สวัสดีค่ะ พอดีว่าหนูค่อนข้างสับสนกับอารมณ์ตัวเองค่ะ คือว่าหนูเป็นคนที่ค่อนข้างหงุดหงิดง่ายแต่จะเป็นอย่างนี้กับแค่ที่บ้านนะคะโรงเรียนเหมือนเราพยายามที่จะสดใสร่าเริงเวลาเพื่อนที่โรงเรียนถามอะไรคุยอะไรก็ดูเหมือนเป็นคนปกติแต่หหนูรู้สึกว่าหนูต้องพยายามตัวเองอยู่หลายครั้งเพื่อที่จะทำให้ดูปกติยิ้มคุยกับเพื่อนแต่ภายในใจรู้สึกเฉยชา หนูจะเป็นคนชอบหวาดระแวงว่าเพื่อนนินทาเรามั้ยเราทำอะไรผิดรึเปล่า หรือแบบถ้าเราทำกริยาแบบนี้กับเพิ่อนเพื่อนจะโกรธรึป่าวมันกลับกลายเป็นว่าหนูเป็นคนคิดมากไม่กล้าที่จะแสดงออกอะไรไปเลย โดยที่จริงแล้วมันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างนั้นอ่ะค่ะแต่เราคิดมันไปเอง ส่วนเรื่องที่บอกว่ามักจะหงุดหงิดง่ายกับที่บ้านคือเวลาแม่หรือพ่อหรือน้องพูดอะไรมาแล้วเรารู้สึกขัดใจเลยทำกิริยาแสดงออกถึงความไม่พอใจไม่ก็ชักสีหน้าใส่แต่ทุกๆครั้งที่หนูทำหนูรู้สึกตัวนะคะแค่มันเกิดขึ้นเอง จนโดนแม่กล่าวตักเตือนบ่อยๆ แม่ถามว่าทำไมถึงต้องแสดงอารมณ์แบบไม่พอใจอะไรขนาดนี้หนูตอบกลับไปว่าไม่รู้เหมือนกันแต่ แต่รู้ตัวนะว่าทำ แต่ที่ไม่ทำแบยนี้ที่โรงเรีบนเพราะเรากลัวว่าเพื่อนจะไม่ชอบเลยไม่ค่อยที่จะแสดงอารมณ์หงุดหงิดเหมือนกับที่บ้าน ครอบครัวคิดว่าเราเริ่มมีปัญหาทางอารมณ์แตเราพยายามที่จะเก็บอารมณ์เวลาโมโหไว้แบบค่อยๆตั้งสติกับตัวเองอะไรประมาณนี้ แต่บางอย่างหนูกับคิดว่าไม่มีใครสามารถเข้าใจเราได้เพราะเวลาเราอารมณ์ไม่ดีสักพักมันจะดิ่งเหมือนอยากจะร้องไห้หรือรู้สึกเศร้า รู้สึกว่าไม่มีใครสามารถเป็นที่พึ่งได้เพราะไม่สามารถบอกใครได้เลยเก็บไว้คนเดียวจนเกิดเป็นนิสัย พอเราเปิดใจที่จะพูดอะไรออกไปคนในครอบครัวก็จะแบบเพราะเราเป็นแบบนี้ไงเรามำตัวแบบนี้ไง เริ่มไม่อยากจะออกไปเจอกับคนหมู่มากเวลาครอบครัวจะไปไหนหนูจะขออยู่บ้านตลอด เพราะรู้สึกว่ามันสบายใจกว่าการไปเจอคนภายนอก อีกเรื่องค่ะเริ่มสังเกตตัวเองว่าเป็นคนพูดอะไรช้าลงคือเหมือนต้องคิดก่อนซึ่งไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนน่าจะสักประมาณ2อาทิตย์แล้วอะค่ะ อยากจะถามว่าหนูมีความผิดปกติทางอารมณ์หรือเปล่าหรือเป็นแค่ช่วงวัยรุ่นคะ ฝากด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะ จากที่เล่ามา คิดว่า มีภาวะทางอารมณ์ไม่ปกติ อาจมีภาวะเครียด หรืออาจมีภาวะโรคซึมเศร้าค่ะผู้ป่วยโรคซึมเศร้าจะมีอาการที่เปลี่ยนแปลงทั้งอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิด ความจำ ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไป และอาการแสดงทางร่างกายต่างๆ โดยอาการอาจเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเป็นสัปดาห์ หรือค่อยเป็นค่อยไปเป็นก็ได้-อาการทางอารมณ์ เช่น เศร้า หดหู่ อ่อนไหว บางคนอาจมีความรู้สึกไม่แจ่มใส เบื่อหน่าย บางคนมีอาการหงุดหงิด ฉุนเฉียวได้-ความรู้สึกนึกคิด เช่น มองอะไรแย่หมด ท้อแท้หมดหวัง รู้สึกไร้ค่า ไร้ความสามารถ บางคนอาจมีอารมณ์ชั่ววูบอยากทำร้ายตนเอง-สมาธิความจำแย่ลง-ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไป อาจจะเก็บตัว ไม่ค่อยพูด ทำงานแย่ลงค่ะแนะนำ ควรเล่าถึงภาวะทางอารมณ์ให้คนใกล้ชิดหรือคนในครอบครัวเพื่อให้อารมณ์ผ่อนคลายและช่วยแก้ไขปัญหานะคะหากอาการไม่ดีขึ้น ควรไปพบแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัยและได้รับการรักษาอย่างเหมาะสม. ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ