รู้สึกว่าเองไม่อยากทำอะไรเลย อยากนอนเฉยๆ บางวันที่เช้ามามักจะมีหน่วงๆที่ใจรู้ว่าต้องเครียดแต่ไม่รู้ว่าเครียดเรื่องอะไรค่ะ และสุดท้ายจะจบด้วยการร้องไห้ รู้สึกว่าพออยู่คนเดียวแล้วร้องไห้ทุกวัน บางทีก็น้อยใจทำไม่เราไม่เก่งแบบคนอื่น ไม่อยากเจอใคร อยากอยู่ในห้องคนเดียวตลอด
สวัสดีค่ะ อาการที่ไม่อยากทำอะไร ไม่อยากเจอใคร ร้องไห้ แสดงว่ามีอาการของซึมเศร้า โดยหากอาการซึมเศร้าเป็นมานาน และส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตประจำวัน ก็ถือเป็นโรคซึมเศร้าได้ ซึ่งเป็นโรคที่ประกอบด้วยการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ดังนี้1.อารมณ์เปลี่ยนไป คือกลายเป็นคนเศร้าสร้อย หดหู่ ไม่แจ่มใส ไม่สดชื่น สะเทือนใจง่าย ร้องไห้บ่อย เบื่อหน่ายไปหมดทุกสิ่งอย่าง สิ่งที่เคยชอบทำก็ไม่ชอบทำ รู้สึกไม่มีความสุข บางคนอาจหงุดหงิด ฉุนเฉียวง่าย อารมณ์ร้อนขึ้น2. ความคิดเปลี่ยนไป มองอะไรก็รู้สึกแย่ไปหมด มองเห็นแต่ความผิดพลาดของตนเอง มองไม่เห็นอนาคต หมดหวัง ท้อแท้ รู้สึกตนเองไร้ค่า ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง รู้สึกเป็นภาระกับคนอื่น คิดถึงเรื่องการตายอยู่บ่อยๆ หรืออาจถึงขั้นวางแผนการตายและทำร้ายตนเองได้3. สมาธิความจำแย่ลง หลงลืมง่าย จิตใจเหม่อลอย ประสิทธิภาพในการทำงานลดลง ทำงานผิดๆถูกๆ4. อาการทางกาย เช่น อ่อนเพลีย เหนื่อยล้า นอนหลับยาก หรือนอนมากไป เบื่ออาหาร น้ำหนักลด ปวดเมื่อยตัว ปวดหัว ท้องอืด ท้องผูก เป็นต้น5. การเรียนหรือการงานแย่ลง6. อาการโรคจิต มักพบในผู้ที่มีโรคซึมเศร้ารุนแรง เช่น อาการหลงผิด ประสาทหลอนทั้งนี้ โรคซึมเศร้า อาจมีสาเหตุมาจากโรคทางกายได้ เช่น มีภาวะไทรอยด์ต่ำ ขาดวิตามินบางอย่าง เนื้องอกในสมอง สมองอักเสบ เป็นต้นในเบื้องต้น แนะนำควรเล่าให้คนในครอบครัวหรือคนใกล้ชิดฟังถึงอาการที่เราเป็นอยู่ แม้จะไม่เข้าใจก็ตาม แต่อย่างน้อยก็เพื่อจะได้รับรู้ถึงความผิดปกติของเรา และควรหาเวลาไปจิตแพทย์เพื่อประเมินอาการที่เป็นอยู่ ว่าเข้าข่ายโรคซึมเศร้าหรือไม่ ซึ่งในขั้นต้น แพทย์อาจสาเหตุของโรคทางกายด้วย ว่ามีอยู่หรือไม่ หากไม่มี การรักษา ก็มีทั้งการใช้ยา และการรักษาทางจิตบำบัดค่ะ ไม่ควรปล่อยให้อาการความรู้สึกผิดปกติต่างๆ เป็นมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะอาจอันตรายต่อตนเองได้หากมีการทำร้ายตนเองเกิดขึ้นการเป็นโรคซึมเศร้า ก็เหมือนกับการเป็นโรคอื่นๆ หากได้รับการรักษาที่ถูกวิธี โรคก็จะทุเลาลง อารมณ์ความรู้สึกผิดปกติต่างๆ ก็จะหายเป็นปกติได้ในที่สุดค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ