เป็นแบบนี้มาได้ประมาณจะหนึ่งปีแล้วค่ะ ตอนนี้อายุ14 ลักษณะอาการคือไร้ความรู้สึก เฉยชากับทุกข์สิ่ง ทำให้ไม่มีแรงบันดารใจเพราะไม่มีสิ่งที่ชอบสิ่งที่ทำแล้วมีความสุขเลย มันเริ่มจากเราเป็นคนที่กลัวคำติมาก มันเลยทำให้เราไม่มีความมั่นใจในตัวเอง เวลาจะทำอะไรก็จะไม่ค่อยมั่นใจทำให้ติดๆขัดๆไปหมด จนทำให้โดนเพื่อนๆหรือคนอื่นๆติหนักเข้าไปอีก มันเลยกลายเป็นว่าเวลาเราทำอะไรผิดมันมักจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ ทั้งๆที่คนอื่นทำมันกลายเป็นเรื่องเล็กๆ ตอนนั้นเราเลยกลายเป็นคนที่เซนซิทีฟมากๆ เวลาโดนด่าหรือว่าก็จะเสียความรู้สึกแต่เราจะเก็บมันไว้กับตัวไม่ให้คนอื่นรู้ ไม่แม้แต่ร้องไห้ พอเราทำแบบนี้ไปเรื่อยๆมันก็เหมือนกัดกินเราเข้าไปเรื่อยจนมันชา ไร้ความรู้สึกไปแล้วจุดที่เป็นปัญหามันอยู่ที่ว่าเราเปลี่ยนกลุ่มเพื่อนเพราะมารู้ว่าเค้าเกลียดเราตั้งแต่เริ่มเข้ากลุ่มแล้ว วันนั้นเป็นวันที่เราร้องไห้ในรอบหลายเดือน แต่เราไม่เคยโกรธเพราะโดยส่วนตัวเราโกรธใครไม่เป็น ที่ไม่โกรธเพราะเราเข้าใจว่าการโดนโกรธโดนเกลียดมันรู้สึกแย่ขนาดไหน เราจึงเลือกอยู่เฉยๆแล้วเก็บความทุกข์ไว้คนเดียว เราไปอยู่กับเพื่อนอีกกลุ่มนึงซึ่งเค้าแคร์เรามากเราอยากตอบแทนเค้าบ้างแต่มันก็ทำได้ไม่เต็มที่ มันไม่ได้ออกมาจากใจจริงเพราะมันไร้ความรู้สึกไปแล้ว ไม่ใช่แค่กับเพื่อนแต่กับพ่อแม่ก็ด้วย เรารู้สึกว่าความรักของเราทั้งหมดมันหายไปแล้วทุกวันนี้ก็แค่ทำหน้าที่ลูกที่ดี แต่ในใจเรามันว่างเปล่า มันทรมาณมากการอยู่แบบอ้างว้าง การอยู่ไปวันๆ แต่ที่มันเป็นปัญหาใหญ่ก็คือการที่เราไร้แรงบันดารใจนี่แหละ เราไม่รู้ว่าจะไปต่อทางไหน อยากเรียนสายอะไร เพราะตอนนี้เป็นจุดที่เราใกล้จะต้องเลือกแล้ว คนอื่นดูมีเป้าหมายในชีวิตมีสิ่งที่ตัวเองชอบ มีความรักในสิ่งนั้นทำให้มีความตั้งใจแน่วแน่ แต่เราไม่มี เราไม่มีความตั้งใจ ไม่มีความขยันอย่างจริงจังเราอยากรู้ว่าไออาการแบบนี้มันจะแก้ยังไงดี?เราจะมีความสุขแบบเดิมได้ไหม?มันเป็นโรคเกี่ยวกับอะไรคะ?ปล.เราไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครเลย
สวัสดีคะ เรียนอย่างนี้ค่ะ ตอนนี้อายุ 14 ปีค่ะ มาดูปัญหาหรือ อุปสรรคที่เด็กอายุประมาณนี้จะเจอกันนะค่ะเริ่มจากปัญหาทางกายวิภาค คือ เรื่องรูปร่างหน้าตา สัดส่วน ซึ่งเด็กในช่วงนี้จะมีปัญหาในด้านรูปร่างมากค่ะ เพราะยังดูมีปัญหาว่าจะดูเหมือนเด็กผู้ชายหรือผู้หญิง ทำให้มีความวิตกกังวลได้ค่ะปัญหาทางด้านจิตใจ คือ ภาวะที่ว้าวุ้นที่ไม่แน่ใจว่าตัวเองอยู่จุดไหนบนโลกนี้เพื่อนฝูง เด็กในวัยนี้จะเริ่มมีการคบเพื่อนต่างเพศและอาจจะกังวลว่าจะทำตัวอย่างไรปัญหาเรื่องของการเรียน เนื่องจากอาจจะต้องเริ่มเตรียมตัวเข้ามัธยมศึกษาตอนปลายทำให้ไม่แน่ใจว่าตัวเองสามารถที่สอบผ่านได้หรือไม่ คิดไกลถึงอนานคตว่าจะทำอย่างไรปัญหาเรื่องของครอบครัว และความคาดหวัง ครอบครัวจะเริ่มมีความคาดหวัง และเริ่มวางแผนให้ทำอะไรมากขึ้นอาจจะทำให้กดดันมากเกินไปปัญหาการเข้ากับครูที่โรงเรียนก็ยังเป็นสาเหตุได้ค่ะดังนั้นถึงตอนนี้แล้วแนะนำพบจิตแพทย์เพื่อเปิดตัวเองก่อนค่ะ แล้วค่อยมาดูว่ามีความจำเป็นต้องรักษาด้วยยาเพิ่มเติมหรือไม่ค่ะ