ไม่รู้ว่าเข้าข่ายโรคนี้ไหม แต่ทุกวันนี้เวลาเจออะไรหนูรู้สึกเหนื่อท้อแท้ใจมากค่ะ หลายๆเรื่อง เรื่องครอบครัวเรื่องเรียน หนูรู้สึกว่าหนูจากที่เป็นคนอยู่กับเพื่อนมากๆอยู่กับคนรอบตัวหรือคนในครอบครัว ตอนนี้กลายเป็นว่าหนูตีตัวออกมาจากหลายๆคนหรืออยู่กับพวกเค้าน้อยลง แต่อยู่กับตัวเองมากขึ้น พอมีเรื่องเคลียดก็จะเคลียดมากจนร้องไห่ มีอะไรมากระทบจิตใจก็ร้องไห่ออกมาทันทีเลยค่ะจากนั้นจะรู้สึกหน่วงๆในใจมากๆ ท้อแท้ไม่อยากทำอะไร จากที่เคยชอบทำอะไรขยันทำอะไรต่างๆอยู่ๆก็รู้สึกไม่มีเเรงบันดาลใจที่จะทำอะไรเลยค่ะ ทุกๆครั้งมักจะคิดเสมอว่าเราควรทำอะไรต่อไปดี ไม่มีอะไรที่มันทำให้รู้สึกดีได้เลย ความความสุขก็คงเป็นความสุขแค่ชั่วครู่😥 หนูไม่รู้ว่าเป็นโรคเคลียดหรือคิดไปเองรึเปล่ามักคิดเสมอๆในเวลาที่ร้องไห่เราจะเกิดมาเพื่ออะไรนะ ไม่น่ามีตัวตนเราขึ้นมาเลยเป็นแบบนี้มาตลอด3ปีได้แล้วค่ะ😥ไม่รู้ว่าแค่เคลียดไปเองหรือว่าจะเป็นอย่างอื่นรึป่าว
repeat