สวัสดีค่ะ ตอนนี้หนูฝึกงานมาได้เกือบ 2 เดือนแล้ว และตั้งแต่เริ่มฝึกจนถึงตอนนี้ก็วิตกกังวลอยู่บ่อยๆค่ะ กังวลว่าวันต่อๆไปจะต้องเจอกับอะไรบ้าง ตื่นเช้ามาก็จะกังวลว่าวันนี้จะต้องเจอกับอะไร รู้สึกหน่วงๆทั้งวัน กลัวทำไม่ได้ กลัวทำพลาด กลัวโดนดุ ร้องไห้บ่อยมากๆประมาณ 3-4 วัน/สัปดาห์ พอเครียดๆก็จะตีแขนตัวเองบ้าง ตบหน้าตัวเองบ้างเพื่อระบายความเครียดค่ะ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรที่รุนแรงไปมากกว่านี้นะคะ ความมั่นใจลดต่ำลงมากๆเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ลังเล ไม่กล้าตัดสินใจ กลัวจะผิดพลาด ไม่กล้าพูดออกมาเพราะกลัวจะตอบผิด บวกกับมีเรื่องอนาคตให้ต้องคิด จบไปจะทำอะไรต่อ? จะเรียนต่อก็ยังไม่พร้อมให้หลายๆด้าน จะทำงานก็รู้สึกว่าตังเองยังไม่มีศักยภาพดีพอที่จะทำงาน ที่บ้านก็ถามบ่อยเหมือนอยากให้รีบตัดสินใจว่าจะไปทางไหน เลยทำให้เครียดๆค่ะ 😭 หนูมักจะอยู่กับความคิดเหล่านี้ตลอดเวลา เวลาหาอะไรดูก็พอให้ลืมไปได้บ้าง แต่พอเลิกทำก็จะวนกับความรู้สึกเดิมๆแบบนี้ นอกจากนี้ เวลากังวล เครียด หงุดหงิดอะไรสักอย่าง รวมถึงเวลาที่รู้สึกคลื่นไส้ ก็จะรู้สึกหน้ามืด เหมือนจะเป็นลม ตัวสั่น ตัวซีด หัวใจเต้นเร็ว หายใจหอบ ไม่มีแรง แต่ก็ไม่รู้ถึงขั้นรู้สึกกลัวตายนะคะ อาการแบบนี้ ตอนมัธยมเกิดขึ้นบ่อยมากๆ แต่พอขึ้นมหาลัยแล้วก็พอจับทางได้ เลยพอจะควบคุมได้บ้างค่ะ พอไปหา คุณก็วินิจฉัยไม่ได้เลยว่าเป็นอะไร หนูเลยสงสัยว่าจะเกี่ยวกับสภาพจิตใจหรือเปล่าคะ? ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ หนูอยากทราบว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมันรุนแรงถึงขั้นต้องไปพบแพทย์มั้ยคะ ในความเห็นของหนูคือมันไม่ถึงขั้นกับมีผลกระทบของการกินและการนอนหลับสักเท่าไหร่ค่ะ การกิน ยังกินได้ปกติ ไม่ได้กินน้อยลง ส่วนการนอน บางคืนที่คิดมากก็จะนอนไม่ค่อยหลับค่ะ(แต่ก็คิดว่าเหมือนคนทั่วๆไปเวลาที่เครียด) แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น หนูไม่รู้จะจัดการกับความกังวลที่เกิดขึ้นอยู่แทบตลอดเวลานี้ยังไงค่ะ มันทรมานจิตใจมากๆ ;-; ขอขอบพระล่วงหน้านะคะ🙏🏻
สวัสดีค่ะ จากเหตุการณ์ดังกล้าวมานั้้นน่าจะมีความเครียด ความกังวลกับปัญหาหลายๆอย่างในชีวิต ซึ่งจะรุนแรงถึงขั้นต้องไปพบแพทย์หรือไม่ คงต้องประเมินด้วยว่ามีอาการที่คล้ายกับจะเป็นโรคซึมเศร้าหรือไม่โรคซึมเศร้าคือการมีภาวะซึมเศร้าติดต่อกันอย่างน้อย 2 อาทิตย์ขึ้นไป โดยไม่มีช่วงที่ดีขึ้นเลย มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ และเก็บตัวมากจนไม่ออกไปทำงาน ไม่ออกไปเข้าสังคมหากมีอาการที่คล้ายคลึงกับที่กล่าวไป หรือไม่มีสมาธิ นอนไม่ค่อยหลับ ก็ควรไปพบแพทย์เพื่อตรวจเพิ่มเติมเช่นกันเบื้องต้นพยายามหากิจกรรมที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเครียด พูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ ไม่เก็บตัวอยู่คนเดียวนานจนเกินไปเพราะจะทำให้ฟุ้งซ่านมากขึ้น