Delirium is an acute brain disorder that causes memory and cognitive impairment. Recently, there has been a higher incidence of delirium reported in older adults both during hospitalization and after being discharged to the home. This article aims to enhance understanding of continuing care with integrated transitional care programs in preventing delirium among older adults when transitioning from hospital to home. Three groups of clinical symptoms were categorized: hyperactive form, hypoactive form, and mixed form. Causes of the disease include: 1) individual factors, 2) factors directly affecting the brain or causing physiological disturbances, and 3) environmental factors. The role of nurses in providing continuing care to prevent delirium occurring in patients transitioning from hospital to home includes an integrated transitional care program, which is a care program for patients in the hospital stage waiting to transition to home. The six steps of the program consist of: assessment, planning and surveillance, treatment, discharge planning, patient and family education, and post-discharge follow-up visits. In addition, healthcare provider guidelines for promoting cognition and preventing delirium among the elderly while at home include the development of an application monitoring the effects of medication, the use of therapeutic dolls, music therapy, and bright-light therapy.
ภาวะสับสนเฉียบพลัน (Delirium) เป็นความผิดปกติของสมองที่เกิดขึ้นเฉียบพลันทำให้ความจำบกพร่องและมีการรับรู้ผิดปกติ ปัจจุบันพบอุบัติการณ์สูงในผู้สูงอายุทั้งขณะอยู่ในโรงพยาบาลและหลังกลับไปอยู่ที่บ้าน บทความนี้จะช่วยให้เข้าใจการดูแลต่อเนื่องเพื่อป้องกันภาวะสับสนเฉียบพลันในผู้สูงอายุจากโรงพยาบาลสู่บ้านโดยบูรณาการรูปแบบการดูแลตามระยะเปลี่ยนผ่าน อาการทางคลินิกของภาวะสับสนเฉียบพลันที่พบ มี 3 กลุ่ม ได้แก่ Hyperactive form, Hypoactive form และ Mixed form สาเหตุการเกิดประกอบด้วย 1) ปัจจัยส่วนบุคคล 2) ปัจจัยที่กระทำต่อสมองโดยตรงหรือมีการรบกวนทางสรีรวิทยา และ 3) ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม บทบาทพยาบาลในการดูแลต่อเนื่องเพื่อป้องกันการเกิดภาวะสับสนเฉียบพลันจากโรงพยาบาลสู่บ้าน โดยบูรณาการ รูปแบบการดูแลตามระยะเปลี่ยนผ่าน ซึ่งเป็นโปรแกรมดูแลผู้ป่วยตั้งแต่ระยะที่รักษาในโรงพยาบาลจนกระทั่งเปลี่ยนผ่านไปอยู่ที่บ้าน โดยครอบคลุม 6 ขั้นตอน ได้แก่ การประเมินผู้ป่วย การวางแผนและการเฝ้าระวัง การรักษา แผนการจำหน่ายผู้ป่วย การให้ความรู้กับผู้ป่วยและครอบครัว และการติดตามเยี่ยมภายหลังที่ผู้ป่วยออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว แนวปฏิบัติเพื่อส่งเสริมการคิดรู้และป้องกันภาวะสับสนเฉียบพลันในผู้สูงอายุที่บ้าน ได้แก่ การพัฒนา application เฝ้าระวังเกี่ยวกับผลกระทบของการรักษาด้วยยาของผู้ป่วย การใช้ตุ๊กตาบำบัด การใช้ดนตรีบำบัด และการบำบัดด้วยแสงสว่าง เพื่อป้องกันไม่ให้ ผู้สูงอายุมีภาวะสับสนเฉียบพลันขณะอยู่ที่บ้าน