This study was a quasi-experimental study. The purpose of the study was to evaluate the effects of a self-efficacy enhancement program on drinking and cigarette smoking prevention. The participants were hearing impaired adolescents studying in schools for the deaf, Special Education Bureau. They were divided into experimental and comparative groups of 40 people each. The experimental group participated in a self-efficacy enhancement program. The program with a period of 5 weeks was developed based on the concept of self- efficacy including enactive mastery experience, modeling, and verbal persuasion in physiological and affective states. The comparison group participated in a basic core curriculum. The outcomes of the study were evaluated after four weeks. The descriptive statistics of percentage, mean, standard deviation, and t-test were used for data analysis at a significant level of .05. 
The results of the study found that the experimental group had the higher alcohol drinking refusal (t = 2.561, p value = .012), smoking refusal (t = 2.950, p value = .004),  intention not to drink alcohol (t = 1.884, p value = .032), intention not to smoke (t = 1.836, p value = .035), and transmission of health information ability (t = 6.004, p value < .001), compared to those in the comparative group.
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการเสริมสร้างสมรรถนะแห่งตนเพื่อป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และสูบบุหรี่ กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเป็นวัยรุ่นที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่กำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียนโสตศึกษา  สังกัดสำนักงานบริหารงานการศึกษาพิเศษ 2 แห่ง แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มละ 40 คน  โดยกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการเสริมสร้างสมรรถนะแห่งตนซึ่งพัฒนาขึ้นตามแนวคิดทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเองเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะภายในตนจากทั้ง 4 แหล่งกำเนิด ได้แก่ 1) การกระทำที่บรรลุผลสำเร็จ 2) การเรียนรู้จากประสบการณ์ของผู้อื่น  3) การชักจูงด้วยคำพูด และ 4) ภาวะทางกายและอารมณ์ เป็นระยะเวลา   5  สัปดาห์ และติดตามประเมินผลการเปลี่ยนแปลงภายหลัง 4 สัปดาห์ กลุ่มเปรียบเทียบได้รับการเรียนการสอนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานตามปกติ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าที (t-test) ที่ระดับนัยสำคัญสถิติ .05
ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มทดลองที่เข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความมั่นใจในการไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (t=2.561, p value=.012) ความมั่นใจในการไม่สูบบุหรี่ (t = 2.950, p value = .004)  ความตั้งใจในการไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (t = 1.884, p value = .032) ความตั้งใจในการไม่สูบบุหรี่ (t = 1.836, p value = .035) และความสามารถในการเผยแพร่ข้อมูลสุขภาพ (t = 6.004, p value < .001) สูงกว่าวัยรุ่นฯ กลุ่มเปรียบเทียบที่ไม่ได้เข้าร่วมโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ