Background: Epilepsy in children is a common neurological disease as well as pharmacotherapy remains a treatment of choice. However, first line antiepileptic drug can effectively control seizure in approximately 60 to 70 percent although 30 to 40 percent required second medication. This study aimed to acknowledge factors affecting the use of antiepileptic drug more than one, to consider the second antiepileptic drug for improving seizures control.Objective: To identify the factor affecting the use of more than one antiepileptic drug in the control of seizuresMethods: A retrospective study was conducted with patient, in the department of pediatric in Surin hospital. Who had been diagnosed epilepsy and on antiepileptic drug more than 6 months, from January 2016 to December 2018. The Fisher’s exact test, Univariable logistic regression and multiple logistic regression was used in the analysis. Results: The results showed that 48 patients (30.6%) out of the total 157 epilepsy used more than one antiepileptic drug. The mean age is 58.42 ± 4.5 months, females are found more than males. In the univariable analysis found that factors affecting the use of more than 1 antiepileptic drug were female (OR 2.04, 95% CI 1.02 - 4.06, p-value = 0.043), history of neonatal seizures (OR 15.43, 95% CI 1.80 - 132.03, p-value = 0.012), multiple seizure type (OR 5.25, 95% CI 1.50-18.40, p-value = 0.010), symptomatic epilepsy (OR 0.31, 95% CI 0.15-0.67, p-value = 0.003), history of delay development (OR 4.06, 95% CI 1.96 - 8.43, p-value=< 0.001), neurological deficit (OR 2.91, 95% CI 1.30 - 6.47, p-value = 0.009). abnormal imaging (OR 2.77, 95% CI 1.31 – 5.85, p-value = 0.007) abnormal EEG (OR 6.31, 95% CI 2.61 - 15.27, p-value =< 0.001). In the multivariable logistic analysis, it was found that history of delay development (OR 4.30 , 95% CI 1.04 – 17.72, p-value = 0.043) abnormal imaging (OR 4.15 , 95% CI 1.14 – 15.13, p-value =0.031) abnormal EEG (OR 5.21 ,95% CI 1.73 –15.70, p-value = 0.003) are main factor that has a statistically significant effect on the use of more than one antiepileptic drugConclusion: Considering history of delay development, abnormal imaging and abnormal EEG in children with epilepsy along with rapidly establish second antiepileptic drug would be beneficial for them to control seizure.
หลักการและเหตุผล: โรคลมชักในเด็กเป็นโรงทางระบบประสาทที่พบได้บ่อย การรักษาโรคลมชักปัจจุบันมีหลากหลาย แต่การรักษาหลักยังเป็นการรักษาด้วยยา โดยพบว่าผู้ป่วยร้อยละ60-70 สามารถคุมอาการชักได้ด้วยยากันชักเพียงชนิดเดียว อย่างไรก็ตามร้อยละ 30-40 ของเด็กโรคลมชักไม่สามารถคุมอาการชักด้วยยากันชักชนิดเดียวได้ จำเป็นต้องได้รับยากันชักชนิดที่สองในการคุมชัก การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาปัจจัยที่มีผลต่อการใช้ยากันชักมากกว่าหนึ่งชนิดเพื่อเป็นประโยชน์ในการใช้ประเมินการให้ยากันชักตัวที่สองเร็วขึ้นเพื่อควบคุมอาการชักได้ดียิ่งขึ้น วัตถุประสงค์: ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการคุมชักไม่ได้ด้วยยากันชักหนึ่งชนิดวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษา Retrospective cohort study ในผู้ป่วยเด็กอายุน้อยกว่า15 ปี ที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคลมชักที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลสุรินทร์ระยะเวลาที่ทำการศึกษาตั้งแต่ เดือน มกราคม พ.ศ. 2559ถึงเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2561 รวม 3 ปี รวบรวมข้อมูลจากเวชระเบียนผู้ป่วยใน เวชระเบียนผู้ป่วยนอก และจากใบส่งตัวของโรงพยาบาลที่ได้ส่งตัวผู้ป่วยมารับการรักษาที่โรงพยาบาลสุรินทร์ โดยศึกษาลักษณะทางคลินิก ผลการตรวจร่างกายทางระบบประสาท ผลการตรวจคลื่นไฟฟ้าสมอง ผลการตรวจเอ็กซเรย์สมองผลการรักษา และนำมาหาปัจจัยที่มีผลต่อการใช้ยากันชักมากกว่าหนึ่งชนิดในการคุมชัก ผลการรักษา: จำนวนผู้ป่วยทั้งหมด 157 ราย โดยพบว่ากลุ่มที่ใช้ยากันชักมากกว่า 1 ชนิด มีจำนวนทั้งสิ้น 48 คน คิดเป็นร้อยละ 30.6 อายุเฉลี่ย 58.4 ± 4.5 เดือน พบเพศหญิงมากกว่าเพศชายคิดเป็นร้อยละ 54.2 เมื่อวิเคราะห์หาปัจจัยที่มีผลต่อการใช้ยากันชักมากกว่า 1 ชนิดมาเปรียบเทียบทีละปัจจัย โดย univariable analysis พบว่าปัจจัยที่มีผลต่อการใช้ยากันชักมากกว่า 1 ชนิด ได้แก่ เพศหญิง (OR 2.04 , 95% CI 1.02-4.06, p-value = 0.043)ประวัติชักตอนทารกแรกเกิด (OR 15.43 , 95% CI 1.80-132.03, p-value = 0.012) ประวัติชักหลายรูปแบบ (OR 5.25, 95% CI 1.50-18.40, p-value = 0.010) ประวัติชักที่ทราบสาเหตุ (OR 0.31 ,95% CI 0.15-0.67, p-value = 0.003) ประวัติพัฒนาการช้า (OR 4.06 ,95% CI 1.96-8.43, p-value < 0.001) ผลการตรวจร่างกายทางระบบประสาทผิดปกติ (OR 2.91,95% CI 1.30 – 6.47, p-value = 0.009 ) ผลการตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์หรือแม่เหล็กไฟฟ้าสมองที่ผิดปกติ (OR 2.77, 95% CI 1.31–5.85,p-value = 0.007)ผลคลื่นไฟฟ้าสมองผิดปกติ (OR 6.31,95% CI 2.61–15.27, p-value < 0.001) แต่เมื่อวิเคราะห์โดยใช้ multivariable analysis พบว่า ประวัติพัฒนาการช้า (OR 4.30,95%CI 1.04 – 17.72, p-value = 0.043) ความผิดปกติของเอกซเรย์คอมพิวเตอร์หรือแม่เหล็กไฟฟ้าสมอง (OR 4.15, 95%CI 1.14–15.13, p-value =0.031) ความผิดปกติของคลื่นไฟฟ้าสมอง (OR 5.21,95% CI 1.73–15.70, p-value = 0.003) เป็นปัจจัยที่มีผลต่อการใช้ยากันชักมากกว่า 1 ชนิดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สรุป: ปัจจัยที่มีผลต่อการใช้ยากันชักมากกว่าหนึ่งชนิด ได้แก่ ประวัติพัฒนาการที่ผิดปกติความผิดปกติของคลื่นไฟฟ้าสมอง ความผิดปกติของเอกซเรย์คอมพิวเตอร์หรือแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งสามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการเฝ้าระวัง ติดตามผู้ป่วยกลุ่มนี้ เพื่อจะได้ให้ยากันชักตัวที่สองได้เร็วขึ้น 