สวัสดีค่ะหนูอายุ17ปี ช่วงหลังๆมานี้หนูร้องไห้แทบทุกวันเลยค่ะตั้งแต่มาอยู่บ้านแม่พึ่งมาอยู่ได้สักพักค่ะตอนแรกอยู่กับปู่กับย่าก็ไม่ค่อยมีอาการแบบนี้นะคะ เรื่องเครียดที่บ้านอะค่ะพ่อแม่ไม่ค่อยเข้าใจหนู หนูทำอะไรก็ผิดไปหมด เรื่องปัญหาที่รร.อีกค่ะเพื่อนไม่ค่อยเข้าใจหนูสักเท่าไหร่ หนูกลัวตลอดเวลากังวลว่าเพื่อนจะด่าเราไหมเพื่อนไม่โอเครกับเราแน่ๆเลย หนูชอบคิดล่วงหน้าไปก่อนค่ะ แถมอยู่ห้องเรียนพิเศษกีฬาก็หนักเรียนก็หนักกิจกรรมก็หนักหนูเหนื่อยท้อแท้ อยู่โรงเรียนเพื่อนก้ด่าหนู บางทีอารมหนูก็เสียง่ายเกิ๊นไปหัวร้อนใส่เพื่อนๆทำให้เพื่อนๆโกดหนู บางที่หนูขอโทษเพื่อนก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรนะคะแต่หนูว่ามันมีแน่ๆนั่นแหละค่ะ เพื่อนต่างห้องก็ชอบเอาหนูไปนินทาว่าร้ายด่าหนูหัวเราะเยาะหนูพูดถึงหนูใส่แง่เสียๆหายๆ ตอนนี้ร้องไห้ทุกวัน+ไมเกรนหนูเป็นแทบทุกวันเลยค่ะกินยาตลอดก้ไม่ค่อยหาย เรื่องบางเรื่องก็พูดกับใครไม่ได้ตรงๆ หนูเหนื่อยท้อแท้เหมือนแบบหนูถามตัวเองตลอดว่าหนูจะอยู่ไปทำไมอีกว่ะชีวิตเเย่ๆแบบนี้ หนูแค่อยากได้กำลังใจทั้งคนในครอบครัวแล้วก็เพื่อนอะค่ะ เพื่อนตอนนี้ทำให้หนูรู้ว่าคนเก่งเค้าไม่คบคนโง่เป็นเพื่อนอะค่ะ คนโง่ในนั้นคือหนูเอง แบบเพื่อนบอกมานอนบ้านเพื่อนได้ไหมเพื่อนบอกจะได้ทำงานให้เสร็จเร็วๆ ไปนอนหลายวันอะค่ะ แต่พ่อแม่หนูไม่ให้หนูก็บอกเพื่อนไปตรงๆเพื่อนก็ไม่ค่อยเข้าใจก็สิ่งที่หนูอธิบายให้พวกเค้าฟังอะค่ะ หนูคงเป็นคนแปลกแยกคนเดียวในห้อง ชีวิตหนูโครตแย่ๆอะค่ะตอนนี้เครียดแทบทุกวันน้ำหนักจาก65ตอนนี้ใกล้80แล้วค่ะ แถมไม่ค่อยอยากไปรร.อยากนอนอยู่บ้าน อยากอยู่คนเดียวเงียบๆอะค่ะ ไม่ชอบเสียงดังๆ พ่อแม่ด่าหนูแทบทุกวันเลยค่ะชมน้องต่อหน้าหนูด่าหนูให้ทุกๆคนฟัง หนูก็รู้สึกอายมากค่ะตอนนั้น ตอนเกรดตกแม่ก็ไปด่าหนูที่รร.บอกเลยค่ะอายมาก แถมพวกญาติแม่ชอบด่าหนูแขวะหนูทุกวันเลยค่ะ ทุกวันนี้หนูไม่รู้จะพูดกับใครดี ยังดีนะคะที่ย่ายังฟังหนูย่าบอกย่าเลี้ยงหนูมาย่ายังไม่เคยด่าหนูแบบนั้นเลย ตอนนี้หนูเข้าใจแล้วค่ะแม่แทบไม่ได้ทำอะไรเลยแม่บ่นๆด่าๆบอกเหนื่อยๆๆ หนูทำแทบทุกอย่าง หนูเข้าใจย่าแล้วตอนย่าทำให้หนูทุกอย่างย่าไม่เคยบ่นเลยสักคำมันทำให้หนูรู้ว่ามันเหนื่อยมากแค่ไหน ตอนนี้หนูอยากกลับไปอยู่กับย่าเหมือนเดิมย่าหนูเลี้ยงหนูมาทั้งชีวิตของหนูพอหนูมาอยู่กับพ่อแม่ไม่เคยสนใจหนูเลยสนใจแต่น้องหนูเป็นเหมือนส่วนเกินอะคะ หนูกลัวมากๆๆว่าหนูจะเป็บ้าแล้วไหมชีวิตหนูตอนนี้โครตวุนวายไหนจะเรื่องสอบเข้ามหาลัยอีกตอนนี้ม.6แล้วค่ะ
สวัสดีคะ ก่อนอื่นนี่เป็นปัญหาเรื่องของทั้งครอบครัวและความสัมพันธ์ของคนไข้ และสังคมค่ะการที่ไม่ได้รับการยอมรับจากทั้งครอบครัวและสังคม อาจจะต้องหาสาเหตุหลักๆก่อนค่ะว่าเกิดจากอะไรเนื่องจากเป็นเรื่องที่ต้องแก้กันเป็นกลุ่มค่ะไม่ใช่แค่ตัวเองนะค่ะก่อนอื่นเริ่มจากครอบครัวก่อนนะค่ะ ว่าพ่อแม่มีปัญหาอะไรหรือ และมีปัญหาอะไรที่ทำให้เกิดความตึงเครียดขึ้นค่ะ เช่น ปัญหาเรื่องเศรษฐานะ หรือ ปัญหาเรื่องการไม่คุ้นชินกันเนื่องจากได้รับการเลี้ยงดูจากย่า หรือ ปัญหาเรื่องของตัวที่อาจจะต้องปรับตัวเข้ากับพ่อแม่ อะไรที่ทำให้ทั้งสองฝั่งเข้ามายอมกันได้ที่ตรงกลาง เช่น อาจจะต้องช่วยเหลือพ่อแม่ในด้านของการเป็นช่วยทำงานบ้าน หรือ อาจจะช่วยขายของ หรือ เลี้ยงน้อง ในขณะที่พ่อแม่ต้องทำงานอะไรประมาณนี้ค่ะส่วนเรื่องเพื่อน ปัญหาในวัยรุ่นจะยากหน่อยค่ะ ต้องพยายามเข้ากลุ่มที่มีความสนใจเดียวกันก่อนนะค่ะ และค่อยๆพัฒนาไปเรื่อยๆค่ะตอนนี้คงแนะนำพบจิตแพทย์ และทำเรื่องของครอบครัวบำบัดก่อนค่ะการเรียนสำคัญที่สุดค่ะ อาจจะต้องตั้งใจก่อนค่ะ