แปซิฟิกกลางแตกเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2406 เนื่องจากไม่มีทางเลือกในการขนส่งจากศูนย์การผลิตบนชายฝั่งตะวันออก เครื่องมือและเครื่องจักรแทบทั้งหมดของพวกเขารวมถึงราง สวิตช์รางรถไฟ สแครชรางรถไฟ รถยนต์บรรทุกและรถโดยสาร และไอน้ำ ตู้รถไฟถูกขนส่งโดยรถไฟไปยังท่าเรือชายฝั่งตะวันออกก่อน จากนั้นพวกเขาถูกโหลดขึ้นเรือที่แล่นรอบ ๆ อเมริกาใต้ (( Cape Horn) หรือขนถ่ายสินค้าที่คอคอดปานามาซึ่งถูกส่งข้ามผ่านเรือกลไฟและทางรถไฟปานามา ทางรถไฟปานามามีขนาด 5 ฟุต (ค.ศ. 1524) มม.) ซึ่งเข้ากันไม่ได้กับมาตรวัดขนาด 4 ฟุต 8 1 ⁄ 2 นิ้ว (1435 มม.) ที่ใช้โดยอุปกรณ์ CPRR เส้นทางหลังมีราคาแพงกว่าปอนด์ละประมาณ 2 เท่า เมื่อเครื่องจักรและเครื่องมือไปถึงบริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก ขึ้นเรือกลไฟในแม่น้ำซึ่งพาพวกเขาขึ้นไปจนถึง 130 ไมล์สุดท้าย (210 กม.) ของแม่น้ำแซคราเมนโตไปยังเมืองหลวงแห่งใหม่ของรัฐในแซคราเมนโต เครื่องยนต์ไอน้ำ รถราง และเครื่องจักรอื่นๆ เหล่านี้จำนวนมากถูกจัดส่งแบบถอดประกอบและต้องประกอบใหม่ ไม้สำหรับผูกทางรถไฟ ไม้ค้ำยัน สะพาน ฟืน และเสาโทรเลขถูกเก็บเกี่ยวในแคลิฟอร์เนียและขนส่งไปยังที่ตั้งโครงการ\n\nการก่อสร้างทางรถไฟข้ามทวีปเริ่มต้นเมื่อใด เรามาสร้างจิตสำนึกกันก่อน:
เพื่อตอบคำถามนี้ เราควรรู้ว่า: แปซิฟิกกลางแตกเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2406 ดังนั้น คำตอบสุดท้ายคือวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2406