สวัสดีค่ะดิฉันมีอาการตื่นเต้น ตื่นตระหนกง่าย มีอาการกลัวเสมอๆพอมีอาการแบบนั้นแล้วก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ค่ะเช่นการอ่าน/พูดให้เพื่อนในห้องฟัง ก็ไม่สามารถเค้นคำออกมาได้รู้สึกคำมาติดที่ริมฝีปากแล้ว แต่พูดไม่ออก หัวใจเต้นเร็วและแรง(มีครั้งหนึ่งนานมาแล้วหัวใจเต้นแรงจนคอซองสั่นอย่างเห็นได้ชัดเลย)มือเท้าเย็น จะตื่นตระหนกมากเวลาอาจารย์เรียกชื่อให้เราอ่านบทความหรือตอบคำถามให้เพื่อนในห้องได้ยิน แม้จะเป็นบทความสั้นๆหรือแค่การอ่านออกเสียงคำศัพท์ง่ายๆ ก็ทำได้ไม่ดีนัก ค่อนข้างไปทางแย่ด้วยซ้ำตอนนี้ก็มีความกังวลมากเพราะเรียนเกี่ยวกับภาษาที่มีสอบปฏิบัติบ่อยๆตอนนี้ดิฉันอายุ 19 ปีแล้วตอนป.1-ป.6เป็นเด็กกิจกรรมที่ต้องนำเสนอโครงงาน นำอ่าน และเคยแข่งนักอ่านข่าวรุ่นเยาว์ ตอนนั้นก็ทำได้ดีมาก เคยได้รับรางวัล ไม่อาการจำพวกนี้เลยแต่อาการพวกนี้เป็นครั้งแรกตอนอายุประมาณ 13 ปีค่ะตอนนั้นคิดว่าตื่นเต้นเพราะเข้าสังคมใหม่ เดี๋ยวก็หายแต่จริงๆแล้วมันไม่เคยหายไปเลยค่ะดิฉันพยายามหลีกเลี่ยงการไปอยู่ในสถานการณ์ที่จะทำให้เกิดความกลัวเพราะว่าเวลามีอาการแบบนี้ขึ้นมา รู้สึกอายมากรู้สึกเป็นตัวประหลาดเพราะว่าใครๆก็ทำได้ แต่ดิฉันทำไม่ได้รู้สึกเป็นตัวถ่วงในกลุ่ม เป็นภาระ เป็นคนที่ทำให้ทุกๆคนต้องเสียเวลากับเราคนเดียวเช่น เวลาอาจารย์สุ่มเรียกชื่อก็ภาวนาว่าอย่าให้โดนชื่อตัวเองหรือบางทีก็ขอไปเข้าห้องน้ำ เพื่อที่อาจารย์จะได้ข้ามชื่อเราไปหรือถ้าทำงานกลุ่มก็ขอทำสไลด์เพื่อที่ตัวเองจะได้มีโอกาสพูดน้อยๆไม่ค่อยอยากทำกิจกรรมใดๆที่เป็นสาธารณะ เช่น ขึ้นรถตู้/รถเมล์สั่งอาหารที่มีคนต่อคิวเยอะๆหรือไม่มีเมนูให้ชี้ได้เพราะกลัวว่าถ้าเกิดอาการนี้ขึ้น คนอื่นจะมองว่าเราแปลกรู้สึกอยากอยู่คนเดียวมากขึ้นมันเป็นปัญหากับการใช้ชีวิตประจำวันมากๆค่ะในอนาคตคงจะเป็นปัญหามากกว่านี้ เพราะคงทำอาชีพใดไม่ได้เพราะตื่นเต้นง่ายและพูดไม่ออกเวลาตื่นเต้นทำอย่างไรดีคะคุณดิฉันอาจจะเป็นโรควิตกกังวลจริงๆใช่ไหม หรือเป็นอย่างอื่นด้วยคะ
สวัสดีค่ะ จากอาการดังกล่าวมาอาจเกิดจาก-ความตื่นเต้นหรือกังวลซึ่งเกิดเฉพาะบางเวลา เช่นเวลาที่ต้องพูดในที่ชุมชน การต้องไปเข้าสังคมใหม่ๆ-โรควิตกกังวลจนเกินเหตุ-ภาวะวิตกกังวลทั่วไป-โรคกลัวสังคมจากอาการน่าจะเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่มากระตุ้น หากเป็นแค่ชั่วคราว ตอนใช้ชีวิตประจำวันปกติ ไม่เป็น ก็น่าจะยังไม่จัดเป็นโรคทางจิตเวช แต่อย่างไรก็ตามแนะนำพบจิตแพทย์เพื่อประเมินสภาพจิตเบื้องต้น ให้ได้การวินิจฉัยที่แน่นอนเบื้องต้นแนะนำการสงบสติอารมณ์ ตั้งสติเมื่อต้องเผชิญกับเหตุการณ์ที่ทำให้ตื่นตกใจ บางครั้งการทำอะไรที่เรากลัวซ้ำๆหลายครั้ง ความตื่นเต้นก็จะค่อยๆน้อยลงไปเอง มียาบางชนิดเช่นยากลุ่มเบต้าบล็อกเกอร์เช่น propranolol ที่สามารถลดอัตราการเต้นของหัวใจ ทำให้เราตอบสนองต่อความตื่นเต้นนั้นน้อยลงได้ โดยรับประทานเป็นครั้งคราวไปภายใต้การดูแลของแพทย์