Background: Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) is the most common disease in child psychiatry. Symptoms includes inattentive, hyperactivity and impulsivity. In Thailand, the prevalence of ADHD in children was six percent and prevalence in boy was six times higher than those of girl. Treatment of ADHD includes pharmacotherapy and behavior management. Researcher therefore focused on factors associated with ADHD treatment response in order to obtain data for further patient care process improvement. Objective: To identify factors associated with outcome of ADHD treatment in children at ADHD clinic, Prakhonchai hospital, Buriram province. Methods: Comparative cross-sectional study, Participants were children aged under 15 years old diagnosed with attention deficit hyperactivity disorder at ADHD clinic, Prakhonchai hospital during January 1st 2020 to September 30th 2021. Data collection was taken from questionnaire included familial characteristics, parent’s knowledge and attitude including the behavior rating scale (short SNAP-IV form) two months before and after treatment. Data was analyzed to determine the association between treatment outcome and the sociodemographic factors (knowledge, attitude and other factors) by logistic regression.Results: There were 105 ADHD children included in this study. Most of children aged between 5-10 years old (54.3%) in which 81.0% were boy. About 63.8% of these children was studying in early primary level and had fair educational outcome (21.0%). Thirty-five percent of their parents aged between 40-49 years old and 45.7% had education level of secondary school. There were 87.6% of children had care giver in family. After 8 weeks of treatment, symptoms of ADHD improved according to SNAP-IV rating scale assessment. The response was observed as decreasing scale in domains of inattentive symptoms (87.6%), hyperactivity/impulsivity symptoms (82.9%) and oppositional defiant disorder (90.5%). Factor associated with treatment response (hyperactivity/impulsivity symptoms) was parent’s knowledge and understanding to ADHD (Odds =1.91, 95% CI=2.97, p=0.004).Conclusion: result from this study revealed that overall psychometric outcome was significantly improved after 8 weeks of the treatment (decreased SNAP-IV scales). Parent’s knowledge and understanding to ADHD was significantly associated with ADHD treatment outcome.
หลักการและเหตุผล: โรคสมาธิสั้นเป็นโรคที่พบบ่อยในจิตเวชเด็ก อาการที่สำคัญของโรคสมาธิสั้นคือ ขาดสมาธิ อยู่ไม่นิ่ง หุนหันพลันแล่นและดื้อต่อต้าน ประเทศไทยมีอัตราความชุกของโรคสมาธิสั้นประมาณร้อยละ 6 และพบมากในเพศชายมากกว่าหญิง 3-4 เท่า การรักษามีทั้งการใช้ยาและการปรับพฤติกรรม ผู้วิจัยจึงมีความสนใจในการศึกษาเรื่องนี้ เพื่อจะได้นำข้อมูลที่ได้มาใช้ในการพัฒนาการดูแลผู้ป่วยให้ดียิ่งขึ้นต่อไปวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลการรักษาของโรคสมาธิสั้นในเด็ก ณ คลินิกโรคเด็กสมาธิสั้น โรงพยาบาลประโคนชัย อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาแบบ Cross Sectional Comparative Study ลักษณะกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ป่วยเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคสมาธิสั้น ณ คลินิกเด็กสมาธิสั้น ในโรงพยาบาลประโคนชัย ตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2564 เก็บข้อมูลโดยการทำแบบสอบถาม ข้อมูลทั่วไปของครอบครัว ความรู้และทัศนคติของผู้ปกครอง รวมทั้งแบบประเมินพฤติกรรม SNAP-IV (Short Form) ก่อนและหลังรักษา 8 สัปดาห์ แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลหาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ทัศนคติของผู้ปกครองและปัจจัยอื่นๆ กับผลการรักษาของเด็กสมาธิสั้นโดยใช้ Logistic regression Analysisผลการศึกษา: ผู้ป่วยเด็กโรคสมาธิสั้นที่เข้าร่วมการศึกษาในครั้งนี้ จำนวนทั้งหมด 105 คน ส่วนใหญ่มีอายุอยู่ในช่วง 5-10 ปี ร้อยละ 54.3 ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 81.0 อยู่ระดับประถมศึกษาตอนต้น ร้อยละ 63.8 ผลการเรียนส่วนใหญ่อยู่ในระดับพอใช้ ร้อยละ 21.0 อายุของผู้ปกครองส่วนใหญ่อยู่ในช่วง 40-49 ปี ร้อยละ 35.2 การศึกษาของผู้ปกครอง ส่วนใหญ่อยู่ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ร้อยละ 45.7 มีคนในครอบครัวช่วยเลี้ยงดู ร้อยละ 87.6 ประเมินพฤติกรรม SNAP-IV หลังการรักษา 8 สัปดาห์ อาการดีขึ้นโดยคะแนนในด้านต่างๆลดลง เช่น การประเมินอาการขาดสมาธิ คะแนนลดลง ร้อยละ 87.6 การประเมินการไม่อยู่นิ่ง หุนหันพลันแล่น พบว่า คะแนนลดลง ร้อยละ 82.9 การประเมินอาการต่อต้าน พบว่า คะแนนลดลง ร้อยละ 90.5 ปัจจัยที่มีผลต่อการรักษาสมาธิสั้นในเด็ก (ด้านอาการไม่อยู่นิ่ง หุนหันพลันแล่น) คือ ความรู้ความเข้าใจของผู้ปกครอง ต่อโรคสมาธิสั้น (Odds =1.91, 95% CI=2.97, p=0.004)สรุป: ผลการศึกษาพบว่าหลังการรักษา 8 สัปดาห์ เด็กสมาธิสั้นมีคะแนนรวมจาก SNAP-IV ดีขึ้น (คะแนนลดลง) ความรู้ความเข้าใจต่อโรคสมาธิสั้นของผู้ปกครอง มีความสัมพันธ์กับผลการรักษาของเด็กสมาธิสั้น