Background : Hypertensive disorder in pregnancy is an obstetric complication which is counted as one of the most common cause of death in pregnancy. Complication in the pregnant women include seizure, stroke and HELLP syndrome, meanwhile babies of those pregnant women may have fetal growth restriction and sometimes they are preterm delivery.Objection : To develop and investigate the developed care model for women with Hypertensive disorder in pregnancyMethods : An action research comprised of 3 steps 1) situation analysis to Identification problem 2) Developing the care model for woman with Hypertensive disorder in pregnancy 3) Evaluation. The subjects were 30 pregnancy women, and 35 persons in multidisciplinary teams. The development process had been performed from February 2016 – April 2017. The data were analyzed by frequency, percentage, mean, Standard deviation, t-test and content analysisResults : The care model composed of 4 elements 1) Care map for women with Hypertensive disorder in pregnancy by multidisciplinary 2) Using care management system 3) Education for Hypertensive disorder in pregnancy women by self-efficacy promoting program and 4) Continuing care. After the care model was implemented the results show that the mean score of self-efficacy after development were significantly higher than score before development (p < 0.001). Blood pressure after development 4 weeks and 8 weeks lower than before development (p < 0.001).Conclusion : the results of this study indicated the care model development by multidisciplinary teams throughout the process of the action research is on the effective care model.
หลักการและเหตุผล : ภาวะความดันโลหิตสูงระหว่างตั้งครรภ์เป็นภาวะแทรกซ้อนทางสูติกรรมที่ส่งผลกระทบรุนแรงทั้งต่อมารดาและทารกในครรภ์ เป็นสาเหตุการตายสำคัญของมารดารองจากตกเลือดหลังคลอดและติดเชื้อ โดยทำให้หญิงตั้งครรภ์เกิดอาการชัก อาการของโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันและกลุ่มอาการ HELLP ในขณะที่ทารกอาจเกิดภาวะเจริญเติบโตช้าในครรภ์ คลอดก่อนกำหนดวัตถุประสงค์ : เพื่อพัฒนาและศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบการดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงระหว่างตั้งครรภ์วิธีการศึกษา : เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (action research) ดำเนินการวิจัยเป็น 3 ขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 วิเคราะห์สถานการณ์การดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงระหว่างตั้งครรภ์ ขั้นตอนที่ 2 พัฒนารูปแบบการดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงระหว่างตั้งครรภ์ ขั้นตอนที่ 3 ประเมินผล โดยประเมินประสิทธิผลการนำรูปแบบที่พัฒนาไปใช้ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ หญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงระหว่างตั้งครรภ์ จำนวน 30 คน ทีมสหสาขาวิชาชีพจำนวน 35 คน ดำเนินการศึกษาระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ 2559–เมษายน 2560 วิเคราะห์ข้อมูล ข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์โดยการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบ t-test ข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์เชิงเนื้อหาผลการศึกษา : พบว่ารูปแบบการดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงระหว่างการตั้งครรภ์ ประกอบด้วย 1) การให้การดูแลหญิงตั้งครรภ์แบบสหสาขาวิชาชีพ 2) การจัดระบบบริการพยาบาลโดยใช้ผู้จัดการรายกรณี 3) รูปแบบการให้ความรู้แก่หญิงตั้งครรภ์โดยใช้แนวคิดการการส่งเสริมการรับรู้ความสามารถในการดูแลตนเอง และ 4) การติดตามการดูแลต่อเนื่อง หลังการใช้รูปแบบการดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่มีความดันโลหิตสูงที่พัฒนาขึ้น พบว่า หญิงตั้งครรภ์มีค่าเฉลี่ยคะแนนความสามารถในการดูแลตนเองเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) ค่าเฉลี่ยความดันโลหิตหลังติดตามสัปดาห์ที่ 4 และ 8 ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001)สรุป : รูปแบบการดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงระหว่างตั้งครรภ์ที่เน้นการมีส่วนร่วมของผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดเป็นปัจจัยแห่งความสำเร็จและนำไปสู่การดูแลอย่างมีคุณภาพ