เคยเกิดอาการแบบว่านอยตัวเองทุกวันแล้วร้องไห้ที่รร.ทุดวันค่ะ พอกลับบ้านมาก็ร้องทุกคืนเพราะมันเหนื่อยแล้วก็นอยตัวเองมากๆ เหมือนคนรอบข้างกับสิ่งแวดล้อมมันแย่จนเราเหนื่อย แล้วอยู่ดีๆบางทีเหม่อ ภาพเบลอๆ ขนาดจะตั้งใจโพฟกัสแล้วก็ยังเหม่อลอยไปคิดถึงอย่างอื่น แต่อยู่ดีๆช่วงนั้นก็ดีขึ้นแล้ว แต่ช่วงนี้กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว แล้วก่อนหน้านี้ก็ทำแก้วแตกจึงทำให้รู้สึกกังวลหรือกลัวแพนิคอะไรต่างๆเยอะแยะมาก แบบเวลาบางทีที่เราเดินไปใกล้สิ่งต่างๆ เราก็จะคิดว่ามันเกิดอุบัติเหตุยังไรได้บ้าง แล้วอุบัติเหตุนั้นมันก็จะติดอยู่ในหัวเราพยามลืมก็ลืมไม่ได้ ;-;
สวัสดีค่ะ อาการร้องไห้ เหนื่อยกับตัวเอง เห็นภาพเบลอ ไม่มีสมาธิในการทำงานดังกล่าวมานั้น อาจจะเกิดมาจาก การเครียดหรือเหนื่อย ท้อแท้กับปัญหาต่างๆในชีวิตซึ่งเกิดขึ้นได้เป็นปกติในคนที่ต้องพบเจอกับปัญหาหรือสภาพแวดล้อมที่ไม่ปกติ สาเหตุอื่นๆเช่นการมีภาวะซึมเศร้า โรคซึมเศร้า หรือการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์และบุคลิกภาพไปก็เป็นไปได้เช่นกันโดยอาการดังกล่าวมา ถ้าเป็นตลอดเวลา เป็นทั้งวัน ทุกวัน ไม่มีช่วงที่ดีขึ้น ติดต่อกันเกิน 2 สัปดาห์ขึ้นไป จนทำให้ไม่สามารถไปเรียนหรือไปทำงานได้ตามปกติ มีพฤติกรรมการกิน การนอนเปลี่ยนแปลง อาจจะเข้าข่ายเป็นโรคจิตเวชต่างๆเช่นโรคซึมเศร้าได้ ควรไปพบแพทย์เพื่อประเมินสุขภาพจิตและตรวจเพิ่มเติมอย่างละเอียดต่อไปในเบื้องต้นพยายามหาสิ่งที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ พยายามโฟกัสกับการเรียนหรือการทำงานที่อยู่ตรงหน้า พยายามพูดคุยระบายความรู้สึกที่ไม่สบายใจให้คนที่ไว้ใจได้ฟัง ไม่ต้องกลัวหรือกังวลกับเหตุการณ์ใดๆมากเกินไป ให้ตั้งสติและค่อยๆแก้ไข