มาตราส่วนฟาเรนไฮต์เป็นมาตราส่วนอุณหภูมิที่อิงตามข้อเสนอในปี ค.ศ. 1724 โดยนักฟิสิกส์ชาวดัตช์-เยอรมัน-โปแลนด์ Daniel Gabriel Fahrenheit (1686 - 1736) โดยใช้หน่วยเป็นองศาฟาเรนไฮต์ (สัญลักษณ์: ° F) มีเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับวิธีการกำหนดมาตราส่วนของเขาแต่เดิม จุดกำหนดที่ต่ำกว่า 0 ° F ถูกกำหนดขึ้นเพื่อเป็นอุณหภูมิของสารละลายน้ำเกลือที่ทำจากน้ำแข็ง น้ำ และเกลือ (แอมโมเนียมคลอไรด์) ในสัดส่วนเท่าๆ กัน ขีดจำกัดเพิ่มเติมถูกกำหนดขึ้นเป็นจุดหลอมเหลวของน้ำแข็ง (32 ° F) และการประมาณอุณหภูมิร่างกายมนุษย์เฉลี่ยที่ดีที่สุดของเขา (96 ° F ซึ่งน้อยกว่าค่าปัจจุบันประมาณ 2.6 ° F เนื่องจากมีการกำหนดมาตราส่วนใหม่ในภายหลัง) โดยปกติมาตราส่วนจะถูกกำหนดโดยจุดคงที่สองจุด: อุณหภูมิที่น้ำแข็งตัวเป็นน้ำแข็งถูกกำหนดไว้ที่ 32 °F และจุดเดือดของน้ำถูกกำหนดไว้ที่ 212 °F ซึ่งแยกจากกัน 180 °F ตามที่กำหนดไว้ในทะเล ระดับและความดันบรรยากาศมาตรฐาน\n\nตอบคำถามนี้: น้ำเดือดที่อุณหภูมิเท่าใดในหน่วยฟาเรนไฮต์ ตกลง. ลองคิดดู กระแสแห่งจิตสำนึกของฉัน:
 ส่วนสำคัญในการตอบคำถามนี้คือ: โดยปกติมาตราส่วนจะถูกกำหนดโดยจุดคงที่สองจุด: อุณหภูมิที่น้ำกลายเป็นน้ำแข็งถูกกำหนดให้เป็น 32 ° F และจุดเดือดของน้ำถูกกำหนดเป็น 212 ° F การแยก 180 ° F ตามที่กำหนดไว้ที่ระดับน้ำทะเลและความดันบรรยากาศมาตรฐาน คำตอบคือ 212 ° F