A Cross–Sectional Descriptive Study aimed to study quality of life and factors related to quality of life in patients with Diabetes Mellitus type 2 (DM) treated in Sop-Prap Hospital, Lampang Province. Data were collected from 300 people with DM, by the accidental sampling method from the list of patients with DM who visited at NCD’s clinic, Sop-Prap Hospital in January, 2017. Data were collected by interview of personal characteristics, demographic factors, social - economic factors, health factors and the quality of life, WHOQOL-BREF-THAI. Data were analyzed using descriptive statistics and Chi-square test. The results showed that overall quality of life was at a moderate level, 95.0%. When considering quality of life, all four elements, the physical, psychological, social and environmental aspects was at a moderate level of 93.7%, 97.0%, 89.3% and 95.0%, respectively. The factor associated with quality of life was social and economic factor as family characteristics (p–value <0.05). Therefore, clinical and community services should encourage families to participate in activities that will improve their quality of life.
การศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวางครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่รับการรักษาโรงพยาบาลสบปราบ จังหวัดลำปาง กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 จำนวน 300 ราย จากการสุ่มแบบบังเอิญ ตามรายชื่อผู้ป่วยเบาหวานที่มารับการรักษา ณ คลินิกโรคเรื้อรัง เก็บรวบรวมข้อมูลในเดือนมกราคม 2560 โดยใช้แบบสัมภาษณ์ประกอบด้วย ข้อมูลปัจจัยด้านประชากร ปัจจัยด้านสังคมและเศรษฐกิจ ปัจจัยด้านสุขภาพ และแบบวัดคุณภาพชีวิต WHOQOL-BREF-THAI วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยการทดสอบไคสแควร์ ผลการศึกษาพบว่า คุณภาพชีวิตโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 95.0 คุณภาพชีวิตรายด้านทั้ง 4 ด้านคือ ด้านร่างกาย ด้านจิตใจ ด้านสัมพันธภาพทางสังคมและด้านสิ่งแวดล้อมพบว่า มีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 93.7, 97.0, 89.3 และ 95.0 ตามลำดับ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของกลุ่มตัวอย่าง พบว่า ปัจจัยด้านสังคมและเศรษฐกิจ คือลักษณะครอบครัวมีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเบาหวานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ดังนั้นการจัดบริการในคลินิกและในชุมชน ควรส่งเสริมให้ครอบครัวเข้ามีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ เพื่อให้ผู้ป่วยโรคเบาหวานมีคุณภาพชีวิตที่ดีต่อไป