ช่วงนี้หนูเป็นอะไรก็ไม่ทราบ คือ หนูรู้สึกอ่อนไหวมากๆเลยค่ะ มีความเครียด ชอบร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ หนูก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรว่าเครียดไหมแต่ไม่กี่วันมานี้หนูปวดหัวไมเกรนค่ะ อาจเพราะ หนูเครียดโดยไม่รู้ตัวก็ไม่รู้ อาจจะเครียดเรื่องเรียนเล็กๆน้อยๆไม่ก็เรื่องครอบครัวมั้งคะ รู้สึกเบื่อๆ ไม่ค่อยอยากคุยกับใคร แต่หนูคิดว่าสาเหตุที่ช่วงนี้รู้สึกซึมๆ คงเป็นเพราะหนูคิดถึงพ่อ ช่วงที่เศร้าหนูคิดถึงพ่อบ่อยมากๆเลย แค่คิดถึงทีไรน้ำตามันก็ไหลออกมาแล้ว หนูอยากกอดพ่อจังเลย หนูก็ไม่รู้ว่าทำไม คงเป็นเพราะมีปัญหาเล็กๆน้อยๆหลายๆอย่างรวมกันเยอะๆ อธิบายไม่ถูกเลยค่ะ หนูขอโทษที่มาระบายด้วยนิดๆนะคะ หนูกลัวว่าจะเป็นโรคเครียดหรือโรคซึมเศร้า แต่อาการก็ยังไม่เกิน1 - 2 สัปดาห์ อาการหนูเกิดได้ประมาณครึ่งสัปดาห์ค่ะ หรือว่าเพราะเป็นอารมณ์ของการเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นก็ไม่ทราบ แงงง :(( ปล.หนูอายุ 13 ปี ถ้าพิมพ์ผิดประการใดหรือไม่เข้าใจมันดูมั่วๆก็ขอโทษด้วยนะคะ ขอบค่ะ 😭😭😭😭
สวัสดีค่ะ การวินิจฉัยที่เป็นไปได้-ภาวะซึมเศร้า-โรคซึมเศร้า-มีปัญหาในการปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมในช่วงวัยรุ่นเป็นวัยที่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเยอะค่ะ ทั้งร่างกายและจิตใจ จึงไม่แปลกที่จะมีอารมณ์แปรปรวนและคิดมากเกินไปได้ในบางครั้ง การคิดถึงคนที่เรารักที่ต้องอยู่ห่างไกลกันก็อาจจะเป็นอีกปัจจัยที่ทำให้รู้สึกหดหู่มากขึ้นได้ภาวะซึมเศร้าคือการที่มีความรู้สึกเศร้า เครียดจากเรื่องต่างๆในชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากเรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัว หรือการทำงาน ทำให้มีความรู้สึกไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากเข้าสังคม ซึ่งภาวะซึมเศร้าจริงๆแล้วเป็นภาวะที่เกิดได้กับคนทั่วไปในสภาวะที่ต้องเผชิญกับความเครียด ความกดดัน แต่ในคนทั่วไปจะค่อยๆดีขึ้นเองเมื่อเวลาผ่านไปหากมีภาวะซึมเศร้าตลอดเวลาติดต่อกันเกิน 2 อาทิตย์ มีพฤติกรรมการกินการนอนเปลี่ยนไป ไม่ไปเรียนจนเสียการเรียน ร่วมกับมีความคิดอยากฆ่าตัวตายตลอดเวลา อาจเรียกว่าโรคซึมเศร้า อันนี้จะจัดว่าเป็นโรค ควรไปพบจิตแพทย์เพื่อรับการประเมินภาวะทางจิต หากแพทย์พบว่ามีโรคซึมเศร้าจริงอาจจ่ายยาต้านเศร้าร่วมกับทำจิตบำบัดค่ะในกรณีนี้ฟังเบื้องต้นอาจจะยังไม่ถึงโรคซึมเศร้านะคะ แต่คงเกิดจากปัญหาในชีวิตเล็กๆน้อยๆหลายๆอย่างรวมกัน อยากให้ตั้งสติและมองไปข้างหน้าค่ะ ว่าชีวิตเรายังมีอะไรรออยู่อีกมาก ไม่ต้องไปคิดมาก ทำวันนี้ให้ดีที่สุดการดูแลตัวเองเบื้องต้น พยายามหากิจกรรมที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเศร้า พูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ ไม่เก็บตัวอยู่คนเดียวนานจนเกินไป