Background: There are three main options in management of Graves’ disease in adults; antithyroid drug, radioiodine ablation and thyroidectomy. The patient’s treatment selection depends on some clinical characteristic and patient’s need. Although half of Graves’ disease patients failed after conventional antithyroid drug treatment for 12 – 24 months and underwent radioiodine ablation or surgery (although some patients still continue antithyroid for more than 2 years and achieve remission), the majority of patients choose antithyroid drug treatment first due to the less invasive therapy.Objective: To assess prognostic factors for antithyroid drug treatment failure in Graves’disease patients.Methods: A retrospective observational cohort design study was conducted. Graves’disease patients who visited and followed up treatment at Surin Hospital from November 2019 to September 2021 were reviewed. Clinical data, history, physical signs and laboratory data were collected. Univariable and multivariable logistic regression analyses were used to evaluate the risk factors for antithyroid drug treatment failure.Results: Of the 460 Graves’ disease patients, 227 patients failed antithyroid drug treatment and 233 patients achieved remission from antithyroid drug. Prognostic factors for prediction of antithyroid drug treatment failure included history of relapsed Graves’ disease (OR=3.06, 95% CI=1.80-5.21, p <0.001), thyroid gland size 45 gram or larger (OR=4.57, 95% CI=2.80-7.46, p <0.001), presence of thyroid related orbitopathy (OR=2.13, 95% CI=1.15-3.96, p =0.016), initial FT4 (OR=1.37, 95% CI=1.10-1.69, p =0.004) and methimazole dose at 6th month during treatment 15 gram/day or more (OR=9.20, 95% CI=4.73-17.89, p <0.001).Conclusion: Graves’ disease patients who have prognostic factors as mentioned above tend to fail after antithyroid drug treatment. Physician should suggest them for other therapeutic options.
หลักการและเหตุผล: การรักษาภาวะไทรอยด์เป็นพิษจากโรค Graves’disease มี 3 วิธี ได้แก่ การรับประทานยาต้านไทรอยด์ การกลืนแร่ไอโอดีนรังสี และการผ่าตัดต่อมไทรอยด์โดยทางเลือกในการรักษา ขึ้นอยู่กับปัจจัยบางอย่างของผู้ป่วย ร่วมกับความต้องการของผู้ป่วย โดยผู้ป่วยส่วนใหญ่ มักจะเลือกการกินยาต้านไทรอยด์ก่อนแต่พบว่าผู้ป่วยส่วนหนึ่งไม่หายขาดจากการรักษาด้วยยาต้านไทรอยด์ใน 12 – 24 เดือนและต้องส่งกลืนแร่ หรือผ่าตัดต่อไป แม้จะมีผู้ป่วยส่วนหนึ่งเลือกการกินยาต่อในระยะยาวแล้วหายขาดในภายหลังได้วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยพยากรณ์ที่ทำให้ การรักษาด้วยยาต้านไทรอยด์ไม่ได้ผลในผู้ป่วย Graves’diseaseวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษา prognostic factor research รูปแบบ retrospective observational cohort design ในผู้ป่วย Graves’ disease ที่มารักษาที่โรงพยาบาลสุรินทร์ ในช่วงปี พ.ศ.2562 – 2564 จำนวน 460 ราย ทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยนอกในผู้ป่วย Graves’s disease บันทึกข้อมูลพื้นฐาน ประวัติข้อมูลตรวจร่างกาย ผลตรวจทางห้องปฏิบัติการ เปรียบเทียบ 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่รักษาด้วยยาต้านไทรอยด์แล้วไม่ได้ผล และกลุ่มที่รักษาได้ผล วิเคราะห์ปัจจัยพยากรณ์ด้วยสถิติ multivariable logistic regressionผลการศึกษา: ผู้ป่วยที่ศึกษาจำนวน 460 ราย จำแนกเป็นกลุ่มที่รักษาด้วยยาต้านไทรอยด์ไม่ได้ผล 227 ราย และได้ผล 233 ราย พบว่าปัจจัยที่พยากรณ์การรักษาด้วยยาต้านไทรอยด์ไม่ได้ผล หลังการวิเคราะห์ด้วย multivariable logistic regression ได้แก่ การมีประวัติเคยเป็นไทรอยด์เป็นพิษมาก่อน (OR=3.06, 95% CI=1.80-5.21, p <0.001), ขนาดของต่อมไทรอยด์ที่มากกว่าหรือเท่ากับ 45 กรัม (OR=4.57, 95% CI=2.80-7.46, p <0.001), การมีอาการแสดงทางตา (Thyroid related orbitopathy) (OR=2.13, 95% CI=1.15-3.96, p =0.016), ระดับ FT4 เมื่อวินิจฉัย (OR=1.37, 95% CI=1.10-1.69, p =0.004) และขนาดยา methimazole ที่ 6 เดือนหลังการรักษายังมากกว่าหรือเท่ากับ 15 มก./วัน (OR=9.20, 95% CI=4.73-17.89, p <0.001)สรุป: ผู้ป่วย Graves’ disease ที่มีปัจจัยพยากรณ์ดังกล่าว มีโอกาสรักษาด้วยยาต้านไทรอยด์แล้วไม่ได้ผล ควรให้คำแนะนำ หรือเลือกวิธีการรักษาโดยการกลืนแร่ หรือผ่าตัดต่อมไทรอยด์แก่ผู้ป่วยต่อไป