Background: At the present time, low birth weight infants have a higher survival percentage. They were at considerable risk for developmental delays, especially infants delivered weighing less than 2,000 grams.Objective: To investigate the developmental outcome, outcomes after early intervention, and factors affecting developmental delays in infants born with birth weight less than 2,000 grams at Chaotuanoi clinic, Surin hospital.Methods: A retrospective descriptive analysis was carried out using data from medical records of infants delivered with birth weight less than 2,000 grams between January 1, 2018 and December 31, 2020. The child's follow-up period was continued up to the age of two years old. Clinical information and complications were collected. The Denver development screening test (DDST-II) was performed at corrected ages 2, 4, 6, 9, 12, 18, and 24 months. Infants with developmental delays got immediate assistance, within one month of being identified.Results: A total of 157 cases were collected. They were male in 83 cases (52.9%), with a gestational age of 32.6 (± 2.9) weeks and a birth weight of 1,584.2 (± 282.3) grams. Global delayed development was 7.8%, 7.2%, 8.7%, 16.9%, 9.7%, 10.2%, and 15.1% at corrected ages 2, 4, 6, 9, 12, 18, and 24 months, respectively. The language was the most frequent part of delays among the study population. By the age of 24 months, 126 patients had been properly followed up on. There were 14 cases of GDD (11.1%) and 2 cases of developmental language disorder (1.6%). There were 3 cases (2.4%) in which the development returned to normal after the intervention. Throughout this study, GA less than 28 weeks was one of a significant risk factor for developmental delays. Conclusions: Most of these infants had normal development at age 24 month. Early detection and early intervention are important. Should be concern during antenatal care to prevent premature delivery.
หลักการและเหตุผล: ปัจจุบันทารกแรกเกิดน้ำหนักตัวน้อยมีโอกาสรอดชีวิตมากขึ้น ถือเป็นเด็กกลุ่มเสี่ยงต่อการมีพัฒนาการล่าช้าโดยเฉพาะทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อยกว่าหรือเท่ากับ 2,000 กรัมวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาพัฒนาการ ผลการกระตุ้นพัฒนาการ และปัจจัยที่มีผลต่อพัฒนาการล่าช้าของทารกแรกเกิดน้ำหนักตัวน้อยกว่าหรือเท่ากับ 2,000 กรัม ที่มาติดตามที่คลินิกเจ้าตัวน้อยโรงพยาบาลสุรินทร์ วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา รวบรวมข้อมูลทารกแรกเกิดน้ำหนักตัวน้อยกว่าหรือเท่ากับ 2,000 กรัม ที่เกิดระหว่างวันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2561 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ.2563 ติดตามจนอายุครบ 2 ปี บันทึกข้อมูลทั่วไป ภาวะแทรกซ้อน ผลการคัดกรองพัฒนาการโดยใช้เครื่องมือเดนเวอร์สองที่อายุ 2 4 6 9 12 18 และ 24 เดือน ผู้ที่มีพัฒนาการล่าช้าจะได้รับการกระตุ้นพัฒนาการและติดตามใน 1 เดือน บันทึกผลและนำมาวิเคราะห์ผลการศึกษา: ทารกเข้าเกณฑ์ 157 ราย เป็นเพศชาย 83 คน ร้อยละ 52.9 อายุครรภ์เฉลี่ย 32.6 (± 2.9) สัปดาห์ น้ำหนักแรกเกิดเฉลี่ย 1,584.2 (± 282.3) กรัม ผลการคัดกรองพัฒนาการที่อายุ 2 4 6 9 12 18 และ 24 เดือน พบว่ามีพัฒนาการล่าช้า ร้อยละ 7.8 ร้อยละ 7.2 ร้อยละ 8.7 ร้อยละ 16.9 ร้อยละ 9.7 ร้อยละ 10.2 และ ร้อยละ 15.1 ตามลำดับ โดยเฉพาะพัฒนาการด้านภาษาพบว่ามีความล่าช้ามากที่สุด ที่อายุ 24 เดือนมีผู้มาติดตามทั้งหมด 126 คน หลังได้รับการกระตุ้นมีพัฒนาการล่าช้ามากกว่าหรือเท่ากับ 2 ใน 4 ด้านจำนวน 14 คน (ร้อยละ 11.1), พัฒนาการด้านภาษาล่าช้าด้านเดียว 2 คน (ร้อยละ 1.6 ) และมีพัฒนาการกลับมาปกติ 3 คน (ร้อยละ 2.4) จากการศึกษาพบปัจจัยเดียวที่มีผลอย่างเป็นนัยสำคัญต่อพัฒนาการล่าช้าคืออายุครรภ์น้อยกว่าหรือเท่ากับ 28 สัปดาห์สรุป: ทารกแรกเกิดน้ำหนักตัวน้อยกว่าหรือเท่ากับ 2,000 กรัมส่วนใหญ่มีพัฒนาการสมวัยที่อายุ 24 เดือน การวินิจฉัยได้รวดเร็วและให้การกระตุ้นพัฒนาการในทันทีจึงมีความสำคัญและควรตระหนักในการดูแลตั้งแต่ช่วงตั้งครรภ์เพื่อป้องกันการคลอดก่อนกำหนด