หนูขอเล่าตั้งแต่แรกเลยน่ะค่ะ ตอนหนุท้อง4เดือนแฟนหนุติดคุกและตั้งแต่นั้นมาหนุก็คิดมากและผิดหวังกับชีวิตมาตลอด แต่ก่อนทำงาน ออกไปเตอสังคม ชีวิตแลดุมีความสุจมากจนกระทั้งหนุท้อง และตอนนั้นแฟนหนุโดนจับหนุก็คิดและโทษตัวเองมาตลอด หนูผิดหวังจากการที่จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แต่กนุต้องเป็นคุนแม่เลี้ยงเดียว แล้วคือตอนนั้นหนุกังวลมากกลัวจะเลี้ยงเขาไม่ได้จนทำให้หนุคิดที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่และไม่อยากเป็นภาระของใคร ตอนหนุท้องได้7เดือนหนุเคยคิดสั้นที่จะฆ่าตัวตาย แต่อยุ่ดีดีความคิดนั้นก็หายไปสักพักเพราะหนุลุบท้องและคุยกับลุกแต่พอลุกดิ้นขึ้นมาหนุจึงรุ้ว่าหนุต้องอยุ่เพื่อเขาต้องรอวันทั่จะเห็นหน้าและดุแลเขา บางทีเขาก็ทำให้หนุมีกำลังใจมากขึ้นจนคลอดและเลี้ยงเขามา หลังจากคลอดก็มีอาการที่อยุ่ๆก็เบื่อไปหมดทุกอย่างไม่อยากทำอะไร อยุ่ๆก็ร้องไหไม่อยากออกไปเจอสังคม และความคิดที่ตะฆ่าตัวตายก็มีขึ้นอีกครั้งอยุ่ๆหนุก็ท้อและสิ้นหวังทุกอย่างๆ ทุกวันนี้พอสมองมันคิดถึงเรื่องอดีตหนุก็จะมีน้ำตาและไม่อยากมีชีวิตอยุ่ได้แต่ร้องไห และนอนไม่หลับจนต้องกินยาแก้แพ้บางเพื่อให้มันหลับ บางทีสติก็หลุดไปบ้างจนภึงขั้นกินไปเยอะ จนหลับไป1-2วันก็มี บางที่ตอนทำงานมันดุมีความสุจและจริงจังกับงานแต่บางครั้งหนุรุ้สึกเบื่อไม่อยากทำอะไรไม่อยากสนใจอะไรหรือรอบข้างเลยบางที่ก็ชอบใช้อารมกับลุกดุลุกเวลาที่มาเล่นหรือมาเซ้าซี้เรา แตาหนุก็พยายามคุ้มสติตัวเองแต่บางทีมันคุ้มไม่ได้ค่ะ อยุ่ๆก็อยากตาย สิ้นหวังกับชีวิต ท้อแท้ยังไงใม่รุ้ค่ะ ทำอะไรก็ไม่ดีในสายตาคนอื่นตลอด จนต้องแอบร้องไหทุกครั้ง
สวัสดีค่ะ จากเหตุการณ์และอาการที่เล่ามานั้น อาจจะมีภาวะหรือโรคซึมเศร้า จากปัญหาต่างๆในชีวิต ร่วมกับมีความเครียด หรือมีความผิดปกติทางอารมณ์ในการจัดการกับปัญหา ซึ่งภาวะซึมเศร้านั้นคือการที่มีความรู้สึกเศร้า เครียดจากเรื่องต่างๆในชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากเรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัว หรือการทำงาน ทำให้มีความรู้สึกไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากเข้าสังคม คิดมาก ร้องไห้คนเดียว รู้สึกเบื่อต่อสภาพความเป็นอยู่ ซึ่งภาวะซึมเศร้าจริงๆแล้วเป็นภาวะที่เกิดได้กับคนทั่วไปในสภาวะที่ต้องเผชิญกับความเครียด ความกดดัน แต่ในคนทั่วไปจะค่อยๆดีขึ้นเองเมื่อเวลาผ่านไป จะไม่เป็นเรื้อรัง จนรบกวนชีวิตและการเรียน การทำงาน จากอาการที่กล่าวมานั้นอาจจะเข้าได้กับภาวะซึมเศร้าเช่นกันโดยหากมีภาวะซึมเศร้านานติดต่อกันเกิน 2 อาทิตย์ขึ้นไป โดยไม่มีช่วงที่ดีขึ้นเลย มีความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาจมีอาการเบื่ออาหาร หรือในบางรายก็จะไปรับประทานทานอาหารมากขึ้น น้ำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว นอนน้อยหรือนอนมากกว่าปกติ และเก็บตัวมากจนไม่ออกไปทำงาน ไม่ออกไปเข้าสังคม อันนี้จึงจะจัดว่าเป็นโรคซึมเศร้า ซึ่งจัดว่าเป็นโรคทางจิต ที่ควรได้รับการดูแลรักษาโดยจิตแพทย์ การรักษามีทั้งการใช้ยาต้านเศร้าร่วมกับทำจิตบำบัดค่ะจากปัญหาชีวิตหลายๆอย่างที่เข้ามา น่าจะทำให้เกิดความเครียด ความกดดันได้ ขอเป็นกำลังใจให้ และขอให้นึกถึงลูกและคนที่เรารักเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจเอาไว้ค่ะ พยายามหากิจกรรมที่ชอบทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องเศร้า พูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวที่เราไว้ใจได้เพื่อระบายความทุกข์ ไม่เก็บตัวอยู่คนเดียวนานจนเกินไป และอย่ากลัวหรืออายที่จะไปรับการรักษาค่ะ