เป็นคนที่โดนเเม่ดุบ่อย ตื่นเล้ามานี่ก็โดนเลยไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นโรคศรึมเศร้าหรือป่าว ชอบร้องไห่คนเดียวโดยการเอาเรื่องโน่นนี่มาคิด ชอบอยู่คนเดียวไม่พูดกับใครจนคนรอบข้างข้างเรียกเราว่า บูด ใบ้ เราเป็นคนขี่อายมากๆ ไม่มีความหมั้นใจ เคยมีบมเรื่องเพื่อนจนตอนนี้เวลาเพื่อนไม่สนใจเราชอบคิดมากจนร้องไห่่ไม่พุดกับใครเลย อยู่ที่บ้านกับอยู่ร.ณ อารมณ์มันคนล่ะขั่วกันเลย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายทั้งๆที่ไม่ได้เป็น ประจำเดือน อยากรู้ว่าเป็นโรคอะไรหรือป่าวคะ หรือเเค่เก็บกฎมากเกินไป.
สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นนะค่ะ อาจจะต้องไปหาสาเหตุว่าทำไมแม่ถึงว่ากล่าวทุกวันนะค่ะ ต้องไปลองถามแม่ตรงๆ ว่าทำไมถึงต้องดุก่อนนะค่ะ ถ้าแม่ให้เหตุผลว่าทำอะไรผิดเป็นประจำ เราต้องมาหาสาเหตุว่าอะไรที่แม่คิดว่าทำผิดค่ะ ถ้าสมเหตุสมผลเราต้องแก้ที่ตัวค่ะ แต่ถ้าไม่สมเหตุสมผลเราต้องแก้ที่แม่ก่อนนะค่ะส่วนเรื่องที่เบื่อง่าย และไม่สามารถที่จะเข้ากับเพื่อนได้ต้องมาพิจารณาดูก่อนค่ะ ว่ากังวลที่จะเข้าสังคมหรือ ว่ามีเหตุการณ์อะไรที่ทำให้ไม่ต้องการเข้าสังคม ถ้ามีเรื่องบุคลิกภาพที่ผิดไปแนะนำให้ปรับตัวก่อนค่ะ อาจจะลองหากลุ่มเพื่อนสนิทๆ กลุ่มเล็กๆ ดูก่อนค่ะ ค่อยๆ ปรับตัวค่ะ ถ้ายังไม่ดีขึ้นคราวนี้เราต้องพบจิตแพทย์ค่ะ เพื่อรับยาปรับอารมณ์ หรือเข้ากลุ่มบำบัดค่ะ