อยากอยู่คนเดียว ไม่อยากคุยกับใครเลย ไม่อยากเจอใครเลย คิดหลายเรื่องไม่มีสมาธิกับสิ่งที่ทำอยู่ รู้สึกเบื่อๆไม่อยากทำอะไรมีหลายๆปัญหาทั้งครอบครัว คนที่เรารัก เรื่องเรียนอยากระบายกับใครสักคนแต่ก็กลัว มันไม่มีคนที่เราคิดว่าจะระบายให้ฟังได้ ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเราเอง รู้สึกว่าตัวเองไม่สำคัญ ไม่มีประโยชน์ ไม่มีคนรัก มันจะมีบางช่วงที่มีคนเข้ามาหา แต่ก็รู้สึกได้ว่าเขาต้องการอะไรจากเรา เขาทำตัวเหมือนเรามีประโยชน์เราสำคัญกับเขาพอเราหมดประโยชน์เขาก็ไป เขาก็ทำตัวห่างต่างคนต่างอยู่เหมือนเดิม ทำให้เรารู้สึกว่าคนรอบตัวไม่มีใครจริงใจ คนในครอบครัวก็ไม่อยู่ในโหมดที่จะมานั่งรับฟังกันได้ มีแค่อยู่กับตัวเองน่าจะดีที่สุด ไม่ต้องยุ่งไม่ต้องพูดกับใคร บางทีก็ร้องไห้เพราะคิดไปเองต่างๆนาๆ บางทีก็มีเรื่องครอบครัวมากระทบจิตใจ ทำให้รู้สึกอยากตาย อาการแบบนี้ต้องทำไงดีคะ
สวัสดีค่ะ @จากที่เล่ามา คิดว่า มีภาวะทางอารมณ์ไม่ปกติ อาจมีภาวะเครียด หรืออาจมีภาวะโรคซึมเศร้าค่ะ @ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าจะมีอาการที่เปลี่ยนแปลงทั้งอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิด ความจำ ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไป และอาการแสดงทางร่างกายต่างๆ โดยอาการอาจเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเป็นสัปดาห์ หรือค่อยเป็นค่อยไปเป็นก็ได้ -อาการทางอารมณ์ เช่น เศร้า หดหู่ อ่อนไหว บางคนอาจมีความรู้สึกไม่แจ่มใส เบื่อหน่าย บางคนมีอาการหงุดหงิด ฉุนเฉียวได้ -ความรู้สึกนึกคิด เช่น มองอะไรแย่หมด ท้อแท้หมดหวัง รู้สึกไร้ค่า ไร้ความสามารถ บางคนอาจมีอารมณ์ชั่ววูบอยากทำร้ายตนเอง -สมาธิความจำแย่ลง -ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไป อาจจะเก็บตัว ไม่ค่อยพูด ทำงานแย่ลง -อาการแสดงทางร่างกาย เช่น อ่อนเพลีย ไม่มีแรง นอบหลับๆตื่นๆ ไม่เจริญอาหาร น้ำหนักลด ท้องผูก ท้องอืด ปวดหัว เป็นต้น -การรักษา: ในรายที่เป็นมาก แพทย์จะให้ยาช่วย แต่บางรายที่เป็นไม่มากแพทย์อาจจะพูดคุยให้คำแนะนำเพื่อให้อาการดีขึ้น **ดังนั้นจึงแนะนำให้ ควรเล่าถึงภาวะทางอารมณ์ให้คนใกล้ชิดหรือคนในครอบครัวเพื่อให้อารมณ์ผ่อนคลายและช่วยแก้ไขปัญหานะคะ หากอาการไม่ดีขึ้น ควรไปพบแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัยและได้รับการรักษาอย่างเหมาะสม. เป็นกำลังใจให้นะคะ