Background: Ventilator-associated pneumonia (VAP) is one of the top problems among hospital infections and patients on ventilators. Based on studies of the phenomenon before development, professional nurses have been found lack awareness in complying with the VAP Bundle. The development of nursing capabilities remains lacking in coverage and no plans have been made to implement care guidelines with multi-disciplinary teams. The incidence of ventilator-associated pneumonia remains below the criteria and unstable.Methods: This study was research and development conducted from October 2019 to May 2022 at the intensive care unit of Buriram Hospital. The sample was divided into the following two groups: 1) The patient group was used to assess the effects of developing the model and was divided into a control group of 40 patients on ventilators receiving care with previous models and an experimental group of 40 patients receiving care according to the newly developed nursing care model for preventing ventilator-associated pneumonia in the intensive care unit; 2) The group of 47 professional nurses who assessed satisfaction in using the model in the following three phases: Phase 1 – Analysis of the Situation and Related Factors, Phase 2 – Development of a nursing care model and implementation in practice and Phase 3 – Conclusion of the Nursing Model in Practice. Research instruments were divided into the following two types: 1) research instruments: 1.1) the nursing care model for preventing ventilator-associated pneumonia in the intensive care unit; 1.2) the form for assessing readiness to wean from and remove ventilators; 1.3) the nutrition assessment form; 1.4) the VAP Daily Gold Sheet; 2) data collection instruments consisting of 2.1) the form for collecting data of patients on ventilators; 2.2) the form for recording ventilator-associated pneumonia incidence; and 2.3) the questionnaire on professional nurses’ satisfaction toward use of the model. Data were analyzed using frequency distribution, percent, mean, standard deviation, Chi-square test, and Fisher’s exact test and independent t-test statistics.Results: Comparison of results before and after development of the nursing care model for preventing ventilator-associated pneumonia in the intensive care unit found the experimental group and the control group to have different numbers of days on ventilators without statistical significance (t=0.35,p= 0.29) lower length of stay in intensive care units with statistical significance (t = 0.5,p=0.03),reduced ventilator-associated pneumonia incidence and overall satisfaction toward the use of the model by professional levels at the highest level with a mean of 4.4 (S.D. = 0.59).Conclusion: The nursing care model for preventing ventilator-associated pneumonia in the intensive care unit caused patients to have a shorter length of stay and lower ventilator-associated pneumonia incidence.
หลักการและเหตุผล: ปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจ(Ventilator Associated Pneumonia : VAP)เป็นปัญหาอันดับต้นของการติดเชื้อในโรงพยาบาลและผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจจากการศึกษาก่อนการพัฒนาพบว่ายังขาดความตระหนักในการปฏิบัติตามแนวทาง VAP Bundle การพัฒนาศักยภาพพยาบาลยังไม่ครอบคลุมและยังไม่มีการวางแผนการนำแนวปฏิบัติไปใช้ร่วมกับทีมสหสาขาวิชาชีพอุบัติการณ์การเกิดปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจลดลงต่ำกว่าเกณฑ์แต่ยังไม่คงที่วิธีการศึกษา: การวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนาทำการศึกษาระหว่างเดือนตุลาคมพ.ศ.2562ถึงเดือนพฤษภาคม 2565ที่หอผู้ป่วยวิกฤตโรงพยาบาลบุรีรัมย์กลุ่มตัวอย่างแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่1) กลุ่มผู้ป่วยเพื่อประเมินผลการพัฒนารูปแบบแบ่งเป็นกลุ่มควบคุมคือผู้ป่วยที่ใส่เครื่องช่วยหายใจที่ได้รับการดูแลตามรูปแบบเดิมและกลุ่มทดลองคือผู้ป่วยที่ได้รับการดูแลตามรูปแบบที่พัฒนาขึ้นใหม่จำนวน 40 คน ต่อกลุ่มและ 2) กลุ่มพยาบาลวิชาชีพเพื่อประเมินความพึงพอใจในการใช้รูปแบบจำนวน 47คนมีขั้นตอนดำเนินการ 3 ระยะคือระยะที่1ระยะวิเคราะห์สถานการณ์และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ระยะที่ 2 การพัฒนารูปแบบและนำลงสู่การปฏิบัติระยะที่3ขั้นการสรุปรูปแบบเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งเป็น 2 ประเภทคือ1)เครื่องมือในการดำเนินการวิจัยได้แก่ 1.1) รูปแบบการพยาบาล 1.2) แบบประเมินความพร้อมในการหย่าและถอดเครื่องช่วยหายใจ 1.3) แบบประเมินความเสี่ยงทางโภชนาการ1.4) แบบบันทึก VAP daily gold sheet 2) เครื่องมือเก็บรวมรวมข้อมูล ได้แก่ 2.1) แบบเก็บข้อมูลผู้ป่วยที่ได้รับการใส่เครื่องช่วยหายใจ 2.2) แบบบันทึกอุบัติการณ์การเกิดปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจและ 2.3) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติไคสแควร์ สถิติฟิชเชอร์และสถิติ independent t-test ผลการศึกษา: เปรียบเทียบผลลัพธ์ระยะก่อนและหลังการพัฒนารูปแบบการพยาบาลพบว่ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีจำนวนวันใส่ท่อช่วยหายใจแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (t=0.35,p=0.29) มีจำนวนวันนอนในหอผู้ป่วยวิกฤตลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=0.5,p=0.03)มีอุบัติการณ์การเกิดปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยลดลงและความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบของพยาบาลวิชาชีพโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุดเฉลี่ย 4.4 (S.D.=0.59)สรุปผล: รูปแบบการพยาบาลเพื่อป้องกันปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยวิกฤต ส่งผลให้ผู้ป่วยมีจำนวนวันนอนลดลง และมีอุบัติการณ์การเกิดปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจลดลง