สวัสดีค่ะ หนู 15 ปีแล้ว. กำลังต่อม.4 ช่วงนี้หนูรู้สึกตัวเองรกโลกมาก เริ่มเป็นตั้งแต่ม.1 แล้ว แต่อาการตอนนั้นเป็นๆหายๆเลยไม่วิตกอะไร แต่ช่วงนี้เป็นมาจะสามอาทิตย์แล้วค่ะ ทางบ้านเองไม่มีใครเชื่อ เลยไปพบแพทย์เฉพาะทางไม่ได้ อาการของหนูหนักขึ้นเรื่อยๆ ถึงขั้นกรีดแขนตัวเองเพื่อระบายเลยด้วยซ้ำ ชอยคิดว่าตายๆไปดีกว่า ไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากเกาะครอบครัวกิน ประจำเลยค่ะ มีอะไรมากระทบนิดหน่อยก็ดิ่งแล้ว ถ้าพูดถึงสาเหตุคงมาจากครอบครัว และสังคมที่โรงเรียน หนูเป็นพวกที่ชอบโดนแกล้งบ่อยๆตอนประธม เก็บทุกอย่างเอาไว้ จุกไปหมด ของที่ชอบทำก็ไม่ได้สนุกอีกแล้ว หนูเปฌนโรคทางจิต. อะไรแบบนี้รึเปล่าคะ? นานเข้าหนูอาจะถึงขั้นฆ่าตัวตายก็ได้
สวัสดีค่ะ จากอาการต่างๆ ที่เล่ามานั้นเป็น น่าจะมีอาการซึมเศร้า หากอาการซึมเศร้าเป็นอยู่นานต่อเนื่องและส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตประจำวัน ก็ถือเป็นโรคซึมเศร้าได้ซึ่งเป็นโรคที่ประกอบด้วยการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ดังนี้1.อารมณ์เปลี่ยนไป ที่พบบ่อยคือกลายเป็นคนเศร้าสร้อย หดหู่ ไม่แจ่มใส ไม่สดชื่นร่าเริงสะเทือนใจง่ายร้องไห้บ่อยเบื่อหน่ายไปหมดทุกสิ่งอย่างสิ่งที่เคยชอบทำก็ไม่อยากทำรู้สึกไม่มีความสุขบางคนอาจหงุดหงิด ฉุนเฉียวง่าย อารมณ์ร้อนขึ้น2.ความคิดเปลี่ยนไป มองอะไรก็รู้สึกแย่ไปหมด มองเห็นแต่ความผิดพลาดของตนเองมองไม่เห็นอนาคต หมดหวังท้อแท้รู้สึกตนเองไร้ค่าไม่มีความมั่นใจในตัวเองรู้สึกเป็นภาระกับคนอื่นคิดถึงเรื่องการตายอยู่บ่อยๆ เมื่ออารมณ์เศร้ามีมากขึ้น ก็อาจถึงขั้นวางแผนการตายและทำร้ายตนเองได้3.สมาธิความจำแย่ลง หลงลืมง่าย จิตใจเหม่อลอย ประสิทธิภาพในการทำงานลดลง ทำงานผิดๆถูกๆ หรือการเรียนแย่ลง4. อาการทางกาย เช่นอ่อนเพลียเหนื่อยล้านอนหลับยาก หรือนอนมากไปเบื่ออาหารน้ำหนักลด ปวดหัว ปวดเมื่อยตัว ท้องอืด ท้องผูก5.การงานแย่ลง ความรับผิดชอบต่องานลดลง ทั้งงานภายนอกและงานบ้าน เมื่อทำงานผิดพลาดบ่อยๆ หรือลางานบ่อยๆ ก็มักถูกให้ออกจากงาน6.อาการโรคจิต มักพบในผู้ที่มีโรคซึมเศร้ารุนแรงเช่น อาการหลงผิด ประสาทหลอนโรคซึมเศร้า อาจมีสาเหตุมาจากโรคทางกายได้ เช่น มีภาวะไทรอยด์ต่ำ ขาดวิตามินบางอย่าง เนื้องอกในสมอง สมองอักเสบ โรคเอสแอลอี เป็นต้น หรือเป็นผลจากการใช้ยาบางชนิด เช่น ยาคุมกำเนิด ยารักษาโรคพาร์กินสัน เป็นต้นหากไม่ได้มีสาเหตุจากโรคทางกายหรือยา สาเหตุของการเกิดโรคซึมเศร้านั้นเป็นผลจากปัจจัยหลายๆ อย่างๆ ทั้งทางด้านพันธุกรรม การเปลี่ยนแปลงระดับสารเคมีในสมองบางตัว รวมถึงพัฒนาการทางจิตใจในวัยเด็ก และปัจจัยทางสังคมอื่นๆแนะนำให้ลองเล่าความรู้สึกและอาการให้คนใกล้ชิดรับฟังอีกครั้ง หากยังไม่มีใครเข้าใจ อาจลองปรึกษาครูหรือเพื่อนที่สนิท หรือญาติพี่น้องคนอื่นๆ ดูค่ะ การเล่าให้คนอื่นรับฟัง ก็เพื่อให้มีคนทราบถึงอาการป่วยของเรา จะได้ให้การดูแลด้านต่างๆ ที่เขาสามารถช่วยได้ค่ะ ก็คล้ายๆ กับการเป็นโรคเรื้อรังอื่นๆ เช่น เบาหวาน โรคหัวใจ ที่ควรจะมีคนใกล้ชิดทราบถึงอาการ จะได้ให้การดูแลเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินค่ะ แม้จะไม่มีใครเข้าใจ แต่อย่างน้อยเราก็ได้เคยเล่าให้ใครได้ฟังเป็นข้อมูลไว้ค่ะ หลังจากนี้ ควรไปพบจิตแพทย์ค่ะ อาจไปพบคนเดียวก่อนในเบื้องต้นก็ได้ เพื่อจิตแพทย์จะได้ประเมินถึงความรู้สึกนึกคิดและอาการต่างๆ ของเรา ว่าน่าจะเข้าข่ายโรคซึมเศร้าหรือไม่ หรือรุนแรงแค่ไหน การรักษาอาการทางจิตเวชต่างๆ นั้น ไม่ได้มีเพียงแต่เฉพาะยาเท่านั้น ยังมีการรักษาด้วยจิตบำบัด พฤติกรรมบำบัด กิจกรรมบำบัด หรืออื่นๆ อีกหลายอย่างค่ะ อย่างไรก็ตามขอเป็นกำลังใจให้อาการเหล่านี้หายไปโดยเร็วนะคะ