สวัสดีครับคุณ ผมอายุ20-21ครับ ผมรู้สึกเคลียดกังวลไม่กล้าออกไปไหน ไม่อยากพูดคุยกับใคร อยู่เเต่ในห้อง อยากอยู่คนเดียว เวลาคุยกับใครไม่กล้าสบตารู้สึกกดดันมาก หรือสถานที่ที่ๆคนเยอะๆ กลัวเวลาต้องออกไปไหน เช่นเวลานั่งรถเบาะข้างๆคนขับจะเกรงคิดตลอดเวลากลัวจะเป็นอุบัติเหตุ ขึ้นไปที่สูงๆยิ่งกลัวตัวเองจะตกลงจากตรงนั้น กลัวทำอ่ะไรที่มีเสียงดังๆ รู้สึกเหนื่อยมาก ทั้งที่ไม่ค่อยได้ทำอ่ะไร นอนไม่ค่อยหลับ น้ำหนักลด เเละอยู่ดีๆมีอาการหน้ามืด มึนๆหัวใจเต้นรั่วๆ เป็นอยู่เเปปนึ่งเเล้วก็หาย เป็นๆหายๆ อาการเเบบนี้เป็นอยู่หลายเดือนเเล้วครับไม่รู้จะปรึกษาใคร
สวัสดีค่ะ for meจากอาการดังกล่าวมาเข้าได้กับภาวะวิตกกังวลทั่วไป มากที่สุด โรคอื่นๆที่เป็นไปได้เช่น โรควิตกกังวลแบบเฉพาะเจาะจงคือมีปัจจัยกระตุ้นชัดเจน โรคแพนิค โรคความผิดปกติทางอารมณ์ภาวะวิตกกังวลทั่วไป เป็นภาวะทางจิตใจที่จะทำให้ผู้ป่วยมีความเครียดหรือกังวลมากไปในหลาย ๆ เรื่อง บางครั้งอาจไม่สามารถระบุสาเหตุของความกังวลได้ ส่งผลให้นอนไม่หลับ ไม่มีสมาธิ และอาจกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวันได้ ซึ่งสาเหตุที่ทำให้เกิดภาวะนี้อาจมาจากหลายปัจจัย เช่น ความไม่สมดุลของสารเคมีในสมอง พันธุกรรม สภาพแวดล้อม เป็นต้นอาการหลักๆเช่น มีอาการตื่นตระหนก กลัว ไม่สบายใจ หงุดหงิด ประหม่า เครียด ไม่มีสมาธิ พยายามหลีกเลี่ยงการเข้าสังคม และขาดความมั่นใจในตัวเองการรักษาควรพบจิตแพทย์เพื่อประเมินสภาวะทางจิตและยืนยันการวินิจฉัยก่อน อาจมีการให้ยาในกลุ่มระงับอาการวิตกกังวลกลุ่มเบนโซไดอะซีปีน เช่น ยาอัลปราโซแลม ยาโคลนาซีแพม และยาลอราซีแพ ร่วมกับยาที่มีผลต่อระดับสารสื่อประสาทเซโรโทนินอย่างกลุ่มยาต้านเศร้าเอสเอสอาร์ไอ เพื่อรักษาในระยะยาว และการทำจิตบำบัดการดูแลตัวเอง ฝึกทำจิตใจให้ผ่อนคลาย รู้จักปล่อยวาง อาจนั่งสมาธิเพื่อให้จิตใจสงบมากขึ้น ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มแอลกอฮอล์และเครื่องดื่มที่มีคาเฟอีน และไม่ใช้สารเสพติดทุกชนิด ดูแลสุขภาพ โดยออกกำลังกาย รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ และพักผ่อนให้เพียงพออ่านเพิ่มเติม