สวัสดีค่ะ หนูมีเรื่องจะปรึกษาค่ะ คือก่อนหน้านี้ก็เป็นนะคะแต่มันไม่ถึงขนาดนี้ เมื่อ 2 สัปดาห์ที่แล้วหนูโดนเพื่อนในห้องล้อค่ะ ซึ่งเขาล้อกันเป็นกลุ่มและหนูไม่ชอบอะไรแบบนี้อยู่แล้ว เขาว่าหนูดูเหมือนคนไม่ปกติบ้างเอานิสัยของหนูมาล้อมาพูดกันเป็นเรื่องตลกบ้าง เขาบอกว่าหนูไม่ใช่คนไม่ดีนะคะแต่เป็นคนซื่อบื้อและตอนนี้หนูใกล้เรียนจบม.6แล้วต้องไปเรียนต่อแล้วจะเข้าสังคมได้หรือเปล่าไม่รู้ และไม่รู้ว่าจะมีเพื่อนคบไหม ที่เขาว่ามามันคือข้อเสียที่หนูพยายามแก้ไขมานานแล้วแต่ก็แก้ไม่ได้เลยค่ะ แล้วพวกเพื่อนก็ชอบตั้งฉายาให้หนูตลอดเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหนูรู้สึกรำคาญมากเลยค่ะจะทำอะไรเขาก็จะมองแล้วก็ไปกระซิบกับอีกคนจนทั้งกลุ่มจ้องมองมาที่หนูและพูดล้อเลียนกันตลก แต่หนูก็ไม่ได้ตลกด้วยเลยนะคะมันทำให้หนูรู้สึกว่าจะทำอะไรก็ผิดตลอดอยากตอบโต้แต่ก็เก็บไว้กลัวพูดไปจะเสียความรู้สึก และ 1 สัปดาห์ที่แล้วเขาก็รวมกลุ่มกันแกล้งหนูอีกแล้วหนูทนไม่ไหวก็ตอบโต้ไปแต่พวกเขาเห็นเป็นเรื่องตลกก็พากันหัวเราะค่ะ ตอนนั้นหนูรู้สึกว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว อยากตายแต่กลัวเจ็บ อยากหนีไปให้ไกลจากพวกนี้ แต่หนึ่งในนั้นมีเพื่อนที่หนูรักอยู่ด้วยนะคะหนูเป็นคนที่แคร์คำพูดและการกระทำของเพื่อนมากเลยค่ะ ไม่อยากเป็นอย่างนี้เลยแต่หนูก็ไม่พูดคุยกับเขาแล้วเขาก็ไม่สนใจหนูเลย คงเป็นเพราะเขาเป็นคนที่มีเพื่อนเยอะมั้งคะก็เลยไม่ง้อไม่สนใจเลย สิ่งที่หนูต้องการจากเขาคือคำขอโทษหรือเข้ามาคุยบ้างว่าหนูรู้สึกยังไงทำไมเงียบไปนานเลย รู้สึกอึดอัดมากเลยค่ะ หลายวันมานี้หนูรู้สึกไม่อยากไปโรงเรียนเลยค่ะทั้งที่ปกติหนูชอบไปโรงเรียนนะคะ ไม่อยากพบเจอใครแล้ว พูดคุยกับเพื่อนน้อยลงแต่หนูก็พยายามให้เหมือนเดิมแต่หนูรู้สึกไม่เหมือนเดิมเลยค่ะ เพื่อนสนิทอีกคนก็ถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่าสีหน้าดูไม่ดีทั้งวันเลยนะ แล้วปกติหนูจะไม่นอนกลางวันแต่ทุกวันนี้นอนเยอะมากเลยค่ะไม่อยากทำอะไรแล้วด้ว หนูทำตารางอ่านหนังสือทุกวันและหนูก็อ่านทุกวัน วันละไม่มากก็น้อย แต่ช่วงนี้หนูไม่อยากอ่านเลยค่ะ อยากหายไปมากกว่าจะได้หมดปัญหา..ขอบที่รับฟังนะคะ
สวัสดีค่ะอาการเครียด กังวลจากปัญหาต่างๆในชีวิตนั้นเกิดได้กับคนทั่วไป แต่จะค่อยๆดีขึ้นเองเมื่อเวลาผ่านไป จะไม่เป็นเรื้อรัง จนรบกวนชีวิตและการเรียน การทำงานหากยังมีอาการดังกล่าวต่อเนื่อง ติดต่อกันอย่างน้อย2อาทิตย์ขึ้นไป โดยไม่มีช่วงที่ดีขึ้นเลย และส่งผลให้มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ และเก็บตัวมากจนไม่ออกไปทำงาน ไม่ออกไปเข้าสังคม อันนี้จึงอาจจะจัดว่าเป็นโรคซึมเศร้า ควรไปพบแพทย์เพื่อตรวจคัดกรองเบื้องต้นและเข้ารับการรักษาต่อไปพยายามรักตัวเองให้มาก และคิดถึงคำพูดของคนอื่นให้น้อยลงหากิจกรรมที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเศร้า พูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ ไม่เก็บตัวอยู่คนเดียวนานจนเกินไปเพราะจะทำให้ฟุ้งซ่านมากขึ้น