สวัสดีค่ะ อายุ18ปีกำลังรอเรียนมหาลัยค่ะ คือเราสงสัยอาการทางจิตของตัวเองว่าจะเป็นโรคทางจิตหรือป่าว เป็นคนคิดมากเเละคิดเล็กคิดน้อยมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ ช่วงม.1-2เครียดกับทุกเรื่อง ทำร้ายตัวเอง ร้องไห้ง่ายและร้องไห้ทุกวัน แต่อาการก็หายไปช่วงนึงจำไม่ได้ว่สเพราะอะไร จนประมาณม.5มีปัญหากับเพื่อน เพื่อนที่เคยสนิทด้วยเค้าทำทุกอย่างที่เค้าเคยบอกกับเราว่าจะไมทำ เค้าแบนเราออกจากลุ่ม ไม่มีใครคบ เมื่อก่อนเป็นคนแคร์เพื่อนและรักเพื่อนมาก แต่พอมาเจอเรื่องแบบนี้ เพื่อนแบนจากกลุ่มหลายครั้งมากทั้งที่เราก็คอยช่วยเหลือเค้าตลอดแต่พอถึงเวลาเค้าก็แบนเราเหมือนเดิม มันเกิดขึ้นบ่อยจนไม่มีความเชื่อใจกับใครซักคนแล้ว แล้วก็เหมือนจะเริ่มคิดลบขึ้นเรื่อยๆ ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่ไม่ดี เหมือนจะมีอคติกับครอบครัว แรกๆก็ไม่ได้คืดแบบนี้แต่หลังๆมา เราคิดว่าพ่อแม่เหมือนเลี้ยงลูกมาเพราะหน้าและเลี้ยงมาเพื่อให้เราตอบแทนเลี้ยงดูเค้า มันไม่ใช่สิ่งที่ให้เราโดยไม่หวังผลตอบแทน ตอนนี้เหมือนอคติกับเรื่องครอบครัวมาก ไม่ใช่แค่ครอบครัวเรา แต่หมายถึงการมองโลก อยากตายบ่อยมากแต่ที่ไม่ตายเพราะยังไม่ได้คืนเงินค่าที่เค้าเลี้ยงดูเรามา แล้วก็มีอาการหงุดหงดง่ายขึ้น ขัดหรือจี้จุดนิดเดียวคืออารมณ์ตกไปนาน มองโลกในแง่ลบ แง่ร้าย อ่อนเพลีย ไม่ค่อยมีแรง ไม่อยากเจอผู้คน ไม่พร้อมรับฟังอะไรทั้งสิ้นเวลาอารมณ์เสียจะอบากทำลายข้าวของแล้วก็มีการหยิกตัวเองบ้างหรือดึงผมตัวเอง ลองไปอ่านดูอาการค่อนข้างตรงกับโรคซึมเศร้า แต่ไม่แน่ใจค่ะ เลยอยากแน่ใจว่าที่เป็นอยู่นี้คืออารมณ์ปกติหรือมีปัญหาทางจิตค่ะ
สวัสดีค่ะ การวินิจฉัยที่เป็นไปได้-โรคซึมเศร้า-ภาวะซึมเศร้า-ปัญหาในการปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมภาวะซึมเศร้าคือการที่มีความรู้สึกเศร้า เครียดจากเรื่องต่างๆในชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากเรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัว หรือการทำงาน ทำให้มีความรู้สึกไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากเข้าสังคม คิดมาก ร้องไห้คนเดียว รู้สึกเบื่อต่อสภาพความเป็นอยู่ ซึ่งภาวะซึมเศร้าจริงๆแล้วเป็นภาวะที่เกิดได้กับคนทั่วไปในสภาวะที่ต้องเผชิญกับความเครียด ความกดดัน แต่ในคนทั่วไปจะค่อยๆดีขึ้นเองเมื่อเวลาผ่านไป จะไม่เป็นเรื้อรัง จนรบกวนชีวิตและการเรียน การทำงานหากมีภาวะซึมเศร้าติดต่อกันเกิน 2 อาทิตย์ ร่วมกับมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย พฤติกรรมการกินการนอนเปลี่ยนไป ไม่ไปเรียนจนเสียการเรียน อาจจัดว่าเป็นโรคซึมเศร้า ซึ่งควรพบจิตแพทย์เพื่อรักษาอย่างต่อเนื่องด้วยยาหรือการทำจิตบำบัดตอนนี้ควรตั้งสติ และคิดถึงเรื่องราวต่างๆให้น้อยลงค่ะ รักตัวเองให้มากขึ้น และหากเรื่องใดทำให้เราไม่สบายใจก็ควรปล่อยวางบ้าง ควรอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่อยู่แล้วสบายใจจะดีที่สุด พยายามหากิจกรรมที่ชอบและสนใจทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเศร้า