Background and objective: Diabetes mellitus is a chronic disease that requires ongoing treatment to prevent its serious complications. The patient who missed the appointment on a regular basis often leas to intermittent treatment. This study aimed to determine the prevalence of missed appointment and  relationship between missing appointment and clinical indicators of diabetes mellitus care among the diabetic patients in Samleam Primary Care Unit, Srinagarind HospitalStudy Design: This descriptive study was done among patients with diabetes mellitus  in Samleam Primary Care Unit, Srinagarind Hospital during September 1st , 2011-August 31 th, 2012. Total population of 139 were used. Patients? data and personal habit were reviewed from medical records. The results were analyzed by descriptive statistics included frequency, percentage, median, interquartile range and the analytical statistics included Chi-square test, Odd ratio (OR) and 95% Confidence interval.Results: Of the total 139 patients, 8.6% of the subjects did not miss any appointment , 38.1% missed 1-30%, 53.2% missed more than 30%. Frequently missed appointments were significantly associated with increased HbA1C, increased DTX and increased LDL-Cholesterol more than target control. (p-value < 0.05)Conclusion: The majority of diabetes patients in Samleam Primary Care Unit, Srinagarind Hospital were frequently missed the appointments 
หลักการและวัตถุประสงค์: โรคเบาหวานเป็นโรคเรื้อรังที่ต้องรักษาอย่างต่อเนื่อง เพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อนที่เป็นอันตราย แต่พบว่ามีผู้ป่วยจำนวนหนึ่งผิดนัดเป็นประจำ จึงทำให้ได้รับการรักษาไม่ต่อเนื่อง วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้จึงเพื่อศึกษาความชุกของการผิดนัด และความสัมพันธ์ระหว่างการผิดนัดกับตัวชี้วัดทางคลินิกของผลการดูแลในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่รักษาเป็นประจำที่หน่วยบริการปฐมภูมิสามเหลี่ยมโรงพยาบาลศรีนครินทร์วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่รักษาเป็นประจำที่หน่วยบริการปฐมภูมิสามเหลี่ยมในช่วงวันที่ 1 กันยายน 2554 ถึง 31 สิงหาคม 2555 จำนวน139 ราย โดยศึกษาทั้งหมด เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบบันทึกข้อมูลเวชระเบียนผู้ป่วย ประกอบด้วย ข้อมูลทั่วไป ข้อมูลด้านการเจ็บป่วยด้วยโรคเบาหวาน และพฤติกรรมส่วนตัวของผู้ป่วยสถิติที่ใช้ ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา คือความชุก ร้อยละค่ามัธยฐาน ส่วนเบี่ยงเบน ควอไทด์ และสถิติเชิงวิเคราะห์ คือChi-square test, Odd ratio (OR), และ 95% Confidence intervalผลการศึกษา: จากกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 139 ราย พบว่าไม่ผิดนัดร้อยละ 8.6 ผิดนัดในช่วงร้อยละ 1-30 คิดเป็นร้อยละ 38.1 และผิดนัดมากกว่าร้อยละ 30 คิดเป็นร้อยละ53.2 โดยพบว่าผู้ที่ผิดนัดเป็นประจำมีระดับน้ำตาลในเลือดสะสม (HbA1C) ค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาลในเลือดที่ปลายนิ้ว(DTX) และผู้ที่ระดับแอล ดี แอล คอเลสเตอรอล สูงกว่าเป้าหมายควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (< 0.05)สรุป: ผู้ป่วยโรคเบาหวานที่รักษาเป็นประจำที่หน่วยบริการปฐมภูมิสามเหลี่ยมโรงพยาบาลศรีนครินทร์ส่วนใหญ่ผิดนัดเป็นประจำ