Background: Fragility fracture currently become a problem in healthcare. Morbidity, recurrent fracture and disability could be occurred following these fractures. Finding causes, associated factors and modifiable factors may reduce a recurrent fracture and improved quality of life of fragility fracture patient in the future. Methods: A retrospective study of patients who had a fragility fracture at spine, proximal humerus, wrist or hip who were diagnosed and treated at Sisaket Hospital from January 2017 to December 2021. An incidence of recurrent fracture was study by descriptive study, its factor associated was study by case control study.Result: For a total of fragility fracture 1,986 patients, there was a recurrent fracture 102 patients (5.14%). Age is found to be an associated factor of recurrent fracture. Patient age 90 years old and above had a risk of refracture compare to patient age between 50–59 years old (Adjusted Odds ratio 4.3, 95%Confidence Interval 1.6-12.0). Rheumatoid arthritis, neurological disorder, chronic kidney disease, hypertension and anemia increase risk of refracture 10.5, 5.7, 4.4, 2.9 and 2.7 times, respectively. Serum albumin below 3.5 g/dL increase risk of refracture (Adjusted OR 3.9, 95%CI 1.6-9.2).Summary: Higher age, presented of underlying disease and serum albumin lower than 3.5 g/dL were found to be risk factors of recurrent fracture. Emphasizing on a treatment after index fracture in these patient group, treat and control those associated factors may help to reduce a chance of refracture.
หลักการและเหตุผล: ภาวะกระดูกหักจากภยันตรายชนิดไม่รุนแรง (Fragility fracture) เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญในปัจจุบัน ซึ่งมีความสัมพันธ์โดยตรงกับภาวะทุพพลภาพ การเกิดกระดูกหักซ้ำ การหาสาเหตุและรักษาปัจจัยที่สามารถแก้ไขได้เป็นปัจจัยสำคัญในการลดอัตราการเกิดกระดูกหักซ้ำในอนาคตวิธีการศึกษา: ศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา (Descriptive study) เพื่อหาอุบัติการณ์ของการเกิดกระดูกหักซ้ำภายหลังจากการเกิดกระดูกหักจากภยันตรายชนิดไม่รุนแรงในตำแหน่งกระดูกสันหลัง กระดูกต้นแขน กระดูกข้อมือ หรือกระดูกสะโพก และศึกษาแบบมีกลุ่มควบคุม (Case control study) เพื่อหาปัจจัยที่เกี่ยวข้องของการเกิดกระดูกหักซ้ำ ในผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลศรีสะเกษ ระหว่างเดือน มกราคม พ.ศ. 2560 ถึง ธันวาคม พ.ศ. 2564ผลการศึกษา: ผู้ป่วยทั้งหมด 1,986 ราย พบว่ามีอุบัติการณ์การเกิดกระดูกหักซ้ำ 102 ราย (ร้อยละ 5.1) โดยพบว่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดกระดูกหักซ้ำประกอบด้วย อายุของผู้ป่วยมีความสัมพันธ์ต่อการเกิดกระดูกหักซ้ำ โดยพบว่า ช่วงอายุ 90 ปี ขึ้นไป มีความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกหักซ้ำสูงถึง 4.3 เท่า เมื่อเทียบกับช่วงอายุ 50-59 ปี (Adjusted Odds ratio 4.3, 95%Confidence Interval 1.6-12.0) ผู้ที่มีโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์, โรคเกี่ยวกับผิดปกติทางระบบประสาท, โรคไตเรื้อรัง, โรคความดันโลหิตสูง และ โรคโลหิตจาง มีความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกหักซ้ำ 10.5, 5.7, 4.4, 2.9 และ 2.7 เท่า ตามลำดับ และระดับ Serum albumin ที่น้อยกว่า 3.5 g/dL เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกหักซ้ำ (Adjusted OR 3.9, 95%CI 1.6-9.2) สรุป: ช่วงอายุที่มากขึ้น ผู้ที่มีโรคประจำตัว และระดับ Serum albumin ที่น้อยกว่า 3.5 g/dL เป็นปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกหักซ้ำ ควรเพิ่มความสำคัญในการดูแลรักษาภายหลังการเกิดกระดูกหักครั้งแรกในผู้ป่วยกลุ่มนี้ การรักษาและความคุมปัจจัยเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง อาจช่วยลดอัตราการเกิดกระดูกหักซ้ำในอนาคต