หนูอายุ 14 ปี เป็นคนที่ไม่ค่อยสนิทกับคนที่บ้านสักเท่าไหร่ จะมีก็แต่แม่ที่สนิทด้วยนอกจากนั่นก็แทบจะไม่พูดคุยกันเลย แต่ตอนนี้แม่ติดคุกไปแล้วหนูเลยไม่ค่อยได้คุยกับใคร หนูไม่ชอบเวลายายบ่นค่ะ จริงๆมันก็เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ไม่ควรจะรู้สึกโมโหหรือโกรธใช่ไหมคะ แต่หนูก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องโกรธขนาดนั้นด้วยทั้งๆที่ถ้าเป็นเรื่องอื่นหนูจะใจเย็นมาก จะไม่โมโหง่ายๆแต่พอคนที่บ้านบ่น ด่าหรือทำอะไรให้หนูไม่พอใจหนูกลับโมโหมากๆเวลาโมโหหนูรู้สึกอยากกรี๊ด อยากตบตัวเอง อยากต่อยกำแพง อยากทำอะไรสักอย่างเพื่อระบายอารมณ์แต่ปกติหนูก็จะไม่แสดงออกให้คนที่บ้านเห็นนะคะ หนูจะพยายามเก็บเอาไว้และไปเขียนระบายในคอมเอา เวลาเขียนระบายมันก็รู้สึกสะใจดีค่ะ โล่งๆดีเวลาน้อยใจอะไรคนที่บ้านก็เขียนระบายก็เขียนไปร้องไห้ไปพอเขียนเสร็จก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำเหมือนหนูไม่เคยร้องไห้หนูเป็นแบบนี้มาตั้งแต่อายุ 12 จนมาถึงตอนนี้ก็ยังเป็นค่ะ เคยคิดหลายครั้งว่าตัวเองเป็นโรคอะไรทางจิตหรือเปล่าเลยเสิร์ชหาในเน็ตบ่อยๆ แต่ก็พูดกับตัวเองบ่อยๆว่าคงไม่ใช่หนูคงคิดไปเอง จนผ่านไปสองปีหนูเลยคิดได้ว่ามาถามกันไว้ดีกว่าเผื่อเป็นอะไรจริงๆจะได้แก้ ถ้าไม่ได้เป็นก็จะได้หายห่วงค่ะ
สวัสดีค่ะ อาการโกรธง่ายดังกล่างมาอาจเป็นการเปลี่ยนแปลงของอารมณ์ชั่วคราว ความผิดปกติของบุคลิกภาพที่เป็นคนฉุนเฉียวง่าย หรือมีภาวะชอบความรุนแรงการดูแลเบื้องต้นควรดูแลอย่างใกล้ชิด ไม่ให้เกิดการทำร้ายตนเองหรือผู้อื่น แนะนำการระบายความทุกข์และปัญหากับผู้ที่ไว้ใจได้ ตั้งสติ ควบคุมอารมณ์ อาจลองนับ 1-10 ในใจก่อนจะลงมือทำอะไร พยายามเบี่ยงเบนความสนใจไปเรื่องอื่นๆ หากิจกรรมที่ชอบทำให้มากขึ้นควรไปพบแพทย์เพื่อตรวจบ้างต้น หากรู้สึกว่าโกรธมากจนควบคุมตัวเองไม่ได้ มีพฤติกรรมทำร้ายตนเองและผู้อื่น