สุด บริเวณหลังส่วนล่าง (ร้อยละ 67.7) บริเวณหัวเข่า (ร้อยละ 42.5) และบริเวณไหล่ (ร้อยละ 41.3) ตามลำดับ ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมาพบอาการผิดปกติมากที่สุด บริเวณหลังส่วนล่าง (ร้อยละ 88.0) บริเวณไหล่ (ร้อยละ 61.7) และบริเวณคอ (ร้อยละ 50.3) ปัจจัยด้านการยศาสตร์ พบว่า ด้านท่าทางการทำงานไม่เหมาะสม ร้อยละ 65.3 และด้านท่าทางการทำงานซ้ำซากที่ทำเป็นระยะเวลานานเกิน 2 ชั่วโมงต่อวัน ร้อยละ 78.4 ผลการวิเคราะห์ทางสถิติ พบความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ระหว่างปัจจัยด้านการยศาสตร์และอาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา
สรุป: ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดอาการผิดปกติระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อจากการทำงานเป็นปัญหาในเกษตรกรผู้เก็บใบชา ปัจจัยด้านท่าทางการทำงานที่ไม่เหมาะสมและท่าทางการทำงานซ้ำซากทำเป็นระยะเวลานานเกิน 2 ชั่วโมงต่อวัน ควรนำมาพิจารณาประกอบเพื่อปรับปรุงขั้นตอนการทำงานและท่าทางการทำงาน