Background : Hip fracture have been considered to be major problem for public health, which affected quality of life, increase morbidity and mortality.Objective : To study the prevalence of hip fracture, demographic data, types of treatment, one-year mortality rate and ability to ambulation, and followed up patients for 5 years.Research design : Retrospective descriptive study.Patients/materia : Elderly patients with hip fractures from low energy trauma admitted to Sisaket hospital from October 2005-September 2010.Methods : Data were collected from inpatient and outpatient medical record and civil registration from Sisaket municipality. The data was analyzed by using descriptive statistics include frequency, percentage, and average.Results : Seven hundred and twenty eight hip fractures admitted from October 2005 to September 2010 were 203 male and 525 female. Incidence was 10.4 per 100,000 persons. Average age was 69.8 years. Three hundred and seventy one patients were treated with surgery, and 357 patients with non-surgery. Overall one-year mortality rate was 31.3%. Higher mortality rate was found in patients treated without surgery in first year after treatment especially in patients with co-morbid disease (Chronic renal failure, Cardiovascular disease, COPD, Anemia, Dementia). Ability to walk independently or with walking aid 1 year after treatment in patients treated without surgery was 37.6% and patients treated with surgery was 72.0%.Conclusion : Hip fracture in elderly patient increase morbidity and mortality, decrease functional independence and quality of life.
ความสำคัญ : กระดูกสะโพกหักเป็นปัญหาสำคัญทางสาธารณสุข มีผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของ ผู้ป่วย การเจ็บป่วยและเสียชีวิตเพิ่มขึ้นวัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความชุกของการเกิดกระดูกสะโพกหัก ลักษณะของประชากร วิธีการรักษาอัตราการเสียชีวิตและความสามารถในการเคลื่อนไหวด้วยตนเองภายใน 1 ปี หลังกระดูกสะโพกหักและติดตามไปเป็นเวลา 5 ปีรูปแบบการศึกษา : การศึกษาเชิงพรรณนาย้อนหลังประชากรที่ศึกษา : ผู้สูงอายุที่ได้รับการวินิจฉัยว่ามีกระดูกสะโพกหัก (Femoral neck fracture, Intertrochanter fracture of femur) จากอุบัติเหตุไม่รุนแรงระหว่าง ตุลาคม พ.ศ. 2548 ถึง กันยายน พ.ศ. 2553 (ปีงบประมาณ)วิธีการศึกษา : เก็บรวบรวมข้อมูลจากแฟ้มประวัติผู้ป่วย และข้อมูลจากสำนักงานทะเบียนราษฎร์ สถิติที่ใช้คือ ค่าความถี่, ร้อยละ, ค่าเฉลี่ยผลการศึกษา : มีผู้ป่วยที่เข้ามารับการรักษาในโรงพยาบาลศรีสะเกษแบบผู้ป่วยในเนื่องจากกระดูกสะโพกหักในปีงบประมาณ พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2553 จ