สวัสดีค่ะ ตอนนี้หนูอายุ16ปี หนูอยากรู้ว่าหนูเป็นอะไร บางครั้งก็เงียบผิดปกติ(เพื่อนบอก) บางครั้งก็หงุดหงิดจนเพื่อนตามอารมณ์ไม่ทัน หนูไม่ชอบการอยู่คนเดียวเพราะถ้าหนูอยู่คนเดียวหัวก็จะคิดในสิ่งที่หนูไม่อยากจำ เวลาเเม่ใช้ให้ล้างจานหนูก็จะปัดไปค่ะเพราะหนูไม่ชอบการล้างจานมากๆเพราะเวลาที่ล้างจานจะหัวหนูมันจะคิดเเต่เรื่องที่ไม่อยากจำ จนมันรู้สึกเจ็บตรงหน้าอกเป็นเเบบนี้ตั้งเเต่ม.2เทอม2เเล้วค่ะ ช่วงนั้นคือจะปวดหัวมากจนนอนไม่หลับเเล้วรู้สึกว่ามันจะปวดขึ้นเรื่อยถ้าไม่ได้กินยา เเล้วก็2-3วันมานี้ หนูนอนไม่หลับจากปกติหนูจะนอนประมาณ3ทุ่มครึ่ง ตอนนี้5ทุ่มเกือบๆเที่ยงคืน กว่าจะได้นอน หนูเคยลองบอกพ่อกับเเม่เเล้วว่า หนูขอไปหาจิตเเพทย์ได้ไหม เพราะหนูไม่ไหวเเล้ว เเม่ก็บอกว่า จะไปหาทำไม มึงอย่าบ้า ส่วนพ่อก็บอกว่า คิดอะไรให้มันมีสาระบ้าง ตั้งเเต่นั้นมา ถ้าหนูมีเรื่องอะไรหนูก็ไม่บอกพ่อกับเเม่เลย อยากร้องไห้เเต่มันร้องไม่ออก ตอนนี้หนูเครียดมากจนเคยคิดอยากฆ่าตัวตายเมื่อประมาณเดือนธันวา ล่าสุดที่คิดจะฆ่าตัวตายก็วันจันทร์นี้ค่ะ หนูไม่รู้จะทำยังไงเเล้วค่ะ
สวัสดีค่ะ อาการที่กล่าวมานั้นเป็นภาวะความผิดปกติของอารมณ์อย่างหนึ่งค่ะ การเงียบอย่างผิดปกติ เก็บตัวหรือมีความคิดฆ่าตัวตายในในทางการแพทย์จะเรียกว่าภาวะซึมเศร้า แต่จะถึงขั้นเป็นโรคหรือไม่นั้นต้องดูว่าเป็นมานานแค่ไหน ความรุนแรงเท่าไรค่ะ ซึ่งเรื่องเหล่านี้จิตแพทย์จะเป็นผู้ประเมินได้ คิดว่าควรไปพบจิตแพทย์นะคะ เพราะว่าบางภาวะถ้าปล่อยไปนานๆ ไม่ได้รับการดูแลโดยผู้เชี่ยวชาญอาจจะรุนแรงมากขึ้นได้ความคิดที่จะฆ่าตัวตายนั้นอยากให้เราใจเย็นๆ ให้คิดนานๆ คิดหลายๆครั้งค่ะ อย่าทำอะไรชั่ววูบ หลายครั้งเรามีความคิดอยากจะจบปัญหาได้ แต่เราต้องไม่ทำค่ะ เราเกิดมามีชีวิตเดียว ยังมีคนที่รักเราอยู่ การที่พ่อแม่ไม่เข้าใจนั้นไม่ใช่เพราะเขาไม่รักเราค่ะ ภาวะทางจิตเป็นภาวะที่ซับซ้อนและน่าอายสำหรับบางคน ทำให้เขาปฏิเสธที่จะเข้าใจหรือรับฟัง เป็นกำลังใจให้ค่ะ