สวัสดีค่ะ อยากขอคำปรึกษาเกี่ยวกับการจัดการความคิดและอารมณ์ตัวเองค่ะ เมื่อประมาณปลายปีที่แล้วมีดาราที่ชื่นชอบฆ่าตัวตายเพราะโรคซึมเศร้าค่ะ หลังจากนั้นสังเกตได้ว่าเหมือนเกิดเอฟเฟคกับตัวเองคือเริ่มรู้สึกว่าพูดน้อยลง คิดเยอะและกังวลมากก่อนจะตอบคำถามเพราะกลัวว่าตอบไปแล้วคนที่ฟังจะกระทบจิตใจ เวลามีคนขึ้นเสียงหรือกำลังใส่อารมณ์มาลงที่เรา ก็จะพยายามคิดในแง่บวกตลอดและพยายามไม่ให้ตัวเองรู้สึกโกรธ ทั้งที่ในใจอยากจะตะโกนใส่อารมณ์ออกมา แต่ก็จะเป็นแค่วูบเดียวที่อยากจะทำแบบนั้น เหมือนรู้สึกว่ากำลังบังคับให้ตัวเองเป็นคนดีเข้าใจคนอื่นอยู่ตลอดเวลา จนตอนนี้รู้สึกว่ากลัวตัวเองจะระเบิดออกมาสักวัน มีแนวทางที่จะช่วยแก้ไขเรื่องนี้ไหมคะ
สวัสดีคะ ปัญหาในปัจจุบันที่พบได้คือ ปัญหาเรื่องของการต้องการ role model ของวันรุ่นค่ะ ซึ่งเกิดขึ้นในวัยรุ่นทุกประเทศค่ะ ไทยก็เป็นประเทศหนึ่งที่มีเรื่องการชื่นชมดารา นักร้อง นักแสดง และบุคคลที่มีความสำคัญค่ะ เนื่องจากสื่อทางอินเตอร์เนตที่เชื่อมต่อโลกให้เข้ากันมากขึ้นค่ะซึ่งมีทั้งผลดีและผลเสียค่ะผลดีคือทำให้การสื่อสารง่ายและสะดวกขึ้นลดปัญหาเรื่องค่าใช้่จ่ายค่ะผลเสียคือ มีอิทธิพลครอบงำชีวิตประจำวันมากขึ้นค่ะ เช่น คนอื่นจะคิดอย่างไรถ้าเราทำเรื่องอย่างนี้ คนอื่นจะคิดอย่างไรถ้าเราไปรับประทานอาหารที่ราคาแพงแล้วถ่ายรูปออกสื่อ เด็กที่ยากจนไม่มีอาหารเขาจะเปรียบเทียบเราไหม ซึ่งนั่นคือปัญหาที่เกิดขึ้นค่ะ คำวิจารณ์ที่ได้มาต่อจากการโพสในโรคโซเชียล ซึ่งจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ถ้าเราเปิดโอกาสให้คนอื่นเข้ามารู้ชีวิตเราค่ะในกรณีนี้สิ่งที่กระทบมากที่สุดคือเรื่องของการเสียชีวิตของดาราที่ชื่นชอบค่ะ ซึ่งปรกติแล้วคนเราจะมีกลไกในเรื่องของการรับมือกับความเศร้าต่างกันค่ะซึ่งจะมีขั้นตอนดังนี้ค่ะgrief คือ การที่จะตอบสนองเมื่อได้รับข่าวสูญเสีย มี ห้า อย่างดังนี้ค่ะDenial การปฏิเสธสิ่งที่เกิดขึ้นค่ะAnger เมื่อไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้จะโกรธแทนBargaining ต่อมาเริ่มต่อรองdepression ภาวะซึมเศร้าacceptance ยอมรับได้ซึ่งขบวนการเหล่านี้ต้องไม่เกิน หกสัปดาห์ค่ะ เพราะถ้าเกิน หรือ ไม่สามารถไปถึงจุดที่ยอมรับกับความเป็นจริงได้จะทำให้เกิดภาวะซึมเศร้าตามมาค่ะตอนนี้อาจจะเริ่มมีปัญหาแล้วค่ะ เพราะเริ่มเก็บตัว และ สามารถแสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกมาได้เพราะต้องการที่จะแสดงตัวว่าตัวเองอยากจะเป็นคนดี อาจจะเกิดจากอิทธิพลของดาราที่ชื่นชอบค่ะตอนนี้ปัญหายังมีทางแก้ค่ะ แนะนำให้พบจิตแพทย์ค่ะ การทำกลุ่มบำบัด หรือ การพูดคุยกับนักจิตวิทยาน่าจะช่วยได้เช่นกันค่ะ