ตอนนี้หนูอายุ18ปีค่ะ หนูคบกับแฟนมาปีกว่า แต่ตอนนี้เลิกกันไปหลายเดือนแล้วค่ะ ตอนนั้นหนูก็อกหักหนักเลยค่ะ ร้องไห้ทุกวัน เป็นเหมือนที่คนอกหักเป็นกันค่ะ แต่หลังจากนั้นหนูก็เริ่มเหนื่อย เหนื่อยที่แบบเหนื่อยจริงๆค่ะ เหนื่อยหอบ แค่นั่งๆก็เหนื่อยแล้วแต่ตอนนี้เริ่มดีขึ้นแล้วค่ะแต่ยังมีบางทีที่เป็น แต่ประเด็นสำคัญคือตอนนี้ค่ะ หนูมีปัญหาครอบครัวอยู่ค่ะ จริงๆมันก็มีมาตั้งนานแล้วหลายปีแล้วล่ะค่ะ พ่อแม่แยกทางกัน หนูมาอยู่กับป้า หนูก็มีปัญหามาตลอด หลายเรื่องเลยค่ะ นับไม่ถ้วนเลยแหละ แต่ช่วงนี้หนูรู้สึกแปลกๆค่ะ จู่ๆใจหนูก็หวิวขึ้นมา มันรู้สึกดาวน์รู้สึกเศร้า อึดอัดใจ หน่วงๆอย่างบอกไม่ถูก บางครั้งตอนเรียนๆอยู่ก็ร้องไห้ออกมาเอง ช่วงนี้เป็นอย่างนี้แทบทุกวันเลยค่ะ ป้าหนูเป็นคนชอบบ่นค่ะ บ่นให้ได้ยินแต่ไม่ได้พูดกับหนู พอหนูได้ยินก็ยิ่งหนักเลยค่ะ หนูก็จะแอบร้องไห้ แล้วก็ตั้งคำถามมากมายในหัว แล้วหนูก็เริ่มคิดค่ะ พ่อทิ้ง แม่ไม่รัก ป้าก็เกลียด ครอบครัวรังเกียจไม่มีใครต้องการ ตอนหนูร้องไห้ในหัวมันก็ขาวโพลนไปหมด หนูก็คิดเรื่องพวกนั้นไปเรื่อยๆ หนูไม่มีประโยชน์กับใคร ไม่มีใครรักหนูเลยทุกคนเกลียดหนูเป็นเด็กที่ไม่มีใครเอาไม่มีประโยชน์ไม่มีค่ากับใครตอนแรกหนูแค่คิดจะออกจากบ้าน แต่ตอนนี้หนูก็คิดว่าไม่อยากอยู่แล้ว อยู่ไปก็ไร้ความหมาย ถ้าหนูตายไปทุกคนจะมีความสุขมากกว่านี้มั้ยทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะหนูถ้าหนูไม่อยู่ทุกอย่างก็จะดีกว่านี้ พอหนูรู้สึกตัวหนูก็เห็นว่าหนูจิกกัดตัวเองไปไม่รู้เท่าไหร่ บางทีก็บีบตัวเอง หนูไม่อยากเป็นแบบนี้เลยค่ะ อยากกลับไปร่าเริงเหมือนเดิม หนูควรทำอย่างไรดีคะ
สวัสดีค่ะ หลังผิดหวังจากความรักและหลายๆสิ่งในชีวิต อาจทำให้เกิดภาวะเครียด หรือโรคซึมเศร้าตามมาได้ ซึ่งถ้าเป็นภาวะซึมเศร้าตามหลังเหตุการณ์ร้ายๆในชีวิต ในคนปกติมักจะค่อยๆทุเลาลงได้เองแต่หากมีภาวะซึมเศร้าติดต่อกันอย่างน้อย 2 อาทิตย์ขึ้นไป โดยไม่มีช่วงที่ดีขึ้นเลย มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ และเก็บตัวมากจนไม่ออกไปทำงาน ไม่ออกไปเข้าสังคม อันนี้อาจจะจัดว่าเป็นโรคซึมเศร้าได้ถ้าเข้าข่ายเป็นโรคซึมเศร้าดังกล่าวมานะนำไปพบจิตแพทย์เพื่อประเมินสภาพจิตใจเบื้องต้นว่าน่าจะเข้ากับกลุ่มอาการได้มากที่สุด หากพบว่าเป็นโรคซึมเศร้าจริงอาจจ่ายยาต้านเศร้าร่วมกับทำจิตบำบัดค่ะการดูแลตัวเองเบื้องต้น พยายามหากิจกรรมที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเศร้า พูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ ไม่เก็บตัวอยู่คนเดียวนานจนเกินไปเพราะจะทำให้ฟุ้งซ่านมากขึ้น การได้เขียนระบายความรู้สึกออกมาบ้าง ก็เป็นหนทางที่ดีในการลดความทุกข์ใจที่มีลง