Background: Glaucoma is a degenerative optic nerve disease, the second leading cause of vision loss globally. The treatment aims to lowering IOP for stabilize the glaucoma and prevent further visual field loss.Objective: This study compare efficacy of trabeculectomy on IOP between phakic and pseudophakic status among POAG patients.Methods: It's a retrospective descriptive study using medical records and case record form. Assessment occurs at 1 week, 1 month, 3 month, and 6 months.The post surgery sample is primary open angle glaucoma patients who had surgery at Debaratana Nakhon Ratchasima Hospital (July 2021 to January 2023). The analysis employed Repeated measurement analysis assessed variance and Generalized Estimating Equation with 95% confidence.Results: The study found that among patients with primary open angle glaucoma, 13 had phakia (52.0%), and 12 had pseudophakia (48.0%). No significant difference was detected when comparing changes in intraocular pressure after 6 months of surgery between phakic and pseudophakic patients. However, at least one pair had significant differences in postoperative visual acuity and intraocular pressure levels (p<0.001). Additional procedures after surgery also differed significantly in at least one pair (p=0.013).Conclusion: After trabeculectomy for 6 months, IOP in phakic and pseudophakic among POAG patients were decreased. However, no statistically significant differences were found between the two groups.
หลักการและเหตุผล: ต้อหินเป็นโรคความเสื่อมของขั้วประสาทตา ซึ่งเป็นสาเหตุอันดับสองที่ทำให้ประชากรทั่วโลกตาบอดรองจากต้อกระจก การรักษาโรคต้อหิน คือการลดความดันลูกตาตามเป้าหมายเพื่อให้โรคมีการเปลี่ยนแปลงน้อยที่สุด วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของความดันลูกตาที่เปลี่ยนแปลงหลังผ่าตัดทำทางระบายน้ำช่องหน้าม่านตา โดยเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มผู้ป่วยที่เป็นต้อกระจกและผู้ป่วยที่ใส่เลนส์แก้วตาเทียม วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาแบบย้อนหลัง Retrospective descriptive study เก็บข้อมูลจากเวชระเบียนผู้ป่วย แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยศึกษาผลหลังการผ่าตัด 1 สัปดาห์ 1 เดือน 3 เดือน และ 6 เดือน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้ป่วยโรคต้อหินชนิดมุมเปิดแบบปฐมภูมิที่ได้รับการผ่าตัดทำทางระบายน้ำช่องหน้าม่านตาทั้งหมด ในโรงพยาบาลเทพรัตน์ นครราชสีมา ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ.2564 ถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ.2566 วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำใช้ Repeated measurement data analysis และใช้ Generalized Estimating Equation กำหนดช่วงเชื่อมั่นร้อยละ 95 ผลการศึกษา: พบว่าผู้ป่วยโรคต้อหินชนิดมุมเปิดแบบปฐมภูมิระหว่างผู้ป่วยที่เป็นต้อกระจกจำนวน 13 ราย(ร้อยละ 52.0) และผู้ป่วยที่ใส่เลนส์แก้วตาเทียมจำนวน 12 ราย(ร้อยละ 48.0) เมื่อเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงของความดันลูกตาระหว่างผู้ป่วยที่เป็นต้อกระจกและผู้ป่วยที่ใส่เลนส์แก้วตาเทียม หลังผ่าตัดทำทางระบายน้ำช่องหน้าม่านตาที่ระยะเวลา 6 เดือน พบว่าไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระดับการมองเห็นที่ดีที่สุดหลังผ่าตัดและระดับความดันลูกตาอย่างน้อย 1 คู่ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p<0.001) มีการสลายพังผืดหลังผ่าตัดอย่างน้อย 1 คู่ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.013)สรุป: หลังการผ่าตัดทำทางระบายน้ำช่องหน้าม่านตาที่ระยะเวลา 6 เดือน การเปลี่ยนแปลงของความดันลูกตาระหว่างผู้ป่วยที่เป็นต้อกระจกและผู้ป่วยที่ใส่เลนส์แก้วตาเทียมลดลงจากก่อนผ่าตัดทั้งสองกลุ่ม แต่ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ