ขอโทษด้วนะคะถ้าคำถามยาวไป คือตอนนี้เรียนอยู่ 3 ค่ะ อายุ22 มีอาการกังวลมากกว่าปกติตอนเรียนอยู่ปี3ค่ะ ที่เราเรียนหนักงานเยอะแต่เวลาน้อยเลยทำให้ต้องปั่นงานส่ง รู้สึกเคลียดมาก สมมติว่าพรุ่งนี้ส่งแผน วันต่อไปนำเสนอวิจัย วันถัดไปส่งเล่มรายงาย แบบนี้อ่ะค่ะ งานใหญ่แต่เวลาน้อยทำให้ไม่ได้นอนติดต่อกันหลายวัน ข้าวก็ไม่ได้กินเพราะมัวแต่ทำงาน จนครั้งหนึ่งเราเข้าเรียนช้าไปชั่วโมงครึ่งค่ะ เพราะทำงารส่งอาจารย์ไม่เสร็จ ทำงานทั้งคืนยัน13นาฬิกา ไม่ไกินข้าวเลย เลยเข้าเรียนตอน14.30น.พอกลัยมาหอเรารู้สึกเพลียเหมือนจะเป็นลม แต่สภาพจิตใจแย่มากค่ะ เราเคลียดจนร้องไห้ ทั้งที่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ใจลอยมันคิดต่างๆนาๆไปว่าทำไมต้องอดหลับอดนอนขนาดนี้ เหนื่อย เพราะงานก็ยังจ่อรอให้ทำอีกเยอะช่วงนั้นเดินไปเรียนยังนึกถึงแต่งาน เวลานอนไม่เคยหลับสนิทเลยค่ะคิดแต่ว่าจะทำยังใงดี เคลียดนอนดึกไม่ต่ำกว่าตี3เกือบทุกคืนจนเวลานอนแขนขาจะชาเเละเกร็งค่ะเหมือนผีอำ เราเป็นแบบนั้นนานกว่า2อาทิตย์ค่ะ พองานเริ่มเบาลงเราก็นึกว่าอาการกังวลจะหายเปล่าค่ะ พอสักพักงานวิจัย โครงงาน โครงการเริ่มมา เราก็มีอาการแบบเดิมค่ะ กังวลใจเต้น มันคิดอยู่ตลอดว่างานมันจะออกมาไม่ดี มันไม่ความสุขกับสิ่งที่เรียนที่ทำเลยค่ะ กังวลร้องไห้ ทำไมคนอื่นทำได้เรากลับทำไม่ได้ เริ่มเป็นหนักจนทางบ้านไม่เข้าใจค่ะยอกว่าเราไม่เอาไหน เราไม่มีความสุขเลยค่ะตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ เดินๆไปกับเพื่อนพอนึกถึงงานที่ต้องทำส่งเช่นวิจัยโครงการที่ยากๆ เราจะร้องให้ค่ะ เหมือนคนอื่นมีความสุขแก้ไขปัญหาได้เรากับสัมผัสความสุขไม่ได้เลย บางทีนอกไปก็ไม่อยากให้ถึงวันพรุ่งนี้อยากหลับแล้วไม่ต้องตื่น เหนื่อยเเละเคลียดกับงานมากๆเลยค่ะ ต้องทำยังใงค่ะ มีแนวนางแก้ไขอะไรไหมคะ
สวัสดีค่ะ การเรียนในมหาวิทยาลัย โดยเฉพาะ ปี สาม ปี สี่ จะเป็นปีที่ต้องมีงานให้ทำค่อนข้างมาก ทั้งเรื่องงานวิจัย หรือ การทำรายงานนอกเวลา และยังต้องเรียนเต็มเวลาอีกด้วยค่ะ ซึ่งเข้าใจความเหนื่อยล้า ซึ่งยิ่งล้า ก็ยิ่งทำให้ท้อมาขึ้นเรื่อยๆ ค่ะปกติแล้วจะแนะนำให้ปรึกษากับอาจารย์ที่ปรึกษาโครงการ หรือ วิจัยก่อนค่ะ ว่ามีโอกาสที่จะให้ส่งงานความถี่น้อยลงเพื่อให้เราสามารถที่จะพอมีเวลาพักบ้างค่ะ และที่สำคัญการจัดสรรค์เวลาเป็นเรื่องสำคัญมากๆ สำหรับนักศึกษาค่ะพยายามพักผ่อนและหากิจกรรมเบาสมองทำบ้างค่ะ งานต้องให้เสร็จตามเวลาแต่เราก็สามารถผ่อนคลายได้ค่ะอีกอย่างแนะนำเรื่องการคุยกับนักจิตวิทยาค่ะปรึกษาจิตแพทย์ถ้าไม่ไหว และมีความจำเป็นต้องกินยาต้านเศร้าค่ะ