คือพื้นเพเป็นคนที่คิดมากอยู่เเล้วอ่ะค่ะ มันเครียดตั้งเเต่หนูขึ้นม.4มาก็คือ เป็นคนที่ปรับตัวไม่ค่อยได้เเต่มีเพื่อนนนะคะ พอขึ้นม.5ต้องทำกิจกรรมโรงเรียนไปเเข่งนู่นนี่นั่น ครูบางคนStrick กับกฏเกณฑ์ การบ้านเยอะมากเหนื่อยล้ามากเหนื่อยใจเเต่ไม่เหนื่อยกายนะคะ ร้องไห้บ่อยมากที่สุดในชีวิตการเรียน พอตอนนี้ม.6เเล้วก็เครียดบางวิชาเช่นวิชาพละสอบปฏิบัติไม่ผ่าน ก็เเอบเสียใจที่เราทำไม่ได้เหมือนคนอื่น บางคนั้งก็รู้นะคะว่าเรื่องบางเรื่องเราปล่อยได้ก็ปล่อย เเต่มันทำไม่ได้จริงๆบางครั้งก็ปลีกตัวออกจากเพื่อนคุยน้้อยลงบ้างบางครั้ง อยากอยู่คนเดียวเเล้วมันสบายใจกว่า เเละสภาพเเวดล้อมก็น่าเบื่อมากๆ เเล้วเวลาใครติดเรานิดหน่อยก็สะกิดต่อมน้ำตา เเต่ไม่อยากร้องให้ใครเห็นทุกวันนี้หนูร้องไห้กับตัวเอง พ่อเเม่ไม่รู้ เหนื่อยใจค่ะตอนนี้ก้เปิดเทอมมาไม่ถึงเดือนการบ้านเยอะมาก มีนไม่ควรจะมาสั่งอะไรที่ไร้สาระเเบบนี้เเล้ว น่าเบื่อมากค่ะ อยากมีสักคนที่นอกจากคนที่นรู้จักเเล้วฟังเเละเข้าใจหนูจริงไม่ใช่ว่าบอกเเต่เเี๋ยวจบเเล้ว ทนหน่อย บางครั้งน้ำตามันก็ไหลมาเอง หนูเบื่อจริงๆค่ะ อยากระบายให้ฟังเเละอยากรู้ว่ามีทางไหนที่หนูสามารถออกจากควาใรู้สึกนี้ได้บ้างคะ
สวัสดีค่ะ จากที่ มีภาวะทางอารมณ์ไม่ปกติ อาจมีภาวะเครียด หรืออาจมีภาวะโรคซึมเศร้าค่ะผู้ป่วยโรคซึมเศร้าจะมีอาการที่เปลี่ยนแปลงทั้งอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิด ความจำ ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไป และอาการแสดงทางร่างกายต่างๆ โดยอาการอาจเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเป็นสัปดาห์ หรือค่อยเป็นค่อยไปเป็นก็ได้-อาการทางอารมณ์ เช่น เศร้า หดหู่ อ่อนไหว บางคนอาจมีความรู้สึกไม่แจ่มใส เบื่อหน่าย บางคนมีอาการหงุดหงิด ฉุนเฉียวได้-ความรู้สึกนึกคิด เช่น มองอะไรแย่หมด ท้อแท้หมดหวัง รู้สึกไร้ค่า ไร้ความสามารถ บางคนอาจมีอารมณ์ชั่ววูบอยากทำร้ายตนเอง-สมาธิความจำแย่ลง-ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไป อาจจะเก็บตัว ไม่ค่อยพูด ทำงานแย่ลง-อาการแสดงทางร่างกาย เช่น อ่อนเพลีย ไม่มีแรง นอบหลับๆตื่นๆ ไม่เจริญอาหาร น้ำหนักลด ท้องผูก ท้องอืด ปวดหัว ปวดตามตัวแนะนำให้ ควรเล่าถึงภาวะทางอารมณ์ให้คนใกล้ชิดหรือคนในครอบครัวฟังเพื่อให้อารมณ์ผ่อนคลายและช่วยแก้ไขปัญหานะคะหากอาการไม่ดีขึ้น ควรไปพบแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัยและได้รับการรักษาอย่างเหมาะสมขอเป็นกำลังใจให้นะคะ