เวลาก่อนนอนจะมัวเเต่คิดว่าเราจะตายตอนไหนตายเมื่อไหร่เเล้วถ้าคนข้างๆเราตายไปเราจะอยู่ยังไง เป็นเเบบนี้มาตั้งเเต่ป.4จนตอนนี้ม.2แล้วค่ะ แต่เวลาเป็นจะเป็นเเค่ช่วงๆ เลยต้องนอนหลับคาทรศ.ไปเลยไม่งั้นจะหยุดคิดไม่ได้
 อาการที่เล่ามา คงเกิดจากความเครียด วิตกกังวลมากกว่า เลยเก็บมาคิดมาก มักเป็นคนเก็บตัวไม่มีสังคมกับเพื่อนมาก พื้นฐานทางครอบครัวก็มีส่วน อาจเป็นลูกคนเดียวไม่พี่น้อง เลยทำให้คิดมากไปต่างๆนาๆ ในเรื่องที่ยังไม่เกิด มีจินตนาการผิดแปลกไป ซึงจริงๆ ไม่ได้ผิดปกติมาก แต่ควรฝึกจิดใจไม่คิดเรื่องต่างๆให้มาก พยายามเล่นกีฬา ออกกำลังกายให้เหนื่อยอ่อน ทานอาหารให้เป็นประโยชน์ นอนให้เป็นเวลาจนเป็นนิสัย นั่งสมาธิ การเล่นโทรศัพท์นานๆ จะทำให้ เกิดความเคยชิน ในการนอนดึก ถ้าไม่เล่นจะนอนไม่หลับ ลองเปลี่ยนเป็นการอ่านหนังสือ นิตยสารแทน จะช่วยให้นอนหลับได้ดีขึ้น ก่อนนอนทานนมอุ่นๆ หรือ พวกกล้วยจะมีสารTriptophan ทำให้หลับได้สบายขึ้น ในห้องต้องไม่มีสีสว่างมาก หรือเปิดไฟรบกวนการนอน ไม่มีเสียงดังให้ได้ยินตลอดถ้าอาการไม่ดีขึ้น นอนไม่หลับ ตื่นมายังคงรู้สึก อ่อนเพลีย มากๆ จนกระทบการเรียนหรือการทำงาน ควรไปพบแพทย์เพื่อปรึกษาและรักษาครับ