ตอนนี้ผมอยู่ ม.5 ครับรู้สึกเหนื่อยเเละท้อเเท้กับชีวิตมากเป็นมานานมากเเล้วตั้งเเต่ ม.1 รู้สึกว่ามันหนักขึ้นเรื่อยๆครับตอนเเรกก็พูดกับตัวเองว่าผมคุมได้เเต่พอเวลาผ่านไปก็เริ่มรู้สึกว่าไม่ไหวเเละคิดว่าในอนาคตจะเเย่ลง พอโตขึ้นเเละเข้าใจอะไรมากขึ้นทำให้ผมรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะเเย่ได้หมดผมรูเสึกว่าตัวเองคิดมากกว่าคนอื่นชอบติดเเง่ลบ คิดความเป็นไปได้ที่เเย่ๆของเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นหลายๆทางมันจะมึช่วงที่บางครั้งก็รุ้สึกว่าไหว เเละบางครั้งก็ไม่ไหวอยากตายอยากทำร้ายตัวเองเเละในช่วงหลังก็เป็นหนักขึ้น เเต่ก่อนผมจะไปคุยปรึกษากับเพื่อนเเต่ตอนนี้ไม่ได้ทำเพราะผมไม่อยากให้ใครคิดมากตอนเล่นกับเพื่อนก็จะยิ้มไปเล่นไปเหมือนตัวเองไม่เป็นไร ผมไม่ได้พูดอะไรกับพ่อเเม่เลยเพราะไม่กล้าเเละไม่เคยคุยอะไรกันเลย ทั้งเรียนการเรียนที่กดดันพอผมมีอาการพวกนี้ผมไม่อยากทำอะไรเลยจนไมาได้อ่านหนังสือจนการเรียนเเย่ลงทำให้เครียดขึ้นอีก เเละเมื่อกลางปีที่เดลิวก็เลิกกับเเฟนไปทำให้รุ้สึกว่าไม่ๆหวเลย พยายามคิดว่าทุกอย่างตะดีขึ้นผมรุ้สึกอยากตายเเต่ก้บอกตัวเองตลอดว่าคนอื่นจะเสียใจ เเต่กลัวว่าวันนึงที่เป้นหนักขึ้นจะคุมไม่ไหวเเล้วบางครั้งก็จะไม่รู้สึกถึงอะไรพวกนี้เเต่โดยส่วนมากตลอดเวลาก้จะคิดเเต่เรื่องนี้โดยเฉพาะตอนนุ่คนเดียว เเละก้ไม่ชอบไปเล่นสังสรรอะไรกับมคร
สวัสดีคะ อาการที่ให้ประวัติมาข้างต้น มีแนวโน้มที่จะมีปัญหาซึมเศร้าค่ะ เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างไปในทางลบค่ะมีภาวะน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นมีปัญหาเกี่ยวกับการเข้ากลุ่มเพื่อนมีปัญหาเรื่องความคิดลบ ในการทำร้ายตัวเองและแยกตัวเองออกจากสังคมค่ะและมีสิ่งที่กระตุ้นคือ การที่มีการสิ้นสุดความสัมพันธ์กับคู่รักในกรณีนี้แนะนำให้ไปพบจิตแพทย์ค่ะ เนื่องจากอาจจะมีความจำเป็นที่จะต้องได้รับยาต้านเศร้า ยาปรับอารมณ์ค่ะ