Background: The study of the cost of proactive health monitoring in workplace enabled organization to apply the information to develop the resources management system to optimize for the service recipients and the organization.
Objective: To define the minimum cost of the proactive monitoring health provision for workers in stone grinding factories and ready mixed concrete factories in comparison between Year 2014 and 2015. 
Methods: The survey was performed in Muang District, Surin Province, Thailand. The Activity-Based Costing method was applied to this study on eight target sites in both mill stone and concrete workplaces. The percentage and standard deviation were applied for the data analysis.
Results: It was revealed that the total direct cost of the monitoring project for metabolic syndrome per person in Year 2014 and 2015 were at 256.5(S.D. =124.5),140.4 (S.D.= 53.6) respectively, as the lowest suitable cost was 71.2 Bath. On the other hand, the total direct costs for Silicosis monitoring project were at 386.8 (S.D. = 191.6), 489.8 (S.D. = 177.9.) respectively, as the lowest suitable cost was 196.2 Baht. Regarding the lowest cost calculation, the result showed that the cost reduction in Year 2014 for metabolic syndrome and silicosis disease were 67.2 % and 35.2 % at maximum respectively. On the other hand, the cost reduction in Year 2015 for metabolic syndrome and silicosis disease were 49.2 % and 59.9% at maximum respectively. 
Conclusion: It is concluded that the cost of proactive health monitoring is decrease by resource management system but higher than the hospital’s charge. The management team may apply study’s outcomes to develop and optimize the management system for the organization and the service recipients. 
หลักการและเหตุผล: การศึกษาต้นทุนในการเฝ้าระวังสุขภาพเชิงรุกช่วยให้องค์กรนำข้อมูลไปใช้ในการพัฒนาเพิ่มประสิทธิภาพของระบบบริหารจัดการ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ผู้รับบริการและองค์กร 
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาต้นทุนขั้นต่ำเปรียบเทียบกับต้นทุนในการให้บริการเฝ้าระวังเชิงรุกแก่พนักงานในสถานประกอบการโรงโม่หินและคอนกรีตผสมเสร็จในเขตอำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ในปี พ.ศ.2557 และ พ.ศ.2558
วิธีการศึกษา: เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เก็บข้อมูลย้อนหลังในการเฝ้าระวังเชิงรุกแก่พนักงานในสถานประกอบการ ปี 2557-2558 โดยใช้ทฤษฏีต้นทุนฐานกิจกรรม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ สถานประกอบการโรงโม่หินและคอนกรีตผสมเสร็จ จำนวน 8 แห่งในเขต อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ สถิติร้อยละและ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 
ผลการศึกษา: การเฝ้าระวังโรคกลุ่มอาการเมตาบอลิกมีต้นทุนต่อคนในปี พ.ศ.2557 พ.ศ. 2558 และการคำนวณต้นทุนขั้นต่ำเท่ากับ 256.5(S.D=124.5),140.4 (S.D.=53.6) และ71.2บาท ขณะที่การเฝ้าระวังโรคซิลิโคสิส มีต้นทุนต่อคน เท่ากับ 386.8 (S.D.=191.6), 489.8 (S.D.=177.9) และ196.2 บาท และการคำนวณต้นทุนขั้นต่ำสามารถลดต้นทุนต่อคนในการเฝ้าระวังโรคกลุ่มอาการเมตาบอลิกและโรคซิลิโคสิสได้สูงสุดร้อยละ 67.2 และ 35.2 เมื่อเปรียบเทียบกับต้นทุนปี พ.ศ.2557 และร้อยละ 49.2 และ 59.9 เมื่อเปรียบเทียบกับต้นทุนปี พ.ศ.2558 
สรุป: ต้นทุนการเฝ้าระวังสุขภาพเชิงรุกจะสามารถลดลงได้โดยการบริหารจัดการ แต่คงสูงกว่าอัตราเรียกเก็บของโรงพยาบาล ผู้บริหารสามารถนำข้อมูลที่ได้จากงานวิจัยนี้ไปใช้ในการพัฒนาระบบบริหารจัดการเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดทั้งต่อองค์กรและผู้รับบริการ 
 