สวัสดีค่ะ. น้องขอคุยด้วยได้ไหมค่ะ น้องไม่แน่ใจว่าจะคุยกับใครได้บ้าง....น้องเพิ่งเรียนจบค่ะ 4 เดือนแล้วยังหางานไม่ได้ ยังสอบไม่ติดเหมือนเคย ด้วยความที่โดนคาดหวังเยอะและที่บ้านเองก็ยังไม่มีใครเรียนจบ พอหนูไม่มีงาน หนูทำอะไรอย่างที่ทุกคาดไว้ไม่ได้ เขาเลยดูเหมือนจะผิดหวังในตัวหนูมาก#คือที่บ้านจะมองว่าหนูเล่นๆกับการสอบการหางาน ทุกอย่างเป็นเรื่องตลก เปล่าเลยค่ะ หนูตั้งใจมากก็มันไม่ได้อ่ะ หนูก็แค่คิดว่าไม่เป็นไรเอาใหม่ถือว่าวันนั้นเราไปเที่ยวไปเอาบรรยากาศที่นั้น#แม่เคยบอกว่าให้เราหางานทำไปซื้อบ้านซื้ออะไรซะ เพราะหลังนี้ให้น้อง (ไม่เคยอิจฉาเลย แค่น้อยใจไม่พูดก็ได้นิ)....อีกอย่างคือรู้สึกว่าเป็นตัวรองรับทุกอย่างของที่บ้าน หนูไม่ได้ตั้งใจจะคิดแบบนั้นแต่แค่รู้สึก#หนูกับน้องสาวถูกเลี้ยงดูมาไม่เหมือนกันหนูแค่ซื้อของผิด กลับบ้านช้า สอนเลขเเล้วไม่เข้าใจ แย่งรีโมทจะดูช่องอื่น หรือไม่ได้ดั่งใจก็โดนพ่อแม่ตีแล้ว หรือโกรธใครมาก็ลงที่หนู / กับน้องไม่เคยแม้จะถูกตีแลพ่อแม่เข้าใจทุกอย่าง แถมตอนนี้น้องมีแฟนค่ะพาแฟนมาที่บ้าน เหมือนแฟนน้องเป็นครอบครัวของเราไปด้วยตอนนี้ รถยนต์ที่พ่อห่วงมากก็ให้เอาไปขับเล่น (อันนี้น้อยใจมากเลยอ่ะ เหมือนมองข้ามหนู)#แม่ชอบโทรมาพูดเรื่องกลุ้มใจเรื่องน้อง ยาย และอื่นๆในช่วงที่เรียน ป.ตรี#ยายซึ่งมีลูกสามคนแม่หนูเป็นคนกลาง แต่คนสุดท้อง ดูเป็นภาระของยายมาก เรียกว่าโตแต่ตัวเลยค่ะ จนทำให้ยายหมดเงินไปกับตรงนี้#แม่และยาย- ย่า ซึ่งไม่ค่อยกินเส้นกัน // พอเรียนจบปุ๊บ แม่และยายเริ่มพูดให้ฟังบ่อยขึ้นเรื่องของย่าที่กลัวหนูเทใจไปฝั่งย่ามากกว่า (หนูโตแล้ว ดูออกค่ะใครยังไง) // ย่าที่ไม่ค่อยชอบที่บ้านเท่าไหร่ก็มักแกล้งป่วย แกล้งสารพัด แล้วโทรไปฟ้องลูกสาวแกว่าที่บ้านไม่ดูแล และชอบโทรมาหาหนูเพื่อเช็คว่าพ่อกับแม่ออกไปไหน ทำอะไร#หนูมีป้าน้าลุงอาเหมือนคนอื่นแหละค่ะก็ไม่ได้สนิทเหมือนบ้านอื่นเขา....สุดท้ายแล้วหนูเวลาเจอปัญหา พยายามสื่อให้ทางบ้านรู้แต่ก็ไม่เคยรู้ หนูที่ต้องการแค่คำถามว่าเหนื่อยไหมแต่ก็ไม่เคยมี ต้องการกำลังแต่ก็ต้องสร้างขึ้นมาเองตลอด หนูที่ต้องการวันสำคัญบ้าง ขอแค่เล็กๆน้อยๆอย่างเรียนจบ ทุกคนก็เฉยๆกับเรื่องของหนู หนูที่ชินกับบ้างเรื่องและยังรู้สึกกับบ้างเรื่องแต่ก็นิ่งตามฉบับ หนูทั้งที่เรียนมายันจบแค่อยากผ่อนคลายเที่ยวบ้างไม่ได้อยากกลับมาฟังเรื่องบ้าบ่อแต่ได้คำตอบว่าไม่มีเงินอย่างเดียวทั้งที่ให้ผู้เป็นน้องตั้งมากมาย (แต่รักน้องนะคะ)....เคว้งกับทั้งหมด หนูกลัวการถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว กลัวที่ต้องเผชิญอะไรหนักๆคนเดียว ไม่รู้จะไปทางไหน เบื่อจนไม่มีใจจะทำอะไร รู้สึกไม่มีใครอยู่ข้างๆ มันแย่ เหงานะคะ5555หนูไม่อยากเป็นแบบนี้พยายามอ่านหนังสือ คบเพื่อนที่มีพลังบวก เพื่อจะเดินไปข้างหน้าโดยที่ไม่ต้องสนใจอะไร หนูแค่ต้องการใครสักคนที่เข้าใจ ฟังหนู ให้กำลังใจ กอดหนูเวลาที่ไม่โอเค
สวัสดีคะ พยายามทำความเข้าใจตัวเองค่ะ และปล่อยใจให้ว่าง พ่อแม่ และย่า รักเราค่ะ ความสับสน อีกครั้งได้เกิดขึ้นค่ะ เนื่องจากเราหลุดออกมาจากโลกของการเป็นนักเรียนแล้วค่ะ เป็นช่วงตัดสินใจใหม่ ๆ ให้กับชีวิตค่ะลองดูว่าตัวเองชอบอะไร ถนัดอะไรก่อนค่ะ แล้วเริ่มจากจุดนั้นค่ะ เช่น ถ้าสนใจไปต่างประเทศ ก็ลองหางานเกี่ยวกับการที่จะได้เดินทางไปต่างประเทศค่ะ เช่น การเป็นคนเลี้ยงเด็ก นะคะตอนนี้ชีวิตต้องพยายามต่อไปค่ะ แต่อย่างไรก็ตามต้องพยายามอย่าคิดมากค่ะข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับโรคซึมเศร้า ( depression หรือ Major depressive disorder ) โรคซึมเศร้าเป็นสภาวะทางจิตที่เกิดขึ้นต่อเนื่องเป็นเวลา 2 อาทิตย์ ผู้ป่วยมักจะมีปัญหาขาดความมั่นใจ ขาดความสนใจในกิจกรรมที่เคยสนใจมาก่อน รู้สึกเหนื่อยอ่อนเพลีย และบางครั้งมีภาวะเจ็บปวดที่หาสาเหตุไม่ได้ บางครั้งอาจมีภาวะเชื่อในสิ่งที่ผิด และ ได้ยินหรือเห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น ภาวะซึมเศร้าอาจเกิดขึ้นในได้คนปกติ ภาวะซึมเศร้าเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้คนมีความคิดที่จะฆ่าตัวตาย ดังนั้นขอยืนยันว่าควรไปพบจิตแพทย์ทันทีอย่างที่กล่าวมาข้างต้นโรคซึมเศร้าเป็น สภาวะจิตใจที่เปลี่ยนแปลงไป แต่อย่างอย่างไรก็ตาม สภาวะนั้นจะต้องเป็นต่อเนื่องอย่างน้อย 2 อาทิตย์ แพทย์ถึงจะพินิจฉัยว่ามีปัญหาเรื่องภาวะซึมเศร้า เพราะนอกจากนี้ยังมีสภาวะที่ทำให้เกิดอารมณ์ความรู้สึกเปลี่ยนในช่วงระยะเวลาอันสั้น หรือ เกิดเป็นช่วงเวลา เช่น seasonal affective disorder ซึ่งเป็นสภาวะซึมเศร้าที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล มักเกิดในกลุ่มประเทศเขตหนาว ที่มีระยะเวลากลางวันสั้นลงในฤดูหนาว กลางคืนยาวขึ้นซึ่งในคนไข้กลุ่มนี้สามารถที่ช่วยได้ด้วยการนั่งในห้องที่ใช้แสงไฟพิเศษ ประมาณ 15-20 นาทีต่อวันนอกจากนี้ควรจะสังเกตว่าก่อนที่อาการซึมเศร้าจะเกิดขึ้นกับ มีเหตุการณ์อะไรเปลี่ยนแปลงขึ้นในชีวิตของ ทั้งเหตุการณ์ที่คิดว่าอาจจะเป็นสาเหตุให้เกิดภาวะซึมเศร้าขึ้นหรือไม่ก็ได้ ให้พยายามรวบรวมความคิดเหล่านั้นไว้ด้วย และอีกอย่างที่สำคัญที่จะลืมเสียมิได้คือ มีการใช้สารหรือยาบางอย่างที่ทำให้มีภาวะซึมเศร้าร่วมด้วยหรือไม่จุดมุ่งหมายหลักในการรักษาคนไข้กลุ่มนี้ มีดังต่อไปนี้การป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยมีสภาวะซึมเศร้าการป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยสูญเสียความรู้สึกสนใจและพอใจที่อยากจะทำสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวันการป้องกันไม่ให้เกิดการสูญเสียความอยากอาหารและมีปัญหาเรื่องน้ำหนักที่ผิดปกติไปการป้องกันไม่ให้มีการนอนหลับมากเกินไปการป้องกันเพื่อไม่ให้มีความรู้สึกหงุดหงิดการป้องกันไม่ให้เกิดสภาวะเหนื่อยอ่อนเพลียและรู้สึกล้าตลอดเวลาการป้องกันไม่ได้ผู้ป่วยคิดว่าตัวเองมีปมด้อย หรือรู้สึกผิดการป้องกันให้ผู้ป่วยสามารถมีกำลังใจในการคิดและพยายามคิดและตัดสินใจในทางที่ถูกต้องการป้องกันไม่ให้เกิดความคิดที่จะฆ่าตัวตายดังที่ได้กล่าวมาข้างต้น ลักษณะอาการที่เกิดขึ้นกับ ต้องได้รับการพบจิตแพทย์ทันที เพื่อประเมินสภาวะทางจิตใจ และให้สามารถได้รับการพินิจฉัยที่ถูกต้อง เพื่อนำไปสู่การรักษาที่มีประสิทธิภาพ เช่น การรักษาด้วยยาต้านภาวะซึมเศร้า และการเข้ากลุ่มบำบัดอย่างที่กล่าวมาข้างต้น