สวัสดีค่ะ หลังๆนี้หนูชอบอ่านเกี่ยวกับเหตุการณ์ในอดีตอ่านแบบลึกมากนะคะ รอบก่อนคือ6ตุลาตั้งแต่คลิปจนไปถึงหนังสืออ่านจนถึงเหตุการณ์ในป่าเลยคือมันสงสัยคุดคุ้ยไม่หยุดเลยอ่านทั้งวันทั้งคืนเลยนะคะ สลัดทิ้งไม่ได้เลยแต่สักพักก็ลืมไป. ใช้เวลาอยู่เหมือนกัน แต่เมื่อไม่กี่ว้นนี้อ่านเหตุการณ์เรือล่มเซวอลเกาหลีมาค่ะ อ่านตั้งแต่สาเหตุยันคลิปสุดท้ายและข้อความสุดท้ายของเด็กๆบนเรือก่อนเสียชีวิตเลยนะคะ อ่านทั้งวันทั้งคืนเหมือนกันค่ะ ไม่ได้เห็นตอนตายเลยนะคะแต่เรากลับรู้สึกนึกคิดตอนช่วงก่อนเขาจะตายคะ ว่าเขาทรมานยังไงรู้สึกยังไงและตอนนี้เป็นยังไงจะอยู่ที่ไหน เรื่องมันผ่านมาเกือบ7ปีแล้วนะคะเรือเซวอล ความรู้สึกแบบนี้คล้ายกันกับตอนอ่าน6ตุลาค่ะ แต่ตอนนี้รู้สึกว่าเรื่องเซวอลกระทบกับชีวิตมากเลยค่ะ ในห้องน้ำมีแมงหวี่ใช่มั้ยคะเกาะอยู่ในขอบอ่าง หนูเปิดน้ำปกติค่ะแต่แมงหวี่มันไม่ไปไหนน้ำมันค่อยๆสูงขึ้นจนจะถึงตัวมันแล้วหนูก็กดปิดค่ะ เพราะนึกถึงเรือเซวอลตอนน้ำมาถึงตัวเด็กๆ และตอนนี้ไม่กล้าดูหนังที่มีภาพเรือรั่วหรือจม หรือล่องเรือเลยค่ะ. ในหัวมันคิดถึงแต่เด็กๆบนเรือค่ะ ตอนนี้กลับรู้สึกกลัวทะเลกลัวการนั่งเรือไปเลย แต่มันบ้าบอมากค่ะหนูกลับคุ้ยไปเรื่องอยากรู้มากกว่านี้ถึงขั้นไปเจอเฟซผู้ปกครองเด็กๆที่เสียเลยนะคะ อยากรู้อะไรไม่รู้ค่ะทั้งๆเรื่องแทบจะเผยหมดแล้ว ปธน.ในยุคนั้นคนขับเรือหรือใครก็ได้รับโทษแล้วแต่สมองเหมือนมันนไม่พอเลยค่ะ ทุกวันนี้ก็ยังมีนึกถึงเด็กๆทุกวันเลย ในวันนั้นเด็กๆมีโอกาสรอดสูงมากเลยค่ะแต่เพราะการเห็นแก่ตัวของกัปตันที่ให้น้องๆอยู่กับที่น้องๆเลยตาย300กว่าคนได้ มีเด็กที่เรือจมไปแล้ว2วันแต่ยังรอดอยู่ขอความช่วยเหลือแต่ก็ไม่ได้รับความช่วยเหลือเลย เพราะโอกาสรอดน้องๆสูงมั้ยคะเราถึงติดใจว่าทำไมน้องๆต้องตาย ยิ่งเราได้เห็นคลิปที่น้องๆมั่นใจว่าจะต้องรอดต้องมีคนมาช่วยแล้วรอแบบมีความหวังมากเพราะกว่าจะจมคือเป็นชม.เลยจริงๆ นึกถึงตลอดเลยว่าป่านนี้จะเป็นยังไงจะรู้สึกกลัวกันแค่ไหน เราจะเอาความรู้สึกพวกนี้ออกไปยังไงคะหรือต้องหาอย่างอื่นดูแต่พยายามแล้วนะ พอเงียบๆก็มานั่งคิดถึงตลอดเลย....
สวัสดีค่ะ อาการจิตตกหรืออินไปกับเรื่องที่ได้ดูหรือได้อ่านนั้น เป็นอาการที่เกิดขึ้นได้ในคนปกติโดยอาจจะจัดว่าเป็นความผิดปกติทางจิต เพื่อมีความหมกมุ่นในเรื่องดังกล่าวมาก จนทำให้เสียการเรียน การทำงานในชีวิตจริง หรือมีความคิดวิตกกังวลมากจนมีอาการทางกายต่างๆเช่นใจสั่น เหงื่อออก เจ็บแน่นหน้าอก หรือทำให้มีพฤติกรรมการกินการนอนที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นผู้ที่มีความผิดปกติทางจิตใดๆอยู่เดิม พอได้ยิน ได้ฟัง ได้อ่านเรื่องที่กระตุ้นให้เกิดความเครียด ความกังวลมากๆขึ้นมา ก็อาจจะกระตุ้นให้มีอาการมากขึ้นได้แนะนำสังเกตอาการ ลองหาสิ่งอื่นๆทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ เช่นออกไปทำกิจกรรมกับเพื่อนหรือคนในครอบครัว อ่านหนังสือที่ผ่อนคลายไม่ต้องคิด หรือไม่มีเนื้อเรื่องที่ซับซ้อนมากนัก ฟังเพลง ออกกำลังกาย หากยังมีอาการต่อเนื่อง ทำให้หมกมุ่นมากกับเรื่องดังกล่าว ควรไปพบแพทย์เพื่อตรวจเพิ่มเติม