-เป็นคนที่ไม่คุยกับใครเลยค่ะตั้งแต่เด็ก ตอนนี้ก็เป็นอยู่ แต่กับพ่อแม่หรือคนที่คุ้นเคยตั้งแต่เกิดไม่มีปัญหาค่ะ ที่จำได้ตอนอนุบาลก็ไม่เล่นกับเพื่อน หลังกินข้าวเสร็จก็นั่งอยู่ในห้องคนเดียวประมาณนี้ค่ะ ตอนประถมก็เหมือนเดิม มันรู้สึกโอเคค่ะที่ไปไหนมาไหนคนเดียว แต่พอขึ้นมัธยมต้นรู้สึกแปลกแยกมากๆค่ะ เพื่อนก็ถามแบบทำไมไม่คุยกับใครเลย ทำไมเงียบจัง ถามจนแบบไม่รู้ว่าการคุยคือยังไงเลย ทั้งที่อยู่บ้านก็(น่าจะ)ปกติ-เวลาเจอหน้าคนรู้จักก็หลบหนีค่ะ รู้สึกคนอื่นจ้องมองเวลาไปไหนมาไหนคนเดียว-เหมือนเข้าสังคมไม่เป็นด้วยค่ะ ไม่รู้วิธีการเข้าสังคม-รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลย กลายเป็นคนเรียบร้อยไม่พูดอะไรเลย
สวัสดีค่ะจากที่เล่ามาในตอนนี้อาจจะเป็นคนที่ไม่คุ้นเคยกับการเข้าสังคม ไม่ถนัดในการสมาคมกับใคร ขี้อาย ขาดความมั่นใจ ไม่ชอบสุงสิงกับใคร หากมีอาการหลบหนี หรือรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองตลอดเวลาอาจจะมีผลกระทบต่อการทำงานหรือการดำรงชีวิตได้ค่ะอย่างไรก็ตามภาวะขี้อาย หรือไม่ชอบเข้าสังคมอาจจะเป็นภาวะปกติหรือ ภาวะ ต่อต้านสังคม หรือ antisocial หรือเป็นกลุ่มอาการผิดปกติก็ได้ค่ะ ซึ่งขึ้นอยู่กับว่าสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบันกระทบต่อการดำรงชีวิต การทำงาน หรือไม่ค่ะ หากไม่ได้กระทบการดำรงชีวิต ทำงานได้ดี ความเป็นอยู่ทุกอย่างมีความสุขตามปกติดี อาจจะไม่ต้องทำอะไรเพิ่มเติมค่ะ แต่หาก มีปัญหาเหล่านี้จนกระทั่งทำให้ไม่สามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ หรือทำให้รู้สึกไม่มีความสุข แนะนำให้พบจิตแพทย์เพื่อปรึกษาอาการค่ะ ส่วนใหญ่จะต้องประเมินก่อนค่ะว่ามีอาการมากน้อยแค่ไหน รุนแรงหรือไม่ การดูแลรักษา จะค่อยเป็นค่อยไป และขึ้นกับความรุนแรงของแต่ละคนค่ะ