สวัสดีค่ะ!คือตอนนี้หนูรู้สึกท้อมากเลยค่ะ ไม่อยากทำอะไร ไม่อยากคุยกับใคร ปลีกตัวออกจากกลุ่ทเพื่อนมาอยู่คนเดียว รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่ามากๆ ร้องไห้แบบไม่มีสาเหตุ บางครั้งก็รู้สึกกระสับกระสายนอนไม่ได้ไม่เป็นอันทำอะไร เราเครียดกับทุกๆเรื่อง เคยบอกครอบครัวแต่ทุกคนด็ไม่สนใจ อยากจะหลับไปแล้วก็ไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีกเลย คิดจะฆ่าตัวตายแทบทุกวันอยากจะผูกคอตายวันละหลายๆรอบ เคยบีบคอตัวเองครั้งหนึ่งแต่ก็ไม่ตาย
สวัสดีค่ะ จากอาการต่างๆ ที่เล่ามานั้นเป็น ถือว่ามีอาการซึมเศร้า ซึ่งหากอาการซึมเศร้าเป็นอยู่นานต่อเนื่องและส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตประจำวัน ก็ถือเป็นโรคซึมเศร้าได้ซึ่งเป็นโรคที่ประกอบด้วยการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ดังนี้1.อารมณ์เปลี่ยนไป ที่พบบ่อยคือกลายเป็นคนเศร้าสร้อย หดหู่ ไม่แจ่มใส ไม่สดชื่น สะเทือนใจง่ายร้องไห้บ่อยเบื่อหน่ายไปหมดทุกสิ่งอย่างสิ่งที่เคยชอบทำก็ไม่ชอบทำรู้สึกไม่มีความสุข บางคนอาจหงุดหงิด ฉุนเฉียวง่าย อารมณ์ร้อนขึ้น2.ความคิดเปลี่ยนไป มองอะไรก็รู้สึกแย่ไปหมด มองเห็นแต่ความผิดพลาดของตนเองมองไม่เห็นอนาคต หมดหวังท้อแท้รู้สึกตนเองไร้ค่าไม่มีความมั่นใจในตัวเองรู้สึกเป็นภาระกับคนอื่นคิดถึงเรื่องการตายอยู่บ่อยๆเมื่ออารมณ์เศร้ามีมากขึ้น ก็อาจถึงขั้นวางแผนการตายและทำร้ายตนเองได้3.สมาธิความจำแย่ลง หลงลืมง่าย จิตใจเหม่อลอย ประสิทธิภาพในการทำงานลดลง ทำงานผิดๆถูกๆ4. อาการทางกาย เช่น อ่อนเพลียเหนื่อยล้านอนหลับยากหรือนอนมากไป เบื่ออาหาร น้ำหนักลด ปวดหัว ปวดเมื่อยตัว ท้องอืด ท้องผูก5.การงานแย่ลง ความรับผิดชอบต่องานลดลง ทั้งงานภายนอกและงานบ้าน เมื่อทำงานผิดพลาดบ่อยๆ หรือลางานบ่อยๆ ก็มักถูกให้ออกจากงาน6.อาการโรคจิต มักพบในผู้ที่มีโรคซึมเศร้ารุนแรงเช่น อาการหลงผิด ประสาทหลอนโรคซึมเศร้า อาจมีสาเหตุมาจากโรคทางกาย เช่น มีภาวะไทรอยด์ต่ำ ขาดวิตามินบางอย่าง เนื้องอกในสมอง สมองอักเสบ เป็นต้น ดังนั้นควรไปพบแพทย์เพื่อหาสาเหตุของโรคเหล่านี้ด้วยค่ะ หากไม่มีโรคเหล่านี้ แพทย์ที่จะช่วยรักษารักษาอาการของเราคือจิตแพทย์ค่ะ ซึ่งการรักษาโรคซึมเศร้าก็มีทั้งยาต่างๆ ที่จะช่วยลดอาการลงได้รวมถึงการรักษาทางจิตบำบัดค่ะการเป็นโรคซึมเศร้าไม่ได้หมายความว่า เราเป็นคนอ่อนแอ คิดมาก ไม่สู้ปัญหา เอาแต่ท้อแท้ เอาแต่ร้องไห้ แต่ที่เป็นอยู่ เพราะกำลังเป็นโรค ซึ่งก็เหมือนกับการเป็นโรคอื่นๆ หากได้รับการรักษาที่ถูกวิธี โรคก็จะทุเลาลง จนหายเป็นปกติได้ในที่สุดค่ะ ในเบื้องต้นควรเล่าให้คนใกล้ชิดได้รับรู้ถึงอาการที่เราเป็นอยู่ด้วยค่ะ เพื่อจะได้ช่วยกันดูแลประคับประคองให้ผ่านไปได้ค่ะขอเป็นกำลังใจให้อาการเหล่านี้หายไปโดยเร็วนะคะ