สวัสดีค่ะ คือช่วง1-2เดือนมานี้รู้สึกร้องไห้บ่อยขึ้น เกือบทุกวันเลยค่ะจากคนที่เเทบไม่ร้องไห้เลย ช่วงเเรกที่เป็นเเบบนี้เป็นช่วงประมาณปลายเดือนมิถุนาเป็นช่วงที่มหาลัยเริ่มสั่งงานไฟนอลค่ะ ทั้งเดือนนั้นจนถึงปลายกรกฎาคม(ซึ่งเป็นช่วงกำหนดส่งทุกอย่าง)ก็จะมีการร้องไห้ เครียด หลับๆตื่นๆซึ่งในช่วงนั้นก็ไม่อะไรมากค่ะ เพราะคิดว่าเเค่เครียดเเละก็มีการตบหน้าตัวเองบ่อยๆเพื่อเรียกสติเวลาเหม่อค่ะ ตอนจบงานทุกอย่างเสร็จปิดเทอมช่วงทั้งเดือนสิงหา ก็ยังมีการร้องไห้บ่อยๆ รู้สึกกลัวการออกไปข้างนอก มีทำร้ายตัวเอง(กรีดข้อเเต่ไม่ลึกค่ะ เหมือนเเมวข่วน มีตบหน้าตัวเองบ้างบางครั้งค่ะ) ตัวหนูเรียนต่างประเทศคนเดียว มีวันหนึ่งนั่งรถไฟขณะนั่งรู้สึกกังวล+ตื่นเต้นเเบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน รู้สึกกระวนกระวาย รู้สึกเเอบๆหวังอยากให้มีคนมาทำร้ายเรา(ช่วงก่อนหน้านั้นมีข่าวคนโดนเเทงบนรถไฟค่ะ)หลังจากนั้นก็เเทบไม่ออกไปไหนเลยค่ะ รู้สึกไม่อยากมีชีวิต ยิ่งเห็นตัวเลขอายุยิ่งรู้สึกหดหู่ อยากร้องไห้ตลอดเลยค่ะ อึดอัดบางทีก็อยากกรีดร้องออกมาดังเเต่ทำไม่ได้เพราะเดี๋ยวข้างห้องเขาว่า เเต่หนูก็ยังนอนได้ปกติอาจจะมีฝันบ้าง(ปกติเป็นคนไม่ค่อยฝัน)ส่วนเรื่องกินช่วงไฟนอลไม่กินข้าวเลย2อาทิตย์(กินช็อกบาร์วันละเเท่ง2เเท่งค่ะ)เเต่พอหลังจากก็กลับมากินมีเยอะกว่าปกติบ้างค่ะ ตอนเเรกนึกว่าเป็นโรคซึมเศร้าค่ะเเต่รู้สึกว่ามันไม่ใช่ เพราะยังมีช่วงเวลาที่รู้สึกดีอยู่เเละกินนอนได้ เเค่จะมีหลายๆครั้งที่อยู่ๆก็ซึม โทษนั้นโทษนี่ด่าว่าตัวเองเเละก็ไม่อยากมีชีวิตต่อค่ะ รู้สึกกลัวที่จะมีชีวิตต่อ กระวนกระวายตลอด อยากทราบว่านี้ถือว่าเป็นเเค่โรคเครียดใช่มั้ยคะ
สวัสดีค่ะ อาการร้องไห้บ่อยๆ รู้สึกกระวนกระวาย อึดอัดใจดังกล่าวมา อาจจะเป็นภาวะซึมเศร้า โรคซึมเศร้า การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์และความรู้สึกที่อาจมีความเครียดเป็นตัวกระตุ้น หรือถ้ามีความคิดที่ผิดไปจากปกติมาก อาจจะเข้าข่ายกลุ่มจิตเภทได้ภาวะซึมเศร้าคือการที่มีความรู้สึกเศร้า เครียดจากเรื่องต่างๆในชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากเรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัว หรือการทำงาน ทำให้มีความรู้สึกไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากเข้าสังคม คิดมาก ร้องไห้คนเดียว รู้สึกเบื่อต่อสภาพความเป็นอยู่ โดยหากมี ภาวะซึมเศร้าติดต่อกันอย่างน้อย 2 อาทิตย์ขึ้นไป โดยไม่มีช่วงที่ดีขึ้นเลย มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ อาจเข้าข่ายโรคซึมเศร้าแนะนำการไปประเมินสุขภาพจิตกับจิตแพทย์อย่างละเอียดต่อไป หากมีอาการเป็นมากต่อเนื่องเกิน 2 สัปดาห์มาแล้ว ในเบื้องต้นพยายามหากิจกรรมที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเศร้า พูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ หรืออาจเขียนระบายออกมาได้เช่นกัน