เดิมทีหนูเป็นคนคิดมากอยู่แล้ว อะไรมากระทบกระเทือนจิตใจมากๆก็จะเก็บมาคิด ชอบตั้งเป้าหมายไว้สูงพอไม่ได้ก็จะท้อแท้สิ้นหวังค่ะ แต่ตอนนี้เริ่มจะปลงแล้วพยายามไม่คาดหวังอะไรแต่ตอนนี้หนูทุกใจเรื่องแฟนมากๆค่ะ มีปัญหาหลายอย่างรุมล้อมเรื่องหางานทำประจำไม่ได้ ไหนจะเรื่องแฟนที่คาดหวังเรื่องงานจากหนูว่าเมื่อไหร่หนูจะได้งานทำสักที พอแฟนวกมาถามเรื่องนี้ทีไรเราก็ทะเลาะกัน กว่าจะเข้าใจกันได้ก็ใช้เวลา หนูเครียดคิดมาก จนหนูปวดหัวมากเลยค่ะแต่หนูมีอาการนึงที่หนูเป็นมานานแล้ว บางทีนั่งอยู่ดีๆ ก็รู้สึกหดหู่ รู้สึกอยากร้องไห้ ทั้งๆที่หนูก็สนุกอยู่กับเพื่อนๆ พอนั่งนิ่งๆ อาการนี้ก็เป็นขึ้นมาเอง ค่ะ บางทีหนูนั่งอยู่ในรถประจำทางทั้งๆที่หนูไม่คิดอะไร ข้างๆก็มีผู้คนมากมายเสียงดัง อยู่ๆความรู้สึกนี้ก็เข้ามาแทรกในจิตใจหนู คือความรู้สึกหดหู่มาก แบบบอกไม่ถูกเลยคือมันรู้สึกไม่ดีมากๆเป็นแป๊ปๆเพียงชั่วครู่ แล้วก็หายไป ค่ะ หนูอยากปรึกษาคุณว่าหนูเข้าข่ายโรคซึทเศร้ามั้ยค่ะ ขอบมากๆค่ะ ^^
สวัสดีคะ ตอนนี้ปัญหาที่เข้ามาคือยังไม่สามารถที่จะตัดสิน หรือ เข้าใจตัวเองได้ค่ะ เนื่องจากยังไม่รู้แน่นอนว่าตัวเองต้องการอะไรค่ะ นั่นคือที่ต้องถามต้วเองก่อนค่ะเมื่อเข้าใจในสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้วค่อยมามุ่งทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการค่ะ ถึงจะสำเร็จได้ค่ะ เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ความรับผิดชอบก็จะมากขึ้นตามลำดับค่ะทำให้ทุกคนคาดหวังว่าจะทำอย่างนั้นอย่างนี้ค่ะยิ่งตอนนี้มีความสัมพันธ์กับแฟนยิ่งทำให้การปรับตัวต้องมีมากขึ้นทั้งจะพยายามดูแลตัวเองและพยายามที่จะดูแลแฟนด้วยค่ะเอาอย่างนี้ค่ะ ลองเอาตัวเองออกมาก่อนค่ะ แล้วค่อยๆ คิดว่าอะไรที่เราต้องการและอะไรที่เราสามารถเป็น หรือ ทำได้ก่อนค่ะแก้ปัญหาไปที่ละจุดก่อนนะค่ะ เพราะไม่อย่างนั้นปัญหาที่เข้ามาจะทำให้สับสน และเมื่อสับสนจะหยุดคิดแล้วก็อาจจะมีปัญหาต้องการแยกตัว และไม่ต้องรับผิดชอบอะไรค่ะ ซึ่งอาจจะนำไปสู่ภาวะเครียด และภาวะซึมเศร้าในที่สุดค่ะแนะนำว่าปรึกษาจิตแพทย์อาจจะเป็นการช่วยที่ดีค่ะ