อยากรู้หนูมีปันหาทางจิตหรือป่าว เพราะรู้สึกเหนื่อยกับปัญหามาก อยากหาที่ระบายที่ก็ไม่มีที่ตะระบายให้ใครฟัง ระบายให้ครอบครัวฟังก็ไม่ได้เพราะพ่อแม่แยกทางกัน พ่อก็ไม่อยากจะบอกปัญหาเพราะชอบทะเลาะกันไม่ถูกกันกับพ่ออยู่เรื่อยพ่อก็เป็นคนชอบตะคอกบ้างโมโหหงุดหงิดก็จะโวยวายออกมาเสียงดังๆซึ่งเป็นตั้งแต่หนูยังเด็กตอนเด็กก็รู้สึกกลัวแต่พอโตมาก็เริ่มทนไม่ไหวยอมรับเลยว่าบางทีพ่อแหกปากดังๆขึ้นมาแล้วหนุก็หงุดหงิดก็มีด่าในใจบ้างซึ่งทันทำให้หนุปวดหัวมากเลยมีปัญหาอะไรก็ไม่อยากจะปรึกษาพ่อ ส่วนเพื่อนก็มีปัญหาทะเลาะกันหนุแค่ทะเลาะกันกับเพื่อนคนนึงแล้วมันกลายเป็นว่าเพื่อนที่ทะเลาะด้วยกันมันก็เหมือนกับไปบอกเพื่อนคนอื่นด้วย แล้วเพื่อนคนอื่นก็เริ่มคุยไม่ดีกับหนู หนุอึดอัดเลยดีดตัวออกมาอยุ่คนเดียว แล้วรุ้สึกว่าโดดเดี่ยวไม่มีความสุขกับชีวิตอยากจะบอกปัญหาให้ใครฟังก็กลัวว่าจะโดนหาว่าเรียกร้องความสนใจ รู้สึกว่าไม่ว่าจะอยุ่บ้านหรือโรงเรียนก็ไม่มีใครที่รู้สึกว่าอยู่ด้วยแล้วสบายใจ มันเคลียดจนบางทีเหมือนเคลียดจนมีใครมาบีบหัวเอาไว้เลย เคยคิดจะทำร้ายตัวเองอยุ่บ้าง เพราะมันเคลียดมาก ไม่รุ้ว่าถ้าเคลียดไปแบบนี้อีกหน่อยจะเป้นพวกโรคจิตรึป่าว เพราะจะขึ้นม.4 แล้วต้องคิดถึงอนาคตในการเรียนแต่มานั่งเคลียดกับปันหาแบบนี้ พยายามจะปล่อยวางแล้วแต่ก้หยุดไม่ได้ เผลอจะทำร้ายตัวเองอยู่เรื่อย หนุเลยอยากรุ้ว่าหนุจะเป็นบ้ามั้ยมันอาจเหมือนกันเรียกร้องความสนใจแต่หนุไม่กล้าบอกใครจิงๆ
สวัสดีค่ะ @จากที่เล่ามา คิดว่า มีภาวะทางอารมณ์ไม่ปกติ อาจมีภาวะเครียด หรืออาจมีภาวะโรคซึมเศร้าค่ะ @ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าจะมีอาการที่เปลี่ยนแปลงทั้งอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิด ความจำ ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไป และอาการแสดงทางร่างกายต่างๆ โดยอาการอาจเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเป็นสัปดาห์ หรือค่อยเป็นค่อยไปเป็นก็ได้ -อาการทางอารมณ์ เช่น เศร้า หดหู่ อ่อนไหว บางคนอาจมีความรู้สึกไม่แจ่มใส เบื่อหน่าย บางคนมีอาการหงุดหงิด ฉุนเฉียวได้ -ความรู้สึกนึกคิด เช่น มองอะไรแย่หมด ท้อแท้หมดหวัง รู้สึกไร้ค่า ไร้ความสามารถ บางคนอาจมีอารมณ์ชั่ววูบอยากทำร้ายตนเอง -สมาธิความจำแย่ลง -ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไป อาจจะเก็บตัว ไม่ค่อยพูด ทำงานแย่ลง -อาการแสดงทางร่างกาย เช่น อ่อนเพลีย ไม่มีแรง นอบหลับๆตื่นๆ ไม่เจริญอาหาร น้ำหนักลด เป็นต้น -การรักษา: ในรายที่เป็นมาก แพทย์จะให้ยาช่วย แต่บางรายที่เป็นไม่มากแพทย์อาจจะพูดคุยให้คำแนะนำเพื่อให้อาการดีขึ้น **ดังนั้นจึงแนะนำให้ ควรเล่าถึงภาวะทางอารมณ์ให้คนใกล้ชิดหรือคนในครอบครัวเพื่อให้อารมณ์ผ่อนคลายและช่วยแก้ไขปัญหานะคะ หากอาการไม่ดีขึ้น ควรไปพบแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัยและได้รับการรักษาอย่างเหมาะสม. เป็นกำลังใจให้นะคะ