Background: Cleft lip and palate are common congenital defects of the oral and maxillofacial region that can be treated, but it's complicated, required long-term treatment with multidisciplinary medical team. Lateral cephalometric radiographs are important for the analysis and evaluation of cleft lip and palate treatment. Objectives of this study is to characterize the craniofacial structure by cephalometry, especially the skull base and nasopharyngeal space, in 6 to 12-year-old operated unilateral complete cleft lip and palate patients compared with noncleft controls.Methods: A cross-sectional study was carried out on 75 patients at the age of 6-12 years. The patients were divided into two groups; operated unilateral complete cleft lip and palate patients and noncleft controls. Angular and linear measurements were taken on lateral cephalometric radiographs. The data were analyzed using descriptive statistics (percentage, average and standard deviation), and inferential statistics; such as, an independent t-test. Results: The result showed significant difference between cleft and non-cleft lip and palate patients in SNA, U1 to SN angle, U1 to L1 angle, U lip-E plane, H angle, length of soft palate, depth of pharyngeal space and angle of soft palate (p<0.05). Conclusions: The data indicated a multiplicity of cephalometric abnormalities in 6 to 12-year-old operated unilateral complete cleft lip and palate patients. Lesser growth of maxilla, length of the soft palate, depth of pharyngeal space, angle of the palate, more retroclined upper incisors were found in cleft patients.
หลักการและเหตุผล: ปากแหว่งเพดานโหว่เป็นความพิการแต่กำเนิดบริเวณใบหน้าและขากรรไกรที่พบได้บ่อยสามารถรักษาได้แต่มีความซับซ้อนและระยะเวลาการดูแลรักษายาวนานตั้งแต่แรกคลอดไปถึงวัยรุ่น ต้องมีบุคลากรการแพทย์หลายสาขาทำงานร่วมกัน ภาพถ่ายรังสีกะโหลกศีรษะด้านข้าง มีความสำคัญในการวางแผน วิเคราะห์และการประเมินผลของการรักษาปากแหว่งเพดานโหว่ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ภาพถ่ายรังสีกะโหลกศีรษะด้านข้างเปรียบเทียบลักษณะสัณฐานวิทยากะโหลกศีรษะและช่องว่างหลังโพรงจมูกเด็กที่ได้รับการรักษาภาวะปากแหว่งเพดานโหว่ข้างเดียวและกลุ่มควบคุม อายุ 6-12 ปี วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบตัดขวาง เก็บข้อมูลจากเด็กอายุ 6-12 ปี จำนวน 75 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือเด็กที่มีภาวะเพดานโหว่ จำนวน 23 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 52 คน ไม่มีภาวะเพดานโหว่ วัดค่าภาพรังสีกะโหลกศีรษะด้านข้าง วิเคราะห์ค่าสถิติของตัวแปรที่ศึกษาโดยใช้ สถิติพรรณนา ได้แก่ อัตราส่วนร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์เปรียบเทียบลักษณะสัณฐานวิทยากะโหลกศีรษะของเด็กที่มีภาวะปากแหว่งเพดานโหว่ข้างเดียวและกลุ่มควบคุม โดยใช้สถิติ Independent t- test ผลการศึกษา: เปรียบเทียบลักษณะทางกายวิภาคใบหน้าและขากรรไกร พบว่าค่า SNA ค่ามุม U1 to SN (องศา) มุม U1 to L1 (องศา) ค่า Upper lip-E plane (มม.) มุม H angle (องศา) และลักษณะทางกายวิภาคของเพดานอ่อนและผนังคอหอยได้แก่ ความยาวของเพดานอ่อน ความลึกของช่องว่างคอหอย และมุมของเพดาน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) สรุป: เด็กกลุ่มที่ได้รับการรักษาภาวะปากแหว่งเพดานโหว่ข้างเดียวพบการเจริญเติบโตของกระดูกขากรรไกรบน ตำแหน่งริมฝีปากบน ความยาวของเพดานอ่อน ความลึกของช่องว่างคอหอย และมุมของเพดานที่น้อยกว่ากลุ่มควบคุม และยังพบการเอียงตัวของฟันหน้าบนที่แตกต่างจากกลุ่มควบคุม