สวัสดีค่ะ ตอนนี้อายุ 22 ปีนะคะ ปกติเป็นอารมณ์ร้อน สภาพการเลี้ยงดูจากที่บ้านค่อนข้างกดดัน ที่บ้านหัวโบราณค่ะ ส่วนการกระทำเราค่อนข้างนอกกรอบเยอะทำให้มีปากเสียงกับที่บ้านบ่อย ทำให้เรารู้สึกว่าจริงๆแล้วเราอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด เวลาเราโมโหเสียใจการแสดงออกเราจะรุนแรง เช่น ขบฟัน กล้ามเนื้อเกร็งไปหมด บ้างก็ทึ้งหัวตัวเอง ต้องจิก ต้องกัด ตัวเองเพื่อระบายออกมา เคยมีครั้งหนึ่งกรี๊ดออกมาลั่นบ้านเลยค่ะ แล้วเราหายจากอาการพวกนี้ไปพักใหญ่ๆ เพราะไม่ได้อยุ่บ้าน มันเหมือนเราสบายใจขึ้น แต่จะมามีอาการเป็นไฮเปอร์เวนตอนช่วงนับน้อง พอช่วงทำตัวจบเราเครียดมาก สภาพแวดล้อมค่อนข้างกดดัน มีอาการหดหู่ ไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบข้าง รุ้สึกเหนื่อยล้าไปหมด พอมาครั้งล่าสุดคืออยู่บ้านแล้วก็รุ่มึกเหมือนกับช่วงปี 4 ค่ะ คือไม่มีความสุข รุ้สึกว่าตัวเองเคว้งคว้างไม่มีจุดหมาย อารมณืแปรปรวนมากๆ และอาการโมโหร้ายก็กลับมาอีกแล้ว เราเป็นเหมือนเดิมเลยเวลาเราโมโหไม่พอใจแล้วทำอะไรไม่ได้ เราบอกกับใครไม่ได้เพราะรู้สึกว่ายังไงเขากับไม่เชื่อเราไม่พยายามทำความเข้าใจกับเรา พออารมร์มันปะทุความรุ้สึกเหมือจะเป็นไฮเปอร์ก็กลับมา กล้ามเนื้อที่เกร้งขึ้น หอบหายใจแรงขึ้น ต้องจิกตัวเอง ต้องกัดตัวเอง ร้องไห้จนปวดหัวช่วงล่าง บางครั้งก็ต้องกรี่ดออกมาแบบไม่มีเสียงเพื่อระบายอารมณ์ บางครั้งไปเจอเรื่องอะไรที่กระทบจิตใจไม่ว่าจะเป็นนิยาย เพลง เราก็จะอินมากๆ จนเกิดอาการแบบนั้นอีก คืออยากทราบว่าอาการแบบนี้มันมีด กาสพัฒนาเป็นโรคทางจิตเวชที่รุนแรงได้มั้ยคะ แล้วมีวิธีแก้อย่างไรบ้างคะ
สวัสดีคะ ตอนนี้ปัญหาอาจจะอยู่ทีสภาพแวดล้อมที่บีบบังคับนะค่ะ อาจจะต้องพยายามปรับตัวค่ะ แต่การที่เริ่มที่พฤติกรรมก้าวร้าว และไม่มีความสุขเป็นอาการที่บ่งบอกว่ามีปัญหาเรื่องสุขภาพจิต อาจจะเป็นได้ทั้งวิตกกังวลและอาจจะมีเรื่องซึมเศร้าเข้ามาด้วยค่ะ นอกจากนี้อาจจะไม่สามารถค้นพบความต้องการของตัวเองได้ค่ะตอนนี้ถ้าไม่สามารถที่จะควบคุมตัวเองได้แนะนำพบจิตแพทย์ค่ะ การพบจิตแพทย์ไม่ได้หมายความว่าป่วยทางจิตรุนแรงแต่เป็นการเข้าไปหาความเข้าใจว่าตัวเองมีปัญหาอะไรค่ะ บางครั้งการได้พูดคุยกับคนที่มีความรู้อาจจะทำให้ดีขึ้นได้ค่ะ ความจำเป็นในการใช้ยาอาจจะมีหรือไม่มีก็ได้ค่ะ