Background: Cigarette smoking is the leading cause of preventable death (1). Tobacco smoking was the carcinogen and risk factor of cerebrovascular disease while people could quit smoking by them self difficulty. (2)
Objective: Finding the predictors of successfully quitting smoking, we identified factors associated with successful quitting cessation programs among participants in a smoking cessation program at Nangrong Hospital, Buriram province.
Study design: Cross sectional analytic study.
Methods: For a descriptive study, we reviewed collection data to determine of participants in Nangrong hospital. Case definition of successful smoking cessation more than 6 months, registered between 1st. October 2016 – 30th. September 2017. Cross sectional analytic study was performed to identify possible predictive factors. Univariate and multivariate analyses were used to estimate adjusted odds ratio with 95% confidence interval.
Results: Of 207 participants, 64 participants met to definitions, the successful rate to quit smoke was 30.9%. The significant factor associate for successful smoking cessation in univariate analysis were habitat in urban (OR=0.3, 95%CI=0.1-0.8), quantity of smoking 11-20 cigarette unit/day (OR=0.4, 95%CI=0.2-0.9) and very low Nicotine dependence score (OR=1.7, 95%CI=1.1-1.9). Very low Nicotine dependent score (adjusted odd ratio =1.9, 95%CI=1.3-3.9) was significantly associated with successful cessation in multivariate analysis but habitat in urban was associated with unsuccessful quitting cessation (adjusted odds ratio =0.3, 95%CI=0.1-0.9). 
Conclusions: The successful rate to quit smoke was 30.9%. The significant factor associated for successful quitting cessation in univariate analysis was habitat in urban, quantity of smoking11-20 cigarette unit/day and very low Nicotine dependent score. Very low Nicotine dependent score had significant predictive factor for successful quitting cessation while habitat in urban was associated with unsuccessful quitting cessation in multivariate analyses.
บทนำ: การสูบบุหรี่ทำให้เกิดการเสียชีวิตที่แท้จริงสามารถป้องกันได้(1)เพราะบุหรี่มีสารก่อมะเร็งและเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดสมองและโรคหลอดเลือดหัวใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ป่วยโรคเรื้อรังขณะที่การเลิกบุหรี่สำเร็จด้วยตนเองทำได้ยาก (2)
วัตถุประสงค์: การศึกษานี้มีเพื่อศึกษาถึงปัจจัยต่างๆที่มีผลต่อการเลิกบุหรี่สำเร็จ 
วิธีการศึกษา: ใช้รูปแบบการศึกษา 2 แบบ ได้แก่ การศึกษาแบบพรรณนา (Descriptive study) และ การศึกษาเชิงวิเคราะห์ (Analytic study) แบบ cross-sectional analytic study เพื่อหาความสัมพันธ์ของปัจจัยที่มีผลต่อการเลิกบุหรี่สำเร็จ โดยเก็บข้อมูลจาก ผู้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลนางรอง ในช่วงเวลา 1 ตุลาคม พ.ศ.2559 -30 กันยายน พ.ศ.2560: จำนวน 207 คน โดยผู้ที่เลิกบุหรี่สำเร็จหมายถึง ผู้รับบริการเลิกบุหรี่ได้ตั้งแต่ 6 เดือนขึ้นไป 
ผลการศึกษา: ในการศึกษาครั้งนี้เก็บรวบรวมข้อมูล 207 ตัวอย่าง มีผู้รับบริการเลิกบุหรี่สำเร็จ 64 ราย คิดเป็นร้อยละ 30.9 ใน univariate analysis พบปัจจัยที่พบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติได้แก่ การอยู่อาศัยในเขตเมือง (odds ratio = 0.3, 95%CI=0.1-0.8),ปริมาณการสูบ 11-20 มวน/วัน( odds ratio = 0.4, 95%CI=0.2-0.9) และระดับการติดนิโคตินระดับต่ำมาก (Fager’s score0-2) (odds ratio =1.7, 95%CI=1.1-1.9) และ multivariate analysis ปัจจัยที่พบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในระดับการติดนิโคตินที่ต่ำมาก (Fager’s score 0-2) เป็นปัจจัยที่ทำให้เลิกบุหรี่สำเร็จ adjusted odds ratio = 1.9, 95%CI=1.3-3.9 ปัจจัยที่ขัดขวางการเลิกบุหรี่สำเร็จได้แก่ การอาศัยอยู่ในเขตเมือง โดย adjusted odds ratio = 0.3, 95%CI=0.1-0.9
สรุป: อัตราการเลิกบุหรี่สำเร็จของผู้รับบริการอยู่ที่ ร้อยละ 30.9 โดยพบว่า กลุ่มที่อยู่อาศัยในเขตเมืองมีการเลิกบุหรี่ได้ 0.3 เท่าของกลุ่มที่อยู่นอกเขตเมือง และการติดนิโคตินในระดับต่ำมาก (Fager’s score 0-2) มีแนวโน้มที่จะเลิกบุหรี่ได้ 1.9 เท่าเมื่อเทียบกับกลุ่มที่มีระดับการติดนิโคตินระดับสูง (Fager’s score 8-10) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ