สวัสดีค่ะ คือว่า ช่วง2-3ปีที่ผ่านมา เราร้องไห้ถี่มากเลยค่ะ ไม่ว่าอะไรกระทบกระเทือนหน่อยก็ร้องไห้ออกมา เราคิดมากไปซะทุกเรื่อง อะไรนิดหน่อยก็พาน้ำตาแตกได้ตลอด ช่วงที่ผ่านมาเราทะเลาะกับที่บ้านบ่อยมาก ทำให้เขาผิดหวังซะจนเราแทบไม่เห็นค่าตัวเอง เรามองหน้าคนที่บ้านหรือคุยกับพวกเขาไม่ได้เลยเพราะเราจะร้องไห้ออกมา เราแทบไม่อยากจะอยู่ต่อเลยค่ะ อยู่ไปก็เป็นภาระซะเปล่าๆ สู้ให้ตายๆไปแบบไม่ต้องมานั่งกังวลว่าใครจะคิดยังไงกับเราซะยังดีกว่า เราเคยแอบมีความคิดที่จะไปหลายครั้งค่ะ แต่ก็ไม่ทำเพราะกลัวไม่ตาย เรารู้สึกว่าตัวเราไม่รักตัวเองเลย อะไรๆก็ทำไม่ได้สักอย่าง อะไรๆก็ทำได้ไม่ดี เราเคยแอบร้องไห้ในห้องน้ำร้องจนไม่มีมีแรงจะร้องต่อเลยค่ะ 555... ที่เป็นตอนนี้มันทรมานมากเลยค่ะ ทำอะไรก็ไม่มีความสุขสักอย่าง มันเหนื่อยมากจริงๆค่ะที่ต้องมาแบกอะไรไว้มากมายขนาดนี้ เราพยายามที่จะไม่คิดว่าเราเป็นโรคเพราะรู้สึกเหมือนว่าเราละเลยตัวเอง แต่ตอนนี้เรากำลังพยายามเปิดใจอยู่ค่ะ เราอยากจะหายๆกับความรู้สึกที่เป็นอยู่สักที ช่วยหน่อยนะคะ...ขอบล่วงหน้าค่ะ
สวัสดีคะ อาการของโรคซึมเศร้าคือไม่สามารถที่จะเข้าสังคมได้มีปัญหาเรื่องการกินมีปัญหาเรื่องการนอนแยกตัวเก็บตัวไม่มีความสุขโดยไม่ทราบเหตุผลเหนื่อยอ่อนเพลีย ไม่สามารถทำกิจวัตรประจำวันได้อาการของมีบางส่วนที่เข้าได้ค่ะ แต่อาจจะต้องปรับเรื่องพฤติกรรมก่อนค่ะ มีความจำเป็นต้องพบจิตแพทย์เพราะยาต้านเศร้าอาจจะช่วยได้ค่ะ