Purpose: To evaluate the efficiency of Radial Shock Wave Therapy (RSWT) in patients with Myofascial Pain Syndrome (MPS) in comparison to the efficiency of Deep Friction Massage (DFM)
Type of Research: Quasi-Experimental Research
The Place for Research: Rehabilitation medicine Department of Saraburi Hospital
The Sample Group of The Research: The patients who come to receive Myofascial Pain Syndrome at upper Trapezius muscle whom have been examined by doctors with the level 5 and the upper levels of pain; in total 60 patients divided into 2 groups, each group has 30 patients by choosing through simple random sampling. 
Procedures: Dividing patients into 2 groups; each group contains 30 patients. Group 1, Patients were treated with RSWT machine: type DOULITH SD1 S/N BT 0495 using the head size 15 mm (R15), 2 Hz with power 2 Bars for 1,500 times at Trigger Point (TrP) of upper Trapezius muscles. The treatment’s frequency was once a week (Time spent: 10-15 mins) for 6 weeks. Group 2, Patients were treated with Deep Friction Massage (DFM) by the head of researchers (Estimating the hand pressure throughHand grip dynamometer, approximately 3 times = 39 Kg) at TrP of upper Trapezius muscle for once a week (Time spent: 10-15mins) for 6 weeks. Patients were taught to avoid bending down their head for long time and holding up heavy things. They were taught to sit in the right position for working. Between treating 2 groups of patients, the patients in 2 sampling groups had not received any other kind of treatment such as applying medicine, receiving medical injection, getting massages or receiving acupuncture. The evaluation of pain levels of 2 groups of patients during working and resting were tested to check the pain levels of VAS and compare of results of treatments in 1st, 3rd, and 6th times of patients in 2 groups. The satisfaction of patients for their post treatments after they have received 6 times of treatments in each group was also evaluated. There are 6 levels of satisfaction including 1. Excellent, 2. Good, 3. Moderate, 4.Low, 5.Very low, and 6.Indifferent for their daily routines and their occupations. The uses of medicines or other treatments in case that patients request to receive other kinds of treatments other than in the agreements was recorded. Post research, patients can choose other ways to receive their treatments.
Results: During resting, the treatment of MPS of the trapezius muscle in the upper part using RSWT could reduce pain until not pain after 5 weeks of treatment. The patients with DFM were recovered from pain after 6 weeks of treatment. After each week of treatment, the outcome of before and after were significantly different for all kind of patients. The reducing pain using RSWT was better than using Likewise, the satisfaction level of during working patients that treated using RSWT was the highest (96.7 percent), more than DFM group (76.7 percent). After 6 weeks of treatment, the recovery of pain to better life and work obtained by both treatment methods RSWT and DFM high both (DFM and RSWT) was in high level (83.3 %and 80.%, respectively)
Conclusion: It can be concluded that, in each treatment session, treating MPS at upper Trapezius with RSWT can not reduce pain during working as much as the treatment with DFM. Though, RSWT can in general after 6 weeks reduce pain during working faster than DFM because the pain after RSWT treatment does not usually bounce back to high pain level when the patient revisited for the following treatments. However, for pain during resting, RSWT and DFM treatment does not show any sign of significant difference. Therefore, DFM can be recommended to be used in hospitals and physical therapy centers that do not have RSWT equipment.
วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลการรักษาด้วยคลื่นช็อคชนิดเรเดียน (Radial Shock Wave Therapy; RSWT) กับการรักษาด้วยการนวดแบบกดลึก (Deep Friction Massage ; DFM) ในกลุ่มอาการปวดกล้ามเนื้อและพังผืด ( Myofascial Pain Syndrme; MPS ) 
รูปแบบการวิจัย: เป็นการวิจัยกึ่งการทดลอง ( Quasi-Experimantal Research )
สถานที่วิจัย: งานกายภาพบำบัด โรงพยาบาลสระบุรี, คลินิกกายภาพบำบัดสระบุรี
ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง: ผู้ป่วยที่มารักษาด้วยอาการปวดกล้ามเนื้อและพังผืดที่กล้ามเนื้อทราพีเซียสส่วนบน ที่แพทย์วินิจฉัย และมีอาการปวดตั้งแต่ระดับ 5 ขึ้นไป จำนวน 60 คน โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 30 คน โดยวิธีสุ่มอย่างง่าย (simple random sampling)
วิธีการ: แบ่งกลุ่มผู้ป่วยเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 กลุ่มทดลองผู้ป่วยรักษาด้วยเครื่อง RSWT รุ่น DOULITH SD1 S/N BT 0495 ใช้หัวขนาด 15 มิลลิเมตร (R15) ความถี่ 2 Hz ความแรง 2 Bars จำนวน 1,500 ครั้ง ที่ จุดกดเจ็บ (Trigger Point;TrP) กล้ามเนื้อทราพีเซียสส่วนบนเป็นเวลา 1 ครั้ง/สัปดาห์ (ใช้เวลาประมาณ 10-15 นาที) เป็นเวลา 6 สัปดาห์ กลุ่มที่ 2 กลุ่มเปรียบเทียบผู้ป่วยได้รับการรักษาด้วยวิธีการนวดแบบกดลึก (DFM) โดยหัวหน้าการวิจัย (มีแรงบีบมือจากการวัดโดย Hand grip dynamometer เฉลี่ย 3 ครั้ง =39 กิโลกรัม) ที่บริเวณจุดกดเจ็บ (TrP) ที่กล้ามเนื้อทราพีเซียสส่วนบน เป็นเวลา 10-15 นาที เป็นเวลา 1 ครั้ง/สัปดาห์เป็นเวลา 6 สัปดาห์ และสอนให้หลีกเลี่ยง การก้มศีรษะนาน ๆ ยกหิ้วของหนัก และสอนท่านั่งทำงานที่ถูกต้อง ระหว่างการรักษาผู้ป่วย 2 กลุ่มไม่ได้รับการรักษาด้วยวิธีอื่นเช่นทานยา ฉีดยา นวด หรือฝังเข็ม วัดระดับความปวดของผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่มขณะใช้งานและขณะพักก่อนและหลังการรักษาทุกครั้งโดยใช้ค่าปวดของ Visual Analog Scale ( VAS ) และประเมินเปรียบเทียบแนวโน้มผลการรักษาในครั้งที่ 1 3 และ 6 ของทั้ง 2 กลุ่ม ประเมินความพึงพอใจของผู้ป่วยหลังได้รับการรักษาครบ 6 ครั้ง (สิ้นสุดการวิจัย) โดยแบ่งความพึงพอใจเป็น 5 ระดับ คือ 1. มากที่สุด 2. มาก 3. ปานกลาง 4. น้อย 5. น้อยที่สุดและประเมินความรู้สึกปวดของผู้ป่วยมีผลต่อการดำเนินชีวิตประจำวันและการทำงานในอาชีพ ก่อนเข้าโครงการและหลังสิ้นสุดโครงการวิจัย โดยแบ่งเป็น 6 ระดับคือ 1. มากที่สุด 2. มาก 3. ปานกลาง 4. น้อย 5. น้อยที่สุด 6. ไม่ปวด (ไม่มีผลใด ๆ ต่อการดำเนินชีวิตประจำวันและการทำงานในอาชีพ) บันทึกการใช้ยา หรือการรักษาโดยวิธีอื่นๆ กรณีผู้ป่วยประสงค์ที่จะรักษาวิธีอื่นนอกเหนือจากที่ตกลงไว้หลังการวิจัยผู้ป่วยสามารถเลือกวิธีรักษาโดยวิธีอื่นได้
ผลการวิจัย: การรักษา MPS ของกล้ามเนื้อทราพีเซียสส่วนบนด้วย RSWTในผู้ป่วยขณะพัก ลดปวดจนไม่ปวดทุกคนหลังการรักษาสัปดาห์ที่ 5 ในขณะที่ผู้ป่วยDFMลดปวดจนไม่ปวดทุกคนหลังการรักษาในสัปดาห์ที่6 และพบว่าก่อนและหลังการรักษาของแต่ละสัปดาห์ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทั้งขณะพักและขณะทำงานโดยที่ส่วนใหญ่การรักษาโดยวิธี RSWT จะลดปวดได้ดีกว่าการรักษาด้วยวิธี DFM ที่มีอาการปวดเหลืออยู่แต่การลดปวดของผู้ป่วยขณะทำงานด้วย RSWT และ DFM พบว่าผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วย RSWT มีความพึงพอใจการรักษาในระดับมากที่สุดร้อยละ 96.7 มากกว่ากลุ่มที่ใช้วิธี DFM มีความพึงพอใจระดับมากที่สุดร้อยละ 76.7 ผลการรักษาจนหายปวดจนไม่มีผลต่อการดำเนินชีวิตประจำวันและการทำงานในอาชีพหลังรักษาครบ 6 สัปดาห์พบว่าการรักษาด้วย RSWT และ DFM สูงทั้งสองวิธี ( RSWT ร้อยละ 83.3 DFM ร้อยละ 80.0 )
สรุป: การรักษา MPS ของกลุ่มกล้ามเนื้อทราพีเซียสส่วนบนด้วย RSWT ลดปวดได้น้อยกว่า DMF หลังการรักษาในแต่ละครั้งขณะทำงาน แต่สามารถลดปวดได้ผลไวกว่า DFM หลังรักษาในสัปดาห์ที่ 6 ของผู้ป่วยขณะทำงาน แต่ขณะพักการรักษาด้วย RSWT และ DFM มีผลการรักษาไม่แตกต่างกัน ซึ่งอาจนำมาพิจารณาใช้ในกรณีนำมาใช้กับผู้ป่วยในโรงพยาบาลหรือหน่วยงานกายภาพบำบัดที่ไม่มีเครื่องมือ RSWT สามารถนำวิธี DFM มาใช้แทนได้ซึ่งมีผลการรักษาใกล้เคียงกัน