Background: Female child and adolescent rape victimsrequire immediate medical service to conduct forensic assessment and evidence collection. Medical care also includes HIV post-exposure prophylaxis and emergency contraception which provide the protective effect withinfirst 72 and 120 hours respectively. Objective: To determine factors affecting delayed medical service access after 72 hours among Female child and adolescent rape victims at Surin hospital.Methods: The etiognostic research with retrospective cohort design was conducted by medical records review of all young female rape victims at Surin hospital from October 2016 to September 2020. Univariate and multivariate logistic regression models were used to investigate the significant correlation between medical service access time and relevant variables including patient’s characteristics, environmental factors, and nature of the incident.Results: A total of 221 young adolescent girl rape victims were included in this study. The mean age of victims was 13.2(±0.2) years and the median time to access medical service after the incident was 71 hours (IQR:24,255). There were 109(49.3%) raped victims who delayed medical service access at Surin hospital (more than 72 hours) and 112(50.7%) of cases accessed to medical service within 72 hours. The previous history of rape and confinement had significant correlation (OR 5.08 and 9.68 respectively) with delayed medical care access (more than 72 hours) while the victim’s age ≤8 years was more likely to access medical service within 72 hours than other age groups. Conclusion: The involved multidisciplinary team should continuously monitor and empower the rape victims including their families and caregivers. Providing the assistance program will improve the medical service access time in case of repeated victimization.
หลักการและเหตุผล: ด็กและวัยรุ่นหญิงที่ถูกกระทำชำเรา จำเป็นต้องได้รับบริการทางการแพทย์โดยเร็วภายหลังเกิดเหตุเพื่อให้แพทย์ได้ตรวจร่างกายเก็บหลักฐานทางคดีพิจารณาให้ยาป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีและยาป้องกันการตั้งครรภ์ ซึ่งยาจะมีประสิทธิภาพในการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี และป้องกันการตั้งครรภ์ภายใน 72 ชั่วโมงและ 120 ชั่วโมงแรกวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเข้าถึงบริการทางการแพทย์หลัง 72 ชั่วโมง ของเด็กและวัยรุ่นหญิง ภายหลังถูกกระทำชำเราวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษา etiognostic research รูปแบบ retrospective cohort design ศึกษาในเด็กและวัยรุ่นหญิงที่ถูกกระทำชำเราและมารับบริการที่ศูนย์พึ่งได้ โรงพยาบาลสุรินทร์ ระหว่างปีงบประมาณ 2559-2563 ศึกษาข้อมูลจากเวชระเบียนและแบบบันทึกข้อมูลการช่วยเหลือเด็กและสตรีที่เข้ารับบริการศูนย์พึ่งได้ เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคล สิ่งแวดล้อม และลักษณะเหตุการณ์การกระทำชำเรา ระหว่างกลุ่มผู้เสียหายที่มาเข้ารับบริการหลัง 72 ชั่วโมง กับกลุ่มที่เข้ารับบริการภายใน 72 ชั่วโมง ภายหลังเกิดเหตุกระทำชำเราวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ปัจจัยด้วย univariableและ multivariable logistic regressionผลการศึกษา: ด็กและวัยรุ่นหญิงที่ถูกกระทำชำเรา จำนวน 221 ราย เข้ารับบริการที่ศูนย์พึ่งได้โรงพยาบาลสุรินทร์หลัง 72 ชั่วโมง 109 คน (ร้อยละ 49.3)และภายใน 72 ชั่วโมง 112 คน (ร้อยละ 50.7) พบปัจจัยที่มีผลต่อการเข้าถึงบริการหลัง 72 ชั่วโมง คือ มีประวัติเคยถูกกระทำชำเรามาก่อน และถูกกักขังหน่วงเหนี่ยวหลังกระทำชำเราในขณะที่เด็กอายุ ≤8 ปี จะเข้าถึงบริการภายใน 72 ชั่วโมงมากกว่ากลุ่มอายุอื่นสรุป: เด็กที่มีประวัติเคยถูกกระทำชำเรามาก่อนและถูกกักขังหน่วงเหนี่ยวหลังกระทำชำเราทีมสหวิชาชีพที่เกี่ยวข้อง ควรติดตามเสริมพลังแก่ผู้ที่ถูกกระทำชำเรา ครอบครัวและผู้ดูแลอย่างต่อเนื่องและจัดให้มีช่องทางติดต่อช่วยเหลือให้เข้าถึงบริการได้รวดเร็วหากถูกกระทำชำเราซ้ำอีก