สวัสดีค่ะ หนูอยากจะปรึกษาตอนนี้หนูอายุ17ปี หนูชอบโดนล้อเรื่องหน้าเป็นสิวค่ะ เเล้วหนูก็ชอบมาร้องไห้ที่บ้าน ว่าทำไมไม่เกิดมาผิวดีแบบคนอื่นบ้าง ทุกวันนี้ ไม่ออกจากบ้านเลยค่ะนอกจากไปโรงเรียนตามปกติ แต่หนูจะใส่มาร์สไป ถ้าวันหยุดหนูก็จะอยู่แต่ในห้อง ข้าวไม่กิน คือ อยากนอนอยู่เฉยๆไม่อยากทำอะไร เพราะไม่มีแรง ท้อมากค่ะ ไปรักษาที่ไหนก็ไม่หาย เป็นหนักกว่าเก่า เวลาส่องกระจกแต่ละทีก็จะนั่งร้องไห้หน้ากระจก มองหน้าตัวเองไป มันรู้สึกหดหู่ยังไงไม่รู้ค่ะ ไม่ทราบว่าหนูเข้าข่ายเป็นโรคซึมเศร้ามั้ยคะ
สวัสดีคะ สิวมีหลายแบบค่ะ และรายระดับค่ะ บางครั้งสิวอาจจะไม่ได้มีหนองนะค่ะ อาจจะเพิ่งเป็นการติดเชื้อของไขมันนะค่ะ ระวังด้วยค่ะที่สำคัญมากที่สุดคือ สิวต้องมีหัวสิวดำๆ นะค่ะ เพราะถ้าไม่มีจะไม่วินิจฉัยว่าเป็นสิวค่ะมาดูความรุนแรงของสิวก่อนนะคะ่สิวไม่รุนแรง จะไม่มีการขยายของการรักอักเสบ ใช้แค่กรดซาลิไซลิกพอค่ะสิวความรุนแรงระดับกลาง เป็นสิวที่มีหนองมีการอักเสบรุนแรงขึ้นมา รอบๆ หนองมีผิวหนังที่แดงขึ้น ต้องใช้ยาฆ่าเชื้อ หรือ การเจาะเอาหนองออกสิวแบบรุนแรงมาก สิวพวกนี้มีปริมาณมากขนาดใหญ่และที่สำคัญ อาจจะทำให้เกิดแผลเป็นได้ค่ะ ห้ามที่จะบีบสิวเด็ดขาดเพราะอาจจะทำให้มีเรื่องการติดเชื้อลามลึกลงไปถึงชั้นใต้ผิวหนังได้เป็นสิวขนาดใหญ่เป็นถุงน้ำ ขนาดใหญกว่า 5 mm จะปวดและเป็นไตที่ไม่สามารถที่บีบออกมาได้ ซึ่งการรักษาอาจต้องได้รับยาสเตียรอยด์สิวในเด็กวัยรุ่น เป็นเรื่องปรกติมากค่ะ ตามระดับของฮอร์โมนในร่างกาย การเป็นตัวของตัวเองจะเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดค่ะตอนนี้อาจจะต้องทำการรักษาสิวควบคู่ไปกับการเพิ่มความมั่นใจให้กับตัวเองค่ะ ซึ่งจะทำได้อย่างไรนั้นต้องมาดหาจุดเด่นของตัวเองก่อนค่ะว่ามีอะไรบ้าง เช่นถ้าเป็นคนเรียนหนังสือเก่ง ก็อาจจะเริ่มด้วยการติววิชาให้เพื่อนค่ะถ้าเป็นคนที่สามารถเล่นดนตรีได้ให้พยายามผ่อนคลายด้วยเรื่องการเล่นดนตรีค่ะอาจจะหากิจกรรมอะไรที่ทำแล้วทำให้มั่นใจ เช่น การเล่นกีฬา การฝึกภาษา หรือ การเขียนก็ได้ค่ะ การเขียนจะเป็นการระบายความรู้สึกของเราได้ดีอย่างหนึ่งค่ะ ทำให้เราระบายความไม่สบายใจออกไปได้ค่ะแนะนำว่าอาจจะต้องปรับตัวก่อนค่ะเรื่องสิวแนะนำให้ไปรักษาค่ะ เพราะสามารถรักษาได้ค่ะ และเมื่อร่างกายสามารถปรับระดับสมดุลของฮอร์โมนเพศได้จะดีขึ้นเองค่ะ