หนูพึ่งเข้าช่วงวัยรุ่นได้ไม่นานเท่าไหร่ หนูมักจะโดนบอกว่าเป็นพวกที่วิตกกังวลและหวาดระแวงจนเกินความจำเป็น ตัวอย่างเช่ยเวลาที่คนในบ้านกลับมาช้าหนูชอบคิดไปเองว่าเกิดอุบัติเหตุขึ้น เวลาที่ไปเที่ยวกับครอบครัวหรือเพื่อน หนูควรจะมีความสุขและสนุก แต่สมองดันคิดแตเรื่องลบๆอย่างเช่นในอนาคตสักวันพวกท่านก็ต้องตาย หรืออย่างชอบคิดว่า ถ้าวันนี้โลกจะแตกจะทำอะไรอยู่ที่ไหน ยังไม่รวมที่ชอบคิดมากคิดแทนคนอื่นด้วย ก่อนหน้านี้หนูเรียนดีได้อันดับหนึ่งตลอด แต่พอสัังคมที่อยู่มันกว้างขึ้นคนเก่งๆก็มากขึ้น หนูกลัวจะทำให้ทุกคนผิดหวัง หนูกลัวว่าจะไม่สามารถตอบสนองความต้องการของครอบครัวได้ หนูกลัวว่าจะเป็นคนที่ไม่ดีพอไม่เป็นที่ต้อฃการไม่เป็นที่รักของทุกคนเหมือนแต่ก่อน หนูไม่รู้จะระบายกับใครไม่เคยแม้แต่จะบอกคนอื่นสักคำ สุดท้ายพอมันดิ่งลงไปมากๆก็ทไร้ายตัวเอง เริ่มจากเบาๆอย่างตบหน้าตัวเองหรทอตาอบกำแพง พอนานวันเข้าก็ยิ่งรุนแรงเริ่มต่อยกำแพงจนเป็นแผลเริ่มกรีดแขน ตอนทำหนูไม่รู้ว่าหนูทำไปทำไม แต่ถ้าทำแล้วอารมณ์จะดีขึ้น พออารณ์ดีขึ้นหนุก็จะรู้สึกผิดทุกครั้งที่ทำร้ายตัวเองไป หนูเหมือนโง่เลยใช่ไหมคะ ถึงจะไม่มีความสุขแต่หนูไม่เคยคิดจะฆ่าตัวตาย เพราะหนูไม่อยากทำให้ครอบครัวผิดหวังและมองว่าหนูเห็นแก่ตัว หนูไม่เคยไปพบจิตแพทย์มาก่อน ไม่เคยบอกใครมาก่อนอยากได้คำปรึกษาค่ะ มันปกติไหมคะในวัยที่กำลังปรับตัวกับการเป็นวัยรุ่น ควรไปพบแพทย์ไหมคะหรือปล่อยมันไปเหมือนเดิมดีอยู่แล้ว
สวัสดีค่ะ อาการคิดลบ ด้อยค่าตัวเอง วิตกเกินเหตุ ทำร้ายตัวเอง ดังกล่าวมานั้น อาจจะเกิดจาก ความเครียด ความกังวลที่เกิดขึ้นชั่วคราว ที่เป็นปฏิกิริยาตอบสนองหลังจากการเกิดเหตุการณ์ใดๆในชีวิต สาเหตุอื่นๆที่อาจจะเป็นไปได้เช่น ภาวะซึมเศร้า โรคซึมเศร้า การเปลี่ยนแปลงอย่างผิดปกติไปของอารมณ์หรือบุคลิกภาพซึ่งถ้ามีพฤติกรรมทำร้ายตนเอง เครียด หดหู่มาก มีอาการติดต่อกันมาเกิน 2 สัปดาห์ขึ้นไปแล้วนั้น อาจจะเข้าข่ายเป็นโรคซึมเศร้าได้ ซึ่งเป็นกลุ่มโรคที่ควรได้รับการรักษาอย่างเหมาะสมโดยแพทย์ และรับยาเพื่อช่วยให้รู้สึกดีขึ้น อารมณ์ผ่อนคลาย สบายใจมากขึ้นได้ ร่วมกับอาจมีการทำจิตบำบัดในระยะยาวอย่างเหมาะสมด้วยในเบื้องต้น พยายามหาสิ่งที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไปจากเรื่องที่ทำให้รู้สึกไม่ดีก่อน พูดคุยกับผู้ที่ไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ในเบื้องต้น หรือจะเขียนระบายออกมาก่อนก็ได้เช่นกัน