อยากสอบถามคุณหน่อยคะ เดิมทีเป็นคนที่นิสัยค่อนข้างคิดมาก เก็บกดมีปัญหาอะไรก็เก็บความรู้สึกไว้บางครั้งก็เป็นปัญหามาจากคนใกล้ตัวคนในครอบครัว บางทีก็รู้สึกเศร้า เบื่อหน่าย ท้อแท้ น้อยใจ คิดแต่เรื่องที่ทำให้เรารู้สึกแย่ตลอดเวลาบางครั้งคิดเอาตัวเองไปเปรียบกับคนอื่น ดูถูกตัวเองตลอดเวลา คิดว่าตัวเราไม่ประโยชน์อะไรกับใครเลย คิดว่าตัวเองแย่ไม่ได้เรื่องทำให้พ่อแม่ผิดหวัง ด้านอารมณ์รู้สึกได้ว่าตัวเองเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย บางครั้งก็รู้สึกว่ามีความสุขแต่แค่ชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น บางครั้งก็รู้สึกอารมณ์หงุดหงิด โมโห ฉุนเฉียวโดยไม่มีสาเหตุ จนคนใกล้ตัวรู้สึกได้ก็คิดว่าเรางี่เง่า ไม่เข้าใจความรู้สึกของเรา แต่คือเรามีความรู้สึกอย่างนี้ขึ้นมาเองจริงๆนะคะ ระงับความรู้สึกตัวเองไม่ได้ เป็นบ่อยมากคะ บางครั้งอยู่เฉยๆ ก็คิดนู้นคิดนี้ คิดถึงความบกพร่องของตัวเอง ร้องไห้ ท้อแท้ บ่อยมาก ไม่อยากคุยกับใคร อยากอยู่เงียบๆ คนเดียวตลอดเวลา หนักสุดก็คิดว่าไม่อยากมีขีวิตอยู่ อยากตายไปให้พ้นๆ ไม่อยากจะอยู่รู้สึกหรือรับรู้ปัญหาอะไรอีกแล้ว แต่ก็ยังยับยั้งชั่งใจได้อยู่ อาการแบบนี้เรากำลังเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่าคะ ไม่กล้าที่จะปรึกษาใคร เพราะคิดว่าเค้าคงไม่เชื่อ หาว่าเราทำตัวให้ฟุ้งซ่านไปเอง แต่เรารู้สึกแย่มากๆคะคุณ มันเป็นแบบนี้ตลอดเวลา มันเหนื่อยใจ ท้อแท้กับชีวิตมากๆคะ ความรู้สึกทุกอย่างมันอัดอั้นเหมือนจะรอวันระเบิดออกมา ข้อความอาจจะยาวไปหน่อย ขออภัยด้วยนะคะ เราไม่รู้จะปรึกษาใครจริงๆคะ ขอบคะ
สวัสดีค่ะ จากอาการดังที่เล่ามานั้น อาจจะเข้าข่ายภาวะซึมเศร้า โรคซึมเศร้า จากความเครียด ความกดดันในชีวิตได้ภาวะซึมเศร้าคือการที่มีความรู้สึกเศร้า เครียดจากเรื่องต่างๆในชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากเรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัว หรือการทำงาน ทำให้มีความรู้สึกไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากเข้าสังคม คิดมาก ร้องไห้คนเดียว รู้สึกเบื่อต่อสภาพความเป็นอยู่ ซึ่งภาวะซึมเศร้าจริงๆแล้วเป็นภาวะที่เกิดได้กับคนทั่วไปในสภาวะที่ต้องเผชิญกับความเครียด ความกดดัน แต่หากมีอาการติดต่อกันเกิน 2 อาทิตย์โดยไม่มีช่วงที่ดีขึ้นเลย มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ และเก็บตัวมากจนไม่ออกไปทำงาน ไม่ออกไปเข้าสังคม อันนี้อาจจะจัดว่าเป็นโรคซึมเศร้า ซึ่งควรพบจิตแพทย์เพื่อรักษาอย่างเหมาะสมไม่ว่าจะเป็นการใช้ยาหรือทำจิตบำบัดขอเป็นกำลังใจให้ และให้รักตัวเองมากๆ พยายามหาสิ่งที่เราชอบทำและทำได้ดีและทุ่มเทพลังงานไปที่มันทำ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเศร้า พูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ ไม่เก็บตัวอยู่คนเดียวนานจนเกินไปเพราะจะทำให้ฟุ้งซ่านมากขึ้น และไม่ว่าใครจะพูดอย่างไรก็ให้รับฟังและถ้าคิดว่าไม่เป็นความจริงก็ไม่จำเป็นต้องเก็บมาคิดให้เกิดความเครียดค่ะ