Background: Depression is the most common psychiatric problem found in patients with chronic kidney disease. All of the chronic kidney disease patients should be screened for depression status for appropriate and effective management. Detecting the early stage of depression and providing prompt intervention can lead to decrease in suicidal events, morbidity and mortality in chronic kidney disease patients. Objectives: To evaluate the prevalence and factors associated with depression in chronic kidney disease patients who come to Bandan out patient department. Methods: This is an analytic cross-section study design. The questionnaire about general patient data and 9Q depression questionnairewere answered by 183 patients with chronic kidney disease at OPD of Bandan hospital from September 2021 to December 2021. 8Q suicide assessment questionnaire was done after 7 scores from 9Q. The prevalence was analyzed by descriptive data and the association among factors were assessed by Chi-square test and Fisher Exact test with p-value < 0.05.Results: The prevalence of depression measured by using more than 7 scores from 9Q in chronic kidney patients is approximately 29%.The factors, including family status, occupation, income, and stage of chronic kidney disease, reveal a significant association with depression. On the other hand, gender, age, age at onset of chronic kidney disease, duration of chronic kidney disease, underlying disease, receiving renal replacement therapy, family history of depression, physical activity level, smoking and alcoholic use status were not associated with depression in chronic kidney disease patients. Conclusion: About one third of patients with chronic kidney disease in the OPD setting have depressive disorder. Physicians should pay attention to some factors that can be associated with this psychiatric condition.
บทนำ: ภาวะซึมเศร้า (depression) เป็นภาวะทางจิตเวชที่พบบ่อยในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง ผู้ป่วยกลุ่มนี้จึงควรได้รับการคัดกรองและประเมินภาวะซึมเศร้า เพื่อเพิ่มการเข้าถึงบริการที่เหมาะสมและวางแผนการดูแลรักษา หากสามารถป้องกันหรือรักษาภาวะซึมเศร้าได้ตั้งแต่ระยะแรก จะสามารถลดอุบัติการณ์การฆ่าตัวตาย ลดภาวะทุพพลภาพ แลเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังได้วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังที่มารับบริการแผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลบ้านด่านวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาแบบวิเคราะห์ภาคตัดขวาง ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง (Analytical cross-sectional study) กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังที่รับบริการในคลินิกโรคไตเรื้อรัง แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลบ้านด่าน ในเดือนกันยายน พ.ศ.2564 ถึง ธันวาคม พ.ศ.2564 ทั้งหมด 183 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินภาวะซึมเศร้า 9 คำถาม (9Q) และแบบประเมินการฆ่าตัวตาย (8Q) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาเพื่ออธิบายความชุกรวมถึงใช้ Chi-square test และ Fisher Exact test ในการหาความสัมพันธ์ของปัจจัยต่างๆกับภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังโดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05ผลการศึกษา: ความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง (9Q≥7) คิดเป็นร้อยละ 29 โดยสถานภาพ อาชีพ รายได้ต่อเดือน และระยะของโรคไตเรื้อรัง มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ส่วนเพศ อายุ อายุที่เริ่มเป็นโรคไต ระยะเวลาที่เป็นโรคไต โรคประจำตัวอื่น การได้รับการบำบัดทดแทนไต ประวัติคนในครอบครัวเป็นโรคซึมเศร้า การออกกำลังกาย การสูบบุหรี่ และการดื่มสุรา ไม่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังสรุป: ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า 1 ใน 3 ของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังมีภาวะซึมเศร้า บุคลากรสาธารณสุขควรให้ความสำคัญในการคัดกรองและประเมินภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง นอกจากนี้สถานภาพ อาชีพ รายได้ต่อเดือน และระยะของโรคไตเรื้อรังมีผลต่อการเกิดภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วย ดังนั้นควรเน้นการเฝ้าระวัง ให้คำปรึกษา และให้การรักษาอย่างมีประสิทธิภาพ