เครียดทุกวัน​ ร้องไห้ทุกวัน​ เราเกลียดพ่อเพราะพ่อชอบพูดจาหยาบคายและพูดทำร้ายจิตใจเราทุกวัน​ ตอนกินข้าวมื้อเย้นด้วยกันกินข้าวไม่เคยมีความสุขเลย​ กลับมาจากที่ทำงานแทนที่จะมีความสุข​ แต่เปล่าเลย​ ไม่เคยมีความสุขเลยสักวัน​ ใจเราทุกข์มาก​ พ่อชอบพูดจาตำหนิติเตียน​ เราอยากจะด่าอยากจะตีดพ่อตัดลูกให้มันรู้เเล้วรู้รอดไปเลยมันจะได้จบๆ​ อยู่บ้านเราไม่เคยยิ้มไม่เคยหัวเราะเลย​ เราเหมือนคนเก็บกด​ อยากออกไปจากบ้านหลังนี้มาก​ อยากไปไกลๆแต่เราไม่มีเงิน​ มีวันนึงมันทำให้เราเกลียดพ่อเรามากก็คือวันนั้นเราเครียดจนเราไม่ไหวแล้วเราก็ร้องไห้ออกมา​ พอพ่อเห็นเราร้องไห้เขาแทนที่จะถามว่าเป็นอะไรร้องไห้ทำไม​ แต่เปล่าเลย​ พ่อกลับตะคอกใส่แล้วพูดว่าจะไปไหนก็ไป​ ตะตอกใส่เราทั้งๆที่เราร้องไห้อยู่​ เหตุการณ์นั้นเราจำไม่มีวันลืม​ บ้านไม่ใช่ที่ๆมีความสุขเสมอไป​ เราจะบอกว่าเราต้องทนอยู่กับความทุกข์แบบนี้มาหลายปีแล้ว​ หนูทนกับเรื่องเเย่ๆอึกไม่ไหวแล้วค่ะ​ หนูอดทนมามากแล้ว อยากให้คุณช่วยแนะนำน่อยค่ะว่าหนูควรทำอย่างไรดีค่ะ
สวัสดีค่ะ จากที่เล่ามา คิดว่า มีภาวะทางอารมณ์ที่ไม่ปกติ แต่ยังสรุปไม่ได้ว่า เป็นโรคเครียด โรคซึมเศร้าหรือเป็นภาวะทางอารมณ์อื่นๆนะคะโรคเครียด คือภาวะที่ต้องเผชิญแรงกดดันจากเหตุการณ์บางอย่าง ซึ่งมีผลให้ร่างกายและจิตใจตอบสนองต่อเหตุการณ์นั้นๆ โดยอาการมีตั้งแต่ นึกถึงเหตุการณ์นั้นซ้ำๆ, อารมณ์ขุ่นมัว, พฤติกรรมแปลกแยก, นอนหลับยาก, อ่อนเพลีย, ปวดท้องไม่ทราบสาเหตุ, ปวดศีรษะ, ฟุ้งซ่าน ไม่มีสมาธิ เป็นต้นในการดูแลตนเองเบื้องต้น แนะนำให้พูดคุยกับคนในครอบครัวหรือคนใกล้ชิดเพื่อผ่อนคลายทางอารมณ์ หางานอดิเรก ออกกำลังกาย นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ หลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่และแอลกอฮอล์หากไม่ดีขึ้น ควรไปพบจิตแพทย์ เพื่อพิจารณาการรักษามีตั้งแต่การบำบัดความคิดหรือพฤติกรรม และการใช้ยารักษา ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ