 ขนาดปรากฏ (m) ของวัตถุท้องฟ้าเป็นตัวเลขที่ใช้วัดความสว่างเมื่อผู้สังเกตเห็นบนโลก ยิ่งวัตถุปรากฏสว่างเท่าใด ค่าขนาดของวัตถุก็จะยิ่งต่ำลงเท่านั้น (เช่น ความสัมพันธ์แบบผกผัน) ดวงอาทิตย์ ที่ค่าโชติมาตรปรากฏ −27 เป็นวัตถุที่สว่างที่สุดในท้องฟ้า มันถูกปรับตามค่าที่มันจะมีในกรณีที่ไม่มีบรรยากาศ นอกจากนี้ มาตราส่วนยังเป็นลอการิทึม ความแตกต่างของขนาดหนึ่งสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของความสว่างโดยปัจจัย √ 100 หรือประมาณ 2.512\n\nตามข้อความนี้ ขนาดการมองเห็นที่มองเห็นได้ของดาวดวงหนึ่งเป็นตัวชี้วัดของดาวฤกษ์? มาคิดกันเร็ว กระแสแห่งสติ:
 ประโยคที่เกี่ยวข้องในเนื้อเรื่องคือ: ขนาดปรากฏ (m) ของวัตถุท้องฟ้าคือตัวเลขที่เป็นมาตรวัดความสว่างเมื่อผู้สังเกตเห็นบนโลก คำตอบสุดท้ายคือความสว่างตามที่ผู้สังเกตเห็นบนโลก