Background: The coronavirus disease 2019 (COVID-19) epidemic continues around the world. There was a sudden increase in the workload for the public health officials at the primary care unit to respond to the emergency. In the midst of a high-pressure situation, a high risk of getting an infection from the patients as well as the effort to meet the requirements of patients, and relatives possibly result in stress and depression among the health workers. Objective: To study the factors associated with stress and depression in the COVID-19 pandemic among primary health care workers at the primary care unit.Methods: An analytical cross-sectional study was conducted at 21 sub-district health promotion hospitals, Uthumphon Phisai District, Sisaket Province in February 2022. The stress levels among the health professionals were measured with the Suanprung Stress Test-20 (SPST– 20) and depression was screened and measured by 9Q. Data were collected from 1 to 28 February 2022. Descriptive statistics were applied for analysis and multivariable logistic regression was used to determine the factors associated with stress and depression.Results: A total of 123 primary health care professionals participated in the study. It was found that factors such as sex (adj. OR 4.34; p-value 0.01), and insufficient income (adj. OR 3.67; p-value 0.03) were significantly associated with stress. Likewise, depression in the study participants was significantly associated with a sleep time of fewer than 6 hours (adj. OR 9.54; p-value 0.009), insufficient income (adj. OR 9.20; p-value 0.008), alcohol consumption (adj. OR 6.9; p-value 0.01), and family problems (adj. OR 9.02; p-value 0.01).Conclusions: It was found that there were factors related to stress such as sex and income. The factors linked to depression were less than 6 hours of sleep, inadequate income, alcohol consumption, and family issues. Therefore, the concerned healthcare authorities should proactively implement appropriate psychological intervention programs to prevent, alleviate or treat increased stress and depression.
หลักการและเหตุผล: การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนา 2019 ทั่วโลก ทำให้เจ้าหน้าที่สาธารณสุข เกิดภาระงานที่เพิ่มขึ้น ท่ามกลางสถานการณ์ที่มีความกดดันสูง มีโอกาสเสี่ยงสูงในการสัมผัสเชื้อโรคจากผู้ป่วย รวมถึงความต้องการของผู้ป่วยและญาติ ส่งผลให้เกิดความเครียดและภาวะซึมเศร้าได้วัตถุประสงค์: ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเครียดและภาวะซึมเศร้า ในสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 ของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขวิธีการศึกษา: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบตัดขวาง ประชากรคือ เจ้าหน้าที่สาธารณสุขโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ในอำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 123 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบวัดความเครียด กรมสุขภาพจิต (SPST - 20) จำนวน 20 ข้อ และแบบประเมินโรคซึมเศร้า 9 Q จำนวน 9 ข้อ เก็บข้อมูลตั้งแต่วันที่ 1 ถึงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2565 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ความถี่ ร้อยละ การศึกษาปัจจัยที่ละตัวแปร (Univariate analysis) และวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกเชิงพหุ (Multivariable logistic regression) ช่วงเชื่อมั่น 95% โดยมีระดับนัยสำคัญที่ 0.05 (p-value < 0.05)ผลการศึกษา: จากเจ้าหน้าที่สาธารณสุขจำนวน 123 คน พบว่า ปัจจัยที่ทำให้เกิดความเครียด อย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ เพศ (adj.OR 4.34 ; p-value 0.01) รายได้ไม่เพียงพอ (adj.OR 3.67 ; p-value 0.03) ส่วนปัจจัยที่ทำให้เกิดภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ เวลาการนอนน้อยกว่า 6 ชั่วโมง (adj.OR 9.54; p-value 0.009) รายได้ไม่เพียงพอ (adj.OR 9.20; p-value 0.008) ดื่มแอลกอฮอล์ (adj.OR 6.9; p-value 0.01) มีปัญหาภายในครอบครัว (adj.OR 9.02; p-value 0.01) สรุป: พบว่า มีปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดได้แก่ เพศและรายได้ไม่เพียงพอ และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าได้แก่ เวลาการนอนน้อยกว่า 6 ชั่วโมง รายได้ไม่เพียงพอ ดื่มแอลกอฮอล์ และมีปัญหาภายในครอบครัว ดังนั้นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรมีการวางแผนหรือกิจกรรมที่เหมาะสมเพื่อป้องกันความเครียดและภาวะซึมเศร้าไม่ให้เพิ่มมากขึ้น