Background : New computed radiography equipment has recently been installed in Radiology Department of Buriram Hospital, its characteristics and versatility are well suited to the work undertaken in this environment.Objective : The aim of this study was to compare radiation dose to patients undergoing standard chest radiographic examinations using conventional screen-film radiography and computed radiography.Method : A observation study was analysed monthly between 1 October 2011 and 31 December 2011, entrance surface dose and effective dose were calculated for chest radiographic examinations using standard patient exposure parameters for the two imaging modalities.Results : It was found that radiation doses for conventional screen-film radiography is higher than the doses for computed radiography, the radiation doses for conventional screen-film radiography and computed radiography were 0.15mGy and 0.06mGy , respectively. The image quality met the criteria in the European guidelines for all modalities.Conclusions : During with time computed radiography systems was introduced to replace film-screen systems, its has been shown to have many advantages. The study compared radiation doses to patients undergoing standard chest radio graphic examinations using conventional screen-film radiography and computed radiography. Radiation doses for computed radiography was found 0.06mGy lower than the doses for conventional screen-film radiography with acceptable image quality.
หลักการและเหตุผล : ปัจจุบันเทคโนโลยีด้านการแพทย์ได้พัฒนาก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะเทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเครื่องมือทางด้านงานรังสีวิทยา การนำเครื่องอ่านและแปลงสัญญาณภาพเอกซเรย์ (Computed Radiography:CR)มาใช้ในการให้บริการทางรังสีวิทยา พบว่าเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานยังมีความสับสนกับเทคนิควิธีการและการให้ปริมาณรังสีที่ใช้ในการถ่ายภาพรังสีโดยเฉพาะการถ่ายภาพรังสีทรวงอก ซึ่งการให้พารามิเตอร์ในการถ่ายภาพรังสีระหว่างระบบเก่าแบบใช้ฟิล์ม และระบบ CR มีการให้ค่าพารามิเตอร์ในการถ่ายภาพทางรังสีที่แตกต่างกันและปริมาณรังสีที่ผู้ป่วยได้รับจากการถ่ายภาพรังสีก็แตกต่างกันด้วยวัตถุประสงค์ : เพื่อหาปริมาณรังสีที่ผู้ป่วยได้รับจากการถ่ายภาพรังสีทรวงอกด้วยระบบฟิล์มและระบบ CR และ เพื่อหาปัจจัยที่มีผลต่อปริมาณรังสีที่ผู้ป่วยได้รับจากการถ่ายภาพรังสีทรวงอกวิธีการศึกษา : การศึกษาเชิงสังเกต โดยเก็บข้อมูลผู้ป่วยที่มารับการถ่ายภาพทางรังสีทรวงอกท่ายืนที่กลุ่มงานรังสีวิทยา โรงพยาบาลบุรีรัมย์ จำนวน 200 ราย ในช่วง1 ตุลาคม พ.ศ.2554ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2554 แบ่งผู้ป่วยเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มที่ 1ได้รับการถ่ายภาพรังสีทรวงอกด้วยระบบฟิล์ม และกลุ่มที่ 2 ได้รับการถ่ายภาพรังสีทรวงอกด้วยระบบ CRตรวจวัดปริมาณรังสีที่ผู้ป่วยได้รับและความสัมพันธ์กับค่าปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อปริมาณรังสีที่ผู้ป่วยได้รับผลการศึกษา : ค่าปริมาณรังสีเฉลี่ยที่ผู้ป่วยได้รับจากการถ่ายภาพทางรังสีทรวงอกด้วยระบบฟิล์มและระบบ CR มีค่า 0.15 มิลลิเกรย์, 0.06 มิลลิเกรย์ ตามลำดับ ซึ่งพบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ p< 0.001 โดยคุณภาพของฟิล์ม และการแปลผลภาพด้วยระบบฟิล์ม และระบบ CR ของรังสีแพทย์ 2 ท่านไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ปัจจัยที่มีผลต่อปริมาณรังสีทั้งระบบฟิล์มและระบบ CR คือ ความหนาทรวงอกและระยะระหว่างหลอดเอกซเรย์ถึงผิวผู้ป่วยสรุป : การเปลี่ยนระบบการถ่ายภาพรังสีจาก ระบบฟิล์ม มาใช้ระบบ CR ทำให้ผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยรวดเร็ว แม่นยำขึ้น และลดความเสี่ยงจากการได้รับอันตรายจากรังสีจากปริมาณรังสีเมื่อใช้ระบบ CR (0.06 mGy) ลดลงจากระบบฟิล์ม (0.15 mGy) โดยไม่มีผลต่อคุณภาพการแปลผล