เราไม่แน่ใจว่าอยู่กลุ่มอาการนี้หรือเปล่า หรือคิดไปเองอะค่ะ คือเวลาเราอยู่คนเดียวเราจะกลัวคนมากๆ เรารู้สึกไม่ปลอดภัยตลอดเวลา รู้สึกเหมือนมันมีคนมองจ้องตาลอด เหมือนพวกเค้าคอยจับผิดเรา กลัวว่าเราจะทำอะไรผิดแปลกจากคนอื่น กลัวคนอื่นมองว่าเราแปลก ทั้งเวลาเดิน นั่งหรือจะทำอะไรก็ตามแต่ เราไม่เคยรู้สึกสบายใจเลย ถึงแม้จะอยู่กับเพื่อนกับครอบครัวหรือใครก็ตาม ถ้ามีคนอยู่ด้วย มันอาจจะโอเคขึ้นบ้าง แต่ก็ยังรู้สึกแบบนี้อยู่ดี เรากลัวที่จะคุยกับคนกับคนอื่น แม้แต่เพื่อนร่วมห้อง เพื่อนสนิท กลัวว่าเขาจะมองเราแปลกอีกอยู่ดี ท่าทางเราตอนทำทุกอย่างมันไม่เป็นธรรมชาติเลย เพราะเรากังวลตลอดเวลา เหตุการณ์แต่ก่อนก็อาจจะเป็นเหตุผลหนึ่งที่เราเป็นแบบนี้ก็ได้ เพราะเราเคยโดนพี่ชายแท้ๆตัวเองลวนลาม แล้วก็โดนพวกโรคจิตคุกคามบ่อย เราเลยระแวงทุกอย่างขึ้นมา อีกอย่างที่เพิ่มมาคือเวลาผู้ชายโดนตัว โดยเฉพาะคนในบ้านเรารู้สึกแย่มาก เรารู้ว่าเค้าไม่ได้มีเจตนาไม่ดี แต่คือเค้าก็ไม่รู้ว่าเราเป็นอะไร เวลาผช.มาโดนตัวเราจะขนลุก ขยะแขยงแล้วอยากร้องไห้ คือตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไรเลย
สวัสดีค่ะ จากที่เล่ามา อาจต้องดูว่า ลักษณะอาการวิตกกังวลนั้น เป็นสิ่งที่ปกติที่คนทั่วไปเป็นได้ หรือมีความกังวลในสิ่งที่ไม่ปกตินะคะและต้องพิจารณาว่า เมื่อเกิดความกังวลนั้นๆมีอาการที่รบกวนการใช้ชีวิตประจำวันหรือไม่นะคะอาการวิตกกังวล หากเป็นโรคทางสุขภาพจิต สามารถเกิดจากโรคต่างๆได้แก่-โรคแพนิค (Panic Disorder)-โรคกังวลทั่วไป (Generalized Anxiety Disorder: GAD)-โรคกลัวการเข้าสังคม (Social Anxiety Disorder)-โรคกลัวแบบจำเพาะ (Specific Phobias)จากที่ เล่ามา คิดว่าสิ่งที่กังวลเป็นเรื่องที่คนทั่วไปสามารถเกิดความรู้สึกนี้ได้ค่ะ แต่หากอาการเป็นมากจนรบกวนการใช้ชีวิตประจำวันแนะนำให้ พูดคุยอาการหรือความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับคนใกล้ชิดเพื่อผ่อนคลายอารมณ์และช่วยหาทางแก้ปัญหาค่ะหากไม่ดีขึ้น แนะนำไปพบจิตแพทย์เพื่อตรวจวินิจฉัยและรับการรักษาอย่างเหมาะสมนะคะ