สวัสดีค่ะ ตอนนี้ดิฉันอายุ22ค่ะ ตอนเรียนจบใหม่ๆใช้ชีวิตแบบอิสระมากๆค่ะ จนเห็นเพื่อนเริ่มทำงานกันแล้วตอนนั้นกดดันตัวเองมากๆ ใช้เวลาหางานทำ8เดือนค่ะ เพราะอยากทำงานแถวบ้านแล้วก็ไม่อยากห่างพ่อแม่เพราะท่านแก่แล้ว ช่วงเวลา8เดือนนี้เป็นช่วงที่เครียดมากๆเพราะกดดันตัวเอง จิตตกเพราะตกงาน แต่สุดท้านก็ได้งานค่ะ ตอนนี้เป็นพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง ตอนทำงานแรกๆเรารู้สึกดีมากๆเพราะได้เงินเดือนทั้งให้พ่อแม่ให้ตัวเองได้ แต่ทำมาสักพักรู้สึกว่าไม่ใช่ทางเลยค่ะ มีเรื่องให้เครียดทุกวันทั้งคนทั้งงาน เป็นคนที่ชอบคิดว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้เรื่องตลอดเวลา ย้ำคิดย้ำทำ เก็บทุกเรื่องมาเครียด เป็นคนมองโลกในแง่ร้าย ชอบคิดว่าคนอื่นไม่ชอบเรา คิดว่าเขานินทาเรา แล้วก็เก็บมาเครียด ส่วนงานตอนนี้มีปัญหาหลายเรื่องค่ะ ทั้งคนทั้งงานทั้งลูกค้า ส่วนพี่ที่ทำงานด้วยกันก็กำลังจะลาออกค่ะ ตอนนี้รู้สึกเครียดเรื่องงานกว่าเก่าเลยค่ะเพราะเหลือเราทำงานคนเดียวแล้ว กว่าจะหาพนักงานใหม่มาแทนก็คงอีกสักพักเลย เราโดนทั้งบอสทั้งหัวหน้าด่าบ่อยๆ เพราะทำงานพลาดบ้าง ลืมนู่นนี่บ้าง ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเขาบ้าง บางทีก็นอยด์ตัวเองมากๆเลยค่ะ ตอนเช้าไม่อยากลุกไปทำงานเลย ไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น รู้สึกไม่มีความสุขเวลาทำงานเลย อยากลาออกทุกวัน ทำงานจันทร์-เสาร์ หยุดวันอาทิตย์วันเดียว วันหยุดนักขัตฤกษ์ก็นานๆจะได้หยุดที รู้สึกไม่ได้พักผ่อน ไม่ได้ใช้ชีวิตของตัวเองบ้างเลยค่ะ วันอาทิตย์ทำงานบ้านก็หมดไปค่อนวันแล้วค่ะ วันจันทร์ก็วนลูปเข้าสู่ชีวิตของการทำงาน ตอนนี้อยากลาออกมากค่ะแต่เราก็กลับมาคิดว่าถ้าเราลาออกเราจะเป็นเหมือนตอน8เดือนนั้นอีกไหม พ่อแม่เราจะเสียใจไหม จะตกงานอีกไหม ควรทำยังไงดีคะ
สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะจากที่เล่ามาคิดว่าเป็นภาวะทางอารมณ์ที่ไม่ปกติแต่ยังสรุปไม่ได้ว่าเป็นโรคเครียดโรควิตกกังวลหรือเป็นภาวะทางอารมณ์อื่นๆนะคะโรคเครียดคือภาวะที่ต้องเผชิญแรงกดดันจากเหตุการณ์บางอย่างซึ่งมีผลให้ร่างกายและจิตใจตอบสนองต่อเหตุการณ์นั้นๆโดยอาการมีตั้งแต่นึกถึงเหตุการณ์นั้นซ้ำๆ,อารมณ์ขุ่นมัว,พฤติกรรมแปลกแยก,นอนหลับยาก,อ่อนเพลีย,ปวดท้องไม่ทราบสาเหตุ,ปวดศีรษะ,ฟุ้งซ่านไม่มีสมาธิเป็นต้นในการดูแลตนเองเบื้องต้นแนะนำให้พูดคุยกับคนในครอบครัวหรือคนใกล้ชิดเพื่อผ่อนคลายทางอารมณ์รวมถึงช่วยหาทางออกของปัญหาที่เกิดขึ้นหางานอดิเรกออกกำลังกายนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอหลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่และแอลกอฮอล์**หากไม่ดีขึ้นควรไปพบจิตแพทย์เพื่อพิจารณาการรักษามีตั้งแต่การบำบัดความคิดหรือพฤติกรรมและการใช้ยารักษาค่ะ.ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ