สวัสดีค่ะ หนูอายุ17ปี อยากขอคำปรึกษาค่ะ หนูเริ่มควบคุมอารมตัวเองไม่ค่อยได้ หงุดหงิดง่าย โมโหง่าย เวลาอยู่คนเดียวชอบร้องไห้ เก็บทุกเรื่องมาคิด โทษตัวเองทุกอย่าง รู้สึกเหนื่อยท้อ สับสน กังวล กลัว กลัวความผิดหวัง กลัวทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น ไม่อยากทำอะไรแค่อยากทิ้งตัวลงนอนแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย มันรู้สึกไม่ไหว ไม่มีแรง ไม่อยากรับรู้อะไร ไม่อยากเป็นแบบนี้ ไม่ชอบตัวเองที่อ่อนแอ ขี้แพ้ ขี้กลัว ไม่กล้าที่จะคุยกับใคร ไม่กล้าที่จะบอกใคร หนูเริ่มใจสั่นหายใจยากหายใจแรง ปวดหัวหน้ามืด หนูมีอาการเจ็บหน้าอกตอนอายุ14-15แต่นานๆจะเป็นครั้ง แต่ช่วงหลังๆนี้หนูเจ็บหน้าอกบ่อยขึ้นบางครั้งจะเจ็บที่อกข้างซ้ายด้วยค่ะ เวลาที่หนูก้ม ยกของหนัก ขยับตัวเร็วหรือแรง เวลาที่หนูร้องไห้ เหนื่อย ท้อ กังวล สับสน กลัว โมโห หนูจะรู้สึกเจ็บขึ้นมาทันทค่ะ อาการพวกนี้มันเริ่มที่จะอยู่กับหนูทุกวัน หนูเจ็บหนูทรมาน หนูเหนื่อย หนูอยากระบาย หนูอยากมีคนที่รับฟังหนู แต่หนูกับกลัวที่จะเผชิญมัน หนูกลัวที่ครอบครัวจะรู้ว่าหนูเป็นอะไร หนูอ่อนแอแค่ไหน กลัวคนรอบข้างไม่เข้าใจหนู หนูไม่รู้ว่าหนูเป็นอะไร หนูควรทำยังไงดีค่ะ ตอนนี้หนูรู้สึกไม่ชอบตัวเองที่เป็นแบบนี้เลยค่ะ😢😢😢😢
สวัสดีค่ะ จากที่ เล่ามา คิดว่ามีภาวะทางอารมณ์ไม่ปกติอาจมีภาวะเครียดหรืออาจมีภาวะโรคซึมเศร้าค่ะผู้ป่วยโรคซึมเศร้าจะมีอาการที่เปลี่ยนแปลงทั้งอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดความจำความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไปและอาการแสดงทางร่างกายต่างๆโดยอาการอาจเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเป็นสัปดาห์หรือค่อยเป็นค่อยไปเป็นก็ได้-อาการทางอารมณ์เช่นเศร้าหดหู่อ่อนไหวบางคนอาจมีความรู้สึกไม่แจ่มใสเบื่อหน่ายบางคนมีอาการหงุดหงิดฉุนเฉียวได้-ความรู้สึกนึกคิดเช่นมองอะไรแย่หมดท้อแท้หมดหวังรู้สึกไร้ค่าไร้ความสามารถบางคนอาจมีอารมณ์ชั่ววูบอยากทำร้ายตนเอง-สมาธิความจำแย่ลง-ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไปอาจจะเก็บตัวไม่ค่อยพูดทำงานแย่ลง-อาการแสดงทางร่างกายเช่นอ่อนเพลียไม่มีแรงนอบหลับๆตื่นๆไม่เจริญอาหารน้ำหนักลดท้องผูกท้องอืดปวดหัวปวดตามตัว*คนไข้หากมีอาการมากขึ้นอาจมีอาการหลงผิดประสาทหลอนหูแว่วได้*โรคซึมเศร้านี้ยังมีลักษณะอาการคล้ายโรคอื่นอีกเช่นโรควิตกกังวลโรคอารมณ์แปรปรวนโรคสมองอักเสบโรคไทรอยด์ทำงานบกพร่องเป็นต้น-การรักษา:ในรายที่เป็นมากแพทย์จะให้ยาช่วยแต่บางรายที่เป็นไม่มากแพทย์อาจจะพูดคุยให้คำแนะนำเพื่อให้อาการดีขึ้น**ดังนั้นจึงแนะนำให้ ควรเล่าถึงภาวะทางอารมณ์ให้คนใกล้ชิดหรือคนในครอบครัวเพื่อให้อารมณ์ผ่อนคลายและช่วยแก้ไขปัญหานะคะหากอาการไม่ดีขึ้นควรไปพบแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัยและได้รับการรักษาอย่างเหมาะสมขอเป็นกำลังใจให้นะคะ