ตัวเราอายุ 22 กำลังเรียนราม+ทำงานไปด้วย คือในทุกๆเดือน จะมีช่วงเวลา 3-10 วันที่จะรู้สึกดาวน์ ไม่มีกระจิตกระใจทำอะไรรวมถึงพูดคุยกับใคร ในช่วงนี้เราจะนอนอย่างเดียว ถึงจะไถโทรศัพท์แต่ก็ไม่ตอบใครทั้งนั้น ไม่อยากคุย ไม่อยากตอบ ไม่อยากออกไปไหนรู้สึกตัวเองไร้ประโยชน์ หลายๆครั้งเรารู้สึกไม่อยากอยู่ แต่ติดอยู่แค่อย่างเดียวคือ แม่ เรามีความคิดในหัวไว้แล้วว่าหากวันนึงแม่เกิดเป็นอะไรขึ้นมา เราก็จะไปพร้อมกับแม่ คิดแม้กระทั่งจะใช้วิธีไหนถ้าถึงตอนนั้น เราเกลียดความคิดนี้ แต่ไม่สามารถเอาออกจากสมองได้เลยค่ะ ช่วงที่ดาวน์เราคิดเรื่องแต่นี้แล้วร้องไห้คนเดียว แต่ทุกครั้งอาการนี้มันจะหายไปเอง แบบที่อยู่ๆก็หาย อยู่ๆก็เป็นขึ้นมา แต่ที่แน่ๆคือจะมีอาการนี้ทุกเดือนค่ะ เป็นแบบนี้มาเกือบปี หลังๆมานอกจากอาการข้างต้น เราเริ่มเป็นคนความจำสั้น บางครั้งก็เหมือนคนไม่มีสติหงุดหงิดฉุนเฉียวง่าย มือสั่นเกือบตลอดเวลา(มีคนทักตลอดเรื่องมือสั่น) รบกวนขอคำปรึกษานะคะ ว่าอาการระดับนี้เข้าข่ายโรคซึมเศร้าหรือแค่โรคเครียดคะ
สวัสดีคะ ตอนนี้ปัญหาที่พบเลยคือเรื่องของภาวะที่มีความรู้สึกเศร้าชัดเจนต่อเนื่องกันเป็นเวลา หนึ่งสัปดาห์ ซึ่งไม่ทราบสาเหตุชัดเจนว่าอะไรทำให้มีอาการ ซึ่งต้องนี้บ่งบอกว่าอาจจะมีเรื่องของความผิดปรกติของการทำงานของสารเคมีในสมองได้ค่ะ แต่อย่างไรก็ตามอยากให้พยายามคิดถึงสาเหตุก่อนนะค่ะ ว่ามีอะไรได้บางที่ทำให้รู้สึกแย่ค่ะ เช่นเรื่องเรียนเพื่อนครูแม่ อยากให้อธิบายความสัมพันธ์กับแม่ค่ะ คือ อยู่แต่กับแม่นะค่ะ แม่มีเรื่องอะไรที่อาจจะทำให้เราต้องคิดหรือห่วงไหมค่ะ เพราะว่าถ้าแม่ไม่สบายเจ็บป่วยมาก อาจจะทำให้เราท้อแท้ไปด้วยได้ค่ะสมาชิกครอบครัวคนอื่นๆ มีปัญหาอะไรไหมค่ะการทำงาน ร่วมกับการเรียนทำให้มีภาระมากเกินไปหรือไม่ค่ะลองดูตามคำถามข้างต้นค่ะ ถ้าสามารถตอบคำถามได้แสดงว่าพอจะอธิบายสาเหตุได้ค่ะ ตอนนี้คิดว่าอาจจะเรื่องของภาวะเครียด และถ้าปล่อยไว้นานจะเป็นปัญหาเรื่องโรคซึมเศร้าได้ค่ะแนะนำให้รีบพบจิตแพทย์ค่ะ การพูดคุย ยา จะช่วยได้ค่ะ