Background: Depression, one of the most common mental disorders. The prevalence of depression in non-communicable disease (NCD) patients has been a rapid increasing. In NCDs people who have depression is reported to be associated with lower quality of life. However, the prevalence of depression among the NCDs patients at primary care unit, Phukieo Chalermprakiat hospital is not well studied. The purpose of this study was to study prevalence and factors associated depression among NCD patients by using screening instrument for depressive disorder “KKU-DI”. Objective: To study the prevalence and factors associated depression among patients with Non-communicable Diseases at primary care unit of Phukieo Chalermprakiat Hospital, Chaiyaphum province.Methods: A cross-sectional descriptive study was conducted. Four hundred patients with non-communicable Diseases, who were diagnosed with Hypertension, diabetes mellitus, ischemic heart disease and stroke. Interviewed during 1st August in 2020 – 31st October in 2020. Instruments were used as the following: 1) answered questionnaires on general information data 2) KhonKaen University Depression Inventory (KKU-DI) for screening depression. Data analysis was conducted by frequency, percentage, prevalence rate with 95%CI, mean (standard deviation), Pearson’s chi square test, odds ratio and multiple logistic regression. Results: The sample consisted of 400 subjects who registered in primary care unit. There were 236 (59%) females and 164 (41%) males. The mean age was 62.2±7.8 years. The prevalence of depression was 30.2. The prevalence of depression in patient with stroke were found 35.6%, DM 30.7%, Hypertension 25.0% and Ischemic heart disease 20.6% respectively. The stroke patient (Odds ratio=2.96, 95%CI=1.39-7.38, p=0.012) and adequacy of income (Odds ratio=5.21, 95%CI= 1.73-15.70, p=0.018) were found associated with depression. Conclusion: The study revealed that one third of patients with NCDs had depression, there was a high prevalence of depression in primary care setting. Ischemic heart disease had the highest levels of severe depression, followed by stroke, hypertension disease and Diabetes disease respectively. The stroke patient and adequacy of income were found associated with depression. 
หลักการและเหตุผล: ภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังเป็นปัญหาที่พบได้บ่อยและมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นในอนาคต ส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของตัวผู้ป่วยและการปฏิบัติตนเพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อนของโรค จากการศึกษาที่ผ่านมาในโรงพยาบาลภูเขียวเฉลิมพระเกียรติยังไม่ได้มีการศึกษาความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังมาก่อน ผู้วิจัยจึงสนใจที่จะศึกษาความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังโดยใช้แบบคัดกรอง “KKU-DI”วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในหน่วยบริการปฐมภูมิ โรงพยาบาลภูเขียวเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดชัยภูมิวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาภาคตัดขวางเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง (Cross-sectional Descriptive study) คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างจากผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง สี่กลุ่มโรค ได้แก่ โรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดหัวใจ และโรคหลอดเลือดสมองที่มารับการรักษาในหน่วยบริการปฐมภูมิโรงพยาบาลภูเขียวเฉลิมพระเกียรติจำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้คือ 1) แบบเก็บข้อมูลทั่วไปของผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง 2) แบบคัดกรองภาวะซึมเศร้า“KKU-DI” วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ความถี่, ค่าร้อยละ, ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ โดยใช้สถิติเชิงวิเคราะห์ เช่น chi square, odds ratio, 95%CI, multiple logistic regression โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังที่เข้าร่วมการศึกษาจำนวน 400 คน เป็นเพศหญิงจำนวน 236 คน (ร้อยละ 59.0) เพศชายจำนวน 164 คน (ร้อยละ 41.0) อายุเฉลี่ย 62.2±7.8 ปี ความชุกของภาวะซึมเศร้าพบร้อยละ 30.2 โดยผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองมีภาวะซึมเศร้าสูงสุดร้อยละ 35.6 โรคเบาหวานร้อยละ 30.7 โรคความดันโลหิตสูงร้อยละ 25.0 และผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจร้อยละ 20.6 ตามลำดับและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ โรคประจำตัวเป็นโรคหลอดเลือดสมอง (Odds ratio=2.96, 95%CI=1.39-7.38, p=0.012) และความเพียงพอของรายได้ (Odds ratio=5.21, 95%CI=1.73-15.70, p=0.018)สรุป: ความชุกภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในหน่วยบริการปฐมภูมิโรงพยาบาลภูเขียวเฉลิมพระเกียรติพบได้ 1 ใน 3 ของกลุ่มตัวอย่างที่เป็นโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง พบว่าผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจเป็นกลุ่มคะแนนที่มีภาวะซึมเศร้าอยู่ในระดับรุนแรงสูงสุด รองลงมาได้แก่ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงและโรคเบาหวานตามลำดับและปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ได้แก่โรคประจำตัวเป็นโรคหลอดเลือดสมอง และความเพียงพอของรายได้