ทุกครั้งที่หนูกลับบ้านหรืออยู่บ้าน หนูรู้สึกไม่มีความสุขเลย แต่เวลาที่หนูทำอะไรอยู่คนเดียวหนูจะมีความสุขดี เวลามีคนบ่นนู่นนี่นั่น หรือแอบพูดบ่นเบาๆ แต่หนูได้ยิน หนูก็เริ่มโมโห แต่หนูพยายามหายใจเข้าออกเพื่อที่จะไม่เถียงกับเขา บางครั้งหนูก็อดทนไม่ได้ หนูเลยเถียงเขากลับไป พอโมโหมากๆหนูจะชอบแอบไปร้องไห้ ถ้าไม่ร้องไห้หนูก็นั่งนิ่งๆทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกครั้งที่แม่สอนทำนู่นนี่ หนูก็จะฟัง แต่พอหนูไม่ได้ยินหรือไม่เข้าใจก็จะถามเขาไปอีกครั้ง เขาก็ชอบตะตอกใส่หนู หนูก็ได้แต่คิดว่าทำไมเขาต้องตะคอก ทั้งๆที่หนูก็พูดกับเขาดีๆ ยังๆม่ได้ขึ้นเสียงอะไรเลย เวลาหนูโดนแบบนี้หนูจะร้องไห้ตลอด หนูอยากอยู่กับเพื่อนมากกว่าคนที่บ้าน เข้าบ้านทีไรรู้สึกมีความผิดตลอด ที่รร.หนูจะมีเพื่อนที่สนิทอยู่6คน แต่จะมีคนนึงที่หนูสนิทมากๆ ตัวติดกันเลย เวลาหนูกลับบ้าน หนูจะแยกทางกับเพื่อนคนนี้ แล้วไปอยู่กับเพื่อนอีก6คนที่อยู่ในกลุ่มเดียวกัน มีอยู่วันนึง มีเพื่อนคนอื่นกลับด้วยแต่เป็นผญ.ประมาณ3-4คน เขาคุยเก่ง กลับบ้านวันนั้นหนูก็เหมือนอยู่คนเดียวเลยค่ะ ตอนแรกก็เดินอยู่ด้วยกันในกลุ่ม แต่สักพักหนูก็หนีออกมาเดินคนเดียว เพราะหนูรู้สึกว่าหนูไม่มีตัวตนในกลุ่มเลย หนูเลยเลือกที่จะหนีมาเดินคนเดียวดีกว่า เพื่อนก็ชอบถามว่าเป็นอะไร หนูจะชอบบอกว่าเปล่า ไม่ได้เป็นไร หนูบอกเพื่อนไม่ถูก หนูไม่รู้จะบอกเพื่อนยังไงดีว่าทำไมหนูต้องเดินออกมา หนูคิดว่าถ้าหนูเดินอยู่ในกลุ่มตอนนั้นหนูคงหงุดหงิดมากกว่านี้แน่ และไม่มีความสุขด้วย และเวลาอยู่กับเพื่อนที่ไม่สนิทหนูจะอึดอัดมากๆ อยากร้องไห้ตลอด จนหนูต้องไปพิมพ์ระบายกับเพื่อนว่าหนูรู้สึกยังไง
สวัสดีค่ะ อาการไม่มีความสุข ร้องไห้คนเดียว รู้สึกผิด อาจจะเป็นอาการเริ่มต้นของภาวะซึมเศร้า โรคซึมเศร้า หรือการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ภาวะซึมเศร้า เป็นภวะที่เกิดเมื่อมีเรื่องเครียดในชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากเรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัว หรือการทำงาน ทำให้มีความรู้สึกไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากเข้าสังคม คิดมาก ร้องไห้คนเดียว รู้สึกเบื่อต่อสภาพความเป็นอยู่ ซึ่งภาวะซึมเศร้าจริงๆแล้วเป็นภาวะที่เกิดได้กับคนทั่วไปในสภาวะที่ต้องเผชิญกับความเครียด ความกดดัน แต่ในคนทั่วไปจะค่อยๆดีขึ้นเองเมื่อเวลาผ่านไป จะไม่เป็นเรื้อรัง จนรบกวนชีวิตและการเรียน การทำงานการวินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้านั้น ก็คือมีภาวะซึมเศร้าติดต่อกันอย่างน้อย 2 อาทิตย์ขึ้นไป โดยไม่มีช่วงที่ดีขึ้นเลย มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ และเก็บตัวมากจนไม่ออกไปทำงาน ไม่ออกไปเข้าสังคม อันนี้จึงจะจัดว่าเป็นโรคซึมเศร้าดังนั้นหากมีอาการดังกล่าวมากกว่า 2 สัปดาห์ไม่หายไป แนะนำไปพบจิตแพทย์เพื่อประเมินสภาพจิตใจเบื้องต้นว่าน่าจะเข้ากับกลุ่มอาการได้มากที่สุด หากพบว่าเป็นโรคซึมเศร้าจริงอาจจ่ายยาต้านเศร้าร่วมกับทำจิตบำบัดค่ะ ไม่ต้องกลัวหรืออายที่จะไปพบแพทย์การเขียนระบายก็เป็นการระบายความรู้สึกที่ดีอย่างหนึ่ง นอกจากนี้ควรพยายามหากิจกรรมที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเศร้า พูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ ไม่เก็บตัวอยู่คนเดียวนานจนเกินไปเพราะจะทำให้ฟุ้งซ่านมากขึ้น