ผมกลัวจะได้รับเชื้อพิษสุนัขบ้าแบบไม่รู้ตัวเช่นหากสัตว์ที่มีเชื้อโดยเฉพาะแมว จู่ๆที่ๆผมอยู่มีก็มีแมวจากไหนไม่รู้เข้าบ้านผม แต่ไม่เคยไปเข้าใกล้มัน ระแวงว่ามันจะไปสัมผัสกับสิ่งต่างๆที่อยู่หน้าบ้าน หรือมันทำน้ำลายหยดใส่ แล้วเท้าหรือมือที่มีแผลอาจไปสัมผัสกับเชื้อ หรือไม่ก็อาจไม่มีแผลแต่ว่าไปสัมผัสมาแล้วเอามาป้ายตา หรือว่าอาจจะพาเชื้อเข้ามาในบ้าน แล้วนำมาบริเวณที่นอน เพราะด้วยช่วงนี้ปิดเทอมจึงไม่ได้ไปไหนนอกจากห้องนอน จริงๆผมก็รู้อยู่แล้วว่าเชื้อไวรัสเมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมภายนอกมันจะอยู่ได้ไม่นาน แต่ก็ไม่รู้ทำไมผมระแวงมากๆ ก่อนหน้านี้วันที่ 4 มิถุนา 64 มีน้ำอยู่ในรองเท้าสองสามหยดไม่แน่ใจว่าเป็นน้ำลายแมวรึเปล่า ตอนนั้นทำไรไม่ถูกก็เลยเอาน้ำเปล่าเทใส่รองเท้าหวังจะให้เชื้อเจือจาง แล้วก็ไปเอากระดาษทิชชู่มาเช็ดแล้วเห็นว่ามันซึมเข้ามาสัมผัสในมือ จึงเอากระดาษทิชชูไปทิ้งแล้วรีบไปล้างด้วยเจลแอลกอฮอล์ 70% ตามหลักยังไงเชื้อก็ตายตอนนั้นผมก็สบายใจในระดับนึงแล้ว อีกทั้งวัคซีนกระตุ้นก็เพิ่งได้รับไปเมื่อวันที่ 11 และ 13 พฤษภา 64 ซึ่งยังไม่เกิน 1 เดือน ก็จึงตัดสินใจไม่ไปรับวัคซีน และไม่ได้ออกไปใส่รองเท้าคู่นั้นเพราะรอให้เชื้อมันตายก่อน แต่วันนี้ผมกลับมาคิดและระแวงอีกแล้วว่าหากน้ำเป็นน้ำลายแมวแล้วเชื้อมันตายหมดไหมแล้ววัคซีนมันยังป้องกันได้จริงไหมเพราะมันก็เกือบๆ จะครบเดือนแล้ว แม้ว่าจะยังป้องกันได้ แต่แมวที่ชอบเข้ามาในบ้านก็ไม่ยอมไปไหนและเข้ามาอีกเรื่อยๆ และก็ยังระแวงรองเท้าอยู่ซึ่งมันก็ผ่านมาหลายวันแล้วซึ่งไม่มีทางที่เชื้อจะยังมีชีวิตอยู่ได้ ผมป้องกันตัว ล้างมือด้วยเจลแอลกอฮอล์และน้ำเปล่าอีกรอบส่วนเท้าใช้แค่น้ำเปล่า คือการป้องกันตัวแบบนี้จะสามารถป้องกันการติดโรคจากทางอ้อมหากแมวมีเชื้อได้ไหม ปล. ติดอย่างหนึ่งคือนิสัยชอบพกโทรศัพท์ไปไหนด้วยตลอดและไม่ค่อยได้ทำความสะอาด
ผมกลัวจะได้รับเชื้อพิษสุนัขบ้าแบบไม่รู้ตัว ทำให้ช่วงนี้แทบไม่อยากออกไปนอกบ้าน เช่นหากสัตว์ที่มีเชื้อโดยเฉพาะแมว จู่ๆที่ๆผมอยู่มีก็มีแมวจากไหนไม่รู้เข้าบ้านผม แต่ไม่เคยไปเข้าใกล้มัน ระแวงว่ามันจะไปสัมผัสกับสิ่งต่างๆที่อยู่หน้าบ้าน หรือมันทำน้ำลายหยดใส่ แล้วเท้าหรือมือที่มีแผลอาจไปสัมผัสกับเชื้อ หรือไม่ก็อาจไม่มีแผลแต่ว่าไปสัมผัสมาแล้วเอามาป้ายตา หรือว่าอาจจะพาเชื้อเข้ามาในบ้าน แล้วนำมาบริเวณที่นอน เพราะด้วยช่วงนี้ปิดเทอมจึงไม่ได้ไปไหนนอกจากห้องนอน จริงๆผมก็รู้อยู่แล้วว่าเชื้อไวรัสเมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมภายนอกมันจะอยู่ได้ไม่นาน แต่ก็ไม่รู้ทำไมผมระแวงมากๆ ก่อนหน้านี้วันที่ 4 มิถุนา 64 มีน้ำอยู่ในรองเท้าสองสามหยดไม่แน่ใจว่าเป็นน้ำลายแมวรึเปล่า ตอนนั้นทำไรไม่ถูกก็เลยเอาน้ำเปล่าเทใส่รองเท้าหวังจะให้เชื้อเจือจาง แล้วก็ไปเอากระดาษทิชชู่มาเช็ดแล้วเห็นว่ามันซึมเข้ามาสัมผัสในมือ จึงเอากระดาษทิชชูไปทิ้งแล้วรีบไปล้างด้วยเจลแอลกอฮอล์ 70% ตามหลักยังไงเชื้อก็ตายตอนนั้นผมก็สบายใจในระดับนึงแล้ว อีกทั้งวัคซีนกระตุ้นก็เพิ่งได้รับไปเมื่อวันที่ 11 และ 13 พฤษภา 64 ซึ่งยังไม่เกิน 1 เดือน ก็จึงตัดสินใจไม่ไปรับวัคซีน และไม่ได้ออกไปใส่รองเท้าคู่นั้นเพราะรอให้เชื้อมันตายก่อน แต่วันนี้ผมกลับมาคิดและระแวงอีกแล้วว่าหากน้ำเป็นน้ำลายแมวแล้วเชื้อมันตายหมดไหมแล้ววัคซีนมันยังป้องกันได้จริงไหมเพราะมันก็เกือบๆ จะครบเดือนแล้ว แม้ว่าจะยังป้องกันได้ แต่แมวที่ชอบเข้ามาในบ้านก็ไม่ยอมไปไหนและเข้ามาอีกเรื่อยๆ และก็ยังระแวงรองเท้าอยู่ซึ่งมันก็ผ่านมาหลายวันแล้วซึ่งไม่มีทางที่เชื้อจะยังมีชีวิตอยู่ได้ ผมป้องกันตัว ล้างมือด้วยเจลแอลกอฮอล์และน้ำเปล่าอีกรอบส่วนเท้าใช้แค่น้ำเปล่า คือการป้องกันตัวแบบนี้จะสามารถป้องกันการติดโรคจากทางอ้อมหากแมวมีเชื้อได้ไหม ปล. ติดอย่างหนึ่งคือนิสัยชอบพกโทรศัพท์ไปไหนด้วยตลอดและไม่ค่อยได้ทำความสะอาด