Background: Patent ductus arteriosus(PDA) is one of the most common congenital heart diseases (CHDs) found in children. However, its natural history, treatment, and outcomes have not been previously studied at Sunpasitthiprasong Hospital. Objective: To study patients diagnosed with isolated PDA for the first time before 15 years of age. Methods: A retrospective descriptive study was conducted by collecting and analyzing the medical records of patients diagnosed with isolated PDA in the pediatric cardiology clinic from January 1st, 2005, to December 31st, 2014. Results: In this study, 384 patients were enrolled. The median age of diagnosis was 30 days (range: 1-5,232). Among the participants, 227 patients(59.1%) were female. We identified an associated chromosomal abnormality in 60 cases(15.6%), the majority of which were associated with Down syndrome(96.7%). Clinical congestive heart failure was present in 211 patients(54.9%). Regarding the modes of management, duct closure was achieved through catheter-based procedures in 70.3% of cases, while surgical intervention was utilized in 29.7% of patients, totaling 148 individuals .The successful occlusion rate was 96.7%, with only 5 patients (3.3%) requiring a second closure, none of whom experienced serious complications. Patients who experienced spontaneous closure accounted for 37.2% of cases, with a median age of 220 days(range: 30-6,589). Additionally, a significant association was observed between a PDA size of ≤3 mm(in comparison to sizes >3 mm) and spontaneous closure, exhibiting an unadjusted odds ratio(95% CI) of 5(2.05-12.49). Conclusion: In the natural history of PDA, spontaneous closure was observed in 37.2% of cases, particularly associated with a mean PDA size smaller than that in the clinical follow-up group. A PDA size of ≤3 mm could serve as a predictor for subsequent spontaneous closure, displaying an odds ratio of 5. The choice of management modalities relies on clinical manifestations. If duct closure becomes necessary, the decision-making process for surgical or catheter-based intervention depends on several factors including PDA type, age, body size, clinical status, and parental acceptance. Both procedures demonstrated good outcomes and a high occlusion rate without serious complications.
หลักการและเหตุผล: Patent ductus arteriosus(PDA) หรือเส้นเลือดหัวใจเกิน เป็นหนึ่งในโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดที่พบมากในเด็ก มีการดำเนินของโรคหลายแบบ แต่ในโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ยังไม่พบว่ามีการศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับการดำเนินของโรค การรักษาและผลลัพธ์มาก่อนวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานและอาการแสดงของผู้ป่วย PDA ปัจจัยที่มีผลต่อการปิดของ PDA และผลลัพธ์ของการรักษาด้วยวิธีการต่างๆในผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยและรักษาครั้งแรกที่อายุน้อยกว่า 15 ปีวิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา โดยทำการทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยในคลินิกโรคหัวใจเด็กที่ได้รับการวินิจฉัย PDA เพียงอย่างเดียวระหว่าง 1 มกราคม พ.ศ.2548 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ.2557ผลการศึกษา: มีผู้ป่วย 384 คน ค่ามัธยฐานของอายุในการวินิจฉัย 30 วัน(1-5,232) เพศหญิง 227 คน(ร้อยละ 59.1) มีความผิดปกติทางโครโมโซมร่วมด้วย 60 คน(ร้อยละ15.6) ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มอาการดาวน์ (ร้อยละ 96.7) มีอาการหัวใจล้มเหลว 211 คน(ร้อยละ 54.9) ได้รับการรักษาด้วยการปิดเส้นเลือด 153 คน(ร้อยละ39.8) มีอัตราการปิดสำเร็จในครั้งเดียวร้อยละ 96.7 (148 คน) โดยใช้อุปกรณ์ปิด104 คน (ร้อยละ 70.3) และผ่าตัดปิด 44 คน(ร้อย ละ29.7) มี 5 คน (ร้อยละ 3.3) ที่ต้องปิดซ้ำ ทั้งหมดนี้ไม่มีภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง ผู้ป่วยมีการปิดของเส้นเลือดได้เอง 143 คน(ร้อยละ37.2) มีค่ามัธยฐานของอายุ 220 วัน (30-6,589) โดยพบความสัมพันธ์ของขนาดเฉลี่ย ≤ 3 มิลลิเมตร(เมื่อเทียบกับขนาด เฉลี่ย > 3 มิลลิเมตร) จะมีโอกาสปิดเองเพิ่มเป็น 5 เท่า(95%CI = 2.05-12.49) สรุป: การดำเนินโรคของผู้ป่วย PDA สามารถปิดได้เองร้อยละ 37.2 โดยมีขนาด PDA เฉลี่ยขณะวินิจฉัยน้อยกว่ากลุ่มที่ยังไม่สามารถปิดเองอย่างมีนัยสำคัญ โดยพบว่าเมื่อ PDA มีขนาดน้อยกว่า 3 มิลลิเมตรเป็นปัจจัยทำนายว่ามีโอกาสปิดเองเพิ่มเป็น 5 เท่า การรักษาขึ้นอยู่กับอาการทางคลินิกของผู้ป่วย ถ้าพิจารณาแล้วจำเป็นต้องปิดเส้นเลือด การตัดสินใจปิดโดยการผ่าตัดหรือใช้อุปกรณ์ปิดขึ้นอยู่กับลักษณะของเส้นเลือด อาการทางคลินิก อายุและน้ำหนักของผู้ป่วย และการยอมรับในวิธีการรักษาของญาติ โดยการรักษาทั้งสองวิธีได้ผลดีมีอัตราการปิดสำเร็จสูง และไม่มีภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง