ตอนนี้อยู่ม.3 แต่อยู่คนละห้องและไม่สนิทกัน ไม่รู้ว่าเพื่อนมีปัญหาอะไร แต่ตอนที่เพื่อนร้องไห้หนูจะนั่งข้างเพื่อนแต่หนูพูดให้คำปรึกษาหรือให้กำลังใจไม่เป็นเลยคอยลูบหัวปลอบใจแทน เพื่อนเริ่มบ่นว่า เกิดมาทำไม,อยู่ไปเพื่ออะไร,ตัวเองไม่สำคัญ,ไม่มีใครรัก และก็เคยพูดว่า ถ้าไม่ได้เกิดมาก็คงดี เพื่อนจะชอบนั่งกรีดแขนตัวเองอยู่บ่อย ห้ามก็ไม่ฟัง ตอนนี้กรีดจนแขนมีรอยเกือบถึงข้อพับแล้ว และมีรอยคัตเตอร์บางๆที่คอด้วย เพื่อนเป็นเด็กหอแต่พ่อแม่รู้เรื่องแล้ว ให้กินยาแต่บางทีเพื่อนก็ไม่ได้กิน เคยบ่นว่า ตอนกินยาจะลืมทุกอย่าง แต่พอไม่กิน ความจำแย่ๆก็กลับมา ปัญหาพึ่งเกิดมาไม่นานคือ วันวิท.ไปงานกันแล้วไม่มีอะไรทำเลยนั่งเล่นกันแล้วไม่ได้ชวนนาง พอนางรู้เรื่องนางน้อยใจ กรีดแขน แล้วพิมไปทักเพื่อนที่เล่นด้วยกันจนเกือบทะเลาะกัน แล้วนางก็มานั่งร้องไห้ เพื่อนที่เล่นกันก็เรื่องทนไม่ไหวแล้ว ตอนแรกเพื่อนบอกว่าสงสารแต่ตอนนี้เริ่มทำตัวปัญญาอ่อน คือหนูต้องทำยังไงดีคะ ไม่อยากให้มันแย่กว่านี้แล้ว
สวัสดีค่ะ จากที่เล่ามา เพื่อนของ ยังต้องเข้ารับการรักษาต่อเนื่องนะคะในฐานะเพื่อนที่ไม่ได้สนิทกัน อาจจะคอยดูพฤติกรรมเรื่องการทำร้ายตนเองของเพื่อน หากมีพฤติกรรมดังกล่าว แนะนำให้รีบแจ้งครูหรือผู้ปกครองของเพื่อนให้ทราบนะคะส่วนเรื่องการพูดคุย หรือคำปรึกษา หากไม่สามารถสื่อสารเป็นคำพูดได้ จะเป็นการแสดงออกทางสีหน้า ทางร่างกาย หรือการสื่อสารทางอื่นๆ สามารถช่วยเพื่อนได้แล้วนะคะ