สวัสดีค่ะ คือหนูมีปัญหาเรื่องชอบร้องไห้มากเลยค่ะ แต่ก่อนไม่เคยเป็นเลย เป็นคนที่สดใสมากๆ ไม่ชอบร้องไห้เหมือนปัจจุบัน แต่ปัจจุบันได้ย้ายเข้ามาเรียนใน กทม. แล้วได้มาอยู่กับพ่อที่ กทม.ค่ะ แล้วการเรียนช่วงนี้ไม่ได้แย่นะคะ แต่ก็พยายามกว่าเดิมเยอะมาก แล้วรู้สึกว่า พ่อ,แม่เลี้ยงไม่พูดกับเราเลยค่ะ ทั้งบ้านเหมือนหนูอยู่คนเดียว พอกลับบ้านมาก็ขึ้นห้องเลย เพราะถ้าไม่ได้ขึ้นห้องก็ไม่มีอะไรทำ เลยอยู่คนเดียวในห้องค่ะ แล้วก็ไม่มีใครคุยกับเราเลย แม้ว่าจะลงมากินข้าว หรือ ไปโรงเรียน ก็ไม่มีใครคุยกับหนูเลย แต่พักหลังๆนี้ รู้สึกว่าชอบร้องไห้บ่อยๆ ทำอะไรไม่ได้นิดๆหน่อยก็ร้องไห้ จากแต่ก่อนพอทำอะไรไม่ได้ก็จะขำ เดี๋ยวนี้รู้สึกไม่สดใสเหมือนแต่ก่อนเลยค่ะ แล้วก็ชอบร้องไห้มากๆเลย หนูอยากรู้ว่าหนูเป็นอะไรคะ
สวัสดีคะ จากประวัติตอนนี้มีปัญหารเรื่องของการไม่ได้รับความสนใจจากผู้ปกครองค่ะ ไม่ทราบตอนนี้อายุเท่าไหร่แล้วค่ะ ถ้ายังไม่ถึง 18 ปี จะยังเป็นผู้เยาว์อยู่นะค่ะ ดังนั้นการจะทำอะไรตัดสินใจอะไรยังทำไม่ได้ค่ะ ดังนั้นภาวะที่เจอนี้อาจจะทำให้มีปัญหาเรื่องความเครียด เนื่องจากไม่สามารถพูดคุยกับใครไ้ดเลยค่ะ คือ ขาดที่ปรึกษา ดังนั้นอาจจะต้องเรียนถามว่ามีอาจารย์ที่ปรึกษาไหมค่ะ เพราะอาจจะสามารถช่วยในเรื่องของการให้คำที่ปรึกษา เช่น อาจจะพยายามให้เข้ากลุ่มกิจกรรมที่อาจจะทำให้เราใช้เวลาให้เกิดทำให้เรามีกลุ่มเพื่อนไม่รู้สึกโดดเดี่ยวนะค่ะ เพราะการทำกิจกรรมหรือ การมีกลุ่มเพื่อนอาจจะทำแทนความรู้สึกอ้างว้างได้ค่ะ ถึงจะไม่ได้ทั้งหมดแต่ก็ดีกว่าที่จะต้องอยู่คนเดียวค่ะ ไม่ใช่การหนีปัญหาแต่เป็นหาทางที่จะทำให้ความรู้สึกดีขึ้นก่อนนะค่ะต่อไปต้องว่าอะไรทำให้พ่อแม่ไม่ให้ความสนใจ อาจจะต้องทำงานหนัก หรือ มีภาระที่ต้องรับผิดชอบ กรณีนี้สามารถพบจิตแพทย์ครอบครัวได้ค่ะ