ตอนประถมประมาณป.2-ป.3หนูโดนเพื่อนแกล้งโดนบูลลี่ครอบครัวไม่ค่อยจะเข้าใจเลยมันก็จะมีช่วงประมาณป.5-ป.6ได้อยู่กับเพื่อนสนิทได้ขำแล้วมีความสุขต่อมาช่วงจบป.6เข้าตอนม.ต้นหญิงล้วนเรารู้สึกว่าเราเข้ากับคนอื่นไม่ได้ก็โดนแกล้งโดนบูลลี่เช่นค่ะแล้วภาวะท้อแท้ ร้องไห้ เหนื่อย ฝืน รู้สึกไม่อยากจะเรียน สมองไม่ไหวเรียน ไม่อยากจะไปร.รจนทำให้ผลการม.ต้นแย่ติด0หลายตัวจนพ่อกับแม่รู้เค้าเลยว่าเราซึ่งเราไม่กล้าบอกเค้าแล้วถึงตอนม.3ใกล้รู้สึกเกิดภาวะเครียดอย่างหนัก เริ่มเก็บกดตัวในห้อง ไม่ยุ่งกับใคร ชอบคนเดียว คิดเรื่องฆ่าตัวตาย ร้องไห้ทุกวัน ต่อมาเป็นตอนเรียนปวช รู้สึกไม่พร้อมเรียนตั้งแต่จบม.3ไม่พร้อมรุ่น ที่บ้านบังคับให้เราเรียน เราก็ต้องฝืนไปเรียนทั้งๆที่ไม่มีความสุขเลยพยายามฝืนยิ้มยิ้มไม่ออก ขำไม่ออก มีโดนแกล้งบ้าง พยายามจะคิดฆ่าตัวตายใช้เชือกลูกเสือแขวนคอแต่ทำไม่สำเร็จเพราะน้าสาวมาห้ามไว้ทันค่ะ ถ้ายาวขอโทษด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะะ อาการที่ถูกสังคมและคนรอบข้างกดดันจนทำให้มีความรู้สึกไร้ค่า เหนื่อย ท้อแท้ดังกล่าวมานั้น สามารถเกิดขึ้นได้กับคนทั่วไป ทำให้เกิดภาวะเครียด ภาวะซึมเศร้า แต่หากปัญหาได้รับการแก้ไข หรือสามารถปรับตัวได้ จะไม่ก่อให้เกิดปัญหาในระยะยาวแต่หากมีอาการต่อเนื่องเรื้อรัง ทำให้รู้สึกแย่ ไร้ค่าอยู่ตลอด ทำอะไรที่เคยชอบทำก็ไม่สนุก มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย มีพฤติกรรมการกินหรือการนอนผิดไปจากปกติอย่างมากนั้น อาจจะเข้าข่ายโรคซึมเศร้าซึ่งเป็นโรคทางจิตเวชอย่างหนึ่งได้แนะนำการระบายปัญหาออกมากับผู้ที่ไว้ใจได้ หรือเขียนระบายออกมาก็ได้เช่นกัน หาเรื่องที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจและทำให้รู้สึกตนเองมีค่าได้มากขึ้น ถ้าอาการยังเป็นมาก แนะนำการแจ้งผู้ใหญ่ที่ไว้ใจได้เพื่อพาไปพบแพทย์ต่อไป