สวัสดีครับ ผมเป็นคนนึงที่มีนิสัยไม่ค่อยพูด เงียบๆ ไม่ค่อยคุยกับคนอื่นมาตั้งแต่เด็กๆแล้วครับ คือไม่รู้ว่านี่เป็นสาเหตุรึเปล่าที่ผมกลายเป็นคนโดนแกล้ง และไม่สู้คนมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วผมมีนิสัยอีกอย่างคือ เป็นคนคิดมาก และ คิดลบอยู่ตลอด ครอบครัวผมบางคนก็เห็นผมเป็นที่ระบายอารมณ์ก็มาด่าอยู่ตลอดเวลาทั้งๆ ผมไม่เกี่ยวไม่รู้ด้วยเลย แล้วทุกๆเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่อดีต มันตีกันอยู่ในหัวตลอดเวลาครับปัจจุบันสิ่งที่กล่าวมาก็ยังอยู่ครับ จนพักหลังๆมีความคิดที่ว่า "เรียนจบเมื่อไหร่ ก็อยากตายๆ ไปให้จบๆเลย" ตัวผมเองเป็นคนไม่เก่งอะไรซักอย่างครับ พอทำนู้นนี่ได้ แต่ไม่เก่งเลย เรียนก็ไม่เก่ง ทำอะไรก็ไม่เป็น เพื่อนก็แทบไม่มี ผมยังไม่รู็ตัวเองเลยว่าตัวเองชอบอะไร อนาคตผมมองตัวเองไม่ออกเลยครับ ผมไม่มีความสุขกับสิ่งไหนเลย ที่จริงผมลืมไปแล้วว่าตอนผมมีความสุขครั้งล่าสุดคือตอนไหน มันทำให้ผมรู้สึกกังวลตลอด และก็ยังคงคิดลบตลอด บางครั้งก็ร้องไห้คนเดียวเงียบๆ รู้สึกโดดเดี่ยวตลอดเวลา รู้สึกตัวเองไร้ค่าครับ และช่วงนี้หลังมีความคิดอยากตายอยู่ตลอดเวลา ทุกๆวันผมควรทำยังไงดีครับที่จะมีความสุขเหมือนคนทั่วไป
สวัสดีค่ะ การเก็บเอาเรื่องเล็กๆน้อยๆมาคิดซ้ำไปซ้ำมา การคิดเรื่องอดีต หรือการคิดลบล้วนเป็นความคิดที่ส่งผลเสียต่อสภาพจิตได้ทั้งสิ้นจากอาการดังกล่าวมา อาจมีภาวะซึมเศร้า โรคซึมเศร้า หรือความผิดปกติทางอารมณ์ โดยภาวะซึมเศร้าคือการที่มีความรู้สึกเศร้า เครียดจากเรื่องต่างๆในชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากเรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัว หรือการทำงาน ทำให้มีความรู้สึกไม่อยากจะทำอะไร รู้สึกตัวเองไร้ค่า ไม่อยากเข้าสังคม คิดมาก ร้องไห้คนเดียว รู้สึกเบื่อต่อสภาพความเป็นอยู่ ซึ่งภาวะซึมเศร้าจริงๆแล้วเป็นภาวะที่เกิดได้กับคนทั่วไปในสภาวะที่ต้องเผชิญกับความเครียด ความกดดัน แต่ในคนทั่วไปจะค่อยๆดีขึ้นเองเมื่อเวลาผ่านไป จะไม่เป็นเรื้อรัง จนรบกวนชีวิตและการเรียน การทำงานหากมีภาวะซึมเศร้าติดต่อกันเกิน 2 อาทิตย์มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ และเก็บตัวมากจนไม่ออกไปทำงาน ไม่ออกไปเข้าสังคม อันนี้จึงจะจัดว่าเป็นโรคซึมเศร้า ควรไปพบจิตแพทย์เพื่อประเมินสภาพจิต หากเป็นโรคจริง ควรรักษาด้วยยาหรือการทำจิตบำบัดการดูแลตัวเองเบื้องต้น พยายามหากิจกรรมที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเศร้า พูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ ไม่เก็บตัวอยู่คนเดียวนานจนเกินไปเพราะจะทำให้ฟุ้งซ่านมากขึ้น และที่สำคัญไม่ควรเก็บเอาเรื่องเล็กน้อยมาคิดมากจนเกินไป อะไรเกิดขึ้นแล้วก็ให้ผ่านไป ไม่เอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เห็นค่าตัวเองให้มากๆ ทำตัวเองให้ดีที่สุด จะสบายใจกว่าค่ะ