Background: Undoubtedly, people with human immunodeficiency virus (HIV) have an increased incidence of acquired immunodeficiency syndrome (AIDS)-defining cancers (Kaposi’s sarcoma [KS], non-Hodgkin lymphomas [NHL], and invasive cervical cancer) and non-ADIS-defining cancers when compared with the general population. The mortality rate is also higher due to an immunocompromised state, delayed diagnosis, and advanced cancer stage. We aim to reveal the incidence and characteristics of cancer in a patient with HIV, which will lead to proper screening and evaluation to detect the early stage of cancer. Eventually, that improves overall survival.Methods: A retrospective observation study study among HIV-positive patients with cancer diagnosed between January 2012 and October 2022 and aged over 15 years old at Surin hospital was conducted. Clinical and laboratory data were collected from diagnosed HIV infection to cancer diagnosis. The data about the disease with descriptive statistics presented with frequency, percentage, range, average, and mean ± SD. Chi-squared and T-tests were used to evaluate the outcome. The Surin Hospital's IRB approved this study.Results: Between January 2012 and October 2022, 22,514 patients had confirmed cancer diagnoses, and 3,967 patients had with HIV. Among these, there were 55 eligible patients with HIV who were diagnosed with cancer later. The cancer incidence in a patient with HIV was 1.4% (1,386 per 100,000). There were female 56.4%, with a mean age during cancer diagnosed of 42.1 years. The incidence was higher when compared with the general population (1,386 vs. 259 per 100,000). There are AIDS-defining cancer, 30.9%, composed of 4 KS, 5 NHL, and eight invasive cervical cancer. 6 of 17 patients diagnosed AIDS with AIDS-defining cancer were the first presentation. The average time from the diagnosis of HIV infection to an AIDS-defining cancer diagnosis was 4.2 years (SD ±4.5). Almost all of them were viral suppression. The average CD4 count at the time of the diagnosis of an AIDS-defining cancer was 289.5 (±226.2) cells/mm3 %CD4 18.8, and the average decline of CD4 after the diagnosis and treatment of cancer was 38.3 cells/mm3, %CD4 1.1. On the other hand, non-AIDS-defining cancers were 69.1%. All of them were solid tumors; the top three were colorectal, breast, and anal cancer, with 14.5%, 12.7%, and 7.3%, respectively. The average time from the diagnosis of HIV infection to a non-AIDS-defining cancer diagnosis was 8.9 years (±5.7)Conclusions: As expected, the higher incidence of cancer in people with HIV was 1,386 per 100,000, composed of AIDS-defining cancer at 30.9% and non-ADIS-defining cancer at 69.1%. The top three cancers among people with HIV are cervical cancer, colorectal cancer, and breast cancer. If we properly screen and evaluate these cancers, we will better detect the early cancer stage. Finally, that improves overall survival
หลักการและเหตุผล: โรคมะเร็งบางชนิดมีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อเอชไอวีโดยตรง (acquired immunodeficiency syndrome [AIDS]-defining cancers) โดยเฉพาะอย่างยิ่งมะเร็งชนิด Kaposi’s sarcoma (KS), non-Hodgkin lymphomas (NHL) และ invasive cervical cancer ในขณะเดียวกันอุบัติการณ์ของมะเร็งในกลุ่ม non-ADIS-defining cancers ก็มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นเช่นกัน มีข้อมูลบ่งชี้ว่า ผู้ป่วยโรคมะเร็งที่ติดเชื้อเอชไอวี จะมีอัตราการรอดชีวิตน้อยกว่าผู้ป่วยมะเร็งทั่วไป เนื่องจากผู้ป่วยเองมีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องอยู่แล้ว ประกอบกับได้รับการวินิจฉัยโรคที่ล่าช้า เนื่องจากโรคมะเร็งมักจะแสดงอาการเมื่ออยู่ในระยะลุกลามไปแล้ว ดังนั้น การศึกษาอุบัติการณ์และลักษณะอาการของผู้ป่วยมะเร็งที่ติดเชื้อเอชไอวี จะช่วยให้แพทย์ผู้รักษามีข้อมูลประกอบการตรวจคัดกรองและประเมินอาการ นำไปสู่การวินิจฉัยโรคมะเร็งชนิดต่างๆ ในผู้ติดเชื้อเอชไอวี ซึ่งจะส่งผลให้ผู้ติดเชื้อเอชไอวี มีโอกาสได้รับการตรวจวินิจฉัยและรักษาโรคมะเร็งอย่างรวดเร็วตั้งแต่ระยะต้นอย่างเหมาะสมต่อไป วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาย้อนหลัง (retrospective observation cohort study) ในผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวีและได้รับการวินิจฉัยโรคมะเร็งชนิดตามมาในภายหลัง ระหว่างวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 ถึง 31 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ในโรงพยาบาลสุรินทร์ เพื่อหาอุบัติการณ์และลักษณะของผู้ป่วยโรคมะเร็งที่ติดเชื้อเอชไอวี การศึกษานี้ได้ผ่านการรับรองของคณะกรรมการจริยธรรมงานวิจัยโรงพยาบาลสุรินทร์ ผลการศึกษา: จากการสืบค้นข้อมูลในช่วงสิบปีที่ผ่านมา พบผู้ป่วยโรงมะเร็ง 22,514 ราย และผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี 3,967 ราย อุบัติการณ์การเกิดโรคมะเร็งภายหลังจากการติดเชื้อเอชไอวีทั้งสิ้น 55 ราย (1,386 ต่อแสนประชากร) โดยมีอายุเฉลี่ยขณะวินิจฉัยโรคมะเร็ง 42.1 ปี เป็นเพศหญิง 31 ราย (ร้อยละ 56.4) เป็นมะเร็งระยะต้น (cancer stage I-III) ร้อยละ 60 ซึ่งจากการศึกษาพบว่าเป็นมะเร็งกลุ่ม AIDS-defining cancers 17 ราย (ร้อยละ 30.9) ซึ่งประกอบไปด้วย KS 4 ราย NHL 5 ราย และ invasive cervical cancer 8 ราย ระยะเวลาเฉลี่ยตั้งแต่ติดเชื้อเอชไอวีจนเป็นมะเร็งเฉลี่ย 4.2 ปี (±4.5) มีเพียงผู้ป่วย 2 ราย (ร้อยละ 11.8) ตรวจพบเชื้อ HIV viral load > 40 copies/mL มีจำนวน CD4 เฉลี่ยเมื่อวินิจฉัยมะเร็ง 289.5 cells/mm3 (±226.2) (ร้อยละ CD4 18.8) และพบว่าค่า CD4 หลังจากวินิจฉัยแโรคมะเร็งลดลงเฉลี่ย 38.3 cells/mm3 (ร้อยละ CD4 1.1) โดยที่เป็นมะเร็งกลุ่ม non-AIDS-defining cancer 38 ราย (ร้อยละ 69.1) อายุเฉลี่ยขณะวินิจฉัยโรคมะเร็ง 50.1 ปี มีจำนวน CD4 เฉลี่ยเมื่อวินิจฉัยมะเร็ง 389.6 cells/mm3 (±155.7) ทั้งหมดเป็นมะเร็งชนิดก้อน (solid tumor) ที่พบมากที่สุดสามอับดับแรกคือมะเร็งลำไส้ มะเร็งเต้านม และมะเร็งทวารหนัก โดยพบทั้งสิ้นร้อยละ 14.5, 12.7 และ 7.3 ตามลำดับ และระยะเวลาเฉลี่ยตั้งแต่ติดเชื้อเอชไอวีจนเป็นมะเร็งเฉลี่ย 8.9 ปี (±5.7) ซึ่งระยะเวลาดังกล่าวมากกว่ากลุ่ม AIDS-defining cancer อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p-value 0.004 สรุป: ผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวีมีอุบัติการณ์ของการเกิดโรคมะเร็งที่เพิ่มขึ้น และมีอายุเฉลี่ยของผู้ป่วยมะเร็งทั้งกลุ่ม AIDS-defining cancer และ non-AIDS defining cancer น้อยกว่าเมื่อเทียบกับประชากรทั่วไป ดังนั้นการเริ่มประเมินหรือคัดกรองมะเร็งควรจะเร็วกว่าคนทั่วไป และผลักดันให้ผู้ป่วยเข้ารับการคัดกรองและประเมินเป็นระยะอย่างเหมาะสม โดยเฉพาะโรคมะเร็งที่พบมากสุดสามอันดับแรก คือมะเร็งปากมดลูก มะเร็งลำไส้ใหญ่ และมะเร็งเต้านม ซึ่งจะสามารถวินิจฉัยมะเร็งได้ตั้งแต่ระยะต้นและให้การรักษาได้อย่างเหมาะสม ส่งผลทำให้อัตราการรอดชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งที่ติดเชื้อเอชไอวีดีขึ้น