Background: Chronic non-specific low back pain causes long-term disability and affects people around the world. The treatment goal is to reduce pain and to improve activity in daily life. There are many treatments, but there is no treatment that can truly cure the problems. Objectives: To compare the effectiveness of kinesiotaping (KT) versus McKenzie exercise in patients with chronic non-specific low back pain.Methods: Twenty-four patients with low back pain were randomly assigned into two groups. KT group (n= 12) and McKenzie group (n= 12). Before and after 5 days, pain was measured using the Numeric rating scale (NRS) and disability was assessed by the Oswestry disability index (ODI). The independent t-test was used to compare the data between groups.Results: When comparing before and after 5 days of treatment, there was no statistical difference in the NRS between 2 groups (p=0.210). In KT group, the mean NRS change was 1.25 ± 1.36 (NRS pre 5.42 ± 1.88, post 4.17 ± 1.59) and McKenzie group changed 0.67 ± 0.78 (NRS pre 5.00 ± 1.28, post 4.33 ± 1.30), but ODI in both groups was significantly different (p = 0.035). In KT group, the mean ODI change was 2.09 ± 2.86 (ODI pre 43.33 ± 16.99, post 41.24 ± 17.08), whereas McKenzie group change was 0.19 ± 0.64 (pre 37.17 ± 18.86, post 36.98 ± 19.03).Conclusion: The findings showed that after 5 days, pain levels in non-specific chronic low back pain were reduced in both the KT and McKenzie groups, and disability in both groups was also decreased. But disability in the KT group decreased more than McKenzie group.
หลักการและเหตุผล: โรคปวดหลังส่วนล่างเรื้อรังแบบไม่เฉพาะเจาะจง ทำให้เกิดภาวะทุพพลภาพในระยะยาวและ ส่งผลกระทบต่อผู้คนทั่วโลก เป้าหมายในการรักษาคือ ลดปวด และช่วยทำให้การทำกิจวัตร ประจำวันดีขึ้น การรักษามีมากมาย แต่ยังไม่มีการรักษาใดที่สามารถแก้ปัญหาได้อย่างแท้จริงวัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลของ Kinesiotaping (KT) กับการออกกำลังกายแบบ McKenzie ในผู้ป่วยที่มีอาการปวดหลังล่างเรื้อรังแบบไม่เฉพาะเจาะจงวิธีการศึกษา: ผู้ป่วยปวดหลังส่วนล่าง 24 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มด้วยการสุ่ม (Randomization) ได้แก่ กลุ่ม KT (n= 12) และกลุ่ม McKenzie (n= 12) ทำการวัดระดับความปวดด้วย Numeric rating scale (NRS) และภาวะทุพพลภาพประเมินด้วย Oswestry disability index (ODI) ก่อนและหลังการทดลอง 5 วัน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ Independent t-test เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มผลการศึกษา: เมื่อเปรียบเทียบก่อน-หลังการรักษาเป็นระยะเวลา 5 วัน พบว่า NRS ทั้ง 2 กลุ่มไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (p=0.210) ในกลุ่ม KT มีค่าเฉลี่ยของ NRS ที่เปลี่ยนแปลง 1.25 ± 1.36 (NRS ก่อน 5.42 ± 1.88 หลัง 4.17 ± 1.59) และกลุ่ม McKenzie เปลี่ยนแปลง 0.67 ± 0.78 (NRS ก่อน 5.00 ± 1.28 หลัง 4.33 ± 1.30) แต่ ODI ในทั้ง 2 กลุ่มมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.035) โดยพบว่าในกลุ่ม KT มีค่าเฉลี่ยของ ODI เปลี่ยนแปลง 2.09 ± 2.86 (ODI ก่อน 43.33 ± 16.99 หลัง 41.24 ± 17.08) และกลุ่ม McKenzie เปลี่ยนแปลง 0.19 ± 0.64 (ก่อน 37.17 ± 18.86 หลัง 36.98 ± 19.03)สรุป: หลังจาก 5 วันระดับความปวดในผู้ป่วยปวดหลังส่วนล่างเรื้อรังแบบไม่เฉพาะเจาะจงลดลงทั้งในกลุ่ม KT และ McKenzie ส่วนภาวะทุพพลภาพในทั้ง 2 กลุ่มก็ลดลงเช่นกัน แต่ภาวะทุพพลภาพในกลุ่ม KT ลดลงมากกว่ากลุ่ม McKenzie