Background: The prevalence of fibrocystic changes is about 30 to 60 percent and 0.3 percent of complexcysts is associated with breast cancer. Breast cysts are more commonly presented in premenopausal thanpostmenopausal. Several studies have reported that Tamoxifen could reduce the risk of breast cancer and mastalgiain fibrocystic breast changes. Objective: This study aims to compare the evaluation of the efficacy of Tamoxifenin changing of size and number of breast cysts. Study design was a retrospective study used existing data recordedfrom January 2008 to July 2017. Method: 2,244 women with breast cancer who had undergone mammograms withultrasonogram or ultrasonogram in Surathani Cancer Hospital was collected. Result: Out of 2,244 total patients,77 patients (3.43 percent) had cysts. The cysts were mostly presented in patients within the age group of 41-50years old. Tamoxifen treatment and menstruation status showed no statistically significant difference in the rateof reduction of size or number of cysts analyzed by the chi-square test. The rate of reduction of the size and thenumber of cysts in the patients receiving tamoxifen are 60.7 and 46.4 percent, respectively. The rate of reduction ofthe size and the number of cysts in the patients receiving non-tamoxifen were 50.0 and 35.3 percent, respectively.However, there was no statistical difference (p-value: 0.706 and 0.508, respectively). The rate of reduction of thesize of cysts in the patients during menstruation receiving tamoxifen and non-tamoxifen are 50.0 and 50.0 percent,respectively (p-value: 0.252). The rate of reduction of the size of cysts in the patients without menstruation receivingtamoxifen and non-tamoxifen were 60.0 and 55.6 percent, respectively (p-value: 0.330). The rate of reduction ofthe number of cysts in the patients during menstruation receiving tamoxifen and non-tamoxifen are 55.6 and 25.00percent, respectively (p-value: 0.229). The rate of reduction of the number of cysts in the patients without menstruation receiving Tamoxifen and non-Tamoxifen are 50.0 and 44.5 percent, respectively (p-value: 0.904) Conclusion:Tamoxifen cannot change size and number of breast cysts in both breast cancer patients with menstruation andwithout menstruation
ภูมิหลัง: ความชุกของภาวะถุงน้ำพบร้อยละ 30-60และถุงน้ำชนิด complex cyst มีความสัมพันธ์กับมะเร็งเต้านมร้อยละ 0.3 โดยถุงน้ำเต้านมมักพบในผู้หญิงในวัยมีประจำเดือนมากกว่าในวัยหมดประจำเดือน หลายการศึกษาพบว่ายาทาม็อกซิเฟ่นลดความเสี่ยงต่อมะเร็งเต้านมและความปวดจากภาวะถุงน้ำ วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลของยาทาม็อกซิเฟ่นต่อการเปลี่ยนแปลงของขนาดแลจำนวนของถุงน้ำ วิธีการ: การศึกษาวิเคราะห์แบบย้อนหลังโดยใช้ข้อมูลของผลเอกซเรย์เต้านมและอัลตร้าซาวด์หรืออัลตร้าซาวด์ในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมของโรงพยาบาลมะเร็งสุราษฎร์ธานี จำนวน 2,244 รายตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2551 - กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ผล: ผลการศึกษาพบถุงน้ำจำนวน 77 ราย (ร้อยละ 3.43) จากผู้ป่วยจำนวน 2,244 ราย โดยพบมากในช่วงอายุ 41–50 ปี การวิเคราะห์ค่าทางสถิติโดย chi-square- test พบว่ายาทาม็อกซิเฟ่นรวมทั้งภาวะการมีประจำเดือนมีผลต่ออัตราการเล็กลงหรือการลดลงของถุงน้ำไม่ต่างกัน โดย ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่กินยาทาม็อกซิเฟ่น พบว่าอัตราการเล็กลงของขนาดของถุงน้ำและอัตราการลดลงของจำนวนถุงน้ำในเป็นร้อยละ 60.7 และ 46.4 ตามลำดับ ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ไม่ได้กินยาทาม็อกซิเฟ่น พบว่าอัตราการเล็กลงของขนาดของถุงน้ำและอัตราการลดลงของจำนวนของถุงน้ำเป็นร้อยละ 50.0และ 35.3 ตามลำดับ แต่พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างเป็นนัยสำคัญทางสถิติ (p–value: 0.706 และ 0.508 ตามลำดับ) อัตราการเล็กลงของขนาดถุงน้ำในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่มีประจำเดือนที่กินยาทาม็อกซิเฟ่นและไม่กินยาทาม็อกซิเฟ่น เป็นร้อยละ 50.0 และ50.0 ตามลำดับ (p–value: 0.252) อัตราการเล็กลงของขนาดถุงน้ำในผู้ป่วยที่ไม่มีประจำเดือนที่กินยาทาม็อกซิเฟ่นและไม่กินยาทาม็อกซิเฟ่น เป็นร้อยละ 60.0 และ 55.6 ตามลำดับ (p–value:0.330) อัตราการลดลงของจำนวนถุงน้ำในผู้ป่วยมีประจำเดือนที่กินยาทาม็อกซิเฟ่นและไม่กินยาทาม็อกซิเฟ่นเป็นร้อยละ 55.6 และ25.0 ตามลำดับ (p–value: 0.229) อัตราการลดลงของจำนวนของถุงน้ำในผู้ป่วยที่ไม่มีประจำเดือนที่กินยาทาม็อกซิเฟ่นและไม่กินยาทาม็อกซิเฟ่น เป็นร้อยละ 50.0 และ 44.5 ตามลำดับ (p–value:0.904) สรุป: ยาทาม็อกซิเฟ่นไม่มีผลต่อการลดขนาดของถุงน้ำและไม่มีผลต่อการลดจำนวนของถุงน้ำของเต้านมในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมทั้งในกลุ่มที่ยังมีประจำเดือนและกลุ่มที่ไม่มีประจำเดือน