สวัสดีค่ะ ชื่อซีนะคะ อยากจะมาสอบถามคุณเรื่องจิตบำบัดค่ะ พอดีซีพึ่งสูญเสียบุคคลสำคัญในชีวิตซีไปค่ะ ท่านคือยายค่ะ ก่อนหน้านี้ยายมา่ป่วยหนักได้ สามเดือนแล้วค่ะ ตอนแรกอาการก็ดีขึ้น แต่พอจะเข้าเดือนมกราคม ยายเริ่มไม่กินข้าวเหมือนท่านตรอมใจตาย จนวันนั้นก็มาถึงค่ะ ซีก็ทำใจมาก่อนหน้านี้แล้วแต่พอมาถึงวันนั้นจริงๆ ในชีวิตของซีตอนนี้เท่ากับความว่างเปล่ามากๆเลยค่ะ ซีรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ถึงแม้ซีจะมี พี่ ป้า น้า อา แม่ แต่ซีก็ยังรู้สึกเคว้งคว้าง โดดเดี่ยวเหมือนชีวิตนี้ว่างเปล่า พยายามที่จะทำให้ตัวเองร่าเริ่งแต่มันก็ยังมีภาพที่คิดถึงยายขึ้นมาในหัวตลอด เพราะตลอดชีวิตที่ซีเกิดมาซีก็อยู่กับท่านมาตลอด นอนกับท่านอยู่กับท่านตั้งแต่ป.4จนปัจจุบันนี้อายุ18ปี ไม่ว่าซีจะสุขหรือทุกข์ก็จะมีท่านคอยอยู่ข้างๆเสมอ ท่านเป็นดั่งแม่เป็นดวงใจของซี พอมาถึงวันที่ซีไม่เหลือท่านแล้วซีก็ไม่รู้จะทำเช่นไร ซีเหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ ว่างเปล่า เรียนเสร็จก็กลับบ้าน เช้ามาก็ไปโรงเรียน ทั้งที่ซีกลับมาบ้านจะต้องยิ้มให้ยายถามยายมีข้าวไรกินไหม กินด้วยกันไหม ไปโรงเรียนก็อย่าลืมบัตรนักเรียนนะ ทำไมทำหน้ามุ้ย ซีก็แค่อยากรู้ว่าซีต้องไปบำบัดจิตไหม หรือทำอะไรอย่างไรให้ไม่เป็นคนคิดมาก ทำให้ตัวเองซึม แต่ซีพยายามทำให้ตัวซีเองไม่คิด แต่มันฝืนตัวเองมาก เพราะการสูญเสียครั้งนี้ ทุกคนในครอบครัว เสียใจหนักจริงๆ ยายคือผู้บุกเบิกตระกูล มีวันนี้ได้ก็เพราะท่าน ซีคิดถึงท่านมากๆเลย :)
สวัสดีค่ะ การสูญเสียบุคคลที่รักไป อาจเป็นสาเหตุสำคัญอันหนึ่งที่ทำให้เกิดภาวะซึมเศร้า โรคซึมเศร้า หรือการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ได้ ในคนส่วนใหญ่อาการเศร้าจะค่อยๆดีขึ้น ค่อยๆปรับตัวได้ ไม่เป็นเรื้อรังโรคซึมเศร้าคือโรคที่มีภาวะความผิดปกติทางอารมณ์ที่ผู้ป่วยอาจรู้สึกเศร้า สิ้นหวัง ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ หรือรู้สึกว่าตนด้อยค่า อาจมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย พฤติกรรมการกินการนอนเปลี่ยนไป ทำอะไรที่เคยชอบทำก็ไม่สนุก มีอาการติดต่อกันเกิน 2 สัปดาห์หากเข้าข่ายโรคซึมเศร้าดังกล่าวมา ควรไปพบแพทย์เพื่อประเมินสภาพจิต และรับการรักษาด้วยยาหรือการทำจิตบำบัดอย่างเหมาะสมต่อไปค่ะในระหว่างนี้พยายามหาเรื่องที่ชอบและผ่อนคลายทำ พูดคุยกับคนใกล้ตัวเพื่อระบายความทุกข์