Background: Sisaket Hospital is a tertiary care center that provides advanced medical services. It has a dedicated Cardiopulmonary Resuscitation (CPR) team equipped with resuscitation equipment and conducts regular CPR training programs for its medical staff. The purpose of the study is to examine the outcomes of CPR performed at the hospital.Objectives: The objective of the study is to gather information, analyse, and evaluate the survival outcomes of patients who underwent CPR at Sisaket Hospital.Methods: The study design is a retrospective cohort study. Data for the study were collected from the medical records of patients who met the inclusion criteria. The inclusion criteria for the study were patients aged 15 years or older who experienced a cardiac arrest during their stay at Sisaket Hospital and received CPR between January 2020 and December 2021.Result: The study included a total of 344 patients who experienced cardiac arrest. Among them, 228 were male and 116 were female. The most common cause of cardiac arrest was sepsis and septic shock, which occurred in 28% of cases. Pulseless electrical activity (PEA) was the most common initial cardiac rhythm observed during cardiac arrest, accounting for 52.0% of cases. After resuscitation efforts, 304 patients (88.6%) achieved return of spontaneous circulation (ROSC). The overall survival rate among patients who received CPR was 12.8%, and 7.2% of patients had a favorable cerebral performance result, indicating good neurological function. After adjustment by multivariable logistic regression, factors that influenced survival were the cardiac arrest rhythm, specifically ventricular fibrillation (adjusted ORs =3.6,1.08–11.94), and the duration of CPR performed (adjusted ORs = 0.9, 0.8–0.9).Conclusion: The study results indicate that the survival rate of CPR in Sisaket Hospital is indeed low. To improve this outcome, it is crucial to develop resuscitation potential by effectively linking each step of the survival chain. The study findings highlight that the total time required for CPR is the most significant factor affecting survival. Therefore, it is essential to enhance the skills of healthcare personnel in providing accurate and prompt CPR interventions.
หลักการและเหตุผล: โรงพยาบาลศรีสะเกษเป็นโรงพยาบาลศูนย์ที่มีการช่วยฟื้นคืนชีพ (cardiopulmonary resuscitation:CPR) โดยปฏิบัติตามมาตรฐานและมีแนวทางการดูแลที่ปรับเป็นปัจจุบันตามแนวทางการรักษาที่เป็นสากล อย่างไรก็ตาม พบว่ายังไม่มีการเก็บข้อมูลเพื่อวิเคราะห์ความสำเร็จในการช่วยฟื้นคืนชีพและนำข้อมูลมาเพื่อการพัฒนาที่ชัดเจนวัตถุประสงค์: เพื่อทราบอัตราการรอดชีวิตและปัจจัยที่มีผลต่อการรอดชีวิตจากการช่วยฟื้นคืนชีพในโรงพยาบาลศรีสะเกษวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษา Retrospective cohort studyเก็บข้อมูลโดยการทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยผู้ใหญ่อายุมากกว่าหรือเท่ากับ 15ปี ที่มีหัวใจหยุดเต้นในโรงพยาบาลศรีสะเกษ และได้รับการช่วยฟื้นคืนชีพในโรงพยาบาลศรีสะเกษ ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ.2563 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564ผลการศึกษา: ในระหว่างปี พ.ศ. 2563 - 2564 มีผู้ป่วยทั้งหมด 344 รายที่ได้รับการช่วยฟื้นคืนชีพในโรงพยาบาลศรีสะเกษ โดยเป็นเพศชาย จำนวน 228 รายและเพศหญิงจำนวน 116 ราย โดยมีผู้ป่วยที่หัวใจหยุดเต้นจาก severe sepsis and septic shock มากที่สุด จำนวน 97 ราย (ร้อยละ 28) และลักษณะคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่พบมากที่สุดคือ Pulseless electrical activity (PEA) จำนวน 179 ราย (ร้อยละ 52.0) มีความสำเร็จในการช่วยฟื้นคืนชีพ (return of spontaneous circulation :ROSC) จำนวน 304 ราย (ร้อยละ 88.6) และอัตราการรอดชีวิต (survival rate) อยู่ที่ร้อยละ 12.8 (44 ราย) ในกลุ่มผู้รอดชีวิต 25 ราย (ร้อยละ 7.2) มีระบบประสาทและสมองทำงานอย่างปกติ (cerebral performance category: CPC 1) ผลการวิเคราะห์ multivariable logistic regressionพบว่าปัจจัยที่มีผลต่อการรอดชีวิตจากการช่วยฟื้นคืนชีพที่สำคัญคือลักษณะคลื่นไฟฟ้าหัวใจชนิด Ventricular Fibrillation (VF)ที่มีโอกาสรอดชีวิตเพิ่มขึ้น3.6เท่า(adjusted OR=3.6,95%CI (1.08-11.94) และพบว่าระยะเวลาที่ใช้ในการช่วยชีวิตเพิ่มขึ้นทุกๆ 1 นาทีจะทำให้อัตราการรอดชีวิตลดลง 0.9 เท่า (adjusted OR=0.9,95%CI(0.8-0.9)สรุปผลการศึกษา: อัตราการรอดชีวิตของผู้ป่วยที่ได้รับการช่วยฟื้นคืนชีพในโรงพยาบาลศรีสะเกษมีอัตราค่อนข้างต่ำ จึงจำเป็นต้องพัฒนาศักยภาพการช่วยฟื้นคืนชีพโดยการเชื่อมโยงห่วงโซ่การรอดชีวิตแต่ละขั้นตอนในกระบวนการช่วยฟื้นคืนชีพทั้งนี้ปัจจัยที่มีผลต่อการรอดชีวิตที่สำคัญคือระยะเวลาที่ใช้ในการช่วยฟื้นคืนชีพ ดังนั้น จึงควรพัฒนาบุคลากรและเครื่องมือที่ใช้ในกระบวนการช่วยฟื้นคืนชีพให้เป็นที่ถูกต้องและรวดเร็ว การฝึกฝนและอบรมบุคลากรเพื่อเพิ่มความเชี่ยวชาญในการดำเนินกระบวนการช่วยฟื้นคืนชีพจะมีประโยชน์อย่างมากในกรณีฉุกเฉิน