พี่ผมอายุ19ปีเดินเหมือนเด็กทำอะไรช้าช้า คิดเหมือนเด็กเเบบตัวโตเเต่ทำทุกอย่างเหมือนเด็ก7 8ขวบพอถามอะไรก็ไม่ค่อยตอบเอาเเต่ยิ้มชอบเอาข้าวของไปทิ้ง คือนาฬิกาเเม่ผมซื้อพี่ก็เอาไปทิ้งในคูน้ำงานที่ผมจะเอาไปส่งครูพี่ก็ขโมยขหยำทิ้งถังขยะข้าวของอะไรตั้งอยู่ก็ชอบเลื่่อนไปมา พูดได้เหมือนคนปกติเเต่ทำอะไรเหมือนเด็กเวลาโกหกก็เหมือนเด็ก บางครั้งอยู่ดีดีก็เเชทไปด่าพ่อเเม่คนนู้คนนี้ตาย พี่ชอบดูคลิปทำขนม ขนาดมัดถุงยังมัดไม่เป็นทำอะไรก็เเทบไม่เป็นเเต่ช่วยงานบ้านได้บ้าง เรียนหนังสือก็ไม่รู้เรื่องพอมีเเบบทดสอบก็เดา ก่อนเกิดพี่ผมเเม่เป็นโรคไทรอยไม่รู็มีผลป่าว ตอนนี้เเม่เหมือนไม่ค่อยเอาใจใส่พี่เลยพี่ชอบทำนู้นทำนี่เเปลกเเปลกเเล้วโดนเเม่ด่า ชีวิตผมมีปัญหามากครับมัวเเต่เครียดเรื่องนี้ผมจะเเก้ปัญหายังไงดีหรือพี่เป็นโรคอะไรเเล้วต้องรักษาอะไรช่วยทีค้าบ
อาการพี่ชายคล้ายกับพี่ผมหลายอย่าง พี่ผมได้รับยาจึงดีขึ้นมาก แต่ขาดยาเมื่อไหร่อาการกำเริบ บ้านผมมีอาการจิตๆกันทั้งบ้าน พวกผู้ใหญ่ขี้กลัวจนไม่กล้าทำอะไรกันได้แต่พูดห้ามนู่นนี่ คนที่เป็นผู้ชายในบ้านเช่นผมก็็็็็็โดนห้ามไม่ให้ยุ่งเวลาพี่อาการกำเริบ พ่อก็ไม่มีเงินเพราะเกาะแม่กินได้แต่พูดกับพี่ผมแบบผู้ดีซ้ำๆ ครอบครัวผมมีอีกหลายอย่างเน่ากว่าที่เล่ามาเยอะ มันเละเทะจนผมปลงละ ผมแนะนำให้ลองคุยกับพี่ชายเวลาแกอารมณ์ดี ลองคุยถามไถ่นู่นนี่นั่นเรื่อยเปื่อย ตีสนิทและบอกผู้ใหญ่ให้ช่วยพาแกไปหา ถ้าแกกวนตีนหรือไม่ยอมไปก็อย่ายอมนะครับ ต้องพาไปให้ได้ กำราบให้อยู่หมัด บางทีแกโดนเข้าสักทีอาจจะดีขึ้นบ้าง เป็นกำลังใจให้ครับ เพราะผมรู้ว่ามันทรมานแค่ไหนที่ต้องอาศัยอยู่กับคนบ้า แถมของผมเป็นทั้งบ้านมีคนเดียวที่หนักคนอื่นๆเป็นอ่อนๆ(รวมตัวผมด้วยมั้ง)อย่าประสาทเสียตามนะ เสียสุขภาพจิตหมด