ฉันมีบริบท: ความสามารถในการปิดกั้นมาตรการผ่านการอภิปรายที่ยืดเยื้อเป็นผลข้างเคียงโดยไม่ได้ตั้งใจของการเปลี่ยนแปลงกฎในปี 1806 และถูกนำมาใช้ไม่บ่อยนักในช่วงศตวรรษที่ 19 และ 20 ในปีพ.ศ. 2513 วุฒิสภาได้นำขั้นตอน "สองแนวทาง" มาใช้เพื่อป้องกันไม่ให้ฝ่ายค้านหยุดธุรกิจอื่น ๆ ของวุฒิสภา จากนั้นคนส่วนน้อยรู้สึกปลอดภัยทางการเมืองมากขึ้นในการคุกคามฝ่ายค้านอย่างสม่ำเสมอมากขึ้น ซึ่งกลายเป็นมาตรฐานเมื่อเวลาผ่านไปจนถึงจุดที่ตอนนี้ต้องใช้คะแนนเสียง 60 เสียงเพื่อยุติการอภิปรายเกี่ยวกับประเด็นทางกฎหมายที่เป็นข้อขัดแย้งเกือบทุกประเด็น เป็นผลให้ "ฝ่ายค้าน" สมัยใหม่ไม่ค่อยปรากฏตัวในฐานะการอภิปรายในชั้นขยาย แทน "วุฒิสภาในปัจจุบันได้แปรสภาพเป็นสถาบันที่มีคะแนนเสียง 60 เสียง - เป็นเรื่องปกติใหม่สำหรับการอนุมัติมาตรการหรือเรื่องต่างๆ - เป็นการเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานจากปีก่อนหน้า" ข้อกำหนดของเสียงข้างมากที่มีประสิทธิภาพนี้มีผลกระทบด้านนโยบายและการเมืองที่สำคัญมากต่อสภาคองเกรสและสาขาอื่นๆ ของรัฐบาล\n\nฝ่ายค้านเริ่มต้นในวุฒิสภาสหรัฐฯ เมื่อใด ลองคิดดูก่อน:
 ประโยคที่เกี่ยวข้องในเนื้อเรื่องคือ: ความสามารถในการปิดกั้นมาตรการผ่านการอภิปรายที่ขยายออกไปเป็นผลข้างเคียงโดยไม่ได้ตั้งใจของการเปลี่ยนแปลงกฎในปี ค.ศ. 1806 และมีการใช้ไม่บ่อยนักในช่วงส่วนใหญ่ของศตวรรษที่ 19 และ 20 ดังนั้น คำตอบคือ 1806