สวัสดีครับ ยายอายุ67 ปี มีอาการเลือดออกที่อวัยวะเพศ เป็นอยู่นานหลายปี แต่ยายไม่ยอมบอก จนไปหาพบเนื้อร้ายเลยส่งตัวไปอีกโรงพยาบาลหนึ่ง เอกซเรย์ใหม่ 1 ครั้ง เอกซเรย์คอมพิวเตอร์ 1 ครั้ง แล้วทำ MRI อีก1ครั้ง จนผลออกมาว่า เป็นมะเร็งปากมดลูกระยะ3 ยาวประมาณ13เซนติเมตร เป็นในโพรง ให้เอกซเรย์อีกครั้งเพื่อตรวจว่ามันจะลามเข้าหลอดน้ำเหลืองหรือไม่ แล้ววินิจฉัยให้ฉายรังสี แม่กับยายปรึกษาผู้ป่วยโรคมะเร็งแถวบ้านที่หายแล้ว หลายๆคนบอกว่าฉายรังสีมันไม่ดี แม่หาข้อมูลในอินเตอร์เน็ต เจอผู้ป่วยที่หายแล้วหลายคนที่ไม่แนะนำให้ฉายรังสี ผมอยากทราบว่าการฉายรังสีมีผลกระทบอย่างไร แล้วในกรณียายควรจะรักษาแบบไหน แต่ส่วนตัวผม ผมอยากให้รักษาตามที่วินิจฉัยเลยครับ คุณช่วยชี้แนะด้วยครับ ขอบครับ
สวัสดีค่ะ มะเร็งปากมดลูกนั้นเป็นมะเร็งที่เกิดบริเวณปากมดลูกของผู้หญิง โดยอาจมีอาการ เช่นตกขาวมากผิดปกติ ตกขาวคล้ายหนอง เลือดออกจากช่องคลอดอย่างผิดปกติโดยที่ไม่ใช่เลือดประจำเดือน มีเลือดออกหลังมีเพศสัมพันธ์ เป็นต้นการรักษามะเร็งชนิดนี้นั้นขึ้นกับอาการและความรุนแรงหรือระยะของโรคในขณะนั้น นั่นคือในระยะแรกหรือระยะที่ 1-2 ของโรค อาจใช้การผ่าตัดเอาก้อนมะเร็งและบริเวณข้างเคียงออกให้มากที่สุดเป็นหลักแล้วอาจตามด้วยการฉายรังสีเฉพาะที่เพื่อควบคุมเซลล์มะเร็ง ร่วมกับการให้เคมีบำบัดไปด้วย แต่ถ้าเป็นระยะหลังหรือประมาณระยะ 3-4 ที่การผ่าตัดอาจจะช่วยได้น้อย เพราะมะเร็งเป็นค่อนข้างลุกลามแล้วนั้น การฉายรังสีร่วมกับการทำเคมีบำบัดอาจจะช่วยในการชะลอโรคและควบคุมอาการได้โดยการฉายรังสีรักษาที่ใช้ในผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูก มี 2 วิธี คือ การฉายรังสีภายนอก เป็นการใช้เครื่องฉายคลื่นรังสีพลังงานสูงไปยังบริเวณอุ้งเชิงกรานภายนอกเพื่อกำจัดเซลล์มะเร็งภายใน และการให้รังสีภายใน เป็นการสอดโลหะกัมมันตภาพรังสีเข้าไปทางช่องคลอดและวางไว้บริเวณที่มีเซลล์มะเร็ง ซึ่งแพทย์จะเลือกตามความเหมาะสม การทำรังสีรักษาอาจต้องหลายครั้งติดต่อกันให้ครบตามที่แพทย์สั่งจึงจะเห็นผลการรักษา อาจมีผลข้างเคียงขณะทำเช่นอ่อนเพลีย เวียนศีรษะ เลือดออกทางช่องคลอดเพิ่มเติมได้บ้าง ซึ่งมักค่อยๆดีขึ้นได้เองแนะนำการทำตามคำแนะนำของแพทย์ผู้รักษาและเห็นผู้ป่วยโดยตรงจะดีที่สุดนะคะ เพราะแต่ละคนนั้นมีภาวะไม่เหมือนกัน การที่คนอื่นไม่ชอบไม่ตอบสนองต่อการรักษาแบบฉายรังสีนั้นไม่ได้แปลว่าการฉายรังสีจะไม่ได้ผลในยายค่ะ หากการรักษาวิธีนี้ไม่ได้ผล แพทย์อาจจะประเมินเป็นระยะ และปรับเปลี่ยนการรักษาให้เหมาะสมตามระยะของโรคต่อไป