เรื่อง มันเริ่มตั้งแต่เมือ7-8ปีก่อนครับ ตอนนั้น ผมพึ่งอยุ่ ป.4 ป.5 ผมเป็นคนเรียนไม่เก่งครับไม่เก่งแบบสุดๆ ตอนนั้นเวลาผมการเรียนออก ที่บ้านผมก้จะ เหน็บๆผมว่าเรียรทำไมไม่เก่งแบบคนอื่น พี่ผม น้องผม เกรดเขาสูงมากๆ 3.6++ ยิ่งพี่ผม4.00 ทุกเทอม แต่ผม 2.5-2.6ตลอด ที่ร.ร. เพือนก้ชอบด่าว่าโง่จังทำไม ไม่ได้พ่อแม่ (พ่อแม่ผมเป็นครับ ยิ่งแม่นี้ เป็น ดร. แล้วก้เป็นหัวหน้าสาขาสูตินารี ของรพ. ธรรมศาสตร์)มาบ้างเลย ครูก้จะชอบพูดว่าเกรดแบบนี้พ่อแม่ กับลุงไม่อายเหรอ (ลุงผมเป็น ผู้อำนวยการ ร.ร. ที่ผมเรียนอยุ่ครับ) ผมเริ่มคิดจะฆ่าตัวตายตั้งแต่ตอนนั้นครับ เริ่มเขียนจดหมายลาตาย เป็นแบบนี้มาตลอด ผมไม่เก่งมากๆครับ o-net ตอน ป.6 ผมเกือบน้อยสุดใน ร.ร. แต่พี่ผม และน้องผม ได้ที่1 ในจังหวัด จนถึงเมื่อ3ปีก่อนครับ สอบขึ้น ม.4 ที่บ้าน กดดันให้ผมเรียน สาย วิท-คณิต ซึ้งผมเป็นคนไม่เก่งเลจเลยแม้แต่น้อย สอบ รอบแรกผมก้ตก ผมเลยย้ายมาสายธุรกิจ-คอมพิวเตอร์แทน ตั้งแต่ตอนรั้นแม่ก้ชอบเหน็บผม เขาจะคุยกับน้อง เวลาผมเดินผ่านเจาจะพูดเสียงไม่ดังมากแต่ให้ผมได้ยินว่า ปิ่น(ชื่อน้องผม)จะเข้าสายอะไรก้เข้านะแต่อย่าเข้าสายที่ไม่มีอนาคตเหมือนพี่ปาม(ชือผม) ผมเครียดมากๆ ที่โดนเหน็บ ผมเริ่มที่จะฆ่าตัว ตายจริงๆตั้งแต่ตอนนั้น ทั่งกินยา เกินขนาดทั่งแผง นอนให้เลือดตกหัว แต่ที่หนักๆ เลยคือผมพยายามแขวนคอตัวเอง 10กว่าครั่งคือแขวนแล้วครับขาลอยจากพื้นแล้ว แต่ถ้าไม่เชือกขาดก้ผมทนความเจ็บไม่ได้ตัดเชือกออกเอง เคยทะเลาะกับครอบครัวจนถึงขึ้นผมหยิบมีดตอนนั้นผมจะแทงตัวเองให้ตายบนห้องผม แต่พ่อมาเห็นก่อน เคยจะกระโดด สะพานลอย(ผมข้ามราวกันเหลือแค่ปล่อยมือ) เคยเอากรรไกร กรีดข้อมือตัวเองแต่ไม่เข้า รวมๆ แล้วเกือบ20กว่าครั่งที่ผม ลงมือจะฆ่าตัวตายแต่ไม่สำเร็จ คือผมเป็นคนเกลียดการเข้าสังคมมากๆ เป็นคนไม่สุงสิงกับคนอื่น เป็นคนที่ชอบเก็บตัว ชอบหลับคือถ้าไม่มีเรียนผมหลับเกือบๆ 10-16ชมเลย ตื่นมาผมก้เล่นคอม เล่นดนตรีบ้าง แต่ทุกๆวันผมก้วนอยุ่แค่นี้ ถ้าไม่เล่น ดนตรีหรือเล่นคอม ทุกวันผมจะคิดแค่เรื่องฆ่าตัวตาย ถ้าตายไปคนรอบข้างคงจะมีความสุขกัน ผมทำแบบประเมินโรคซึมเศร้า ทุกๆ 3เดือนตั้งแต่ 3ปีก่อน ผมคะแนน 19-23ตลอด เกณฑ์ สีแดง โรคซึ้มเศร้าขึ้นรุนแรง แต่ผมคิดจะไปตรวจกับ ร.พ. แบบจริงๆ จังๆ เร็งๆนี้ครับ แต่ผมคงต้งแอบบ ไปไม่ให้ทางบ้านรู้
สวัสดีค่ะ โรคซึมเศร้าคือการที่มีความรู้สึกเศร้า เครียดจากเรื่องต่างๆในชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากเรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัว หรือการทำงาน ทำให้มีความรู้สึกไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากเข้าสังคม คิดมาก ร้องไห้คนเดียว รู้สึกเบื่อต่อสภาพความเป็นอยู่จากสาเหตุใดๆ ติดต่อกันอย่างน้อย 2 อาทิตย์ขึ้นไป โดยไม่มีช่วงที่ดีขึ้นเลย มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ และเก็บตัวมากจนไม่ออกไปทำงาน ไม่ออกไปเข้าสังคมจากเหตุการณ์ดังกล่าวมานั้น มีความกดดันจากหลายเรื่องในชีวิตทั้งเรื่องเพื่อนและเรื่องเรียน ซึ่งอาจเป็นธรรมดาในเด็กวัยนี้ที่จะมีปัญหาดังกล่าวแนะนำแจ้งผู้ปกครองหรือครูให้ทราบถึงปัญหาที่มีอยู่เพื่อแก้ไขร่วมกันต่อไป ไม่ควรคิดสั้นหรือทำร้ายตัวเอง โดยหากเข้าข่ายซึมเศร้าดังกล่าวมา ควรไปพบจิตแพทย์เพื่อประเมินสภาพจิตใจเบื้องต้นว่าน่าจะเข้ากับกลุ่มอาการได้มากที่สุด หากพบว่าเป็นโรคซึมเศร้าจริงอาจจ่ายยาต้านเศร้าร่วมกับทำจิตบำบัดค่ะ