สวัสดีค่ะ หนูอยากปรึกษาเกี่ยวกับความกลัวและความกังวลที่เกิดขึ้นค่ะขออนุญาติเล่าก่อนว่าเมื่อปีก่อนหนูถูกสต็อกเกอร์จากคนๆหนึ่งในละแวกบ้าน โดยปกติหนูไม่ค่อยออกไปไหนเพราะต้องดูแลกิจการที่บ้าน แต่วันนั้นหนูปั่นจักรยานไปร้านสะดวกซื้อ แล้วเจอเขา จากนั้นเขาก็ขี่มอร์เตอร์ไซด์ตามมากระชากแขนหนู แต่พอตั้งสติได้ก็รีบผลักเขาคืนแล้วปั่นหนีมาได้ หลังจากนั้นก็ได้ให้ครอบครัวและตำรวจเคลียกับที่บ้านเขา แต่เขาไม่หยุด ก็ยังมาคอยแอบมองและวนเวียนอยู่เสมอๆจนถึงตอนนี้และในช่วงเวลาเดียวกันของปีที่แล้ว หนูมีเพื่อนสนิทที่ห่างหายจากกันไปหลายปี เราเจอกันอีกครั้งในงานแต่งงานของเพื่อนสมัยเรียนมัธยม แต่เขากลับมาบอกชอบและพยายามตามตื๊อ แต่หนูปฏิเสธเขาแบบนิ่มนวลเพราะยังต้องการรักษาความเป็นเพื่อนของเรา หลังจากนั้นเขาก็พยายามมาที่บ้านหนูทุกวัน มาซื้อของหรือใดๆก็ตามเอาเงินก้อนใหญ่มาทุ่มซื้อทองที่บ้านเขาก็ทำ เขาเคยขู่ว่าถ้าไม่ออกมาพบเขา ไม่ออกมาเจอมาต้อนรับ เขาจะดักอุ้มหนูขึ้นรถ หนูเครียดมากปรึกษาป๊ากับแม่ ทั้งครอบครัวให้คำปรึกษาว่าไม่ควรออกจากบ้านและไม่ให้ไปไหนมาไหนคนเดียว หากเขามาเจอก็ไม่ต้องออกไปพบไปต้อนรับ และถ้ายังมาวุ่นวายบ่อยๆจะไปแจ้งความหนูเจอคน2คนคุกคามแบบนี้ในเวลาใกล้กันเป็นเวลา1ปีเต็มๆ เพื่อนคนนั้นก็ยังมาวนเวียน แต่ไม่ได้มาถี่ๆแล้วเพราะป๊ากับแม่โทรไปคุยกับที่บ้านเขา แต่คนที่สต็อกเกอร์แล้วกระชากแขนหนูเขายังคอยวนเวียน ถึงหนูจะหลบก็ยังเห็นเขา หนูรู้สึกไม่ปลอดภัย ไม่อยากออกไปไหน ถ้าไปก็ต้องไปให้ไกลละแวกบ้าน รู้สึกผวาทุกครั้งที่เห็นเขาจากที่ไกลๆ ใจสั่นมากๆ เหงื่อออกแล้วเหมือนจะทำอะไรไม่ถูก หายใจแรงแบบรู้สึกตัวได้ว่ามันเหมือนจะพองออกมา หนูเครียดมาก และคิดว่าทำไมเราต้องเป็นฝ่ายกังวลอยู่คนเดียว แต่เขาลอยหน้าลอยตาไม่กลัวบันทึกประจำวันที่หนูเคยไปแจ้งความรอบนั้นเลยมีวิธีหรือควรจะต้องทำอย่างไรเพื่อลดอาการเหล่านี้บ้างคะ หนูไม่สามารถใช้ชีวิตที่บ้านได้อย่างสบายใจเลย ยิ่งเดินผ่านหน้าต่าง ผ่านกระจกต้องรีบๆเดิน กลัวเจอเขาแอบมองจากข้างล่าง รบกวนคุณช่วยหาวิธีแก้อาการพวกนี้ให้หนูด้วยค่ะขอบล่วงหน้าค่ะ
สวัสดีค่ะอาการดังกล่าว อาจเกิดจากโรคเครียดหลังผ่านเหตุการณ์ร้ายแรง ความกังวลและกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโรคเครียดหลังผ่านเหตุการณ์ร้ายแรง เป็นภาวะทางจิตที่เกิดจากการเผชิญกับเหตุการณ์ตึงเครียด น่ากลัว หรือกระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรง ซึ่งอาจเป็นประสบการณ์โดยตรงหรือการพบเห็นเหตุการณ์นั้น ๆ จนทำให้ผู้ป่วยอาจเห็นภาพในอดีต ฝันร้ายเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น รู้สึกวิตกกังวลโดยไม่สามารถควบคุมได้ อาจส่งผลต่อการนอนหลับ สมาธิ และความสามารถในการทำงานแนะนำว่าถ้ามีอาการจนรบกวนการใช้ชีวิตประจำวันมาก ควรพบจิตแพทย์เพื่อประเมินสภาพจิตเบื้องต้น และรักษาด้วยยาหรือการทำจิตบำบัด แต่ที่สำคัญกว่านั้นก็คือควรอยู่ห่างไกลจากสิ่งที่ก่อให้เกิดความหวาดกลัวการดูแลตัวเองเบื้องต้น ทำความเข้าใจถึงความรู้สึกหรืออาการของตนเองหางานอดิเรกทำในยามว่างหรือเมื่อรู้สึกเครียด พบกับเพื่อนหรือพูดคุยกับคนในครอบครัว เข้าร่วมกลุ่มช่วยเหลือตนเองเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ และหากรู้สึกไม่ปลอดภัยมาก ควรแจ้งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจทราบค่ะ