คือตอนเเรกๆชีวิตหนูก็ดีปกติเหมือนเด็กที่อยู่ในวัยกำลังโตพอหนูขึ้นป.6มามันก็เริ่มเปลี่ยนไปจากเพื่อนที่เคยดีๆก็ไปหาเพื่อนใหม่เพื่อนที่เคยมีอยู่ก็ตามล้อหนูทุกอย่างหนูเป็นคนที่รูปร่างค่อนข้างอ้วนจึงมีเพื่อนๆล้อหนูเป็นปกติวันศุกร์ที่เเล้วเพื่อนหนูเค้าล้อหนูทุกอย่างที่จะทำให้หนูรู้สึกเสียใจได้พอหนูไม่สนใจเค้าก็รวมกลุ่มกันมาล้อหนูกันหมดหนูรู้สึกเป็นตัวตลกพอกลับบ้านหนูก็บอกกับเเม่ว่า"เเม่คะเพื่อนๆล้อหนูกันทำไมอะ"เเม่หนูก็ถามกลับว่า"เเล้วล้อยังไง"หนูก็บอกไปตามที่พวกเค้าล้อหนูเเต่เเม่กลับพูดมาเเค่"สมน้ำหน้า เเกเกิดมาอ้วนเอง"หนูรู้สึกเสียใจมากหลังจากนั้นหนูก็ไม่กล้าจะบอกอะไรกับเเม่อีกเลยไม่กล้าจะเจอหน้าใครไม่อยากทำอะไรรู้สึกไม่อยากให้ใครรู้จัก เเต่ก่อนหนูก็เป็นคนร่าเริงเเต่พอเรื่องวันนั้นมันทำให้หนูกลายเป็นคนที่เงียบไม่พูดอะไรไม่ยุ่งกับใครเเยกตัวออกมาอยู่คนเดียวเพื่อนๆก็ไม่มีใครคอยให้กำลังใจหนูเลยพวกเค้ามองหนูเหมือนเป็นตัวตลกไปหมดจากเเม่ที่หนูคิดว่าเป็นเเม่เเละเพื่อนคนเดียวที่ดีที่สุดเเต่มันกลับไม่ใช่เลย หนูควรจะทำยังไงดีคะ
สวัสดีค่ะ จากอาการดังกล่าวมาน่าจะมีความคับข้องใจในชีวิต และปัญหาชีวิตหลายๆอย่าง ซึ่งอาจทำให้เกิดภาวะซึมเศร้า โรคซึมเศร้า หรือการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ได้ภาวะซึมเศร้าคือการที่มีความรู้สึกเศร้า เครียดจากเรื่องต่างๆในชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากเรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัว หรือการทำงาน ทำให้มีความรู้สึกไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากเข้าสังคม คิดมาก ร้องไห้คนเดียว รู้สึกเบื่อต่อสภาพความเป็นอยู่ ซึ่งภาวะซึมเศร้าจริงๆแล้วเป็นภาวะที่เกิดได้กับคนทั่วไปในสภาวะที่ต้องเผชิญกับความเครียด ความกดดัน แต่ในคนทั่วไปจะค่อยๆดีขึ้นเองเมื่อเวลาผ่านไป จะไม่เป็นเรื้อรัง จนรบกวนชีวิตและการเรียน การทำงานการวินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้านั้น ก็คือมีภาวะซึมเศร้าติดต่อกันอย่างน้อย 2 อาทิตย์ขึ้นไป โดยไม่มีช่วงที่ดีขึ้นเลย มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ และเก็บตัวมากจนไม่ออกไปทำงาน ไม่ออกไปเข้าสังคม อันนี้จึงจะจัดว่าเป็นโรคซึมเศร้า ซึ่งควรไปพบแพทย์และรักษาอย่างเหมาะสมต่อไปคำพูดบางครั้งก็ทำร้ายจิตใจคนได้มาก แต่ไม่ควรเอามาใส่ใจหรือเอาเก็บมาคิดจนทำให้เป็นปมด้อยของชีวิตค่ะ พยายามมองหาสิ่งดีๆที่เรามีในชีวิตและภูมิใจกับมันจะดีที่สุด